comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tis. legitur t̾ribił inconsiliis su¬
ꝑ filios hominũ. legit᷑ ds̃ ze¬
lans. Q d̃ pater ẽ. qd bñficus ẽ.
tibiẽ: qd̾ dñs ac creatorsͥ. Et e¬
nim ꝓpter semet ipsũ fecit oĩa.
scͥptura teste. Quigͦ qd̾ tuũ ẽ
tͥ defensat & seruat. putas et
ꝓse aliqñ ⁊ el abit. putas suiñ
reqͥret principat᷑ honorem:
Propt̃ hoc irritauit impius
deum. quia dixit incorde suo.
ñ requiret.Et quide̾ incorde
suo dic̾e. ñ requiret. nͥnͣ metu¬
ere qd̾ requirat: S requiret
usq ad nouissimũ quadrante:
requiret. & retͥbuet habund¬
ant̃ facientib suꝑbiã. Requi-¬
ret a redẽpto seruitiũ: hono¬
rem & głiam ab eo quẽ plas¬
mauit. Esto qd̾ dissimulet
pat̃. ignoscat beneficus: s ñ
dñs & creatoi. Et qui parcit
filio. ñ parcet figm̃to: ñ parcet
seruo nequã. Pensa cuiꝰ sit for¬
midinis. & orroris. tuũ atq õi¬
um contẽpsisse factoremr. offen¬
disse dñm maiestatis. Maie¬

Expanded text:
in consiliis super filios hominum ; legitur: Deus zelans . Quod pater est, quod beneficus est, tibi est; quod Dominus ac creator, sibi; etenim propter semetipsum fecit omnia, Scriptura teste . Qui ergo quod tuum est tibi defendit ac servat; putas, et pro se aliquando non zelabit? putas, sui non requiret principatus honorem? Propter hoc irritavit impius Deum, quia dixit in corde suo: Non requiret . Et quid est in corde suo dicere: Non requiret, nisi non metuere quod requirat? Sed requiret usque ad novissimum quadrantem: requiret et retribuet abundanter facientibus superbiam . Requiret a redempto servitium, honorem et gloriam ab eo quem plasmavit. 7. Esto quod dissimulet pater, ignoscat beneficus; sed non Dominus et Creator; et qui parcit filio, non parcet figmento, non parcet servo nequam, Pensa cujus sit formidinis et horroris, tuum atque omnium contempsisse factorem, offendisse Dominum majestatis. Maje
Abbreviated transcription (Latin):
urm canticũ nouũ carmen do nr̃o. Qi d cũ penitentibꝰ uob
non solu̾ ꝑcc̃aita aumi sit sed ĩsuper ꝓmisit ꝙͥ pͥmia: ñ mul¬
tomagis spe gaudentes futurorum bonorũ cantastis iuauts añi.¬
ꝯm magna est qła dñ: At si cui forte ur̃m clausũ uel oobirum
Ałiq d ae sitpsĩs interaũ illuxerit: t̾t ꝓrsus netesse est. ꝓꝑcepta celesti
panis alimonia. duimas mulceat aures inuoce erubationas & contes¬
ponis sonepulantis. Sed & mncõdianis exertitũs & bellis. que nulla
hora poe leprpo iuuentibꝰ desiint. acarne a mundo. adiabolo sicttt i¬
liriam ee uita hõis st̃ t̃ram incessant᷑ exꝑimini inuobmetipis: eori¬
aiana neresse est cantita ꝓ assecittis uictoriis innouari. Qrtiens tẽp¬
tacio sinꝑatiia. aut uitiũ subiugat᷑: aut in minens ꝑielm declinat᷑.
aut laqueus insidiantis dephenditua. aut annosa & inueterata
que cumq a nime passio. semel ꝑtecteq sanat᷑ aut multũ diãꝙ

Expanded text:
men Deo nostro. Quid cum poenitentibus vobis non solum peccata dimisit, sed insuper promisit et praemia; non multo magis spe gaudentes futurorum bonorum, cantastis in vim clausum vel obscurum aliquid de Scripturis interdum eluxerit, tunc prorsus necesse est pro percepta coelestis panis alimonia divinas mulceat aures in voce exsultationis et confessionis sonus epulantis. Sed et in quotidianis exercitiis et bellis, quae nulla hora pie in Christo viventibus desunt a carne, a mundo, a diabolo, sicut militiam esse vitam hominis super terram incessanter experimini in vobismetipsis, quotidiana necesse est cantica pro assecutis victoriis innovari. Quoties tentatio superatur, aut vitium subjugatur, aut imminens periculum declinatur, aut laqueus insidiantis deprehenditur, aut annosa et inveterata quaecunque animae passio semel perfecteque sanatur, aut multum diuque
Abbreviated transcription (Latin):
opꝰ omĩno ẽẽ pͣter obseruantiam mandatorũ: Oeptlsis gͦ duob
malis dtioꝵ lectione libroꝵ conpetent̃ acceditua iã adhut sa¬
crum theoricũq sermonẽ. qͥ cum sit amborũ fructus. non insi
sobriis mentibꝰ & auribꝰ credendus om̃ino est. Alioquin aut
carnem discipline studiis edomittam. & mancipatã spiritui. a
sp̃tam & ab iettam scłi pompã & sarcinã: inaigne.

Expanded text:
servantiam mandatorum. 3. Depulsis ergo duobus malis duorum lectione librorum, competenter jam acceditur ad hunc sacrum theoricumque sermonem: qui cum sit amborum fructus, nonnisi sobriis mentibus et auribus omnino credendus est. Alioquin ante carnem disciplinae studiis edomitam et mancipatam spiritui, ante spretam et abjectam saeculi pompam et sarcinam, indigne
Abbreviated transcription (Latin):
cha p̃stitos accept̾tis: accedite & ad t̾cium hunc panem itt ꝓbetis for¬
sitam potiora. Cum enim st̃ duo mala. qͥ uel sola uel maxime
militant adu̾sus animan uanꝰ scilicet amor mundi. & suꝑfluus
nr̃i. pesti utꝙ duo libͥ illi obuiare noscuntua. Alter sarculo discipli¬
ne praua queq iumoribꝰ & carnis suꝑtlua reserans: alt̾ lue. ratio¬
nis in om̃i gła mundi fucũ uanitatis sagacit᷑ dep̾hendens. uera¬
titer distingens asolidͥo u̾itatis Oeniq uniu̾sis humanis studiis
ac mundanis desius p̾tulit. dm timers. eiꝰq seruare mandata
Merito qͥdem Clere & enim sapientie pͥmum illud initium.
scdm consummatio est: si t̾n constat uobis. ñ aliud uerã & con¬
summatã ẽẽ sapientiam quã declinare amalo & facere bonitm:

Expanded text:
ca praestitos accepistis, accedite et ad tertium hunc panem, ut probetis forsitan potiora. Cum enim duo sint mala, quae vel sola, vel maxime militant adversus animam, vanus scilicet amor mundi et superfluus sui, pesti utrique duo illi libri obviare noscuntur; alter sarculo disciplinae prava quaeque in moribus, et carnis superflua resecans; alter luce rationis in omni gloria mundi fucum vanitatis sagaciter deprehendens, veraciterque distinguens a solido veritatis. Denique universis humanis studiis, ac mundanis desideriis praetulit Deum timere, ejusque observare mandata. Merito quidem. Verae etenim sapientiae primum illud, initium; secundum, consummatio est: si tamen constat vobis non aliud veram et consummatam esse sapientiam, quam declinare a malo, et facere bo
Abbreviated transcription (Latin):
Ita gͦ pͥleriq ceciner̾t. singłi ꝓsingłis causis. ne ingͣti diuinis
bñticus inuenirent᷑: iuxta illud. Confitebit᷑ tͥ: cũ bnfeceris ei.
At uͦ rex iste salomon sapientia singłaris. sublimis gła. rebꝰ afflu¬
ens. paie securꝰ. nulliꝰ taliũ eguisse cognoscit᷑. ꝓ qͦ accepto ista de-¬
cantare libuerit. Sed nec scͥptura ipsã sui uspiam tale aliqͥd signi
sc̃ẽ desidium anime. & epithalamii carmen exultans insp̃u. iocũ¬
do conposuit eylogio. figurato tñ. Nimirum uelabat & ip̃e in¬
star moysi faciem suam÷ non minꝰ forsitam in hac parte ful¬
gentem: eo qͦd illo adhuc intp̃r nemo aut rarꝰ erat. qͥ reuelata
facie gloriã istã specdari sufficeret. Igit᷑ ꝓsui excellentia reor
canticorũ singularit̾ apellet᷑. sic̃ is qͦꝙ: cui canit᷑. singłarit̾ rex¬
nonne in uictoria qͣ uincit mundum fides nr̃a. & in exitu ur̃o

