comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
iob & audime: &tace dũ diĩ egoloco¬
quor In mensa enĩ suꝑ biaẽ a senio¬
re sibi reuerentiã exigere : & si¬
lentiũ imperare meliori: quia¬
autẽ predicatores iusti dũ quos lib&
corripiunt. sepe ꝑ humilitatis grãm
ad cogitacionũ suarũ intima reuer¬
tunt᷑ : atq: in eo ipso quodcor ripiunt.
nequid fortis se fallant᷑ exquirunt :
correptisq: licentiã tribuunt ut
siquid ꝓse insi iustius sentiunt fa¬
ttantur hoc nonnũ quã etiã ar¬
rogantes imitaria ppetunt
Paulisꝑenĩ inuerbis elatione postpo¬
sita quasi eoꝵ quoscorripiuNt
si forte repperiri potuerit iusticiã
quȩ runt non quia ita sentiuNt
concupiscunt : metuunt enĩ nesuꝑbi
Ac tumidiquia sunt : es seuide ant᷑:¬

Expanded text:
Job, et audi me, et tace dum ego loJob, et audi me, et tace dum ego loquor. Immensa enim superbia est, a seniore sibi reverentiam exigere, et silentium imperare meliori autem praedicatores justi dum quoslibet corripiunt, saepe per humilitatis gratiam ad cogitationum suarum intima revertuntur, atque in eo ipso quod corripiunt, ne quid fortasse fallantur exquirunt, correptisque licentiam tribuunt, ut si quid pro se ipsi justius sentiunt fateantur. Hoc nonnunquam etiam arrogantes imitari appetunt. Paulisper enim in verbis elatione postposita, quasi eorum quos corripiunt, si forte reperiri potuerint, justitiam quaerunt, non quia ita sentiunt, is concupiscunt. Metuunt enim ne superbi ac tumidi quia sunt, esse videant
Abbreviated transcription (Latin):
tiaptulit : Sed hoc unꝰ quisq: arrogans
habere ꝓpriũ sol& : quod dũ uera a misti¬
caloquie. subito ꝑtumorẽ cordis quaedã
inania & suꝑba ꝑmisceat: foras enĩpla¬
cere appetit : in hoc quod ueracit̃ sentit :¬
& inde mox in anescit a uero unde pela¬
tionistypũ recedit ab intimo : qui a enĩ
Ad ꝓbaridoctus exterius quȩrit
intus plenitudinẽ qua docebat᷑ amittit :
Vnde & helrui. quẽ tenere arrogantiũ
trpũ sepe iã diximꝰ postquã multa
sapientiae ꝓfunda diges sit subito post
easdẽ sententias ueraces acmisticas
fastuscientiȩ inflatus excollitur :
cuius mox inflationis merieo eaus
sensus adinania uerba diriuat᷑
& audime & tace dũ ego loquor:
Si autẽ habes quod loquaris respon¬
de mihi: Loquere Uolo enĩ te appa¬
rere iustũ : quod si non habes audime : is¬
tace & docebote sapientiã : Qua
lemse apud se habeat hac locutione
manifestat : qua dicit : At tende

Expanded text:
tia protulit, sed hoc unusquisque arrogans tia protulit, sed hoc unusquisque arrogans habere proprium solet, quod dum vera ac mystica loquitur, subito per tumorem cordis quaedam inania et superba permiscet. Foris enim placere appetit in hoc quod veraciter sentit; et inde mox inanescit a vero, unde per elationis typum recedit ab intimo. Quia enim approbari doctus exterius quaerit, intus plenitudinem qua docebatur amittit. Unde et Eliu, quem tenere arrogantium typum saepe jam diximus, postquam multa sapientiae profunda digessit, subito post easdem sententias veraces ac mysticas fastu scientiae inflatus extollitur, cujus mox inflationis merito ejus sensus ad inania verba derivatur. et audi me, et tace dum ego loquor. Si autem habes, quid loquaris: responde mihi. Loquere, volo enim te apparere justum. Quod si non habes, audi me: tace, et docebo te sapientiam. lem se apud se habeat hac locutione manifestat, qua dicit: Attende,
Abbreviated transcription (Latin):
sionis. ꝓbationis. & mortis: Quia ꝑtria
hȩc & duris primũ stimulis moeroris afficit᷑ :¬
& magnis post modũ securitatis giudus refouet᷑
It qr electi unius cuiusq mens. idẽ tribus uicib
id ẽ. uł labore cõuersionis. uł tẽ ptatione
ꝓbationis. uł formidine solutionis. ad teritus
atq ipsa at tricione pargata liberatura
Apte subiungitur : Ut reuocet animas
eorũ a corruptione : & inlumin& luu
uiuetium : Lux quippe merigctidit
quacorporeis oculis cernimus : Quaute
adhuc huic mundo uiuung: luce morie¬
tũ tenebrescunt : In luminantus du
luce uiuentiũ : quides pecto tẽporali luni¬
ne ad splendorẽ internȩ claritatis recuis¬
runti ntobudennt: Vli non aliudlumer
satq aluud uita ⁊ seduibi ipsalux uncta sit
ubisic nos lux exterius circũ scribat ut in
riuscircu scribat: Inluminantur ergo hiac
suce uiuentium : quã tanto tune conspi¬
cuint subtilius quanto nunc adillã pu

Expanded text:
sionis, probationis, et mortis, quia per tria sionis, probationis, et mortis, quia per tria haec, et duris primum stimulis moeroris afficitur, et magnis postmodum securitatis gaudiis refovetur. Et quia electi uniuscujusque mens iisdem tribus vicibus, id est vel labore conversionis, vel tentatione probationis, vel formidine solutionis atteritur, atque ipsa attritione purgata liberatur, apte subjungitur: CAPUeorum a corruptione, et illuminet luce viventium. - Lux quippe morientium est, quam corporeis oculis cernimus. Qui autem adhuc huic mundo vivunt, luce morientium tenebrescunt. Illuminantur autem luce viventium qui, despecto temporali lumine, ad splendorem internae claritatis recursentiendo videant; ubi non aliud lumen atque aliud vita, sed ubi lux ipsa vita sit. Ubi sic nos lux exterius circumscribat, ut inrius circumscribat. Illuminantur ergo hac luce viventium, quam tanto tunc subtilius con
Abbreviated transcription (Latin):
faciem eius in iubilo: ułcerte liberauit animã
suã ne ꝑger& in interitũ seduiueas lucẽ uider&:
Iusti itaq anima. in iubi lo facien dĩ conspicit:
qui a tantũ delȩticia in ternaꝑcipit . quantum
capere uł ad supta uix possit : Ibi igitur luceni
uiueas uid& : qui a spiritalem oculũ in radios
internisolis infigit : Ibilucem uiuens uid&
qr om̃iĩamutabilitatis uicissitudine at que
obumbratione calcata. ueritati a eternitatis
in hȩra. eiq in herendo quẽ cernit. ad similitu¬
dinẽ in cõmutabilitatis ad surgit. atq insem&¬
ipsã. auctoris sui in couersibilem speciem dum
respicit ad sumit : Iuȩ enũi ad mutabilitatẽ
ꝑsem& ipsã lapsa est : ad inmutabilitatis
stntã. in muta biłẽ uiuendo formatur:
Ititur helru. de afflicto hoc libato que
homine qui a primũ moeroris a maritudinẽ.
& post modũ gaudi a consolationis ex pressit
apte subiunxit Haec om̃ia oꝑatur dđs.
tribus uicibus ꝑsingulos : Uidelic& : conuer¬

