comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
I̾aum satuis sit modicos hr̃e affectꝰ au nullos:
sepe q̃sitũ ẽ. Nr̃i illos expeltunt ꝑ ipatetici temꝑant. Ego ñ ui¬
deo quomͦ salubris eẽ. aut utilis possit ulla mediocͥtas morbi. Noli ti
eb ad qͣs tendis: ⁊ qͣs aut necessariat᷑ uite aut utiles. aut iocundas pu¬
tas: detͥham uitiũ. Nã cũ tͥ cuꝑ e int̾dixero: uelle ꝑmittã. ite eadẽ
illa intrepidꝰ facias. ut c̃tiore ꝯsilio. ut uoluptates ipsas mag̃ sentias.
le ẽ. opimonib hominũ tangi. ⁊ adũsi s gtͥstari. Quare mͥ ñ ꝑmit¬
tas ht̃ tã houestũ male opimonis metũ: Nullũ ÷ uitiũ sũ patͦci¬
nio. nulli ñ uitiũ ẽ. uerecundũ ⁊ exorabile. s obhoc latiꝰ fundit᷑. N
optinebis ut desinat siincipe ꝑmiseris. Inbecillꝰ ÷ pͥmo oĩs affectꝰ.
Dem̃ ipse ꝯcitat. & uires dũ ꝓcedit parat. Excludit᷑ faciliꝰ ꝗͣ expellit᷑.
Qͥs negat om̃s affectꝰ a qͦsdã qͣu nat᷑ali fluere pͥncipioe Curã nob̾ nr̃i

Expanded text:
um satius sit modicos habere adfectus an nullos, saepe quaesitum est. Nostri illos expellunt, Peripatetici temperant. Ego non video, quomodo salubris esse aut utilis possit ulla mediocritas morbi. Noli timrebus, ad quas tenetis et quas aut necessarias vitae aut utiles aut iucundas putas; detraham vitium. Nam cum tibi cupere interdixero, velle permittam, ut eadem illa intrepidus facias, ut certiore consilio, ut voluptates ipsas magis sentias;le est opinionibus hominum tangi et adversis contristari; quare mihi non permittas hunc tam honestum malae opinionis metum ? " Nullum est vitium sine patrocinio; nulli non initium verecundum est et exorabile, sed ab hoc latius funditur. Non obtinebis, ut desinat, si incipere permiseris. Inbecillus est primo omnis adfectus. Deinde ipse se concitat et vires, dum procedit, parat; excluditur facilius quam expellitur. Quis negat omnis adfectus a quodam quasi naturali fluere principio ? Curam nobis nostri
Abbreviated transcription (Latin):
cũ pͥora dãpnaũint. Nemo enĩ ẽ. cui felicitas sua etiã si ẽsii uent
satis faciat. Querunt᷑ ⁊ de ꝯsiliis. ⁊ de ꝓcessib suis malt̾q semꝑ qͦ
reli qͣrt̾. Itaq hoc tͥ philosophia p̾stabit. qͦ eqͥdẽ nicħ maiꝰ existi¬
mo. nũꝗͣ te penitebit tui. Ad hanc tã solidã felicitatẽ qͣm tem¬
pestas nulla ꝯcutiat. ñ ꝑ ducent te apte u̾ba ꝯtexta ⁊ or̃o fluens le¬
nit̾. Cant ut uolent. dũ aĩo cõpositio sua ꝯstet. dũ sit magnꝰ ⁊ opi¬
monũ securꝰ & ob ipsa qͦ aliis displicent: sibi placens qͥ ꝓfectũ su¬
ũ uitã estimet. ⁊ tm̃ scire udicet qͣntũ ñ cupit. qͣntũ ũ timit. Uł.¬

Expanded text:
QUI PRIORA DAMPNAVERINT. NEMO ENIM EST CUI FELQUI PRIORA DAMPNAVERINT. NEMO ENIM EST CUI FELsatis faciat. Queruntur et de consiliis et de processibus suis maluntque semper quae reliquerunt. Itaque hoc tibi philosophia praestabit, quo equidem nihil maius existimo: numquam te paenitebit tui. Ad hanc tam solidam felicitatem, quam tempestas nulla concutiat, non perducent te apte verba contexta et oratio fluens leniter. Eant, ut volent, dum animo compositio sua constet, dum sit magnus et opinionum securus et ob ipsa, quae aliis displicent, sibi placens, qui profectum suum vita aestimet et tantum scire se iudicet, quantum non cupit quantum non timet.
Abbreviated transcription (Latin):
tis qͣs in sua qͥsq dat. Nulla enĩ auaricia sine pena ẽ. qͣmuis sati sit¬
ipsa penarũ. Oqͣntũ lacͥmarũ. qͣntũ laboꝵ exigit. ꝗͣ misera deside¬
rat ẽẽ. ꝗͣ misere partis ẽ. Adice cotidianas sollicitudines. que ꝓ mͦ
bñdi qͣmq distrutiant. Maiore torm̃to pe tunia possidet᷑ ꝗͣ q̃rt᷑.
Quantũ dãpnis ingemisct̃. qͦ ⁊ magna incidt̃. ⁊ uident᷑ maiora. Denu
ut illis fortuna nich dethat: quicqͥd ñ adqͥrit᷑ dãpnũ ẽ. At feliẽ
illũ hoĩes ⁊ diuitẽ uocant.⁊ ꝯsequi optant qͣntũ ille possidet: fate¬
or. E gͦtu illos ẽẽ. ꝯditiouis peioris existimas qͣm qͥ hñt & misen¬
am ⁊ inuidiã : Utinã qͥ diuitias appetituri ẽẽnt. cũ diuitib d̾ li¬
b̾arent. utinã honores pecit᷑i. cũ ambitiosis ⁊ sũmũ adeptis digni¬
tatis statũ. Sfecto uota mutassent. cũ int̾im illi noua suscipunt

Expanded text:
tes, quas in sua quisque dat. Nulla enim avaritia sine poena est, quamvis satites, quas in sua quisque dat. Nulla enim avaritia sine poena est, quamvis satiIPSA PENARUM. O QUANTUM LACRIMARUM, QUANTUM LABORIS EXIGIT! QUAM MISERA DESIDERAT ESSE, QUAM MISERE PARTIS EST! ADICE COTIDIANAS SOLLICITUDINES, QUE PRO MODO HABENDI QUEMQUE DISCRUCIANT. MAIORE TORMENTO PECUNIA POSSIDETUR QUAM QUERITUR. QUANTUM DAMPNIS INGEMESCUNT, QUE ET MAGNA INCIDUNT ET VIDENTUR MAIORA. LIS FORTUNA NICHIL DETRAHAT, QUICQUID NON ACQUIRITUR DAMNUM EST. 17 AT FELICEM ILLUM HOMINES ET DIVITEM VOCANT ET CONSEQUI OPTANT QUANTUM ILLE POSSIDET. FATEOR. QUID ERGO? TU ILLOS ESSE CONDICIONIS PEIORIS EXISTIMAS QUAM QUI HABENT ET MISERIAM ET INVIDIAM? UTINAM QUI DIVICIAS APPETITURI ESSENT CUM DIVITIBUS DELIBERARENT; UTINAM HONORES PETITURI CUM AMBICIOSIS ET SUMMUM ADEPTIS DIGNITATIS STATUM! PROFECTO VOTA MUTASSENT, CUM INTERIM ILLI NOVA SUSCIPIUNT
Abbreviated transcription (Latin):
reũ appellant. Nec ap̃ grecos tͣcos dest̃: qͥ lucro innocentiã. salite
opinionẽ bonã. mutent. Sine me uocari pessimũ: simul ut dius
uocer. an diues sit. õi querimꝰ. nemo an bonꝰ. Non. Quare: & noes
Quid habeas. Tm̃ rogant uͥq tanti. Quisq qͣntũ hu̾it fuit. Qͥd hr̃e
nob̾ turpe sit q̃ris: Nich. Aut diues opto uiu̾e. aut pauꝑ meri. Bn
morit᷑ quisqͥs morit᷑ dũ lucrũ fac̃. Peccunia ingens gn̾is humani bo¬
nũ. cui ñ uoluptas matris aut blande pot̾ par eẽ ꝓlis: ñ acer m̾itis
parens tã dulce. Si qd̾ uen̾it in uultu micat. m̾ito illa mores celitũ
atq hominũ mouet. Cũ hi nouissum u̾sus urtͣgedia. euripidis ꝓtiun¬
tiati eẽnt: totꝰ popłs adeiciendũ ⁊ autorẽ ⁊ carm̃ ꝯsurrex̃ uno ĩpetu.
don̾ euripedes inmediũ ipse ꝓsiliuit: petens ut spectarent uid̾ente
qͣ admirator auri exitũ fac̾et. Dabat in illa fabula penas. bellephon¬

