comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ste mes tediũ bĩgena ten¬
I Ex pͥmissis ortũ malii.
quo nestio an uix alius
ꝑiculosius quppe molestissimũ
ad illam uia est pro quo nõiatĩ
institutũ est uria in templis
aulxiliũ ĩpłorure feliciũ aĩa rñ.
que terrenis tedus uinculis q cor¬
poreis resolute celestib ꝑfrm̃t᷑
gandus/ ac serenitate muentis
eterna Paulta me uudiq uite
tedia ctundant S ꝓpellenda te¬
dia cogitatõib letis ac spe bona
rietate atq ex̾citiis Iocuudis atq
ĩercie fuga s in pͥmis pacĩa
redũ et longaniuitate ĩuicta neq
uel p̃nciũ odio uel futuri desid̾ro.
nec metu deiqz nec spe ulla
auticipãdus uite funs quod stulti
quidã ac miseri fec̾unt qui dñ pau¬
piem uite q tedia ac laberes tẽ¬
porrles fuguit ĩ etnos m̃cidunt
sine cĩcouem m̃m soqui mottomi
cathonis huiꝰ ultum suis in libris
officialibus excusantem sine loqui
senecam et haut ip̃am miris lau¬
dibus celebrantem et mũłtis ã lo¬

Expanded text:
te me tedium ingens tenet. Ex premissis ortum malum, quo nescio an vix aliud periculosius, quippe molestissimum ad illam via est; pro quo nominatim institutum est vestris in templis auxilium implorare felicium animarum, que, terrenis tediis vinculisque corporeis resolute, celestibus perfruuntur gaudiis ac serenitate mentis eterna. Multa me undique vite tedia circundant. Propellenda tedia cogitationibus letis ac spe bona,rietate atque exercitiis iucundis, et inertie fuga, sed in primis patientia rerum et longanimitate invicta; neque vel presentium odio, vel futuri desiderio, nec metu denique nec spe ulla anticipandus vite finis, quod stulti quidam ac miseri fecerunt, qui dum paupertatem viteque tedia ac labores temporales fugiunt, in eternos incidunt. Sine Ciceronem nostrum loqui, mortem Catonis huius ultimi, suis in libris officialibus excusantem; sine loqui Senecam, et hanc ipsam miris laudibus celebrantem, et multis in lo
Abbreviated transcription (Latin):
aptate aĩmm fortime seu dĩne po¬
cius uolunctati et cauete riddiculã
frdũ q illud exemplũ dyonisn
tyrãnoꝵ pessimi qui poĩa pul¬
sua in exiłio pueriliũ lr̃ãꝵ sto¬
las tenuisse dititm. ut quã ĩ cͥiues
non pot̾at in puer tyr̃amdẽ ex¬
ceret. trux ĩgeniũ affixũ q ꝓpõtto
honesti q instm̃ atq equi Iuꝵ
ĩpaciens P Tirãmde auussas
ualde doleo B Euãtũ dolenͣo
iuste posẜionis amissionẽ qui tã
delcas Auste. qͣntũ doleres lRe
ꝓpͥa ppoliari q̃ͥ sic doleas aliena
Tirã inde me deiectũ gramt̾
ceciderũt plures tñ certas cadendi
causas linisse notissũ est/ et
cotidie fit notins apud aristotlẽ
quid̃ legia ĩ polititis ꝙ p̃p̃ urorũ¬

Expanded text:
fortune, seu divine potius voluntati, et cavete ridiculum fedumque illud exemplum Dionysii tyrannorum pessimi, qui patria pulsus, in exilio puerilium literarum scholas tenuisse dicitur, ut quam in cives non poterat, in pueros tyrannidem exerceret: Trux ingenium affixumque proposito, honestique inscium atque equi iuris impatiens. Tyrannidem amissam valde doleo. Quantum doleres iuste possessionis amissionem, qui tam doleas iniuste? Quantum doleres re propria expoliari qui sic doleas aliena? Tyrannide me deiectum gravitececiderunt; plures tamen certas cadendi causas habuisse notissimum est et quotidie fit notius. Apud Aristotelem quidem legis, in Politicis, quod pro
Abbreviated transcription (Latin):
sse regnũ/ qͣnto utiliua¬
est tycãndem amisisse et si eĩ
ut dicimꝰ cũ de rege sine filio lo¬
q̃reni᷑/ pene omĩa regna tyrã¬
indes fuorit̃ tp̃e tñ quesierunt
robur et obliõe homi ue lũ in
sticie texnere tyĩamdis ĩnstĩa
sil ac nontas odiosa est P tyrã¬
indem deposin S sarcinã Rei¬
pu ͨ ͤ grauem tĩbi piculosam ulli
bono utilem dampnosam młtis oĩb
odiosam⁊
tyranidem exmB
Ne sis nuidus ãdue instĩam ono¬
destiam pacĩam honestatem pie¬
tatem clemenciam caritatẽ nestes
optimas. quib ꝙꝑaudis nullo
opus est auro s sola aĩ uolũtate
uestos paratus bonis om̃ib tirã¬
nis uel ĩcognitus uel ĩiusas qui
margaritis ec purpura bbus¬
licti. hũactate ĩteri ac ututib
nudi sunt O Cmes mͦ tyrã¬
libertatem
sibi debitam receꝑunt uctã tibi
ĩdobitã relinq̃runt. hanc tu ciuib
tuis debes qui tibi p̃ter odiũuł
debent/ ita pro gr̃ãtũ accõe q̃ rimo¬
ma instituis / ut iam p̾dem mos

Expanded text:
sse regnum, quanto est utilius tyrannidem amisisse? Etsi enim, ut dixi, cum de rege sine filio loqueremur, pene omnia regna tyrannides fuerunt, tempore tamen quesierunt robur, et oblivione hominum velum sibi iustitie texuere; tyrannidis iniustitia simul ac novitas odiosa est. Tyrannidem deposui. Sarcinam Reipublice gravem, tibi periculosam, nulli bono utilem, damnosam multis, omnibus odiosam. Tyrannidem exui. Ne sis nudus, indue iustitiam, modestiam, parsimoniam, honestatem, pietatem, clementiam, caritatem, vestes optimas, quibus comparandis, nullo opus est auro, sed sola animi voluntate; vestes paratas bonis omnibus, tyrannis vel incognitas vel invisas, qui margaritis ac purpura obvoluti, humanitate interim ac virtutibus nudi sunt. Cives michi tyraLibertatem sibi debitam receperunt, vitam tibi indebitam reliquerunt: hanc tu civibus tuis debes, qui tibi preter odium nichil debent; ita pro gratiarum actione querimoniam instituis, at iam pridem mos
Abbreviated transcription (Latin):
pua saltem pꝰ tĩrũ indẽ amssam
tirãm esse definite et optandi ꝙ
iam asseqͥm non potestis finom
facite si non insticie. falti uere¬
condie lit p̾state ut mitatis mo¬
ribus et nouo habitu mentis a¬
ssũpto amissione dunciaꝵ dicõres
facti qͣntũ fortime decrahitur. tm̃
aĩs addidisse uideanũ ñĩꝙͣ ne igit᷑
aductistis ut non sola ille rex regñ
mun̾ib suis plenam et extẽdit et
recealiit occultis repe iustis semper
ex causis. s tp̃alls quoq rex rcẽ
tyr̃anus tir̃anũ et geus gentẽm
deiçit atqr pessũ dãt an ud net
ꝓphãm illũ quetulũ audiuistia et
cong̾gabit ĩquit q. arenã captim