Expanded text:
mam suam, ne pergeret in interitum, sed vivens lucem videret. Justi itaque anima in jubilo faciem Dei conspicit, quia tantum de laetitia interna percipit, quantum capere vel assumpta vix possit. Ibi igitur lucem vivens videt, quia spiritalem oculum in radios aeterni solis infigit. Ibi lucem vivens videt, quia omni jam mutabilitatis vicissitudine atque obumbratione calcata, veritati aeternitatis inhaeret; eique inhaerendo quem cernit, ad similitudinem incommutabilitatis assurgit, atque in semetipsam auctoris sui inconversibilem speciem dum respicit assumit. Quae enim ad mutabilitatem per semetipsam lapsa est, ad immutabilitatis statum immutabilitatem videndo formatur. Igitur Eliu de afflicto hoc liberatoque homine, quia prius moeroris amaritudinem et postmodum gaudia consolationis expressit, apte subjunxit: Haec omnia operatur Deus tribus vicibus per singulos, videlicet conver
Abbreviated transcription (Latin):
Sed inhac humilitate iusticiȩ discipli¬
nã ñ amisit : qui eisdẽ delinquentib
dic̃ : quid uultis in uirgã ueniã aduos:
Sciunt ergo prȩdi catores scĩ utroq
moderamine artẽ magisteru tẽpe¬
rare : & cũ delin quentiũ reatꝰ inue¬
niunt sciunt modo seuere corripe¬
re : modo humilit̃ de precari : Sedcũ¬
arrogantes uiri eos imitari appe¬
tunt. sumunt ab eis aspera uerba
correptionis & sumere ab eisuera¬
cit nesciunt prȩces humilitatis :
Magis enĩ terribiles possunt erite
quã mites : & id circo dis uerbaꝗ cunt
unde se erigant & dister equeq negle¬
gunt ut animũ submit tanit : Cũ que
ammonere delinquentes placide nesci¬
unt : nimio rigoris usu. ꝑ inuectionis
iracundiã : etiã contrareste agentos
effrenant᷑: quoꝵ iste helru. spetiẽ te¬
nen beatũ iob non refou&. sed obiurgar

Expanded text:
Sed in hac humilitate disciplinae justitiam non amisit, qui eisdem delinquentibus dicit: Quid vultis, in virga veniam ad vos ? Sciunt ergo praedicatores sancti utroque moderamine artem magisterii temperare: et cum delinquentium reatus inveniunt, sciunt modo severe corripere, modo humiliter deprecarSed in hac humilitate disciplinae justitiarrogantes viri eos imitari appetunt, sumunt ab eis aspera verba correptionis, et sumere ab eis veraciter nesciunt preces humilitatis. Magis enim terribiles possunt esse quam mites; et idcirco discunt unde se erigant, et discere negligunt, ut animum submittant. Cumque admonere delinquentes placide nesciunt, nimio rigoris usu per invectionis iracundiam, etiam contra recte agentes effrenantur. Quorum iste Eliu speciem tenens, beatum Job non refo
Abbreviated transcription (Latin):
inmedio urm̃ : par uulus inmedio
ne int̃ discipulos sihonorẽ suae
celsitudinisumdicar& exempla
elationis ostender&: Timebat
nimarũ. nedũ ipse sibi potestatẽ
pastoralis potentiȩ quaerer& grex
& adimpieta tẽ sequentes duceno
qui praetatis officiũ suscepis set
Vde Neces se ẽ. ut is qui prȩ ẽ quȩ
exempla subditis prȩbeat sollert̃
attendat: & tantis se sciat uiue¬
re quantis prȩ eẽ : Acuigilant᷑
inspiciat : ne in eo quod prȩlatꝰ ẽ
intumescat : ne uira debitȩ potes¬
tatis in moderatius exigat : ne
tos restringere poterat : inde magis
intuentiũ corda ꝑuertat. ne ut
dictũ ẽ. impiȩtatis dux ꝑ officium
piaecatis existat : Non aueẽ debo
hominũ diicatũ suscipere. qui nescit
homines bene uiuendo prȩire:
ne qui adhoc eligit᷑ ut alioꝵ culpas
corrigat quod resecare debuit ipse
cõmit tat: hinc inde sergo qui prȩsun¬
ut bonũ quod faciunt & intra sinum
mentis abscondant & tam̃ exeo ad ꝓfec¬

Expanded text:
ulus in medio ne si inter discipulos honorem suae celsitudinis vindicaret, exempla elationis ostenderet. Timebat nimirum ne dum sibi ipse potestatem pastoralis potentiae quaereret, grex et ad impietatem sequentes duceret, qui pietatis officium suscepisset. Unde necesse est ut is qui praeest, quae exempla subditis praebeat solerter attendat, et tantis se sciat vivere, quantis praeesse, ac vigilanter inspiciat ne in eo quod praelatus est intumescat, ne jura debitae potestatis immoderatius exigat, ne dtos restringere poterat, inde magis intuentium corda pervertat, ne ut dictum est, impietatis dux per officium pietatis existat. Non autem debet hominum ducatum suscipere, qui nescit homines bene vivendo praeire, ne qui ad hoc eligitur ut aliorum culpas corrigat, quod resecare debuit ipse committat. Hinc inde se ergo qui praesunut bonum quod faciunt, et intra sinum mentis abscondant, et eo ad provec
Abbreviated transcription (Latin):
quia in omnib: diuites facti escis
in illo : Multũ ꝓfecto lau dauit :
quos in xpodiuites in omnib: dixit:¬
& ecce adhucblandimenta multi¬
plicat: dicens: Inomni uerbo & in
omniscientia : sicut testimonium
acsiopere ꝑ egissent quod doctrina
didicerant : & mox in laudis com¬
te paule istis tot fauorib iã quo
tendas ĩnsinua : & ecce paulo post

Expanded text:
quia in omnibus divites facti estis in illo. Multum profecto laudabat, quos in Christo divites in omnibus dicebat. Ecce adhuc blandimenta multiplicat, dicens: In omni verbo et in omni scientia, sicut testimonium ac si opere peregissent quod doctrina didicerant. Et mox in laudis conte, Paule, istis tot favoribus jam quo tendas insinues. Et ecce paulo post
Abbreviated transcription (Latin):
ambulatis : sed hu¬
mili¬
ta tẽ in disciplina
non ꝑdidit : quia de prȩcando praemisit
sũ dicatis om̃s & ñ sint in uobis scis mata
Rursũ humilitatẽ tenuit : cũ eis corinthi¬
is loquens paulo latius fortas se quã uolue¬
rat sem& ipsũ reprehendit dicens: tactus
sũ insipiens: Sed disciplina in hachumili¬
tate non ꝑdidit: quia ilico adiunxit:
Uosme coegistis Exemplũ magnȩ humili¬
tatis exhibuit : cũ discipulis dixit: non
enĩ nosm&ipsos predica mꝰ: sed ihm xp̃m

