comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tentos seruos. mͦ reges atq tetrarchas. oĩa magna loq̃ns. M sit mͥ
ĩnsa tripes ⁊ concha salis. pura toga qͤ defend̃e frigꝰ qͣmuis eͣssa
qͦat. D: ties centena dediss huic parco paucis contento: qͥnq dieb
nich erat. Oñ s. sti tales qͥdẽ:. qͣlem hc̃ describit oratiꝰ flaccꝰ. Numꝗ
eundẽ ne sim ẽ qͥdẽ sͥ ad eo indiu̾sũ ab errat. Multos dixi. ꝓpe ẽ.
ut ot̃s sur. lemo ñ cotidie ⁊ ꝯfiliũ mutat & uotũ. M urorẽ uult
hr̃e. mͦ amicã. M regnare uult. mͦ id agit neqͥs sit officiosior seruꝰ.
mͦ dilatat se usq adinuidiã. mͦ subsidit & gtͣhit᷑ infra humilitatẽ
uere iatentiũ. At̃ pe tiniã spargit. nẽ rapit. Sit maxime coargu¬
sͥ ẽẽ. Magnã rẽ puta. unũ hoĩem ag̾e. Pret̃ sap̃ĩam autẽ. nemo
unã agit. Cet̾i multi formes scimꝰ. mͦ frugi tͥ uidebim᷑ ⁊ graues.
mͦ ꝓdigi ⁊ uani. mutamꝰ subiñ ꝑsonã & ꝯtͣriã eimagis sumimꝰ

Expanded text:
em servos; modo reges atque tetrarchas, Omnia magna loquens, modo " sit mihi mensa tripes et Concha salis puri, toga quae defendere frigus Quamvis crassa queat "; decies centena dedisses Huic parco, paucis contento; quinque diebus Nil erat. Homines isti tales sunt, qualem hunc describit Horatius Flaccus, numquam eundem, ne idie et consilium mutat et votum. Modo uxorem vult habere, modo amicam, modo regnare vult, modo id agit, ne quis sit officiosior servus, modo dilatat se usque ad invidiam, modo subsidit et contrahitur infra humilitatem vere iacentium, nunc pecuniam spargit, nunc rapit. Sic maxime coargusibi est. Magnam rem puta unum hominem agere. Praeter sapientem autem nemo unum agit, ceteri multiformes sumus. Modo frugi tibi videbimur et graves, modo prodigi et vani. Mutamus subinde personam et contrariam ei sumim
Abbreviated transcription (Latin):
ceo nom̃ impont̃. tanta fit ap̃ illos uilitas boni ⁊ ad eo insordida
usq descendit. Honestũ putant cui ratio recti officii ꝯstat. tanqͣm
pie curatã patͥs senectutẽ. adiutã amici pauꝑtatẽ. fortẽ expedi¬
tionẽ prudentẽ indderatãq sententiã. Ita duo qͥdem facimꝰ. s ex

Expanded text:
ceo nomen inponunt; tanta fit apud illos boni vilitas et adeo in sordida ceo nomen inponunt; tanta fit apud illos boni vilitas et adeo in sordida usque descendit. Honestum putant, cui ratio recti officii constat, tamquam pie curatam patris senectutem, adiutam amici paupertatem, fortem expeditionem, prudent
Abbreviated transcription (Latin):
cet. egregie. itaq oratiꝰ negat ad sitim ꝑtiñe. qͦ porło aqua. aut
qͣm eleganti manu ministrat᷑. Nam si ꝑtiñe ad te uidicas. ꝗͣ cri¬
nitꝰ puer. & qͣm ꝑlucidũ tͥ pocłm porrigat : ñ sitis. Int̾ reliqua
hoc nob̃ p̃sticit natura p̃cipuũ. qd̃ netessitati fastidiũ excꝰsic.
Recipunt suꝑuacua dilectũ uł delicatũ. Hoc parũ detens. illud
parsĩ laudatũ. ocłos hoc meos ledie. Idactũ ẽ. ab illo mundi ꝯdi¬
tore. qͥ nob̾iura uiuendi descͥpsit. uto salui eẽmꝰ. ũ ut delicati. Ad
salutẽ oĩa parata st̃ ⁊ inꝓmptu. Deliciis⁊ oĩa misere. ac sollici¬
te cõparant᷑. Utam᷑ gͦ hoc nature bñficio uit̾ magna nume¬
rando.⁊ cogitemꝰ nulło noĩe meliꝰ illã meruisse de nob̾. qͣm qͥc
Bonũ putant eẽ. aliqͥd qd̾ utile ẽ. Itaq hoc & diuitiis eqͦ ⁊ uino ⁊ cal¬

Expanded text:
cet. Egregie itaque Horatius negat ad sitim pertinere, quo poculo aqua aut cet. Egregie itaque Horatius negat ad sitim pertinere, quo poculo aqua aut quam eleganti manu ministretur. Nam si pertinere ad te iudicas, quam crinitus puer et quam perlucidum tibi poculum porrigat, non sitis. Inter reliqua hoc nobis praestitit natura praecipuum, quod necessitati fastidium excussit. Recipiunt supervacua dilectum: hoc parum decens, illud parum laudatum, oculos hoc meos laedit. Id actum est ab illo mundi conditore, qui nobis vivendi iura discripsit, ut salvi essemus, non ut delicati. Ad salutem omnia parata sunt et in promptu, deliciis omnia misere ac sollicite conparantur. Utamur ergo hoc naturae beneficio inter magna numerando et cogitemus nullo nomine melius illam meruisse de nobis, quam quBonum putant esse aliqui id, quod utile est; itaque hoc et divitiis et equo et vino et cal
Abbreviated transcription (Latin):
dicimꝰ quẽ tu uocas pouꝑẽ. ht̃ aliqd̃ ex suꝑuacuis. At excecant
popłm.⁊ inse ꝯuertunt opes. Sinum̃ati multi exaliqua domo
effert᷑. si multũ auri tecto qͦ eiꝰ illiuit᷑. si familia aut corꝑib elee¬
ta aut spetialib culta ẽ: omniũ istoꝵ fecilitas in plublicũ specꝰ¬
tat. Ille quẽ nos ⁊ popło & fortune subduxinꝰ beatꝰ introrsũ ẽ.
Nam qd̃ adillos ꝑtinet. apud qͦs falso diuitiarũ nom̃ inuasit oc
te malim qͣm hoc qd̃ nemo monet᷑ satis. ut oĩa naturalib deside¬
riis metiaris. quib aut gratis satis fiat aut pauo. tm̃ miscere ui¬
tia desicłiis noli. Queris qͣli m̃sa qͣli argento. quã parib ministe
pret̾ pauouẽ rumbũq : ambitiosa ñ ÷ fames contenta desiñe
ẽ. qͦ desinat ñ minꝰ curat. Infelicis luxurie ista torm̃ta st̃. Qrit
quẽ admodũ pꝰ saturitatẽ: qͦ esuriat. qͣmadmnodũ ũ impleat uen-¬
trẽ s farciat. quẽad modũ sicimpͥma potione sedata reuo¬

Expanded text:
 tu vocas pauperem, habet aliquid et supervacui. At excaecant populum et in se convertunt opes, si numerati multum ex aliqua domo effertur, si multum auri tecto quoque eius inlinitur, si familia aut corporibus electa aut spectabilis cultu est. Omnium istorum felicitas in publicum spectat; ille, quem nos et populo et fortunae subduximus, beatus introsum est. Nam quod ad illos pertinet, apud quos falso divitiarum nomen invasit occte malim quam hoc, quod nemo monetur satis, ut omnia naturalibus desideriis metiaris, quibus aut gratis satis fiat aut parvo; tantum miscere vitia desideriis noli. Quaeris, quali mensa, quali argento, quam paribus ministepraeter Pavonem rhombumque ? Ambitiosa non est fames, contenta desinere est; quo desinat, non nimis curat. Infelicis luxuriae ista tormenta sunt; quaerit, quemadmodum post saturitatem quoque esuriat, quemadmodum non impleat ventrem, sed farciat, quemadmodum sitim prima potione sedatam revo
Abbreviated transcription (Latin):
uidicas cui nicħ deẽ : Suo inquis ⁊ patientie sue beneficio ñ
fortunȩ. Ideo gͦ illũ ñ uidicas diuitẽ. qͥa diuitiȩ eiꝰ desin̾e ũ pos