Expanded text:
Ita ergo plerique cecinerunt, singuli pro singulis causis, ne ingrati divinis Ita ergo plerique cecinerunt, singuli pro singulis causis, ne ingrati divinis beneficiis invenirentur, juxta illud: Confitebitur tibi, cum benefeceris ei . At vero rex iste Salomon, sapientia singularis, sublimis gloria, rebus affluens, pace securus, nullius talium eguisse cognoscitur, pro quo accepto ista decantare libuerit. Sed nec Scriptura ipsa sui uspiam tale aliquid signisanctae desiderium animae, et epithalamii carmen, exsultans in spiritu, jucundo composuit eulogio, figurato tamen. Nimirum velabat et ipse instar Moysi faciem suam , non minus forsitan in hac parte fulgentem, eo quod illo adhuc in tempore nemo, aut rarus erat, qui revelata facie gloriam istam speculari sufficeret. Igitur pro sui excellentia reor canticorum singulariter appelletur, sicut is quoque cui canitur, singularitenonne in victoria, qua vicit mundum fides vestra, et in exitu vestro
Abbreviated transcription (Latin):
Simul aduerte huiꝰcemodi signo pͥncipii. solas ad hanc intelli-¬
gendam scͥpt᷑am mentes inuitari pacificas. que sese iam auitioꝵ
uendicare ꝑturbationibꝰ. & curarũ tumultibꝰ pͥualent. De hincꝰ
nec qͦq hoc ouosum put is qđ non simplicit̾ cantica. sed cantica
canticorum h̃t inscͥptio. Multa qͥppe legi cantica inscͥpt᷑is: &
nullũ illoꝵ memini talit᷑ apellari. Cecinit isrł carmen domino.
qͦd gladiũ parit̃ & iugũ euaserit pharaonis: gemino maris
mirabilit̾ lib̾atꝰ simul ꝙ uindicatꝰ obseqͥo Non tamen quod ce¬
cinit. dictũ est canticũ canticoꝵ s si bñ recolo cecinit ait scͥpt᷑a isr
samuel. ꝓpħ̾e qͦq alii cetiner̃t: & nemo eoꝵ legitus apellasse can¬
ticum suͣum. cantica canticoꝵ. Sane om̃s ni fallor cecinisse rep¬
ꝑies ꝓ qͦ cũꝙ suo. suorũq ꝑcepto conmodo. Ibi gr̃a. ꝓ obtentu uic¬
torie. ꝓeuasione ꝑicłi: aut ꝓcupite rei qͣliscum ꝙͦ adepto bñficio.

Expanded text:
simulque adverte hujuscemodi principiis solas ad hanc intelligendam scripturam mentes invitari pacificas, quae sese jam a vitiorum vindicare perturbationibus et curarum tumultibus praevalent. 7. Dehinc ne hoc quoque otiosum putes, quod non simpliciter Cantica, sed Cantica canticorum habet inscriptio. Multa quippe legi cantica in Scripturis, et nullum illorum memini taliter appellari. Cecinit Israel carmen Domino, quod gladium pariter et jugum 1269 evaserit Pharaonis, gemino maris mirabiliter liberatus simul et vindicatus obsequio. Non tamen quod cecinit, dictum est Canticum canticorum; sed, si bene recolo: Cecinit, ait Scriptura, ae quoque aliqui cecinerunt, et nemo eorum legitur appellasse canticum suum Cantica canticorum. Sane omnes, ni fallor, cecinisse reperies pro quocunque suo, suorumve percepto commodo: verbi gratia, pro obtentu victoriae, pro evasione periculi, aut
Abbreviated transcription (Latin):
rauimꝰ & si qua sunt᷑ alia antetellit: & iure ħ apellauim eantia can¬
ricorum qͥa cetoꝵ om̃ium. ipsum ẽ fructꝰ. Ittiꝰ modi canticũ sola
unctio docet sola addicit exꝑientia E xꝑti recognoseant⁊ in exꝑti
in ardescant desid̃io: ñ tam cognoscendi. quã exꝑiendi. non est
enim streptꝰ oris: s iubilus cordis. Non sonꝰ labioꝵ s motꝰ gau¬
aiorum. uoluntatũ: ñ uocum᷑ sonantia. Non auditua forisꝰ nec
enim inpublico ꝑsonat. Sola que cantat audit. & cantat. ia est
sponsa & sponsus. Est qͥ ppe iuptiale carmen. expͥmens castos.
iot̃dosꝙ complexꝰ animorũ: moꝵ concordiam & affectũ consen¬
taneum & ad alterutrum caritatem. C et̾m non est illud ean¬
tare seu audire anime puerilis & neophite ad huc & recens

Expanded text:
nt alia, antecellit: et jure hoc appellaverim Canticum canticorum, quia caeterorum omnium ipsum est fructus. Istiusmodi canticum sola unctio docet, sola addiscit experientia. Experti recognoscant, inexperti inardescant desiderio, non tam cognoscendi, quam experiendi. Non est enim strepitus oris, sed jubilus cordis; non sonus labiorum, sed motus gaudiorum; voluntatum, non vocum consonantia. Non auditur foris, nec enim in publico personat: sola quae cantat audit, et cui cantatur, id est sponsa et sponsus. Est quippe nuptiale carmen, exprimens castos jucundosque complexus animorum, morum concordiam, affectuumque consentaneam ad alterutrum charitatem. 12. Caeterum non est illud cantare seu audire animae pueri
Abbreviated transcription (Latin):
obis fis̃ alia ꝙͣ aliis de scło: aut
certe aliter dicenda sunt. Illis siqͥdem lac
net indocendo. Nam sp̃ualib sp̃italia
conferri oportere:. itidem ipse suo docet
celestib occupati. exercitati sensib. & in
lete dei medditati die ac nocte. Itaq ꝑate
fau̾ces: non lacci sed pani Et panis apd̾

Expanded text:
obis, fratres, alia quam aliis de saeculo, aut certe aliter dicenda sunt. Illis siquidem lac net in docendo. Nam spiritualibus solidiora apponenda esse, itidem ipse suo docet coelestibus occupati, exercitati sensibus, et in lege Dei meditati die ac nocte. Itaque parate fauces, non lacti, sed pani. Est panis apud
Abbreviated transcription (Latin):
fectibꝰ deo ꝓmouente. intantum iam creuerit quatiꝰ ad ꝑfectam
etatem & adntbiles quodam modo ꝑuenerit annos: annos di¬
comttoꝵ non temporũ. facta nuꝑtus celestis sponsi idonea: qlis
Qemiq suolaco plenꝰ descbitua S ed p̾t̾ic hora que nos exiro ur¬
sermo nos expeditit.

