comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
derelĩquit. Qs hoc loco amici
noie. nisi quilibet ꝓximia de¬
signatur: Qui eo nobis fideli¬
ter iungitur. Quo ꝑcepto nũc
anobis bono opere. ad optinen¬
dam post et̾nam patriam. ue¬
raciter auxiliat᷑: Quia aũt
duo sunt p̃cepta caritatis. dei
uidelicet amor et ꝓximi: per
amorẽ dei. amor proximi gig.¬
amor nutritur. Nam qͥ ama-¬
ie deũ negligit. ꝓfecto diligere
ꝓximũ nescit: Et tũc plenius
indei dilectione ꝓficimꝰ: sun¬
eusdem dilectionis gremio. priꝰ
ꝓxuni caritate lactamn᷑. Quia
eiũ amor dei amorẽ ꝓximi ge-¬
nerat. dicturus ꝑ legem dñs.
diliges ꝓximum tuum p̃misit
clicens. diliges clũm deum tuum:
ut seilicet in t̾ra pectoris nr̃i. priꝰ
amoris sui raclicem fi geret. qͣ¬
tis ꝑ ramos pꝰmodũ dilectio
fr̃na g̾minaret. Et rursũ. qr
amor dei ex ꝓxuni amore con¬
ualescit. Testatur ioħes: qui in¬
crepat dicens. Qui ũ eliligit fra¬
trem suũ quẽ uidet : dm̃ ꝙ̃ ñ ui-¬
det quomodo potest cliligere :

Expanded text:
Quis hoc loco amici nomine nisi quilibet proximus designatur, qui eo nobis fideliter jungitur, quo, percepto nunc a nobis bono opere, ad obtinendam post aeternam patriam veraciter auxiliatur? Quia autem duo sunt praecepta charitatis, Dei videlicet amor et proximi, per amorem Dei amor proximi gignamor Dei nutritur. Nam qui amare Deum negligit, profecto diligere proximum nescit; et tunc plenius in Dei dilectione proficimusjusdem dilectionis gremio prius proximi charitate lactamur. Quia enim amor Dei amorem proximi generat, dicturus per legem Dominus, Diliges proximum tuum , praemisit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum : ut scilicet in terra pectoris nostri prius amoris sui raatenus per ramos postmodum dilectio fraterna germinaret. Et rursum, quia amor Dei ex proximi amore calescit testatur Joannes, qui increpat, dicens: Qui non diligit fratrem suum quem videt: Deum quem non videt, quomodo potest diligere?
Abbreviated transcription (Latin):
subditur. Tempore qͦ fu̾int dissipa
peribunt. Quos enĩ p̃sentis uice
sollicitudo ordinat. amissio dissipe
na negligendo ꝑierunt. De qusb
recte addit᷑. Et ut incaluerintio
iudicio intime districtionis adꝑs¬
f̾ uere ceperit. ab ea cui dulun
inheserati carnis sue delectationes¬
paratur. Hinc ẽ enĩ ꝙ ꝑ ꝓpham¬

Expanded text:
S. 17. Tempore quo fuerint dissipati peribunt. - Quos enim praesentis vitae sollicitudo ordinat, amissio dissipat, na negligendo perierunt. 226 De quibus recte additur: Et ut incaluerint, sjudicio intimae districtionis apprfervere coeperit, ab ea, cui dudum inhaeserat, carnis suae delectatione separatur. Hinc est enim quod p
Abbreviated transcription (Latin):
dant. Q̾dã uero in etallo eris in
nullo discrepantes. cũ flagella
suꝑne ꝑcussionis accipiunt.:
pie confessionis sonitũ emritũt.
de ũ proferunt: ad statũ salutis
reducti nesciunt ꝙ promiserũt
Illi gͦ more lapidum ꝑcussi. nec
uoces habent. isti autẽ in nul¬
lo eris imitationẽ fugiunt. qͥ
inꝑcussione positi. bona q̃ non
sentuint ioquuntur. Illi uene¬
tationẽ ferientis ⁊ u̾ba de negãt:
istipollicentes ꝙ ñ implent. sñ
uita clamant. Uir gͥ sc̃s repro¬
boꝵ duriciam int̾ u̾bera fugiis
dicat. Nec fortitudo lapidum fiu¬

Expanded text:
dant. Quidam vero a metallo aeris in dant. Quidam vero a metallo aeris in nullo discrepantes, cum flagella supernae percussionis accipiunt, piae confessionis sonitum emittunt; de non proferunt, ad statum salutis reducti, nesciunt quod promiserunt. Illi ergo, more lapidum percussi, nec voces habent; isti autem in nullo aeris imitationem fugiunt, qui, in percussione positi, bona quae non sentiunt loquuntur. Illi venerationi ferientis et verba denegant; isti, pollicentes quod non impleant, sine vita clamant. Vir igitur sanctus, reproborum duritiam inter verbera fugiens, dicat: Nec f
Abbreviated transcription (Latin):
illuis ꝑferunt. quanto auiclius
eiꝰ delectatione pascuntur: recte
mox eandẽ reproboꝵ fortituli¬
nem subdit. dicena. Nec fortitu¬
do lapidũ fortitudo mea: nͨ caro
mea en ea est. Quid hoc loco ae¬
re ac lapidib. nisi insensibiliũ
hoĩm corda signantur : Q̾ sepe
et suꝑ nos ictus accipiunt: ⁊ tñ
null a discipline ꝑcussione mol¬
iescunt. Quo̾ contra electis per¬
lam uob̾ cor lapideum: ⁊ dabo uo¬
Silingus hominũ loquar ⁊an¬
głoꝵ. caritatem autẽ non habeã.:
fes sum uelut es sonans. aut
cunbalum tumiens. Scimus au¬
tem. ꝙ ꝑcussi lapides: clarum so¬
num redd̾e nequeunt. Es uero
cũ ꝑcutit᷑: canorus ualde sonit̾
ex eius ꝑcussione formatu. Qd
qr ut lapis uita caret: sensum ĩ
sonitu ũ ht̃. Et sunt ñ nulli
qui lapidib similes. ita ad pie
tatis precepta duruerunt. ut
cum eos ꝑcussio suꝑne anĩad¬
u̾sionis examinat: nequaquã
sonitũ humilis confessionis red¬

Expanded text:
illius perferunt, quanto avidius illius perferunt, quanto avidius ejus delectatione pascuntur; recte mox eamdem reproborum fortitudinem subdit, dicens: « Nec fortitudo lapidum fortitudo mea, nec caro mea aenea est. » Quid hoc loco aere aut lapidibus, nisi insensibilium hominum corda signatur, quae saepe et supernos ictus accipiunt, et tamen nulla disciplinae lescunt? Quo contra electis lam vobis cor lapideum, » et re« Si linguis hominum loquar gelorum, charitatem autem non habeam, factus sum velut aes sonans, aut cymbalum tinniens . Scimus autem, quod percussi lapides clarum sonitum reddere nequeunt; aes vero cum percutitur, canorus valde sonitus ex ejus percussione formatur. Quod quia ut lapides vita caret, sensum in sonitu non habet. Et sunt nonnulli, qui lapidibustatis praecepta duruerunt, ut cum eos percussio supernae animadversionis examinat, nequaquam sonitum humilis confessionis red
Abbreviated transcription (Latin):
or᷑. Inebriauit me absintio
Ebruis quippe: ꝙ patitur nes¬
cit. Absintio est ergo ebrius.
qui ꝑ amorem p̃sentis scli
a sensu rationis est alienus:
Dũ quicꝙ ꝓ mundo sustinet
leue deputat.et laboris amna¬
iitudinem qmͣ tolerat ignorat:
qr iumirũ delectabilit̃ ad cunc¬
taclucit᷑ in quib penalit̾ fati¬
gatur. At contͣ. uir uistus ad
mundi pericula ꝓ mundo tot¬
lerẽnda ẽẽ debilis studet: fuiẽ
suũ conspicit. uita p̃sens qmͣ
sit transitoria attendit. ⁊ ꝓ ea
exterius labores ꝑpeti renuit.
cuiꝰ intrinsecus delectationem
dicat ex omniũ uoce iustoꝵ. q
ẽ enĩ fortitudo mea ut sustineã:
aut quis finis mens ut patiẽ.¬
ter agam: Ac si aꝑte insinuãt
dicens. Mala muncli ꝓmundo
tolerare nequeo:qr iam in eiꝰ
desiderio fortis non sũ. Dum
enĩ p̃sentis uite finem conspi¬
cio: curpondꝰ eiꝰ patior. ciuuis
appetitu careo : Et qr inuisti qͥ:
ut dixunꝰ. tanto fortius labores

