comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtͣ me rabies ꝯcitata sit. noui cu¬
mulos tuos. simplicitatẽ quã om̃s
p̃dicãt nõ ignoro ꝑ illiꝰ stulticiã.
tua in me malicia debachata ẽ
Quẽ ego si epła mã repuli: ne solꝰ
hab̾e uidearis bacłm lnt̾aꝵ non
debes turpitudinẽ simłare u̾boꝵ.
quã nusquã om̃ino legisti s ĩtelli
sti ⁊ turbatꝰ in qͦ figas gradũ non
reꝑis. Modo pp dicis a me ẽẽ cõpo¬
sitam. nũc ab eo ad te debuisse tͣns¬
mitti: cui missa ẽ rursum ĩiusti¬
ciam scͥbentis argues ẽt si sc̃pta
sit ab illo siue nõ scͥpta. ad te nicħ
ꝑtine testaris : qͥ p̃cessoris eiꝰ hãs
testimoniũ. ⁊ rogantẽ romã ut eã
illustrares p̃sentia tua. oppiduli
tui amore ꝯtẽpseris.Si a me fictã
epłam suspicaris. cur eã ĩ romane
eccłiȩ chartario nõ reqͥris: ut cũ
dep̃hendis ab ep̃o nõ datã mani-¬
festissime cͥminis reũ teneas. ⁊ neqͣ¬
qͣm aranearũ mͥ opponas cassicłos.

Expanded text:
contra me rabies concitata sit, novi cucontra me rabies concitata sit, novi cuniculos tuos. Simplicitatem 549 quam omnes praedicant, non ignoro. Per illius stultitiam tua in me malitia debacchata est; quam ego si epistola mea repuli, ne solus habere videaris baculum litterarum, non debes turpitudinem simulare verborum, quam nusquam omnino legisti; sed intellsti; et turbatus, in quo figas gradum non reperis. Modo enim dicis a me esse compositam, nunc ab eo ad te debuisse transmitti, cui missa est. Rursum injustitiam scribentis arguis; etiam si scripta sit ab illo, sive non scripta, ad te nihil pertinere testaris, qui praecessoris ejus habeas testimonium, et rogantem Romam, ut eam illustrares praesentia tua, oppiduli tui amore contempseris. Si a me fictam epistolam suspicaris, cur eam in Romanae Ecclesiae chartario non requiri? ut quum deprehenderis ab episcopo non datam, manifestissime criminis reum teneas: et nequaquam aranearum mihi opponas cassiculos,
Abbreviated transcription (Latin):
cõmunione macłatũ:da librũ.
ꝓfer epłam nusquã oĩo reꝑies.
qͣ putabas om̃s tuis sermonibus
credit᷑os. adlis qño testimoniũ de
scͥpt̾is in eũ tã iniuriose posiusti.
ut ego id repet̾e mõ ore ñ audeam.
nõ audes repet̾e qͥ tacendo ãplius
cͥminaris.& qͥa ñ habes qđ obicias.
simulas u̾ecundiã. ut lector te pu¬
tet mͥ partẽ. qͥ m̃tiens nec tue aĩe
peꝑcisti. Qd ẽ illud testimonium
de scͥpturis qd de tuo illo pudẽtis¬
simo ore nõ exxat. s̾ aut qd̾ ĩ scĩs
libris pot̾ turpe memorari:Si
erubescis loqͥ: scribe saltẽ. ut ñ
ꝓcacitatis ꝓpͥus sermo ꝯuncat.
Ut cet̾a fileam ex hoc uno capło cõ-¬
ꝓbabo: ferreã te frontẽ possidere
fallaciȩ. U ide qͣntũ timeã cͥmina¬
tionem tuã. si ꝓtułis qd minaris.
mã er̃ uniu̾sa q̃ tua s̃. Ego ĩ ui¬
gilantio tͥ respondi. eadẽ ꝵ accu¬
sabat q̃ tu postea ⁊ amicus laudaᷤ.
et inimicꝰ accusas. Scio a qͦ illiꝰ

Expanded text:
communione maculatum? Da librum, communione maculatum? Da librum, profer epistolam, nusquam omnino rqua putas omnes tuis sermonibus credituros, addis: « Quando testimonium de Scripturis in cum tam injuriose posuisti, ut ego id repetere meo ore non audeam. » Non audes repetere, qui tacendo amplius criminaris. Et quia non habes quod objicias, simulas verecundiam, ut lector te putet mihi parcere, qui mentiens nec tuae animae pepercisti. Quod est illud testimonium de Scripturis, quod de tuo illo pudentissimo ore non exeat? Aut quid in sanctis Libris potest turpe memorari? Si erubescis loqui, scribe saltem, ut nos procacitatis proprius sermo convincat. Ut caetera sileam, ex hoc uno capitulo comprobabo, ferream te frontem possidere fallaciae. Vide quantum timeam criminationem tuam. Si protuleris quod minaris, mea erunt universa quae tua sunt. Ego in Vigilantio tibi respondi. Eadem enim accusabat, quae tu postea et amicus laudas, et inimicus accusas. Scio a quo illius
Abbreviated transcription (Latin):
nĩ ut scrib̾ tͥ romȩ insidias
cõcitar̃ ⁊ mem̃datas scedulas
te dormiente furati s̃. Qͥs papã
theophilũ adu̾sꝰ ꝑ duelles in
egipto suscitauit. quis regũ sci¬
ta. qͥ orb̾ in hac parte ꝯsensũ ⁊
głiam istũ ab adolescentia theo¬
philum fuisse adiutorẽ ⁊ disci
docuerit: et tu postquam hic
ep̃s factꝰ ẽ. alexandriȩ nõ fu̾is.
et audes dicẽ in sugillatiõe mĩ:
magistros mõs nec accuso nec
muto. Qd si uerũ ẽ suspectã mͥ
facis ꝯu̾sationẽ tuã. nec dãpno
ut cͥminaris institutores mõs
s metuo illud ỹsaie: ue qͥ dict̃
malũ bonũ ⁊ bonũ malũ. qui
ponũt tenebras lucẽ ⁊ lucẽ tene¬
bras qͥ dicũt amarũ dulce⁊ dul¬
ce amarũ. Tu aut̃ dũ int̾ mulsũ
magistroꝵ ⁊ uenena parit̾ bibis.
a magistro apło recessisti. qͥ doces
et̃ angłm ⁊ se si in fide errau̾int:
qͥd somnies nescio. Ubi pp eum
scͥpsi heretica ap̃o alexandriam

Expanded text:
mei, ut scribis, tibi Romae insidias mei, ut scribis, tibi Romae insidias concitarunt, et inemendatas schedulas, te dormiente, furati sunt: quis papam Theophilum adversus perduelles in Aegypto suscitavit? Quis regum scita? quis orbis in hac parte consensum? Et gloriaris te ab adolescentia 548 Theophili fuisse auditorem et discipsita numquam docuerit, et tu postquam hic episcopus factus est, Alexandriae non fueris. Et audes dicere in suggillationem mei, Magistros meos, nec accuso, nec muto. Quod si verum est, suspectam mihi facis conversationem tuam. Nec enim damno, ut criminaris, institutores meos, sed metuo illud Isaiae: Vae qui dicunt malum bonum, et bonum malum: qui ponunt tenebras lucem, et lucem tenebras: qui dicunt amarum dulce, et dulce amarum . Tu autem dum inter mulsum magistrorum et venena pariter bibis, a magistro Apostolo recessisti, qui docet etiam Angelum et se, si in fide erraverint,quid somnies, nescio. Ubi enim eum scripsi haeretica apud Alexandriam
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ inunicũ fidei. nec stͣ eccłiã
bella susciꝑe. qͦs pͥus tẽptauit
doloris fuisse nõ ꝑfidie nec alt̾iꝰ
appetisse innocentiã. s suã ꝓba¬
re uoluisse. Impiũ putas post
sententias sac̾dotũ imꝑiale rescͥp¬
tum. qͥ quale sit nouerit ipse
qͥ m̾uit. Iuid tͥ uidet᷑ de his qͥ
dãpnati palacia obsidẽt. ⁊ fac¬
to cuneo fidẽ xͥ in uno hoĩe ꝑ¬
sequunt᷑ M eȩ aut̃ cõmunionis
et pape theophili nullũ alium
testem uocabo: nͥ ipsũ q̃m a me
lesũ simulas. cuiꝰ epłas ad me
semꝑdatas ẽt̃ eo tp̃re ñ ignoras
qͦ mͥ eas reddi ꝓhibebas.⁊ cotidie
missis tabellariis inimicũ eius
amicũ nr̃m ⁊ fami liarissimũ
iactitabas. ⁊ ea q̃ nũc impudent̾
scrib: m̃tiebaris ut illiꝰ ꝯtͣ nos
odia ꝯcitares. ⁊ iniuriȩ dolor:
fidei fieret opp̃ssio.S uir prudẽs
et apłice sapientie tp̃re ac rebus
ur̃as ꝯtͣ nos insidias. S discipłi

