comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
suma cũ in opia cibum sumens. hisgͦ & talib uerbis: exduden
paulum uolebat. Cui cũ ille non ad quiesceret. int̾ hostium
cellulae se reclusit antonius ꝓpter ipsũ ꝑtriduũ iuge: nec inde
ꝓgressus ẽ. etiã cũ necessitas cũ corporalis urgeret: Neq tam̃
ille deforib tam diu excdusus abscessit. Quarto igitur die
sc̃s antonius cũ necessicate naturae compelleretur egressus ẽ.
iterum dicens ci. Uade inquit hinc senex. Quid molestus es
michi : Habitare non potes mecum. Ad quẽ paulus hoc diãc̃:
Aliud ficri non potest. nisi uthic uiuã inquit & moriar.
Circũspiciens igitur huc atq illuc sos antonius. uidensq quod
nichil secum ad uitae alimenta portaret. non panc̃. non aquã.
non aliud quicquã. & quod quarto tamen dic continuo ieuinio
ꝑmaneret. timensq ne ignarus longi ieiunu nimia defecti¬
one moreretur. & aliquã ipsi ex hoc relinqueret maculam.

Expanded text:
cum summa inopia, cibum sumens His ergo et talibus verbis excludere cum summa inopia, cibum sumens His ergo et talibus verbis excludere Paulum volebat. Cui cum ille non acquiesceret, intra ostium cellulae se recludit Antonius propter ipsum per triduum juge, nec inde progressus est, etiam cum necessitas corporalis urgeret. Neque tamen ille de foribus tandiu exclusus, abcessit. Quarto igitur die sanctus Antonius cum necessitate naturae compelleretur, egressus est, iterum dicens ei: Vade, inquit, hinc senex, quid molestus es mihi? habitare non potes mecum. Ad quem Paulus hoc dixit: Aliud fieri non potest, nisi ut hic vivam, inquit, et moriar. Circumspiciens igitur huc atque illuc sanctus Antonius, vidensque quod nihil secum ad vitae alimenta portaret, non panem, non aquam, non aliud quidquam, et quod quarto tamen die in continuo jejunio permaneret, timensque ne ignarus longi jejunii nimia defectione moreretur, et aliquam sibi ex hoc relinqueret maculam,
Abbreviated transcription (Latin):
monachum ꝓfittor. Et post hacc nulli quicq̃m dicens. asceri¬
dit octo ꝓximas mansiones. & ad sc̃m antonium ꝑgit: Qui cũ
fores cius abeo ꝑcuterentur: egressus est Et quid cuperet
sciscitunti: ait ille. Monachus ficri uolo. Respondit aN¬
tonius dicens Cũ sis ad modũ senc& sexaginta homo annos
agens. monachus hic fieri non potes: Sed magis uade adui¬
cum tuũ & opicultoris incumbe: ut & uiuere opariorũ uita
& grãs agere dõ possis. Imparem te enim miscriis ac labori soli¬
tũdinũ scias. Rursũ adhaec senex ille respondit. hoc dicens.
Quicquid me docueris: id faciam. Et rursus antonuis. Dixi
tibi. quia senex multũ es: nec uales implere quod quȩxis
Disccde. &si monachus eẽ desideras. adlcuiora monasteria ma¬
gis ꝑge.: ad cos fr̃s qui possint infirmitatem corporis tui tole¬
rare patienter. Ego eni solus hic sedeo. postquinq dics & hoc

Expanded text:
monachum profiteor. Et post haec nulli quidquam dicens, ascenmonachum profiteor. Et post haec nulli quidquam dicens, ascendit octo proximas mansiones, et ad sanctum Antonium pergit. Qui cum fores ejus ab eo percuterentur, egressus est, et quid cuperet sciscitanti, ait illi: Monachus fieri volo. Respondit Antonius, dicens: Cum sis admodum senex, sexaginta annos agens, monachus hic fieri non potes, sed magis vade ad vicum tuum, et operi cultoris incumbe, ut et vivere operariorum vita, et gratias agere Deo possis; imparem te enim miseriis ac labori solitudinum scias. Rursum ad haec senex ille respondit, hoc dicens: Quidquid me docueris, id faciam. Et rursum Antonius, Dixi tibi, quia multum senex es, nec vales implere quod quaeris: discede, et si monachus esse desideras, ad leviora monasteria magis perge, ad eos fratres qui possunt infirmitatem tui corporis tolerare patienter; ego enim hic solus sedeo, post quinque dies, et hoc
Abbreviated transcription (Latin):
one requiescunt. Illȩ autẽ animȩ aliȩ ad inferna mittuntur.
quod patiunt᷑ qui cunq carnali obedierint uoluntuti: & qui¬
cunq iracundiã retinentes. reddere malis paria teptuuierint.
EETREBANT autem nobis. tam chronius quã sc̃s geras. att
alii plures uicini frm: ista quae dicam.
om̃s optimus ac satis simplea. pulcherrimȩ quidem uultu
sed morib malȩ conunctus uxori: cũ eã ꝑ plurimũ tempus
occulta fraude peccantem quadam die exagro reuerten
turpiter inuenisset. subitoq cũ alio iacentẽ uiro dep̾hendiss et.
unde tameri diuina ordinatio memoratũ paulũ ad meliorem
uitae tramitẽ ꝓuocabat: uerccunde aliquantulũ risit. tali
loquens ad utrosq sermone. Bene inquit. bene. Unde certũ
sciatis: ad me hoc nichil penitꝰ ꝑtinere. Et ꝑ iħm qui hacc
respicit uiro: qđ ego hanc ulterius ñ habebo. Uade igitur.
crit tua cũfilius suis. Ego enim inquit ibo: & de reliquo me

Expanded text:
one requiescunt; illae autem animae ad inferna mittuntur; one requiescunt; illae autem animae ad inferna mittuntur; quod patiuntur quicunque carnali obedierint voluntati, et quicunque iracundiam retinentes, reddere malis paria tentaverint. Referebant autem nobis tam Chronius, quam sanctus Hierax, atque alii plures vicini fratrum, ista quae dicam. omnes optimus ac satis simplex, pulcherrimae quidem vultu, sed moribus malae conjunctus uxori. Cum eam per plurimum temporis occulta fraude peccantem, quadam die ex agro revertens turpiter invenisset, subitoque cum alio jacentem viro deprehendisset unde tamen divina ordinatio memoratum Paulum ad meliorem vitae tramitem provocabat, verecunde aliquantulum risit, tali loquens ad utrosque sermone: Bene, inquit, bene; unde certum sciatis ad me hoc nihil penitus pertinere, et per Jesum qui haec respicit juro, quod ego hanc ulterius non habebo. Vade igitur, erit tua cum filiis suis; ego enim, inquit, ibo, et de reliquo me
Abbreviated transcription (Latin):
linguam anter ipsos loquebar: illis quidem greco. istis autem ȩgip¬
tiõ ort respondens:
Por quous chronius ipse nobis referebat. quod ci sc̃s antonius
iilla ipsa nocte quabeatũ dimisit culogiũ dixisset. quia per
totum annum dm̃ p̾catus fuisset. ut ostẽnderetur eidem pre
ulationem loca peccatorũ atq iustorum: Et se uidisse dice¬
bat ꝓ cc̾rum quenddã usq adnubes gyguntẽ tẽtri coloris. caeten¬
sis habentem adcclũ manus. atq infrã pedes ipsius lacũ ad spe¬
cim maris fusum: Ubi tanquã aues inquit animas uolantes
uidic antonius Et illȩ quidem quȩcunq supͣ manus ipsius
caputq uolabant: conseruabantur: Quaccunq autt̃ manib
ipsuis reꝑcussȩ fuissent: mergebantur in lacum. Uocẽ autem
tunc sibi talem uenisse referebat: Has om̃s animas quas uolan¬
tes uides. scias esse animas iustorũ: quac in paradysi habitati¬