Expanded text:
prius, saltem post tyrannidem amissam, tyranni esse desinite, et optandi, quod iam assequi non potestis, finem facite; si non iustitie, saltem verecundie hoc prestate, ut mutatis moribus et novo habitu mentis assumpto, amissione divitiarum ditiores facti, quantum fortune detrahitur, tantum animis addidisse videamini. Nunquam ne igitur advertistis, ut non solus ille rex regum muneribus suis plenam et extendit et retrahit, occultis sepe, iustis semper ex causis, sed temporalis quoque rex regem, tyrannus tyrannum, et gens gentem deicit et pessundat? An vero non Prophetam illum querulum audivistis: “Et congregabit, inquit, quasi arenam capti
Abbreviated transcription (Latin):
timã malis an equa blc̃tate lenire.
ꝑro fcõ oñi si non bulgi stropitũ s
ãrͫ ip̃e tuũ in silencio pt̾itiq me¬
moriam int̾coges młtia te eopli¬
citũ atq olapsũ malis ĩuoies Iam
tutus uinẽ sictus q iam mori pote¬
ris nec saugnie madidꝰ nͨ ueneno

Expanded text:
tunam malis, an equabilitate lenire. tunam malis, an equabilitate lenire. Profecto enim si non vulgi strepitum, sed animum ipse tuum et in silentio preteritique memoriam interroges, multis te explicitum atque elapsum malis invenies. Iam tutus vivere, siccusque iam mori poteris, nec sanguine madidus nec veneno.
Abbreviated transcription (Latin):
fi duaibliõr p̾ncipatus / ata tñ tłem
inderi expedit ut nere ecĩa talis
sit smilacõ eiu sb̾tot sub occulis
hoĩi quos res taugit qual arte
uol ingenio longua esse non p̃t̃
inde nũc igi᷑ au in ꝑte hoꝵ aliqͣ
erraueris et queri desine et nurari
ne ꝙ eñ tyr̃aidem hus uitiis obno¬
uiam desinẽ s diuare mirabile
est / ad sumã et reges et titãm
om̃s et quiꝯq ĩ potentatu aliquo
sunt debent si regnare diu uolunt
acrit̃ excute q momorit᷑ ͣ dc̃m̃ id
cathonis apud liuiũ auaricia et
luxuria ounã magna Imꝑia euer¬
terun Ot. Amissa tyr̃ãnde pͥ¬
uate reditus sũ fortũe R hostis
cimiũ ecas fractus es cõtinis eqnã
diste cuuiletatem et bñficũ fortũe
rerũ status securior uita eciit sñ
metu sine suspic̃õil sine excubus
sine fetro/ quib in malis q̃mam
uite suanitas ꝑpanda sit nestio¬
D Tirãiide ꝑdita pͥnatꝰ dego
Olige an lamentis atbare for¬

Expanded text:
fit durabilior principatus. Ita tamen talem fit durabilior principatus. Ita tamen talem videri expedit, ut vere etiam talis sit. Simulatio enim, tot sub oculis hominum, quos res tangit, qualibet arte vel ingenio, longa esse non potest. Vide nunc igitur, an in parte horum aliqua erraveris, et queri desine et mirari; neque enim tyrannidem his vitiis obnoxiam desinere, sed durare mirabile est. Ad summam, et reges et tyranni omnes, quicunque in potentatu aliquo sunt, debent, si regnare diu volunt, acriter excutere memoriterque dictum illud Catonis apud Livium: “Avaritia et luxuria omnia magna imperia everterunt”. Amissa tyrannide private redditus sum fortune. Hostis civium eras, factus es concivis. Equam disce civilitatem, et beneficium fortune rerum status, iam securior vita erit, sine metu, sine suspitionibus, sine excubiis, sine ferro; quibus in malis, quenam vite suavitas speranda sit nescio. Tyrannide perdita privatus dego. Elige an lamentis acerbare for
Abbreviated transcription (Latin):
ĩdignissum honore et ĩperio indicã¬
tur ĩ dignãtin. honnes illi subia
qui auaricie sit subiectus atq illũ
alienũ in corpus ius lr̃ẽ ꝙ sũ
non hẽãt ĩ metallũ uelle sibi lici¬
extorq̃te suam tangere non au¬
denti pͥma quid̃ igctur ad secu¬
ritatem et qͥetem uia est non mõ
tyrãidia appetitũ si õem regnãdi
cupidinẽ abiecisse nã quid sculans
quid laboriosius quid ne ꝑiculosus
meliora consuetudo ueri hostis et
opiõnũ ꝑũsitas non ꝑmittit illud
est proxinũ aristotiliti doginatis
memũsse ut .s. nõ tyrãnũ quis
se prebeat s n ͫ publice tuattorẽ
introttus ĩquid et oblacões oz me
tatem tanꝙͣ ꝓcuratorẽ exittem non
tyrãnũ et rursus o non tirãnicũ
s ꝓcononiũ et regalem inderi ẽẽ
subditis et non suimet eucantẽ s
ꝓcuratorẽ et mediot̾s uite ꝓseqm
non gocellencias ab hns quid̃ harñ¬
q siłibus ut aristotili placet et mͥ

Expanded text:
indignissimi honore et imperio iudicanindignissimi honore et imperio iudicantur. Indignantur homines illi subici, qui avaritie sit subiectus, atque illum alienum in corpus ius habere, quod suum non habeat in metallum, velle sibi liciextorquere, suam tangere non audenti. Prima quidem igitur ad securitatem et quietem via est, non modo tyrannidis appetitum, sed omnem regnandi cupidinem abiecisse; nam quid stultius, quid laboriosius, quidve periculosius, meliora, consuetudo, veri hostis, et opinionum perversitas non permittit, illud est proximum: Aristotelici dogmatis meminisse, ut scilicet non tyrannum quis se prebeat, sed Reipublice curatorem. “Introitus, inquit, et oblationes oportet tatem, tanquam procuratorem existentem non tyrannum.” Et rursus: “Oportet non tyrannum, sed economum et regalem videri esse subditis, et non suimet curantem, sed procuratorem, et, mediocris vite, persequi non excellentias.” His quidem horumque similibus ut Aristoteli placet, et michi,
Abbreviated transcription (Latin):
et dymiciamõ ad supplicia traxit.
et ĩudia qua maiꝰ torm̃tũ non
ĩuenisse sigculos tyrãnos flacꝯ
ait neq uroa hodie manis r̃ue
ĩ uenire res loquitur./ post̾mo nulla
tyrãnop aut maior pestis aut cre¬
brior auaricia est itaq relique
suiguloꝵ li ͨ est om̃i / relique sun¬
gulos ciues afficĩt li ͨ ppłm uni¬
uorsũ / suꝑbia et ĩuidia ip̃os ĩter.
tyrãnos regnant Crudelitas ĩter
paucos seinit auaricia inter om̃s
qͥmiescit illa noniumuꝙͣ mĩnuctur
qec semꝑ crescit et uigilat qui pe¬
esse igitm. in ppłis uołunt ⁊̃trate uitare
in pͥmia hͦ uiciũ decet õemq uicn
luiꝰ ĩfamiã õem q suspicõem
nichil est om̃ odiosũ qd eq̃ faciat
tiranũ eque p̾sidentia ac dinõ ĩ¬
dignũ Reliqua int̾dũ magnan¬
mitatis aut instĩe se se uelo tegunt
h ͦ unũ uilitatem ai nuẜiam q nõ
sic quoq nl iiserius creditur. ml
uiluu ideoqz hoc uicio laborantes