Expanded text:
esse inimicum fidei, nec contra Ecclesiam esse inimicum fidei, nec contra Ecclesiam bella suscipere: quod prius tentavit, doloris fuisse, non perfidiae: nec alterius appetisse innocentiam, sed suam probare voluisse. Impium putas, post sententias sacerdotum imperiale rescriptum? quod quale sit, noverit ille qui meruit. Quid tibi videtur de his, qui damnati, palatia obsident, et facto cuneo, fidem Christi in uno homine persequuntur? Meae autem communionis, et Papae Theophili, nullum alium testem vocabo, nisi ipsum quem a me laesum simulas, cujus epistolas ad me semper datas, etiam eo tempore non ignoras, quo mihi eas reddi prohibebas, et quotidie missis tabellariis, inimicum ejus amicum nostrum et familiarissimum jactitabas, et ea quae nunc impudenter scribis, mentiebaris, ut illius contra nos odia concitares, et injuriae dolor, fidei fieret oppressio. Sed vir prudens et Apostolicae sapientiae, tempore ac rebus vestras contra nos insidias. Si discipuli
Abbreviated transcription (Latin):
cordi ẽ. om̃sq ad nos uenientes
leta humanitatis fronte susci¬
pius. Uerem p̃ ne maria cũ
ioseph locũ nõ inueniat ĩ diu̾¬
sorio ne nob̾ iħs dicat exclusus.
hospes erã ⁊ ñ suscepistis me.
Solos hereticos nõ recipimꝰ. qd̃
uos solos recipitis. P ropositum
qͥppe nob̾ ẽ pedes lauare ueni¬
entium nõ m̾ita discut̾e. Re¬
cordare fr̃ ꝯfessionis eiꝰ ⁊ pecto¬
ris qd fͦlagella secuer̃. mem̃to
carteris. tenebraꝵ. exilii. metal¬
loꝵ et nõ indignab̾is hospitio
tͣnseuntẽ susceptũ. An idõ tibi
rebelles uidemur qr calicẽ aquȩ
frigide in noĩe xͥ sitientibꝰ porri-¬
gimus: Uis scire uñ illũ ⁊ nos
plꝰ amare. ⁊ tu odisse plus debeaᷤᷤ.
hereticoꝵ factio nuꝑ fugata de
egipto ⁊ alexandria se ierłimã
ꝯtulit. ⁊ huic uoluit copulari.
ut quoꝵ ẽẽt dolor unꝰ una fie¬
ret et accusatio. I uos iste repu¬
lit sp̃uit. abiecit dicens: se nõ

Expanded text:
cordi est; omnesque ad nos venientes, cordi est; omnesque ad nos venientes, laeta humanitatis fronte suscipimus. Veremur enim ne Maria cum Joseph locum non inveniat in diversorio, ne nobis Jesus dicat exclusus: Hospes eram, et non suscepistis me . Solos 547 haereticos non recipimus, quos vos solos recipitis. Propositum quippe nobis est pedes lavare venientium, non merita discutere. Recordare, frater, confessionis ejus, et pectoris quod flagella secuerunt. Memento carceris, tenebrarum, exsilii, metallorum, et non indignaberis hospitio transeuntem esse susceptum. An ideo tibi rebelles videmur, quia calicem aquae frigidae in nomine Christi sitientibis scire unde illum et nos plus amare, et tu odisse plus debeas? Haereticorum factio nuper fugata de Aegypto et Alexandria, se Hierosolymam contulit, et huic voluit copulari, ut quorum unus esset dolor, una fieret et accusatio. Quos ille repulit, sprevit, abjecit, dicens se non
Abbreviated transcription (Latin):
m̃cedẽ stabulario polliceri. sic
gunt filiũ legis ẽẽ susceptum:
Esto. ego te leserã. ⁊ qͥbꝰdã ut dicis
stimuł ad maledictoꝵ insaniam
ꝓuocarã. qͥd cõm̃uit homo latens
ut nudares cicatricẽ eiꝰ. ⁊ abductã
cutẽ insꝑato dolore rescindez :ñne
etiã si ille dignꝰ ẽẽt ꝯtumeliis tu
face̾ nõ deb̾es ꝯAut ego fallor aut
illud ẽ uerũ q̃d płimi iactitãtes
origenistarũ hostes in illo ꝑseqͥ.
et sub occasione uniꝰ: in utrũq
seuire. Si pape theophili sentẽtiis
delectaris.⁊ nefas putas põtificũ
decreta ꝯuelli. qͥd de cet̾is dicis qͦs
ipse dãpnauit. qͥd de papa anasta¬
sio de quo nulli ut ais uer̃ uidet᷑.
ut tante urb sac̾dos uł innocẽti
tͥ iniuriã facẽ potu̾it. uł absenti.
scindi. s qd unꝰquisq suo ꝑiculo
faciat qͥ ⁊ͥ uidetur ⁊ ipse nou̾it
qͦmͦ de suo iudicio iudicandum
sit. Nob̾ in monast̾io hospitalitas

Expanded text:
mercedem stabulario polliceri? Sic mercedem stabulario polliceri? Sic gum filium legis esse susceptum? Esto, ego te laeseram, et quibusdam, ut dicis, stimulis ad maledictorum insaniam provocaram: quid meruit homo latens, ut nudares cicatricem ejus, et obductam cutem, insperato dolore rescinderes? Nonne etiam si ille dignus esset contumeliis, tu facere non deberes? Aut ego fallor, aut illud est verum quod plurimi jactitant, te Origenistarum hostes in illo persequi, et sub occasione unius in utrumque saevire. Si papae Theophili sententiis delectaris, et nefas putas Pontificum decreta convelli, quid de caeteris dicis, quos ipse damnavit? Quid de papa Anastasio, de quo nulli, ut ais, verum videtur, ut tantae urbis sacerdos, vel innocenti tibi injuriam facere potuerit, vel absenti? scindi; sed quod unusquisque suo periculo faciat, quod sibi videtur, et ipse noverit, quomodo de suo judicio judicandum sit. Nobis in monasterio hospitalitas
Abbreviated transcription (Latin):
more tuo loq̃ris. ⁊ de qͦ supͣdia̾as:
ego tͥ etiã furenti satis faciã. Nũc
dicis qͥd tͥ uidet᷑: habes ne ultra
aliqͥd que neruos tue loqͣcitatis
intendas. ⁊ indignaris si piti
de loqͥ te arguã. cũ comediarũ
turpitudines ⁊ scortoꝵ amatoꝵ¬
q ludicra eccłiasticꝰ scͥptor assu-¬
mas: Porro qͥ int̾rogas qño pape
theophili sententiã seqͥ ceꝑim eiq
fidei cõmunione sociatus sim.
et tͥ ipse respondes. tũc credo qñ
paulũ quẽ ille dãpnau̾at sum¬
mo nisu ⁊ oĩbꝰ studiis defẽdebas.
qño eũ ꝑ imꝑiale scriptũ ieciꝑe
sacerdotiũ q̃d ep̃ali iuditio ami¬
serat instigabas. Non pͥus pro
me respondebo quã de alloꝵ in¬
uriis loqͣr. Cuiꝰ est humanitatiᷤᷤ
cuiꝰ ue clem̃tie. insultare alioꝵ
miseriis. ⁊ uuln̾a cutis alienȩ
monstrare. sic ne te docuit ille
samarites seminecẽ ad stabulũ
repon̾e. oleũ plagis infundere.

