comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dentes angelos bonos angłs malꝰ emulat᷑:
ascendit studio uanitatis. descensdit liuore
malignitatis. Ciuꝰ m̃dax ascensio. crideł ÷
descensio. expers ille ut heri diximꝰ mĩe ⁊
cirtũ ueniant: gr̃ãs ei cuiꝰ mandato descen¬
dunt. ⁊ benigni angeli ut subutniant
nobis. ut custodiant nos in õĩb uiis nr̃is.
Neq ħ solũ. s in manib inqͥt portabt̾
te ne forte offendas ad lapidem pedẽ tiũi.
Qnͣta nob̾ fr̃es in huiꝰ scͥpture u̾bis ⁊
cruditio ⁊ ãmonitio. ⁊ ꝯsolatio exhibet᷑.
qͥs in oĩb psalmis tã magnifice pusilla-¬
nimes ꝯsolat᷑. negligentes ãmonet. eru¬
dit ignorantes: Uñ id qͦ fidelib sius

Expanded text:
dentes angelos bonos angelus malus aemulatur! Ascendit studio vanitatis, descendit livore malignitatis. Cujus mendax ascensio, ejus crudelis descensio est: expers ille, ut heri diximus, misercircumveniant, gratias ei cujus mandato descendunt et benigni angeli, ut subveniant nobis, ut custodiant nos in omnibus viis nostris. Neque hoc solum, sed: In manibus, inquit, portabunt te, ne unquam offendas ad lapidem pedem tuum. 3. Quanta nobis, fratres, in hujus Scripturae verbis et eruditio, et admonitio, et consolatio exhibetur! Quis in omnibus psalmis tam magnifice pusillanimes consolatur, negligentes admonet, erudit ignorantes? Unde id quoque fidelibus suis
Abbreviated transcription (Latin):
terre superficiem implere.
ita ut nichil audeat homo
de sira industria. nichil om¬
nino nisi de dñi uirtite pre¬
sumere. Puto quia non pot̾
abscondi ciuitas supra hunc
montem sita. Si michi credis
edificabis tibi in hoc monte
structuram illam que edifica¬
tur ut ciuitas cuius parti¬
cipatio eius in id ipsum. ut
sit firmamentum in terra. ĩ
summis moncium. In hoc sa¬
ne eminenti metropolim. et
sedẽ impere habere debet reg¬
num caritatis. ⁊ regni eius
non erit finis. Regnum siqui¬
dem caritatis ui fallor est illd̾
regnum. quod secdm damelis
sententiam. in eternum non dis¬
sipabitur. Ecte quid tibi statue
huius erectio uel deiectio ꝓponat.
Etce qualia uel quanta tibi per
similitudinem representat:¬

Expanded text:
terrae superficiem implere, terrae superficiem implere, ita ut nihil audeat homo de sua industria, nihil omnino nisi de Domini virtute praesumere. Puto, quia non potest abscondi civitas supra hunc montem sita. Si mihi credis, aedificabis tibi in hoc monte structuram illam, quae aedificatur ut civitas, cujus participatio ejus in idipsum, ut sit firmamentum in terra in summis montium. In hoc sane eminenti metropolim, et sedem imperii habere debet regnum charitatis, et regni ejus non erit finis. Regnum siquidem charitatis, ni fallor, est illud regnum secundum Danielis sententiam quod in aeternum non dissipabitur. Ecce quid tibi statuae hujus erectio, vel dejectio proponat, ecce qualia, vel quanta tibi per similitudinem repraesentat
Abbreviated transcription (Latin):
tollere ⁊ mutere in mari. Propter
eiꝰmodi montes conturbabitur
t̾ra. ⁊ transferent᷑ montes in
cor maris. E contra si de dñi ꝓte¬
ctione diffidis. ibi ꝓculdubio sa¬
tis praue atq ꝑu̾se uallem efficiᷤ.
ubi collem. ĩmo montem ⁊ mon¬
 tem excelsum ualde hr̃e debueras.
Ut gͥ sint praua indirecta. ⁊
asꝑa in uias planas. eiusmodi
om̃is uallis implebitur. ⁊ om̃is
mons ⁊ collis humiliabitur. ⁊
tunc temporis eleuabitur mons
domꝰ dñi supra u̾ticem moncium.
Oesͣñta mentis altitudo. o quanta
fortitudo uel firmitas in sola
dĩũ pietate confidere. et in eiꝰ¬
modi confidentia fixum manere.
hic est ille mous qui post statue
deiectionem. ꝓprieq confidencie
extenuationem. uel ext̾minatio¬
nem in  modico in ĩmensum cre¬
scit. ut in et̾num moueri nõ
possit. Qui confidunt inquit
in dũo sicut mons syon nõ
cõmouebitur in eternum qͥ
halitat in ierłm. hic est mõs
quem oportet uniuersam

Expanded text:
tollere, et mittere in mari. Propter tollere, et mittere in mari. Propter ejusmodi montes conturbabitur terra, et transferentur montes in cor maris. Econtra si de Domini protectione diffidis, ibi procul dubio satis prave atque perverse vallem efficis, ubi collem, imo montem, et montem excelsum valde habere debueras. Ut igitur sint prava in directa, et aspera in vias planas, ejusmodi omnis vallis implebitur, omnis mons et collis humiliabitur, et tunc temporis elevabitur mons domus Domini supra verticem montium. O quanta mentis altitudo! o quanta fortitudo vel firmitas in sola Domini pietate confidere, et in ejusmodi confidentia fixum manere! Hic est ille mons qui post statuae dejectionem propriaeque confidentiae extenuationem vel exterminationem ex modico in immensum crescit, ut in aeternum moveri non possit: Qui confidit, inquit, in Domino sicut mons Sion, non commovebitur in aeternum qui habitat in Hierusalem . Hic est mons quem oportet universam
Abbreviated transcription (Latin):
hora aspicere. si illuo eterne sta¬
bilitatis regnum cupit in se¬
ip̃o consurgere. Concinit in hãc
sentenciam cui non erat similis
suꝑ t̾ram. Comparatus sum luto.
et assimilatus sum fauille ⁊ ci¬
neri. Uultis autem apertius
audire adhuc qmͣ omnino ab oĩ
cõfidencia sui deiectus fuit ille qͥ
inter om̃es orientales magnus
apparuit: Nesꝑaui inquit nequa¬
qm ultra iam uiuam. Desꝑasse se
dicit. sed dubitas forte de quo. de
dño. an de se ip̃o. Audi gͦ qͥd alibi
dicat. ⁊ agnosce qmͣ fortiter in
dñi confidencia fixus manebat.
Etiam si occiderit me in ip̃o sꝑabo.
Sꝑabat itaq sed de dño. desꝑabat
nichilominus. sed de se ip̃o. O qnͣta
ꝑuersitas de se ip̃o presumere.
⁊ de dñi pietate desꝑare. Si multũ
de tua uirtite confidis. ibi te in
altum erigis. ⁊ quasi ad instar mõ¬
tis intumescis. ubi te sũmittere
⁊ uelud uallem facere debuisses.
Bonum est gͦ dicere huic monti

