comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uante te.Cum aũt ñ pͤcator
laudatur in desideriis aĩe sue
nec qui miqua gerit bñdiceͬt
S laudatur homo pp̃ a licꝑ do¬
num ꝙ dedisti erat illi plus
gaudet sibi laudari se qm̃ ip
donũ habere. uñ laudatur. ⁊¬
iam iste te iutuꝑante laudat᷑
⁊ melior iam ille qui lauda¬
nit ꝙͣ ille qui laudatꝰ est illi
enim placuit in homine do¬
nũ dei. hĩc amplius placuit do¬
num hominis qmͣ dĩ in aliis¬
tationib cotidie dñe sine ces¬
sacõne tẽ ptam᷑ cotidi ana fornax
re ad te gemitum cordis mei
⁊ flumina ocłorũ meoꝵ n enĩ
facile colligo ꝙͣ sim ab ista pes¬
te mũdacior ⁊ multũ timeo oe¬
culta mea que norũt ocłi tui.
mei aũt nõ est enĩ qͣliscumq
maliis gñib tempationũ m
facultas exꝑlorandi me in hoc
penq̃ ulła ẽ nam ⁊ auolupta¬
tib carnis ⁊ acuriositate sẽ ua¬
tanea cognoscendi uideo ꝙxͣcͣ ĩi
assequtus sum posse refrenare
aĩm meum cum eis reb ca¬

Expanded text:
ante te. Cum autem non peccator ante te. Cum autem non peccator laudatur in desideriis animae suae, nec qui iniqua gerit benedicitur , sed laudatur homo propter aliquod donum quod dedisti ei; at ille plus gaudet sibi laudari se, quam ipsum donum habere unde laudatur: etiam iste te vituperante laudatur; et melior jam ille qui lauda, quam iste qui laudatus est. Illi enim placuit in homine donum Dei; huic amplius placuit donum hominis quam Dei. tationibus quotidie, Domine; sine cessatione tentamur. Quotidiana fornax re ad te gemitum cordis mei, et flumina oculorum meorum. Neque enim facile colligo quam sim ab ista peste mundatior, et multum timeo occulta mea , quae norunt oculi tui, mei autem non. Est enim qualiscumque in aliis generibus tentationum mihi facultas explorandi me; in hoc pene nulla est. Nam et a voluptatibus carnis, et a curiositate supervacanea cognoscendi, video quantum assecutus sim posse refrenare animum meum, cum eis rebus ca
Abbreviated transcription (Latin):
cessauit ame aut cessare ĩ hac
ut inde sit gaudium ꝙ nõ ẽ
gaudiũ inỹa uita ẽ ⁊ feda iac¬
tancia hinc fit uł maxime
non amarete nec caste tin̾e
te.Ideoq tu suꝑbis resistis
humilib aut̃ d̾as gr̃aui ⁊ in¬
conas suꝑ ambiciones cłi. ⁊
cessariũ ẽ amari ⁊ tim̾i ab
tuduns nr̃e ubiq spargẽs
iñ laqueis euge enge ut dñ
ainde colligiiꝰ in caute capiã
⁊ aueritate tua gaudiũ nr̃m
deponamins ato in hoĩm falsa¬
beat non ad concordiam cari¬
tatis sed adꝯsorsiũ supplici qͥ
statuit sedem suam pon̾et ĩ
aquilonẽ absce ꝑu̾sa ⁊ distorta
uia inmitanti tenebrosi fri¬
gidi q seruirent nos aũt dñe
pusillus grex tius ecce sumꝰ tu
nos posside pretende alias tuas
⁊ fugiamus subeas gr̃a nr̃a
tu esto pp̃ te amemur ⁊ u̾bum
tuum timeatur in nob qui lau¬
dari uult ab hoĩb uituꝑante
te non defendetur abhomĩb
iudicante te nec eripietur dãp¬

Expanded text:
cessavit a me, aut cessare in hac cessavit a me, aut cessare in hac ut inde sit gaudium, quod non est gaudium, misera vita est, et foeda jactantia. Hinc fit vel maxime non amare te, nec caste timere te. Ideoque tu superbis resistis, humilibus autem das gratiam ; et intonas super ambitiones saeculi, et cessarium est amari et timeri ab titudinis nostrae, ubique spargens in laqueis, Euge, euge: ut dum avide colligimus, incaute capiamur, et a veritate tua gaudium nostrum deponamus, atque in hominum fallabeat, non ad concordiam charitatis, sed ad consortium supplicii, qui statuit sedem suam ponere in aquilone, ut te perversa et distorta via imitanti , tenebrosi frigidique servirent. Nos autem, Domine, pusillus grex tuus ecce sumus ; tu nos posside. Praetende alas tuas, et fugiamus sub eas. Gloria nostra tu esto; propter te amemur, et verbum tuum timeatur in nobis. Qui laudari vult ab hominibus vituperante te, non defendetur ab hominibus judicante te, nec eripietur damn
Abbreviated transcription (Latin):
nitatis cat̾uas hĩc ⁊ oratões
nre sepe int̾rimpunt᷑ atq
turbantur ⁊ aute ꝯspectũ tu¬
um dum ad aures tuas ci uo¬
cẽs cordis intendimꝰ nescio
unde irruentib mitigato¬
riis cogitacionib res tãta p̃¬
ciditur. nũquid ⁊̃ ħ inter ꝯ¬
tempnenda deputabimus
aut aliquid nos reducet in
pisti mutare nos ⁊ tuscis ꝙͣ¬
ta exꝑte mutaueris q̃ mẽ
primitus sana alibidine uẽ¬
Dicandi me ut ꝓpicius fias ⁊̃
cet̾is om̃ib iniquitatib me¬
is ⁊ sanes omẽs langnores me¬
os ⁊ redimes de corruptione
ritam meaul ⁊ corones me ĩ
bonis desideriũ meũ qr ꝯp̾sis¬
ti atimore tuo suꝑbiã meam
⁊ mansue fecisti iugo tuo cer¬
uicem meam ⁊ nũc pto illud
⁊ leue ẽ michi cim̃ sic ꝓmisisti
⁊ fecisti ⁊ uere sic erat ⁊ nesci¬
ebam qñ id sb̾ire metuebam
po dñaris quia solus uerus do¬
minus es qui non habes do¬
minũ ñꝙͦ hoc hoc quoq ter¬
cium temptationis genus

Expanded text:
nitatis catervas, hinc et orationes nitatis catervas, hinc et orationes nostrae saepe interrumpuntur atque turbantur, et ante conspectum tuum, dum ad aures tuas uocem feordis intendimus, nescio unde inruentibus nugatoriis cogitationibus res tanta praeciditur. Numquid etiam hoc inter contemnenda deputabimus aut aliquid nos redducet in pisti mutare nos? et tu scis, quanta ex parte mutaueris, qui me primitus sanas a libidine uindicandi me, ut propitius fias etiam ceteris omnibus iniquitatibus meis et sanes omnes languores meos et redimas de corruptione uitam meam et corones me in bonis desiderium meum, qui conpressisti a timore tuo superbiam meam et mansuefecisti iugo tuo ceruicem meam. et nunc porto illud, et lene est mihi, quoniam sic promisisti et fecisti; et uere sic erat et nesciebpho dominaris, quia solus verus Dominus es qui non habes dominum; numquid hoc quoque tertium tentationis genus
Abbreviated transcription (Latin):
simis ⁊ ꝯtemptibilib reb cu-¬
pe labamur quis enun̾iat᷑. tͦ¬
ciens uarrantes in anima pꝰ qiͣ
tolłamus ne offendamꝰ infir¬
mos. deinde paulatim libẽt̾
aduertimus cauẽt᷑crentẽ pꝰt
leporemiam nõ specto cum
ĩ cũto fit. ac uͦ in agrosi cãn
transeã au̾tit me fortassis
⁊ ab aliqua magna cogitacio¬
ne atq ad se ꝯu̾tit. illa uena¬
cio non de uiare cogens corꝑe
in menti. sed cordis indina¬
cione ⁊ nͥ iam mͥ de mõstrata
infirmitate mea cito ammo¬
ueas aut ex ip̃a uisione per
aliꝙͣ ꝯsiderationem ute as¬
surgere aut totium ꝯtemp¬
n̾e atq transire uanꝰ hebesco.
quid cum me domi sedentẽ
stellio inust᷑as capt̃as uł arra¬
neam recib sius irruẽtes. ĩ¬
plicans sepe intentũ facit.
lauandum te creatorem mu¬
rificum atq ordĩatorem r̾r̾
pio aliud ẽ scico surg̾e aᵈ est
noncadere. ⁊ talib uita mea
plena ⁊ uua spes mea mag