Expanded text:
aureum appellant. Nec apud Graecos tragicos desunt, qui lucro innocentiam, salutem, opinionem bonam mutent. Sine me vocari pessimum, ut dives vocer. An dives, omnes quaerimus, nemo, an bonus. Non quare et unde, quid habeas, tantum rogant. Ubique tanti quisque, quantum habuit, fuit. Quid habere nobis turpe sit quaeris ? Nihil. Aut dives opto vivere aut pauper mori. Bene moritur, quisquis moritur dum lucrum facit. Pecunia, ingens generis humani bonum, Cui non voluptas matris aut blandae potest Par esse prolis, non sacer meritis parens; Tam dulce si quid Veneris in vultu micat, Merito illa amores caelitum atque hominum movet. Cum hi novissimi versus in tragoedia Euripidis pronuntiati essent, totus populus ad eiciendum et actorem et carmen consurrexit uno impetu, donec Euripides in medium ipse prosilivit petens, ut expectarent viderentque, quem admirator auri exitum faceret. Dabat in illa fabula poenas Bellerophon
Abbreviated transcription (Latin):
quesisti a me. Multi tẽptauert̃ illis nom̃ poñe. & nullũ he¬
itt i uuidelicet ⁊ q res ipsa ñ recipiebat᷑ a nob̾ nec iuuisii erat. nõi qͥ

Expanded text:
quaesisti a me. Multi temptaverunt illis nomen inponere, nullum haequaesisti a me. Multi temptaverunt illis nomen inponere, nullum haesit, videlicet, quia res ipsa non recipiebatur a nobis nec
Abbreviated transcription (Latin):
qͦtens ocfrit doniꝰ splendida cohors culta seruoꝵ. lecfa formosisim¬
posita calonib. qͥd miraris. qͥd stupes: Pompa ẽ. Ostendunt᷑ isti ux
ñ possident᷑. Et dũ placent tũseunt. Adueras potiꝰ te conũte diuiti¬
as. Disce paruo ẽẽ. contentꝰ. & illã uocẽ magnꝰ atq aĩosus excla
tt si ista defuerint: tpe ẽ. beatã uitã in auro ⁊ argento. repoñe.
que fpe uiaqua ⁊ polenta. Qͥd gͦ faciã s ista ñ fu̾erint: Queris qd̾
sit remediũ: Inopie fam̃. fames finit. Alioqn qͥd int̾ ẽ. an magui
sit anerigua qͦ seruire te cogant : Qd refere q̃ntulũ sit eid̃ t̃pis¬
sit negare fortina: Hec ipsa aqua ⁊ polenta in alienũ arbi¬
teiũ cadit. Liber ẽ. autẽ ñ inquẽ parũlicet fortune. ħ in quẽ
nith. Itaẽ. Nich desid̾es oportet. si uis iouẽ ꝓuocare nicħ Seuar¬
ten. Hec nob̾ attalus dixit. nat᷑a oĩb dixit. Que si uoles freq̃nt̃ a¬

Expanded text:
quotiens occurrit domus splendida, cohors culta servorum, lectica formonsis inquotiens occurrit domus splendida, cohors culta servorum, lectica formonsis inposita calonibus: Quid miraris ? Quid stupes ? Pompa est. Ostenduntur istae res, non possidentis, et dum placent, transeunt. Ad veras potius te converte divitias.am si ista defuerint. Turpe est beatam vitam in auro et argento reponere, aeque turpe in aqua et polenta. ' Quid ergo faciam, si ista non fuerint ? ' Quaeris, quod sit remedium inopiae ? Famem fames finit; alioquin quid interest, magna sint an exigua, quae servire te cogant ? Quid refert, quantulum sit, quod tibi possit negare fortuna ? Haec ipsa aqua et polenta in alienum arbitrium cadit. Liber est autem non in quem parum licet fortunae, sed in quem nihil. Ita est: nihil desideres oportet, si vis Iovem provocare nihil desiderantem." Haec nobis Attalus dixit ; quae si voles frequenter co
Abbreviated transcription (Latin):
A lia diui pasta. & eoacta pinguesc̃ẽ sluunt. ac iuix sagnã c̃tinent suã.
Delestat te nidor hoꝵ arte q̃sitꝰ. at mne hercłes ista sollicite serutata. ua¬
rieq c̃dita cũ subierint uentrẽ: una atq eadẽ feditas octupauit.
c̃ laterent his q̃ ostenderent᷑. s inqͦdam apparatu uidi totas opes ueb
roꝵ ꝑspicuos cultu atq forma greges. hinc feminarsi. ⁊ alia qͣ resu¬
as recognoscens. sũmi imꝑii fortuna ꝓtułat. Qd hoc ẽ. unqͣm aliudi
irrtcare cupiditates hommũ ꝑse uicitatas : Qd sͥ uult ista pereuau
pompa: Ad discendã auariciã conuenimꝰ. At me hercłes miriꝰ cum¬
ditatis istinc effero qͣm attulerã ꝯtẽpsi diuitias ñ qr suꝑuacue. sy¬
pusille. st̃. Uidisti qͣm uit᷑ paucas horas ille ordo ꝗͣ lentꝰ disposcͥuse
transierit: Hoc totã uitã nr̃am occupauit qd totũ diẽ octupareũ

Expanded text:
alia, si diu pasta et coacta pinguescere fluunt ac vix saginam continent suam. alia, si diu pasta et coacta pinguescere fluunt ac vix saginam continent suam. Delectat te nidor horum arte quaesitus. At mehercules ista sollicite scrutata varieque condita cum subierint ventrem, una atque eadem foeditas occupabit, e quae latercntlaterent, his, quae ostenderentur. Sed in quodam apparatu vidi totas opes urbis rorum perspicuos cultu atque forma greges, hinc feminarum, et aha, quae res suas recognoscens summi imperii fortuna protulerat. Quid hoc est, inquam, aliud nisi inritare cupiditates hominum per se incitatas ? Quid sibi vult ista pecuniae pompa ? Ad discendam avaritiam convenimus ? At mehercules minus cupiditatis istinc effero quam adtuleram. Contempsi divitias, non quia spusillae sunt. vidistine, quam intra paucas horas ille ordo quamvis lentus dispositusque transierit ? Hoc totam vitam nostram occupavit, quod totum diem occupare non
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. autẽ qd te laudes si contẽpseris aureos lectos. & gemmeã suppel¬
lectilẽ. Que ẽ. enĩ uirtus suꝑuacua contẽpñe⁊ tc̃ te admirare. cũ
cintẽpseris necessaria. Non magnã rẽ fans qd̵ urũe sine recto appa¬
tatu potes. qd ñ defid̾as miliarios apros. nͦ linguas penicopierorũ ⁊
alia portenta luxurie. iam tota aĩalia fastidientis. ⁊ c̾ta m̃bra ex sin¬
głis eligendis. Lẽ te admirabor si con tempseris et̾ sordidũ panẽ.
At ꝑsuaseris herbam uͥ neceẽ. ẽ. ñ pecori tm̃ s homini nasci. si
sueris cacumina arboꝵ explem̃tũ eẽ. uentͥs. inquẽ sic p̾ciosa t̃gerimꝰ:
tanqͣm recepta seruantẽ: sine fastidio implendꝰ ẽ. Quĩs enĩ adrẽ ꝑti¬
net. qͥd accipiat. ꝑditurꝰ quicqͥd acceꝑit: Delectant te disposita. que
t̾a mariq capunt᷑. Alia eo gratiora si recentiora ꝑferunt᷑ adm̃sã.