Expanded text:
ambulatis ? Sed humilitatem in disciplina non perdidit, quia deprecando praemonuit, sum dicatis omnes, et non sint in vobis schismata . Rursum humilitatem tenuit cum eisdem Corinthiis loquens, paulo latius fortasse quam voluerat, semetipsum reprehendit, dicens: Factus sum insipiens . Sed disciplinam in hac humilitate non perdidit, quoniam illico adjunxit: Vos me coegistis . Exemplum magnae humilitatis exhibuit cum discipulis dixit: Non enim nosmetipsos praedicamus, sed Dominum
Abbreviated transcription (Latin):
quã osten disti mihi ꝑ cussifemur
meũ : Quidenĩ infemore fsi uoluptas
carnis accipitur  & quid est quodait
post quã osten distimihi ꝑcussi fomur meũ.
nisi quod post quã suꝑnasprritalit̃ uidit
omne quod inferius inse car naliter
uiuebat extinxit . ut quan tomagis
summa patescerent tanto am pliu
ima quae tenueranto non liberent :
nã quanto incipit quisq superius ui¬
uere : tanto & indoat inferius interi¬
re : Iuxta affectũ nãq: carnalis operati¬
onis omniscaro pauli simul interierat:
cũ dicebat : Uiuo autẽ iã non ego : uiuit
subdidit : & homo incinerẽ reuertitur
Inpeccato enĩ quisq: positꝰ mortalita¬
tis suȩ obliuiscit᷑ : & terrã se ẽe. ñ me¬
minit dũ ad huc ꝑsuꝑbiã inflatur
Post conuersionis uero grãm cũ humili¬
tatis sp̃u tangit᷑ quid se eẽ aliud quã
cinerẽ recordatur : lã incinerẽ dđ¬

Expanded text:
quam ostendisti mihi, percussi femur quam ostendisti mihi, percussi femur meum . » Quid enim in femore, nisi voluptas carnis accipitur? Et quid est quod ait: « Postquam ostendisti mihi, percussi femur meum, » nisi postquam superna spiritaliter vidit; omne quod invivebat exstinxit: ut quanto magis summa patescerent, tanto amplius ima quae tenuerant non liberent? Nam quanto magis incipit quisque superius vivere, tanto inchoat inferius interire. Juxta affectum namque carnalis operationis, omnis caro Pauli simul interierat cum dicebat: « Vivo autem jam non ego, vivit subdidit: Et homo in cinerem revertetur. In peccato enim quisque positus mortalitatis suae obliviscitur, et terram se esse non meminit, dum adhuc per superbiam inflatur. Post conversionis vero suae gratiam, cum humilitatis spiritu tangitur, quid esse se aliud quam cinerem recordatur?
Abbreviated transcription (Latin):
corest cũ ima appetit dirigit̃ cũ a dsuꝑnaeleua¬
tur. Siergo homo corsuũ ad dmñ dirigit sp̃ma
flitũ illius dñs ad setrahit sp̃m uidelica pro
internis cogitacionib: flatũ uero qui
ꝑcorpus trahit᷑ ꝓ externis actienibus
ponit : Dõ ergo sp̃m hominis & flatum
adsetrahere .ẽ. adc̃uersationẽ sui
desi derii & interiora nrã & exterio¬
ra cõmutare ut nihiliã menti ex¬
terius libeat: nihil caro inferius
uel si appetit adipisci conet᷑ : Sedom¬
ne quod homo ẽ ad eũ uidelac& a quo
est & interius desiderando ferueat:
& exteritis se edomando constringat :
caro simul: & homo incinerẽ reuer¬
tit᷑ : Simul enĩ omnis caro deficit :÷
quando iã nullis suis motib: seruit :
quia prȩsiden sp̃s cuncta eiꝰ fluxa
restringit & quodã districtionis
suȩ gladio omne quod in illa male
uiuebat int̃ ficit: hoc nimirũ disci¬
plinȩ gladio sem& ipsũ hicremias in¬
terfecerat cũ dicebat: postquã con¬
uertistime egi poenitentiã & post¬

Expanded text:
cor est cum ima appetit, dirigitur cum ad superna sublevatur. Si ergo homo cor suum ad Dominum dirigit, spiritum et flatum illius Dominus ad se trahit. Spiritum videlicet pro internis cogitationibus, flatum vero qui per corpus trahitur, pro externis actionibus ponit. Deo ergo spiritum hominis et flatum a se trahere est ad conversionem sui desiderii et interiora nostra et exteriora commutare, ut nihil jam menti exterius libeat, nihil caro inferius, vel si appetit, adipisci conetur; sed omne quod homo est ad eum videlicet a quo est et interius desiderando ferveat, et exterius se edomando constringat. caro simul, et homo in cinerem revertetur. - Simul enim omnis caro deficit, quando jam nullis suis motibus servit, quia praesidens spiritus cuncta ejus fluxa restringit, et quodam districtionis suae gladio omne quod in illa male vivebat, interficit. Hoc nimirum disciplinae gladio semetipsum Jeremias interfecerat cum dicebat: « Postquam convertisti me, egi poenitentiam, et post
Abbreviated transcription (Latin):
rursũ cũ chorinthus dicer&. cuenĩ
sicinteruos telus & contentio
nonine carnales estis & scđm hominẽ
aliquidbonȩ operationis intieniun
adeadẽ obiur gationis uerba cũ quan¬
ta dispensatione descendunt : Etce
paulus chorintiis docens eosq incul¬
pa diuisionis aspiciens exorsus est

Expanded text:
cum Corinthiis diceret: Cum enim sit inter vos zelus et contentio, nonne carnales estis, et secundum hominem aliquid bonae operationis inveniunt, ad eadem objurgationis verba cum quanta dispensatione descendunt. Ecce Paulus Corinthios docens, eosque in culpa divisionis aspiciens exorsus es
Abbreviated transcription (Latin):
dũnimis in surgentia uitia cruciant. dum
repugnantis animũ iã iamq quasi in lapsũ
desperationis inclinant. conuersus quis quẽ
hanc ipsa sublimitatis uiã quã sibi ad remedus
elegit ex pauescat : & quasi in summo elustus
titubat. qui in lmno solidius stabat : Itaueso¬

Expanded text:
dum nimis insurgentia vitia cruciant, dum dum nimis insurgentia vitia cruciant, dum repugnantis animum jam jamque in lapsum quasi desperationis inclinant; conversus quisque hanc sublimitatis viam, quam sibi ad remedium elegit, expavescat: et quasi in summo eductus titubat, qui in imo solidus stabat. Se
Abbreviated transcription (Latin):
tia conterat. nullus cogitationũ tumultus
prȩmat tunc qđ occultũ latebat agaoscitur
tunc deradice uitiorũ. pungit libere spina
tẽptacionũ : Contra quã bene uiuentis manu
agitur ut in quantũ potest fieri non tegatur
occulta. sedradicitus euellatur : Qđ donec fiat
unius cuiq: conuersi anmũ itahȩc spina
cõturbat : ut sepe ꝑcussione subita pene supe¬
rari sesentiat : eiusq uulnus medullitus ia¬
flictũ exicialiter ꝑtimescat : Plerũq uera
ipsitẽptationũ stimuli. dũ in usum ueni unt
dilatantur : & non quidẽ acriores. sedlongio¬
res existunt: Minus autẽ dolent. sed mauis
infĩciunt : qui a dũmenti diutius inhȩreat.
tanto fiunt minus pauendi: quanto magis
assueti : Interhȩc ergo de p̃hensa mens huc
illucq: distenditur & multiplicib: tẽptacio¬
nũ aestib: dissipatur: & sepe hinc indȩ ꝓuoca¬
ta: cui tẽptanti uitio obui&. uel qđ primũ ira¬
pugai& ignorat : Vnde plerũq: tuerut ut

