comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
rum adu̾sarii qͦs uisibilit̾ emori conspiciumt
iniuisibilit̾ uiuere posse ñ crecdunt atq eo rea¬
tũ infidelitatis sue cumulant: quo uisa morte
fidelium de et̾nitate desperant Igit᷑ u olenti qͥq
inde iuterius deficiunt. ude contͣ uitã in no¬
centũ exteriꝰ conualescunt. Tantoq illos intima
ueritas a se foras eicit. quanto eos contͣ eos tempo¬
ralit̾ qͦd uolunt posse ꝑmittit Quis qͥs itaq bonoꝵ
uitam ꝑ sequit᷑: tunc peiori ultione damnat᷑ cum
nulla ei adu̾sitate resistit᷑. Et cum forcioris ire ꝑi¬
culis sub iacet: cũ ꝓsꝑe ꝑagit qd̾ nequit̃ concupiscit
Quia iudelicet iundicta suꝑni iudicii. ad futura
eum supplicia seruandũ deserit eui hic in malo ob¬
iuare contempsit:¬
nem laudant cum se ad guidiũ incolumitatͥ s
subleuant Et alios ꝑ flagella castigant: cum. se
conspiciunt rerũ ꝓsꝑitate ꝑfrui alios adu̾sitate

Expanded text:
rum adversarii, quos visibiliter emori conspiciunt, rum adversarii, quos visibiliter emori conspiciunt, invisibiliter vivere posse non credunt, atque eo reatum infidelitatis suae cumulant, quo visa morte fidelium de aeternitate desperant. Igitur violenti quique inde interius deficiunt, unde contra vitam innocentium exterius convalescunt, tantoque illos intima veritas a se foras ejicit, quanto eos contra suos temporaliter quod volunt, posse permittit. Quisquis itaque bonorum vitam persequitur, tunc pejore ultione damnatur, cum nulla ei adversitate resistitur; et tunc fortioris irae periculis subjacet, cum prospere peragit quod nequiter concupiscit, quia videlicet vindicta superni judicii ad futura eum supplicia reservando deseruit, cui hic in malo obviare contempsitnem laudant, cum se ad gaudium incolumitas sublevat, et alios flagella castigant, cum se conspiciunt rerum prosperitate perfrui, alios adversitate
Abbreviated transcription (Latin):
cie sp̾c mentẽ occupat ortẽm inea inexplora¬
cionẽ rep̃hensibilis guadii ꝑturbat qͥa nilei
iam nͥ flere libeat nilnͥ qd̾ se terrere possit at¬
teudat. Ponit namq ante occłos illue districtio¬
siem iusticie hino meritũ culpȩ sonspieit qͦ
supolicio cligna sit siparcenais pietas desit. que
ꝑlam̃ta p̾sencia au et̾nia eruere penas consueuit
Sp̃e gͦ uehemens tharsis naues conterit. qum
uis conpunctionis ualida mentes nr̃at huic
mundo quasi mari dedieas salubri t̾rore c̃stĩdit¬
opem defensioruis querunt ⁊ ꝑ iniqͥtatib quas
ñꝙͣ deserunt dare p̾cium uident᷑ s tunc elemo¬
sine p̾ciũ uos aculpa liberat: cum ꝑ petrata plan¬
gimꝰ ⁊ abdicamꝰ. Nam qͥ semꝑ peccare uilt: &. qͣsi
semꝑ elemosinam largiri: frustra p̾ciũ tͥbuit.
quia ñ redimit anunam quam auiciis nͥ con
pescit. p̾cium enĩ redemptionis dare :: opus bonũ
preuenienti nos gr̾e recldere:
interitũ cum uiderit sapientes morientes. Iusto

Expanded text:
s mentem occupat, omnem in ea explorationem reprehensibilis gaudii perturbat, ut nil ei jam nisi flere libeat, nihil nisi quod se terrere possit attendat. Ponit namque ante oculos illic districtionem justitiae, hic meritum culpae conspicit, quo supplicio digna sit si parcentis pietas desit, quae per lamenta praesentia ab aeterna eruere poena consuevit. Spiritus ergo vehemens Tharsis naves conterit, cum vis compunctionis valida, mentes nostras huic mundo quasi mari deditas salubri terrore confunditopem defensionis ferunt et pro iniquitatibus, quas numquam deserunt, dare pretium videntur. Sed tunc qlemosinę pretium nos a culpis liberat, cum perpetrata plangimus et abdicamus; nam qui et semper peccare vult et quasi semper aelemosinam largiri, frustra pretium tribuit, quia pescit. Pretium enim redemptionis dare, est opus bonum praeveniente nos gratia reddere. inter
Abbreviated transcription (Latin):
Michi autẽ nimis honorificati sunt anucitui
quasi animi custos clr̾ uocat᷑. Qa gͦ psalmista
custodire in mandatis celestib uoluntatẽ clei:
miratꝰ ÷ amicos dei dicens. Michi aut̃ nimis
honoratisunt amici tui deus. Et tanꝙͣ si ab
eo ꝓtinꝰ causas honoris tanti nob̃ insinuari
quereremꝰ: ilicos adiunrit. Ni mis confortatꝰ
÷ pͥncipatꝰ eoꝵ Ecce electi dei carnẽ domant
sp̃m roborant demonib imꝑant. uirtutib
choruscant. p̾sencia despiciunt celestẽ pat̾am
uoce & morib p̾dicant. eam etiam moriendo
diligunt atq ad illam ꝑtormenta ꝑtingunt
Occidi possunt & fletti nequeunt. Nimis gͦ con¬
fortatꝰ est pͥncipatꝰ eoꝵ Inista ip̃apassione qua
cetider̾ in mortẽ carnis uidere qnͣtũ fuerit cul¬
m̃ m̃tis. Unde hoc nͥ qͥa confortatꝰ est pͥncipa¬
tꝰ eoꝵ S si magni forsitan paucisĩt. Ideo adtũ¬
qͥ qͣnti unt a nob̾ corp̾hendi non possunt s qͥs¬
qͥs ad hanc ꝑuenit lignitatẽ ut amicus uocet᷑