Expanded text:
dicitur: Inebriavit me absinthio dicitur: Inebriavit me absinthio . Ebrius quippe quod patitur nescit. Absinthio ergo est ebrius, qui, prae amore praesentis saeculi a sensu rationis alienus, dum quidquid pro mundo sustinet, leve deputat, laboris amaritudinem quam tolerat ignorat, quia nimirum delectabiliter ad cuncta ducitur, in quibus poenaliter fatigatur. At contra vir justus ad mundi pericula pro mundo toleranda esse debilis studet, finem suum conspicit, vita praesens quam sit transitoria attendit, et pro ea exterius labores perpeti renuit, cujus intrinsecus delectationem dicat ex omnium voce justorum: Quae est enim fortitudo mea, ut sustineam? aut quis finis meus, ut patienter agam? Ac si aperte insinuet, dtolerare nequeo, quia jam in ejus desiderio fortis non sum. Dum enim praesentis vitae finem conspicio, cur pondus ejus patior, cujus appetitum calco? Et quia injusti quique, ut diximus, tanto fortius labores
Abbreviated transcription (Latin):
la debilitate desiderii. eternan
requiẽ contemplantur: En ler¬
tulum salomonis sexaginta
fortes ambiunt. ex fortissimis
isrł. Hinc psalmista contrai
ꝓbos in passioe positi uocẽ reaꝙ̃¬
toris insinuans art. Ecce occu¬
pauerunt animã meã. urus¬
runt in me fortes. Quã bene
utraniq fortitudinẽ. ysaias
complexus est dicens. Q̾ con¬
fidunt in dño nutabunt for¬
titudinẽ. Qui enĩ nequaqmͣ
sument. s mutabunt dixit:
profecto patẽt̾ innotuit.aliam
eẽ qͥ p̃ponitur. ⁊ aliã q̃ in choa¬
tur. Annon etiam reꝓbi fortes
st̃. qͥ ad p̾sentis iute concupiscẽ¬
tiam tot laborib currunt. peri¬
uilis se audenter obicuurt. pro
lutris contumelias libenter
ferunt. ab appetitu sii libicdi¬
nenulla uicti contrarietate
resuuint. ꝑcussionib dures-¬
cunt: ⁊ mala muncli tolle¬
rent pro mundo. eiusq ut ita
dixerim gauclia q̃rentes per¬
dunt. nec tñ ħ perdendo fati¬
gantur: Unde bene ex hu¬
manigen̾is uoce: ꝑ ieremiã

Expanded text:
ulla debilitate desiderii internam requiem contemplantur: En lectulum Salomonis, sexaginta fortes ambiunt, ex fortissimis Israel . Hinc Psalmista contra reprobos in passione positi voce Redemptoris insinuans, ait: Ecce occupaverunt animam meam, irruerunt in me fortes . Quam bene utramque fortitudinem Isaias complexus est, dicens: Qui confidunt in Domino, mutabunt fortitudinem . Quia enim nequaquam sument, sed mutabunt dixit, profecto patenter iesse, quae ponitur, et aliam quae inchoatur. An non etiam reprobi fortes sunt, qui ad praesentis vitae concupiscentiam tot laboribus currunt, periculis se audacter objiciunt, pro lucris contumelias libenter ferunt, ab appetitus sui libidi222 nulla victi contrarietate resiliunt, percussionibus durescunt, et mala mundi tolerant pro mundo, ejusque, ut ita dixerim, gaudia quaerentes perdunt, nec tamen haec perdendo fatigantur? Unde bene ex humani generis voce per Jeremiam
Abbreviated transcription (Latin):
zelus meus recessit ate:soluat
ergo manũ drͣ. exerceat affẽc¬
tum. Recte autẽ subiungit᷑
set succidat me. Cum cuĩ se¬
turos nos ac de uirtutũ af¬
fiuentia elatos. repentinus
uel flagelli dolor. uel infirmi¬
tatis temptõ ꝑcutit: ꝓtinus
abstatꝰ sui u̾tice mentis nr̃e ela¬
tio suctisa cadit. ut de semet¬
ip̃a nil audeat. s infirmitati
sue ictu prostrata. mianũ le
positione suspecti sunt: plus pro¬
spera ip̃a ꝑtimescunt. temptari
appetunt. flagellari concupiscũt:
Quatinꝰ incautã m̃tẽ. nretus et
dolor erudiat: ne in hac ꝑegrina¬
tionis uia. hoste ex insiliis erũ¬
pente. sua eam deteriꝰ securitas¬
tis sternat. Hinc .p. ait. Proba
rum dicit. Ego ad flagella pa¬
ratus sũ. Quia enĩ sc̃e mentea.
sue corruptionis uulnus. sine
putredine ñ ẽẽ consicerant: Li¬
bent̾ se sub manu melici. ad sec¬
tiones parant. ut aꝑto uuln̾e
uirus peccati exeat.: ꝙ sana cute

Expanded text:
zelus meus recessit a te . » Solvat zelus meus recessit a te . » Solvat ergo manum dicitur, et exerceat affectum. Recte autem subjungitur: « Et succidat me. » Cum enim securos nos, ac de virtutum affluentia elatos repentinus vel flagelli dolor, vel infirmitatis tentatio percutit, protinus ab status sui vertice mentis nostrae elatio sucipsa nihil audeat, sed, infirmitatis suae ictu prostrata, manum levapositione suspecti sunt, plus prospera ipsa pertimescunt, tentari appetunt, flagellari concupiscunt, quatenus incautam mentem metus et dolor erudiat, ne in hac peregrinationis via, hoste ex insidiis erumpente, sua eamdem deterius securitas sternat. Hinc Psalmista ait: Proba rum dicit: Ego ad flagella paratus sum . Quia enim sancti mentis suae correptionis vulnus sine putredine non esse considerant, libenter se sub manu medici ad sectiones parant, ut, aperto vulnere, virus peccati exeat, quod sana cute
Abbreviated transcription (Latin):
tuna penctrans. õe ꝙ inea de
studio bone inchoationis in¬
uenerit confringit. Tantoꝙ
se uehementius in ciꝰ confract¬
ne exhibet. quanto ⁊ grauiꝰs
ualde ad modicũ fuerat pu¬
iectua dolet. Uñ ⁊ teste euui¬
gelio: uoce ueritatis ad neg
Ne gͦ post diuine correptions
ox ordia. antiquiis hostis sub ripi¬
at. atq ad iurtutũ confiactoũ
trahat: sca uir congrue exorat.
dicens. Quicepit ip̃e me cont̾at
Assi aperte licat. Hoc ꝙ in me
exorsus est. ꝑficere feriendo ũ de¬
sinat: ne desertum ine ad u̾sa¬
rio ad contritionẽ tradat. Ubi
num suã. ⁊ succidat me. Se¬
pe namq fiducia longe pro¬
speritatis inflati: in quodam
statui elationis erigun᷑. Cũꝙ
nos extolli conditor conspicit.
s amorẽ suũ erga nos peruer¬
bera ñ exercet. qiͣ ad ferienda
nr̃a uitia. manũ ligatam te¬
net. An ñ affectꝰ sui manum
ligau̾at. cũ peccanti ppło clice¬
bat: iam non irascar tibi. et

Expanded text:
tima penetrans, omne quod in ea de tima penetrans, omne quod in ea de studio bonae inchoationis invenerit, confringit; tantoque se vehementius in ejus confractione exhibet, quanto et gravius, quia vel ad modicum fuerat provectus, dolet. Unde et teste Evangelio, voce Veritatis, ad negNe ergo post divinae correptionis exordia antiquus hostis subripiat, atque ad virtutum confractionem trahat, sanctus vir congrue exorat, dicens: Qui coepit, ipse me conterat. Ac si aperte didicat: Hoc, quod in me exorsus est perficere feriendo non desinat, ne desertum me adversario ad contritionem tradat. Unde num suam, et succidat me. » Saepe namque fiducia longae prosperitatis inflati, in quodam statu elationis erigimur. Cumque nos extolli Conditor conspicit, si amorem suum erga nos per verbera non exercet, quasi ad ferienda nostra vitia manum ligatam tenet. An non affectu sui manum ligaverat, cum peccanti populo dicebat? « Jam non irascar tibi, et
Abbreviated transcription (Latin):
tritione autẽ adu̾sarii. a uir¬
tute deficimꝰ: ꝑ contritionẽ u̾o
dñi fracti a uiciis. ĩ urtute ro¬
boramur. Hane contritionem
ꝓpħa conspexerat. cũ dicebat.
qr clispensationis sue forti rec¬
titudine. cũ nos int̾ius reficit.
ext̾ius affligit. Nã qͦ uͥtutẽ car¬
ñis humiliat: intentionẽ spẽ
exaltat. Uñ ⁊ ħ eadẽ contritu
figuli uasi comparat᷑. sic̃ ⁊ per
paulũ dr̃. Habemus thesaurũ
istũ. in uasis fictilib. Qui si¬
inul contritionem. et regim̃
expͥmens. ait. Licet his qui
foris est noster homo corrũp¬
turtñ his qui intus est. renoua¬
tur de die radie in cliẽ. Sc̃s gͥ
per flagella desiderat: ꝑ sp̃m hn
inilitatis clicat qui cepit ipse
me conterat. Plerumnq eiũ.
uitioꝵ contritionẽ uinobis
agere dñs in choat: S cũ mens
ex ip̃o exordio ꝓuectus extollit
Cũq se iam qrͣ de uirtutib en¬
git. seruienti contra se adu̾saro
aditũ pandit. Qui cordis in¬

Expanded text:
tritione autem adversarii a virtritione autem adversarii a virtute deficimus; per contritionem vero Domini fracti, a vitiis in virtute roboramur. Hanc contritionem Propheta prospexerat, cum dicebat: quia 220 dispensationis suae forti rectitudine cum nos interius reficit, exterius affligit. Nam quo virtutem carnis humiliat, intentionem spiritus exaltat. Unde et haec eadem contritio figuli vasi comparatur, sicut et per Paulum dicitur: Habemus thesaurum istum in vasis fictilibus . Qui simul contritionem et regimen exprimens, ait: Licet is qui foris est noster homo corrumpitur, tamen is qui intus est renovatur per flagella desiderat, per spiritum humilitatis dicat: « Qui coepit, ipse me conterat . » Plerumque enim vitiorum contritionem in nobis agere Dominus inchoat; sed cum mens ex ipso exordio provectus extollitur, cumque se jam quasi de virtutibus erigit, saevienti contra se adversario aditum pandit, qui cordis in
Abbreviated transcription (Latin):
hac uita amarũ fit. dulce esti-¬
mat. Omne ꝙ affligit requiẽ
putat: transire ⁊ ꝑ mortem ap¬
petit. ut obtinere plenius uitã¬
possit. funditus in infimis ex¬
tingui desiderat: quo ueriꝰ sũ¬
ma conscendit. S ħ de cuꝰ bet
iusti aĩo. ħ de bĩ iob mente m̃tior:¬
nͥ ip̃e subiungat. Quis det ut
ueniat petitio mea. ⁊ ꝙ expeto
tribuat mͥ dñs et qui cepit ip̃e
me conterat. soluat in anum
suam et succiclat me : Et ħ mi
chi sit consolatio: ut affligens
me dolore ñ parcat. S fortasse¬
hec per contumatiam expetit:
fortasse in eo ꝙ se ꝑfecte extingͥ
desiderat. in iusticiam ferientis
accusat. Absit hoc. Nam qͣ m̃te
id expetat. u̾bis sequentib de¬
monstrat: licens. Nec contra¬
dicã. sermonib scĩ. Nequa qmͣ
ergo de in iusticia pereutientis
inm̃at: qui ꝑcussorẽ suũ ⁊ int̾
u̾bera sc̃m uocat. Sciendũ u̾o
est: qr aliqn nos adu̾sarius a¬
liquando conterit deus. Ex cõ¬

Expanded text:
hac vita amarum fit, dulce aestihac vita amarum fit, dulce aestimat, omne quod affligit requiem putat; transire et per mortem appetit, ut obtinere vitam plenius possit; funditus in infimis exstingui desiderat, quo verius summa conscendat. Sed haec de cujuslibet justi animo, haec de beati Job mente mi sunt. Quis det ut veniat petitio mea, et quod expeto tribuat mihi Deus? Et qui cepit, ipse me conterat, solvat manum suam, et succidat me; et haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore non parcat, nec conthaec per contumaciam expetit, fortasse in eo quod se perfecte exstingui desiderat, injustitiam ferientis accusat. Absit hoc. Nam qua mente id expetat, verbis sequentibus demonstrat, dicens: Nec contradicam sermonibus sancti. Nequaquam ergo de injustitia percutientis murmurat, qui percussorem suum et inter verbera sanctum vocat. Sciendum vero est quia aliquando nos adversarius, aliquando autem conterit Deus. Ex con
Abbreviated transcription (Latin):
usti ꝓficiens. que pͥus dũ sola
ꝓͥa curaret.ferre aliena fasti¬
diebat: que minus alienis com¬
patiens. comialescere contͣ adu̾¬
sañ poterat: cum ad totleranda
ꝓximi infirma se attrahit. ad
adu̾sa superanda conualescit:
Ita ut ꝓ amore u̾itatis p̃sentis
uite cruciatus tanto post fortis
appetat. qnͣto pͥus infirma fugi¬
ebat. Inclinatione namq sua
erigitur: adtractione tenditur.
compassione roboratur. Cumꝙ
in amorẽ se ꝓxum dilatat. qͣsi
ex meclitatione colligit. quanta
fortitudine in actorem surgat.
Caritas namq q̃ nos ad ium
compassionis humiliat: altus
inculmine tontemplationis
leuat. Et multiplicata iam iã¬
maiorib desideriis estuat. iam
ꝑuenire ad uitam sp̃c. etiam ꝑ
cruciatus corporis anhelat. M
ergo pͥus tangere nolebat. hoc
post pangustia comedit. qui a¬
desideria sua uix capiens. ⁊ ip̃a
quas cludum timuerat.i am ꝑ
amorẽ celestis patrie penas amat
Sicñ mens in deum forti inten¬
tione dirigitur: quicqͥd sibi in

Expanded text:
justi proficiens, quae prius, dum sola propria curaret, ferre aliena fastidiebat, quae minus alienis compatiens, convalescere contra adversa non poterat, cum ad toleranda proximi infirma se attrahit, ad adversa superanda convalescit; ita ut pro amore veritatis praesentis vitae cruciatus tanto post fortius appetat, quanto prius infirma fugiebat. Inclinatione namque sua erigitur, attractione tenditur, compassione roboratur; cumque in amorem proximi se dilatat, quasi ex meditatione colligit quanta fortitudine in auctorem surgat. Charitas namque, quae nos ad vim compassionis humiliat, altius in culmine contemplationis levat; et multiplicata jam majoribus desideriis aestuat, jam pervenire ad vitam spiritus, etiam per cruciatus corporis, anhelat. Quod ergo prius tangere nolebat, hoc post prae angustia comedit, qui desideria sua vix capiens, et ipsas quas dudum timuerat, jam prae amore coelestis patriae poenas amat. Si enim mens in Deum forti intentione dirigitur, quidquid sibi in
Abbreviated transcription (Latin):
iam ad cuius spem percussi ani¬
mus recurtat: cum in se sibi ẽẽ
auxilium denegat. S qr ĩfir¬
mum se i semetip̃o insinuat:
ad maioris ad huc fortitudĩs
meritũ quomodo etiam aꝓxi-¬
mis destituatur adungat. Se¬
quitur. Necessarii qͦ mei. reces¬
serunt ame. Sz ecce despectus
exterius:intus solio iudicũ p̃¬
sidet. Nam cum derelictum se
asserit: ꝓtinus ad sententias e¬
rumpit dicens. Qui tollit ab¬

Expanded text:
jam ad cujus spem percussi anijam ad cujus spem percussi animus recurrat, cum in se sibi esse auxilium denegat. Sed quia infirmum se in semetipso insinuat, ad majoris adhuc fortitudinis meritum, quomodo etiam a proximis destituatur adjungat,--IBID.:-- Necessarii quoque mei recesserunt a me. Sed ecce despectus exterius, intus solio judicii praesidet. Nam cum derelictum se asserit, protinus ad sententiam erumpit, dicens: CAPUT XXIV
Abbreviated transcription (Latin):
boꝵ similitudinẽ sub disciplir
uerberet fugio:qr nec more lap¬
dum. ita obdurui. ut subꝑcus¬
sionis fuimulo. aminist̾io confes¬
sionis obmutiscã. nec rursum
qiͣ es uocẽ confessionis resonos
sensum uocis ignoro. S qr adꝑ
cussiones reprobi debiliter forn
sunt. electi autẽ ualent̾ infir¬
mi: beatus iob. clum fortẽ se ꝑ
insaniam ñ eẽ asserit. fortem
se ꝑstatum salutis in notescit
Unde ergo hanc eandem fortitu¬
clinẽ quara ꝑcipit in sinuet: ne
sibi uires quas h̃t̃ arrogat. po¬
tent̾ ad mortem currat. plers
enim iuitus habitat. deteruis ꝓͦ
si deeẽt interficit: qr dũ ad sui
confidentiã m̃tẽ erigit. hani
elationis glaclio transfigit.
Cũq eã qrͣ roborando uiuifim
eleuando necat. Ad interitum
uidelicet ꝑtrahit: qmͣ ꝑspem
ꝓpͥam ab interne fortitudinis
ficducia euellit. S quia beatus
iob et iurtute pollet. et in se¬
metip̃o ficluciam ñ ht̃. atq ut
ita dixerim uures inifumꝰ hals
apte subiungit. dicens. Etce ñ

Expanded text:
 similitudinem sub disciplinae verbere fugio, quia nec more 223 lapidum ita obdurui, ut sub percussionis stimulo a ministerio confessionis obmutescam; nec rursus quasi aes vocem confessionis resono, et sensum vocis ignoro. Sed quia ad percussionem reprobi debiliter fortes sunt, electi autem valenter infirmi, beatus Job dum fortem se per insaniam non esse asserit, fortem se per statum salutis innotescit.  Vet. XI. Unde ergo hanc eamdem fortitudinem percepit, insinuet, ne si sibi vires quas habet arroget, potenter ad mortem currat. Plerumque enim virtus habita deterius quam si deesset interficit; quia dum ad sui confidentiam mentem erigit, hanc elationis gladio transfigit; cumque eam quasi roborando vivificat, elevando necat; ad interitum videlicet pertrahit quam per spem propriam ab internae fortitudinis fiducia evellit. Sed quia beatus Job et virtute pollet, et in semetipso fiduciam non habet, atque, ut ita dixerim, vires infirmus habet, apte subjungit, dicens: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
more futuroꝵ mens ãp̃sentia
adu̾sa se p̃paret: et cruciatus
corporis quos tunebat expectet
sauctisc namq desideriis celestib
angustatur. Cumq et̾ne patrie
quanta sit dulcedo considerat:
pro ea p̃sentis uite amaritucli¬
nes. ardenter amat. Unde post
sulsi cibi fastidiũ post impossi¬
bile̾ mortis gustũ: recte subun¬

Expanded text:
more futurorum mens ad praesentia more futurorum mens ad praesentia adversa se praeparet, et cruciatus corporis quos timebat exspectet. Auctis namque desideriis coelestibus angustatur; cumque aeternae patriae quanta sit dulcedo considerat, pro ea praesentis vitae amaritudines ardenter amat. Unde post insulsi cibi fastidium, post impossibilem mortis gustum, recte subjun
Abbreviated transcription (Latin):
quid illud non sonat. ꝙ intus
amant. S sepemens iam per¬
ꝑ desideruim ad sublimia rapit.
iam funditus abstulta terrene
hominũ locutione separatur:
tamen adhuc ꝓ amore u̾itatia.
ad ꝑferendos p̃sentia uite cruc¬
atus accingitur. Iam suꝑna ay¬
petit. iam in infimis stulta con¬
tempnit: s nec dum se ad ꝑferẽ¬
de adu̾sitatis tollerantiam di¬
rigit. Uñ ⁊ subditur. Aut po¬
test aliquis gustare ꝙ gustati
affert mortẽ s durum quippe est
appetere ꝙ cruciat: sequi ꝙ uitã
fugat. S pletumq mens iusti
adtm̃ se iurtutis culm̃ extendit.
ut ⁊ apud se in interne rationis
arce psideat. ⁊ quoꝵdam foris ftul¬
titiam tolerando conu̾tat. Quos
eium ad fortia trahere nitimur.
eoꝵ nec̃e ẽ ut infirma tołleremꝰ:
Quia nec iacentẽ erigit. nisi qͥ
status sui rectitudinem . per cõ¬
passionem fiectit. Cum uero ali¬
ene infirmitati compatimur: ua¬
lentius anr̃a roboramur: ut a¬