Expanded text:
tia conterat, nullus cogitationum tumultus tia conterat, nullus cogitationum tumultus premat, tunc quod occultum latebat agnoscitur, tunc de radice vitiorum pungit libere spina tentationum. Contra quam bene viventis manu agitur, ut quantum potest fieri non tegatur occulta, sed radicitus evellatur. Quod donec fiat, uniuscujusque conversi animum ita haec spina conturbat, ut saepe percussione subita pene superari se sentiat, ejusque vulnus medullitus inflictum exitiabiliter pertimescat. Plerumque vero ipsi tentationum stimuli dum in usum veniunt, dilatantur, et non quidem acriores, sed longiores existunt. Minus autem dolent, sed magis inficiunt: quia dum menti diutius adhaerent, tanto fiunt minus pavendi, quanto magis assueti Inter haec ergo deprehensa mens huc illucque distenditur, et multiplicibus tentationum aestibus dissipatur, et saepe hinc inde provocata cui tentanti vitio obviet, vel quod primum impugnet ignorat. Unde plerumque evenit ut
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ multa spargit: ab in t̃nasui cognitio¬
dõuacare appetat. & ramos multi mo
dae cogitacionis abscidat : tunc libere
conspicit quodde intima radicȩ carnis
ꝓcedit : carduus nãq: sinascat inuia.
itinerantiũ pedib: conculcat᷑ : atq ipso
usu transeuntiũ eiꝰ suꝑ ficies ne appa¬
reat confricacur y Sedqũauis de suꝑ fructis¬
cantes spine non appa reatit subtert amenridi
occulta ꝑ durat : Si autẽ eũ transeuntiue peqer
terere & calcare cesse uerit : mex in sup fiedier
surgendo ꝓ gredit᷑: & ꝑspinã ꝓd& in publtunen¬
quic quidi diradicȩ ui uebat oc cultũ : Itam
incorde seculariũ sepe occulta quȩ dã tẽpa¬
tionũ radix non facile apparet & surgere :
quia uelut inuia actionũsita. transeuntium
teritur pede cogitationũ & ꝑ innumerascuras.
qua si multis itinerantib: prȩmitur neuideatr
Si autẽ ꝑc̃uersionis grãm auia cordis cura¬
rũ turba remouet᷑ ut nulla accionũ in solexo¬

Expanded text:
per multa spargitur, ab interna sui cognitioper multa spargitur, ab interna sui cognitioDeo soli vacare appetadae cogitationis abscidat, tunc libere conspicit, quod de intima radice carnis procedit. Carduus namque si nascatur in via, itinerantium pedibus teritur, atque ipso usu transeuntium ejus superficies ne appareat confricatur. Sed quamvis desuper fruticantes spinae non appareant, subter tamen radix occulta perdurat. Si autem eum transeuntium pedes terere et calcare cessaverint, mox in superficiem surgendo progreditquidquid in radice vivebat occultum. Ita et in corde saecularium saepe occulta quaedam tentationum radix non facile apparet exsurgere, quia velut in via actionum sita, transeuntium pede teritur cogitationum, et per innumeras curas quasi multis itinerantibus premitur ne videatur. Si autem per conversionis gratiam a via cordis curarum turba removetur, ut nulla actionum insolen
Abbreviated transcription (Latin):
abcepisse seꝑfectionis arbitrat apleni¬
itudinẽ consũmationis aestimat quae ad huc
blandi inta eẽ inchoationisignorat. Unde
tẽpta fit uedũ subitationis ꝓcella tangit: despet¬
tũ scdo a ꝑditũ suspicetur : qui siinchoationi
suae non passimcreder&. adhuc in pros¬
peris positꝰ mentẽ ad aduersa preparar&:
& uiti is uenientib: post modũ tã
firmius resister& quã ea etiam
sagatius prȩuidiss& quae qruidẽ
tranquillius siprȩ uida tolerat.
eoꝵ tam̃ ommino certamina etiã¬
si prȩuideat ñ declinat. quia
usus nr̃i itineris : nequã pagit᷑ sine
puluere tẽptacionis: plerũq au¬
cionũ stimulis agitat᷑ : qualibus
ante conuersionis grãm nũquã pul¬
satũ se eẽ reminiscit᷑. ñ quia tune haec
eadẽ radix temptacionis deerat : sed quia
non apparebat: humanꝰ quippe animus
multis cogitacionib: occupatꝰ. sibi m&¬
ipsialiquo modo man& in cognitus ut
oninino quod tolerat nesciat. quiadũ

Expanded text:
accepisse se perfectionis arbitratur, et plenaccepisse se perfectionis arbitratur, et plenitudinem consummationis aestimat, quae adhuc blandimenta esse inchoationis ignorat. Unde fit ut dum subita tentationis procella tangitur, despectum se et perditum Deo suspicetur, qui si inchoationi suae non passim crederet, adhuc in prosperis positus, mentem ad adversa praepararet, et vitiis venientibus postmodum tam firmus resisteret, quam ea etiam sagacius praevidisset. Quae quidem si tranquillius praevidet, tolerat, eorum tamen omnino certamina etiamsi praevideat non declinat, quia cursus nostri itineris nequaquam peragitur sine pulvere tentationis. Plerumque autionum stimulis agitatur, qualibus ante conversionis gratiam nunquam pulsatum se esse reminiscitur, non quia tunc haec eadem radix tentationis deerat, sed quia non apparebat. Humanus quippe animus multis cogitationibus occupatus, saepe sibimetipsi aliquo modo manet incognitus, ut omnino quod tolerat nesciat, quia dum
Abbreviated transcription (Latin):
cedinẽ. tantotelerabilius tẽptationũ certami¬
na sustinent : quanto indõ altius cognouere
qđ ament : Vnde & petrus prius in montẽ duci¬
tur. prius claritatẽ transfigurationis domini¬
cȩ contẽplatꝰ & tunc demũ tẽptari ancilla in¬
ter rogante ꝑmittitur : ut ꝑtẽptationẽ factus
sibi ex infirmitate conscius. ad illud flerdo
& amando recurrer& quod uidisset: &cũ
eũ timoris unda in peccati pelagus raper&. ess&
prior is dulcedigans anchora quȩ re ti xue ret
Sepe autẽ tã diutina sunt temptacionũ
certamina quã longa inchoatuemũ
suerontblan dim̃ta : Sepe uero mauis
dur in inchoaimone dul cedinis minis
Aut̃ e inlabore ꝓlationis pũquã ue
rolabore tẽptacionis dspar seguitꝰ
ꝑfectio firmitatis quia uuxta slorã
pertaminis remunerat᷑ quisq pleni¬
uersus labi tꝰ: quoddũ quib dã donis grãe dulce¬
dine in choationis excipit᷑ confirmationẽ

