comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uti ꝓmictit in semũ. quod a młtis
ĩ filiẽtute repecut qualis fuit apd̾
nos ille mõ regũ maximꝰ qui ad¬
huc uirenti euõ pene dentib caruit.
Et si Iuueilem hanc Iacturam
souili pꝰ mo ͫ eximip ocauiloꝵ ut
bat ingenii atq ãi uigore polaretir.
exemplũ utile om̃ib aliqͦs uel nͣe
uel etatis ĩꝯmodo affectis ne sui¬
gula defleant ne ue õẽm ĩsolitũ
torporem munificẽcie celestis ĩuiriã
uocont s ẜnatis ꝑdita multeant
apꝑa lenib. dulcib accia N Dentes
ui rapint seuectus S hos si illa
non rapecet mors raptura fuerat/.
pleua ossibus sepulthra inppice.
testarũ deutes orenciũ pͫ quid
tefrifice albicantes / mox ruptis
uulsos radicib atque effusoo ndn
erit / filia nur̾datis ponti Regis
utiuꝙ gemino ordine denciũ fuisse
legitur. prusie bo bithunie regis
filiua pro superi ᵃ or diue. Dentem
unũ inferigrib cunctis parẽ. hot
est unũ os mi alt̾am maxillam.
net ĩuenuste net ĩꝯmode ꝓcotentũ

Expanded text:
quod a multis in iuventute repetiit. Qualis fuit apud vos ille modo regum maximus, qui adhuc virenti evo pene dentibus caruit, etsi iuvenilem hanc iacturam, senili postmodum eximio oculorum, ut bat, ingenii atque animi vigore solaretur; exemplum utile omnibus aliquo vel nature vel etatis incommodo affectis, ne singula defleant, neve omnem insolitum teporem munificentie celestis iniuriam vocent, sed servatis perdita mulceant, aspera lenibus, dulcibus acria. Dentes michi rapuit senectus. Hos si illa non raperet, raptura mors fuerat. Plena ossium sepulcra inspice: testarum dentes arentium, primum quidem terrifice albicantes, mox ruptis vulsos radicibus atque effusos videerit. Filia Mithridatis Ponti regis, utroque gemino ordine dentium fuisse legitur; Prusie vero Bithynie regis filius, pro superiori ordine dentium, unum inferioribus cunctis parem, hoc est unum os ab una in alteram maxillam, nec invenuste, nec incommode protentum
Abbreviated transcription (Latin):
Enciũ uexor egͥtudiẽ ẜ¬
Euãtũ fidas ĩtestims
uide / ip̃a te ossa destiniũt
OTremẽ dentes ĩcipint S Eude
in mollib spei est duri et folidi
uitant actus P Dentib eger.
s̃R Inbalidũ et caducũ aĩał est
homo cui etĩã q̃ p̾nalida bidebant᷑
ĩfirma sunt D Maguus me dencĩ¬
dolor habet iẜt q̃ decus ad p̃cipiud̃¬
q oris Robur obtigerãt doloris in
mat̾iam uertͥi ͤ nt intelligas ꝙ̃ man¬
sura sit hoc cui tam securus ĩsidea
mortalis ꝯpa s̃ go domnicilusiam m̃õ
unus alt̾q deus cecidit Iam igitui.
uol huic estima quantũ deo debam
tot tantisq munerib quoꝵ pau¬
cissimis ac mĩmis caruisse suppłiciũ
et flebile dampnũ ducas digna
ĩgratitudĩs pona est ẜuus ut
dñi largitutem quã pñtem spreuit
absontem lugeat et quẽ luc̾s ĩtelli¬
gere noluit dompina intelligat¬
D Iamn dentib exarmatꝰ su L̃ Iam
ĩerimis cũ uoluptate Rccaberis iniꝰ
comedes parcuis ridebis. lencius mor¬

Expanded text:
entium vexor egritudineQuantum fidas intestinis vide, quando ipsa te ossa destituunt. Tremere dentes incipiunt. Quid in mollibus spei est? duri et solidi nutant artus. Dentibus eger sum. Invalidum et caducum animal est homo, cui etiam que prevalida videbantur, infirma sunt. Magnus me dentidolor habet. Et que ad decus precipuumque oris robur obtigerant, doloris in materiam verti vides, ut intelligas quam mansura sit hec, cui tam securus insides, mortalis compago domicilii. Iam michi unus alterque dens cecidit. Iam ergo vel hinc existima, quantum Deo debeas, tot tantisque muneribus, quorum paucissimis ac minimis caruisse, supplicium et flebile damnum ducas. Digna ingratitudinis pena est: servus ut domini largitatem, quam presentem sprevit, absentem lugeat, et quam lucris intelligere noluit, damnis intelligat. Iam dentibus exarmatus sum. Iam inermis cum voluptate luctaberis, minus comedes, parcius ridebis, lentius mor
Abbreviated transcription (Latin):
pancõres dẽxit Lomnes aut̾ totidẽ
aut plures una tñ uiliora erant
sic in dies ceruit ebrioꝵ sicis P
De lauto uictu ad tennẽ sũ redocai¬
⁊ dene lĩt quod modestia
nẽglexit implet iopiasopti  est
sponte agere quod deleas. uel pro¬
De originali inopia capͫ io. dol

Expanded text:
pauciores essent, homines autem totidem pauciores essent, homines autem totidem aut plures, vina tamen viliora erant. Sic in dies crevit ebriorum sitis. De lauto victu ad tenuem sum redactus. Bene habet: quod modestia neglexit, implet inopia. Optimum est sponte agere quod debeas, pro11 DE ORIGINALI INOPIA In
Abbreviated transcription (Latin):
ruine ut qui optimi oñi fuistia uer¬
sis usq qͣ uestigiia sitis oñ pe¬
ssimi et in tp̃m uicus ac locoꝵ p̃¬
cipnũ teneatis grradĩ S uiccus
tenuia michi non placet S uic¬
tũ tenuẽ et u̾tutia et uoluptatis
amatores ac pr̃om laudant tu qũã
he̾ sim sis amplexus nestio splato
siracusias mensas dampnat nec
ullo mõ sibi płace̾ ait bis in die
satup fieri epcturꝰ in olerib suis
uoluptatem ac delicias pouit et hñc
quẽ tu fugis uictũ. rebus ac berbis
probat deniq ut act cicero nemo de
teun uictu pliua dixtꝭtu dũarĩt¬
duaꝵ notissimos si uiarũ duces ppernis.
qui ereliqñ. nisi ut impetũ tui ei.¬
roꝵ et ututia hostom nec amicã
uoluptatis honerosam sequeris ingluiuẽ¬
gloriũ fedũ finẽ nec tam homĩa
si pro captu suo uentri ingerunt.
soli uos aĩanciũ dñi mẽsurã ue¬
stiam et uescitia et frangitis/ noq
de niclilo est ꝙ młti nurãtin. qr
pr̃m et auoꝵ mẽoria uinee młs