Expanded text:
est autem quod te nimis laudes, si contempseris aureos lectos et gemmeam supelest autem quod te nimis laudes, si contempseris aureos lectos et gemmeam supellectilem. Quae est enim virtus supervacua contemnere ? Tunc te admirare, cum contempseris necessaria. Non magnam rem facis, quod vivere sine regio apparatu potes, quod non desideras milliarios apros nec linguas phoenicopterorum et alia portenta luxuriae iam tota animalia fastidientis et certa membra ex singulis eligentis; tunc te admirabor, si contempseris etiam sordidum panem, si tibi persuaseris herbam, ubi necesse est, non pecori tantum, sed homini nasci, si scieris cacumina arborum explementum esse ventris, in quem sic pretiosa congerimus tamquam recepta servantem. Sine fastidio inplendus est. Quid enim ad rem pertinet, quid accipiat perditurus quicquid acceperit ? Delectant te disposita, quae terra marique capiuntur, alia eo gratiora, si recentia perferantur ad mensam,
Abbreviated transcription (Latin):
uesierit de honestis ⁊ eͦpib. de ꝓuidentia ⁊ intͣ hec humani ingenĩ
aueitas sistit᷑. si ꝓspic̾e & ułtra mundũ lbet quo ferat᷑. unde suxrex¬
nat. in quẽ exitũ tanta rerũ uelotitas ꝓpet. Ab hac duna contem¬
olatione abductũ animũ: in sordida ⁊ humilia ꝑtraximꝰ. ut auaritie
uuiret. ute relicto mundo t̾minisq eiꝰ ⁊ dominis cuncta ũsantib t̾m̃
stionẽ nr̃am & ultro dedit. nocitura altissime p̃ssit. Ntich̾ nͥ de bonis
qͣn possumꝰ. ea qͥb ꝑiremꝰ uolente rerũ natura & abscondente ꝓtuli¬
mꝰ. Aadiximꝰ animũ uoluptati. cu indulg̾e uittiũ õnuĩ maloꝵẽ. lra¬
dnꝰ ambitioni ⁊ fame. cet̾is equȩ uanis ⁊ manib. Qd gͦ nc̃ te hor
nut facias : Nicħ noui. nec enĩ nouis malis remedia querunt᷑. s
sor pͥmũ ut tecũ ipse despicias qͥd sit necessariũ. qͥd suꝑuacuũ. Nle¬
esaria tibi ubiq occurẽt̃ suꝑuacua. & semꝑ toto aĩo qͣrenda sc̃. N

Expanded text:
esierit de honestis et turpibus, de providentia. Nec intra haec humani ingenii sagacitas sistitur; prospicere et ultra mundum libet, quo feratur, unde surrexerit, in quem exitum tanta rerum velocitas properet. Ab hac divina contemplatione abductum animum in sordida et humilia pertraximus, ut avaritiae serviret, ut relicto mundo terminisque eius et dominis cuncta versantibus terram sitionem nostram et ultro dedit. Nocitura altissime pressit. Nihil nisi de nobis queri possumus; ea, quibus periremus, nolente rerum natura et abscondente protulimus. Addiximus animum voluptati, cui indulgere initium omnium malor ambitioni et famae, ceteris aeque vanis et inanibus. Quid ergo nunc te hortor ut facias ? Nihil novi— nec enim novis malis remedia quaeruntur—sed hoc primum, ut tecum ipse dispicias, quid sit necessarium, quid supervacuum. Necessaria tibi ubique occurrent; supervacua et semper et toto animo quaerenda sunt. Non
Abbreviated transcription (Latin):
fama. qͤ sibi placeat. Hoc aute oĩa sibi qͥsq ꝑsuadet: me: iustũ ẽẽ gͣtis
oportet. Parũ ẽ. Adhuc illud ꝑsuadee sͥ me inhanc pulcherimã uͥtu¬
tẽ ultͤ et̾ impend̾e. uiuet tota cogitatio pͥuat̾is cõmodis qͣm longissi¬
me au̾sa sit. Non ẽ. qd̃ spectes. qd̃ sit iuste rei p̃miũ maiꝰ inͥusta ẽẽ. Il
lud ad huc tͥ assige. qd̃ paulo ante dicebã nich ad rẽ ꝑtiu̾e ꝗͣ multi eqͥta¬
tẽ tuã nou̾int. Quͥtutẽ suã publicari uult. ñ uͥtuti laborat s głe.
si sapis. mala opinio bene parata delectat. Uł.
qͣdã uitia inclinatio ingenioꝵ fc̃ã sit ut aliq̃n infsãta expli¬
attio uiget. aliqñ infrasta ⁊ in morẽ cantici ducta. q̃r alias sensus au¬
in quib plus intelligendũ eẽt. qͣm audiendũ. Quare aliqͣ etas fu̾it¬

Expanded text:
famaque; sibi placeat. Hoc ante omnia sibi quisque persuadeat: me iustum esse gratis famaque; sibi placeat. Hoc ante omnia sibi quisque persuadeat: me iustum esse gratis oportet. Parum est; adhuc illud persuadeat sibi: me in hanc pulcherrimam virtutem ultro etiam inpendere iuvet. Tota cogitatio a privatis commodis quam longissime aversa sit. Non est quod spectes, quod sit iustae rei praemiumante dicebam: nihil ad rem pertinere, quam multi aequitatem tuam noverint. Qui virtutem suam publicari vult, non virtuti laborat, sed glosi sapis, mala opinio bene parta delectet. VALE.uomodo in quaedam vitia inclinatio ingeniorum facta sit, ut aliquando inflata explicatio vigeret, aliquando infracta et in morem cantici ducta ? IN QUIBUS PLUS INTELLIGENDUM ESSET QUAM AUDIENDUM. Patet de hiis qui
Abbreviated transcription (Latin):
ue armis putes eẽ. te tutũ. tuis pugna ꝯtͣ ipsam fortunã. ñ armatꝰ. Itaq
contͣ hostes instructi: ꝯtͣ ipsã mermes st̃. Alexander ꝑsas qͥdẽ ⁊ hyr¬
canos ⁊ indos.⁊ qͥcqͥd gentiũ usq iocteanũ extendit oriens: uastabat.
fugabatq. S ip̃e mͦ occiso aiico mͦ amisso. iacebat intenebris. Alias
scelus. alias desid̾iũ suũ merens. Uictor tot regũ atq popłoꝵ ire tͥsti¬
cieq succũbens. Id enĩ eg̾at ut oĩa potiꝰ hab̾et in potestate ꝗͣ affectꝰ.
t̾e. felicissimosq iuidicant si multas ꝓ milite ꝓuintias optinent. ⁊ no¬
uas uet̾ib adiungt̃. Ignari qd̾ sit illud ingens. par qͦ q̃ris regnũ. Im¬
ꝑare sͥ. maximũ imꝑiũ ẽ. Doceat me qͣm sacra res sit iusticia. Alienũ
bonũ spectans: nicħ ex se pecens nͥ usũ sui. Nich sit illi cũ ambitione.

Expanded text:
nae armis putes esse te tutum; tuis pugna. Contra ipsam fortuna non armat; itaque nae armis putes esse te tutum; tuis pugna. Contra ipsam fortuna non armat; itaque contra hostes instructi, contra ipsam inermes sunt." Alexander Persas quidem et Hyrcanos et Indos et quicquid gentium usque in oceanufugabatque: sed ipse modo occiso amico, modo amisso, iacebat in tenebris, alias scelus, alias desiderium suum moerens; victor tot regum atque populorum, irae tristitiaeque succubuit: id enim egerat, ut omnia potius haberet in potestate, quam affectere felicissimosque se iudicant, si multas milite provincias optinent et novas veteribus adiungunt, ignari, quod sit illud ingens parque dis regnum. Imperare sibi maximum imperium est. Doceat me, quam sacra res sit iustitia alienum bonum spectans, nihil ex se petens nisi usum sui. Nihil sit illi cum ambitione
Abbreviated transcription (Latin):
dem ẽ. animꝰ. ⁊ anunꝰ ⁊ iustꝰ. ⁊ prudens.⁊ fortis. ad singłas uͥtutes qͣdam¬
A lioqͥn ⁊ oĩa uerba ert̃ aĩalia.⁊ õs u̾sus. Nam si prudens sermo bonũ
qd̾ ñ posst̃ rotundũ dicẽ. cũ sex pedes hãt. Lextoriũ uiqͥs totũ me her¬
cules istud qd̃ cũ maxime agit᷑ dissilio risu. cũ mͥ ꝓpono solo ecismũ ⁊:̃
fronte rugoso. ñ possũ hoc loco dic̃e illd cecilianũ. otristes ineptias ridi¬
fortitudo aĩal sit. s nullũ aĩal felix eẽ. sñ fortitudine nͥ contͣ fortuia cõ¬
ualuit.⁊ õs causas anteꝗ exciꝑet. meditando p̾domuit. Qd ÷ fortitudo:
Munimentũ humane imbecillitatas in expugnabile. Qd̃ qͥ cͥtum dedit sͥ:
securꝰ in hac uite obsidione ꝑdurat. Utit᷑ enĩ suis uirib suis telis. Hoc
loco ⁊ tͥ possidonii nr̃i. referre sententiã uolo. Non ẽ. qd umqͣm fortu¬

