comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ciam asꝑgit. In qͥb udẽ ador ad ebͣneis gͣdib du¬
cit᷑ qr in eis uͥtutũ opinid nõ ex ostensione simu¬
iacõis s ex ueri ac solidi oꝑis ascensu genetat᷑.
Bene at subdit᷑. Ex qͥb te delectau̾nt filie rogũ
ĩ honore tuo. Scc nãq aĩe ab antiqͥs patͥb ad
nũ genꝰ ⁊̃ carnis resurre.tione reuouatũ ĩ illo
ꝯcenta et̾ nesaudis assumit᷑: t̾cia filia cornꝰtibii
uotat᷑. Qͥd etũ ꝑ cornus tibii. nͥ letanciũ cantꝰ
expͥmit᷑: Ibi enĩ ueracit̾ adimplet᷑: qͦm ꝑ
ꝓpħam dt᷑. Carttate dño cãtic̃ nouũ. Ibi uetatit̾
ad ĩplet᷑. uͥ cãticũ laudit d̾i nõ iã ex fide: s ex spẽ
ꝯtemplata cantabit᷑. Ibi a nob̾ ꝯditor nr̃ lau¬
dũ suaꝵ ueraces cantꝰ tẽcipit: qͥ hũanũ genꝰ
⁊ ꝯderido diẽ. ⁊ redim̃do castiã ⁊ assum̃do corru¬
tibie fec̃. Qͥ eĩ lux fuimꝰ ꝯditi : ⁊ nt̃ suitiꝰ cassia
redẽp̃ti: erimꝰ q̃ti cornꝰ cidii in exultacõe et̾ne

Expanded text:
tiam aspergit. In quibus iste odor eburneis gradibus ducitur, quia in eis virtutum opinio non ex ostensione simulationis, sed ex veri ac solidi operis ascensu generatur. Bene autem subditur: Ex quibus delectaverunt te filiae regum in honore tuo. Sanctae namque animae ab antiquis num genus etiam carnis resurrectione revocato in illo conventu aeternae laudis assumitur, tertia filia Cornustibii vocatur. Quid per Cornustibii, nisi laetantium cantus exprimitur? Ibi enim veraciter adimpletur te Domino canticum novum . Ibi veraciter adimpletur, ubi canticum laudis Dei non jam ex fide, sed ex specie contemplata cantabitur. Ibi a nobis conditor noster laudum suarum veraces cantus recipit, qui humanum genus et condendo diem, et redimendo casiam, et assumendo cornustibii fecit. Qui enim lux fuimus conditi, et nunc sumus casia redempti, erimus quandoque cornustibii, in exsultatione aeternae
Abbreviated transcription (Latin):
habeat᷑. qr denarii nu̾i qͣdratũ solidũ reddit
Decem quippe decies ducti. siũt cenitũ. ã iarti
fig᷑a qͣdrata. s plana est. Ut aũt ira ititu¬
dine̾ surgat. ⁊ solida fiat: rursil centũ decieᷤ
b simi. Id est. sexta sui parte ⁊ tͥcia ⁊ dimidia:
q̃ sunt unũ ⁊ duo ⁊tria. Q in shͣma ducta:
sex fiunt. Nec alius anͥ senariũ numerĩ

Expanded text:
numerus denarii numeri quadratum solidum reddit. decem quippe decies ducta fiunt centum, quae iam figura quadrata, sed plana est. ut autem in altitudine surgat et solida fiat, rursus centum decies bus suis, id est sexta sui parte, et tertia, et dimidia, quae sunt unum, et duo, et tria, quae in summam ducta sex fiunt. Nec alius ante senarium numerum
Abbreviated transcription (Latin):
accusemus. Et qͥdem tsntũ ad humana
indicia in uerbis siusamiti onis młta illo
rectius dixisse trederent᷑. sed uertis aliu̾
ex occulto regłam proferens ait. Non estis
lotuti coras̃ me rectim : sicut seruus meꝰ
iod. Coram meait: id est intus. ubi sẽpe młttꝵ¬

Expanded text:
accusemus. Et quidem quantum ad humana accusemus. Et quidem quantum ad humana judicia, in verbis suis amici ejus multa illo rectius dixisse crederentur; sed veritas aliam ex occulto regulam proferens, ait: Non estis locuti coram me rectum, sicut servus meus Job. Coram me, ait, id est intus, ubi saepe mult
Abbreviated transcription (Latin):
dño dixerit. Mute manũ tuam ⁊ tange dimi
⁊ inde si nõ in faciem beneditat tibi. ad quam
petitõm beatꝰ iob. dampnis. orbitate. uulneril
⁊ uerboꝵ scaudalis tangi ꝑmittit᷑. qr udelic
certus qui eui laudauerat ertitit. qd̾ neqͣ qͣm
uꝑta assercõm diabołi. sc̃s uir in maleditõis
culpam laberet᷑. Sicut gͦ ⁊ suꝑus diximus.
qͥsquis beatum iod in locucoe sua estimat post
flagella pͣcasse: aperte dn̾m indicat ĩ sua as¬
seitõe ꝑdidisse. Et qmͣus dn̾s ad diabolũ loqẽs
bona illius p̃sentia p̃tilit. nõ au̾t eꝰ ꝑseuetũ¬
ciam spospondit: stiend̾ tũ est. qͥa ne qͣqu̾a
eiꝰ iustitiam ꝑmittendo tẽptari p̃tulisset:
si eũ iustũ intẽptacõe ꝑsistere nõ posse pͥ¬
uderet. Permisso itaq dimint᷑ in eiꝰ terap¬
tacõm diabolo. quisdͥs eum in tẽptacione
succisbuisse effimat: ignorantiam ꝑmit¬
ratit̾ iob ne d̾m in sua p̾ronitentia neqͥt᷑

Expanded text:
Domino dixerat: Mitte manum tuam, et tange eum, Domino dixerat: Mitte manum tuam, et tange eum, et vide si non in faciem benedicat tibi . Ad quam petitionem beatus Job damnis, orbitate, vulneribus et verborum scandalis tangi permittitur, quia videlicet certus qui eum laudaverat exstitit quod nequaquam juxta assertionem diaboli sanctus vir in maledictionis culpam laberetur. Sicut ergo et superius diximus, quisquis beatum Job in locutione sua aestimat post flagella peccasse, aperte Dominum judicat in sua assertione perdidisse. Et quamvis Dominus ad diabolum loquens, bona illius praesentia ptiam spopondit, sciendum tamen est quia nequaquam ejus justitiam permittendo tentari praetulisset, si eum justum in tentatione persistere non posse praevideret. Permisso itaque divinitus in ejus tentatione diabolo, quisquis eum in tentatione succubuisse existimat, ignorantiam permitraciter Job, ne Deum in sua providentia nequiter
Abbreviated transcription (Latin):
in seip̃o rep̾hendit᷑ & tamen amicis loqu̾etib
antefertur. nisi qd̾ eanctus uir cunctoᷤ me¬
ritoꝵ suoꝵ uirtute tnͣsdendit. sed eo ip̃o qd̾
homo fuit ante dei ocłos e̾e̾ sine rep̃hensõe
ẽẽ nõ potuit. In sc̃o quippe hõie in hac inte¬
rim uita commorante. diuini gramnus re¬
gula hab adhut qd̾ iuditet. qmͣus iam ex cõ¬
ꝑatõe cet̾oꝵ hominũ habeat qd̾ laudet᷑. Beatꝰ
gͥ iob pro culpa se tredidit ⁊ nõ ꝓ gr̾a flagella.¬
n. resecari inse estimauit uitia. nõ aute me¬
rita augeri. Et in eo rep̾hendit᷑ qd̾ intencionẽ
flagelli fiuisse aliam suspicat᷑ ⁊ tamẽ amitis
resistentib interni iuditii de sucõe p̃latꝰ est
IInde aꝑte colligit᷑. qnͣte iustitie fuent in eo ꝙ
cont᷑ amucoꝵ uerba in nocentiam sue oꝑatoĩs
astrurit: qui diunio iudicio. etiam ip̃is enud̾e
diuni iudicii defensorib antefertur. In oror¬
dio au̾t libri huiꝰ agnouimus: qd̾ de illo sathan