Expanded text:
linguam, atque inter ipsos loquebar, illis quidem Graeco, isti autem Aegyplinguam, atque inter ipsos loquebar, illis quidem Graeco, isti autem Aegyptio ore respondens. Hoc quoque Chronius ipse nobis referebat , quod ei sanctus Antonius, in illa ipsa nocte qua beatum dimisit Eulogium, dixisset quia per totum annum Deum deprecatus fuisset, ut ostenderentur eidem per revelationem loca peccatorum atque justorum. Et se vidisse dicebat procerum quemdam usque ad nubes gigantem tetri coloris, extentas manus ad coelum habentem, atque infra pedes ipsius lacum ad speciem maris fusum. Ubi tanquam aves, inquit, animas volantes vidit Antonius; et illae quidem quaecunque supra manus ipsius caputque volabant, conservabantur; quaecunque autem manibus ipsius repercussae fuissent, mergebantur in lacum. Vocem autem tunc sibi talem venisse referebat: Has omnes animas quas volantes vides, scias animas esse justorum, quae in paradisi habitati
Abbreviated transcription (Latin):
urm̃ merebitur coronari. Nichil gͦ aliter feceritis. neforte uos angłs
ueniens inco inquo dixi loco inuenire nonpossit: urĩsq coronis frau¬
demini. Qui cũ ad cellam suã uelociter redeundo redintegrat a
pace uenissent. intra quadraginta dics culogius prior obut: & post
aliud triduum supͣdictus defecit egrotus. animo uehementer in co¬
lumis: Chronius autẽ cũ plurimũ temporis inthebaicis fecisset
locis: ad monasteria alex andrina descendit. Euenitq ut ad illum
occurreret diem. qui unius quidem quadragesimꝰ. alterius autem
tercius celebratꝰ tunc afr̃ib dicebatur. Cum igitur hoc chronius
didicisset: obstupuit. Sũptoq euangłio scõatq inmedio fr̃m po¬
sito: cũ sacramento ipsis pordinẽ cuncta exposuit dicens. Horum
omĩum quos cõmemoraui inter pres fui ipse sermonũ: eo quod grece
loqui sc̃s antonius nesciebat. Ego autem utranq: noueram

Expanded text:
vestrum merebitur coronari. Nihil ergo aliter feceritis, ne forte vos angelus vestrum merebitur coronari. Nihil ergo aliter feceritis, ne forte vos angelus veniens in eo in quo dixi loco invenire non possit, vestrisque coronis fraudemini. Qui cum ad cellam suam velociter redeundo redintegrata pace venissent, intra quadraginta dies Eulogius prior obiit, et post aliud triduum supradictus defecit aegrotus, animo vehementer incolumi. Chronius autem cum plurimum temporis in Thebaicis fecisset locis, ad monasteria Alexandrina descendit: evenitque ut ad illum occurreret diem qui unius quidem quadragesimus, alterius autem tertius, celebratus tunc a fratribus dicebatur. Cum igitur hoc Chronius didicisset, obstupuit; sumptoque Evangelio sancto, atque in medio fratrum posito, cum sacramento ipsis per ordinem cuncta exposuit, dicens: Horum omnium quos commemoravi, interpres fui ipse sermonum, eo quod Graece loqui sanctus Antonius nesciebat; ego autem utramque noveram
Abbreviated transcription (Latin):
& eliget ds̃. qui colligat destitutum. Cumq ꝑterritus ad hȩc
culogius uerba tacuisset: relictorursus sc̃s antonius culogiocepit
egrum ꝓpriis sermonib uerberare: & haec adcũ clamore maximo
loqui. Elephantiose. coeno acluto horride. nec terra digne nec
tibi xp̃cẽ: Quem admodũ ausus es contra xp̃mtalia loqui: Nam
ꝓꝑter xp̃m. se iste seruitio tali & obsequiis subuigauit. Quem &
ipsum mordaci sermone laceratũ reliquit: conuersisq uerbis ad fr̃s
alios. cidunum quenq ita ut ratio singulorũ exigebat locutus.
rur sum ad eulogium &egrotum redit. dicitq eis. Nequis urm
ofilii quoquã seuertat. neuter ab altero separetur: sed adcellam
urãm in qua ꝑtantũ tempus uixistis redite cũ pace. omnẽ tristiciã
deponentes: Iantunc enĩ aduos dñsds̃ mictet. Nam tẽptatio ista
iccirco accidit uobis. quia ad finem uitac ambo uenistis: &iã uterꝙ

Expanded text:
et eliget Deus qui colligat destitutum. Cumque perterritus ad haec et eliget Deus qui colligat destitutum. Cumque perterritus ad haec Eulogius verba tacuisset, relicto rursus sanctus Antonius Eulogio, coepit aegrotum propriis sermonibus verberare, et haec ad eum cum clamore maximo loqui: Elephantiose, coeno et luto horride, nec terra digne nec tibi Christus est? quemadmodum ausus es contra Christum talia loqui? nam propter Christum se iste servitio tali et obsequiis subjugavit. Quem et ipsum mordaci sermone laceratum reliquit. Conversisque verbis ad fratres alios, ad unumquemque ita, ut ratio singulorum exhibebat locutus, rursus ad Eulogium et aegrotum redit, dicitque eis: Ne quis vestrum, o filii, quoquam se vertat, neuter ab altero separetur, sed ad cellam vestram in qua per tantum tempus vixistis redite cum pace, omnem tristitiam ponentes; jam nunc enim ad vos Dominus meus mittet. Nam tentatio ista idcirco accidit vobis, quia ad finem vitae ambo venistis, et jam uterque
Abbreviated transcription (Latin):
Qui tibi nomen meũ reuelare dignatus ẽ: ipse iam & aduentus mei
causam ꝓculdubio reuclauit: Tum ille. Quid inquit ueneris scio.
sed ante om̃s hos fr̃s ut oñs audiane refer. Iussus igitur amagno anto¬
nio seruus xp̃i eulogius: ante om̃s retulit. Istum lephantiosum
inplatca publica repperi ꝓiectum. cuius curã nemo gerebat
annus est: sicut &urãe scĩtuti credo omĩa reuelata. Quia igitur
post plurimos annos cũ ame nichil mali ꝑtulerit. uaruis me ꝓcellis
actẽpestatib uexat. ob quod & ego ipsum ame ꝓicere cogitaui.
ꝓpterea ad scĩtatem tuã ueni. ut quid ex hoc faciã digneris me
tuis edocere consiliis: & orationib adiuuare. Pessimis enim motib
fatigor &crucior: Cui hoc tunc antonius seuera atq iracunda
uoce respondit. Tuillum ate ꝓicis culogi: Sed ille nonpicit cũ.
qui ase faccum et̃ cognoscit. Proicis cum: Aleliorem te inueni&