Expanded text:
fectibus. Deo promovente, in tantum jam creverit, quatenus ad perfectam aetatem, et ad nubiles quodam modo pervenerit annos, annos dico meritorum, non temporum; facta nuptiis coelestis sponsi idonea, qualis denique suo loco plenius describetur. Sed praeterit hora, qua nos exire ursermo nos expedivit.
Abbreviated transcription (Latin):
p̃cacões quas lacuti sũt n᷑ iro mine tuo ꝓpħe p̾ores Inde
blande ille & plene consolatione ꝓmissiones. Ecce apparebit dꝰ & non
at tempꝰ eius. & dies eiꝰ nelongabunt᷑. Et exꝑsona ꝓmissi. S cce ego inqd¬
aeclino in uob̃ ut flum̃ pacis. ⁊ ut toirens mundans gle gentiũ. Inqui¬
bus uerb satis apparet: & p̾dicatoꝵ instantia. & diffidentia popłorĩ. Sio l¬
taq & plebs murmurabat.& fides nutabat. iuta uaticiniũ y saie angłi

Expanded text:
cationes; quas locuti sunt in nomine tuo prophetae priores . Inde cationes; quas locuti sunt in nomine tuo prophetae priores . Inde blandae illae et plene consolatione promissiones: Ecce apparebit Dominus, at tempus ejus, et dies ejus non elongabuntur . Et ex persona promissi: Ecce ego, inqpacis, et ut torrens inundans gloriae gentium . In quibus verbis satis apparet et praedicatorum instantia, et diffidentia populorum. Sic itaque et plebs murmurabat, et fides nutabat; et, juxta Isaiae vati
Abbreviated transcription (Latin):
& oscłetur me oscło oris sut. ut exequo partibꝰ congruens mediator. ne¬
utri suspectus sit: ds̃ filiꝰ dei fiat homo. fiat filiꝰ hoĩs: & certum me red¬
dat in hoc oscło oris sui. Securꝰ suscipio mediatorẽ dĩ filiũ: quẽ agnos¬
co ꝙ meũ Minime plane ĩa mͥ suspectꝰ erit. fr̾ enĩ & caro mea ẽ. Pu̾to
enĩ spe̾nẽ me ñ pot̾it: os de ossibꝰ meis. & caro de carne mea. Ita gͦ uetꝰ
querela satͦ scm̃ oscłm. idẽ incarnandi u̾bi mysti̾um exigebat. dũ lon¬
ga & molesta expectatione fatigata fides deficeret: & infidelis popłs
ad u̾sus ꝓmissa di uictꝰ tedio murmuraret. Adinuentio nr̃a ẽ si non
h idem & uos recognoscitis de scͥptis. Ide erant ꝓfecto querele ille &
plene murmure lioces. Manda remanda: expecta re expecta: mo¬
dicũ ibi modicũ ibi: Inde anxie ille. & pie pleue pietate p̾ces Da mer¬

Expanded text:
et osculetur me osculo oris sui. Ut ex aequo partibus congruens mediator neet osculetur me osculo oris sui. Ut ex aequo partibus congruens mediator neutri suspectus sit, Deus Filius Dei fiat homo, fiat filius hominis, et certum me reddat in hoc osculo oris sui. Securus suscipio mediatorem Dei Filium, quem agnosco et meum. Minime plane jam mihi suspectus erit: frater enim et caro mea est. Puto enim, spernere me jam non poterit, os de ossibus meis, et caro de carne mea. 7. Ita ergo vetus querela sacrosanctum osculum, id est incarnandi Verbi mysterium, exigebat, dum longa et molesta exspectatione fatigata fides deficeret, et infidelis populus adversus promissa Dei victus taedio murmuraret. Adinventio mea est, si non hoc idem et vos recognoscitis de Scripturis. Inde profecto erant querulae illae et plenae murmure voces: Manda, remanda; Exspecta, reexspecta, Modicum ibi, modicum ibi . Inde anxiae illae et plenae pietate preces: Da mer
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃e. ut sepiꝰ ꝓmiser̾t. qͥa sine ip̃o possunt facẽ nichil. Misit puerir.
tulit badm: & nͨdum est uox neq uita. Non surgo. neq sus citor.
non excutior de pulu̾e. ne respiro in spe. si non ꝓpħa ip̃e descendat.
& oscłet᷑ me oscło oris sui. Huc accedit. quod is qͥ nostrũ se ꝓficet᷑ me
filus hominis ut repucet eũ: Que mn fiducia ut tante me au¬
deam credẽ maiestati: Unde in quã t̾ra & cinis p̾sumo dm̃ habẽ
curam mer᷑ Ad hec diligit patrem suum. me uero opus ñ ha¬
bet: bonoꝵ meoꝵ noneget. Ulñ gͦ constabit mͥ qͦd mediator iñs
inparte ne qͦ quam sit. Gam̃ siuere ut dicitis de creuit misereri
łs. cogitatꝙ ut conplacidior sit ad huc : statuat testam̃tum pacis.
& fecdus ꝑpetuũ feriat mͥ. idẽ osculet᷑ me osculo oris sur⁊ ut q̃ ꝑcedt de
labiis meigñfacia t irrita: exinaniat se. humiliet se. inordiner se.

Expanded text:
ipse, ut saepius promiserunt, quia sine ipso possunt facere nihil. Misit puerum, ipse, ut saepius promiserunt, quia sine ipso possunt facere nihil. Misit puerum, tulit baculum, et necdum est vox neque vita . Non surgo, non suscitor, non excutior de pulvere, non respiro in spem, si non propheta ipse descendat, et osculetur me osculo oris sui. 6. Huc accedit, quod is qui nostrum profitetur sefilius hominis ut reputet eum? Quae mihi fiducia, ut tantae me audeam credere majestati? Unde, inquam, terra et cinis praesumo Deum curam habere mei? Ad haec diligit Patrem suum, me vero opus non habet, honorum meorum non eget. Unde ergo constabit mihi, quod mediator meus in parte nequaquam sit? Tamen si vere, ut dicitis, decrevit misereri Deus, cogitatque ut complacitior sit adhuc; statuat testamentum pacis, et foedus perpetuum feriat mihi in osculo oris sui. Ut quae procedunt de labiis suis, non faciat irrita; exinaniat se, humiliet se, inclinet se,
Abbreviated transcription (Latin):
płs exꝑit᷑. Cet̾m illis prenunciantib pacem . moram aut̃ẽ facien¬
te auctorẽ pacis. nutabat popłi fides. dum ñ erat qͥ redimeret
neq qͥ saluũ facẽt. Itaꝙ causabatitur homines moras. quod
siones. signum ꝓ misse recontiliationis qͣ ẽ osłm flagitabãt. ac si nun¬
tiis pacis unꝰ qͥlibde popło respondẽt. Qusq animas nr̃as tollits:
Lam olim p̾dicitis pacem & non inuenit. ꝓmitttis bona & ad huc
turbatio. Ecce ħ ip̃m multipharie. multisq modis. & angłi patͥbꝰ &
patres nr̃i annunciauert nob̃ dicentes. pax ⁊ ñ ẽ pax. S imͥ uult¬
ẽẽ ꝑ suasũ ds qͦd desue beneplacito uoluntatis tã ebra iam legatione
spondet. nͨ exibet: oscłet᷑ me oscło oris sui sicq in signo pacis. faciat
de pace securũ. Nam u̾bis iã qͦmͦ cͤdã: Opꝰ magis est. oꝑe u̾ba fir¬
mari. ꝓbet ueridicos nuncios suos d̾s. si tn nuntii eiꝰ ft̃ & seqͣt᷑ eos

