comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
plicauit. Qd enĩ suꝑuis dixerat elegis
suspendiũ aĩa mea. hoc replicansad¬
didit. desꝑaui: atq ętͣna concupiscen¬
do. & temporalia post ponendo. hoc
postremo intulit: parce mͥ: & qͦd su¬
ꝑuis dixit. mortẽ ossa mea. hoc nimi¬
rũ subdit: nequaquã iã ultra uiuã¬

Expanded text:
plicavit. Quod enim superius dixerat: Elegit plicavit. Quod enim superius dixerat: Elegit suspendium anima mea, hoc replicans addidit, Desperavi; atque aeterna concupiscendo, et temporalia postponendo, hoc postremo intulit, Parce mihi; et quod superius dixit, Mortem ossa mea, hoc nimirum subdidit, Nequaquam ultra ja
Abbreviated transcription (Latin):
a prouectu intimi itineris subtra¬
hat : ne amorẽ conditoris deserens
quasi a Luce destitutꝰ. in uia rema¬
neat: & confossus gladio latrocinan.¬
tis in desꝑationẽ ruat. Sed ne eius
dicta ad nr̃i intellectꝰ arbitriũ uide¬
am̃ uiolent᷑ inflectere : debemꝰ ex pos¬
teriorib pmissa pensare. Quo eni
sensu hȩc dixerit: ipse protinꝰ indici
uerba conuenuit desperaui. & parce.
Nã qͥ desperat. neqͣꝗͣ iã sibi parci
desidatł profecto minime desꝑat. Nli¬
unde gͦ ẽ qͦd desꝑat: aliunde qͦd par¬
ci sibi sc̃s uir postulat: qr nimirũ dũ
bona uitȩ transeuntis ꝑ desꝑationẽ
deserit: adobtinenda quȩ ꝑ manent
inspe robustius ex urgit. Desꝑando
itaq melius ad spẽ ueniȩ ducit᷑. qͥ eo
certius uentura appetit: quo p̃sentia
uerius & ex desperatione derelinqͥt
Et notandũ qͦd uim nob̾ sui cordis in¬
sinuans. unã quidẽ dese sententiã
ꝓtulit: s hanc tercio insinuando re¬

Expanded text:
a profectu intimi itineris subtraa profectu intimi itineris subtrahat, ne, amorem conditoris deserens, quasi a duce destitutus in via remaneat, et confossus gladio latrocinantis desperationis ruat. Sed ne ejus dicta ad nostri intellectus arbitrium videamur violenter inflectere, debemus ex posterioribus praemissa pensare. Quo enim sensu haec dixerit, ipse protinus indicat, sibi conveniunt, desperavi, et parce. Nam qui desperat, nequaquam sibi parci desiderat profecto minime desperat. Aliunde ergo est quod desperat, aliunde vero quod parci sibi sanctus vir postulat, quia nimirum dum bona vitae transeuntis per desperationem deserit, ad obtinenda quae permanent in spe robustior exsurgit. Desperando itaque melius ad spem veniae ducitur, qui eo certius ventura appetit, quo praesentia verius ex desperatione derelinquit. Et notandum quod, vim nobis sui cordis insinuans, unam quidem de se sententiam protulit, sed hanc tertio insinuando re
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ defecit in atria dnĩ. Concupiscutt
enun s ñ deficiunt. qͥ iã qͥdẽ celestia
appetunt. s adhuc tamͣ a terrenoꝵ
delectationib minime lassanturꝰ.
concupiscit uͦ & in di atͥa deficit. qͥ
cũ et̾na desid̾at. in amore tẽporali¬
ũ ñ ꝑclurat. Hinc psalmysta iterũ
dicit. Defecit in salutari tuo anima
mea. Hinc ꝑsem& ipsã ueritas ãmo¬
net dicens. Si qͥs uult post me ue¬
nire. ab neget semꝙ ipsũ. & rursũ¬
nͥ qͥs renuntiauerit om̃ib quę pos¬
sid&. non potest m̃s e̾e̾ discip.ĩ. Hoꝵ
igit᷑ numero sc̃s uir diuisa at̾renis
desidiis mente se inserit : qui ait.
desꝑaui: nequaꝗͣ ultra iã uiuã.
Iustiᷤᷤ qͥppe desperare᷑ p̃sentis uitę
bona gt̾nitatis electione deserere:
mansura querere: & in reb tẽpo¬
ralib fidutiã ñ habere. Qͥ hec ageis¬
nequaquã se ultra uiuere asserit.
qr uidelicet inuificatrici morte
cottidie auita se passionis occidit.
largitate desper&: ne gressũ cordis

Expanded text:
scunt enim, sed non deficiunt, qui jam quidem coelestia appetunt, sed adhuc tamen a terrenorum delectationibus minime lassantur. Concupiscit vero et in Dei atria deficit, qui, cum aeterna desiderat, in amore temporalium non perdurat. Hinc Psalmista iterum dicit: Defecit in salutari tuo anima mea . Hinc per semetipsam Veritas admonet, dicens: Si quis vult post me venire abneget semetipsum . Et rursuomnibus quae possidet, non potest meus esse discipulus . Horum igitur numero sanctus vir, divisa a terrenis desideriis mente, se inserit, qui ait: Desperavi, nequaquam ultra jam vivam. Justi quippe desperare est praesentis vitae bona aeternitatis electione deserere, mansura quaerere, et in rebus temporalibus fidunequaquam se ultra vivere asserit, quia videlicet vivificatrice morte quotidie a vita se passionis occidit. sericordiae largitate desperet, ne gressum cordis
Abbreviated transcription (Latin):
mittis me ut glutiã saluiã meã. Ac
si aꝑte dic̾et᷑ Tunc homini plene par¬
cis: cũ hc̃ ad ꝑfectionẽ tue contẽplati¬
onis admiseris. ut claritatẽ tuã raptꝰ
interus uideat: ut eũ carnis suȩ cor¬
ruptio exteriꝰ ñ repellat. Tẽ ꝑmittis
ut saluã glutiã. cũ mesapore tuȩ cla¬
ritatis usq ad habundantiã satieta¬
tis infir dis: ut nequaꝗͣ iã ꝑ indigen¬
tiã gustu oris esuriã. s inte solidius

Expanded text:
mittis me, ut glutiam salivam meam? Ac si aperte diceretur: Tunc homini plene parcis, cum hunc ad perfectionem tuae contemplationis admiseris, ut claritatem tuam raptus interius videat, et eum carnis suae corruptio exterius non repellat. Tunc permittis ut salivam glutiam, cum me sapore tuae claritatis usque ad abundantiam satietatis infuderis, ut nequaquam jam per indigentiam gustu oris
Abbreviated transcription (Latin):
cat. Quid ẽ hõ qͥa magnificas eũ. aut
quiaᷤ ponis erga eũ cortuũ: Ac si a¬
ꝑte exlam& dicens Magnificat᷑ hõ
spũali munere. s tam̃ caro ẽ: ꝙuias eiꝰ
post munera districte consid̾as: s tam̃
si remota pietate uidicet᷑. pondus qͦd
de tuatate immin& ferre nec sub¬
ultra se tua dona dilatant: ad inqͥsi¬

Expanded text:
a magnificas eum? aut quid apponis erga eum cor tuum? Ac si aperte exclamet, dicens: Magnificatur homo spiritali munere, sed tamen caro est; et vias ejus post munera districte consideras, sed tamen si remota pietate judicetur, pondus quod de tua subtilitate imminet, ferre nec subultra se tua dona dilatant, ad inquisi
Abbreviated transcription (Latin):
sũma cognoscunt: eo sublimiꝰ tͣrena
despiciunt: & idcirco p̃sentis uitȩ di¬
es nichil esse conspiciunt: qr illumina¬
tem̃tis oculos in considatione ȩtͣnita
tis figunt. Dequa dũ ad se redeunt:
qͥd seesse nisi puluerẽ agnoscunt :
Ec infirmitatis suȩ conscii: districte ui¬
dicari metuunt: cũq ium tanti uigo¬
ris aspiciunt: trepidant examinariᷤ
qͦd st̃. Unde adhuc apte subiungit:¬

Expanded text:
summa cognoscunt, eo sublimius terrena despiciunt, et idcirco praesentis vitae dies nihil esse conspiciunt, quia illuminatae mentis oculos in consideratione aeternitis figunt. De qua dum ad se redeunt, quid se esse nisi pulverem agnoscunt, et infirmitatis suae conscii, districte judicari metuunt? Cumque vim tanti vigoris aspiciunt, trepidant examinari quod sunt. Unde et adhuc apte subjungit
Abbreviated transcription (Latin):
quiẽ alabore quesiert. Vnde sc̃sur
post insinuatũ corruptionis suȩ cas¬
cerẽ. ad qͥeta cordis spatia redire fes¬
tinans. qͥa eandẽ rixã. & in intuni
inuenit quã ab exteriorib fugit
ꝓtiuus sub dit dicens: Si dixero con¬

Expanded text:
quiem a labore quaesierant. Unde sanctus vir quiem a labore quaesierant. Unde sanctus vir post insinuatum 261 corruptionis suae carcerem, ad quieta cordis spatia redire festinans, quia eamdem rixam et in intimis invenit quam ab exterioribus fugit, protinus subdit, dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
Nare. uel cetꝰ. iniqͥ uidelicet. eoꝵq
auctor malignꝰ sp̃c. quia effrenari
ad solã perpetrandȩ iniqͥtatis licen¬
tiam appetunt. recte pene sue car¬
cere constringunt᷑. ego autẽ qͥiã
eternitatis tuȩ lib̾tatẽ desid̃ .o. cur
adhuc meȩ carcere corruptionis
p̃mor: Quod tam̃ nec a ustis su¬
ꝑbe reqͥrit᷑. quia amore ueritatis
accensi. infirmitatis suȩ angustias
transgredi ꝑfecte concupiscunt.
nec ab auctore iustoꝵ in iuiste dispo¬
nit᷑ quia electoꝵ suoꝵ uota diffe¬
rens cruciat : crucians purgat:
ut ad ꝑcipiendũ qđ desid̾ant : qͣn¬
doq meluis exduatione conuales¬
cant. Electi autẽ qͦ usq ab intima
quiete differunt᷑. ad cor suũ rede¬
unt : ibiq a carnis sue tumultib
absconsi. quasi amȩnissimũ secre¬
tum petunt: s in eo sepe tẽptatio¬
nis aculeos sentiunt: carmii incen¬
tiua paciunt᷑: & ibi grauissimos
labores inueniunt: ubi magnã re¬

Expanded text:
Mare vel cetus, iniqui videlicet, eorumque Mare vel cetus, iniqui videlicet, eorumque auctor malignus spiritus, quia effrenari ad solam perpetrandae iniquitatis licentiam appetunt, recte poenae suae carcere constsringuntur. Ego autem, qui jam aeternitatis tuae libertatem desidero, cur adhuc meae carcere corruptionis premor? Quod tamen nec a justis superbe requiritur, quia, amore veritatis accensi, infirmitatis suae angustias transgredi perfecte concupiscunt; nec ab auctore justorum injuste disponitur, quia electorum suorum vota differens cruciat, crucians purgat, ut ad percipiendum quod desiderant quandoque melius ex dilatione convalescant. Electi autem quousque ab intima quiete differuntur, ad cor suum redeunt; ibique, a carnis suae tumultibus absconsi, quasi amoenissimum secretum petunt. Sed in eo saepe tentationis aculeos sentiunt, carnis incentiva patiuntur; et ibi gravissimos labores inveniunt, ubi magnam re
Abbreviated transcription (Latin):
lignus sp̃c. uel sequaces illius inqͦꝵ
se mentib colligit. atq ineis undas
tumentiũ cogitationũ uoluit. ut im¬
plerȩ mala quȩ appetunt nequeaft
suꝑna eos districtio angustat. Scĩ
autẽ uri qͦ mundͦi s corde celestiũ ar¬
chana consid̾ant. auctis ad hȩc cotti¬
diȩ ardorib anhelant: ibi iã ple-¬
ne saciari desid̾ant. unde adhuc
parũ aliqͥd ore contẽplationis de¬
gustant: Perfecte cupiunt carnis
stimulũ subdere: nil in cogitatione
illicitũ de eius iã corruptione tole¬
rare s qͥa scriptũ est. corpꝰ qͦd corrũ¬
pit᷑ aggrauat animã. & depͥmit t̾re
na inhabitatio sensũ multa cogitan¬
tẽ. intentione iam quidẽ ultra se¬
m& ipsos eminent : s tam̃ adhuc in¬
firmitatis sue in certis motib sub¬
diti: corruptionis se carcere clau-¬
sos dolent Nit gͦ. Nunqͥd mare
sũ ego aut cętꝰ. qͥa circũ dedisti
me carcere: Ac si aꝑte diceret.

Expanded text:
lignus spiritus, vel sequaces illius, in quorum lignus spiritus, vel sequaces illius, in quorum se mentibus colligit, atque in eis undas tumentium cogitationum volvit, ut implere mala quae asuperna eos districtio angustat Sancti autem viri, quo mundiori corde coelestium arcana considerant, auctis ad haec quotidie ardoribus anhelant: ibique jam plene satiari desiderant, unde adhuc parum aliquid ore contemplationis degustant. Perfecte cupiunt carnis stimulum subdere, nihil in cogitatione illicitum, de ejus jam corruptione tolerare. Sed quia scriptum est: « Corpus, quod corrumpitur, aggrana inhabitatio sensum multa cogitantem , intentione jam quidem ultra semetipsos eminent, sed tamen, adhuc infirmitatis suae incertis motibus subditi, corruptionis se carcere clausos dolent. Ait ergo: Nunquid mare sum ego, aut cetus, quia circumdedisti me carcere? Ac si aperte diceret:
Abbreviated transcription (Latin):
głis peccantib ñ peꝑcit. s rudentib
inferni detractos. in tartarũ tradi¬
dit. in uiditiũ cruciandos reseruari
Cetꝰ carcere astringit᷑: qr tẽptare
bonos quantũ desiderat prohibet᷑
Carcere qͦq mare circũ dat᷑: quia car¬
naliũ mentiũ tumida in sanaq desidia
adꝑagenda mala quȩ appetunt: im¬
possibilitatis suȩ angustia grauant᷑
Sȩpe enĩ dñari meliorib concupis¬
cunt: s tam̃ eis diuino uditio cunc¬
ła mirabilit̾ disponente substrati st̃.
Nocere bonis elati desid̾ant. & tam̃
subiecti ab eis solatia sꝑant. Pro ex¬
plendis uoluptatib carnis longe¬
uitatẽ uitȩ p̃sentis cupiunt: s tm̃
ab ea sub celeritate rapiunt᷑. De qͥb
bene ꝑ psalmystã dr̃. Statuit aqͥs
quasi inutre. Aquȩ qͥppe inutre
sunt: cũ lubrica eoꝵ desidia. qͥa oꝑis
effectũ non inueniunt. sub carnali
corde de pͥmunt᷑. Cetꝰ gͦ ac mare cir¬
cũdatione pͣmit᷑ carceris: qr uel ma¬

Expanded text:
cit, sed rudentibus inferni detractos in tartarum tradidit in judicium cruciandos reservari . Cetus carcere astringitur, quia tentare bonos quantum desiderat prohibetur. Carcere quoque mare circumdatur, quia carnalium mentium tumida insanaque desideria ad peragenda mala quae appetunt impossibilitatis suae angustia gravantur. Saepe enim dominari melioribus concupiscunt; sed tamen eis, divino judicio cuncta mirabiliter disponente, substrati sunt. Nocere bonis elati desiderant, et tamen subjecti ab eis solatia sperant. Pro explendis voluptatibus carnis longaevitatem vitae praesentis cupiunt, sed tamen ab ea sub celeritate rapiuntur. De quibus bene per Psalmistam dicitur: Statuit aquas quasi in utre . Aquae quippe in utre sunt cum lubrica eorum desideria, quia operis effectum non inveniunt, sub carnali corde deprimuntur. Cetus ergo ac mare circumdatione premitur carceris, quia vel ma
Abbreviated transcription (Latin):
Sunt non nulli iustoꝵ. qͥsic celesti¬
a appetunt. ut tamen aterrenoꝵ
spe minime frangant᷑. largita diui¬
nitꝰ patrimonia ad necessitatis
subsidiũ possident. honores sibi
tẽporalit̾ impensos tenent: alie¬
na ñ ambiunt. suis licite utunt᷑.
qͥ tam̃ ab eisdẽ reb qͣs habent ali¬
eni st̃. qͥa ad hec ipsa que possi¬
dent ex desidio ñ tenent᷑. Et sunt
non nulli iustoꝵ qͥ ad cõp̃henduͣ¬
dũ culmen ꝑfectionis accincti.
dũ altiora interiꝰ appetunt. ex te¬
rius cuncta derelinquunt. qͥ reb
se habitis nudant. gła honoris
expoliant qui internoꝵ desid̾io ꝑ
assiduitatẽ se amici meroris afficiunt.
hab̾e de exteriorib consolationẽ no¬
lunt : qͥ internis gaudiis dũm̃te ap¬
ꝓpiant. uitã inse funditꝰ corporeȩ de¬
lectationis necant. Talib nãq per
ꝑaui.cioi dicit᷑. Mortui enĩ estis: ꝙ
uita ur̃a absconditaest cũ xp̃o in dõ
Horũ uocẽ psalmysta exp̾sserat cũ¬

Expanded text:
Sunt nonnulli justorum, qui sic coelestia appetunt, ut tamen a terrenorum spe minime frangantur. Largita divinitus patrimonia ad necessitatis subsidium possident, honores sibi temporaliter impensos tenent, aliena non ambiunt, suis licite utuntur. Qui tamen ab eisdem rebus quas habent, alieni sunt, quia ad haec ipsa quae possident, ex desiderio non tenentur. Et sunt nonnulli justorum, qui ad comprehendendum culmen perfectionis accincti, dum altiora interius appetunt, exterius cuncta derelinquunt, qui rebus se habitis nudant, gloria honoris exspoliant. Qui internorum desiderio per assiduitatem se amici moeroris afficiunt, habere de exterioribus consolationem nolunt, qui in aeternis gaudiis, dum mente appropiant, vitam in se funditus corporeae delectationis necant. Talibus namque per Paulum dicitur: Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo . Horum
Abbreviated transcription (Latin):
cuties. In sacro nãq eloqͥo. lectꝰ cu¬
bile. uel stratũ secretũ cordis solo
intelligi. Hinc est enĩ qͦd sub uni¬
cuiꝰq anime speciȩ. sponsa occulas
stimulis scĩ amoris excitata: in can¬
ticis canticoꝵ dicit. In lectulo me
o ꝑ noctes quesiui quẽ diligit aĩa
mea. In lecto qͥppe & ꝑ noctẽ dilecꝰ
querit᷑ : qia nimirũ in uisibilis con¬
ditoris speties rep̃ssa omĩ corporee
uisionis imagine in cubili cordis
in uenit᷑: unde & eisdẽ suis dilecti¬
rib ueritas dicit regnũ dĩ intra
uos ẽ. &rursũ. si ego non abiero pa¬
raclitꝰ ñ ueni&. aduos. acsi aꝑtedi¬
ceret Si ab intentionis urẽ oculs
corpus non subtraho: ad intellec¬
tũ uos uisibilẽ ꝑ consolatorẽ spm̃
ñ ꝑduco. Hinc de iustis ꝑ psalmys¬
buntur incubilib suis: qr scilics
cũ mala ext̾iorib fuguint. secur

Expanded text:
o lectulus, cubile, vel stratum, secretum solet cordis intelligi. Hinc est enim quod sub uniuscujusque animae specie sponsa, occultis stimulis sancti amoris excitata, in Canticis canticorum dicit: In lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea . In lectulo quippe et per noctem dilectus quaeritur, quia nimirum invisibilis conditoris species, repressa omni corporeae visionis imagine, in cubili cordis invenitur. Unde et eisdem suis dilectoribus Veritas dicit: Regnum Dei intra vos est . Et rursum: Si ego non abiero, Paraclitus non veniet . Ac si aperte diceret: Si ab intentionis vestrae oculis corpus non subtraho, ad intellectum vos invisibilem per consolatorem Spiritum non perduco. Hinc de justis per Psalmisbuntur in cubilibus suis , quia scilicet cum mala
Abbreviated transcription (Latin):
. Intuerilibꝙ qͦmͦ animã ꝑaUIAUS
suspendat: qͥ dicebat. uiuo auteͣ iã¬
gesta tͣrene fortitudinis ad memo¬
riã reuocans. quasi quedã inse ossa
numerabat: dicens. hebreus ex he¬
breis. scd̾m legẽ phariseus. scd̾m e

Expanded text:
ntur. Intueri libet quomodo animam Paulus ntur. Intueri libet quomodo animam Paulus suspenderat, qui dicebat: Vivo auteQui, gesta terrenae fortitudinis ad memoriam revocans, quasi quaedam in se ossa numerabat, dicens: Hebraeus ex Hebraeis, secundum legem Pharisaeus, se
Abbreviated transcription (Latin):
foris corruptionis suę molestias to-¬
lerat : intꝰ apud sem& ipsã grauit᷑ illi¬
citas cogitationes portat: qͥd ẽ qͦd fa¬
ciat ut pedẽ cordis atot scandaloꝵ
laqueis euellat: Ecce beate uir qͦn¬
ta undiquȩ pͣmaris ꝑ turbatione cog¬
nouimus : s qͦd consiliũ contra hanc
in uenias audiamus. Deqit᷑. Qm obrẽ¬
tentio : qͥd ꝑ ossa nisi carnis fortitu¬
dͥo designatur. Omẽ autẽ qͦd suspen¬
dit᷑ ꝓcul dubio ab imis eleuat᷑. Ani¬
ma g suspendiũ eligit ut ossa mori¬
ant᷑: qr dũ mͣtis intentio ad alta se
subleuat. omnẽ inse fortitudinẽ
uite exterioris necat. Sc s & enĩ
uiri certissime sciint qr hab̾e in
hac uita reqͥẽ nequaꝗͣ possunt: &
idcirco suspendiũ eligt᷑: qͥa nimirũ
desicdia terrena deserentes ad alta
animũ tollunt. Suspensi aute mor¬
tẽ suis ossib inferunt. qͥ a amore
suꝑne patriȩ in uirtutũ studiis ac¬
cincti. hoc qͦd fortes prius in mundo
fuerant. uincło humilitatis in sequi¬

Expanded text:
foris corruptionis suae molestias tolerat, intus apud semetipsam graviter illicitas cogitationes portat, quid est quod faciat, ut pedem cordis a tot scandalorum laqueis evellat? Ecce, beate vir, quanta undique premeris perturbatione cognovimus, sed quod consilium contra hanc invenias audiamus. Sequiturtentio, quid per ossa nisi carnis fortitudo designatur? Omne autem quod suspenditur procul dubio ab imis elevatur. Anima ergo suspendium eligit, ut ossa moriantur, quia dum mentis intentio ad alta se sublevat, omnem in se fortitudinem vitae exterioris necat. Sancti etenim viri certissime sciunt quia habere in hac vita requiem nequaquam possunt; et idcirco suspendium eligunt, quia nimirum, desideria terrena deserentes, ad alta animum tollunt. Suspensi autem mortem suis ossibus inferunt, quia amore supernae patriae, in virtutum studiis accincti, hoc quod fortes prius in mundo fuerant, vinculo humilitatis insequu
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ait nẽq cognosc& eũ amplius
locus eius. Dũ enĩ cognitio᷑ homini
s loco tͥbuit᷑. patent̾ ipse conditor
loci nomine designat᷑ : qͥ districtꝰ
ad examen ultimũ ueniens in iniqͥ¬
tate durantib dicit nescio uos un-¬
de sitis S electi qͥq qͦ districte re¬
ꝓbos repelli consid̾ant. eo sem& ip¬
sos cotidie aꝑpetratȩ neqͥtiȩ sordib
sollicituis purgant: cũq perituros
alios frigeseere a uite amorȩ conspi¬
ta succendunt. Unde & apte subdit᷑.
Qua ꝓpt̾ & ego non parcã ori meo.
Ori & enĩ suo parcit. qui confiteri ma.¬
lũ quod fecit erubescit In labore qͥp¬
pe os mittere est: hoc ad confessio¬
nẽ ꝑpetratȩ iniqͥtatis occupare:
D iustꝰ ori suo non parcit: qͥa irã

Expanded text:
 ait: Neque cognoscet eum amplius locus ejus. Dum enim cognitio non homini, sed loco tribuitur, patenter ipse conditor loci nomine designatur, qui, districtus ad examen ultimum veniens, in iniquitate durantibus dicet: Nescio vos unde sitis . Sed electi quique quo districte reprobos repelli considerant, eo semetipsos quotidie a perpetratae nequitiae sordibus sollicitius purgant. Cumque perituros alios frigescere a vitae amore conspita succendunt.Quapropter et ego non parcam ori meo . Ori etenim suo parcit, qui confiteri malum quod fecit erubescit. In labore quippe os mittere est, hoc ad confessionem perpetratae iniquitatis occupare. Sed justus ori suo non parcit, quia
Abbreviated transcription (Latin):
erga p̃sentia in moderato amore se
retinens: cũ ad ęt̾nũ suppliciũ du¬
citur. hoc ipsũ quoq nesciat qͦ du-
cat᷑. & deserens quȩ amare cũ ter¬
mino noluit. repente sine t̾mino
inuenit quȩ nũquã p̃uidit At
contra rectoꝵ mens ad eternitatis in¬
tentionẽ tendit᷑. & iã cũ presens eã
felicit̾ uita comitat᷑. Magna car¬
nis salute utit᷑: nec tam̃ eius fidu¬
tia animꝰ retardat᷑. Hullũ adhuc
mortis articłm erũpit: & quasi
p̃sentẽ hanc coitidiȩ conspicit. Qa
enĩ uita in desinent̾ labit᷑: spes ei
uiuendi funditꝰ ãputat᷑. Bene gͦ
de dieb p̃tereuntib dicit᷑. cõsũp¬
ti ft̃ absq ulla spe: acsi aꝑte diceret᷑
Mentis fidutiã inp̃senti uita ñ posui
qͥa om̃ẽ qͦd p̃terit. calcando suꝑaui
Uude aptę mox subdit᷑. Mem̃to qr

Expanded text:
erga praesentia immoderato amore se erga praesentia immoderato amore se retinens, dum ad aeternum supplicium ducitur, hoc ipsum quoque nesciat quo ducitur; et deserens quae amare cum termino noluit, repente sine termino invenit quae nunquam praevidit. At contra rectorum mens ad aeternitatis intentionem tenditur, etiam cum praesens eam feliciter vita comitatur. Magna carnis salute utitur, nec tamen ejus fiducia animus retardatur. Nullum adhuc mortis articulum erumpit, et quasi praesentem hanc quotidie conspicit. Quia enim vita indesinenter labitur, spes ei vivendi funditus amputatur. Bene ergo de diebus praetereuntibus dicitur: Consumpti sunt absque ulla spe. Ac si aperte diceretur: Mentis fiduciam in praesenti vita non posui, quia omne quod praeterit calcando desperavi. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
quã finire. Cogitare qͥppe uent᷑i
despiciunt : spẽ totã in reb tran¬
seuntib ponunt. hab̾e nulla nił
que p̃tereunt concupiscunt: cũs
nimis transeuntia cogitant: ꝙ
mansura nullatenus sperant: sic cecita¬
te in sensibili cordis oculus claudit᷑ ut
ȩt̾ne luci nullatenꝰ intendat᷑ Unde
fit. ut sepe iã corpus molestia quati¬
atur : & uicina mors uirtutẽ uitalis
sp̃c incidat: nec tam̃ curare quę
mundi funt desinant: iãq eos ul¬
tor aduiditiũ ꝑ trahit : & tam̃ ipsi
ordinatione sollicita reb transeun¬
tib occupati. nil aliud cogitant.
nisi in hoc mundo adhuc qualit̾ ui¬
uant. Relinquenda omã quasi pos¬
sidenda disponunt: qr spes uiuendi
non frangit᷑ : & iã cũ uita termina¬
tur: Iã adiuditiũ trahunt᷑ ꝑ senten¬
tiã : & tam̃ adhuc habendis reb in¬
herent ꝑcurã. Dura q enĩ m̃te ab¬
esse mors longe credit᷑ ꝙ iã cũ sen¬
titur : sicq a carne aĩa soluit᷑: ut

Expanded text:
. Cogitare quippe ventura despiciunt, spem totam in rebus transeuntibus ponunt, habere nulla nisi quae praetereunt concupiscunt. Cumque nimis transeuntia cogitant, et mansura nullatenus sperant, sic caecitate 254 insensibili cordis oculus clauditur, ut aeternae luci nullatenus intendatur. Unde fit ut saepe jam corpus molestia quatiat, et vicina mors virtutem vitalis spiritus incidat, nec tamen curare quae mundi sunt desinant. Jamque eos ultor ad judicium pertrahit; et tamen ipsi, ordinatione sollicita rebus transeuntibus occupati, nihil aliud cogitant nisi in hoc mundo adhuc qualiter vivant. Relinquendo omnia quasi possidendo disponunt, quia spes vivendi non frangitur, etiam cum vita terminatur. Jam ad judicium trahuntur per sententiam, et tamen adhuc habendis rebus inhaerent per curam. Dura etenim mente abesse mors longe creditur, etiam cum sentitur. Sicque a carne anima solvitur, ut
Abbreviated transcription (Latin):
nim quinq fr̃s. ut testet᷑ illis. ne
& ipsi ueniant in locũ hunc tormen¬
toꝵ Sol& nãq mestũ animũ spes
uel falsa refouere: s ut penã suã
reprobi grauius sentiant. & spem
de uenia amittunt. unde flãmis ul¬
tricib traditꝰ. ñ sibi ut diximus sed
opitulari fr̃ib concupiuit : ꝙr nũ¬
quã se igniũ carere tormentis
adiuncto desꝑationis supplitio ag¬
nouit. Hinc salomon ait. Qd cũq
potest manus tua facere. in stan
scientia. nec sapientia. erit apud
inferos quotu ꝓꝑas : Nequaꝗͣ
gͦ aduidenda bona oculus reuerti¬
tur: qr retributionẽ suã mens inue¬
niens ad operat ionis usũ nullatenꝰ
reuocat᷑. Quia gͥ fugit omẽ quod
cernit᷑. & mansura sunt quȩ secunt᷑
bene beatꝰ iob uno uersu utraq cõ¬
plexusẽ dicens. memento qr uentꝰ
ẽ uita mea: nec reuertet᷑ oculus m̃s
ut uideat bona: Cursum qͥppe p̃sen¬
tiũ contẽplatꝰ ait. mem̃to qͥa uen¬
tꝰ est uita mea: et̃nitatẽ uͦ sequen¬

Expanded text:
res, ut testetur illis ne et ipsi veniant in locum hunc tormentorum . Solet namque moestum animum spes vel falsa refovere, sed ut poenam suam reprobi gravius sentiant, et spem de venia amittunt. Unde flammis ultricibus traditus non sibi, ut diximus, sed opitulari fratribus concupivit, qui nunquam se ignium carere tormentis adjuncto desperationis supplicio agnovit. Hinc Salomon ait: Quodcumque potest manus tua facere, inntia, nec sapientia erunt apud inferos, quo tu properas . Nequaquam ergo ad videnda bona oculus revertetur, quia retributionem suam mens inveniens, ad operationis usum nullatenus revocatur. Quia igitur fugit omne quod cernitur, et mansura sunt quae sequuntur, bene beatus Job uno versu utraque complexus est, dicens: Memento quia ventus est vita mea, nec revertetur oculus meus ut videat bona. Cursum quippe praesentium contemplatus ait: Memento quia ventus est vita mea. Aeternitatem vero sequen
Abbreviated transcription (Latin):
sem& ipso consister& creauit Quẽ
nimirũ locũ tunc hõ deseruit: cũ
seductoris uerba audiens. a condi¬
toris amore discessit. S cũ ompc̃
d̃s redimendo se homini &iã cor¬
ꝑalit᷑ ostendit: ipse ut ita dixerim
fugitiui sui uestigia subsequens.
ad retinendũ quẽ amiserat homi¬
nẽ locus uenit Si enĩ locis appel¬
lari nequaꝗͣ conditor poss&: dm̃
laudans psalmysta non dicer&. Fi¬
lii seruoꝵ tuoꝵ inhabitabt̃ ibi. Ibi
ꝑceptũ redẽptionis auxiliũ ad de¬
sꝑationis tenebras de uoluunt᷑. &¬
tanto nequius ꝑeunt: quanto & o¬
blata remedia mĩę contẽpnunt.¬

Expanded text:
semetipso consisteret creavit. Quem nimirum locum tunc homo deseruit, cum, seductoris verba audiens, a conditoris amore discessit. Sed cum omnipotens Deus redimendo se homini etiam corporaliter ostendit, ipse, ut ita dixerim, fugitivi sui vestigia subsequens, ad retinendum quem amiserat hominem locus venit. Si enim appellari locus nequaquam conditor posset, Deum laudans Psalmista non diceret: Filii servorum tuorum habitabunt ibi . Ibi perceptum redemptionis auxilium, ad desperationis tenebras devolvuntur, et tanto nequius pereunt, quanto et oblata remedia misericordiae cont
Abbreviated transcription (Latin):
magne uirtutis oblatio ẽ. Unde̾
recte nc̃ cũ dep̃catione immolatio
tur Transeuntẽ uelocit᷑ benignꝰ res¬
pice : qr & tanto ate uidĩ misericordiꝰ
debeo. quanto ipse a considat ionẽ
breuitatis mee oculos ñ auerto. S qi
dũ tempus uitȩ p̃sentis abscidit᷑. ad
oꝑationẽ ꝓ merende ueniȩ ulteriꝰ

Expanded text:
magnae virtutis oblatio est. Unde magnae virtutis oblatio est. Unde recte nunc cum deprecatione immolatio tur: Transeuntem velociter benignus respice, quia et tanto a te videri misericordius debeo, quanto ipse a consideratione brevitatis meae oculos non averto. Sed quia dum tempus 255 vitae praesentis absciditur, ad operationem
Abbreviated transcription (Latin):
quanta sit uitȩ sequentis ȩ tͣnitas
ñ intendunt Cũq soliditatẽ ꝑhen¬
nitatis ñ consid̾ant: exiliũ. patriã.
tenebras. lumen. cursũ. stationem
putant : qr qui maiora nesciunt
iudicare: de minimis nequaꝗͣ pos¬
sunt. Ordo qͥppe iudicii exigit. ut
quod̾ ex aminare nitim᷑. transcenda
reꝓba p̃sentis uitę cursũ estimare
ñ sufficit . qr ãmirationi illiis ex
amore succũbit: Scĩ autẽ uiri cũ
adȩt̃na cor eleuant: quã breuȩ sit.
qđ fine claudit᷑ pensant: & eo eoꝵs
sensib uilescit quod p̃terit: qͦ in¬
tellectu radiante in t̾lucet qͦd ac¬
ceptũ nũꝗͣ recedit : cũq infinitatẽ
ꝑ hennitatis aspiciunt: ne quaquã
iã ꝓ magno desid̾ant: qͥc qͥd finis
angustat. S subleuata mens extͣ
tẽporũ t̾minos ducit᷑. ꝙiã cũ car¬
ne intẽꝑe tenet᷑: & tanto altius fi¬
nienda despicit. quanto ueruis in¬
finita cognoscid hȩc ipsa humanę
breuitatis consid̾atio. auctorinro

Expanded text:
equentis aeternitas non attendunt; cumque soliditatem perennitatis non considerant, exsilium patriam, tenebras lumen, cursum stationem putant, quia qui majora nesciunt, judicare de minimis nequaquam possunt. Ordo quippe judicii exigit ut quod examinare nitimur transcendamreproba praesentis vitae curcum aestimare non sufficit, quia admirationi illius ex amore succumbit. Sancti autem viri, quo ad aeterna cor elevant, quam breve sit quod fine clauditur pensant; et eo eorum sensibus vilescit quod praeterit, quo intellectu radiante interlucet quod acceptum nunquam recedit; cumque infinitatem perennitatis aspiciunt, nequaquam jam pro magno desiderant quidquid finis angustat. Sed sublevata mens extra temporum terminos ducitur, etiam cum carne in tempore tenetur; et tanto altius finienda despicit, quanto verius infinita cognoscit. Sed haec ipsa humanae brevitatis consideratio auctori nostro
Abbreviated transcription (Latin):
respexit iħc petrũ: & recordatꝰ petrꝰ
uerbi quod dixerat iħc. egressꝰ foras
fleuit amare. Exutã uͦ carne ani¬
mã nequaꝗͣ iam uisus hominis aspi¬
cit : qr post mortẽ non lib̾at : quem
ante mortẽ grã adueniã ñ refor¬
mat. Hinc & enĩ paulus dicit. Ecce
nc̃ tẽpus acceptabile. ecce nuncdi¬
p̃sens scłm iustitia addicit. Hinc
salomon ait : qr lignũ in qͦc̃q loco
cecidit: siue ad austrũ. seu ad aqͥlo¬
nẽ ibi erit: qr cũ humani casus

Expanded text:
Respexit Dominus Petrum, et recordatus est Petrus verbi quod dixerat Jesus; egressus foras, flevit amare . Exutam vero carne animam nequaquam jam visus hominis aspicit, quia post mortem non liberat, quem ante mortem gratia ad veniam non reformat. Hinc etenim Paulus dicit: Ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dipraesens saeculum justitia addicit. Hinc Salomon ait: Quia lignum in quocunque loco ceciderit, sive ad Austrum, sive ad Aquilonem, ibi erit , quia cum h
Abbreviated transcription (Latin):
sua sponte prauis actib & iã post dom
cecatꝰ est : quod acecitatis sue errorib
pat̾ne sollicitudinis flagellis expiatͥ
qͦd a flagelloꝵ dolorib ad salutis gar
care tam̃ & int̾ flagella ñ desinit: qd̃
peccatorẽ suũ suꝑna grã. nec contrͧp¬
ta dereliqͥt. Cũ gͥ afflictã m̃tẽ modo

Expanded text:
sua sponte pravis actibus etiam post dona sua sponte pravis actibus etiam post dona caecatus est, quod a caecitatis suae erroribus paternae sollicitudinis flagellis expiatus, quod a flagellorum doloribus ad salutis gaudcare tamen et inter flagella non desinit; quod peccatorem suum superna gratia nec contempta dereliquit. Cum igitur aff
Abbreviated transcription (Latin):
pentes latuit. flentib subtiliꝰ in notes¬
cit : & afflicta mens cerciuis inuenit
malũ quod fecerat. & nesciebat: eiq
rixa sua ueriꝰ aꝑit : quantũ auerita¬
tis pace de uiauit: quia reatũ suũ cuiꝰ
secura ñ meminit. hunc inse cõmota
dep̾hendit: Sucerescens qͥppe amaritui¬
do penitentiȩ uerecundanti cordi imn¬
portune ingerit illicita quȩ cõmisit
districtũ contra hȩc udicem ostendit.
supplicioꝵ minas incutit: pauore am¬
mũ ferit. pudore confundit᷑: motꝰ il¬
licitos increpat: quietẽ noxiȩ securi¬
tatis turbat. Quȩ ei conditor bona
contulit: quȩ ipse bonis illus mala
respondit. enumerat. qͦd mire ab eo
conditꝰ: quod gratuito nutritꝰ qͦd
rationis substantia in conditione di¬
tatus est: qͦd conditoris grã uocatꝰ.
qͦd sequi ipse uocatꝰ noluit: qͦd uocan¬
tis miscdia nec surdũ hunc renitentĩ¬
q despexit : qͦd illuminatꝰ donis. qͦd

Expanded text:
pentes latuit, flentibus subtilius innotespentes latuit, flentibus subtilius innotescit, et afflicta mens certius invenit malum, quod fecerat et nesciebat, eique rixa sua verius aperit, quantum a veritatis pace deviavit; quia reatum suum, cujus secura non meminit, hunc in se commota deprehendit. Succrescens quippe amaritudo poenitentiae verecundanti cordi importune ingerit illicita quae commisit, districtum contra haec judicem ostendit, suppliciorum minas incutit, pavore animum ferit, pudore confundit, motus illicitos increpat, quietem noxiae securitatis turbat; quae ei conditor bona contulit, quae ipse bonis illius mala respondit enumerat, quod mire ab eo conditus, quod gratuito nutritus, quod rationis substantia in conditione ditatus est, quod conditoris gratia vocatus, quod sequi ipse et vocatus noluit, quod vocantis misericordia nec surdum hunc renitentemque despexit, quod illuminatus donis, quod
Abbreviated transcription (Latin):
dicam̃tũ uulneri ñ apponit Con¬
fessionis gͥ uocẽ solꝰ necesseẽ ut me¬
ror excutiat : ne uulnus ꝓditum. s
neglectũ: quod licentius iã ꝑ hu¬
manã noticiã tangit᷑. deterius pu¬
trescat. Qͦ contra psalmysta plagã
cordis non solũ de texerat. s de tec̾te
&iã medicam̃tũ meroris adhibebat
dicens. Iniqͥtatẽ meã ego ꝓnuntio:
& cogitabo pro peccato meo Pronui¬
tiando enĩ occultũ uulnꝰ detegit:
cogitando autẽ qͥtd aliud quã medi¬
gitanti. rixa pro sem& ipsa. orit᷑
contra sem& ipsam. nã cũ se ad lam̃ta
penitentiȩ instigat: occulta se mere¬
patione dilaniat. Unde & apte mox
subdit᷑. Ctm fabulor cũ amaritudi¬
ne aĩe meȩ. Pauore nãq diuiniui¬
dicii afflicti: dũ quȩdã male gesta
plangimus ipsa ui nr̃e amaritudi¬
nis ad discutiendos nos uigilantius
excitati. alia in nob̃ & iã quȩ ãpliꝰ de¬
fleamus inuenimꝰ. Nã sepe quodtor¬

Expanded text:
dicamentum vulneri non apponit. Condicamentum vulneri non apponit. Confessionis igitur vocem solus necesse est ut moeror excutiat, ne vulnus proditum, sed neglectum, quo licentius jam per humanam notitiam tangitur, deterius putrescat. Quo contra Psalmista plagam cordis non solum detexerat, sed detectae etiam medicamentum moeroris adhibebat, dicens: Iniquitatem meam ego pronuntio, et cogitabo pro peccato meo . Pronuntiando enim occultum vulnus detegit, cogitando autem quid aliud quam medigitanti, rixa pro semetipsa oritur contra semetipsam. Nam cum se ad lamenta poenitentiae instigat, occulta se increpatione dilaniat. Unde beatus Job apte mox subdit: « Confabulabor cum amaritudine animae meae. » Pavore namque divini judicii afflicti, dum quaedam male gesta plangimus, ipsa vis nostrae amaritudinis, ad discutiendos nos vigilantius excitat, et talia in nobis etiam quae amplius defleamus invenimus. Nam saepe quod tor
Abbreviated transcription (Latin):
nisi cũ considatione districti uidi¬
tii ꝑ pauorẽ sp̃s angustat᷑ Unde
& ap̾te mox subdit᷑. Lo quar intri¬
bulatione spc̃ mei Tribulatio nã¬
q sp̃c linguã cõmouet : ut reatũ
praui oꝑis uox cõfessionis impug¬
nos Sciendũ quoq est. quia sȩ¬
pe & reꝓbi peccata confitent᷑. s
de flere cõtempnunt: electi autẽ
culpas suas quas uocib confessioĩs
apperiunt. districtȩ animaduersi.¬
onis fletib insequunt᷑. Unde bene¬
beatꝰ iob post quã se ori suo non par
cere spopondit. tribulationẽ mox
sp̃c̃ subdidit. acsi aꝑte fateret᷑ dic̃s.
Sic reatũ lingua loquit᷑. ut neqͣꝗͣ
expers a meroris stimulo ꝑ alia
spc̃ uaget᷑: s culpas loquens. uulnus
aꝑio: culpas uͦ ad correptionẽ cogitars
salutẽ uulneris ex medicamine mera¬
ris quero. Qͥ enĩ mala quidem qͦ ꝑpe¬
trauit insinuat. s flere quȩ insimia¬
uerit recusat: quasi subducta ueste
uulnus detegit : s torpenti m̃te me¬

Expanded text:
districti judicii per pavorem angustatur. Unde et apte mox subditur: « Loquar in tribulatione spiritus mei. » Tribulatio quippe spiritus linguam commovet, ut reatum pravi operis vox confessionis impugnet. Sciendum quoque est, quia saepe et reprobi peccata confitentur, sed deflere contemnunt. Electi autem culpas suas, quas vocibus confessionis aperiunt, districtae animadversionis fletibus insequuntur. Unde beatus Job, postquam se ori suo nocere spopondit, tribulationem mox spiritus subdidit. Ac si aperte fateretur, dicens: Sic reatum lingua loquitur, ut nequaquam expers a moeroris stimulo per alia spiritus vagetur: sed culpas loquens, vulnus aperio; culpas vero ad correctionem cogitans, salutem vulneris ex medicamine moeroris quaero. Qui enim mala quidem quae perpetravit insinuat, sed flere quae insinuaverit recusat, quasi subducta veste vulnus detegit, sed torpenti mente me
Abbreviated transcription (Latin):
adhuc ossa insem& ipso insinuat
uehem̃tiꝰ extincta: cũ subdit. ꝓptͣ
quẽ omã detrim̃tũ feci. & arbitror
ut stercora. Mortuis uͦ ossib qͦ
ex animis pendeat. ostendit: qͥilico
sub iungit dicens. ut xpmͣ lucri¬
faciã. & inueniat in illo. non habers
mea iustitiã que ex lege est: s eã¬

Expanded text:
s in semetipso insinuat vehementius exstinctas, cum subdit: Propter quem omnia detrimentum feci, et arbitror ut stercora. Mortuis vero fortitudinibus, quam exanimis pendeat, ostendit qui illico subjungit, dicens: Ut Christum lucrifafaciam, et inveniar in illo non habens eam justitia
Abbreviated transcription (Latin):
qͦd restat. Sic ninurũ uitȩ nrȩ tep
& uentura a suꝑiori deplicamus a
quo plus funt p̃terita. minus essẽ
incipiunt futura. S quia nec teli
ad exp̃ssionẽ nr̃i temporis sufficit
nã eius quoq festinationẽ uite nũ
uelocitas transit. recte nẽ dr̃. dies
mei uelocius transierunt: quã a
texente tela succidit᷑. Tela qͥppe
tarditatẽ ꝓuectꝰ hab&: uita autẽ
p̃sens morã defectus non habꝙ.
In illa nãq cũ laborantis manus fe¬
consumius : adfinẽ nrĩ itineris
& iã quiescendo ꝑ uenimus. & ꝑ cur¬
currere sub festinatione conspiei¬
unt: neqͣꝙͣ in hoc tante mobilitats
itinere cordis intentionẽ fĩgunt.
Unde & apte ꝓtinus subdit᷑. E con¬

Expanded text:
quod restat. Sic nimirum vitae nostrae tquod restat. Sic nimirum vitae nostrae tet ventura a superiori deplicamus, quia quo plus fiunt praeterita, minus esse incipiunt futura. Sed quia nec tela ad expressionem nostri temporis sufficit, nam ejus quoque festinationem vitae nostrae velocitas transit, recte nunc dicitur: Dies mei velocius transierunt, quam a texente tela succiditur. Tela quippe tarditatem provectus habet, vita autem praesens moram defectus non habet. In illa namque cum laborantis manus ficonsumimus, ad finem nostri itineris etiam quiescendo pervenimus, et per curcurrere sub festinatione conspiciunt, nequaquam in hoc tantae mobilitatis itinere cordis intentionem figunt. Unde et apte protinus subditur:
Abbreviated transcription (Latin):
les m̃tes idcirco p̃sentia diligt̃.
quia uita carnis quã sit fugitiua
mini me ꝑpendunt. Nã si uelocita¬
tẽ tansitus eius aspicerent: hanc
& iã ꝓsperantẽ minime amarent.
D cã autẽ ȩccła in electis suis cottidi¬
ȩ̃ quantussit reb exteriorib cur¬
sus conspicit: & id circo in ititimis
pedẽ sollicite intentionis figit.
tius transierunt. quã a texente
tela succidit᷑. Congrua ualde si¬
militudine tẽpus carnis telȩ cõpa¬
rat᷑. qr sicut tela filis. sic uita mor¬
talis dieb singulis ꝓficit: s quo
augm̃tũ ꝑciꝑit. ad incisi onemten¬
dit. quia saꝙ suꝑius diximus. cũ tẽ¬
pora accepta p̃tereunt. uentura
breuiant᷑. & de uniuerso uitę spati¬
o eo fiunt pautiora quȩ uenunt.
quo multa sunt quȩ transiert᷑.
Tela qͥppe infra supraq ligata duob
lignis in nectit᷑ ut texat᷑ : s quo in¬
feruis texta in uoluit᷑. eo supuis
texenda deplicat᷑. & unde se ad aug
mentũ mulciplicat: unde fit minꝰ

Expanded text:
ia diligunt, quia vita carnis quam fugitiva sit minime perpendunt. Nam si velocitatem transitus ejus aspicerent, hanc etiam prosperantem minime amarent. Sancta autem Ecclesia in electis suis quotidie quantus sit rebus exterioribus cursus conspicit, et idcirco in intimis pedem sollicitae intentionis figit. cius transierunt quam a texente tela succiditur. - Congrua valde similitudine vita carnis telae comparatur, quia sicut tela filis, sic vita mortalis diebus singulis proficit, sed quoad augmentum proficit, ad incisionem tendit, quia, sicut et superius diximus , cum tempora percepta praetereunt, ventura breviantur, et de universo vitae spatio eo fiunt pauciora quae veniunt, quo multa sunt quae transierunt. Tela quippe infra supraque ligata, duobus lignis innectitur, ut texatur; sed quo inferius texta involvitur, eo superius texenda deplicamentum multiplicat, inde fit minus
Abbreviated transcription (Latin):
Ad uidenda bona extincti oculus ñ
redit : qr ad exibenda recta oꝑa. ex¬
uta carne anima ñ recurrit. Hinc
est qͦd diues quẽ inferni flãma cru¬
ciabat. qr sem& ipsũ reparare oꝑan¬
do non posse agnouerat. nequaꝗͣ
sibi. s relictis frĩb ꝓdesse satagebat

Expanded text:
Ad videnda bona exstincti oculus non redit, quia ad exhibenda recta opera exuta carne anima non recurrit. Hinc est quod dives quem inferni flamma cruciabat, quia semetipsum reparare operando non posset agnoverat; nam nequaquam sibi, sed relictis fratribus prodesse sat
Abbreviated transcription (Latin):
rere. Ut enĩ ita dixerim. qui ꝓuirtu¬
te quã agit humanos fauores desid̾at.
rẽ magni meriti. uili p̃tio uenalem
portat᷑. Vnde autẽ cęli regnũ mere¬
ri potuit: inde numiũ transitorii
sermonis querit. Uili gͦ pͣtio opus
uendit: quia magna impendit. s mi¬
siiles. nisi fecundis. s neglectis uitib
existunt: Quȩ ꝑ ub̾tatẽ fructũ ꝓ¬
ferunt: s nequa ꝗͣ ꝑ studiũ a terra
sublenant᷑. Qͦd pingues palmites ger¬
minant. errantes bestiȩ conculcatł.
& quo hoc ub̃ius aspicuint. ꝓiectum
minfimis auidius consumunt : qͥa ni¬
mirũ hypocritarũ oꝑa dũ clara
monstrant᷑. quasi pinguia ꝓdeunt.
sidũ humanas laudes appetunt: qͣsi
int̾ra deserunt᷑. Quȩ huiꝰ mundi be¬
stie. maligni scilic& spẽ comedunt.
quia hȩc adusũ ꝑditionis inflectuñ:
tantoq ardentius rapiunt. quanto
& magna clarius in notescunt. Un¬
de bene ꝑ ꝓpħam dicit᷑ Culmus stauᷤ

Expanded text:
rere. Ut enim ita dixerim, qui pro virturere. Ut enim ita dixerim, qui pro virtute quam agit humanos favores desiderat rem magni meriti vili pretio venalem portat; unde coeli regnum mereri potuit, inde nummum transitorii sermonis quaerit. Vili ergo pretio opus vendit, 276 quia magna impendit, sed mictis vitibus existunt, quae per ubertatem fructum proferunt, sed nequaquam per studium a terra sublevantur? Quod pingues palmites germinant, errantes bestiae conculcant; et quo hoc uberius aspiciunt, projectum in infimis avidius consumunt, quia nimirum hypocritarum opera, dum clara monstrantur, quasi pinguia prodeunt, sed dum humanas laudes appetunt quasi in terra deseruntur. Quae hujus mundi bestiae, maligni scilicet spiritus comedunt, quia haec ad usum perditionis inflectunt; tantoque ardentius rapiunt, quanto et magna clarius innotescunt. Unde bene per prophetam dicitur: Culmus stans,
Abbreviated transcription (Latin):
t᷑. que sine fine possidet᷑. s cũ transito
riis fauorib inhiat. ꝑ dit ꝑcipiendo
qͦd laborat. ueritate attestante que
ait. amen dico uobis. recepert᷑ mercedi
teneri diu non potest: quia ꝓ ostensis
oꝑib honor tribuit᷑. s uita adtermi¬
nũ urget᷑. laudes resonant: s ad finẽ
cũ laudib tẽpora festinant. Et quia¬
nequaꝗͣ animꝰ in et̾nitatis amore ra¬
dicat᷑. cũ ipsis ꝓfectib qͦs diligit la¬
bit᷑. Nemo namq ual& mobuiꝰa dili¬
gere: & ipse immobilis stare. Quienĩ
transeuntia amplectit᷑. eo ipso ad cursi
ducit᷑. quo decurrentib implicat᷑.
Dicat gͦ. & spes hypocrite peribit: ꝙ
humana laus quã magnis laborib
appetit. impulsa tempoꝵ mom̃tis o¬
dia sua. Magna qͥppe est uecordia.
laboriosa agere: & aure laudis in hia¬
re: fortioꝑe pͣceptis celestib inser ui¬
re. s tͣrene retributionis pͣmiũ que¬

Expanded text:
itur quae sine fine possidetur, sed cum tranitur quae sine fine possidetur, sed cum tranriis favoribus inhiat, perdit percipiendo quod laborat, Veritate attestante, quae ait: Amen dico vobis, quia receperunt mercedem teneri diu non potest, quia pro ostensis operibus honor tribuitur, sed vita ad terminum urgetur; laudes resonant, sed ad finem cum laudibus tempora festinant. Nequanequaquam animus in aeternitatis amore radicatur, cum ipsis profecto rebus quas diligit labitur. Nemo namque valet mobilia diligere et ipse immobilis stare. Qui enim transeuntia amplectitur, eo ipso ad cursum ducitur, quo decurrentibus implicatur. Dicat ergo: Et spes hypocritae peribit, quia humana laus quam magnis laboribus appetit impulsa temporum momentis dis est. --Magna quippe vecordia est laboriosa agere, et aurae laudis inhiare; forti opere praeceptis coelestibus inservire, sed terrenae retributionis praemium quae
Abbreviated transcription (Latin):
agere cernit᷑. s ñ in eis excordis puri¬
tate roborat᷑. Qd nimirũ fenũ: &
ñ euulsũ citius arescit: qr uidelic&
cernit᷑. s nͣ ineis ex cordis puritat᷑
reberat᷑. Quod nimirũ fenũ. & Ton
euulsum citius arescit. qr uidelicet hi¬
pocrita & inp̃senti adhuc uita subsifit
& iã scĩtatis oꝑa quast⁊ quasi uiri¬
ditatis spetiẽ amittit. Quia eniͣ sinem
tentione recte cogitationis bona studut
agere: hec amittens. in dicat se sine ra¬
cui scyrpũ uel carectũ coͣpar&. ilico
aꝑit cũ subiungit. Sic uiȩ om̃iũ qui
obliuiscunt᷑ dñm: & spes hypo crite
peribit: Quid enĩ in cunctis suũ oꝑib
hypocrita sperat : nisi honoris reue¬
rentiã. głam laudis: a meliorib me¬
tui. sc̃s ab om̃ib uocari: S ꝑ maneri
spes hypocrite ñ ual&. quia ȩt̃nitat̃
ñ querens. fugit qͦd ten& N equaqͦ
qͥppe mͣtis eus intentio in illa gła fig¬

Expanded text:
agere cernitur, sed non in eis ex cordis puriagere cernitur, sed non in eis ex cordis puritate roboratur. Quod nimirum fenum et non evulsum citius arescit, quia videlicet cernitur, sed non in eis ex cordis puritate roboratur. Quod nimirum fenum et non evulsum citius arescit, quia videlicet hypocrita et in praesenti adhuc vita subsistit, et jam sanctitatis opera quasi viriditatis speciem amittit. Quia enim sine intentione rectae cogitationis bona studuit agere, haec amittens, indicat se sine rarectum comparet, illico aperit, cum subjungit: Sic viae omnium qui obliviscuntur Deum, et spes hypocritae peribit. Quid enim cunctis suis operibus hypocrita sperat, nisi honoris reverentiam, gloriam laudis, a melioribus metui, sanctus ab omnibus vocari? Sed permanere spes hypocritae non valet, quia, aeternitatem non quaerens, fugit quod tenet. Nequaquam quippe mentis ejus intentio in illa gloria fig
Abbreviated transcription (Latin):
prurigine accensi. aliena appetunt. qͥ
sua largiri uidebant᷑. & ꝑtinaci post
crudelitate ambiunt: quod ficta
prius pietate reliquert᷑. Un de ꝙrec¬
carpat᷑ manu: ante om̃s herbas ares¬
cit. Iurta carnẽ quippe & iusti herbe
sunt. ꝓpħa at testante qui ait: omis
caro fenũ: s ante om̃s herbas aresce¬
re. scirpus dicit᷑ : quia iustis in bono
suo ꝑmanentib auiriditate assũp¬
te rectitudinis hypocritarũ uita
siccat᷑. Areseunt herbȩ giã reliquȩ :¬
qr iustoꝵ oꝑa cũ carnis uita defici¬
unt: s herbaꝵ ariditatẽ scyrpus pͣ¬
uenit: quia pͥusꝗͣ de carne hypocri¬
ta transeat : ea quȩ inse ostend̾at: iur¬
tutũ facta derelinqt. De qͥb bene ꝙiã
ꝑ psalmistã drͣ. Fiant sicut fenũ
edificioꝵ: qͦd priusꝗͣ euellat᷑ arescit:
Fenũ qͥppe edificii in alto nascit᷑
s nequaꝗͣ pingui radice solidat᷑. qr
& hypocrita sũma quidẽ sunt que¬

Expanded text:
prurigine accensi, aliena appetunt, qui prurigine accensi, aliena appetunt, qui sua largiri videbantur, et pertinaci post crudelitate ambiunt quod ficta prius pietate reliquerunt.  Vecarpatur manu, ante omnes herbas arescit. Juxta carnem quippe et justi herba sunt, propheta attestante, qui ait: Omnis caro fenum . Sed ante omnes herbas arescere scirpus dicitur, quia, justis in bono suo permanentibus, a viriditate assumptae rectitudinis hypocritarum vita siccatur. Arescunt herbae etiam reliquae, quia justorum opera cum carnis vita deficiunt. Sed herbarum ariditatem scirpus praevenit, quia priusquam de carne hypocrita transeat, ea quae in se ostenderat virtutum facta derelinquit. De quibus bene etiam per Psalmistam dicitur: Fiant sicut fenum aedificiorum, quod prius quam evellatur arescit . Fenum quippe aedificii in alto nascitur, sed nequaquam pingui radice solidatur, quia et hypocrita summa quidem