comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
illis intellectũ exeo apꝑaret. qd̃ nicb ampliꝰ qͣm intellex̾int faci¬
ent. Quid ẽ. qr̃ pauonẽ. qr̃ anserem gallina ñ fugiat. at tanto
minorẽ & ne notũ quidẽ sͥaccipitrẽ : Quare pulli felẽ timeant.
cauẽ ñ timeant: Apparet illis ñ deẽe. notituri scĩam. ñ exꝑiũ¬
to collectam. Nã anteꝗͥ possent exꝑiri cauent. Dem̃ ne hoc casu
existimes fieri: nec inetuunt alia quã debent. necumꝗ obluus¬
ciit᷑. huiꝰ tutelȩ & diligentie. E qualis ẽ. illis: aꝑnitiosis fuga p̾¬
tẽa ñ fuint tunidiora iuuendo. Ex quo quidẽ apparet ñ usuilla
in hoc ꝑuenire. s naturali amore salutis suȩ. Et tardũ ẽ. & uariũ
qd̾ usus docet. Quicqͥd natura tradit: & equale oĩb ẽ. ⁊ statĩ. Si
tñ exigis dicã. qͦmͦ omne aĩal ꝑnitiosa intellig̾e conat᷑. Sentic se
carne coustare. itaq ꝯsentit qͥd sit. qͦ secari caro. qͦ uri. qͦ obteri pos¬
sit. Que sint aĩalia armata ad nocendũ: hoꝵ sp̃em trahit inum¬

Expanded text:
illis intellectum ex eo apparet, quod nihil amplius, si intellexerint, facient. Quid est, quare pavonem, quare anserem gallina non fugiat, at tanto minorem et ne notum quidem sibi accipitrem ? Quare pulli faelem timeant, canem non timeant ? Apparet illis inesse nocituri scientiam non experimento collectam; nam antequam possint experisci, cavent. Deinde ne hoc casu existimes fieri, nec metuunt alia quam debent nec umquam obliviscuntur huius tutelae et diligentiae; aequalis est illis a pernicioso fuga. Praeterea non fiunt timidiora vivendo. Ex quo quidem apparet non usu illa in hoc pervenire, sed naturali amore salutis suae. Et tardum est et varium, quod usus docet; quicquid natura tradit, et aequale omnibus est et statim. Si tamen exigis, dicam quomodo omne animal perniciosa intellegere conatur ? Sentit se carne constare; itaque sentit, quid sit, quo secari caro, quo uri, quo opteri possit, quae sint animalia armata ad nocendum; horum speciem trahit inim
Abbreviated transcription (Latin):
incessus. si cõpares toti. citatissimos: si togites qͣnta spatia. numqͣm int̾¬
missa uelocitate cͥcumeant. Defectꝰ solis ac lunȩ inuicẽ obstantium
ana deinceps digna miratu suie ꝑ ordinẽ subeunt. siue subitis causis
mota ꝓsiluint. ut nocturni igniũ tractꝰ & sine ullo ictu sonituq ful¬
qnes celi patescentes columpnasq ac tiabes & uaria simulacra flam¬
marũ. Hec supͣ nos itura dispofuit. Aurũ quidẽ & argentũ & ꝓpt̾
ista numqͣm pacem agens ferrũ. quasi male nob̃ cõmiiterent᷑ absc̃¬

Expanded text:
incessus si conpares toti, citatissimos autem si cogites, quanta spatia numquam inteincessus si conpares toti, citatissimos autem si cogites, quanta spatia numquam intermissa velocitate circumeant, defectus solis ac lunae invicem obstantium, alia deinceps digna miratu, sive per ordinem subeunt sive subitis causis mota prosiliunt, ut nocturnos ignium tractus et sine ullo ictu sonituque fulgores caeli patescentis columnasque ac trabes et varia simulacra flammarum. Haec supra nos itura disposuit; aurum quidem et argentum et propter ista numquam pacem agens ferrum, quasi male nobis committerentur, abscon
Abbreviated transcription (Latin):
peiorẽ factus ẽ. Didicit det̾iora dem̃ docuit. Effectaq ẽ. ingens illa
neqͥtia congesto inunũ qd̾ cuiq pessimũ scit᷑. Sit gͦ aliqͥs custos &
aurẽ sub inde ꝑuellat abigatq rumores & reclamet popłis laudan¬
tib. Erras enĩ si existimas nobiscũ uitia nasci. uꝑuenert̃ ingesta
st̃. Itaq monitionib crebris opimones qͣ nos cͥcumsonant repellanit᷑.
Nulli nos uitio uatura contiliat. nos illa integros ac liberos genunit. Nich̃
quo auraria nr̃am irritaret posuit in aꝑto. Pedib aurũ argentũq
subiecit. calcandũq ac p̃mendũ dedit. & quicqͥd ẽ. ꝓpt̾ qd̃ caleam᷑ ac
p̾min᷑. Illa uultus nr̃os erexit ad celũ. & qͥcqͥd maguificũ mirũq fece¬
iat: uideri at suspicientib uoluit. Ortus occasusq & ꝓꝑantis mundi
uolubilem cͤsum. int̾ diu t̾rena aꝑientẽ noctu celestia. Lardos sid̾ũ

Expanded text:
peiorem, factus est; didicit deteriora, deinde docuit, effectaque est ingens illa peiorem, factus est; didicit deteriora, deinde docuit, effectaque est ingens illa nequitia congesto in unum quod cuique pessimum scitur. 5 Sit ergo aliquis custos et aurem subinde pervellat abigatque rumores et reclamet populis laudantibus. Erras enim, si existimas nobiscum vitia nasci; supervenerunt, ingesta sunt. Itaque monitionibus crebris opiniones, quae nos circumsonant, repellantur. Nulli nos vitio natura conciliat; illa integros ac liberos genuit. Nihil quo avaritiam nostram inritaret, posuit in aperto. Pedibus aurum argentumque subiecit calcandumque ac premendum dedit quidquid est propter quod calcamur ac premimur. Illa vultus nostros erexit ad caelum et quidquid magnificum mirumque fecerat, videri a suspicientibus voluit. Ortus occasusque et properantis mundi volubilem cursum, interdiu terrena aperientem, nocte caelestia, tardos siderum
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃ dũ erudit᷑ ad prescͥptum uuat. Hec st̃ ꝑ que þatur hanc philo¬
sophie partẽ suꝑuacuã ñ eẽ. Querit᷑ dem̃ an ad faciendũ sapientẽ
sola sufficiat. Huic qom suũ diem dabimꝰ. Int̾im omissis argut̃ns
noune apparet opus ẽẽ. nobis aliquo ad uõcato. qͥ contͣ popłi p̾cep¬
ta p̾cipiat. nulla ad aures nr̃as uox impune ꝑfert᷑. nocent qͥ op¬
tant. nocent qͥ execrant᷑. Nam ⁊ hoꝵ iup̃catio falsos nob̃ metꝰ inserit.
⁊ illorũ amor male docet bene optando. Mittit enĩ nos ad longinqͣ
bona & interta & errantia. cũ possumꝰ felicitatẽ domo ꝓmere. Non
licet in qͣm ire recta uia. trabunt in prauũ parentes. traht̃ serui. Ne¬
mo errat uni sibi s dem̾tiam spargit inꝑximos. accepitq in iacẽ.
Et ideo usingłis uitia popłoꝵ st̃. qͥa illa popłs dedit. Dum facit qͥsa