Expanded text:
eterum illis praenuntiantibus pacem, moram autem faciente auctore pacis, nutabat populi fides, dum non erat qui redimeret, neque qui salvum faceret. Itaque causabantur homines moras, quod s habentes promissiones, signum promissae reconciliationis, quod est osculum, flagitabant; ac si nuntiis pacis unus quilibet de populo responderet, Quousque tollitis animas nostras? Jam olim praedicitis pacem, et non venit; promittitis bona, et adhuc turbatio. Ecce hoc ipsum multifarie, multisque modis et angeli patribus, et patres nostri annuntiarunt nobis dicentes: Paxus, quod de suae beneplacito voluntatis tam crebra jam legatione respondet, nec exhibet; osculetur me osculo oris sui, sicque in signo pacis faciat de pace securum. Nam verbis jam quomodo credam? Opus magis est opere verba firmari. Probet veridicos nuntios suos Deus si tamen nuntii ejus sunt, et sequatur eos
Abbreviated transcription (Latin):
enserat nuntrum in sp̃u. quisqͥs tunc spualis ẽs pot̾at. qͣ¬
ca foret qra: anffusa inlabis illiꝰ: ꝓpt̾a loquens in desidio
anime aiebat. Oscłetua me oris sui: nimirum om̃imodis cupi¬
ens tante. suauitatis participio ñ fraudari. Oieebat erios ꝑregri¬
qoo Ao I oia ħ semintu̾bia ꝓpħarum. Ille poteꝰ ipeciosũs fona
q̃tisut hominum : ipse me osdettra oris su oscł̃o. Non audio iam mo¬
ꝯlan horpeaitioris si qdem lingue faccus est m. Y sass es labia me¬
munda sunt Peremia nescit loqͥ. qͥa purer ẽ: & ꝓpħe om̾is elingues¬

Expanded text:
at nimirum in spiritu, quisquis tunc spiritualis esse poterat, quanta foret gratia diffusa in labiis illis. Propterea loquens in desiderio animae aiebat, Osculetur me osculo oris sui; nimirum omnimodis cupiens tantae suavitatis participio non fraudari. 2. Dicebat enim perQuo mihi ora haec seminiverbia prophetarum? Ipse potius speciosus forma prae filiis hominum, ipse me osculetur osculo oris sui. Non audio jam Moysen: impeditioris siquidem linguae factus est mihi . Isaiae labia immunda sunt : Jeremias nescit loqui, quia puer est : e
Abbreviated transcription (Latin):
aptc iustificationẽ nr̃am. ut iustificati ꝑfidem. pacẽ habe auti &o añm
Hõt sigrui pacis ꝓp ha quonda regi acato ꝓponebat petendum adño cĩo suo.
suie iexcelsũ supͥ siue minferno deorsum. S impi rex recuscant. d
creden miler qd in signo hoc uma sũmis socianda essert: quatinus
et inferi descendente dño salutati in oscl̃o sc̃o signũ pacis & ipsi recipi-¬
ant: & suꝑni sp̃s id ipsum nichilominꝰ cũ ad cęlos redierit. et̾na sua-¬
uitate participent. Sermo finiendus ẽ. s ut quod in eo disputatũ est
breui recolligam sũma: patet hoc oscłis c̃m. duab ex causis necessarie
indultũ mundo: ut & infirmis faceret fidem. et desid̃ĩo satisfaceret
ꝑfectoꝵ. P orro ipsum oscłm ẽẽ ñ aliud ꝗͣ mediatore di & bominũ. homi

Expanded text:
estram, ut justificati per fidem, pacem habeatis ad Deum . Hoc signum pacis propheta quondam regi Achaz proponebat petendum a Domino Deo suo, sive in excelso supra, sive in inferno deorsum. Sed impius rex recusavit , non credens miser quod in signo hoc ima summis in pace socianda essent: quatenus et inferi Domino descendente saluti, in osculo sancto signum pacis et ipsi recipiant; et superni spiritus idipsum nihilominus, cum ad coelos redierit, aeterna suavitate participent. 9. Sermo finiendus est: sed ut quod in eo disputatum est, brevi recolligam summa, patet hoc sanctum osculum duabus ex causis necessarie indultum mundo, ut et infirmis faceret fidem, et desiderio satisfaceret perfectorum: porro ipsum osculum esse non aliud quam mediatorem Dei et hominum, homi
Abbreviated transcription (Latin):
ri suꝑ ip̃m & thesauros õs sapientie & scientie in ip̃o eẽ absconditos¬
p̾sentiret. cuꝑentq ꝙ. ip̃i deplenitudine eiꝰ acciꝑe. Sentio. placet uo¬
bis quod dicitus S ed accipite & alium sensum. Non latuit scõs etiã
añ aduentum saluatoris dñi suꝑ mortalium genꝰ cogitationes cogi¬
tare pacis. Nec enim face̾t u̾bum suꝑ t̾ram quod non reuelaret ser
ui s ꝓpħis Erat tñ u̾bum l absconditũ amultis. Euit namq in
temꝑe illo rara fides int̾ris. & tenuis admodũ spes in pluribꝰ quoꝗ
ꝑat᷑os cum om̃i fidutia. sic̾ duinitꝰ acceꝑ̾at predicabant. Quod & pre¬
cursor dñi ioħs suo tpre impletũ agnouit & ꝑhibuit: gr̃a inqͥens

Expanded text:
ri super eum, et thesauros omnes sapientiae et scientiae in ipri super eum, et thesauros omnes sapientiae et scientiae in iperentque et ipsi de plenitudine ejus accipere. 4. Sentio, placet vobis quod dicitur: sed accipite et alium sensum. Non latuit sanctos et ante adventum salvatoris, Deum super mortalium genus cogitare cogitationes pacis . Nec enim faceret verbum super terram, quod non revelaret seris . Erat tamen verbum hoc absconditum a multis . Fuit namque in tempore illo rara fides in terris, et tenuis admodum spes in pluribus quoqperaturos cum omni fiducia, sicut divinitus acceperant, praedicabant. Quod et praecursor Domini Joannes suo tempore i
Abbreviated transcription (Latin):
& somnia non recipio. figa̾s & enigmata nolo. ip̃as qͦq angłicas fasti
me. oscło oris sui. Hec sane p̾sumo me oscłatum ire abore ipsius.
est enim h assumpti hominis unice felicitatis & p̾rogatiue singłaris.
sed humiliꝰ aboscło oris sui peto me oscłari. qͦd conmune utiqͣ est.
multorũ qͥ di cẽ possunt. & nos om̃s deplenitudine eiꝰ accepimꝰ.
Intendite. Sit os oscłans. u̾bum assumens: oscłatum. caro que assu
oris sui ip̃i sane seruantes p̾ rogatiuam istã. cui singłartt̃ semelq õs
u̾bi imp̾ssum t̾cẽ cũ se ei corꝑalitꝰ plenitudo om̃is diumitatis indullit
Felix oscłm. & stupenda dignatione mirabile: in qͦ non õs ori impͥ¬
mitur. sed d̾s homini unitira. Et ibi qͥdem contaciꝰ labiorum. con¬
plexum significat animorum: ħ aũ confed̾atio naturarum diuinis
humana componit: quem int̾ra sunt & qͦ incelis pacificans. Ipse ẽ
tiqͥ tpr̃is suspirabat. eo qͦd iocunditatem & exultatione̾ thesaurira¬

Expanded text:
roinde visiones et somnia non recipio, figuras et aenigmata nolo; ipsas quoque angelicas fastidme osculo oris sui. Nec sane praesumo me osculatum iri ab ore ipsius est enim hoc assumpti hominis unicae felicitatis et praerogativae singularis; sed humilius ab osculo oris sui peto me osculari, quod commune utique est multorum, qui dicere possunt, Et nos omnes de plenitudine ejus accepimus . 3. Intendite. Sit os osculans, Verbum assumens; osculatum, caro quae assumoris sui: ipsi sane servantes praerogativam istam, cui singulariter semelque os Verbi impressum tunc est, cum ei se corporaliter plenitudo omnis divinitatis indulsit. Felix osculum, ac stupenda dignatione mirabile, in quo non os ori imprimitur, sed Deus homini unitur. Et ibi quidem contactus labiorum complexum significat animorum: hic autem confoederatio naturarum divinis humana componit, quae in terra sunt, et quae in coelis pacificans. Ipse est sque antiqui temporis suspirabat; eo quod jucunditatem et exsultationem thesauriza
Abbreviated transcription (Latin):
ciliatiõis cũ dño do de gr̃a totiens repmissa difficdent. s c̃iqde sp̃ũ certierãt.
cercitudine de carnis psentia ex optabant: ac signũ reformande pacis ꝓpt̃
oscłopacis. inpace dimittitur. ante t̾ñ aꝑte ꝓnuntians iħm ẽẽ natũ.
insignũ cui contͣdicendũ erat. Om̃ino ita fuit. Contradictũ ẽ. ex orto
signo pacis.s abhis qͥ odunt pacem. Nam pax hominib bone uolum¬
tatis. Q aliuoł aute: petra scandali. & lapis offensionis. Herodes deniꝙ
t̃batus ẽ: et om̃is ierusolima cũ illo. Siquide in ꝓpria uenit & sui eũñre¬
cepunt. Felices illi in sua ꝑ noctatione pastores. qui signi huiꝰ uisione
habiti digni sunt. Iamtunc se abscondebat asapientib et prudentibus
& reuelabat paruuł. Et herodes uidẽ uoluit. s quia ñbona uoluntate.
ñmeruit. ⁊ acis siquidẽ signũ erat datum: t̃m homunib bone uolunto

