comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
gi posse desper&: Unde uitiũ suꝑbiȩ
abipso mox radice secandũ ẽ ut cũ
latenter orit᷑ tunc uigilant̃ absci¬
ditur ne ꝓuec tuuigeat neusuro¬
boret᷑: difficile enĩ insequisq inue¬
teratã suꝑbiã de prehendit: qui a
nmirũ hoc uitiũ quanto magispa¬
timur tanto minius uidemus
Sic quippe inmente suꝑbia sicut in
ocubis caligo genera t᷑ : quo se latius dila¬
tat uehementius lum̃ angustat: paulis ꝑ¬
ergo elatio in prȩcorhiscrescit : & cũ seuas¬
tius extenderit oppres sȩ mentis oculum
funditꝰ claudit ut captiuus animꝰ elatio¬
nistypũ &patipos sit a tam̃ id quod pa¬
titur uidere non possit Sed quia arro¬
gante s uiri aliquando ut diximꝰ rec¬
ta non recte sentiun. & bona in ueni¬
renouer sed haecbene ꝓferre c̃temp¬
nunt : helru post elationistypũ quo
dixerat si habes intellectũ audiquod
dicit᷑. subdidit dicen. Num quid qui¬
nonamat iudiciũ sanari potest

Expanded text:
gi posse desperet. Unde vitium superbiae gi posse desperet. Unde vitium superbiae ab ipsa mox radice secandum est, ut cum latenter oritur, tunc vigilanter abscidatur, ne provectu vigeat, ne usu roboretur. Difficile enim in se quisque inveteratam superbiam deprehendit, quia nimirum hoc vitium quanto magis patimur, tanto minus videmus. Sic quippe in mente superbia, sicut in oculis caligo generatur. Quo se haec latius dilatat, eo vehementius lumergo elatio in praecordiis crescit, et cum se vastius extenderit, oppressae mentis oculum funditus claudit, ut captivus animus typum elationis et pati possit, et tamen id quod patitur videre non possit. Sed quia arrogantes viri aliquando, ut diximus, recta non recte sentiunt, et bona invenire noverunt, sed haec bene proferre contemnunt, Eliu post elationis typum, quo dixerat: Si habes intellectum, audi quod dicitur, subdit dicens: non amat judicium sanari potest?
Abbreviated transcription (Latin):
si habes intellectũ audi quod dicittr:
Ecce quomodo paulis ꝑ: elatio ꝑ uerboꝵ in¬
crem̃ta ꝓficit superius dubi tauit. si possit
beatꝰ iob ꝓferre quod iustũ ẽ Nunc uero
discutit si hoc quod dicit᷑ saltẽ possit au¬
dire : Ibi dix̃ sibabes quod loquarisrespon¬
demihi : acsi dicer& : Dicaliquid si tam̃
dignus poteris eẽ quidicas: hic autẽ
ait. si habes intellectũ aud quod dici¬
tur: acsi aꝑte dicat : Audime : sitam̃
dignus poteris eẽ qui audias. Isti sunt
cotidian defectus qui in cordib reꝓboꝵ
fiunt quib: indesinent̃ ad deteriora
descendunt : quia dũ minora incaute
neglegunt ad maiora ꝑnitiose ꝓrũpunt
Iam& hoc desuꝑbia fuerat : quodbeatũ iob
id quodiustũ ẽ. loqui posse dubitabit.
Seddũ hane in sem& ipso c̃siderare negle¬
git. ad ne quiora ꝑuenit ut non solum
posse abeo diciquod iustũ ẽ dubit&.
sed etiã dicentẽ se iusta abeo intelle¬

Expanded text:
Si habes intellectum, audi quod dicitur. Si habes intellectum, audi quod dicitur. Ecce quomodo paulisper elatio per verborum incrementa proficit. Superius dubitavit si posset beatus Job proferre quod justum est; nunc vero discutit si hoc quod dicitur saltem possit audire. Ibi dixit: Si habes quod loquaris, responde mihi. Ac si diceret: Dic aliquid, si tamen dignus poteris esse qui dicas. Hic autem ait: Si habes intellectum, audi quod dicitur. Ac si aperte dicat: Audi me, si tamen dignus poteris esse qui audias. Isti sunt quotidiani defectus, qui in cordibus reproborum fiunt, quibus indesinenter ad deteriora descendunt, quia dum minora incaute negligunt, ad majora perniciose prorumpunt. Jam et hoc de superbia fuerat, quod beatum Job id quod justum est loqui posse dubitabat. Sed dum hanc in semetipso considerare negligit, ad nequiora pervenit, ut non solum posse ab eo dici quod justum est dubitet, sed etiam dicentem se justa ab eo intelli
Abbreviated transcription (Latin):
quã iuillã se eẽ cognoscunt : ut asu¬
ꝑbiae suȩ duritia resoluti ꝑpeniten¬
tiã dicant id quod supra ꝓtulimus:
mem̃to dñe quia puluis sumus. Bene
ergo dicit᷑ quiacũ ad se spm̃hominis
Sed quia male mox ex eo quodbene
audi quod dicit᷑. & ausculta uocem¬
eloquii mei: habent hoc ꝓpriũ om̃s
ar rogantes ut cũ fortas se acutũ
Aliquid sentiunt inde mox aduitiũ
elationis erũpant: sensusq: omniũ
insui cõparatione despiciant seque
insuo iudicio alioꝵ meritis antuponant
quibus contingit miseris ut plus uiden do
uameb rescant : quia dũ subtilia atterdunt
sem& ipsos intueri nesciunt & quo intelle¬
gentiã acutius ꝑcipiunt: eo ꝑ suꝑbiã dete¬
nuscadunt : quibene quidẽ subtilia conspi¬
cerent : siin eo quod ꝓfer̃ se uiderent:
Superius nãq helru dixerat. si habes quod
loquaris. responde mihi. loquere uolo
enĩ te apparere iustũ: ñuncautẽ ait.

Expanded text:
quam favillam se esse cognoscunt, ut a suquam favillam se esse cognoscunt, ut a superbiae suae duritia resoluti, per poenitentiam dicant id quod supra protulimus: Memento, Domine, quia pulvis sumus . 784 Bene ergo dicitur quia cum ad se spiritum hominis sed quia male mox ex eo quod bene audi quod dicitur, et ausculta eloquii mei. - Habent hoc proprium omnes arrogantes, ut cum faliquid sentiunt, inde mox ad vitium elationis erumpant, sensusque omnium in sui comparatione despiciant, seque in suo judicio aliorum meritis anteponant. Quibus contingit miseris ut plus videndo tenebrescant, quia dum subtilia attendunt, semetipsos intueri nesciunt; et quo intelligentiam acutius percipiunt, eo per superbiam deterius cadunt. Qui bene quidem subtilia conspicerent, si in eo quod proferunt se viderent. Superius namque Eliu dixerat: Si habes quod loquaris, responde mihi: loquere, volo enim te apparere justum . Nunc autem ait:
Abbreviated transcription (Latin):
reuersus fuerat: dicens : Loquar ad
dmñ meũ: cũ simpuluis & cinis. Et si
uiuentẽ carnẽ nec dũ int̃rã mors
soluerat: hoc tam̃ apud se erant.
quod se futuros absq dubitacione
prȩuidebant : hinc alias dicit᷑ : Aufe¬
res sp̃m eoꝵ & deficient & inpuluerẽ
suũ reuertent᷑ : qui autẽ eoꝵ sp̃s.
nisi sp̃s suꝑ biȩ nominatur: Tollat᷑
ergo sp̃s eoꝵ ut deficiant : idẽ suduc¬
to suꝑ biȩ sp̃u nihilse dese eẽ cognos¬
cant: & reuertent᷑ inpuluerẽ . id
est humilient᷑ ex infirma conditio¬
ne: ꝓpt̃ hunc puluerẽ ad cuiꝰmemo¬
riã qui scin& ipsos considerant reuo¬
cantur : ꝑ sapientiã dicit᷑ Iusti ful¬
gebunt : & sicut scintillȩ in harun¬
dineto discurrent : Scĩ enĩ uiri
dũ pet catorib ꝑ miscent᷑. eos exem¬
ploꝵ suoꝵ igne suc cendunt : atque
omne quodnitent incinerem
redigunt: quia pietatis flãma
consumpti dũ infirmita tẽ condi¬
tionis suȩ conspiciunt. nih laliua