Expanded text:
more tuo loqueris, « Ut de quo supra dixeras, more tuo loqueris, « Ut de quo supra dixeras, ego tibi etiam furenti satisfaciam: nunc dicis, Quid tibi videtur: habesne ultra aliquid, quo nervos tuae loquacitatis intendas? » Et indignaris si putide te loqui 546 arguam, cum Comoediarum turpitudines et scortorum amatorumque ludicra ecclesiasticus scriptor assu Porro quod interrogas, quando papae Theophili sententiam sequi coeperim, eique fidei communione sociatus sim, et ipse tibi respondes, « Tunc credo, quando Paulum quem ille damnaverat, summo nisu et omnibus studiis defendebas: quando eum per imperiale scriptum recipere sacerdotium, quod episcopali judicio amiserat, instigabas. » Non prius pro me respondebo, quam de aliorum injuriis loquar. Cujus est humanitatis, cujusve clementiae, insultare aliorum miseriis, et vulnera cunctis aliena monstrare? Siccine te docuit ille Samarites, seminecem ad stabulum reportare? oleum plagis infundere?
Abbreviated transcription (Latin):
se qͣ pͣp teophilꝰ expositionẽ fidei
nuꝑ edid̾it q̃ ad uos necdũ pue¬
nit. E polliceris qd qͥcqͥd ille sc̃p¬
sit tu seqͣris. Ego me hoc scrip¬
sisse nõ noui. nec istimodi unꝗͣ
litas direxisse.S tu iccuro ad
incerta cõsentis. ⁊ his q̃ qualia
futura s̃ nescis. ut certe decli-¬
nez. ⁊ ad eoꝵ nõ tenearis assen¬
sum. Duas sinodicã ⁊ paschalẽ¬
eiꝰ epłas otͣ origenẽ illiꝰq disci¬
pulos. ⁊ aliã adu̾sũ apollinarẽ
et eundem origenẽ ꝑ hoc ferme
bienniũ int̾pretatꝰ sum ⁊ ĩ ȩdi¬
ficationem eccłiȩ legendas. nr̃e
linguę hominibꝰ dedi. aliud
oꝑum eiꝰ me nescio tͣnstulisse.
et tñ tu qͥ pape theophili dicis
te in om̃ibꝰ sententiam seqͥ caue
ne hoc magistri ⁊ cõdiscipuli
tui audiant. ⁊ offendas quã płi
um ad te epłam dirigens. horta-¬
batur ut ꝑman̾es in fidĩ u̾ita-¬
te. ut nõ mutares ullo t̾rore sen¬
tentiam: que epła polographa
tenet᷑ ab his ad qͦs p̾lata ẽ. ⁊ pꝰ¬

Expanded text:
xpositionem fidei nuper ediderit, quae ad vos necdum pervenit: et polliceris quod quidquid ille scripserit, tu sequaris. Ego me hoc scripsisse non novi, nec istiusmodi umquam litteras direxisse. Sed tu idcirco ad incerta consentis, et his quae qualia futura sint nescis, ut certa declines, et ad eorum non tenearis assensum. Duas, synodicam et paschaleistolas contra Origenem illiusque discipulos, et alias adversum Apollinarium et eumdem Origenem, per hoc ferme biennium interpretatus sum; et in aedificationem Ecclesiae, legendas nostrae linguae hominibus dedi. Aliud operum ejus nescio me transtulisse. Et tamen tu qui papae Theophili dicis te in omnibus sententiam sequi, cave ne hoc magistri et condiscipuli tui audiant, et offendas quamplurium ad te epistolas dirigens, hortabatur ut permaneres in fidei veritate, et non mutares ullo terrore sententiam. Quae epistola holographa tenetur ab his, ad quos perlata est. Et p
Abbreviated transcription (Latin):
urb̃ iudiciũ fugis ut magis ob¬
sidionem barbaricã qͣm pacate
urb̃ ueł sententiã sustin̾e. Esto. p̃¬
teriti anni ego epłam finx̾im: re¬
centia ad orientẽ scͥpta qͥs misit:
in qͥbꝰ papa anastasiꝰ tantis te or
illã prudentiã tuã. ⁊ sales atticos
et scĩ eloquii uenustatẽ. Ab aliis
appet̾is. alioꝵ cͥminatione ꝯ fodis.
et otͣ me furibundꝰ iactas ⁊ loq̃ris.
Nũqͥd ⁊ ego nõ possũ enarrare tu qͦ¬
mͦ de urbe discesseris. qͥd de te in
p̃senti udicatũ sit. qͥd postea scͥptũ.

Expanded text:
urbis judicium fugis, ut magis oburbis judicium fugis, ut magis obsidionem barbaricam, quam pacatae urbis velis sententiam sustinere. Esto, praeteriti anni ego epistolam finxerim. Recentia ad orientem scripta quis misit? In quibus papa Anastasius tantis te ornilem prudentiam tuam, et sales Atticos, et sancti eloquii venustatem. Ab aliis appeteris, aliorum criminatione confoderis, et contra me furibundus jactaris, et loqueris, « Numquid et ego non possum enarrare, tu quomodo de Urbe discesseris? Quid de te in praesenti judicatum sit? quid postea scriptum,
Abbreviated transcription (Latin):
ab alio obiectũ tem̾e suscepit. Uocite¬
rare ⁊ clamita ꝑ cõpita. ꝑ plateas. ñ
est nõ ẽ m̃s liber. ⁊ si m̃s ẽ: scedu¬
las inem̃datas eusebiꝰ furto abstulit
alit̾̃ ego edidi. inimo nec edidi. uni
eas dedi. aut certe paucis. ⁊ tã sce¬
leratus inimicꝰ. tã negligẽtes amici¬
amici fuer̃: ut oĩũ codices ab eo
tuoꝵ sagntas dirige. Qͥd enĩ uul¬
neribus tuis ꝓdest si ego fuero
uulũatꝰ  an solatiũ ꝑcussi ẽ ami¬
cum secũ uid̾e morientẽ Sy ri¬
cii iam in dño morientis ꝓfers
epłam. ⁊ uiuentis anastasii dicta
ꝯtẽpnis: qͥd enĩ tͥ ut ais officere
pot̃ q te ignorante aut scͥpsit aut
forte nõ scripsit: Et si scͥpsit suf¬
ficit tͥ totiꝰ orb̃ testimoniũ. quod
nilli uerũ uidet᷑ ut tante urb̾
sacdos uł innocenti iniuriã facẽ
potuerit uł absenti. Innocentẽ te
uocas ad cuiꝰ int̾p̃tationẽ roma cõ¬
tremuit. Absentẽ: qͥ accusatꝰ res-¬
pondere nõ audes.⁊ tm̃ romanȩ

Expanded text:
temere suscepit. Vociferare et clamita per compita, per plateas: Non est meus liber; et si meus est, schedulas inemendatas Eusebius furto abstulit. Aliter ego edidi, immo nec edidi. Nulli eas dedi, aut certe paucis; et tam sceleratus inimicus, tam negligentes amici fuerunt, ut omnium codices ab eo tuorum sagittas dirigere. Quid enim vulneribus tuis prodest, si ego fuero vulneratus? An solatium percussi est, amicum secum videre morientem? 21. Siricii jam in Domino dormientis profers epistolam, et viventis Anastasii dicta contemnis. Quid enim tibi, ut ais, officere potest, quod te ignorante, aut scripsit, aut forte non scripsit? Et si scripsit, sufficit tibi totius orbis testimonium, quod nulli verum videtur, ut tantae urbis sacerdos, vel innocenti injuriam facere potuerit, vel absenti. Innocentem te vocas, ad cujus interpretationem Roma contremuit. Absentem, qui accusatus respondere non audes. Et tantum Romanae
Abbreviated transcription (Latin):
potuerĩt. nec in scm̃ uirũ ħ
mala ꝯferenda s̃. ut ostendat᷑
ore qͥdẽ ⁊ oscło pacẽ dedisse. ma¬
la at ⁊ dolũ in suo corde seruas¬
se.Sic enĩ argum̃taris. ⁊ ħ s̃¬