Expanded text:
noster dum eruditur ad praescriptum, iuvatur. Haec sunt, per quae probatur hanc philonoster dum eruditur ad praescriptum, iuvatur. Haec sunt, per quae probatur hanc philosophiae partem supervacuam non esse. Quaeritur deinde, an ad faciendum sapientem sola sufficiat. Huic quaestioni suum diem dabimus; interim omissis argumentis nonne apparet opus esse nobis aliquo advocato, qui contra populi praecepta praecipiat ? Nulla ad aures nostras vox inpune perfertur; nocent qui optant, nocent qui execrantur. Nam et horum inprecatio falsos nobis metus inserit et illorum amor male docet bene optando. Mittit enim nos ad longinqua bona et incerta et errantia, cum possimus felicitatem domo promere. Non licet, inquam, ire recta via. Trahunt in pravum parentes, trahunt servi. Nemo errat uni sibi, sed dementiam spargit in proximos accipitque invicem. Et ideo in singulis vitia populorum sunt, quia illa populus dedit. Dum facit quisque
Abbreviated transcription (Latin):
losopbia inqͥt diuidit᷑ in hec. scĩam & habitũ auum. Nam qͥ didige
& facienda ac uitanda ꝑcepit: ñ dũ sapiens ẽ. nisi in ea que didie
animꝰ eiꝰ tͣnsfiguratꝰ ẽ. Tertia ista pars ꝑcipiendi exutroq ẽ. & e
decretis ⁊ ex habitu. Itaq suꝑuacua ẽ. Ad implendã uirtutẽ. cui duo
compositi ualidiq ꝓficiscit᷑. S qͣmuis ista ex optimo habitu animi
cuti felicitatis humane. ad hec autẽ tarde ꝑuenit᷑. Int̾im eciã in¬
ꝑfecto s ꝓficienti demonstranda ẽ. in reb agendis uia. Hanc forsi¬
tan etiã sine. admonitione dabit sibi ipsa sapientia qͦiam eo ꝑ¬
dux̃ animũ ut moueri neqͤat nͥ inrectũ. Inbetilliorib qͥdẽ ingeni
tat tempꝰ qd̵ ꝑ se sciat qͥd optinũ factu sit: unt̾im errabit. & etrando
impediet᷑ quo nnnꝰ ad illud ꝑueniat. qͦ possit se ẽẽ. contentꝰ. Regi
imitari iubent᷑ ꝓposita. ⁊ ad illa reformare cirographũ. sic animꝰ

Expanded text:
iditur in haec, scientiam et habitum animi. Nam qui didicit et facienda ac vitanda percepit, nondum sapiens est, nisi in ea, quae didicit, animus eius transfiguratus est. Tertia ista pars praecipiendi ex utroque est, et ex decretis et ex habitu. Itaque supervacua est ad implendam virtutem, cui duo compositi validique proficiscitur. Sed quamvis ista ex optimo habitu animi . Ad haec autem tarde pervenitur; interim etiam inperfecto sed proficient demonstranda est in rebus agendis via. Hanc forsitan etiam sine admonitione dabit sibi ipsa sapientia, quae iam eo perduxit animum, ut moveri nequeat nisi in rectum. Inbecillioribus quidem ingeniitat tempus, quo per se sciat quid optimum factu sit, interim errabit et errando inpedietur, quo minus ad illud perveniat, quo possit se esse contentus. Regi imitari iubentur proposita et ad illa reformare chirographum. Sic animus
Abbreviated transcription (Latin):
lides ueri & fidittia: ⁊ttrãq admonitio facit. Nam ⁊ credit᷑ illi. ⁊ cum
arditũ ẽ : magnos aĩos sp̃t concipit. at fidutia implet᷑. Sͦ admonito
ñ ÷ suꝑuacuã. M. agrippa uir ingentiꝰᷤ amini qͥ solus ex hisqͦs ciuuilia
bella claros potentesq ferert̃. felix inpublitũ fuit. dic̃e solebat mul¬
iĩ se huit debere sententie. Nam concordia parue res crescunt. discor¬
dia marime dilabunt᷑. Hac se agebat ⁊ fr̃em & amicũ optimũ facliĩ.
Sieismodi sententiȩ familiariter in animũ recepte formant eũ. eur
ñ hec pars philosophie que talib sententiis constat idẽ possit: Pars
iurtutis disciplina constat. pars exercitatione. Et disias oportet. ⁊
qd̃ didicisti agendo confirmes. Qd̃ si ẽ : ñ tm̃ scita sapientie ꝓsunt.
s et̃ p̃cepta. que affectꝰ nr̃os uelut e dicto cohercent ⁊ alligant᷑ łhi¬

Expanded text:
editur illi et, cum creditum est, magnos animus spiritus concipit ac fiducia impletur. Ergo admonitio non est supervacua. M. Agrippa, vir ingentis animi, qui solus ex iis, quos civilia bella claros potentesque fecerunt, felix in publicum fuit, dicere solebat multum se huic debere sententiae: " Nam concordia parvae res crescunt, discordia maximae dilabuntur." Hac se aibat et fratrem et amicum optimum factum. Si eiusmodi sententiae familiariter in animum receptae formant eum, cur non haec pars philosophiae, quae talibus sententiis constat, idem possit ? Pars virtutis disciplina constat, pars exercitatione; et discas oportet et quod didicisti agendo confirmes. Quod si est, non tantum scita sapientiae prosunt, sed etiam praecepta, quae adfectus nostros velut edicto coercent et ablegant.
Abbreviated transcription (Latin):
tib querit᷑. Tẽ demũ uideas philosophantis metus. ⁊ egre fortune
sana consilia. Nam qͣsi ista int̾ se contraria sint bona fortuna &
dix̃am debere differri: rep̃sentem. & scribã tͥ an hec pars
philosophie qͣm greci parãneticen uocant: nos preteptuã dicunꝰ
iatis sit adconsũmandã sapĩam. Scio te in bonã parte̾ accepturũ

Expanded text:
tibus quaeritur. Tunc demum videas philosophantis metu et aegrae fortunae tibus quaeritur. Tunc demum videas philosophantis metu et aegrae fortunae sana consilia. Nam quasi ista inter se contraria sint, bona fortuna et dixeram debere differri, repraesentem et scribam tibi, an haec pars philosophiae, quam Graeci paraeneticen vocant, nos praeceptivam dicimus, satis sit ad consummandam sapientiam. Scio te in bonam partem accepturum
Abbreviated transcription (Latin):
ta ẽ irritam̃tum omniũ. In quȩ insanit animꝰ ad mirat᷑ & c̃sciꝰ. Ne
concupiscamꝰ efficies. si ne ostendamꝰ effet̾is. Ambitio⁊ luxuria &
inpotentia scenã desid̾ant. Sanabis ista. si abscond̃is. Itaq si in me¬
dio urbiũ fremitu collotati sumꝰ. stet ad latus monitor & tontͣ landa¬
tnes ingentiũ patͥmonioꝵ laudet paruo diuitẽ & uisu opes metien¬
tem. Contͣ illos qͥ gr̃am ac potentiã attollunt otiũ ipse suspiciat
taditũ litt̾is. & animũ abext̾nis adsua reu̾sum. Ostendat. exconsti-¬
tutione uulgi beatos in illo inuidioso fastigio suo trem̃tes & attoni¬
tis longeq aliam aħ se opinonẽ habentes. qͣm abalus habet᷑. Nã
quȩ aliis excelsa uident: ipsas p̃rupta st̃. Itaq examinant᷑ & trepi¬
dant qͦtiens dispexert̃ in illud magnitudinis sue p̃ceps. Cogitant it
uarios casus. & in sublimi maxime lubricos. Ic̃ appecita formidãt:

Expanded text:
Ita est: inritamentum est omnium, in quae insanimus, admirator et conscius. Ne Ita est: inritamentum est omnium, in quae insanimus, admirator et conscius. Ne concupiscamus efficies, si ne ostendamus effeceris. Ambitio et luxuria et inpotentia scaenam desiderant: sanabis ista, si absconderis. Itaque si in medio urbium fremitu conlocati sumus, stet ad latus monitor et contra laudatores ingentium patrimoniorum laudet parvo divitem et usu opes metientem. Contra illos, qui gratiam ac potentiam attollunt, otium ipse suspiciat traditum litteris et animum ab externis ad sua reversum. Ostendat ex constitutione vulgi beatos in illo invidioso fastigio suo trementes et adtonitos longeque aliam de se opinionem habentes quam ab aliis habetur. Nam quae aliis excelsa videntur, ipsis praerupta sunt. Itaque exanimantur et trepidant, quotiens despexerunt in illud magnitudinis suae praeceps. Cogitant enim varios casus et i
Abbreviated transcription (Latin):
in ocupatũ locũ iurtus quȩ m̃datia ⁊ contͣ uerũ placentia ex stirpt .¬
que nos a popło cui mius crediꝰ seꝑet. ac finteris opinionib red¬
St. Hoc ẽ enĩ sapĩam in naturã conũti. & eo restitui unde publicus
etam̃ expitłit. Magna pars sanitatis ẽ. matores insamiȩ reliquisse. &
eristo tetu inui tẽ noxio ꝓcul abisse. Hoc ut eẽ. uerũ scias: aspice qͣn¬
to alit̾ uinis quisq popło uuat. alit̃ sibi. Non ẽ. ꝑ se magistra sol¬
lititudo umotentie. nec frugalitatẽ dotent. rura. s ubi testis acspec-¬
tator abscessit: uitia subsidt᷑. quoꝵ monstrari & conspici fructꝰ ẽ.
Quis eã qͣm nulli ostend̾et induit purpurã. qͥs posuit secretã in auro
dapemi qͥ sub alicuiꝰ arboris rustice ꝓtectus umbra. luxurie sue pom¬
pam solus explicuit: Nlemo ocłis suis lautus ẽ. ne pautoꝵ qͥdẽ aut

Expanded text:
in occupatum locum virtus, quae mendacia et contra verum placentia exstirpin occupatum locum virtus, quae mendacia et contra verum placentia exstirpquae nos a populo, cui nimis credimus, separet ac sinceris opinionibus reddat. Hoc est enim sapientia, in naturam converti et eo restitui, unde publicus error expulerit. Magna pars sanitatis est hortatores insaniae reliquisse et ex isto coitu invicem noxio procul abisse. Hoc ut esse verum scias, aspice, quanto aliter unusquisque populo vivat, aliter sibi. Non est per se magistra innocentiae solitudo nec frugalitatem docent rura, sed ubi testis ac spectator abscessit, vitia subsidunt, quorum monstrari et conspici fructus est. Quis eam, quam nulli ostenderet, induit purpuram ? Quis posuit secrctamsecretam in auro dapem ? Quis sub alicuius arboris rusticae proiectus umbra luxuriae suae pompam solus explicuit ? Nemo oculis suis lautus est, ne paucorum quidem
Abbreviated transcription (Latin):
asiȩ angulos xͣxit : Infinita scł cupido crescendi. cũ sibi uni pari
⁊ ambitio. ⁊ nullus supͣ cet̾os eminendi modꝰ. Unũ ante se ferre ñ
potuit. cũ reges supͣ se duos ferret. Qd tu .G. mariũ semel consisẽ.¬
unũ enĩ consulatũ accipit. cet̾os rapuit. cũ tentonos cỹmbrosq ĩl¬
deret. cũ ugurtã ꝑ afficȩ deserta sequeret᷑. tot ꝑicła putas apptas¬
se uͥtutis instinttu marius. Exercitũ mariũ ambitio ducebat. Isti cũ
oĩa concut̾ent c̃cutiebant᷑ turbinũ more. qͥ rapta conuoluunt. s ip¬
ẽ. Ideoq cũ multis fuert̃ malũ pestiferã illã iĩ qua plerisq nocu¬
ert̾. ipsi qͦ sentiunt. Non ÷ qͥd credas quemqͣm fieri aliena felicia¬
te felicẽ. Oĩa ista exempla qͣ ocłis atq aurib nr̃is iugerunt᷑ recex¬
enda st̃ adplenũ. malis sermonib pectꝰ exhauriendũ. in ducenda

Expanded text:
Asiae angulos traxit ? Infinita scilicet cupido crescendi, cum sibi uni parumAsiae angulos traxit ? Infinita scilicet cupido crescendi, cum sibi uni parumet ambitio et nullus supra ceteros eminendi modus. Unum ante se ferre non potuit, cum res publica supra se duos ferret. Quid, tu C. Marium semel consulem—unum enim consulatum accepit, ceteros rapuit—cum Teutonos Cimbrosque concideret, cum Iugurtham per Africae deserta sequeretur, tot pericula putas adpetisse virtutis instinctu ? Marius exercitus, Marium ambitio ducebat. Isti cum omnia concuterent, concutiebantur turbinum more, qui rapta convolvunt, sed ipest ideoque cum multis fuerunt malo, pestiferam illam vim, qua plerisque nocuerunt, ipsi quoque sentiunt. Non est quod credas quemquam fieri aliena infelicitate felicem. Omnia ista exempla, quae oculis atque auribus nostris ingeruntur, retexenda sunt et plenum malis sermonibus pectus exhauriendum. Inducenda
Abbreviated transcription (Latin):
cerat philippꝰ. aut int̾emerat. Alias alio loco ꝓicit. & tõto orbe arma
circũfert nec subsistit usqͣm lassa crudelitas inimaniũ ferarũ mͦ. qͤ
plusqͣm erigit fames mordent. Iam inunũ regnũ multa regna c̾t¬
cit. iã greci ꝑsȩq eundẽ tunent. Iam etiã a dario lib̾e nationes
uigũ accipiunt. hic tñ ultra occeanũ solemq indignat᷑ ab herculis
lib̾iq uestigiis uictoriã flectere. ipsi nature iũ parat. Non ille ire
uult: s ñ pot̃ stare. Non alit̾ qͣm inp̃ceps derecta pond̾a quib em¬
di finis ẽ. iatuisse. Nec gneo quidẽ pompeo ext̾na bella ac domest¬
ca urtus aut ratio suadebat. s insamis amor magnitudinis falsȩ.
pacanda uadebat. he p̃terebant᷑ causȩ. ad continuandã potentiam
Qd illũ inaffricã. qͥd inseptentͥonẽ. qͥd inmitridaten ⁊ armeniã.⁊ on̾̃

Expanded text:
cerat Philippus aut emerat, alias alio loco proicit et toto orbe arma cerat Philippus aut emerat, alias alio loco proicit et toto orbe arma circumfert, nec subsistit usquam lassa crudelitas immanium ferarum modo, quae plus quam exigit fames mordent. Iam in unum regnum multa regna coniecit; iam Graeci Persaeque eundem timent; iam etiam a Dareo liberae nationes iugum accipiunt: it tamen ultra oceanum solemque, indignatur ab Herculis Liberique vestigiis victoriam flectere, ipsi naturae vim parat. Non ille ire vult, sed non potest stare, non aliter quam in praeceps deiecta pondera, quibus eundi finis est iacuisse. Ne Gnaeo quidem Pompeio externa bella ac domestica virtus aut ratio suadebat, sed insanus amor magnitudinusmagnitudipacanda vadebat. Hae praetexebantur causae ad continuandam potentiam. Quid illum in Africam, quid in septentrionem, quid in Mithridaten et Armeniam et omnis
Abbreviated transcription (Latin):
lictor sennita deicit. Siius exerc̃e tͥ utile nulli autẽ gͣue imꝑium:
sũmoue uitia. Multi inueniunt᷑ qͥignem inferant urbib qui
in expugnabilia scłis & ꝑ aliquot etates tuta ꝓsternant qͥ equũ
areib aggerẽ atcollant & muros in nirã imultaitudinẽ a dductis¬
arietib ac machinis qͣssent. Multi ft̃ qui se agant agmina &t̾gis hol¬
um graues instent. & ad mare maguũ ꝑfusi cede gentiũ ueniant
hii quoq ut uincerent hostẽ: cupiditate uicti st̃. Nemo illis uenientib
restitit. s nec ipsi ambitioni crudelitatiq restiterant. tẽ cũ agere uil
st̃ alios: agebant᷑. Agebat infelicẽ alexandrũ furor aliena uastandi
& adignota mittebat. An tu putas sanũ quia gretie pͥmũ cladib
inqua eruditꝰ ẽ. incipit. Qui qd̃ cuiq optimũ ẽ. eripit. Lacedemo
na iubet. Athenas tacere. Non contentꝰ tot ciuitatũ strage. qͣs aut iu¬