Expanded text:
cedinem, tanto jam tolerabilius tentationum certamicedinem, tanto jam tolerabilius tentationum certamina sustinent, quanto in Deo altius cognovere quod ament. Unde et Petrus prius in montem ducitur, prius claritatem transfigurationis Dominicae contemplatur , et tunc demum tentari ancilla interrogante permittitur , ut per tentationem factus sibi ex infirmitate conscius, ad illud flendo et amando recurreret quod vidisset; et cum eum timoris unda in peccati pelagus raperet , esset prioris dulcedinis anchora quae retineret. Saepe autem tam diutina sunt tentationum certamina, quam longa inchoationum fuerant blandimenta. Saepe vero majus datur in inchoatione dulcedinis, minus autem in labore probationis. Saero laborem tentationis dispar sequitur perfectio firmitatis, quia juxta summam certaminis, remuneratur quisque pleniversus labitur quod dum quibusdam donis gratiae dulcedine inchoationis excipitur, confirmationem
Abbreviated transcription (Latin):
tiae. uel prȩdicam̃ta doctrinae: uel
signoꝵ miracula uel grãincurationis
accipiunt. Post aec autẽ duris tempta¬
cionũ ꝓbationib: fatigantur: a quibus
tẽptationib: ad huc cũ incipereat ualde liberos
se esse crediderunt : Qđ diuinȩ grãe dispensa¬
tione agitur. ne in inchoatione sua tẽptationũ
asperitate tangantur : qui asieoꝵ initia amari¬
tudo tẽptationis exceperit. tã facile adea quę
reliquerant redeunt : quã nec longius discesseriNT:
Nã cõtẽptis prius uitiis: quasi iuxta positis re
phylisti im quȩ uicina ẽ : reputans ne forte pae¬
niter& eũ siuidisset aduersũ se bella cõsurgere:
& reuerteretur in ae grptũ: Ex aegrpto itaque
exeuntib: euic in obella subtrahuntur : qr de relin¬
queatib: scłm quȩdã prius tranquillitas ostedit᷑
ne in ipsa sua teneritudine atq inchoatione
turbati ad hoc territi redeant qđ euaserunit
Prius ergo suauitatẽ securitatis sentiunt : prius
pacis quie te aiutriuntur : Post cognitã uerodul¬

Expanded text:
el signorum miracula, vel gratiam curationis accipiunt ; post haec autem duris tentationum probationibus fatigantur, a quibus tentationibus adhuc, cum inciperent, valde liberos se esse crediderunt. Quod divinae gratiae dispensatione agitur, ne in inchoatione sua tentationum asperitate tangantur, quia si eorum initia amaritudo tentationis exciperet, tam facile ad ea quae reliquerant redirent quam nec longius discesserant; nam contemptis prius vitiis, quasi juxta positis repPhilisthim quae vicina est reputans ne forte paeniteret eum si vidisset adversum se bella consurgere et revertexeuntibus e vicino bello subtrahuntur, quia derelinquentibus saeculum qnaedam prius tranquillitas ostenditur, ne in ipsa sua teneritudine atque inchoatione turbati, ad hoc territi redeant quod evaserunt. Prius ergo suavitatem securitatis sentiunt, prius pacis quiete nutriuntur; post cognitam vero dul
Abbreviated transcription (Latin):
militnescit : Solent ea& predi¬
catores iusti auditores suos obiur¬
gando corripere : solent in eoꝵ uiti¬
is districta increpatione saeiure
uide seriptũ ẽ Uerba sapientiũ
quasi stimuli: & sicut claui maltũ
de fixi Reste autẽ eoꝵ uerba :ela¬
ui uocati sunt quia culpas delin¬
quentiu nesciunt palpare sed
pungere Iniobannis uerose
esaiũ non erant cũ dicebat: ꝓ geni¬
esuiperarũ quis uobis de monsea¬
un fuger ab ira uentura  Ap

Expanded text:
militer nescit. Solent etiam praedimiliter nescit. Solent etiam praedicatores justi, auditores suos objurgando corrigere, solent in eorum vitiis districta increpatione saevire. Unde scriptum est: Verba sapientium quasi stimuli, et sicut clavi in altum defixi . Recte autem eorum verba clavi vocati sunt, quia culpas delinquentium nesciunt palpare, sed pungere. An Joannis verba clavi non erant, cum dicebat: Progenies viperarum, quis vobis demonstravit fugere a
Abbreviated transcription (Latin):
ut in eo quod suꝑbit lingua uel conscien¬
tia nulla trepidatio contradicat.
haec autẽ eiꝰ sententia suꝑ beatum
iob quantũ a tramite ueri tatis ex¬
orbit&. illa dñi at testatione cognosci¬
mus qua addia bolũ dic̃: Nũquid con¬
siderasti seruũ meũ iob. quod non sit ei
similis int̾ra : Ecce quẽ ueritas dicit
absq: cõparatione iustũ : eũ helyuad¬
serit absq: cõparatione peccatorem:
Sed haec esseꝓpria arrogantiũ prȩ¬
dicatoꝵ solent ut etiã afflictos
auditores suos magis districte cor¬
ripere appetant quã blande refoue¬
re : plus enĩ student ut mala obiurgan¬
do increpent : quã bona laudando
confirment : superiores quippe
uideridesiderant & magis gaudent
cũ eoꝵ animũ ira eleuat. quã cũ
caritas exȩquat. Semꝑ inuenire op¬
tant : quod increpan dorigide
feriant : Unde scriptũ ẽ: Inore
stulti uirga suꝑbiae: qui¬
gellacru auidelic& ꝑcutere rigi

Expanded text:
ut in eo quod superbit lingua vel conscienut in eo quod superbit lingua vel conscientia, nulla trepidatio contradicat. Haec autem ejus sententia super beatum Job quantum a tramite veritatis exorbitet, illa Domini attestatione cognoscimus, qua ad diabolum dicit: Nunquid considerasti servum meum Job, quod non sit ei similis in terra ? Ecce quem Veritas dicit absque comparatione justum, eum Eliu asserit absque comparatione peccatorem. Sed haec esse propria arrogantium praedicatorum solent, ut etiam afflictos auditores suos magis districte corripere appetant, quam blande refovere. Plus enim student, ut mala objurgando increpent, quam bona laudando confirment. Superiores quippe videri desiderant, et magis gaudent cum eorum animum ira elevat, quam cum charitas exaequat. Semper invenire optant quod increpando rigide feriant. Unde scriptum est: In ore stulti virga superbiae , quia videlicet percutere rigi
Abbreviated transcription (Latin):
ius tus sũ. & ds subuertit iudiciũ meũ.
in iudicando enĩme mendatiũ est.
& uiolenta sagitta mea absq ullo pec¬
cato: haecbeatũ iobdixisse queritꝰ:
quae tam̃ quia minime dixerit. re¬
quisita sacrae historiae uerba tes¬
tant᷑: Sed qui iudiciũ aeque quae¬
sierit exculpa quã finxit ꝓtinus
sententiã ꝓmulgat : nã sequitur¬
Quis ẽ uir ut ẽ iob quibibit subsan¬
nationẽ quasi aquã qui graditur
quaeren iudiciũ ꝓtulit : & postalli¬
gationẽ suã nulla beati iob expecta¬
ta sententia : eũ dampnatione dig¬
nũ exreꝓboꝵ societa te idicauit
Ait enĩ quis ẽ .uir. ut ẽ iob ut utq
subaudiamꝰ nullus: Atq: subiungit
quibibit sub sannationẽ : quasiaquã
aqua autẽ cũbibiẽ : ita liquide simmi¬
tur ut ad sorbendũ pullain
pingue dine retar detur. Sub sanns¬
tionẽ uero ut a quã bibere ẽ dm̃ si ne
aliquo obstaculo cogitacionis inridere.