Expanded text:
ruine, ut, qui optimi omnium fuistis, versis usquequaque vestigiis, sitis omnium pessimi et in temporum vitiis ac locorum precipuum teneatis gradum. Victus tenuis michi non placet. Victum tenuem et virtutis et voluptatis amatores ac patroni laudant: tu quam heresim sis amplexus nescio. Plato Syracusias mensas damnat, nec ullo modo sibi placere ait bis in die saturum fieri. Epicurus in oleribus suis voluptatem ac delitias ponit, et hunc quem tu fugis victum, rebus ac verbis probat. Denique ut ait Cicero: “nemo de tenui victu plura dixit”. Tu duarum notissimos si viarum duces spernis, quid est reliquum nisi ut impetu tui erroris et virtutis hostem, nec amicam voluptatis onerosam sequaris ingluviem, fedum finem nec tam hominism quidem, sed pro captu suo ventri ingerunt, soli vos, animantium domini, mensuram vestram et nescitis et frangitis. Neque de nichilo est quod multi mirantur, quia patrum et avorum memoria, vinee multo
Abbreviated transcription (Latin):
et sudorem tedm̃ q et fristidud tm
ip̃nis palłorem alt̾nũ ac ruborem /
obote quoq et oris corporis tibi
atq aliis importuuuo sistetꝭ p̾t̾ea
pedes ĩstabiles/ manus tremulas
p̃no cibi desiderio at momentaneo
gustus ĩ cõmodo tibi partu sgrens ꝯq̃reris
digna hñs ꝑdicia gustui deẜire.
¶Teuis uictus me fatigat
Sadntrariꝰ fatigaret. insi forte onꝰ¬
uite tedia mogna ẽẽ. ita ut qͥnque
dieb ꝯtinuis non possit sine fa¬
stidio tollerari abhom̃ib ⁊ ꝑãtis et
altõrri spectantib ꝙ̃ palatũ ⁊ bẽtrem¬
fuit etaa qñ l᷑ hmsfet et est adliͭ

Expanded text:
et sudorem tediumque et fastidium tui et sudorem tediumque et fastidium tui ipsius, pallorem alternum ac ruborem, odorem quoque et oris et corporis, tibi atque aliis importunum; sistet, preterea pedes instabiles, manus tremulas,mi bona, parvo cibi desiderio ac momentaneo gustus incommodo tibi parta conquereris? Dignus, his perditis, gustui deservire. Tenuis victus me fatigat. Contrarius fatigaret, nisi forte onvite tedia magna esse, ita ut quinque diebus continuis, non possit sine fastidio tolerari ab hominibus temperatis et altiora spectantibus quam palatum et ventremFuit eta
Abbreviated transcription (Latin):
distorui neueat ꝙͣ decorũ sit qd̾ toiq̃at¬
augustus est bictua B yͥuid ampla
mĩuu q capox gula est unũ uisu an¬
irauentibi uiciis patens cter hat
flãma libiduũ ac torpor ingenii.
hac irar et iuigior ẜ fernor mg̃¬
ditur liac imperiosa cupiditas omĩa
Uite dicitis ꝙ r̾uina est hac ĩudie
faices et emulacõ ĩplacitta indignã¬
rantes unde pudor metuẽdus ecat.
hac postmo suꝑbia dũ ĩflatus ut
se capiena uenter. aĩoaffeuant
tumorẽ / et ꝑsuadet ille ͤ ẽẽ se hoĩe
aliquid mains ꝙ ambrosia et nec¬
tare pastus sitꝭ andes ut uicĩ unũ
est au dm̃ibus aditus neq hũt si ałi.
nopunt ĩopie uectib clausũ cupias.
pauꝑtas amabilis que ꝯtinẽcie
tibi suuuis officm. Gtile est cogi ad
id quod facẽ sponte debueris O te¬
nuã me uictus extenuat B
Malis ne igit᷑ tiuuefieri. li ͨ tenui¬
tris podagrã tnis pollet s finib.
dolorem capttis aufferet cẽbriq uer¬
tiginẽ Gonitũ q et ructũ et naustã

Expanded text:
sit quod torqueatangustus est victus. Immo nimis ampla, nimiumque capax gula est, unum visu anirruentibus vitiis patens iter. Hac flamma libidinum, hac torpor ingenii, hac irarum et iurgiorum fervor ingreditur, hac imperiosa cupiditas, omnia vite dicitis quod ruina est; hac invidie faces et emulatio implacata indignanrantes, unde pudor metuendus erat; hac postremo superbia, dum inflatus, se capiens venter animo suum affricat tumorem et persuadet illi esse se homine aliquid maius, quod ambrosia et nectare pastus sit. Vides ut vitium unum est omnibus aditus, neque hunc, si aliter nequit, inopie vectibus clausum cupis. O paupertas amabilis, que continentie tibi sumis officium! Utile est cogi ad id quod facere tua sponte debueris. Tenuis me victus extenuat. Malles ne igitur tumefieri? Hec tenuitas podagram tuis pellet e finibus, dolorem capitis auferet, cerebrique vertiginem, vomitumque et ructum et nauseam,
Abbreviated transcription (Latin):
snuis uictus est niclii R Et
tenuis uoluptas / et mũda so¬
brietas au tu gule studio qriu
males. O apper est untus E Equa¬
nims fer gule illecebꝵ carnisse eñ
ad manũ suit alie dultõres et querisa¬
ciliotes ot ẜnari sht̃ et suas utus illece¬
bras citonis utor nabo las gustate et
pumare cñ ceperis illas magnoꝑe non
ranires O durus est uictus E
Duricies amica ututib mollicies uo¬
luptiti  ͦ ⁊ aũt magni uiri ultro se bołup¬
tatibua abdicantes lñt quẽ tu refugis
uictũ clegere . quorũ aliqui cũ possent lante
uesti. panem et aquom in delicua habu¬
opinent᷑ ut non illam nalde oderit
si addm̃ctũ illi dedecus intueri possit.
s fimestu suanitas. uirtutĩ hostis
ad rnna et titillacio bestialis: quã qui

Expanded text:
nuis victus est michi. Et tenuis voluptas et munda sobrietas: an tu gule studio contrarium malles? Asper est victus. Equanimis fer gule illecebris caruisse, cum ad manum sint alie dulciores, et queri faciliores et servari. Habet et suas virtus illecebras Ciceronis utor verbo: has gustare et ruminare cum ceperis, illas magnopere non requires. Durus est victus. Durities amica virtutibus, mollities voluptati. Quot autem magni viri, ultro se voluptatibus abdicantes, hunc quem tu refugis victum elegere? quorum aliqui, cum possent laute vesci, panem et aquam in delitiis habuopinemur, ut non illam valde oderit, si adiunctum illi dedecus intueri oculis possit? Sed funesta suavitas, virtutum hostis acerrima et titillatio bestialis, quam qui
Abbreviated transcription (Latin):
culpa ac ten̾atate pene fuerat
Imꝑiũ romanũ publice ab hõib
grãcie acte sũt ꝙ de ce publicu
non deppasset/ quod fecisse colle¬
ga uir clarissunꝰ et culpe oĩs
illius expers uidebatur si aliud
aũt nichil reliqui᷑ ac tu saltom cũ
uiante bona tua tecũ portans.
ꝓͣuis nidus muros patrie creden¬
tis egredere et ad illam pr̃ĩam
appirã tinꝰ regm non erit fĩs.
quo em̃ taudem deo te uocante
ꝯstenderis. nec obsidionẽ metuas