Expanded text:
simis et contemptibilibus rebus cusimis et contemptibilibus rebus cupe labamur, quis enumerat? Quoties narrantes inania, primo quasi toleramus ne offendamus infirmos, deinde paulatim libenter advertimus? Canem currentem post leporem jam non specto, cum in circo fit: at vero in agro, si casu transeam, avertit me fortassis et ab aliqua magna cogitatione, atque ad se convertit illa venatio; non deviare cogens corpore jumenti, sed cordis inclinatione. Et nisi jam mihi demonstrata infirmitate mea, cito admoneas, aut ex ipsa visione per aliquam considerationem in te assurgere, aut totum contemnere atque transire, vanus hebesco. Quid cum me domi sedentem stellio muscas captans, vel aranea retibus suis irruentes implicans, saepe intentum facit? laudandum te, creatorem mirificum atque ordinatorem rerum pio. Aliud est cito surgere, aliud est non cadere. Et talibus vita mea plena est, et una spes mea magn
Abbreviated transcription (Latin):
scire homines cupuint hĩc ẽ¬
sine ꝑ artes magitas queritur
hinc. ⁊̃ in ip̃a religione deus
temptatur cum signa ⁊ prodi¬
gia flagitantur non ad aliꝙͣx
salutem s ad soleͤm exꝑiẽciã
desid̾ata in hac taminmẽsa
corde dispułim sicut donastĩ
nie fac̾e deus salutis mee. ac tñ
ratani nrãm tam multa hiꝰ
gn̾is r̃r̃ circumstrepãt qñ au¬
deo dicere ulla re tali me in tm̃
fĩ ad speccandũ ⁊ noua cura ca¬
piendum sana me iam thea¬
tra non rapuint nec curo nos¬
se transitus syderum nͨ amma
mea nsꝙͣ responsa que st̃ sibra¬
rum omĩa sacrilega satram̃ ta
detestor. ad te dñe deus meus
cui humilẽ famulatum ac sĩ¬
plicem debed qñtis mecũ sug¬
gestionib machinatoĩb agit
inimicus ut signũ aͦd petam.
S obsecro te ꝑ regen nrm ⁊ pa¬
triam ierłm simplicem castã
ut ꝙ̃ ad̾ a melonge est ad ista
ꝯcessio. ita sit sꝑ longe atq lõgiꝰ
ꝓsalute aũt cuiꝰꝙͣ cum te rogo
alius multũ differens finis est

Expanded text:
scire homines cupiunt. hinc etfine per artes magicas quaeritur. hinc etiam in ipsa religione deus temptatur, cum signa et prodigia flagitantur non ad aliquam salutem, sed ad solam experientiam desiderata. In hac tam immensa corde dispulerim, sicuti donasti me facere, deus salutis meae; attamen vitam nostram tam multa hujus generis rerum circumstrepant; quando audeo dicere nulla re tali me intentum fieri ad spectandum, et vana cura capiendum? Sane me jam theatra non rapiunt, nec curo nosse transitus siderum, nec anima mea unquam responsa quaesivit umbrarum; omnia sacrilega sacramenta detestor. A te, Domine Deus meus, cui humilem famulatum ac simplicem debeo, quantis mecum suggestionum machinationibus agit inimicus ut signum aliquod petam? Sed obsecro te per Regem nostrum, et patriam Jerusalem simplicem, castam, ut quemadmodum a me longe est ista consensio, ita sit semper longe atque longius. Pro salute autem cujusquam cum te rogo, alius multum differens finis est
Abbreviated transcription (Latin):
transitoriam uocem fac̾es
qua diceres ut fieret celũ
⁊ terra. quic ꝙͥ ensm illud
esset uude talis uox fieret
nisi abste factum ess oĩo
non ess ut gͦ fieret corpꝰ
unde ista uerba fierent qͦ
u̾bo ate dcm̃ est. uocas itaq
nos ad intlłigendum u̾bum¬
tuum deum apudte deuin
ꝙ sempiterne diꝯtur oĩa n¬
finitur ꝙ dicebatur ⁊ ditit᷑
aliud ut possint dicͥ ꝯmĩas
simul ac sempiterna omĩa.
alio quimn iam tempꝰ ⁊ muita-¬
uera eternitas nec uera in¬
mortalitas. hoc noui deus
meus ⁊ gracias ago. noui
ꝯfiteor tibi domine mecũ¬
q nouit ⁊ bñdixit cequisqͥs
in gratus non est c̾te u̾itati
nouimus domine nourmꝰ
qmͣ u̾bo tuo credidit atq sus¬
cedit. qrm̃ u̾e in mortale at
eternum est. ⁊ ideo u̾bo tibi
coeterno simul ⁊ sempit̾no
dicendo fatis nec tamen si¬
mul ⁊ sempiterne fuint que
dicendo facis. Eur queso dñe
deus meus ut cumq udeo s
qũo id eloqͣr uescio nisi quod

Expanded text:
transitoriam -uocem faceres, transitoriam -uocem faceres, qua diceres ut fieret caelum et terra. quidquid enim illud esset, unde talis uox fieret, nisi abs te factum esset, omnino non esset. ut ergo fieret corpus, unde ista uerba fierent, quo uerbo a te dictum est? Vocas itaque nos ad intellegendum uerbum, deum apud te deum, quod sempiterne difinitur, quod dicebatur, et dicitur aliud, ut possint dici omnia, sed simul ac sempiterne omnia: alioquin iam tempus et mutaaeternitas nec uera inmortalitas. hoc noui, deus meus, et gratias ago. noui, confiteor tibi, domine deus, mecumque nouit et benedicit te quisquis ingratus non est certae ueritati. nouimus enim, domine, nouimus, quam uerbi tui cedit atque succedit, quoniam uere inmortale atque aeternum est. et ideo uerbo tibi coaeterno simul et sempiterne dicendo facis: nec tamen simul et sempiterna fiunt omnia, quae dicendo facis. Cur, quaeso, domine deus meus? utcumque uideo, sed quomodo id eloquar nescio, nisi quia
Abbreviated transcription (Latin):
sacta est cepta ⁊ fĩnita so¬
nuerunt silłe atq transiert̃
cła post primam tercia p̾st
secundam atq inde ex ordĩe
donec ex ultima post cetͥas
silencium q post ultimã
unde claret atq eminet ꝙ
creature motus ex p̾ssit
eam seruieus eterne uo¬
luptatis tue. ip̃e temꝑalis
⁊ hec ad tempus fc̃a uerba
tua nunciauit auris ext̾s¬
or m̃ti prudenti cusus auris
interior posita est ad et̾m̃
u̾bum tuum. at illa ꝯꝑa¬
uit ħ uerba temꝑaliter so¬
nancia cum eterno su silẽ¬
cio uerbo tuo. ⁊ dixit aliud
est longe aluid est hoc lon¬
ge in fra me sunt nec sũt
qr fuguint ⁊ pret̾eunt. u̾¬
bum autem dei mei sripͣ
me manet ineternum. Si
gͦ u̾bis soniantib ⁊ p̾ ter¬
euntib dixisti ut fieret
celum ⁊ texram erat iã
⁊ tͥram cusus motib tem¬
ꝑalib tempałr uox illa
ꝑcurret. nullum autem
corpus añ celum et t̾ram.
ac si erat id certe sine tran¬
sitoria uoce feceras. unde