Expanded text:
justus sum, et Deus subvertit judicium meum. justus sum, et Deus subvertit judicium meum. In judicando enim me mendacium est, et violenta sagitta mea absque ullo peccato. - Haec beatum Job dixisse queritur, quae tamen quia minime dixerit requisita sacrae historiae verba testantur. Sed qui judicium aeque quaesierat, ex culpa quam finxit protinus sententiamQuid est vir ut est Job, qui bibit subsannationem quasi aquam, qui graditur quaerens, judicium protulit, et post allegationem suam nulla beati Job exspectata sententia, eum damnatione dignum ex reproborum societate judicavit. Ait enim: Quis est vir, ut est Job? Ut utique subaudiamus, nullus. Atque subjungit: Qui bibit subsannationem quasi aquam. Aqua autem cum bibitur, ita liquide sumitur, ut ad sorbendum nulla sui pinguedine retardetur. Subsanntionem vero ut aquam bibere est Deum sine aliquo obstaculo cogitationis irridere,
Abbreviated transcription (Latin):
igitur quantũ tumeat : qui uerba sua non nisi
ascapientibus audiri decexter existimat :
Nerus autẽ sapiextiaȩ p̃dicator dicit : Sagien¬
tib a insipientibus: debitor sum: Atꝰ conpre
arrogans in p̃dicatione sua aures tantũ modo
sapientiũ expectat : qui a nonidõ p̃dicat ut pas¬
sit quosliba sapientes efficere. sed ideo sabi¬
entes quȩrit : ut possit quod senserit supbien¬
domonstrare: Sicut eau superius dictũ est
non illos appetit erudire : sed se ostendere :
Nec intuetur quã iusti qui audiunt fiant :
sed ipse qũ a doctus cum auditur appareat:¬
Qui a uero predicationẽ arrogantium nul¬
lus admitter&. si non & aliquid de humili¬
tatis imagine ꝑmiscerent: bene helr u
post qũ a ꝑ tumida uerba se extulit rursum
quasi adequalitatis concordiã condescendit
uideamꝰ quidsit melius. Sed utrũ hoc
udiciũ ex humili corde quaesierit fa¬
cile cognoscimꝰ : si sub sequentia eiꝰ uer¬

Expanded text:
igitur quantum tumeat, qui verba sua non nisi igitur quantum tumeat, qui verba sua non nisi a sapientibus audiri decenter existimat. Verus autem sapientiae praedicator dicit: Sapientibus et insipientibus debitor sum . At contra arrogans in praedicatione sua aures tantummodo sapientium exspectat, quia non ideo praedicat ut possit quoslibet sapientes efficere, sed ideo sapientes quaerit, ut possit quod senserit superbiendo monstrare. Sicut enim superius dictum est, non illos appetit erudire, sed se ostendere; nec intuetur quam justi qui audiunt fiant, sed ipse quam doctus , cum a doctis auditQuia vero praedicationem arrogantium nullus admitteret, si non et aliquid de humilitatis imagine permiscerent, bene Eliu postquam per tumida verba se extulit, rursum quasi ad aequalitatis concordiam condescendit, videamus quid sit melius. - Sed utrum hoc judicium et humili corde quaesierit, facile cognoscimus si subsequentia ejus ver
Abbreviated transcription (Latin):
& suꝑ eosdẽ auditores suos quasi ꝓceden¬
tis dostrinȩ respectu : uix de summodig¬
nant̃ inclinant : At contra uerba ius¬
toꝵ exradice ueniunt humilitatis.
ut̃ fructũ ualeant pictatis : Sed quic¬
quid salubre potuerint : non tumendo
sed cõpatiendo sub minis trant: Vi quip¬
pe caritatis uel se in auditorib: suis
uel auditores suos inse ita transfor¬
mant : acsi& illi ꝑ istos hoc quod audiuNt
doceant. aistiꝑ illos hoc quod docendoꝓ-¬
fer̃ discant : helru ergo trpũ arrogan¬
tiũ tenen & cũ ꝓnuntiation e sosten¬
tacione inchoans: quid dicat audiamꝰ :
Sequit᷑ : Audite sapientẽs me : & eruditi auscul¬
tate me : Auris eni uerba ꝓbat : & gutur escas
gustudiiudicat: Acsi dicer&: Sicut nec auris¬
escas. necgutur uerba cogaioscit: ĩta nec stultus
quisq seaitenciã sapientis intellegit: Sapien¬
tes ergo atq eruditi. audite qđ dico: qui potestis
eaquȩ fuerint dicta cogaioscere: Uideamus

Expanded text:
et super eosdem auditores suos quasi praecedenet super eosdem auditores suos quasi praecedentes doctrinae respectum vix de summo dignanter inclinant. At contra verba justorum ex radice veniunt humilitatis, ut fructum valeant ferre pietatis: et quidquid salubre potuerint, non tumendo, sed compatiendo subministrant. Per verba quippe charitatis vel se in auditoribus suis, vel auditores suos in se ita transformant, ac si et illi per istos hoc quod audiunt doceant, et isti per illos hoc quod docendo proferunt discant. Eliu ergo typum arrogantium tenens, et cum pronuntiationis ostentatione inchoans, quid dicat audiamus. est audite sapientes verba mea et eruditi auscultate me auris enim verba probat et guttur escas gustu diiudicat iudicium escas, nec guttur verba cognoscit; ita nec stultus quisque sententiam sapientis intelligit. Sapientes ergo atque eruditi audite quod dico, qui potestis ea quae fuerint dicta cognoscere. Videamus
Abbreviated transcription (Latin):
hoc quod altũ tumebat conscientia
Nã repente subiunx̃. Tace: a doce¬
bote sapientiã : Quia uero arrogan¬
tesom̃s inen quod ꝓfer typo suꝑ¬
biae inflant᷑ & uelut in alto posi¬
ti sic doctoꝵ spetiẽ sumunt. ac si
eo uerba dignatione quadã suꝑ in dignos
homines caelitus effundantur bene
ostendice & uerba quae de alta suꝑbiae
radice ueniebant cũ quadã quasi alticu¬
dine & distinctione ꝓcederent Ita uide¬
lic predicare : om̃sar rogantes solent cũ
quoda enĩ fastu ꝓfer. hoc quod singulariter
intellexisse secredunt: & fortasse tunc
humilitatẽ prȩ dicant cũ ꝑelationis
tr pũ exempla suꝑ biae ostentant: Ande
fit ut eoꝵ prȩdicatio concorssibi manere
non possit : quia id quod rectũ loquentes
seminant ꝑ uerse tumentesimpugnant :
humilib: nãq: auditorib: uerba sua ñ com¬
patiendo sed uix dedignando largiunt᷑:
longe quippe se in altũ positos a estimaNt

Expanded text:
hoc quod altum tumebat conscientia. hoc quod altum tumebat conscientia. Nam repente subjunxit: Tace, et docebo te sapientiam. Quia vero arrogantes omnes in eo quod proferunt typho superbiae inflantur, et, velut in alto positi sic doctorum speciem sumunt ac si rum verba dignatione quadam super indignos homines coelitus effundantur, bene ostenditur, ut verba, quae de alta superbiae radice veniebant, cum quadam quasi altitudine et distinctione procederent. Ita videlicet praedicare omnes arrogantes solent? Cum quodam enim fastu proferunt hoc quod singulariter intellexisse se credunt; et fortasse tunc humilitatem praedicant, cum per elationis typhum exempla superbiae ostentant. Unde fit ut eorum praedicatio concors sibi manere non possit, quia id quod rectum loquentes seminant, perverse tumentes impugnant. Humilibus namque auditoribus verba sua non compatiendo, sed vix dedignando largiuntur. Longe quippe se in altum positos aestimant,
Abbreviated transcription (Latin):
uolo enĩte apparere iustũ  Sed hacc
quia excorde non ꝓtulit audire quõd
quȩ sierat non ex pecta uit : Nã ilico
subiunxit : Quod si ñ habes audime :¬
& cace & do cebote sapientiã : qui enĩ
ueracit̃ quaer̃ audire quod ustũ ẽ¬
ȩ quanimit̃ expectant audire quod
quȩr̃ : Hebyu autẽ qui ueracit̃ requi siti¬
onis uerba ñ ꝓtulit diciquod quȩ sic¬
rat ñ ꝑmisit: sed mox quid intrinsecꝰ
diu in eiusdẽ humilitatis spetie
ñ ꝑdurant : Cũ fortas se quȩrunt ut
audiane mexloquendo obuiant
nedoceant᷑ : quia suꝑ ficiẽ uocis quã
ꝓtulerant citus ostentacionis
intentio cõprimit : quae exradice cords
exsurgit: Atq: eandẽ humilitatiss
formã spetietenꝰ sumptã eo cę̧¬
lerius ꝓbant quia aliena ẽ quo
illã diutius tenere nom possunt:
Ecce helyu iusticiã cũ requirit ut
discat : ꝓmit tit quia doceat :
Ecce quasi requi rendo quodiustut
est aliquid planũ sonuerae lin¬
gua: sed mox cȩlarinon potuit

Expanded text:
olo enim te apparere justum. Sed quia haec ex corde non protulit, audire quod quaesierat non exspectavit. Nam illico subjunxit: Quod si non habes, audi me; tace, et docebo te sapientiam. Qui enim veraciter quaerunt audire quod justum est, aequanimiter exspectant audire quod quaerunt. Eliu autem, quia veraciter requisitionis verba non protulit, dici quod quaesierat non permisit, sed mox quod intrinsecus diu in ejusdem humilitatis specie non perdurant. Cum fortasse quaerunt ut audiant, mox loquendo obviant ne doceantur, quia superficiem vocis quam protulerant citius ostentationis intentio 778 comprimit, quae ex radice cordis exsurgit, atque eamdem humilitatis formam specie tenus sumptam eo celerius probant quia aliena est, quo illam diutius tenere non possunt. Ecce Eliu justitiam cum requirit ut discat, promittit quia doceat. Ecce quasi requirendo quod justum est aliquid planum sonuerat lingua; sed mox celare non potuit
Abbreviated transcription (Latin):
tacite secũ c̃siderare ñ cessat aet nꝰ
udex quã districtus adueniat : suũq
t̃minũ coti die prospicit. & ante
seueritatẽ tantȩ iusticiae quas
rationes uitȩ suae sit positurus ac
tendit & sicuncta praua quȩ intel¬
ligere potuit deuitauit : uenturus
tam̃ corã districto iudice illama¬
gis quȩ in semampso non intellegit
ꝑtimescit : quis enĩ considerare uale¬
e quanta mala ꝑ momentatem¬
poꝵ ipsis in constantũ cogitacionũ
motib ꝑ petramus facile ẽ autẽ
oꝑa ꝑuersa utare sed nimis diffici¬
le .ẽ. ab inlicita cogitacione corter¬

Expanded text:
tacite secum considerare non cessat, aeternus tacite secum considerare non cessat, aeternus judex quam districtus adveniat, suumque terminum quotidie prospicit, et ante severitatem tantae justitiae quas rationes vitae suae positurus sit attendit; et si cuncta prava opera quae intelligere potuit devitavit, venturus tamen coram districto judice, illa magis quae in semetipso non intelligit pertimescit. Quis enim considerare valeat quanta mala, per momenta temporum ipsis inconstantibus cogitationum motibus perpetramus? Facile est autem opera perversa vitare, sed nimis difficile est ab illicita cogitatione cor ter
Abbreviated transcription (Latin):
aute ds qui non patituruos tẽptari
suꝑ quã potestis sed faci& cũ temp¬
tacione etiã ꝓuentũ ut possitis
sustinere : citius nos consolationis
ope succurrit . & surgentes tempta¬
cionũ stimulo s mnitigat inpugnantesq
se cogitacionũ motus in t̃napace
tranquillat: Moxq: am̃ma imensã
despe caelesti letierã ꝑcipit. dũde¬
uictũ malũ respicit quod tolerauit.
ut iure de hoc temptato liberatoque
homine dici debeat Uidebit faciẽ
eiꝰ in iubilo & liberauitanimã suã
nepger& in in teritũ. sed uiuens
lucẽ uider&. hisitaq: duab: ucib idẽ¬
conuersionis & ꝓbationis ꝑ mererem
laeticiãq: transactis suꝑ .ẽ. tercia
quȩ& merorẽ adhuc sustineat &gau¬
dia consequatur : Post conuersio¬
nis nãq: certamina post ꝓbationis
erũnã restat adhuc dura tẽptacio
quia uenire non potese ad ꝑfectȩ
gaudia libertatis nisi prius debitũ
soluerit bumanȩ c̃ditionis conuer¬
sus autẽ quisq sibi caute sollicitus

