comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
& ad sapĩam ꝓꝑanti necessariã. diuidi philosophiã ⁊ ingens
corpꝰ tiꝰ nenbra disponi. fãciliꝰ enĩ ꝑ partes incognitionẽ totiꝰ¬
aaicimm̃: utinã quid ẽ quemadmodũ unuiersa mundi facies in conspec¬
tũ uenit. ita philosophia tota nob̾ posset occurr̃e. simillimũ mundo spec¬
tacłmi. ꝓ fecto enĩ om̃s mortales in admirõnẽ sui raꝑet. relictis his qͦ nc̃
magna magnoꝵ ignorantia credimꝰ. S quia tonting̃e hoc ñ potẽ. ⁊ sic¬
a nobis aspicienda. quẽ admodũ mundi secreta cernunt᷑. Sapientis qͥd̃
amimꝰ totã molẽ eiꝰ amplectit᷑. n ͨ muiꝰ illam uelocit̾ obit. qͣm celũ aties
nr̃a. Nobis autẽ quib rumpenda caligo ẽ. ⁊ quoꝵ uisus in ꝓximo defic̃.
singła q̃ ostendi faciltꝰ posst̃. uniu̾si ñ dũ capatib. faciã gͦ qd̃ exigis. &
philosophiam inpartes ñ infrustia diuidã. diuidi enĩ illã non c̃cidi utile

Expanded text:
 ad sapientiam properanti necessariam, dividi philosophiam et ingens corpus eius in membra disponi. Facilius enim per partes in cognitionem totiUtinam quidem quemadmodum universa mundi facies in conspectum venit, ita philosophia tota nobis posset occurrere, simillimum mundo spectaculum. Profecto enim omnes mortales in admirationem sui raperet relictis iis, quae nunc magna magnorum ignorantia credimus. Sed quia contingere hoc non potest, est sic nobis aspicienda, quemadmodum mundi secreta cernuntur. Sapientis quidem animus totam molem eius amplectitur nec minus illam velociter obit quam caelum acies nostra; nobis autem, quibus perrumpenda caligo est et quorum visus in proximo deficit, singula quaeque ostendi facilius possunt universi nondum capacibus. Faciam ergo quod exigis, et philosophiam in partes, non in frusta, dividam. Dividi enim illam, non concidi, utile
Abbreviated transcription (Latin):
conuiente. sq̃r ut de illo qͦ conueniat. in hoc uno positã ẽẽ. bea¬
rã uitã ut in nob̾ ratio ꝑfecta sit. hec enĩ sola ñ ssimttcit am¬
mũ. stat contͣ fortunã. inqͦlibet rerũ habiu seruitꝰ: seruit. Id anẽ
unũ bonũ ẽ. qd̾ numqͣm defringit᷑. Is est inqͣm beatꝰ qitẽ nulla res
minorẽ. facit. Tenet sũma. & ne ulli qͥdem nͥ sibi unixꝰ. Nam qui
aliqͥ auxilio sustinet᷑: potẽ. cad̾ẽ.Sialit̾ ẽ: incipient multũ in nob̾
ualere ñ nr̃a. Quis autẽ uult constare fortuna. aut qͥs se prudens
ob aliena mirat᷑: Qd ÷ beata uita: Securitas & beata tͣnqͥllitas.
ac dabit ãi magnitudo. dabit constantia. bene iudicati tenar. Adħ
ordo. decor. Modꝰ in noxia uoluntas ac benigna intenta rõni nͨ unqͣ
ab illa recedens. amabilis simul mirabiłq. Deniq ut breuit̃ tͥ fu¬

Expanded text:
convenit, sequitur ut de illo quoque conveniat, in hoc uno positam esse beaconvenit, sequitur ut de illo quoque conveniat, in hoc uno positam esse beatam vitam, ut in nobis ratio perfecta sit. Haec enim sola non submittit animum, stat contra fortunam; in quolibet rerum habitu securos servat. Id autem unum bonum est, quod numquam defringitur. Is est, inquam, beatus quem nulla res minorem facit; tenet summa, et ne ulli quidem nisi sibi innixus. Nam qui aliquo auxilio sustinetur, potest cadere. Si aliter est, incipient multum in nobis valere non nostra. Quis autem vult constare fortunam aut quis se prudens ob aliena miratur ? Quid est beata vita ? Securitas et perpetua tranquillitas. Hanc dabit animi magnitudo, dabit constantia bene iudicati tenax. Ad hordo, modus, decor, innoxia voluntas ac benigna, intenta rationi nec umquam ab illa recedens, amabilis simul mirabilisque. Denique ut breviter tibi fo
Abbreviated transcription (Latin):
sirsũ isti an deorsũ sonent: Qnͣta dem̃tia ÷ uereri ne in fameris
lb infamib qͣmadmodũ famã extumiusti sine causa. Sit ⁊ illa gͦ
nuimꝗ tim̃ecis nisi fama inssiss. Num qͥd decrim̃ti fac̃et uir bomis
miqͥs rumorib sparsus. ne morti qͥdem hoc apud uos noceat. Et hec
malã molitionẽ ht̃. nemo eoꝵ qͥ illũ accusat exꝑtus ẽ. Int̾im te¬
meritas ẽ. dampnare qd̃ nescias. At illud seis qͣm multis utilis fit.
qͣm multos liħ̾et torm̃tis. egestate. q̃relis. supliciis. tedio. N sumꝰ
ĩulliꝰ potestate. cũ mors ui nr̃a potestate. sit. Uł.¬
Uto int̾ me teq c̃uemiet. ext̾na corꝑi ad qͥri. corpꝰ in honorẽ
le ẽ ⁊ rõnale. illud huic seruit. Hoc unũ ÷ qd̃ alio ñ refert᷑. sed
oĩa ad se ꝑfert. Nam illa qͦ diuina ratio oĩb p̃posita ẽ. ipsa sub
nullo ẽ. Et hec autẽ nr̃a eadẽ ẽ. qͦ ex illa ẽ. Si de hoc int̾ nos

Expanded text:
susum isti an deosum sonent ? " Quanta dementia est vereri, ne infameris susum isti an deosum sonent ? " Quanta dementia est vereri, ne infameris ab infamibus ? Quemadmodum famam extimuistis sine causa, sic et illa, quae numquam timeretis, nisi fama iussisset. Num quid detrimenti faceret vir bonus iniquis rumoribus sparsus? Ne morti quidem hoc apud nos noceat; et haec malam olitionem habet. Nemo eorum, qui illam accusant, expertus est. Interim temeritas est damnare, quod nescias. At illud scis, quam multis utilis sit, quam multos liberet tormentis, egestate, querellis, suppliciis, taedio. Non sumus in ullius potestate, cum mors in nostra potestate sit. uto, inter me teque conveniet externa corpori adquiri, corpus in honorem nale, est et rationale. Illud huic servit, hoc unum est, quod alio non refertur, sed omnia ad se refert. Nam illa quoque divina ratio omnibus praeposita est, ipsa sub nullo est; et haec autem nostra eadem est, quia ex illa est. Si de hoc inter nos
Abbreviated transcription (Latin):
hoc qd̃ intellig̾̃e debebat falsũ se gerere cognom̃. Quis enĩ ẽẽ. magnꝰ
inpusillo potẽ: Erant illa qͦ tradebant᷑ subtilia. & diligenti intenti¬
one difcenda. ñ quȩ ꝑciꝑe posset. uesanꝰ homo & transocteanũ cogi-¬
qͣreris oĩb eadem st̃. nulli dari faciliora posst̃. S quisqͥs uolet sibi
ipsi illa reddet faciliora. Quomͦ: Equanimitate. Et doleas oportet
itesitias &esurias. & senescas. si tibi longior c̃tigerit int̾ hoĩes mora.
& egrotes. & ꝑdas aliqͥd & ꝑeas. Non ÷ tñ qd̃ istis qͥ te cirtũstrept. cre¬
das. Nicħ horũ malũ ẽ. nicħ intolerabile aut durũ. Ex consensu is¬
tis metus ẽ. Sic mortẽ times qͦm᷑ famã. Qd autẽ stultiꝰ hoĩe uer¬
ba metuente: Clegant̾ demetriꝰ nr̃ solet dic̾e. eodẽ loco sibi ẽẽ. uo¬
ies imꝑitoꝵ qͦ uentre redditos crepitꝰ. Quid enĩ inqͥt mea refert

Expanded text:
hoc, quod intellegere debebat falsum se gerere cognomen. Quis enim esse magnus hoc, quod intellegere debebat falsum se gerere cognomen. Quis enim esse magnus in pusillo potest? Erant illa, quae tradebantur, suptilia et diligenti intentione discenda, non quae perciperet vesanus homo et trans oceanum cogiquerelis, omnibus eadem sunt. Nulli dare faciliora possum, sed quisquis volet, sibi ipse illa reddet faciliora." Quomodo ? Aequanimitate. Et doleas oportet et sitias et esurias et senescas, si tibi longior contigerit inter homines mora, et aegrotes et perdas aliquid et pereas. Non est tamen quod istis, qui te circumstrepunt, credas; nihil horum malum est, nihil intolerabile aut durum. Ex consensu istis metus est. Sic mortem times quomodo famam. Quid autem stultius homine verba metuente ? Eleganter Demetrius noster solet dicere eodem loco sibi esse voces inperitorum, quo ventre redditos crepitus. "Quid enim," inquit, "mea,
Abbreviated transcription (Latin):
eũ intͣuimꝰ mundũ. in quo his legib uiuit᷑. Pacet: pare. Non pla¬
cet: Quacũq uis exi: indignare si qͥd inte iniquȩ ꝓpͥe constittũ
ẽ. D si hec sũmos imosq necessitas obligat: ingr̃am cũ fato euer¬
tere aqͦ oĩa resoluunt᷑. Non ẽ. qd̃ nos tumuliis metiaris. & his mo¬
num̃tis qͣ uianti disparia texunt. Equat om̃s cinis. impares nas¬
cim᷑. pares morim᷑. Idem de urbib qd de urbrũ in colis dico. Lam
ardea capta qͣm roma ẽ. Conditor ille uiris humani ñ talib uos
nec tominũ claritate diinx̃. nisi dũ sumꝰ. Ubi uͦ ad finẽ mortaliũ
uentũ ẽ. Disce inqͥt ambitio omniũ qͣ t̾ram p̃munt. sere miles esto.
ad oĩa patienda pares sumꝰ. Nemo alt̾o fragilior ẽ. nemo inẽstinum
sui cercior. Alexander macedoñ rex disc̾e geometͥam ceꝑat. infelix
sciturꝰ qͣm pusilla t̾ra ẽee. exqͣ numũ occupau̾at. Ita dico in felix ob

Expanded text:
eum intravimus mundum, in quo his legibus vivitur. Placet; pare. Non placet; quacumque vis, exi. Indignare, si quid in te iniqui proprie constitutum est; sed si haec summos imosque necessitas alligat, in gratiam cum fato revertere, a quo omnia resolvuntur. Non est quod nos tumulis metiaris et his monumentis, quae viam disparia praetexunt; aequat omnes cinis. Inpares nascimur, pares morimur. Idem de urbibus quod de urbium incolis dico: tam Ardea capta quam Roma est. Conditor ille iuris humani non natalibus nos nec nominum claritate distinxit, nisi dum sumus. Ubi vero ad finem mortalium ventum est, "discede," inquit, "ambitio! omnium, quae terram premunt, siremps lex esto." Ad omnia patienda pares sumus; nemo altero fragilior est, nemo in crastinum sui certior. Alexander Macedonum rex discere geometriam coeperat, infelix, sciturus, quam pusilla terra esset, ex qua minimum occupaverat. Ita dico: infelix ob
Abbreviated transcription (Latin):
De iñ si sapiens cui corpꝰ molestũ ẽ. nec miser habebit᷑ nec beatꝰ. sed
medio relinquet᷑: uita qͦ eiꝰ nec ad petenda erit. nec fugienda. Qd
aut̃ tam absurdũ qͣm sapientis uitã ad petendã ñ eẽ. Aut qͥd tã
extra fidẽ qͣm ẽẽ. aliqͣm uitã nec adpecendã nec fugiendã: De

Expanded text:
Deinde si sapiens, cui corpus molestum est, nec miser habebitur nec beatus, sed Deinde si sapiens, cui corpus molestum est, nec miser habebitur nec beatus, sed in medio relinquetur, vita quoque eius nec adpetenda erit nec fugienda. Quid autem tam absurdum quam sapientis vitam adpetendam non esse ? Aut quid tam extra fidem quam esse aliquam vitam nec adpete
Abbreviated transcription (Latin):
Am̃ multũ int̾ est utrũ aliqͥd obstet tm̾ an ipediat. Codẽ mͦ uͥtuti
opposita nil detrahunt. ñ ẽ. minor. s munꝰ fulget. Nob̾ forsitan
ũ eque apparet. ac iitet. Sibi eadẽ ẽ. & more. solis obscuri: in
occulto uim suã exercet. Hoc itaq adu̾sus uͥtutẽ posfẽ calanita¬
tes & dampna & imuiriȩ qd̃ adu̾sũ solẽ pot̾ nebula. Inuenit᷑ qͥ¬
dicat. sapientẽ corꝑe parũ ꝓsꝑo usũ. nec miserũ eẽ. nec beatum.
Hic quoq fallit᷑. exequat fortuita uͥtutib & tindem tͥbuit honestĩ
qͣntũ honestate carentib. Quid autẽ fediꝰ qͥd indigniꝰ qͣm comꝑari
ueneranda contẽptis : Uentranda enĩ st̃ iusticia. pietas. fides.
fortitudo. prudentia. Ecoutͣrio ulia st̃. qͦ sepe c̃cing̃t pleniora
iulissimis. crus solidũ & lat̾tos & dentes. & hoꝵ sanitas firmitasq

Expanded text:
quoniam multum interest, utrum aliquid obstet tantum, an inpediat. Eodem modo virtuti quoniam multum interest, utrum aliquid obstet tantum, an inpediat. Eodem modo virtuti opposita nihil detrahunt; non est minor, sed minus fulget. Nobis forsitan non aeque apparet ac nitet, sibi eadem est et more solis obscuri in occulto vim suam exercet. Hoc itaque adversus virtutem possunt calamitates et damna et iniuriae, quod adversus solem potest nebula. Invenitro usum nec miserum esse nec beatum. Hic quoque fallitur, exaequat enim fortuita virtutibus et tantundem tribuit honestis quantum honestate carentibus. Quid autem foedius, quid indignius quam comparari veneranda contemptis ? Veneranda enim sunt iustitia, pietas, fides, fortitudo, prudentia; e contrario vilia sunt, quae saepe contingunt pleniora vilissimis, crus solidum et lacertus et dentes et tororum sanitas firmitasque.
Abbreviated transcription (Latin):
ad beatũ. An quȩ res t̃m ualec ut eruptũ calamitatib int̾ beatõ¬
locet. Non potẽ a dicere qd suꝑ est ut beatissimũ faciat: In sũmo delies
cliuo. Cõmoda st̃ inuicta & incõmoda utraq extra nos. Si ñ ẽ mor
uir bonus qͣmuis oĩb p̃mat᷑ in cõmodis. qͦmͦ non ẽ. beatissimꝰ si ali
cõmodis deficit: Nam quẽadinodũ in cõmodoꝵ oñe usq admiserꝰ
ñ depͥmit᷑. si cõmodoꝵ in opia ñ deducit᷑ abeatissimo. s tã sine cõmo¬
dis beatissinꝰ ẽ. qͣm ñ ẽ. subincõmodis miser. aut potẽ illi eripi bo¬
nũ suũ si potẽ. murui. Paulo ante dicebã ignicłm nicħ conferre
lumim solis. Claritate enĩ eiꝰ qͥcqͥd sine illo lucet abscondit᷑. S que¬
aliqͥd int̾iacet qd̃ nos ꝓhibeat eiꝰ asspectũ: in oꝑe ẽ. Cursu suo fer¬
tur. qͦtiens int̾ nubila luxit: ñ est sereno minor. nec tardior qͥdem

Expanded text:
ad beatum. An quae res tantum valet, ut ereptum calamitatibus inter beatoad beatum. An quae res tantum valet, ut ereptum calamitatibus inter beatolocet, non potest adicere quod superest, ut beatissimum faciat ? In summo deficit clivo? Commoda sunt in vita et incommoda, utraque extra nos. Si non est miser vir bonus, quamvis ommodorum onere usque ad miserum non deprimitur, sic commodorum inopia non deducitur a beatissimo, sed tam sine commodis beatissimus est, quam non est sub incommodis miser; aut potest illi eripi bonum suum, si potest minui. Paulo ante dicebam igniculum nihil conferre lumini solis. Claritate enim eius quicquid sine illo luceret absconditur. " Sed quaealiquid interiacet, quod nos prohibeat eius aspectu, in opere est, cursu suo fertur. Quotiens inter nubila eluxit, non est sereno minor, ne tardior quidem,
Abbreviated transcription (Latin):
bonũ nec malũ uagina gladiũ facit. Gͦ de corꝑe qͥ idem tͥ respon¬
deo. sũpturũ qͥdẽ me si det᷑ electio ⁊ sanitatẽ & iuires. Bonũ autẽ fu¬
turũ uidiciũ de illis meũ ñ ipsa. Est quid̃ inquit sapiens beatꝰ. sum¬
mũ tñ illud bonũ ñ sequit᷑. nisi illi & naturalia instrum̃ta respon¬
deant. Ita miser qͥdem ẽẽ. qͥ uͥtutẽ ht̃ ñ pot̃. Beatissimꝰ autẽ ñ ẽ. qͥ
uaturalib bonis destituit᷑. ut ualitudine. ut membroꝵ integrita¬
te. qd̃ meredibiliꝰ uidet᷑. id c̃cedis aliquẽ in maximis & c̃tinius dolo¬
rib ñ eẽ. miserũ. eẽ. etiã beatũ. Qd̃ leuiꝰ ẽ. negas beatissimũ ẽẽ.
At qͥ si pot̃ uircꝰ esfic̃e ne miser aliqͥs sit: faciliꝰ esficiet. ut beatissimꝰ
sit. ¶mꝰ eñ int̾ ualli a beato ad beatissimũ restat. qͣm a misero

Expanded text:
bonum nec malum vagina gladium facit. Ergo de corpore quoque idem tibi responbonum nec malum vagina gladium facit. Ergo de corpore quoque idem tibi respondeo: sumpturum quidem me, si detur electio, et sanitatem et vires, bonum autem futurum iudicium de illis meum, non ipsa. "Est quidem," inquit, "sapiens beatus; summum tamen illud bonum non consequitur, nisi illi et naturalia instrumenta respondeant. Ita miser quidem esse, qui virtutem habet, non potest, beatissimus autem non est, qui naturalibus bonis destituitur ut valitudine, ut membrorum integritate." Quod incredibilius videtur, id concedis, aliquem in maximis et continuis doloribus non esse miserum, esse etiam beatum; quod levius est, negas, beatissimum esse. Atqui si potest virtus efficere, ne miser aliquis sit, facilius efficiet, ut beatissimus sit. Minus enim intervalli a beato ad beatissimum restat quam a misero
Abbreviated transcription (Latin):
nich impedit᷑a sit bona ualitudo & qͥes. & doloꝵ uacatio. ñ pites illaᷤ:
Quid niꝰ petã. Non qͥa bona st̃. s qͥa scd̃m naturã st̃. & qr bono ame
udicio sument᷑. Qd̃ erit m illis tr̃ bonũ. hoc unĩi bene eligi. Nam
uestẽ qualẽ decet sumo cũ ambulo ut oportet: cũ ceno qͤmadmo¬
dũ debeo. Non cena aut ambulatio. aut uestis bona st̃: s meũ
in his ꝓpositũ seruantis in qͣq re rõni conuenientẽ modũ etiã nc̃
adiuam mundȩ uestis elestio appetenda ẽ hõĩ. Natura enĩ homo
mundꝰ & elegans aĩal ẽ. Itaq ñ ÷ bonũ ꝑse munda uestis. s mim¬
de uestis electio. Quia ñ inre bonũ ẽ. s melectione. Quali actioẽs
nr̃e honeste sc̃. ñ ipsa quȩ agunt᷑. Qd̃ de ueste dixi. idẽ me ditere
de corꝑe existima. Nam hoc quoq nat᷑a ut qͣndã uestẽ aĩo cͥtũde.¬
dit. Uelam̃tũ eiꝰ est. Qͥs autẽ unꝗͣ uestim̃ta estimauit arcula: Nec

Expanded text:
vacatio, non petes illas ?" Quidni petam ? Non quia bona sunt, sed quia secundum naturam sunt, et quia bono a me iudicio sumentur. Quid erit tunc in illis bonum ? Hoc unum, bene eligi. Nam cum vestem qualem decet, sumo, cum ambulo ut oportet, cum ceno quemadmodum debeo, non cena aut ambulatio aut vestis bona sunt, sed meum in iis propositum servantis in quaque re rationi convenientem modum. Etiamnunc adiciam: mundae mundum et elegans animal est. Itaque non est bonum per se munda vestis, sed mundae vestis electio, quia non in re bonum est, sed in electione quali. Actiones nostrae honestae sunt, non ipsa quae aguntur. Quod de veste dixi, idem me dicere de corpore existima. Nam hoc quoque natura ut quandam vestem animo circumdedit; velamentum eius est. Quis autem umquam vestimenta aestimavit arcula ? Nec
Abbreviated transcription (Latin):
s ꝓcurator ẽ: nec se illi cui impositus ẽ. subicte. Nemo liber ẽ Qui
rit. D ut ex barba capillos detonsa negligimꝰ. ita ille dumꝰ ai
uius egresurꝰ hominẽ: qͦ receptacłm suũ conferat᷑. Ignis illudex
ꝑtiuere. qͣm sed̾as ad editũ inf̾antẽ. utrũ ꝓiectũ aues deferant. an
c̃sumat᷑ canib data p̃da marinis. Quid ad illũ qͥ nullas. s tr̃

Expanded text:
sed procurator est nec se illi, cui inpositus est, subicit. Nemo liber est, qui sed procurator est nec se illi, cui inpositus est, subicit. Nemo liber est, qui rit. Sed ut ex barba capilloque tonsa neglegimus, ita ille divinus animus egressurus hominem. quo receptaculum suum conferatur. ignis illud expertinere quam secundas ad editum infantem. Utrum proiectum aves differant. an consumatur Canibus data praeda marinis. quid ad illum, qui nullus est ?
Abbreviated transcription (Latin):
suis uirib. ac se inspatiũ suũ extendat: ñ aliena uita ad sũma nicit᷑
Magnꝰ erat labor ire intelũ. redit cũ hoc iter: ad qd uatꝰ ÷ uadit auda¬
citer. contẽptor omniũ. Nec Adpet unia respicit. aurũq ⁊ argentũ
illis in qͥb iacuere tenebris dignissima. ñ ad hoc estimat. Splendorẽ
qͦ imꝑiciores uerb̾ant ocłos. s alt̾o celo. ex qͦ illa se creuit cupiditas
nra ⁊ effodit.Siͦt inqͣm alibi positas ẽẽ. diuitias. qͣm qͦ cõg̾̃unt᷑.
Animũ impleri deb̾e ñ archã. hc̃ impoñe dñio rerũ omnũ lices.
c̃ in possessionẽ rerũ nature induc̾e. ut sua orientis octidentisq
t̃minus fiadt. deoꝵq ritu cuncta possideant. Cũ oꝑib suis duutes
suꝑne despitiat: quoꝵ nemo tã suo letus ẽ. ꝙͣ tristis alieno. Cñ se
in hanc sublimitatẽ tulit: corꝑis qͦq uł oñis necessarĩ ñ amator.

Expanded text:
suis viribus ac se in spatium suum extendat, non aliena via ad summa nititur. suis viribus ac se in spatium suum extendat, non aliena via ad summa nititur. Magnus erat labor ire in caelum; redit. Cum hoc iter nactus est, vadit audaciter contemptor omnium nec ad pecuniam respicit aurumque et argentum illis, in quibus iacuere, tenebris dignissima, non ab hoc aestimat splendore, quo inperitorum verberant oculos, sed a vetere caeno, ex quo illa secrevit cupiditas nostra et effodit. Scitimpleri debere, non arcam. Hunc inponere dominio rerum omnium licet, hunc in possessionem rerum naturae inducere, ut sua orientis occidentisque terminis finiat deorumque ritu cuncta possideat. cum opibus suis divites superne despiciat. quorum nemo tam suo laetus est quid cristis alieno. Cum se in hanc sublimitatem edit. corporis quoque ut oneris necessarii non amator,
Abbreviated transcription (Latin):
unceo: Dus inqͥt inmortalib soł & uͥtus & beata utta contigit. No¬
bis imbra qͣ dam illoꝵ bonoꝵ & siumilitudo. Accedimꝰ adillã non
labat. etiã ut e ii tertũ ⁊̃. Desid̃et ocł̃oꝵ att aduriũ sensu. bona¬
ualitudinẽ & ñ fidũ asꝑectũ corꝑis. & habitu manente fuo: etatis
prec̾ea longiꝰ spatiũ. ꝑ hanc potẽ ñ penitenda agtare. ut inꝑfesto
uiro huic malicia eiꝰ uis quedã inẽ. qͥa aninũ ht̃ mobilẽ. ad p̾ua
s in bonũ fingit᷑. Cuitũq autẽ de ẽ. aliqͥd ad bonũ: malus ẽ. Ses
cui uirtꝰ animiꝰq in corꝑe p̃sens: hic deos equat. Illo tendit orquus
sue. memor. Nemo imꝓbe eo conat᷑ ascend̾e. unde descend̾at. Quid
⁊ autẽ cur ñ existimes in eo diuini aliqͥd existere. qͥ dei pars ẽ.: Totum
bitus erigit᷑ & spectat intelũ: ita animꝰ cui in qͣntũ uult. licet porri¬
gi in hoc. In hot nat᷑a rerũ formatꝰ ẽ. ut paria diis uelit. Et si uat

Expanded text:
cat. "Dis," inquit, "inmortalibus solis et virtus et beata vita contigit, nobis umbra quaedam illorum bonorum et similitudo. Accedimus ad illa, non um est. Desideret oculorum atque aurium sensum, bonavalitudinem et non foedum aspectum corporis et habitu manente suo aetatis praeterea longius spatium. Per hanc potest non paenitenda agi vita, at inperfecto viro huic malitiae vis quaedam inest, quia animum habet mobilem ad prava. n bonum fingitur. Cuicumque autem deest aliquid ad bonum, malus est. Sed Si cui virtus animusque in corpore praesens, hic deos aequat, illo tendit originis suae memor Nemo inprobe eo conatur ascendere, unde descenderat. Quid est autem cur non existimes in eo divini aliquid existere, qui dei pars est ? Totum bitus erigitur et spectat in caelum, ita animus, cui in quantum vult licet porrigi, in hoc a natura rerum formatus est, ut paria dis vellet. Et si utatur
Abbreviated transcription (Latin):
betiꝰ quidẽ. ñ uitendit᷑ uirtꝰ. gͦ ne beata qͥdem uita qͣ ex i̾tute ẽ.
itus enĩ tm̃ bonũ ẽ. ut istas actẽsiones minitas ñ sentiat. breuita¬
tẽ ei & dolorẽ. & corꝑũ uarias offensiones. Nam uoluptas ñ ẽ dig¬
na ad qͣm respiciat. Quid ẽ inuͥtute precipiũ : fut᷑o ñ indig̾̃e. nec
dies suos cõputare. Inqͣntulo libet temꝑe bona et̾na cõsumat. In¬
credibilia nob̾ hec uident᷑. & supͣ humanã naturã excuripatia. ma¬
iestatẽ enĩ eiꝰ ex nr̃a imbetillitate metim. & uitiis nr̃is nom̃ uͥtutis
unponimꝰ. Quid porro ñ equȩ in eredibile uidet᷑ aliquẽ insũmis
criciatib positũ. dic̾e beatus sũ: At qͥa hec uor in ipsa offitina
uoluptatis. audita ẽ. beatissimũ inqͥt hc̃ & ultimũ diẽ ago epitu¬
tis. cũ illũ hinc urine difficultas torqueret. Hin insanabilis exulce¬
itai dolor uienes. Quare gͦ intredibilia ista sint apud eos qͥu̾ittem

Expanded text:
rgo ne beata quidem vita, quae ex virtute est. Virtus enim tantum bonum est, ut istas accessiones minutas non sentiat, brevitatem aevi et dolorem et corporum varias offensiones. Nam voluptas non est digna, ad quam respiciat. Quid est in virtute praecipuum ? Futuro non indigere nec dies suos computare; in quantulo libet tempore bona aeterna consummat. Incredibilia nobis haec videntur et supra humanam naturam excurrentia. Maiestatem enim eius ex nostra inbecillitate metimur et vitiis nostris nomen virtutis inponimus. Quid porro ? Non aeque incredibile videtur aliquem in summis cruciatibus positum dicere " beatus sum" ? Atqui haec vox in ipsa officina voluptatis audita est. " Beatissimum," inquit, " hunc et hunc diem ago" Epicurus, cum illum hinc urinae difficultas torqueret, hinc insanabilis exulcerati dolor ventris. Quare ergo incredibilia ista sint aput eos, qui virtutem
Abbreviated transcription (Latin):
optimũ. frigidũ inqͥt aliqͥd & calidũ nouimꝰ. int̾ utrũq tepidũ ẽ.
S ic aliqͥs beatꝰ ÷ aliqͥs miser. aliqͥs nec beatꝰ nec miser. Uolo hanc gtͦ
nos positã unaginẽ excut̾e si cepido illi plus frigidi ingessero. fiet
frigidũ. Si plus calidi affud̃o. fiec nouissime calidũ. At huic mise¬
ro nec beato qͣntũcũq ad miserias ad iecero miser ñ erit. Quẽad¬
modũ dicitis gͦ imago ista dissimilis ẽ. De inde Fa. do tͥ hominẽ
ne mniserũ nec beatũ. Huic aditio cecitatẽ ñ sit miser. adicio debi
nẽ detidẽ. ñ pot̃ in ñ beatũ. Quare enĩ qͥ illa cepit alicubi subsis
pdssit beata uita rescindi. nec remitti qͥdem pot̃. ⁊ ideo u̾tus adil¬

Expanded text:
optimum. " Frigidum," inquit, " aliquid et calidum novimus, inter utrumque tepidum est; sic aliquis beatus est, aliquis miser, aliquis nec beatus nec miser." Volo hanc contra nos positam imaginem excutere. Si tepido illi plus frigidi ingessero, fiet frigidum. Si plus calidi adfudero, fiet novissime calidum. At huic nec misero nec beato quantumcumque ad miserias adiecero, miser non erit, quemadmodum dicitis; ergo imago ista dissimilis est. Deinde trado tibi hominem nec miserum nec beatum. Huic adicio caecitatem; non fit miser. Adicio debilrum decidere, non potest in non beatum. Quare enim qui labi coepit, alicubi subsistpossit beata vita rescindi ? Ne remitti quidem potest, et ideo virtus ad il
Abbreviated transcription (Latin):
iñ scillȩ fera aĩalia adincta sc̃. horenda uelotia. At isti sapĩam ex
quib cõposuere portentis. Prima pars hoĩs ẽ. ipsa uirtus. huic cõ¬
intrt᷑ in utilis caro & stinda receptandis tm̃ cibis habilis. ut ait pos¬
lidoniꝰ. Uirtꝰ illa diuina in lubricũ desinit. & suꝑorib eiꝰ partib uene-¬
randis atq celestib aĩal mners ac marcidũ attexit᷑. Illa ut cũq alt̾a
qͥes nichil qͥdem ip̃a p̃stabat aĩo. s impedim̃ta remouebat. Uolup

Expanded text:
tamen Scyllae fera animalia adiuncta sunt, horrenda, velocia; at isti sapientiam ex tamen Scyllae fera animalia adiuncta sunt, horrenda, velocia; at isti sapientiam ex quibus conposuere portentis ! Prima ars hominis est ipsa virtus; huic committitur inutilis caro et fluida, receptandis tantum cibis habilis, ut ait Posidonius. Virtus illa divina in lubricum desinit et superioribus eius partibus venerandis atque caelestibus animal iners ac marcidum adtexitur. Illa utcumque altera quies nihil quidem ipsa praestabat animo, sed inpedimenta removebat; vol
Abbreviated transcription (Latin):
numeras. s int̾ hoĩes cuiꝰ sũmũ bonũ saporib & colorib &e somsen¬
stat: Excedat ex hoc aĩaliũ numero pulcherimo ac dus scdõ m¬
tis agreget᷑ aĩal pabulo letũ. Ilrationalis pars cũ duas habet pbr¬
tes. alt̾am aĩosam. ambitiosã. impotentẽ: posicã in affestionib.
lt̾am humilẽ. langͥdam. uoluptatib deditã. Illã effrenatã. meliorẽ i
certe fortiorẽ ac digniorẽ uiro reliquert̃. hanc necessariã beate unte
putauert̃ in eneruã. & abiectam. huic rõnẽ seriure uissert̃. & fere¬
rt̃ aĩalis gn̾osissimũ bonũ dimissũ & ignobile. Pret̾ea mixtũ por¬
tentuosũq & ex diũsis aĩalis conguentib m̃bris. Nam ut ait uͥgill
ñr᷑. in sulla. pͥma hominis facies. & pultro pectore uͥgo pubetenꝰ postre¬
ma imimani corꝑe pistrix. delsinũ caudas utero cõmissa lupoꝵ. Huic

Expanded text:
numeras, sed inter homines, cuius summum bonum saporibus et coloribus sonisque connumeras, sed inter homines, cuius summum bonum saporibus et coloribus sonisque constat? Excedat ex hoc animalium numero pulcherrimo ac dis secundo: mutis adgregetur animal pabulo laetum. Inrationalis pars animi duas habet partes, alteram animosam, ambitiosam, inpotentem, positam in adfectionibus, alteram humilem, languidam, voluptatibus deditam; illam effrenatam, meliorem tamen, certe fortiorem ac digniorem viro reliquerunt, hanc necessariam beatae vitae putaverunt, enervem et abiectam. Huic rationem servire iusserunt et fecerunt animalis generosissimi summum bonum demissum et ignobile, praeterea mixtum portentosumque et ex diversis ac male congruentibus membris. Nam ut ait Vergilius noster in Scylla Prima hominis facies et pulchro pectore virgo Pube tenus, postrema inmani corpore pistrix Delphinum caudas utero commissa luporum. Huic
Abbreviated transcription (Latin):
ta cferre ad optimũ statũ: In his erit beata uita. sine qͥb ẽ. Et
qͥd turpiꝰ stultiꝰ ue qͣm bonũ rõnalis aĩ exinrõnabilib nectere:
Q uidã tñ augeri sũmũ bonũ iudicant. qͥa parũ plenũ sit. forcunts
repugnantib. Antipat̃ qͦ unter magnos secte huiꝰ auctores aliqͥd
se tribuere dicit ext̾nis. s exiguũ admodũ. Uides autẽ quale sit e
ñ ẽẽ. contẽptũ. nͥ aliqͥs ignicłs alluxit. Qd̃ pot̃ in hac claritati sł
hr̃e stintille mointũ: Si ñ es sola honestate contentꝰ: necẽe ẽ ait
Hoꝵ alterũ ut cumq retipi potẽ. Uacat eñ animꝰ molestia liber
adinspectũ unu̾̃si. nich̾q illũ auocat a contẽplatione nature .l.¬
terũ illud uoluptas. honũ pecoris ẽ. Adicimꝰ rõnali irrationale.
honesto in honestũ. Magno uitã facit titillatio corꝑis. Qd ꝙͦ dui¬
tatis dic̾e bene ẽẽ. hõi. si palato bene ẽ: Et hc̃ tu ñ dico uit̾ urs

Expanded text:
his erit beata vita, sine quibus honesta. Et quid turpius stultiusve quam bonum rationalis animi ex inrationalibus nectere ? Quidam tamen augeri summum bonum iudicant, quia parum plenum sit fortuitis repugnantibus. Antipater quoque inter magnos sectae huius auctores aliquid se tribuere dicit externis, sed exiguum admodum. Vides autem quale sit die non esse contentum, nisi aliquis igniculus adluxerit. Quod potest in hac claritate solis habere scintilla momentum ? Si non es sola honestate contentus, necesse est aut Horum alterum utcumque recipi potest. Vacat enim animus molestia liber ad inspectum universi, nihilque illum avocat a contemplatione naturae. Alterum illud, voluptas, bonum pecoris est. Adicimus rationali inrationale, honesto inhonestum. Ad hanc vitam facit titillatio corporis; quid ergo dubitaris dicere bene esse homini, si palato bene est ? Et hunc tu, non dico inter viros
Abbreviated transcription (Latin):
rome sibi uicendia. obhoc unũ dolori eẽ. qd sciret meliora resurit¬
tura qͣm arsissent. In hac quoq urbe ueri sumile ẽ. cercaturos õsi
ut maiora cercioraq qͣm amisere restituant᷑. Suit utinã diurna.
& meliorib auspiciis menũ longiꝰ condita. Nam huic colonie. ab or¬
gine sua centesimꝰ aunꝰ ẽ. Etas ne hõi qͥdẽ extrema. Aplanco de¬
ducta in hac freq̃ntia loci oportuntate conualuit. Quȩ tñ gͣuisi¬
mos casus int spatiũ humane sectrtis passa ẽ. Itaq formet᷑ am¬
mus ad intellectũ patĩamq sortis sue. & sciant nicħ in ausũ ẽẽ. for¬

Expanded text:
Romae sibi incendia ob hoc unum dolori esse, quod sciret meliora surreRomae sibi incendia ob hoc unum dolori esse, quod sciret meliora surrectura quam arsissent. In hac quoque urbe veri simile est certaturos omnes, ut maiora certioraque quam amisere restituantur. Sint utinam diuturna et melioribus auspiciis in aevum longius condita! Nam huic coloniae ab origine sua centensimus annus est, aetas ne homini quidem extrema. A Planco deducta in hanc frequentiam loci opportunitate convaluit, quot tamen gravissimos casus intra spatium humanae senectutis tulit. Itaque formetur animus ad intellectum patientiamque sortis suae
Abbreviated transcription (Latin):
qͦs relucebat erasit. ⁊ qͦndã altissimos uertites solatia nauigantium
ac specłas : ad humilẽ dedux̃. ipsiꝰ nature oꝑa uexant᷑. & ideo eqͦ aĩo
ferre debemꝰ urbiũ excidra. Casura extant oĩa om̃s exitꝰ manet.
rint. siue torrentiũ. in abdito uastior obstantia effreg̃it. siue slã¬
marũ iuolentia cõpaginẽ soli ruꝑit. siuie uetustas inqͣ nich tucũ
ẽ. expugnau̾it minutatĩ. Siue gͣuitas celi egesserit popłos. & sitꝰ
deserta corruꝑit: enum̃are oñis fatoꝵ uias. longũ ẽ. Hoc unum
scio omniũ mortaliũ oꝑa mortalitat a dãpnata st̃. Int̾ ꝑitura ui¬
umiꝰ. Hec gͦ atq euꝰmddi solatia admoneo lib̾ali nr̃o. in credibili
qͦdam pate sue amore flagñti qͣ fortasse c̃sumpta ẽ. ut in melius
excitaret᷑. Depe maiori fortime locũ fec̃ inuiria. multa cetidert̃ ut
altiꝰ surgerent. & in malas umnagines felicitati urbis iuimicꝰ diebat

Expanded text:
quos relucebat, erosit et quondam altissimos vertices, solacia navigandum quos relucebat, erosit et quondam altissimos vertices, solacia navigandum ac speculas, ad humile deduxit. Ipsius naturae opera vexantur et ideo aequo animo ferre debemus urbium excidia. Casurae stant. Omnerint, sive torrentium impetus in abdito vastior obstantia effregerit, sive flammarum violentia conpaginem soli ruperit, sive vetustas, a qua nihil tutum est, expugnaverit minutatim, sive gravitas caeli egesserit populos et situs deserta corruperit. Enumerare omnes fatorum vias longum est. Hoc unum scio: omnia mortalium opera mortalitate damnata sunt, inter peritura vivimus. Haec ergo atque eiusmodi solacia admoveo Liberali nostro incredibili quodam patriae suae amore flagranti, quae fortasse consumpta est, ut in melius excitaretur. Saepe maiori fortunae locum fecit iniuria. Multa ceciderunt, ut altius surgerent. Timagenes felicitati urbis inimicus aiebat
Abbreviated transcription (Latin):
ter nob̾ nuntiati st̃ totarũ urbiũ intitꝰ. & nos int̾ qͦs ista frequent̃
iuntiant᷑. qͥta pars omniũ sumiꝰ: Consurgamꝰ itaq adũsus fortu¬
ia:⁊ qͥtqͥd intidit sciamꝰ ñ eẽ. tã magnũ qͣm rumore iactet᷑. Cuntã
arsit opulenta omam̃tũq ꝓuintiarũ quib ⁊ inserta erat excepta.
Uni tam̃ imposita.⁊⁊ huic ñ altissimo monti. Qmmũ istarũ cutatũ
qͣs nc̃ magnificas ac nobiles uides uestigia qͦ tempꝰ eradet. Non
indes qͣm admodũ in achaia clarissimarũ urbiũ iã fundamenta¬
consũpta st̃. nec qͥcqͣm excet ex quo appareat. illas saltim fuisse: Non
tm̃ mamifasta labunt᷑. Nec tm̃ humana arte atq in dustͥa posita
uertit dies. Iuga montiũ defluunt. totȩ de sede regiones. oꝑta st̃
fluctib. qͦ ꝓcul a conspectu maris stabant. Uastauit ignis colles ꝑ

Expanded text:
nter nobis nuntiati sunt totarum urbium interitus, et nos inter quos ista frequenter nter nobis nuntiati sunt totarum urbium interitus, et nos inter quos ista frequenter nuntiantur, quota pars omnium sumus ? Consurgamus itaque adversus fortuita et quicquid inciderit, sciamus non esse tam magnum quam rumore iactetur. Civitas arsit opulenta ornamentumque provinciarum, quibus et inserta erat et excepta, uni tamen inposita et huic non latissimo monti; omnium istarum civitatium, quas nunc magnificas ac nobiles audis, vestigia quoque tempus eradet. Non vides, quemadmodum in Achaia clarissimarum urbium iam fundamentconsumpta sint nec quicquam extet, ex quo appareat illas saltim fuisse? Non tantum manu facta labuntur, nec tantum humana arte atque industria posita vertit dies; iuga montium diffluunt, totae desedere regiones, operta sunt fluctibus quae procul a conspectu maris stabant. Vasta vis ignium colles, per
Abbreviated transcription (Latin):
festinat᷑ indampnũ. Nicħ pͥuatim. Nicħ publice stabile ẽ. Lã homi¬
nũ qͣm urbiũ facta uoluunt᷑. Int̾ placidissima t̾ror existit. Nich̃o
extra ẽ. Tumultuantib causis. mala unde minime exspestabant᷑
erumpt̃. Qnȩ domesticis bellis steterant regna quȩ ext̾nis. impel¬
lente nullo ruunt. Quota qͦ felicitatẽ ciuitas ꝑtulit. Cogitanda gͦ
it̃ oĩa. & animꝰ ad u̾sus ea q̃ posst̃ euenire firmandꝰ. Exilia. torm̃ta.
siri solitudo. Tota ante ocł̃os fortis humane c̃ditio ponat᷑. Nec
qͣntũ freq̃nter euenit. s qͣntũ plurimũ pot̃ euenire. p̃sumamꝰ aĩo
siolumꝰ oppͥmi. nec ullis usitatis uelut nouis obstupefieri. In ple¬
nũ cogitanda fortuna ẽ. qͦͣtiens asie qͦtiens achaiȩ urbes uno tremo¬
ie cericdtert. Quot opꝑida in sẏria. qͦt in macedonia deuorata. st̃.
ypron qͥtiens uastabit hec cdades. qtiens inse paphus corruit. Freq̃u¬

Expanded text:
 in damnum. Nihil privatim, nihil publice stabile est; tam hominum quam urbium fata volvuntur. Inter placidissima terror existit nihilque extra tumultuantibus causis mala, unde minime exspectabantur, erumpunt Quae domesticis bellis steterant regna, quae externis, inpellente nullo ruunt. Quota quaeque felicitatem civitas pertulit ? Cogitanda ergo sunt omnia et animus adversus ea, quae possunt evenire, firmandus. Exilia, tormenta fieri solitudo. Tota ante oculos sortis humanae condicio ponatur, nec quantum frequenter evenit, sed quantum plurimum potest evenire, pmi nec illis inusitatis velut novis obstupefieri; in plenum cogitanda fortuna est. Quotiens Asiae, quotiens Achaiae urbes uno tremore ceciderunt ? Quot oppida in Syria, quot in Macedonia devorata sunt ? Cypron quotiens vastavit haec clades ? Quotiens in se Paphus corruit ? Freque
Abbreviated transcription (Latin):
mana diuinaq simul tractant. S iam finis faciendꝰ ẽ: & aliqͥ
ut institui ꝓ hac epła deponendũ. Id ñ de meo fiet. Ad huc epi-¬
curũ cõplicamꝰ: cuiꝰ hanc uocẽ hodierno die legi. Philosopbie ser̃¬
serias oportet. ut tibi contingat uera libertas. Non differt᷑ indiẽ qui
se illi subiecit & tuadidit. statim curtumagit᷑. Hoc enĩ iptũ philosopbie
serure: libeitas ẽ. Potest fieri ut ine introges qͣre abepituro. lono nue¬
ces. putes ẽe non publicas: Quam multi pocte dicunt q̃ p hibsophis
duro dicta sunt aito dicenda. Non attingan tiagicos. net tõgras añs.¬

Expanded text:
mana divinaque simul tractant. Sed iam finis faciendus est et aliquid, mana divinaque simul tractant. Sed iam finis faciendus est et aliquid, ut institui, pro hac epistula dependendum. Id non de meo fiet; adhuc Epicurum complicamus, cuius hanc vocem hodierno die legi: " Philosophiae seras oportet, ut tibi contingat vera libertas." Non differtur in diem, qui se illi subiecit et tradidit; statim circumagitur. Hoc enim ipsum philosophiae servire libertas est. Potest fieri, ut me interroges, quare ab Epicuro tam mulces putes esse, non publicas ? Quam multi poetae dicunt, quae philosophis aut dicta sunt aut dicenda! Non adtingam tragicos nec tog
Abbreviated transcription (Latin):
unt ñ conuercit fortuna: s cernulat & allidit. Hanc gͦ sanã ac salu¬
brẽ formã uite te: ne. ut corpori tm̃ indulgeas. qͣntũ bone uatitu¬
dini satis ẽ. Duriꝰ tractandũ ẽ: ne amino male pareat. Cib famem
sedet. potio sitim extinguat. Uestis arceat frigꝰ. Domꝰ munim̃tum
sit: adu̾sus infesta corꝑis. Hanc utrũ cespes erexerit. anuariꝰ lapis
gentis aliene: nicħ int̾ ẽ. Sͤitote tam bene hominẽ culmo. qͣm au¬
ro tegi. Contẽpne oĩa: que suꝑuatuus labor uelut ornam̃tũ acdecꝰ
ponit. Cogita. nicħ p̾cer animũ  mirabile. Cui magno: nicħ mag-¬
nũ est. Si hec metũ. si hec cũ pot̾is loquor. ñ uideo tͥ plus ꝓdesse.
qͣm cũ ad uadimoniũ aduocatꝰ descenderẽ. aut tabulis testam̃ti
anulũ impͥmerem. Aut insenatu candidato uocẽ ex magno cõ¬
modarẽ e Michi crede. qͥnich agere uident᷑: maiora agunt. hu¬

Expanded text:
t fortuna, sed cernulat et allidit. Hanc ergo sanam ac salut fortuna, sed cernulat et allidit. Hanc ergo sanam ac salubrem formam vitae tenete, ut corpori tantum indulgeatis, quantum bonae valitudini satis est. Durius tractandum est, ne animo male pareat. Cibus famem sedet, potio sitim extinguat, vestis arceat frigus, domus munimentum sit adversus infesta corporis. Hanc utrum caespes erexerit an varius lapis gentis alienae, nihil interest; scitote tam bene hominem culmo quam auro tegi. Contemnite omnia, quae supervacuus labor velut ornamentum ac decus ponit. Cogitate nihil praeter animum esse mirabileum, si haec cum posteris loquor, non videor tibi plus prodesse, quam cum ad vadimonium advocatus descenderem, aut tabulis testamenti anulum inprimerem, aut in senatu candidato vocem et manum commodarem ? Mihi crede, qui nihil agere videntur, maiora agunt; hu
Abbreviated transcription (Latin):
dectnes. Secessi ñ tm̃ ab hominib. s areb. & inpͥmis areb meis. Poste¬
roꝵ negotio. ago islis aliqua que posfint ꝓdesse. conscribo salutares
ad monitiones: uelut medicam̃toꝵ utiliũ compositiones litt̾is man¬
tate quecũq ulgo placent. que casus atdbuit. Ad om̃e fortuitũ bo¬
nũ suspiciosi. pauidiq subsistite. Ex fera & piscis spe aliqua oblec
tante decipit᷑. Mumera ista que fortune putatis: Insidie st̃. Qiqͥs¬
nr̃m tutã agere uitã uoleo: qͣntũ plurimũ potẽ ista uiscata bene¬
firia deuitet. Inquib hoc quoq miserrimi falli᷑. habere nos pu¬
tamꝰ ac remur. Inp̾cipicia cursus iste dedutit. Huiꝰ eminentis uite.
exitus: cadere ẽ. Deinde nec resistere quidẽ licet. cũ ceꝑit tͣnsuerso
agere felicitas. Aut saltẽ reetis: aut remet fruere. Eos scilicet qͥ ħ faci¬

Expanded text:
detineo. Secessi non tantum ab hominibus, sed a rebus, et inprimis a meis rebus; postedetineo. Secessi non tantum ab hominibus, sed a rebus, et inprimis a meis rebus; posterorum negotium ago; illis aliqua, quae possint prodesse, conscribo. Salutares admonitiones, velut medicamentorum utilium compositiones, litteris mantate, quaecumque vulgo placent, quae casus adtribuit. Ad omne fortuitum bonum suspiciosi pavidique stante decipitur; munera ista fortune que putatis, insidie sunt». rum tutam agere vitam volet, quantum plurimum potest, ista viscata beneficia devitet, in quibus hoc quoque miserrimi fallimur; habere nos putamus, haeremus. In praecipitia cursus iste deducit. Huius eminentis vitae exitus cadere est. Deinde ne resistere quidem licet, eum coepit transversos agere felicitas, aut saltim rectis aut semel ruere; non everti
Abbreviated transcription (Latin):
roit in geregie dicta. cuta eundẽ fere sensum tria. Stib anui hec
epla indebitũ soluet. Duo mantecessũ accipe. Demo cet alb. uniuilree
tors. eu quereẽ ab iłlo. qͦtanta diligentia artis spedaret t pra at aue¬
mos puenture: satis sunt inqͥt michi pauci. satis: uniis. satis. nuliꝰ.
E gre pre hoe terciũ. E prcurꝰ cũ uni exconsortib studioꝵ sudꝵ serbretĩ¬
heo inda mpoũ iutus ẜtibi. Satis etĩ magnũ alter alti L satrum
simꝰ. Ista i lucili condenda in aninũ se: ut contepnas uoluntam
et pluriũ aslensione uenientẽ. Multi te laudant. E s i b lairti tir¬
placeas tibi. si is es quẽ intelligant mmilti: intrisus bona tua speetant.
biilla p̃cepta ur̃a que imꝑant in actu mori: qd̾ ego tibi iudeor inte:¬
rin suacłe. in hoc me recondidi. & fores clausi: ut ꝓdẽe. plurib pos¬
semi. Nullus mͥ ꝑ otiũ dies exit. partẽ noctiũ stuliis iundico. Non
uaco sõpno s suecumbo. & ocłos uigilia fatigatos cadentesq: inoꝑe

Expanded text:
i egregie dicta circa eundem fere sensum tria; ex quibus unum haec epistula in debitum solvet, duo in antecessum accipe. Democritus ait: " Unus mtore, cum quaereretur ab illo, quo tanta diligentia artis spectaret ad paucissimos perventurae, " Satis sunt," inquit, " mihi pauci, satis est unus, satis est nullus." Egregie hoc tertium Epicurus, cum uni ex consortibus studiorum suoro non multis, sed tibi; satis enim magnum alter alteri theatrum sumus." Ista, mi Lucili, condenda in animum sunt, ut contemnas voluptatem ex plurium adsensione venientem. Multi te laudant. Ecquid habes, curplaceas tibi, si is es, quem intellegant multi ? Introrsus bona tua spectent. Ubi illa praecepta vestra, quae imperant in actu mori ? " Quod ego tibi videor interim suadere, in hoc me recondidi et fores clusi, ut prodesse pluribus possem. Nullus mihi per otium dies exit. Partem noctium studiis vindico. Non vaco somno sed succumbo, et oculos vigilia fatigatos cadentesque in opere
Abbreviated transcription (Latin):
uiri. cocidie ad lutrũ surgit. S iam debeo epłam inelud̾e. Sic inqͥs.
nec ullo adme peculio ueniete Noli cimere. Aliqͥd secũ fert. Qre
aliqͥd dixiiꝰ multũ. Quid em̃ hac uoce p̾clariꝰ qͣm illi tradidi ad te¬
ꝑferendame Malum ÷ in necessitate uiuere. S innecessitate uiu̾e:
necessitas nulla ẽ. Quid ni nulla sit: Patent undiq ad lib̾tatem
ue multe. breues. faules. Agamꝰ des gr̃as qd̵ nemo inuita teneri po¬
test. calcare ipsas necessitates licet. Epicurus inqͥs dixit. Qd tͥ cum
alienoe Qd̃ uerũ est meũ ẽ. ꝑ seuerabo epicurũ tibi uingere. Ut
isti qui inuerba uirarant: ne qͥd dicat᷑ estiment s a quo. s̃ciantq qͦ
oꝑtima st̃ ẽẽ. cõmunia. Ual.¬

Expanded text:
vixi," cotidie ad lucrum surgit. Sed iam debeo epistulam includere. " Sic," inquis, vixi," cotidie ad lucrum surgit. Sed iam debeo epistulam includere. " Sic," inquis, "sine ullo ad me peculio veniet?" Noli timere; aliquid secum fert. Quare aliquid dixi ? Multum. Quid enim hac voce praeclariperferendam ? " Malum est in necessitate vivere; sed in necessitate vivere necessitas nulla est." Quidni nulla sit ? Patent undique ad libertatem viae multae breves, faciles. Agamus deo gratias, quod nemo in vita teneri potest. Calcare ipsas necessitates licet. " Epicurus," inquis, "dixit. Quid tibi cum alieno ?" Quod verum est, meum est. Perseverabo Epicurum tibi ingerere, ut isti, qui in verba iurant, nec quid dicatur aestimant, sed a quo, sciant, quae optima sunt, esse communia. VAL
Abbreviated transcription (Latin):
simũ habet dies girũ. S ⁊ hic abinitio adexitũ uenit. abortu adocca¬
sum. Ideo heraditus. cui  cognom̃ scothomion fecit oronis obscuri¬
dast unus inquit dies par oĩ est. Hoc aliꝰ. aliter excepit. Dix enĩ parem
unum diem omnib sumlitudine. Nich̾ eru ht̃ longissum temꝑis
lpatru. qd ñ &e inimo die inuenias. lucẽ & noctẽ. & in alt̾uas mundi
suces psura fatit ista. ñ alias contͣcior. alias ꝓductior. Itaq sic ordinan¬
dus est dies omnis: tanqͣm cogat agnen. & consĩuait. atey expleat
uttam. Pactumius qͥ siriam usu suam fecio. cũ uino ⁊ ala fimereis
Hoc qd̵ ille ex mala conscientia faciebat. nos ex bona faciamꝰ & insop¬
nim ituri. leci hilaresq dicamꝰ. Uiri & quẽ dederat cursũ fortuna.
ꝑegi C nstinũ si adiec̃it dẽ: leti recipiamꝰ. Ille beatissimꝰ: & securꝰ
sui possessor: qui crastinũ sine sollicitudine ex pestat. Quisqͥs dũ:

Expanded text:
simum habet dies gyrum, sed et hic ab initio ad exitum venit, ab ortu ad occasimum habet dies gyrum, sed et hic ab initio ad exitum venit, ab ortu ad occasum. Ideo Heraclitus, cui cognomen fecit orationis obscuritas, " Unus," inquit, " dies par omni est." Hoc alius aliter excepit. Dixit enim parem unum diem omnibus similitudine; nihil enim habet longissimi temporis spatium, quod non et in uno die invenias, lucem et noctem, et in aeternum dies vices plures facit istas, non alias contractior, alias productior. Itaque sic ordinandus est dies omnis, tamquam cogat agmen et consummet atque expleat vitam. Pacuvius, qui Syriam usu suam fecit, cum vino et illis funebrHoc, quod ille ex mala conscientia faciebat, nos ex bona faciamus et in somnum ituri laeti hilaresque dicamus: Vixi et quem dederat cursum fortuna, peregi. Crastinum si adiecerit deus, laeti recipiamus. Ille beatissimus est et securus sui possessor, qui crastinum sine sollicitudine expectat. Quisquis dixit "
Abbreviated transcription (Latin):
tati sũmam manũ imponit. Qd̃ inse iocundissimũ hoĩs uoluptas
ht̃. infinem sui differt. Iocundisima ÷ etas deuexa iam ñ tñ ⁊ p̾¬
ceps. Et illam qͦq in extremã tegulã stantẽ: iudico hr̃e suas uolup¬
tates. Aut hoc ipsũ succedit uoluptatũ: nullis egere. Qm̃ dulte est
bere. Primũ ista tam seni ante debet ẽẽi qͣm iuueni. Non enĩ citam᷑
excessu. Dem̃ nemo tam senex ẽ: ut imꝓbe unũ diem sꝑec. Unus
autẽ dies gradus uite ẽ. Lota etas plurib constat. & orbes habet
circumductos. maiores minorib. Est aliquis qͥ dom̃es complectat᷑
Q cingat. Hic ꝑtinec a natali: Ad diem excremũ. Est aliꝰ qui amos
Ad olescentie excludit. Est qui totam puericiã ambitu suo astrm¬
git. Est deinde ꝑse annus inse oĩa continens tẽꝑa. quoꝵ multipli¬
catione uita componit᷑. Mensis artiore precingit᷑ circulo. Angustis¬

Expanded text:
tati summam manum inponit. Quod in se iucundissimum omnis voluptas tati summam manum inponit. Quod in se iucundissimum omnis voluptas habet, in finem sui differt. Iucundissima est aetas devexa iam, non tamen praeceps. Et illam quoque in extrema tegula stantem iudico habere suas voluptates. Aut hoc ipsum succedit in locum voluptatum, nullis egere. Quam dulce est bere." Primum ista tam seni ante oculos debet esse quam iuveni. Non enim citamur ex censu. Deinde nemo tam senex est, ut inprobe unum diem speret. Unus autem dies gradus vitae est. Tota aetas partibus constat et orbes habet circumductos maiores minoribus. Est aliquis, qui omnis conplectatur et cingat; hic pertinet a natali ad diem extremum. Est alter, qui annos adulescentiae cludit. Est qui totam pueritiam ambitu suo adstringit. Est deinde per se annus in se omnia continens tempora, quorum multiplicatione vita conponitur. Mensis artiore praecingitur circulo. Angustis
Abbreviated transcription (Latin):
chandi arripio. Apparet inqͣm has platanos negligi. nullas hñt
frondes. Qm̃ nodose st̃ & retorridi rami. qͣm tristes. ⁊ squalidi trum¬
ci. hoc ñ accideret. si quis has circũ foderet. si irrigaret. Iurat ꝑ gem¬
um meũ se omĩa fac̾e. in nulla re cessare curã suam. s ilas uetutat
esse. Qd̾ uit nos sit : ego illas posueram. ego illarũ pͥmũ uiderã foli¬
tiũ admotꝰ : foras eiũ spestat. Unde iste natus ẽ Quid te delecta¬
uit alienũ mortuũ tollere: At ille. Non eognoscis me inqͥe: Ego
sũ felitio. cui solebas sigillaria offerre. Ego sũ philosothi uillici si¬
Debeo boc suburbano meo. qd̾ mͥ senestꝰ mea qͥcumq auertera. appa¬
ruit. Complectam᷑ illam ⁊ amemꝰ. Plena uoluptatis ẽ. si illa sc̃ras
uti. Giatissima st̃ poma: cũ fugiunt. ꝑuericie maximꝰ inexitu de¬
cor ẽ. Deditos uino: potio excrema delectat. illa que mergit. qͣ ebrie¬

Expanded text:
chandi arripio. " Apparet," inquam, " has platanos neglegi; nullas habent chandi arripio. " Apparet," inquam, " has platanos neglegi; nullas habent frondes. Quam nodosi sunt et retorridi rami, quam tristes et squalidi trunci! Hoc non accideret, si quis has circumfoderet, si inrigaret." Iurat per genium meum se omnia facere, in nulla re cessare curam suam, sed illas vetulas esse. Quod intra nos sit, ego illas posueram, ego illarum primum videram folitium admotus? Foras enim spectat. Unde istunc nactus es ? Quid te delectavit alienum mortuum tollere ? " At ille "Non cognoscis me ?" inquit. " Ego sum Felicio, cui solebas sigillaria adferre. Ego sum Philositi vilicDebeo hoc suburbano meo, quod mihi senectus mea, quocumque adverteram, apparuit. Conplectamur illam et amemus; plena est voluptatis, si illa scias uti. Gratissima sunt poma, cum fugiunt; pueritiae maximus in exitu decor est; deditos vino potio extrema delectat, illa quae mergit, quae ebrie