Expanded text:
sacta est, coepta et finita. sosacta est, coepta et finita. sonuerunt syllabae atque transierant, secunda post primam, tertia post secundam atque inde ex ordine, donec ultima post ceteras silentiumque post ultimam. unde claret atque eminet, quod creaturae motus expressit eam seruiens aeternae uoluntati tuae ipse temporalis. et haec ad tempus facta uerba tua nuntiauit auris exterior menti prudenti, cuius auris interior posita est ad aeternum uerbum tuum. at illa conparauit haec uerba temporaliter sonantia cum aeterno in silentio uerbo tuo et dixit: aliud est longe, longe aliud est. haec longe infra me sunt nec sunt, quia fugiunt et praetereunt: uerbum autem dei mei supra me manet in aeternum. si ergo uerbis sonantibus et praetereuntibus dixisti, ut fieret caelum et terra, atque et terram, cuius motibus temporalibus temporaliter uox illa rcurreret. nullum autem corpus ante caelum et terram, aut si erat, id certe sine transitoria uoce feceras, unde
Abbreviated transcription (Latin):
tu instituisses ea. tu fabro
corpus tu animum mẽbris
imꝑantem fecisti. tu mat̾iã
unde facit aliquid tu ingeni¬
um quodartem capiat ⁊ ui¬
deat intus truid faciat foris
insensum cors quo in terp̾te
traiciat ab animo admate¬
riam adꝙ facit et renunci¬
et animo quid fem̃ sit ut
ille intus ꝯsulat p̃sidentem
sibi u̾itatem an bene fcm̃
sit. te laudant hec omnia
creatorem omnium. S qũo¬
tu fatis ea qũo fecissei dens
celum ⁊ terram non utiq
incelo neq iu terra fecisti ce¬
lum ⁊ terram ness in aere
aut in aciiis qm̃ ⁊ hec perti¬
nent ad celum ⁊ terram n
ĩ uniu̾so mundo fecisti uniu̾¬
sum mundum quia nion e¬
rat ubi fieret aute qm fie¬
ret ut esset nec in manu
tenebras aliquid. unde fa¬
teres celum ⁊ terram nam
unde tibi hoc sꝑ tu non fece¬
ras unde aliquid faceres
dixisti. nun quid illo modo
quo fcã est uox de nube dicẽs
hic est filius meus dilectus
illa enim uox acta atq trã¬

Expanded text:
tu instituisses ea? tu fabro tu instituisses ea? tu fabro corpus, tu animam membris imperitantem fecisti, tu materiam, unde facit aliquid, tu ingenium, quo artem capiat et uideat intus quid faciat foris, tu sensum corporis, quo interprete traiciat ab animo ad materiam id quod facit, et renuntiet animo quid factum sit, ut ille intus consulat praesidentem sibi ueritatem, an bene factum sit. te laudant haec omnia creatorem omnium. sed tu quomodo facis ea? quomodo fecisti, deus, caelum et terram? non utique in caelo neque in terra fecisti caelum et terram neque in aere aut in aquis, quoniam et haec pertinent ad caelum et terram, neque in uniuerso mundo fecisti uniuersum mundum, quia non erat, ubi fieret, antequam fieret ut esset. nec manu tenebas aliquid, unde faceres caelum et terram: nam unde tibi hoc, quod tu non feceras, unde aliquid faceres?dixisti? numquid illo modo, quo facta est uox de nube dicens: hic est filius meus dilectus? illa enim uox acta atque tran
Abbreviated transcription (Latin):
peccatis meis et qui illi seruo
tuo dedisti ħ dicere da michi ⁊¬
ħ incelligere. ecce sunt celũ
⁊ t̾ra clamant tuod fc̃a sũt
mutantur enim atq uariã
atq uariari clamant. ⁊ qid̾se
ip̃a non fecerint. Ideo sumus
ante qm essemus ut fi̾m pos¬
semus anobis ⁊ uox dicenciũ
est ip̃a euidencia tugͦ domi¬
ne fecisti ea qui pulcher es
pulcra sunt enim qui bonꝰ
es bona sunt enim qui es. st̃
ita bona sunt. nec ita sunt
sicut tu cõgn̾itor eoꝵ quo ꝯ¬
ꝑato nec pulcra st̃ nec bona
⁊ sciencia nr̃a sciencie tue. ꝯ¬
fecisti celum et terram ⁊
que machina tam grandis
operacionis tue. non enim
sicut homo ar tifex formãs
corpus de corꝑe ar bitratu a¬
nime ualentis imponere ut¬
cumq speciem qm cernit
in semet ipsa int̾no ocło ⁊
ĩnde hoc ualeret nisi qr tu
fecisti eam ⁊ imponit spẽm¬
iam existenti ⁊ habenti ut es¬
set ueluti terre aut lapide aut
lignoant auro aut id genus
rr̾ cuilz ⁊ iuide ista essent nͥ

Expanded text:
peccatis meis, et qui illi seruo tuo dedisti haec dicere, da et mihi haec intellegere. Ecce sunt caelum et terra, clamant, quod facta sint; mutantur enim atque uarianatque uariari. clamant etiam, quod se ipsa non fecerint: "ideo sumus,antequam essemus, ut fieri possemus a nobis. " et uox dicentium est ipsa euidentia. tu ergo, domine, fecisti ea, qui pulcher es: pulchra sunt enim; qui bonus es: bona sunt enim; qui es: sunt ita bona sunt nec ita sunt, sicut tu conditor eorum, quo conparato nec pulchra sunt nec bona et scientia nostra scientiae tuae cfecisti caelum et terram et quae machina tam grandis operationis tuae? non enim sicut homo artifex formans corpus de corpore arbitratu animae ualentis imponere utcumque speciem, quam cernit in semet ipsa interno oculo — et unde hoc ualeret, nisi quia tu fecisti eam? — et imponit speiam exsistenti et habenti, ut esset, ueluti terrae aut lapidi aut ligno aut auro aut id genus rerum cuilibet. et unde ista essent, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
ut possit esse ix longum sit
iam suꝑiorib nocib clamat
p̃sens tp̃c longum se ẽe nõ
posse. et tñ domine sentimus
longius aut b̾uius i̾ tempꝰ
ꝙͣ illud ⁊ respondebimus
duplum ẽẽ hoc uł triplum ĩ
aut̃ simplum. aut tm̃ hoc ẽẽ
qnͣtum illud. si p̃ter eñcia

Expanded text:
ut possit esse quod longum sit, ut possit esse quod longum sit, iam superioribus uocibus clamat praesens tempus longum se esse non posse. Et tamen, domine, sentimus longius aut breuius illud tempus quam illud et respondemus duplum esse hoc uel triplum, illud autem simplum aut tantum hoc esse quantum illud. sed praetereuntia
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣꝙͣ n mensis qui agitur p̃sens
est. s unus dies si pͥmus futͦis
cet̾is. si nouissimꝰ pret̾itis cet̾is
si medii eoꝵ quilib int̾ p̾t̾ios
et futuros et te presens tẽpus
ꝙ solum ĩueniebamius lõgum¬
appellandum iux ad iiuꝰdiei
spacium ꝯtractum est. s discuci¬
amus ⁊̃ ipm̃ qr nec unꝰ dies to¬
tus est p̃sens nocturnis eius ⁊
expletur quaꝵ prima cet̾as fu¬
turas ht̃ nouissima p̃titas. a¬
liqua u̾o inter iectarum aĩ se
p̃t̾itas pꝰt se futuras ⁊ ip̃auna
hora fugituis ꝑicłis agitur qͥd¬
diuidi possit id solum est ꝙ p̃
sens dicatur. ꝙ tñ ita raptĩ a
futuro inp̃t̾itũ tnͣsuolat ut
nulla morula extendatur. nã
si extendatur d̾iditur int̾ p̾t̾i¬
dicamus anfuturs̃ nõ quidẽ
dicimus longum est. qr nõ¬
dum est quid longum sit set
erit longum. qr ꝙ sit longũ
ñd̾ erit. Si aũt tunc erit lõ¬
gum. cum ex futo ꝙ ũ dũ est
ẽẽ iam ceꝑit ⁊ p̾sens fcm̃ erit