Expanded text:
iudicas, cui nihil deest ? " Suo," inquis, " et patientiae suae beneficio, non iudicas, cui nihil deest ? " Suo," inquis, " et patientiae suae beneficio, non fortunae." Ideo ergo illum non iudicas divitem, quia
Abbreviated transcription (Latin):
qͣm ex laui ꝓximo excepo an ea qͣm multa niue clusero ut ri¬
gore refrig̾et᷑ alieno. ad naturã nicħ ꝑtinet. Illa hoc unũ u¬
bet sitim extingui. Utrũ sit aureũ pocłm an cristallinũ. An
murreũ an tibustinꝰ calix. an manꝰ concaua. nicħ refert. finẽ
omniũ rerũ specta. & suꝑuacua dimi̾tes. Famenꝰ appellat. ad
ꝓruma qͦq porngat᷑ manꝰ. En ipsa mͥ cõmendauit. qd̾ cumq
compendero. Nicħ ꝯtempnit esuriens. Qd̃ sit gͦ qd̃ me delecta¬
u̾it: queris. Uidet᷑ mͥ egregie dictũ. Sapiens diuittarũ nat᷑ali¬
um : ẽ. q̃stor acerrimꝰ. Inanẽ inquis lance muneras quidẽ. istd̾
in ane parau̾am. ego fiscos cͥcũspitiebã. in qd̃ me in a re negoti¬
tiaturꝰ inmitt̾em. qd publicũ agitarẽ. qͣs arcesserẽ mertes. De¬
ciꝑe ẽ. istud. doc̃e pauꝑtatẽ. cũ diuitias ꝓmiseris. Ita tu pauꝑẽ

Expanded text:
quam ex lacu proximo excepero, an ea, quam multa nive clusero, ut riquam ex lacu proximo excepero, an ea, quam multa nive clusero, ut rigore refrigeretur alieno, ad naturam nihil pertinet. Illa hoc unum iubet, sitim extingui; utrum sit aureum poculum an crustallinum an murreum an Tiburtinus calix an manus concava, nihil refert. Finem omnium rerum specta, et supervacua dimittes. Fames me appellat; ad proxima quaeque porrigatur manus; ipsa mihi commendavit quodcumque comprendero. Nihil contemnit esuriens. Quid sit ergo, quod me delectaverit quaeris ? videtur mihi egregie dictum: sapiens divitiarum naturalium est quaesitor acerrimus. " Inani me," ' inquis, " lance muneras. Quid est istud ? Ego iam paraveram fiscos. Circumspiciebam, in quod me mare negotiaturus inmitterem, quod publicum agitarem, quas arcesserem merces. Decipere est istud, docere paupertatem, cum divitias promiseris." Ita tu pauperem
Abbreviated transcription (Latin):
dicã in cõmune. ipse mͥ dico qͥd sit qđ inuenerĩ: Queris. si¬
num laxamerũ lucrũ ẽ: docebo qͦmͦ fieri diues celerrime possis.
qd ualde cupis audire. Nec inm̾̃ito ad marimas te diuitias com¬
pendiarie dłlã. Opus erit tñ tͥ creditore ut negotiari possis es ali¬
nũ facias oportet. s nolo ꝑ uit̾cessorẽ mutueris. nolo ꝓxenetꝰ no¬
m̃ tuũ iactent. paratũ tͥ creditorẽ dabo. Catonianũ illũ ate
mutuũ sumes qͣntulũcũq ẽ. satis erit. Si qͥd deerit: id a nob̾ pe¬
tierimꝰ. Nicħ enĩ mi lucili int̾ ẽ. utrũ ñ desicdes an habeas. Sum¬
ma rei imtroq ead̃ ẽ. ñ torqueb̾is. Nec illud p̾cipio ut aliqͥdna¬
ture neges. Contumax ẽ. ñ pot̃ uinci. suũ poscit. d ⁊ qͥcquid
naturã excedit: scias p̃cariũ eẽ. ñ necessariũ. Esurio. edendũ ẽ.
trũ hic panis sit plebeiꝰ an siligeneꝰ: ad naturã nicħ ꝑtinee. Ii¬
la uentrẽ ñ delectari uult: s impleri. Sicio. uttrũ hoc aqua sit

Expanded text:
dicas " in commune." Ipse mihi dico. Quid sit, quod invenerim quaeris; sinum laxa, merum lucrum est. Docebo, quomodo fieri dives celerrime possis. Quam valde cupis audire ! nec inmerito; ad maximas te divitias conpendiaria ducam. Opus erit tamen tibi creditore; ut negotiari possis, aes alienum facias oportet, sed nolo per intercessorem mutueris, nolo proxenetae nomen tuum iactent. Paratum tibi creditorem dabo Catonianum illum, a te mutuum sumes. Quantulumcumque est, satis erit, si, quidquid deerit, id a nobis petierimus. Nihil enim, mi Lucili, interest, utrum non desideres an habeas. Summa rei in utroque eadem est: non torqueberis. Nec illud praecipio, ut aliquid naturae neges— contumax est, non potest vinci, suum poscit—sed ut quicquid naturam excedit, scias precarium esse, non necessarium. Esurio; edendum est. Utrum hic panis sit plebeius an siligineus, ad naturam nihil pertinet; illa ventrem non delectari vult, sed impleri. Sitio; utrum haec aqua sit,
Abbreviated transcription (Latin):
cõmendat. Qͦ infans ei ꝯstitutioni sue ꝯciliat᷑ que tc̃ uifanti ẽ. ñ que
fut᷑a uueni ẽ. Neq enĩ. si aliqͥd illi manis in qd transeat restat: nã
bet enĩ aliqͥd ẽẽ. ad qd̃ alia referant᷑. Uoluptatẽ peto. Cuis mͥ. Gͣ
mei curã ago. Dolorẽ. refugio. ꝓ quo: ꝓ me. gͦ mei curã ago. Sigĩa
ꝑꝑ curã mei facio: añ oĩa ẽ. mei cura. Hec aĩalib inẽ. cunctis nͦ
inserit᷑ : s in nascit᷑. A ducit fecus suos natura: ñ abicit. Et quia
ducela certissima exꝓximo ẽ : sibi quisq cõmissus ẽ. Itaq ut in pͥ¬
orib epłis dixi: tenera qͦ aĩalia ex mat̾no utero uł qͦ quomͦ effusa
qd̾ sit infestũ ipsis: ꝓtinus nort̃. ⁊ mortifera deuitant. Umbrã qͦ
transuolantiũ: reformidant obnoxia. auib rapto uiuentib. Nul