Expanded text:
potuerant. Nec in sanctum virum haec mala conferenda sunt, « ut ostendatur ore quidem et osculo pacem dedisse, mala autem et dolum in suo corde servasse. » Sic enim argumentaris, et
Abbreviated transcription (Latin):
tp̃re nauigaris uͥ uix̾is. qͥbꝰ int̾¬
tͦueris: s absit ut qd in te rep̃hẽdo
faciã. ⁊ in eccłiastica disputatione
aniliũ uirgioꝵ deliram̃ta cõpingã.
Hoc solũ prudentie tuȩ dixxisse sut¬
ficiat. ut caueas in alt̾ũ dicẽ qͥcqͥd
in te statĩ retorg̃ri pot̾. In scĩ epi¬

Expanded text:
pore navigaris? ubi vixeris? quibus interfueris? Sed absit, ut quod in te reprehendo, faciam: et in ecclesiastica disputatione, anilium jurgiorum deliramenta compingam. Hoc solum prudentiae tuae dixisse sufficiat, ut caveas in alterum dicere, quidquid in te statim retorqueri potest.
Abbreviated transcription (Latin):
auctori. Si nõ dixxisses amputas
se pessima.⁊ optima reliquisse.
utcũq de luto euad̾es. Hoc ẽ qͣ
destruit strophas ingenioli tui.
et tete hinc inde ꝯstrictũ euad̾e
nõ sinit. Nec in tm̃ abut̾e sĩpli¬
citate lectoris. et sic om̃s qͥ tuã
scͥpturã lecturi s̃ brutos putes
et cũ uuln̾a putresc̾e finas. sano
dicimus nullo m̃bro amputato
est aut̃ simplicitatis pura ⁊ aꝑta
ꝯfessio quã ab om̃ibꝰ italie ep̃is
asseris ẽẽ susceptã. Cred̾em dicẽ¬
ti nͥ me dubitare de te iste liber
nõ pamphili face̾t. Et tñ miror

Expanded text:
auctori. Si non dixisses, amputasse auctori. Si non dixisses, amputasse te pessima, et optima reliquisse, utcumque de luto evaderes. Hoc est quod destruit strophas ingenioli tui, et te hinc 545 inde constrictum evadere non sinit. Nec intantum abutare simplicitate lectoris: et sic omnes qui tuam scripturam lecturi sunt, brutos putes, ut cum vulnera putrescere sinas, sano dicimus, « Nullo membro amputato, est tuae simplicitatis pura et aperta confessio, quam ab omnibus Italiae episcopis asseris esse susceptam. Crederem dicenti, nisi me dubitare de te iste liber, non Pamphili, faceret. Et tamen miror
Abbreviated transcription (Latin):
parte sub hereticoꝵ nũcupatiõe
dãpnau̾is.⁊ ex parte susceꝑis
qͥa nõ mala s bona.⁊ tuȩ ẽẽ fidĩ
iudicabas: Hȩc s̃ de qͥbꝰ que siui
utrũ bona ẽẽnt an mala que in
p̃pħione laudasti. q̃ amputatis
pessimis qͣsi optima remãsisse
ꝯfessus es ⁊ te in u̾ȩ argum̃tatio¬
nis appendi eculeo ut si bona
statĩ audias C ur gͦ q̃ mala s̃
in p̃pħione laudasti.⁊ nõ illud
ad iuntensti qd tu callide simulas.:
Cur q̃ mala erãt ad latinoꝵ no¬
ticiam tͣnstulisti. mala enim
seqͣtur errores ut nota ꝯtẽpnat.
quę nõ nunqͣm ignota miracła
sũt. E audes post hec dicẽ quod
ego auctor scriptoꝵ taliũ sim.
tu aut̃ ut int̾pres in quibꝰ nõ¬
pot̾is solꝰ int̾pretatꝰ fueris. Re¬
cta ista dice̾s. si libri tui ꝑiar
chon p̃pħiunculã nõ haberẽt.
q̃d et ylariꝰ in tͣnsferendis home
liis eiꝰ fec̃. ut et bona et mala
nõ int̾preti s suo imputarent᷑

Expanded text:
parte sub haereticorum nuncupatione parte sub haereticorum nuncupatione damnaveris, et ex parte susceperis, quia non mala, sed bona, et tuae esse fidei judicabas? Haec sunt de quibus quaesivi, utrum bona essent, an mala, quae in Praefatione laudasti, quae amputatis pessimis, quasi optima remansisse confessus es, et te in verae argumentationis appendi equuleo, ut si bona statim audias: Cur ergo quae mala sunt, in Praefatione laudasti? Et non illud adjunxi, quod tu callide simulas: Cur quae mala erant, ad Latinorum notitiam transtulisti? Mala enim sequatur errores; ut nota contemnat, quae nonnunquam ignota miraculo sunt. Et audes post haec dicere, quod ego auctor talium scriptorum sim: tu autem ut interpres, in quibpotueris, solum interpres fueris. Recte ista diceres, si libri tui περὶ Ἀρχῶν Praefatiunculam non haberent. Quod et Hilarius in transferendis ejus Homiliis fecit, ut et bona et mala non interpreti, sed suo imputarentur
Abbreviated transcription (Latin):
Nũc q̃ro a te qͥs tͥ obiec̾it q̃r de ori¬
gene uł abstułis quedã uł adli-¬
deris. uł mutau̾is. ⁊ te qͣsi ĩ ecu¬
innocentiã. ut int̾rogatione stulta.
u̾am ꝑcunctationẽ extenuez. ego
nõ accusaui q̃r origenẽ ꝓ uolun-¬
tate tͣnstułis. hoc enĩ et ipse feci.
siuisq fecer̃. S qr̃ tͣnslationẽ here¬
ticam p̃pħionis tue testimonio
roborazti: Cogis me eadẽ rursꝰ¬
st̾are. et ꝑ mãs lineas incedđe. Di¬
cis enĩ in eodẽ ꝓlogo te ea q̃ ab
hereticis adlita fuerãt ãputasse.
et ꝓ his reposuisse bona. Si he-¬
reticoꝵ mala abstuli gͦ q̃ dimi¬
fisti uł adlidisti aut origenis
erãt aut tua. que utiq qͣsi bona
posuisti. s multa in his mala ne-¬
gare nõ pot̾is. Iuid inqͥes ad me.
origeni imputa. E go pp ea tantũ
quę ab hereticis adita fuerant
cõmutaui. E xpone causas qͣre
hereticoꝵ mala abstułis. ⁊ orige¬
nis integra de reliq̃ris. Nõne ꝑ¬
spicuũ ẽ qͥ mala origenis ea