Expanded text:
dicens: Loquar ad Dominum meum, cum sim pulvis et cinis . Et si viventem carnem necnon in terra mors solverat, hoc tamen apud se erant, quod se futuros absque dubitatione praevidebant. Hinc alias dicitur: Auferes spiritum eorum, et deficient, et in pulverem suum revertuntur . Qui autem spiritus, nisi spiritus superbiae nominatur? Tollatur ergo spiritus eorum ut deficiant, id est subducto superbiae spiritu, nihil se de se esse cognoscant. Et revertantur in pulverem, id est humilientur ex infirma conditione. Propter hunc pulverem, ad cujus memoriam qui semetipsos considerant revocantur, per Sapientiam dicitur: Justi fulgebunt, et sicut scintillae in arundineto discurrent . Sancti enim viri dum peccatoribus permiscentur, eos exemplorum suorum igne succendunt, atque omne quod nitent, in cinerem redigunt, quia pietatis flamma consumpti, dum infirmitatem conditionis suae conspiciunt, nihil aliud
Abbreviated transcription (Latin):
orare quid enĩ ꝓse ille cũ agonia peter&
quiint ris positus caelestia cũ potistate
tribuebat sed ad ꝓpinquante morte
nrae m̃tis inse certamen ex pressit : quiuim
quandã terroris ac formidinis patim᷑ cũ ꝑ
solutionẽ carnis aet̃ noiudicio ꝓpinqua¬
mus : Neq enĩ tunc cuiuslib& anima mme¬
rito terret᷑ quando post pusillũ hoc inuenit
quod in act᷑nũ mutari ñ possie : Considere¬

Expanded text:
orabat. Quid pro se ille cum agonia peteret, qui in terris positus coelestia cum potestate tribuebat? Sed, appropinquante morte, nostrae mentis in se certamen expressit, qui vim quamdam terroris ac formidinis patimur, cum per solutionem carnis aeterno judicio propinquamus. Neque enim tunc cujuslibet anima immerito terretur, quando post pusillum hoc invenit, quod in aeternum mutare non possit. E
Abbreviated transcription (Latin):
tis enĩ : offendimꝰ om̃s: Iohannes dic̃ : Sidi¬
xcrimꝰ quia peccatũ non habemꝰ : ĩpsinos
sedũcimꝰ & ueritas in nobis ñ ẽ ⁊ qui dergo
facient tabulȩ sitremunt columne.
Aut quo modo uirgulta ininobilia stabin
sihuius pauoris turbine etiã caedri
quatiunt᷑ : Solutioni ergo carnis ad ꝓ¬
pinquan : nonnũ quã terrore uinditȩ
ctia iusti anima t᷑ bat᷑ : cui a siquid tran¬
quillũ in hac uita sapere potuit mortis ar¬
ticulo int̃ ueniente. concutit᷑ : ut iure
dioi debeat: Ab ominabilis ei fit inuita sua¬
panis & animȩ illius crb: ante desiderabi

Expanded text:
s dicit: Si dixerimus quia peccatum non habemus, ipsi nos seducimus, et veritas in nobis non est . Quid ergo facient tabulae, si tremunt columnae? Aut quomodo virgulta immobilia stabunt, si hujus pavoris turbine etiam cedri quatiuntur. Solutioni ergo carnis appropinquans, nonnunquam terrore vindictae etiam justi anima turbatur. Cui et si quid tranquillum in hac vita sapere potuit, mortis articulo interveniente concutitur, ut jure dici debeat: Abominabilis fit ei panis in vita sua, et animae ejus cibus ante desidera
Abbreviated transcription (Latin):
A dim̃ta dulcedinis: in medio quoq: tẽpo¬
re certamina tẽptacionis adex¬
tremũ uero ꝑfectionẽ plemtudinis :
prius ergo illos dulcia suscipiunt quae
c̃solent᷑ : post modũ a mara quȩ exer¬
ceant & tunc demũ suauia atq sub¬
limia quȩ c̃firment : Nã & sponsam
suã uirquisq: prius dulcib: blandi¬
mentis fou& : quã tam̃ iã coniuinctã
asperis increpationib: ꝓbat ꝓbatã
uero sccuris cogita cionib: possid&:
Vnde & plebsi frahelitica cũ spondente
se dõ ad sacra mentis nuptias ex aegrp
uocaret᷑ quasi arrarũ uice prius
accepit blandim̃ta signoꝵ c̃iuncta
aute pbationib: exercet inheremo
ꝓbata uero in ꝓmissionis t̃rã uirtutis
plenitudine c̃firmat᷑ : Ante igit᷑ in mira¬
culis degusta uit quod appeter& postmo¬
dũ in labore tempta ẽ si custodire noue¬
rat quod gustass& : ad ex tremũ quoq
plenius accipere meruit . quod laboribuis ꝑ¬

Expanded text:
dimenta dulcedinis, in medio quoque tempodimenta dulcedinis, in medio quoque tempore certamina tentationis, ad extremum vero perfectionem plenitudinis. Prius ergo illos dulcia suscipiunt, quae consolentur; postmodum amara, quae exerceant; et tunc demum suavia atque sublimia, quae confirment. Nam et sponsam suam vir quisque prius dulcibus blandimentis fovet, quam tamen jam conjunctam asperis increpationibus probat, probatam vero securis cogitationibus possidet. Unde et plebs Israelitica, cum despondente se Deo ad sacras mentis nuptias ex Aegypto vocaretur, quasi arrharum vice prius accepit blandimenta signorum; conjuncta autem, probationibus exercetur inprobata vero, in promissionis terra virtutis plenitudine confirmatur. Ante igitur in miraculis degustavit quid appeteret; postmodum in labore tentata est, si custodire noverat quod gustastet, ad extremum quoque plenius accipere meruit, quod laboribus p
Abbreviated transcription (Latin):
amahue in hacuita nos popitos qunto
nõmais sibi rebellare conspiett tanto
amplius expugnare conterdui: Eos
enim pulsare neglegit quosquie touri¬
repossi dere se sentit : Contranosuero
eo uehementius incitat᷑ : quo ex corde
nro quasi exiure ꝓpriȩ habitacionis
epeblie: hoc eniꝰ in sei p̃sodr̃s sub quadã
dispensatione sigurauit. quidiabolũ
nonnisi post baptisma se tẽptare ꝑ misit:
ut signũ nobis quoddã futurȩ c̃uersonis
unnuera quod mẽ bra eiꝰ postquã ad dm̃
ꝓficerent tunc acriores temptacio¬
nũ insidiastolerarent: post primã
igit᷑ uicẽ meroris atq laeticiae quã
unusquisq ꝓstudiã conuers onis agnos¬
cit haec secunda suborit᷑ : quia ne secu¬
ritatis neglegentia dissoluat᷑. inpulsu
temptacionis afficit᷑ : & quidẽ quisq
in ipso cuers nonisinitio magna ple¬
rũq excipit᷑ dulcedine c̃solationis
sorũ inchoatio medietas. atq ꝓfectio:
In inchoatione autẽ inueniunt blan¬