Expanded text:
hora aspicere, si illud aeternae stahora aspicere, si illud aeternae stabilitatis regnum cupit in seipso consurgere. Concinit in hanc sententiam cui non erat similis super terram: Comparatus sum luto, et assimilatus sum favillae et cineri . Vultis autem adhuc apertius audire quam omnino ab omni confidentia sui dejectus fuit ille qui inter omnes orientales magnus apparuit? Desperavi, inquit, nequaquam ultra jam vivam . Desperasse se dicit, sed dubitas forte de quo, de Domino an de seipso? Audi ergo quid alibi dicat, et agnosce quam fortiter in Domini confidentia fixus manebat: Etiamsi occiderit me, in ipso sperabo . Sperabat itaque, sed de Domino. Desperabat nihilominus, sed de seipso. O quanta perversitas de seipso praesumere, et de Domini pietate desperare! Si multum de tua virtute confidis, ibi te in altum erigis, et quasi ad instar montis intumescis, ubi te submittere, et velut vallem facere debuisses. Bonum est ergo dicere huic monti
Abbreviated transcription (Latin):
illud utiq regnum quod nunqm
possit finiri. Om̃is homo scip̃m
ex magnitudine dilectionis.
pendet mensura estimationis.¬
Et quia modus dilectionis ÷
sine modo. sine mensura est esti¬
mationis sue magnitudo. O qũa
rarum ut homo inueniri possit
qui contra apłi sententiam non
se putet aliquid ẽẽ. tũ nicħ sit:
Sed nunquid saltema aliquid par¬
uum:: Immo uere iagnum. ⁊
ualde magnum. ⁊ magnũ supra
modum.⁊ ut figurate loquari.
pene plusqmͣ aureum. cum uera-¬
citer sit iule lutum. Ut quid
suꝑbis t̾ra ⁊ cinis.: Si exaltatꝰ
fueris ut aquila. ⁊ si int̾ sidera
celi posueris nidum tuum. ĩ de
detraham te dicit dñs. Oportet
itaq eum qui ad huc apudt se ĩ
imiñsum tumet. ab enormi illa
estimationis ꝓprie altitudine
detumescere. ⁊ ad uere humiliati¬
onis uma gradatim descendere.
⁊ tandem aliqñ se ip̃m uelud ni¬
chilum ⁊ inanc repittare. uelut
uile litum despiciendo calcare.
⁊ quasi fauillam ⁊ cinerem omi

Expanded text:
illud utique regnum, quod nunquam illud utique regnum, quod nunquam possit finiri. Omnis homo naturalex magnitudine dilectionis, pendet mensura aestimationis, quia modus dilectionis est sine modo, sine mensura est aestimationis suae magnitudo. O quam rarum ut homo inveniri possit, qui contra Apostoli sententiam non se putet aliquid esse, cum nihil sit! Sed nunquid saltem aliquid parvum? Imo vere magnum, et valde magnum supra modum, et, ut figurate loquar, pene plusquam aureum, cum veraciter sit vile lutum, utquid superbis terra et cinis? Si exaltatus fueris ut aquila, et si inter sidera coeli posueris nidum tuum, inde detraham te, dicit Dominus . Oportet itaque eum qui adhuc apud se in immensum tumet, ab enormi illa aestimationis propriae altitudine detumescere, et ad verae humiliationis ima gradatim descendere, et tandem aliquando seipsum velut nihilum et inane reputare: velut vile lutum despiciendo calcare, et quasi favillam et cinerem omni
Abbreviated transcription (Latin):
uidebas ita donec abscisus ÷ lapis
sine manib. ⁊ ꝑcussit statuam in
pedib eiꝰ ferreis ⁊ fictilib. ⁊ cõ¬
minuit eos. Tunc contrita sunt
lam estiue aree que rapta st̃ uento
nullusq lotus inuentus est eis.
lapis aittem qui ꝑcusserat statuã
factus est magnus. ⁊ impleuit
uniu̾sam t̾ram. hoc est sompniũ.
Ecce ut uidere potes imago illa
que ꝑ uisionem cernitur. uaria
ꝑmitatione semꝑ in deteriora ducit
⁊ que in sũmo a preciosissima
materia incipit. ꝑ multiplicia
detrimenta decurrens tandem
in uillissimam materiã desinit.
Quod enĩ inchoatur ex auro
ad ultimum consũmat᷑ in lito.
llt gͥ breurter ꝑstringan. quid
suꝑ his iuxta generalem qͣndam
considerationem senciam unum¬
quemq oportere puto iuxta ꝓpo¬
sitam ostense uisionis formulam
apud semet ip̃m a ꝓpria estimati¬
one decrescere. ⁊ a sui confidencia
magis magisq defic̾e. p̃sumptionẽ¬
q temꝑare. Si regnũ celoꝵ intus
apud semetipm̃ optat edificari. ⁊

Expanded text:
donec abscisus est lapis sine manibus et percussit statuam in pedibus eius ferreis et fictilibus et comminuit eos. Tunc contrita sunt lam aestivae areae, quae rapta sunt vento, nullusque locus inventus est eis. Lapis autem qui percussit statuam, factus est mons magnus, et implevit universam terram. Hoc est somnium . Ecce, ut videre potes, imago illa, quae per visionem cernitur, varia permutatione semper in deteriora ducitur, et quae in somno a pretiosissima materia incipit, per multiplicia detrimenta decurrens, tandem in vilissimam materiam desinit. Quod enim inchoatur ex auro, ad ultimum consummatur in luto. Ut igitur breviter perstringam quid super his, juxta generalem quamdam considerationem, sentiam, unumquemque oportere puto, juxta propositam ostensae visionis formam, apud semetipsum a propria aestimatione decrescere, et a sui confidentia magis magisque deficere, praesumptionemque temperare, si regnum coelorum intus apud semetipsum optat aedificari, et
Abbreviated transcription (Latin):
onem sub mistico uelamine accepit:
Quod ibi dñs longius ire se fi̾xit
hoc est qd̃ iusio regi ostensa ad
modicum se ab eiꝰ memoria elõ¬
gauit. Quod ibi qui apparuerat
remanere ⁊ intrare compellit᷑
hoc est qd̾ hic elongata uisio
mnulta instantia queritur. ⁊
tandem danielis sollicitudine
multo ꝓfundius. multo ꝑfe¬
crius ꝑcipitur. uel retinetur.
Quod ille qui illic apparuerat
tandem aliqũ manifesta uisione
cognoscitur. hoc est qd̃ ħ in loco
oblate uisionis obnubilata ue¬
ritas ꝓphetica demũ int̾pret̃one
manifestatur. In his ⁊ aliis
quibdam hanc geminam lec¬
tionem sibi inuicem concinere
uidebit. si quis est qui hec altiꝰ
ꝑscrutari uelit. habet tñ illa
lectio sua quedam ꝓpria. sicut¬
⁊ ista de quibus non est modo
dicendum ꝑ singula. his itat
ꝑ extessum extursis. ⁊ ꝓ simili¬
tudinis attestatione collatis.
ad uisionis explicationem. seu
explanationem redeamus:
tionis sue altitudine detumese̾e.

Expanded text:
onem sub mystico velamine accepit. onem sub mystico velamine accepit. Quod ibi Dominus longius iter se finxit, hoc est, quod visio regi ostensa ad modicum, se ab ejus memoria elongavit. Quod ibi qui apparuerat remanere, et intrare compellitur, hoc est, quod hic elongata visio multa instantia, quaeritur, et tandem Danielis sollicitudine multo profundius, multo perfectius percipitur vel retinetur. Quod ille qui illic apparuerat, tandem aliquando manifesta visione cognoscitur, hoc est, quod hoc in loco ablatae visionis obnubilata veritas prophetica demum interpretatione manifestatur. In his, et aliis quibusdam hanc geminam lectionem sibi invicem concinere videbit, si quis est, qui haec altius perscrutari velit. Habet tamen illa lectio sua quaedam propria, et ista de quibus non est modo dicendum per singula. His itaque per excessum excussis, et pro similitudinis attestatione collatis, ad visionis explicationem, seu explanationem redeamus. tionis suae altitudine detumescere,
Abbreviated transcription (Latin):
fractione. misterioꝵq reuelatione
agitur ut dñs in ꝓpria spetie re¬
tognoscatur. ⁊ ip̃a ueritas ut¬
pote figuraꝵ uelamine amoto in
sua simplicitate ꝑspitiatur. dñiq
p̃sentia ex gr̃e ipsius infusione
ꝑpendatur. Dñs autem qui ⁊ dei
sapiencia ab oculis intuencium
euanescit. qñ ex contemplatone
⁊ admiratione diuine sapientie
contemplantis. ⁊ admirantis
animo ignotescit. qͣnͣtum eius
incomp̃hensibilitas omẽm hu-¬
manam intelligenciam extedit.
animus. qͣnͣto subtilius ad dei
sapientiam contempladam illu¬
minatur. tanto ualidius in
semet ip̃m luminis illius im¬
mensitate reuerberatur. qd̃ est
ab intuentis oculis euanescere.
⁊ se ipãm quasi ostendendendo
subducere. Ex his itaq licet ꝑpẽ¬
dere qͣnͣta similitudinis ꝓportione
hec gemina lectio sibi uideatur re
spondere. Quod enĩ dñs se in ꝑe¬
grina spette ostendit. hoc est qd̃
nabugodonosor ueritatis reuelati¬