Expanded text:
a te: quis tibi objecerit, quare de Origene vel abstuleris quaedam, vel addideris, vel mutaveris, et te quasi in equuinnocentiam, ut interrogatione stulta, veram percontationem extenues. Ego non accusavi quare Origenem pro voluntate transtuleris: hoc enim et isiusque fecerunt; sed quare translationem haereticam Praefationis tuae testimonio roborasti? Cogis me eadem rursiterare, et per meas lineas incedere. Dicis enim in eodem Prologo te ea quae ab haereticis addita fuerant, amputasse, et pro his reposuisse bona. Si haereticorum mala abstulisti, ergo quae dimisisti vel addidisti, aut Origenis erunt, aut tua, quae utique quasi bona posuisti. Sed multa in his mala negare non poteris. Quid, inquies, ad me? Origeni imputa: ego enim ea tantum quae ab haereticis addita fuerant, commutavi. Expone causas, quare haereticorum mala tuleris, et Origenis integra dereliqueris? Nonne perspicuum est, quod mala Origenis ex
Abbreviated transcription (Latin):
ab heresi origenis et aliis heresibꝰ
hereses abiecte ⁊̃ ab eccłia: qͣnto
magis hic int̾ hereticos habebit᷑.
mata cõtra fidẽ adinuenit. ⁊ dĩ
eccłiȩ hostis extititꝯHec est uiri
scĩ de te testificatio. sic ab eo ornatꝰ.
aureis ꝓduristi. ut calũpnia¬
reris int̾pretẽ. ut me aꝑtissime
ten̾es cminis reũ: q̃r ꝓ hono-¬
rabili lxm̃um tͣnstulissem. S
qͥd a te qͥ prudenti ꝯsilio cũcta
mod̾aris. ⁊ sic mediꝰ incedis ut
si inuen̾is qͥ tͥ credãt nec anasta¬
sius otͣ te. nec epiphaniꝰ scͥpse¬
rint. nͥ ipse epłe reclamau̾int
et freg̾int tue frontis audaciã.
statĩ iudiciũ utͥusq ꝯtẽpnas.
et nõ ad te ꝑtineat siue scͥpse¬
rint siue nõ scͥpserĩt. qͥa de¬

Expanded text:
ab heresi Origenis et aliis heresibus hereses abiectae sunt ab ecclesia, quanto magis hic inter heremata contra fidem adinvenit, Dei Ecclesiae hostis exstitit! » Haec est viri sancti de te testificatio: sic ab eo ornatus,aureis produxisti, ut calumniareris interpretem, et me apertissimi teneres criminis reum, quare pro honorabili charissimum transtulissem. Sed quid ad te, qui prudenti consilio cuncta moderaris, et sic medius incedis, ut si inveneris qui tibi credant; nec Anastasius contra te, nec Epiphanius scripserint; nisi ipsae epistolae reclamaverint, et fregerint tuae frontis audaciam, statim judicium utriusque contemnas, et non ad te pertineat, sive scripserint, sive non scripseri
Abbreviated transcription (Latin):
pontificis cõfessorisq paulini ⁊ de¬
multa miracła ⁊ q̃ pͥus ad me fa¬
Inde ꝯtendi egiptũ. lustraui mona¬
steria nitrię. ⁊ int̾ sc̃oꝵ choros as¬
pides lat̾e ꝓsperi. Protinꝰ concito
gradu bethleẽ meã reu̾sus sũ. uͥ
adoraui p̃sepe. et incunabula sal¬
uatoris. Uidi qͦ famosissimũ locũ.
nec me merti tradidi ocio. ẜ młta
didici quȩ añ nesciebã. E uid ãt de
me romȩ iudicatũ sit. ⁊ qͥd postea
scͥptũ nolo taceas. p̃sertĩ cũ hãs

Expanded text:
pontificis confessorisque Paulini, et depontificis confessorisque Paulini, et demulta miracula; et quae prius ad me faInde contendi Aegyptum, lustravi monasteria Nitriae, et inter Sanctorum choros aspides latere perspexi. Protinus concito gradu Bethleem meam reversus sum, ubi odoravi praesepe et incunabula Salvatoris. Vidi quoque famosissimum lacum, nec me inerti tradidi otio; sed multa didici, quae ante nesciebam. Quid autem de me Romae judicatum sit, et quid postea scriptum, nolo taceas, praesertim cum habeas
Abbreviated transcription (Latin):
interĩ homo elog̃ntissimꝰ arte lud̾
rethorica. ⁊ simłas te p̃t̾ire q̃ dicis.
ut qͥ obiecta ꝓbare nõ pot̾as. quasi
p̃t̾missa facias cͥminosa. Hec ẽ tua
tota simplicitas. sic amico parcis. ⁊
reseruas te ad tͥbunalia uidicum.
ut aceruũ cͥminũ mͥ dũ parcis
cũ scõ Uincentio presbitõ ⁊ adoles
cente fr̃e. ⁊ aliis monachis qͥ nũc
ierłime cõmorant᷑. nauĩ ĩ romano
portu securꝰ ascẽdi. maxima me
scõꝵ freq̃ntia ꝓseq̃nte. Ueni regiũ ĩ
scylleo litore paululũ steti. uͥ uet̾es
et in saciabilem caribdis uoraginẽ.
Cũq mͥ accole loci illiꝰ multa narra¬
rent darentq ꝯsiliũ ut nõ ad ꝓthei
colũpnas ẜ ad diones portum naui-¬
garem. illũ fugientiũ et turbatoꝵ.
hũc securi hom̃is ẽẽ cursũ. malui
ꝑ maleas ⁊ cycladas cyprũ ꝑgere. uͥ
susceptꝰ a uen̾abili ep̃o epiphanio
cuiꝰ testimonio głiaris ueni antio¬
chiam uͥ fruitus sũ cõmunione

Expanded text:
ssimus arte ludis rhetorica, et simulas te praeterire quae dicis, ut qui objecta probare non poteras, quasi praetermissa facias criminosa. Haec est tua tota simplicitas, sic amico parcis, et reservas te ad tribunalia judicum, ut acervum criminum mihi, dum parcis, cum Sancto Vincentio Presbytero et adocente fratre, et aliis monachis, qui nunc Hierosolymae commorantur, navim in Romano portu securus ascendi, maxima me Sanctorum frequentia prosequente. Veni Rhegium, in Scyllaeo littore paululum steti, ubi veteres et insatiabilem Charybdis voraginem. Cumque mihi accolae illius loci multa narrarent, darentque consilium, ut non ad Protei columnas, sed ad Jonae portum navigarem: illum enim fugientium et turbatorum, hunc securi hominis esse cursum, malui per Maleas et Cycladas Cyprum pergere. Ubi susceptus a venerabili episcopo Epiphanio, cujus tu testimonio gloriaris, veni Antiochiam, ubi fruitus sum communione
Abbreviated transcription (Latin):
adu̾sum te epłam ⁊ orb̃ agnoᷤᷤ¬
cit: et autenticã in manꝰ tua ᷤ
uenisse cõuincimꝰ. ⁊ miror
qͦ pudore ĩmo qͣ impudentia
neges qͥ uerũ eẽ nõ ambigis.
E iggo pollutꝰ erit epiphamiꝰ qui tͥ
pacẽ dedit et dolũ in suo corde ser-
uauit. Cur nõ illud ueriꝰ sit q̃d
te pͥmũ monu̾it. qͥ uolu̾it emen¬

Expanded text:
am, et orbis agnoscit, et authenticam in manus tuas venisse convincimus: et miror quo pudore, immo qua impudentia neges, quod verum esse non ambigis? Ergo pollutus erit Epiphanius, qui tibi pacem dedit, et in suo corde dolum servavit. Cur non illud verius sit, quod te primum monu
Abbreviated transcription (Latin):
et̃ tͥ q nemo obiecit. ⁊ deluis qͥ
nullus accusat. Ais enĩ qd in mĩs
litt̃s leg̾is. Dic qͥs tͥ ꝑmisit ut
int̾pretans quedã auferres q̃dam
cõm̃tariis tius q̃dã de origene.
q̃dã de apollinare. q̃dã a te ipso
scribes.⁊ nõ de origene totũ aut
a te. aut ex alio. in te int̾im dum
aliud agis. cͥmen fortissimũ ꝑdi¬
ces memores ẽẽ deb̾e. Dicis enĩ ĩ
cõm̃tariis mĩs q̃dã de origene q̃dã
de apollinare. q̃dã ex me ip̃so po-¬
suisse. Si gͦ apollinaris s̃ et orige¬
nis q̃ sub alioꝵ noĩe posui qͦmͦ ĩ
libris tius mͥ crim̃ umpingis. q̃d
qño scribo alios: hoc dic̃ qͥdã. sic
suspicat᷑ aliꝰ ille ⁊ qͥdã ego sim: int̾
apollinarẽ et didimũ.⁊ explana-