Expanded text:
neque mensis, qui agitur, praesens est, sed unus dies: si primus, futuris ceteris, si nouissimus, praeteritis ceteris, si mediorum quilibet, inter praeteritos et futuros. Ecce praesens tempus, quod solum iappellandum, vix ad unius diei spatium contractum est. Sed discutiamus etiam ipsum, quia nec unus dies totus est praesens. Nocturnis enim et quatuor expletur, quarum prima caeteras futuras habet, novissima praeteritas; aliqua vero interjectarum ante se praeteritas, post se futuras. Et ipsa una hora fugitivis particulis agitur: qdividi possit, id solum est quod praesens dicatur. Quod tamen ita raptim a futuro in praeteritum transvolat, ut nulla morula extendatur. Nam si extenditur, dividitur in praeteridicamus? an futurum? non quidem dicimus: longum est, quia nondum est quod longum sit, sed erit longum, quia quid sit longum nondum erit: si autem tunc erit longum, cum ex futuro quod nondum est esse iam coeperit et praesens factum erit,
Abbreviated transcription (Latin):
erat ꝙͣ metiri posset. s ⁊ tũc ñ
sonabat ibat .n. ⁊ p̾t̾ibat an
iõ magis pot̾at. p̾t̾iens enĩten¬
debatur in aliꝙ spacium tprĩs
sonat ꝯtinuato temꝑe sine
ulla distinctõne metiamꝰ eãdẽ
lonat cunt ir sonare cessau̾it
iam p̾t̾ita erit ⁊ nõ erit q̃ poss
metiri. metiam᷑ plane ⁊ dicamꝰ
qnͣta sit. s ad huc sonat nec
metiri pot̃ nͥ abñcio sui quo so¬
nare cepit usq adfinem quo
desinit ip̃m quippe int̾uallum
metimur ab aliquo u̾cio usq ad
finita est metiri non pot̃ ut di¬
catur ꝙͣ longua uł breuis sit nͤ
dici aut equalis alicui aut aliꝙͣ
simꝑla uł dupla uł quid aliud.
cumaũt finita fui̾t iam nõ erit.
quo pecto gͥ metiri pot̾it ⁊ me¬
timur tñ temrꝑa nec ea q̃ ñdũ
sunt nec ea que iam non sunt

Expanded text:
unc non unc non stabat; ibat enim et praeteriebat. an ideo magis poterat? praeteriens enim tendebatur in aliquod spatium temporis, sonat continuato tenore sine ulla distinctione: metiamur eam, dum sonat; cum enim sonare cessauerit, iam praeterita erit et non erit, quae possit metiri. metiamur plane et dicamus, quanta sit. sed adhuc sonat nec metiri potest nisi ab initio Sui, quo sonare coepit, usque ad finem, quo desinit. ipsum quippe interuallum metimur ab aliquo initio usque ad finita est, metiri non potest, ut dicatur, quam longa uel breuis sit, nec dici aut aequalis alicui aut ad aliquam simpla uel dupla uel quid aliud. cum autem finita fuerit, iam non erit. quo pacto igitur metiri poterit? et metimur tamen tempora, nec ea, quae nondum sunt
Abbreviated transcription (Latin):
le rote diem ẽẽ. nec tamẽ iõ tẽpꝰ¬
men ita pes ita silła uide michi
uisum est nͥ ẽẽ aliud tempus ꝙͣ
distensionem. S cinꝰ rei nescio.
ecce mirũ si non ip̃iꝰ animi qͥd
.ii. metior. obsecro deus meus
⁊ dico aut indefinite longius
duplum est hoc ꝙͣ illud tẽpus
metior. scio s non metior fut᷑m
qr ñdum est. non mecior presẽs
qr nlło sꝑaciotenditur. nõ me¬
cior p̃t̾itum q iam nõ ẽ. quid gͦ
metior ant p̾t̾euncia tp̃r̃a nõ
p̾t̾ita. si .n. dix̾am insiste anime
mens et accende fortit̾ deus ad¬
iutor nr̃ ip̃e fecit nos ⁊ nõ ip̃i
nos. accende ubi albescit u̾itas.
ecte puta uox tors incipit sona¬
re ⁊ sonat ⁊ adhuc sonat ⁊ ad
huc desinit. Iamq silenciũ est
uox illa p̾t̾ita ẽ ⁊ non ẽ iã uox
futura erat añꝙͣ sonaret ⁊ nõ
pot̾at metiri qr ñdũ erat. ⁊ ũc
non potest qr iamnõ est. Tũc
gͦ pot̾at cum sonabat qr tunc¬

Expanded text:
ae rotae diem esse, nec tamen ideo tempae rotae diem esse, nec tamen ideo tempmen, ita pes, ita syllaba. inde mihi uisum est nihil esse aliud tempus quam distentionem: sed cuius rei, nescio, et mirum, si non ipsius animi. quid enim metior, obsecro, deus meus, et dico aut indefinite: "longius "duplum est hoc ad illud?" tempus metior, scio; sed non metior futurum, quia nondum est, non metior praesens, quia nullo spatio tenditur, non metior praeteritum, quia iam non est. quid ergo metior? an praetereuntia tempora, non praeterita? sic enim dixeram. Insiste, anime meus, et adtende fortiter: deus adiutor noster; ipse fecit nos, et non nos. adtende, ubi albescet ueritas. ecce puta uox corporis incipit sonare et sonat et adhuc sonat et ecce desinit, iamque silentium est, et uox illa praeterita est et non est iam uox. futura erat, antequam sonaret, et non poterat metiri, quia nondum erat, et nunc non potest, quia iam non est. tunc ergo poterat, cum
Abbreviated transcription (Latin):
ille ꝙͣ diu fecit hoc ille ⁊ ꝙͣꝵ lõ¬
guo tp̃re illud non uidi ⁊ du¬
nifestissima ⁊ usitatissima st̃
eadem rursus nimis latent. ⁊
noi a ẽ inuentio eoꝵ audiui a
quodam homine docto ꝙ solis
acl une ac sid̾um motus ipsa
sunt tp̃ra ⁊ nõ anni. Cur .n. nõ
potius omniũ corꝑũ motus sẽ
tpr̃a anuero si cessarent celi lu¬
mina ⁊ mou̾et᷑ rota fugłi nõ eẽt
tempus quo metiremur eos gi¬
ros ⁊ diceremus autlibus
morulis agiut si alias tardius a¬
lias uelocius mou̾et᷑ alios mag̃
diut᷑nos esse alios minus aut
cum ħ diceremus non ⁊ nos in
tempore loq̃remur. aut eẽrit in
u̾bis nr̃is alie longe sillabe alie
breues. nisi qr ille longiore tpr̃e
sonuissent iste breuiore. deus do¬
na hominib uidere in ꝑuo ꝯ¬
munes noticias r̃rͣ ꝑuaꝵ atq
magnaꝵ sunt sid̾a ⁊ luminaria
celi in signis ⁊ in temꝑib ⁊ in
dieb ⁊ in annis st̃ nͦ s nec ego
dix̾im circuitum illius ligneo.¬

Expanded text:
ille", "quamdiu fecit hoc ille" et: "quam longo tempore illud non uidi" et: "dunifestissima et usitatissima sunt, et eadem rursus nimis latent et noua est inuentio eorum. Audiui a quodam homine docto, quod solis et lunae ac siderum motus ipsa sint tempora, et non adnui. cur enim non potius omnium corporum motus sint tempora? an uero, si cessarent caeli lumina et moueretur rota figuli, non esset tempus, quo metiremur eos gyros et diceremus aut aequalibus moralis agi, aut si alias tardius, alias uelocius moueretur, alios magis diuturnos esse, alios minus? aut cum haec diceremus, non et nos in tempore loqueremur aut essent in uerbis nostris aliae longae syllabae, aliae breues, nisi quia illae longiore tempore sonuissent, istae breuiore? deus, dona hominibus uidere in paruo communes notitias rerum paruarum atque magnarum. sunt sidera et luminaria caeli in signis et in temporibus et in diebus et in annis. sunt uero; sed nec ego dixerim circuitum illius ligneol
Abbreviated transcription (Latin):
fico. S ⁊̃ qua sensifico carnẽ
meam ꝙͣ michi fabricauit deꝰ
iubens ocło ut nõ audĩat ⁊ au¬
riut non uideat. s illi ꝑ ꝙ ui
sigillatim cet̾is sensib sedib¬