Expanded text:
fractione, mysteriorumque revelatione fractione, mysteriorumque revelatione agitur, ut Dominus in propria specie recognoscatur, et ipsa Veritas utpote figurarum velamine amoto in sua simplicitate perspiciatur, Dominique praesentia ex gratiae ipsius infusione perpendatur. Dominus autem qui et Dei sapientia ab oculis intuentium evanescit, quando ex contemplatione et admiratione divinae sapientiae contemplantis et admirantis animo innotescit, quantum ejus incomprehensibilitas omnem humanam intelligentiam excedit: animus, quanto subtilius ad Dei sapientiam contemplandam illuminatur, tanto validius in semetipsum luminis illius immensitate reverberatur, quod est ab intuentis oculis evanescere, et seipsam quasi ostendendo subducere. Ex his itaque licet perpendere, quanta similitudinis proportione haec gemina lectio videatur sibi respondere. Quod enim Dominus se in peregrina specie ostendit, hoc est, quod Nabuchodonosor veritatis revelati
Abbreviated transcription (Latin):
euit. non minꝰ utiliter ad tempꝰ
subtrahit. ut meliꝰ ꝑ exꝑienciam
doceat. cũ qnͣta auiditate reqͥri
uel retineri debeat. Manere autẽ
⁊ ad eos intrare compellitur
qñ multa p̃cum instancia amis¬
sa gr̃a reꝑatur. ut uisionem extiꝰ
oblatam introrsum trahat. ⁊
ꝑ extessum uisa animus ad se
ip̃m reuersus memoriter reti¬
neat. ⁊ contemplationis grãm
de cetero familiarius possideat.
Cibos quales dñs amat. ⁊ delec¬
tari solet apponimus. qñ eum
ꝓ recuꝑatione uel accumulatõe
gr̃e in uoce exultationis. ⁊ ꝯfes¬
sionis laudamus. honoramus.
magnificamus. In uoce in quit
exultationis ⁊ confessionis sonus
epulantis. Inter hos sepe exultatõis
⁊ confessionis nr̃e hynnos sinus
mentis dilatatur. sensus acuit᷑.
⁊ ad mistica penetranda. ⁊ usq
ad diuinitatis archana sepe ri¬
manda intelligentia illuminatur.
Sacrificium inquit laudis hono¬
rificabit me. ⁊ illic iter qd̃ ostendã¬

Expanded text:
evit, non minus utiliter ad tempus evit, non minus utiliter ad tempus subtrahit, ut melius per experientiam doceat cum quanta aviditate requiri, vel retineri debeat. Manere autem, et ad eos intrare compellitur, quando multa precum instantia amissa gratia reparatur, ut visionem exterius oblatam introrsum trahat, et per excessum visa, animus ad se ipsum reversus memoriter retineat, et ad contemplationis gratiam de caetero familiarius possideat. Cibos quales Dominus amat, et delectari solet, apponimus, quando eum pro recuperatione vel accumulatione gratiae in voce exsultationis et confessionis laudamus, honoramus, magnificamus: In voce, inquit, exsultationis, et confessionis sonus epulantis . Inter hos saepe exsultationis et confessionis nostrae hymnos sinus mentis dilatatur, sensus acuitur, et ad mystica penetranda, et usque ad Divinitatis arcana saepe rimanda, intelligentia illuminatur: Sacrificium, inquit, laudis honorificabit me, et illic iter quo ostenda
Abbreviated transcription (Latin):
biat hoc loco
in considerationem adducere
quomͦ ista lectio. ⁊ euugelica
uideantur sibi mistica locutione
continere. Refert lucas euugelista
quomodo uoluerit dñs itinerantib
discipulis p̾senciam suam in ꝑe¬
grina spetie exibere. ⁊ post modũ
subtrahere. sed cum rogantibus
manere. ad compellentes intrare.
⁊ tandem aliqñ inter epulas spe¬
ciem qmͣ recognoscerent ostendere.
Quid itaq est xp̃m. hoc est dei sa¬
pientiam in ꝑegrim sp̃ẽ p̃sentem
hr̃e. nisi ueritatem non ĩ sua
simplicitate. sed ꝑ speculum
uel in enignate uidere.: Extra
domum autem. ⁊ quasi in itinere
hec uisio ostenditur. qñ sublimiũ
contemplatio ꝑ mentis extessum
⁊ uelut in transitu uidetur. Quasi
eiusmodi conspiciunt. qñ ratio
⁊ intelligentta humanum mod̾
excedentes furtim qͥdem ⁊ raptĩ
sublimium spectatula ꝑturrunt.
Tunc autem dñs longius se ire
fingit. net tñ penitus recedit.
qñ contemplationis grãm qũa
misericorditer impendere consu¬

Expanded text:
at hoc loco in considerationem adducere quomodo ista lectio, et evangelica videantur sibi mystica locutione concinere. Refert Lucas evangelista quomodo voluerit Dominus itinerantibus discipulis praesentiam suam in peregrina specie exhibere, et postmodum subtrahere, sed cum rogantibus manere, ad compellentes intrare, et tandem aliquando inter epulas speciem quam recognoscerent ostendere . Quid itaque est Christum, hoc est Dei sapientiam, in peregrina specie praesentem habere, nisi veritatem non in sua simplicitate, sed per speculum, vel aenigmate videre? Extra domum autem et quasi in itinere haec visio ostenditur, quando sublimium contemplatio per mentis excessum et velut in transitu videtur. Quasi ejusmodi conspiciunt, quando ratio, et intelligentia humanum modum excedentes furtim quidem, et raptim sublimium spectacula percurrunt. Tunc autem Dominus longius se ire fingit, nec tamen penitus recedit, quando contemplationis gratiam quam misericorditer impendere consu
Abbreviated transcription (Latin):
filii tacob ex lẏa ut diximꝰ nicħ aliud
sunt qmͣ ordinati affectus. qm̃ quid̾̃ fi
in ordinati sunt eiꝰ utiq filii dici ñ pꝰ¬
sunt. Siptenaria utiq lie proles
sunt qui ab uua animi asfectõne al¬
ternatim surgunt. spes usdelicet ⁊¬
timor ⁊ gaudium ⁊ dolor. odiũ. amor.
Illic trepsdabant tunore ubi ñ erat
timor. Iterum. Si n̾ eẽt timor ordiuna¬
tus scriptũ non eẽt. Timor dñi sc̃s est¬

Expanded text:
b ex Lia, ut diximus, nihil aliud sunt quam ordinati affectus. Qui quidem si inordinati sunt, ejus utique filii dici non possunt. Septenaria itaque Liae proles, sunt qui ab una animi affectione alternatim surgunt. Spes videlicet et timor, gaudium et dolor, odium, amor Illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor . Item, si non esset timor ordinatus, scriptum non esset: Timor Domini s
Abbreviated transcription (Latin):
Et alibi Nolite dilig̾e mundum.
neq ea que in mundo sunt. Simiłr
debemus ⁊ de aliis affectib intelligere
aliq̃n mordinatos ⁊ idcirco malos¬
ẽẽ. De bonis aũ quos ⁊ iacob filios
ẽẽ diximꝰ uunc quo ordine generent᷑
uideamꝰ.¬