Expanded text:
 reprehenditur, et tamen amicis loquentibus antefertur, nisi quod sanctus vir cunctos meritorum suorum virtute transcendit; sed eo ipso quod homo fuit, ante Dei oculos sine reprehensione esse non potuit? In sancto quippe homine in hac interim vita commorante, divini examinis regula habet adhuc quod judicet, quamvis jam ex comparatione caeterorum hominum habeat quod laudet. Beatus igitur Job pro culpa se credidit, et non pro gratia, flagellari; resecari in se aestimavit vitia, non autem merita augeri. Et in eo reprehenditur, quod intentionem flagelli fuisse aliam suspicatur, et tamen amicis resistentibus interni judicii definitione praelatus estUnde apte colligitur quantae justitiae fuerit in eo quod contra amicorum verba innocentiam suae operationis astruxit, qui divino judicio etiam ipsis ejusdem divini judicii defensoribus antefertur. LIBERimus quia de illo Satan
Abbreviated transcription (Latin):
penitentiam so̾let: ut in ꝓninctõe cilicii cog¬
nostans: quid ꝑculpam fecimꝰ. et in fauilla
cineris ꝑpendamus. quid ꝑ iuditiũ facti suꝰ.
Considerent᷑ gͦ in cilicio pungencia iucia: con¬¬
siderct᷑ in cinere. ꝑ mortis sententiam sũb¬
seꝗnens. iusta pena uicioꝵ. Qͥa enĩ post pᷤta.

Expanded text:
poenitentiam solet, ut in punctione cilicii cognoscamus quid per culpam fecimus, et in favilla cineris perpendamus quid per judicium facti sumus. Considerentur ergo in cilicio pungentia vitia, consideretur in cinere per mortis sententiam subsequens justa poena vitiorum. Quia enim p
Abbreviated transcription (Latin):
in cinere: usquecꝰ peccando ꝑuenit. Potest cͦs
cilitio: ipsa ꝑ recordacõm atq penitentiam
toioꝵ punct̃õ desiguari. Nam hoc qd̾ ait beatꝰ
iob. ap̾e me rep̾hendo: quaa quodam tilicio pñ¬
ꝯit᷑ dum in mente siia asꝑis redargucõmim
simlis confricat᷑. Incinere aũt agit peiten¬
ciam: qr ex ꝓͥmo pcc̃o quid ꝑ iustum iuditiũ
factũ. sit. sollerũt attendit ditẽs. Ago penitẽ¬
tiam in fauilia & cinere. Ac s aꝑt̾e dicat. De
nłło anctoris mei dono siuꝑbio : qr suptus ex
puln̾e. ꝑ illate mortis sententiam. ad pulue¬
amitoꝵ: libet ad interni indicis sententiam
inspeccõm mentis. nr̃e conuertere. ei q did̾e

Expanded text:
uo peccando pervenit. Potest quoque cilicio ipsa per recordationem atque poenitentiam dolorum punctio designari. Nam hoc quod ait beatus Job, ipse me reprehendo, quasi quodam cilicio pungitur, dum in mente sua asperis redargutionum stimulis confricatur. In cinere autem agit poenitentiam, quia ex primo peccato quid per justum judicium factus sit solerter attendit, dicens: Ago poenitentiam in favilla et cinere. Ac si aperte dicat: De nullo auctoris mei dono superbio, quia sumptus ex pulvere, per illatae mortis sententiam ad pulveamicorum, libet ad interni judicis sententiam spectationem mentis nostrae convertere, ei
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ quisq mimis iudet. tanto ibiminus
displitet. Et qnto imoris ꝯt̃e lum̃ ꝑcipit. tãto
amplius reprehensibile m se ẽẽ cognoscit. Qũ
en̾i intͥusetus sisbleuat᷑. ꝑ om̃e qd̾ est. ad eam
qmͣ suꝑ se conspitit regłam. congruere uiti¬
tur. Elt qi ad hut humana insirmitas p̃pedit:¬
q̃ illi erte onerosum est: qd̾ interne regisle
conueniens nõ est. Q ña regłam beatꝰ iob post
flagella ꝓficiens ampłius in spacit. & a semet¬
ipo in magna sui redargiitõe dissentit dice̾s.
Ictͥto ipsenie rep̃hendo. p̃ec t nlła ẽ cognitio
rep̃hensionis si nõ sequãt᷑ etiam lamenta
penitudinis. recte postrep̾hensionẽ subdit᷑.¬
Eit agͥo porucentiam in fanilla & cmere. In
fauilla eñ & cinere. penitentiam agere est
contemplata. sumina essentia. nil aliud qn̾a
fauillam se tinerem q eognoscere. Unde et ei¬
utati teprobre in eunangeno dño dicit. Ssi
in tyro ⁊ sindone facte fussent ututes

Expanded text:
enim quisque se minus videt, tanto sibi minus displicet; et quanto majoris gratiae lumen percipit, tanto amplius reprehensibilem se esse cognoscit. Cum enim intrinsecus sublevatur, per omne quod est, ad eam quam super se conspicit, regulam congruere nititur. Et quia adhuc humana infirmitas praepedit illi onerosum est, quod internae regulae conveniens non est. Quam regulam beatus Job post flagella proficiens amplius suscipit, et a semetipso in magna sui redargutione dissentit, 1146 dicens: Idcirco ipse me reprehendo. Sed quia nulla est cognitio reprehensionis, si non sequantur etiam lamenta poenitudinis, recte post reprehensionem subditit: Ago poenitentiam in favilla et cinere . In tenim et cinere poenitentiam agere est, contemplata summa essentia, nil aliud, quam favillam se cineremque cognoscere. Unde et civitati reprobae in Evangelio Dominus dicit: Si in
Abbreviated transcription (Latin):
magistri sui blande p̃ueniunt: de hac ipͣ hu¬
militate qua p̾uenti sũt. gͦuius iudignant᷑.
Et tanto eoꝵ mens uastius accendit᷑: qͣnto
consid̾atius infirma iudicat᷑. hi imirum
u̾sum sui laboris ꝑdũt. etiã si qͣ bona sũt q
eꝑari uideant᷑. Qͥa sigentis fabrice robusta
celfitudo nõ figit᷑. qͦ neqͣqͣm ꝑ fundamenti
fortitudinẽ in petͣ solidat᷑. Soli gͦ mine cͤseit
qd̾ edificant: qͥ ante molem fabrite. humilita¬
tis fudamina nõ ꝓturant. Quos bene ab in¬
tunis ꝓdimꝰ. si pantis in exteriorib ostendamꝰ
Clumtis namq suꝑba apd̾ se cogitatõe timi̾e¬
tib. i nest clamor ĩ locucõe: amaritudo ĩ filen
cio. dissolutõ ĩ hilaritate: furor ĩ tͥsticia. inho¬
nestas inactione: honestas ĩ imagine. ereccõ
ĩ intessu᷑ rancor ĩ responsione. Hoꝵ mens
semꝑ est ad irrogandas ꝯtumẽtias ualida :
ad tollerandas infirma. ad obediend̾ pigͣ ᷤ ad