Expanded text:
qui non patitur vos tentari supra id quod potestis, sed faciet cum tentatione etiam proventum, ut possitis sustinere , citius nobis consolationis ope succurrit, et surgentes tentationum stimulos mitigat, impugnantesque se cogitationum motus interna pace tranquillat. Moxque anima immensam de spe coelesti laetitiam percipit, dum devictum malum respicit, quod toleravit, ut jure de hoc tentato liberatoque homine dici debeat: Videbit faciem ejus in jubilo; et, liberavit animam suam, ne pergeret in interitum, sed vivens lucem confessionis et probationis, per moerorem laetitiamque transactis, superest tertia cujus et moerorem adhuc sustineat, et gaudia consequatur. Post conversionis namque certamina, post probationis aerumnam, restat adhuc dura tentatio, quia venire non potest ad perfectae gaudia libertatis, nisi prius debitum solverit humanae conditionis. Conversus autem quisque sibi caute sollicitus
Abbreviated transcription (Latin):
honoris sui singularitate laetat᷑ : Subquo enĩ
sit non considerat : & quod aequalib: quasi non sit
aequalis exultat . Vnde autẽ haec uitioꝵ
radixpullulat in corde regentiũ: pisi ex
imitacionẽ illius qui despectis angłoꝵ so¬
cictatib: dixit. Ascendã soꝑ altitu dinẽ
nubiũ. & similis ero altissimo quia ergo
unusquisq: rector quotiens extollit᷑ in eo
quodceteros regit. totiens ꝑlapsũ suꝑbiae
a sumini rectoris seruitio separatur. & cũ
aequales sibi subditos despicit. eiꝰ suꝑ se
dominiũ sub quo om̃s aequales funt nonag¬
tata : quia uerodũ dominando praesunt
adimpietatẽ trahunt. Apte subiungit᷑
qui uocat duces impios: Aduiãnãq piȩ ta¬
tisducerent si subditoꝵ oculis. hmilitatis
exempla monstrarent : Duxẽ. autẽ impius
quiptumoris exempla uiã ostendit erroris :
saulus duximpius eẽ me tuebat : cũ potesta¬
tis suȩ celsitudinẽ reprimebat dicens: nec

Expanded text:
honoris sui singularitate laetatur. Sub quo enim honoris sui singularitate laetatur. Sub quo enim sit non considerat, et quod aequalibus quasi non sit aequalis exsultat. Unde autem haec vitiorum radix pullulat in corde regentium, nisi ex imitatione illius qui, despectis angelorum societatibus, dixit: Ascendam super altitudinem nubium, et similis ero Altissimo ? Quia ergo unusquisque rector quoties extollitur in eo quod caeteros regit, toties per lapsum superbiae a summi rectoris servitio separatur; et cum aequales sibi sudominium, sub quo omnes aequales sunt, non agat.---Quia vero cum dominando praesunt,impietatem trahunt, apte subjungitur. Qui vocat duces impios. Ad viam namque pietis ducerent, si subditorum oculis humilitatis exempla monstrarent. Dux quippe qui per tumoris exempla viam ostendit erroris. Paulus dux impius esse metuebat, cum potestatis suae celsitudinem reprimebat dicens: « Non
Abbreviated transcription (Latin):
& qđ eã qui iustus ẽ condempnas¬
s& : ilico eius dem iusti idẽ dnĩius
regi a postata : qui uocat duces
impios : Sepe nouimꝰ quod pleriq:
qui prȩ sunt inordinatũ sibi metũ
cunctosq subditos insui cõparationeds¬
picuint : Nec condescendendo consuluri
sed dominꝰando praemunt quia uidelica sala
cogitacione se erigunt  acquales se illis
quib: eosprae eẽ ctigit non agnoscun. Coot¬
tro huine tumore ꝑ aeccle siasticulibrũ dicit
Duce te conftituer̃ : noli extolli sedesto imillis
teritate imperabatis eis : &cũ potentia
Ipsa enĩbona quae subditis dicunt dominan¬
dopotius quã consulendo ꝓferunt : quia uide¬
lica quicquã eis quasi ex aequodicere poluNt:
Aequalitate c̃ditionis : Sed quia haec tum̃tia
corda restoꝵ. subtilit̃ ds pensat : bene contra
eosdicit̃ : qui dicit regi a postata : Uusquisq
enĩ restor suꝑb: totiens adculpã apostasiae
dilabit᷑ quotiens prȩeẽ hominib: delectat᷑ &

Expanded text:
et quia eum qui justus est condemnaset quia eum qui justus est condemnasset, illico ejusdem justi, idregi: Apostata; qui vocat duces impios. - Saepe novimus quod plerique qui praesunt inordinatum sibi metum cunctos subditos in sui comparatione despiciunt; nec condescendendo consulunt, sed dominando praesumunt: qui videlicet alta cogitatione se erigunt, et aequales se illis quibus eos praeesse contigit, non agnoscunt. Contra hunc tumorem per Ecclesiasticum librum dicitur: Ducem te constituerunt; noli extolli, sed esto in illis teritate imperabatis eis, et cum potentia . Ipsa enim bona quae subditis dicunt dominando potius quam consulendo proferunt, quia videlicet quidquam eis quasi ex aequo dicere semetipaequalitate conditionis. Sed quia haec tumentia corda rectorum subtiliter Dominus pensat, bene contra eos dicitur: Qui dicit regi, apostata. Unusquisque enim superbus rector toties ad culpam apostasiae dilabitur, quoties, praeesse hominibus delectatus,
Abbreviated transcription (Latin):
quo modo tu eũ quiiustus ẽ in tantũ
condẽpnias  Bonã quidẽ sententiã
ꝓtulit : sed beato iob ꝓferenda ñ fuit.
Inomne enĩ quod dicit᷑ sũ mopere in¬
tuendũ .ẽ. quid dicat᷑ cuidicatur
quando dicat᷑. quo modo dicat᷑ heliu
autẽ at tendit quod dicer& sed cui
dicer& non at tendit : Beatꝰ quippe
iob amabat iudiciũ : quia causassuas
cũ chĩo pensare subtilit̃ nouerat :
Nec condempnauerat eũ qui istus
est: sed cur sine peccato ꝑcussus fu¬
erat indolore positꝰ cũ humilitate
requi rebat. Amat iudiciũ quisquis
uias suas subtilit̃ discutit : & sec re¬
tariũ cordis ingressus quid dñs ipsi
tribuat. quid ipse dĩo debeat pen¬
sat : quod beatus iob quomodo non
fecerat. quitã crebra sacrificia
in expiatione filioꝵ. etiã ꝓcogita¬
cionib: offerebat : quia ergohebyu
dixit quodis qui iudiciũ ñ amat
sanari non possit. arguensbe¬
atum iob: quod iudiciũ ñ amar&

Expanded text:
quomodo tu eum qui justus est, in tantum quomodo tu eum qui justus est, in tantum condemnas? - Bonam quidem sententiam protulit, sed beato Job proferenda non fuit. In omni enim quod dicitur summopere intuendum est quid dicatur, cui dicatur, quando dicatur, quomodo dicatur. Eliu autem attendit quid diceret, sed cui diceret non attendit. Beatus quippe Job amabat judicium, 785 quia causas suas cum Domino pensare subtiliter noverat. Nec condemnaverat eum qui justus est, sed cur sine peccato percussus fuerat in dolore positus cum humilitate requirebat. Amat judicium quisquis vias suas subtiliter discutit, et secretarium cordis ingressus, quid Dominus ipsi tribuat, quid ipse Domino debeat pensat. Quod beatus Job quomodo non fecerat, qui tam crebra sacrificia in expiatione filiorum etiam pro cogitationibus offerebat? Quia ergo Eliu dixit quod is qui judicium non amat sanari non possit, arguens beatum Job quod judicium non amaret,