Expanded text:
Qui tibi nomen meum revelare dignatus est, ipse etiam et adventus mei Qui tibi nomen meum revelare dignatus est, ipse etiam et adventus mei causam procul dubio revelavit. Tunc ille: Quare, inquit, veneris scio, sed ante omnes hos fratres, ut omnes audiant, refer. Jussus igitur a magno Antonio servus Christi Eulogius, retulit ante omnes: Istum elephantiosum in platea publica reperi projectum, cujus curam nullus annus est, sicut et vestrae sanctitati credo omnia revelata. Quia igitur post plurac tempestatibus vexat, ob quod et ego ipsum a me projicere cogitavi, propterea ad sanctitatem tuam veni, ut quid ex hoc faciam digneris me tuis edocere consiliis, et orationibus adjuvare. Pessimis enim motibus totus fatigor et crucior. 675 Cui haec tunc Antonius severa atque iracunda voce respondit: Tu illum a te projicis, Eulogi? sed ille eum non projicit, qui eum a se factum esse cognoscit. Projicis eum? meliorem te inveniet,
Abbreviated transcription (Latin):
nunciarentur . Tunc gͦ ueniens iuxta consuetudinẽ suã. cũ inter¬
rogasset utrum ierosolimitae illic fr̃san egiptu essent: respondit
macharius dicens. exutroq illic quosdã genere seuidisse. Cũ autẽ
cũ cis oratione cõpleta iubebantur abscedere. At cum ierosoli¬
mitas uenisse didicisset: ꝑ totam cum ipsis noctẽ sedens. ea illis quȩ
saluti eorũ ꝓficerent loquebatur. Memorata igitur eũ noct e
sedisse referebat: & unum quenq ad se de iis qui conuenerant cuo¬
casse. Cumq anullo quis illic eulogius uocaretur audisset: ipse
intenebris ꝓpͥa uoce suo illum nomine ter uocauit: Cui cũ supra¬
dictus scolasticus non responderet. putans quod alteraliquis eu
logius uocaretur: dicit ei rursus. Te uoco eulogi. qui ab alexan¬
dr̃ia ciuitate uenisti. Dicit ei eulogius. Quid quȩso iubes:
Etantonius. Quid inquit huc uenisti : Respondit eulogius dicers

Expanded text:
nuntiarentur. Tunc ergo veniens juxta consuetudinem suam, cum internuntiarentur. Tunc ergo veniens juxta consuetudinem suam, cum interrogasset utrum Jerosolymitae illic fratres, an Aegyptii essent, respondit Macarius dicens, ex utroque illic quosdam genere se vidisse. Cum autemcum eis; oratione completa, jubebantur abscedere. At cum Jerosolymitas venisse didicisset, per totam cum ipsis noctem sedens ea illis quae saluti eorum proficerent loquebatur. Memorata igitur eum nocte sedisse referebat, et unumquemque ad se de iis qui convenerant evocasse. Cumque a nullo quis illic Eulogius vocaretur audisset, ipse in tenebris propria voce suo illum nomine ter vocavit. Cui cum supradictus scholasticus non reslogius vocaretur, dicit ei rursus: Te voco, Eulogi, qui ab Alexandria civitate venisti. Dicit ei Eulogius: Quid, quaeso, jubes? Et Antonius, Quid, inquit, huc venisti? Respondit Eulogius, dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
Quicquid autẽ tibi suphoc dixerit facies. &ciuis monitionib ad¬
quiesces: sciens ado iuberitibi quicquid ille p̃cȩpit. Mox igitur
sermonib frm libenter instructus. supͣdictum egrum blandis p̾ci¬
bus suꝑans. litorali nauiculae imposuit. sustulitq deciuitate per
noctem: & ad discipłorũ scĩ antonu habitaculum dux̃. Euenit
autem. ut altera die uesꝑtinis horis suꝑueniret illuc sc̃s antonuis.
referente mͥ chronio quod clamide expellib: facta indutꝰ aduenerit
Solebat autem ueniens admonasteriũ fr̃m. uocare excipsis macha¬
rium: eumq his uerbis interrogare: Uenerunt aliqui huc fr̃s: Et
ille uenisse dicebat: De acgipto inquit sunt. anide ierosolima : Hoc
autem signum ab iis iusserat dari. utqͦtiens aliqui nsatis digru
collo quio ipsus aducnirent. uenisse egiptu dicerentur. Quotiens
autem sc̃i quidam & spũales uiderentur uiri: deierosolima uenisse

Expanded text:
quidquid tibi super hoc dixerit, facies, et ejus monitionibus acquidquid tibi super hoc dixerit, facies, et ejus monitionibus acquiesces, sciens a Deo juberi tibi quod ille praeceperit. Mox igitur sermonibus fratrum libenter instructus, supradictum aegrum blandis precibus superans, littorali naviculae imposuit; sustulitque de civitate per noctem, et ad discipulorum sancti Antonii habitaculum duxit. Evenit autem ut alio die vespertinis horis superveniret illuc beatus Antonius, referente mihi Cronio quod chlamyde ex pellibus facta indutus advenerit. Solebat autem veniens ad monasterium fratrum vocare ex ipsis Macarium, eumque his verbis interrogare: Venerunt adhuc aliqui fratres? Et ille venisse dicebat. De Aegypto, inquit, sunt, an de Jerosolyma? Hoc autem signum ab his jusserat dari, ut quoties aliqui non satis digni colloquio ipsius venirent, advenisse Aegyptii dicerentur; quoties autem
Abbreviated transcription (Latin):
dicens. Nolo. nolo. adpublicũ ire desidero. Ouiolerit ia.
Incum locum me pice: unde sustulisti: Tanta gͦ eius erat in sania
ad eoq sensus cius inferinos quodã modo clamores conuerterat
demor: ut & suspendisset forte laqueõ se: simanus ꝑquas hoc facere
fecit: Dicunter Quã obcausam: Responditcis. Quia dura
sunt quac mͥ conatur imponero: & quid agam ignoro. Proiciamne
cum: Sed alicer dõdexttrã dedi: & satis uercor. Nonꝓiciam cum
Sed tot actanta iterum ditrum ac noctium mala ferre ñ possum.
Quid deipso igitur ame fiat ignoro. Adquẽ illi his uerbis locunt᷑.
Dum adhuc uiuit & suꝑ est magnꝰille. sic enim uocabat᷑ antonuis.
ascende adeum: eriumq naui impositum inmonasteriũ ipsius
dcfer. expectuns ibi donec speluncã egressus aducniat. Quẽ cum
uideris. referes ei ista quȩ pateris: atq abeo consilium postulabis

