comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Tolle qd̾ tuũ est ⁊ uade. Au oculus tuꝰ
neqͣm est qr ego bonus sũ. Quis ad
cordis mũdiciam cũ tanta difficul¬
tate anclaret. quis in hĩ cultura trã
laboris impend̾et. nisi eũ sua ꝯscĩa re¬
morderet. Primꝰ itaq operariꝰ ninee
cogitat̃o accusatrix conscĩe huiꝰ o¬
perarii oculus tauto nob̾ est nequior
tantoq molestior qñto nob̾ dñs fu¬
inficencior. Qnͣto em̾ maiorẽ gr̃am
a dño accipimꝰ. tanto acriore remor
dentis conscĩe stimło urgem̃ quo¬
ciens peccamꝰ ¶ͣ diu m nob̾ aliqͥd
ĩꝑfectõnis inuemire pot̾it eius nos
oꝑarii labor nũqͣm finitur douͨ oĩs
imꝑfectõ de medio tollatur. ⁊ ad in¬
tegritatis plenitudmẽ hõ reformet᷑.
⁊ ꝑfectõis denario mun̾etur. S post
remun̾atõis ꝯsũmatõem tollet qd̾
suũ est ⁊ uadet qr qd̾ nre rep̃hendat
nõ inueniens redargutõnis stimu¬
lus quiescet ⁊ euanescet. O qualis
tũc erit cognitõnis ꝑfectõ o qnͣta

Expanded text:
Tolle quod tuum est, et vade. An oculus tuus nequam est, quia ego bonus sum? Quis ad cordis munditiam, cum tanta difficultate anhelaret; quis in hujusmodi cultura tantum laboris impenderet, nisi eum sua conscientia remorderet? Primus itaque operarius vineae, cogitatio, accusatrix conscientiae. Hujus operarii oculus tanto nobis est nequior tantoque molestior, quanto nobis Dominus funificentior. Quanto enim majorem gratiam a Domino accidentis conscientiae stimulo urgemur quoties peccamus. Quandiu in nobis aliquid imperfectionis invenire poterit, ejus nos operarii labor nunquam finitur, donec omnis imperfectio de medio tollatur, et ad integritatis plenitudinem homo reformetur, et perfectionis denario muneretur. Sed post remunerationis consummationem tollet quod suum est, et vadet, quia quod jure reprehendat non inveniens redargutionis stimulus quiescet, et evanescet. O qualis tunc erit cognitionis perfectio! o quanta
Abbreviated transcription (Latin):
ilsud dicimꝰ ꝙ una eadẽq retri¬
lutois mensura ĩpendit᷑ oĩb. Nich
addit᷑ primis nicħ minuit᷑ nouis¬
simis. Qus nesciat recta ꝯsilia i
aultura uinee. tam recta de sid̾ia qͣm̃
cupisaitur uł agitur nõ ad uinee cul¬
tum s ad uinee detrimentũ cooꝑat᷑

Expanded text:
una eademque retributionis mensura impenditur omnibus? Nihil additur primis, nihil minuitur novissimis. Quis nesciat recta consilia in cultura vineae, tam recta desideria quam oncupiscitur, vel agitur, non ad vineae cultum, sed ad
Abbreviated transcription (Latin):
hic possit qd̾ se debere uł decere cog¬
noscit. S cũ retributõis tempꝰ insti¬
terit cũ dm̃ opariis m̾cedis gr̃a ꝑ¬
fectõis denariꝰ redditus fu̾it inch̾
maius erit in ꝯsilio qͣm in desidio
uicħ minꝰ in affectõe ꝙ̃ in cogitatõe.
ꝓculdubio post acceptam retͥbutẽe
quicquid iniꝰ quisq se deberc uł decere
cognou̾it. totum ⁊ pot̾it. totũ ĩplebit
Eadem gͥ ꝑfectõnis forma que fuĩt ĩ
cognitõne eadem prorsus eadẽ penitꝰ
erit ⁊ indilectõne Eundem itaq de¬
nariũ accipiũt nouissum quẽ me̾n¬
tur acciꝑe ⁊ pͥmi. S quis ille oparius

Expanded text:
hoc possit quod se debere, vel decere cognoscit? Sed cum retributionis tempus institerit, cudditus fuerit, nihil majus erit in consilio quam in desiderio, nihil minus in affectione quam in cogitatione. Procul dubio post acceptam retributionem quidquid unusquisque se debere vel decere cognoverit, totum et poterit, totum implebit. Eadem igitur perfectionis forma, quae fuerit in cognitione, eadem prorsus, eadem penitus erit et in dilectione. Eumdem itaque denarium accipiunt novissimi, quem merentur accipere et primi.
Abbreviated transcription (Latin):
non excidit ꝙ non sit aliud aliquid eĩ
bonitas ⁊ aliuo aliquid eius ĩmẽsitas.
Qidgͦ: sudẽ ẽ eiuis ĩmensitas ꝙ boni¬
tas. nunciud erit inm̃sitate sua bonꝰ.
si itẽ ẽ eius bonitas ꝙ ĩm̃sitas: nr̃tiud
erit bonitate sua magnus : e boni¬
tas sua indetur ꝑtin̾e ad qualitatem.
imensitas ad quantitatẽ. Qͥd ergo:
erit ne quantitate magnus ⁊ qsrali¬
tate bonus. ⁊ ad ħ quis ydoneus: ant
quia nõ est aliud ĩmensitas sua uel
sibile quod ratio ratiocinando com¬
pellit de deo nr̃o sentire.

Expanded text:
n sit aliud aliquid ejus bonitas, et aliud aliquid ejus immensitas. Quid ergo si idem est ejus immensitas quod bonitas, nunquid erit immensitate sua bonus? Si idem est ejus bonitas quod immensitas, nunquid erit bonitate sua magnus? Sed bonitas videtur pertinere ad qualitatem, immensitas ad quantitatem. Quid ergo? Eritne qualitate magnus et quantitate bonus? Et ad haec, quis idoneus? An quia non est aliud immensitas sua, vel sibile quod ratio ratiocinando compellit de Deo nostro sentire.
Abbreviated transcription (Latin):
ad intlłigend̃ ꝑ facile ẽ diuinam sa¬
pientiam late̾ non põt. Bens itaq
si aliquid de potentie plenitudine
intlłigit quod hab̾e̾ non possit: erit
maiuis aliquid in enus nosse quamĩ
euis posse. quoꝵ nentrũ iulaliud est
ciuam ip̃ius ẽẽ. Erit gͦ uixta superio¬
rem disputationem unũ idẽq ẽẽ. ⁊
serp̃o manis ⁊ seip̃o minꝰ quo nicħ est
impossibiliꝰ. Hinc g̾ absq dubio colli
Nam multa dicimͥ posse que multo
meluis essent non potiusse quam pos-¬
se. posse dec̾sce. posse defic̾e. posse desti
sunt ista infirmitatis indicia qͣ ma¬
iestatis insignia. Omĩa utiq illa ⁊ so¬
posse potentia aliqua ẽ ⁊ ideo rectuis
atq uerius eũ oĩpotentẽ dicimus: qͦ
eius potentie omĩa infirmitatis argum̃ta
detrahimus.
sumana ut sit usque quaq perfecta.

Expanded text:
ad intelligendum perfacile est, divinam sapientiam latere non potest. Deus itaque si aliquid de potentiae plenitudine intelligit quod habere non possit, erit majus aliquid in ejus nosse quam in ejus posse, quorum neutrum nihil aliud est quam ipsius esse. Erit utationem, unum idemque esse et seipso majus et seipso minus, quo nihil est impossibilius. Hinc ergo absque dubio colligentia est. Nam multa dicuntur posse, quae multo melius esset non potuisse quam posse, posse decrescere, posse deficere, posse destrusunt ista infirmitatis indicia quam majestatis insignia. Omnia itaque illa, et so potentia aliqua est. Et eo rectius atque veracius eum omnipotentem esse dicimus, quo ejus potentiae omnia infirmitatis argumenta detrahimus. summa, ut sit usquequaque perfecta.
Abbreviated transcription (Latin):
dicemꝰ. Anforte meliꝰ erit tacite
rem̾e ꝙ aliquid s̾nd̾e qͥista negare ñ
pssumꝰ Illud sane dix̾im ꝙ dine frĩb
m̾ito displicuit. Mĩto eos placaie ñ po¬
tuit cacũcisio q̃ nõ ta̾ ꝓ deo ꝙͣ ꝓdina
nõ tã pro institutõe dĩna ꝙͣ ꝓ uecũdia

Expanded text:
dicemus? An forte melius erit tacite gemere quam aliquid respondere, qui ista negare non possumus? Illud sane dixerim quod digne fratribus merito displicuit, merito eos placare non potuit circumcisio, quae non tam pro Deo quam pro Dina, non tam pro institutione divina qua
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑduc̾e ꝙͣ mopinata ⁊ repentina morte
ꝑtut̾e. hinc itaq colligat hĩc diligẽ¬
t̾attendat qũo quisq debeat cͥcũcisis
ñ bona intentõe correcti. Nec tñ ĩ talibꝰ
debemiꝰ moꝵ honesta destruere s inten¬
tr̃̾em mutare. Errant gͦ utiq errãt qͥ
abiciũt oꝑa bona ꝙͣiuis forte ichoata
sint intentõe maala. Erratuũ gͦ suoꝵ
ultores hĩ quid aliud faciũt ꝙͥͣ sr̃ cͥcũci¬
sos cũ symeon ⁊ leui irruẽtes molent̾
occidũt

Expanded text:
uam inopinata et repentina morte percutere! Hinc itaque colligat, hinc diligenter attendat quomodo quisque debeat circumcisis non bona intentione correcti? Nec tamen in talibus debemus morum honesta destruere, sed intentionem mutare. Errant ergo, utique errant qui abjiciunt opera bona, quamvis forte inchoata sint intentione mala. Erratuum ergo suorum ultores hujusmodi quid aliud faciunt, quam super circumcisos cum Simeon et Levi irruentes violenter o
Abbreviated transcription (Latin):
potentia. ꝙ ht̃ ip̃a sapĩa. neccee ẽ ut
ille om̃o non sanit aliud aliciuid qm
ip̃a alioquin que siue potentia ates sa¬
pientia potens uel sapiens ẽẽ non ñ mi
ꝙ ab ip̃is ht non tam ase quã aliunde
haberet. conseq̃ns añt est qm̃ si utͣty

Expanded text:
ia necesse est, ut illae omnino non sint aliud aliquid quam ipsa. Alioqui sine potentia atque sapientia potens vel sapiens esse non valet; quod ab ipsis habet, non tam a se quam aliunde habet. Consequens autem est quoniam si utraque
Abbreviated transcription (Latin):
situm ẽ ad qiuerendum. Inueni¬
mus ꝙ in diumna natura sit pro
est mediata simnul ⁊ inmediata.
Q mediata tm̃ omĩo ibi nõ sit s
nec ẽẽ possit:¬

Expanded text:
situm fuerat ad quaerendum. Invenimus quod in divina natura sit procsit quae est mediata simul et immediata, quod mediata tantum omnino ibi non sit, sed nec esse possit
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯumeat᷑ ilła eẽ ab ip̃a qua ꝑrobat̾
atq ouincit᷑ istã eẽ ẽẽ ab illa: Ad
ħ̾ gͣ breuit respondeo ⁊ dico ꝙ que¬
lib diuina ꝑsona ad aspectum al¬
alterius diuine: acciꝑit plemim
liunde. Necc̃e ẽ namq ut inde hãt.
si aliunde nou h̃t. s si ht alunde:
plo melius elucescat eccenĩtatẽ
seriptã nel scripturaꝵ uinaliun¬
de cogrutam alti aũt alunde mi¬
mine notam. utts tamen legit ⁊
inelłigit. s solus ille u̾itatis scrip¬
te cognitionẽ ex inspecta lectione
percipit qui eam aliunde nõ huũt:
me lucis in alt̾utrũ effundunt. aut
cetas personas. ⁊ iudendo cognosce.
⁊ cognoscendo uide̾: Est autem utͣqͣ
persõna una eademq sapientia. Qo

Expanded text:
a probatur atque convincitur istam esse ab illa? Ad haec ergo breviter respondeo, et dico, quod quaelibet divina persona ad aspectum alterius divinae accipit plenum liunde, necesse est namque ut inde habeat, si aliunde non habet. Sed si habet aliunde, ut id exemplo melius elucescat, ecce veritatem scriptam uni aliunde cognitam, alteri autem aliunde minime notam. Uterque tamen legit et intelligit, sed solus ille veritatis scriptae cognitionem ex inspecta lectione percipit, qui eam aliunde non habuit.mae lucis in alterutrum effundunt aut ecaeteras personas et videndo cognoscere et cognoscendo videre? Est autem utriusque personae una eademque s
Abbreviated transcription (Latin):
uñ gͥ accipit uelsapiat. inte accip̃
ut existat. Uñ gͥ ẽ ei sapientia. in¬
te ⁊ ei existentia. ⁊ si unmediate
abilla accipit ut sapiat ⁊ ĩmedi¬
ate quidẽ abilla acipit ut existat.
Si quis uero dicat ꝙ iimed iate
non uidet: ꝯsequens est ut ꝯcedat
ꝙ omniformẽ ueritatis ꝯtemꝑla¬
tionẽ nõ h̃t. Iuxta id gͦ nõ ht om¬

Expanded text:
ur accipit ut sapiat, inde accipit ut existat. Unde igitur ei sapientia, inde et existentia. Unde et si immediate ab illa accipit ut sapiat, et immediate quidem ab illa accipit ut existat. Si quis vero dicat quod immediate non videt, consequens est ut concedat quod omniformem veritatis contemplationem non habet. Juxta id ergo non h
Abbreviated transcription (Latin):
cce iam ex maiori parte uiue¬
nimus ꝙ suꝑius querend̾ ꝓ¬
psuimꝰ. Inuenimus oporte ẽẽ unam
aliꝙͣ existentiam. innascibili quidẽ
immediate tm̃ ꝯiunctã. In uenimꝰ
⁊ aliam eidẽ existentie tam media¬
ta ꝙͣ unmediata g̾minitate cohere̾
Illud nunc gͥ querend instat utrũ a¬
liqua sit uel ẽẽ possit que ei mediate
tantũ ad heat. Unũ ẽ ꝙ neminem
saue mentis cdo posse sentire ꝙ ui
del sit aliqua ꝑsona indiminitate cui
non liceat uelque nolit ui nascibilẽ
unmediate ⁊ ut sic dicam facie ad

Expanded text:
cce jam ex majori parte invenimus quod superius quaerendum proposuimus. Invenimus oportere esse unam aliquam existentiam, innascibili quidem immediate tantum conjunctam. Invenimus et aliam eidem existentiae, tam immediata quam mediata germanitate cohaerentem. Illud nunc igitur quaerendum restat utrum aliqua sit, vel esse possit, quae ei mediate tantum inhaereat. Unum est quod neminem sanae mentis credo posse sentire, quod videlicet sit aliqua persona in divinitate, cui non liceat, vel quae nolit innascibilem immediate, ut sic dicam, facie ad
Abbreviated transcription (Latin):
quid prodest michi ignotum po
notuis ostendi: Nomen petsons
saltẽ litt̾ãtis agnoscitur. Quon
ergo queso ex ens propuetate ꝙͣ ̃
norant simpliciores. quiꝙ collig
poterunt. ꝙ tres subsistentie ⁊
satisface̾ pot̾it: que litẽ lite resol¬
min̾uã doce. studebo pront domĩ
dederit. non tam subsistentie qui
ꝑsone significationẽ determinan
⁊ uixta proposite deternuation
assignationem ostend̾e qͦm possi
personaꝵ pluralitas cũ substant.
unitate conueuire

Expanded text:
quid prodest mihi ignotum per ignotius ostendi? Nomen personaesaltem litteratis agnoscitur. Quomodo ergo, quaeso, ex ejus proprietate quam ignorant simpliciores, quique colligere poterunt quod tres subsistentiae, et eo satisfacere poterit, quae litem lite resolMinervam docere, studebo prout Dominus dederit non tam subsistentiae quam personae significationem determinare, et juxta propositae determinationis assignationem ostendere quomodo possit personarum pluralitas cum substantiae unitate convenire
Abbreviated transcription (Latin):
taceamus in quo secũd̾ Io¬
iumum uenem suspicio ẽ. ut inꝙͣ
de noĩe greco taceamus qui greciñ
sumus de nomine substitentie ta¬
cite preterire non debemus. quidã
pͣars quidã subsistentias ẽẽ expoñt.
⁊ tres subsistentias ⁊ unam substã¬
tiam in nua deitate dñt mãg qͣm
ostendunt. Si quid̃ si ħ transeunt si¬
ne explanatione. ac si legentib oĩ¬
b constet tres subsistentias ẽẽ potu¬
isse. etiam uͥ constat nonͣ uͦ un am
sub̾am ẽẽ. Hanc nero eoꝵ sententi¬
am non arguo non reprebendo nõ
fłam ẽẽ contendo. s ꝙ uerum est ꝯ¬

Expanded text:
taceamus, in quo secundum Hieronymum veneni suspicio est, ut, inquam, de nomine Graeco taceamus qui Graeci non sumus, de nomine subsistentiae tacite praeterire non debemus. Quidam personas subsistentias esse exponunt, et tres substantias, et unam substantiam in una divinitate dicunt, magis quam ostendunt: siquidem sic haec transeunt sine explanatione, acsi legentibus omnibus constet tres subsistentias esse potuisse, etiam ubi constat nonnisi unam substantiam esse, hanc vero eorum sententiam non arguo, non reprehendo, non falsam esse contendo. Sed quod verum esse com
Abbreviated transcription (Latin):
confiteam᷑ ab ip̃o bona nr̃a ẽẽ ut cõ¬
ẜuet ⁊ augeat. Het iudas incessant᷑
actitat ne magratus apparcat uł de ĩ¬
dulta uenia uł de ꝯcessa gr̃a. Recbe gͦ
ut arbitror hic filius uidas id est ꝯ¬
fitens uocatur. qr uerus amor semꝑ
confitet᷑. Demiq cũ scͥptũ sit qr deus
uitas est. dm̃ nõ amare ꝯuincit᷑. qͥsqͥs
u̾itatem ꝯfit̾i erubescit. Iustus ĩqͥd
stripta iu uicio accusator est sus ht̃
gͦ quid agat qui sc credit uł cupit a
matorẽ dei msi forte putet aluid eẽ
amare dũi qͣm amare iusticiam. Ecce
iam hẽmꝰ de quatuor pͥmis filiis lyc
pͥmꝰ est tĩor pene. Scd̃s dolor ꝓm̾e ẽciꝰ

Expanded text:
confiteamur ab ipso esse bona nostra, ut conconfiteamur ab ipso esse bona nostra, ut conservet, et augeat. Haec Judas incessanter actitat, ne ingratus appareat, vel de indulta venia, vel de concessa gratia. Recte ergo, ut arbitror, hic filius Judas, id est confitens, vocatur, quia verus amor semper confitetur. Denique, cum scriptum sit: Quia Deus veritas est , Deum non amare convincitur quisquis veritatem confiteri erubescit: Justus, inquit Scriptura, in initio accusator est sui . Habet ergo quid agat, qui se credit, vel cupit esse amatorem Dei, nisi forte putet aliud esse amare Deum, quam amare justitiam Dei. Ecce jam habemus de quatuor filiis Liae. Primus est timor
Abbreviated transcription (Latin):
ie dignũ uidicat. ⁊ ab oĩb amari de si¬
derat. hec oĩa dicta sũt de ꝯfessione
laudis. S quid dicemꝰ de ꝯfessione cri¬
nis. An forte uidas istam ignorat
qͣuis illar tam excellent̾ agnoscat
ego nõ sic existimo. qr ⁊ hanc ⁊ illã ad
hnorem dei młtũ ꝑtinere cognosco. Et
scio qr qui u̾acit̾ diligit libent̾ facit qͥc¬
quid honori dei militare cognou̾it. ii¬
Multum ꝯmendat bonitatẽ dei. nõ
solũ largitas sua. s ĩ miquitas nr̃a.
nupend̾e młta quale qñtũ ue erit tri¬
buere bona ꝓm̾entib mala. O qualis
pietas qͣm nulla nostra suꝑare potest
miquitas. aAlia sũt q̃ miẜicordit᷑ ignos¬
cit alia que affluent tribuit Ignoscit
inala nr̃a. largitur bona sua. Sẽ ꝑ p̾sto
ad ignocendũ. semꝑ ꝑatꝰ ad largiend̾
hic largus. illic pius. utrobiq benig¬
nus. ubiq bonꝰ confitiam᷑ gͦ illi mala
nta. ꝯfiteam̃ illi bona nr̃a. Cõfiteamꝰ
a nob̾ eẽ mala nr̃a ut pie ignoscat

Expanded text:
ab omnibus amari desiderat. Haec omnia dicta sunt de confessione laudis. Sed quid dicemus de confessione criminis. An forte Judas istam ignorat, quamvis illam tam excellenter agnoscat? Ego non sic existimo, quia et hanc et illam ad honorem Dei multum pertinere cognosco. Et scio quia qui veraciter diligit, libenter facit quidquid honori Dei militare cognoverit? Multum commendat bonitatem Dei non solum largitas sua, sed etiam iniquitas nostra, impendere multa, quale quantumve erit tribuere bona promerentibus mala? O qualis pietas, quam nulla nostra superare potest impietas! Alia sunt quae misericorditer ignoscit, alia quae affluenter tribuit. Ignoscit mala nostra, largitur bona sua. Semper praesto ad ignoscendum, semper paratus ad largiendum. Hic pius, illic largus; utrobique benignus, ubique bonus. Confiteamur ergo illi mala nostra; confiteamur illi bona nostra. Confiteamur a nobis esse mala nostra; ut pie ignoscat,
Abbreviated transcription (Latin):
zelphe quid̾ sitim dñe sue copia tan
sitit gaudiũ est uoluptatis de qͦ po
plus bibit. tanto amplius sitit su
saciandũ sensualitatis appetitũ tos
mũdus ñ sufficit. Qͥa gͦ qnͣtũ cũꝙ
bat semꝑ ad bibendũ inhiat. Rccti
pha hoc est os ihians uocatiro sits
ius nũql extinguit᷑. ymagiato
cũ tanta ĩportuntate in aurib cor
ꝑstre pit quatenꝰ eius clamorẽ ut
sit. hinc est ꝙ sepe dũ psallimꝰ łor

Expanded text:
Zelphae quidem sitim dominae suae copia tanta sitit, gaudium est voluptatis. De quo quanto plus bibit, tanto amplius sitit: nam ad satiandum sensualitatis appetitum, totus mundus non sufficit. Quia ergo quantumcunque bibat, semper ad bibendum inhiat, recte Zelpha, hoc est os inhians, vocatur, sitis cujus nunquam exstinguitur. Imaginatio autem cum tanta importunitate in auribus cordis perstrepit, quatenus ejus clamorem, ut ossit. Hinc est quod saepe dum psallimus
Abbreviated transcription (Latin):
ximꝰ ad memoriã reuocat ⁊ quo ip̃i
enarrando explicau̾it eadẽ it̾m an
uolũtas cordis ei audiendi assensi
uox illa exultatõmis ⁊ ꝯfessiomis que
scmꝑ ex ore uide resonat in auribus
dme pietatis. Quid tu dicis lẏa qͥd tu
pelamas ꝓ iuda. Qͥd tu reddis dño Qͥd
etribuis pro tali puo. Nũc inqͥd ꝯfite¬
tor dño Confitebor inqͥd dño miuis in
ore meo. Uere utiq ⁊ absq dubio ñ so¬
lum freq̃nt᷑ s ⁊̃ indesinent̾ dño ꝯfit̾is¬
sam nõ amares si nõ approbares. Q̾ͥd
ẽ̾em̃ ut dcm̃ est approbare uͥ laudare ⁊
ip̃a laudatõ ip̃a est confessio. Eec puteᷤᷤ
ꝙ sufficiat inde ꝯfit̾i tm̃ corde nͥ ꝯfitea

Expanded text:
diximus, ad memoriam revocat, et quae ipsa jam enarrando explicaverit, eadem iterum atque m nulla voluntas cordis ei audiendi assensumest illa vox exsultationis et confessionis qui semper ex ore Judae resonat in auribus divinae pietatis. Quid tu dicis, Lia? Quid tu proclamas pro Juda? Quid tu reddis Domino? Quid retribuis pro tali puero? Nunc, inquit, confitebor Domino: Confitebor, inquit, Domino nimis in ore meo . Vere utique et absque dubio non solum frequenter, sed etiam indesinenter DomiNam non amares, si non approbares. Quid est enim, ut dictum est, approbare, nisi laudare? Et ipsa laudatio, ipsa est confessio. Nec putes quod sufficiat Judae confiteri tantum corde, n
Abbreviated transcription (Latin):
rens om̃i mucabilitate: s qui increatꝰ
⁊ sempiterms est. caret mitio ⁊ sine ⁊
cͦstatꝰ inuariabił ẽ manet absq õ
mutabilitate. In his itaco trib ꝓbal
esse eternus. Nam hec tria absq ã¬

Expanded text:
 qui increatus et sempiternus est, caret initio et fine, et cujus status invariabilis est, manet absque omni mutabilitate. In his itaque tribus probatur esse aeternus. Nam haec tria absque am
Abbreviated transcription (Latin):
cnod suminũ fidei nr̃e articulum
ꝙ sacratissimũ ⁊ secretissimũ triui¬
tatis mysteriũ ꝙ nomẽ illut ꝙ uo¬
luit ab omni corde credi. ab omni ore
consiceri estimatione hominũ expo¬
suerit ⁊ nõ potis sua inspiratione
ordinauĩt. Ecte dicamꝰ qñi hoc ip̃m¬
ex necessitate fecunt. ut hrẽnt quid
responderent querentib cruid tria¬
tres illi intrinitate essent. eum tres
deos ẽe respond̾e non possent. s quod
ab eis ex necessitate ft̃m fuit. nouit
sx sanctꝰ qui eoꝵ cordib p̃ossidebat.
qua ratione ⁊ ueritate id fieri uoluit.
Si uero s fideliter credimꝰ cum om̃ꝑ
diligentia queramꝰ non item subqͣ
acceptione primo humanis sit impꝰ¬
saitum. Nec ex qua necessitate sit pͥea
ad diuina transumpt̃. s in ciua u̾ta¬
te ꝑ spm̃ sc̃m ueritatis translatorib¬
sit inspiratum ⁊ a latina eccͣ uniuer

Expanded text:
summum fidei nostrae articulum, quod sacratissimum et secretissimum Trinitatis mysterium, quod nomen illud quod voluit ab omni corde credi, ab omni ore confiteri, aestimationi hominum exposuerit, et non potius sua inspiratione ordinaverit. Ecce dicamus quia hiex necessitate fecerunt, ut haberent quid responderent quaerentibus quid tres illi in Trinitate essent, cum tres Deos esse respondere non possent. Sed quod ab eis ex necessitate factum fuit, novit Spiritus sanctus qui eorum cordibus praesidebat, qua ratione et veritate id fieri voluit. Si vero hoc fideliter credimus, cum omni diligentia quaeramus, non jam sub qua acceptione primo humanis sit impositum, nec ex qua necessitate sit postea ad divina translatum, sed in qua veritate per spiritum veritatis sit translatoribus inspiratum,
Abbreviated transcription (Latin):
minenti trinitatis mysterio nñ
ꝑsone nullaten assignat ẽ sier
sinctu diuino. ⁊ sp̃t sancti map¬
sterio. Attendamus quomodo ide
spc̃ tot sacramenta fidei nr̃e redor¬
tionis nr̃e. sanctificationis nr̃e ⁊¬
rificationis nr̃e ꝑora prophaꝵ e

Expanded text:
minenti Trinitatis mysterio nomen personae nullatenus assignatum est sine instinctu divino et Spiritus sancti magisterio. Attendamus quomodo idem Spiritus tot sacramenta fidei nostrae, redemptionis nostrae, sanctificationis nostrae, glorificationis nostrae per ora prophe
Abbreviated transcription (Latin):
aliqua. alioqum in una diuinitate
eeñt absq dubio ꝑsone infiuite. Nant.
si ista eẽt ab illa ⁊ illa ab alia. ⁊ iuxta
hunc progressionis modũ. quelz nrus
productio absq dubio in infuntum
piocedẽt. ⁊ eiꝰ modi productionis t̾i¬
nuis nuilus occurr̾et. sicq fieret utr̃r
series. ⁊ ordo qui sine puncipio ẽẽ nõ
uaiet principumi nõ hrẽt. pͥncipiũ
inꝙͣ non tam tẽporis qũa originis. u¬
ip̃a ueritas a deo manifesta ⁊ ratroꝑ
spicua ut omĩo egeant ꝓbatione al¬
qna. nã quod nullus facit ꝙ fac̾e̾ n
ualet. quod nullus p̃t dare ꝙ ip̃e¬

Expanded text:
aliqua, alioquin in una divinitate essent absque dubio personae infinitae. Nam, si ista esset ab illa, et illa ab alia, et juxta hunc progressionis modum quaelibet una nationis productio, absque dubio in infinitum procederet, et ejusmodi productionis terminus nullus occurreret, sicque fieret ut rerum series, et ordo qui sine principio esse non valet, principium non haberet; principium, inquam, non tam temporis quam originis, ipsa veritas adeo manifesta et ratio perspicua, ut omnino non egeant probatione aliqua. Nam quod nullus facit quod facere non valet, quod nullus potest dare
Abbreviated transcription (Latin):
tuq ammi affectus i młtis ẽ mordi¬
uatus ⁊ in nlło penitꝰ ad sũmã eqͥtatis
mensurã mod̾atus nõ est qd̃ mirari
uł dubitare debeas cũ legas a planta
pedis usq ad u̾tioem nõ est in eo sam¬
tis Om̃i hora ĩmo ꝑ singła pene mo¬
menta i nr̃a est miatõe fallmĩ ⁊ rup¬
tis equitatis loris ad ura desid̾ia ef¬
frcnam᷑. susqͣm modus nusqͣm̃ c̾ta
mensura seruatur dñ animꝰ semper
ex carnis impetu turbuns more huc
illucq impellit᷑. Aplanta itaq pedis
usq ad ũticem nõ est in eo santas fĩ¬
lix tempꝰ ⁊ expectabił hora ubi iã ult̾iꝰ
ulła cogitatõ i sua examinatõe fallit᷑
ubi nlła affectõ i suo desid̾io effrena¬
turhanc cognitõnis integritatẽ uir¬
tutisq ꝑfectoẽm nlł nic̃im possumꝰ co¬
gratĩe atting̾e nlła ai ĩdustria ẜuare.

Expanded text:
tis est inordinatus, et in nullo penitus ad summam aequitatis mensuram moderatus, non est quod mirari vel dubitare debeas, cum legas: A planta pedis usque ad verticem non est in eo sanitas. Omni hora imo per singula pene momenta in nostra aestimatione fallimur, et ruptis aequitatis loris ad nostra desideria effrenamur. Nusquam modus; nusquam certa mensura servatur, dum animus semper ex carnis impetu turbinis more huc illucque impellitur. A planta itaque pedis usque ad verticem non est in eo sanitas. Felix tempus et exspectabilis hora, ubi jam ulterius nulla cogitatio in sua examinatione fallitur, ubi nulla affectio in suo desiderio effrenatur. Hanc cognitionis integritatem virtutisque perfectionem nulla interim possumus cogitatione attingere, nulla animi industria
Abbreviated transcription (Latin):
i iudimꝰ qͣm sit hebes cordis sens
udamꝰ nũc qm sit infirmꝰ cordis af¬
atus. Ostende gͦ mͥ unũ aliqͥd circa
¶d affectũ tuũ ita ad certam legntimã
inc̾suram restͥngas. ut alit̾ oĩo aut
implius aut miuꝰ cirta ip̃m extend̾e
nd debeas. S qũo pot̾it animꝰ affectũ
suũ ad ꝑfectam equitatis legem uł¬

Expanded text:
dis sensus. Videamus nunc quam sit infirmus cordis affectus. Ostende ergo mihi unum aliquid circa quod affectum tuum ita ad certam, legitimamque mensuram restringas, ut aliter omnino, aut amplius, aut minus circa ipsum extendere non debeas. Sed quomodo poterit animus affectum suum ad perfectam aequitatis legem
Abbreviated transcription (Latin):
Espice tandẽ ad siłitud men
qui plemꝰ nosse cupis spual
q̃ de int̾ioris hoĩs statu nõ nosti. Cor¬
dera gͥ que uł unde sit ext̾ioris hi
nifirmitas. ⁊ aĩadũtes quid de sp̃is
infirmitate estimare debeas ꝙ i
supius aut̃ iam dixiuiꝰ sanitas
poris est integritas natiuał ꝯpl

Expanded text:
espice tandem ad similitudinem qui plenius nosse cupis spiritquae de interioris hominis statu non nosti. Considera igitur quae, vel unde sit exterioris hominis infirmitas, et animadvertes quid de spirituali infirmitate aestimare debeas. Sicut superius autem jam diximus, sanitas corporis est integritas natural
Abbreviated transcription (Latin):
tis ꝯme pͥuacio. integritatisq n¬
rupcio. Q uatuor gͦ sũt hũores e
bus om̃e corpꝰ conficit uegetat
porcionc concurrũt. ⁊ diu̾sam
taq ordo congruꝰ congruaq mol¬

Expanded text:
atio, integritatisque corruptio. Quatuor ergo sunt humores ex quibus omne corpus conficitur, vegetatur, proportione concurrunt, et diversam itaque ordo congruus, congruaque m
Abbreviated transcription (Latin):
de illius p̾dicte t̾re fructib comedũt
qni se int̾na suauitato reficiũt. Rec¬
te gͦ post ysachar qui merces int̾pta¬
tur Zabulon idest ħitacłm fortitu¬
dinis nascit. qr post degustatã et̾ne
retribut᷑onis dulcedmẽ animꝰ ꝯtra
temptatõnũ argumenta inabłi
roboratur sua subito ꝑicła paruipen¬
dens dũi iniurias fortit̾ ulciscitur
Hinc est ꝙ moyses ille mitissimus
ꝯ̃ fabricatores uł cultores ydoli ex ar¬
sit ut statini adiunctis s qui diue
rant ꝑ mediũ castroꝵ de porta ad por¬
tam ꝑcuciendo tnsiret p̾uaricatoꝵ
post ysachar zabulon gignitur qr ꝑ
it̾ne dulcedinis degustatõem odut̃
uicioꝵ generat᷑ ⁊ uere fortitudinis
robur ad quirit. Iste est ⁊ abulon qui
nascendo nam dei placare ꝯsueuit qͥ
pie semendo dil hõmmi uicia ꝑcutit. eis
qͣi nõ parcendo meliꝰ partit. Absq du¬
bio nicħ sic placet d̾o n ͭ sic placat deũ

Expanded text:
de illius praedictae terrae fructibus comedunt, qui se interna suavitate reficiunt. Recte ergo post Issachar, qui merces interpretatur, Zabulon, id est habitaculum fortitudinis nascitur, quia post degustatam aeternae retributionis dulcedinem, animus contra tentationum argumenta mirabiliter roboratur, sua subito pericula parvipendens, Domini injurias fortiter ulciscitur. Hinc est quod Moyses, ille mitissimus contra fabricatores vel cultores idoli exarsit, ut statim adjunctis sibi qui Domini erant, per medium castrorum, de porta ad portam percutiendo transiret, et post Issachar Zabulon gignitur, quia per internae dulcedinis degustationem odium vitiorum generatur, et verae formidinis robur acquiritur. Iste est Zabulon, qui irascendo iram Dei placare consuevit, qui pie saeviendo dum hominum vitia percutit, eis quasi non parcendo melius parcit. Absque dubio nihil sic placet Deo, nihil sic placat Deum,
Abbreviated transcription (Latin):
It gͦ mox tam fortis ꝯtͣ cioꝵ.
cioꝵ o̾im. Hinc est ꝙ post ꝓsachar.
zabulon nascit qui hitacłm fortitu¬
dinis int̾pretatur. Quid eĩ ꝑ zabu¬
lon intelligimiꝰ msi odiũ uicioꝵ. O¬
diũ bonũ odiũ ordinatũ odiũ uicioꝵ
hunc ꝓculdubio in nob̾ affectũ ꝓpħa
ordinare cupiebat cũ dixit. Irascimini
⁊ nolite peccare. Quid c̾ eñĩ nasceudo
nõ pectare ⁊ nõ peccando irasci. nͥ hõĩes
utilit̾ nõ ad oculũ amando eoꝵ uiciis
indignari. hunc hr̃e se filiũ ĩdẽ ꝓpħa
significabat cũ alias dic̾et. ꝓfecto
odio oderam illos. ⁊ alibi. Oẽm inam¬

Expanded text:
it ergo mox tam fortis contra omntiorum omnium. Hinc est quod post Issachar, Zabulon nascitur, qui habitaculum fortitudinis interpretatur. Quid enim per Zabulon intelligimus, nisi odium vitiorum. Odium bonum, odium ordinatum, odium vitiorum. Hunc procul dubio in nobis affectum Propheta ordinare cupiebat cum dixit: Irascimini, et nolite peccare . Quid est enim irascendo non peccare, et non peccando irasci, nisi homines utiliter non ad oculum amando, eorum vitiis indignari? Hunc habere se filium idem Propheta significabat, cum alias dixit: Perfecto odio oderam illos . Et alibi: Om
Abbreviated transcription (Latin):
guore uifirmitatis. alii ex defatiga¬
tõnc tribulatõis ⁊ laboris Inflictõ
uulu̾is. ꝯmissio criminis. languorĩ¬
sirmitatis defectus uirtutis defatiga¬
tõ laboris tediũ expectatoĩs surgẽs
ex młtitudine tͥbulatõis ⁊ ĩ paciẽti
de sid̾io ꝓmisse retributõis Ex hiis
sanc om̃ib dolor surgit. anmũq
hõĩs młtiplicit̾ affligit. S ꝯͣ t̾plicẽ
dolorẽ hẽs tripliceni olei spẽm. Si ita¬
q doles ex uuln̾e cͥmĩsq ꝯmissione
hẽs oleum ꝓposite uenie ex dñi uti¬
q ꝓmissiõne. Si doles ex infirmi¬
tate ⁊ defectõ uirtutis tenuit te
hẽs oleum ꝓmisse gr̃e. Si doles fa
affligit cor tuũ ⁊ te urget acerbiꝰ¬

Expanded text:
guore infirmitatis, alii ex defatigatione tribulationis et laboris. Inflictio vulneris commissio criminis. Languor infirmitatis defectus virtutis. Defatigatio laboris, taedium exspectationis, surgens ex multitudine tribulationis et impatienti desiderio promissae retributionis. Ex his sane omnibus dolor surgit, animumque nominis multipliciter affligit. Sed contra triplicem dolorem habes triplicem olei spem. Si itaque doles ex vulnere criminisque commissione, habes oleum propositae veniae ex Domini utique promissione. Si doles ex infirmitate, et defectio virtutis tenuit te, habes oleum promissae gratiae. Si doles fataffligit cor tuum, et te urget acerbi
Abbreviated transcription (Latin):
ĩuenit ⁊ pulsanti aꝑitur. Noli itaq
parcus ẽẽ in expendendo nec auari
inerogando Eñto magis erogas.
amplius hñudas. Eratis inquid aco¬
pistis gratis date. Nescit sane gr̃e es
q̃ possit implere. Si in tribulatõib
lorem le nire possis cũ ab illo p̾cioso
unguentario accipis qd̾ audis. Ñ¬

Expanded text:
invenit, et pulsanti aperietur . Noli itaque parcus esse in expendendo, nec avarus in erogando. Quanto magis erogas, tanto amplius abundas: Gratis, inquit, accepistis, gratis date . Nescit sane gratiae quae possit implere. Si in tribulationibdolorem lenire possis, cum ab illo pretioso unguentario accipis quod audis: N
Abbreviated transcription (Latin):
in fusio. Si doles de languore ⁊ defec¬
tu tuo. isiste pretib nec prius de¬
sistat donet iduaris uirtute ab
alto douec quiescas penitusq ꝯua¬
lescas ab oĩ dolore uł languore tuo
ut pote delibutus p̾ciosissimo illo e¬
ungłioc ydrie unguento. Si eĩ nos¬
tis inquit cũ sitis mali bona data
dare filiis ur̃is. qnͣto magis pat̾ ue
celestis dabit sp̃m bonũ petentib
S ut amplius nureris i nr̃a relin¬

Expanded text:
infusio? Si doles de languore et defectu tuo, insiste precibus, nec prius desistas donec induaris virtute ab alto, donec quiescas penitusque convalescas ab omni dolore vel languore tuo, utpote delibutus pretiosissimo illo evangelicae hydriae unguento: Si enim nostis, inquit, cum sitis mali bona data dare filiis vestris, quanto magis pater vester coelestis dabit spiritum bonum petentibus se? . Sed ut amplius mireris
Abbreviated transcription (Latin):
recte carnali desid̾io uixta affectũ ł
appetitũ aptet᷑. facile ostrudimꝰ. Sicut
em a pedib corpꝰ carcũfertur sic a carna¬
li desid̾io animꝰ exagitat᷑ atq çirtũdu¬
tur. Dũ em̃ animꝰ carnali desid̾io illectꝰ
⁊ abstractꝰ nũc affectũ suũ nũc appeti¬

Expanded text:
quam carnali desiderio juxta affectum vel appetitum aptetur, facile ostendimus. Sicut enim a pedibus corpus circumfertur, sic a carnali desiderio animus exagitatur atque circumducitur. Dum enim animus carnali desiderio illectus, et abstract
Abbreviated transcription (Latin):
sorcium amoris. Quis ħ nesciat uł
dissisare queat: S hic itac deft̃o
sepe iam dictis ilł mutuo dilcĩs in¬
eẽt. hĩet ut̾q non solũ ꝙ in altero
coleret. s ⁊ simł ꝙ in seipo erubesce̾t.
Nam uerus ⁊ intimꝰ ami icus sicut
non pt uitue dilecti defcm̃ ind̾e̾
⁊ non dole: sic sane de propuo deft̾u¬
bit añ amici conspectum non pꝰ¬
set non erubesce̾. s si illi ꝑsonaꝵ
płalitati iẽ uũ merito debeat e¬
isumine głe plenitudine nõ pt̃
in eõ materia erubescendi. Quisnã¬
q nõ uideat ꝙͣ sit exͣme dementie
uel tenut̾ suspicari illi sumn me
felici maiestati aliquid inẽe pom¬
issẽ ꝙ possit tante głe spleudorem.
uel inmodico obnubulare: Et te
quomͦ pleuitudo diine bonitatis.
plenituto felicitatis ⁊ głe inuna
ueritatis atrestatione sibi inui

Expanded text:
sortium amoris quis hoc nesciat vel dissimulare queat? Si hic itaque defectus saepe jam dictis illis mutuo dilectis inesset, haberet uterque non solum quod in altero doleret, sed et simul quod in seipso erubesceret. Nam verus et intimus amicus sicut non potest intime dilecti defectum videre, et non dolere, sic sane de proprio defectu ante amici conspectum non posset non erubescere. Sed si illi personarum pluralitati inest unde merito debeat ein summae gloriae plenitudine non potest inesse materia crubescendi. Quis namque non videat quam sit extremae dementiae, vel tenuiter suspicari illi summae felici majestati aliquid inesse potuisse, quod possit tantae gloriae splendorem vel in modico obnubilare? Ecce quomodo plenitudo divinae bonitatis, plenitudo felicitatis et gloriae in una veritatis attestati
Abbreviated transcription (Latin):
eruni ħ assignata queso mutas
trmitatis ⁊ truitas unitatis.
ta sunt que humana natura intel¬
ligentia non conprebendit. que m
quam uera sint mentem humanã
multiplex exꝑientia late non sunit.
Explica michi cineso si potes de co
om̃io dubitare non potes. quid sit
cnod oculus corporeus ĩuidendo ñ
sentit uͥ est: ⁊ uidendo sentit u̾ om¬
nino non ẽ. In celo ubi utiq nõ ẽ
non uidet. ceti sensus corporei sola ad¬
hetia sentiunt. atq dc̾munt. Solus
ocuior sensus ad hẽntia hesꝰ ⁊ ad lon¬
ginci ⁊ remotissima niget. Nunquid
qr ciuomodo ħsit: non cõprehendis: ic¬
cuto uerum noncontendis ẽẽ. Explica
michi si potes cmnod negare non an¬
tes. ciuiom inte ipso corpus ⁊ aĩa tam
diuersa utiq natura. sint una eadẽ¬
q ꝑsona. ⁊ tunc ame cieras qiuo¬
mͥ in summe simplici ⁊ ꝯmuni na
ẽ quomͦ sit. ꝙ tamen humana
mens ꝑ experientiam uenit. quãto
magis qy muilla humana erpientia
atio manfesta latere non sinit.

Expanded text:
erum hic assignata, quaeso, unitas Trinitatis, et Trinitas unitatis, lta sunt quae humana intelligentia non comprehendit, quae tamen quam vera sint mentem humanam multiplex experientia latere non sinit? Explica mihi, quaeso, si potes, de quo omnino dubitare non potes, quid sit quod oculus corporeus ibi videndo non sentit ubi est, et videndo sentit ubi omnino non est? In coelo ubi utique non est, eteri sensus corporei sola adhaerentia sentiunt atque discernunt, solus oculorum sensus adhaerentia hebet, ad longinqua et remotissima viget. Nunquid quia quomodo hoc sit non comprehendis, idcirco verum non esse contendis? Explica mihi si potes, quod negare non audes, quomodo in teipso corpus et anima tam diversa utique natura sint una eademque persona, et tunc a me quaeras quomodo in summe simplici et communi natest quomodo sit, quod tamen humana mens per experientiam novit, quanto magis quod nulla humana experientiratio manifesta latere non sinit.
Abbreviated transcription (Latin):
ne eẽnda mͦ. qui nõ ẽ ab eterno. ⁊ eo
ip̃o utiq iuxta predictam rationẽ
nec asemetip̃o. cõdiano ⁊ multiplici
certificam᷑ exꝑmento incessanter
indemus alia secede̾. alia succedere.
⁊ que prins quid̾̃ nõ erant in actũ

Expanded text:
ndi modo qui non est ab aeterno, et eo ipso utique juxta praedictam rationem, nec a semetipso, quotidiano et multiplici certificamur experimento, incessanter alia videmus secedere, alia succedere, et quae prius quidem non erant in actum
Abbreviated transcription (Latin):
ĩmima sint que ab et̾uo non fuer̾t
cotidiana exꝑuncnta late̾ non sim̃t.
Suꝑior aũt ratio inuenit. qr qͥcq̃d
ab eterno non fuit asemetip̃o ẽt non
possit alioqͥn a ꝑte ꝯucitur. qr ali¬
quid initiũ sibi existendi dedi sub illo

Expanded text:
ab aeterno non fuerunt, quotidiana experimenta latere non sinunt. Superior enim ratio invenit quia quidquid ab aeterno non fuit a semetipso esse non possit; alioquin aperte convincitur quia aliquid sibi initium existendi dedit sub illo
Abbreviated transcription (Latin):
undecimã refrigeratur carnalis
appetitꝰ. Si em̃ corꝑis sensus a sua
euagatie nõ restringit᷑ carnalis
appetitꝰ inquietudo ñ extinguitur
S cũ corporis sensus uirilit᷑ doma¬
tur uigore abstinencie. ⁊ uiolent̾
restͥngitur rigore discipline incĩ¬
pit in assuetis oblectam̃tis minꝰ
minꝰq delectari ⁊ ad pͥstinas dełc¬
tatõnes magis magisq hebetari
hebetudinẽ ant̃ sensuũ nccͣio seqͥ¬
tur lentitudo appetituũ. In qñtũ
gͦ appetitus uł cet̾i hoĩs sensus ad
equitatis mensurã rest̾ͥugit᷑. eo
cicius retributõis denarius ꝑfec¬
tõnisq forma ꝑcipitur. ⁊ ad inte¬
gritatis rotunditatẽ appinquat᷑.
Nicħ em̃ aliud est om̃s in fine de¬
nariũ ꝑciꝑe. nͥ in om̃ib sensibus
nr̃is taudẽ ꝑfectõis formã posside̾¬

Expanded text:
undecimam refrigeratur carnalis undecimam refrigeratur carnalis appetitus. Si enim corporis sensus a sua evagatione non restringitur, carnalis appetitus inquietudo non exstinguitur. Sed cum corporis sensus viriliter donatur vigore abstinentiae, et violenter restringitur rigore disciplinae, incipit in assuetis oblectamentis minus minusque delectari, et ad pristinas delectationes magis magisque hebetari. Hebetudinem autem sensuum necessario sequitur lentitudo appetituum. Inquantum ergo appetitus, vel caeteri hominis uitatis mensuram restringitur, eo citius retributionis denarius perfectionisque forma percipitur, et ad integritatis rotunditatem appropinquatur. Nihil enim aliud est omnes in fine denarium percipere, nisi in omnibus sensibus nostris tandem perfectionis formam posside
Abbreviated transcription (Latin):
rere. ad t̾ciar dies solet incalesce.
ad sextam aut̾ uelxmenciꝰ estuare
ad nouam ꝯstat solem ad infi̾ora
nclinare calorẽq temperare. ad
undeciã u̾o ꝯtingit calorem cũ
luce paulatim defice. Quiditaq ẽ
ortus lucis nͥ illi̾atõ ũtatis. ⁊ qͥd
ẽ inchoatõ caloris nͥ acceptatõ bõĩ¬
tatis Estuatõ aut̃ caloris. fu̾or est
dilectõis. ẽ empamentũ uo̾ caloris
est abhominatõ uanitatis. S ⁊ sub¬
tractõ caloris ⁊ lucis quid aliud est
qm ir frenatõ cupiditatis seu eciã
hebetatõ prutencie carnał. Mane i¬
taq facit discrctõ boni ⁊ mali t̾ciã.
appetitus ueri boni m̃idiem. deside¬
riũ sũmi boni. nonam fastidium
falsi bom. Undecimã u̾o effict o¬
diũ sen ⁊̃ obliuio ueri mali. Manc
itaq illm̾atur intellectus. ad t̾ciã
corrigit᷑ consensus. ad sextã inflã¬
matur affectus ad nouã rest̾ngi¬
tur seu ⁊̃ hebetat᷑ corꝑis sensꝰ ad

Expanded text:
rere, ad tertiam dies solet incalescere, rere, ad tertiam dies solet incalescere, ad sextam autem vehementius aestuare, ad nonam constat solem ad inferiora inclinare, caloremque temperare, ad undecimam vero contingit calorem cum luce paulatim deficere. Quid itaque est ortus lucis, nisi illuminatio veritatis, et quid est inchoatio caloris, nisi acceptatio bonitatis? Aestuationem autem caloris, fervor est dilectionis. Temperamentum vero caloris est abominatio vanitatis. Sed et subtractio caloris et lucis, quid aliud est quam refrenatio cupidatis, seu etiam hebetatio prudentiae carnalis? Mane itaque facit discretio boni et mali, tertiam appetitus veri boni, meridiem desiderium summi boni, nonam fastidium falsi boni, undecimam vero efficit odium, seu etiam oblivio veri mali. Mane itaque illuminatur intellectus, ad tertiam corrigitur consensus, ad sextam inflammatur affectus, ad novam restringitur sive etiam hebetatur corporis sensus, ad
Abbreviated transcription (Latin):
laborantib. s nõ insi in fine diei
postqͣm oꝑis ꝯsũmatẽem tribuit.
Dñi uinea hũana conscĩa. hec ẽ uine¬
a dm̃i electa in qua plantauit om̃e
semen uersi. pro hmꝰ uinee cultura
dñs exit cñ suam uolu̾tatem ꝑ iñter¬
nam aspuatõem innotesc̾e̾ facit. Dm̃
itaq egressio est eius manifestatõ
teratõ eg̾ssionis augmentatõ ẽ cog¬
intõnis. Multiplex egressio młtifor¬
niis manifestat᷑o. Diu̾sitas horarũ ua¬
rii gradus ꝓfectuũ. Scd̾m ꝓcessum
⁊ affectões. hiꝰ cultores in uinee cul¬
cendi sũt in iuestigatr̃e m̾tatis
ẜi ant̃ in ex̾citatc̃e iuxtutiꝰ. Ad il¬
los ꝑtinet maltũ fod̾e ⁊ occulta
penetrare. ad istos spectat sarmen¬
toꝵ suꝑflua amputare ⁊ moꝵ m̃
utilia resecare. Illoꝵ labor est corur¬
cio erroꝵ istoꝵ labor castigatõ us¬
cioꝵ. Introducũtur sane mane ho¬
ra t̾tia. sexta nona ⁊ inidecima. qui
laborant in uinea ⁊ desudant ĩ hiꝰ
cult᷑a. Mane pͥmo lux maꝑit appa¬

Expanded text:
ur, sed nonnisi in fine diei postque operis consummationem tribuitur, Domini vinea, humana conscientia. Haec est vinea Domini electa in qua plantavit omne semen verum. Pro hujus vineae cultura Dominus exit, cum suam voluntatem per internam aspirationem innotescere facit, Domini itaque egressio ejus est manifestatio. Iteratio egressionis augmentatio est cognitionis. Multiplex egressio, multiformis manifestatio. Diversitas horarum, varii gradus profectuum. Secundum processum et affectiones. Hujusmodi cultores in vineae culrcendi sunt in investigatione veritatisi autem in exercitatione virtutis. Ad illos pertinet in altum fodere, et occulta penetrare, ad istos spectat sarmentorum superflua amputare, et morum inutilia resecare. Illorum labor est correctio errorum, istorum labor castigatio vitiorum, introducuntur sane mane, hora tertia, sexta, nona et undecima qui laborant in vinea, et desudant in hujusmodi cultura. Mane primo lux incipit appa
Abbreviated transcription (Latin):
Ed scimꝰ qr uirtutñ oꝑa q̃ ceter
mirandũ quid magis õim laude p̾di¬
candũ qm cũ unde in aliis seꝑe extin¬
nõ parũ trepidare rectr ruben mãdra¬
Nõñdũ sane ꝙ hoc de quib locuti sumꝰ
mandragore nec post tot natos lye.
nec post geminos lib̾os bale. s post na-¬
tiuitatẽ filioꝵ zelpho statim legũtur
ĩuente. Ad filios nãq lye uolũtate
ad filios bale cogitatc̃es. ad filios zel¬
phe ꝑtinent actões. Uoluritates itaq
seu cogitatões ꝙͣuis rectas quͣtũ libet
mime uidemꝰ. Et ꝙ̃ius uera laus sit de
iecta uolũtate. eam tñ m̃ime laudaraꝰ
isi appareat in oꝑe. ꝑ opus eĩ bonũ
bona uoluntas innotescit ut uire bo¬
ne opĩonis laudẽ qͣi qͣsdam late fraglã¬
tes mãdragoras ĩuenire possit qͣr ꝓles¬

Expanded text:
ed scimus quia virtutum opera quae caeteras mirandum? quid magis omnium laude praedicandum, quam cum unde in aliis saepe exstinnon parum trepidare, recte Ruben mandraNotandum sane quod hae, de quibus locuti sumus mandragorae, nec post natos tot Liae, nec post geminos liberos Balae, sed post nativitatem filiorum Zelphae statim leguntur inventae. Ad filios namque Liae voluntates, ad filios Balae cogitationes, ad filios Zelphae pertinent actiones. Voluntates itaque seu cogitationes, quamvis rectas, quantumlibet a laus sit de recta voluntate, eam tamen non laudamus nisi appareat in opere. Per opus enim bonum bona voluntas innotescit, ut jure bonae opinionis laudem, quasi quasdam late fragrantes mandragoras invenire possit. Quasi e
Abbreviated transcription (Latin):
tem ẜ usũ loꝙ̃ndi germanitatis
polem hunc patrem illum filiũ
hune genttorem illum genit nor¬
ma locͥdi dice consueuit. Arbor ra
nes ramus. ꝓles illius nominatur.
p̃i hic filius dici ꝯsueuit. uernus
ex fructu gignitͥ. nec tam̃ hic gĩ¬
tor ille hui genitꝰ nominat᷑. Ecce

Expanded text:
m usum loquendi germanitatis illum prolem; hunc patrem, illum filium; hunc genitorem, illum genitum norma loquendi dicere consuevit. Arbor ramnec ramus proles illius nominatur. pater, hic filius dici consuevit. Vermis ex fructu gignitur, nec tamen hic genitor, ille hujus genitus nominatur. Ecce
Abbreviated transcription (Latin):
dicimus. ẜ aliã acceptionem genit̃
negamꝰ. Gñatio aũt qũ large ac¬
cipitur nich aliud uidr̃ ẽẽ. ꝙͣ pro
⁊ idcirto nõ dicitur gn̾ata. Quedã
autem naturalis productio predic-
ta germanitatis nomina suscipit.
diximꝰ talis non est ut debeat dici
filius m̃to quidẽ nõ dĩ genitus. s

Expanded text:
um aliam acceptionem genitum negamus. Generatio autem quando large accipitur, nihil aliud videtur esse quam prodet idcirco non dicitur generata. Quaedam autem naturalis productio, praedicta illa germanitatis nomina suscipit, diximus, talis non est ut debeat dici Filius, merito quidem non dicitur genitus. Sed
Abbreviated transcription (Latin):
uare autem pãt dicatur
ingenitꝰ filius u̾o genitu
perfacile ẽ uid̾e. ne̾ eget laborios
expõne. Solus pater anullo ali
⁊ idcirco genitus nulla ratione
ci põt. Nam si geniius eẽt: ip̃i
ꝙ ẽ ab alio accepisset. Merito ͥ
genta nomen accepit. qui ab
o aliquo originem nõ hũit. Si
filiũ non genuisset pater milla¬
nus dici debuiss. Q̾ aũt filiun¬

Expanded text:
uare autem Pater dicatur ingenitus, Filius vero genitus perfacile est videre, nec eget laboriosa expositione. Solus Pater a nullo alio est, et idcirco genitus nulla ratione dici potest. Nam si genitus esset, ipsum quod est ab alio accepisset. Merito ergo ingeniti nomen accepit, qui ab alio aliquo originem non habuit. Si vero Filium non genuisset, Pater nullatenus dici debuisset. Quod autem Filiu
Abbreviated transcription (Latin):
rationabilit itaq sĩc iam diximus
genitus non dr̃ ne qui filius nonẽ
filus ẽẽ credatur. racionabiliter ni¬
chominus ingenitus non dicitur.
ne utħ naturalẽ originem hũisse
negerur¬

Expanded text:
Rationabiliter itaque, sicut jam diximus, genitus non dicitur, ne qui Filius non est, Filius esse credatur. Rationabiliter nihilominus ingenitus non dicitur, ne in hoc naturalem originem habuisse negetur
Abbreviated transcription (Latin):
sicut nnꝙ no fuerĩt. sic certe nunqiũa
lo ert ĩmo semꝑ sunt quod sunt nec
aluis uec alit̾ ẽẽ possunt. Uideł aũt
omuio ĩ possibue om̃e necessariũ eẽme
cessaria ratõne care̾. sed non est cuiꝰ uis
so nateͣ sinu elice̾ ⁊ uelut de intimo
quodam sapĩe secretario erutas ĩ cõe
deduceꝰ. Multi ad hoc umꝰ digni.
Multi ad ħ muiꝰ ytonei. Multi adĩ
ħ minꝰ studio si: ⁊ ciũod̾ semꝑ si fieri
posset pꝰ ocłis hab̾e debe̾niꝰ iux uel ra¬
ro cogitam. Cum qͣli q̃so studio quãto
desiterio deb̾emꝰ illi ĩ tũb̾e negotio. il¬
li iuhiare spectaclo̾ de quo pender sal¬
nienon nicħ fecuse si det᷑ m̃ m̃tes stu¬
diosas in hi negotio uel in modico ad¬
nuare. ł ad tale studiũ tepidas mẽ¬
tes meo studio prouocare
p̃libatur de quib in seq̃ntib agitur.

Expanded text:
sicut nunquam non fuerunt, sic certe nunquam non erunt, imo semper sunt, quod sunt, nec aliud, nec aliter esse possunt. Videtur autem omnino impossibile, omne necessarium non esse, necessariaque ratione carere, sed non est cujusvis so naturae sinu elicere, et velut de intimo quodam sapientiae secretario erutas in commune deducere. Multi ad hoc minus digni, multi ad hoc minus idonei, multi in hoc minus studiosi, et quod semper, si fieri posset, prae oculis habere deberemus, vix vel raro cogitamus. Cum quali, quaeso, studio quandoque desiderio deberemus illi incumbere negotio, illi inhiare spectaculo, de quo pendet salme nonnihil fecisse, si detur mihi mentes studiosas in hujus negotio vel in modico adjuvare et ad tale studium tepidas mentes meo studio provocare. Breviter praelibatur de quibus in sequentibus agitur.
Abbreviated transcription (Latin):
QNon me latet subtilior ratiou
sta cliscuti posse s puto ħ sunpl¬
Illud aũt notandũ firmit̾cr te¬
clum. ut tres illos intrinitate sli
substantias sine subsistentias su
ꝑsonas nominare auelias: sccłn
stantiam dcm̃ intelligas. Nam
hiis om̃ib quãt ad rei ueritaten
aliud oꝑtet intellige̾ ꝙͦ tres hũti

Expanded text:
Non me latet subtiliori ratione ista discuti posse, sed puto hoc simplIllud autem notandum firmiterque tenendum ut tres illos in Trinitate sive substantias, sive subsistentias sive personas nominare audias, secundum substantiam dictum intelligas. Nam in his omnibus quantum ad rei veritatem nihil aliud oportet intellige