Expanded text:
Mihi autem nimis honorificati sunt amici tui, quasi animi custos vocatur. Quia ergo Psalmista ratos custodire in mandatis coelestibus voluntatem Dei, miratus est amicos Dei, dicens: Mihi autem nimis honorificati sunt amici tui, Deus. Et tanquam si ab eo protinus causas honoris tanti nobis insinuari quaereremus, illico adjunxit: Nimis confortatus est principatus eorum . Ecce electi Dei carnem domant, spiritum roborant, daemonibus imperant, virtutibus coruscant, praesentia despiciunt, aeternam patriam cum voce ac moribus praedicant, eam etiam moriendo diligunt, atque ad illam per tormenta pertingunt. Occidi possunt et flecti nequeunt. Nimis ergo confortatus est principatus eorum. In ista ipsa passione qua ceciderunt in mortem carnis, videte quantum fuerit culmen mentis. Unde hoc, nisi quia confortatus est principatus eorum? Sed sic magni forsitan pauci sunt. Ideo subjunquanti sint, a nobis comprehendi non possunt. Sed quisquis ad hanc pervenerit dignitatem, ut amicus vocetur
Abbreviated transcription (Latin):
de ad aquas contͣ dictionis. Ab sconditũ tẽpestatis:
cũ incorde contͥto cogitacionũ temptanciũ fluctus
intumescuntꝰ cont̾a amoris sci studiũ cũrarũ secu¬
lariũ setumultꝰ illidunt. In abscondito gͥ tempes¬
tatis audit᷑. quia clamor clep̾cantis ÷ hec ip̃a fluctu¬
acio tͥbulacionis. Quia uͦ omnino ñ desunt qui bo
na quereutib suadere ꝑu̾sa moliant᷑: aque cont¬
dictionis sc̾ popłi resistentes et quia tunc ꝓbat᷑ clesi¬
diũ cũ aliqua ei adu̾sitate resisit᷑ recte gͥ dicit᷑. Pro¬
baui te ad aquas contͣclictionis:¬

Expanded text:
d aquas contradictionis. Absconditum tempestatis est, cum in corde contrito cogitationum temptantium fluctus intumescunt, cum contra amoris sancti studia curarum saecularium se tumultus illidunt. In abscondito ergo tempestatis auditur, quia clamor deprecantis est haec ipsa fluctuatio tribulationis; et quia na quaerentibus suadere perversa moliantur, aquae contradictionis sunt populi resistentes. Et quia tunc probatur desiderium, cum aliqua ei adversitate resistitur, recte dicitur: Probavi te ad aquas contradictionis
Abbreviated transcription (Latin):
Diuine fortitudinis facta tunc ueriꝰ explemꝰ.
cum hec nos ex plere non posse cognoscimꝰ lunc
facundiꝰ loqͥrã: cumhec obstupescendo reticemꝰ
Ad narranda qͥppe clei oꝑa habet defectꝰ nr̃ quam
susficienter exerat linguam suã. ut gue conp̾hen¬
dere ñ ualet idoneȩ : hec ydonȩȩ mut᷑ lalidet. Un
de n̾c ꝑ psalmistam dr᷑. Laudate eũ inpotentati

Expanded text:
Divinae fortitudinis facta tunc verius explemus, cum haec nos explere non posse cognoscimus. Tunc facundius loquimur, cum ab his obstupescendo reticemus. Ad narranda quippe Dei opera, habet defectus noster, quam sufficienter exerat linguam suam, ut quae comprehendere idonee non valet, haec idonee mutus laudet. Unde bene nunc per Psalmistam
Abbreviated transcription (Latin):
namq animã accipit qͥ sola p̾sencia cogitans que¬
ce sequant᷑ iuꝑpetuũ ñ attendit In uano animam
accipit qͥ eiꝰ uitam neglegens ei curam carnis aute
corporalit̃ oꝑant᷑ quatinꝰ & tͣnseunte oꝑe & oꝑis causa
ñ trseat que uite p̾mua pꝰ uitam parat S hec
curare repbi neglegunt quia ꝓfecto ambulantes
inuacuũ uttã sequentes fugiunt inuenientes ꝑ¬
ount Unde meliꝰ aprauoꝵ imitacione conpescim̃
si eor damua ex fine pensamꝰ:¬

Expanded text:
la praesentia cogitans, quae sequuntur in perpetuum non attendit. In vanum animam suam accipit qui, ejus vitam negligens, ei curam carnis antepcorporaliter operantur, quatenus et transeunte opere operis causa non transeat, quae vitae praemia post vitam parat. Sed haec curare reprobi negligunt, quia profecto, ambulantes in vacuum, vitam sequentes fugiunt, invenientes perdunt. Unde melius a pravorum imitatione compescimur, si eorum damna ex fine pensam
Abbreviated transcription (Latin):
ipsoꝵ oꝑiet eos. ħil est ad defendendũ puritate tuciꝰ
nil ad dicendum ueritate faciliꝰ. Nam clũ fallaciam
suam tueri conatur: duro cor labore fatigat᷑ Hinc
g scriptũ est. Labor labioꝵ ipsoꝵ oꝑiet eos. Qui enĩ
nunc implet tunc oꝑit: quia ciuus nc̃ animũ
ꝑblandam inquietuclinem exerit: tunc ꝑ asꝑam¬
retribucionẽ p̾ruit Hinc ꝑ ieremiam dr̃. Docuer̾
linguas suas loqͥ mencdaciũ ut iniq agerent labo¬
raue̾r. Ac si aꝑte diceret᷑ Qͥ amici ẽẽ ueritatis sine
labore poterant. ut peccent laborant cunq uiuere
simplicit̾ renuunt. laborib exigunt ut moriant᷑¬

Expanded text:
il autem est ad defendendum puritate tutius, nil ad dicendum veritate facilius. Nam dum fallaciam suam tueri cogitur, duro cor labore fatigatur. Hinc namque scriptum est: Labor labiorum ipsorum operiet eos . Qui enim nunc implet, tunc operit, quia cujus nunc animum per blandam inquieturetributionem premit. Hinc per Jeremiam dicitur: «Docuerunt linguas suas loqui mendacium; ut inique agerent, laboraverunt .» Ac si aperte diceretur: Qui amici esse veritatis sine labore poterant, ut peccent, laborant; cumque simpliciter vivere renuunt, laboribus exigunt, ut moriant
Abbreviated transcription (Latin):
Melior ÷ miscorcłia tua suꝑ uitas. ad ab luen¬
dam culpam quamlibet humane aetionis
ueat ⁊ ñ iusticia recte uidicantis p̾mat.¬
Unde bene ꝑ psaliistam dr̃. Melior ÷ miscłia
tua suꝑuitas. quia quam libet uideat᷑ in no
cens apud districtũ tam̃ uidicẽ nrͣa nos uita
ñliberat siei reatꝰ sui debitũ mniscđie benig¬
nitas non relarat:¬