Expanded text:
et Domitianum ad supplicium traxit. et Domitianum ad supplicium traxit. Et invidia, qua maius tormentum non invenisse Siculos Tyrannos Flaccus ait, neque vestros hodie maius invenire res loquitur. Postremo nulla tyrannorum aut maior pestis aut crebior, avaritia est, itaque relique singulorum, hec est omnium; relique singulos cives afficiunt, hec populum universum. Superbia et invidia ipsos inter tyrannos regnant, crudelitas inter paucos sevit, avaritia inter omnes. Quiescit illa nonnunquam ac minuitur, hec semper crescit ac vigilat. Qui preesse igitur in populis volunt, vitare in primis hoc vitium decet, omnemque vitii huius infamiam omnemque suspitionem: nichil est enim quod odiosum eque faciat tyrannum, eque presidentia ac dominio indignum. Reliqua interdum magnanimitatis aut iustitie sese velo tegunt, hoc unum vilitatem animi miseriamque non sic nil quoque miserius creditur, nil vilius. Ideoque hoc vitio laborantes,
Abbreviated transcription (Latin):
et romani: scdĩ ud̃ namidẽ lacede¬
monũ tyrãnũ qui cũ ip̃e sibi sub¬
ditos spoliasset ad ppoliandas corũ
dxores auarissimã sũa ꝯiugem
destinabat que sibi tausa non
ultima esse potuit maturãdecala¬
mitatis Quis hoc aristotili notim
esse neqͥuerit qui etate florunit
a lexandei neq tam longenus
fuit ut ad huiꝰ etatem pnẽire
potuisse indeatin cũ tñ bisdem
ni libris non sme aduiracõe qͣdã
lieronis ac gelonis nomẽ ĩuemã.
qui quali᷑ sibi noti esse potuerũt
actenta racõe ⁊p̃ri non satis ex¬
pedio¶ Nec ego alienis ãmeiosus
uxorib. nec mea uxor alicui ty¬
rãide tñ ercidi¬
B sepe se no¬
centissimm ĩ nocentes putant sũt
tñ et alie non nõres cause pre¬
mlio cesari apud historiaces obicĩ.
illa p̾ẜtim ꝙ senatui se honori¬
ficẽtissime ademiti non assimẽxit.
q̃ hod̾ie nec quid cã ulla bsset.
crudelitas quoq q̃ metẽciũ caput
ungiliũ ad supplicm̃ reptebat.
gañi uo caligulam et neronem

Expanded text:
et Romani, secundi vero Agidem Lacedemonum tyrannum, qui cum ipse sibi subditos spoliasset, ad spoliandas eorum uxores avarissimam suam coniugem destinabat, que sibi causa non ultima esse potuit maturande calamitatis; quamvis hic Aristoteli notus esse nequiverit, qui etate floruit Alexandri, neque tam longevus fuit, ut ad huius etatem pervenire potuisse videatur, cum tamen eisdem in libris, non sine admiratione quadam, Hieronis ac Gelonis nomen inveniam, qui qualiter sibi noti esse potuerint, attenta ratione temporum, non satis expedio. Nec ego alienis iniuriosus uxoribus, nec mea uxor alicui: tyrannide tamen excidi. Sepe se nocentissimi innocentes putant. Sunt tamen et alie non minores cause prelicet, que Iulio Cesari apud Historicos obicitur, illa presertim, quod senatui se honorificentissime adeunti non assurrexerit, que hodie nec causa quidem ulla esset. Crudelitas quoque, que Mezentium apud Virgilium ad supplicium reposcebat, Gaium vero Caligulam, et Neronem,
Abbreviated transcription (Latin):
nñt̃ qual̃qq descendisse bonũ
oĩo quia iustũ / meliorq coattu in¬
sticia ꝙͣ uoluntaria ĩnistĩa est / audite
ĩ pn tirãnũ apud infectoa clamãtem.
discite instĩam moniti audite et
exhortantem distite instĩam uel co¬
acti hec om̃ tempostina lͭ utilis ꝙͣ in¬
ui resputtui/ illa tibi admonicio
utiq feca est feustra eĩ discitur

Expanded text:
tercunque descendisse, bonum ideo, quia iustum, meliorque coacta iustitia, quam voluntaria iniustitia est. Audite, impii, tyrannum apud inferos exclamantem: Discite iustitiam moniti. Audite et xhortantem: “Discite iustitiam vel coacti”. Hec enim tempestiva, hic utilisque ni respuitur, illa ibi admonitio utique sera est: frustra enim disc
Abbreviated transcription (Latin):
multo aute memĩns adriani uox simłq
illa tibern de quo sc̃ptũ estꝙ cũ audisset bnũ¬
i ãex reis carmiliũ nom̃e auticipasse mortẽ¬
p opelamanit Carmelius me euasit O box¬
ne ferox et si dici p̃t ip̃o uocis auctore ferocior.
qui ustratti supplicui cogitabat qño se i bni¬
qnaculis manu sua ꝑiiens ouasisset Ecce
codem uerło ꝙͣ borie usi sũt ille ad pñtem
hostem euasisti ait lric de absente euasit¬
inquit ille suo hosti uitam donauit hic in¬
uidit mortem Elige quid horũ pocius ate
pͥncipis / aut id alt̾ũ ĩ ane carificis / nec
gnoro ꝙ̃ sit prompcins inbe̾s ista ꝙͣ fa

Expanded text:
adriani vox simulque illa Tiberii, de quo scriptum est quod, cum audisset unum e reis, Carnulium nomine, anticipasse mortem, exclamavit: “Carnulius me evasit”. O vox ferox et, si dici potest, ipso vocis auctore ferocior! Quid inusitati supplicii cogitabat, quem se in vinculis manu sua perimens evasisset? Ecceeodem verbo quam varie usi sunt! Ille ad presentem hostem “evasisti” ait, hic de absente “evasisinquit; ille suo hosti vitam donavit, hic invidit mortem. Elige quid horum potius a te principis, an illud alterum immane carnificis. Nec ignoro quam sit
Abbreviated transcription (Latin):
iut ac difficili oõm ẽẽ u̾tictom noc tu
ieges uirentis amatorib sunt ciuicta
aicilia G fixũ est ulcistis uincit
pars detorior obsta illi dũ adli ͭ potes.
dittoriamq illi pͥnsꝙ oͦa uti ceperit
cripere stirctamq mausuetudiẽ attolle.
menĩto te hoĩem. mltes quid uindicasse
penituit noĩem pepertisse. G ultus
ñ unici ab hoste p̃stabat hostis uicco¬
rmn uiicit ira.