Expanded text:
Idem est animus et animus et iustus et prudens et fortis, ad singulas virtutes quodamIdem est animus et animus et iustus et prudens et fortis, ad singulas virtutes quodamAlioqui et omnia verba erunt animalia et omnes versus; nam si prudens sermo bonum quod non possunt rotundum dicere, cum sex pedes habeat. " Textorium," inquis, " totum mehercules istud, quod cum maxime agitur." Dissilio risu, cum mihi propono soloecismum animafronte rugosa ? Non possum hoc loco dicere illud Caelianum: " O tristes ineptias ! " Ridifortitudo animal sit, sed nullum animal felix esse sine fortitudine, nisi contra fortuita convaluit et omnis casus, antequam exciperet, meditando praedomuit. Quid est fortitudo ? Munimentum humanae imbecillitatis inexpugnabile, quod qui circumdedit sibi, securus in hac Vitae obsidione perdurat; utitur enim suis viribus, suis telis. Hoc loco tibi Posidonii nostri referre sententiam volo: " Non est quod umquam fortu
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. Cousq res exegit. ut risũ teñe ñ possis. Prudenter tacẽ bonũ ẽ.
mͥ ex istis subtilib ineptiis facẽ. Iusticia ⁊ fortitudo si aĩalia st̃ certe
t̾estria st̃. Omẽ aĩal t̾restre alget. esurit. sicit. oͦ iusticia alget. foxti¬
tudo esurit. sitit prudentia. Quid porro ñ int̾rogabo illos ꝗͣ figͣam
hãnt ista aĩalia. hoĩs. an equi. anfere : irotundã ilł qualẽ dõ de¬
dĩnt: querã an ⁊ auaricia.⁊ luxuria.⁊ dem̾tia eque rotunde sint.
Dt̃ enĩ ⁊ ipse animalia. Sihas qͦ ꝯrotundau̾int: et̃ nc̃ int̾rogabo
lationẽ aĩal. ẽẽ. & quidẽ rotundũ. Ne putes autẽ pͥmũ ex nr̃is ñ ex
p̃scripto loqui. s meȩ seutentiȩ ẽẽ. int̾ cdeantẽ & discipłm eiꝰ crisippũ
ñ conuenit qͥd sit ambulatio. Csantes ait sp̃m ẽẽ. a pͥncipali usq in
aliqͥs ⁊ poeta ẽ.⁊ orator. ⁊ tñ unꝰ: sic uͥtutes iste. aĩalia st̃ s multa ñ st̾.

Expanded text:
est. Eo usque res exegit, ut risum tenere non possis: prudenter tacere bonum estmihi ex istis subtilibus ineptus facere. Iustitia et fortitudo, si animalia sunt, certe terrestria sunt. Omne animal terrestre alget, esurit, sitit; ergo iustitia alget, fortitudo esurit, clementia sitit. Quid porro ? Non interrogabo illos, quam figuram habeant ista animalia ? Hominis an equi an ferae ? Si rotundam illis qualem deo dederint, quaeram, an et avaritia et luxuria et dementia aeque rotundae sint. Sunt enim et ipsae animalia. Si has quoque conrotundaverint, etiamnunc interrogabo, lationem animal esse et quidem rotundum. Ne putes autem primum me ex nostris non ex praescripto loqui, sed meae sententiae esse: inter Cleanthen et discipulum eius Chrysippum non convenit, quid sit ambulatio. Cleanthes ait spiritum esse a principali usque inaliquis et poeta est et orator, et tamen unus, sic virtutes istae animalia sunt, sed multa non sunt.
Abbreviated transcription (Latin):
etate ur̃a qd̵ ẽ. opcimũ in pͥmo ẽ .i. hauriri in alicpotiꝰ patim̃: ut
nob̾ fecẽ reseruemꝰ. Inhereat istud aĩo. & tanqͣm missũ oracło place¬
at optima queq dies miseris mortalib Et̃ ut pͥma fugit quare
optima: Quia restat. qd incertũ ẽ. Quare optima÷ Quia iuiuenes
possiumꝰ discẽ. possumꝰ farilẽ animũ & ad huc tractabilẽ ad melio¬
i conuertẽ. Quia hoc tempꝰ idoneũ ẽ. laborib idoneũ agitandis

Expanded text:
ETATE NOSTRA QUOD EST OPTIMUM IN PRIMO EST. ID HAURIRI IN ALIIS POCIUS PATIMUR, UT ETATE NOSTRA QUOD EST OPTIMUM IN PRIMO EST. ID HAURIRI IN ALIIS POCIUS PATIMUR, UT nobis faecem reservemus ? Inhaereat istud animo et tamquam missum oraculo placeat: Optima quaeque dies miseris mortalibus aevi Prima fugit. Quare optima ? Quia quod restat, incertum est. Quare optima ? Quia iuvenes possumus discere, possumus facilem animum et adhuc tractabilem ad meliora convertere; quia hoc tempus idoneum est laboribus, idoneum agitandis
Abbreviated transcription (Latin):
ngilandũ ẽ. nisi ꝓpamꝰ relinquem᷑. Agit nos. agiturq uelox dies.
uiscii rapim᷑. oĩa infuturũ disponimꝰ. int̾ p̾tipitia lenti sumꝰ. Ded
ut obseruet quotiens uͥgilius de cdlaritate temꝑũ dic̃. Hoc uti u̾bo.
llũ fugit. ⁊ optima queq dies mseris mortalib eui. Prima fugit.
subeunt morbi tristisq senectꝰ. Et labor & dure inpit inclementia
mortis. Ille qͥ ad philosophiã spectat. hec eadẽ qd̃ debet ad ducit.
Numꝗ uirgiliꝰ inquit dies dic̃ ire s fugere. Qd̃ currendi genꝰ conti¬
tatissimũ ẽ. ⁊ optimos quosq pͥmos rapit. Quid gͦ cessamꝰ nos ip¬
si concitare ut uelocitatẽ rapidissime rei possimꝰ equare. meliora
p̃t̾uolant. det̾iora succedt̃ & quẽ admodũ ex amphora pͥmũ qd̾ ẽ.
sincerissimũ efflure. gͣuissimũ quodq turbidũq subsidte. Sic in

Expanded text:
vigilandum est; nisi properamus, relinquemur; agit nos agiturque velox dies; vigilandum est; nisi properamus, relinquemur; agit nos agiturque velox dies; inscii rapimur; omnia in futurum disponimus et inter praecipitia lenti sumus; sed ut observet, quotiens vergilius de celeritate temporum dicit, hoc uti verbo illum " fugit." Optima quaeque dies miseris mortalibus aevi Prima fugit; subeunt morbi tristisque senectus Et labor, et durae rapit inclementia mortis. Ille, qui ad philosophiam spectat, haec eadem quo debet, adducit: numquam vergilius, inquit, dies dicit ire, sed fugere, quod currendi genus concitatissimum est, et optimos quosque primos rapi ; quid ergo cessamus nos ipsi concitare, ut velocitatem rapidissimae rei possimus aequare ? Meliora praetervolant, deteriora succedunt. Quemadmodum SINCERISSIMUM EFFLUIT GRAVISSIMUM QUODQUE TURBIDUMQUE SUBSIDIT, SIC IN
Abbreviated transcription (Latin):
tre itaq meo rogante qͥ ñ calũpniam tumnebat. s philosophiã oderat:
ad pͥstinam consuetudinẽ redii nec difficult̾ mn ut in ciꝑem meliꝰ cena¬
re ꝑsuasit. Laudare solebat attalus culcitiã que restiteret corꝑi. La¬
li utor etiam senex inqua uestigiũ apparere sĩ possit. Hec retuli ut
ꝓbarem tͥ quã uehem̃tes hab̾ent tyruncłi impetꝰ pͥmos ad optima
queq si quisꝙ ex hortaret᷑ illos. siqͥs impend̾et. d aliqͥd p̾cipientiũ
iutio peccat᷑. qui nos docent disputare ñ uiuere. aliqͥd discentiũ. qͥ
pͥositũ affert̃ ad p̃ceptores suos ñ animũ excolendi s ingeniũ. Itaq
quȩ philosophia fuit. facta philologia ẽ. Multũ autẽ adrem ꝑti¬
net. quo ꝓposito ad quãqͣm rem accedas. Qui gͣmmnatitꝰ futurus
iurgiliũ scrutat᷑ ñ hoc aĩo legit illud egregiũ. fuit ui reꝑabile tp̃s.