Expanded text:
magistri sui blande praeveniunt, de hac ipsa humagistri sui blande praeveniunt, de hac ipsa humilitate qua praeventi sunt gravius indignantur, et tanto eorum mens vastius accenditur, quanto consideratius infirma judicatur. Hi nimiruusum sui laboris perdunt, etiamsi qua bona sunt quae operari videantur; quia surgentis fabricae robusta celsitudo non figitur, quae nequaquam per fundamenti fortitudinem in petra solidatur. Soli ergo ruinae crescit quod aedificant, quia ante molem fabricae humilitatis fundamina non procurant, quos bene ab intimis prodimus, si paucis in exterioribus ostendamus. Cunctis namque superba apud se cogitatione tumentibtio, dissolutio in hilaritate, furor in tristitia, inhonestas in actione, honestas in imagine, erectio in incessu, rancor in responsione. Horum mens semper est ad irrogandas contumelias valida, ad tolerandas infirma, ad obediendum pigra, ad
Abbreviated transcription (Latin):
sapientiam omia disponentis inpugnant.
Pepe aũt rectoris siu dictis proterue obuiãte
& eande uotis suꝑbiam. libtate inuocant.
Sit quippe elagiꝯ se truasi pro yectitudineli¬
bertatis obicite sit̃ sepe se timor ꝓ humilita¬
te suponit. sam sit̾ pleriq retitent ex timo¬
re. & tamen tacese se existimant ex humi¬
litate & ita nõ nlłi loquunt᷑ ꝑ inpacienciam
elatõis : de tam̃ loqui se credunt ꝑ sib̃tatem
rechitudinis. Aliqñ au̾t subditi ꝓt̾ua que
seruitute nequaqmͣ prodũt. & il ꝗuorum
loqͣcitas nix conpestit᷑ : nõ numqͣm ex sola
amaritudine intimi rantoris obmutescũt
Qͥ ꝑ dolorem mentis ꝓtacitatis sue uerba
subrͣhentes. cum male loqͥ soleant peiꝰ tacẽt
qr cum p̾tantes aliqͥd de torrepcõe audiu̾t. in¬
dignantes eciam responsionis u̾ba suspendt̾.
Qumi his qndo asꝑe agit᷑: sepe ad querele uo.¬
des de hac ip̾a asꝑitate ꝓsiliunt. Cũ uero eos

Expanded text:
sapientiam omnia disponentis impugnant. sapientiam omnia disponentis impugnant. Saepe autem rectoris sui dictis proterve obviant, et eamdem vocis superbiam libertatem vocant. pro rectitudine libertatis objicit, sicut saepe timor pro humilitate supponit. Nam sicut plerique reticent ex timore, et tamen tacere se existimant ex humilitate, ita nonnulli loquuntur per impatientiam elationis, et tamen loqui se credunt per libertatem rectitudinis. Aliquando autem subditi proterva quae sentiunt nequaquam produnt, et hi quorum loquacitas vix compescitur, nonnunquam ex sola amaritudine intimi rancoris obmutescunt: qui per dolorem mentis procacitatis suae verba subtrahentes, cum male loqui soleant, pejus tacent, quia cum peccantes aliquid de correctione audiunt, indignantes etiam responsionis verba suspendunt. Cum his quando aspere agitur, saepe ad querelae voces de hac ipsa asperitate prosiliunt. Cum vero eos
Abbreviated transcription (Latin):
tͣntiullitas in uatundiam u̾tit᷑: qr dumi cũctoᷤ
despitit dum sensum uitamq om̃i sine mod̾atõ¬
ne reprehendit tanto iref renatins se i iram
dilatat qͣnto eos qui sibi ꝯmissi sunt ẽẽ semet
indignos putat. At ꝯͣ tutu subiectoꝵ cor suꝑbia
inftigat ħ sũmoꝑe agͥe uitit᷑ ut sua acta ꝯside¬
rare funditꝰ negligant. ⁊ seuꝑ tatitis togita¬
tõib rectoris sui iudites ẜiant. Qan di ⁊ illo
qd̾ reprehend̾e debeant ĩportine respitunit ĩ
semetipis qd̾ corrigant mĩtyͣ uident. uñ ⁊ tãn¬
to attͣtius ꝑenut qͣnto a se ocłos auertunt. Ma
in huiꝰ uite itinere offendentes corriũit dimi
alibi iuitendunt. Et quidem p̾catores se asseft̃
tͣdi mererent᷑. Et duni eiꝰ facta despitiunt:
dum precepta ꝯtẽpnunt ad tantam usgi uesa¬
niam inuolũnt᷑ ut dm̃ res humanas turare
nõ estiment qr ei qui qͣi uire reprehenditur
dum pastoris sui uitam diuiditant: ipͣra qͦ

Expanded text:
tranquillitas in iram vertitur. Quia dum cunctos tranquillitas in iram vertitur. Quia dum cunctos despicit, dum sensum vitamque omnium sine moderatione reprehendit, tanto irrefrenatius se in iracundiam dilatat, quanto eos qui sibi commissi sunt esse sibimet indignos putat. At contra, cum subjectorum cor superbia instigat, hoc summopere agere nititur, ut sua acta considerare funditus negligant, et semper tacitis cogitationibus rectoris sui judices fiant. Qui dum in illo quod reprehendere debeant importune respiciunt, in semetipsis quod corrigant nunquam vident. Unde et tanto atrocius pereunt, quanto a se oculos avertunt: quia in hujus vitae itinere offendentes corruunt, dum alibi intendunt. Et quidem peccatores se asserunttraderentur. Et dum ejus facta despiciunt, dum praecepta contemnunt, ad tantam usque vesaniam devolvuntur, ut Deum res humanas curare non aestiment, quia ei qui quasi jure reprehenditur dum pastoris sui vitam dijudicant, ipsam quoque
Abbreviated transcription (Latin):
eadengi añ dei ocłos agitur qͣnnus ad humana
torda ueniens ⁊̃ coꝵ obtutib diu̾so amittu palliet᷑
siam tum is qui de t̾rena pͥus gła suꝑbiebat post¬
modam de santbitate extoilitur neqͣꝙ tor eiꝰ ela¬
tio deserinit: sed ad eum ꝯsueta uemens ut ꝯgnos¬
ti nequeat uestem mutauit. Sciendum qͦ est qd a¬
lit̾ ħ p̃positos atgi alit̾ subditos tempeĩat Pre¬
lato naing in cogitationib sugg̾it qr solo inte
m̾cto suꝑ cet̾os extreuit: s si qua ab eo bene aligũ
gesta sunt ħ inportime eiꝰ amimo su̾bitit Et
tum hunt dõ singilarit̾ placuisse insiuat: quo
eatile suggesta ꝑsuadeat ipͣm ad testimoniũ po¬
testatis tradite retͥbutionẽ uocat ditens. Qud
uisi oĩps deus te hũs omnib meliorem cerueret.
omes hos sub tuo regiime ñ dedisiet Qnisq mox
mentem erigit: uiles atq mutlles eos qui sbiecti
sunt ostendit ita ut nullum qͣi iam dignsi res¬
pitiat: tui egͣmuntꝰ lotiuatur. uñ ⁊ mox mentas

Expanded text:
 Dei agitur, quamvis ad humana corda veniens in eorum obtutibus diverso amictu pallietur. Nam cum is qui de terrena prius gloria superbiebat, postmodum de sanctitate extollitur, nequaquam cor ejus elatio deseruit, sed ad eum consueta veniens, ut cognosci nequeat vestem mutavit. » Quibus dbditos tentat; praelato namque in cogitationibus suggerit, quia solo vitae merito super caeteros excrevit; et si qua ab eo bene aliquando gesta sunt, haec importune ejus animo objicit, et eo hunc Deo singulariter placuisse insinuat: quo facilius suggesta persuadeat, ipsam ad testimonium potestatis traditae retributionem vocat, dicens: Quia nisi omnipotens Deus te his omnibus meliorem cerneret, omnes hos sub tuo regimine non dedisset, ejusque mox mentem erigit. Viles atque inutiles eos, qui subjecti sunt, ostendit, ita ut nullum jam quasi dignum respiciat, cui aequanimiter loquatur, unde et mox mentis
Abbreviated transcription (Latin):
liced sqͣmis iam ad cordis uist̾a u̾itatis sagit¬
ta ꝑuen̾at: qñ deposita elatione suꝑbie eum
quem ĩpugnau̾at dominũ ꝯsitens ⁊ quid ag̾et
nesciens requirebat. Intueri libet. ubi est ille