Expanded text:
dicens: Nolo, nolo; ad publicum ire desidero. O violentia! dicens: Nolo, nolo; ad publicum ire desidero. O violentia! in eum locum me projice, unde me sustulisti. Tanta ergo erat ejus insania, adeoque sensus ipsius in ferinos quodammodo clamores converterat daemon, ut et suspendisset forte laqueo se, si manus per quas hoc facere fecit? Dicunt ei: Quam ob causam? Respondit eis: Quia dura sunt quae mihi conatur imponere, et quid agam ignoro: projiciamne eum? Sed aliter Deo dexteras dedi, de hoc satis vereor. Non projiciam eum; sed tot ac tanta iterum dierum ac noctium mala ferre non possum; quid de ipso igitur a me fiat, ignoro. Ad quem illi his verbis loquuntur: Dum adhuc vivit et superest Magnus ille, sic enim vocabatur, Antonius, ascende ad eum, aegrumque navi impositum, in monasterium ejus defer, exspectans ibi donec speluncam suam egressus adveniat. Quem cum videris, referes ista quae pateris, atque ab eo consilium postulabis;
Abbreviated transcription (Latin):
nolo istas adulationes tuas. Proice me inquit inpublicum: re-¬
frigeratione tua nonegeo. Eulogius autem: Obscero te inqͥt.
plãcare: aut quid te contristicuerim uenerande senex edicito
Elephanciosus autẽ asꝑior: infurore dicebat adcum. Iã nonfero
fraudulentas irrisiones tuas. Adulationes & subsannationes
tuas non tolero: necmͥ haec arida parcaq uita iocunda est.
Uolo carnib saturari. Cũq exhibitȩ ei auiro patientissimo eu¬
logio carnes fuissent: cocpit iterum ꝓclamare. Nonpotes
inquit meae satis facere uoluntati: nec tecũ soli tarius ha¬
bitare pręualco. Popłm uidere: ad publicũ ire deside ro.
Dicit ei culogius. Ego tibi ad duco multitudinem fr̃m :¬
Nursus cũ ferocior ac penc blasphemꝰ egrotus. Ue inquit mͥ misero
Tuam faciem nolo uidere: & adducis mͥtui similes. solius panis der¬
uoratores: Concutiensq semetipsũ. inquicta uoce clamabat

Expanded text:
nolo istas adulationes tuas. Projice me, inquit, in publicum, renolo istas adulationes tuas. Projice me, inquit, in publicum, refrigeratione tua non egeo. Eulogius autem, Obsecro te, inquit, placare, aut quid te contristaverim, venerande senex, edicito. Elephantiosus autem asperior, in furore dicebat ad eum: Jam non fero fraudulentas irrisiones tuas, adulationes et subsannationes tuas non tolero, nec volo carnibus saturari. Cumque ei exhibitae a viro patientissimo Eulogio carnes fuissent, coepit iterum proclamare: Non potes, inquit, meae satisfacere voluntati, neque tecum solitarius habitare praevaleo: populum videre, ad publicum ire desidero. Dicit ei Rursus ferocior, ac pene blasphemus aegrotus: Vae, inquit, misero mihi, tuam faciem nolo videre, et adducis mihi similes tui, solius panis devorator es? concutiensque semetipsum inquieta voce proclamabat,
Abbreviated transcription (Latin):
mor fenit eulogus: & memoratũ adhospitium suũ sinc ulla di¬
latione transuexit. Perquindecim igiturannos. iugi curatione
& ppetua ei sollicitudine seruiebat: Per qđ omne tempus. &illo
cui tantum deferebatur obsequiũ cũ grãrũ accione & patientia
grandi cuncta colerabat: & culogii manib & medicam̃tis. cibisq
& ualneis prout cõpecebat ualitudini curabatur: Post quindeci
uero annos. instinctu demonis supra dictus egrotꝰ immemor
tot laborum eulogii. tantorumq meritorũ: cocpit ab eouelle
discedere. multisq cum inuirus atq opprobrus increpare dicens
Fugitiue. qui propͥam domũ deuorasti. furatusq es alienam
substantiã. in me occasionẽ salutis cuae repperisse te credis:
Eulogius autem rogabat cũ: & satis faciens animociꝰ dicebat
Noli mi dñc. noli talia loqui: sed dic potius quid ce contrista¬
uerim. & emendo: Elephantiosus autẽ cũ furore dicebat. Uade

Expanded text:
mox fecit Eulogius, et memoratum ad hospitium suum sine ulla dimox fecit Eulogius, et memoratum ad hospitium suum sine ulla dilatione transvexit. Per quindecim igitur annos jugi curatione et perpetua ei sollicitudine serviebat, per quod omne tempus, et ille cui tantum deferebatur obsequium cum gratiarum actione et patientia grandi, cuncta tolerabat. Et Eulogii manibus et medicamentis, cibisque et balneis, prout competebat valetudini, curabatur. Post quindecim vero annos instinctu daemonis, supradictus aegrotus immemor tot laborum Eulogii, tantorumque meritorum, coepit ab eo velle discedere, multisque eum injuriis atque opprobriis increpare, dicens: Fugitive, qui propriam domum devorasti, furatusque es alienam substantiam, in me occasionem salutis tuae reperisse te credis? Eulogius autem rogabat eum, et satisfaciens animo ejus dicebat: Noli, mi domine, noli talia loqui, sed dic potius quid te contristaverim, et emendo. Elephantiosus autem cum furore dicebat: Vade,
Abbreviated transcription (Latin):
quendã publice inplatea iacentẽ. ita ualicudine illa quã suꝑius
dioci repletum: uesine manib &pedib uideretur. Cui lingua
tantũ modo immunis atantis crutiatib erat: quamagis posset ab
intuentib malorũ suorũ remedium ꝓmere̾ri. Cumq eũ assisteis
uidisset culogius. oratione facta addm̃. & quadã cũ dño pactione
celebrata: his locutus ẽ. uerbis. Dñe in quit ds̃. in nomine tuo¬
suscipiam istũ tã immani ualitudine prepeditum: & repauso eum
usq indiem mortis. ut ꝓpter istum possim &ipse saluari. Assis
ergo mͥiħu xp̃e: atq patientiã tali ministerio largiaris
Moxq adiacentem illum ait: Uis inquit fr̃ suscipio te indomomea.
& quacunca potuero ratione sustento: Cũq ille hoclibenter apleeti
si dignaretur sc̃ diceret: uadam gͦ inquit. &asinum quo ueharis
aaducam. Cui uthementer exultuns consensit egrotus. Quodq