Expanded text:
quid illud non sonat, quod intus quid illud non sonat, quod intus amant. Sed saepe mens jam per desiderium ad sublimia rapitur, jam funditus ab stulta terrenorum hominum locutione separatur, nec tamen adhuc pro amore veritatis ad perferendos praesentis vitae cruciatus accingitur; jam superna appetit, jam in infimis stulta contemnit, sed necdum se ad perferendae adversitatis tolerantiam dirigit. Unde et subditur: Aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem? appetere quod cruciat, 219 sequi quod vitam fugat. Sed plerumque mens justi ad tantum se virtutis culmen extendit, ut et apud se in internae rationis arce praesideat, et quorumdam foris stultitiam tolerando convertat. Quos enim ad fortia trahere nitimur, eorum necesse est ut infirma toleremus, quia nec jacentem erigit, nisi qui status sui rectitudinem per compassionem flectit. Cum vero alienae infirmitati compatimur, valentius a nostra roboramur; ut a
Abbreviated transcription (Latin):
le conditũ : uerba quippe mo¬
resq carnalium. qiͣ cibũ seno¬
stris mentib ingerunt. ut ĩde¬
lectationis uentre rapiantur:
S electus quisq infulsum nõ
comeclit: quia prauoꝵ dictaᷤ fac¬
ta sunt cdiiudicans. abore cordis
repellit. Paulus ad hesũ mentiũ.
inferri insulsa ꝓhibuit. cũ dis¬
cipulis dixit. Sermo ur̃ semꝑ
in grã. sale sit conditꝰ. Psalmis¬
te quoq uerba. reproboꝵ in cor¬
dis ore. sal ñ sapuerant: cũ di¬
cebat. Narrauerunt mͥ unqͥ. fi
uerba carnaliũ dũ se importune
nris aurib ingerunt: in corde bel¬
lum temptationis gignunt.
Et qmius hec et ratio respuat.¬
⁊ lingua rep̃hendat: cum lalor¬
tam̃ intus uincitur. ꝙ foris cũ
auctoritate iudicatur. Unde
nec̃e ẽ. ut nec ad aurea ueniat
ꝙ mens acogitationia aditu
tanta altitucline uite se suble¬
uant: aut audire iamq mun¬
dist̾. graue sibi ac depͥmena pon¬
dus credant. ualde nãq insolena
atq intollerabile estimant:quit¬

Expanded text:
e carnalium. --Verba quippe moresque carnalium quasi cibum se nostris mentibus ingerunt, ut in delectationis ventre rapiantur. Sed electus quisque insulsum non comedit, quia pravorum dicta factaque dijudicans, ab ore cordis repellit. Paulus ad esum mentium inferri insulsa prohibuit, cum discipulis dixit: Sermo vester semper in gratia sale sit conditus . Et Psalmistae quoque verba reproborum in cordis ore insulsa sapuerant, cum dicebat: Narraverunt mihi iniqui verba carnalium dum se importune nostris auribus ingerunt, in corde bellum tentationis gignunt; et quamvis haec et ratio respuat, et lingua reptamen intus vincitur quod loris cum auctoritate judicatur. Unde necesse est ut nec ad aures veniat quod meas a cogitationis aditu tantam altitudinem vitae se sublevant, ut audire jam quae mundi sunt, grave sibi ac deprimens pondus credant. Valde namque insolens atque intolerabile aestimant, quid
Abbreviated transcription (Latin):
na sapĩa positi. eterne hereditatis
iuriclitatẽ ñ cernimꝰ: uelut bru¬
ta aiuimalia. a desiderata herba
ieiunamꝰ. De qua nuirũ herba:
redemptoris uoce dicit᷑. ꝑ me si
quis introierit saluabitur:⁊ in¬
gredietur et egredietur. ⁊ pascua
inueniet. S plerumq ꝙ eẽ amã¬
tib grauius solet: scĩs bonoꝵ stu¬
diis. maloꝵ uita contradicit. Et
cum mens ad celeste desideriũ ra-¬
pitur. bene cepta intem tõ int̾¬
rumpentib stultoꝵ uerbis ac
morib reuerberatur: Ita ut qui
iam per contemplatioius ad ni¬
sum adsũma euolauerat: ad ex¬
pugnandam prauoꝵ stulticiã
sese in ufimis contra certamina
accingat. Uñ ⁊ subditur. Aut

Expanded text:
na sapientia positi, aeternae haereditatis na sapientia positi, aeternae haereditatis viriditatem non cernimus, velut bruta animalia, a desiderata herba jejunamus. De qua nimirum herba Redemptoris voce dicitur: Per me si quis introierit, salvabitur, et ingredietur, et egredietur, et pascua inveniet . Sed plerumque, quod esse amantibus gravius solet, sanctis bonorum studiis malorum vita contradicit; et cum mens ad coeleste desiderium rapitur, bene coepta intentio, interrumpentibus stultorum verbis ac moribus, reverberatur; ita ut quae jam per contemplationis adnisum ad summa evolaverat, ad expugnandam pravorum stultitiam sese in infimis contra certamina accingat. Unde et subditur: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
Quid alii onagri appellatione
signati sunt. nisi hii qͥ ĩ campo
fidei constituti. nullius officii
loris ligantur: uel quos bouis
significatio expͥmit: nͥ hos qͤa
intra scãm eccliam. ad p̾dicatio¬
uis officium. suscepti or dinis
iugum p̾mit: Herba u̾o ona¬
gri. et pabulũ bouis: est interna
refectio ppłi fidelis. Alii namq
more bouis intra scãm eccĩam.
suscepti officii loris tenentur:
alii more onagri. sacri ordinis
stabula nescuint.⁊ in campo ꝓ¬
prie uoluntatis degunt. S cum
quis exuita seculari interne ui¬
sionis desiderio estuat. cũ refec¬
tionis intime pabulũ conspicit.
cũ ieiuniũ semperegrinatioĩa
huiꝰ cecitate considerat. quib
ualet fletib reficit: qiͣ herbam
ñ inueniens. onager rugit. Alius
quo necessitatẽ suscepta̾ orlinis
tolerat. in laborem p̃dicationis
nem. refici appetit. S qr redẽpto¬
us sui speciem necdum conspicit:
qiͣ bos adp̾sepe uacuũ ligatꝰ ge¬
mit. Quia enim longe ab inter¬

Expanded text:
Qui alii onagri appellatione signati sunt, nisi hi qui, in campo fidei constituti, nullius officii loris 218 ligantur? Vel quos bovis significatio exprimit, nisi hos quos intra sanctam Ecclesiam ad praedicationis officium suscepti ordinis jugum premit? Herba vero onagri et pabulum bovis est interna refectio populi fidelis. Alii namque more bovis intra Ecclesiam suscepti officii loris tenentur; alii more onagri sacri ordinis stabula nesciunt, et in campo propriae voluntatis degunt. Sed cum quis ex vita saeculari internae visionis desiderio aestuat, cum refectionis intimae pabulum concupiscit, cum jejunum se in peregrinationis hujus caecitate considerans, quibus valet fletibus reficit, quasi herbam non inveniens onager rugit. Alius quoque necessitatem suscepti ordinis tolerat, in labore praedicationis nem refici appetit; sed quia Redemptoris sui speciem necdum conspicit, quasi bos ad praesepe vacuum ligatus gemit. Quia enim, longe ab inter
Abbreviated transcription (Latin):
bimei sunt. Ualde nãq in errorẽ
labit᷑: qui bĩ iob u̾ba. ad solam
ꝓlata hẏstoriam suspicatur.
uir enim sc̃s. ⁊ tot conclitoris
sui p̃coniis fultꝰ. ꝙͥ magnũ uł po¬
tius ꝙͥ uerũ cdiceret: si ĩ sulsum
cibũ comeli ñ posse dixiss : Aut
quis eiꝰ esui mortifera alimenta
obtulerat. ut sũbuingat: aut po¬
test aliquis gustare. ꝙ gustatum
affert mortẽ: Que si de amicoꝵ
colloquiis dicta sentimꝰ: ab intel¬
lectu hoc sententia subuincta
compescimur. qͣ ait. Q̾ pͥus tan¬
gere nolebat aĩa mea: nũt p̃
angustia cibi mei sunt. Absit
enim. ut uir sc̃s. instatꝰ sui inco¬
lumitate constitut᷑ꝰ. amicoꝵ suoꝵ
aliqũ dicta despexerit. Q ui sicut
ip̃o attestante post discimꝰ. ⁊ ser¬
ius humilis fuit. Uerba ergo eĩ
amist̾iis ñ uacant. q̃ sic̃ ex fine
hystorie discimꝰ. ⁊ internus arbit̾
laudat. Q nequaqm etiam cũ

Expanded text:
icuntur. --Valde namque in errorem labitur qui beati Job verba ad solam prolata historiam suspicatur. Vir enim sanctus, et tot conditoris sui praeconiis fultus, quid magnum, vel potius quid verum diceret, si insulsum cibum comedi non posse dixisset? Aut quis ejus esui mortifera alimenta obtulerat, ut subjungat: Aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem? Quae si de amicorum colloquiis dicta sentimus, ab intellectu hoc sententia subjuncta compescimur, qua ait: Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc, prae angustia, cibi mei sunt. Absit enim ne vir sanctus, in status sui incolumitate constitutus, amicorum suorum aliquando dicta despexerit, qui, sicut ipso attestante post didicimus, et servis humilis fuit. Verba ergo ejus a mysteriis non vacant, quae, sicut ex fine historiae discimus, et internus arbiter laudat
Abbreviated transcription (Latin):
sue ꝓlis infidelib satagebat.
Rius autẽ p̃dicatioĩa obsequiũ.
hebreoꝵ superbia reppulit uñ
mox ad collectionẽ gentiũ. exhor¬
tationis sue u̾ba declinauit: sicͣ
et per eosdem apłos clicit᷑. uob̾
oportebat pͥmũ loqui u̾bum dei.
s qm̃ repellitis illud. ⁊ inlignos
n̾os iudicatis eterne uite: ecce

Expanded text:
suae prolis infidelibus satagebat. Ejus autem praedicationis obsequium Hebraeorum superbia repulit. Unde mox ad collectionem gentium exhortationis suae verba declinavit, sicut et per eosdem apostolos dicitur: Vobis oportebat primum loqui verbum Dei; sed quoniam repulistis illud, et indignos vos judica
Abbreviated transcription (Latin):
habete int̾ uos. S qr ante media¬
toris aduentũ. uidea legẽ carna¬
lit̾ tenuit. p̃ceptis eius dura ui¬
bentib. gentilitas subdi recusauit.
Insulsũ ergo cibũ coniedere noll¬
it: quia pͥusqͣm noluit sp̃e con-¬
aimentũ perciperet. seruare ium
lute expauit. Quis namq gen-¬
tilium hoc ꝙ illic p̃cipit᷑ ferret. fi¬
lioꝵ carnem ꝓ obsenuio religiõis
uicid̾e uerboꝵ culpas morte reseca¬
re: Uñ ⁊ bñ adhuc subditur. Aut
affert mortẽ: Lex namq carna¬
liter degustata mortẽ detulit: qr
cõmissa deliquentiũ. cdura aĩadu̾¬
sione diftinxit. Mortẽ detulit. qr
et ꝑ p̃ceptum culpam innotuit. ⁊
hanc ꝑ gr̃am ñ deleuit: paulo at¬
testante qui ait. Nicħ ad ꝑfectũ
adduxit lex. Et rursum. Lex qͥ¬
et bonũ. Et paulopost. Ncc̃m ut
appareat pcẽm: ꝑ bonũ mͥ oꝑatũ
est mortẽ. Ad xp̃m u̾o conũsa
gentilitas. qr hunc siꝯnare ꝑ
uerba legis intelligit: angusta¬
ta desideriis siuis. eũ ꝙ̃ uehem̃ter

Expanded text:
 ante Mediatoris adventum Judaea legem carnaliter tenuit, praeceptis ejus dura jubentibus gentilitas subdi recusavit. Insulsum ergo cibum comedere noluit, quia prius quam Spiritus condimentum perciperet servare vim litterae expavit. Quis namque gentilium hoc quod illic praecipitur ferret, filiorum carnem pro obsequio religionis incidere, verborum culpas morte resecare? Unde et bene adhuc subditur: CAPUT Lex namque carnaliter degustata mortem detulit, quia commissa delinquentium dura animadversione distrinxit; mortem detulit, quia et per praeceptum culpam innotuit, et hanc per gratiam non delevit, Paulo attestante, qui ait: Nihil ad perfectum perduxit lex . Et rursum: Lex quet bonum. Et paulo post: Peccatum, ut appareat peccatum, per bonum mihi operatum est mortem . Ad Christum vero conversa gentilitas, quia hunc sonare per verba legis intelligit, angustata desideriis suis, eum quem vehementer
Abbreviated transcription (Latin):
terit: Quid namq ꝑ onagrũ. id ẽ
a grestẽ a sinũ nͥ gentius ppłs desig¬
natur: Quẽ sicut natura extra
stabula discipline eliclit: ita uagus
in uoluptatũ suaꝵ cãpo ꝑmansit
Quid ꝑ bouem nisi plebs iudaica
figuratur: q̃ uigo dũationis suꝑ¬
ne subposita. ad spem proselitos
colligens. ꝑ corda q̃ ualuit uome¬
rem legis traxit: s bĩ iob uita at¬
testante cognoscimus ut expectas¬
se redemptoris aduentũ. multos
etiam exgentilib credamꝰ. Et nas¬
cente dño. symeone sp̃u ui tẽplũ
ueniente cdilicunꝰ: quanto desiderio.
explebe isrłitica scĩ uiri. ĩ caruatiõis
eius mist̾iũ uid̾e cupierũt. unde
et ꝑ eundẽ redẽptorẽ discipłis dr

Expanded text:
eria. --Quid namque per onagrum, id est, agrestem asinum, nisi gentilis populus designatur? quem sicut natura extra stabula disciplinae edidit, ita vagus in voluptatum suarum campo permansit. Quid per bovem nisi plebs Judaica figuratur, quae, jugo dominationis supernae supposita, ad spem proselytos colligens, per corda quae valuit vomerem legis traxit. Sed beati Job vita attestante cognoscimus, ut exspectasse Redemptoris adventum multos etiam ex gentibus credamus. Et nascente Domino, Simeone in spiritu in templum veniente, didicimus quanto desiderio ex plebe Israelitica sancti viri incarnationis ejus mysterium videre cupierunt. Unde et per eumdem Redemptorem discip
Abbreviated transcription (Latin):
S ecce ⁊ ut superiꝰ dc̃m est. ⁊
diuine correptionis ꝑcussione
configur̃: ⁊ tamen adhuc illd̾
infertur. Et terrores militant
contra me. Sebet tamen a me¬
tu et dolore animꝰ excuti. ⁊ ad
sola et̾ne patrie desideria extẽ¬
di. Turic enim nobilitatẽ nr̃e
regenerationis ostendunꝰ: si ut
patrem diligimꝰ. quem nũc ser¬
itaq formidinis. mens electi
post ponat. et in uirtute se
amoris exerceat: renouationia
dignitatem desideret.atꝙ ad
contlitoris sui speciem anhelet.
Quem quo usq conspitere nõ
ualet: eternitatẽ eiꝰ necesse est.
idest uitimũ cibum suũ esuri.¬
eus expectet. Uñ ⁊ apte subdit᷑.

Expanded text:
 ecce, ut superius dictum est, et divinae correptionis percussione configimur, et tamen adhuc illud s subinfertur: Et terrores Domini militant contra me. Debet tamen a metu et dolore animus excuti, et ad sola aeternae patriae desideria extendi. Tunc enim nobilitatem nostrae regenerationis ostendimus, si eum ut patrem diligimus, quem nunc seritaque formidinis mens electi postponat, in virtute se amoris exerceat, renovationis suae dignitatem desideret, ad conditoris sui speciem anhelet; quem quo usque conspicere non valet, aeternitatem ejus necesse est, id est, intimum cibum suum esuriens, exspectet.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ ñ est sale conditũ: In lege sal
littere. est uͥtꝰ intelligentie occul¬
te. Quisquis gͦ obsequiis carna¬
lib intentus. hanc intelligere
spiritalit̾ noluit: ꝙͥ aliud quã
insulsũ cibũ comedit: S hoc ĩ
cibo sal cognita u̾itas misit. cũ
latere in lege. saporẽ occulte intes¬
ligentie docuit. dicens. Si crede¬
retis moy si: crederetis forsitan⁊
michi. Detnte enĩ ille scripsit. so

Expanded text:
a Christo sale condita. --In lege sal litterae est virtus intelligentiae occultae. Quisquis ergo, obsequiis carnalibus intentus, hanc intelligere spiritaliter noluit, quid aliud quam insulsum cibum comedit? Sed hoc in 216 cibo sal cognita Veritas misit, cum latere in lege saporem occultae intelligentiae docuit dicens: Si crederetis Moysi, crederetis forsitan et mihi, de me
Abbreviated transcription (Latin):
itiores nulitant contͣ me. Iustoꝵ
meus ñ solũ ꝑpendit quid tollerat:
s ĩpauet quõ restat. Uidet qualia
iihat iuta patitur: metuit nepost
hanc grauiora patiatur. Luget qr
inhuius cecitatis exiliũ a paradisi
gaucliis cecidit: tunet ne ⁊ cũ exi¬
liĩ relinquit᷑. mos et̾̃na subseqͣt᷑
Iau ergo sententiã tolerat in pe¬
na: s minas adhuc uenturi uidi¬
uis formidat exculpa. Hinc psalmi¬
sta ait. In me ꝑtransierunt ire tue:
⁊ trores tui conturba uerũt me. Int̾ni
quippe iudicis post qmͣ ire ꝑtran-¬
seunt. ⁊ iam terrores conturbant:
qr iam aliud dedampnatiõe pati-¬
mala que tolerat. dicat. Sagitte
res militant contͣ me. Ac si aꝑte
diceret. ꝑcussus quidẽ de p̾sentib
doleo: s hoc in dolore fit gͣuius. qr
et in pena positꝰ. ad huc supplicia
et̾na ꝑtimesco. S qr iam statere in¬
teruentum desiderat. iã mala ĩ qͥb
humanũ genus ceailit pensat: qmͣ¬

Expanded text:
Et terrores militant contra me. Justorum Et terrores militant contra me. Justorum mens non solum perpendit quid tolerat, sed etiam pavet quod restat. Videt qualia in hac vita patitur, metuit ne post hanc graviora patiatur. Luget quia in hujus caecitatis exsilio a paradisi gaudiis cecidit; timet ne et cum exsilium relinquetur, mors aeterna subsequatur. Jam ergo sententiam tolerat in poena; sed minas adhuc venturi judicis formidat ex culpa. Hinc Psalmista ait: In me pertransierunt irae tuae, et terrores tui conturbaverunt me . Interni quippe judicis postquam irae pertranseunt, etiam terrores conturbant, quia jam aliud damnatione patimala quae tolerat, dicat: Sagittaeres militani contra me. Ac si aperte diceret: Percussus quidem de praesentibus doleo; 215 sed hoc in dolore fit gravius, quia et in poena positus, adhuc supplicia aeterna pertimesco. Sed quia jam staterae interventum desiderat, jam mala in quibus humanum genus cecidit pensat, qua
Abbreviated transcription (Latin):
nib dñice aĩ adu̾sionis ingemis¬
cit cdicat. Uñ ⁊ u̾ba mea dolore
sunt plenai qr sagitte dũi ĩ me
sunt. Ac si aperte diceret. Ego ui
exilii dampnatione ñ gaudeais
sub udicio positus doleo: qr uim
ꝑcussionis agnosco. Pleriq aũt
sunt quos tormenta cruciant:
s ũ emendant. Quo contra ap¬
te subiungitur.squarũ indig-¬
trorsus trahunt. Epotatus nã
In deficiendo ĩ me sp̃m meuui
tu cognoiusti semitas meas. E
rursũ. Negaui consolari ani
ergo indignatio uisti sp̃m bi¬
bit. qr superne seutentie. electos quos
in pẽi inueniunt dum uulãaut ĩ¬
inutant: ut diuitiã suã tnsfixa mẽs
deserat. ator ex salutifero uuluere.
sangius confessionis currat. Sen¬
sant namꝙ unde lapsi sunt. pen¬
sant a qͣnta beatitudine atq corrup.¬
tionis sue tormenta ceciderunt. ⁊ ñ¬
ũ solũ gemunt in his que sustinẽt:
s insuꝑ metuũt hoc ꝙ districtus
udex. delinquentib de gehenne ig¬
nib minat᷑. Unde recte subiungit᷑¬

Expanded text:
inicae animadversionis ingemiscit, dicat: Unde et verba mea dolore sunt plena, quia sagittae Domini in me sunt. Ac si aperte diceret: Ego in exsilii damnatione non gaudeo, sed sub judicio positus doleo, quia vim percussionis agnosco. Plerique autem sunt, quos tormenta cruciant, sed non emendant. « Quo contra aperte subjungitur: Quarum indigoribus introrsus trahunt. Epotatus namqIn deficiendo in me spiritum meum, et tu cognovisti semitas meas . Et rursum: Negavi consolari animergo indignatio justi spiritum ebibit, quia supernae sententiae electos, quos in peccatis inveniunt, dum vulnerant, immutant; ut duritiam suam transfixa mens deserat, atque ex salutifero vulnere sanguis confessionis currat. Pensant namque unde, quo lapsi sunt, pensant a quanta beatitudine ad quae corruptionis suae tormenta ceciderunt; et non solum gemunt in his quae sustinent, sed insuper metuunt hoc quod districtus judex delinquentibus de gehennae ignibus minatur. Unde recte subjungit
Abbreviated transcription (Latin):
insinuat. dicens. Nũquid rugias
onager cũ habuerit herbã aut
mugiet bos. cũ ante p̾sepe ple¬
nũ steterit: Ac si aperte clicat qIs¬
cirro gentilitas gemit. qr eã nec¬
dũ redemptoria sui grã reficit.
Atq ideo uidea mugitus dilatat
qr legẽ tenens. s legis auctorem
ñ uidens. stans aute p̃sepe ieuuat

Expanded text:
insinuat, dicens: Nunquid rugiet onager cum habuerit herbam? aut mugiet bos cum ante praesepe plenum steterit? Ac si aperte dicat: Idcirco gentilitas gemit, quia eam necdum Redemptoris sui gratia reficit; atque ideo Judaea mugitus dilatat, quia, legem tenens, sed legis auctorem non videns, stans ante praesepe je
Abbreviated transcription (Latin):
tue acute potentissune.populi
sub te cadent in corde. De quo ⁊¬
ysaias dicit. Mittam ex eis qui
saluati fueruit ad gentes.ĩ ma¬
ri. in affricam. in libiam. tenet¬
tes sagittã in italiam ⁊ greciã
Rursum sagittis aĩadu̾sionis
ꝑcusso designatur: sic̃ ioas re¬
regi ꝑ helyseũ dr᷑ siãce sagit¬
tam. Quo iaciente. ait. Peru¬
ties syriã donec consuinas eã