Expanded text:
culpa ac temeritate pene ruerat culpa ac temeritate pene ruerat imperium Romanum, publice ab omnibus gratie acte sunt, quod de Republica non desperasset; quod fecisse collega eius, vir clarissimus, et culpe omni illius expers, videbatur si aliud nil est reliqui. At tu saltem cum Biante bona tua tecum portans, quamvis nudus muros patrie tue cadentis egredere, et illam patriam aspira, cuius regni non erit finis. Quo cum tandem, Deo te vocante, conscenderis
Abbreviated transcription (Latin):
crebre ille quid̃ ꝙ et paucõres ur¬
bes et duct̾mores oui sunt morti
tñ obnoxie/ non sũt enĩ soli ho¬
mĩes si preter aĩds liũana cĩnta
mortalia S Patria mea ruit¬
B Resurget forsitan nam et
alique surcodunt et quibd ceci¬
disse materia fuit feliciꝰ resur¬
gendi/ nẽpe hodie sagnitũ et
mediolanũ redib suis stant ac
mediolano prouima laudum
põpen ultuma ut aũt nitauit
locum/ usdem barbaricis maĩb
et sub idem tempna/ euersa silĩ
et Iherosoluna et carchago/ ꝑꝑa
g. si spes cecidit et de pria accũ
reris. caue tu succubuisse fortuẽ./
peior est gͦ aĩoꝵ deieccio ꝙ̃ mu¬
rop uirilis non femiea uieñ
decet pietas. ꝙnis doleas prĩam
cecidisse / noli tñ siuł occũbere
blice collatura est qͥn te ip̃m et
si que sũt ciuiũ relique ad feli¬
ciora tp̃a reẜuare satage fcĩs
puso non lamentis, est ubi sit
ipa etiam fuga laudabilis/ au¬
disti ut tecencio barromi. cinꝰ

Expanded text:
crebre ille quidem, quod et pauciores urcrebre ille quidem, quod et pauciores urbes et diuturnioris evi sunt, morti tamen obnoxie; non sunt enim soli homines, sed preter animos, humana cuncta mortalia. Patria ruit. Resurget forsitan. Nam et alique surrexerunt, et quibusdam cecidisse materia fuit felicius resurgendi: nempe hodie Saguntum et Mediolanum sedibus suis stant, at Mediolano proxima, laudum Pompeii ultima, ut aiunt, mutavit locum iisdem barbaricis manibus, et sub idem tempus eversa. Similiter et Hierosolyma et Carthago. Spera ergo. Si spes cecidit, et de patria actum reris, cave tu succubuisse fortune. Peior est enim animorum deiectio quam murorum. Virilis, non feminea, virum decet pietas: quamvis doleas patriam cecidisse, noli tamen simul occumbere, blice collatura est. Quin te ipsum et, si que sunt, civium reliquie, ad feliciora tempora reservare satage, factis prius, non lamentis. Opus est ubi sit etiam ipsa fuga laudabilis audisti ut Terentio Varroni, cuius
Abbreviated transcription (Latin):
patoia B an non fortu¬
bias quazdam ex hus q̃s
paulo ante nõiabam et filẽa aliaꝵ
Inñabiliũ audiuisti tyrũ et the¬
bas et ꝑsopolm persiti regni
caput euertit a lexandei ma¬
cedo quod mireris ad suggestũ
scorti uniꝰ. magne uebis teunis
portuna. troiam euectit agame¬
non. sagnutũ hambal. cartha¬
ginẽ atq iuuatiã affricanꝰ nĩor
Iherosolimã titus alias qr alii.
iom̃a nullꝰ in totũ dirruit
et quid refert quis ei̾tteret qña
ꝯstat euersam. Ruine mediola¬
nensis arcencõr fama est. sub
frederiço imꝑatore barbaro et
ĩmani. quid tu g̾ tuam prĩam
rebaris exemptam imꝑio for¬
tuue eui urbes maxime atq
Imperia subossent / an uri adeo
te fefellit amor ut urbem unã
ꝙ tu abi natus eẽs tibi furg̾es
ĩmorlem tũ sit mũdus ĩp̃e mor¬
tasis/ Celum ruet at t̾ra. mon¬
tes et maria mouebunt᷑. et
creata de nichilo in nichilũ re¬
digunt᷑ tu Ruisso tña priam
aut mrraris aut quereris sunt
sit urbib mortes sue non tam

Expanded text:
n non fortunas quarundam, ex his quas paulo ante nominabam, et similes aliarum innumerabilium audivisti? Tyrum et Thebas et Persepolim, Persici regni caput, evertit Alexander Macedo, quod mireris, ad suggestum scorti unius. Magne urbis tenuis fortuna est: Troiam evertit Agamemnon, Saguntum Hannibal, Carthaginem atque Numantiam Africanus minor, Hierosolymam Titus, aliasque alii. Romam nullus in totum diruit; Et quid refert quis everterit, quam constet eversam? Ruine Mediolanensis recentior fama est, sub Federico imperatore barbaro et immani. Quid tu ergo? Tuam patriam rebaris exemptam imperio fortune, cui urbes maxime atque imperia subessent? An usque adeo te fefellit amor, ut urbem unam, quod tu ibi natus esses, fingeres immortalem, cum sit mundus ipse mortalis? Celum ruet ac terra, montes et maria movebuntur, et creata de nichilo in nichilum redigentur: tu ruisse tuam patriam aut miraris, aut quereris? Sunt, sic urbibus mortes sue, non tam
Abbreviated transcription (Latin):
quoꝵ solida et honesta sunit studia hoꝵ
fiuia est u̾ͥctas ac utus hec recũ notiͣ
morũ q correcc̃õ et uite mortalis or¬
namẽtũ uel et̾ne aditnia ⁊ eliqͦrũ Ru
unus fulgor petine̾ fuus est pmũt
non exigiũ mõ si sordidid et laborie
Impar nec ngomo digͣ/ uisilusq õĩb¬

Expanded text:
a et honesta sint studia; horum finis est veritas ac virtus: hec est rerum notitia morumque correctio, vel vite mortalis ornamentum vel eterne aditus. Reliquorum vero, unus fulgor pecunie finis est, premium non exiguum modo, sed sordidum et labori impar nec ingenuo dignum nisu; hi
Abbreviated transcription (Latin):
in a̾quã ouis partem receptus est id
sane quibus uiris et qͣntis testibus
u̾m probet audisti ꝙ cũ ita sit qͥdi
cogitẽt agima professorũ pone Iam
uulgus eq̃ncia tã ruditate ꝙͣ mͬo q̃
ꝯtenta ex eqͦ om̃s ĩuadunt o fiducia
ingena s iam publica QQruid de
medicine tandem birũt q ꝓfessione
dictura es B ad hoc egri tmi chẽtes¬
q respondeant ꝙ illis unꝙ̃ ad salatẽ

Expanded text:
in aliquam eius partem receptus est”. Id in aliquam eius partem receptus est”. Id sane quibus viris et quantis testibus verum probet audisti: quod cum ita sit, quid cogitent agmina professorum, pene iam vulgus equantia, tam ruditate quam numero, que tenta, ex equo omnes invadunt. O fiducia ingens, sed iam publica! Quid de medicine tandem iurumque professione dictura es? Ad hoc egri tui clientesque respondeant quid illis unquam ad salutem
Abbreviated transcription (Latin):
reiecta qntis saue de cebus et si
non do om̃ib dicẽ hcãt onttor adhi¬
brta in suigulis artificõsa ⁊ dulci
q̃dam cłoq̃ncia que ꝑ se ip̃am magͣ
res est/ oqua si lante libta u̾m. ob¬
stripestes. te qr fottassis ꝓfessionis
themarie penitebit ut caueas nedũ
scire nel infiita uel omia uis bideri :
uitꝭ il scire indearis / et sepe accidit sub
scie professione młtiplicis. ignorãcia
delitestens nccĩo in apertũ exeat. G¬
iaaliberaliũ sũ professor arciũ ẜ sepe
arciũ brĩa est bitu bnus tu sufficis
om̃ibus bna ara uni ingemo satio est
etͣ ad sũmũ estuando et auhelando
natĩtaa expostt id q ip̃m nosse ꝙͣ pro¬
fessum eẽ modestins addam ꝙ doct¬
ssimis uisũ est bnã ip̃am om̃i ex ꝑte
cognosc̃e nilli ec̃ illustriũ ꝯtigisse.
de sola nẽpe crethorica notũ e̾ illud
soneco magna est inquit et baria res
eloqnẽcia nec adhuc ulli sic ĩdulsit
ne tota ꝯtinge̾t satis felix est qui