Expanded text:
Melior est misercordia tua super vitam. --Ad abluendam culpam quaelibet humanae actionisveat, et non justitia recte judicantis pUnde bene dicitur: Melior est misericordia tua super vitas, quia quamlibet videatur icens, apud districtum tamen judicem nostra nos vita non liberat, si ei reatus sui debitum misericordiae benignitas non relaxat
Abbreviated transcription (Latin):
iusti ut magis secura sit. altiꝰ crepidat et
cũ flagellis condit᷑ suꝑ ni udiciiꝰ incerti¬
tudine t᷑bat᷑ Pauet ne iniciũ sequentis orip¬
nacionis sit omne qd̾ patit᷑ et ꝑ cogitacionẽ
interrogat iudicem quia de uite sue meritis
ambigit inꝑ cussionẽ Sed cũ uite uirtus ad
mentis occłos recluctt᷑:. quasi consolacio a
uidice respondet᷑. quia nunꝗͣ ad ꝑdendũ

Expanded text:
justi, ut magis secura sit, altius trepidat, et cum flagellis tunditur, superni judicii incertitudine turbatur. Pavet ne initium sequentis damnationis sit omne quod patitur, et per cogitationem interrogat judicem, quia de vitae suae meritis ambigit in percussione. Sed cum vitae virtus ad oculos mentis reducitur, quasi consolatio ad judicem respondetur, quia nequaquam ad
Abbreviated transcription (Latin):
eloqͥũ sola exqͥrenda est allegoria & uerba tere
onũ m̾ post ponenda. Ut unũ demultis dicam
indicat psalmista qui ait. Uanũ : uobis ante lu¬
cem surgere. Qd̾ siqͥs acciꝑe iusta literam uelit
nocturnis laudib contͣdicit. Et quotn iscdẽ ꝓpħa¬
loqͥtur dicens. Meclia nocte surgebam ad confitẽ¬
dũ tͥ Si enĩ uanũ est uob̾ ante lucẽ surgere. cur ad
confitendũ dño metlia nocte surrexit: Sed ille ante
lucẽ surgit: qui arite diem uerituri scłi in hac uita
claritas et̃ne retͥbucionis appareat: inp̾sentis
uite nocte gaudere. Secdendũ gͦ pͥus ÷ ut post
recte surgamꝰ. quia qͥsqͥs nuncꝰ sese sponte non
humiliat: neqͣqͣm tunc illũ sequeis gła exaltat

Expanded text:
eloquii exquirenda est allegoria, et verba litterae omni modo postponenda. Quod ut unum de multis dicam, indicat Psalmista, qui ait: «Vanum est vobis ante lucem surgere.» Quod si quis accipere juxta litteram velit, nocturnis Dei laudibus contradicit. Et quomodo idem Propheta dicit: «Media nocte surgebam ad confitendum tibi?» Si enim vanum est ante lucem surgere, cur ad confitendum Domino media nocte surrexit? Sed ille ante lucem surgit, qui ante diem futuri saeculi in hac vita, claritas aeternae retributionis appareat, in praesentis vitae nocte gaudere: sedendum ergo prius est, ut post recte surgamus, quia quisquis nunc sese sponte non humiliat, nequaquam hunc sequens gloria exaltat
Abbreviated transcription (Latin):
uero honera sustinemꝰ. d̾s quod omnia ui¬
deat ocłm habere ꝑhibet᷑. quod uero nos
tolerat: atq eo ipso quõd tolerat seruat:
obuimbrare nobis inscaplis dr̃. Ait enim
Inscapulis suis obumbrabit tibi. Ac si dice¬
ret . Peccatorem homine̾ et post peccatũ ue¬
temporis traccaret᷑ in exposicione
beãti iob libro xxy. ad iunctum est. Adhuc
multiplicabunt᷑ in senecca uberi. et bene paci¬
ecłie beneclictione ex temporis psalmista cors
pererat ditari: qui dicebat: Ad huc multiplica¬
bunt᷑ insenecta uberi: Qui insenecta uberi
multiplicant᷑ quia cum eoꝵ uita differt᷑. sem¬
ꝑ ad meluis fortitudo ꝓ ducit᷑ eisq ꝑ augmn¬
tum temporu crescunt etiam luera meri¬
toꝵ Bene autẽ pacientes sunt ut annun¬
cient: quia celestia p̾dicantes tanto robus¬
tius aduersa tolebant. quanto et ꝑ toleran¬
ciam suam animarum commoda locu¬
pleccius rlportãt:¬

Expanded text:
ra substinemus, Deus, quia omnia videt, oculum habere perhibetur. Quia vero nos tolerat, atque eo ipso quo tolerat, servat, obumbrare nobis in scapulis dicitur. Ait enim: In scapulis suis obumbrabit tibi. Ac si diceretur peccatori homini, et post peccatum vetemporis tractaretur in expos. beati Job, l. XXXV , adjunctum est: Adhuc multiplicabuntur in senecta uberi, etc.--Praesiae benedictione extremi temporis Psalmista ditari conspexerat, qui dicebat: Adhuc multiplicabuntur in senecta uberi. Qui in senecta uberi multiplicantur, quia cum eorum vita differtur, semper in melius fortitudo producitur, eisque per augmenta temporum crescunt etiam lucra meritorum. Bene autem patientes sunt, ut adnuntient, quia caelestia praedicantes tanto robustius adversa tolerant, quanto et per tolerantiam suam animarum commoda locupletius reportant
Abbreviated transcription (Latin):
ad iuinctum est: Extendens sicut pellem
qui tegis aquis suꝑiora eius. Quid celi no¬
mine nisi sacra scriptura signat᷑. de qͣ nob
et sol sapiencie. & luna sciencie & antiquis
patrib stelle exemplo eoꝵ atq iurtute lu¬
cet: Quod sicut pellis extenditur: qͥa ꝑscrip¬
tores suos carnis lingua formatũ. ante ocłos
nr̃os ꝑuerba doctoꝵ exponendo displicat᷑
Quo uͦ aquarum nomine. nͥpurissimi an¬
głoꝵ signant᷑ chori de quib scriptũ est &
aquie que suꝑ celossunt laudent nom̃ dñie
ta sacri eloquii idẽ ea que de natura diui¬
nicatis uel de et̾nis gaudiis narrat nob ad¬
huc nescientib soluꝰ angelis in secreto ft̃ con¬
scia. Celũ gͦ hoc & coram nobis extendit᷑
et tam̃ in aquis suꝑiora illiꝰ contegunt᷑: qͥa¬