Expanded text:
fico sed etiam qua sensifico carnem meam, quam mihi fabricauit dominus, iubens oculo, ut non audiat, et auri, ut non uideat, sed illi, per quem uidt propria singillatim ceteris sensibus sedib
Abbreviated transcription (Latin):
trabamur fumͣs illd̾ flecib la¬
crimosis gemitib q̃ celebrare
qr hiis płmq sol de plorari q̃¬
dam miseria morienciũ aut
qͣi oĩmoda extinccio. ac illa nͥ
misere moriebatur. nͨ oĩno
moriebatur. hoc et docum̃tis
moꝵ euis et fide non ficta racõ¬
nib q c̾tis tenebamus. quid
rupta ulłiꝰ recens: gratulabar
quidem testimonio eius ꝙ ĩ
ea ip̃a ultima eg̾tudine eius¬
obseaniis meis int̾ blandiens
appellabat me pm̃. et ꝯmemo¬
rabat grandẽ dilectionis affec¬
tum nũty se audisse exore mõ
iaclũ in sedurum: aut ꝯtume¬
liosũ sermonẽ. S tñ quid ta¬
le deus meus qui fecisti nos. ꝙͥ
ꝯꝑabile hẽbat honor ame de¬
latus illi et serintus ab illa mͥ.
qm̃ itaq deserebar tã magno
esus solacio sançiabat᷑ aĩa mea
et qͣi dilaniabat᷑ uita q̃ una fcã
erat ex mea et illius. cohĩto
gͦ affletu illo pño psalt̾iũ erri¬
puit enodius et cantare cepit

Expanded text:
trabamur funus illud questibus latrabamur funus illud questibus lacrimosis gemitibusque celebrare, quia his plerumque solet deplorari quaedam miseria morientium aut quasi omnimoda extinctio. at illa nec misere moriebatur nec omnino moriebatur. hoc et documentis morum eius et fide non ficta rationibusque certis tenebamus. Quid rupta uulnus recens? gratulabar quidem testimonio eius, quod in ea ipsa ultima aegritudine obsequiis meis interblandiens appellabat me pium et conmemorabat grandi dilectionis affectu numquam se audisse ex ore meo iaculatum in se durum aut contumeliosum sonum. sed tamen quid tale, deus meus, qui fecisti nos, quid conparabile habebat honor a me delatus illi et seruitus ab illa mihi? quoniam itaque deserebar tam magno eius solacio, sauciabatur anima et quasi dilaniabatur uita, quae una facta erat ex mea et illius. Uohibito ergo a netu illo puero psaltermm arripuit Euodius et cantare coepit
Abbreviated transcription (Latin):
quid ħ facio non apꝑuit desid̾a¬
re inpatria mori. audiui ⁊̃ pꝰ ea
colloq̃bat᷑ quodã die de ꝯtẽptu
uite huiꝰ et bone mortis ubi ip̃e
non aderam. Illisq stupentib
uirtutẽ femine qmͣ tu ded̾as
ei querentib q̃ utrũ nõ formi¬
daret tam longe asuaciuitate
corꝰ relinq̃re. nicħ inquit lõge
est d̾o. neq timend̾ ẽ ne ille s̃
agnoscat infine scłi. unde me
resuscitet. ergo die nouo egͥ¬
tudinis sue qͥntͣgesimo et sexto
anno e tatis sue. tͥcesimo et
t̾cio etatis mee. anima illare¬
ligiosa et pia cor soluta ẽip̾me¬
bam oculos eius et ꝯfluebat ĩ
p̃cordia mea mestitudo ingẽs
et tñsfluebat in lacrimas. Ibi¬
demq ocłi mei molento ani¬
mi imꝑio resorbebant fõtẽ
suum us ad siccitatem. et in
tali luctamine ualde m̃ male
erat. Tñ uͦ uͥ esflauit ext̾mũ¬
spm puer adeo datꝰ exclamauit
inplanctũ acq ab oĩb nobis co
et tatebat n enin decerearbi¬

Expanded text:
quid hic facio?" non apparuit desideraquid hic facio?" non apparuit desiderare in patria mori. audiui etiam posconloquebatur quodam die de contemtu uitae huius et bono mortis, ubi ipse non aderam, illisque stupentibus uirtutem feminae — quoniam tu dederas ei — quaerentibusque, utrum non formidaret tam longe a sua ciuitate corpus relinquere: "nihil" inquit "longe est deo, neque timendum est, ne ille non agnoscat in fine saeculi, unde me resuscitet". ergo die nono aegritudinis suae, quinquagensimo et sexto anno aetatis suae, tricensimo et tertio aetatis meae, anima illa religiosa et pia corpore soluta est. Premebam oculos eius, et confluebat in praecordia mea maestitudo ingens et transfluebat in lacrimas, ibidemque oculi mei uiolento animi imperio resorbebant fontem suum usque ad siccitatem, et in tali luctamine ualde male mihi erat. tum uero, ubi efflauit extremum, puer Adeodatus exclamauit in planctu atque ab omnibus nobis cohet tacebat. neque enim decere arbi
Abbreviated transcription (Latin):
quit hoc corꝰ uͥcũq. nicħ uos
eiꝰ cura ꝯturbet. tantsi illud uoᷤ
rogo ut ad dñi altare memi¬
u̾itis mei ubi fu̾itis. Cũq hãc
snĩam uerbis quib poterat
explicasset ꝯcicuit. et ingͣnes¬
cente morbo ex̾ceba. ego u̾o
cogitans dona tua deꝰ ĩuisibił
que inmittis in corda fideliũ tu¬
oꝵ et ꝓueniũt inde fruges ad.¬
mirabiles. gaudebã et grãs tibi
agebam recolens ꝙ noueram
qnͣta cura sꝑ estuass de sepulcͦ
ꝙ sibi ꝓuiderat et p̃parauerat
iuxͣ corpus uiri sui. qr enĩ ualde
ꝯcorditer lux̾ant id ⁊̃ uolebat
ut est animꝰ humanus minꝰ
capax dm̃noꝵ aduĩgi ad illã feli¬
titatẽ et ꝯmemorari abhõĩb
ꝯcessum sibi ẽẽ pꝰ cransinari¬
nam ꝑegrinationẽ. ut ꝯm̃cta
coͣr amboꝵ ꝯiugũ t̾ra teg̾etur.
Qñaũt ista ĩ anitas plenitudi¬
ne bonitatis tue ceꝑat in esus
torde non ẽe. nesciebam et leta¬
nr̃o ad fenestram cũ dixit iam