Expanded text:
Et alibi: Nolite diligere mundum, nec ea quae in mundo sunt . Similiter debemus et de aliis affectibus intelligere, aliquando ordinatos, esse. De bonis autem, quos et Jacob filios esse diximus, nunc quo ordine generentur videam
Abbreviated transcription (Latin):
etiã usq ad sydonem. Sydon uenatio
int̃pretat᷑ ꝑ qmͣ recte satis deceptõnum
fraudiisentia intłigit᷑. Satagit ergo
zabulon iste ñ solum imbecilles qͦ erig̾e
qͣ fiuiorem ꝑsequentiũ s quoslib ⁊̃ sii¬
plices enꝑe de laqueo uenantiumi. Ad
ħͣdonem ergo usq ꝑnugit quociens u̾¬
suti hostis inisidias decegit quociens fal
soꝵ frm fraudulenta consilia depre¬
heridit qͣlium sermo teste apło ut cã¬
cer repit. Hic ẽ. enim ille la queus
uenatoꝵ ⁊ qͣi qd dam rete spũum malig¬
noꝵ anunas simplices uenantiũ lingͣ
uideł adulantium lingͣ detrahentiũ
seminantiũ int̃ fiatres discordias
concitantium iois rixas. ꝑtingit gͦ
⁊abulon usq ad sytonem quociens pre¬
uenit isidiatoꝵ dolosam machinatõ¬

Expanded text:
etiam usque ad Sidonem. Sidon venatio etiam usque ad Sidonem. Sidon venatio interpretatur, per quam recte satis deceptionum fraudulentia intelligitur. Satagit ergo Zabulon iste non solum imbecilles quosque erige furorem persequentium, sed quoslibet etiam simplices eripere de laqueo venantium. Ad Sidonem ergo usque pertingit, quoties versuti hostis insidias detegit, quoties fratrum falsorum fraudulenta consilia deprehendit: Qualium sermo, teste Apostolo, ut cancer serpit . Hic est enim ille laqueus venatorum, et quasi quoddam rete spirituum malignorum animas simplices venantium, lingua videlicet adulantium, lingua detrahentium, seminantium inter fratres discordias, concitantium iras, rixas. Pertingit ergo Zabulon usque ad Sidonem, quoties praevenit insidiatorem dolosam machinatio
Abbreviated transcription (Latin):
in littore maris ħitabit ⁊ in sta eia¬
tione nauiũ: ꝑtingens usq ad sydo¬
nem. Ꝙ ergo cã est putas curbitat
in littore nͥ ut muniat extrema t̾re
⁊ ut pote b̾itacłm fortitud̾is ꝓtegat
infirmiora membͣ eccłie: Illoꝵ ergo ꝑi
culis se opponit quos assidius ꝑsecutõ¬
nũ ꝓcelł fatigari ꝯspicit. Nt .ii. nau¬
fragantib semꝑ ꝑat᷑ sit ad ferend̾ au¬
xiliũ manet ut de eo scͥptũ ẽ. in statõ¬
ne nauiũ. Duit᷑ns namq temptatõ¬
nib op̃pssos ⁊ qͣi quedã naufragia pas¬
sos ⁊ pene iam fractos scit blanda cõ¬
solat᷑one foũe ⁊ ad statũ secͣitatis
erig̃e. & ad quendam qͣi tranquillitatis
portum reuocare. In hunc itaq modũ
⁊ abulon in littore maris habitabit in
stafone nauium ꝑtingens usq ad sydo¬
nemi. Extendens ergo se latꝰ ꝑ littora ma¬
ris & huc illucꝙ discͦrens dum undiq ui¬
gilat cirea suoꝵ protectõnem dum uͥq
se parat ꝯͣ hostium incͤsionem ꝑtingit.

Expanded text:
in littore maris habitabit, et in statione navium, pertingens usque ad Sidonem . Quae ergo causa est, putas, cur habitet in littore, nisi ut muniat extrema terrae, et utpote habitaculum fortitudinis protegat infirmiora membra Ecclesiae? Illorum ergo se periculis opponit, quos assiduis persecutionum procellis fatigari conspicit. Ut enim naufragantibus semper paratus sit ad ferendum auxilium, manet, ut de eo scriptum est, in statione navium. Diuturnis namque tentationibus oppressos, et quasi quaedam naufragia passos, et pene jam fractos scit blanda consolatione fovere, et ad statum securitatis erigere et ad quemdam quasi tranquillitatis portum revocare. In hunc itaque modum Zabulon in littore maris habitabit in statione navium, pertingens usque ad Sidonem. Extendens ergo se latius per littora maris, et huc illucque discurrens, dum undique vigilat circa suorum protectionem, dum ubique se parat contra hostium incursionem, pertingit
Abbreviated transcription (Latin):
lon eaute de prehende re inicautis detẽge
figit ergo fortitudinis sue hitaołm e
regione maris in confinio sydonis it
hinc iugilet qͣ seuitiam ꝑsequentium
ilinc qͣ fraudulentiã insidiantiun.
& umpleat᷑ qd̾ de eo scriptum ẽ & legitur.
⁊abulon in littore maris ħitabit in

Expanded text:
lon caute deprehendere, et in cautis detegere. Figit ergo fortitudinis suae habitaculum e regione maris, in confinio Sidonis, ut hinc vigilet contra saevitiam persequentium, illinc contra fraudulentiam insidiantium, t impleatur quod de eo scriptum legitur: Zabulon in littore
Abbreviated transcription (Latin):
nimalia ꝓ daniele occid̾e. uel
incensũ cremare ⁊ eiꝰmodi q̃libet ĩ eiꝰ
usus ł utilitatẽ expend̾e oĩo cẽt non
culpabile. Culpabile aũ ħ illi sacͥficare.
⁊ hõi mortali diuinũ honor̃e ĩ pen¬
dere. In hostie ĩmolatione: brutoꝵ ⁊
irrõnabilium caro mactat᷑. Ĩ incensi
ꝯcrematione: suauis odor latꝰ spargit᷑.
Quasi gͥ uiua s bruta taro mactatur
qñ qͥlibet irrõabilis appetitꝰ ł affectus
in nob̾ carnis ꝯtricione mortificatur.
Et ĩt uelud intensi odor̃ẽ latiꝰ spargimꝰ¬

Expanded text:
le occidere, vel incensum cremare, et ejusmodi quaelibet in ejus usus vel utilitatem expendere omnino non esset culpabile. Culpabile autem haec illi sacrificare, et homini mortali divinum honorem expendere. In hostiae immolatione, brutorum et irrationabilium caro mactatur, in incensi concrematione suavis odor latius spargitur Quasi igitur viva, sed bruta caro mactatur, quando quilibet irrationabilis appetitus vel affectus in nobis carnis contritione mortificatur, et tunc velut in
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ utilitatẽ querimꝰ. Et ut aꝑtius
dicã qͥd senciam boñ ÷ utiq ob deuo¬
tionis grãm. ⁊ orõnis instanciã
uitam nr̃am restring̾e. boñ ÷ uir¬
tutẽ or̃otionis ꝯm̃dare. ⁊ laudib
efferre. si tñ ad ħ fiat ut nr̃a deuo¬
tio in meliꝰ extrescat. ⁊ feruencior
exurgat. ñ ut głosior appareat.
aliꝙͣ se optinuisse grãm credũt. mul¬
tũ iam de sua deuotione uel scltate
p̃sumentes magna ⁊ ab aliis de ea esti¬
mari uolunt. hoc ÷ ꝙ nabugodonosor
postꝙͣ ꝑ danielẽ ad uoti sin desid̾ium
ꝑuenit. tã inepto ꝙͣ uano eũ honore
cumulauit: hoc aũ qd̾ circa hanc
de qua loqͥmur u̾tute rep̃hendimꝰ
in qualibet uͥtute ł gr̃a cauere de¬
bemꝰ. Audi aꝑte. diligent̾ aduerte.
memorit̾ retine si in aliqua gr̃a. in
aliqͣ industria. si in aliqͣ uirtute tua
ꝯfidis. p̃sumis. głaris: diuinĩ qͥdem
⁊ satis imꝑbe honorẽ ei impendis.
ne dicam
dm̃ tibis facis. Qui głat᷑
in dño¬

Expanded text:
rimus. Et, ut apertius dicam quid sentiam, bonum est utique ob devotionis gratiam et orationis instantiam vitam nostram restringere, bonum est virtutem orationis commendare et laudibus efferre, si tamen ab hoc fiat ut nostra devotio in melius excrescat et ferventior exsurgat, non ut gloriosior appareat. aliquam se obtinuisse gratiam credunt, multum jam de sua devotione vel sanctitate praesumentes magna et ab aliis de ea aestimari volunt. Hoc est quod Nabuchodonosor postquam per Danielem ad voti sui desiderium pervenit, tam inepto quam vano eum honore cumulavit. Hoc autem quod cide qua loquimur virtutem reprehendimus, in qualibet virtute, vel gratia cavere debemus. Audi aperte, diligenter adverte, memoriter retine si in aliqua gratia, in aliqua industria, si in aliqua virtute tua confidis, praesumis, gloriaris, divinum quidem et satis improbe honorem ei impendis, ne dicam Deum tibi facis. Qui gloriatur, in Do
Abbreviated transcription (Latin):
nicħ a se animꝰ diffĩciliꝰ extorgͦt. qͣmͣ
ut in oĩ affectione sua modũ seruet.
Sepe ⁊ enĩ frẽs ioseph magnũ aliqͥd
molientes. dũ eis undiq acclamat᷑
euge euge solent ñ solum ad utilia
uẽr ⁊ꝰ ad impossibilia conatus sui
manꝰ extendere. freq̃liter siqͥdem ani¬
mi affectꝰ ex hꝰ modi adulanciũ accla¬
matione ad ĩmoderatam p̃sumptioñ
audatiam effrenat᷑. ĩ mo ⁊̃ multotienᷤ¬
ꝑ ipam m̃tis intencionẽ deprauata
usq ad ypotrisis crim̃ deducitur atep

Expanded text:
nihil a se animus difficilius extorquet, quam nihil a se animus difficilius extorquet, quam ut in omni affectione sua modum servet. Saepe etenim fratres Joseph magnum aliquid molientes dum eis undique acclamatur: Euge, euge, solent non solum ad inutilia, verum etiam ad impossibilia conatus sui manus extendere. Frequenter siquidem animi affectus ex hujusmodi adulantium acclamatione, ad immoderatam praesumptionum audaciam effrenatur, imo etiam multoties mentis intentione depravata usque ad hypocr
Abbreviated transcription (Latin):
sit excellentia testant᷑ illa ioseph
sompnia. testant᷑ patris eiꝰ u̾ba ubi
ti neccitate q̃nq discretioni obtẽꝑant:
I discretionẽ siqͥdem sol ille mundi
ad qͥescit. q̃ se discretioni non subdit
titꝰ uͥtutis nom̃ ad amitit. Ip̃e ÷
qͥ fr̃m suoꝵ negligencris ñ negligit
ip̃e ÷ qui fr̃m suoꝵ excessus ar¬
uires p̃sum̾e. ip̃o p̃sente nich ꝑ ne¬
gligenciam pretmitt̾e. In eiꝰ pre¬
sentra ñ eis licet siue ad dext̾am siue
ad sinistrã declinare. nil segnit̃ nil
p̾cipitant̾ agere. nil añ tempꝰ pre¬
sumere. nil ultra temporis oportu¬
nitatẽ differre. hinc illa int̾ ip̃m
⁊ fres discordia grauis. ⁊ ira pene
ĩ placabilis. de qua scriptura ñ tatet
cũ manifeste ꝓñciet qr oderant eum
frẽs sui. nec pot̾ant ei quicqͣm paci¬
fice loqui. Monita : ioseph uidẽ¬
instntta. ꝯsilia importabilia. Qͥd
durꝰ. quid difficiliꝰ. qͣm nil faciend̾
ꝑ turbare. nunqͣm ordiñe ꝯ fundere.
nunq̃m m̃suram excedere: Erede mͥ

Expanded text:
sit excellentia testantur ipsa Joseph somnia, testantur patris ejus verba, ubiti necessitate quandoque discretioni obtemperant. Per discretionem siquidem sol ille mundi acquiescit, quae se discretioni, non subdit, citius virtutis nomen amittit. Ipse est qui fratrum suorum negligentias non negligit, ipse est qui eorum excessus arvires praesumere; ipso praesente, nihil per negligentiam praetermittere. In ejus praesentia non eis licet sive ad dexteram sive ad sinistram declinare, nil segniter, nil praecipitanter agere, nil ante tempus praesumere, nil ultra temporis opportunitatem differre. Hinc illa inter ipsum et fratres discordia gravis, et ita pene implacabilis, de qua Scriptura non tacet, cum manifeste pronuntiet, qui oderant eum fratres sui, nec poterant ei quidquam pacifice loqui. Monita enim Joseph videninstituta, consilia importabilia. Quid enim durius, quid difficilius, quam nil faciendum perturbare, nunquam ordine confundere, nunquam mensuram excedere? Crede mihi,
Abbreviated transcription (Latin):
frẽs suos cͥmine pessimõ. uicium qd
A̾s singłartter detestat᷑. nlłm alusd e
ypocrisis rectꝰ intelligit᷑. Augustino
namq attestante simulata equitas
ñ ÷ equitas. s duplex iniquitas. hoc
uiciũ ꝑ iosepħ detegit᷑. qñ insidians
malũ ꝑ discretionẽ dephenditur. ⁊ ar¬
guit᷑. hoc uitiũ tunc filios corripit.
hoc uiciũ t̾c pater corrigit. qñ affe¬
ctum tangens duriꝰ pulsat. diutꝰ octu¬
pat. uer̾tam̃ animũ usq ad ꝯsensum
non inclinat

Expanded text:
rem crimine pessimo . Vitium quod Deus singulariter detestatur, nullum aliud quam hypocrisis rectius intelligitur. Augustino namque attestante, simulata aequitas non est aequitas, sed duplex iniquitas. Hoc vitium per Joseph detegitur, quando insidians malum per discretionem deprehenditur, et arguitur. Hoc vitium tunc filios corrumpit, hoc vitium tunc pater corrigit, quando affectum tangens durius pulsat, diutius occupat, verumtamen animum usque ad consensum non inclinat.
Abbreviated transcription (Latin):
uina resat̾one. Ubi ergo reuelatõnis gr̃ã
p̾sentẽ habemꝰ: meditatõnis officio nõ
egemꝰ. Ubi aut̃ diuina reuelatõ defu¬
erit: mens humana nec mĩr ad medita¬
tõnis studium ex nec̃citate recrit. ⁊ qͣiͣ ad
exploratoꝵ officia refugit. S quicqͥd ñis
humana de moꝵ instructõne poterit me¬
ditat᷑onũ & ploratione cognosc̾e. debet
interim in contempłonẽ adduc̾e ⁊ in
eoꝵ certitudinẽ & desideriũ a̾imũ ro¬
borare. S cũ meditatõi ad inuentõ
ĩ ꝯtempłoe adducit᷑: quid aliud qm iua
prius explorata ad arche euectonem re¬
petit᷑ ut uirtut̃ t᷑ma absq deuiatõnis
suspicione sec̃e subseqͣt᷑: ꝑ meditatõem
itaq agit᷑ ut quiequid utiłr̾ fieri de¬
beat ñ ignoret᷑. S ⁊ ꝯtempło illud ef