Expanded text:
licet squamis, jam ad cordis viscera veritatis sagitlicet squamis, jam ad cordis viscera veritatis sagitta pervenerat, quando, deposita elatione superbiae, eum quem impugnaverat, Dominum confitens, et quid ageret nesciens, requirebat. Intueri libet ubi est saevus ille
Abbreviated transcription (Latin):
mis tegitur dimi a santtis preditatorib̾ głã¬
cordia tͣaseundi mam u̾bi sagitta ñ ht̃ Du¬
ricia n. carnali repessitur. ut spũalis ei gładiꝰ
młigat᷑. Carnałi sapiencia ꝯ dm̃i saulus obdu¬
ruerat qñ cor eiꝰ milla preditatõis ewangłice
sagitta penetbat. Sed postꝙͣ forti celitꝰ inore¬
pacione iatulatꝰ ⁊ suꝑio respestu cetatꝰ ÷ lu¬
men qͥppr ut actiꝑet amisit. ad anamam ue¬
mẽs illuminat᷑. In qͣ illumsnasione qr desensi¬
om̃i suaꝵ duritia caruit bñ de eo sfptum
⁊. Ceciderunt qͣi sgͣme ab̾ ocłis eoꝰ Carnalis ui¬
delited ilidumenti illũ duricia presserat ⁊ ictto
rãdios ueri lamĩs ñ uidebat. Sed postꝙͣ suꝑbe
repugnationes eiꝰ uiste sunt. defenłionũ sqͣ¬
me teciderunt. Que quidẽ st̃ ananie matub
ab otłis cetid̾unt corꝑis scd ante. iam sus do¬
ininita intrepatione cetiderant ab ocłis cord&s
humili iam ⁊ penetͣto corde requirebat dł¬
cens. Dñe quid me uis faie: Repułsis inde.¬

Expanded text:
sanctis praedicatoribus glacordia transeundi viam verbi sagitta non habet; duritia enim carnali repellitur, ne spiritalis ejus gladius infigatur. Carnali sapientia contra Deum Saulus obduruerat, quando cor ejus nulla praedicationis evangelicae sagitta penetrabat. Sed postquam forti coelitus increpatione jaculatus, et superno respectu caecatus est lumen quippe ut acciperet amisit, ad Ananiam veniens illuminatur. In qua illuminatione, quia defensionum suarum duritia caruit, bene de eo scriptum est: Ceciderunt quasi squamae ab oculis ejus . Carnalis videlicet tegumenti illum duritia presserat, et idcirco radios veri luminis non videbat. Sed postquam superbae repugnationes ejus victae sunt, defensionum squamae ceciderunt. Quae quidem sub Ananiae manibus ab oculis ceciderunt corporis, sed ante jam sub dominica increpatione ceciderant ab oculis cordis. humili jam et penetrato corde requirebat, dicens: Domine, quid me vis facere ? Repulsis vide
Abbreviated transcription (Latin):
mentes sibi subditas docet qm telsicudinis
tulmen appecere. cunta eqͣlia mentis tumore
tnͣscend̾e. & societate̾ omnũ hominũ alta ela¬
tõe tͥnsire: at sese ã cont᷑ potentiam ꝯditorri
erigere. sicut de eis ꝑ psalmistam d̾ͥ. brausi¬
erũt in disposicõm cordis. cogitauerũt & locu¬
ti sũe nequitias: iniqͥtatẽ ĩ extelsum locuti
sn̾t. Iste ad sputa. ad palmas. ad calaphos. ad ⁊pi
neam coronam. ad crucem. ad lanceam. atq ad

Expanded text:
mentes sibi subditas docet quam celsitudinis culmen appetere, cuncta aequalia mentis tumore transcendere, societatem hominum alta elatione transire, ac sese contra potentiam Conditoris erigere, sicut de eis per Psalmistam dicitur: Transierunt in dispositionem cordis, cogitaverunt et locuti sunt nequitias, iniquitatem in excelsum locuti sneam coronam, ad crucem, ad lanceam, atque ad
Abbreviated transcription (Latin):
ero qr nõ noui eum. ero uobis simil menda
sed noni eum: & sermonem eiꝰ seruo. Iue dicit:
mea sũt flumina & ego feci ea. Iste dicit: Non
possum ego a meip̃o facere quitqm. Eltrur
sum. Parer meus in me maneus: ip̃e facit
Calicem qͥdem meum bibetis. sed̾e aũt ad dexte̾¬
ram uel ad sinstram meam nõ est meum
dare nobis. sed quibus paratum est a patͤ
meo Ille dicit. eritis situt dii scientes bonu̾ ͤ¬
sit ꝓpͥa suadert: dicit. Clur p̾cepit uobis d̾s
ut nõ comederetis ex omin ligno paradisyͤ
Eit paulo post. Scit enĩ deus qd̾ in quocũqr
die comederitis er eo aperientur ocłi ur̃ĩs
Iste dicit: nõ quero uolinitat̾e ineam: sed ẽt¬

Expanded text:
ero quia non noui eum, ero similis uobis mendax: sed noui eum et mandata eius seruo. ille dicit: mea sunt flumina et ego feci ea, iste dicit: non possum ego a me ipso facere quicquam, sed pater meus in me manens ipse facit « Calicem quidem meum bibetis; sedere autem ad dexteram vel ad sinistram meam non est meum dare vobis, sed quibus paratum est a Patre meo . » Ille dicit: « Eritis sicut dii, scientes bonusit propria suadere dicit: « Cur praecepit vobis Deus, ut non comederetis ex omni ligno paradisi ? » Et paulo post: « Scit enim Deus, quod in quocunque die comederitis ex eo, aperientur oculi vestri . » Iste dicit: « Non quaero volun
Abbreviated transcription (Latin):
nus obsessam ciuitatẽ int̾cipit: cũ iuentẽ suꝑbia
irrumpit. Et quo ditiorem quenqͣm ceꝑit eo ĩ d̃o¬
mimũ durior exurgit. Quid quo amplius res uir¬
tutis sine humilitate agitur: eo iatuis ista domiria¬
tur. Quilquis si eiꝰ in se tirandem captiua mente

Expanded text:
 obsessam civitatem intercipit, cum mentem superbia irrumpit; et quo ditiorem quemque ceperit, eo in domino durior exsurgit, quia quo amplius res virtutis sine humilitate agitur, eo latius ista dominatur. Quisquis vero ejus in se tyrannidem captiva mente
Abbreviated transcription (Latin):
Quia uideliced cordis suꝑbia cũ ext̾iꝰ ułq
ad corpꝰ extendit᷑ p̾us ꝑ odos inditatur.
Ip̃i quippe ꝑ fastum timoris inflati qͣsi
ex sillini respitunt. ⁊ qͦ se depͥmũt: aleꝰ
dixisset. Populũ humilẽ salnũ faties ⁊
ocłos suꝑboꝵ humiliabis sisi se suꝑbia ꝑ¬

Expanded text:
 Cordis superbia, cum exterius usque ad corpus extenditur, prius per oculos indicatur. Ipsi quippe per fastum tumoris inflati quasi e sublimi respiciunt, et quo se deprimunt, altius Psalmista dixisset: Populum humilem salvum facies, et oculos superborum humiliabis . Nisi superbia
Abbreviated transcription (Latin):
teret qr treature sut et̾na supplitia nima¬
ri debunit ñ inferre Qaub tituis respõdemꝰ¬
Si salta minatꝰ est ut ab miꝰtitia. corrig̾ et s̃ talca¬
est ꝓollitirus ut ad miꝰtitiam ꝓ uotaret. Et quis hͣnc
eoꝵ ssdmam toleret qͥ dum ꝓmilsionib suis rexboꝵ
eoꝵ uesamam toleret qui touant᷑ astruere uon¬
rum ñ ẽẽ qd̾ u̾itas de et̾uo igne minata est ⁊
dum catagunt dm̃ ꝑhibere mit̾itordem nõ ue¬
rent᷑ predicare fallatem. At inqiũt suie ẜme
puirri. nõ debet tulpa tũ ẜine Iustꝰ urrum
est o ip̃s deus ⁊ qd ñ et̾no pcc̃o ꝯmissum est et̾no
ñ debet pumii tormento. Quib titiꝰ respõdemꝰ
qd̾ recte diterent. si uidex iustꝰ distͥam ueniens
potuissent ĩ nuq̾tarib ꝑmanere. Nam mag̃
appetunt p̃care qͣm iuile. Et ideo hic semꝑ ui¬
uere tuꝑuint: ut nũqͣm desiuant p̾care dũ
uiuũt. ad districti gͦ uiditis iustitiam ꝑtinet