Expanded text:
iptum est: Extendens coelum sicut pellem, qui tegis in aquis superiora ejus . Quid enim coeli nomine nisi sacra Scriptura signatur? De qua nobis et sol sapientiae, et luna scientiae, et ex antiquis Patribus stellae exemplorum atque virtutum lucent. Quod sicut pellis extenditur, quia, per scriptores suos carnis lingua formatum, ante oculos nostros per verba doctorum exponendo displicatur. Quid vero aquarum nomine, nisi sanctissimi angelorum signantur chori? De quibus scriptum est: Et aquae quae super coelos sunt laudent nomen Domini ta sacri eloquii, id est ea, quae de natura divinitatis, vel de aeternis gaudiis narrat, nobis adhuc nescientibus, solis angelis in secreto sunt cognita. Coelum ergo hoc et coram nobis extenditur, et tamen in aquis superiora illius conteguntur, q
Abbreviated transcription (Latin):
est hoc luminis. ñ clepassione cecitatis Et in
et̾num gͦ laudem miscdie largitari nr̃o refe¬
rimꝰ ⁊ nequaꝗͣ. miserie consciencia grauamur
Quia dum mala nr̃a sine aliquo mentis malo
respicimꝰ: ⁊ nunꝙͣ erit qd̾ corda laudanciũ
de transactis iniquitat᷑is polluat ⁊ semꝑ erit
quod hec ad laudem liberatoris accencłat
mente ꝯcepto tcͣtaret᷑ in exposicione bea-¬
ti iob libra xxiur adiunctum ÷ Beatus popts
qui scit iubilacionẽ Iubilũ dr̃. quando in es

Expanded text:
est hoc luminis, non de passione caecitatis. Et in est hoc luminis, non de passione caecitatis. Et in aeternum ergo laudes misericordiae largitori nostro referimus, et nequaquam miseriae conscientia gravamur, quia dum mala nostra sine aliquo mentis malo respicimus, et nunquam erit quod corda laudantium de transactis iniquitatibus polluat, et semper erit quod haec ad laudem liberatoris accendat. Cmente concepto tractaretur in expos. beati Job, l. XXIV , adjunctum est: Beatus populus, qui scit jubilati
Abbreviated transcription (Latin):
gitori. misecłie lacides redlit s rursum que¬
rendum est quomͦ electoꝵ mens ꝑfecta inbea¬
tituline ẽẽ poterit. si hanc intersua gaudia
memoria suireatꝰ tangit Aut qͦmͦ ꝑfecta lucis
olarescit gła quam reclucta adanimũ obum¬
brat culpae d sciendum ÷ quia sicut sepe nẽ
tituim leti reminisci᷑ ita tc̃ tranacte neqͥ¬
cie sine lesione nr̃t beatituduus recordam᷑.
plerumq enim incolumitatis tep̾e ad inemo¬
riam dolores p̾teritos sine dolore reducimus
q qͦ nos egros recolimꝰ: eo nos incolumes plus
cie arctiꝰ abstringat. Ut dum doloris sui anumꝰ
sine dolore reminiscit᷑. ⁊ clebitorẽ se uerus
meclio intelligat & eo magis acceptã salutẽ
cliligat quo de molestia meminit. quid eua¬
sit In illa gͦ leticia si tunc sine teclio mala
nr̃a conspicimꝰ sicut nunc inluce positi sine
ulla cordis caligine animo tenebͣs uidemꝰ. Quia
isi obscurum ÷ qd̾ mente cernimꝰ: de uiclicio

Expanded text:
gitori misericordiae laudes reddit? Sed rursum quaegitori misericordiae laudes reddit? Sed rursum quaerendum est quomodo electorum mens perfecta esse in beatitudine poteritmemoria sui reatus tangit? aut quomodo perfectae lucis clarescit gloria, quam reducta ab animo obumbrat culpa? Sed sciendum est, quia sicut saepe nunc tristium laeti reminiscimur, ita nunc transactae nequitiae sine laesione nostrae beatitudinis recordabimur. Plerumque enim incolumitatis tempore ad memoriam dolores praeteritos sine dolore reducimus, et quo aegros recolimus, eo nos incolumes plus tiae arctius astringat, ut dum doloris sui animus sine dolore reminiscitur, et debitorem se medico verius intelligat, et eo magis acceptam salutem diligat, quo de molestia meminit, quid evasit. In illa itaque laetitia sic tunc sine taedio mala nostra conspicimus, sicut nunc in luce positi sine ulla cordis caligine animo tenebras videmus. Quia etsi obscurum est quod mente cernimus, de judicio
Abbreviated transcription (Latin):
aipo t᷑as reputet qd rel ꝗret : ignorat hait qũa
sua cõmiserit menunit ⁊ an hec conmissa dis¬
no defsuerit uescit. ac ne culpe immanitas mo¬
dũ penttencie tãseat metuit. Et plerun culꝑas
um ueritas reigrat: s mens adflicta adhucdeue¬
nia aunalc e sibi est couicita trepidat. Sc̃s gͥ iur
quia pecestii sui homo iam corrigendo ⁊ peni¬
tendo oeserit: s tam̃ districtũ ad huc udicem
deeiꝰ retͥbucione ꝑtimescit. Illic gͦ iustꝰ qubet
miscdĩas dñi libere inet̾nitate cantat u̾iamde
prcati uemia dubietas ñerit. uͥ iam securã mẽtẽ
ciupt sue mnemoria ñ addicit uͥ ñ subreatu animꝰ
trepidat s tłe ĩ memoria ł uidulgencia libere
eruttat s si nulia ibi homo peccati sui meino¬
na tangit᷑ ereptũ se unde gratulat᷑: Aut qͦtfi
largitor iras reseat deuenia quã acepit. se
interueuiente ooliuone tusacte nequile se c̃e
pene debitorem uescit: Ait enim psalmuista. Mis¬
ratset si miserie tnͣsacte non meminit unde lar¬