Expanded text:
 quod nemo objicit, et diluis quod nullus accusat. Ais enim quod in meis litteris legeris: « Dic quis tibi permisit, ut interpretans quaedam auferres, quaedam Commentariis tuis, quaedam de Origene, quaedam de Apollinario, quaedam de te ipso scriberes, et non de Origene totum, aut ex te, aut ex alio? » Interim in te dum aliud agis, crimen fortissimum prodices memores esse debere. Dicis enim me in Commentariis meis, quaedam de Origene, quaedam de Apollinario, quaedam ex me ipso posuisse. Si ergo Apollinarii sunt et Origenis, quae sub aliorum nomine posui: quomodo in libris tuis mihi crimen impingis, quod quando scribo: « Alius hoc dicit; Quidam sic suspicatur; » alius ille, et quidam, ego sim. Inter Apollinarium et Didymum explana
Abbreviated transcription (Latin):
huc rursus adueheret. bidui
tm̃ aquilei efuerit. ut raptim
⁊ ex tp̃re ꝯtra nos dictate epłam
cog̾eris : libri. enĩ tui qͦs limasti
ꝑ trienniũ disertiores s̃ nͥ forte
nõ fuit in p̃sentiarũ qui tuas
em̃daret nenras. ⁊ iccuro õe iter
dictionis tue absq pallad arte
incidit᷑. Tam aꝑtum tp̃ris m̃da¬
cium ẽ ut nõ dicã respõdẽ sed
leg̾e bidui mã scͥpta ñ occurre¬
ris. E x qͦ apparet te illã epłam
si tumultuaria dictio ẽ. nimiũ¬

Expanded text:
huc rursus adveheret, biduum huc rursus adveheret, biduum tantum Aquileiae fuerit, ut raptim et ex tempore contra nos dictare epistolam cogereris? Libri enim tui quos limasti per triennium, disertiores sunt? Nisi forte non fuit impraesentiarum, qui tuas emendaret naenias: et idcirco omne iter dictionis tuae, absque Palladis arte, inciditur. Tam apertum temporis mendacium est, ut non dicam respondere, sed legere biduo mea scripta non potueris. Ex quo apparet te illam epistolam,si tumultuaria dictio
Abbreviated transcription (Latin):
diu int̾ nos iurgiũ fu̾it. uidebi¬
dice nõ uolũtatẽ. Inimiciciȩ nr̃ȩ
nob̾ tollũt testimoniũ u̾e peni¬
tentie. Si unũ credimꝰ. si idem᷑ uo¬
lumus ⁊ nolumꝰ ex qͦ firmas nas¬
ci anicicias. ẽt catilina testetur.
si hereticos parit̾ odimꝰ ⁊ uetẽ
eque dãpnamꝰ errorẽ. qͥd contra
nos tendimꝰ cũ eadẽ oppugnemꝰ
cadẽ defendamꝰe lgnosce mͥ q̃d
origenis eruditionẽ ⁊ studium
script᷑arũ añ quã eiꝰ heresim
pleniꝰ nossem in iuuenili etate
q̃d apologiã libroꝵ eiꝰ cano scͥp¬
seris capite. Ante biduũ quã
ad nos epłam scrib̾es libellos
mõs in manus tuas uenisse
testaris ⁊ iocͥco nõ habuisse spa¬
ciumͣ᷑ respõdẽdi. Alioqͥn si me¬
ditatus in nos paratqͦ dixcisses.
flumina iacere nõ cͥmina uide¬
ris. Et qͥs tͥ credit homini u̾acis¬
simo. ut negociator orientaliũ
meiciũ qͥ ⁊ hĩc deportata ued̾e
necesse habebãt ⁊ ibi em̃e que

Expanded text:
Quamdiu inter nos jurgium fuerit, videbiQuamdiu inter nos jurgium fuerit, videbiducere, non voluntatenobis tollunt testimonium verae poenitentiae. Si unum credimus, si idem et volumus et nolumus ex quo firmas nasci amicitias, etiam Catilina testatur, si haereticos pariter odimus, et veterem aeque damnamus errorem, quid contra nos tendimus, cum eadem oppugnemus, eadem defendamus? Ignosce mihi, quod Origenis eruditionem et studium Scripturarum, antequam ejus haeresim plenius nossem, in juvenili aetate quod Apologiam librorum ejus cano scripseris capite. 10. Ante biduum, quam ad nos Epistolam scriberes, libellos meos in manus tuas venisse testaris, et idcirco non habuisse spatium ex otio respondendi: alioqui si meditatus in nos paratusque dixisses, fulmina jacere, non crimina videreris. Et quis tibi credet homini veracissimo, ut negotiator orientalium mercium, qui et hinc deportata vendere necesse habebat, et ibi emere, quae
Abbreviated transcription (Latin):
dixi me indignũ qr hereticorũ
fraudulentias ⁊ ꝑiuria aꝑto ser¬
mone descͥpsi. qͥd ad te qͥ ⁊ catho¬
licum
et u̾acemᷤ te iactas. qui libentiꝰ
me accusas quã te defendis: Nũ
mã defensio accusatio tua ẽ. aut
alit̾ ortodocus ẽẽ nõ pot̾is nͥ me
societas mã aut q̃ ẽ ista pruden¬
tia. accusatꝰ ab aliis accusas aliũ.
ab alio appet̾is: et illi t̾gũ obu̾tẽs
qͥescentẽ ꝯtra te ꝓuocasei estor me
diatorem iłim inuitũ me⁊ repug
Deniq noli accusare: et ego cessabo
defende. Iue ẽ enĩ audientium
edificatio duoᷤ senes int̾ se ꝓpter
hereticos digladiari. p̃sertim cũ
ambo se catholicos uid̾i uelint:
O mittamꝰ hereticoꝵ patrociniũ.
et nulla erit int̾ nos ꝯtentio ẜ od̾
feruore qͦ origenẽ añ laudauimꝰ
nc̃ dãpnatũ toto orbe dãpnemꝰ
sequamur incessu. E rrauimus
iuuenes em̃demꝰ senes. Si fr̃ es
me gaude correptũ. si amcꝰ sũ
de ꝯu̾sione tua debeo gͣculari. qͣn

Expanded text:
ereticorum fraudulentias et perjuria aperto sermone descripsi? Quid ad te, qui et catholicum et veracem te esse jactas, qui libentius me accusas quam te defendis? Num mea defensio, accusatio tua est? Aut aliter orthodoxus esse non poteris, nisi me societas mea? Aut quae est ista prudentia? Accusatus ab aliis, accusas alium. Ab alio appeteris; et illi tergum obvertens, quiescentem contra te provocas. diatorem Jesum, invitum me et repugnDenique noli accusare, et ego cessabo defendere. Quae enim est audientium aedificatio, duos senes inter se propter haereticos digladiari: praesertim cum ambo Catholicos se videri velint? Omittamus haereticorum patrocinium, et nulla erit inter nos contentio. Eodem fervore quo Origenem ante laudavimus, nunc damnatum toto orbe damnemus. sequamur incessu. Erravimus juvenes, emendemur senes. Si frater es, me gaude correctum. Si amicus sum, de conversione tua debeo gratulari. 540
Abbreviated transcription (Latin):
tio ut pꝰ oscłm pꝰ or̃onẽ. neges eũ
otͣ te potiusse scrib̾e qͦmͦ si ꝯtẽdas
nõ potuisse eũ mori. qͥ pauloan
uit̃it. aut certior sit tui rep̃hen¬
sio: qͣm post pacẽ excõmunicatio
Ex nob̾ inqͥt exier̃ s nõ fuer̃ ex
sissent utiq nob̾cũ. Hereticum
post unã ⁊ alt̾am cõmonitionẽ
uitandũ apłs p̃cipit. qͥ utiq
añ qͣm uitet᷑ atq dãpnet̾ eccłia¬
stici gregis portio fuit.Simulq
risũ nõ tenere possũ. qͥ a qͦdam
prudente cõmonitꝰ in laudes epi¬
phanii ꝑsonas. Hic ẽ ille delir
ITic hic qͥ .ui. milia origenis
libros. te p̃sente cantauit. qͥ oĩũ
gentiũ lingͥs p̃dicationẽ ÷ͥ contͣ
origenẽ iniunctã putat. qui ĩõ
eũ legi ꝓhibet. ne alii eiꝰ furta
cognoscant. Lege sepͥta tua. et
ꝓferã tue fidĩ testimoniũ. ut ñ
imm̃ito nẽ a te laudatꝰ ẽẽ uideat᷑.¬