Expanded text:
licia minari debuit, non inferre. Quibus citius respondemSi falsa minatus est ut ab injustitia corrigeret, etiam falsa pollicitus est ut ad justitiam provocaret. Et quis hanc eorum vesaniam toleret qui dum promissionibus suis reproborum eorum vesaniam toleret qui conantur astruere verum non esse quod Veritas de aeterno igne minata est? Et dum satagunt Deum perhibere misericordem, non verentur praedicare fallacem. At inquiunt: Sine fine puniri non debet culpa cum fine. Justus nimirum est omnipotens Deus, et quod non aeterno peccato commissum est, aeterno non debet puniri tormento. Quibus citius respondemus quod recte dicerent si judex justus districtusque veniens potuissent in iniquitatibus permanere. Nam magis appetunt peccare quam vivere, et ideo hic semper vivere cupiunt, ut nunquam desinant peccare cum vivunt. Ad districti ergo judicis justitiam pertinet
Abbreviated transcription (Latin):
ad lotũ ꝓpositũ ł estinare qͦs alũ qr eũtes
perunt. sed ⁊ it plerunq ut irruente
alitͦ inplicatĩns articłõ post se redeand
qui preibant ⁊ hũ ad locum ꝑueniant
qui sequebant᷑. Ita iiairũ st̃ aͥ nõ ꝑseuerat᷑i
mat sanctitatis arripuuit. Itc̾to n. uir¬
tutis it ñ ꝑuent᷑ inthoant ut eiꝰ qui ꝑ¬

Expanded text:
um festinare, quos alii, quia euntes petunt; sed fit plerumque ut, irruente aliquo implicationis articulo post se redeant qui praeibant, et hi ad locum perveniant, qui sequebantur. Ita nimirum sunt qui non perseveraturi viam sanctitatis arripiunt. Idcirco enim virtutis iter
Abbreviated transcription (Latin):
Et ẜ ortasse quempiã iouesit tur miseritorᷤᷤ
Deus fieri ista ꝑmittat. ut lemathan iste
sui nt̃ ꝑ suggestiones callidas siue tc̃ ꝑ dãp¬
natũ iltũ quẽ replet ħ oĩem ut solis sibira¬
dios ⁊ doctos qͦs sapientesqi subitiat nt au

Expanded text:
 Fortasse quempiam moveat cur misericors Deus fieri ita permittat, ut Leviathan iste, seu nunc per suggestiones callidas, sive tunc per damnatum illum quem replet hominem, vel solis sibi radios, id est doctos quosque sapientesque subji
Abbreviated transcription (Latin):
mulier ꝑitura mastulũ qui regat gentes ĩ
uirga ferrea demonstͣt᷑᷑ Ꝙ qr intarnato dño
ueniente iam tũt sactum fuat: res gesta
nũtiabat᷑. Ruisum pͤt̾ito utit᷑ ꝓ Ruturo:
sĩt ꝑ psalunstam dñe loquit᷑ dicens. Iod̾unt
manꝰ meas ⁊ pedes meos dinm̾au̾ũt oĩa os

Expanded text:
mulier paritura masculum qui regat gentes in virga ferrea demonstratur. Quod quia incarnato Domino veniente jam tunc factum fuerat, res gesta nuntiabatur. Rursum praeterito utitur pro futuro, sicut per Psalmistam Dominus loquitur, dicens: Foderunt manus meas
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ ẜatiem eg estatẽ preire ꝯgnostimꝰ suppetit
alud qd tũ ẜstius exponamꝰ. Terribili quippe
ordine. dispositioniẽ ꝯttulte pͥustͣ lemathari
iste ĩ illo dampnato hoĩe quẽ assirut appareat
a sta eccͣ uͥtutũ signa subtͣhunt᷑. Nara ꝓpħĩa
abstondit᷑. turationũ grã aufertur ꝓlixioris
tesłtunt. miratłoꝵ ꝓdigia tollunt᷑. Que qdẽ
ngqͣq suꝑna dispentatio suuditꝰ sb̃trahit. sed
ñ ħ situt porib temꝑib aꝑte ac multiplitit̾ꝰ
oftendit. Qd̾ tñ mirã dispensatione agit᷑ ut
una ex re diuita simł pietas ⁊ iustitia ꝯple¬
atur. Dum .n. subbat& signoꝵ uirtutib stã¬

Expanded text:
ejus faciem egestatem praeire cognoscimus, suppetit aliud quod tamen tristius exponamus. Terribili quippe ordine dispositionis occultae, priusquam Leviathan iste in illo damnato homine quem assumit appareat, a sancta Ecc curationum gratia aufertur, prolixioris cescunt, miraculorum prodigia tolluntur. Quae quidem nequaquam superna dispensatio funditus subtrahit, sed non haec sicut prioribus temporibus aperte ac multipliciter ostenduntur. Quod tamen mira dispensatione agitur, ut una ex re divina simul pietas, et justitia compleatur. Dum enim subtractis signorum virtutibus sa
Abbreviated transcription (Latin):
qr iustis gandentib solos tũc reꝓbos feriñt
siam post ẜturam uite psentis ĩ ꝯͣ nũd etĩ¬
cũ sub paleis gemit ita illo ext remi uĩ¬
dicũ uentilabro intꝰ ẜtitũ paleasq dilcer¬
nit᷑. ut nec ĩ t̾titi horreũ palee tͣnseant:
nec in paleaꝵ ignem horrei gͣna delabant᷑.
Iua gͦ ẜulmitia locũ aliũ neqͥꝙͣ tangunt::
qr uidelited̾ igne suo ñ grana sed paleal iñ¬
cend̾unt sed qr leuiathan istum pena non
durabit᷑ qͣi lapis. Cor .n. atitiqui hostis ut la¬
pis indurabitur: qr nulla untt ꝯu̾sionis pe.¬
getur qͣ malleatoris intꝰ. Intudem quippe
malleator solis aptam ꝑtussionib figit
aid ħ nanit intus statuit᷑. ut crebrił isti¬
b feriatur Leuiathan gͦ ut malleatoriᷤ
intꝰ stringetur: qr int̾erni imitulis co¬
artabit᷑. ut et̾ supplitil ꝯtinua ꝑcussione.
saluantur. In intude aũ alia uasa forͣnt᷑
ip̃a uͦ tot ꝑtussionib in uas aliud nõ tͣns¬