Expanded text:
cum Deo de gratia toties repromissa diffideret; sancti qui de spiritu certi erant, certitudinem de carnis praesentia exoptabant, ac signum reformandae pacis propter ulo pacis in pace dimittitur, ante tamen aperte pronuntians, Jesum esse natum in signum, cui contradicendum erat . Omnino ita fuit. Contradictum est exorto signo pacis, sed ab his qui oderunt pacem: nam pax hominibus bonae voluntatis, malevolis autem petra scandali, et lapis offensionis . Herodes denique turbatus est, et omnis Jerosolyma eum illo : siquidem in propria venit, et sui eum non receperunt . Felices illi in sua pernoctatione pastores, qui signi hujus visione digni habiti sunt. Jam tunc se abscondebat a sapientibus et prudentibus, et revelabat parvulis. Et Herodes videre voluit; sed quia non bona voluntate, non meruit
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ minime oĩno fac̾e pot̾it. si ipsa ñ fu¬
it ordinata. Nã si suo qͥsꝙ feratur im¬
petu scdm sp̃m quẽ accep & ad queꝙ
uolet indiffent̃ ꝓut asficit᷑ & ñ rationis
udicio cõuolarit. dũ s assignato offi¬
cio nemo contẽpt᷑ erit. s õs oĩa indiscͤ¬
ta administͣtione parit attẽptabt̃. ñ
plane unitas erit: s mag̾ confusio.
Oraiaũ in me caritat̾ẽ. Utinã ⁊ in
me añs iħs tantillũ ordinet caritatis
qd aedit. ut sic mͥ cure sĩt uniu̾sa q̃ st̃
ipsiꝰ. ut in qd̾ mei potissimũ ꝓpositi seis
officii ẽẽ constit̾it. ante oĩa curẽ. s sane
ita idpͥus. ut tñ ad multa q̃ mͥ speciali¬
⁊ ñ actinent. afficiar ampliꝰ. Non e¬
nĩ semꝑ qd priꝰ curandũ id etĩa ampli

Expanded text:
d minime omnino facere poterit, si ipsa non fuerit ordinata. Nam si suo quisque feratur impetu secundum spiritum quem accepit, et ad quaeque volet indifferenter, prout afficitur, et non rationis judicio convolarit; dum sibi assignato officio nemo contentus erit, sed omnes omnia indiscreta administratione pariter attentabunt, non plane unitas erit, sed magis confusio. 6. Ordinavit in me charitatem. Utinam et in me Dominus Jesus tantillum ordinet charitatis quod dedit; ut sic mihi curae sint universa quae sunt ipsius, ut tamen quod mei potissimum propositi seu officii esse constiterit, ante omnia curem: sed sane ita id prius, ut tamen ad multa, quae mihi specialiter non attinent, afficiar amplius. Non enim semper quod prius curandum, id etiam
Abbreviated transcription (Latin):
Ntr oduxit me rex incellã uinari¬
am. odinaũ in me caritate. Ut qͥ¬
de ꝓpositi capitłi uidet᷑ sonare lit¬
tam habito ꝓuotis dulci admodũ
familiariq colloqͥo cũ dilecto. illo
abeunte sponsa regredit᷑ ad ado-¬
lescentulas: aspectuita ipsiꝰ affatuꝙ
refecta atq accensa. quatinꝰ ebrie si¬
mił appareret. Et quasi ilł stupenti¬
b nouitatẽ. & quentib causã. respõ¬
dit mirũ ẽẽ minme. si uino estuaret:

Expanded text:
ntroduxit me rex in cellam vinariam, ordinavit in me charitatem . Ut quidem propositi capituli videtur sonare littera, habito pro votis dulci admodum familiarique colloquio cum dilecto, illo abeunte sponsa regreditur ad adolescentulas, aspectu ita ipsius affatuque refecta atque accensa, quatenus ebriae similis appareret. Et quasi illis stupentibus novitatem, et quaerentibus causam, respondit mirum minime esse, si vino aestuaret,
Abbreviated transcription (Latin):
salutantes: O uĩtas. exulũ patͥa. exi¬
lii finis. uideo te: s intͣre ñ sinor. car¬
ne retent᷑. s nec dignꝰ ad mitti. pecca¬
tĩ sordens. O sapientia quȩ attingis
a fine usq ad fiñe foitit̃. in instituen¬
dis & continend̾ reb & disponis oĩa
suauit᷑. inbeandis ⁊ ordinandis affe
affectus nr̃os ꝓ ut tua ueritas et̾na
requirit. ut possit unusquisq no¬
strum secure in te glari &. dicere.
quia ordinauit in me caritatem.
T̃ues enumd̃i uirtus. & di sapien¬

Expanded text:
salutantes? O veritas exsulum patria, exsisalutantes? O veritas exsulum patria, exsilii finis? video te, sed intrare non sinor carne retentus, sed nec dignus admitti, peccatis sordens. O Sapientia, quae attingis a fine usque ad finem fortiter in instituendis et continendis rebus; et disponis omnia suaviter in beandis et ordinandis affecaffectus nostros, prout tua veritas aeterna requirit, ut possit unusquisque nostrum secure in te gloriari et dicere, quia ordinavit in me charitatem. Tu es enim Dei virtus et Dei sapien
Abbreviated transcription (Latin):
pe nichili: quippe qd̾ ad huc pendet
sub dubio. Et enĩ de qͦ constat qd̃ ad
amorẽ d̃i ñ sit deinceps redit᷑us. sa¬
piat tͥ necẽẽ ẽ. ñ ꝓpe iam nichili.s
nichili ex toto. ut pote qd̾ met̾nũ
nichili ẽ. Illo gͥ excepto qͥñ m iam ñ
diligendꝰ. insuꝑ & odio habendꝰ ẽ so¬
d̾m illd̃. ñne qͥ od̾unt te dñe od̾am.
⁊ suꝑ inunicos tuos tabescebã. de
cȩt̾o nulli. uł inmicissimo hõi ne
telliget hȩc : Damͥ hominẽ qͥ ante oĩa
quide ex totose diligat dm̃. se uͦ & ꝓxi
parentes carnis sue g̾maniꝰ ꝓpt̾ naturã
intendat amore. despiciens t̾ram. suspi¬
ciens celũ. utens hoc mundo tanqũa
ñutens. ⁊ int̾ utenda ⁊ fruenda inti¬
plectat᷑ et̃no: talem inquã damͥ hõĩ¬
nẽ. & ego audact̾ sapientẽ illũ ꝓnũ¬
cio: cui nimirũ queq res re uera sa¬
te cõpetit głari & dic̾e. qͥa ordinauit
in me caritate. S uͥ ille. aut q̃n ista:
hendentes. suspirantes ⁊ de longe