Expanded text:
icili omnem esse virtutem nec tu neges. Virtutis amatoribus sunt cuncta facilia. Fixum est ulcisci. Vincit pars deterior: obsta illi, dum adhuc potes, victoriamque illi priusquam ea uti ceperit eripe stratamque mansuetudinem attolle. Memento te hominem: multos quidem vindicasse penituit, neminem pepercisse. Ultus sum. Vinci ab hoste prestabat, hostis victorem vicit ira.
Abbreviated transcription (Latin):
urgoor ulciscendi stimilis B Caue
ne cessoris bzoppone illis mẽoriam coꝵ
qui non tñi mictes hostibus. s fauentes
at benefici fuece contraq illos tibi ꝓpone
qui meubratim desis hostibus adhuc irbiẽ
spirãntes t ꝙꝙͣ in non fensinr cadancia
senierũt. de huic tecũ elige quoꝵ samilis
ẽẽ malis neq accus solos sed et uerba cõfer¬
ii pars em̃ non porna ⁊̾ delitatis in uerbis est¬
crudelis pes ceudelior manus. cͣ delissima¬
seu liugna est. Sepe aĩ senitiam quas manus¬
ie non equau̾at. lingna transcendit illa bar

Expanded text:
stimulis. Cave, ne cesseris; sed oppone eis memoriam eorum qui non tantum mites hostibus, sed faventes ac benefici fuere contraque illos tibi propone, qui membratim cesis hostibus, adhuc rabiem spirantes, nequicquam in non sensura cadavera sevierunt: dehinc tecum elige quorum similis sse malis neque actus solos, sed et verba confer. Pars enim non parva crudelitatis in verbis escrudelis pes, crudelior manus, crudelissimalingua est. Sepe animi sevitiam, quam manus non equaverat, lingua transce
Abbreviated transcription (Latin):
eque erectis atq ad monitis admotis par̃e
stupporem obsessis uececat s non parem me¬
uictũ itaq noctu egressi turres et machi¬
nas incenderunt G habũdo machimnis
at balistis B. Onña fece qnib qloriaris
ad ĩuiriam alienã pocins ꝙͣ ad tnũ decꝰ
spectũt. qͥnto erat honestins ati homie
digniꝰ hũndare mĩe instͥmentis. ꝙͣ senicie
lrc̃e quibus hospituł et amicis et egẽtilus
ritas oppugnando qmietẽ publicã ꝑturba¬
res G habeo machinas ingentia sara
torquentos E saxa torq̃re furiosorun
insi et glandes euoas. que flãnus ĩectis
horrisono tomtruiacũgtu non erut satis
de celo tonantis dei imor̾lis homĩto O
⁊ crudolitas m̃ctu supbie. de t̾ra eciamtieli to
qubile fuliuẽ ut maro ait liñana
rabies ĩmictata est/ ut qd e nubib nicti
solet ligneo quid s tortateo mittitur.
inst̾mento quod ab archiimede m̃entũ
quidã putant eo tp̃e quo mat̾ellus syra¬

Expanded text:
eque erectis atque admotis parem eque erectis atque admotis parem stuporem obsessis iniecerat, sed non parem metum; itaque egressi turres et machinas incenderunt. Abundo machinis et balistis. Omnia fere quibus gloriaris ad iniuriam alienam potius quam ad tuum decus spectant. Quanto erat honestius atque homine dignius abundare mhabere quibus hospitalis et amicis et egentibus ritas oppugnando quietem publicam perturbares! Habeo machinas ingentia saxa torquentes. Saxa torquere furiosorum nisi et glandes eneas, que flammis iniectis horrisono tonitru iaciuntur. Non erat satis de celo tonantis ira Dei immortalis, homuncio nisi — o crudelitas iuncta superbie! — de terra etiam tobile fulmen, ut Maro ait, humana rabies imitata est et quod e nubibus mitti solet ligneo quidem, sed tartareo mittitur instrumento, quod ab Archimede inventum quidam putant, eo tempore quo Marcellus Syra
Abbreviated transcription (Latin):
Est hunic quoq furor regns¬
lietiuͤ. uude mltia noceas
cũ uelis. quos bñficẽtissimos homi eẽ
opportuit. et ob̾ hoc unũ regnis ĩpõtti
dt reges dicci sm̃ ut regant hoies
atq ab eis seu parentes colantur
amentur ꝙ Quidam et̃ patres¬
pre patrie appellati.cũtta in q̃rm̃ agunt.
et seu tortores ac p̾dones puꝰ cuctis
formdabiles atq ĩisi sunt G habies
machiinis ad ou̾tendas urbes ꝓdoneis S̃
Quanto melis  extruendas ẜ̾uandasq.
tu fortasse gloriosius putas eñtere et
iuderi mauia tm tpĩs pollicertes s non
semper. urbes machinis entũtin./ Cesar.
quid bello gallico cñadĩsua adn̾aticos tur¬
res maximas ergoisset pn ꝯtemptin ho¬
stibus fuit quasi com ãpossibilem hĩtua¬
mãis niribus mollicetm. ubi aũt mon̾i et me¬
nbus applicari illas uiderent ex ꝯtomptu
in stupporem ac pauorem neosi. omissa
deffensione ad dedicatom confugẽ at cuuli
bello ipiũs cesaris dux brictus ad massiliã

Expanded text:
Et hic quoque furor regius, habere unde multis noceas cum velis. Quos beneficentissimos hominum esse oportuit et ob hoc unum regnis impositi et reges dicti sunt, ut regant homines atque ab eis ceu parentes colantur amenturque, quidam etiam patres patrie appellati, cuncta in contrarium agunt, ut ceu tortores ac predones publici cunctis formidabiles atque invisi sint. Abundo machinis ad evertendas urbes idoneis. Quanto melius extruendas servandasque! Tu fortasse gloriosius putas evertere et videri mavis tui temporis Poliorcetes, sed non semper urbes machinis evertuntur. Cesar quidem bello Gallico, cum adversus Aduaticos turres maximas erexisset, primum contemptui hostibus fuit, quasi rem impossibilem humanis viribus moliretur; ubi autem moveri et menibus applicari illas videre, e contemptu in stuporem ac pavorem versi, omissa defensione ad deditionem confugere. At civili bello ipsius Cesaris dux Brutus ad Massiliam
Abbreviated transcription (Latin):
letari forma sua Iunẽnes bamũ
btiqz sod unulgure est gandece
aũt senem forma Iunenũ sinorũ
ipiat obiectũq ꝑiculis bidet. stultũ ꝓtor¬
sus et insanie pcoxiͣͫ S Celestis
filu forma est ꝑ legisti Reor
pliadis homerice librum xm et
uicesmũ ubi pãmꝰ de hectore sno
loquons non ĩquit aꝑꝑebat uiri mor¬
talis filius s doi dixit het ille.¬

Expanded text:
letari forma sua iuvenes inane letari forma sua iuvenes inane utique sed vulgare est; gaudere autem senem forma iuvenum suorum, ipiat, obiectamque periculis videt, stultum prorsus et insanie proximum. Celestis filii forma est. Legisti, reor, Iliadis Homerice librum quartum et vigesimum, ubi Priamus de Hectore suo loquens “non” inquit “apparebat viri mortalis filius, sed dei”. Dixit hoc ille
Abbreviated transcription (Latin):
tantas q Ruinas ex arte pudicicie
cocidissent quaͬre efectus forme bonos.
quos ĩnen̾is rem̃ĩcia ut ꝯ cõacarus¬
ituis comꝑantu. S formosissimꝰ filius
est michil ⁊ forma hec messalpure
ciꝰ piã cũ libidine excitat᷑ et elige
utrũ bis aͥ neget Et amãtis ĩperio
occũbendũ, aut ãnnat et clandu
gladio ꝑemidũ erit/ custitate ergo
exignam loctͤ morulam quesierit
et hoc sibi inclita et excellens for¬
ma contulerit In hoc ergo ut in
celiquis. medioc̾tas bona. si ex̾morũ
altorũ eligendũ cẽt forma gracõr
s gilbus est tucio G Est michi
nata płchenna H Cunspice insi¬
dial baut al uimi caueto iasonem
putus. aut theseũ. aut ꝑidem
bnũ ẽẽ nille sunt. filiam hr̃e so¬
llicitudo est lalorqr formã adice
metua sit / quẽ insi forte morte
aut sonegtute non fugias impcus
nãq alt̾is in donm metũ p̃uffes.
non extingnes ¶ p̃clara natoꝵ for¬
ma glorioi et exulto gloriari et