Expanded text:
reputet, quid relaxet, ignorat. Nam quam prava commiserit meminit, sed an commissa digne defleverit, nescit: ac ne culpae immanitas modum poenitentiae transeat metuit, et plerumque culpam jam veritas relaxat, sed mens afflicta adhuc de venia dum valde sibi est sollicita trepidat. Sanctus ergo vir  suum homo jam corrigendo et poenitendo deserit, sed tamen adhuc districtum judicem de ejus retributione pertimescit. Illic ergo justus quilibet misericordias Domini libere in aeternitate cantat, ubi jam de peccati venia dubietas non erit, ubi jam securam mentem culpae suae memoria non addicit, ubi non sub reatu animus trepidat, sed de ejus indulgentia libere exsultat. Sed si nulla ibi homo peccati sui memoria tangitur, ereptum se unde gratulatur? Aut quomodo largitori gratias refert de venia quam accepit, si interveniente oblivione transactae nequitiae esse se poenae debitorem nescit? Ait enim Psalmista: Misrat? et si miseriae transactae non meminit, unde lar
Abbreviated transcription (Latin):
uoce dt̃. Si cor nr̃m non reprehenderit nos: fiduei¬
am habeamꝰ ad dm̃ & qͥcqͥd pecierimꝰ abeo accipiemꝰ
ait Scrutemꝰ uias nr̃as & queramꝰ & reuertam᷑
ad dñm Leuetuꝰ corcla nr̃a cum manib ad dñm
uncelo Uras & enum nr̃as scrutari est: cogitaci¬
onũ interna cliscutere Corda uͦ cum marub
liuat: qui orationem suam oꝑib roborat: Nam
qͥsqͥs orat secd oꝑari dissimulat: cor leuat. secl
nꝰ leuat. ꝙ cor ñ leuat. Iusta gͦ ioħis uoce̾: tunc
cor fiduciam moracione accip̾it. cum sibi iuite¬

Expanded text:
Si cor nostrum non reprehendit nos, fiduciam habemus apud Deum; et quidquid petierimus ab eo, accipiemus . ait: Scrutemur vias nostras, et quaeramus, et revertamur ad Daminum. Levemus corda nostra cum manibus ad Deum in celis. Vias etenim nostras scrutari est cogitationum interna discutere; corda vero cum manibus levat, qui orationem suam operibus roborat. Nam quisquis orat, sed operari dissimulat, cor levat et mannus levat et cor non levat. Iuxta ergo Iohannis vocem tunc cor fiduciam in oratione accipit, cum sibi
Abbreviated transcription (Latin):
cauid seruũ tuũ degladio maligno. Quid ꝑ gladiũ
maligniũ hoc loco nisi ira uel ꝑsuasio maligñ hostiᷤ
ex pͥmit᷑. Benignꝰ quippe scẽ p̃dicacionis ⁊ gladiuis
quo ꝑeutuñ ut aculpa moriam. Malignꝰ uͭ est diabo¬
le qͥsq ꝑcutim̃ ut auita rectitudinis extinguat᷑
Antiqui nanq hostis est gladus ille tunc damnatꝰ
homo inusum ministerii eiꝰ assũptꝰ. Ip̃m quippe
ꝑmaliciam frauelis exacuit & infirmoꝵ cordã
transfigit.

Expanded text:
David servum tuum de gladio maligno. --Quid hoc loco per David servum tuum de gladio maligno. --Quid hoc loco per malignum gladium, nisi ira vel persuasio maligni hostis exprimitur? Benignus quippe sanctae praedicationis est gladius quo percutimur, ut a culpa moriamur. Malignus vero est diaboue percutitur ut a vita rectitudinis exstinguatur. Antiqui ergo hostis est gladius, ille tunc damnatus homo, in usum ministerii ejus assumptus. Ipsum quippe per malitiam fraudis exacuit, et infirmorum corda transfigit.
Abbreviated transcription (Latin):
Quid celoꝵ noĩe nͥ p̃dicatorum ordo signat᷑. Hisigͦ
p̾dicatores scĩ ab illa inmensitate conteplacionis in¬
terne quam capiunt adinfirmitatẽ nr̃am humil¬
lima p̾dicacione quasi quadam inclinacione descẽ¬
derent minꝙͣ utiq infide filios gignerent. Nobis
quupe ꝓdẽe non possuͤnt: si insue altitudius erec¬
tione ꝓsisterent sieñ sc̃ĩ iuiri ea p̾dicare ellent que
capiunt cum suꝑna conteplacione debriant᷑ &
ñ magis scienciam suam quam ad moderacionem
& sobrietatẽ temperarent adhuc angustũ intelli¬
gencie sinũ illa suꝑni fontis fluenta quiscaperet:
Inde bene nunc dr̃. Dñe inclina celostuos & des¬
cende. Cum erũ inclinant᷑ celi descendit clñs. qͥa
cũ se inp̃dicacione sua scĩ doctores attrahunt diui
placionis rigore inflexibiles ꝑmanerent. Inclinant᷑
celi gͦ ut descendat dñs: quia nimirũ sinr̾e infir¬
mitati non condescenderent. nos ad suam celsitu¬
dinem nunꝙͣ. leuarent:¬

Expanded text:
ine, nisi praedicatorum ordo signatur? Nisi praedicatores sancti ab illa immensitate contemplationis internae quam capiunt, ad infirmitatem nostram humillima praedicatione, quasi quadam inclinatione descenderent, nunquam utique in fide filios gignerent. Nobis quippe prodesse non possent, si in suae altitudinis erectione persisterent. Si enim sancti viri ea praedicare vellent, quae capiunt, cum in superna contemplatione inebriantur, et non magis scientiam suam quodam moderamine ad sobrietatem temperarent, adhuc angusto intelligentiae sinu illa superni fluenta fontis quis caperet? Unde bene nunc dicitur: Domine, inclina coelos tuos et descende. Cum enim inclinantur coeli, descendit Dominus; quia, dum se in praedicatione sua sancti doctores attrahunt, notiplationis rigore inflexibiles permanerent. Inclinantur ergo coeli, ut descendat Dominus; quia nimirum si nostrae infirmitati non condescenderent, nos ad suam celsitudinem nunquam levarent
Abbreviated transcription (Latin):
nis miscłia mea. ꝑ pendens ꝓpħa in quib
laborib uita sit humana constituta: dm̃
appellauit adutorẽ. Et quia a tͥbulacione
p̾senti in reqͥem eternam nos suscipit: appellat
etiam suceptorẽ. s considerans qd̾ mala nr̃a
aspiat ⁊ portat: culpas nr̃as tolerat: ⁊ tam̃ nos
ꝑpenitenciam adp̾mia reseruat: noluit dm̃
misclem dicere s hunc ipsam nuscd̃iam uoca¬
da sunt anobis ante ocłos nr̃os mala que fecimꝰ
pensancdũ est ex quanta dei benignitate toleram̃
Consideremꝰ que sunt pietatis el iuscera ut nͥ
solum culpas indulgeat s celeste regnũ peni¬
tentib eciam post culpas ꝓmittat atq exom̃ĩb
medullis cordis dicamꝰ oũĩs. ds̃ uis mĩa mea¬