Expanded text:
tre itaque meo rogante, qui non calumniam timebat, sed philosophiam oderat, tre itaque meo rogante, qui non calumniam timebat, sed philosophiam oderat, ad pristinam consuetudinem redii. Nec difficulter mihi, ut inciperem melius cenare, persuasit. Laudare solebat Attalus culcitam, quae resisteret corpori; tali utor etiam senex, in qua vestigium apparere non possit. Haec rettuli ud optima quaeque, si quis exhortaretur illos, si quis incenderet. Sed aliquid praecipientium vitio peccatur, qui nos docent disputare, non vivere, aliquid discentium, qui propositum adferunt ad praeceptores suos non animum excolendi, sed ingenium. Itaque quae philosophia fuit, facta philologia est. Multum autem ad rem pertinet, quo proposito ad quamquam rem accedas. Qui grammaticus futurus Vergilium scrutatur, non hoc animo legit illud egregium: fugit inreparabile tempus:
Abbreviated transcription (Latin):
crodis in his pecudib feris ue. aut aqua mersis illũ. qͦndam hois
amimũ morari. Non credis nicħ ꝑire in hoc mundo. s muttare re¬
Souẽ nec tm̃ celestia ꝑ certos tircuitꝰ ũti. s animalia quoq ꝑ
inces ire ⁊ aĩos ꝑ orbeni agi magni ista credidert̃ uiri. Itaq uidi¬
ciũ quidẽ tuũ sustine. Cet̾um oĩa tͥ integra serua. Suiera st̃ isti
abstiuuisse dĩalib umocentia ẽ: si falsa: frugalitas ẽ. Qd̾ isti cru¬
delitãs tue. dampuũ ẽ: alim̃ta tibi leonũ & uulturũ eripio.
is ego instinetꝰ abstui̾e aĩalib cepi. & anno ꝑacto. ñ tm̃ facilis
erat mͥ consuetudo.s duicis. Agtatiort̃ mnͥ anmũ c̃redebam nec tͥ ho¬
cipatum iubente tempꝰ incid̾at. alienigena tũ satra mouebant᷑. sed
ut᷑ argum̃ta suꝑsticionis ponebat᷑ quoꝵdã aĩaliũ abstinentia. Pa-¬

Expanded text:
credis in his pecudibus ferisve aut aqua mersis illum quondam hominis credis in his pecudibus ferisve aut aqua mersis illum quondam hominis animum morari ? Non credis nihil perire in hoc mundo, sed mutare regionem ? Nec tantum caelestia per certos circuitus verti, sed animalia quoque per vices ire et animos per orbem agi ? Magni ista crediderunt viri. Itaque iudicium quidem tuum sustine, ceterum omnia tibi in integro serva. Si vera sunt ista, abstinuisse animalibus innocentia est; si falsa, frugalitas est. Quod istic credulitatis tuae damnum est ? Alimenta tibi leonum et vulturum eripio." His ego instinctus abstinere animalibus coepi, et anno peracto non tantum facilis erat mihi consuetudo, sed dulcis. Agitatiorem mihi animum esse credebam, nec tibi hocipatum iuventae tempus inciderat. Alienigena tum sacra movebantur, sed inter argumenta superstitionis ponebatur quorundam animalium abstinentia. Pa
Abbreviated transcription (Latin):
ri uͥ in uoluptatẽ ẽẽt. adducta laceratio. adiciebat contrahendã
mat̾iam ẽẽ. luxurie. Colligebat bone ualitudini contͣria eẽ.
alim̃ta uaria. & nr̃is aliena corꝑib. At pitagoras omniũ iunt̾
oĩa cognationẽ ẽẽ. dicebat. & alioꝵ cõmertiũ in alias atq ali¬
as formas tñseuntiũ. Nulla si illi credꝰs aĩa interit. nec cessat qͥ¬
dem nͥ tpr exiguo dũ in aluid corpꝰ tranffundit᷑. Uidebiniꝰ per
quas temꝑum uices & qͣndo ꝑ erratis plurib domiciliis in ho¬
nriuẽ reuertat᷑. Int̾im scełis hominib ac parricidii mecũ fec̃.
cũ possint inparentis aĩam inscii incurrere ⁊ ferro morsu ue
iolare si in quo tognatꝰ aliqui sp̃s hostis pa ret᷑. Hec cũ expo¬
suisset᷑ sotion. & impless argum̃tis suis. ñ credis inqͥt aĩas malia
corpa atq alia describi ⁊ mnigrationẽ eẽ. qd̾ dicimꝰ : Mortẽ : non

Expanded text:
ri, ubi in voluptatem esset adducta laceratio. Adiciebat contrahendam ri, ubi in voluptatem esset adducta laceratio. Adiciebat contrahendam materiam esse luxuriae; colligebat bonae valitudini contraria esse alimenta varia et nostris aliena corporibus. At Pythagoras omnium inter omnia cognationem esse dicebat et animorum commercium in alias atque alias formas transeuntium. Nulla, si illi credas, anima interit, ne cessat quidem nisi tempore exiguo, dum in aliud corpus transfunditur. videbimus, per quas temporum vices et quando pererratis pluribus domiciliis in hominem revertatur; interim sceleris hominibus ac parricidii metum fecit, cum possent in parentis animam,inscii incurrere et ferro morsuve violare, si in quo cognatus aliqui spiritus hospitaretur. Haec cum exposuisset Sotion et inplesset argumentis suis, " Non credis," inquit, " animas in alia corpora atque alia discribi et migrationem esse quod dicimus mortem ? Non
Abbreviated transcription (Latin):
ostreis boletisq in omnẽ uitã renuntiatũ. nec enĩ cibi s oblectañma
st̃ adedendũ saturos cogentia. Qd̃ gratissimũ ẽ. edacib. & se ultrea
qͣm capiunt farcientib facile decensura. facile reditura. Iñ in g
uita ungirento abstinemꝰ. qm̃ oꝑtimꝰ odor in corꝑe ẽ. Non lusũ dit
uino carens stomachꝰ. Iñ in omnẽ uitã balueũ fugimꝰ. de coqͣre an¬
pus atq exinanire sudorib: inutile simul delicatũq credidimꝰ.
cet̾a ꝓiecta rediert̃. ita tñ ut quoꝵ abstinentiã int̾rupi: modũ ser¬
uem. & qͥdẽ abstinentiȩ ꝓrioriorẽ nescio an difficiliorẽ. Qm̃ qͥdem
riimpetu ad philosophiam iuuenis accesserim qͣm senex ꝑgam:
ñ pudebit fateri quẽ mͥ amorẽ pitagoras inec̃it. Ad sotiondi¬
cebat. qͣre ille anunalib abstinuisset. qͣre postea sextius. dissi¬
milis. Otriq causa erat. s utͥq magnifica. Hic hoĩs satis alim̃¬
toꝵ citra sangͥnem ẽẽ. credebat. & crudelitatis consuetudinẽ fie¬