Expanded text:
pe nihili, quippe quod adhuc pendet sub dubio. Etenim de quo constat quod ad amorem Dei non sit deinceps rediturus, sapiat tibi necesse est, non prope jam nihil, sed nihil ex toto, utpote quod in aeternum nihil est. Illo igitur excepto, qui non modo jam non diligendus, insuper et odio habendus esdum illud: Nonne qui oderunt te, Domine, oderam, et super inimicos tuos tabescebam? De caetero nulli vel inimicissimo homini ntelliget haec? 8. Da mihi hominem, qui ante omnia quidem ex toto se diligat Deum; se vero et parentes carnis suae germanius, propter naturam; ue Dei ordinato intendat amore, despiciens terram, suspiciens coelum, utens hoc mundo tanquam non utens, et inter utenda et fruenda intiplectatur aeterno: talem, inquam, da mihi hominem, et ego audacter illum sapientem pronuntio, cui nimirum quaeque res revera sate competit gloriari, et dicere, quia ordinavit in me charitatem. Sed 1441 ubi ille, aut quando ista?  et non apprehendentes, suspirantes, et de longe
Abbreviated transcription (Latin):
ipsi inuigiłẽ digne ⁊ utilit̾ ꝓ u̾ibus
exeqͥndo. & si ex caritate fortassis id
tace uidear. ordinis tn ratio ñ conseñ¬
tit. Qͤ a si ante oĩa qͥd̾e ut debeo huic
intendo cure. ñ aut̃ mag̾ ad maiora
gaudeo dĩ lucra q̃ ꝑ alt̾m fieri forte cõ¬
pero. patet me ordinẽ caritatis expar¬
te tene: ex parte nequaquã. Si uͦ me
& adid ampliꝰ qd̾ specialiꝰ incũbit sol¬
licitũ ⁊ nichilominꝰ ad illud qd̾ ma¬
gis ẽ. magis affectũ exhibeam. utͦbiꝙ ꝓ.¬
fecto inuenior. caritatis ordinẽ assecu¬
t᷑: & ñẽ cur dic̾e ñ possim etĩa ipse. qͥa
ordinau in me caritatẽ. Si autẽ dicas
difficile qͦnquã plꝰ alieno gaud̾e mag¬
no bono. quã ꝓpͥo paruo. adu̾tes c̾te ex
hoc excellentiã gr̃e apd̾ sponsã: & quã¬
ñ cuilib aĩe dic̃e sit qͥa ordinau̾ in me
piria testant᷑ tͥsticiã aĩmoꝵ. conscien¬
tiarũ deiectionẽ. N unirũ mtientes
nosmetipsos nob̃. sentim aliqͥ nr̃m

Expanded text:
ipsi invigilem digne et utiliter pro viribus exsequendo; etsi ex charitate fortassis id facere videar, ordinis tamon ratio non consentit. Quod si ante omnia quidem, ut debeo, huic intendo curae, non autem magis ad majora gaudeo Dei lucra, quae per alterum fieri forte comperero, patet me ordinem charitatis ex parte tenere, ex parte nequaquam. Si vero me et ad id amplius, quod specialius incumbit, sollicitum, et nihilominus ad illud, quod majus est, magis affectum exhibeam; utrobique profecto invenior charitatis ordinem assecutus, et non est cur dicere non possim etiam ipse, quia ordinavit in me charitatem. 7. Si autem dicas difficile quemquam plus alieno gaudere magno bono, quam proprio parvo, advertes certe vel ex hoc excellentiam gratiae apud sponsam, et qun cuilibet animae dicere sit, quia ordinavit in me lta suspiria testantur tristitiam animorum, conscientiarumque dejectionem. Nimirum metientes nosmetipsos nobis, sentimus aliqui n
Abbreviated transcription (Latin):
timꝰ. Ambulemꝰ dũ lucẽ habemꝰ. ne
tenebre nos conp̾hendant. Ambulare.
ꝓfic̾e ẽ. Ambulabat. apł̃s qͥ dicebat. il
arbitͦr me cop̃hendisse. Et addidit.
U ñ aut̃ que retͦ sunt obliuiscens. ad ea
q̃ ante st̃ me extendo. Qͥ d ẽ unũ aut̃
Unũ aut̃e inqͥt: qͣsi remansit mͥ ad re.¬
mediũ. ad sp̃e. ad consolationẽ. Qͥ d il¬
luds Qͤ retͦ sunt uidelicet obliuiscens.
ad ea q̃ ante st̃ me extendo. Magna
fiducia: qd̾ magnũ electionis uas. ꝑfe¬
ctũ abnuens. ꝓfectũ fatet᷑. Ergo ñ am¬
bulantẽ s sedentẽ a mortis teneb̾s cõ¬
curat ꝓfic̾e: Id caueto: & si morte p̃¬
occupat᷑ fũis. in refrigerio eris. Dices¬

Expanded text:
timus. Ambulemus dum lucem habemus, ne tenebrae non comprehendant . Ambulare, proficere est. Ambulabat Apostolus, qui dicebat: Non arbitror me comprehendisse; et addit: Unum autem, quae retro sunt obliviscens, ad ea quae ante sunt, me extendo . Quid est, unum autem? Unum autem, inquit, quasi remansit mihi ad remedium, ad spem, ad consolationem. Quid illud? Quae retro sunt videlicet obliviscens, ad ea quae ante sunt me extendo. Magna fiducia! quod magnum electionis Vas perfectum abnuens, profectum fatetur. Ego non ambulantem, sed sedentem a mortis tenebris comcurat proficere? Id caveto: et si morte praeoccupat
Abbreviated transcription (Latin):
lecto tuo sp̃u m̃te sobͥa. & uacua curis o¬
rationis domũ solꝰ intͦeas & stans corã
dõ ad unũ aliqd̃ de altarib celi ianũa
tangas sc̃i desid̾ii manu. & p̾sentatꝰ
choris sc̃oꝵ tua penetͣnte deuotione. si¬
qͥd̃e oratio iusti penetrat celos. in ipso¬
rũ p̾sentia miserandꝰ deplores miseri¬
as & calamitates qͥs pat̾is. crebͥs sus¬
piriis. & gemitib inenarrabilib ꝓ¬
uacuus. Terũ cũ te nob̾ reddid̾is ple¬
nũ gr̃a & caritate. nec pot̾is sp̃u fer¬
uens dissimulare mun acceptũ qd̾

Expanded text:
lecto tuo spiritu, mente sobria et vacua curis, orationis domum solus introeas, et stans coram Deo ad unum aliquod de altaribus, coeli januam tangas sancti desiderii manu, et praesentatus choris sanctorum, tua penetrante devotione siquidem oratio justi penetrat coelos in ipsorum praesentia miserandus deplores miserias et calamitates quas pateris; crebris suspiriis et gemitibus inenarrabilibvacuus. Verum cum te nobis reddideris plenum gratia et charitate, nec poteris spiritu fervens dissi
Abbreviated transcription (Latin):
in illũ effudis. Sapies inquã tͥ ꝓ ut es.
cũ ipso exꝑir̃to amoris tui. & affecti¬
onis quã adte ipsũ habebis. nich dig¬
nũte ẽẽ inuenies. qd̾ uł ate ipso amet᷑
nͥ ꝓpt̃ ipsũ. qͥsine ipso es nich. Iamuͦ¬