Expanded text:
a in quibus laboribus humana sit vita constituta, Deum appellat adjutorem. Et quia a tribulatione praesenti in requiem aeternam nos suscipit, appellat etiam susceptorem. Sed considerans quod mala nostra aspicit et portat, culpas nostras tolerat, et tamen nos per poenitentiam ad praemia reservat, noluit Deum misericordem dicere, sed hunc ipsam emus ergo ante oculos nostros mala quae fecimus; pensemus ex quanta Dei benignitate toleramur; consideremus quae sunt pietatis ejus viscera, ut non solum culpas indulgeat, sed coeleste regnum poenitentibus etiam post culpam promittat. Atque ex omnibus medullis cordis dicamus singuli, dicam
Abbreviated transcription (Latin):
Inauietis gͦͥ que spualit᷑ apetamꝰ exemplis p̾ceden¬
tib infornam᷑ More enĩ nubiũ extensa suꝑnos
patei iita teqi iñ ⁊ ad frugtum fecundi geriuius
rnsundum̃ ⁊ quasi uituentes celũ iuibes asꝑicuꝰ
qui mte orioꝵ facta idmirando cernim̃ ⁊ post
illa que sunt celcsti a experiendo penetramꝰ¬
insipientes corde. dormierunt sompnũ suum

Expanded text:
etimus, exemplis praecedentibus informamur. More enim nubium extensa super nos patrum vita tegimur, ut ad fructum fecundi germinis infundamur; et quasi intuentes coelum, prius nubes aspicimus, quia ante bonorum facta admirando cernimus: et post, illa quae sunt coelestia, experiendo penetraminsipientes corde. Dormierunt somnum suu
Abbreviated transcription (Latin):
Scĩ uiri adanimũ suũ exp̾senti uita nullꝰ grãm conso¬
lacionis admitiat ham plerumq huiꝰ scli diuites so¬
lent mentis declio asfecti. bona temporalit̾ accepta con¬
spicere ⁊ tristiciam delinire. Cum enĩ merore qͦdã tan¬
gisse senciunt eqͦs aspicint auri argentiq sui uas
Unde eis sic in euangło ueritas dicit ue uobis diuiti¬
b qͥ habetis consolationẽ uestram s sc̃s uir qui hoc
luget qd̾ abet̾nis gaudiis cecidit. consolationẽ detem¬
poralib ñ admittit dicens. Negaui consolari auimã
meã ac si aꝑte dicat. Qui de temꝑaliũ amissione non
gͥ queris si conso lari inus que muncli sunt reuus
illico adiecit. Memor fui dei & delectatus sũ. de si
aꝑte dicat. Terrenarũ rerũ me nec habundancia
refouet. auctoris autem meiquem adhuc uidere ñ
ualeo uł sola menioria delectat:¬

Expanded text:
viri ad animum suum ex praesenti vita nullius gratiam consolationis admittunt. Nam plerumque hujus saeculi divites solent mentis taedio affecti bona temporaliter accepta conspicere, et tristitiam delinire. Cum enim moerore quodam tangi se sentiunt, equos aspiciunt, auri, argentique sui vascUnde eis et in Evangelio Veritas dicit: Vae vobis divitibus, qui habetis consolationem vestram . Sed sanctus vir, qui hoc luget, quia ab aeternis gaudiis cecidit, consolationem de temporalibus non admittit, dicens: Negavi consolari animam meam. Ac si aperte dicat: Qui de temporalium amissione non igitur quaeris, qui consolari in his, quae mundi sunt, renuis? Illico adjecit: Memor fui Dei, et delectatus sum. Ac si aperte dicat: Terrenarum rerum me nec abundantia refovet, auctoris autem mei, quem adhuc videre non valeo, vel sola memoria delectat
Abbreviated transcription (Latin):
qͥppe ft̃ gc̾a hoĩũ ambitioni sue seriuenciũ
Unũ uidelicet qd semꝑ auariciã blandiñttis
itert ligue. aliud uͥ qd̾ aꝑta ui intendit rapi
iiꝰ. rodimꝰ. lambit᷑ enĩ qnͣdo hoc qs ecli facile
ñ potest: in presse lingue lenitate gustat᷑. Onĩs enĩ
etiã subspecie fidei praue uuentes qui aliena appe¬
tunt. s ea que appetiuit rapere neqͣꝙͣ possunt:
blandis aut̃ sermonib ⁊ quasi mollicie dulcediis
mollicie lingue molliunt᷑: Qui uͦ in hoc muncdo
aliqͣ potestate suffulti sunt . ⁊ concupiscentes alie¬
na blandiri quidẽ exfinude despiciuint. quia etiã
uuusto robore possunt uuplere qd̃ uolunt: hi hoc
qdͥ appetunt ñ lambunt s roclunt qm̃ ꝓpͥnquoꝵ¬
n exposicione beati iob libro yi sdemoliunt᷑.
catoꝵ uidens. Cum malos florere infirmi cons¬
piciunt trepidant ⁊ apud semet ipsos peccanciũ
ꝓsꝑitate turbati: intꝰ ingressib mentis nutant.
horum gͦ speciẽ sũpsit psanusta cũ diceret. Mei

Expanded text:
tioni suae servientium; unum videlicet, quod semper ad avaritiam blandimentis utitur linguae: aliud vero, quod aperta vi intendit rapinrimus; lambitur enim, quando hoc quod edi facile non potest, impressa linguae lenitate gustatur. Omnes igitur etiam sub specie fidei prave viventes, qui aliena appetunt, sed ea, quae appetunt, rapere nequaquam possunt; blandis autem sermonibus, et quasi mollitia dulcedinis mollitie linguae moliuntur. Qui vero in hoc mundo aliqua potestate suffulti sunt, et concupiscentes aliena, blandiri quidem ex fraude despiciunt; quia etiam injusto robore possunt implere quod volunt; hi hoc quod appetunt, non lambunt, sed redunt, quoneJob : «Cum malos florere infirmi conspiciunt, trepidant, et apud semetipsos peccantium prosperitate turbati, intus gressibus mentis nutant. Horum ergo speciem sumpsit Psalmista, cum diceret: Mei
Abbreviated transcription (Latin):
uos crucifixistis quem deus suscitauit amortius:
in hoc iste astat coram uob̃ sanꝰ. cumq erga hec
ꝑsequentium furor excresceret. eosq sacertlotes
ac pͥncipes iħm p̾dicare ꝓhiberent contͣ irats
pͥncipũ qua anctoritate petrus ex creuerit mor¬