Expanded text:
 orationem, neges eum contra te potuisse scribere: quomodo si contendas non potuisse eum mori, qui paulo ante vixerat, aut certior sit tui reprehensio, quam post pacem excommunicatio. Ex nobis, inquit, exierunt: sed non fuerunt ex utique nobiscum . Haereticum post unam et alteram commonitionem vitandum Apostolus praecipit, qui utique antequam vitetur atque damnetur, Ecclesiastici gregis portio fuit . Simulque risum tenere non possum, quod a quodam prudente commonitus, in laudes Epiphanii personas: « Hic est ille delirus ites; hic qui sex millia Origenis libros, te praesente, cantavit; qui omnium gentium linguis praedicationem sibi contra Origenem injunctam putat; qui ideo eum legi prohibet, ne aliis ejus furta cognoscant. » Lege scripta tua, et proferam tuae fidei testimonium, ut non immerito nunc a te laudatus e
Abbreviated transcription (Latin):
fontẽ habet. qͥd seqͣtur ẽt̃ me ta¬
cente nõ dubitas. Uerũ fac ab
alio qͦlibet amatore origenis libri
huiꝰ titulũ et auctoris uocabu¬
lum cõmutatũ. cur hoc in lati-¬
nam linguã u̾tis. uidelicet ut
testimonio mr̃is. om̃s origenis
scͥptis credent. p̃missa unione
tanti auctoris et testis. nec tibi
sufficit doctissimi uiri apologia
nͥ scribas et ꝓpͥum uolum̃ ꝓ de¬
fensione eiꝰ quibꝰ ꝑ mł̃tos disse¬
minatis tuto iã libros ꝑ iarchon
u̾tis e greco. et hos ipsos ppħione
cõm̃das dicens nõnulla in his ab
hereticis depͣuata q̃ tu de aliorũ
libroꝵ origenis lcõne correxis.
Me qͦ laudas ne tͥ amicoꝵ meorũ
qͥspiã ꝯtradicat. Origenis ħ y p¬

Expanded text:
fontem habet, quid sequatur, etiam me tafontem habet, quid sequatur, etiam me tacente, non dubitas. Verum fac ab alio quolibet amatore Origenis, libri hujus titulum, et auctoris vocabulum commutatum, cur hoc in Latinam linguam vertis? Videlicet ut testimonio Martyris, omnes Origenis scriptis crederent: praemissa munitione tanti auctoris et testis. Nec tibi sufficit doctissimi viri Apologia, nisi scribas et proprium volumen pro defensione ejus: quibus per multos disseminatis, tuto jam libros περὶ Ἀρχῶν vertis e Graeco, et hos ipsos Praefatione commendas, dicens nonnulla in his ab haereticis depravata, quae tu de aliorum librorum Origenis lectione correxeris. Me quoque laudas, ne tibi amicorum meorum quispiam contradicat. Origenis
Abbreviated transcription (Latin):
De pamphili libro nõ ridiculosa ut
tu scrib. sed ridicła mͥ forte res
accidit. ut postquã eusebii asse¬
ruerim illũ ẽẽ nõ pamphili:
ad extremũ dix̾im etiã me ante¬
ãnos płimos hoc putasse qd pãphili
fuerit et añ exẽplar huiꝰ uolu¬
minis mutua. Uide qͣntũ timeã
cachinnos tuos. ut ẽt nũc eadẽ
ingerã de tuo codice qͣsi pãphili
f̾ingi. P ostea uͦ ꝑ int̾p̃tationẽ tuã
q̃stione ꝯtͣ origenẽ toto orbe cõmo¬
ta. inqͥrend exẽplaribꝰ diligentior
fui. et incesariensi bibliotheca eu¬
dephendi quẽ tu solũ sub noĩe
mr̃is edidisti de filio et sp̃u scõ-
in bonã partẽ plerisq blasphe¬
miis cõmutatis et hoc uł didi¬
mum uł te uł aliũ fecisse nescio
quẽ. qd tu aꝑtissime in libris
philium nicħ ꝓprii oꝑis edidis-¬
se. Dic gͦ et tu a quo exẽplar ac¬
ceꝑis. nec mͥ ad subt̾fugiendum
crim̃. mortuos aliqͦs nomines.
Sin aut̃ riuulꝰ iste in tuis cͥniis

Expanded text:
De Pamphili libro, non ridiculosa, ut tu scribis, sed ridicula mihi forte res accidit, ut postquam Eusebii asseruerim esse, non Pamphili, ad extremum dixerim, etiam me annos plurimos hoc putasse, quod Pamphili fuerit, et a te exemplar hujus voluminis mutuatum. Vide quantum timeam cachinnos tuos, ut etiam nunc eadem ingeram. De tuo codice quasi Pamphili fingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eudeprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris philum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: Sin autem rivulus ille in tuis scriniis
Abbreviated transcription (Latin):
obiecta respondi. ⁊ me nõ eẽ here¬
ticum totis uiribꝰ ꝓbare conatꝰ
sum. M isiq hos ipsos apologiȩ
iniuriarũ ⁊ cͥminũ. Q̾ͥd me uis
facẽ bone amice. si taceã uidebor
cͥm̃ agnosce̾. si loqͣr t̾res me gladiiᷤ
tiuis. ⁊ accusatione iã nõ ecłiasti¬
cam s tͥbunaliũ cõminaris. Qͥd
feci. qͥd cõmerui in qͦ te lesi. quia¬

Expanded text:
objecta respondi; et me non esse haereobjecta respondi; et me non esse haereticum, totis viribus probare conatus sum. Misique hos ipsos Apologiae injuriarum et criminum. Quid me vis facere, bone amice? Taceam? Videbor crimen agnoscere. Loquar? Terres me gladiis tuis, et accusationem non jam Ecclesiasticam, sed tribunalium comminaris. Quid feci? quid commerui? in q
Abbreviated transcription (Latin):
luerit dicat ei nõne tͥ p̃ceptũ ẽ
qͥ te ꝑcusserit in maceillam p̃be
ei ⁊ alt̾am. Qͥd enĩ bone uir tibi
p̃ceptũ ẽ ut m̃m erueres ocłm
mͥ effodias. et si paululũ me com-
strophas. ⁊ uulpecłarũ infidias q̃
habitãt in parietinis. de quibꝰ ⁊
ezechiel loquit᷑. Iuasi uulpes in
deserto ꝓpħe tui isrł. Ausculta
qͥd fecis. ita me in tua p̃pħione lau¬
dasti. ut obicẽnt᷑ mͥ laudes tuȩ ⁊ nͥ
me alienũ tanto laudatore dixissẽ
hereticꝰ iudicarer P ostqͣm repuli
cͥmina idest laudes tuas. ⁊ absq
inuidia tui noĩs respondi cͥminibꝰ
nõ cͥminatori. atq ut me catholicũ
ade infamatꝰ ꝓbarẽ inuectꝰ sũ in
hereticos. irasceris. furis ⁊ luculen¬
tissimos libros ꝯtͣ me tu cõponis.
Quos cũ legendos ⁊ cantandos om̃ibꝰ
tradidisses. certatĩ ad me de italia
et urbe roma atq dalmatia sc̾pta
uener̃: quibꝰ me laudator pͥstinꝰ