Expanded text:
lictor semita deicit. Si vis exercere tibi utile, nulli autem grave imperium, lictor semita deicit. Si vis exercere tibi utile, nulli autem grave imperium, summove vitia. Multi inveniuntur qui ignem inferant urbibus, qui inexpugnabilia saeculis et per aliquot aetates tuta prosternant, qui aequum arcibus aggerem attollant et muros in miram altitudinem eductosarietibus ac machinis quassent. Multi sunt qui ante se agant agmina et tergis hostium graves instent et ad mare magnum perfusi caede gentium veniant; sed hi quoque, ut vincerent hostem, cupiditate victi sunt. Nemo illis venientibus restitit, sed nec ipsi ambitioni crudelitatique restiterant; tunc, cum agere alios visi sunt, agebantur. Agebat infelicem Alexandrum furor aliena vastandi et ad ignota mittebat. An tu putas sanum, qui a Graeciae primum cladibus, in qua eruditus est, incipit ? Qui quod cuique optimum est, eripit, Lacedaemona servire iubet, Athenas tacere ? Non contentus tot civitatium strage, quas aut vi
Abbreviated transcription (Latin):
est istis qͣm diuu mersa & inuoluta ceno suo iatent fedius nichil ob¬
sturiꝰ. Quid me Qnͣdo ꝑ longissimoꝵ. cuncłoꝵ tenebras extrahunt᷑:
N iħ est illis dũ fuint & a fece sua seꝑant᷑ informiꝰ. Deniq ipsos opi¬
fices intuere ꝑ quoꝵ manꝰ sterile t̾re genus ⁊ inferrũ ꝑ purgatur
uidebis qͣnta fuligine oblinent᷑. at qͥista magrinqͥnant aĩos. ꝗͣ cor¬
ꝑa & in possessore eoꝵ qͣm marcifice plus sordidũ ẽ. Necessariũ itaq
admoneri & hr̃e aliquẽ aduocatũ bone mentis e tanto fremitu
timultuq falsoꝵ itnã demq audire uocẽ. Que erit illa uox: Ea scl̃
qͣ tibi tantis eclamorib ambitiosis ex surdato saluhria insusurret uer¬
ba que dicat ñ ẽ. qd inindeas istis qͦs magnos felitesq popłs uocat.
ĩ ẽ. qd̃ tibi composite m̃icis habitũ. & sanitatẽ plausus excutiat. ñ
ẽ. qd tibi tñ quillitatis tue fastidiũ faciat ille subillis fascib pur

Expanded text:
u mersa et involuta caeno suo iacent, foedius, nihil obscurius, quidni ? Quae per longissimorum cuniculorum tenebras extrahuntur. Nihil est illis, dum fiunt et a faece sua separantur, informius. Denique ipsos opifices intuere, per quorum manus sterile terrae genus et infernum perpurgatur; videbis quanta fuligine oblinantur. Atqui ista magis inquinant animos quam corpora, et in possessore eorum quam in artifice plus sordium est. Necessarium itaque admoneri est, habere aliquem advocatum bonae mentis et in tanto fremitu tumultuque falsorum unam denique audire vocem. Quae erit illa vox ? Ea scilicet, quae tibi tantis clamoribus ambitionis cxsurdatoexsurdato salubria insusurret verba, quae dicat: non est quod invideas istis, quos magnos felicesque populus vocat, non est quod tibi compositae mentis habitum et sanitatem plausus excutiat, non est quod tibi tranquillitatis tuae fastidium faciat ille sub illis fascibus pur
Abbreviated transcription (Latin):
aut urtẏraunide. dut in lib̾tate bellis ae tiranius seuiorex.
uittas. ex quib pleriq iminici erant. Nlouissima dampnatio ẽ. sub¬
grauissinus hominib impleta. obiesta ẽ. & religionũ iuolatio ⁊ u
uentutis corruptela. q̃ inmitt̾e in deos. inpatres. in rem .p. dictꝰ est

Expanded text:
aut in tyrannide aut in libertate bellis ac tyrannis saeviore. aut in tyrannide aut in libertate bellis ac tyrannis saeviore. civitas, ex quibus plerique inimici erant. NoGRAVISSIMIS HOMINIBUS IMPLETA: OBIECTA EST RELIGIONUM VIOLACIO ET IUVENTUTIS CORRUPTELA, QUAM MICTERE DICTUS EST IN PATRES IN RE PUBLICA, ut
Abbreviated transcription (Latin):
habitat erroris. dies ĩttit ad risum uł uisũ. t̾ribiles uisu forme le¬
ñq laborq : egregie uirgiliꝰ ur̃ in re dixit t̾ribiles ẽẽ. se uisii .i.¬
uideri ñ ẽẽ. Quid inqͣm inistis sese tam fornud abile qͣm fama uul¬
gauit: Quid ẽ. obsecro te. lucili cur timeat laborem uir. mortem
homo e Potiens mn occurr̃t isti qͥ ñ ꝑutant fieri posse qͥcqͥd face ũ
possunt. & anint loqui maiora. qͣm qͦ humana natura sustine¬
at. At qͣnto ego de alĩ meluis existimo. ipsi qͦ hec posst̃ fac̃e. s
nolunt. Demiq quẽ itmꝗ ista distituere temptantẽ. cui facibora
apparuere iactu. ũ quia difficiia st̃ ũ audemꝰ. s qͥa ñ audeamꝰ ꝯ
ficilia st̃. Sitam̃ eremplũ desidatis. accipite soeraten ꝑpestcumai
domestica oña faciebant. & laborib qͦs militares qͦ ꝑtulit. quibu
ue lib̾os in dociles. & matͥ qͣn patͥ sumiliores. siuere aut in bello fu

Expanded text:
habita terrori dies vertit ad risum. " Terribiles visu formae lehabita terrori dies vertit ad risum. " Terribiles visu formae letumque labosque ": egregie vergilius noster non re dixit terribiles evideri, non esse. Quid, inquam, in" istis est tam formidabile quam fama vulgavit ? Quid est, obsecro te, Lucili, cur timeat laborem vir, mortem homo ? Totiens mihi occurrunt isti, qui non putant fieri posse quicquid facere non possunt, et aiunt nos loqui maiora quam quae humana natura sustineat. At quanto ego de illis melius existimo ! Ipsi quoque haec possunt facere, sed nolunt. Denique quem umquam ista destituere temptantem ? Cui non faciliora apparuere in actu ? Non quia difficilia sunt, non audemus, sed quia non audemus, difficilia sunt. Si tamen exemplum desideratis, accipite Socraten, perpessicidomestica onera faciebant, et laboribus, quos militares quoque pertulit. Quibus ve liberos indociles et matri quam patri similiores. Si vere reputes, aut in bello fuit
Abbreviated transcription (Latin):
possidonio. hitͥ tradent humanoꝵ diuinoꝵq noticiã. hi iubebẽ
moꝑe ẽẽ. Nec tm̃ scire eloqui & inoblectationẽ audientiũ u̾ba
uctare s aminũ indurare. & adu̾sus minas erig̃e. Unus enĩ huiꝰ
unte sluctuantis & turbide portus. euentura contẽpñe. stare fiden¬
ter ad parcũ. tel a fortume. adu̾so pectore exciꝑe. ñ latitantẽ nec t̾gi¬
uersantẽ. Magnanines nos natura ꝓduxit. & ut quib dã aĩalib
ferũ dedit. quib dam subdolũ. quibdã pauidũ. ita nob̾ głosũ
& excelsirm spm̃ querentẽ uͥ honestissime ñ uͥ titissime uiuat. simil¬
lunũ mundo. quẽ qͣntir.i inqͣtaliũ passus licet sequit᷑ emulat᷑q.
serei sĩniteait. nich illi uidet᷑ graue. nicħ qd̾ uirũ incuruet. Lerri¬
biles insu forme letũ laborq: minime qͥdem. Si quis rectis ocłis
intueri illa possit & tenebras ꝑrumꝑe: multa uł multũ ꝑ uoctẽ