Expanded text:
adhuc in hac vita nos positos, quanto magis sibi rebellare conspicit, tanto amplius expugnare contendit. Eos enim pulsare negligit, quos quieto jure possidere se sentit. Contra nos vero eo vehementius incitatur, quo ex corde nostro quasi ex jure propriae habitationis expellitur. Hoc enim in seipso Dominus sub quadam dispensatione figuravit , qui diabolum non nisi post baptisma se tentare permisit, ut signum nobis quoddam futurae conversionis innueret, quod membra ejus postquam ad Deum proficerent, tunc acriores tentationum insidias tolerarent. Post primam igitur vicem moeroris atque laetitiae, quam unusquisque per studium conversionis agnoscit, haec secunda suboritur, quia ne securitatis negligentia dissolvatur, impulsu tentationis afficitur. Et quidem quisque in ipso conversionis initio magna plerumque excipitur dulcedine consolationis,sorum, inchoatio, medietas, atque perfectio. In inchoatione autem inveniunt blan
Abbreviated transcription (Latin):
animꝰ eomagis ad uotũ suũ ꝑueniendo
gaudeat: quo magisse ꝓ illo meminit
laborando doluisse: Eit cordiimensa
lacticia quia ei quẽ desiderat iam
ꝑspẽ sȩcuritatis ꝓpinquat : ut reste
de hoc dici debeat : De prȩcabit᷑ dm̃ & pla¬
cabilis ei erit & uidebit faciẽ eiꝰ inui¬
bilo uel certeliberauit animã suã
neꝑger& in interitũ. sed uiuens lucẽ¬

Expanded text:
animus eo magis ad votum suum perveniendo animus eo magis ad votum suum perveniendo gaudeat, quo magis se pro illo meminit laborando doluisse. Fit cordi immensa laetitia, quia ei quem desiderat, jam per spem securitatis propinquat, ut recte de hoc dici debeat: Deprecabitur Deum, et placabilis ei erit; et videbit faciem ejus in jubilo. Vel certe: Liberavit animam suam ne
Abbreviated transcription (Latin):
Cogitantierĩ ista. occurrit illa familiaris
sua carnalis delectatio : quȩ inueterata dudũ
quanto eũ diutius texuit. tanto arcius astrin¬
git : atq: a settardius abire ꝑmittit: &quis
ibi meror quȩ anxietas cordis. quando hinc
sp̃s uocat hinc caroreuocat. hiniȩ amor noue
conuersationis inuitat. hinc usus uetustȩ per¬
uersitatisimpugnat. hinc desiderio ad spirita¬
lem patriã flagrat & hinc inse ipso carnalẽ
concupiscentiã tollerat. quȩ eũ aliquo modo etiã¬
mui tũ delectat Recte ergo de hoc ama¬
rescente honune dicipotest Abomi¬
nabilis efit inuitasua panis & adomi¬
pinquabit corruptrom anima eius
&uita iblius mordiferis Sed qui adisi¬
na grã diumnosistis difficultadib
afficinon ꝑmictit . ruptis peccator
nroꝵ uinculis citius nos ad libeate
nouȩ c̃uersutionis c̃solando ꝑducit
& prȩcedentẽ tristiciã subsequens lȩti¬
cia refori& : itaut c̃uersi unius cuiusq

Expanded text:
Cogitanti enim ista occurrit illa familiaris Cogitanti enim ista occurrit illa familiaris sua carnalis delectatio, quae inveterata dudum, quanto eum diutius tenuit, tanto arctius astringit, atque a se tardius abire permittit; et quis ibi moeror, quae anxietas cordis, quando hinc spiritus vocat, hinc caro revocat; hinc amor novae conversationis invitat, hinc usus vetustae perversitatis impugnat; hinc desiderio ad coelestem patriam flagrat, et hinc in semetipso carnalem concupiscentiam tolerat, quae eum etiam aliquo modo invitum delectat? Recte ergo de hoc amarescente homine dici potest: Abominabilis ei fit in vita sua panis; et appropinquavit corruptioni anima ejus, et vita illius mortiferis. Sed quia divina gratia diu nos istis difficultatibus affici non permittit, ruptis peccatorum nostrorum vinculis citius nos ad libertatem novae conversationis consolando perducit, et praecedentem tristitiam subsequens laetitia refovet; ita ut conversi uniuscujusque
Abbreviated transcription (Latin):
itaq tã collestis & co aceruatis ser moni¬
bus & supra meror amaritudinis. Minfra
subiesta ẽ lacticia securitatis : moxq
poschaec : dicit᷑ haec omã oꝑat᷑ ds̃ tribus
uicib: ꝑsingulos: Acsidicera: Qđsemel de
uno dixi hoc tribus uicib ꝑsingulos agitur:
sed sollerter intuendũ. ẽ. quȩ istȩ tresuicessint
quib unus quisq homo anxietate meroris affi¬
citꝰ : & post merorẽ ꝓtinꝰ ad securitatẽ laeticiae
magnia post modũ laeticia ad tollit : Igitur
siuigilanter intenidimus: hastres uices mȩro¬
ris & laeticiȩ in unius cuiusq electi animo¬
istis alternari modis in ueximus. Id est conuer¬
saione temptatione. morte: In prima quip¬
pe quãdiximꝰ conuers ionis uice. grauis
mȩror est : cũ suaunus quisq: peccata conside¬
rans. curarũ seculariũ uult compedes rũpere.
& uiã dĩ ꝑspatiũ secure conuersationis ambu¬
lare. dẽsi deriorũ tẽporaliũ graue honus abi¬
cere. & lene iugũ dñi libera seruitute portare:

Expanded text:
 collectis coacervatisque sententiis, et supra moeror amaritudinis, et infra subjuncta est laetitia securitatis; moxque post haec dicitur: Haec omnia operatur Deus tribus vicibus per singulos. Ac si diceret: Quod semel de uno dixi, hoc tribus vicibus per singulos agitur. Sed solerter intuendum est quae tres istae vices sint quibus unusquisque homo anxietate moeroris afficitur, et post moerorem protinus ad securitatem laetitiae magna postmodum laetitia attollit. Igitur si vigilanter intendimus, has tres vices moeroris et laetitiae in uniuscujusqistis alternari modis invenimus, id est conversatione, tentatione, morte. In prima quippe, quam diximus, conversationis vice, gravis moeror est, cum sua unusquisque peccata considerans, curarum secularium vult compedes rumpere, et viam Dei per spatium securae conversationis ambulare, desideriorum temporalium grave onus abjicere, et leve jugum Domini libera servitute portare.
Abbreviated transcription (Latin):
secredat : & quẽ pugna meroris supera¬
sternat : dispensante dõ ꝑmittitus
ut post conuers. uionẽ suã tẽptacio¬
nũ stimulis fatiget᷑ : Iã quidẽ ꝑ c̃uers¬
ionẽ rubrũ mare transitũ ẽ : sed ad¬
huc inheremo uitȩ prȩsentis. ante faci¬
emhostes occurrunt : Iã peccata prȩ¬
terita uelut extinctos ȩgiptios
post terga reliquimꝰ sed ad huc nocen¬
tia uitia quasi alii hostes obuiant
ut ad terrã rȩꝓmissionis ꝑgentibis
caeptũ iter in t̃cludant : Iãpriors
culpȩ uelut insequentes aduersarii
sola diuina uir tute prostratȩ sunt
sed tẽptacionũ stimuli quasi hostes