Expanded text:
vina revelatione. Ubi ergo revelationis gratiam vina revelatione. Ubi ergo revelationis gratiam praesentem habemus, meditationis officio non egemus. Ubi autem divina revelatio defuerit, mens humana, nec mirum, ad meditationis studium ex necessitate recurrit, et quasi ad exploratorum officia refugit. Sed quidquid mens humana de morum instructione poterit meditationum exploratione cognoscere, debet iterum in contemplationem adducere, et in eorum certitudinem et desiderium animum roborare. Sed cum meditationis adinventio in contemplationem adducitur, quid aliud quam via prius explorata ad arcae evectionem repetitur, ut virtutum turma absque deviationis suspicione secure subsequatur? Per meditationem itaque agitur, ut quidquid utiliter fieri debeat non ignoretur. Sed et
Abbreviated transcription (Latin):
incedit sibiq de iure certitudine nich
disfidit queni exploratoꝵ fagitras sa¬
gacitas instruit ⁊ arce ordiuata añ¬
cessio in suo itinere dirigit. Parimi
nob̾ sit añ hebreoꝵ t̾bam ex ploratores
dirigere faciamꝰ ⁊ archam nrãm post
exploratoꝵ nr̃orum uestigia faciem nrãm
precedere. Primum est faciendorũ rat̾onen
meditatonum nr̃aꝵ exploratõne ꝑquirẽ
⁊ inuenire. & postea tandẽ oportet in cõ-¬
templatõnem addut̾e ut possimꝰ notam
& promptam & familiarem hr̃e. Contẽ¬
platio ꝑtinet ad arche euectonem sicut
meditatõ ad exploratõnem. Aluid est
ꝯtempłonis. aliud ẽ. meditatõnis. Me¬
ditatõnis est ꝑscrutari occusta: ꝯtem¬
płonis est ãmirari ꝑspicua. Si quid
meditatõ ẽ. occulte u̾itatis studiosa in¬
uestigatõ. Contemplatõ ẽ ꝑspicue iu¬
tatis iocunda admirato. Que aut̃ oc¬
culta sunt solent ad manifestatõnem ꝓ¬
dire modo ex ꝓpͥa meditatõne modo ex di¬

Expanded text:
incedit, sibique de viae certitudine nihil diffidit, quem exploratorum sagacitas instruit. et arcae ordinata antecessio in suo itinere dirigit. Parum nobis sit ante Hebraeorum turbam exploratores dirigere; faciamus et arcam nostram post exploratorum vestigia faciem nostram praecedere. Primum est faciendorum rationem meditationum nostrarum exploratione perquirere et invenire, et postea tandem oportet in contemplationem adducere, ut possimus notam, et promptam, et familiarem habere. Contemplatio pertinet ad arcae evectionem, sicut meditatio ad explorationem. Aliud est contemplationis, aliud est meditationis. Meditationis est perscrutari occulta, contemplationis est admirari perspicua. Siquidem meditatio est occultae veritatis studiosa investigatio. Contemplatio est perspicuae veritatis jucunda admiratio. Quae autem occulta sunt, solent ad manifestationem prodire, modo ex propria meditatione, modo ex di
Abbreviated transcription (Latin):
q̃dem magnũ ÷ posse ascendere. posse
⁊ stare: maꝰ tñ ÷ posse inhabitare pos¬
se reqͥescere. Ascend̾e ⁊ stare ÷ uitutis
inhabitare ⁊ reqͥescere ÷ felicitatis.
Utrũq utiq ÷ magñ. ittrumq admi¬
ratione digñ. utrumq ꝓph̾a mirat᷑
s alud ꝓ magnitudine diffitutiatiᷤ¬

Expanded text:
quidem magnum est ascendere posse quidem magnum est ascendere posse et stare; majus tamen est posse inhabitare, posse requiescere. Ascendere et stare, est virtutis; inhabitare et requiescere, est felicitatis. Utrumque utique magnum, utrumque admiratione dignum. Utrumque Propheta miratur, sed illud pro magnitudine diffi
Abbreviated transcription (Latin):
I ascend̾e: postea stare. In stando q̃ dẽ
labor s in ascendendo maior. multi
qͥdem in ip̃a ascensione defecert: ꝓpter
nimiũ laborem ascendendi. Multi ab
standi. hoc fortasse eis intolerabile
uidebat᷑. qm̃ ñ solum in hc̃ montẽ
nͥ ꝑ magnũ laborem ñ ascenditur:
uerũ ⁊ ñ sine magna difficultate ĩ
ĩmorari dat᷑. S forte tam ascendisti
iã ibi stare didicisti: ne h sufficiat tͥ.
Nisce ibi habitare. ⁊ mansionem fac̾e.
⁊ qualicũq m̃tis eitagatione abstra¬
ctus. illuc semꝑ redire. Absq dubio
lectam̃tum. in tm̃ ut absc ulla labo¬
ris diff̃icultate possis ibi assiduus ẽẽ
qͥmĩmo pena tͥ potꝰ sit. alibi qͣmͣ ibi
moram aliqm agere. Mira iocunditatiꝰ
in ħ monte sine labore morari posse
petro attestante qͥ tanta ⁊ tã ĩ solita
suauitate allectꝰ exclamat. bonũ:
nos hit eẽ O felicem qͥ potuit in hẽ
montem ascend̾e. ⁊ ñte reqiuescere.
habitabꝰ ĩ t.t.a .q.t̃.ĩ. in.s. tuo: Et

Expanded text:
In stando quidem labor, sed in ascendendo major. Multi quidem in ipsa ascensione defecerunt, propter nimium laborem ascendendi, multi ab ter laborem standi. Hoc fortassis eis intolerabile videbatur, quoniam non solum in hunc montem, nisi per magnum laborem non ascenditur, verum etiam sine magna difficultate ibi immorari non datur. Sed forte jam ascendisti, jam ibi stare didicisti, nec hoc sufficiat tibi. Disce ibi habitare et mansionem facere, et qualicunque mentis evagationem abstractus illuc super redire. Absque dubio lectamentum, intantum, ut absque ulla laboris difficultate possis ibi assiduus esse, quinimo poena potius tibi sit alibi, quam ibi moram aliquam facere. Mira jucunditas in hoc monte sine labore morari posse. Petro attestante, qui tanta et tam insolita suavitate allectus, exclamat: Bonum est nos hic esse . O felicem qui potuit in hunc montem ascendere, et mente requiescere! habita
Abbreviated transcription (Latin):
r. ĩ.i .s. tuo. Ascendere ⁊ stare o qnͣ¬
ta qualisq fortitudo: in habitare ⁊ re¬
qiuescere. o qͣnta qualisq beatitudo.
Quis ad id oꝑis idoneus. qͥs ħ munere
dignꝰ. Dñe qͥs ascendet. dñe quis stabit

Expanded text:
 sancto tuo? Ascendere et stare, o quanta, qualisque fortitudo, inhabitare, et requiescere, o quanta, qualisque beatitudo! Quis ad id opus idoneus, quis hoc munere dignus? Domine, quis ascendet; Domine, quis stabit
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯcupiscit. Quis in qͣm tã numero¬
sũ ꝯcupiscentiarũ suarũ exerutũ
debellauit. si sine timore pugnauit.
Recte gͦ pͥmogenitꝰ. qͥa a timore
dñi om̃e bonũ inchoat᷑. Recte for
mi cuiq suus sit. ⁊ sibi ittilis ex¬
istat. necesse ÷ ut eũ timor dñi p̃¬
imꝑio. Int̾ om̃ia dei dona q̃ ad salu¬
tẽ hoĩs spectare uident᷑. pͥmũ et
pͥncipale donũ bona uoluntas esse
cognoscit᷑. ꝑ qmͣ in nobis diuine
⁊ illud pͥmũ uel pͥncipale domĩ qd̵
pͥmogenito ruben tribuit᷑. qr absqp
dubio ꝑ timorẽ dñi uoluntas mala.
in bonã cõmutat᷑. Cur itaq pri¬
mus in donis ñ sit. qͥ pͥmũ ⁊ pͥn¬
cipale donũ accipit. Primũ qr a

Expanded text:
concupiscit? Quis, inquam, tam numeroconcupiscit? Quis, inquam, tam numerosum concupiscentiarum suarum exercitum debellavit, si sine timore pugnavit? Recte ergo primogenitus, quia a timore Domini omne bonum inchoatur, recte fortor cuique suus sit, et sibi utilis existat, necesse est ut eum timor Domini primperio. Inter omnia Dei dona quae ad salutem hominis spectare videntur primum et principale donum bona voluntas esse cognoscitur, per quam in nobis divinae est illud primum, vel principale donum quod primogenito Ruben tribuitur, quia absque dubio per timorem Domini voluntas mala in bonam commutatur. Cur itaque primus in donis non sit qui primum et principale donum accipit? Primum quia
Abbreviated transcription (Latin):
pre cet̾is siue ad bonũ siue ad ma¬
lũ efficatiam hr̃e uidet᷑. Si qͥdẽ
ab illo freq̃nter a suo mens recti¬
tudinis statu deittt᷑. Sed quolibit
mͦ deiecta sine illo nunqͣm reparat᷑.
Quis enĩ de qͦ uis pectato qͣmlibet
ꝑuo sine timore liberat᷑ : Sine ti¬
more mala nr̃a nunqͣm deserimus
Sine timore bona oꝑari nec saltem
inchoamꝰ. Nonne de eo ħ illa ia¬
cob manifeste u̾ba locunt᷑ si rec¬
te intelligant᷑ uͥ dr᷑. Ruben pri¬
mogenit᷑ m̃s. tu fortitudo mea. pͥn.¬
cipiũ doloris mei. pͥmus in donis
maior imꝑiõ. Ubi ⁊ illud sequit᷑
de quo aliqͣ iam diximꝰ. Esfusus es
sic̾ aqua ñ crescas. Quomͦ autẽ
iste ruben sit pͥmogenttꝰ. uł quomͦ
sit pͥncipiũ doloris ex suꝑius iam
dictis satis ut arbitror manifestũ
i. quomͦ aũ sit eiꝰ fortitudo. ⁊ cet̾a
q̃ de eo dñr. facile ostendi potest.
Tũ inqͥt fortitudo mea. Quis eñi
in illo unqm p̾lio uictor exittit. uͥ
sp̃c adu̾sus carnẽ. caro adu̾sus sp̃m

Expanded text:
prae caeteris sive ad bonum, sive ad malum efficaciam habere videtur. Siquidem ab illo frequenter a suo mens rectitudinis statu dejicitur, sed quolibet modo dejecta sine illo nunquam reparatur. Quis enim de quovis peccato quamlibet parvo sine timore liberatur? Sine timore mala nostra nunquam deserimus; sine timore bona operari, nec saltem inchoamus. Nonne de eo hoc illa verba Jacob manifeste loquuntur, si recte intelligantur ubi dicitur: Ruben primogenitus meus, tu fortitudo mea, principium doloris mei, primus in donis, major imperio . Ubi et illud sequitur, de quo aliqua jam diximus: Effusus es sicut aqua, non crescas. Quomodo autem iste Ruben sit primogenitus, vel quomodo sit principium doloris ex superius jam dictis satis, ut arbitror, manifestum est; quomodo autem sit ejus fortitudo, et caetera quae de eo dicuntur, facile ostendi potest: Tu, inquit, fortitudo mea. Quis enim in illo unquam praelio victor exstitit, ubi spiritus adversus carnem, caro adversus spiritum
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ pꝰ uer̃ odiũ uit̾oꝵ qnͣto uerꝰ tanto
uehementꝰ quisq de sua ĩfirmitate ꝯ¬
fundit᷑ ꝑ ysachar ⁊ enim intlłigimꝰ gau¬
diũ ꝯscientie ꝑ ⁊abulon odiũ malicie
ꝑ dinani uenustatẽ uerecondie. Et st̾ qui¬
dem hii nouissimi tres liberoꝵ lye. Qd¬

Expanded text:
nto vehementius quisque de sua infirmitate confunditur. Per Issachar etenim intelligimus gaudium conscientiae, per Zabulon odium malitiae, per Dinam venustatem verecundiae: et sunt quidem hi novissimi tres liberorum Liae. Q
Abbreviated transcription (Latin):
asse. ꝑ ruben gͥ primogenit̃ iacob intlłi¬
gunꝰ ordinat̃ tunorem ꝑ symeonem or¬
diuatũ dosorem ꝑ leui ⁊ uidam ordinatã
spem ⁊ ordinat̃ amorem. ꝑ ysachar aũt
utllr ordinata leticia. ꝑ ⁊ abusou ordi¬
nata ira. ꝑ dinã ordinata uerecondia.

Expanded text:
asse. Per Ruben igitur primogenitum Jacob intelligimus ordinatum timorem, per Simeonem ordinatum dolorem, per Levi et Judam ordinatam spem et ordinatum amorem. Per Issachar autem intelligitur ordinata laetitia, per Zabulon ordinata ira, per Dinam ordinata verecundia.
Abbreviated transcription (Latin):
loquens ad ruben minime dixisset. Et¬
fusus es sicut aqͣ ñ crescas qr ascendisti
cubile patͥs tui ⁊ maculasti strat̃ eiꝰ. Si
ꝑ ruben debemꝰ ordinatũ tuorẽ intlłi¬
gere cur queso ubet eum iacob ñ cres¬
cere ꝯisua malũ ẽ in ꝙ̃ lib ordinato ti¬
more mod̾ eqͥtatis exced̾e:¬

Expanded text:
isset: Effusus es sicut aqua; non crescas, quia ascendisti cubile patris tui, et maculasti stratum ejus . Si per Ruben debemus ordinatum timorem intelligere, cur, quaeso, jubet eum Jacob non crescere, nisi quia malum est in quolibet ordinato timore modum aequitatis excede
Abbreviated transcription (Latin):
gustatis qm̃ĩ dulcis est dñs. E̾t de ebri¬
etate idem ꝓpħ̾a. Nisitasti t̃ram &
mebriasti eam. Audi hominem de hac
ebrietate madentem ⁊ quid circa se
d̾s scit. Quomodo putas mebriat᷑ e¬
rat quomͦ muudus ei in obluuonem
uenorat qui se ip̃m nesciebat Dł d
sobeat impedire

Expanded text:
gustatis quoniam dulcis est Dominus . Et de ebrigustatis quoniam dulcis est Dominus . Et de ebrietate idem Propheta: Visitasti terram, et inebriasti eam . Audi hominem hac ebrietate madentem, et quid circa se escio, Deus scit . Quomodo putas inebriatus erat, quomodo mundus ei in oblivionem venerat, qui seipsum nesciebat? CAPUT soleat impedire
Abbreviated transcription (Latin):
dulcedinis degũstatõnem scͥpt᷑a
saera nũc gustũ. ũc ebrietatem uocat:
ut qmͣ sit parua uł integra magna os¬
tendat. Parua quidem ad comparatõ¬
nem future plenitudinis. magna aũ
ii comparatione cuiuslib mundane
locunditatis. Presens ⁊ enim spiritaliũ
urorum delectatõ fut᷑e inte gaudiis
ꝯꝑata qnͣtumlib exeresceus inuenitut
parua in cuiꝰ tam̃ comparatone omis
exteriorum delectatõnũ suauitas est
nulla. O dulcedo miranda dulcedo tam
magna dulcedo tam parua. Quomodo
ñ magna que mundanam omẽm exce¬
dis quomodo ñ parua q̃ de illa plenitu¬
diue iux stillam modicã decerpis. ¶ħo¬
dicũ quiddam de tanto folicitatis pela¬
go uentib iustillas menteni tam̃ ꝙͣ
iufundis plene in ebrias. Meritum¬
Merito tantillũ de tauto gustꝰ dicit᷑
quidam merito nicħominꝰ q̃ mentem
a se ip̃a alienat. ebrietas nomnat᷑.
bustus ergo est ⁊ ebrietas uire dici p̃.
Gustate inquit ꝓpħa ⁊ uidete qm̃ su

Expanded text:
dinis degustationem Scriptura sacra nunc gustum, nunc ebrietatem vocat, ut quam sit parva, vel magna ostendat, parva quidem ad comparationem futurae plenitudinis, magna autem in comparatione cujuslibet mundanae jucunditatis. Praesens etenim spiritualium virorum delectatio futurae vitae gaudiis comparata, quantumlibet excrescens invenitur parva, in cujus comparatione tamen omnis exteriorum delectationum suavitas est nulla. O dulcedo miranda, dulcedo tam magna, dulcedo tam parva! Quomodo non magna? quae mundanam omnem excedis. Quomodo non parva? quae de illa plenitudine vix stillam modicam decerpis. Modicum quidem de tanto felicitatis pelago mentibus instillas, mentem tamen quam infundis, plene inebrias. Merito tantillum de tanto, gustus quidem dicitur, merito nihilominus quae mentem a seipsa alienat, ebrietas nominatur. Gustus ergo est, et ebrietas jure dici potest: Gustate, inquit Propheta, et videte qu
Abbreviated transcription (Latin):
b agitat᷑ tum uideat sororera suã ma¬
tr̃e filioꝵ letantẽ. se aũ sterilẽ ꝑmanẽ¬
tem: Audiamꝰ quid dicat ⁊ intlłigamꝰ
quid doleat. Quid ergo dicit iacob ui¬
ro suo: Da inquit nichi liberos alio¬
quin moriar. Absq dubio studium
sapiẽ si ñ ꝑficit cicius deficit. S q̃ra¬
mus diligent᷑ quid nan eẽ possit qd̃
uato uida rachel ad amorẽ prolis soli¬
to ampliꝰ mardescit. Diximꝰ suꝑius qr
sicut ad lẏani .i. anim̃ affectõnem ꝑ¬
tiuet diligere. sic rachelis.i. ratõnis
cognoscere. Ex illa namq orit᷑ qui¬
lib affectus ordinatꝰ ex ista sensus seu
intellectꝰ purꝰ. Sed quid aliud ꝑ usdã
intlłigimꝰ nisi amorẽ ordinatũ amorẽ
celestiũ amorem dei. amorẽ siimm bo
te incipte rachel amore proł estiare.
quia incipit uelle cognosc̾e. Uͥ amor
ibi oculus. Libent̃ aspicimꝰ: quem
mustum diligrnꝰ. Dulli dubium qr
qui potuit bona in iusibilia diligere.
qui uelit statun cognoscere ⁊ ꝑ intlłi¬

Expanded text:
sororem suam matrem filiorum laetantem, se autem sterilem permanentem? Audiamus quid dicat, et intelligamus quid doleat. Quid ergo dicit Jacob viro suo: Da mihi, inquit, liberos, alioquin moriar . Absque dubio studium sapientiae si non proficit, citius deficit. Sed quaeramus diligenter quidnam esse possit, quod, nato Juda, Rachel ad amorem prolis solito amplius inardescit. Diximus superius quia sicut ad Liam, id est animi affectionem, pertinet diligere; sic Rachelis, id est rationis, est cognoscere. Ex illa namque oritur quilibet affectus ordinatus, ex ista sensus seu intellectus purus. Sed quid aliud per Judam intelligimus, nisi amorem ordinatum, amorem coelestium, amorem Dei, amorem summi bonte, incipit Rachel amore prolis aestuare, quia incipit velle cognoscere. Ubi amor, ibi oculus. Libenter aspicimus quem multum diligimus. Nulli dubium quia qui potuit invisibilia diligere, quin velit statim cognoscere, et per intelli
Abbreviated transcription (Latin):
officio suꝑius assignaiumus. in
hoc uno uersu pariter notare pos¬
sumus. Nota uocem confessionis.
⁊ glorificationis in eo quod legis.
Tibi deus patrum meoꝵ confiteor.
teq laudo. Supplicationis autem
preces se obtulisse ostendit in eo
quod dicit. Et nunc ostendisti no¬
bis que rogauimus te. In his
autem tribus ni fallor uere deuo¬
tionis officium continetur. uel

Expanded text:
officio superius assignavimus in officio superius assignavimus in hoc uno versu pariter notare possumus. Nota vocem confessionis et glorificationis in eo quod legis: Tibi, Deus patrum meorum, confiteor, teque laudo; supplicationis autem preces se obtulisse ostendit in eo quod dicit: Et nunc ostendisti nobis quae rogavimus te. In his autem tribus, ni fallor, verae devotionis officium continetur vel
Abbreviated transcription (Latin):
uit ꝓfunda ⁊ abscondita. ip̃o uti¬
q reuelante. ip̃o deniq inspirã¬
te. qui dat sapientib sapienciam
⁊ scienciam intelligentibus disci¬
plinam.: huc usq daniel glorifica¬
uit dm̃ ꝓ cõmuni bono. nunc aũ
ꝓ speciali beneficio sibi sociisq su¬
Is specialiter impenso. Tibi inqͥt
deus patrum meoꝵ confiteor.
teq laudo. quia sapienciam.
⁊ fortitudinem dedisti michi.
&̾ nunc ostendisti mͥ que roga¬
uimus te. quia sermonem regis
aꝑiusti nobis. Suꝑius dixit. Dat
sapienciam sapientibis. hic autem
dicit. Quia sapienciam ⁊ fortitudiñe.
dedisti michi. Et item. Quia sermo¬
nem regis aꝑuisti nobis. Preti¬
puus ordo caritatis. bona com¬
inunia preferre priuatis. Caritaᷤᷤ
enim non querit que sua sunt.
sed que alioꝵ. Qui gͦ cõmunia
bona caritatis instinctu ꝓpriis
anteposuit. quid mirum si pͥus
hostiam laudis obtulit. ꝓ illis
que plus dilexit. Notandum
autem quod tria illa que danieł

Expanded text:
vit profunda et abscondita, ipso utivit profunda et abscondita, ipso utique revelante, ipso denique inspirante, qui dat sapientibus sapientiam, et scientiam intelligentibus disciplinam? Hucusque Daniel glorificavit Deum pro communi bono, nunc autem pro speciali beneficio sibi sociisque suis specialiter impenso. Tibi, inquit, Deus patrum meorum confiteor, teque laudo, quia sapientiam et fortitudinem dedisti mihi, et nunc ostendisti mihi quae rogavimus te, quia sermonem regis aperuisti nobis. Superius dixit, dat sapientiam sapientibus. Hic autem dicit: Quia sapientiam et fortitudinem dedisti mihi; et item: Quia sermonem regis aperuisti nobis. Praecipuus ordo charitatis bona communia praeferre privatis. Charitas enim non quaerit quae sua sunt, sed quae aliorum. Qui ergo communia bona charitatis instinctu propriis anteposuit, quid mirum si prius hostiam laudis obtulit pro illis quae plus dilexit? Notandum autem quod tria illa, quae Danielis