Expanded text:
Posidonio: hi tibi tradent humanorum divinorumque notitiam, hi iubebunt Posidonio: hi tibi tradent humanorum divinorumque notitiam, hi iubebunt in opere esse nec tantum scite loqui et in oblectationem audientium verba iactare, sed animum indurare et adversus minas erigere. Unus est enim huius vitae fluctuantis et turbidae portus eventura contemnere, stare fidenter ac paratum tela fortunae adverso pectore excipere, non latitantem nec tergiversantem. Magnanimos nos natura produxit et ut quibusdam animalibus ferum dedit, quibusdam subdolum, quibusdam pavidum, ita nobis gloriosum et excelsum spiritum, quaerentem ubi honestissime, non ubi tutissime vivat, simillimum mundo, quem quantum mortalium passibus licet, sequitur aemulaturque. se rei summittat, nihil illi videatur grave, nihil quod virum incurvet. Terribiles visu formae letumque labosque; minime quidem, si quis rectis oculis intueri illa possit et tenebras perrumpere. Multa per noctem
Abbreviated transcription (Latin):
hunt mala materabt̃q ꝑ t̾ras ac maria uagũ q̃m dui ualoꝵ ges¬
panis causas. Fu̾gã tͥ ñ ꝓdeẽ. miraris tecũ sunt qͦ fugis. Le gͥ enen¬
da. ꝯuera tͥ decihe. & em̃da desidia. int salutẽ modũ contine.
entẽ tiiũ sana. Herebit pͥ auaritia qͣm dui auarꝰ sordido te con¬
fir̃is. herebit humor qͣm dui suꝑ conũsaũis. Nutmqͣm seuitiã in
cortoris contub̃nio pones. Incendt̃ libidines tuas adult̾oꝵ sodalicia.
iuelis uitiis exii : longe auitioꝵ exemplis recedendũ. Quarus. cor¬
ruptor. seiriis. fraudulentꝰ. multũ nocituri si ꝓpe a te fuissent. Intra
te st̃. Ad meliores transi. cũ catonib uiue. cũ elio. cũ tub̾one qd̵ si
conuiũe etiã grecis uiuat cũ socͣte. cũ ⁊enone uersare. Alt̃ te doce¬
bit mori si necẽẽ. erit. alt̾ anteꝙ netẽe. erit. Niuie cũ trisippo. cum

Expanded text:
bunt mala macerabuntque per terras ac maria vagum, quamdiu malorum gesbunt mala macerabuntque per terras ac maria vagum, quamdiu malorum gestaveris causas. Fugam tibi non prodesse miraris ? Tecum sunt, quae fugis. Te igitur emenda, onera tibi detrahe et demenda desideria intra salutarem modum contine. ia, quamdiu avaro sordidoque convixeris; haerebit tumor, quamdiu superbo conversaberis. Numquam saevitiam in tortoris contubernio pones. Incendent libidines tuas adulterorum sodalicia. Si velis vitiis exui, longe a vitiorum exemplis recedendum est. Avarus, corruptor, saevus, fraudulentus, multum nocituri, si prope a te fuissent, intra te sunt. Ad meliores transi: cum Catonibus vive, cum Laelio, cum Tuberone. Quod si convivere etiam Graecis iuvat, cum Socrate, cum Zenone versare; alter te docebit mori, si necesse erit, alter, antequam necesse erit. vive cum Chrysippo, cum
Abbreviated transcription (Latin):
dũ. qͥd necessariũ. qͥd suꝑuacuũ. qͥd iustũ. qͥd honestũ sit: nouert
hoc ꝑegnari s errare. Nullã tͥ opem feret iste discursus. Pegͥna¬
ris enĩ cũ affectib tuis & mala tetua sequunt᷑. Utinã quidẽ seque¬
rent᷑ longiꝰ ab ẽẽnt. Nt̃ fers illa ũ ducis. Itaq ubiq te p̃munt &
parib in cõmodis urunt. Medicina egro. ñ regio querenda ẽ. in¬
git aliqͥs crus. aut extorsit articłm. si uehicłm nauẽq couscendi
s aduocat medicũ ut fracta pars uingat᷑. ut luͥxata iulocũ n¬
ponat᷑. Qd ergo aninũ tot locis fractũ & extortũ credis locoꝵ n
tatione posse sauari: Mauis ẽ. istud malũ qͣm ut gestatione u¬
ret᷑. Pegͥnatio ũ facit medicũ ñ oratorẽ. Nulla ars loco discit᷑. Q
de uͥ ter qd seertia cupiditates. extra uas. extia mecꝰ sistat. Ait
qd ẽtci: aguinie facto geuis aluc huanana ꝑgeret. Lam diuista uge¬

Expanded text:
ndum, quid necessarium quid supervacuum, quid iustum quid iniustum sit, non erit ndum, quid necessarium quid supervacuum, quid iustum quid iniustum sit, non erit hoc peregrinari, sed errare. Nullam tibi opem feret iste discursus, peregrinaris enim cum adfectibus tuis et mala te tua sequuntur. Utinam quidem sequerentur. Longius abessent; nunc fers illa, non ducis. Itaque ubique te premunt et paribus incommodis urunt. Medicina aegro, non regio, quaerenda est. Fregit aliquis crus aut extorsit articulum: non vehiculum navemque conscendit, sed advocat medicum, ut fracta pars iungatur, ut luxata in locum reponatur. Quid ergo ? Animum tot locis fractum et extortum credis locorum mutatione posse sanari ? Maius est istud malum, quam ut gestatione curetur. Peregrinatio non facit medicum, non oratorem, nulla ars loco discitur. Quid crede, iter, quod te extra cupiditates, extra iras, extra metus sistat; aut si quod esset, agmine facto gens illuc humana pergeret. Tamdiu ista urgue
Abbreviated transcription (Latin):
remq redit ipsa tinctatio. Itaq quȩ petierant cupidissime loca: cu¬
pidiris desert. & auiũ mͦ tranuolant. citiusq qͣm uenerant abeunt
Degͥnatio noticiam dabit gentiũ. nouas tͥ montiũ formas ostendet.
in uisitata spatia campoꝵ. & irriguas ꝑhennib aquis ualles antꝰ
flumins sub obseruatione naturã. si ut nilus estiuo increĩto tu¬
met. siue ut tigͥs eripit᷑ exocłis. & acto ꝑ occulta cursu integͤ mag¬
uitudim reddit᷑. siue ut menander poetarũ omniũ exercitatio:
ludꝰ implicat᷑ crebris aufiactib. & sepe inuitinũ alueo suo admitꝰ
anceꝗͣ sibi influat flectit᷑. Cet̾m neq meliorẽ fatient neq sauiorẽ.
nt̾ studia uersandũ ẽ. & int̾ auctores sapĩe ut q̃sita discamꝰ. ñdũ
inuenta qͦͣnamꝰ. Su eximendiis animꝰ ex miserrima seruituten
lib̾tatem asserit᷑. Qm̃ dui quidẽ nescieris qͥd fugiendũ. qͥd pete