Expanded text:
quit "hoc corpus ubicumque: nihil uos quit "hoc corpus ubicumque: nihil uos eius cura conturbet; tantum illud uos rogo, ut ad domini altare memineritis mei, ubiubi fueritis". cumque hanc sententiam uerbis quibus poterat explicasset, conticuit et ingrauescente morbo exercebatur. Ego uero cogitans dona tua, deus inuisibilis, quae immittis in corda fidelium tuorum, et proueniunt inde fruges admirabiles, gaudebam et gratias tibi agebam recolens, quod noueram, quanta cura semper aestuasset de sepulchro, quod sibi prouiderat et praeparauerat iuxta corpus uiri sui. quia enim ualde concorditer uixerant, id etiam uolebat, ut est animus humanus minus capax diuinorum, adiungi ad illam felicitatem et conmemorari ab hominibus, concessum sibi esse post transmarinam peregrinationem, ut coniuncta terra amborum coniugum terra tegeretur. quando autem ista inanitas plenitudine bonitatis tuae coeperat in eius corde non esse, nesciebam et laetanostro ad fenestram, cum dixit: "iam
Abbreviated transcription (Latin):
u̾bis tñ dñe tu scis ꝙ illo die
cum talia loquerem᷑. et m̃dꝰ
iste nob̾ int̾ nͥ ba ilesce̾t cũ
oĩb delẽacionib suis. Tunc
ulła re iam delector in hac ui¬
ta quid hic faciã adhuc. et
curhic sim nescio iam ꝯfũp¬
ta spe huius scł̃i. unũ eratꝰ
Cumulaciꝰ hoc michi deus m̃s¬
p̃sticit ut te ⁊̃ ꝯtempta feli¬
citate t̾rena serriũ eius iuideã.
Qd hic faciosad het n  quid res¬
pond̾im. nõ satis recolo cũ ĩt̾¬
ea uix intra tiũq dies aut.
młto ampliꝰ decubuit febb.
et cũ egͦtaret qͦdã die defcm̃ ẽ.
anime passa ẽ. et paululum
sb̾stracta ap̃sentib nos ꝯcͣri¬
mus. s cito reddita ẽ sensui et
quit hic mrẽm nrãm. egosi¬
lebam et fletũ frenabã. fr̃ aũt
felitius optaret. Quo audito
illa uultu auxio reu̾b̾ans eũ
oculis ꝙ talia saꝑet atq inde
me intuens. inde ait quid di¬
cit. et mox amb̾obꝰ. pouite ĩ¬

Expanded text:
uerbis, tamen, domine, tu scis, quod illo die, uerbis, tamen, domine, tu scis, quod illo die, cum talia loqueremur et mundus iste nobis inter uerba uilesceret cum omnibus delectationibus suis, tunc  adtinet, nulla re iam delector in hac uita. quid hic faciam adhuc et cur hic sim, nescio, iam consumpta spe huius saeculi. unum erat, cumulatius hoc mihi deus praestitit, ut te etiam contemta felicitate terrena seruum eius uideam. quid hic facio?" Ad haec ei quid responderim, non satis recolo, cum interea uix intra quinque dies aut non multo amplius decubuit febribus. et cum aegrotaret, quodam die defectum animae passa est et paululum subtracta a praesentibus. nos concurrimus, sed cito reddita est sensui et inquit "matrem uestram." ego silebam et fletum frenabam. frater aufelicius optaret. quo audito illa uultu anxio reuerberans eum oculis, quod talia saperet, atque inde me intuens: "uide" ait "quid dicit." et mox ambobus: "ponite" in
Abbreviated transcription (Latin):
non cogitando sileant sõpnsa
et y maginarie reuelatõnes
oĩs linga et omne signũ. et
quidꝙͥ tñseundo fit si fui sileat
ħ omĩa non ip̃a nos fecimus
l fecit nos qͥ man in etͥnũ.
hiis dc̃ĩs si iam taceant qm̃
erex̾unt aurem in eũ qui fe¬
cit ea ⁊ loquatur ip̃e solus qͥ¬
non ꝑ ea s ꝑ se ip̃m ut audi¬
amus u̾bum eius ũ ꝑ lingnã
carnis. n ꝑuocem angłi. n
ꝑ sonitũ nubis. u ꝑ enigiia
siłitudinis. s ip̃m ꝙͣ in hiis
amamus ip̃m sine hiis audi¬
amͦ. sic̃ nẽ extendimus nos
et rabida cogitatione attiñ¬
gimus et̾nam sapĩam suꝑ
oĩa manẽtem. Sic ꝯtinuet᷑
ħ ⁊ subtrahantur alie uisio¬
nis longe imparis gn̾is. et ħ
una rapiat et ab sorbeat et
redundat int̾iora gaudia
spͤcatorem suũ. ut talis sit
sempiterna uita qͣle fuit
suspirauim᷑. Nonne ħ ẽ ĩtͣ
ingandiũ dñi tui et istud
ñ om̃s imitabim᷑. Diceluꝰ ta¬
lia et si nõ isto modoet hiis

Expanded text:
non se cogitando, sileant somnia non se cogitando, sileant somnia et imaginariae reuelationes, omnis lingua et omne signum et quidquid transeundo fit si cui sileat haec omnia: non ipsa nos fecimus, sed fecit nos qui manet in aeternum — his dictis si iam taceant, quoniam erexerunt aurem in eum, qui fecit ea, et loquatur ipse solus non per ea, sed per se ipsum, ut audiamus uerbum eius, noncarnis neque per uocem angeli nec per sonitum nubis nec per aenigma similitudinis, sed ipsum, quem in his amamus, ipsum sine his audiamus, sicut nunc extendimus nos et rapida cogitatione attingimus aeternam sapientiam super omnia manentem, si continuetur hoc et subtrahantur aliae uisiones longe inparis generis et haec una rapiat et absorbeat et recondat in interiora gaudia spectatorem suum, ut talis sit sempiterna uita, quale fuit snspirauimus, nonne hoc est: intra in gaudium domini tui? et istud non omnes inmutabimur?" Dicebam talia, etsi non isto modo et his
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯmemoracione quid̃ digna ui¬
deretur erigentes nos ardẽcio¬
re affcũ in id ip̃m ꝑ ambula¬
uimꝰ gradatim cuncta corlia
luna et stellelucent suꝑ t̾rã.
⁊ edhuc ascendebamus int̾ius
cogitando et lotrũdo te et mi¬
rando oꝑa tua et uenimꝰ in
mentes nr̃as et transcendimꝰ
eas ut atting̾emus regionẽ
ub̾tatis in deficientis ubspas¬
tis isrł in et̾nũ u̾itatis pabło¬
ta oĩa et que fuerunt. ⁊ q̃ fu¬
tura st̃. et ip̃a non sit. s sic ẽ
ut fuit et sic erit sꝑ quin po¬
cius fuisse. et fu t᷑ͣm esse non
mꝰ illi attingimus eã modice
toto ictu cordis et suspiramꝰ et
relinquim᷑ ibi religatas primi¬
cias sp̃c et remeanimꝰ adstre¬
pitum oris ur̃i ubi u̾bũ et in¬
cipr̃ et finit᷑ et quidsiłe u̾bo
tuo dño nr̃o in se ꝑmanẽtis
sũ uetustate atq ĩnouãti oĩa
dicebamꝰ. gͦ si cui sileat tumłtꝰ
carnis sileant fantasie t̾re et
aqͣꝵ et aeris sileant et poli ⁊
ip̃a si aĩa sileat et transeat se

Expanded text:
memoratione quidem digna videretur; erigentes nos ardentiore affectu in idipsum, perambulavimus gradatim cuncta corporalia, luna et stellae lucent super terram. Et adhuc ascendebamus interius cogitando, et loquendo, et mirando opera tua; et venimus in mentes nostras, et transcendimus eas, ut attingeremus regionem ubertatis indeficientis, ubi pascis Israel in aeternum veritatis pabta, et quae fuerunt et quae futura sunt, et ipsa non fit, sed sic est, ut fuit, et sic erit semper. quin potius fuisse et futurum esse non mus illi, attingimus eam modice toto ictu cordis; et suspirauimus et reliquimus ibi religatas primitias spiritus et remeauimus ad strepitum oris nostri, ubi uerbum et incipitur et finitur. et quid simile uerbo tuo, domino nostro, in se permanenti sine uetustate atque innouanti omnia? Dicebamus ergo: "si cui sileat tumultus carnis, sileant phantasiae terrae et aquarum et aeris, sileant et poli et ipsa sibi anima sileat et transeat se
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ anima iume mͥ presto st̃. uñ
ext̾is ⁊ alt̾m int̾ius. quid hoꝵ
est. uñ q̃ r̾e debui deũ meũ ꝙꝑ
iam q̃sieram ꝑ corpus a t̾ra
usq ad celum quousq potui
mitt̾e nũtios radios oculoꝵ¬
S melius tꝑ int̾nis ei quppe
renũciabant oẽs nũtii coͣrles
p̃sidenti ⁊ iudicanti. ⁊ de r̾nsõ¬
nib celi ⁊ t̾re ⁊ omiũ que ĩ
eũs sunt dicenciũ. nõ sumus
deus ⁊ ip̃e fecit nos hõ int̾ior
rognouit ħ ꝑ ext̾ioris inĩst̾m̃
ego iut̾ior cognoni ħ. ego a¬