Expanded text:
tuae acutae, potentissime; populi tuae acutae, potentissime; populi sub te cadent in corde . De quo Isaias dicit: Mittam ex eis qui salvati fuerint ad gentes in mare, in Africam, et in Lydiam, tenentes sagittam, in ItaliamRursum sagittis animadversionis percussio designatur, sicut Joas regi per Eliseum dicitur: Jace sagittam. Quo jaciente, ait: Percuties Syriam, donec consummes eam .
Abbreviated transcription (Latin):
ponderis s calamitas homuis.
harena maris grauior dicitur:
qr cdura fuisse pena ostenditur.
dum ꝑ miserieordẽ iudicẽ culpa
gr̃am redemptoris agnoscit. quis¬
quis reditũ ad patriam diligit. e¬
rulitus sub ponde̾ peregrinatioĩs
genut: Post stat̾e desiceriũ. recte
subiungitur. Unde et u̾ba mea
dolore sunt plena. Qui peregri.¬
nationẽ ꝓ patria diligit: dolere
etiã inter dolores nescit. Iusti aũt
uerba dolore plena sunt: qr qͦusq
p̾sentia tolerat. ad aliud loquendo
suspirat. Omne ꝙ peccans ꝑtu¬
lit conspicit. atq ut ad statum
beatitudinis redeat: sollicite u¬
dicia quib affligitur pensat Uuñ
et subdit᷑ sqr sagitte dñi ĩ me st̃.
Sagittaꝵ quippe noie. aliqñ pre¬
dicationũ uerba: aliquando ani¬
madu̾sionis sententie designant᷑
Predicatio nis nãq eloquia sagit¬
tis expͥmuntur: qr in eoꝙ uitia
feriunt. male uiuentiũ corda
transfigunt. De his sagittis
uenienti redemptori drͣ. sagrite

Expanded text:
ponderis; sed calamitas hominis ponderis; sed calamitas hominis arena maris gravior dicitur, quia dura fuisse poena ostenditur, dum per misericordem judicem culpgratiam Redemptoris agnoscit, quisquis reditum ad patriam diligit, eruditus sub pondere peregrinationis gemit. Post staterae desiderium recte subjungitur: Unde et verba mea dolore sunt plena. Qui peregrinationem pro patria diligit, dolere etiam inter dolores nescit. Justi autem verba dolore plena sunt, quia quousque praesentia tolerat, ad aliud loquendo suspirat. Omne quod peccans pertulit, conspicit, atque ut ad statum beatitudinis redeat, sollicite judicia quibus affligitur, pensat. « Unde et subditur: Quia sagittae Domini in me sunt. Sagittarum quippe nomine aliquando praedicationis verba, aliquando animadversionis sententiae designantur. Praedicationis namque eloquia sagittis exprimuntur, quia in eo quod vitia feriunt, 214 male viventium corda transfigunt. De his sagittis venienti Redemptori dicitur: Sagittae
Abbreviated transcription (Latin):
cem quippe uesciens. dampna¬
tionis sue tenebras uoluptuo¬
se tolerabat: s pꝰ qͣm uidit ꝙ
ailigeret. intellexit ctiani
ꝙ doleret. ⁊ graue sensit ꝙ per¬
tulit. qr clulce innotuit ꝙ ami¬
sit. Uit gͥ sc̃s conloquentis a¬
mici sententiis a claustris silen¬
tia repletus. dicat sua licat hu¬
mani generis uoce. Utinam ap¬
penderentur peccata mea qͥb
iram merui. ⁊ calamitas qmͣ
patior instatera: qiͣ aren a maris
hec grauior appareret. Ac si aper
te dicere᷑. Dampnationis nr̃e
inalũ leue creditur: qr nec dũ
cognita redemptoris equitate.
lance suspendat: et quid post
exiliũ requiramꝰ edoceat. Si enĩ¬
ue eẽ insinuat. ꝙ toleramus
Bene aũt ħ eadem ꝑegrinatõ¬
nis nr̃e calamitas: maris hare¬
ne cõparat᷑. H arena et enun ma¬
ris. uidarũ estu exterius pellitur:
quia et delinquens hõ. qm̃ tẽp¬
tationũ fluctus mobiliter per¬
tulit. extra se ab utimis exiuit
Magni autẽ harena maris est

Expanded text:
cem quippe nesciens, damnacem quippe nesciens, damnationis suae tenebras voluptuose tolerabat. Sed postquam vidit quod diligeret, intellexit etiam quod doleret; et grave sensit quod pertulit, quia dulce innotuit quod amisit. Vir igitur sanctus colloquentis amici sententiis a claustris silentia repletus, dicat sua, dicat humani generis voce: Utinam appenderentur peccata mea, quibus iram merui, et calamitas quam patior, in statera, quasi arena maris haec gte diceret: Damnationis nostrae malum leve creditur, quia necdum cognita Redemptoris aequitate lance suspendat, et quid post exsilium requiramus, edoceat. Si enve esse insinuat quod toleramus. Bene autem haec eadem peregrinationis nostrae calamitas maris arenae comparatur. Arena etenim maris, undarum aestu exterius pellitur, quia et delinquens homo, quoniam tentationum fluctus mobiliter pertulit, extra se ab intimis exivit. Magni autem arena maris est
Abbreviated transcription (Latin):
uite nr̃e meritũ uenit. ac secũ
nr̃as parcendo leuigauit. In ma¬
nu et enim patris. qͣ statera mi¬
lamitatem. moriendo innotu¬
catum relaxando monstrauit.
Qͥ hoc pͥmũ gr̾e contulit: qr
penã nr̃am nobis cognos cibilẽ
fecit. Hõ nãq ad contẽplandũ
auctorem conditus. s exigenti¬
bus meritis ab internis gaudiis
deiectus. In crummnã corruptio¬
nis ruens. cecitatẽ exilii sustiẽs.
culpe sue supplicia et tolerabat
et nesciebat: ita ut exiliũ susti¬
crederet. ⁊ sic sub corruptioĩs pon¬
dere. qiͣ in salutis liber tate gau¬
deret. S̾ his quem intus homo
reliquerat. assũpta carne fo¬
ris apparuit deus: Cũq se ex¬
teruis p̃buit. expulsum foras
hominẽ. ad interiora reuoca¬
uit: ut iaui dampna sua uide¬
at. iam penam sue cecitatis ĩ¬
gemiscat. Calamitas gͦ hoĩs
instatera grauis apparuit: qr
malũ ꝙ ꝑturlit. ñ nisi in p̃sen¬
tia redemptoris agnouit. Lu¬

Expanded text:
vitae nostrae meritum venit, ac secum vitae nostrae meritum venit, ac secum nostras parcendo levigavit. In manu etenim Patris, quasi statera mieris calamitatem moriendo innotucatum relaxando monstravit. Qui hoc primum gratiae contulit, quia poenam nostram nobis cognoscibilem fecit. Homo namque ad contemplandum auctorem conditus, sed exigentibus meritis ab internis gaudiis dejectus, in aerumnam corruptionis ruens, caecitatem exsilii sustinens, culpae suae supplicia et tolerabat, et nesciebat; ita ut exsiliucrederet, et sic sub corruptionis pondere quasi in salutis libertate gauderet. Sed is, quem intus homo reliquerat, assumpta carne, foris apparuit Deus; cumque se exterius praebuit, expulsum foras hominem ad interiora revocavit, ut jam damna sua videat, jam poenam suae caecitatis ingemiscat. Calamitas ergo hominis in statera gravis apparuit, quia malum quod pertulit nonnisi in praesentia Redemptoris agnovit; lu