Expanded text:
in illum effuderis. Sapies, inquam, tibi prout es, in illum effuderis. Sapies, inquam, tibi prout es, cum ipso experimento amoris tui, et affectionis quam ad te ipsum habebis, nihil dignum te esse invenies, quod vel a te ipso ametur, nisi propter ipsum, sine quo ipse es nihi
Abbreviated transcription (Latin):
nec p̃cia consid̾et rerũ. s hominũ
necessitates. At ñ ita affectuał: nã
a pͥmis ipsa ducit ordinẽ. Est e¬
nim sapientia ꝑ quã utiq queq
res sapiunt ꝓ ut sunt. ut u̾bi gr̃a.
que pluris nat᷑a habet. pluris qͦ
ipsa affectio sentiat. minora muͦ:
minima minime. Et illũ quide
ordinẽ caritatis: u̾itas facit. Hunc
aut̃: uĩtatis caritas uendicat sibi.
Nam & uera inh ẽ caritas: ut qͥ m¬
digent ampliꝰ accipiant pͥus: et
rursũ in eo cara apparet uĩtas.
si ordin̾ẽ tenem᷑ affectu quã. illa
ratione. Tugͦ si diligas anĩn dm
tuũ toto corde. tata aĩa. tota uͥtu¬
te tua. & amore amoris illũ qͦ con¬
tenta ẽ caritas actuał. affectu fer¬
uentiori tͣnsiliens. ipso cominꝰ di¬
uino amore ad que is ẽ gradus ac¬
cepto ĩplenitudine sp̃u totꝰ ignes¬
ris nil hab̃e ꝓrsus unde te ames. nͥ in
qͣntũ aies. quippe qͥ totũ unde amas

Expanded text:
nec pretia consideret rerum, sed hominum nec pretia consideret rerum, sed hominum necessitates. 6. At non ita affectualis: nam a primis ipsa ducit ordinem. Est enim sapientia, per quam utique quaeque res sapiunt prout sunt: ut, verbi gratia, quae pluris natura habet, pluris quoque ipsa affectio sentiat, minora minus, minima minime. Et illum quidem ordinem charitatis veritas facit; hunc autem veritatis charitas vindicat sibi. Nam et vera in hoc est charitas, ut qui indigent amplius, accipiant prius: et rursus in eo chara apparet veritas, si ordinem tenemus affectu, quem illa ratione. Tu ergo si diligas Dominum Deum tuum toto corde, tota anima, tota virtute tua ; et amorem amoris illum, quo contenta est charitas actualis, affectu ferventiori transiliens, ipso cominus divino amore, ad quem is est gradus, accepto in plenitudine spiritu, totus ignesris nil habere prorsus, unde te ames, nisi in quantum Dei es: quippe qui totum unde amas,
Abbreviated transcription (Latin):
le affectũ. & inolitũ ex longo uici¬
ũ confitendo. flendo. oiando. cona¬
t᷑ expellere: & cũ ñ pͥualet mici¬
or inde ad om̃s. & apd̾ se humi-¬
lior inuenit᷑. Quis sanũ sapieis
hominẽ dampnet. qui a dño
didicit mitis esse & humilis cor¬
de Absit. ut inueniatur ex¬
pers salutis imitator saluato
simi. Orantẽ deniq honrinẽ dõ loqͥ
qͥs ddubitet: Qͦtiens tñ inde caritate
iubente abducim̃ & auellimͣ: ꝓpter
eos qͥ nr̃a indigent oꝑa uł loquela.
Qtiens pie cedit negotiorũ tumul¬
tib pia qͥes. qͦtiens bona consciencia
ponit᷑ codex. ut oꝑi manuũ insud¬
tur: qͦtiens ꝓ ad ministrandis t̾re¬
nis. iustissime ipsis suꝑ sedemꝰ cele¬
brandis missarũ sollemniis. Or-¬
do p̃posterus: s necessitas ñ habet
legem. Agit gͦ suũ actuał caritas
ordinẽ. iuxta paͥts familias iussi¬
oñẽ. incipiens a nouissimis. Pia
c̃te ⁊ iusta q̃ ñ sit acceptͥx ꝑsonarũ

Expanded text:
le affectum: et inolitum ex longo vitile affectum: et inolitum ex longo vitium confitendo, flendo, orando conatur expellere; et cum non praevalet, mitior inde ad omnes, atque apud se humilior invenitur. Quis sanum sapiens hominem damnet, qui a Domino didicit mitis esse et humilis corde? Absit ut inveniatur expers salutis imitator Salvatosimi . Orantem denique hominem cum Deo loqui quis dubitet? Quoties tamen inde charitate jubente abducimur et avellimur, propter eos qui nostra indigent opera vel loquela? quoties pie cedit negotiorum tumultibus pia quies? quoties bona conscientia ponitur codex, ut operi manuum insudetur? quoties pro administrandis terrenis, justissime ipsis supersedemus celebrandis missarum solemniis? Ordo praeposterus: sed necessitas non habet legem. Agit ergo suum 1440 actualis charitas ordinem juxta patrisfamilias jussionem, incipiens a novissimis . Pia certe et justa, quae non sit acceptrix personarum;
Abbreviated transcription (Latin):
in libro tuo om̃s nichiloninꝰ inqͥt
om̃s scribent᷑. Qͥ om̃s :. A fecto qͥ
indesidio ꝓficiendi inueniunt᷑.
s eqͥtur enͣim. dies formabunt᷑
⁊ nemo ineis. S ub audis: ꝑ ibit. Di¬
es ꝓficientes intellige qui si mor¬
te p̃occupati fuĩnt. in eo qd̾ eis de¬
ẽ. ꝑficiendi sunt. Formabunt᷑:
& nemo ineis in formis relinqͥtur.
des: sentis. ñ consentis. Passio ẽ
qͣndoq sananda: ñ actio condẽp¬
nanda. Tantũñ illic resideas. ini¬
qͥtatẽ meditans incubili tuo. qli¬
t̃ uidelicet foueas morbũ. satisfa¬
cias pesti. ꝑseqͥris insontẽ. bene
abillo gesta calũpniando depm̃-¬
do. ꝑu̾tendo. atq inpediendo ge¬
renda. A lioqͥn ñ nocet ambulan¬
ti & extendenti se ad meliora. qd̾
iã ñ ipse oꝑatur. s qd̾ habitat in
eo peccatũ. N ẽ gͦ dãpnatio illi qͥ
det̾hendũ. ñe qͥcquã reliqͥ corꝑis
ad ledendũ. nocendũ ue aliqͦmͦ.
mag̾ aut̃ confundit᷑ sic se ẽẽ ma¬

Expanded text:
o tuo nihilominus, inquit, omnes scribentur. Qui omnes? Profecto qui in desiderio proficiendi inveniuntur. Sequitur enim: Dies formabuntur, et nemo in eis ; subaudis: Peribit, Dies proficientes intellige, qui si morte praeoccupati fuerint, in eo quod eis deest perficiendi sunt. Formabuntur, et nemo in eis informis relinquetur.des, sentis, sed non consentis. Passio est, quandoque sananda, non actio condemnanda. Tantum non illic resideas, iniquitatem meditans in cubili tuo, qualiter videlicet foveas morbum, satisfacias pesti, persequaris insontem, bene ab illo gesta calumniando, deprimendo, pervertendo, atque impediendo, gerenda. Alioquin non nocet ambulanti et extendenti se ad meliora, quod jam non ipse operatur, sed quod habitat in eo peccatum . Non est ergo damnatio illi, qui hendum, non quidquam reliqui corporis ad laedendum nocendumve aliquo modo; magis autem confunditur sic se esse ma
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ. dilig̾ aĩa mea inqͥt. loqͣns uͦ de ip¬
so ad adolescentuł: regẽ noĩat. Ut qͥt
hoce ꝓpt̾ea credo qͥa & sponse aman¬
ti atq dilecte. c̃ueniat uti familiariꝰ
qd̾ a se ẽ amoris noĩnib ꝙ ad olescentu¬
lis tanquã disciplina indigentib opus
sit reuẽndo p̃mi uocabulo maiestatis.
Intͥdũx̃ me rex in celłã uinariã. Deͦ¬
ña ista sit cella uinaria: p̃t̾so dic̃e:. qͥa
dixisse me recolo. Tam̃ si ad eccłiam
referat᷑ sermo. cũ repleti sp̃u sc̃o dis¬
cipłi. musta ebrii apopło putarent᷑:
t̃c tanꝙͣ amic sponsi ꝓ sponsa stans
petr in medio eoꝵ. ñ inqͥt sic̃ uos esti¬
matis hii ebrii sũt. Attende int̾m
qd ñ õi mͦ ebrios. s ebrios sc̃ abilł esti¬
matist̃ denegauit. Erant enĩ ebrii.
s spu s c̃o ñ musto. Et qͥsi testificarẽ¬
tur ad plebẽ reuera se incellã ui
nariam fuisse introductos: rursũ petrꝰ
iohel. Et erit innouissimis dieb dicit

Expanded text:
a mea, inquit; loquens vero de ipso adolescentulis, regem nominat. Utquid hoc? Propterea credo, quia et sponsae amanti atque dilectae conveniat uti familiarius, quod ad se est, amoris nominibus, et adolescentulis tanquam disciplina indigentibus opus sit reverendo premi vocabulo majestatis. 2. Introduxit me rex in cellam vinariam. Quaenam ista sit cella vinaria, praetereo dicere, quia dixisse me recolo. Tamen si ad Ecclesiam referatur sermo, cum repleti Spiritu sancto discipuli musto ebrii a populo putarentur; tunc tanquam amicus sponsi pro sponsa stans Petrus in medio eorum: Non, inquit, sicut vos aestimatis, hi ebrii sunt. Attende interim, quod non omnino ebrios, sed ebrios sicut ab illis aestimati sunt, denegavit. Erant enim ebrii, sed Spiritu sancto, non musto. Et quasi testificarentur ad plebem, revera se in cellam fuisse vinariam introductos, rursum Petrus Joel: Et erit in novissimis diebus, dicit
Abbreviated transcription (Latin):
cellã ñ ĩm̃ito ꝑhibebit᷑ uinarĩa intͦ¬
isse. Cũ enĩ duo sĩt beate coteplatio¬
nis excessus. inĩtellectu unꝰ. & alt̾ in
affectu. unꝰ in lumine. alt̃ inferuo¬
re. unꝰ in agnitiõe. alt̃ indeuotiõe:
piꝰ sane affectꝰ. & pectꝰ amore calẽs.
⁊ sc̃e deuotiõis infusio. etiã ⁊ uehe¬
m̃s sp̃s repletꝰ zelo. ñ plane aliũs
quã e cellauinaria repoitant. & cui¬
cũq cũ hoꝵ copia surg̾e aboratione¬

Expanded text:
cellam non immerito perhibebitur vinariam intrcellam non immerito perhibebitur vinariam introisse. Cum enim duo sint beatae contemplationis excessus, in intellectu unus, et alter in affectu; unus in lumine, alter in fervore; unus in agnitione, alter in devotione: pius sane affectus, et pectus amore calens, et sanctae devotionis infusio, etiam et vehemens spiritus repletus zelo, non plane aliunde, quam e cella vinaria reportantur: et cuicunque cum ho
Abbreviated transcription (Latin):
ria. cũ sint ⁊ alie penes sponsũ celle.
uł apothece diu̾sa in se recondita ha-¬
bentes dona atꝙ carismata scłm di¬
uicias głe eiꝰ. de qͥb cellis memini me
meis: Ergo ꝓdiu̾sitate cellarũ. diuisi¬
ones gr̃arũ st̃. & unicuiq manifestat᷑
sp̃s adutilitate. Et quãquã alii qͥdẽ
det᷑ sermo sapientie. alii uͦ scientia. a
lii gr̃a curationũ. alii gen̾a lingͥrum.
alii int̃p̃tatio ẜmonũ. aliaq aliis his
Ex cellis qͥppe aliis. siue thesauris:
ista sumunt᷑. S siqͥs orando optineat
m̃te exced̾e in id diuini archani un¬
de mox redeat diuino amore uehe¬
m̃tissime fragrãs ⁊ estuans. diuine
iusticie zelo. nec ñ ⁊ incunctis sꝑitali¬
b studiis atq officiis. ꝑ nuuũ fer¬
uens. ita ut possit dic̾e. concaluit cor
meũ int me. & in meditionib meis
exardescet ignis. is plane cũ ex cari¬
tatis habundãtia bonã & salutarẽ
uini leticie ructare cͣpulã ceꝑit. in

Expanded text:
ria, cum sint et aliae penes sponsum cellae vel apothecae, diversa in se recondita habentes dona atque charismata, secundum divitias gloriae ejus: de quibus cellis memini me meis? Ergo pro diversitate cellarum, divisiones gratiarum sunt, et unicuique manifestatur Spiritus ad utilitatem. Et quanquam alii quidem detur selii gratia curationum, alii genera linguarum, alii interpretatio sermonum, aliaque aliis his Ex aliis quippe cellis sive thesauris ista sumuntur. 4. Sed si quis orando obtineat mente excedere in id divini arcani, unde mox redeat divino amore vehementissime flagrans, et aestuans justitiae zelo, nec non et in cunctis spiritualibus studiis atque officiis pernimium fervens, ita ut possit dicere: Concaluit cor meum intra me, et in meditationibus meis exardescit ignis : is plane, cum ex charitatis abundantia bonam et salutarem vini laetitiae ructare crapulam coeperit, in
Abbreviated transcription (Latin):
me rex incelłã uinariã. Seqt᷑. Ordi¬
naũ in me caritatẽ. Oĩno netessarie.
In portabił siqͥde absꝙ scientia ẽ ⁊ elꝰ
uͥ gͦ uehem̃s emulatio. ibi maxime
discretio. necessaria: q̃ ẽ ordinatio ca¬
cia efficax. min̾q utił inuenit. plerũ¬
lus fertudior ac uehem̃tior sp̃s ꝓfu¬
siorq caritas. eo uigilantiori opꝰ sci¬
entia ẽ: que zelũ suppͥmat spm tẽ¬
ꝑet. odinet caritatẽ. ꝑinde sane.
tasse. psertĩ abadolescentuł spon¬
sa timeat᷑ iung̾ qd̾ dis cretiõĩse. et¬
iã se parit᷑ accepisse id ẽ odm̃e ca¬
ritatis. Discretio qͥppe õĩ ututi ordi¬

Expanded text:
dinavit in me charitatem. Omnino necessarie. Importabilis siquidem absque scientia est zelus. Ubi ergo vehemens aemulatio, ibi maxime discretio est necessaria, quae est ordinatio chaminus efficax, minusque utilis invenitur; plerumzelus fervidior, ac vehementior spiritus, profusiorque charitas; eo vigilantiori opus scientia est, quae zelum supprimat, spiritum temperet, ordinet charitatem. Proinde sane, tasse, praesertim ab adolescentulis sponsa timeatur; jungit quod discretionis est etiam se pariter accepisse, id est ordinem charitatis. Discretio quippe o
Abbreviated transcription (Latin):
mors anime ẽ: nec conpunctio¬
nis mͥ sensus. nec confessionis
reliquerat uocẽ & erã mortuuᷤ.
Uenit is qͥ peccata dimittit. et
utrĩt que restituit. & dicit aĩe¬
amme mee. salus tua ego sum.
Qͥ d mirũ si cedit mors u uita
descendit. Iam corde creditur
adiusticiam. et confessio fit ad salu¬
tem. Iamoscitat puer. & oscitat
um.S acer ẽ numerus: ñ uacat.
S meliꝰ ħ alii seruamꝰ sermoni. qͦ
famelici & ñ fastidiosi ad tam bo¬
nas epulas accedamꝰ. inuitante

Expanded text:
mors animae est, nec compunctiomors animae est, nec compunctionis mihi sensum, nec confessionis reliquerat vocem, et eram mortuus. Venit is qui peccata dimittit, et utrumque restituit, et dicit animae meae: Salus tua ego sum. Quid mirum si cedit mors, ubi vita descendit? Jam corde creditur ad justitiam, et ore confessio fit ad salutem . Jam oscitat puer, et oscitat um. Sacer numerus est; non vacat. Sed melius hoc alii servamus sermoni, quo famelici et non fastidiosi ad tam bonas epulas accedamus, invitante