Expanded text:
et anima in me mihi praesto sunt, unum exterius et alterum interius. quid horam est, unde quaerere debui deum meam, quem iam quaesiueram per corpus a terra usque ad caelum, quousque potui mittere nuntios - radios oculosed melius quod interius. ei quippe renuntiabant omnes nuntii corporales praesidenti et iudicanti de responsionibus caeli et terrae et omnium, quae in eis sunt, dicentium: "non sumus deus" et: ipse fecit nos. homo interior cognouit haec per exterioris ministerium; ego interior cognoui haec,
Abbreviated transcription (Latin):
int̾rogaui mũdi molẽ de deo
integ̾ sensus est apparet ħ spẽs.
tur nõ omĩb ead̾ loquitur
alia pusilla ⁊ magna uident
eam. S in t̾rogare neq̃unt.
sensib uidex rõ. homines
aũt possunt int̾rogare ut ĩ

Expanded text:
rogaui mundi molem de deo integer sensus est, apparet haec species? cur non omnibus eadem loquitur? animalia pusilla et magna uident eam, sed interrogare nequeunt. sensibus iudex ratio. homines autem pos
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ presens ⁊ undeat. om̃e p̾t̾¬
itum propelli ex futuro.
⁊ omne futurum ex p̃t̾ito
consetiui. ⁊ õe p̃teritum ac
creari et excurrere quis tene¬
bit cor hominis ut stet ⁊ ui¬
deat quõ stans dicet futura
⁊ preterita tp̃ra nec fut᷑a nͨ
p̾t̾ita eternitas nunquis ma¬
nus mea uoͣlet hoc aut ma¬
nus oris mei ꝑ loq̃las agittã
grandem rem. ecce R̾udeo
dicẽti auid faciebat deus añꝙe¬
non illud ꝙ q̃dam p̾ndisse ꝓhi¬
betur ⁊oculariterꝰ cludẽs qõnis
molentiam alta inquit stcͣtẽti¬
b gehennas ꝑabat. aᵈ ẽ iudere
ad ẽ ridere ħ non respondeo libẽ¬
cius .ii. r̾nderim nescio quod nes¬
cio qmͣ illd̾ idem irridetur qui a¬
lia interrogauit illis .n. dat᷑ qui
falsa respondit. S dicote deusnr¬

Expanded text:
esse praesens: et uideat omne praeteresse praesens: et uideat omne praeteritum propelli ex futuro et omne futurum ex praeterito consequi et omne praeteritum ac creari et excurrere? quis tenebit cor hominis, ut stet et uideat, quomodo stans dictet futura et praeterita tempora nec futura nec praeterita aeternitas? numquid manus mea ualet hoc aut manus oris mei per loquellas agit tam grandem rem? Ecce respondeo dicenti: "quid faciebat deus, antenon illud quod quidam respondisse perhibetur joculariter, eludens quaestionis violentiam: Alta, inquit, scrutantibus gehennas parabat. Aliud est videre, aliud ridere; haec non respondeo. Libentius enim responderim, Nescio, quod nescio; quam illud unde irridetur qui alta interrogavit, et laudatur qui falsa respondit. Sed dico te, Deus
Abbreviated transcription (Latin):
sue qui nobis dicunt quid
faciebat deus aũꝙͣ fac̾et celũ
⁊ terram. si enim uacabat
deo nouus excitit ⁊ uolũ tas
modo iam uera et̾ͥnitas ubi
oritur uoluntas ciue no n
erat n eĩ uolũtas d̾i c̾t᷑a ẽ.
S añ c̾aturam qr nõ cͥaretur
uolũtas enis. quod si exortũ
atura cur non sempiterna
te intlłigũt. o sapiencia dei
lux mẽciũ nũdum inclłi¬
gunt quomͦi fiant q̃ ꝑteat¬
inte fuĩt ⁊ conantur etͥna
sapere s adhuc inp̃t̾itis et
futuris r̾r̃. motib coreorũ
notilant ⁊ adhuc uanũ est
quis tenebat illud etͣfiget
illud. ut pabulum stet. ⁊
pabulum rapiat spͥendorẽ
sꝑ stantis ecernitatis ⁊ ꝯpa¬
ret cum temꝑib nũtꝑ stãti¬
b ⁊ uideat ẽẽ in corꝑabilẽ
⁊ uideat longum tempus
nͥ ex multis p̃ter euntibus
motib qui simul extendi
non possunt longum nõ
fieri. non aũt p̃t̾irs quicꝙͣ ĩ
eterno. s totum ẽe presens
nullum uero tempus totũ

Expanded text:
suae qui nobis dicunt: quid suae qui nobis dicunt: quid faciebat deus, antequam faceret caelum et terram? si enim uacabat, deo nouus extitit et uoluntas erat, quomodo iam uera aeternitas, ubi oritur uoluntas, quae non erat? neque enim uoluntas dei creatura est, sed ante creaturam, quia non crearetur uoluntas eius. quod si exortum , ut esset creatura, cur non sempiterna te intellegunt, o sapientia dei, lux mentium, nondum intellegunt, quomodo fiant, quaa sapere, sed adhuc in praeteritis et futuris rerum motibus cor eorum uolitat et adhuc uanum est. quis tenebit illud et figet illud, ut paululum stet et paululum rapiat splendorem semper stantis aeternitatis et conparet cum temporibus numquam stantibus et uideat esse inconparabilem et uideat longum tempus nisi ex multis praetereuntibus motibus, qui simul extendi non possunt, longum \'non fieri; non autem praeterire quicquam in aeterno, sed totum esse praesens; nullum uero tempus totum
Abbreviated transcription (Latin):
rabit quid est illud ꝙ inter¬
lum᷑ et percutit tor meum
qnͣtum dissimilis ei sum. ĩ¬
ardesco in qnͣtum siłis eisũ
sapiencia. Sapiencia ip̃a est
que in terlucet michi discĩ¬
dens nubilum meũ quo me
rursus cooꝑit deficientẽ ab
ea caligine atq agge pe¬
narũ mearum qm̃ sit infir¬
matus est in egestate uigor
meus ut non susferam bo¬
uum ineum donec tu domi¬
ne qui ꝓpitius factus es
om̃ib iniquitatib meis.
⁊ sa nas om̃s langores me¬
os qr ⁊ redimes de corruptio¬
ne uitam meam ⁊ corona¬
bis me in miseracione et
derium meum quo mͦ reno¬
uabitur iuuentꝰ mea sicut
aquile. spe enim salui fc̃ĩ su¬
mus ⁊ ꝓmissa tua ꝑpacien¬
ciam expectamus. audiat te
intus ẜ motinantẽ qui potest
ego fidenter ex oraculo tuo
clamabo ꝙͣ magnificara st̃
oꝑa tua dñe omĩa insipiẽcia
fecisti ⁊ illa princi ͫ ⁊ in eo
prinͦ fecisti celum ⁊ t̾ram nõ¬
ne ecce pleni sunt uetustatiᷤ