Expanded text:
reiecta, quantis sane de rebus, etsi reiecta, quantis sane de rebus, etsi non de omnibus, dicere habeat orator, adhibita in singulis artificiosa et dulci quadam eloquentia, que per seipsam magna res est! Equa si lance libraveris, obstupesces teque fortasse professionis temerarie penitebit, ut caveas ne, dum scire vel infinita vel omnia vis videri, nichil scire videaris et, quod sepe accidit, sub scientie professione multiplicis ignorantia delitescens necessario in apertum exeat. Liberalium sum professor artium. Sepe artium brevis est vita: unus tu sufficis omnibus! Una ars uni ingenio satis est, ut ad summum estuando et anhelando necessitas exposcit idque ipsum nosse quam professum esse modestius; addam quod doctissimis visum est, unam ipsam omni ex parte cognoscere nulli etiam illustrium contigisse. De sola nempe rethorica notum illud Senece: “Magna” inquit “et varia res est eloquentia nec adhuc ulli sic indulsit, ut tota contigeret. Satis felix est qui
Abbreviated transcription (Latin):
ob pn negligunt ꝯtenti fabulis.¬
G. farũ lam̃ie part̃ decus N que¬
sitũ unde rem publicam com frmi¬
liarem uni post hetis ture q̃situm
itori ad ĩopiam insedenti ułtio pro¬
diga tibi opes ꝯuehat foruna que¬
situm bñ alis amens aluis ĩ splons
tissima acbor si decerpitur ꝯfestum
insi ngemo oberi iugiq frudio ie ugetur¬
geretut aruercͥt¶ partu iͥ laurra.
partua lalor. partus lior. seu illa
studiorũ son armoro m̾ces ost tener
ille Ramulus aĩo tuo inchil oĩo sigͫ
quos meluis latuisses quid aliud
ꝙͣ te morsibus obucctat ĩudie: ꝑtepace
bello qr multis ⁊̃ signia notuete.¬
S Artem oratoriã sũ professus B
airũ audio ea nẽpe in dissuetũdiẽm
abiisse iam p̾ͥd bisa erat. ut que ĩ¬
mensis et mirabilib tebus constat.
uñ fit ͥ dratores ipĩ eniam uat̾ib
rariores somper fu̾nt̃. proiide fui̾t
qui dic̾ent oratoris ꝓprm̃ de oñi
re copiose ornate q posse dice̾ ħmis
ca sm̃a uelut arrogantissima sit

Expanded text:
 negligunt contenti phaleris. Rarum laure partum decus. Quesitum unde rempublicam remque familiarem uni posthabeas cure; quesitum iter ad inopiam, ni sedenti ultro prodiga tibi opes convehat fortuna; quesitum unde aliis amens, aliis insolens ntissima arbor si decerpitur, confestim, nisi ingenio uberi vigilique studio rigetur, aruerit. Parta michi laurea. Partus labor, partus livor, seu illa studiorum seu armorum merces est. Tener ille ramulus animo tuo nichil omnino, signum quos melius latuisses; quid aliud, quam te morsibus obiecit invidie? Pace belloque multis insignia nocuere. Artem oratoriam sum professus. Mirum audio. Ea nempe in desuetudinem abiisse iam pridem visa erat, ut que immensis et innumerabilibus rebus constat; unde fit ut oratores ipsis etiam vatibus rariores semper fuerint. Proinde fuere qui dicerent oratoris proprium de omni re copiose ornateque posse dicere; quamvis ea sententia velut arrogantissima sit
Abbreviated transcription (Latin):
ope horũ egentis ãĩiꝰ Indiciũq umbris
eluditu. magna para recũ opiõib a¬
stat unũ bñfucẽ ꝙͣ mla promittẽ/ bene
irent res lrumane si quod profitent ̃
honnẽa. id essent.
De titulis negocioru capͫ 4a. G.

Expanded text:
gentis, animus iudiciumque umbris eluditur: magna pars rerum opinionibus astat unum bene facere quam multa promittere. Bene irent autem res humane, si quod profitentur homines, id essent! 47 DE TIT
Abbreviated transcription (Latin):
slarnus oms funt neq nr̃m audiẽtes
ambiosm̃ qui sepe d młtia ac bulidis
inquit de ceo dippntãtes ꝙͥ loquãtin t¬
ignorant G Artes profitror multas¬
T fallmũt id quid̃ muiltas nosse diffiᷤ ꝰᷤ
mellor sane tucior q ꝯfessio ꝙͣ prrfissio.
est illa oĩ hm̃ilitans et pñe. het le¬
uttatis et insolencie pleua est corte
młto facilius indulgoncĩa a fessi
querũt ꝙ stĩam professi. Rice ao G. diuine acq
suml supiã titulo non eget par pe

Expanded text:
liarius eius fuit?” neque nostrum audientes Ambrosium, qui sepe id multis ac validis inquit “de celo disputantes quid loquantur ignorant”. Artes profiteor multas. Facillimum id quidem; multas nosse difficilius. Melior sane tutiorque confessio quam professio est. Illa enim humilitatis et penitentie, hec levitatis et insolentie plena est. Multo te facilius indulgentiam confessi querunt quam scientiam professi. Divine atque sum. Sapientia titulis no
Abbreviated transcription (Latin):
nor ¶ fecundia frondiũ ost¬
Titulis multis hundoꝵ si u̾io gͣnis
fartina. sin fliẽ. et feda et pudenda.
quid opis ost titulis quibus aut labor
insit ant dedecus ẜ gtus bno reu po¬
tur lua G T heologie titulũ sũ adeptn¬
S trant ołim lrmnꝰ stĩe professores.
sodie quod ĩ dignans dico sarͫ nom̃
ꝓpliam et loq̃natos dyaletiti dehone¬
stant ꝙ insi sicoẽt: non het tantu tũ
mbito pululasser seges ĩbtilũ ma

Expanded text:
frondium estTitulis multis abundo. Si veris, gravis sarcina, sin falsis, et feda et pudenda. Quid opus est et titulis quibus aut labor insit aut dedecus? Virtus uno seu potitulus. Theologie titulum sum adeptus. Erant olim huius scientie professores: hodie, quod indignans dico, sacrum nomen prophani et loquaces dialectici dehonestant; quod nisi sic esset, non hec tanta tam subito pullulas
Abbreviated transcription (Latin):
pollicetu quisquis igi᷑ hant uult
amando ꝯsequitur/ non est ut quidã
putant oꝑostia et difficilis lpc inułla.
piencia phña uorus ueria eris. bam
fane sapiam non insi purgate pie¬
q aĩs nol intellige̾ possut uł amare.
ad id gͦ res redit quod ost sc̾ptũ putua