Expanded text:
tantasque anime ruinas ex arce pudicitie tantasque anime ruinas ex arce pudicitie cecidissent. Quere effectus forme bonos: quos inveneris renuntia, ut cum contrariis comparentur. Formosissimus filius est michi. Forma hec Messaline cuiuspiam cum libidinem excitarit, elige utrum vis: aut neget et amantis imperio occubendum, aut annuat et Claudii gladio pereundum erit. Castitate igitur exiguam leti morulam quesierit et hoc sibi illa inclita et excellens forma contulerit. In hoc ergo, ut in reliquis, mediocritas bona; si extremorum alterum eligendum esset, forma gratior, sed gibbus est tutior. Est michi nata pulcherrima. Circumspice insidias, vim caveto. Iasonem putas aut Theseum aut Paridem unum esse? Mille sunt. Filiam habere sollicitudo est laborque; formam adice, metus fit quem nisi morte aut senectute non fugias: nuptiis nanque alterius in domum metum transferes, non extingues. Preclara natorum forma glorior et exulto. Gloriari et
Abbreviated transcription (Latin):
uel ĩ mortem fuit apud hebreos
s dist̾mẽ prouidencia celestis ĩ głiã
uertit apud graios ypolitus atqi be¬
llorophon/ apud nos pptidͦ ne temp¬
taretm ꝓprns se manib deforͣit.
non apud pͥmos ugo thamar/ non
apud srdõs graia penelope/ non apud
t̾cios comana lucrecia tuta fuit/.
non apud om̃s plures uel temptate
passun bel rpelbre hu sunt forme
labilis et caduce fenctus qui ꝑ sepe
non opulontas tm̃ domos. s ingentes
uebes et magna non nũꝙ q̃mꝑaria
eu̾terũt note sunt historie insi for¬
mosa adoo eẽt elena troya mãsisset¬
Incolumis / insi tam formosa lucrecia
romanoꝵ regnũ non tam uelociter
corruisset insi tam pulchra sguna
nec tam tito dec̃e intule illud imꝑm̃
defecisset Nec apis clandiꝰ tantꝰ
legifer. Romanus libidine bictns. fa¬
mã in costris uctam in uniculis fini¬
uisset/ Demq si formose iãma al¬
nimis ĩnu̾abiles alie fuissent non
tot rapte aut decepte in tot probra

Expanded text:
vel in mortem. Fuit apud Hebreos vel in mortem. Fuit apud Hebreos sed discrimen providentia celestis in gloriam vertit —, apud Graios Hyppolitus et Bellerophon; apud vos Spurina ne tentaretur propriis se manibus deformavit. Non apud primos virgo Thamar, non apud secundos Graia Penelope, non apud tertios Romana Lucretia tuta fuit, non apud omnes plurime vel tentate passim vel oppresse. Hi sunt forme labilis et caduce fructus, qui persepe non opulentas tantum domos, sed ingentes urbes et magna nonnunquam imperia everterunt. Note sunt historie; certe nisi formosa adeo esset Helena, Troia mansisset; nisi tam formosa Lucretia Romanum regnum non tam velociter corruisset; nisi tam pulchra Virginia, nec tam cito decemvirale illud imperium defecisset nec Appius Claudius tantus legifer Romanus libidine victus famam in rostris, vitam in vinculis finivisset. Denique si formose minus innumerabiles alie fuissent, non tot rapte aut decepte in tot probra
Abbreviated transcription (Latin):
castitus Raro colabitunt / nã nec bo¬
liuit uix q si beluit liceat cũ huana
omĩa. tñ in pͥmis pudiciꝰ᷑ hodie ma¬
le tuta est preẜtĩ bbi forme eg̾ce
q̃m̃cta est sũt quib ĩiidetur sed
intea suos fines se se tenet ĩuidia.
dolet naistitur nichil ultra quid̃ illosi¬
in fine inter multor odia semiere q̃d
ꝓpetua et ad ulti incõcussa uignẽ
tyrr̃inde quot assidue placato mari
nante quot ꝑ siluas salua in̾cibus
p̾temiit i̾catores nec pamctu illis.
nec hus predo obm̃us ꝙ̃ tum formo¬
ram intentatã dubis: casta licet ob¬
sr̃debiti oppugnabitm. quis ãĩꝰ ni¬
biebris corrptõib tot rosistet: admouẽt᷑ muris¬
notun murens stale blandiciarũ machineq muneꝵ.
firiuidud cõttili si hus artib non
proficib᷑. manus ĩproba uis auff̾t ͬ infertur.
si fidem queria. famosissimos captꝰ
ad memoriã cefer forma młtos
tẽptaiit et temptandes prebint
quosd̾am strauuit ⁊ bel in c̾men ĩpulit

Expanded text:
s raro cohabitant; nam nec volunt vixque si velint liceat: cum humana omnia, tum in primis pudicitia hodie male tuta est, presertim ubi forme egregie iuncta est. Sunt quibus invidetur, sed intra suos fines sese tenet invidia: dolet, irascitur, nichil ultra. Quidam illesi inter multorum odia senuere, quidam perpetua et ad ultimum inconcussa viguere tyrannide. Quot assidue placato mari naute, quot per silvas salvis mercibus pretereunt mercatores, nec pyrata illis nec his predo obvius: quam tu formosam intemptatam dabis? Casta licet, obsidebitur, oppugnabitur: quis animus muliebribus corruptoribus tot resistet? Admoventur muris scale blanditiarum machineque fraudum cuniculi. Si his artibus non proficitur, manu improba vis affertur; si fidem queris, famosissimos raptus ad memoriam refer. Forma multos tentavit ac tentandos prebuit, quosdam stravit, vel in crimen impulit
Abbreviated transcription (Latin):
si achiles ei ostendit hoĩa illũ mor¬
talis filiũ õe non dei et tui nũt filu
celestis forma quã memoras mo¬
mento eripi fedariq potest et dñ du¬
cat qͣnti precu sic estimocio ꝓmpta
est/ hos errores tũ et has mgas prm¬
nullus amor ĩmodicus et recti indicu
hostis paruformosissuna mͥ faĩlia
est Et ut mł aliud. sũptuosi ssima
domꝰ orit.

Expanded text:
 Achilles ei ostendit hominis illum mortalis filium esse, non dei; et tui nunc filii celestis forma quam memoras momento eripi fedarique potest et, dum durat, quanti pretii sit extimatio prompta est. Hos errores tamen et has nugas paternus amor immodicus et recti iudicii hostis parit. Formosissima michi filia est. Ut nil aliud, sumptuosissima domus erit.
Abbreviated transcription (Latin):
nsignis est natorũ forma¬
H si tuã tibi formã ꝯtemp¬
pendam me docente didicisti
qͣnti alionam sis fstũrus intolligis.¬
O forma filiorũ magna est p̾
magnũ marib disc̾mon. fem̃s q¬

Expanded text:
nsignis est natorum forma. Si tuam tibi formam contemnendam me docente didicisti, quanti alienam sis facturus intelligis. Forma filiorum magna est. Magnum maribus disc
Abbreviated transcription (Latin):
tremĩ qui clandestinas domi agobãt.
ubi luuẽ excesẜuit cñ ĩuisis dñis
a ꝑtas Inimicitias liugnis agñt or¬
mis si liceat acturi et si quis horũ
fortasse quicus abstiuet/ non id pͥoꝵ
amor dm̃i s seꝙ̃tis timor efficit / cui
ob hoc uilis suppatus q f̾i metint
de po allam qreccanti quib ex rebus. nͥ¬

Expanded text:
tremum, qui clandestinas domi agebant, ubi limen excesserint, cum invisis dominis apertas inimicitias linguis agunt, armis si liceat acturi, et si quis horum fortasse conviciis abstinet, non id prioris amor domini sed sequentis timor efficit, cui ob hoc vilis suspectusque fieri metuit de se similia coniectanti; quibus ex rebus n
Abbreviated transcription (Latin):
B. Serui noĩe re ut dixi hostes
suꝑbia ur̃a non potest/ inq li ͦ ĩ młtis
malo ur̃o miseri gaudetis in hoc maxiẽ
diuicias optatis in liͦ t̾cas et maria por¬
errritis ĩ hoc ancũ cuiuilatis et ꝑꝑgitia
ut acies hostiu urõcũ densior sit in dies ac nunii¬
ac ĩnmncior an fortasse nou ita est an
aliud ꝯcors dinitũ lit̃ opĩo nulla fere
alia re muedioc̾s fortime bñ instititum
domũ opulentissime persarũ aut indorũ
regie cedere / cũ ĩ multis excedat ꝙ illa
sernicu uiget et ꝯpmnt sonorisqz ꝯpedib
unctũ trahit ut et tibi iuce optĩo dici po¬
ssit quid fecisti miser ut tet crstodib ĩdige̾s¬
G Serui mey undiqz ẽcũuallant s
nuilla fuge nulla spes gͦ est salittis malo
quid suo ꝑtinacit̾ deleccari depꝑate demẽ¬
cie est/ ac qui ob hoc uniũ et optanda pau¬
pertas et amanda erat ut cũ cet̾is opñ
malis nexibus tñ bel maxime te ẜuoꝵ
dolis ac fustidio liberuret/.
Te magificençia edud Capͫ.zͫ E

Expanded text:
ixi, hostes superbia vestra non potest inque hoc ut in multis malo vestro miseri gaudetis, in hoc maxime divitias optatis, in hoc terras et maria pererratis, in hoc aurum et cumulatis et spargitis, ut acies hostium vestrorum densior sit in dies atque munitior. An fortasse non ita est? An aliud concors divitum habet opinio, nulla fere alia re mediocris fortune bene institutam domum opulentissime Persarum aut Lydorum regie cedere, cum in multis excedat, quam quod illa servitii urget et comprimit sonorisque compedibus vinctum trahit, ut et tibi iure optimo dici possit: “Quid fecisti miser, ut tot custodibus indigeres?” Servi me undique circumvallant. Nulla fuge, nulla spes igitur est salutis; malo quidem suo pertinaciter delectari desperate dementie est. Atqui ob hoc unum et optanda paupertas et amanda erat, ut cum certis opum malis nexibus, tum vel maxime te servorum dolis ac fastidio liberaret. 34 DE MAGNIFICENTIA EDIUM Magnifice
Abbreviated transcription (Latin):
derilt mor effluet G anilros seeuos
domi habeoꝵ apultos sibilos liugnan¬
qz biꝑtitus domestice pacis uirns abdi¬
tñ młtos quoq ꝙfundos ot capates
uentres ac lubricre guttura ꝓ cellam
aule thalamo dedecus / pestem ponu
uoraginẽq ꝑpetuam paucad ẜuos bñ
regere difficile est multos impossile¬
G multi inͥ ẜui domi sũt B areliꝰ
sollicitudo tibi cẽt /nichil est perna ꝙͣ
promissior ros ip̃a que promictitur
unũ ee̾nt nũc iter utramq quid in¬
tersit seuciũt experti promietũt futror
promissiq deos testes bocat /ne soli s.
solos fullant exige aũt promissi fi¬
dem nulla eeit młtũ cẽt ⁊ habunde
quiũ promissũ /nñt promisisse sctis
uontũ est norũt pancissima uolunt iichil.
nisi quod uent̾ri soporq suaserit ac
nũ ul odiosins egressu durũ est
crgitare ne dicũ patpit per dũorũ domg¬
dnr̃a inflatiq elati auibulant ẜmi¬
ex̾cent q tirãndem/ et quasi ad uastand̃¬
tem qduncti non tm̃ deuorant uniu̾sa

Expanded text:
fuderis, mox effluet. Multos servos domi habeo. Multos sibilos, linguas vipereas domesticeque pacis virus abditum, multos quoque profundos et capaces ventres ac lubrica guttura, procellam aule, thalamo dedecus, pestem penu voraginemque perpetuam: paucos servos bene regere difficile est, multos impossibile. Multi michi servi domi sunt. Melius solitudo tibi esset. Nichil est peius quam promissio et res ipsa que promittitur unum essent; nunc inter utranque quid intersit, sentiunt experti. Promittunt, fateor, promissique deos testes vocant, ne soli scilicet solos fallant; exige autem promissi fidem, nulla erit. Multum esset et abunde quium promissum: nunc promisisse sat esventum est, norunt paucissima, volunt nichil nisi quod venter soporque suaserit ac iosius eorum egressu. Durum est cogitare, ne dicam pati, ut per dominorum domos inflati elatique ambulant serexercentque tyrannidem et quasi ad vastandum conducti non tantum devorant universa
Abbreviated transcription (Latin):
G deruos młos heo S Melius pau
scit laborem fuge̾ ut industriis pudor. sic
fit mertibus gliã est qd̾ ita ẽẽ norũt
om̃s/ nullꝰ consulit nemo est qui non
strepitus. pauca ẜuicia et sec̾tũ ułłm.
quot ẜ̾uoꝵ lugne tot p̾conu tube qet
ẜuorũ aures atiz oculictot domorũ rimule

Expanded text:
ervos multos habeo. Melius pauci scit. Laborem fugere, ut industriis pudor, sic inertibus gloria est. Quod ita esse norunt omnes, nullus consulit, nemo est qui non strepitus, pauca servitia et secretum nullum. Quot servorum lingue, tot preconum tube; quot servorum aures atque oculi, tot domorum
Abbreviated transcription (Latin):
agno e̾cieiõr famulatu S ob¬
sideor dicẽ uoliust i¶Magus c̾cũstat
quibus quo nichil est durus nequeas
cauere qui la tebras domus introspiciãt
prodantq concilia nou̾uit ⁊ effinidant. quid. ꝙ¬
quiq p̾te. furta ꝯtinua qd̾nulli unꝙ̃
accidit obsesso uestiendi tibi it̾mi pastẽd¬
q fuit inq ip̃is penetralib hũdi durũ
ac dubiũ belli genus pate carons et in¬
duciis sub tnis signis hostilis muros
ht̃ ex̾citus G. Sern mͥ m̃lti sunt¬
Barulti serui multe lites discordie¬
q m̃la deiq bella domestica quorũ
uel ppeccator fedus nol laboriosus ꝯpo¬
sitor sis orq interd reos liccusotores me¬
dins ẜuia tuis ẜmas Iudex fccis ex

Expanded text:
agno circumvehor famulatu. “Obsideor”, dicere voluisti. Magnus circumstat t, hostium, a quibus, quo nichil est durius, nequeas cavere, qui latebras domus introspiciant prodantque consilia que noverint ut effundant quique, preter furta continua, quod nulli umquam accidit obsesso, vestiendi tibi interim pascendique sint inque ipsis penetralibus habendi: durum ac dubium belli genus, pace carens et indutiis, ubi sub tuis signis hostilis muros habet exercitus! Servi michi multi sunt. Multi servi, multe lites multeque discordie, multa denique bella domestica, quorum vel spectator fedus vel laboriosus compositor sis oportet interque reos et accusatores medius servis tuis servias, iudex factus ex
Abbreviated transcription (Latin):
inꝰ cuiꝰ nos face̾ pot̾at u̾tus sola
untores/ nos ab alla uolentes scien¬
tes q desistimꝰ/ Soli igi᷑ ĩbecillesi
exarmati non equo marte cũ im¬
placabili hoste ꝯg̾diui᷑ quos illa
uicissim seu leue ad accollit ac deicit
et in girũ rotat ac de nobis ludit
unici tollerabiliꝰ foret nc̃ ludibrio
ac mollicies nr̃a facitĩ y donei eiẜi uisi
sumnꝯ qui pile ĩ mor̃e huc illuc tam
facile iaccaronẽ/ aĩalia eni breuissĩ
sollicctudis ĩ funte / quib bñs cui pu¬
pun lictori, eui ait concilio, applice¬
inꝰ pro concilio c̃terinisit pendere
ac pret̾ pñs malũ et a tergo qd̾ do
quibz pũcia euasisse/ plemssimã se¬
curitatẽ tribuit/ nobis ob ingenin
⁊ acumẽ aĩ semꝑ ꝯͣi cũ cerbero t̾cipiti
hoste luccandũ est ut rõe caruisse
ꝓpe meliꝰ/ ĩ nos auet ap̃os ethe̾a ne
pͥstancõris arma u̾tentib huc ma¬
lo obstate sub difficile est uetustate
iam et cõsuetudĩe cadicito cũ anchil¬

Expanded text:
mus? Cuius nos facere poterat virtus sola victores, nos ab illa volentes scientesque descivimus: soli igitur, imbecilles, exarmati, non equo Marte cum implacabili hoste congredimur, quos illa vicissim ceu leve aliquid attollit ac deicit et in gyrum rotat ac de nobis ludit. Vinci tolerabilius foret; nunc ludibrio ac mollities nostra fecit? Idonei visi sumus, qui pile in morem huc illuc tam facile iactaremur, animalia evi brevissimi, sollicitudinis infinite, quibus insciis cui puppim litori, cui animum consilio applicemus, pro consilio interim sit pendere ac preter presens malum et a tergo quod dolequibus presentia evasisse plenissimam securitatem tribuit. Nobis ob ingenium et acumen animi semper quasi cum Cerbero tricipiti hoste luctandum est, ut ratione caruisse prope melius in nosmetipsos etherea nature prestantioris arma vertentibus. Huic malo obstare subdifficile est, vetustate iam et consuetudine radicato: en
Abbreviated transcription (Latin):
uni res fortimas q
hõinũ cogito ĩcertos
at̾ subitos rerũ motꝰ
nichil ferme fra¬
gilius mortaliũ uita¬
st̾a cũctis diantib icam miro Reme¬
di genere confuluisse uideo igno¬
rancia quadam sui nabis solis me¬
moriams c̃cellectũ/ prouidentia Pdĩnas
ac p̾claras aĩ nr̃i dotes in pniciem et
laborem uersas. tã suꝑbatius em̃ sp¬
ret ĩ utilib mõ si dampnosis. atq
pestiferis curis obnoxii et pĩti tor¬
queniur. et prec̾ito fut̾o q angiui᷑.
Ut mł magis metuere bideam᷑ ꝙ
ne qñ forte paꝵ miseri simiꝰ tan¬
aliũcta cõqrimꝰ. quib. uctam. que si
rite agẽtur felicissima prorsus ac
Iocũdissima res erat. miẜendũ ac
triste negatiu effeciꝰ Cuiꝰ initm
cecitus et obliuio possidet ꝓg̾ ssum
lalor dolor exctũ error omĩa quod
ita esse quisquis uite tͣm sũ acri indic̃o

Expanded text:
um res fortunasque hominum cogito incertosque et subitos rerum motus, nichil ferme fragilius mortalium vitaIta cunctis animantibus naturam miro remedii genere consuluisse video, ignorantia quadam sui, nobis solis memoriam, intellectum, providentiam, divinas ac preclaras animi nostri dotes, in perniciem et laborem versas. Tam supervacuis enim semper nec inutilibus modo, sed damnosis atque pestiferis curis obnoxii et presenti torquemur et preterito futuroque angimur, ut nichil magis metuere videamur quam nequando forte parum miseri simus, tanalimenta conquirimus, quibus vitam — que, si rite ageretur, felicissima prorsus ac iocundissima rerum erat — miserandum ac triste negotium effecimus, cuius initium cecitas et oblivio possidet, progressum labor, dolor exitum, error omnia; quod i
Abbreviated transcription (Latin):
Non semper mõ. s du tlem ferre
non possis tp̃m uicissitudo portima
iure a multis. s p̾cipne a cicdne lau¬
data est G dere nissmiꝰ est aer atq
utnã non mittetiut s nestis ꝙͣ cito
sui tediũ hec secenitus allactura sit
uil tam deleccabile quod non y̾demptitas
ĩauienũ redat nuillũ est efficacius re¬

Expanded text:
Non semper modo sed diu talem fere Non semper modo sed diu talem fere non possis; temporum vicissitudo peroptima iure a multis sed precipue a Cicerone laudata est. Serenissimus est aer atque utinam non mutetur! Nescis quam cito sui tedium hec serenitas allatura sit: nil tam delectabile quod non identitas inamenum reddat. Nullum efficacius re
Abbreviated transcription (Latin):
Ios fratres habeo R Rarũ.¬
nam pentes fere ꝑꝑ amãt frẽs
semꝑ ĩuident sepe deppiciũt.
clamat bbi et frm̃ ot filiorũ et om̃n
pone insi parentũ notatur. ĩpietas G
statres iĩ sunt opti ẜ Miror plane
bonos eẽ pacͭ ͣ est sepe eni mali sũt altĩ
et pessimi/ co q peiores hostibus/ quo
miꝰ ꝯ̃ domosticas insidias est cantele.
q̃ quid̃ ĩfamna tur uinꝰ brbis potius ꝙͣ
tocins orbis sit non bideo dmos mũdi
frẽs appice alter. alt̾is obnt manu/ nec¬
dñ relatu horridũ scelus audis si quid̃¬
in deũ uelut om̃ib bom fontem tota
ã de lecta ͦ ꝯslectatur et in bonis tp̃alib
et nuis rerũ qditor laudetur. alioqͥn actẽde¬
do quod st̃ptũ est Si uidi solem concũ
fulget iquit ios et luña iiendentõ ĩcedẽtẽ
clare et letatũs est cor meũ iñ ab¬
scondito et ostulatus sũ manũ meam
ore meo que est ũquitas maxima et
negacio q̃ dm̃ altissimũ G Sere¬
nissmiꝰ est oer tłis utinã sꝑ sit H

Expanded text:
ios fratres habeo. Rarumnam parentes fere semper amant, fratres sepe invident, sepe despiciunt amat, ubi et fratrum et filiorum et omnium pene nisi parentum notatur impietas. Fratres michi sunt optimi. Miror plane. Bonos esse sat est; sepe enim mali sunt, aliquando et pessimi eoque peiores hostibus quo minus contra domesticas insidias est cautele. que quidem infamia cur unius urbis potius quam totius orbis sit non video. Primos mundi fratres aspice: alter alterius oppetiit manu; necdum relatu horridum scelus audis, si quidin Deum velut omnis boni fontem tota animi delectatio reflectatur et in rebus temporalibus eternus rerum conditor laudetur. Alioquin attende quod scriptum est: “Si vidi solem cum fulgeret” inquit Iob “et lunam incedentem clare et letatum est cor meum in abscondito et osculatus sum manum meam ore meo, que est iniquitas maxima et negatio contra Deum altissimum”. Serenissimus est aer: talis utinam semper sit!
Abbreviated transcription (Latin):
los redit rei feditas fenctu bacua
plena dedecore plena ꝑiculis plena
derit excusacõibus ac fliã opiõibus
fiit mor ut bona fide uelle ceperit.
et blande consuetudinis dulces ne¬
pns abrũp̾it. laboriosũ certe sed
bolenti possibile est quid ut gram¬
ssime ait tit̾o id quod in oi ꝑturba¬
cione dicitur demõstrandũ nullam
esse nisi opmabilem/ nisi iudicio sus

Expanded text:
los redit rei feditas, fructu vacua, los redit rei feditas, fructu vacua, plena dedecore, plena periculis, plena derit, excusationibus ac falsis opinionibus fiat, mox ut bona fide velle ceperit et blande consuetudinis nexus dulces abruperit, laboriosum certe sed volenti possibile. “Est quidem” ut gravissime ait Cicero “illud quod in omni perturbatione dicitur demonstrandum, nullam esse
Abbreviated transcription (Latin):
pelli. loquendo cauẽdo q limor alitur¬
altter acconditiq non extuignitur
net lenitur ut quos momorris cãtus
et carimã tnoꝵ non fomẽta red¬
Irritam̃ta sũt uulueoũ ¶ Credere
taudẽ admõitus et exꝑͣtus ĩcipio quã¬
obrem si licet: obmissis alus ad reme¬
dia stilũ uerte/ multr olim ista con¬
quite̾ uisi sunt in quibus nafo mirꝰ
mediciis. morbi amacior.ꝙ̃ salutis.
tñ est adutere st̃pẜe ali. inter quos
cic̾o bronit̾ potenter.q ad sũmã pau¬
ca hec sunt. q̃ de multis electa proba¬
uerim. Loti mitatio. que ut corpori.
curasi nonas q sollicctudines quib
morbi uet̾is uestigia deleantur/ cogita ͦ
tantis appetitur ꝙͣ fucile dntoq meliꝰ
ꝯtemptu ponitus possit atq abiti.
ucter q rerũ uilissima depictiter mło
sis aĩs occidit dũ adu̾satur infanna
pouisto q dñ q se digito signaribul¬
giq fabulã fieri dołent dũ sun̾os octu¬

Expanded text:
pelli.? Loquendo canendoque amor alitupelli.? Loquendo canendoque amor alitur accenditurque, non extinguitur nec lenitur, ut quos memoras cantus et carmina tuorum non fomentata sint vulnerum. Credere iam tandem admonitus et expertus incipio; quamobrem, si libet, omissis aliis ad remedia stilum verte. Multi olim ista conquirere nisi sunt, in quibus Naso mirus medicus, morbi amantior quam salutis, tamen est advertere; scripsere alii, inter quos Cicero breviter potenterque. Ad summam, pauca hec sunt, que de multis electa probaverim: loci mutatio, que ut corpori scuras novasque sollicitudines, quibus morbi veteris vestigia deleantur; cogitatio tantis appetitur, quam facile quantoque melius ntemni penitus possit atque abici interque rerum vilissima deputari. Multos sis animis accidit, dum obversatur infamia irrisioque dumque se digito signari vulgique fabulam fieri dolent, dum sub ocu
Abbreviated transcription (Latin):
multi litigent/ in om̃i aũt qõe non płiũ si¬
standũ est / pło inꝙ̃ utiq sũmꝰ uir
pliõ nulla libido non turpis et ĩcon¬
notũ neq indiciũ post̾itatis erubint cu¬
ram hant metũ q oõm uincente impetu¬
dine calanũ excitantꝭ q̃ uel ĩ t̾pi
pudenda q mͣ tanta illi est ut epi¬
cureis mag̃ ꝙ̃ plõicis in reb quasi
solis in luto / cadios cernas ingemi et
hant ip̃am pꝯ plonẽ młtis indeo tãm
fuisse nt sc̾pta reliq̃cent que uel
honestina non stpsissent nel consul¬
cins deleuissent/ multis ut idem
fatiant futurã cũe ꝯmao s famo¬
siorem actigi promide qd ad repͤ hen¬
sionẽ accinet insaiẽ talis et aliqua
dixiꝰ et multa et baria dici possinit
qᵈ ad remedm̃ uo non panca / nã et¬
ad illã quã dicia consolacõm mali
fingis. breuissi ͫ flata carmon ac per¬
concracio illa pro repponso sit Tatute huscme
uersiculis specua tibi possea dolores.
atq estus cuicis q gͣnes e pettore

Expanded text:
n omni autem questione non pluristandum est —, Plato, inquam, utique summus vir, quam vero philosopho nulla libido non turpis et inconnotam neque iudicium posteritatis erubuit, curam hanc metumque omnem vincente impetudine calamum excitantis, que vel in turpi pudendaque materia tanta illi est, ut epicureis magis quam platonicis in rebus solis in luto platonici radios cernas ingenii; et hanc ipsam post Platonefuisse ut scripta relinquerent que vel honestius non scripsissent, vel consultius delevissent, multis ut idem faciant futuram esse conicio; sed famosiorem attigi. Proinde quod ad reprehensionem attinet insanie talis, et aliqua diximus ac multa et varia dici possunt, quod ad remedium vero non pauca. Nam ad illam quam dicis consolationem mali fingis, brevissimum Flacci carmen ac percontatio illa pro responso sit: Hiscine versiculis speras tibi posse dolores atque estus curasque graves e pectore
Abbreviated transcription (Latin):
facile ce ntur /itaq tota res co redeat
sollicitudine turpi q desidi̾o sine suspirio¬
pris et ordenti cura sit hot sane ꝑ¬
missua capienti uacat em̃ om̃i libidiẽ
ut ciccrr et idom ait om̃iq tumułtu
atqz augore aĩ. que maxime sunt
uicandã sapiontions. cot̾m non fando ũt¬
rerũ facies uelari. sit mitari uitus
rerũ pt̃ ẜmo aut nobis pñt non¬
inisi de libidinoso amore susceptus est.
qui hua multis atq aliis magnis ma¬
lis bacare n ͦ pt̾ mõ et hͭ quid̃ stoyas.
ad plõnem uonio. qui phõrũ pͥnceps

Expanded text:
facile cernitur. Itaque tota res eo redeat, sollicitudine turpique desiderio, sine suspirio et ardenti cura, sit hic sane permissus sapienti: “vacat enim omni libidine”, ut Cicero idem ait, omnique tumulto atque angorntibus. Ceterum non ut fando rerum facies velari, sic mutari veritas rerum potest: sermo autem nobis nunc nonnisi de libidinoso amore susceptus est, qui his multisque aliis magnis malis vacare nullo potest modo. Et hec quidem Stoicis. Ad Platonem venio, qui philosophorum princeps