Expanded text:
rabit? quid est illud, quod interrabit? quid est illud, quod interet percutit cor meum quantum dissimilis ei sum, inardesco, in quantum similis ei sum. sapientia, sapientia ipsa est, quae interlucet mihi, discindens nubilum meum, quod me rursus cooperit deficientem ab ea caligine atque aggere poenarum mearum, quoniam sic infirmatus est in egestate uigor meus,\' ut non sufferam bonum meum, donec tu, domine, qui propitius factus es omnibus iniquitatibus meis, etiam sanes omnes languores meos, quia et redimes de corruptione uitam meam et coronabis me in miseratione et derium meum, quoniam renouabitur iuuentus mea sicut aquilae. spe enim salui facti sumus et promissa tua per patientiam expectamus. audiat te intus sermocinantem qui potest; ego fidenter ex oraculo tuo clamabo: quam magnificata sunt opera tua, domine, omnia in sapientia fecisti! et illa principium, et in eo principio fecisti caelum et terram. Nonne ecce pleni sunt uetustatis
Abbreviated transcription (Latin):
principium est quͣ ⁊ locun¬
tur niobis. sid in euãgłio ꝑ
carnem ait ⁊ hoc insonuit
foris auribus hominum ũ
cred̾etur ⁊ intus quereretur
⁊ inuensretur in et̾na u̾ita¬
te ubi om̃s discipulos bonus
⁊ solus magister docet ibiau¬
dĩo uocem cuam domine di¬
centem michi. qũoille lo¬
quitur nobis qui docet nos
qui autem non docet nos ⁊̃
siloquitur non nobis loqͥt᷑
quis porro nos docet nisi
stabilis u̾itas qr ⁊ ꝑ creat᷑am
mutabilem tum ad moue¬
mur adueritatem stabilẽ
duesmur ibi uere discimis
cum stamus ⁊ audimus eñ
⁊ gandio gaudemus pp̃ no¬
cem ip̃o si reedentes nõs ũde
simus ⁊ ideo printipiũ qr
nisi maneret cum errare¬
mus non eẽt quo rediremꝰ.
cum aũt redimus ab errore
cognoscendo utiq redimꝰ.
Unde autem cognoscamus
docet nos qr printipiũ est
u̾bo tuo. In filio tuo in uir¬
tute tua. in sapiencsa tua.
in ueritate tua miro modo
dicens ⁊ miro modo faciens.
quis ꝯprehendet quis enar¬

Expanded text:
principiuta est, quia et loquitur nobis. sic in euangelio per carnem ait, et hoc insonuit foris auribus hominum, ut crederetur et intus quaereretur et inueniretur in aeterna ueritate, ubi omnes discipulos bonus et solus magister docet. ibi audio uocem tuam, domine, dicentis mihi, quoniam ille loquitur nobis, qui docet nos, qui autem non docet nos, etiam si loquitur, non nobis loquitur. quis porro nos docet nisi stabilis ueritas? quia et per creaturam mutabilem cum admonemur, ad ueritatem stabilem ducimur, ubi uere discimus, cum stamus et audimus eum et gaudio gaudemus propter uocem sponsi, reddentes nos, unde sumus. et ideo principium, quia nisi maneret, cum erraremus, non esset quo rediremus. cum autem redimus ab errore, cognoscendo utique redimus; ut autem cognoscamus, docet nos, quia principium est  terram in uerbo tuo, in filio tuo, in uirtute tua, in sapientia tua, in ueritate tua miro modo dicens et miro modo faciens. quis conprehendet? quis enar
Abbreviated transcription (Latin):
cam ocłis nͨ dulces me lodias
cantilenaꝵ oĩmodaꝵ nõ floꝵ
uł unguẽtoꝵ ⁊ a romatum
suaue olũcium. nõ mana
⁊ mella nec m̃bra acceptabi¬
lia carnis amplexib. ñ ħ
amo cum amo d̾mnimeñ.
cibũ ⁊ ꝙͣ dã amplexũ. cũ amo
deum meũ. lucẽ uocẽ. odorẽ
cibũ amplexũ int̾i̾oris ho¬
minis mei ubi fulget aĩe
mee. ꝙ non capit lotꝰ ⁊ ubi
sonat ꝙ nõ rapit tẽpus ⁊ uͥ
olet ꝙ non spargit flatus.
⁊ ubi sapit tx minuit edaci¬
meũ amo. et quid ẽ ħ int̾ro¬
gaui terram ⁊ dixit ñ sũ ⁊
sunt introgani mare ⁊ abis¬
sos ⁊ reptilia aĩaꝵ niuaꝵ ⁊¬

Expanded text:
cum oculis, non dulces melodias cum oculis, non dulces melodias cantilenarum omnimodarum, non florum et unguentorum et aromatum suaveolentiam, non manna et mella, non membra acceptabilia carnis amplexibus; non haec amo, cum amo Deum meum. cibum et quendam amplexum, cum amo deum meum, lucem, uocem, odorem, cibum, amplexum interioris hominis mei, ubi fulget animae meae, quod non capit locus, et ubi sonat, quod non rapit tempus, et ubi olet, quod non spargit flatus, et ubi sapit, quod non minuit edacimeum amo. Et quid est hoc? Interrogavi terram, et dixit: Non sum, et sunt. Interrogavi mare et abyssos, et reptilia anima
Abbreviated transcription (Latin):
fecisti esi ego uero ꝙͣ uis p̃tuo
ꝯspectu me despiciam ⁊ esti¬
mem me t̾rain ⁊ cinerem tñ
aliquid de te scio qr de me nes¬
in eigniate nũd̃ facie ad fa¬
te michi sũ presũcior ꝙͣ tibi.
⁊ tñ te noui nullo modo posse
iuiolari. ego uero quib tẽpta¬
cionib resistere ualeam qͥb¬
ue non ualeã. nescio ⁊ spes ẽ.
qr fidelis es quinon sinis nos
temptari supra qm possumꝰ
ferre. s facis cum temptatõe
⁊̃ exitum ut ꝯ p̾siimꝰ sustin̾e.
Confitear gͦ q̃uid de mescĩa ꝯ
fitear ⁊ quid de me uescsam
qm̃ ⁊ ty de me scio tam diu nes¬
cio donec fiant tenebre mee
sicut merid ies in uultu tuo
bo tuo ⁊ amauite. S ĩ celũ
sant dr̃e oĩb ut suit in excu-¬
sabiles. Alcuis aũt tu miseb̾is¬
stabis cui misericors seruis a¬
lioquin celũ ⁊ t̾ra surdis lo¬
qñt᷑ laudes tuas quid aũt a-¬
mo cum te cum te amo. nõ
spẽm corͥs nec decus tp̃ris nec¬
on candorem lucis. ecce istis ami¬

Expanded text:
fecisti eum. ego uero quamuis prae tuo conspectu me despiciam et aestimem me terram et cinerem, tamen aliquid de te scio, quod de me nesin aenigmate, nondum facie ad fate, mihi sum praesentior quam tibi et tamen te noui nullo modo posse uiolari; ego uero quibus temptationibus resistere ualeam quibusue non ualeam, nescio. et spes est, quia fidelis es, qui nos non sinis temptari supra quam possumus ferre, sed facis cum temptatione etiam exitum, ut possimus sustinere. confitear ergo quid de me sciam, confitear et quid de me nesciamet quod de me nescio, tamdiu nescio, donec fiant tenebrae meae sicut meridies in uultu tuo.rbo tuo, et amaui te. sed et caelum sant dicere omnibus, ut sint inexcusabiles. altius autem tu miserdiam praestabis cui misericors fueris; alioquin coelum et terra surdis loquuntur laudes tuas. Quid autem amo, cum te amo? non speciem corporis, nec decus temporis, non candorem lucis ecce istis ami
Abbreviated transcription (Latin):
amore subduntur eis ⁊ sb̾diti
uidicare nõ possunt. ñ saidẽt
ista int̾rogantib nͥ iudicanti¬
b uͨ uocem suã mutãt. id ẽ spẽm
suam. Si aliquis tm̃ uideat. aliꝰ
aũt uidens int̾roget ut ałr illi
appareat. ałr huic. S eod modo
utq apparens illi mmuita ẽ huic.
ores tibi dico amina ꝙͣ tu uege¬
tas molẽ cors tui. p̃bens .n. ui¬
tam ꝙ nullũ corꝰ p̃stat corꝑi.
deus aũt tuus. ⁊̃ tͥ uite uita
est. quid ergo amo cum deũ

Expanded text:
i indicare non possunt. nec respondent ista interrogantibus nisi indicantibus nec uocem suam mutant, id est speciem suam, si alius tantum uideat, alius autem uidens interroget, ut aliter illi appareat, aliter huic, sed eodem modo utrique apparens illi muta est, huic lor es, tibi dico, anima, quoniam tu uegetas molem corporis tui praebens ei uitam, quod nullum corpus praestat corpori. deus autem tuus etiam tibi uitae uita est. Qui