Expanded text:
remque reddit ipsa iactatio. Itaque, quae petierant cupidissime loca, curemque reddit ipsa iactatio. Itaque, quae petierant cupidissime loca, cupidius deserunt et avium modo transvolant citiusque quam venerant, abeunt. Peregrinatio notitiam dabit gentium, novas tibi montium formas ostendet, invisitata spatia camporum et inriguas perennibus aquis valles, alicuius fluminis sub observatione naturam, sive ut Nilus aestivo incremento tumet, sive ut Tigris eripitur ex oculis et acto per occulta cursu integrae magnitudini redditur, sive ut Maeander, poetarum omnium exercitati et ludus, implicatur crebris anfractibus et saepe in vicinum alveo suo admotus, antequam sibi influat, flectitur; ceterum neque meliorem faciet neque saniorem. Inter studia versandum est et inter auctores sapientiae, ut quaesita discamus, nondum inventa quaeramus; sic eximendus animus ex miserrima servitute in libertatem adseritur. Quamdiu q
Abbreviated transcription (Latin):
sic istoꝵ qͦs amas quosq oblectam̃ta uite putas ẽẽ. dãpnũ. quia
seꝑant᷑ etiã si ñ renascunt᷑ s noti eit̃ idem. Netu qͥdem idem eris.¬
Omiis dies. oĩs hora te miutat. D malius ipnia fatitꝰ apparet. ho
latet. qͥa non exaꝑto fiet. Alii auferunt᷑. At ipsi nob fuito sub¬
duciͣ. Hoꝵ nich̃ cogitabis nec remedia uulm̃b oppones. s ips.
tͥ seres sollicitudinũ causas. alia sꝑando. alia desꝑando: si sqats
alt̾m ast̾i misces. Nec sꝑau̾is sine desꝑatione: nec desꝑ aueris sine si
piditates refrenauit. ñ iras rep̃ssit. ñ uidomitos amoris impetꝰ fres
Nulla demiq aĩo mala edurit. ñ uidiciũ dedit. ũ discussit errorẽ. u
ut puerũ ignorantẽ ad breue tempꝰ rerũ aliqͣ nouitate deciiite. E
terũ in constantiã u̾itis qͦ maxime egia ẽ. lacessit. mobiliorẽ lemo¬

Expanded text:
sic istorum, quos amas quosque oblectamenta vitae putas esse, damnum, quia sic istorum, quos amas quosque oblectamenta vitae putas esse, damnum, quia reparantur, etiam si non renascuntur. " Sed non erunt idem." Ne tu quidem idem erisOmnis dies, omnis hora te mutat; sed in aliis rapina facilius apparet, hic latet, quia non ex aperto fiet. Alii auferuntur, at ipsi nobis furto subducimur. Horum nihil cogitabis nec remedia vulneribus oppones, sed ipse tibi seres sollicitudinum causas aha sperando, alia desperando. Si sapis, alterum alteri misce : nec speraveris sine desperatione nec desperaveris sine specupiditates refrenavit, non iras repressit, non indomitos amoris impetus fregit, nulla denique animo mala eduxit. Non iudicium dedit, non discussit errorem, sed ut puerum ignotterum inconstantia mentis, quae maxime aegra est, lacessit, mobiliorem levio
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ multũ possideas. tñ qͥ aliqͥ situs ht̃. qͣnto tͥ uicdis defici. qͣnto umn¬
ceris honores uidicas bonũ. male te habebit. ille consul factꝰ. ille et
refectꝰ uideb̃is qͦtiens aliquẽ infastis sepiꝰ leg̃is. Lantus erie ambiti¬
onis furor. ut nemo tͥ pꝰ te uideat᷑ si aliqͥs ante fuerit. Maximum
ipsa par timores sũministrabit. ne tutis quidẽ habebit᷑ fides. con¬
sternata semel m̃te. Que nͥ consuetudinẽ pauoris in ꝓuidi fecit. et̃
id tutelã salits sie inhabilis ẽ. Non enĩ uitat s fugit. Magis au¬
tẽ ꝑicłis latemꝰ auersi. Grauissimũ iudicabis malũ. aliquẽ ex his
qͦs amabis aintit̾e. cũ int̾m hoctã in eptũ erit. qͣm flere. qd̃ arbo¬
rib amenis & domĩi tuã ornantib decidant folia. Quicqͥd te de
cutiet. S quẽadinodũ frondiũ iactura facilis ẽ. quia renascunt᷑:

Expanded text:
enim multum possideas, tamen, quia aliquis plus habet, tanto tibi videris defici, quanto vinenim multum possideas, tamen, quia aliquis plus habet, tanto tibi videris defici, quanto vinceris. Honores iudicabis bonum: male te habebit ille consul factus, ille etiam refectus, invidebis, quotiens aliquem in fastis saepius legeris. Tantus erit ambitionis furor, ut nemo tibi post te videatur, si aliquis ante te fuerit. Maximum Ipsa pax timores sumministrabit. Ne tutis quidem habebitur fides consternata semel mente; quae ubi consuetudinem pavoris inprovidi fecit, etiam ad tutelam salutis suae inhabilis est. Non enim vitat, sed fugit. Magis autem periculis paternus aversi. Gravissimum iudicabis malum, aliquem ex his, quos amabis, amittere, cum interim hoc tam ineptum erit quam flere, quod arboribus amoenis et domum tuam ornantibus decidant folia. Quicquid te decutiet. Sed quemadmodum frondium iactura facilis est, quia renascuntur,
Abbreviated transcription (Latin):
bii ⁊ male cogitantis. Incipio toto aĩo stud̃e. ñ multũ ad hoc locus
confert. nͥ se sibi p̃stat animꝰ. qͥ secretũ in occupationib mediis siuo¬
lit habebit. At ille qͥ regiones eligit & otiũ captat: ubiq qͦ distin¬
gat᷑ inueniet. Nã socrate qͣrenti cuidã qd nich sibi ꝑegͥnationes ꝓ¬
fuissent. respondisse fert̃. Non inmerito hoc tͥ euenit. tecũ enĩ ꝑe
qͥnabaris. O qͣm bene cũ quibdã ageret᷑ si a se aberurent. Nc̃ pͥmũ
se ipsos sollicitant. corrũpunt. t̾ritant. Qd ꝓdẽ. mare tͣitere ⁊ ur¬
bes mutare: Diuis ista quib urgeris effug̃e : ñ aliubi sis oportet. s
alius. Putas uenisse te athenas. pitta rodoꝵ. elige arbito tuo ciui¬
iatẽ. qͥd ad rẽ ꝑtinet qͦs illa mores habeat : Luos afferes. Diuitias iudi¬
abis bonũ torquebit te pauꝑtas. & qd̃ ẽ. miferrimũ falsa. Qͣmuis

Expanded text:
bii et male cogitantis. Incipio toto animo studere. Non multum ad hoc locus bii et male cogitantis. Incipio toto animo studere. Non multum ad hoc locus confert, nisi se sibi praestat animus, qui secretum in occupationibus mediis, si volet, habebit; at ille, qui regiones eligit et otium captat, ubique, quo distringatur, inveniet. Nam Socraten qrofuissent, respondisse ferunt: non immerito hoc tibi euenit. Tecum enim peregrinabaris." O quam bene cum quibusdam ageretur, si a se aberrarent! Nunc premunt se ipsi, sollicitant, corrumpunt, territant. Quid prodest mare traicere et urbes mutare ? Si vis ista, quibus urgueris, effugere, non aliubi sis oportet, sed alius. Puta venisse te Athenas, puta Rhodon; elige arbitrio tuo civitatem: quid ad rem pertinet, quos illa mores habeat ? Tuos adferes. Divitias iudicabis bonum: torquebit te paupertas, quod est miserrimum, falsa. Quamvis
Abbreviated transcription (Latin):
Ille qͥ ñ uxorẽ. ñ amitũ tanti putat ut duitiꝰ in uita cõmoret᷑: qui
ꝑ seuerabat mori delicatꝰ ẽ. Hoc qͦ imꝑee sibi animꝰ uͥ ittilitas si¬
oꝵ exigit. nec tm̃ si uult mori s si repite int̾mittat & suis cõmen¬
det. Ingentis aĩ ẽ. aliena causa aduttã reũti. Qd̃ magni uiris¬
pe fecert̃. S hoc qͦ sũme humanitatis existimo senectutẽ suan.
ñ mediocre ista res gaudiũ ⁊ mercedẽ. Qd enĩ iocundiꝰ qͣm uxal
tam carũ eẽ. ut ꝓpt̾ hoc łͥ carior fias : pot̃ itaq pauliua mea ũ
tin suũ tichi timorẽ impitare s etiã meũ. Queris ergo qͦmͦ mͥ con
rem cisinarũ fumantiũ qͣ morte qͥcqͦͥd pestiferi uaporis obruent
cũ pulũe effundt̃. ꝓtinꝰ mutatã ualitudinẽ sensi. Quantũ de inde
Ad iectũ putas uirib pꝰqͣm uineas attigi in pascuũ emissus cibũ
meũ inuasi. Repetiui gͦ iam me. ñ ꝑmansit marcor ille corꝑis du¬