Expanded text:
 justis gaudentibus, solos tunc reprobos feriunt. Nam post trituram vitae praesentis, in qua nunc triticum sub paleis gemit, ita illo extremi judicii ventilabro inter triticum paleasque discernitur, ut nec in tritici horreum paleae transeant, nec in palearum ignem horrei grana delabantur. Illa ergo fulmina locum alium nequaquam tangunt, quia videlicet igne suo non grana, sed paleas incendunt. Sed quia Leviathan istum poena non durabitur quasi lapis, cor enim antiqui hostis ut lapis indurabitur, quia nulla unquam conversionis poenngetur quasi malleatoris incus. 1121 Incudem quippe malleator solis aptam percussionibus figit. Ad hoc namque incus statuitur, ut crebris ictibus feriatur. Leviathan ergo ut malleatoris incus stringitur, quia inferni vinculis coarctabitur, ut aeterni supplicii continua percussione tsalvantur. In incude autem alia vasa formantur, ipsa vero tot percussionibus in vas aliud non t
Abbreviated transcription (Latin):
dicione seruent᷑. Setreto gͦ dispensatõis or¬
die unde s̾uire ꝑmittit᷑ mi̾tas diabolił
inde pie ꝑficit᷑ beingnitas dei. Et bñ ex ħ
pacto qd̾ cum domino ferire dt̃: seruus at¬
cipi phibetut. qr inde obtemꝑat mitib su¬
uoluntatẽ suam implere ꝑmitcit᷑ a suꝑui
ꝯsilũ uoliuitate ligat᷑. ut elestos dĩ sicut
dictini est uolens temꝑtet ⁊ temptando¬
tiam temptacõnib exercere potueritt ẜ d̾
in loto a dommo ñ solum ex pacto seruus
bed̾ sempit̾ls sͤus accipi ds̃ ĩuestig are
ꝯpellimur qͦmͦ ⁊ post presentis uite t̾ mi¬
Neq .n. tũc uistos felititate pollentes adhͦ

Expanded text:
serventur. Secreto ergo dispensationis ordine, unde saevire permittitur iniquitas diaboli, inde pie perficitur benignitas Dei. Et bene ex hoc pacto quod cum Domino ferire dicitur, servus accipi perhibetur, quia inde obtemperat nutibus suvoluntatem suam implere permittitur, a superni consilii voluntate ligatur, ut electos Dei, sicut dictum est, volens tentet, eitiam tentationibus exercere potuerit, hoc autem in loco a Domino non solum ex pacto servus, sed sempiternus servus accipi dicitur, investigare compellimur quomodo et post praesentis vitae termin
Abbreviated transcription (Latin):
re qͣm domuꝰ dederat se atcepisse ⁊ espondit
Ut qͣi reatũ suũ obłiq ĩ austorẽ relsderet qͥ ei
mulierem ded̾at que talia ꝑsuaderet. Noc
scutũ ⁊̃ requisita missier tenunt: qñ neq ip
ad le culpam retulit: sed serpentis illico ꝓsua
sionib̾ replitauit ditens. Serpons decepit me.
⁊ ꝯmedi ut ipͣ qͦ reatum suũ obliq ĩ creatorẽ
reduteret qui illic intͣre serpentẽ ꝑfuasurũ
def endat᷑. ⁊ unde fmir reatꝰ debiut: inde cu

Expanded text:
re quam Dominus ei dederat se accepisse respondit, re quam Dominus ei dederat se accepisse respondit, ut quasi reatum suum oblique in auctorem relideret, qui ei mulierem dederat quae talia persuaderet. Hoc scutum etiam requisita mulier tenuit, quando neque ipsa ad se culpam retulit, ibus replicavit dicens: Serpens decepit me et comedi, ut ipsa quoque reatum suum oblique in Creatorem duceret, qui illic intra se serpentem persuasurum defendatur, et unde finiri reatus debuit, inde cu
Abbreviated transcription (Latin):
suaꝵ oꝯoxq eandẽ iutẽ explliuus subdidit ditẽe
Dabis eis stutum cordis laborem tũu Labor ꝙͥpꝑ¬
pe domitũ apparens. iit̾ homines passibisis eiꝰ hu¬
manitas. Ruit. Qͣm uidei suꝑ be saientes dum
teruerẽt despex̾unt eũq ĩmortalem cred̾e dedig¬
nati suntt quẽ nat᷑a passibili mort ałe iudic̃t
Cumqq eiꝰ humilitatẽ ꝯspitent: suꝑbie fastib
obdurati sũma cura moliti sunt ne eoꝵ men¬
tes lã preditantiũ u̾ba peuetͣrent. Du gͦ eis
dñs uitem małoꝵ oꝑum redderet. dedir illis¬
stutum cordiꝰ laborẽ. suũ qr recto iudicio nide
illos ꝯͣ se suꝑbe obstinatos exhibuit unde ip̃e ꝓ
nob infirmitate laborauit Reppuler ũt qppe a
se u̾ba preditantiũ: q dedignati sunt ĩ dño ĩ¬
despestꝰ apparuit: quo p̃p̃ eos humisis fuit Hoc
stutũ sĩc̃ iam ⁊ suꝑius dyximꝰ pͥmꝰ ille peccator
tenuit: qui requirenti dño cur lignũ uetitũ
ꝯtigisset ñ ad se cuspam retilłit: sed a nrulie¬

Expanded text:
ius subdidit, dicens: Dabis eis scutum cordis, laborem tuum. Labor quippe Domini apparens inter homines passibilis ejus humanitas fuit, quam Judaei superbe sapientes, dum cernerent, despexerunt: eumque immortalem credere dedignati sunt, quem natura passibili mortalem viderunt. Cumque ejus humilitatem conspicerent, superbiae fastibus obdurati, summa cura moliti sunt, ne eorum mentes sancta praedicantium verba penetrarent. Dum ergo eis Dominus vicem malorum operum redderet, dedit illisscutum cordis laborem suum, quia recto judicio inde illos contra se superbe obstinatos exhibuit, unde ipse pro nobis infirmitate laboravit. Repulerunt quippe a se verba praedicantium, quia dedignati sunt in Dodespectius apparuit, quo propter eos humilis fuit. Hoc scutum, sicut jam et superius diximus, prius ille peccator tenuit, qui requirente Domino cur lignum vetitum contigisset, non ad se culpam retulit, sed a mulie
Abbreviated transcription (Latin):
dũ ext̾nis cruciatib ab int̾ta passione li¬
beraris. Quia &̾ leuiathan iste dediuma
roris fortitudims eiꝰ ĩtulit ⁊ b̃i iob anmũ
ĩ eiꝰ c̾cunispetiõnẽ. ꝯmouit ditens oꝯeniẽto

Expanded text:
dum externis cruciatibus ab interna passione lidum externis cruciatibus ab interna passione liberaris. Quia autem Leviathan iste de divinrrorem fortitudinis ejus intulit, et beati Job animum in ejus circumspection
Abbreviated transcription (Latin):
lerabilia ñ iudemus. oꝯenti n. nr̃ẽ. ꝯmne
pondꝰ iubest̾et si esi que se opoine por̾dent
octulti adu̾sarũ bella pensaret. Qud.n
si ommip̃s deus omuidique patr̃ subleuar onera
sed tñ sua nob̾ adiutoria subtͣhat ⁊ int̾ le¬
Seuiente tanto hoste qͦ ibimꝰ: si nulłłis auc¬
bs̃ iosb tulpe sibi ꝯstius nõ erate ⁊ dura tñ
flagella tollerabat: me fortasse ĩ uitio
murm̾acõis excedat memoret᷑ qd̾ tnueat
ñ accusab Si impetentẽ te adu̾sarũ gladuun
ꝓspitis: flag elsum pr̃is nullatenus ꝑhor¬
restis. uides i qͣu flagello te ferio sed intu¬
eri negligis a qͣnto te hoste flag ellando
liberita sebuo memento gͦ belli uec ultͣ
addas loqui. Id tanto te ad disciplmã exhi¬
be cacitum: qͣnto te ꝓspicis ad bella hostis
nifirmũ. Sum gͦ me corripiente ꝑtuteris:
ut eqͣniunt᷑ feras hostem tiil ad memoriã
reuota ⁊ durũ ñ eftimas omne qd̾ pateris