Expanded text:
s crucifixistis, quem Deus suscitavit a mortuis, in hoc iste astat coram vobis sanus . Cumque erga haec persequentium furor excresceret, eosque sacerdotes ac principes Jesum praedicare prohiberent, contra minas principum qua auctoritate Petrus excreverat ind
Abbreviated transcription (Latin):
eripe me. Neccessitatis enĩ causã inusũ uolup¬
tatis uertere qͥd est aliud qͣm calamitati sue
sqͣlorem miserie sociare:
studiis tͣcͣtaret᷑ in exposicione beati iob
libro. uii: ad iunctũ est Proba me dñe & temp¬
ta me. Cum securos nos ac de uͥtutũ asfluen¬
cia elatos repente nos uł flagelli dolor. uł tẽp
ipsa nil audeat s infirmitatis sue ictu ꝓstra¬
ta manũ leuantis querat. hinc est qd̃ sciꝰ iuri
cum de occuita erga se disposicione suspecti ft̃
flagellari concupiscunt. Quatinꝰ in cautam mẽ¬
tem metꝰ & dolor erudiat: ne inhac ꝑegrinaciorus
i hoste ex insidus erumpente sua eam deterẽ
securitas sternat. Rcte gͥ ꝑ psalmistam dĩ. Proba
ine dñe &. tempta me acsi aꝑte dicat Prius ui es
inspice ⁊ tunc ut ferre ualeo temptari ꝑmitte
Hino iterum dicit. Ego ad flagella paratꝰ sũ. Qa
enuĩ mentes sc̃e sue corruptionis uulnꝰ sine pu¬

Expanded text:
eripe me. Necessitatis enim 240 causam in usum voluperipe me. Necessitatis enim 240 causam in usum voluptatis vertere, quid est aliud quam calamitati suae squalorem miseriae sociare? studiis tractaretur in expos. beati Job, l. VII , adjunctum est: Proba me, Domine, et tenta me. --Cum securos nos ac de virtutum affluentia elatos repentinus vel flagelli dolor, vel infiipsa nihil audeat, sed, infirmitatis suae ictu prostrata, manum levantis quaerat. Hinc est quod sancti viri, cum de occulta erga se dispositione suspecti suntflagellari concupiscunt, quatenus incautam mentem metus et dolor erudiat, ne, in hac peregrinationis via hoste ex insidiis erumpente, sua eam deterius securitas sternat. Recte ergo per Psalmistam dicitur: Proba me, Domine, et tenta me. Ac si aperte dicat: Prius vires inspice, et tunc ut ferre valeo tentari permitte. Hinc iterum dicit: Ego ad flagella paratus sum . Quia i mentis suae correptionis vulnus sine pu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑnegligencia ñ descendant. ⁊ loc ip̃m enũ es̃ uncala¬
mitate est neccessitatẽ nature ex carns ad huc
corruptibilis infirmitate sustinere Qͣt uidelicet
neccessteates cupiebat euadere qͥ dicebat. De ne¬
cessitatib meis eripeme. Sciebat enĩ plerunq
uoluptatũ culpas ex ne cessitatũ occasione ꝓrum¬
ꝑe & ne qͥd sponte illicitũ amit̾et hoc ip̃i sata¬
s gebrat
cuelli. qͦd nolens ex radice sata tolerabat. atcont᷑ par¬
ui gaudent inhis corritpcionis sue neccessitatib
quia nimirũ ad usum uoluptatu retorquent.
Cum enĩ reficiendis cibo corporib naturt. serui¬
unt: ꝑ deleccacionẽ gule in uoluptatis ingurẽ
distendunt᷑ Cum tegendis menbris uestim̃ta q̃x̃t
ñ solum que tegant. si etiã que extollarit expe¬
tunt & cont᷑ torporem frigoris non solum que
ocłos seclucant De his gͦ neccessitatib liberi psal¬
mista desiderans dicebat de neccessitatib meis

Expanded text:
per negligentiam non descendant. Hoc ipsum enim esse in calaper negligentiam non descendant. Hoc ipsum enim esse in calamitate est necessitatis naturae, et carnis adhuc corruptibilis infirmitatem sustinere. Quas videlicet necessitates cupiebat evadere, qui dicebat: De necessitatibus meis eripe me. Sciebat enim plerumque voluptatum culpas ex necessitatum occasione prorumpere et ne quid sponte illicitum admitteret hoc ipsum satagebat evelli, quod nolens ex radice tolerabat. At contra pravi gaudent in his corruptionis suae necessitatibus, quia nimirum eas ad usum voluptatum retorquent. Cum enim reficiendis cibo corporibus naturae serviunt, per delectationem gulae in voluptatis ingluviem distenduntur: cum tegendis membris vestimenta quaerunt, non solum quae tegant, sed etiam quae extollant, expetunt, et contra torporem frigoris non solum, quae oculos seducant. De his ergo necessitatibus liberari Psalmista desiderans, ait: De necessitatibus meis
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ. qͥ cuta illas ꝑ utilitatis stuclium & qͥd ꝑ uolun¬
tatis uiciũ agat᷑. Crebro enĩ occasione seclucionis in¬
uenta dũ neccessitati debita reddimꝰ. uoluptatis u¬
cio deseriumꝰ. & infirmitatis uelamine aute distre¬
cionis ocłos excusacio nr̃a se palliat. atq expatroci¬
nio explende uttilitatis occultat. In firmitatẽ uͦ na¬
ture nr̃e ꝑ neglegenciam relaxare: nichil ÷ alius qͣu
calemitati miseriam addere ac uicioꝵ squalorẽ ex
eaclem miseria multiplicare. Unde sc̃ĩ uiri inom̃e
quod agant studiosissima urcencione discernunt
bet᷑ exigat ne sub neccessitatis tegmiine ineis uiciũ
uoluptatis ex crescat. Aliud enĩ ex infirmitate
aluid extemptacionis suggestione sustinent & qͣi
qͥdam recassimi arbitres irter neccessitatẽ uolup¬
titẽꝙ constituti hanc consulendo subleuant illam
p̃mendo frenant. Unde fit ut & si infirmitatis
sue calamitatẽ tolerant tarã insqualorẽ miserie