Expanded text:
ostreis boletisque in omnem vitam renuntiatum est; nec enim cibi, sed oblectamenta sunt ad edendum saturos cogentia, quod gratissimum est edacibus et se ultra quam capiunt farcientibus, facile descensura, facile reditura. Inde in omnem vitam unguento abstinemus, quoniam optimus odor in corpore est nullus. Inde vino carens stomachus. Inde in omnem vitam balneum fugimus, decoquere corpus atque exinanire sudoribus inutile simul delicatumque credidimus. Cetera proiecta redierunt, ita tamen, ut quorum abstinentiam interrupi, modum servem et quidem abstinentiae proximiorem, nescio an difficiliorem, quoniam quexponere, quanto maiore impetu ad philosophiam iuvenis accesserim quam senex pergam, non pudebit fateri, quem mihi amorem Pythagoras iniecerit. Sotion dicebat, quare ille animalibus abstinuisset, quare postea Sextius. Dissimilis utrique causa erat, sed utrique magnifica. Hic homini satis alimentorum citra sanguinem esse credebat et crudelitatis consuetudinem fie
Abbreviated transcription (Latin):
lis. Iusticia aut̃ pars ẽ. aĩ. Non ẽ. gͦ aĩal. Uideor mͥ in re concessa
ꝑdere oꝑam. Magis enĩ indignandũ de isto qͣm disputandũ ẽ.
tificis ingenũ. ẽ. Hoc quoq existimo. & qd̃ intanta copia rerũ nũ¬
qͣm inidẽ incidit eciã qͤ similia uident᷑ cũ contułis diuersa st̃. Lot
ferit gña filioꝵ: nullũ ñ sua ꝓpͥetate signatũ. Tot aĩalia. nulliꝰ¬
magnitudo cũ alt̃o conuenit. Utiq aliqͥd uit̾ ẽ. exegit a se ut qͦ
alia erant. & dissimilia eẽtit ⁊ imparia. Hirtutes om̃s ut dicitis
pares st̃: gͦ ñ sunt aĩalia. nullũ ñ aĩal ꝑ se aliquid agit. Uirtꝰ
autẽ ꝑ se nicħ agit. s cũ hoĩe. Oĩa aĩalia aut rõnalia st̃. ut
hoĩes. ut dii. aut irrationalia ut fere. ut petora. uirtutes utq
rationales st̃. atqui nec hoies st̃. nec dii. cͦ ñ st̃ aĩalia. Omne
rationale aĩal nicħ agit. nͥ pͥmũ specie alicuiꝰ rei irritatũ ẽ. Dem̃ impeũ

Expanded text:
lis. Iustitia autem pars est animi; non est ergo animal, videor mihi in re confessa perdere operam; magis enim indignandum de isto quam disputandum est.  divini artificis ingenium est, hoc quoque existimo, et quod in tanta copia rerum numquam in idem incidit; etiam quae similia videntur, cum contuleris, diversa sunt. Tot fecit genera foliomagnitudo cum altero convenit, utique aliquid interest. Exegit a se, ut quae alia erant, et dissimilia essent et inparia; virtutes omnes, ut dicitis, pares sunt. Ergo non sunt animalia. Nullum non animal per se agit. virtus autem per se nihil agit, sed cum homine. Omnia animalia aut rationalia sunt, ut homines, ut di, aut inrationalia, ut ferae, ut pecora. virtutes utique rationales sunt; atqui nec homines sunt nec di; ergo non sunt animalia. Omne rationale animal nihil agit, nisi primum specie alicuius rei inritatum est, deinde impetum
Abbreviated transcription (Latin):
Uides autẽ qͣm stt fimosa res intenebris impet᷑ꝰ.: Ae me hereules. id ag¬
mus ut longiꝰ reuotandi simꝰ. Et cũ ignoremꝰ q feram̃. uoliter tañ
ilo quo intendimꝰ ꝑseueramꝰ. s lucescẽ siuelimꝰ potẽ. no aut̃ mͦ
not. Si quis hant humanoꝵ diuinoꝵq notitiã scientia acceꝑit. si

Expanded text:
vides autem, quam sit furiosa res in tenebris impetus. At mehercules id agivides autem, quam sit furiosa res in tenebris impetus. At mehercules id agimus, ut longius revocandi simus, et cum ignoremus, quo feramur, velociter tamen illo, quo intendimus, perseveramus. Sed lucescere, si velimus, potest. Uno autem est, si quis hanc humano
Abbreviated transcription (Latin):
Sũ ÷ q̃r̃ cuiꝗ ꝗͦ pena putau̾is dignũ. optes ut infestos deos hat s
nob̾ ꝗͣ accide. Quotiens enĩ felitatis ẽ. causa ⁊ inttiũ fiit qͥbͥ use
S srur̃ inp̃ceps. ⁊ aliꝗͦ iã eminentẽ alleuauit et̃ nc̃ tanq adhurbi
staret. uͥ cuto cadt̃. d ipsũ illud ead̾ẽ. ñ ht̃ inse mali qͥeꝗ si extu
litinq ertendimꝰ. & longa spe at metu faumꝰ S si sapis. oniiu
humana conditione metire simul. & qd̃ gaudes. ⁊ qd̾ tues q̃be
astringo: Non ẽ. qd quicꝗ tim̃idũ pites. uana st̃ ista qͦ nos moueis
qͥ atconitos hñt. Nlemo nr̃m qͥd̾ ueri eẽt extussit. s metũ alt᷑ ati
tradidit. Nemo ausus ẽ. adid qͦ ꝑturbabat᷑ accedẽ. & natura aebi¬
nũ timoris sui nosse. Itaq res falsa ⁊ mami s hahet ad huc fidem qi
ñ coarguit᷑. tanti pitemꝰ ocłos intend̾e iã apparebit q̃m breuia q̃
uita incs̃itamꝰ. Nec ob hoc resistimꝰ aut tͥcũspectiꝰ pedem poninꝰ.

Expanded text:
uam, quem poena putaveris dignum, optes, ut infestos deos habeatnobis quam accidere. Quotiens enim felicitatis et causa et initium fuit, quod  iam eminentem adlevavit etiamnunc, tamquam adhuc ibi staret, unde tuto cadunt ? Sed ipsum illud cadere non habet in se mali quidquam, si exitum utraque extendimus et longa spe ac metu facimus. Sed si sapis, omnia humana condicione metire; simul et quod gaudes et quod na sunt ista, quae nos movent, quae attonitos habent. Nemo nostrum quid veri esset, excussit, sed metum alter alteri tradidit; nemo ausus est ad id, quo perturbabatur, accedere et naturam ac bonum timoris sui nosse. Itaque res falsa et inanis habet adhuc fidem, quia non coarguitur. Tanti putemus oculos intendere; iam apparebit, quam brevia, quam vita incursitamus nec ob hoc resistimus aut circumspectius pedem ponimus.
Abbreviated transcription (Latin):
ille talis sapor capiat offendet᷑. Sunt enĩ qui dã quib morbi uitio
mel amarũ uideat᷑. Oportet utrũq calere. ut & ille ꝓdeẽ. possit:

Expanded text:
illa talis sapor capiat, aut offendetur. Sunt enim quidam, quibus morbi vitio illa talis sapor capiat, aut offendetur. Sunt enim quidam, quibus morbi vitio mel amarum videatur. Oportet utrumque valere, ut et ille prodesse possit et
Abbreviated transcription (Latin):
larũ. Cõmonstrabit p̃ter hec: aliquas cogitationes suas. Expͥmet.
docebit quȩ inuem̾̃it. Semꝑ enĩ etiam a sapiente restabit qd iuue¬
niat. ⁊ qͦ animꝰ eiꝰ excurrat. Malus malo nocet. facit ꝙͦ peiorẽ uã
metus meitando. tristicie asfentiendo. uoluptates laudando. Et tc̃ tra¬
me laborant. mali uͥ plurimũ uitia mistuere. & in unũ collata nem¬
fidutiam confirmabit. exconspectu mutuȩ tͣnquillitatis crescet it¬
usq leticia. Pret̾ea quarũdã illis rerũ sciẽntiam tͣdet. Non eñ orã
sapiens scit. Etiam si sciret breuiores uias rerũ aliqui excogitare
possit. & has indicare ꝑ quas faciliꝰ totum opꝰ circũfert᷑. ꝓderit
dest sapienti sapiens. s sibi ipse. Hoc scias. detiuhe illi uiã ꝓͥam.
ille nicħ agit. Uno mͦ dicas licet. ñ eẽ. in melle dulcedinẽ: Nã ipse
ille qͥ eẽ. debet ita aptatꝰ lingua palatoq ẽ. ad eiusmodi gustũ. ut