Expanded text:
pollicetur; quisquis hanc igitur vult amando consequitur. Non est, ut quidam putant, operosus aut difficilis hic titulus: pientia, philosophus verus eris. Veram sane sapientiam non nisi purgate pieque anime vel intelligere possunt vel amare. Ad id ergo res redit, quod est scriptum: “Pietas
Abbreviated transcription (Latin):
leiti añt tp̃a cripitin. q̃ms illud fu¬
tent. gramora dampna esse que eul¬
ꝑam pacient ꝭ exagant. instaur tũ que¬
rele cam nego ubi qui patitur. uel uolẽs patit᷑¬
amicto N Cuns Bolentẽ cogit insi

Expanded text:
pitur; quamvis illud fatear, graviora damna esse que culpa patientis exaggerat, iustam tamen querele causam nego, ubi, qui patitur, volens patitamitto. Quis nolentem cogit, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
stosq cogitatus qui maxime in eo
statu em̃ment atq effulgent quib
in curris tp̃ns certe non ꝑditur nec
scio an alibi usqͣne mis q̃ ꝑft̃o et
indoliũ coguli et in chauꝵ phila¬
ridis introire possut et in cͣcem theodori¬
doͣi cirenẽsis ascende̾ sic quoq te
uerteris utte bnm amissi tpia culpa
reflectitur. At uos ex more nam accu¬
santes que uobubłe tp̃s feat cũ hͦ non
osset et̾intus in om̃ib uos met ĩp̃os
absolintis cñ rei om̃i soli sitis om̃e

Expanded text:
sanctosque cogitatus, qui maxime in eo sanctosque cogitatus, qui maxime in eo statu eminent atque effulgent; quibus enim curis tempus certe non perditur, nec scio an alibi usquam minus. Que profecto et in dolium Reguli, et in taurum Phalaridis introire possunt, et in crucem Theodori Cyrenensis ascendere. Sic quocunque verteris, in te unum omissi temporis culpa reflectitur. At vos ex more naturam accusantes, que volubile tempus fecit, cum hic non esset eternitas, in omnibus vosmet ipsos absolvitis, cum rei omnium soli
Abbreviated transcription (Latin):
Et quid scum au tu quoq ppłarttor.
ꝑditũ tpna uoces/ qd si t̾dom obmissa
ĩdurabłic̃ morbi cura non iaut tpñs
s te ip̃m male pditĩ fttoter /nã si
tp̃a qͥd maluerim deo tuo nondicum¬
donas s restitiuis qd sine ua non
gignitur pietate igeus atq me¬
stimabile lucͫ scito per parui om̃
tpĩs ĩpendio otintatõ queris quia bn¬
quã m̾cator ꝑmittacõe tam proppera
sticiam pp̃ amotom seu aliam aĩ pa¬
sionem cogi credm. falleris. oĩm
cldem est racio quã auaricie dionnꝰ
om̃a uolinetarie nuilla uiolenta est
et sano patet ĩtellectin et a cit̾one młt
in locis dispitatũ ot cceb̾rine rope¬
titũ ost si ml horũ in cã est quid
aliud ꝙ torpor et ignaniã sicad id
reltim᷑ quod ait senͨͣ turpissima
ost Iaccura que per negligenciã
beuit O ut amittã tempꝰ me¬
sta naĩtas me cogit ¶ Nondũ
capio quid ⁊ei sit nam̃ sr te hostis in
uinculis heãt. si mors aũstet possũt
fatror actus bonos ampodire/ s  pios

Expanded text:
Et, quid scimus, an tu quoque populariter perditum tempus voces? Quod si crederem, omissa incurabilis morbi cura, non iam tempus, sed te ipsum male perditum faterer. Nam si tempus quod maluerim Deo tuo non dicamdonas sed restituis, quod sine vera non geritur pietate, ingens atque inextimabile lucrum scito. Pro parvo enim temporis impendio, eternitatem queris. Quis unquam mercator permutatione tam prospera mestitiam, propter amorem seu aliam animi passionem cogi credis, falleris: omnium eadem est ratio quam avaritie diximus; omnes voluntarie, nulla est violenta. Quod et sanin locis disputatum, et creberrime repetitum est. Si nil horum in causa, quod aliud est quam torpor et ignavia? Sic ad id revertimur quod ait Seneca: “turpissima est iactura que per negligentiam venit”. Ut amittam tempus, mesta necessitas me cogit. Nondum capio quid rei sit. Nam si te hostis in vinculis habeat, si mors instet, possunt, fateor, actus bonos impedire, sed non pios
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsmntis. ur̃i et urãꝵ pones iam q̃¬
tes ĩuaderer posset / et nolenti ⁊ pñs erperet¬
arript et iista esset suꝑ p̾ciosissime
tei amissione q̃timoma ⁊ ion
mͥ cupiditas tp̃a extorquet si ncc̃itas¬
B Que nam queso nãitas istu est
que tibi pc̾ipiat ꝙ unũ ex om̃ib tñm est.
ita dico diicias honores part̃am᷑ cliẽ¬
telas/ Imperia et que sũt ensmõi suo
Iure dat atq ecipit fortima tp̃s ĩncto
non eripit᷑ s ip̃m ꝑ sesensĩ defluxit
non utenti/ paulatĩ ꝙ consũttur nec
ante ꝓpenditis ꝙͣ ꝯsñptũ ost tñ que¬

Expanded text:
ri et vestrarum pene iam imtes invaderet, posset et nolenti tempus eripi, et iusta esset super pretiosissime rei amissione querimonia. Non michi cupiditas tempus extorquet sed necessitas. Quenam, queso, necessitas ista est, que tibi preripiat quod, unum ex omnibus, tuum est? Ita dico: divitias, honores, potentiam, clientelas, imperia, et que sunt huiusmodi, suo iure dat atque eripit fortuna; tempus invito non eripitur, sed ipsum per se sensim defluit, non utenti paulatimque consumitur, nec ante perpenditis quam consumptum est. Tum que
Abbreviated transcription (Latin):
uiscera sẜm he betut et non som tp̃nã
s libertutom uctamq ip̃am non sen¬
e cientibus cripit/ qd̾ si forte nec tuis nͨ
aliens cupiditatib. s curis hone¬
stiorib tuełrei puce tp̃s ĩpẽditur.
non hiͨ tpĩs amissio si laudabliã est
Impensa stem tensanm rei oĩ ca

Expanded text:
iscera, sensum hebetat, et non solum tempus, sed libertatem vitamque ipsam non sentientibus eripit. Quod si forte nec tuis nec alienis cupiditatibus, sed curis honestioribus, tue Reipublice, tempus impenditur, non hec temporis amissio, sed laudabilis est impensa, rem caram
Abbreviated transcription (Latin):
festam sompmis quiẽtẽ uestra
uobis facit amencia dĩnani ꝓ¬
uddentiam ur̃o Wl̃tis suꝑare con¬
cilio neq seittitis ut xx ͥ alto ur̃e
clamontem prudeus uent̾i tp̃is
exitũ caligniosa nocte preuiit
deus ridet q si mortalis ubtia
fas trepidat onĩe tpũa in uram
tralitia ꝑniciem. de preterito
mesti. de pñti auxii. de ficturo
paiidi trepidiq deq hus curia
suꝑbacius dignos metitis ma¬
inpulos. laborem uigilantes cũ¬
ꝯsopiti sompnia. su allud forte
Serũ est ꝙ uacantem quaq curis
aĩam ĩqͥete᷑m sompniis ẽẽ uol