Expanded text:
tutam suae conciliatur, quae tunc infanti est, non quae futura iuveni est. Neque enim, si aliquid illi maius in quod transeat, restat, nonbet enim aliquid esse, ad quod alia referantur, voluptatem peto, cui ? Mihi. Ergo mei curam ago. Dolorem refugio, pro quo ? Pro me. Ergo mei curam ago. Si curam mei facio, ante omnia est mei cura. Haec animalibus inest cunctis nec inseritur, sed innascitur. Producit fetus suos natura, non abicit. Et quia tutela certissima ex proximo est, sibi quisque commissus est. Itaque, ut in prioribus epistulis dixi, tenera quoque animalia et materno utero vel ovo modo effusa, quid sit infestum, ipsa protinus norunt et mortifera devitant. Umbram quoque transvolantium reformidant obnoxia avibus rapto viventibus. Nul
Abbreviated transcription (Latin):
rientib cotidie. ꝓpiꝰ enĩ abultimo stamꝰ. ⁊ illinc im̃ nob̾ cadendũ ẽ.
hora nos oĩs impellit. Uide in qͣnta cecitate mens nr̃a sit. hoc qd̃
fut᷑m dico cũ mariie fit: ⁊ pars eiꝰ magna iã fc̃a ẽ. Nam qd̾ iuri
tiemꝰ diẽ. cũ tĩndẽ in mortẽ singłi ꝯferant. Non ille gradꝰ lassi¬
tudiuẽ fat̃ in qͦ deficiuiꝰ. s ille ꝓfitet᷑. Ao mortẽ dies extremiꝰ ꝑue¬
uit. accedit oĩs. carpit nos illa ñ corripit. Ideo magnꝰ animꝰ ꝯsciꝰ sibi
melioris nat᷑e : dat qͥdẽ oꝑam ut in hac stacione q̃ positꝰ ẽ. honeste
inagnitudinẽ uerã eẽ. ostendebat. Qualitatis uͭ tenor ꝑmanet.
falsa ñ durant. Quidã alt̾nis uaticini. alt̾nis catones st̃: m pa.¬
rũ illis seuerꝰ: curiꝰ. parũ pauꝑ fabriciꝰ. parũ frugi. ⁊ ꝯtentꝰ u¬

Expanded text:
rientibus; cotidie enim propius ab ultimo stamus, et illo, unde nobis cadendum est, rientibus; cotidie enim propius ab ultimo stamus, et illo, unde nobis cadendum est, hora nos omnis inpellit. vide in quanta caecitate mens nostra sit ! Hoc quod futurum dico, cum maxime fit, et pars eius magna iam facta est, nam quod emus diem, cum tantumdem in mortem singuli conferant. Non ille gradus lassitudinem facit, in quo deficimus, sed ille profitetur. Ad mortem dies extremus pervenit, accedit omnis. Carpit nos illa, non corripit. Ideo magnus animus conscius sibi melioris naturae dat quidem operam, ut in hac statione qua positus est, honeste magnitudinem veram esse ostendebat aequalitas. vero tenor permanet, falsa non durant. Quidam alternis Vatinii, alternis Catones sunt; et modo parum illis severus est Curius, parum pauper Fabricius, parum frugi et c
Abbreviated transcription (Latin):
cũ eẽti placidꝰ ⁊ lenis humanis diuinisq reb parit̾ equꝰ. Habebat
ꝑfectũ animũ.⁊ ad sũmã sui adductꝰ. supͣ qͣm nicħ ẽ. nͥ mens dei. ex
qͦ pars ⁊ in hoc pectꝰ mortale deflixr̃. qd̃ numꝗ magis diuinũ ẽ. gͦ uͥ
mortalitatẽ suã cogitat. & scit in hoc natũ hoĩem ut uita defunget᷑.
nͨ domũ eẽ. hoc corpꝰ s hospitiũ. Et quidẽ breue hospiciũ qd̃ relm¬
qͣndũ ẽ. uͥ te grauẽ ẽẽ. hospitẽ uideas. Marimũ inqͣm mi lucili ar¬
gum̃tũ ẽ. aĩ ab altiore sede uenientis. si hec in qͥb u̾sat᷑ humilia ui¬
dicat.⁊ angustã se exire ñ metuit. Scit enĩ qͦ extturꝰ sit. qͥ uũ uen̾tt
memuit. Non uidemꝰ qͣm multa nos in cõmoda exagitent ꝗͣ male
fautib q̃rim᷑. Alias nerui. n ͨalias pedes uexant. nc deiectio. ñt dis
putre sortiti: nichilominꝰ alt̾na ꝓponimꝰ. Et inqͣntũ pot̃ etas huma¬
na ꝓtendr: tm̃ spe octupamꝰ. nulla ꝯtenti pecunia. milla potentia.

Expanded text:
is divinisque rebus pariter aequus. Habebat perfectum animum et ad summam sui adductum, supra quam nihil est nisi mens dei, ex quo pars et in hoc pectus mortale defluxit. Quod numquam magis divinum est, quam ubi mortalitatem suam cogitat et scit in hoc natum hominem, ut vita defungeretur, nec domum esse hoc corpus, sed hospitium, et quidem breve hospitium, quod relinquendum est, ubi" te gravem esse hospiti videas. Maximum, inquam, mi Lucili, argumentum est animi ab altiore sede venientis, si haec, in quibus versatur, humilia iudicat et angusta, si exire non metuit. Scit enim, quo exiturus sit, qui unde venerit meminit. Non videmus quam multa nos incommoda exagitent, quam male faucibus querimur. Alias nervi nos, alias pedes vexant, nunc deiectio, nunc desputre sortiti nihilominus aeterna proponimus et in quantum potest aetas humana protendi, tantum spe occupamus, nulla contenti pecunia, nulla potentia.
Abbreviated transcription (Latin):
lum animal ad uitã ꝓdit sine metu mortis. Quemadmodũ inquit
editũ aĩal intellectũ hr̃e aut salutaris aut mortifere. rei pot̃: pͥ
nũ querit᷑ an intelligat. Non quẽadmodũ intelligat. Eẽ. Autẽ

Expanded text:
lum animal ad vitam prodit sine metu mortis. " Quemadmodum," inquit," editum animal intellectum habere aut salutaris aut mortiferae rei potest ? " Primum quaeritur, an intellegat, non quemadmodum intellegat. Esse aute
Abbreviated transcription (Latin):
unũ dicã. nicħ nob̾ uidi qͦ quis ⁊ male uti pot̾. Uides aittẽ diuiti¬
is. nobilitate. uirib. qͣm multi male utant᷑. Nunc gͦ ad id rei̾̃tor
de quo desicdas dici. qͦmͦ ad nos pͥma boni honestiq uoticia ꝑuen̾it.
Hoc nos natura doc̃ẽ ñ potuit. semina nob̃ scientie dedit. scĩam ñ dedit.
Quidã aiunt nos in noticiã incidisse qd̃ ẽ in credibile. uͥtutis alicuiꝰ spe¬
tiẽ casu occͣrisse. nob̃ uidet᷑ obseruatio collegisse. & rerũ sepe factarũ

Expanded text:
nihil bonum nobis videri, quo quis et male uti potest. Vides autem divitiis, nobilitate, viribus quam multi male utantur. Nunc ergo ad id revertor, de quo desideras dici, quomodo ad nos prima boni honestique notitia pervenerit. Hoc nos natura docere non potuit; semina nobis scientiae dedit, scientiam non dedit. Quidam aiunt nos in notitiam incidisse, quod est incredibile, virtutis alicui speciem casu occucurrisse. Nobis videtur observat
Abbreviated transcription (Latin):
pit. qd̃ ÷ argum̃tũ. ñ dũ illũ satis hr̃e. Qsatis ht̃: consecutꝰ ẽ.
qđ numqͣm diuitis ꝯnigit finẽ. An has ideo ñ putas ẽẽ. diuiti
la impegit uxor qr inbello tute sunt. qͥa in pace otiose: quia
nec hr̃e illas ꝑiculosũ ẽ. nec oꝑosum: Dispon̾e ad parũ ht̃ : qͥ
tm̃ ñ alget. ñ esurit. ñ sitit. plus inpiter ñ ht̃. Numꝗ parũ ẽ. qd̾
satis ẽ. & mnꝗ multũ ẽ. qd̃ satis ñ ẽ. Post dariũ ⁊ indos pau
nota. in occeanũ classes mitrit nouas. ⁊ ipsa ut ita dicã mundi

Expanded text:
 argumentum nondum illum satis habere; qui satis habet, consecutus est, quod numquam diviti contigit, finem. An has ideo non putas esse divitiauxor inpegit ? Quia in bello tutae sunt ? Quia in pace otiosae ? Quia nec habere illas periculosum est nec operosum disponere ? "At parum habet qui tantum non alget, non esurit, non sitit." Plus Iuppiter non habet. Numquam parum est quod satis est, et numquam multum est quod satis non est. Post Dareum et Indos paupNOTA, IN OCCEANUM CLASSES MITTIT <NOVAS> ET IPSI, UT ITA DICAM, MUNDI
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ animalib q pͥncipał partis suȩ sensus ẽ. ñ satis ũ dili̾cidꝰ. nec ex¬
p̾ssus. Dicitis inqͥt omẽ aĩal pͥmũ ꝯstitutioni sue ꝯciliari. hoĩs autẽ
sulco. aliã ꝯualuit ⁊ molli qͥdẽ culio s qd̾ ferat onus suũ ꝯstitit.
aliã ꝯflauescit & ad aream spectat. & spica eiꝰ induruit. Inqͣncũq
ꝯstitutionẽ uenit: eã tuet᷑. ineam cõponit᷑. Alia ẽ. etas infantis. pu¬
eri. adolescentis. senis. Ego tũ idẽ sũ: qui ⁊ infans fui. ⁊ puer.⁊ ado¬
lescens. Sic qͣmius alia. atqͣ cͦuiq constitutio sit. contiliatio ꝯstituci

Expanded text:
quoque animalibusque principalis partis suae sensus est non satis dilucidus nec exquoque animalibusque principalis partis suae sensus est non satis dilucidus nec expressus.sulco, aliam, cum convaluit et molli quidem culmo, sed quo ferat onus suum, constitit, aliam cum flavescit et ad aream spectat et spica eius induruit; in quamcumque constitutionem venit, eam tuetur, in eam componitur. Alia est aetas infantis, pueri, adulescentis, senis; ego tamen idem sum, qui et infans fui et puer et adulescens. Sic, quamvis alia atque aha cuique constitutio
Abbreviated transcription (Latin):
obscurat intelligat. Herũ eint qd opponis. si ego ab aĩalib ꝯsti¬
tutionis finitionẽ intelligi dic̃em. ñ ipsã ꝯstitutionẽ. Facilius
natura intelligit᷑. qͣm enarratur. Itaq infans ille qͥd sit constitutio ñ
nouit. constitutionẽ suã nouit. & qͥd sit aĩal nescit. aĩal eẽ. se sentit.
ret̾ea ipsã constitutionẽ erasse intelligit. & sũniatim ⁊ obscure. Nos qͦ
aninũ hr̃e nos scimꝰ. qͥd sit animꝰ. uͥ sit. qͣtis sit. aut unde: nescimꝰ. Qua¬
lis adnos ꝑuen̾it animni nr̃i sensus. qͣmuis naturã eiꝰ ignoremꝰ ac sedẽ:
talis ad oĩa aĩalia. ꝯstitutionis sue sensus ẽ. Necẽe. ẽ. eĩ id sentiant.
moñ ex nob̾ intelligit ẽẽ. aliqͥd qd̵ impetꝰ suos moueat. qͥd sit illud
ignorat. Et conatũ sibi eẽ. scit qͥd sit. aͣt uñ sit nescit. Sic uifantib

Expanded text:
obscuram intellegant." Verum erat quod opponis, si ego ab animalibus constiobscuram intellegant." Verum erat quod opponis, si ego ab animalibus constitutionis finitionem intellegi dicerem, non ipsam constitutionem. Facilius natura intellegitur quam enarratur; itaque infans ille quid sit constitutio non novit, constitutionem suam novit. Et quid sit animal, nescit, animal esse se sentit. Praeterea ipsam constitutionem suam crasse intellegit et summatim et obscure. Nos quoque animum habere nos scimus; quid sit animus, ubi sit, qualis sit aut unde, nescimus. Qualis ad nos animi nostri sensus, quamvis naturam eius ignoremus ac sedem, talis ad omnia animalia constitutionis suae sensus est. Necesse est enim id sentiant, mo non ex nobis intellegit esse aliquid, quod impetus suos moveat; quid sit illud ignorat. Et conatum sibi esse scit; quis sit aut unde sit, nescit. Sic infantibus
Abbreviated transcription (Latin):
ralẽ motũ etiam dolore ꝓhibente citant᷑. Sic infans qͥstare me¬
ditat᷑ ⁊ ferre. assuescit se: sinul ut temptare uires suas cepte: ca¬
dit & cũ fletu tociens resurgit. donec se ꝑdolorẽ adid qd̃ nat᷑a pos¬
eit exercuit. Aĩalia qͦdam t̾gi durioris in u̾sa. tã dui se torquent
ac pedes exerunt ⁊ obliqͣnt. donec. ad locũ reponant᷑: nullũ tor¬
m̃tũ sentit supinata testudo. Inqͥeto ẽ. tñ desiłio naturał status.
nec añ desuit niti qͣtere se: ꝗͣ in pedes consistat. Gͦ oĩb ꝯstitutio¬
nis sue sensus ẽ. & inde m̃broꝵ tã expedita tͣctatio. nͦ ullũ maiꝰ
indiciũ. Cũ hac illã adiuuendũ uenire noticia. qͣm qd̾ nullũ aĩal
Ad usũ sui rude ẽ. Constitutio inqͥt ẽ. ut uos dicitis pͥncipale aĩ
uix enarrabile. quomͦ infans intelligit oĩa aĩalia dialectica nas¬
ci oportet. Udistã finitionẽ magne parci hominũ togatorũ

Expanded text:
ralem motum etiam dolore prohibente nitantur. Sic infans, qui stare meralem motum etiam dolore prohibente nitantur. Sic infans, qui stare meditatur et ferre se adsuescit, simul temptare vires suas coepit, cadit et cum fletu totiens resurgit, donec se per dolorem ad id, quod natura poscit, exercuit. Animalia quaedam tergi durioris inversa tam diu se torquent ac pedes exerunt et obliquant, donec ad locum reponantur. Nullum tormentum sentit supina tcstudotestudo, inquieta est tamen desiderio naturalis status nec ante desinit quatere se, quam in pedes constitit. Ergo omnibus constitutionis suae sensus est et inde membrhabemus cum hac illa ad vivendum venire notitia, quam quod nullum animal ad usum sui rude est. " Constitutio," inquit, " est, ut vos dicitis, principale animi  quoque vix cnarrabileenarrabile quomodo infans intellegit ? Omnia animalia dialectica nasci oportet, ut istam finitionem magnae parti hominum togatorum
Abbreviated transcription (Latin):
ex facili. Rector nauis scit gub̃nacłm flecte̾. pictor colores qͦs ad
reddendã similitudinẽ multos uariosq aute se posuit cełime de¬
notat. ⁊ int̾ cerã opusq facile uultu ac manu cõmeat: sic aĩaliũ
onuẽ uiũ sui mobilẽ mirari solemꝰ. Satiant ꝑitos qd̾ in omnẽ
significationẽ rerũ ⁊ affectuũ parata illoꝵ ẽ. manꝰ. & uerboꝵ
uelotitatẽ gestꝰ assequit᷑. Qd ilł ars p̾stat: his nat᷑a. Nemo egre
molit᷑ artus suos. nemo inusu sui hesit. Ad hoc edita ꝓtinꝰ faci¬
unt. cũ hat scientia ꝓdeunt: instituta nascunt᷑. Ideo inqͥt partes
suas aĩalia apte mouent. qd̃ si alit̾ mou̾int dolorẽ sensura st̃. Ita
ut uos dicitis cogunt᷑ metꝰq illa inrectũ ñ uoluntas mouet: qd̾
ẽ. falsũ. Tarda eiũ st̃ que necessitate impellunt᷑. agilitas sponte
motꝰ ẽ. Adeo autẽ ñ adigit illa. ad hoc doloris timor. ut innatu¬

Expanded text:
ex facili, rector navis scite gubernaculum flectit, pictor colores, quos ad ex facili, rector navis scite gubernaculum flectit, pictor colores, quos ad reddendam similitudinem multos variosque ante se posuit, celerrime denotat et inter ceram opusque facili vultu ac manu commeat; sic animal in omnem usum sui mobilest. Mirari solemus saltandi peritos, quod in omnem significationem rerum et adfectuum parata illorum est manus, et verborum velocitatem gestus adsequitur. Quod illis ars praestat, his natura. Nemo aegre molitur artus suos, nemo in usu sui haesitat. Hoc edita protinus faciunt. Cum hac scientia prodeunt; instituta nascuntur. " Ideo," inquit, " partes suas animalia apte movent, quia si aliter moverint, dolorem sensura sunt. Ita, ut vos dicitis, coguntur, metusque illa in rectum, non voluntas movet." Quod est falsum. Tarda enim sunt, quae necessitate inpelluntur, agilitas sponte motis est. Adeo autem non adigit illa ad hoc doloris timor, ut in natu
Abbreviated transcription (Latin):
inueñis. nͥ nat᷑am eiꝰ inspex̃is: lunc demũ intelliges quid faciendũ
tͥ. qͥd uitandũ sit:. cũ didic̃is qͥd naturȩ tue debeas. Ego uiqͥs uolo
disce. qͦmͦ inniꝰ cupiã. inuiꝰ timeã. Suꝑsticionẽ mͥ extute. Doce
leue ẽẽ. uanũq hoc qd̃ felititas dr̃. uuiã illis silłam facillime ac¬
ced̾e. Desidĩo tuo satis faciã: & uͥtutes exhortabor.⁊ uitia ꝯuer¬
b̾abo. Licec aliquis nimiũ inmod̾atũq in hac parte me iudicet:
ñ desistam ꝑsequi neqͥtiam.⁊ affectꝰ efferatissimos inhib̃e. & uolup¬
tates ituras udolorẽ compesc̾e.⁊ uotis obstreꝑe. Qͥd nicũ maxima
maloꝵ optaĩunꝰ. ⁊ exgratulatione natũ sit qͥcqͥd alloqͥm᷑e Int̾m¬
oĩb aĩalib ꝯstitutionis sue sensus. Ee. autẽ ex eo sensus marime
apparer qd̃ ĩbra apte ⁊ expedite mouent. ñ alit̾ qͣm in hoc erudi¬
ta. Nulli ñ partiũ suarũ agilitas ÷ artifex. instrum̃ta sua trastat

Expanded text:
inveneris, nisi naturam eius inspexeris ? Tunc demum intelleges, quid faciendum tibi, quid vitandum sit, cum didiceris, quid naturae tuae debeas. "Ego," inquis, "volo discere, quomodo minus cupiam, minus timeam. Superstitionem mihi excute. Doce leve esse vanumque hoc, quod felicitas dicitur, unam illi syllabam facillime accedere." Desiderio tuo satis faciam, et virtutes exhortabor et vitia converberabo. Licet aliquis nimium inmoderatumque in hac parte me iudicet, non desistam persequi nequitiam et adfectus efferatissimos inhibere et voluptates ituras in dolorem compescere et votis opstrepere. Quidni ? Cum maxima malorum optaverimus, et ex gratulatione natum sit quidquid adloquimur. Intomnibus animalibus constitutionis suae sensus ? Esse autem ex eo maxime apparet, quod membra apte et expedite movent non aliter quam in hoc erudita. Nulli non partium suarum agilitas est. Artifex instrumenta sua tractat
Abbreviated transcription (Latin):
doctus in totũ. Non enĩ qͦmͦ cũ uxore. aut cũ filio uiueret. s qͦmͦ
bene uiu̾et. In hoc ÷ & qͦmꝰ cũ uxore. ac lib̾is iuuat. Cleantes utilẽ
quidẽ uidicat & hanc partẽ. s inbetillã nisi abimiu̾so flute nisi
decreta ipsa philosophie & capita tognouit. In duas gͦ q̃oues locꝰ
iste dundit᷑. utrũ itilis. an in utilis sit. Et an solus bonũ uirũ ꝑos
hanc parcẽ uideri uolunt suꝑuacuã: hoc aiunt. Siqͥd ocłis oppo¬
sitũ morat᷑ atiẽ ÷ remouendũ ẽ. Illo quidẽ abiecto oꝑami ꝑ didit.

Expanded text:
doctus in totum, non enim quomodo cum uxore aut cum filio viveret, sed quomodo doctus in totum, non enim quomodo cum uxore aut cum filio viveret, sed quomodo bene viveret. In hoc est et quomodo cum uxore ac liberis vivat. Cleanthes utilem quidem iudicat et hanc partem, sed inbecillam nisi ab universo fluit, nisi decreta ipsa philosophiae et capita cognovit. In duas ergo quaestiones locus iste dividitur: utrum utilis an inutilis sit, et an solus virum bonum posshanc partem videri volunt supervacuam, hoc aiunt: " Si quid oculis oppositum moratur aciem, removendum est. Illo quidem obiecto operam perdit
Abbreviated transcription (Latin):
am partẽ philosophie que dat ꝓpͥa cuiq ꝑsonȩ p̃cepta.
ñon uniu̾sum cõponit hominẽ. s marito suadet qͣmͦ se gerat ad
quida soła recepert̃. cet̾as qͣsi extra utilitatẽ nr̃am uagantes reli¬
quet: tanqͣm quis poss de parce suad̾e. nͥ qͥsũmã priꝰ totiꝰ uitȩ cõ¬
olerꝰ ẽ. S ariston stoitꝰ contͣtio hant partẽ leuẽ existimat. & qͣ non
Sescendat impetꝰ usq. At illã hñtẽ p̃cepta. plurimũ ait ꝓficere.
psa decreta philosophiȩ ẽstitutionẽq sũmi boni qͣm qͥ bene intel¬
sexit ac didic̃ quid in qͣq re faciendũ sit. sibi ipse p̃cepit. Quẽ admo¬
dũ qͥ iaculari discit destinatũ locũ captat.⁊ manũ format ad dixi¬
genda qͦ mittit. Cũ hanc iĩ exdisciplina & exercitatione ꝑcipit: qͣc̃q
uult illa utit᷑. Didicit enĩ ñ hoc aut illud ferire: s qdcũq uolue¬
rte. Dii qͥse ad totã uitã instruxit: ñ desid̾at particłatĩ admou̾i:

Expanded text:
am partem philosophiae, quae dat propria cuique personae praecepta _ nec in universum conponit hominem, sed marito suadet quomodo se gerat quidam solam receperunt, ceteras quasi extra utilitatem nostram vagantes reliquerunt, tamquam quis posset de parte suadere nisi qui summam prius totius vitae complexus est. Sed Ariston Stoicus contrario hanc partem levem existimat et quae non descendat in pectus usque anilia habentem praecepta, plurimum ait proficere ipsa decreta philosophiae constitutionemque summi boni. Quam qui bene intellexit ac didicit, quid in quaque re faciendum sit sibi ipse praecipit. Quemadmodum qui iaculari discit, destinatum locum captat et manum format ad derigenda quae mittet, eum hanc vim ex disciplina et exercitatione percepit, quocumque vult illa utitur, didicit enim non hoc aut illud ferire, sed quodcumque voluerit: sic qui se ad totam vitam instruxit, non desiderat particulatim admoneri,
Abbreviated transcription (Latin):
st̃ pp qͣ deliuqͥmꝰ. Aut in ẽ. dĩo pͣius opiionib malicia conteta.
aut etiã si ñ ẽ. falsis occupatꝰ: ad falsa ꝓcluus ẽ. & cito spẽ qd̃ non
Pret̾ea si precepta singłis demꝰ. in comp̃hensibile opꝰ ẽ. Alia eni dare
debemꝰ feneranti. Alia colenti agrum. alia negotianti. alia regũ ami¬
citias seq̃nti. alia pares. alia inferiores. a maturo in matͥmonio p̃cipi¬
es. Quomͦ uiuat cũ uxore aliqͥs qͣm uirginẽ dux̃. Quomͦ cũ ea quȩ
alicuiꝰ ante matͥmoniũ exꝑta ẽ. quẽadmodũ cũ in dotata. Anñ putas

Expanded text:
 quae delinquimus: aut inest animo pravis opinionibus malitia contracta  quae delinquimus: aut inest animo pravis opinionibus malitia contracta aut, etiam si non est falsis occupatus, ad falsa proclivis est et cito specie quo non Praeterea si praecepta singulis damus, inconprehensibile opus est. Alia enim dare debemus faeneranti, alia colenti agrum, alia negotianti, alia regum amicitias sequenti, alia pares, alia inferiores amaturo. In matrimonio praecipies, quomodo vivat eum uxore aliquis, quam virginem duxit, quomodo eum ea, quae alicuius ante matrimonium experta est, q
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. gͦ p̃ciꝑe id adeo sic disce. Sud mones qd̃ obscurũ ẽ. ⁊ ambiguũ:
ꝓbationib adiuuandũ erit. Si ꝓbaturꝰ es illa: ꝑ quȩ ꝓbas plus u¬
lent. satisq ꝑ se st̃. Sic amito uͦ. sit siuie sic sotio. Quare : Quia ns¬
tũ ẽ. Dĩa ista mͥ de iusticia locꝰ tradit. Illic inuenis eqͥtatẽ. ꝑ seexpi¬
tendã. nec metu nos ad illã cogi. nec mercede conduci. nec ẽẽ. ustũ
re scienti suꝑuatuũ e. nescienti parũ. Andire enĩ debet ñ tm̃ qͥd
sibi p̃cipiat᷑. s etiã quare. Utrũ inqͣm ueras opiniones habentide
bonis malisq ft̃ necessaria auñ habenti. Qui ñ habet. mla te ad̾¬
uiuabit᷑. Aures eniꝰ contͣria monitionib tius fama possedit. Qui
habet eractũ iudiciũ de fugiendis petendisq scit sibi faciendũ. seit
etiam de taceute. Iota gͦ pars ista philosophie sũmoneri potẽ. Duo

Expanded text:
est ergo praecipere. Id adeo sic disce. Si id mones, quod obscurum est et ambiguum, est ergo praecipere. Id adeo sic disce. Si id mones, quod obscurum est et ambiguum, probationibus adiuvandum erit. Si probaturus es, illa per quae probas plus valent satisque per se sunt. Sic amico utere, sic cive, sic socio. Quare ? Quia iustum est. Omnia ista mihi de iustitia locus tradit. Illic invenio aequitatem per se expetendam, nec metu nos ad illam cogi nec mercede conduci, non esse iustum,re scienti supervacuum est, nescienti parum. Audire enim debet non tantum, quid sibi praecipiatur, sed etiam quare. Utrum, inquam, veras opiniones habenti de bonis malisque sunt necessaria an non habenti ? Qui non habet, nihil a te adiuvabitur; aures eius contraria monitionibus tuis fama possedit. Qui habet exactum iudicium de fugiendis petendisque, scit, quid sibi faciendum sit, etiam te tacente. Tota ergo pars ista philosophiae summoveri potest. " Duo
Abbreviated transcription (Latin):
macit̾ passus ẽ. Obtimã doloris eẽ. naturã qd non potẽ nec qͥ extendit
magnuis eẽ. nec qͥ ÷ magnꝰ excendi. Oĩa fornit̾ excipienda. quȩ nobis
mundi necessitas imꝑat. His decrecis cũ illũ in conspectũ sue condias¬
nis addur̃is : & cognou̾it beatã ẽẽ. uitã ñ que scd̾m uoluntatẽ ẽ. s scon¬
nat᷑am: cũ uͥtutẽ unicũ bonũ hoĩs ad amau̾it: turpitudinẽ solum
malũ fug̃it: reliqͣ oĩa diuitias. honores. bonã ualitudinẽ. iures. in
nitorẽ ñ desid̾abit ad singła. qͥ dicat sic intede. sic mane. Hoc uiro. hoc
femine. hoc marito. hoc celibi ẽuenit. Ista enĩ qͥ diligentissime mo¬
nent: ipsa fac̾ẽ ñ posst̃. Nec pedagogꝰ puero. nec auia nepoti p̾ci¬
piet irascendũ. ñ & si magister iracundissimꝰ disputat. Si ludũ lit¬
deiarũ uitrau̾is: scies ista que ingenti suꝑtilio philosophi iactant.
deadant manifesta monitorẽ. pretipienti dubia ñ tredit᷑. Duꝑuacuũ

Expanded text:
oloris esse naturam, quod non potest nec qui extenditur magnus esse nec qui est magnus extendi; omnia fortiter excipienda, quae nobis mundi necessitas imperat. " His decretis eum illum in conspectum suae condicionis adduxeris et cognoverit beatam esse vitam non quae sam, cum virtutem unicum bonum hominis adamaverit, turpitudinem solum malum fugerit, reliqua omnia, divitias, honores, bonam valitudinem vires, impenitorem non desiderant ad singula, qui dicat: sic incede, sic cena. Hoc viro hoc feminae, hoc marito hoc caelibi convenit. Ista enim qui diligentissime monent, ipsi facere non possunt. Haec paedagogus puero, haec avia nepoti praecipit, et irascendum non esse magister iracundissimus disputat. Si ludum litterarium intraveris, scies ista, quae ingenti supercilio philosophi iactant, desiderant manifesta monitorem, praecipienti dubia non creditur; supervacuum
Abbreviated transcription (Latin):
agit qͥ p̃tipit sic uiues cũ pacre. sic cũ uxore. Nith enĩ ꝑficient pre¬
cepta qͣm dui mens errore c̃fusa ẽ. Si ille discutit᷑. apꝑarebit qͥd
utiq debẽt officio. Alio qͥn doces illũ qͥd sano fars fauendũ sit.
ñ efficis sam̃. Panꝑi ut agat diuitẽ: monstras. Hoc qr̃a manente
pauꝑtate fieri potẽ: Ostendis esurienti qͥd tanqͣ̃m satur faciat.
firã potiꝰ medullis fam̃ decrahe. Idem ł de oib uitus dico. ipla re¬
mouenda st̃. Non p̃cipiendũ qd fieri illis manentib ñ pot. Nsi
opmiones faisas quib laboramꝰ expuleris: nec auarꝰ quom̃ͣ petu¬
na utendũ sit exaudiet. nec timidꝰ quomͦ ꝑicłosa contẽpndt. Effi¬
cias oportet. ut scias pertumiã nec bonũ nec malũ ẽẽ. ostendas illi
inserximos duites. Eficias ut qͥcqͥd publite expauumꝰ sciat. Nlon
ẽẽ. tã tuñdũ qͣm fama circũfer. Nec dolere quenqͣm nec mori.
Sepe mniorte qͣm pati lex ẽ: magnũ ⁊e solatiũ qd ad neminẽ redit.

Expanded text:
pit: sic vives cum patre, sic cum uxore. Nihil enim proficient praecepta, quamdiu menti error offusus est; si ille discutitur, apparebit, quid cuique debeatur officio. Alioqui doces illum, quid sano faciendum sit, non efficis sanum. Pauperi ut agat divitem monstras; hoc quomodo manente paupertate fieri potest ? Ostendis esurienti quid tamquam satur faciat; fixam potius medullis famem detrahe. " Idem tibi de omnibus vitiis dico: ipsa removenda sunt, non praecipiendum quod fieri illis manentibus non potest. Nisi opiniones falsas, quibus laboramus, expuleris, nec avarus, quomodo pecunia utendum sit, exaudiet, nec timidus, quomodo periculosa contemnat. Efficias oportet, ut sciat pecuniam nec bonum nec malum esse; ostendas illi miserrimos divites. Efficias, ut quicquid publice expavimus, sciat non esse tam timendum quam fama circumfert, nec dolere nec mori; saepe in morte, quam pati lex est, magnum esse solacium, quod ad neminem
Abbreviated transcription (Latin):
eges autẽ philosophie breues st̃. & oĩa. alligant. Adice nc̃. qd̾ sapĩe
p̃cepta finita debent ẽẽ. & certa. si qua finiri ii posst̃: extra sapĩam
st̃. Sapĩa: rerũ t̾minos nouit. G ista p̾ceptiua pars sũmouenda
ẽ ie qd̃ paucis ꝓmittit. p̃stare oĩb ñ potẽ. Sapientia autẽ om̃s te¬
net. Int̾ in saniã publicã & hant quȩ medicis tradit᷑ nicħ int̾ ẽ. insi
qdͣ hec morbo laborat. illa opimonib falais. Alt̾a causa furoris tͣxit
ex ualitudine. Alt̾a animi mala. ualitudo ẽ. Siqͥs furioso p̃cepta dat.
qͥmodo loqui debeat. Quomͦ ꝓced̾e. quomͦ inpliblito se gerere. qͦmͦ in
puato: erit ipso quẽ monebie in samor. Si bilis nigra curanda ẽ. ⁊
ipsa furoris remouenda. idẽ in hoc alio aĩ furore fatiendũ ẽ. Ipse dis¬
cti debet. alioqͥn abibt̃ inuanũ monentiũ u̾ba. Hec ab aristone

Expanded text:
eges autem philosophiae breves sunt et omnia alligant. Adice nunc, quod sapientiae praecepta finita debent esse et certa: si qua finiri non possunt, extra sapientiam sunt; sapientia rerum terminos novit. " Ergo ista praceeptivapraucis promittit, praestare omnibus non potest; sapientia autem omnes tenet. Inter insaniam publicam et hanc, quae medicis traditur, nihil interest nisi quod haec morbo laborat, illa opinionibus falsis. Altera causas furoris traxit ex valitudine, altera animi mala valitudo est. Si quis furioso praecepta det, quomodo loqui debeat, quomodo procedere, quomodo in publico se gerere, quomodo in privato, erit ipso, quem monebit, insanior. Ei bilis nigra curanda est et ipsa furoris causa removenda. Idem in hoc alio animi furore faciendum est. Ipse discuti debet; alioqui abibunt in vanum monentium verba." Haec ab Aristone
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtinacit̾. cedunt enĩ nmio splendore prestricti: aluus intantũ. ut
possit cũ illa conferre uultũ. si iam ꝑuenit ad summũ. & sidittie
plenus ẽ. In ꝑfecta neceẽ. ẽ. labent. & mͦ ꝓdeant. mͦ sublabant᷑ ac
surtidant. Sublabent᷑ autẽ. nisi ire & niti ꝑseuerauerint. Si
quicqͣm exstudio & fideli intentione larauerint: retro endume¬
I emo ꝓfectum ibi inuenit: ubi reliquerat. Instemꝰ itaq ⁊ ꝑseuere¬
mus. plusqͣm ꝓfligauimꝰ restat. s magna pars ẽ. ꝓfectus: uelle
ꝓficere. Hutꝰ rei consciꝰ iͥ sũ: uolo. ⁊ mente tota uolo. Te quo

Expanded text:
pertinaciter, cadunt enim nimio splendore praestricti; alius in tantum, ut pertinaciter, cadunt enim nimio splendore praestricti; alius in tantum, ut possit cum illa conferre vultum, nisi iam pervenit ad summum et fiduciae plenus est. Inperfecta necesse est labent et modo prodeant, modo sublabantur aut succidant. Sublabentur autem, nisi ire et niti perseveraverint; si quicquam ex studio et fideli intentione laxaverint, retro eundum est. Nemo profectum ibi invenit, ubi reliquerat. Instemus itaque et perseveremus. Plus, quam profligavimus, restat, sed magna pars est profectus velle proficere. Huius rei conscius mihi sum; volo
Abbreviated transcription (Latin):
nas. Ingenia cũ acceꝑe ꝓtinus p̃stant. Hec nisi alte descendit & du
potẽ. tradi. & paucissimis uerbis: unũ bonũ esse uirtutẽ nullũ cer¬
te sine uirtute. & ipsam uirtutẽ in parte nr̃i meliore .i. rationali
postam. Quid erit hec uirtꝰ : Iuditiũ uerũ & in motũ. Ab hoc
em̃ impetꝰ uenient m̃tis. ad hoc omnis speties qͥ impetũ mouet re¬
diget᷑. ad liquidũ huit iudicio consentaneũ erit. omiia que uir¬
tute contracta sunt: & bona iudicare. & inter se paria. Corporũ
ant̃ boua corꝑib quidẽ bona sc̃: s intotũ ñ sunt bona. His pre¬
tum quidẽ erit aliqd̃. Ceterũ. dignitas ñ erit. Magnis inter se in¬
tũallis distabunt. Alia minora. alia maiora erunt. Et in ipsis sa¬
pientiam sestantib: magna discrimina ẽẽ. fateamͣ necesse ẽ. Alus
iam uncantũ ꝓfitit. ut contra fortunã. audeat atcolłe oclõs. s uon

Expanded text:
nas ingenia, cum accepere, protinus praestant, haec, nisi alte descendit et dinas ingenia, cum accepere, protinus praestant, haec, nisi alte descendit et dipotest tradi et paucissimis verbis: unum bonum esse virtutem, nullum certe sine virtute, et ipsam virtutem in parte nostri meliore, id est rationali, positam. Quid erit haec virtus ? Iudicium verum et inmotum. Ab hoc enim impetus venient mentis, ab hoc omnis species, quae impetum movet, redigetur ad liquidum. Huic iudicio consentaneum erit omnia, quae virtute contacta sunt, et bona iudicare et inter se paria. Corporum autem bona corporibus quidem bona sunt, sed in totum non sunt bona. His pretium quidem erit aliquod, ceterum dignitas non erit; magnis inter se intervallis distabunt; alia minora, alia maiora erunt. Et in ipsis sapientiam sectantibus magna discrimina esse fateamur necesse est. Alius iam in tantum profecit, ut contra fortunam audeat adtollere oculos, sed non
Abbreviated transcription (Latin):
iauult tanto melior: qͣm felicior. Uenio nẽ illo quo me uotat
erspectatio tua: ne extra rerum nat᷑am. uagari uirtꝰ nr̃a uideat᷑.
Et tremebit sapiens ⁊ dolebit: & ex pallescet. Hi eñ om̃s corporis
sensus st̃. ubi gͦ calamitas. ubi illud malũ uerũ est. illic scl̃. si ista
animũ detrahunt. si ad confessionẽ seruitutis ad ducunt. sulli pe¬
nitentiã sui faciunt. SSapiens qͥdem uintit. uͥtute fortunã. At
multi ꝓfessi sapientiã leuissimis ñ nunqͣm numis exc̾ici sunt. Hoc
loco nr̃m uitiũ ẽ. qui de sapiente erigimꝰ & a ꝓficiente. Suadeo
adhuc mͥ ista que laudo: non dũ ꝑsuadeo. Etiam si ꝑsuasissem:
ĩ dum tam parata haberem. aut tam exercitata. ut ad om̃s casus
pcurrerent. Quemadinodũ lana quosdam colores semel ducit.
quosdam nisi sepiꝰ macerata. & recocta non ꝑbibit. sic alias discipli¬

Expanded text:
mavult " tanto melior" quam "tanto felicior." Venio nunc illo, quo me vocat mavult " tanto melior" quam "tanto felicior." Venio nunc illo, quo me vocat expectatio tua. Ne extra rerum naturam vagari virtus nostra videatur, et tremet sapiens et dolebit et expallescet. Hi enim omnes corporis sensus sunt Ubi ergo calamitas, ubi illud malum verum est? Illic scilicet, si ista animum detrahunt, si ad confessionem servitutis adducunt, si illi paenitentiam sui faciunt. Sapiens quidem vincit virtute fortunam, at multi professi sapientiam levissimis nonnumquam minis exterriti sunt. Hoc loco nostrum vitium est, qui idem a sapiente exigimus et a proficiente. Suadeo adhuc mihi ista, quae laudo, nondum persuadeo. Etiam si persuasissem, nondum tam parata haberem aut tam exercitata, ut ad omnes casus procurrerent. Quemadmodum lana quosdam colores semel ducit, quosdam nisi saepius macerata et recocta non perbibit; sic alias discipli
Abbreviated transcription (Latin):
nec dolores ab illo sit ab aliqua rupe nullũ sensũ admitente iꝰ¬
moneo. Memini ex duab illũ partib eẽ. compositũ. Altera e. i¬
tionalis. hec mordet᷑. uritur. dolet. Altera rõnalis. hec uiconculis
opiniones habet. intrepida ẽ. & in domita. In hac positũ : sumus
illud hominis bonũ. Anteqͣm impleat᷑ : interta mentis uolutaus
e. Cum uͦ ꝑfectum ẽ: ĩmota illa stabilitas ẽ. Itaq uichoat᷑ꝰ .& alu¬
ma ꝑcedens. cultorq iurtitis. etiam si appropinq̃t ꝑfecto bono .
ei non dũ sumnã manũ imposuit: ibi int̾im cessabit. & remittet.
aliquid exintentione m̃tis. Non dum enĩ incerta transgressus ẽ. eti¬
amnt̾ uersat᷑ in lubrico. Beatus uero & urtitis exaste: tc̃ se maxi¬
ne amat. cũ fortissime exꝑtus ẽ. Et metuenda cit̾is. si alicuiꝰ ho¬
nesti officii precia st̃: non tm̃ fert s amplexat᷑. multoq audire

Expanded text:
nec dolores ab illo sicut ab aliqua rupe nullum sensum admittente sunec dolores ab illo sicut ab aliqua rupe nullum sensum admittente summoveo. Memini ex duabus illum partibus esse compositum; altera est inrationalis, haec mordetur, uritur, dolet; altera rationalis, haec inconcussas opiniones habet, in trepida est et indomita. In hac positum est summum illud hominis bonum. Antequam impleatur, incerta mentis volutatio est; cum vero perfectum est, inmota illa stabilitas est. Itaque inchoatus et ad summa procedens cultorque virtutis, etiam si adpropinquat perfecto bono, ei nondum summam manum inposuit, ibit interim cessim et remittet aliquid ex intentione mentis. Nondum enim incerta transgressus est, etiamnunc versatur in lubrico. Beatus vero et virtutis exactae tunc se maxime amat, cum fortissime expertus est, et metuenda ceteris, si alicuius honesti officii pretia sunt, non tantum fert, sed amplexatur multoque audire
Abbreviated transcription (Latin):
spetiẽ curui prefãctiq uisentib reddunt. Non tm̃ qͥd uideas. s qͥu¬
admodũ refert. Animꝰ nr̃᷑ ad uera ꝑspicienda calĩgat. Da mͥ ad ar¬
tentẽ in corruptũ. & ingenio uegetũ dicet fortunatiorẽ sibi uderi
qui oĩa rerũ adu̾sarum onera rigida ceruice sustollit. qͥ supͣ forai¬
nam extat. Non mirũ ẽ: intranqͤllitate ñ concuti. Illud mirar. ii
extolli aliquẽ. ubi om̃s depͥmunt᷑: ibistare. ubi om̃s iatent. Quid.
intorũtis. quid ⁊ in alis que. adũsa appellamꝰ malie ut hoc opmus.
succid̾e mentẽ. & incuruari & succumbe: quoꝵ nicħ̾ sapienti uim
potẽ. euenire. Stat rectus sub qͦlibet pondere. nulla ulti reluꝰ¬
norẽ facit. Nich illi eorũ que ferenda st̃: displicet. Nam qͥcqda
dere in horuinẽ potest: inse tetidisse ñ querit᷑. Sires suas nouit
leit se ẽẽ. honeri ferendo. Non educo sapientẽ ex hominũ nums

Expanded text:
speciem curvi praefractique visentibus reddunt. Non tantum quid videas, sed quespeciem curvi praefractique visentibus reddunt. Non tantum quid videas, sed quemadmodum, refert; animus noster ad vera perspicienda caligat. Da mihi adulescentem incorruptum et ingenio vegetum; dicet fortunatiorem sibi videri, qui omnia rerum adversarum onera rigida cervice sustollat, qui supra fortunam existat. Non mirum est in tranquillitate non concuti; illud mirare, ibi extolli aliquem ubi omnes deprimuntur, ibi stare ubi omnes iacent. Quid est in tormentis, quid est in aliis, quae adversa appellamus, mali ? Hoc, ut opinor, succidere mentem et incurvari et succumbere. Quorum nihil sapienti viro potest evenire; stat rectus sub quolibet pondere. Nulla illum res minorem facit; nihil illi eorum, quae ferenda sunt, displicet. Nam quicquid cadere in hominem potest, in se cecidisse non queritur. Vires suas novit. Scit se esse oneri ferendo. Non educo sapientem ex hominum numero
Abbreviated transcription (Latin):
re ac precii st̃. In ocłos nc̃ michi manus estimat. ille qui omniũ ani¬
pera honeste udicantis. qd̾ dicam paria bona ẽẽ. eis qͥ triumphit¬
& eus qui ante currũ uebit᷑ inuictus animo. Non pͥortant enĩ fieri
quicqͥd facere ñ possunt: ex infirmitate sua de uirtute ferunt senten¬
tiam. Quid miraris. siuri. uulnerari. occidi. alligari. uiuat:. Alq̃n¬
do etiam libet. Luxurioso frugalitas pena ẽ: pigro. supplicũ loco la¬
bor ẽ. Delicatis miseria ẽ: continentia industris: desidioso stud̃e ao¬
queri ẽ. Eodem mͦ hec quia om̃s imbecilli sumꝰ. dura atq intoleran¬
da credimꝰ: obliti. qͣm multis torm̃tum sit uino carere. Aut pͥmali¬
ce excitari. Non ista difficilia. st̃ natura: s nos fluidi ⁊ enerues. ¶a¬
no animo: de reb maguis udicandũ est. Alioquin udebit᷑ illarũ
uitiũ ẽẽ. qd̃ nr̃m est. Sic qͣdam rectissima cũ in aqͣm dimissa st̃.

Expanded text:
rae ac pretii sunt. In oculos nunc mihi manus intentat ille, qui omnium anirae ac pretii sunt. In oculos nunc mihi manus intentat ille, qui omnium anise honeste iudicantet eius, qui ante currum vehitur invictus animo. Non putant enim fieri, quicquid facere non possunt; ex infirmitate sua de virtute ferunt sententiam. Quid miraris, si uri, vulnerari, occidi, alligari iuvat, aliquando etiam libet? Luxurioso frugalitas poena est, pigro supplicii loco labor est, delicatus miseretur industrii, desidioso studere torqueri est. Eodem modo haec, ad quae omnes inbecilli sumus, dura atque intoleranda credimus, obliti, quam multis tormentum sit vino carere aut prima luce excitari. Non ista difficilia sunt natura, sed nos fluvidi et enerves. Magno, animo de rebus magnis iudicandum est; alioqui videbitur illarum vitium esse, quod nostrum est. Sic quaedam rectissime, cum in aquam demissa sunt,