Expanded text:
tarum commonstrabit. Praeter haec aliquas cogitationes suas exprimet: tarum commonstrabit. Praeter haec aliquas cogitationes suas exprimet: docebit, quae invenerit. Semper enim etiam a sapiente restabit, quod inveniat et quo animus eius excurrat. Malus malo nocet facitque peiorem, iram eius incitando, tristitiae adsentiendo, voluptates laudando, et tunc maxime laborant mali, ubi plurimum vitia miscuere, et in unum conlata neduciam confirmabit, ex conspectu mutuae tranquillitatis crescet utriusque laetitia. Praeterea quarumdam illi rerum scientiam tradet; non enim omnia sapiens scit. Etiam si sciret, breviores vias rerum aliqui excogitare posset et has indicare, per quas facilius totum opus circumfertur. Proderit dest sapienti sapiens, sed sibi ipse. Hoc scias: detrahe illi vim propriam, et ille nihil aget." Illo modo dicas licet non esse in melle dulcedinem: nam ipse ille, qui esse debeat, ita aptatus lingua palatoque est ad eiusmodi gustum, ut
Abbreviated transcription (Latin):
sippꝰ ⁊ possidomiꝰ. ⁊ ingens agmen. Non tot ac taliũ uoĩa qͦmodo
sint ꝓbare possc̃ suã ẽẽ. monstiabo. Fatant quȩ dix̃int. Qm̃ quȩ
uoluerã ad te ꝑferre iam diri. Nt̃ desid̾io tuo satisfatiam.⁊ in alte¬
ram eplam integrũ qd̃ exeg̾as tfifferam. ne ad rem spmosa. & aurib
erestis curiosisq audiendũ lassus accedas. Ual.
no eẽ. sapientẽ & sũma adeptum. Quomͦ ꝓdẽẽ. uł aliqͥdpos¬
sit sũmũ habenti bonũ querit᷑. ꝓsuit int̾ se boni. Exexcent
euim urtutes. & sapĩam in suo statu continent. desid̃at ut̃q aliqͦ
cũ quo conferat. cũ quo qͣrat. Fitos luctandi usus exertet. musicũ
qui paria didicit mouet. Opus ẽ.⁊ sapienti agitatione uͥtutum.
ta quemadmnodũ ipse se mouet sit mouet᷑ abalio sapiente. Qd sa¬
piens sapienti ꝓdit : Impetũ illi dabit octasiones actionũ houes¬

Expanded text:
sippus et Posidonius et ingens agmen nostrorum tot ac talium. Quomodo sippus et Posidonius et ingens agmen nostrorum tot ac talium. Quomodo probare possint sua esse, monstrabo: faciant, quae dixerint. Quoniam quae volueram ad te perferre, iam dixi, nunc desiderio tuo satis faciam et in alteram epistulam integrum, quod exegeras, transferam, ne ad rem spinosam et auribus erectis curiosisque audiendam lassus accedas. VALE.no esse sapientem et summa adeptum; quomodo prodesse aliqui possit summum habenti bonum, quaeritur. Prosunt inter se boni; exercent enim virtutes et sapientiam in suo statu continent. Desiderat uterque aliquem, cum quo conferat, cum quo quaerat. Peritos luctandi usus exercet; musicum, qui paria didicit, movet. Opus est et sapienti agitatione virtutum: ita quemadmodum ipse se movet, sic movetur ab alio sapiente. Quid sapiens sapienti proderit ? Impetum illi dabit, occasiones actionum hones
Abbreviated transcription (Latin):
p̃cepta & magnificas uoces ⁊ aĩosas. que mox in rem tͣnsferant᷑. Sic
ista discauiꝰ. ut qͦ fuerurt ũba suit oꝑa. Nullos aut̃ peiꝰ mereri de
oĩb mortalib iu̾dico. qͣm qui philosophiam uelut aliqd̃ artificiũ
uenale didicert̃. Qui alit̾ iuͣuuit. qͣm uiuendũ eẽ. p̃cipiunt. Exem¬
pla enĩ se ipsos inutiles discipline cͥcuifert̃. nulli ñ uitio qd̾inse¬
quunt᷑ obnoxii. Non magis ini potẽ. quisq talis ꝓdẽe p̾ceptor ꝗͣ.
gub̾nator intempestate naufragabundꝰ tenendũ rapiente flue¬
ni gubernacłm. luctandũ cum ipso mari: eripienda st̃ uento
uela. Quid me potẽ adiuuare rector narugii. attonitꝰ & uoimi¬
tans: Quanto maiore putas uitã tempestate iactare qͣmullam
iatẽ : Non ÷ loquendũ. s gub̃nandũ. Oĩa que dñt. qͦ turba audi¬
ente iactant. aliena st̃. Dixit illi platon.⁊ dixit zenoii.⁊ dixit cri-¬

Expanded text:
praecepta et magnificas voces et animosas, quae mox in rem transferantur. Sic praecepta et magnificas voces et animosas, quae mox in rem transferantur. Sic ista ediscamus, ut quae fuerint verba, sint opera. Nullos autem peius mereri de omnibus mortalibus iudico quam qui philosophiam velut aliquod artificium venale didicerunt, qui aliter vivunt quam vivendum esse praecipiunt. Exempla enim se ipsos inutilis disciplinae circumferunt nulli non vitio, quod insequuntur, obnoxii. Non magis mihi potest quisquam talis prodesse praeceptor quam gubernator in tempestate nauseabundus. Tenendum rapiente fluctu gubernaculum, luctandum cum ipso mari, eripienda sunt vento vela; quid me potest adiuvare rector navigii attonitus et vomitans ? Quanto maiore putas vitam tempestate iactari quam ullam ratem ? Non est loquendum, sed gubernandum. Omnia quae dicunt, quae turba audiente iactant, aliena sunt; dixit illa Platon, dixit Zenon, dixit Chry
Abbreviated transcription (Latin):
inpͥuns illos de affricano scͥptos eui uemo eiuis ueq hostis qͥuubo
ꝓscis reddẽ oꝑe preciũ. exeo se ait intellig̾e apud antiqs ũ cũ¬
auxiliũ. significasse. s oꝑa ait. Oꝑa enĩ eius neminẽ pocusle
scipionẽ ueq cutẽ neq hostem redd̃e oꝑe p̾cuim. felicẽ deũ
se putat q d̾ inieñit im iusũ sit uirgilio dic̾e. Quẽ suꝑ ingens
porta tonat celi. Cunꝰ hoc ait homero se subripuisse enio¬
uirgiliũ. Esse enĩ apud ciceronem in his ipsis de re .p. hoc epig̃m¬
ma ẽ. ñ fas eẽ. plagas celestiũ ascend̾e cuiqͣm ẽ. Misoli celi mnaxi¬
ma porta pates. S ne. & ipse dũ aliuid ago. in philologũ aut gͣm¬
maticũ delabar. illud admoneo auditionẽ philosophoꝵ lectio¬
nẽq ad ꝓpositũ beate uite tahendã. ñ ut uerba prica aut frica
captemꝰ. & trans lationes imꝓbas figurasq discendi. s ut ꝓfut᷑a