Expanded text:
se credat, et quem pugna moeroris superasternat, dispensante Deo permittitur, ut post conversionem suam tentationum stimulis fatigetur. Jam quidem per conversionem rubrum mare transitum est, sed adhuc in eremo vitae praesentis ante faciem hostes occurrunt. Jam peccata praeterita velut exstinctos Aegyptios post terga relinquimus, sed adhuc nocentia vitia, quasi hostes alii obviant, ut ad terram repromissionis pergentibus coeptum iter intercludant. Jam priores culpae, velut insequentes adversarii, sola divina virtute prostratae sunt, sed tentationum stimuli quasi hostes
Abbreviated transcription (Latin):
Ise autẽ quia quanto maiorum
exompla considerat tanto distritiori
examinatione se pensat. minus se
ꝑcussũ quã merebae agnoscio
quia milloꝵ iusticra conspiert.
quã grauis sibi culpa fuerit quod
errauit : &idcir cohoc quod patit᷑
districtũ eẽ non sentit : qui a districte
nouit pensare quod fecit Ualde autẽ
facile .ẽ. ut peccatorẽ se quisq: cum
nihil ꝓpeccato suo patitur fateat᷑ :
Securi ui delic& iniquos nos dicimus:
cũ uindictã nullã de iniquitate
sentimꝰ : Nã peccatores nos quidẽ intra¬
nquillitate loqui mur : sed cũ depeccatis
ipsis flagello int̃ueniente corri¬
pimurmurmuramus: poenaer¬
gonos in t̃rogat: si ueracit̃ cognos¬
cimꝰ culpã : Uir itaq: iustus. qui acul¬
pã suã districte c̃siderat: etiã in
flagello positꝰ dicat Et ut eram
dignꝰ ñ recepi : Sequit᷑: liberauit

Expanded text:
Iste autem, quia quanto majorum Iste autem, quia quanto majorum exempla considerat, tanto districtiori examinatione se pensat, minus se percussum quam merebatur agnoscit, quia in illorum justitia conspicit quam gravis sibi culpa fuerit quod erravit; et idcirco hoc quod patitur districtum esse non sentit, quia districte novit pensare quod fecit. Valde autem facile est ut peccatorem se quisque, cum nihil pro peccato suo patitur fateatur. Secure videlicet iniquos nos dicimus, cum vindictam nullam de iniquitate sentimus. Nam peccatores nos quidem in tranquillitate loquimur, sed cum de peccatis ipsis flagello interveniente corripimur, murmuramus. Poena ergo nos interrogat, si veraciter cognoscimus culpam. Vir itaque justus, quia culpam suam districte considerat, etiam in flagello positus dicat: Et ut dignus eram non recepi. Sequ
Abbreviated transcription (Latin):
fateant᷑ : sed cũ peccata sua ueraciter
aliis arguen tibus audiunt. defendant se¬
summopere : atq: in notentesuiderico¬
nent̃: Uiusquisq ergo cũ talis ẽ. & si deli¬
qui dicit uere non dicit : quippe qui pec¬
catorẽ se ñ excordis intimo sed uerbo tenꝰ
asserit : Quia enĩ scriptũ .ẽ iustus in princi¬
pio accusator .ẽ sui: iste de confessio¬
ne peccati ornari uoluit. ñhumili¬
ari: ꝑaccusationẽ suã humilis
appetut uideri non eẽ : Nãsi con¬
fitendo peccatũ. es se humilis uera¬
cit̃ appeter& : de ꝑpetracione pec¬
catiarguentes se alios noninpug¬
nar& : Itaq: iustus uitã suã iudicant
ꝑ exempla melioꝵ: excordis intimo
cognoscit se eẽ quoddicit : Ait enĩ:
Peccaui: & uere deliqui. Atq: de eo
ipso quẽ tolerat flagello : subiun¬
gat: & ut erã dignus: ñ recepi
minꝰ ad huc pec cata sua c̃siderat.
siuel tanto uel amplius se ꝑcus¬
sum quã merebatur existimat :

Expanded text:
fateantur, sed cum peccata sua veraciter fateantur, sed cum peccata sua veraciter aliis arguensummopere, atque innocentes videri conantur. Unusquisque ergo cum talis est, si deliquisse se dicit, vere non dicit, quippe qui peccatorem se non ex cordis intimo, sed verbotenus asserit. Quia enim scriptum est: Justus in principio accusator est sui , iste de confessione peccati ornari voluit, non humiliari; per accusationem suam humilis appetiit videri, non esse. Nam si confitendo peccatum esse humilis veraciter appeteret, de perpetratione peccati arguentes se alios non impugnaret. Itaque justus vitam suam judicans per exempla meliorum ex cordis intimo cognoscit se esse quod dicit. Ait enim: Peccavi, et vere deliqui. Atque de eo ipso quod tolerat flagello subjungit: Et ut eram dignus non recepi. minus adhuc peccata sua considerat, si vel tantum vel amplius se percussum quam merebatur existimat.
Abbreviated transcription (Latin):
Deteriores nãq respiciuit. quib
meliores seee glorient᷑ &idcrco
ꝓficer ad meliora non possant
quia hoc sibi sufficere aestimant
quod pessimos antecedirgores
o miseri uia ꝑgunt : & intergores¬
piciunt: ꝑ spẽ quidẽ quasine ersepedeom̃
ꝑsespost se soculos tendunt: Resti uideri ap¬
pe dit : sed ad inueniendosse tertã regulã
sumunt Si enĩ sem& ipsos quales sunt cognoscere
appetunt nonde terioꝵ conspicere. sed me¬
liorũ exempla debuer. Idcirco ergo peccato¬
res se et̃ non intellegunt : quia homines
non attendunt : Nã si homines at tendereNt
quantũ peccando distarent abonis hominib:
inuenirent : De hoc ergo penitente quiid¬
cir cobonoꝵ exempla considerat. ut sibi ma¬
ipsi quantũ abono recessit in notescati
caui: Sequit᷑ Et uere deliqui. & ut eram
dignꝰ ñ recepi: peccatores se plerũq: confi¬
tentur : etiã quise eẽ ñ credunt: Nã scpe
contingit ut passim homines iniquos esse

Expanded text:
Deteriores namque respiciunt, quibus Deteriores namque respiciunt, quibus meliores se esse gloriantur; et idcirco proficere ad meliora non possunt, quia hoc sibi sufficere aestimant, quod pessimos antecedunt. O miseri, viam pergunt, et in terga respiciunt. Per spem quidem, quasi ante se pedem um post se oculos tendunt. Recti videri appetunt, sed ad inveniendos se tortam regulam sumunt. Si enim semetipsos quales sunt cognoscere appetunt, non deteriorum conspicere, sed meliorum exempla debuerant. Idcirco ergo peccatores se esse non intelligunt, quia homines non attendunt. Nam si homines attenderent quantum 770 peccando distarent a bonis hominibus, invenirent. De hoc ergo poenitente qui idcirco bonorum exempla considerat ut sibimetipsi quantum a bono recessit innotescat am. Sequitur: Et vere deliqui, et ut eram dignus non recepi. - Peccatores se plerumque confitentur, etiam qui se esse non credunt. Nam saepe contingit ut passim se homines iniquos esse
Abbreviated transcription (Latin):
principatus oblitus acsiminusipse
aliquid saper& in paulo miratibs
sapientiã dicens : Sicut & karis simꝰ
frat̃ nr̃ paulus secundũ datã sibi fapi¬
entiã scripsit uobis : sicut & inomnib
epistolis loquens in eis de his inquib
sunt quae difficilia sunt intellectu
ecce paulus in apłis mirat᷑ in nocentã:
ecce apłoꝵ princeps. mirat᷑ in paulo
animalia a larũ ꝑcussione setan¬
gunt. ut eo ad uolatũ se altius ex¬
citent quo humilius alt̃ in altero
quod admiretur uid& : hincitaq
colligendũ ẽ quanta debemus
sollicitudine melioꝵ uitã conspice¬
re. nosqui in infimis iacemꝰ: si & hi
qui iã tanta scĩ tate sublimes sunt.
ut ꝑhumilitatis gressũ ad maiora
ꝓficiant adhuc quȩr̃ in aliis quod
semꝑ in infimis prȩmunt: qui& si
quando inuia dñiueniunt : non
ad melioꝵ uestigia sed adintuenda
semꝑ deterioꝵ exempla uertuntur
Neq enĩ eoꝵ uita consideran
quib se humiliando post pondor
sed quib: suꝑbiendo se prefera qub

Expanded text:
epti principatus oblitus, ac si minus ipse aliquid saperet, in Paulo sapientiam miratur, dicens: Sicut et charissimus frater noster Paulus secundum datam sibi sapientiam scripsit vobis, sicut et in omnibus epistolis, loquens in eis de his in quibus sunt quaedam difficilia intellectu . Ecce Paulus in apostolis miratur innocentiam, ecce apostolorum princeps miratur in Paulo animalia alarum percussione se tangunt, ut eo ad volatum se altius excitent, quo humilius alter in altero quod admiretur videt? Hinc itaque colligendum est quanta debemus sollicitudine meliorum vitam conspicere nos, qui in infimis jacemus, si et hi qui jam tanta sanctitate sublimes sunt, ut per humilitatis gressum ad majora proficiant, adhuc quaerunt in aliis quod semper in infimis premunt, qui et si quando in viam Domini veniunt, non ad meliorum vestigia, sed ad intuenda semper deteriorum exempla vertuntur. Neque enim eorum vitam considerant, quibus se humiliando postponant, sed quibus superbiendo se praeferant.
Abbreviated transcription (Latin):
tũ : quia preuemente diuina grã in ꝯpera¬
tione bona nr̃m liberũ arbitriũ
sequit̃ : nos m& ipsi nos liberare dicimur.
qui liberanti nos dño consentimꝰ : Unde paulus
cũ dicera abundantius illisomnib: Labor aui.
ne labores suossibi tribuis se uideret᷑ ilico
adiunxit : Non autẽ ego sed grã dĩ mecũ
Quia enĩ prȩuenientẽ dĩ gram. ipse
ꝑ liberũ arbitriũ fuerat sub secutus.
Apte sub iunxit mecũ: Ut & diui nomu¬
neri non eẽt ingratus. & tam̃ a merito
liberi arbitrii ñ remaneret extrane¬
us : De hoc autẽ qui libera torisuo sem&
us uidere ñ poss& : Vel certe quia dñsdix̃.
Ego sũ lux mundi : uidebunt lucẽ etiam
mortui. quando om̃s iniusti eũ uenire
adiudiciũ in humanitatis formacons¬
pexerint : Sed uiuens tunclucẽ respicit : qui
liberisoculis cordis informa eũ diuinitaqs

Expanded text:
Quia praeveniente divina gratia in operatione bona, nostrum liberum arbitrium sequitur, nosmetipsos liberare dicimur, qui liberanti nos Domino consentimus. Unde Paulus, cum diceret: Abundantius illis omnibus laboravi , ne labores suos sibi tribuisse videretur, illico adjunxit: Non autem ego, sed gratia Dei mecum. Quia enim praevenientem Dei gratiam in se per liberum arbitrium fuerat subsecutus, apte subjungit, Mecum: ut et divino muneri non esset ingratus, et tamen a merito liberi arbitrii non remaneret extraneus. De hoc autem qui liberatori suo semeus videre non posset. Vel certe, quia Dominus dixit: Ego sum lux mundi , videbunt lucem etiam mortui, 771 quando omnes injusti eum venire ad judicium in humanitatis forma conspexerint. Sed vivens tunc lucem respicit, qui liberis oculis cordis in forma eum divinitatis
Abbreviated transcription (Latin):
liũ ꝑcutientiũ alterã ad alterã : quid
nãq: ala s animaliũ. Nisi uirtutes debemꝰ¬
sentire sc̃oꝵ : quidũ terrena despiciunt.
ad caelestia uolando subleuant᷑: Unde
in dño mutabunt fortitudinẽ : ad sument
pennas ut aquilȩ : VUolantia itaq: animalix
alis suis se ui cissi feriunt : quia scõꝵmentes
in eo quod suꝑnaappetunt consideratis in¬
uicẽ alternis uirtutib: excitant᷑: Ala enim
sua me ꝑcutit : qui exemplo sc̃ tatis ꝓpriȩ
me ad melius accendit : Et alamea uicinũ
animal ferio : si aliquando alt eri opus bonũ
significari istis animalib: diximꝰ lib& in ip¬
souolatu animaliũ oculos m̃tis attollere.
& quanta uicissĩ alarũ ꝑ cussione se exci¬
tent : subtili consideratione pensare : Paulis
dicatione robustius laborando transcen¬
der& : ut ab elatione seprȩmera & iuires
suas in humili eatis grȩmio nutrir& :
crudeliratis sudea qua emmen

Expanded text:
lium percutientium alterius ad alterum. Per alas animalium sanctorum virtutes debemus intelligere qui, dum terrena despiciunt, ad coelestia volando sublevantur. Sed in Domino, mutabunt fortitudinem, assument pennas ut aquilae . Volantia itaque animalia alis suis se vicissim feriunt, quia sanctorum mentes in eo quod superna appetunt, consideratis invicem alternis virtutibus excitantur. Ala enim sua me percutit, qui exemplo sanctitatis propriae me ad melius accendit. Et ala mea vicinum animal ferio, si aliquando alteri opus bonum significari istis animalibus diximus, libet in ipso volatu animalium oculos mentis attollere, et quanta vicissim alarum percussione se excitent, subtili consideratione pensare. Paulus n in praedicatione robustius laborando transcenderet, ut ab elatione se premeret, et vires suas in humilitatis gremio nutriret, crudelitatis suae an
Abbreviated transcription (Latin):
sũ : labia dolosa incorde & corde locu¬
tisunt mala : &rursũ : & enĩ incorde:
iniqui tates operamini int̃ra : huma¬
nadutẽ anima se mela et̃ intatis
statũ deserens ad fluxũ tẽporali¬
tatis delapsa : hanc mutabilitatem
alt̃ nantiũ motionũ quã dũ cader&
uolens appetiit dũ conat᷑ surgere
cogitur inuita tolerare : Inde quippe
punita ẽ. unde delectata : quia in¬
de c̃uersa hab& laborẽ certaminis
unde ꝑuersa appetiit gaudiũ uolup
bus in cogitacione subripit᷑. quod in se
quidẽ soller t̃ inspiciunt & ante dĩ
oculos quanti sit reatꝰ at tendunt:
cia ꝑtimescant tunc tam̃ haec
uehe ment̃ metuunt : cũ ad soluendũ
humanȩ c̃ditionis debitũ uenientes :
districto iudicio ꝓpinquare se cer¬
nunt: & fit tanto timor acrior
quanto & retributio a et̃ nauici¬
nior: Ante oculos autẽ cordisinihil
inane transuolat tunc de fantas¬
mare cogitacioms: quia subductis
emedio omnib: se & illũ tantũ modo
considerant cui ad ꝓpinquant : Cres¬

Expanded text:
 corde locuti sunt mala . Et rursum: Etenim in corde iniquitates operamini in terra . Humana autem anima semel aeternitatis statum deserens, ad fluxum temporalitatis delapsa, hanc mutabilitatem alternantium motionum, quam dum caderet volens appetiit, dum conatur surgere, cogitur invita tolerare. Inde quippe punita est unde delectata, quia inde conversa habet laborem certaminis, unde perversa appetiit gaudium voluptbus in cogitatione subrepitur quod in se quidem solerter inspiciunt, et ante Dei oculos quanti sit reatus attendunt; icta pertimescant, tunc tamen haec vehementer metuunt, cum ad solvendum humanae conditionis debitum venientes, districto judici appropinquare se cernunt. Et fit tanto timor acrior, quanto et retributio aeterna vicinior. Ante oculos autem cordis nihil inane tunc transvolat de phantasmate cogitationis, quia subductis e medio omnibus, se et illum tantummodo considerant, cui appropinquant. Cres
Abbreviated transcription (Latin):
in iuste agentib: obuiare libere ñ po¬
test: Alius iniuste agentib: audacter
ꝓdõ obuiat: sed tam̃ indigentib quae
hab& tribuere om̃ã recusat: Alius iã
& abotioso sermone se restringens. lin¬
guȩ lasciuiã superat: sed tam̃ ad huc
insurgentis irȩ stimulos ꝑ fecte ñ cal¬
cat : Alius in surgentẽ irã iã ꝑfeste edorla
sea tamaduo linguã in Paeticiaalio alis
allis bonũ adesse consi derat quod sibide eẽ
sus pirat nisi quod mira nobiscũ dispensanon
nsiagt᷑ ut ꝑ hac quod alt̃ hab& aiste non
habe unus alteri melior ostendatur
quatinꝰ tanto ardentius adhumile nor
quisq ꝓficiat quinto exbonis quae non
hab& inferiorẽ se habentib: pensat ꝰ sicq
fit ut dũ ille inisto atq hic inillo respicit
quoda dmire e: distinctabona & abaltitu¬
dine clationis reprimant & ad studiũ ꝓuectꝰ
accendant : Magnanãq: sollici tudine
adcurã nrã e meliorationis accingim᷑

Expanded text:
injuste agentibus obviare libere non poinjuste agentibus obviare libere non potest. Alius injuste agentibus audacter pro Deo obviat, sed tamen indigentibus, quae habet, tribuere omnia recusat. Alius jam et ab otioso se sermone restringens linguae lasciviam superat, sed tamen adhuc insurgentes irae stimulos perfecte non calcat. Alius insurgentem iram jam perfecte edomat, sed tamen adhuc linguam in laetitiam relaxat. aliis bonum adesse considerat, quod sibi deesse suspirat: nisi quod mira nobiscum dispensatione agitur, ut per hoc, quod alter habet, et iste non habet, unus altero melior ostendatur: quatenus tanto ardentius de humilitate quisque proficiat, quanto ex bonis, quae non habet, inferiorem se habentibus pensat? Sicque fit ut dum ille in isto, atque hic in illo respicit, quod admiretur, distincta bona et ab altitudine elationis reprimant, et ad studium profectus accendant. Magna namque sollicitudine ad curam nostrae meliorationis accingimur
Abbreviated transcription (Latin):
peccatorib: ostendere ẽ sponte sua con¬
siderare nolentibus rectoꝵ opa nar¬
rare : qui itaq sicut diximꝰ ꝑduci
ad sũma desiderant semꝑ necesse ẽ
ut melioꝵ ꝓuestib: intendant : qua¬
tinus tanto districtius in se culpasiudi¬
cent. quanto mn illis altius quod admi¬
rent᷑ uident : Sedquidista de peccan¬
tib: dicimꝰ cũ ipsos quoq: operatores
iusticiaȩ tanta ꝓuehi dispensatione
uideamꝰ : Aliusnãq donũ scientiae
accipit & tam̃ aduir tutẽ mirae
abstinentiȩ ñ ꝑ tingit : Alius magna
abstinentiae uircute accingit᷑ nec
tam̃ insũmȩ scientiae c̃tẽplatione di¬
uentura prȩnoscere : sed tam̃ ꝑcura¬
tionis grãm nonual& prȩsentis molestiȩ
mala subleuare : Alius ꝑcurationis grãm
mala praesentis molestiȩ subleuat : sed
tam̃ quia ꝓphetiae sp̃m ñ hab& quid se¬
quat ignorat : Alius indigentib: multa
iam ꝓpria largire potest : sed tamen

Expanded text:
peccatoribus ostendere est, sponte sua conpeccatoribus ostendere est, sponte sua considerare nolentibus, rectorum opera narrare. Qui itaque sicut diximus, perduci ad summa desiderant, semper necesse est ut meliorum profectibus intendant, quatenus tanto districtius in se culpas judicent, quanto in illis altius, quod admirentur vident. Sed quid ista de peccantibus dicimus, cum ipsos quoque operatores justitiae tanta pervehi dispensatione videamus? Alius namque donum scientiae accipit, et tamen ad virtutem mirae abstinentiae non pertingit. Alius magna abstinentiae virtute accingitur, nec tamen in summa conscientiae contemplatione diventura praescire, sed tamen per curationis gratiam non valet praesentis molestiae mala sublevare. Alius per curationis gratiam mala praesentis molestiae sublevat, sed tamen quia prophetiae spiritum non habet, quid sequatur ignorat. Alius indigentibus multa jam propria largiri potest, sed tamen
Abbreviated transcription (Latin):
hoc etiã displic& quod ad huc fortasse t̃pit ⁊¬
nis ostende dom̃iu i srł tẽplũ ut c̃funda nt᷑
ab iniquitatib: suis & metiant᷑ fabricã
ut erubescant ex omnib: quae fecer̃ : Tẽ plũ
quippedĩ filiis isrł ad confusionẽ ostenditur :
quandounius cuiusq: iusti anima quã inspi¬
rando dsinhabitar quanto scĩtate ful¬
geat adefusio nẽ suã peccatorib: demons¬
trat᷑ ut in illa bonũ quod negle¬
gunt iudeant & inse ipsis malũ quod
operant᷑ erubescant : Metiriuero¬
ẽ fabricã : pensare subtiliter iustoꝵ
uitã: Sed dũ metim̃ fabricã neces¬
se ẽ ut excunctis flcimꝰ erubescam :
quia bonoꝵ uitã quanto subtilius
pensando discutimus. tanto seuerus in
nobis omnia iniq: gesta repbamꝰ. Bene
autẽ ꝓphȩtȩ dicit᷑ ut ostendat tẽplũ :
Quia enĩ iustoꝵ rectitudinẽ pec cator¬
c̃siderare dissimulat : saltẽ hanc exuo¬
ceprȩdicantis agnoscat : Tẽplũ quippe

Expanded text:
hoc etiam displicet quod adhuc fortasse turpithoc etiam displicet quod adhuc fortasse turpit768 ostende domui Israel templum, ut confundantur ab iniquitatibus suis, et metiantur fabricam, et erubescant ex omnibus quae fecerunt . Templum quippe Dei filiis Israel ad confusionem ostenditur, quando uniuscujusque justi anima, quam inspirando Deus inhabitat, quanta sanctitate fulgeat, ad confusionem suam peccatoribus demonstratur, ut in illa bonum quod negligunt videant, et in seipsis malum quod operantur erubescant. Metiri vero fabricam est pensare subtiliter justorum vitam. Sed dum metitur fabricam, necesse est ut ex cunctis quae fecimus erubescamus, quia bonorum vitam quanto subtilius pensando discutimus, tanto severius in nobis omnia inique gesta reprobamus. Bene autem prophetae dicitur ut ostendat templum. Quia enim justorum rectitudinem considerare dissimulat, saltem hanc ex voce praedicantis agnoscat. Templum quippe
Abbreviated transcription (Latin):
& apte illic tẽpus de ipsolilioꝵ pastu defini¬
tur : dũ dicit᷑. Donec aspir& dies & incli¬
nent᷑ umbrȩ : Tã diuquippe refici iustoꝵ
exemplis indigemꝰ donec praesentis morta. Ro¬
litati sumbras acternodie aspirante tran¬
seamꝰ cũ enĩ huius tẽporalitati sumbra
trans acta hac mortalitate fuerit incli¬
nata : quia ipsius dieint̃ nũlum̃ cernimꝰ.
nequaquã iã appetimꝰ ut ad amorẽ eius
ꝑalioꝵ exempla flagremꝰ Nunc autẽ quia
necdũ eũ in tueripossumꝰ : sũ mopere neces¬
se .ẽ. ut eoꝵ qui illũ ꝑfeste secutisi conspec¬
tis astionib: incitemꝰ : Intueam᷑ quã pul¬
chraẽ agilitas sequentiũ : & uidemꝰ quam
turpissit ebitudo pigroꝵ: Statĩnãq: ut
bene agentiĩ gesta respicimꝰ : nos m& ipsos
confusione intima ulciscentte iudicamꝰ:
moxuerecundi& mentẽ concutit: mox
iuste seui ensreatꝰ addicit : & uehementer

Expanded text:
et apte illic tempus de ipsorum liliorum pastu definiet apte illic tempus de ipsorum liliorum pastu definitur, dum dicitur: « Donec aspiret dies, et inclinentur umbrae. » Tandiu quippe refici justorum exemplis indigemus, donec praesentis mortalitatis umbras aeterno die aspirante transeamus. Cum enim hujus temporalitatis umbra transacta hac mortalitate fuerit inclinata, qua ipsius diei internum lumen cernimus, nequaquam jam appetimus ut ad amorem ejus per aliorum exempla flagremus. Nunc autem, quia necdum eum intueri possumus, summopere necesse est ut eorum qui illum perfecte secuti sunt conspectis actionibus incitemur. Intueamur ergo quam pulchra est agilitas sequentium, et videamus quam turpis sit tepitudo pigrorum. Statim namque ut bene agentium gesta conspicimus, nosmetipsos confusione intima ulciscente judicamus. Mox verecundia mentem concutit, mox juste saeviens reatus addicit, et vehementer
Abbreviated transcription (Latin):
gemelli qui pascunt᷑ inlili is: donec aspira dies
Ainclinetur umbrȩ : Tuȩ eni sunt duo ubea
nisi e uidea acgentilitate ueniens uttrꝙ popls
qͥ in sc̃e eccłȩ corpore ꝑinterationẽ se pientia
archano ẽ cordis infixuis: ex quo popłlo iui qui
qui a phumilitate quidem paruosse acpeabiuts¬
si qua obstacult de impedimepto teporalia ras
abui it t anseunt i datis contẽplationis salti¬
S ad suꝑna conscendunt: Qui ut haec agant:
priecedentiũ scoꝵ exempla conspiciunt
Unde : & in liliis pasci referuntur : iuid exũ
plilia nisi illoꝵ uitadeclaratur. qui ueraciter
dicunt xp̃ibonus odor sumusdõ  Electiergo
at ad sequi summa p̃ualeant: conspecta odori¬
sera & candida lustoꝵ uita saciantur: Iam qui¬
dem uidere dnmsiciunt. iã de eiꝰ c̃tẽ platione
saciati. Raritatis aestib in ardescunt : sed quia
in hacuita positi necdũ ualent ꝑ prȩceden¬
tiũ interimpatrũ exempla pascunt᷑ : Vnde

Expanded text:
gemelli, qui pascuntur in liliis, donec aspiret dies, gemelli, qui pascuntur in liliis, donec aspiret dies, et inclinentur umbrae . Quae enim sunt duo ubera, nisi ex Judaea ac gentilitate veniens uterque populus, qui in sanctae Ecclesiae corpore per intentionem sapientiae arcano est cordis infixuquia per humilitatem quidem parvos se et peccatosi qua obstacula de impedimento temporalitatis obviant, transeunt, et latis contemplationis saltibus ad superna conscendunt. Qui ut haec agant, praecedentium sanctorum exempla conspiciunt, unde et in liliis pasci referuntur. Quid enim per lilia, nisi illorum vita declaratur, qui veraciter dicunt: « Christi bonus odor sumus Deo? » Electi ergo ut assequi summa praevaleant, conspecta odorifera et candida justorum vita satiantur. Jam quidem videre Deum sitiunt, jam de ejus contemplatione satiari charitatis aestibus inardescunt; sed, quia in hac vita positi necdum valent, praecedentium interim Patrum exemplis pascuntur. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
N alius liber aꝑtus . ẽ. qui . ẽ. uitae. & iudica¬
ti sunt mortui. ex his que scripta erant in libris:
Liber nãq uitȩ est: ĩpsauisio aduenientis iu¬
dicis: In quo quasi seriptũ .ẽ. om̃e mandatum
quia quisquis eũ uiderit. mox teste conscientia
quicquid non fecit in tellegit: Libri etiã aꝑti
referunt᷑ : quia iustoꝵ tunc uita conspicitur
inquib mandata celestia oꝑe in pressacernunt᷑
Et iudicatis mortui ex hisquȩ scripta erant in
libris qui a mnostensa uita: iustoꝵ quasi iex¬
pansione librorũ. legunt bonũ quod agere ipsi
noluerunt : atq exeoꝵ qui fecerunt cõparatio¬
ne dampnantur: Neergo unus quisq tunc ui¬
dexs eos qđ ñ fecit defleat : nunc in eis qd imite¬
÷ ad tendat : Quod quidẽ : facere elefincessañ
Meliorũnãq uitã considerant: & deterioris
usus conuersationem mutant VInde sponsi
uoce. sc̃e ecclae in canticis canticorũ dicitur
Duo uberatua. sicut duohy nuli capreae

Expanded text:
 alius liber apertus est, qui est vitae: et judicati sunt mortui ex his quae scripta erant in libris . Liber namque vitae est ipsa visio advenientis judicis, in quo quasi scriptum est omne mandatum, quia quisquis eum viderit, mox teste conscientia quidquid non fecit, intelligit. Libri etiam aperti referuntur, quia justorum tunc vita conspicitur, in quibus mandata coelestia opere impressa cernuntur, Et judicati sunt mortui ex his quae scripta erant in libris, quia in ostensa vita justorum, quasi in expansione librorum legunt bonum quod agere ipsi noluerunt, atque ex eorum qui fecerunt comparatione damnantur. Ne ergo unusquisque tunc videns eos quod non fecit defleat, nunc in eis quod imitetur attendat. Quod quidem facere electi non cessant. Meliorum namque vitam considerant, et deterioris usus conversationem mutvoce sanctae Ecclesiae in Canticis canticorum dicitur: Duo ubera tua sicut duo hinnuli capreae
Abbreviated transcription (Latin):
conspicere eã se nonposse sentir&:
Adnisus ergo animi dũ inil lainten¬
ꝗdit᷑ : in mensitatis eiꝰ coruscante
circũstantia reuerberat᷑ : Ipsa
quippe cuncta implens: cuncta
circũ stat : & tdcir comer nrãne¬
qua quã se ad cõprehenden denell
incircũ scritã circũ stantiã duri
tionis angustat : Uide & adsemes¬
ipsã uituis labit᷑ & prospestisq
quibusdã ueritat is uestigiis adsos
ima reuocat᷑: Haec ipsa tnoñ ꝑe
tẽ plationẽ facta non solih op
quasi quae dã lucionis imitacio dlĩ
faciesdicit᷑ quia enĩ ꝑfeciẽs quor¬
libaegnoscimꝰ non in merito cogie¬
llone di saciem eius uocamꝰ Unde¬

Expanded text:
conspicere se non posse sentiret. conspicere se non posse sentiret. Adnisus ergo animi dum in illam intenditur, immensitatis ejus coruscante circumstantia reverberatur. Ipsa quippe cuncta implens, cuncta circumstat, et idcirco mens nostra nequaquam se ad comprehendendam incircumscriptam substantitionis angustat. Unde et ad semetipsam citius labitur, et prospectis quasi quibusdam veritatis vestigiis ad sua ima revocatur. Haec ipsa tamen per contemplationem facta, non solida et quasi quaedam visionis imitatio Dei facies dicitur. Quia enim per faciem quemlibet cognoscimus, non immerito cognitionem Dei faciem ejus vocamu
Abbreviated transcription (Latin):
post tẽpracionũ amaritudines
post dibulationũ luctus a ptes¬
ingit᷑. Uidebit faciẽ eiꝰ iniubisab¬
mentienĩ nrãe consideretbilo
tionis inmnit tie᷑ ut omnis uibula
tis oculis cordis illa lȩticia patrie
caelestis aperit᷑ : Vt prius purgone
lugendo quod fecimꝰ & post modun
manifestius contẽplari ꝑ gaudia
quod queramꝰ : Prius amentis acie exurente
tristicia int̃posita maloꝵ caligo dec̃gie
&tunc resplendente raptĩ coruscatione
incircũ scriptiluminis inlustrat᷑ quo
ut cũq: conspecto ingaudio cuiusdã se¬
curitatis ab sorbie : & quasi post defectũ
uitȩ uitȩ presentis ultra se rapta
atur: Ibi mens ex inmenso fonte in fasi¬
one suꝑniroris as pargitur. ibi non se
sufficere ad id quod rapta ẽ. c̃tẽ plat᷑
& ueritatẽ sentiendo uid& quia quan¬
ta ẽ ipsa ueritas non uda : Cui uerita¬
ti tanto magis se longe ex istimat.
quanto magis ad ꝓpinquat : quia nisi
illã utcũq: conspicer& nequaquã

Expanded text:
post tentationum amaritudines, post tentationum amaritudines, post tribulationum luctus, apte subjungitur: Videbit faciem ejus in jubiMenti enim nostrae de consideratione tionis immittitur, ut omnis vitiorutis oculis cordis illa laetitia patriae coelestis aperitur, ut prius purgemus lugendo quod fecimus; et postmodum manifestius contemplemur per gaudia quod quaeramus. Prius a mentis acie exurente tristitia interposita malorum caligo detergitur, et tunc resplendente raptim coruscatione incircumscripti luminis illustratur. Quo utcunque conspecto, in gaudio cujusdam securitatis absorbetur, et quasi post defectum vitae praesentis ultra se rapta,atur. Ibi mens ex immenso fonte infusione superni roris aspergitur; ibi non se sufficere ad id quod rapta est contemplatur, et veritatem sentiendo, videt quia quanta est ipsa veritas, non videt. Cui veritati tanquanto magis appropinquat, quia nisi illam utcunque conspiceret, nequaquam eam
Abbreviated transcription (Latin):
cũ gaudia aet̃na conspiciens spe quadã
& securitate roborat᷑ : Illa cõpunctio a fsi¬
cientes actristes haec uero lactas lacri¬
mas mori& : Iubilũ nãq: dicie᷑ : quando
ineffabile gaudiũ mente c̃cipitur
quod nec abscondi possit nec sermonib:
aperiri & tam̃ quibusdã motib: pͥro¬
dit᷑ : quãuis nullis ꝓprietatib: expri
phetaintuens electoꝵ ammass tan¬
tũ gaudiũ mente c̃cipere quantũ
sermone ñ ualent a perire : ait:
Beatꝰ popłs : qui scit iubilationẽ : Ñ
enĩait quiloquit᷑: sed quiscit quia
scir quidẽ iubilagio intellectu po¬
Test sed dictu ex primt nonpotest:
Sentit᷑ ꝑ illã quippe . quod ultra
sensũ .ẽ. & cũ uix ad hoc contẽplan¬
dũ sufficiat conscientia sentien¬
tis quanda ad hoc ex primendum
suffici& lingua dicentis : quia ergo
cordib nrĩs. lux se ueritatis insi¬
nuans modo districtã iusticiã
pretendendo c̃tristatꝰ modo inter¬
nagaudia aperiendo laetificat :

Expanded text:
cum, gaudia superna conspiciens, spe quadam cum, gaudia superna conspiciens, spe quadam et securitate roboratur. Illa compunctio afficientes et tristes, haec vero laetas lacrymas movet. Jubilum namque dicitur, quando ineffabile gaudium mente concipitur, quod nec abscondi possit, nec sermonibus aperiri; et tamen quibusdam motibus proditur, quamvis nullis proprietatibus expripheta intuens electorum animas tantum gaudium mente concipere, quantum sermone non valent aperire, ait: Beatus populus, qui scit jubilationem. Non enim ait: qui loquitur, sed, qui scit, quia sciri quidem jubilatio intellectu potest, sed dicto exprimi non potest. Sentitur per illam qsensum est. Et cum vix ad hoc contemplandum sufficiat conscientia sentientis, quomodo ad hoc exprimendum sufficiat lingua dicentis? Quia ergo cordibus nostris lux se veritatis insinuans, modo districtam justitiam praetendendo contristat, modo interna gaudia aperiendo laetificat;
Abbreviated transcription (Latin):
ruptioni s interitũ non descendat : Ad
corruptionẽ enĩ iuste descender&: si
suisuirib: longe se a corruptione eẽ iudia
utreocontra mnpugnantia uitia fortis sit
quose suis meritis cognoscit in firmĩ qus¬
quis su prasse ex tollat᷑ ipso ela tionis sus
pondere grauat᷑: & eo se in infinids nete
quo in suꝑbiae uitiuĩ ꝓruens. abeo qui
re ex cełsus e elongauit : Atq indem

Expanded text:
ruptionis interitum non descendat. Ad ruptionis interitum non descendat. Ad corruptionem enim juste descenderet, si suis viribus longe se a corruptione esse judicut eo contra impugnantia vitia fortis sit, quo se suis meritis cognoscit infirmum. Quisquis enim supra se extollitur ipso elationis suae pondere gravatur, et eo sese in infimis mergit, quo in superbiae vitium proruens, ab eo, qui vere excels