Expanded text:
Ille, qui non uxorem, non amicum tanti putat, ut diutius in vita commoretur, qui perseverabit mori, delicatus est. Hoc quoque imperet sibi animus, ubi utilitas suorum exigit, nec tantum, si vult mori, sed si coepit, intermittat et suis se commodet. Ingentis animi est aliena causa ad vitam reverti, quod magni viri saepe fecerunt. Sed hoc quoque summae humanitatis existimo, senectutem suam, in se non mediocre ista res gaudium et mercedem; quid enim iucundius quam uxori tam carum esse, ut propter hoc tibi carior fias ? Potest itaque Paulina mea non tantum suum mihi timorem inputare, sed etiam meum. Quaeris ergo, quomodo fumantium, quae motae quicquid pestiferi vaporis obferunt, cum pulvere effundunt, protinus mutatam valitudinem sensi. Quantum deinde adiectum putas viribus, postquam vineas attigi ? In pascuum emissus cibum meum invasi. Repeti vi ergo iam me; non permansit marcor ille corporis du
Abbreviated transcription (Latin):
meret. qͥd sibi ⁊ uicto ⁊ iuctori constituerat qͦ constituta eẽ. ab hosti¬
b iratissimis pot̾ant: ꝑit itaq ex decretu suo. Uides posse contẽp¬
ni hoĩes. laborẽ pati. ꝑ medias affrice solitudines pedes dux̃ exerci-¬
& quotiens aquȩ fuerat occasio: nouissimꝰ bibit. Uides honorẽ &
notã posse contempni. eodem qͦ repulsus ẽ. die. in comitio pila lu¬
sit. Uides posse ñtimeri potentiã suꝑiorẽ. & pompeiũ & cesarem
quoꝵ nemo alt̾m offend̾e audebat. nisi ut alt̾um demer̾et᷑ simł
ꝓuocauit. Uidestam mortẽ posse contẽpni ꝗͣ exiliũ: Eoxxiliũ sͥ
indur̃ & mortẽ. & int̾im bellũ. Possumꝰ itaq adu̾sus ista tm̃ hr̃e
animi. Libeat. mͦ subdutẽ iugo collũ. In pͥmis autẽ restituende
uoluptates eneruant & effeminant. & multũ petunt. Multũ au¬
tẽ afortuna petendũ ẽ. De inde sꝑande opes auctoram̃ta st̃
siruitutũ. Aurũ ⁊ argentũ & quicqͥd aliud felices domos oñat

Expanded text:
meret, qui ipse sibi et victo et victori constituerat, quae constituta esse ab hostibus iratissimis poterant ? Periit itaque ex decreto suo. vides posse homines laborem pati: per medias Africae solitudines pedes duxit exerciet, quotiens aquae fuerat occasio, novissimus bibit, vides honorem et notam posse contemni: eodem quo repulsus est die in comitio pila lusit, vides posse non timeri potentiam superiorum: et Pompeium et Caesarem, quorum nemo alterum offendere audebat nisi ut alterum demereretur, simul provocavit, vides tam mortem posse contemni quam exilium: et exilium sibi indixit et mortem et interim bellum. Possumus itaque adversus ista tantum habere animi, libeat modo subducere iugo collum. In primis autem respuendae voluptates; enervant et effeminant et multum petunt, multum autem a fortuna petendum est. Deinde spernendae opes: auctoramenta sunt servitutum. Aurum et argentum et quicquid aliud felices domos onerat,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑturbatã impotentes agunt. Tantũ metuunt qͣntũ nocent. nͦ
ullo t̃pr uatant. trepidant enĩ cũ fecerint. Herent. Conseien¬
tia aliud ag̾e ñ patit᷑. ac subinde respond̾e ad se cogit. Dat pe¬
nas quisqui exspectat. qͥsquis autẽ meruit exspectat. Litũ ali¬
qua res in mala conscientia p̾stat. nulla secursĩ. Rutat em̃ se
etiã si ñ dep̃hendit᷑ posse dep̃bendi. ⁊ int̾ sompnos mouet᷑. ⁊qͥ
tiens alitꝰ scelus loqͥtur. de suo cogitat. Non satis illi oblitt̃atum
udet᷑. ñ sans tectũ. Norens habuit aliqͣndo latendi fortunã: iumnig¬
¶ fiduciam. Uale.

Expanded text:
perturbatam inpotentes agunt; tantum metuunt, quantum nocent, nec perturbatam inpotentes agunt; tantum metuunt, quantum nocent, nec ullo tempore vacant. Trepidant enim, cum fecerunt, haerent; conscientia aliud agere non patitur ac subinde respondere ad se cogit. Dat poenas quisquis expectat; quisquis autem meruit, expectat. Tutum aliqua res in mala conscientia praestat, nulla securum; putat enim se, etiam si non deprenditur, posse deprendi. Et inter somnos movetur et, quotiens alicuius scelus loquitur, de suo cogitat; non satis illi obliteratum videtur, non satis tectum. Nocens habuit aliquando latendi fortunam, numquam fiduciam. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
molestũ ẽ. qͣm foris est. tam a serius qͣm alib̃is. Nulli ñ ad notendũ
satis uiriũ ẽ. Adice nc̃ qd̾ timet᷑: timet. Nemo potuit tribilis este
secure. Contemptꝰ suꝑ ẽ. Cuiꝰ modũ in sua potestate habet. qn
lum sibi adiuuxit. qͥ contempuit᷑ qͥa uoluit ñ quia debuit. Huĩ
incõmodũ & artes bonȩ. discutiunt. & amnicicie eoꝵ qͥ ap̃ aliquẽ i¬
tentẽ potentes st̃. Qu̾ib applicari expediet ñ implicari. Neplur
mũ cũ aliis loqui plurimũ. Secũ ẽ. quedã dulcedo sermonis.
quȩ irrepit & eblandit᷑. Et ñ anit̃ qͣm ebrietas aut amor secreta
ꝓdutit. Nemo qd̾ audierte tacebit. nec qͣntũ audierte loquet.
Qui rẽ ñ tacuerie: ñ tacebit. Auctorẽ. ht̃ unusqͥsq aliquẽ cui tũ
credat. qͣntũ ipsi creditũ ẽ. ut garrulitatẽ fuã custodiat. &c̃centꝰ
sit unius aurib. Popłm faciet. sic qd̃ mͦ secretũ erat rumor est.
Securitatis magna portio ẽ. nicħ imq fac̾e. Confusã uitã &