Expanded text:
lerabilia non videmus. Menti enim nostrae omne lerabilia non videmus. Menti enim nostrae omne pondus vilesceret, si ea quae se opprimere poterantocculti adversarii bella pensaret. Quid enim si omnipotens Deus onera quae patimur sublevet, sed tamen sua nobis adjutoria subtrahat, et Saeviente tanto hoste, quo ibimus, si nullis Aucs Job culpae sibi conscius non erat, et dura tamen flagella tolerabat, ne fortasse in vitio murmurationis excedat, memoretur quod timeat, non accusas. Si impetentem te adversarii gladium prospicis, flagellum patris nullatenus perhorrescis. Vides enim quali flagello te ferio, sed intueri negligis a quanto te hoste flagellando liberum servo. Memento ergo belli, nec ultra addas loqui, id est, tanto te ad disciplinam patris exhibe tacitum, quanto te prospicis ad bella hostis infirmum. Dum ergo me corripiente percuteris, ut aequanimiter feras, hostem tuum ad memoriam revoca, et durum non aestimes omne quod pateris,
Abbreviated transcription (Latin):
adu̾sarĩ uolumꝰ pensare gͣuiora. A quib ple¬
yumt bellis ut diximiꝰ dũ flagellam̃ defen¬
dnu̾: dum affligim᷑ octultainuir. Caro n. nr̃a
pusgͣn resurreccõis ĩ corruptione solidetur.
si nullo merore aftitit᷑: ĩ temptacionib et¬
frenat᷑. Qaus a nesciat qd multo sit mẽliꝰ
ardere flamnia febriũ qͣm igni uitioꝵ : Et
tñ cũ febre corripim qr uitioꝵ estum qui oc
cupare nos pot̾at ꝯsiderare negligimiꝰ de ꝑ¬
tussione murmuramꝰ. Quis nesciat qd̾ mul¬
to sit meluis duris ĩ feruitĩo hõib subiti qͣm
ulandientis demoniatis sp̃ib subda ꝰ Et tñ
cũ alto dei uiditio iugo humane ꝯdicionis
atteriĩ: in querelam ꝓsilimꝰ uinurũ qua
munꝰ attendimꝰ qb si nos milla ꝯditio ser.¬
uitutis oppmeret fortasse mens nr̃a muł¬
tis miqͥtatib penis libera deseruiret. Ideo gͦ
ħ que tolleramus grauia credimꝰ qr bella
hostis callidi qͣm sint ꝯͣ nos dura atq intol¬

Expanded text:
adversarii nolumus pensare graviora, a quibus plerumque bellis, ut diximus, dum flagellamur, defendimur, dum affligimur, occultamur. Caro enim nostra priusquam resurrectionis incorruptione solidetur, si nullo moerore afficitur, in tentationibus effrenatur. Quis autem nesciat quod multo sit melius ardere flamma febrium, quam flamma vitiorum? Et tamen cum febre corripimur, quia vitiorum aestum qui nos occupare poterat considerare negligimus, de percussione murmuramus. Quis nesciat quod multo sit melius duris in servitio hominibus subjici, quam blandientibus daemoniacis snis atterimur, in querelam prosilimus, nimirum quia minus attendimus quod si nos nulla conditio servitutis opprimeret, fortasse mens nostra multis iniquitatibus pejus libera deserviret. Ideo ergo haec quae toleramus, gravia credimus, quia bella hostis callidi, quam sint contra nos dura atque into
Abbreviated transcription (Latin):
Ndic̾et. slescientem me ex tue sciencie tontẽpla¬
cõe cognosco. Interroganti gͦ responte: id ẽ lul¬
ticiam apͥam himusit̾ cognoscent̾e doce. Qͥ a .ni.
interogaret ip̾e endesideno humilitatis. & di
sibi respond̾e quereret er magisterio asprracõn:
uerbis sequentib declarat᷑. Int̾rogat᷑m tͥipe se
phibuit: sed nil int̾rogando sibingit sam so¬
la de se humilia sentiens. & que nucu̾iter a dño
audiuite: nũc au̾t ocłs meus uidette his nii¬
rum uerbis aꝑte iuditat: quia qͣnto iusus suꝑ¬
ior est auditu. tanto disert ab eo qd̾ pͥms extirit.
& hoc qd̾ post modũper flagella ꝓfecit. Eteꝵ¬

Expanded text:
si diceret: Nescientem me ex tuae scientiae contemplasi diceret: Nescientem me ex tuae scientiae contemplatione cognosco. Interroganti igitur responde, id est stultitiam propriam humiliter cognoscentem doce. Quia enim interrogaret ipse ex desiderio humilitatis, et Deum sibi respondere quaereret ex magisterio aspirationis, verbis sequentibus declaratur. Interrogaturum quippe se perhibuit, sed nihil interrogando subjungit. Nam sola de se humilia sentiens, et quae misericoaudivi te, nunc autem oculus meus videt te. - His nimirum verbis aperte indicat, quia quanto visus superior est auditu, tanto differt ab eo quod prius exstitit, et hoc postmodum per flagella proficit. Se
Abbreviated transcription (Latin):
&e responde michi. Audire ur̾m est: sono aluinde
uenentraurem allopositam commodare. At
semecip̾o surgencia desideria ña ꝑcipere. Ad d̾m
gͦ qui &̾ tacenciũ corda cognoscit loqͥ nr̃m est:
nõ uotib guttuns id qd̃ sentimꝰ ꝓdere: sed ꝓm¬
ꝓtis ad illum desideriis inhiare. Et qr id̾o quisq
interogat ut discere ualeat qd̃ ignorat: ħomini
cognostere. Responde aũt dei est: eum cpi se
hĩmmliter nescientem cognouerit. octustit
inspiracõib erudire. Ait gͦ beatꝰ iob dudi& eqo
loquar ac si diceret. Mutditer deuderia mei ꝑci¬
pe. ut dum hoc tua pietas ꝑcipens adiuuattꝰ
ad te multipliciora consurgant. Hona qͥppe uota
quocions effectum ꝑapuu̾t: multiplitantur
Undealias stpͥtum est. Elgo lamani. qm̃ erax
distime. Non enĩ ait. qr clamaui exauditi ine:
sed clamami qm̃ exaudistime. QIu eñi loqñes
erauditus fuerat. notis ꝓficientib erauditus
clamabat. Intenogabo te: & responde michi. ilt

Expanded text:
errogans. Audire nostrum est, sono aliunde venienti aurem alio positam commodare. Atsemetipso surgentia desideria nostra percipere. Ad Deum ergo, qui et tacentium corda cognoscit, loqui nostrum est non vocibus gutturis id quod sentimus prodere, sed promptis ad illum desideriis inhiare. Et quia ideo quisque interrogat, ut discere valeat quod ignorat, homini cognoscere. Respondere autem Dei, est eum qui se humiliter nescientem cognoverit occultis inspirationibus erudire. Ait ergo beatus Job: Audi, et ego loquar. Ac si diceret: Misericorditer desideria mea percipe, ut dum haec tua pietas percipiens adjuvat, ad te multipliciora consurgant. Bona quippe vota quoties effectum percipiunt, multiplicantur. Unde alias scriptum es exaudisti me; sed clamavi, quoniam exaudisti me. Qui enim loquens exauditus fuerat, votis proficientibus exauditus clamabat: Interrogabo te, et responde mihi. Ac
Abbreviated transcription (Latin):
lus intarnatũ deum cred̾e ꝯtep̃nebat. ⁊ eui
humauitatis indirma despexat: de celo ħ qd̾ qͥ¬
tempserat audiuit. Egd sũ ihs natarenus
q̃ẽ tũ ꝑsequeris. Ac si drẽt. H a me audi de su¬
9gnoste de celo ut tanto ĩ me amplꝰ satra¬
setula deus sum sed illud a me audis qd de
me cred̾e dediguaris. Postꝗꝙͣ .n. lixit iħs adħ
ĩ expressionẽ t̾rene ĩħitationis subdidit Na¬
tis mee infiria stiscipe: ⁊ tue suꝑbie sqͣmaᷤ
me qͣmuis pene oẽ humanũ genꝰ ꝯtegint.
hy poc̾taꝵ tũ specialit̾ ⁊ callidoꝵ homi men¬
tes premũt. Ip̃i ⁊a tulpas suas canto ueh̾e¬
mentiꝰ ꝯbiteri refuguint: qͣnto ͤ stultius uid̾i
ab hominib peitatores er ubestunt. Correpta
itaq sanctitatis fimlacio ⁊ malicia occulta
deprehensa sqͣmas obitit a̾ fensionis. ⁊ ꝗsa¬