Expanded text:
luerit, dicat ei: Nonne tibi praeceptum est: luerit, dicat ei: Nonne tibi praeceptum est: Qui te percusserit in maxillam, praebe illi et alteram ? Quid enim, bone vir, tibi praeceptum est, ut me verberes; oculum mihi effodias; et si paululum me commostrophas, et vulpecularum insidias, quae habitant in parietinis, de quibus Ezechiel loquitur: Quasi vulpes in deserto Prophetae tui, Israel ? Ausculta quid feceris. Ita me in tua Praefatione laudasti, ut objicerentur mihi laudes tuae, et nisi me alienum a tanto laudatore dixissem, haereticus judicarer. Postquam repuli crimina, id est laudes tuas, et absque invidia tui nominis, respondi criminibus, non criminatori: atque ut me catholicum a te infamatus probarem, invectus sum in haereticos; irasceris, furis, 539 et luculentissimos libros contra me cudis: quos quum legendos et cantandos omnibus tradidisses, certatim ad me de Italia, et urbe Roma, atque Dalmatia Scripta venerunt, quibus me laudator pristinus
Abbreviated transcription (Latin):
qͣm in hoc magister optime emen¬
dare cupiebas si illi ad qͦs scribis
nichil deliq̃rant. si me quẽ arguis
nõ ad me scͥpseras. et ego tibi tuis
respõdebo sermonibꝰ q̃m em̃dare cu¬
piebas magister indocte eosne qͥ
nõ peccau̾ant an me ad quẽ non
scͥpseras: brutos putas ẽẽ lectores.
et om̃s nõ intellige̾ prudentiã tuã.
immo maliciã quã ⁊ serpens pru-¬
dentior fuit cunctis bestiis in pa-¬
radiso ut a me secretã cominoni¬
tionem fagitez. quẽ publica accu-¬
satione ꝑseq̃ris.⁊ nõ te pudet ac¬
cusationẽ tuã apologiã uocare.
q̃rerisq cur opponã clipeũ pu¬
gioni tuo. ⁊ tͥ quasi religiosus et
scũlus ꝑsonã humilitatis impo-¬
nis ⁊ dicis. si errau̾am qͣre scrib̾
aliis ⁊ nõ me ipsũ redarguis hoc
ipsũ in te retorq̃bo. Iuicqͥd enĩ
me nõ fecisse causaris q̃r nõ fe
cisti. uelut siqͥs pugnis aliquem
calcibꝰq collidens si resistere uo¬

Expanded text:
Quem in hoc, magister optime, emenQuem in hoc, magister optime, emendare cupiebas? si illos, ad quos scribis, nihil deliquerant; si me quem arguis, non ad me scripseras. » Et ego tuis respondebo tibi sermonibus: Quem emendare cupiebas, magister indocte? eosne, qui non peccaverant? an me, ad quem non scripseras? Brutos putas esse lectores, et omnes non intelligere prudentiam tuam, immo malitiam, qua et serpens prudentior fuit cunctis bestiis in paradiso: ut a me secretam admonitionem flagites, quem publica accusatione persequeris; et non te pudet accusationem tuam Apologiam vocare? Quererisque cur opponam clypeum pugioni tuo, et tibi quasi religiosulus et sanctulus personam humilitatis imponis et dicis: « Si erraveram, quare scribis aliis, et non meipsum redarguis? » Hoc ipsum in te retorquebo: Quidquid enim me non fecisse causaris, quare non ipse fecisti? Velut si quis pugnis aliquem calcibusque collidens, si resistere vo
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ censu magno cuꝑe cõꝑatũ.
et nũc humilitatis uerba ꝑstrĩgis
paucis ad te qͣm ad alios ꝓ tuis
maledictis laciꝰ scrib̾e. ⁊ int̾im au¬
dacter fruito imꝑitia tua. Semel
enĩ ꝯfessꝰ es dicens suꝑflua tibi
rep̃hensio fuit in paucis q̃ ꝓtes¬
sa nob̾ habet̾ in om̃ibꝰ nec repre¬
hendam qd cõparatũ codicẽ pro
empto posueris. cũ cõꝑatio eqͣliũ
sit. emptio p̃tii annũciatio ⁊ re-¬
festinante eo qͥ ad te remeabat sor¬
sia e tantũ sensibꝰ respondebo
et te in om̃ibꝰ neqͣquã soloecistã.
ac barbarũ. s m̃dacẽ. subdolũ
impudentẽ eẽ coniuincã.Si ad me¬
tm̃ epłam scrib̃ ut me cõmoneas.
et em̃datũ uel̃ ne cet̾is scandalũ
facias et aliis furentibꝰ uigulent᷑
alii. cur libros cõtra me scrib ad
alios. ⁊ legendos ꝑ satellites tuos
toto orbe disꝑgis. Ubi ẽ sillogismꝰ
tuus qͦ me irretiri conaris. ⁊ loq̃ris.

Expanded text:
quem sensu magno cuperes comparatum, quem sensu magno cuperes comparatum, et nunc humilitatis praestigiis paucis ad te, quam ad alios pro tuis maledictis latius scribere. Et interim audac ter frueris imperitia tua. Semel enim confessus es, dicens: « Superflua tibi reprehensio fuit in paucis, quae professa nobis habetur in omnibus. » Nec reprehendam, quod comparatum codicem, pro empto posueris: cum comparatio aequalium sit; emptio pretii annumeratio: et refestinante eo, qui ad te remeabat, sorογίᾳ. Tantum sensibus respondebo; et te nequaquam soloecistam, ac barbarum, sed 538 mendacem, subdolum, impudentem esse convincam. 7. tolam scribis, ut me commoneas, et emendatum velis, ne caeteris scandalum facias, et aliis furentibus, jugulentur alii: cur libros contra me scribis ad alios, et legendos per satellites tuos toto orbe dispergis? Ubi est syllogismus tuus, quo me irretire conaris, et loqueris? «
Abbreviated transcription (Latin):
num arbitrab̾: nec dicis ut tibi
ferre nõ possumꝰ. ⁊ ingenii acumi¬
oppͥmere te cupimꝰ nͥ semel inscͥ¬
bendo obtinueris pͥncipatũ. ⁊ in¬
arre eloq̃ntiȩ texteris cũctis nob̾
qͥ aliqͥd scire uolumꝰ mutare nõ
habes greci latimiq sermonis sci¬
entiam. ut et greci te latinũ et
latim grecũ putẽt.E papa epi¬
mulq ãmiror qͣ tem̾itate cõtra
tantarũ artiũ uiriũ audeas di¬
cere tu qͥ tot disciplinarũ oculis
uigilas. qͦmͦ uenia donandus es
si erraueris et nõ ꝑpetuo pudoris
silentio ꝯtegendus.: Qd cũ legissẽ
et me putarẽ alicubi in sermone
ceretur harũ bauilꝰ in manus
uener̃ q̃ in me declamasti.Ubi ẽ gͦ
q̃d minaris et dicis qͦmͦ uenia do-¬
nandus es si errau̾is et nõ ꝑpe-¬
tuo pudoris silentio ꝯtegendus.
nͥ forte ꝓ angustia tp̃ris nõ potu¬
isti ea in ordine digerere. aut̃ aliꝗ̃
de eruditis cõducturꝰ eras qui ĩ
ornam̃ta ꝑquireret. Supͣ scribis

Expanded text:
num arbitraris. Nec tibi, ut dicis, ferre non possumus, et ingenii acumiopprimere te cupimus: ne si semel in scribendo obtinueris principatum, et in eloquentiae arce steteris, cunctis nobis qui aliquid scire volumus, mutire non habes Graeci Latinique sermonis scientiam, ut et Graeci te Latinum, et Latini te Graecum putent: et papa Epimulque admiror, qua temeritate contra tantarum artium virum audeas dicere: « Tu qui tot disciplinarum oculis vigilas, quomodo venia donandus es, si erraveris, et non perpetuo pudoris silentio contegendus? » Quod cum legissem, et me putarem alicubi in sermone am proficisceretur harum bajulus, in manus venerunt, quae in me declamasti. » Ubi est ergo, quod minaris, et dicis, « Quomodo donandus es venia, si erraveris, et non perpetuo pudoris silentio contegendus? » Nisi forte prae angustia temporis potuisti ea in ordinem digerere: aut aliquem de cruditis conducturus eras, qui in ornamenta perquireret. Supra scripsisti: