comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ri sunt. Quam obrem beatũ
dixerĩ qui int̾ utrũq uiciũ
illius scił uane amicabilita¬
tis. & suꝑbe seueritatis. me¬
diam denere potuit regalẽ
uiam u̾itatis: id ÷ ut uera
caritate plenus. nec ꝑuani¬
tatem hoc studiũ sectetur:
nec ꝑ timorem dedignetur.
Iua tam̃ est uis ⁊ natura ueri
amoris. ut etiã cum non affe¬
ctat. tam̃ efficiat se reclama¬
ri: qm̃ ueritas etiã sine alie¬
no suffragio facile se ad om¬
nẽ conscientiam comm̃dat:
nͥ dira maligne m̃tis obsistat
nequitia: que parata est sinis¬
tre interp̃tari omĩa. Ad hunc
tam̃ scm amorem concilian¬
dum quidam ꝓͥum donũ ha¬
bent ex deo: qui exhilarans
facies eoꝵ inoleo. ꝑfudit eo
quodã placore ac nitore gra¬
tioso: omĩa tam facta quã
dicta ipsoꝵ gratificans in
ocitł omniũ ÷ cũ multi qui
forsitan ñ minus immo ⁊ am¬
plius amant: non facile e.¬
andem gr̃am inueniant. ad
om̃s autẽ ꝑtinet ut ꝓuidẽte:

Expanded text:
ri sunt. Quam ob rem beatum ri sunt. Quam ob rem beatum dixerunt, qui inter utrumque vitium, illius scilicet vanae amicabilitatis, et superbae severitatis, mediam tenere potuit regalem viam veritatis; id est ut, vera charitate plenus, nec per vanitatem hoc studium sectetur, nec per tumorem dedignetur. 5. Illa tamen est vis et natura veri amoris, ut, etiam cum non affectat, tamen efficiat se reamari: quoniam veritas, etiam sine alieno, suffragio facile se ad omnem conscientiam commendat, nisi dira malignae mentis obsistat nequitia, quae parata est sinistre interpretari omnia. Ad hunc tamen sanctum amorem conciliandum quidam proprium donum habent ex Deo; qui exhilarans facies eorum in oleo, perfudit eos quodam placore ac nitore gratioso, omnia tam facta quam dicta ipsorum gratificans in oculis omnium; cum multi qui forsitan non minus, imo et amplius amant, non facile eamdem gratiam inveniant. Ad omnes autem pertinet ut, providentes
Abbreviated transcription (Latin):
um : qͣtinꝰ ipsa religio que te
commdat: iusta uicissitudi¬
ne ꝑ de cõm̃dabił fiat. Sic
in de qͦ filio ad optiuo: uni¬
geniti complebitur oratio.
Pater clarifica filiũ tuũ. ut
filius tuus clarificet de: dũ
uidentes claritatẽ oꝑũ tuoꝵ
glorificabunt patrẽ tuũ. Neq
id dicimus qd̵ int̃ dilectionẽ
dei ⁊ dilectionẽ ꝓximi. sit a¬
liqͥs ordo tp̃ris: quãuis sit or¬
do affectionis. Statĩ qͥppe ab
initio.⁊ illã oportet seruare.
⁊ istam ñ negligere: qñ nec
ds̃ sine ꝓximo nec ꝓximus
sine deo u̾e pot̃ diligi. ꝗͣuis
ordinata affectio ignorare
non possit. que de duab di¬
lectionib p̃ponderet alderi:
que debeat alderi formã ⁊
modũ p̃scͥbere: finẽq p̃fig̾e.
S hoc dicimus qd̾ aliuid est
amare: aliud amari studere.
Quod ꝓfecto studiũ sicut ꝑicu¬
lose assumitur ab illis qui plꝰ
uanitate ꝗͣ caritate blandi s̃
sic ꝑiculose negligit᷑ abhis qͥ
plus suꝑbia quã sap̃ia auste¬

Expanded text:
religio, quae te commendat, justa vicissitudine per te commendabilis fiat. Sic in te quoque filio adoptivo, Unigeniti complebitur oratio: Pater, clarifica Filium tuum, ut Filius tuus clarificet te ; dum videntes claritatem operum tuorum glorificabunt Patrem tuum. Neque id dicimus, quod inter dilectionem Dei et dilectionem proximi sit aliquis ordo temporis, quamvis sit ordo affectionis. Statim quippe ab initio et illam oportet observare, et istam non negligere; quando nec Deus sine proximo, nec proximus sine Deo vere potest diligi; quamvis ordinata affectio ignorare non possit quae de duabus dilectionibus praeponderet alteri, quae debeat alteri formam et modum praescribere, finemque praefigere. Sed hoc dicimus, quod aliud est amari, aliud amari studere. Quod profecto studium sicut periculose assumitur ab illis qui plus vanitate quam charitate blandi sunt, sic periculose negligitur ab his qui plus superbia quam sapientia auste
Abbreviated transcription (Latin):
euanescere. s exardescere ad
diligendum dm̃ amplius.
ꝓpter quẽ diligaris ab ho¬
minib. Alioquin nẽpe sia¬
liunde oriat᷑. uł alio referat᷑
stilens. latrunculus spolians.
homicida insidians. coluber in
uia. cerastes in semita: mor¬
dens ungulas equi ut cadat as¬
censor eius retro: Uir qͥppe
uanus erigit᷑ insuꝑbiã: ⁊ ua¬
nitate sensus sui uelut equo p̃.¬
cipiti fertur in ruinã. Huius
nimirũ serpens uuln̾at & sub.¬
ũtit uestigia: dum ueluti blã¬
diens capiti. denera illiꝰ facit
laudari pͥmordia. Haud secꝰ
ni fallor contingit hõi. qui
ante ꝗͣ dilig̾e sciat diligini¬
mie affectat: & ante quã uł
sibi ipsi amicus ẽe didicerit: a¬
micos sͥ om̃s conciliare q̃rit.
Facit diuicias ñ cũ iudicio: in
medio dierum suoꝵ derelin¬
quet eas : & innouissimo suo
erit insipiens. cũ om̃s amici

Expanded text:
evanescere, sed exardescere ad evanescere, sed exardescere ad diligendum Deum amplius, propter quem diligaris ab hominibus? Alioquin nempe si aliunde oriatur, vel alio referaturstilens, latrunculus spolians, homicida insidians, coluber in via, cerastes in semita, mordens ungulas equi, ut cadat ascensor ejus retro? Vir quippe vanus erigitur in superbiam, et vanitate sensus sui, velut equo praecipiti, fertur in ruinam. Hujusmodi nimirum serpens vulnerat et subvertit vestigia, dum, veluti blandiens capiti, tenera illius facit laudari primordia. Haud secus, nisi fallor, contingit homini qui, antequam diligere sciat, diligi nimie affectat, et, antequam vel sibi ipsi amicus esse didicerit, amicos sibi omnes conciliare quaerit; facit divitias non cum judicio, in medio dierum suorum derelinquet eas, et in novissimo suo erit insipiens, cum omnes amici
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ poterit.⁊ ñ modo mortẽ
aut infernũ. s omnẽ qͦq
creaturã adultionẽ iniicoꝵ
zelus armabit. Quã beatus
in die illo quicumq erit ille
dilectus ãdeo: quam laudabi-¬
les quib tunc lauserit adeo:
quib dicet euidenti rerũ ar-¬
gum̃to. Uos amici mei estis:
eo qd feceritis que p̃cepi uob̃.
Et hec quidẽ pͥma uirtꝰ: istud
optimũ gr̃ȩ munus : precipu¬
us uitȩ fructus. qr beatitudi¬
nis certissimũ pignꝰ ÷ dei scił
anticiciã ꝓmereri: quo ꝓpitio
poterit homini aliquis ini¬
micari: s nicħ ꝓficiet inimi¬
cus in eo. ⁊ filius iniquitatis
non apponet nocere ei. Iam
uo si post hanc & ꝑ hanc sũ¬
mã omniũ cãmq bonoꝵ gra¬
tiam etiã illam ꝓmerearis.
ut dilectus adeo etiã dilectꝰ
sis abhominib÷ que ꝯsolatio
est illa in miseriis huius uitȩ.
que requies. qd̾ gaudiũ. que
deliciȩ: presertim si didiceriᷤᷤ
fauore gratiȩ humanȩ non

Expanded text:
esse poterit, et non mortem esse poterit, et non mortem aut infernum, sed omnem quoque creaturam ad ultionem inimicorum zelus armabit. Quam beatus in die illo quicunque erit ille dilectus a Deo! quam laudabiles quibus tunc laus erit a Deo, quibus dicet evidenti rerum argumento: Vos amici mei estis, eo quod feceritis quae praecepi vobis! . Et haec quidem prima virtus, istud optimum gratiae munus, praecipuus vitae fructus: quia beatitudinis certissimum pignus, Dei scilicet amicitia promereri; quo propitio poterit homini aliquis inimicari, sed nihil proficiet inimicus in eo, et filius iniquitatis non apponet nocere ei . 3. Jam vero si post hanc et per hanc summam omnium causamque bonorum, gratiam etiam illam promerearis, ut, dilectus a Deo, etiam dilectus sis ab hominibus, quae consolatio est illa in miseriis hujus vitae, quae requies, quod gaudium, quae deliciae; praesertim si didiceris favore gratiae humanae non
Abbreviated transcription (Latin):
licitum ⁊ castigantẽ corpꝰ suũ.
ne forte cum aliis predicau̾it
ipse reꝓb efficiat᷑. indẽ etiã
colaphizari a sathana ne for¬
de excollatur. In ipso itaq pau¬
lo iam tͥ est uidẽ. quomͦ om̃is¬
illa certitudo que ad horam ꝯ¬
fortatur & comuialescit de sp̃s
ꝯsolatione: item infirmatur
& euanescit suꝑueniente tẽp¬
tatione. Ego igitur miser &e
ipsa indignus uita. qua conso¬
latione qua fiducia me dig¬
num ẽẽ amore p̃sumã ÷ cui
omnia ⁊ int̾iora ⁊ ext̃iora ma¬
nifestum odium denuntiãt:
cuiꝰ uita non tẽptatio. ñ mi¬
licia ẽ adu̾sus peccatũ. s ul¬
tronea seruitus pecc̃i. qͥ tam
mente ꝗͣ carne seruiolegi
pecc̃i: quicũ prudentia car-¬
nis ⁊ amicicia mundi q̃ am¬
be inimice st̃ deo. fedꝰ mise¬
rum pepigisse uideoꝵ: pla-¬
ne fedus cum morte: pactũ
cum inferno. Scio tam̃ scio
qui dixit. Delebitur fedus
ur̃m cũ morte : & pactũ cũ
inferno non stabit: qr ni-¬
mirũ iniicis dei nil amicũ

Expanded text:
icitum, et castigantem corpus suum, ne forte, cum aliis praedicaverit, ipse reprobus efficiatur : vide etiam colaphizari a Satana , ne forte extollatur. In ipso itaque Paulo jam tibi est videre quomodo omnis certitudo quae ad horam confortatur et convalescit de spiritus consolatione, item infirmatur et evanescit superveniente tentatione. Ego igitur miser et ipsa indignus vita, qua consolatione, qua fiducia me dignum esse amore praesumam, cui omnia et interiora et exteriora manifestum odium denuntiant; cujus vita, non tentatio, non militia est adversus peccatum, sed ultronea servitus peccati; qui tam mente quam carne servio legi peccati; qui cum prudentia carnis et amicitia mundi, quae ambae inimicae sunt Deo, foedus miserum pepigisse videor, plane foedus cum morte, pactum cum inferno? Scio tamen, scio qui dixit: Delebitur foedus vestrum cum morte, et pactum cum inferno non stabit ; quia nimirum inimicis Dei nil amicum
Abbreviated transcription (Latin):
runt eũ a facie eius. Et a facie
tua dñe quo fugient. nisi
intenebras exteriores : in il¬
lud chaos & abyssum ignis
& caliginis: Tunc enim di¬
cent montib cadite suꝑ noᷤ.
& collib oꝑite nos: leuius esti¬
mantes absorberi uoragine
inferni. ꝗͣ sustinere faciẽ dei
irati. Enmuero tc̃ stabunt
iusti in magna constantia:
tunc fides que modo sollici¬
ta stat in conspectu dñi ad
iudendam uoluntatẽ ipsiꝰ.
secura stabit ad uidendã głã
eius. Uigilate fr̃s: state in
fide. Quem fides timore sol¬
licitat. non potest dormita¬
re ꝑ negligentiã: ꝗͣ fides in
spe radicat: non potest titu¬
bare ꝑ negligentiã. Omĩa
autẽ ur̃a incaritate fiant.
ut fidei lenitas iungat᷑. qͣtinꝰ
de unoqͦ ur̃m dicatur. in fide
⁊ lenitate ipsius scm fecit illũ
qui uiuit ⁊ regnat ꝑ oĩa scła se

Expanded text:
runt eum a facie ejus. Et a facie runt eum a facie ejus. Et a facie tua, Domine, quo fugient, nisi in tenebras exteriores, in illud chaos et abyssum ignis et caliginis? Tunc enim dicent montibus, Cadite super nos; et collibus, Operite nos , levius aestimantes absorberi voragine inferni, quam sustinere faciem Dei irati. Enimvero tunc stabunt justi in magna constantia; tunc fides, quae modo sollicita stat in conspectu Domini ad videndam voluntatem ipsius, secura stabit ad videndam gloriam ejus. Vigilate, fratres, state in fide . Quem fides timore sollicitat, non potest dormitare per negligentiam; quem fides in spe radicat, non potest titubare per diffidentiam. Omnia autem vestra in charitate fiant, ut fidei lenitas jungatur, quatenus de unoquoque vestrum dicatur, In fide et lenitate ipsius sanctum fecit illum qui vivit et regnat per
Abbreviated transcription (Latin):
ens est sub̃a rerũ sꝑandarũ:
argumentũ non apparentiũ.
hȩc est fides que ꝑ dilectionẽ
oꝑatur: ut suadente ꝯscientia
meritoꝵ de fide spes nascat᷑.
fidesq supponat᷑. uelud subiec¬
tum ⁊ fundam̃tũ. cui suꝑ edi-¬
ficentur bona ȩterna quȩ spe¬
randa sunt. Sine ista fide im¬
possibile est placere deo. ⁊ cũ
ista impossibile est displice̾
deo. Oculi tui dñe respiciũt
fide : dixte ille qui iugit̃ in
ꝯspectũ tuo stabat ꝑ fidem.
Omĩno iuste ⁊ m̾ito ꝓroꝰ de¬
bita uicissitudo. ut oculi tui
dñe respiciant fidẽ: qr oculi
mei sẽꝑ ad dñm fidelit᷑ dicen¬
fr̃s si tamꝗͣ sine fide simus. dm̃
post dorsum nr̃m ponimꝰ. ut
dissimulantes timorẽ eiꝰ inua¬
nitates potius respiciamꝰ: qͦ
mito nos respiciendos putamꝰ.:
Immo respiciemur: s quouul¬
tu Unltus dñi suꝑ facien¬
des mala: s quã iratũs. ꝗͣ terri¬
bilis. ꝗͣ importabilis tẽ demũ
scietur: qndo fugient qui ode¬

Expanded text:
iens, est substantia rerum sperandarum, argumentum non apperentium. Haec est fides quae per dilectionem operatur; ut, suadente conscientia meritorum, de fide spes nascatur, fidesque supponatur velut subjectum et fundamentum, cui superaedificentur bona aeterna, quae speranda sunt. Sine ista fide impossibile est placere Deo , et cum ista impossibile est displicere Deo. Oculi tui, Domine, respiciunt fidem , dixit ille qui jugiter in conspectu tuo stabat per fidem. Omnino juste et merito. Prorsus debita vicissitudo, ut oculi tui, Domine, respiciant fidem, quia oculi mei semper ad Dominum fidelem. res, si tanquam sine fide simus, Deum post dorsum nostrum ponimus, ut, dissimulantes timorem ejus, in vanitates potius respiciamus, quo merito nos respiciendos putamus? Imo respiciemur, sed quo vultu? Vultus Domini super facientes mala ; sed quam iratus, 980 quam terribilis, quam importabilis tunc demum scietur, quando fugient qui ode
Abbreviated transcription (Latin):
erit si fides precesserit: tm̃ fi¬
des ñ ficta suera sit: fides
ñ mortura. s uiua ⁊ uiuida sit.
constans & intrepida fides
erat moysi: de quo paulꝰ scͥ¬
bit. fide reliqͥd egyptũ: non
ueritus animositatẽ regis. Am¬
mosi sunt reges. s animosior
est fides: qͥppe quȩ potentiã
eoꝵ nullam ẽẽ uidet: ac ꝑ hoc¬
omnẽ ꝑ hoc omnẽ ꝑseq̃ntiũ
insaniã secura qͣsi suꝑior irri-¬
det: ꝓmptior ⁊ fortior ad ꝑ¬
ferendũ. quam illoꝵ furor ad
ꝑ seq̃ndũ. Duo sane cõm̃dare
michi uidetur apłs in illa me¬
morabili fide moysi: cui occa¬
sione Lectionis hodiernȩ com¬
pandã diximꝰ fidem scipatͥs
nr̃i benedicti ÷ scił qd̾ isdem
moyses qui fidei exemplũ fa¬
ctiis ẽ. huiꝰ mundi ꝯtẽpsit
ꝓsꝑa : nec timuit aduersa.
scił ammositatẽ regis. Ad
xit. unde scił id potuerit:
ut discamus unde fides nr̃a
infirmetur innob̾. Maioreᷤ
diuicias reputabat thes-¬

Expanded text:
erit, si fides praecesserit: tantum fierit, si fides praecesserit: tantum fides non ficta, sed vera sit; fides non mortua, sed viva et vivida sit. constans et intrepida fides erat Moysi, de quo Paulus scribit: Fide reliquit Aegyptum, non veritus animositatem regis. Animosi sunt reges, sed animosior est fides, quippe quae potentiam eorum nullam esse videt, ac per hoc omnem persequentium insaniam secura, quasi superior, irridet; promptior et fortior ad perferendum, quam illorum furor ad persequendum. Duo sane commendare mihi videtur Apostolus in illa memorabili fide Moysi, cui occasione lectionis hodiernae comparandam diximus fidem sancti patris nostri Benedicti: scilicet quod idem Moyses, qui fidei exemplum factus est, hujus mundi contempsit prospera, nec timuit adversa. scilicet animositatem regis. Ad us subjunxit, unde scilicet id potuerit, ut discamus unde fides nostra infirmetur in nobis. Majores divitias reputabat thes
Abbreviated transcription (Latin):
ius aut magistri nr̃i mansue¬
tudinẽ non solum erga male¬
dicos. s etiã erga maleficos
mirabilem me legisse memi¬
ni: iracundiã ñ memini. ꝗͣ¬
quã nec in ipso sic̃ nec ĩ moy se
preconiosc̃e lenitatis p̃iudi¬
cet. si uistus zelo contͣ peccã¬
des feruet: sine quo lenitas
depor aut timiditas ẽ. Quo¬
mͦ namq lenitas illa sc̃m q̃¬
piam faceret: que in heli qͥ
alias sc̃s erat dampnata est:
fr̃s. habete pacẽ int̾ uos. mã¬
dat ille magister pacificus
⁊ lenis: pͥus tam̃ p̾mittit. ha-¬
bete salem inuobis: sciens ni¬
mirum pacis lenitatẽ uicioꝵ
ẽe nutͥcem. nͥ pͥus asꝑitas ⁊eli
mordacẽ eis insꝑserit salẽ: sic̃
& carnes uermescere facit cle¬
mentia tp̃ris: nisi desiccaue¬
rit eas feruor salis. Habete
itaq pacẽ int̾ uos. s que sa¬
le ꝯdita sit sap̃iȩ. sectamini
lenitatẽ: s que ferueat fide.
Infide & lenitate uos qͦ scĩ e¬
ritis. nec iam lenitas suspecta

Expanded text:
jus autem magistri nostri mansuejus autem magistri nostri mansuetudinem, non solum erga maledicos, sed etiam erga maleficos, mirabilem me legisse memini, iracundiam non memini. Quanquam nec in ipso, sicut nec in Moyse, praeconio sanctae lenitatis praejudicet, si justus zelo contra peccantes fervet, sine quo lenitas tepor aut timiditas est. Quomodo namque lenitas illa sanctum quempiam faceret, quae in Heli, qui alius sanctus erat, damnata est? . Fratres, habete pacem inter vos, mandat ille Magister pacificus et lenis; prius tamen praemittit: habete salem in vobis ; sciens nimirum pacis lenitatem vitiorum esse nutricem, nisi prius asperitas zeli mordacem eis insperserit salem; sicut et carnes vermescere facit clementia temporis, nisi desiccaverit eas fervor salis. Habete itaque pacem inter vos, sed quae sale condita sit sapientiae; sectamini lenitatem, sed quae ferveat fide. 3. In fide et lenitate vos quoque sancti eritis; nec jam lenitas suspecta
Abbreviated transcription (Latin):
lum dñs: presertim cũ haꝵ
precipue uirtutũ fidei scił
&e lenitatis nob̃ ipse magist̃
sit: qui nequaꝗͣ aliter uixit
quã docuit. Quid enĩ precla¬
rius illius fide : qui inetate
puerili mundũ arridentẽsͥ
irridens: tam mundi ꝗͣ cor¬
poris sui florẽ. quasi iãm ari¬
dum calcauit: magis appe-¬
tens ꝓdeo mala mundi ꝑpe¬
ti. quam in eo temporalit᷑
ꝓsꝑari: Quid similius illi
fidei moysi. ꝗͣ apłs cõmen¬
dans ait: fide moyses gran¬
dis factus negauit se filiũ
filie pharaonis. magis eli¬
gens affligi cum popło dei.
quã temporał pecc̃i habere
iocunditatem:: Quid aut̃
sanctius lenitate patͥs nr̃i:
qui nec malicia falsoꝵ fr̃m
uite ipsius insidiantiũ.⁊ pro
uino uenenũ ꝓpinantiũ po¬
tuit exasꝑari: Moysen qͣd
scͥptura predicat mitissimũ
fuisse suꝑ om̃s hoĩes qͥ mora¬
bantur in t̾ra: numqͥd tñ
exacerbatum sp̃m eiꝰnegat:
Num qͥd ñ iratũ ⁊ ualde iratũ
adu̾sus emulos memorat: hu¬

Expanded text:
lum Dominus; praesertim cum harum praecipue virtutum, fidei scilicet et lenitatis, nobis ipse magister sit, qui nequaquam aliter vixit quam docuit. 2. Quid enim praeclarius illius fide, qui in aetate puerili mundum sibi arridentem irridens, tam mundi quam corporis sui florem quasi jam aridum calcavit, magis appetens pro Deo mala mundi perpeti, quam in eo temporaliter prosperari? Quid similius illi fidei Moysi, quam Apostolus commendans ait: Fide Moyses grandis factus negavit se filium filiae Pharaonis, magis eligens affligi cum populo Dei, quam temporalis peccati habere jucunditatem ? Quid autem sanctius lenitate Patris nostri, qui nec malitia falsorum fratrum vitae ipsius insidiantium, et pro vino 978 venenum propinantium, potuit exasperari? Moysen quidem Scriptura praedicat mitissimum fuisse super omnes homines qui morabantur in terra ; nunquid tamen exacerbatum spiritum ejus negat? nunquid non iratum et valde iratum adversus aemulos memorat ? Hu
Abbreviated transcription (Latin):
infideliũ : qua meliorẽ iudi¬
cat credulitatẽ demonũ:
cunt. Demones quẽ credunt
uerentur: homines dũquẽ
credunt nec timent nec uerẽ¬
tur: grauiꝰ de contẽptu iudi¬
cantur. Non fallamgͦ fr̃s
cũq fides ad iusticiã debeat re¬
putari: s meminerimꝰ doc¬
tor gentiũ in fide ⁊ lenitate

Expanded text:
infidelium, qua meliorem judicat credulitatem daemonum?cunt. Daemones quem credunt verentur; homines dum quem credunt, nec timent nec verentur, gravius de contemptu judicantur. Non fallamur ergo,aecunque fides ad justitiam debeat reputari; sed meminerimus Doctor gentium in fide et verita
Abbreviated transcription (Latin):
gulã: sermone luculentã:
discretione precipuã. Deni-¬
q dux ille filioꝵ isrł quos
de egipto edux̃. in requiẽ ꝓ¬
missam non induxit: dux
nr̃ recta uia orientis tͣmite.
tanꝗͣ signifer exercitus mo-¬
nachoꝵ: hodiẽ precessit
nos in regnũ cȩloꝵ. Itaq ñ
erit absurdũ si credat᷑ illiꝰ
ad eqͣsse m̾itum: cuiꝰ inue¬
nitur etiã suꝑasse ministe¬

Expanded text:
gulam, sermone luculentam, gulam, sermone luculentam, discretione praecipuam. Denique dux ille filiorum Israel, quos de Aegypto eduxit, in requiem promissam non induxit; dux noster recta via, orientis tramite, tanquam signifer exercitus monachorum hodie praecessit nos in regnum coelorum. Itaque non erit absurdum si credatur illius adaequasse meritum, cujus invenitur etiam su
Abbreviated transcription (Latin):
N fide & lenitate ipstꝰ eode¬
scm̃ fecit illum. Hec qͥdẽ de
moyse scͥpta sunt : s hodie
beato benedicto nonincon-¬
grue qͣntũ arbitror aꝑta¬
ta sunt. Qui cum omnium
plenus fuerit sp̃u scõꝵ:
muldo magis de sp̃u moy¬
si credendus est habuisse ñ
minimũ. Si enĩ dñs de sp̃u
moysi tulte ⁊ posuit suꝑ
omnẽ illam sufraganeã tur¬
bam senioꝵ qui in partẽ mi¬
nisterii sunt asciti: qͣnto
magis suꝑistũ qui plenitu¬
dinẽ tocius ministerii tan¬
to uerius qͣnto sp̃italius im¬
pleuit : Ille dux fuit exeun¬
tium de egypto: iste renun-¬
tiantiũ seculo. Legislator
ille: legis lator & iste. Ille
tam̃ minister litt̾e occiden¬
tis: iste sp̃s uiuificantis. Ille
ad duriciam cordis iudeoꝵ
dedit eis iustificationes non
bonas pret̾ pauca moralia:
iste solampuritatẽ eriãgłi¬
cam simplicẽq moꝵ tradit
disciplinam. Ille tam multa
scͥbit intellectu difficilia : fa¬
ctu impossibilia uł inutilia:
iste rectissimã uitȩ scͥbit re-¬

Expanded text:
n fide et lenitate ipsius sanctum fecit illum . Haec quidem de Moyse scripta sunt, sed hodie beato Benedicto non incongrue, quantum arbitror, aptata sunt. Qui, cum omnino plenus fuerit Spiritu sanctorum, multo magis de spiritu Moysi credendus est habuisse non minimum. Si enim Dominus de spiritu Moysi tulit, et posuit super omnem illam suffraganeam turbam seniorum, qui in partem ministerii sunt asciti , quanto magis super istum qui plenitudinem totius ministerii tanto verius quanto spiritualius implevit? Ille dux fuit exeuntium de Aegypto; iste, renuntiantium saeculo: legislator ille, legislator et iste: ille tantum minister litterae occidentis; iste, spiritus vivificantis: ille ad duritiam cordis Judaeorum dedit eis justificationes non bonas, praeter pauca moralia; iste solam puritatem evangelicam simplicemque morum tradidit disciplinam: ille tam multa scribit intellectu difficilia, factu impossibilia, vel inutilia; iste rectissimam vitae scribit Re
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯfusi sunt qm̃ d̾s spreuit eoᷤ.
Primoitaq omniũ illa que
pͥma ⁊ finis ẽ omniũ que¬
renda ẽ dilectio dei: cuiꝰ me¬
rito digni simꝰ ⁊̃ ab homini¬
b diligi: & cuiꝰ studio doc¬
ti simus dilectione homi¬
nũ qualiter nos oporteat
uti. Cum aut̃ rẽ intuto lo¬
caueris. ita scił firmato affec¬
tumentis. ut ñ nͥ in deo ⁊ ꝓpt̃
dm̃ diligi uelis: dẽ omino uo¬
lo ut dulcedo moꝵ duoꝵ. hu¬
militas obsequioꝵ. honestaᷤᷤ
studioꝵ. ad omnẽ te comm̃¬
det ꝯscientiã hominũ: ut ul¬
tro de rapiant affectꝰ omni

Expanded text:
fusi sunt, quoniam Deus sprevit eos . 4. Primo itaque omnium illa, quae prima et finis est omnium, quaerenda est dilectio Dei, cujus merito digni simus etiam ab hominibus diligi; et cujus studio docti simus, dilectione hominum qualiter nos oporteat uti. Cum autem rem in tuto locaveris; ita scilicet firmato affectu mentis, ut nonnisi in Deo et propter Deum diligi velis: tunc omnino volo ut dulcedo morum tuorum, humilitas obsequiorum, honestas studiorum, ad omnem te commendet conscientiam hominum, ut ultro rapias affectus omn
Abbreviated transcription (Latin):
dñi portabo. quia pectaui ei:
donec uidicet cãm meã. Edu¬
cet me in lucẽ: uidebo iusti¬
ciam eius: & aspiciet me ini¬
mica mea. & oꝑietur ꝯfusi¬
one. Et dicam in illa die.
Confitebor tibi dñe qm̃ ira¬
c̃. es. me. Uerũptam̃ curti¬
mebo indie mala: Cur ñ
magis in die bona bonis fru¬
or: & diem malã precaueo:
Nonne ecce nunc tempꝰ ac¬
ceptabile: ecce nunc dies sa¬
lutis: Cur ñ audiã mͦ ꝯfili¬
um sapientis. qd̾cumq po¬
dest manus tua instanter
oꝑare. quia non ẽ ꝯsiliũ nec¬

Expanded text:
Domini portabo, quia peccavi ei, Domini portabo, quia peccavi ei, donec judicet causam meam. Educet me in lucem, videbo justitiam ejus: et aspiciet me inimica mea, et operietur confusione . Et dicam in illa die: Confitebor tibi, Domitus es me . Verumtamen cur timebo in die mala? Cur non magis in die bona bonis fruor, et diem malam praecaveo? Nonne ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies salutis? Cur non audiam modo consilium Sapientis: Quodcunque potest manus tua instanter operare: quia non est consiliu
Abbreviated transcription (Latin):
uolui. &e non es mundata a
sordib tuis: s nec mundab̾iᷤᷤ
pͥus donec quiescere faciã in¬
dignationem meam in te.
Quam uereor ne idcadat in
nos qui distͥctione uitȩ uelut
quodam purgatorio igne co¬
tidie coquimur. & numquã
ab iniquitate nr̃a sic̃ opor¬
det mundamur: & forsitã
ñ mundabimur. donec sede¬
bit iuidex ipse quasi ignis ꝯ¬
flans & emundans argentũ:
& purgabit filios leu̾i. Ue¬
ciat nunc iste ignis: ma¬
lo tam̃ interim michi hẽ
ad hib̃i: quã adillũ penitꝰ
differri. Nam si ad inuicẽ
comparent᷑: iste quidẽ me¬
dicina est miscđis: ille uł¬
tio irati. Ita sentiebat: qͥ
dicebat. Dñe ne in furore
tuo arguas me: neq. in .i.¬
t .c. me. Scio qͥdẽ qr tunc
etiã cũ conturbata fuerit
anima mea dñe : in ira
mtscđie memor eris. Scio
quia etiã in luctu ⁊ penis
consolarer me spe melio
derem dicens. Ne leteris ini¬
mica mea suꝑ me qr cecidi:
ꝯsurgam. Cum sed̾o in tene-¬
bris: dñs lux mea est. Iram

Expanded text:
data a sordibus tuis; sed nec mundaberis prius, donec quiescere faciam indignationem meam in te 6. Quam vereor ne id cadat in nos, qui districtione vitae, velut quodam purgatorio igne, quotidie coquimur, et nunquam ab iniquitate nostra, sicut oportet, mundamur! et forsitan non mundabimur, donec sedeat Judex ipse quasi ignis conflans et emundans argentum, et purgabit filios Levi . Veciat nunc iste ignis, malo tamen interim mihi hunc adhiberi, quam ad illum penitus differri. Nam, si ad invicem comparentur, iste quidem medicina est misericordis, ille ultio irati. Ita sentiebat, qui dicebat: Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in i me . Scio quidem quia tunc etiam, cum conturbata fuerit anima mea, Domine, in ira misericordiae memor eris. Scio quia etiam in luctu et poenis consolarer me spe meliortae responderem, dicens: Ne laeteris, inimica mea, super me, quia cecidi: consurgam, cum sedero in tenebris; Dominus lux mea est. Iram
Abbreviated transcription (Latin):
me conterat: soluat manum
suam ⁊ succidat me: & hec mͥ
sit ꝯsolatio. ut affligens me
dolore ñ parcat.Uerũtamen
nosti dñe infirmitatẽ figm̃¬
ti mei. Que ẽ enĩ fortitudo mea
ut sustineã : aut qͥs finis meus
ut patienter agam: Nec for¬
titudo lapidum fortitudo mea.
ego quos amo arguo ⁊ castigo
& beatus homo qui corripitur
dicatur de me. destruxisti eũ
ab emundatione. Intuere in
tientiã cordis. s magis tri¬
bulatio patientiã oꝑẽtur:
patientia ꝓbationẽ : ꝓbatio
spem. S ue michi si cotidie
uror ce non emundor : ut &¬
de me dici contingat. Mul¬
to labore sudatũ est: & non
exinit de ea nimia rubigo eiꝰ¬

Expanded text:
erat; solvat manum suam, et succidat me: et haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore non parcat. Verumtamen nosti, Domine, infirmitatem figmenti mei. Quae est enim fortitudo mea, ut sustineam? aut quis finis meus, ut patienter agam? Nec fortitudo lapidum fortitudo mea, Ego quos amo, arguo et castigo ; et: Beatus homo qui corripitur igas me , et dicatur de me: Detraxisti eum ab emundatione . Intuere inftientiam cordis; sed magis tribulatio patientiam operetur, patientia probationem, probatio spem. Sed vae mihi, si quotidie uror, et non emundor, ut et de me dici contingat: Multo labore sudatum est, et non exivit de anima rubigo e
Abbreviated transcription (Latin):
apłi. dum tempꝰ habemꝰ
oꝑemur bonũ ad omnes:
Ceꝑamus quidẽ a ꝯsolatio¬
nib. s ad terrores deueni¬
mus: qr tunc nimirũ ꝯsola¬
tio utilis erit. si terrori mix¬
ta fu̾it: tunc ingrediem
in u̾itate tua dñe. si ita le¬

Expanded text:
Apostoli: Dum tempus habemus, operemur bonum ad omnes? Coeperamus quidem a consolationibus, sed 967 ad terrores devenimus; quia tunc nimirum consolatio utilis erit, si terrori mista fuerit; tunc ingrediemur in veritate tua , Domine, si ita l
Abbreviated transcription (Latin):
si non desit consolatio. Mul¬
tum tam̃ interest in adu̾sita¬
de ext̾iori cuiꝰ modi sit ꝯsola¬
dio tristiũ: qr consolationi
diuitum. cõminatio diuina
uẽ intentat ȩternũ. Quia
nimirũ plerũq qui humi¬
liari poterant ex adu̾sitate.
grauius suꝑbiunt de ꝓsꝑita¬
te: ꝓditq ex adipe iniqui¬
tas eoꝵ: immo & audacter

Expanded text:
si non desit consolatio. Mulsi non desit consolatio. Multum tamen interest in adversitate exteriori, cujusmodi sit consolatio tristium; quia consolationi divitum comminatio divina vae intentat aeternum . Quia nimirum plerumque qui humiliari poterant ex adversitate, gravius superbiunt de prosperitate, proditque ex adipe iniquitas eorum: imo et audacte
Abbreviated transcription (Latin):
qui consolat᷑ nos in omni tri-¬
bulatione nr̃a. Multȩ tͥbu¬
lationes iustoꝵ : s de om̃ibꝰ
his lib̃abit eos dñs. Duplex
autẽ genus tͥbułonũ patim᷑:
qr ñ solum duplici natura
subsistimus. carne scił ac spi¬
ritu. s etiam duplici qualita¬
de uiuimꝰ : partim scił car¬
naliter: partĩ spiritaltt̃. In
mundo eramꝰ doti carnales:
incȩlo erimꝰ doti sp̃itales: nẽ
autẽ ex parte carnales. ex
parte spiritales. ꝓut aut̃
ꝓficimus in sp̃u. aut magis
efficimus spiritales. & minꝰ
carnales: aut magis remane¬
mus carnales &e minꝰ sp̃ita¬
les. ꝓpt̃ea duplex modo ꝯ¬
surgit tͥbulatio qr qd mn
nobis carnale est. ꝯtristat
adu̾sitas: qđ sp̃itale. iniqͥtaᷤᷤ.
Si nicħ innobis ẽet carnale.
nulla nos contͥstaret. ĩmo
nulla ẽet adũsitas: si nich¬
sp̃itale non nos nr̃a contͥsta¬
ret. s magis delectaret iniqͥ¬
u̾sitate tristicia. carnalis &¬
est. Illa mortẽ oꝑat᷑ si de sit
consolatio. hȩc salutẽ oꝑat᷑

Expanded text:
atur nos in omni tribulatione nostra . Multae tribulationes justorum, et de omnibus his liberabit eos Dominus . Duplex autem genus tribulationum patimur, quia non solum duplici natura subsistimus, carne scilicet ac spiritu, sed etiam duplici qualitate vivimus; partim scilicet carnaliter, partim spiritualiter. In mundo eramus toti carnales; in coelo erimus toti spirituales: nunc autem ex parte carnales, ex parte spirituales. Prout autem proficimus in spiritu, aut magis efficimur spirituales et minus carnales, aut magis remanemus carnales et minus spirituales. Propterea duplex modo consurgit tribulatio; quia, quod in nobis carnale est, contristat adversitas; quod spirituale, iniquitas. Si nihil in nobis esset carnale, nulla nos contristaret, imo nulla esset adversitas: si nihispirituale, non nos nostra contristaret, sed magis delectaret iniquiversitate tristitia, carnalis Deum. Illa mortem operatur, si desit consolatio: haec salutem operatur,
Abbreviated transcription (Latin):
oportet ẽẽ gratiores & hu¬
miliores: & cũ deficit. de et̃¬
na retͥbutione cerciores & le-¬
tiores. Cum tam̃ suppetit
siue salus corpoꝵ siue tͣn¬
quillitas tempoꝵ. aut co¬
pia rerũ: ea moderatiõe
utenda ac dispensanda ẽ¬
dam̃ti: sic tam̃ qͣsi ꝑ ignem.
Quanto melius nc̃ ardemus de¬
lectabili amore: quã tunc il¬
lo penali ardore. Quanto sua¬
uius nẽ igne amoris purgare¬
mur: ut mundanũ in nob ñ
relinqueret᷑. qđ̾ mundi incen-¬
dio obnoxiũ inueniret᷑: s sic̃
tͥb pueris uentus roris fieret
nobis fornax babilonis. Alio¬
quin si tepide & negligenter
uinentes. ligna. fenũ. stipulã.
nob̾ coaceruabamus. & tantã
ignium mat̾iam hinc nob̾cũ
portamꝰ ⁊ cum exam̃ illiꝰ pur¬
gatorii tales intrauerimꝰ. qͥs
poterit de nob̃ habitare cũ
igne deuorante. aut qͥs ha-¬
bitabit ex nob̃ cum ardorib
stim̃tũ mixtũ sanguine erit
incõbustionẽ & cib ignis:
Scio qͥdẽ qr si satis arderẽ ig-¬

Expanded text:
e gratiores et humiliores: et cum 965 deficit, de aeterna redemptione certiores et laetiores. Cum tamen suppetit sive salus corporum, sive tranquillitas temporum aut copia rerum; ea moderatione utenda ac dispensanda edamenti; sic tamen quasi per ignem . 5. Quanto melius nunc arderemus delectabili amore, quam tunc illo poenali ardore? quanto suavius nunc igne amoris purgaremur, ut mundanum in nobis non relinqueretur quod mundi incendio obnoxium inveniretur, sed, sicut tribus pueris ventus roris fieret nobis fornax Babylonis? Alioquin, si tepide et negligenter viventes, ligna, fenum, stipulam nobis coacervamus, et tantam ignium materiam hinc nobiscum portamus; cum examen illius purgatorii tales intraverimus, quis poterit de nobis habitare cum igne devorante? aut quis habitabit ex nobis cum ardoribus vestimentum mistum sanguine erit in combustionem et cibus ignis? Scio quidem quia, si satis arderem ig
Abbreviated transcription (Latin):
prauas. Et qͥd faciẽt cũ inspi-¬
cere ceꝑit dñs: Qui tam̃ lon¬
ganimit̃ se mandat expecta¬
ri: alibi secto uenturũ ꝓmit¬
tit. in alt̾o nimirũ sustinen¬
tiam informans: in alt̾o pu¬
sillanimes ꝯfortans. impara¬
dos terrens. ⁊ pigros excitans.
Ecce inqͥt uenio cito. ⁊ merces
mea mecũ ẽ. redd̾e unicuiq
Citoueniet salus tua: qͣrȩ
merore ꝯsumeris: & reu̾a
dempꝰ breue ẽ. maxime uniꝰ¬
cuiꝰq nr̃m: licet longũ uide¬
atur estuanti. seu ꝓlabore.
seu p̃amore. Ideoq utrumq
necesse ẽ ut &e timeamꝰ iu¬
dicem qui ꝓpe est.⁊ forsitã
mͥ. forsitan tibi inianius ẽ:
& longammit̃ expectemus
simoram fecerit. Ueniens
ueniet ille dñs. timor ⁊ desi¬
deriũ nr̃m. reqͥes ⁊ merces la¬
borantiũ: dulcedo ⁊ ample¬
xus amantiũ: beatitudo om¬

Expanded text:
pravas. Et quid facient, cum inspicere coeperit Dominus? Qui tamen longanimiter se mandat exspectari, alibi se cito venturum esse promittit: in altero nimirum sustinentiam informans; in altero pusillanimes confortans, imparatos terrens, et pigros excitans. Ecce, inquit, venio cito, et merces mea mecum est, reddere unicuique Cito veniet salus tua: quare moerore consumeris? Et revera tempus breve est, maxime uniuscujusque nostrum; licet longum videatur aestuanti, seu prae labore, seu prae amore. Ideoque utrumque necesse est: ut timeamus Judicem qui prope est, et forsitan mihi, forsitan tibi in januis est; et longanimiter exspectemus, si moram fecerit. Veniens veniet ille Dominus, timor et desiderium nostrum, requies et merces laborantium, dulcedo et amplexus amantium, beatitudo om
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ scił corruptionis nr̃e cui co¬
gim᷑ seruire: ꝗͣdui creat᷑a uani¬
tati subiecta ẽ non uolens.
Uulgo dr̃. Male expectat qͥ
pendet. Egoautẽ dico. feli¬
citer expectat: qͥ sic pendet.
Quamobrem elegit hoc sus¬
pendium anima mea : ⁊ in
ipso suspendio mortẽ ossa mea:
ut ꝑseuerant̃ incruce ista pen¬
fac̾e̾ uelles. tuo subẽet arbitͥo.
suspendiũ elegit aĩa tua:. ut
exaltatus a t̾ra. nos qͦ ad te tra¬
heres. ⁊ at̾ceniᷤ suspend̾es. S nͭ añ
mortẽ d̾poni passꝰ es: ũ ⁊ noᷤ usq
ad mortẽ ĩ cruce ꝑseu̾emꝰ. ⁊ de ip̃a
tanꝗͣ de sublimi gͣdu facili¬
or sit in cęlũ ꝯscensus. Grãs
tibi dñe iħu ibi sumꝰ: ibi te
expectamus: non helyam.
qui ad deponendũ nos ueni-
cum ibi. sintandas atq re-¬
mandas: ego qͥdẽ mandatiᷤᷤ
tuis semel credidi. s ad iu-¬
ua incredulitatẽ meã: ut
inmobilis ibi te expectẽ re¬
expectẽ. donec qd̾ credo uide¬
am. Credo uidere bona dñi

Expanded text:
 cui cogimur servire, quamdiu creatura vanitati subjecta est, non volens . Vulgo dicitur: Male exspectat, qui pendet. Ego autem dico; Feliciter exspectat, qui sic pendet. Quamobrem elegit suspendium anima mea, et in ipso suspendio mortem ossa mea: ut perseveranter in cruce ista penfacere velles, tuo subesset arbitrio; suspendium elegit anima tua, ut exaltatus a terra, nos quoque ad te traheres, et a terrenis suspenderes. Sed nec ante mortem deponi passus es, ut et nos usque ad mortem in cruce perseveremus, et de ipsa tanquam de sublimi gradu facilior sit in coelum conscensus. Gratias tibi, Domine Jesu! ibi sumus, ibi te exspectamus, non Eliam, qui ad deponendum nos veniatcum ibi, si mandas atque remandas. Ego quidem mandatis tuis semel credidi; sed adjuva incredulitatem meam, ut immobilis ibi te exspectem, reexspectem, donec quod credo videam: credo enim videre bona Domini
Abbreviated transcription (Latin):
expecta: modicũ ibi. modicũ
ibi. S que pena sequat᷑ mise-¬
ros ꝓpħa non tacuit: cũ pꝰ pau¬
casubintulit. Et erit eis in qͥt
nant. dicentes ꝓpħis. Man¬
da remanda. manda remãda.
ibi. ut uadant ⁊ cadant retͦr¬
sum ⁊ conterant᷑. ⁊ illaqueent᷑
⁊ capiant᷑. Uadunt retrorsũ
ꝑ apostasiam cadunt in cri-¬
minalia: illaqueant᷑ morti¬
fera delectatione. uł quadã in¬
extͥcabili peccandi necessitate:
ut nec uelint nec possint pe-¬
nitere: capiunt᷑ in ꝓuisa mor¬
de: ꝯteruntur ȩterna dãpna-¬
tione. Nescit enĩ homo fi¬
nẽ suũ: s sicut pisces capi¬
unt᷑ hamo. & aues laqueo: sic
homines inqͥt salomon capi¬
unt᷑ tp̃r malo: cum eis extim¬
ne ꝓdilatione spei fides nr̃a
tepescat. aut estuet paciẽtia:
& incipiamꝰ ẽẽ deillis qͥ ad tẽ¬
pus credunt ⁊ in tp̃r tẽptaci¬
onis recedunt: clamat nob̾ de
cȩlo qui fidem donat: dona
ñ uidemꝰ sꝑamus: ꝑ pacientiã
expectamus. Sponsȩ qͦ suȩ

Expanded text:
exspecta; modicum ibi, modicum ibi. Sed quae poena sequatur miseros, propheta non tacuit, cum post pauca subintulit: Et erit eis, inquitnant, dicentes prophetis: Manda, remanda; manda, remanda; ibi: ut vadant et cadant retrorsum, et conterantur, et illaqueentur, et capiantur . Vadunt retrorsum per apostasiam, cadunt in criminalia, illaqueantur mortifera delectatione, vel quadam inextricabili peccandi necessitate, ut nec velint, nec possint poenitere: capiuntur improvisa morte, conteruntur aeterna damnatione. Nescit enim finem suum homo: sed sicut pisces capiuntur hamo, et aves laqueo; sic homines, inquit Salomon, capiuntur tempore malo, cum eis extemne pro dilatione spei fides nostra tepescat, aut aestuet patientia, et incipiamus esse de illis qui ad tempus credunt, et in tempore tentationis recedunt : clamat nobis de coelo qui fidem donat, donatnon videmus, speramus: per patientiam exspectamus. Sponsae quoque suae,
Abbreviated transcription (Latin):
licet careamꝰ ꝯsolatione p̃sen¬
s pendeamꝰ ad reditũ eius.
Sic namq dñs ait in eodẽ ꝓ¬
pha. Pendebit popłs m̃s
ad reditũ meũ: Pulcre om¬
int̾ cȩlum & t̾ram: ut lio
adhuc app̃hend̾e cȩlestia ñ
ualeat: ñ uelit tam̃ tangere
t̃rena. Q si aliqñ tangit. ñ

Expanded text:
reamus consolatione praesensed pendeamus ad reditum ejus. Sic namque Dominus ait in eodem propheta: Pendebit populus meus ad reditum meum . Pulchre ominter coelum et terram: licet adhuc apprehendere coelestia non valeat, non velit tamen tangere terrena
Abbreviated transcription (Latin):
ri salutare dñi. Defecit q̃
anima mea in salutare tu¬
um o dñe : s in u̾bum tuũ
suꝑsꝑaui. Spes quidẽ que
differtur ut scͥptũ ẽ afflig̃
aĩamꝰ s licet lassa sit ex de¬
sid̾ii dilatione. secura tam̃ est
ex ꝓmissione. In ip̃am ñ solũ
suꝑspem: sicut assidue adicitur
tribulatio suꝑ tͥbulationẽ. diło sr̃
dilationẽ. Certus sum enĩ quia
apparebit in finẽ ⁊ ñ m̃tietur:
ideoq ⁊ si moram fec̾it expec¬
tabo eũ: quia ueniens uenie:
⁊ non tardabit. ultra p̃stitũ

Expanded text:
 salutare Dei . Defecit quidem anima mea in salutare tuum, o Domine, sed in verbum tuum supersperavi . Spes quidem quae differtur, scriptum est, affligit animam : sed, licet lassa sit ex desiderii dilatione, secura est tamen ex promissione. In ipsum solum spem: sicut assidue adjicitur tribulatio super tribulationem, dilatio super dilationem. Certus sum enim quia apparebit in finem, et non mentietur. 910 Ideoque, etsi moram fecerit, exspectabo eum, quia veniens veniet, et non tarda
Abbreviated transcription (Latin):
uob̾. qrͣ ds̃ udicii dñs: beati
om̃s qui expectant illũ. ꝓp-¬
t̾ea si sapis ꝓspicies tͥ quomͦ
dilationis huiꝰ induciis utariᷤᷤ.
utiq si peccator es ad peni¬
tentiã. ñ ad negligentiã: si
sõs. ut ꝓficias in scĩtate. non
ut deficias a fide. Si enĩ dixe¬
rit malus seruus ille ĩ corde
suo. morã facit dñs ms̃ ue¬

Expanded text:
s judicii Dominus. Beati omnes qui exspectant eum . 3. Propterea, si sapis, prospicies tibi quomodo dilationis hujus induciis utaris: utique si peccator es, ad poenitentiam, non ad negligentiam; si sanctus, ut proficias in sanctitate, non ut deficias a fide. Si autem dixerit malus servus ille in corde suo: Moram facit Dominus meus ve
Abbreviated transcription (Latin):
corda qͦ ur̃a parit̃ putresc̾ent.
Ubi enĩ inqͥt thesaurus tuus:
ibi &e cor tuum. Cant gͥ eant
corda post thesauros suos:
sursum affixa sit cogitatio:
& ad dm̃ suspensa expectacio.
ut ⁊ uob̾ competat᷑ dice̾ cum
um ÷ uniu̾si qui de expectãt
ñ confundent᷑. Te expecta¬
uerunt patres nr̃i: om̃sq
uisti aborigine mundi: in
enim suscepta miscdia tua
in medio templi tui. chorus
letantiũ & laudantiũ ꝯcinit.
benedictus qui uenit innoĩe
dñi. Expectans expectaui
dñm: &e intendit michi. Et
in humilitate carnis agnos¬
centes magestatẽ diuinita¬
tis: ecce inquiunt ds̃ nr iste:¬

Expanded text:
corda vestra pariter putrescerent! Ubi enim, inquit, thesaurus tuus, ibi et cor tuum . Eant igitur, eant corda post thesauros suos; sursum affixa sit cogitatio, et ad Dominum suspensa exspectatio, ut et vobis competat dicere cum um! universi qui te exspectant non confundentur. Te expectaverunt patres nostri, omnes justi ab origine mundi in enim suscepta misericordia tua in medio templi tui, chorus laetantium et laudantium concinit: Benedictus qui venit in nomine Domini . Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi . Et in humilitate carnis agnoscentes majestatem divinitatis: Ecce, inquiunt, Dominus noste
Abbreviated transcription (Latin):
ctantiũ beatam spem ⁊ aduen
ñne dñs: Et conu̾sus ad dñm.
scio inqͥt quia ñ ꝯfundes me
ab expectatiorre mea: qr iam
substantia mea apud te est:
quia natura nr̃a de nob sũpta
& ꝓ nob̾ oblata. apud te glo¬
rificata ẽ.spem nobis tribuenᷤ.
qr ad teomnis caro ueniet. ca¬
putq m̃bra seq̃ntur. ut holo¬
caustum compleat᷑. Pleniore
tam̃ fiducia. qr tuciore dñm¬
est: qr facultates meas uł tͥ
in cęł thesaurigaui.⁊ ad pedeᷤ
tuos omĩa mea deposui. scienᷤᷤ
quia potens es depositũ meũ
ñ mͦ seruare. s etiam incentu¬
plũ restituere: & uitã ȩt̾nam
adic̾e. Quam beati uos pauꝑẽ
sp̃u. qui uxta consiliũ admi¬

Expanded text:
ctantium beatam spem, et advenonne Dominus? Et conversus ad Dominum: Scio, inquit, quia non confundes me ab exspectatione mea ; quia jam substantia mea apud te est , quia natura nostra de nobis sumpta, et pro nobis oblata, apud te glorificata est: spem nobis tribuens, quia ad te omnis caro veniet ; caputque membra sequentur, ut holocaustum compleatur. Pleniore tamen fiducia, quia tutiore coest; quia facultates meas, vel tibi in coelis thesaurizavi, et ad pedes tuos omnia mea deposui, sciens quia potens es depositum meum non modo servare, sed etiam in centuplum restituere, et vitam aeternam adjicere. Quam beati vos, pauperes spiritu, quia juxta consilium admi
Abbreviated transcription (Latin):
tari eiꝰ. Sicut aũt eccł̃ia in an-¬
tiquis iustis expectauit aduen-¬
tum pͥmũ: sic in nouis reexpe-¬
ctat. scd̾m: sicut in pͥmo certa
de precio redẽptionis: sic ĩse¬
cundo de p̃mio reinun̾atioĩs.
atq huiꝰ expectatione spei sus-¬
pensa a terrenis. tam feliciter
quã ardent̃ inhiat ȩternis. Cũ
gͥ alii festinantes presentib
beari. nec sustinentes ꝯsilium
dñi currunt ad diripiendã pre-¬
dam huiꝰ mundi: beatus uircu-¬
ius est nom̃ dñi spes eiꝰ. ⁊ ñ re-¬
spex̃ inuanitates ⁊ insanias
falsas. ahstinet se auiis eoꝵ
tanꝗͣ ab immundiciis. sciens
melius ẽe humiliari cũ miti¬
ꝑbis. loquensq secũ ꝯsolat᷑
se ⁊ ait. Pars mea dñs dix̃
anima mea: ꝓpt̾ea expecta-¬
bo eũ. Bonꝰ est dñs sꝑantibꝰ
ineũ: anime quereñti illũ.¬

Expanded text:
ia in antiquis justis exspectavit adventum primum; sic in novis reexspectat secundum: sicut in primo certa de pretio redemptionis; sic in secundo, de praemio remunerationis: atque hujus exspectatione spei suspensa a terrenis, tam feliciter quam ardenter inhiat aeternis. Cum igitur alii festinantes praesentibus beari, nec sustinentes consilium Domini, currunt ad diripiendam praedam hujus mundi; beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus, et non respexit in vanitates et insanias falsas . Qui abstinet se a vitiis eorum, tanquam ab immunditiis, sciens melius esse humiliari cum mitierbis . Loquensque secum consolatur se, et ait: Pars mea Dominus, dixit anima mea: propterea exspectabo eum. Bonus est Dominus sperantibus in eum, animae quaerenti illu
Abbreviated transcription (Latin):
Nec singuli per uillas et oppida ꝑ quscunq
parrochiales ponant ecclesias sed in maiori
conuẽtu aut cũ aliquib fratrib maneãt nec
soli inter seculares hoĩes spũalium hostium
conflictum expectent salomone dicente weru
soli qr cum ceaiderit non est qui subleuet eũ.
ab abbate fuerit eiꝓ iniũcta ad ministra¬
tione permissum a cõione remoueat᷑ altars
et qui in extremis cũ peculio iuuentꝰ fuerit¬
et digne non penituerit nec oblatio pro eo
fiat nec inter fratres accipiat sepultreram

Expanded text:
ne singuli per villas et oppida seu per quascunque parochiales ponantur ecclesias, sed in majori conventu aut cum aliquibus fratribus maneant, ne soli inter saeculares homines spiritualium hostium conflictum exspectent, Salomone dicente: Vae soli; quia si ceciderit, non est qui sublevet eum b abbate fuerit pro injuncta administratione permissum, a communione removeatur altaris; et qui in extremis cum peculio inventus fuerit, nec oblatio pro eo fiat, nec inter fratres recipiat sepulturam
Abbreviated transcription (Latin):
stigandũ. cum offensa non solum propria uerũ
etiam aliena de suis manib requiratur. Nec
estimet. abbas ꝙ suꝑ habenda proprietate possit
cum aliquo monacho dispensare qr abdicatio
proprietatis sicut et custodia castitatis a deo est
ãnixa: regule monachali; ut contra eam nec sũ-¬
mus pontifex possit licentiam indulgere.

Expanded text:
castigandum, cum offensa non solum propria verum castigandum, cum offensa non solum propria verum etiam aliena de suis manibus requiratur. Nec aestimet abbas quod super habenda proprietate possit cum aliquo monacho dispensare, quoniam abdicatio proprietatis, sicut et custodia castitatis, adeo est annexa regulae monachali, ut contra eam nec summus pontifex possit licentiam indulgere.
Abbreviated transcription (Latin):
les fuerint, et discreti. Nec alicui cõmitlatur ali¬
qua obedientia perpetuo possidenda. tanꝙͣ in
sua sibi uita locetur: sed cum oportuerit amoue-¬
ri smne contradictione qualibet reuocetur.¬
¶ Prior autem pre ceteris post abbatem potens
sit in opere et sermone. ut exemplo uite. uerboqz
doctrine fratres suos et instruere possit in bono.
et a malo etiam reuocare. zelum religiomis habẽs
scdm̃ scientiam ut delinquentes corripiat et casti¬
get: obedientes foueat et confortet. ¶lbbas uero
cui ommes in omnib reuerenter obediant ꝙͣto
frequentius poterit sit cum fratrib in conuentu:
uigilem curam. et diligentem solitudmnẽ gerens
de omnib ut de officio sibi cõmisso dignam deo
possit reddere rationem. Ꝙ si preuaritator ordimis
fuerit. aut contemptor. seu negligens aut remis¬
sus: pro certo se nouerit non solum ab officio de¬
ponendum. sed et aligmõ secundũ regulam car

Expanded text:
les sint et discreti, nec alicui committatur aliles sint et discreti, nec alicui committatur aliqua obedientia perpetuo possidenda, tanquam in sua sibi vita locetur, sed cum oportuerit amoveri sine contradictione qualibet revocetur. Prior autem prae caeteris post abbatem potens sit in opere et sermone, ut exemplo vitae verboque doctrinae fratres suos et instituere possit in bono et a malo valeat revocare, zelum religionis habens secundum scientiam, ut delinquentes corripiat et castiget, obedientes vero foveat et confortet. Abbas vero, cui omnes in omnibus reverenter obediant, quanto frequentius poterit sit cum fratribus in conventu, vigilem curam et diligentem sollicitudinem gerens de omnibus, ut de officio sibi commisso dignam Deo possit reddere rationem. Quod si praevaricator ordinis fuerit aut contemptor seu negligens aut remissus, pro certo se noverit non solum ab officio deponendum, sed etiam alio modo secundam regulam graviter