Expanded text:
lus incarnatum Deum credere contempsit, et ejus humanitatis infirma despexit, de coelo hoc quod contempserat audivit: Ego sum Jesus Nazarenus quem tu persequeris. Ac si diceret: Hoc a me audi de sucognosce de coelo, ut tanto in me amplius sacrauo quod ante saecula Deus sum, sed illud a me audis quod de me credere dedignaris. Postquam enim dixit, Jesus, adhuc in expressione terrenae inhabitationis subdidit, Natis meae infirma suscipe, et tuae superbiae duritiam amae, quamvis pene omne humanum genus contegant, hypocritarum tamen specialiter et callidorum hominum mentes premunt. Ipsi etenim culpas suas tanto vehementius confiteri refugiunt, quanto se stultius videri ab hominibus peccatores erubescunt. Correpta itaque sanctitatis simulatio, et malitia occulta deprehensa, squamas objicit defensionis,
Abbreviated transcription (Latin):
manet. Isis gͦ equis i. nequissinus arredicatorib uq
tarnasi ipusfu turrrentib̾ ĩ ore ⁊ ĩ cauda potes¬
tas est: q ip̃i qͥdem ꝑułsa ꝑreditando suadendo pre¬
d̾rant: sed remporałib potestatib fulti ꝑ ea se
que retͦ sunt exaltant. Et qr ip̃i apparere despita¬
biles possũt: ab ĩies auditorib suis ꝑ eos sibi rei¬
uerentiã exigt̃e qͦꝵ prõcinus fulturat᷑. uñ hit

Expanded text:
equis, id est nequissimis praedicatoribus ubique carnali impulsu currentibus, in ore et in cauda potestas est, quia ipsi quidem perversa suadendo praedicant, sed temporalibus potestatibus fulti, per ea se quae retro sunt exaltant. Et quoniam ipsi apparere despicabiles possunt, ab iniquis auditoribus suis per eos sibi reverentiam exigunt
Abbreviated transcription (Latin):
illam eiꝰ Subandis ut ego. Qui ꝓuide cũsta
disponcus electos ineoł inde robustiꝰ in inte¬
gritate custodio uude eos ꝑ maxillam le¬
urathan istius labesactari aliqͦ mͦ ab inte¬
cũ diteret Scio quis sis sanctꝰ deu ad quen le¬

Expanded text:
illam ejus? Subaudis ut ego, qui provide cuncta illam ejus? Subaudis ut ego, qui provide cuncta disponens, electos meos inde robustius in integritate custodio, unde eos per maxillam Leviathan istius labefactari aliquo modo ab intecum diceret: « Scio quia sis Sanctus Dei . »
Abbreviated transcription (Latin):
titate uiros ñ amiti̾et: uisi temptares. Sci
Oquippe ñ ẽẽnt si de sanctitatis gła suꝑbirẽt
Et tanco st eiꝰ iire caderent. ꝙͣnto se ĩ siis
uirtutib eleuarent. Sed niro dispensatõis
ordine dũ tẽptant᷑ humiliat᷑ dũ humiliãt᷑
eiꝰ eẽ iam desiñt Bñ gͦ maxilla beemoth iltiꝰ
ꝑforata dr̃c qr electos di uide ꝯt̾i̾t inde amit¬
tit. uñ temptat ut ꝑdat: agit inde ne ꝑeãt
antiqꝰ itat hostis octułtis dei dispensacionib
Sitiens srõꝵ aminas ad int̾itũ temptat uo¬
lens sed ad regnũ temptãdo seruat ĩuitꝰ.
Mꝯaxilla gͦ eiꝰ ꝑforata est: qr eos qͦs tẽptãdo
⁊ mandendo ꝯt̾it: qͣi cũ deglurit amutit
O qr ñ humana sed diuina ꝓuidentia a¬
g it᷑: ut utilitati uistoꝵ ip̃a uetusti adu̾¬
taris aftutia suftraget᷑. qͣtmꝰ cũ elestos tẽp¬
tar: eo magis temp̾tando custodiat bñ ad
beatum iob dr̃. Aut armilla ꝑforabis max¬

Expanded text:
titate viros non amitteret, nisi tentaret. Sancti titate viros non amitteret, nisi tentaret. Sancti quippe non essent, qui de sanctitatis gloria superbirent, et tanto sub ejus jure caderent, quanto se in suis virtutibus elevarent. Sed miro dispensationis ordine dum tentantur humiliantur, dum humiliantur ejus esse jam desinunt. Bene ergo maxilla Behemoth istius perforata dicitur, quia electos Dei unde conterit, inde amittit; unde tentat ut perdat, agit inde ne pereant. Antiquus itaque hostis, occultis Dei dispensationibus serviens, sanctorum animas ad interitum tentat volens, sed ad regnum tentando servat invitus. Maxilla ergo ejus perforata est, quia eos quos tentando, id est mandendo conterit, quasi cum deglutit amittit. Quod quia non humana sed divina providenlitati justorum ipsa vetusti adversarii astutia suffragetur, quatenus cum electos tentat, eos magis tentando custodiat, bene ad beatum Job dicitur: Aut armilla perforabis max
Abbreviated transcription (Latin):
ututum. ⁊ salutis stacũ ꝑcutit ut s̾uet ut q̃
ut ꝯtidant: ex alici qͦ illigat ne surgant Con¬
sid̾et itat homo tũ qͦ adu̾sario bellum genit
diose utent᷑ uulnera quib freqͤntꝰ int̾titit
ꝑforata intelligi ⁊ ałit̾ potest ut ĩ ore te¬
nere dicatur ñ quos iam ꝑfeste pcc̃o impli¬
tat. sed quos adh pcci ꝑsuasionib temptãt
Qͣtmꝰ ei quemlib mandere sit: de pcti eũ
delectatione temptare mandend̾ quidẽ sed
ñ deg lutiend̾ acceꝑat paulum qñ illũ post
tot reuelationũ sullimsa stinnulis carnis
agitabat. T̃unt gͦ tũ ꝯͣ illum litentiam accepit¬
temptatitins ĩ maxilla eum tenuit sed per¬
forata Qau uͦ elatus perire pot̾at: temptatꝰ
est ne ꝑiret. Temptatio gͦ illa nõ uorago
intioꝵ sed̾ custodia meritoꝵ fuit ꝙ leinachã
iste sarigando cũ ĩ asfuitõne ꝯs̾uit sed nõ
ĩ culpam capiendo deuorauit. Elatos ã ĩ sanc¬

Expanded text:
virtutum et salutis statum percutit, ut servet; uvirtutum et salutis statum percutit, ut servet; uut concidant, ex alio quoque ligat, ne surgant. Consideret itaque homo cum quo adversario bellum gerat,diose vitentur vulnera, quibus frequenter interficitperforata intelligi et aliter potest, ut in ore tenere dicatur non quos jam perfecte peccato implicavit, sed quos adhuc peccati persuasionibus tentat, quatenus ei quemlibet mandere sit de peccati eum delectatione tentare. Mandendum quidem, sed non deglutiendum acceperat Paulum, quando illum post tot revelationum sublimia stimulis carnis agitabat . Tunc ergo cum contra illum licentiam tentationis accepit, in maxilla eum tenuit, sed perforata. Qui vero elatus perire poterat, tentatus est ne periret. Tentatio ergo illa non vorago vitiorum, sed custodia meritorum fuit, quia Leviathan iste fatigando eum in afflictione contrivit, sed non in culpa capiendo devoravit. Elatos autem in sanc