Expanded text:
quemdam publice in platea jacentem, ita valetudine illa quam superius quemdam publice in platea jacentem, ita valetudine illa quam superius dixi repletum, ut sine manibus et pedibus videretur: cui lingua tantummodo immunis a tantis cruciatibus erat, qua magis posset ab intuentibus malorum suorum remedium promereri. Cumque eum assistens vidisset Eulogius, oratione facta ad Deum, et quadam cum Domino pactione celebrata, his allocutus est verbis: Domine, inquit, Deus, in tuo nomine suscipio istum tam immani valetudine praepeditum, et repauso eum usque in diem mortis, ut propter istum possim et ipse salvari. Adsis ergo mihi, Christe, atque patientiam tali ministerio largiaris. Moxque ad jacentem illum ait: Vis, inquit, frater, suscipio te in domum meam, et quacunque potero ratione sustento? Cumque hoc ille libenter amplecti, si dignaretur, se diceret: Vadam ergo, inquit, et asinum quo veharis adducam. Cui vehementer exsultans consensit aegrotus; quodque
Abbreviated transcription (Latin):
sedebant. quiq supradictum uirũ defunctũ sepelicrunt: ꝑquinq
ibidem expectiui dies. ut anconiũ scm uide̾rem. Dicebatur autẽ.
ad monasteriũ ipsũ uenire sepissune : Aliquando post decem.
aliquando etiam post uiginti. interdum post quinq dies. pro¬
ut illuc cum exhibuisset dĩ: multis qui confluebant adidem monas¬
terium ꝓfuturum. Plures tunc igitur diuersis necessitatibus la¬
alexandrinus. cũ alio qui elephantiaco morbo cruciabatur.
Quos illuc ꝓpter huiusmodi causam uenisse memorabant.
Hic culogiuis scolasticꝰ erat. scłarib litteris eruditus. Qui immor¬
talitatis desiderio captus: huic mundo renuntiauerat: Diuisisq
sibi: quib quia oꝑari ꝑse nonpoterat. uteretur. Cumigit ur
eũ quȩdam animi defectio fatigaret. & nec cũ multis inmonaste¬
rio degere. neq solitariã uitam posset ferre patienter: repperit

Expanded text:
sedebant, quique supradictum virum defunctum sepelierunt, per quinque sedebant, quique supradictum virum defunctum sepelierunt, per quinque ibidem exspectavi dies, ut Antonium sanctum viderem. Dicebatur autem ad monasterium ipsum venire saepissime, aliquando post decem, aliquando etiam post viginti, interdum post quinque dies, prout illuc eum exhibuisset Deus multis qui confluebant ad idem monasterium profuturum. Plures igitur tunc diversis laAlexandrinus, cum alioqui elephantiaco morbo cruciabatur, quos illuc propter hujuscemodi causam venisse memorabant. Hic Eulogius scholasticus erat, saecularibus litteris eruditus. Qui immortalitatis desiderio captus, huic mundo renuntiaverat: divisisquesibi, quibus quia operari per se non poterat uteretur. Cum igitur eum quaedam animi defectio fatigaret, et nec cum multis in monasterio degere, neque solitariam vitam posset ferre patienter, reperit
Abbreviated transcription (Latin):
uitam. Cercũ michi etiã tempus excipio. quo salutationẽ atq
sermonẽ frĩb reddo: Nec me suꝑhoc. ut neglegentẽ incusant atq
rep̃hendunt cogitationes meae. Si autẽ tu qui trecentas orationes
facis. insuꝑ a conscientia tua redargui dicis: manifestũ ẽ. quod aut
hassine aliqua rep̃hensione ñfacis. aut qđ plures nolis facerecũpossis
huonius mͥnitriȩ prb̃r aliquando requirebat. Cũ essẽ inqͥers
aliqͣndo uiuenis. & fatigatꝰ spũ acidiȩ quodã modo mente langue¬
rem. de archimandritȩ m̃ei monasterio fugi: &usq ad antonũ
montem errando perueni. Sedebat autẽ ille inultimo solitudinis.
inter loca quae babyllonis & herculis habent nomen: unde icur
adrubrũ mare: ꝓpe triginta milib a fluuio separata. Cũ ergo
uenissem ad monasteriũ eius qđ ꝓpinquũ flumini erat. ubi disci¬
puli ipsius in eõ qui pispir appellatur loco macharius & amathas

Expanded text:
vitam: certum mihi etiam tempus excipio, quo salutationem atque vitam: certum mihi etiam tempus excipio, quo salutationem atque sermonem fratribus reddo, nec me super hoc ut negligentem incusant atque reprehendunt cogitationes meae. Si autem tu qui trecentas orationes facis, insuper a conscientia tua te redargui dicis, manifestum est quod aut has sine aliqua reprehensione non facias, aut quod plures nolis facere cum possisresbyter aliquando referebat: Cum essem, inquiens, adhuc juvenis, et fatigatus spiritu acediae, quodammodo mente languerem, de archimandritae mei monasterio fugi, et usque ad Antonii montem errando perveni . Sedebat autem ille in ultimo solitudinis, inter loca quae Babylonis et Herculis habent nomen, unde itur ad Rubrum mare, prope triginta millibus a fluvio separata. Cum ergo venissem ad monasterium ejus, quod propinquum flumini erat, ubi discipuli ipsius in eo qui Pispir appellatur loco, Macarius et Amatus
Abbreviated transcription (Latin):
trecentas numcro orationes habebat: ita ut cotidem collectos in¬
tra sinũ suũ gestaret lapillos. Exqͥbus singulos ubi fecisset sini¬
gulas orationes: desinu ꝓpͥo iactare consueuerat:
ic iost cũ adsc̃mmachariũ illũ cui erat cognomeri urbani. ui¬
dendi ipsius causa aliquando uenisset: dicit adcũ. Abbamacari.
ualde tristis sũ: Quẽ cũ referre ille tristicię suac cõgeret causam.
ita respondit. Inuico aliquo uirgo quędã ẽẽ. ꝑhibetur. trigint a
annos inmonasterio habens: Quã ieiunare cognoui. atq ita septi¬
manas iugiter cotas post quinq semꝑ dies gustando transigere:
Cotidie autẽ facere septingentas numero orationes. Quo cognito
trecentas orare non posset: Cui sc̃smacharius adista respondit
dicens Ego sexagesimũ annũ agens. centenas orationes ꝑdies
singulos facio: & tantũ oꝑis exerceo. quantũ sufficere mͥ possit ad

Expanded text:
trecentas numero orationes habebat, ita ut totidem collectos intrecentas numero orationes habebat, ita ut totidem collectos intra suum sinum gestaret lapillos, ex quibus singulos, ubi fecisset singulas orationes, de sinu proprio jactare consueverat. Hic ipse cum ad sanctum Macarium illum, cui erat cognomen Urbani, vivendi ipsius causa aliquando venisset, dixit ad eum: Abba Macari, valde tristis sum . Quem cum referre ille tristitiae suae causam cogeret, ita respondit: In vico aliquo, virgo quaedam esse perhibetur, triginta annos in monasterio habens, quam jejunare cognovi, atque ita septimanas jugiter totas, post quinque semper dies gustando transigere, quotidie facere septingentas numero orationes. Quo cognito trecentas orare non posset. Cui sanctus Macarius ad ista respondit, dicens: Ego sexagesimum annum agens, centenas orationes per dies singulos facio, et tantum operis exerceo, quantum sufficere mihi possit ad
Abbreviated transcription (Latin):
modi ex ea hora qua famulus dĩ ꝓipso orauit. ulterius fuissc ꝑpessũ.
Tantã autẽ hic ipse aduersũ demones grãm dĩ ꝓmeruit: ut amplius
nos amuscis. quã ille ad emonib terreretur.
MC MOSEI ethiopis uitã fuisse cognouimꝰ: qui et ipse int̾magnos
illos numeratꝰ ẽ. uiros. Obut autẽ septuagesimo & quinto ȩtut is
suȩ anno apud scytim: ubi prb̃r quoq factus. septuaginta discipłos
moriens dereliquit.
PNS ESi inegipto qui aduastissima scytensis regionis solitudinem
tenditur: cui nom̃ ẽ. ferme. In quomonte. pene quingent
resident abstinentissimi monachi. In quib c̃. quidã qui paulus
uocatur egregius monachus: qui huiꝰmodi morib uiocit. Non ea
quacunq rȩ negotiatus ẽ. unquã: non aliqđ opus fecit. nabullo
aliqͥa ꝓterid quoduesccretur accepit. Nichil autẽ faciebat alud.
nisi quod incessant̃ orabat. Statutas sane atq manifestas. hoc est.

Expanded text:
modi ex ea hora, qua famulus Dei pro ipso oravit, ulterius fuisse perpessum. modi ex ea hora, qua famulus Dei pro ipso oravit, ulterius fuisse perpessum. Tantam autem hic ipse adversum daemones gratiam Dei promeruit, ut amplius nos a muscis, quam ille a daemonibus terreretur. Hanc Moysei Aethiopis vitam fuisse cognovimus, qui et ipse inter magnos illos numeratus est viros. Obiit autem septuagesimo et quinto aetatis suae anno apud Scythin, ubi presbyter quoque factus, septuaginta discipulos moriens reliquit.ns est in Aegypto, qui ad vastissimam Scythensis regionis solitudinem tenditur, cui nomen est Pherme . In hoc monte pene quingenti resident abstinentissimi monachi; in quibus est quidam, qui Paulus vocatur, egregius monachus, qui hujusmodi moribus vixit: Non ex quacunque re negotiatus est unquam, non aliquod opus fecit, non ab ullo aliquid praeter id quo vesceretur accepit; nihil autem aliud faciebat, nisi quod incessanter orabat: statutas sane atque manifestas, hoc est
Abbreviated transcription (Latin):
dęmones ꝓuocare: & tamptinaciter contͣ eos uelle contende re
Est enĩ & modus certꝰ imipso uitȩ monachorũ ꝓposito: intra quc̃ nos
oportet nrãs exercere uircutes. Cui hoc ille respondit: Tamdiu ego
abhac intentione mei animi ñrecedã: quã diuu somnia acuanas cogi¬
tationes ame uideam separari. Nit gͦ tunc illi. Innomine tħ̾u xp̃i
recesser̃ iã ate turpia somnia: idõq ad scõrũ mysteriorũ cõmunionẽ
confidenter accede: Scias autẽ. qđ iccirco dęmon ad tẽpusfortior ẽẽ.¬
tt uisus ẽ: ne iacture te poss es. qđ tantã tẽptationẽ facile suꝑasses: ut
ex hoc magis saluti tuae resipsa ꝓdesset. Hacc audiensrursus ad
ꝓpͥam reuersus ẽ. cellã: diligenter custodiens deinceps subquicte
mensurã. Postea uͦhoc ẽ. post duosmenses ascõ ỹsidoro interrogatus
utrum illi molestus memoratus sp̃s existeret: hoc dix̃: Nichil se huiꝰ¬

Expanded text:
daemones provocare, et tam pertinaciter contra eos velle contendere. daemones provocare, et tam pertinaciter contra eos velle contendere. Est enim et modus certus in ipso vitae monachorum proposito intra quem nos oportet nostras exercere virtutes. Cui hoc ille respondit: Tandiu ego ab hac intentione mei animi non recedam, quandiu somnia ac vanas cogitationes a me videam separari. Ait ergo tum illi: In nomine Jesu Christi recesserunt jam a te turpia somnia; ideoque ad sanctorum mysteriorum communionem confidenter accede. Scias autem quod idcirco daemon ad tempus esse te fortier visus est, ne te jactare posses quod tantam tentationem facile superasses, ut ex hoc magis saluti tuae res ipsa prodesset. Haec audiens, rursus ad propriam reversus est cellam, diligenter custodiens deinceps sub quiete mensuram. Postea vero, hoc est post duos menses, a sancto Isidoro interrogatus utrum illi molestus memoratus spiritus exstitisset, hoc dixit: Nihil se hujus
Abbreviated transcription (Latin):
malo potuit liberari.
lICD rIERŨ genus durioris uitȩ. ut uł sic dȩmonẽ suꝑaret.
arripuit. Uesptinis nanq egrediebatur horis & monachoꝵ
senum longa obseruatione uiuentiũ. ꝑtotas noctes habitacula
circumibat. Quorũ lagenas quas ydrias uocant sepetollebat:
locis. incerdũ aduob. frequent᷑ autt̃ & a quinq mulib aqua sibi
deferebant. Insidiatur itaq eidȩmon quadã noc te uenienti: non
ferens ulterius tanti athletȩ certamina. Dũq aquã ꝓnus collit
eputeo. renes ipsius de suꝑ graui quodã fuste ꝑcussit: ac semiuiuũ
reliquit. neq quid neq aquo fuisset passus sentientem. Postero
prbo retulisset: egressus ipse cũ quib dã. prȩdictũ ad monasteri i sui
ȩccłam fecit ꝓtinus exhiberi. Ubi ꝑtotum annũ tali egritudine
laborauit: ut uixc tandẽ ad pristinũ robur corpus cius reuocari po¬
tuisset: Iunc illi sc̃sysidorus haec dixit. Cessa mose intantum

Expanded text:
malo potuit liberari. malo potuit liberari. Aliud iterum genus durioris vitae, ut vel sic daemonem superaret, arripuit: vespertinis namque horis egrediebatur, et monachorum senum longa observatione viventium, per totas noctes habitacula circuibat. Quorum lagenas, quas hydrias vocant, saepe tollebat,locis interdum a duobus, frequenter autem a quinque millibus aquam sibi referebant. Insidiatur itaque ei daemon quadam nocte venienti, non ferens ulterius tanti athletae certamina, dumque aquam pronus tollit e puteo, renes ipsius desuper gravi quodam fuste percussit, ac semivivum reliquit, neque quid, neque a quo fuisset passus sentientem. Postero presbytero retulisset, egressus ipse cum quibusdam, praedictum ad monasterii sui ecclesiam fecit protinus exhiberi. Ubi per totum annum tali aegritudine laboravit, ut vix tandem ad pristinum robur corpus ejus revocari potuisset. Tunc illi sanctus Isidorus haec dixit: Cessa, Moysee, in tantum
Abbreviated transcription (Latin):
faciens orationes. Cumq his modis suũ consũpsisset corpuscu¬
lum: ne sic quidem somnia circa ipsũ uana cessabant.
UNSŨ igitur adquendã scõrũ alterũ ꝓbatissimũ ꝑgit.
dicitq ei. Quid faciã. qđ ita mͥ scđm pristinã consuetudi¬
nem sc̃ꝑ insomnis obscuratur animꝰ. sensusq turbatur. et a
uoluptictib carnis exꝑta memoria non recedit: Ile resp̃dit
Iccirco adhuc hoc pateris: quia nec m̃tem tuã abhuiusmodi
cogitationib separasti. Sugitur paulisꝑ ee uolucris uigilus
occupare. &orationib puris ꝑseueranter insistere: facile pote¬
ris exhac molestia liberari. Qui etiã huiꝰ hortutꝰ suscepto
consilio. tanquã ab homine qui hoc experientia didicisset. ad
flectere. nec oculis somnũ dare. Atq ita ꝑsex ibidem annos
noctib cunctis stans inmedio cellulȩ suae. patentib sẽꝑ oculis
orart consueuerat: & tamenne sic quidem illo quolaborabat

Expanded text:
faciens orationes. Cumque his modis suum consumpsisset corpuscufaciens orationes. Cumque his modis suum consumpsisset corpusculum, nec sic quidem somnia circa ipsum vana cessabant. Rursum igitur ad quemdam sanctorum alterum 955 probatissimum pergit, dicitque ei: Quid faciam, quod ita mihi pristina consuetudine semper in somnis obscuratur animus, sensusque turbatur, et a voluptatibus carnis experta memoria non recedit? Ille respondit: Idcirco adhuc hoc pateris, quia nec mentem tuam ab hujusmodi cogitationibus separasti. Si igitur paulisper te volueris vigiliis occupare, et orationibus puris perseveranter insistere, facile poteris ex hac molestia liberari. Qui etiam hujus hortatu suscepto consilio, tanquam ab homine qui hoc experientia didicisset, ad flectere, nec oculis somnum dare. Atque ita per sex ibidem annos noctibus cunctis stans in medio cellulae suae, patentibus semper oculis, orare consueverat, et tamen nec sic quidem illo quo laborabat
Abbreviated transcription (Latin):
ẏsidorũ. quiinlocis quib scythii nom̃ c̃. morabatur: referens
ei quib impugnaretur modis. Atille respondit. nolo inquiens
esse te tristem: Adhuc enĩ pͥncipia hȩc tua sunt: &iccircohuius¬
modi cogitationes tibi uehem̃ter insurgunt. antiquã consuetu¬
dinem requirentes. Nam ut amacello canis quouesci assuetus est
non recedit. quod rursus siclausũ fuerit neq ullus ineo steterit
a quo aliquid canis sꝑet abscedit: ita &tu si ꝑstiteris in ꝓposit o
abstinentiac tuac membra tua quȩ sunt suꝑtra mortificans. castri¬
facigatus dȩmon acuictus cui fom̃ta ciborũ ñporrigis. ulterius
cibĩ molestus ẽẽ cessabit. Quib auditis. regressus ad ꝓpͥa ser¬
uus xp̃imoyses instanter ac fortiter sui curã gerebat: ante omĩa
abstinens cibo. nichilq aliud accipiens. nisi duodecĩ sicci uncias
panis: Maximo tamen oꝑi incubens. & quinqͣginta diurnas

Expanded text:
Isidorum, qui in locis quibus Scythi nomen est, morabatur, referens Isidorum, qui in locis quibus Scythi nomen est, morabatur, referens ei quibus impugnaretur modis. At ille respondit: Nolo, inquiens esse te tristem. Adhuc enim principia haec tua sunt, et idcirco hujusmodi cogitationes tibi vehementer insurgunt, antiquam consuetudinem requirentes. Nam ut a macello canis, quo vesci assuetus est, non recedit, quod rursus si clausum fuerit, neque ullus in eo steterit, a quo aliquid canis speret, abscedit; ita et tu si perstiteris in proposito abstinentiae tuae, membra tua quae sunt super terram mortificans, gastriigatus daemon ac victus, cui fomenta ciborum non porrigis, ulterius tibi molestus esse cessabit. Quibus auditis, regressus ad propria servus Christi Moyseus, instanter ac fortiter sui curam gerebat, ante omnia abstinens a cibo, nihilque aliud accipiens nisi duodecim sicci uncias panis, maximo tamen operi incumbens, et quinquaginta diurnas
Abbreviated transcription (Latin):
Quia nulli nocere iã possũ. quid deistis iubetis: Tunc gͦ
etiã ii quos ille detulerat ad poenitentiã uenire coeꝑunt: con¬
ficentes dõ sua delic̾ta: maxune cũ agnouissent ipsũ moyscũ.
qui inter oms dudũ latrones ut corũ princeps nomin abatur
Glorificantesq dm̃. ipsi quoq conuersi sunt ꝓpt̃ huiꝰ conuer¬
sationẽ: factiq sunt monachi ꝓbatissimi. Rationẽ autem
hanc suis sensib colligebant dicentes. qđ siiste quitã poters
quare nos animarũ nrarũ saluec̃ dilatione remoramur:
UNC IESŨ beatũ moyseũ. oportet enĩtuli eũ iã uocabulo nun¬
cupare. demones quondã urgere coeꝑunt: ut ad consuetud inẽ
impuritatis & fornicationis antiquę reuerteretur. Qui tot ac
tantis modis ut reserebat ipse tẽptatꝰ ẽ: ut pene eũ a ꝓposito uitȩ
salutaris auerterent: Uenit iste igicur ad scm illũ & beatũ uirũ

Expanded text:
Quia nulli nocere jam possum, quid de istis jubetis? Tunc ergo Quia nulli nocere jam possum, quid de istis jubetis? Tunc ergo etiam ii quos ille detulerat, ad poenitentiam venire coeperunt, confitentes Deo sua delicta, maxime cum amarent ipsum Moyseum, qui inter omnes dudum latrones, ut eorum princeps nominabatur. Glorificantesque Dominum, ipsi quoque conversi sunt propter hujus conversationem, et facti sunt monachi probatissimi. Rationem autem hanc suis sensibus colligebant, dicentes: Quod si iste qui tam potenquare nos animarum nostrarum salutem dilatione remoramur? Hunc ipsum beatum Moyseum oportet enim eum tali jam vocabulo nuncupare daemones quondam urgere coeperunt, ut ad consuetudinem impuritatis et fornicationis antiquae reverteretur. Qui tot ac tantis modis, ut referebat ipse, tentatus est, ut pene eum a proposito vitae salutaris averterent. Venit iste igitur ad sanctum illum et beatum virum
Abbreviated transcription (Latin):
ouib. carnibusq quȩ uidebantur optimȩ deuoratis. & reliquis
uenditis ac uini cõmutatione distractis. decc̃ & octo itacos ipsius
uini solus exhausit: & sic adea inqͥb collegas suos reliquerat
loca ꝑmilia quinquaginta reuolauit. Iste igitur talis qualẽ
loquor. uix aliqͣndo cõmpunctꝰ exalicuiꝰ necẽssitutis periculo
ad monasteriũ se contulit fr̃m: suaeq pęnitentiȩ uit ⁊am
sic uehem̃ter arripuit. ut etiã clęmonẽ malorũ consortẽ suorum.
qͥ apͥma cũ eo ȩtute peccauerat. ad cognoscendã uirtutem
xp̃i emiNius collocaret.
OC QUOM illius quondã factũ refertur. Latrones numcro
quattuor qui incellã ipsius impetũ fecerant: quis ille esset
qui ibi degeret nescientes inquirebant. Quos ille correptos
pariter & ligutos. ueluti saccũ aliquẽ palcarũ impositos dorso
suo. ad fr̃s ubi simul õm̃s morabantur exhibuit: hoc dicens

Expanded text:
ovibus, carnibusque quae videbantur esse optimae devoratis, et reliquis ovibus, carnibusque quae videbantur esse optimae devoratis, et reliquis venditis, ac vini commutatione distractis, decem et octo Italicos ipsius vini solus exhausit, et sic ad ea in quibus collegas suos reliquerat loca, per millia quinquaginta revolavit. Iste igitur talis qualem loquor, vix aliquando compunctus, ex alicujus necessitatis periculo ad monasterium se contulit fratrum, suaeque poenitentiae vitam sic vehementer arripuit, ut etiam Clemonem malorum consortem suorum, qui a prima cum eo aetate peccaverat, ad cognoscendam virtutem Christi eminus collocaret. Hoc quoque illius quondam factum refertur. Latrones quatuor numero, qui in cellam ipsius impetum fecerant, quis ille esset qui ibi degeret, nescientes inquirebant. Quos ille correptos pariter et ligatos, veluti saccum aliquem palearum impositos dorso suo, ad fratres ubi simul omnes morabantur exhibuit, hoc dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
quidã. qđ magister quorundã latrocinantiũ extitisset. Cuiꝰ
& hoc inter latrocinia eiꝰ factũ memorabatur: Pastorem quendã
qui in regione quadã una cũ canib suis morabatur. nocte e
ad scelestũ eunti negotiũ impedim̃to fuisse. Cui tantũ irasceba¬
tur: ut eũ uellet occĩdere. Obseruabat gͦ illũ locũ: in quo oues suas
ille claudebat. Cũq cidem nunciatũ fuisset quod trans fluuiũ
nili cum grege suo esset. atq intantũ fluuius ille creuisset. ut suꝑp
alueũ suũ mille passus ceneret: gladiũ suũ morsu tenens. & ueste
suꝑ caput imposita. totum fluuiũ natundo transmisit: quo ad¬
usq adouiũ cubile ꝑuenit. Cũq eũnatantẽ respiciens mersus
inharena pastor lateret: tunc ille arietes quattuor elect os
atq uigulatos. & fune connexos tenens: itarursus natando re¬
meauit. Reꝑto autẽ paruo & occulto loco. inquonudatis pelle

Expanded text:
quidam quod magister quorumdam latrocinantium exstitisset, cujus quidam quod magister quorumdam latrocinantium exstitisset, cujus et hoc inter latrocinia ejus factum memorabatur: pastorem quemdam, qui in regione quadam una cum canibus suis morabatur, nocte ei ad scelestum eunti negotium impedimento fuisse; qui tantum irascebatur, ut eum vellet occidere. Observabat ergo illum locum in quo suas oves ille claudebat. Cumque eidem nuntiatum fuisset quod trans fluvium Nili cum grege suo esset, atque in tantum fluvius ille crevisset, ut super alveum suum mille passus teneret, gladium suum mord cus tenens, et veste super caput imposita, totum fluvium natando transmisit, quousque ad ovium cubile pervenit. Cumque eum natantem respiciens, mersus in arena pastor lateret; tunc ille arietes quatuor electos, atque jugulatos, et fune connexos tenens, ita rursus natando remeavit. Reperto autem parvo et occulto loco, in quo nudatis pelle
Abbreviated transcription (Latin):
erat. parumq cuca mentũ aliquid uidebatur. Exnimia enim
abstinentia. & pene ugi inedia: etiã uultus ipsiuis nudus prȩter
cȩcerorũ hominũ consuetudinem uidebatur.
DHUNC EGO cũ admodũ tristis aliqͣndo uenissẽ. dixissemq ei.
Abba machari quidiubes faciã. qm̃ uariȩ cogitutiones anumum
mcũ conturbant dicentesmͥ. ꝓficiscere hincqͥa nichil agere cecer¬
nis: ille respondit: Dic inquit ipsis cogitationib tuis. Propter
xp̃m. parietes cellȩ istius custodio. Haec cibi amator xp̃i & famule dĩ
doc tissime. pauca demultis exfactis scĩ macharii ueldictis-
significaui.
curialis erat. Quẽ obdetestundos eiꝰmores. dñs suus a se
abiecerat. Dicebatur enĩ & p̾alã latrocinari: & homicidia ꝑpe¬
trare. Necesse ẽ autẽ ut malignitutẽ quoq ipsus dicam: quo
magis possim penitentiȩ eiꝰ monstrare uirtutẽ. Referebant igit᷑

Expanded text:
erat, parumque circa mentum aliquid videbatur. Ex nimia enim erat, parumque circa mentum aliquid videbatur. Ex nimia enim abstinentia, et pene jugi inedia, etiam vultus ipsius nudus praeter caeterorum hominum consuetudinem videbatur. Ad hunc ego cum admodum tristis aliquando venissem, diceremque ei: Abba Macari, quid jubes faciam, quoniam variae cogitationes animum meum conturbant, dicentes mihi. Proficiscere hinc, quia nihil agere te cernis; ille respondit: Dic, inquit, ipsis cogitationibus tuis: Propter Christum parietes cellae istius custodio. Haec tibi, amator et famule Dei doctissime, pauca de multis ex factis sancti Macarii vel dictis significavi. curialis erat: quem ob detestandos ejus mores dominus suus a se abjecerat. Dicebatur enim et palam latrocinari, et homicidia perpetrare. Necesse est autem ut malignitatem quoque ipsius dicam, quo magis possim poenitentiae ejus monstrare virtutem. Referebant igitur
Abbreviated transcription (Latin):
quã amiserat uidit. secũq tunc ipsũ ꝓpͥo lacte nutritũ mater
abduxit: Sequenti autẽ die. eadẽ bestia sco ac beatissimo mar¬
co pellẽ ouis exhibuit. Quã memoratus seruus xp̃i scõ athana¬
sio ep̃o dereliquit: quãq scã melania postea abeatissimo uiro atha¬
nasio accepisse sedix̃. Et qͥd mirũ. sulle qui mansuescere fecit
daniheli leones. etiã huic beluȩ talem sapientiã dedit:
ICEBATUR preterca debeatomarco. qđ exquo lauacri grãm
spualem ꝓmeruit nunqͣm expuit int̾ram: sexagesiũ p̃ost
baptismum agens annũ. & quad ragesimũ ante bap̃tismum
AMT MIIEM figura corporis huiꝰ athletȩ xp̃i macharii. oportet
enĩ medehoc quõq tͥ siggnificare famule di lausc. coqđ paruitas
mea conuersata cũ codiutius cundẽ cognouerit diligenter: statura
breuis: Non multa barba faciem uestiebat: sed circa labia tantum

Expanded text:
quam amiserat vidit, secumque tunc ipsum proprio lacte nutritum mater quam amiserat vidit, secumque tunc ipsum proprio lacte nutritum mater abduxit. Sequenti autem die eadem bestia sancto ac beatissimo viro pellem ovis exhibuit, quam memoratus servus Christi sancto Athanasio episcopo dereliquit; quamque sancta Melania postea a beatissimo viro Athanasic accepisse se dixit. Et quid mirum si ille qui mansuescere fecit Danieli leones, etiam huic belluae talem sapientiam dedit? Dicebatur praeterea de beato Marco, quod ex quo lavacri gratiam spiritualem promeruit, nunquam exspuisset in terram, sexagesimum post baptismum agens annum, et quadragesimum ante baptismum. Erat autem figura corporis hujus athletae Christi oportet enim me de hoc quoque tibi significare, famule Dei Lause, eo quod parvitas mea conversata cum eo diutius eumdem cognoverit diligenter statura brevis, non multa barba faciem vestiebat, sed circa labia tantum