Expanded text:
festam somniis quietem, vestra festam somniis quietem, vestra vobis facit amentia. Divinam providentiam vestro vultis superare consilio; neque sentitis, ut ex alto vestre clamantem: Prudens venturi temporis exitum caliginosa nocte premit Deus ridetque si mortalis ultra fas trepidat. Omne tempus in vestram trahitis perniciem, de preterito mesti, de presenti anxii, de futuro pavidi trepidique; deque his curis supervacuis dignos metitis manipulos, laborem vigilantes, consopiti somnia. Sin illud forte verum est, quod vacantem quoque curis animam, inquietam s
Abbreviated transcription (Latin):
stias nã quis alu senciãt quisq
nouit in se Et lecculũ ꝓpͥũ suaꝵ
testemͥq illusionũ atq̃ ambagũ¬
giłi atq formidinũ corte liorũ
alter tp̃e ex̾mo ꝑ sompnũ exf̾reri
solebat / sic de illo striptũ est al¬
ter ut dixisse dudã uideor. dñ
de ocio et quiete dissererem ĩter
ceteras uite. molestiais queritur.
ꝙ tecrrant ᷑ eñt sompnia. et disiões
horrore concuciant O solito miꝰ
dorimioN solito igitur magis
biuis nẽpe ꝙ doccis placet ut
est D sompnũ morbus expulit
sanctas reducet ꝑ sompnũ¬
amor exclusit S bis rem unã
dicis. morbus est eñ tnmoͣr et
morboꝵ maximꝰ
sompñũ
recuritas su
ꝑ̃e inquietudiẽ sop̃iorẜcͫ D.¬
Ompnia ĩquietors
Si uerũ est ꝙ sapiens
quidam ait metas curais
approbant actores / radicom mali
amputit curas pelle. sompnia
quoq pepctunt qͦ eñi queso
prillusũ est quid torqueri Iuuat
et turbidam cuꝵ uitam et in¬

Expanded text:
stias. Nam, quid alii sentiant, quisque stias. Nam, quid alii sentiant, quisque novit in se, et lectulum proprium suarum testem habet illusionum atque ambagum et formidinum. Certe horum alter tempore extremo per somnium exterreri solebat sic de illo scriptum est, alter, ut dixisse dudum videor, dum de otio et quiete dissererem, inter ceteras vite molestias, queritur quod terreant eum somnia et visiones horrore concutiant. Solito minus dormio. Solito igitur magis vivis, Nempe quod doctis placet, ut est. Somnum morbus expulit. Sanitas reducet. Somnuamor exclusit. Bis rem unam dicis. Morbus est enim amor, et morborum maximus. Somnum curitas susDE INQUIETUDINE SOMNIORUM Somniis inquietor. Si verum est quod sapiens quidam ait, multas curas approbant auctores. Radicem mali amputa, curas pelle: somnia quoque pepuleris; quo enim queso provisum est? quid torqueri iuvat? et turbidam curis vitam et in
Abbreviated transcription (Latin):
oriire non possums
uigila et gande uite tibi
tp̃na auetũ acter obdor¬
pure eĩ et emori quid inter᷑ ñ ꝙ
sopor itaq nestio an non satis
ꝓprie et sompns. breis mors est
et mors soml pus longus suie
eteruꝰ dici possit P. Sompnũ
ꝑdidi s Non ui quid s blandiciis
repetendus est. si ĩcũbas perdis
oꝑam. cogi nequit age alud. da
reqͥem tp̃ib tuis. aĩo curas leues. ĩp¬
ĩpulsus aderit facile aĩs uagis
et corporib fessis obrepit ꝑ
fric ꝙ solicitꝰ fertur. augustus
cesar lectorib aut fabulatorib
arcessitis int̾cuptũ re integra
sui gramorib curis ho accidit.
pone illas. hunc receꝑis, de lq̃
loquebatur. maro ubi ait. sa lubres
ciurã sompnos abrũpe Q sompi
Requiem que fui s ꝑt t̾rorem
sempnoꝵ nocturnos q metus.
ꝙ̃uis enĩ sapientia meliora fan¬
tasmata aristotiles opinetur et
um sit tñ et uir ille ingenio eq̃
magnus et Imperio Et ille alter
sc̃ititte ac pacia eque ĩsignis de
sompnioꝵ graues sensere mole¬

Expanded text:
ormire non possum. Vigila et gaude: vite tibi tempus auctum; inter obdormire, enim, atque emori quid interest, nisopor? Itaque nescio an non satis proprie, et somnus brevis mors, et mors somnus longus sive eternus dici possit. Somnum perdidi. Non vi quidem, sed blanditiis repetendus est; si incumbas, perdis operam: cogi nequit; age aliud, da requiem temporibus tuis, animo curas leves: improvisus aderit; facile animis vagis et corporibus fessis obrepit. c quod solitus fertur Augustus Cesar: lectoribus aut fabulatoribus accersitis, interruptum reintegra; sin gravioribus curis hoc accidit, pone illas: hunc receperis; de huiusmodi enim loquebatur Maro ubi ait salubres curam somnos abrumpere. Somni requiem amisi. Et terrorem somniorum nocturnosque metus. Quamvis enim sapientis meliora fantasmata Aristoteles opinetur, et verum sit, tamen et vir ille ingenio eque magnus et imperio, et ille alter sanctitate et patientia eque insignis, de somniorum graves sensere mole
Abbreviated transcription (Latin):
bñu uerũ sit pꝯꝙͣ alt̾itro falli
oportet. satius est ĩquietari sõp¬
mis ꝙͣ mulceri et amara somp¬
mare ꝙͣ dulcia mesti eiũ sõp¬
mi fllã leta est leti añt mesta¬
ꝑ sompniia fatigor ꝑ sꝑͥne
tõtam hauc ĩeptinia et q̃estes.
si id nequis. liuo tẽ solate co¬
initibus qui siłia passi suit.
hus duob nõiatĩ quos dicebam¬

Expanded text:
 verum sit, postquam alterutro falli oportet, satius est inquietari somniis quam mulceri, et amara somniare quam dulcia? mesti enim somnii fallacia leta est, leti autem mesta. Somniis fatigor. Sperne totam hanc ineptiam et quiesces; si id nequis, his te solare comitibus, qui similia passi sunt, his duobus nominatim, quos modo diceba
Abbreviated transcription (Latin):
ħus actibus libertatem adeptus elegan¬
tem de prõni iocis librũ posteris liquit.
mõ ot imperm̃ ab hoc gradu ꝑnemi¬
sse aliquos nonimꝰ. s ad celũ ip̃m.
non potest ẜmis militure hõĩ. deo pt̃.
etus q milicie scipendiũ ost regnare.
dei ẜmis rex est hõi ͫ socius augłoꝵ.
citati terrena ẜuctus nichil nocet S
Sernus su R Si somꝑ susti
consuetudo luctũ loniat. si nũnꝰ speca
mali finem iĩnuat ppes delorom si des¬
pecris. pacĩa/ neq malũ malo cuułes
aeq te augrio suꝑnacue stiens boleus¬
q que tocius humane demencie sũma
est/ S certe nichil est desꝑandũ. si oña¬
cra desuerint mors aderit que te iñ¬
nito dño dissoluat ac liberet/.
de auꝑtate et dampno cap ͫ s s.ꝙ.