Expanded text:
in primis illos de Africano scriptos: cui nemo civis neque hostis Quibit pro in primis illos de Africano scriptos: cui nemo civis neque hostis Quibit pro factis reddere opis pretium. Ex eo se ait intellegere, opem aput auxilium significasse, sed operam. Ait enim Ennius neminem potuisse Scipioni neque civem neque hostem reddere operae pretium. Felicem deinde se putat, quod invenerit, unde visum sit Vergilio dicere: quem super ingens porta tonat caeli. Ennium hoc ait Homero subripuisse, Envergilium. Esse enim apud Ciceronem in his ipsis de Re Publica hoc epigramma Enni: Si fas endo plagas caelestum ascendere cuiquam est, Mi soli caeli maxima porta patet. Sed ne et ipse, dum aliud ago, in philologum aut grammaticum delabar, illud admoneo, auditionem philosophorum lectionemque ad propositum beatae vitae trahendam, non ut verba prisca aut ficta captemus et translationes inprobas figurasque dicendi, sed ut profutura
Abbreviated transcription (Latin):
gus accessie. Hoc subnotat duos romanos reges eẽ. quoꝵ alt̃ pa¬
trem ñ ht̃. alt̾ matrẽ. Nlam deserui matre dubitat᷑ antipater
niꝰ. & in historiis ita nominari legunꝰ: apud antiqͦs magistrũ po¬
płi uocatũ. hodieq id extat in auguralib libris. & testimonũ ẽ.
qd̾ qui ab illo nominat᷑ magister equitũ ẽ. E que notat ronulii
pisse solis defectionẽ ad popłm etiam a regib fuisse. Id ita inpomi¬
ficalib librs & aliqui qͥ putant ꝓuocationẽ & fenestrellã eosoem
libros cũ gͣnimaticis explicuit. Primũ uerba exp̃ssa absedici a
cicerone .i. re ipsa in cõmentariũ refert. nec minꝰ se se .i. se ipse. De¬
ñi transit. adea quȩ consuetudo scłi mttiuit. tanq ait cieero qm¬
sumꝰ ab ipsa calte eiꝰ int̾pellatione reuocatti: hanc q̃m nt̃ in curo
cretam uocamꝰ caltẽ antiqͥ dicebant. De iñ in anes colligit ũlus ⁊

Expanded text:
gus accessit, hoc subnotat: Duos Romanos reges esse, quorum alter pagus accessit, hoc subnotat: Duos Romanos reges esse, quorum alter patrem non habet, alter matrem. Nam de Servi matre dubitatur; Anci patmus et in historiis ita nominari legimus, aput antiquos magistrum populi vocatum. Hodieque id extat in auguralibus libris, et testimonium est, quod qui ab illo nominatur, magister equitum est. Aeque notat Romulum perisse solis defectione; provocationem ad populum etiam a regibus fuisse; id ita in pontificalibus libris esse et alii quiqui putant et Fenestella. Eosdem libros cum grammaticus explicuit, primum verba expressa, reapse dici a Cicerone, id est re ipsa, in commentarium refert, nec minus sepse, id est se ipse. Deinde transit ad ea, quae consuetudo saeculi mutavit, tamquam ait Cicero Hanc quam nunc in circo cretam vocamus, calcem antiqui dicebant. Deinde Ennianos colligit versus et
Abbreviated transcription (Latin):
diuertim᷑: ui rem unam laboremꝰ. Ne hac temꝑis ꝑnicissimi celtar
optimꝰ dies placeat. & redigat᷑ in nr̃m. qd̃ fugit occupandũ ẽ. Hes
ñ cogitat ille qͥ gͣminatici ocłis carm̃ istud legit. ideo optimũ qua
pͥmũ eẽ. diem qr subeant morbi. qr seuectus p̃mit. & adhie Alo¬
lescentiã cogitantib supͣ caput ẽ. s ait uirgiliũ semꝑ una pon̾e
morbos & senectutẽ. Non me hercłes inmerito. Senectꝰ enĩ in sana¬
bilis morbꝰ ẽ. ꝓpt̾ea inqͥt hoc senectuti cognom̃ imposuit tristem
illam uocat. subeunt morbi tristisq senectus. Alio loco dicit. Pai¬
lentesq habitant morbi tristisq senectꝰ. Non ẽ. qd̾ mireris exeasᷤ
mat̾ia. suis quemq studiis apta colligẽ. in eodem prato bos ħbã
querit. canis leporẽ. ciconia lacertã. Cũ citeronis librũ dep̃hen
ditus. aluis alio curã suã mtitit. Philosophꝰ admirat᷑ contͣ iustici¬
am dici tã multa potuisse. Cũ ad hanc eandẽ lectionẽ philolo¬

Expanded text:
devertimur, in rem unam laboremus, ne hanc temporis pernicissimi celeritoptimus dies placeat et redigatur in nostrum. Quod fugit, occupandum est. Haec non cogitat ille, qui grammatici oculis carmen istud legit, ideo optimum quemque primum esse diem, quia subeunt morbi, quia senectus premit et adhuc adulescentiam cogitantibus supra caput est; sed ait Vergilium semper una ponere morbos et senectutem, non mehercules immerito. Senectus enim insanabilis morbus est. Praeterea, inquit, hoc senectuti cognomen inposuit, tristem illam vocat: subeunt morbi tristisque senectus. Alio loco dicit: Pallentesque habitant morbi tristisque senectus. Non est quod mireris ex eadem materia suis quemque studiis apta colligere; in eodem prato bos herbam quaerit, canis leporem, ciconia lacertam. Cum Ciceronis librum de Re Puditus, alius alio curam suam mittit. Philosophus admiratur contra iustitiam dici tam multa potuisse. Cum ad hanc eandem lectionem philolo
Abbreviated transcription (Latin):
& om̃s artes ai̾alia st̃. & oĩa quȩ cogitanꝰ queq m̃te cõplectimꝰ Sqͥ
cã.Dimͥ accõmodau̾is subtilitatẽ & intentionẽ tuã: singła aĩalia
siugłas debent hr̃e sub̃as. Ista oĩa unũ animũ hñt. Itaq singła
ẽẽ. ꝓ osst̾. multa eẽ. ñ posst̃. Ego ⁊ aĩal sũ ⁊ homo. N tñ duos uos¬
eẽ. dices. Quare: Quia separati debent ẽẽ. Ita dico alt̾ ab alt̾o de¬
bet ẽẽ. deductꝰ. ut duo suit. Quicqͥd in unũ multiplex ẽ. sub unõ
uatumã cadit. itiq unũ ẽ. Et aniiꝰ m̃s aĩal ẽ. & ego aĩal sũ. Dus
tam̃ ñ sumꝰ. Quare: Quia aniniꝰ mei pars ẽ. Tunc aliqͥd ꝑ se nu¬
merabit᷑. cũ ꝑ se stabit. Ubi iꝰ alt̾us iuenbrũ erit: ñ poc̾it uden
aliud. Quare : Dicã. Quia qd̃ aliud ẽ. suũ oportet eẽ. & ꝓpriũ &
totũ iͣntra se absolutũ. Ego in alia ẽe. me sententia ꝓfessũ sum.
E enĩtm̃ uitutes aĩalia ert̃ ñ hoc recipit᷑. S opposita ꝙͦ ulis uttia ia¬

Expanded text:
 omnes artes animalia sunt et omnia, quae cogitamus quaeque mente conplectimur. Sequitur, si mihi accommodaveris subtilitatem et intentionem tuant; itaque singula esse possunt, multa esse non possunt. Ego et animal sum et homo, non tamen duos esse nos dices. Quare ? Quia separati debent esse. Ita dico: alter ab altero debet esse diductus, ut duo sint. Quicquid in uno multiplex est, sub unam naturam cadit; itaque unum est. Et animus meus animal est et ego animal sum, duo tamen non sumus. Quare ? Quia animus mei pars est. Tunetunc aliquid per se numerabitur, cum per se stabit. Ubi vero alterius membrum erit, non poterit videri aliud. Quare ? Dicam: quia quod aliud est, suum oportet esse et proprium et totum et intra se absolutum. Ego in alia esse me sententia professus sum. Non enim tantum virtutes animalia erunt, si hoc recipitur, sed opposita qu
Abbreviated transcription (Latin):
uno religata st̃. & parces uuiꝰ ac m̃bm st̃. Lalẽ gͦ faciẽ aniu erob̾
ꝓponimꝰ. qualis ẽ. hydre multa hñtis capita. Quoꝵ unũqd̃ que
ꝑse pu gnat ꝑ se nocet. At qͥ nullũ ex illis capitib aĩal ẽ. s aĩat
caput. cet̾um ipsa: unũ aĩal ẽ. Nemo uichi mera leonẽ aĩal eẽ.
dixit. aut draconẽ. He partes eraut eiꝰ partes. at ñ st̃ aĩalia. Qd

Expanded text:
igata sunt et partes unius ac membra sunt." Talem ergo faciem animi nobis proponimus, qualis est hydrae multa habentis capita, quorum unumquodque per se pugnat, per se nocet. Atqui nullum ex illis capitibus animal est, sed animalis caput, ceterum ipsa unum animal est. Nemo in Chimaera leonem animal esse dixit