Expanded text:
m foris, tam a servis quam a liberis. Nulli non ad nocendum satis virium est. Adice nunc, quod qui timetur, timet; nemo potuit terribilis esse secure. Contemptus superest, cuius modum in sua potestate habet, qui illum sibi adiunxit, qui contemnitur quia voluit, non quia debuit. Huius incommodum et artes bonae discutiunt et amicitiae eorum, qui apud aliquem potentem potentes sunt, quibus adplicari expediet, non inplicari, ne pluris re et minimum cum aliis loqui, plurimum secum. Est quaedam dulcedo sermonis, quae inrepit et eblanditur et non aliter quam ebrietas aut amor secreta producit. Nemo quod audierit, tacebit. Nemo quantum audierit, loquetur. Qui rem non tacuerit, non tacebit auctorem. Habet unusquisque aliquem, cui tantum credat, quantum ipsi creditum est. Ut garrulitatem suam custodiat et contentus sit unius auribus, populum faciet, si quod modo secretum erat, rumor est. Securitatis magna portio est nihil inique facere. Confusam vitam et
Abbreviated transcription (Latin):
ad miraris illã iam ꝓcul. Quid tibi uidebit᷑ diuma lux cũ illã suo
loco uid̃is : Hec cogitatio nitħ sordidũ aĩo subsid̾e siit. nicħ hu¬
mile. nicħ crudele. Deos omniũ rerũ ẽẽ. testes ait illis nos appro¬
bari. illis infuturũ parari iuibet et̾nitatẽ ꝓpon̾e. Qm qui m̃te
concepit nullũ horret. exercitꝰ ñ teret᷑ tuba. uullis ad tioiẽ ni¬
nns agit᷑. Qui ni ñ timeat qͥ mori sꝑat: S quoq qͥ ammũ tam¬
dui iuditat man̾e. qͣm dui recinet᷑ corꝑis uncło. solutũ statun
spargit. id agit ite etiã post mortẽ ittilis ẽẽ. possit. Qͣmuis enĩ
ipse ereptus sit ocłis tñ mustta uiri uͥtus aĩo multũq retusat
gentis honor. Cogita qͣntũ uob̾ exempla hona ꝓsunt. Scies mag¬
noꝵ uiroꝵ ñ minus p̃sentiã ẽẽ. utilẽ qͣm memoriã. Uł.¬

Expanded text:
admirans illam iam procul; quid tibi videbitur divina lux, cum illam suo admirans illam iam procul; quid tibi videbitur divina lux, cum illam suo loco videris ? Haec cogitatio nihil sordidum animo subsidere sinit, nihil humile, nihil crudele. Deos rerum omnium esse testes ait. Illis nos adprobari, illis in futurum parari iubet et aeternitatem proponere. Quam qui mente concepit, nullos horret exercitus, non ferretur tuba, nullis ad timorem minis agitur. Quidni non timeat qui mori sperat ? Is quoque, quris vinculo, solutum statim spargit, ut etiam post mortem utilis esse possit. Quamvis enim ipse ereptus sit oculis, tamen Multa viri virtus animo multusque recursat Gentis honos. Cogita, quantum nobis exempla bona prosint: scies magnorum virorum non minus praesentiam esse utilem quam memoriam.
Abbreviated transcription (Latin):
dure manꝰ tactus. tenerq ad huc & nulliꝰ rei gnarꝰ obstupusti
int̾ ignota. Nc̃ tibi ñ ẽ. nouũ seꝑ ari ab eo cuius ante pars m¬
eris. Aquo aĩo m̃bra iam suꝑuacua dumicte. & istud corpus
in habitatũ dui pone. scindet᷑. obruet᷑. abolebit᷑. Quid tontstil¬
ris: Ita solet fieri ꝑeunt sepe uelam̃ta nascentiũ. Qd ista sic di¬
sigis q̃si tua: Istis oꝑtus es. Uemet qͥ te reuelet dies. & ex contuber¬
aliqͥd sublniusq meditare. Aliq̃n nature tͥ archana retegent᷑.
discutiet᷑ ista caligo. & lux undiq clara ꝑcutiet. Imaginare recũ
Intus ille sit fulgor tot sidib int̾ se lum̃ miscentib. nulla serenũ
ambra turbabit. equalit̾̃ spͥendebit omne celi latꝰ. Dies ⁊ nox ace¬
ris insimi uices st̃. tc̃ intenebris uixisse te dices. cũ totã lucẽ totus
aspex̃is. qͣm nc̃ ꝑ angustissimas ocłoꝵ uias obsture intueris. ⁊ tm̃

Expanded text:
durae manus tactus, tenerque adhuc et nullius rei gnarus obstipuisti durae manus tactus, tenerque adhuc et nullius rei gnarus obstipuisti inter ignota. Nunc tibi non est novum separari ab eo, cuius ante pars fueris; aequo animo membra iam supervacua dimitte et istuc corpus inhabitatum diu pone. Scindetur, obruetur, abolebitur. Quid contristaris ? Ita solet fieri: pereunt semper velamenta nascentem. Quid ista sic diligis quasi tua ? Istis opertus es. veniet, qui te revellat dies et ex contuberab quid sublimiusque meditare. Aliquando naturae tibi arcana retegentur, discutietur ista caligo et lux undique clara percutiet. Imaginare tecum, quantus ille sit fulgor tot sideribus inter se lumen miscentibus; nulla serenum umbra turbabit. Aequaliter splendebit omne caeli latus; dies et nox aeris infimi vices sunt. Tunc in tenebris vixisse te dices, cum totam lucem et totus aspexeris, quam nunc per angustissimas oculorum vias obscure intuens. Et tamen
Abbreviated transcription (Latin):
su ꝓ̃ma s corꝑi. Quicqͥd circa te iacet rerũ tanqͣm hospitalis li¬
ci sarcina spectat. transeundũ ẽ. Excitit redeuntẽ nat᷑a sit̃ itn¬
tem ñ licet peiꝰ efferre qͣm intułit. Imino etiã exeo qd̾ aduitã at¬
listi. pars magna ponenda ẽ. Detrahent᷑ tͥ hec tires̾uecta. nouisi¬
mũ uelam̃tum tuȩ cutis detrahet᷑. caro ⁊ suffusus sanguis disc̃¬
rensq ꝑ totũ. Detrahent᷑ ossa neruiq firmam̃ta fluidoꝵ at
libentiũ. Dies ist & quẽ tanq excremũ reformidas. et̃ni natalis ̃
Depone onis. Qͥd cunctaris tanꝗ ñ priꝰ quoq relicto in qͦ latebas
corꝑe exteris heres reluctaris : Lunc qͦ magno nisli matͥs expnl¬
sus es. gemis. ploras. & hoc ipsũ slere nascentis ẽ. Sed tc̃ debebae
ignosci. Rudis ⁊ unꝑitꝰ omniũ ueneras ex mat̾uoꝵ uiscerũ cal¬
do molliq fom̃to. emissũ afflauit aura lib̾ior. de inde offendit

Expanded text:
suprema, sed corpori. Quidquid circa, te iacet rerum, tamquam hospitalis losuprema, sed corpori. Quidquid circa, te iacet rerum, tamquam hospitalis loci sarcinas specta: transeundum est. Excutit redeuntem natura sicut intrantem. Non licet plus efferre quam intuleris, immo etiam ex eo, quod ad vitam adtulisti, pars magna ponenda est: detrahetur tibi haec circumiecta, novissimum velamentum tui, cutis; detrahetur caro et suffusus sanguis discurrensque per totum; detrahentur ossa nervique, firmamenta fluidorum ac labentium. Dies iste, quem tamquam extremum reformidas, aeterni natalis est. Depone onus; quid cunctaris, tamquam non prius quoque relicto, in quo latebas, corpore exieris ? Haeres, reluctaris; tum quoque magno nisu matris expulsus es. Gemis, ploras; et hoc ipsum flere nascentis est, sed tunc debebat ignosci: rudis et imperitus omnium veneras. Ex maternorum viscerum calido mollique fomento emissum adflavit aura liberior, deinde offendit