Expanded text:
his artibus libertatem adeptus: eleganhis artibus libertatem adeptus: elegantem de patroni iocis librum posteris liquit. modo et imperium ab hoc gradu pervenisse aliquos novimus, sed ad celum ipsum. Non potest servus militare homini? Deo potest, eiusque militie stipendium est regnare. Dei servus rex est hominum, socius angelorum, citati, terrena servitus nichil nocet. Servus sum. Si semper fuisti, consuetudo luctum leniat; si minus, speramali finem, minuat spes dolorem; si desperas, patientia, neque malum malo cumules, neque te angas supervacue sciens volensque que totius humane dementie summa est. Sed certe nichil est desperandum: si cuncta defuerint, mors aderit, que te, invito domino, dissolvat ac liberet. 8 DE PAUPERTATE ET DAMNO PASS
Abbreviated transcription (Latin):
uerent atq ad uam reduc̾e̾nt lib̾cutom.
in quib serapion quid̃ egipcius hemi¬
cola nobilitatꝰ esti hͦ tibi magis exẽ¬
pla profuerũt ꝙ lamenta exꝑur et
tu tale aliqͥdod quo uel utilis alteri
nel facilis tibi saltem ẜuitus tua sitꝭnon
id quid̃ ꝙ non lieãs opͥtare s eo ꝙ heãs
ĩ hͦ statu nec honestis artib oꝑam dare nec
sperare moliora sit uetitũ/ et cherenciꝰ
strmua fuit et didicit hand ẜuibi quid̃
ingenio et comedias st̾psit hand ẜuili
stilo quo dad liberiatem et inter poetar
aĩe bonũ ẜuitus ãpodiet que nec aduẽticia
studia nit exnam głiam impedite potest:
ꝓfessio q̃ maiortm dño ẜmui facit ⁊ est
haud dubie ẜmis eruditus eo maior
in docto hi domino quo fortuã qualib
maior est aĩmꝰ¶/ et in libero corpore
serua mons habitat Et in seruo libera.
obstare ẜuitus potest seli actibus non
fides titon ciceronis ẜus fuit s in

Expanded text:
verent, atque ad veram reducerent libertatem; verent, atque ad veram reducerent libertatem; in quibus Serapion quidam Egyptius, heremicola nobilitatus est. Hec tibi magis exempla profuerint quam lamenta. Experire et tu tale aliquid, quo vel utilis alteri, vel facilis tibi saltem servitus tua sit. Non id quidem quod non habeas optare, sed eo quod habeas in hoc statu nec honestis artibus operam dare, nec sperare meliora sit vetitum. Et Terentius servus fuit et didicit, haud servili quidem ingenio, et Comedias scripsit, haud servili stilo, quo et libertatem et inter Poetaruanime bonum, servitus impediet, que nec adventitia studia, nec externam gloriam impedire potest? professio que maiorem domino servum facit. Et est haud dubie servus eruditus eo maior indocto domino, quo fortuna qualibet maior est animus. Et in libero corpore serva mens habitat, et in servo libera. Obstare servitus potest fori actibus, nonfides. Tyro Ciceronis servus fuit, sed
Abbreviated transcription (Latin):
hͦ est uiciis et passioĩb ac uiolent̃
affeccibus sius ẜuit/. Quid uis.
dicam ͤ panci in u̾ctate sũt liberi.
et si qui sũt eo laltriosior uitu illia
est quo alcior mło eã citiis młtoq
facilius fidelis ẜm ꝙͣ iusti regis ãplentur.
officia  dyocleciani iam p̾nati et de pre¬
tercto indicantis et exꝑieñ edocti dou
mẽdrabile est nichil difficilius est ꝙͣ
bñ imꝑerare p̃p̃ quod inderi p̃t ip̃e quid̃
Imperiũ dimisisse Tu igr᷑ sortem tũa
letua amplectẽ. faiist᷑ant fateor atq lũlem
si facilem ac transquillam nisi forte fe¬
liciorom ueria in ppeccaculo auhelãtem
ꝙͣ in cubiculo q̾estentem S In ẜiuiciũ
mea me sors ĩpulit B libens fagto
quodq ncc̃e est sic bim ip̃am ncc̃ctittis
cluseris. fon fer fortime sarcuã pa¬
cienter. qnã quid̃ sponte ecꝭ subiere.
ut q alios ẜuicio liberarent sibi ẜuitiũ
delegere / iñ quibua est clarissiũ paulim
nomen nolaui presulis cuiꝰ sponta¬

Expanded text:
 est vitiis et passionibus ac violentis affectibus suis servit. Quid vis dicam? Pauci in veritate sunt liberi; et, si qui sunt, eo illis laboriosior vita est, quo altior. Multo enim citius multoque facilius fidelis servi, quam iusti regis implentur officia. Diocletiani iam privati, et de preterito iudicantis, et experientia edocti, dictum memorabile est: “nichil difficilius quam bene imperare”. Propter quod videri potest, ipsum quidem imperium dimisisse. Tu igitur sortem tuam letus amplectere, fuscam fateor atque humilem, sed facilem ac tranquillam, nisi forte feliciorem reris in spectaculo anhelantem, quam in cubiculo quiescentem. In servitium mea me sors impulit. Libens facito e est. Sic vim ipsam necessitatis eluseris. Fer fortune sarcinam patienter, quam quidam etiam sponte subiere, utque alios servitio liberarent, sibi servitium delegere; in quibus est clarissimum Paulini nomen Nolani presulis, cuius sponta
Abbreviated transcription (Latin):
rant õem in se transtulit cũ liber¬
tate solicitutudĩem amisisse quid
iisi uel utile dampnũ uoces /mltis
ẜua libortus multis est libeta ser¬
nitꝰ non tam graue ingñ hõiͫ
ꝙ̃ curaaro est qm̃ ħo excusserit illud
ferut equammis. huit ẜuis. huic¬
tu uni es dedituis. ymoluit tibi.
spic t̾nus est dñs nno procurator
tuus non hẽbis honores equidẽ
nec labores publicos non siltatũ
studus. non forensibus procellis.
et ꝯcilior uolublitate rotaberis.
non naign torditos non a goi
ste rilitas. aut ãnone caritas te
torquobit has molestias dño tuo
liuquens sepe illo doriies uigilante¬
O difficilia et imperiosus est
memĩsse ꝯuoiẽt qui ut te ad honesta
ꝙ̃ius diffialia ẜmĩ patitur sic ad in¬
honesta uult li bertsic ĩtolligo ꝙ
gloriosorũ c̾te ał t̾re ue̾ q fidei pncipũ¬
pñt alter ẜnos dnĩs carnalib obe̾dire
per omĩa. alt̾ uero subditos eẽ iñ
om̃i timore dñis p̾cepit illud adiciẽa

Expanded text:
tulit. Cum libertate sollicitudinem amisisse, quid nisi utile damnum voces? Multis serva libertas, multis est libera servitus. Non tam grave iugum hominum, quam curarum est: qui hoc excusserit, illud ferat equanimis. Huic tu servis, huic uni es deditus: immo hic tibi, hic tuus est dominus, immo procurator est tuus. Non habebis honores equidem nec labores publicos; non simultatum studiis, non forensibus procellis et consiliorum volubilitate rotaberis; non navigii tarditas, non agri sterilitas, aut annone caritas te torquebit. Has molestias domino tuo linquens, sepe illo dormies vigilante. Difficilis et imperiosus est meminisse conveniet, qui ut te ad honesta quamvis difficilia servum patitur, sic ad inhonesta vult liberum. Sic intelligo quod gloriosorum terre vereque fidei principum alter servos dominis carnalibus obedire per omnia, alter vero subditos esse in omni timore dominis precipit, illud adiciens
Abbreviated transcription (Latin):
hẽ bitiussic g ͦ per om̃ia dnis obe¬
diant ẜui si insta p̾cipiũt non
difficultas retrahat non labor non
obsequio uel negata p̾mia. uelqd̾
est in arbus amarissimũ irrogata
supplicia in om̃ib obediant mõ iñ¬
imistĩa atq inhonestuo obfuerit
salioqͥn ꝯtumacia et libertus. atq
ip̃m pectus et ingulus ũquis pte¬
ceptis et turpibus opponendus ẽ
ssorũ alter ait qui ꝯẜnos obedi¬
re per om̃ia dñq p̾cepisset ad idit
timẽtes dñnii ex hus indes status
tui ꝯdicio que nam sit. non totus
est ẜmis qui ad ãdigna imperia
perbiori suo dño ẜmat forsan uxori.
forsan mẽtricule forsan luis ipĩs
quib imperrit qti suorũ ẜnoꝵ ẜnos

Expanded text:
ebitur. Sic ergo per omnia dominis obediant servi, si iusta precipiunt: non difficultas retrahat, non labor, non obsequia vel negata premia, vel quod est in rebus amarissimum, irrogata supplicia. In omnibus obediant modo iniustitia atque inhonestas abfuerit; alioquin contumacia et libertas, atque ipsum pectus et iugulus iniquis preceptis ac turpibus opponendus est, ssorum alter ait qui, cum servos obedire per omnia dominis precepisset, addidit: timentes Dominum”. Ex his vides status tui conditio quenam sit: non totus est servus, qui ad indigna imperia periori suo domino serviat? Forsan uxori, forsan meretricule, forsan his ipsis quibus imperat. Quot suoru
Abbreviated transcription (Latin):
arbitrio exomptũ ꝙᵈ te liberũ atq
ip̃o dño diciorem faciet sapĩe studio
incũbe illa te in lib̾tatem apperet/.
dam̃ cathonis est a cicerone firmatũ.
solus sapiens liber est ea s. libertate
qua corcior nulla est P Sub
durissimis dñis uitam trahoB
nulla re melius ꝙͣ fide et obseqmo
mollientin. et fortassis adeo nt qd̾
mltis accidit inde tibi uentuna sit
libertas unde te ẜmi luges. forsan
et aliũd. Qunc si quid tp̃alis dñs
liberrit hũt et̾ius. stis qͣnto ꝑicło
malthus mĩnas ħi persequontis

Expanded text:
arbitrio exemptum, quod te liberum atque ipso domino ditiorem faciet. Sapientie studio incumbe: illa te in libertatem asseret. Dictum Catonis est, a Cicerone firmatum: “Solus sapiens liber est”, ea scilicet libertate, qua certior nulla est. Sub durissimis dominis vitam traho. Nulla re melius quam fide et obsequio mollientur, et fortassis adeo, ut quod multis accidit inde tibi ventura sit libertas, unde te servum luges, forsan et aliunde. Hunc si quidem temporalis dominus liberat, hunc eternus. Scis quanto periculo Malchus minas heri per
Abbreviated transcription (Latin):
Ne uoleas. liber. eg dierebelis
hibet una est pcc̃i suitrs guissima.
si q̃ p̃m̾e nestit ĩnitos illam excute
liber eris D Ser m̃ fieri Tłuit
fortuna B potest uelle qͣrm̃. et
si moribus utitur scis quid speres nosti

Expanded text:
Ne doleas: liber egrediere, velis hibet. Una est peccati servitus gravissima, sed que premere nescit invitos. Illam excute, liber eris. Servuum fieri voluit fortuna. Potest velle contrarium; et, si moribus suis utitur, scis quid speres. Nosti
Abbreviated transcription (Latin):
adn sepe et ledunt S Ieci ego spei
anchoram nec mouelo B at qui solent
nante tempestate orta nanis auchoram
p̃cidere si diuelli nequit relictaq illa fu¬
gam capere / non eiũ quod rusquillo mari
apud poetam donte tenacianchora fua¬
daibat naues. in magnia quoq pelagi
motibus accidit ubi non nanes fidat
heccle aliter. inter procellas lnmanas
recũ spos affroa et tenar ml̾tos ĩexicm̃
traxit. qui abcisa ũtiq et adiecta ĩcolu¬
mes enasissent sepe gͦ subst̃ henda spei
authora. nel si he reat euellenda/ Si ne
id quid licent absc̃idenda recũ que sub
fluctibus relinquenda est. nt labecũ uite
procim gub̾natło prouidencie dirigas
bendo transit uita mortaliũ.
De hereditatis expectatione Capͫ sx

Expanded text:
animum sepe et ledunt. Ieci ego spei bone animum sepe et ledunt. Ieci ego spei bone anchoram nec movebo. Atqui solent naute tempestate orta navis anchoram precidere si divelli nequit relictaque illa fugam capere; non enim quod tranquillo mari apud poetam: Dente tenaci ancora fundabat naves in magnis quoque pelagi motibus accidit, ubi non naves fundat  Nec hercle aliter inter procellas humanarum rerum spes affixa et tenax multos in exitium traxit, qui abscissa utique et abiecta spe incolumes evasissent. Sepe igitur subtrahenda spei ancora vel, si hereat, evellenda; si ne id quidem liceat, abscindenda rerumque sub fluctibus relinquenda est, ut liberam vite proram gubernaculo providentie dirigas bendo transit vita mortalium. 110 DE HEREDITATIS EXPECTATIONE
Abbreviated transcription (Latin):
bonũ eĩ ꝑꝑace scelestissim quoq
lsõies possin ymo et solemt. ut̃ itaq¬
et bona spes est que de uoru bono rite
ꝯceptaest. hant qui habet stringat.
neq abire eam uel in uttimis sinat.
sororesq illi suas ñgat carctatem
fidem. liͨ spes leca. dułcis . uix. fello.
queq nec specantẽ fullit. nec ꝯfundit¬
s ad optictũ pronehit. aiͫq c̃t̾im
sparmi bom anticpacõe letificat at
uos seu uerũ bonũ male meriti
spertitis. son mal.ueri falsim uoni
quor. que homĩes uocant bona B huiq
nomũs. doctos olii inter homies longna
lis finit. que ad huc pendet. pondebit q enũ
in om̃e. hus unũ in rebua. contra añt illis
bona multu ponẽtibus S liquanina
speros mala igitin tnnspecas. qdͥ nec¬
ul dilacõe te truai et nel faste opp̾met ex¬
optato. fac succrdat eiũ qd̾ ad corpus aitin
hosti arina ꝑ aueris quod ad fortimã ua
ac puiciem uerti queat qm̃ que delectant

Expanded text:
Bonum quidem sperare scelestissimi quoque Bonum quidem sperare scelestissimi quoque homines possunt, immo et solent; vere itaque bona spes est, que de vero bono rite concepta est. Hanc qui habet stringat, teneat neque abire eam vel in ultimis sinat sororesque illi suas iungat, caritatem, fidem. Hec spes leta, dulcis, verax, felix est queque nec sperantem fallitsed ad optimum provehit animumque interim sperati boni anticipatione letificat. At vos seu verum bonum male meriti speratis, seu malis veris falsum boni quor que homines vocant bona. Huius nominis doctos olim inter homines longa lis fuit, que adhuc pendet pendebitque evum in omne, his unum in rebus, contra autem illis bona multa ponentibus. Linquamus spero. Malum igitur tuum speras, quod vel dilatione te cruciet, vel fasce opprimat exoptato. Fac succedat enim: quod ad corpus attinet, hosti arma paraveris; quod ad fortunam, vaac perniciem verti queat, quoniam que delectant