Expanded text:
tis studium, et quid per voluptatis vitium agatur. Crebro enim, occasione seductionis inventa, dum necessitati debita reddimus, voluptatis vitio deservimus, et infirmitatis velamine ante discretionis oculos excusatio nostra se palliat, ac quasi sub patrocinio explendae voluptatis occultat; infirmitatem vero naturae nostrae per negligentiam relaxare, nihil est aliud quam calamitati miseriam addere, ac vitiorum squalorem ex eadem miseria multiplicare. Unde sancti viri in omne quod agunt, studiosissima intentione discernunt betur, exigat, ne sub necessitatis tegmine in eis voluptas excrescat. Aliud enim ex infirmitate, aliud ex tentationis suggestione sustinent, et quasi quidam rectissimi arbitres inter necessitatem voluptatemque constituti hanc consulendo sublevant, illam premendo frenant. Unde fit, ut etsi infirmitatis suae calamitatem tolerant, tamen ad squalorem miseriae
Abbreviated transcription (Latin):
Studiose lingua sub magni mederamꝰ liberacione
refrenenda est ñ insolubilit̾ obliganda. ne aut
laxata in uicium defluat. aut restricta ab utili¬
tate torpescat. Quod bene psalmista considerans
breui postulacione conplexus ÷ dicens. Pone dñe
custocdiam ori meo. & hostiũ circunstancie labiis
meis: Ostiũ naq & aperit᷑ & claudit᷑ Qui gͦ ori
suo nequaqua poniobstaculũ s ostiũ petut:
aperte docuit quod & ꝑ discipliciam retineri lin
gua debeat & ex neccessitate laxari: quatinꝰ os
discretũ. & congruo tẽꝑe uox aꝑiat & rursum
rum cũ oportunũ considerat post posita censu¬
ra silencii lo quendi que congruunt inusum
sue utilitatis impendat hiic salomon ait lempꝰ
tacendi & tempus loquendi. Discreta namq: inces¬
situdine pensanda sunt tẽpora. ne aut cũ loqui uti
ñ inpuiguet capud meũ Quid ꝑ appellacionẽ capitis
nͥ ea que pͥncipat᷑ corpori mens uocat᷑ Impinguant
gͦ capud oleum peccatoris: cũ demulcet mentẽ fauor
adulantis:¬

Expanded text:
Studiose lingua sub magni moderaminis libratione frenanda est, non insolubiliter obliganda, ne aut laxata in vitium defluat, aut restricta etiam ab utilitate torpescat. Quod bene Psalmista considerans, brevi postulatione complexus est, dicens: Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium circumstantiae labiis meis. Ostium namque aperitur, et clauditur. Qui ergo ori suo nequaquam ponit obstaculum, sed ostium petiit, aperte docuit quod et per disciplinam retineri lgua debeat, et ex necessitate laxari, quatenus os discretum congruo tempore vox aperiat, et rursum rum cum opportunum considerat, postposita censura silentii loquendo, quae congruunt, in usum se utilitatis impendat. Hinc Salomon ait: Tempus tacendi, et tempus loquendi. Discreta quippe vicissitudine pensanda sunt tempora, ne aut cum restringi non impinguet caput meum. Quid per appellationes capitis, nisi ea, quae principatur corpori, mens vocatur? Impinguat igitur oleum caput peccatoris, cum demulcet mentem favor adulantis
Abbreviated transcription (Latin):
ta tuneamꝰ. Ne dũ mens nr̃a exteriꝰ fusa a
sua se uoluntate ñ reuocat: intꝰ contͣ eam iu¬
dex t̾ribilit̾ ad u̾sa disponat.Quod bene psal¬
mista intuens ait. Uenite u udete oꝑa dñi
quam t̾ribit in consilus suꝑ filios hominũ
Uidit namq qd̃ alius miscd̾it̾ uocat᷑: alius
nisticia exigerte repellit᷑. Et quia alia par¬
cendo dñs. alia irascendo disponit: ex pauit
Qd̾ penetrare non pouit Et quem ñ solum
inuestigabilẽ in qͥbusdam suis sentencus s
etium utflebilẽ iudit: t̾ribilem incon¬
siliis eẽ memorauit:¬

Expanded text:
ta timeamus, ne dum mens nostra exterius fusa, a sua se voluptate non revocat, intus contra eam judex terribiliter adversa disponat. Quod bene Psalmista intuens ait: Venite, et videte opera Domiis super filios hominum . Vidit namque quod alius misericorditer vocatur, alius justitia exigente repellitur. Et quia alia parcendo Dominus, alia irascendo disponit, expavit quod penetrare non potuit, et quem non solum investigabilem in quibusdam suis sententiis, sed etiam inflexibilem vidit, terribilem in consiliis esse memoravit
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓsꝑitatem scłi despicientes caltant sicut & ad¬
u̾sitatem eius calcantes tolerant. ꝑ magnã
mentis celsitudinem mundi sibi & adu̾sa &
ꝓsꝑa substernentes dicunt. Sicut tenebre
eius ita & lum̃ eiꝰ. Acsi aꝑciꝰ dicant Sicut in¬
tencionis mentis nr̃e. fortitudinem eiꝰ tristia

Expanded text:
itatem saeculi despicientes calcant, sicut et aditatem saeculi despicientes calcant, sicut et adversitatem ejus calcantes tolerant, per magnam mentis celsitudinem mundi sibi et adversa et prospera substernentes dicunt: Sicut tenebrae ejus, ita et lumen ejus. Ac si apertius dicant: Sicut intentionis nostrae fortitudinem ejus tr
Abbreviated transcription (Latin):
seculi confusione radicant᷑. Unde & p̾dicant᷑¬
tores sci inistis radicib non exercent argana
secd suspendunt. Qͥa cũ infructuosas ac repbas
mentes aspicuint ium p̾dicacionis sue non
exhibent s potius lugentes silent:
te exinanite usq ailfimoam̃tũ inea Qͥc̃o
digna fidei opera seruare conternũ etiã fidẽ
memorat Aquib scilicet dr̾. Exĩauite exinani¬
te usq ad fundam̃tũ inea Paulus qͥppe att. fun¬
dam̃tum eiũ aluid nemo potest pouere preter
boni oꝑis soliditatẽ qͥq ex hauriunt religionis
Sicut emĩ suꝑ fundañttũ fabrica: sic suꝑ fidem
oꝑa constriuunt᷑. Usq adfundanetia qͦ eobur¬
amisse ÷ euerso bene uiuendi oꝑe etiam robur
Inscripta sacra sacra non nenꝙͣ lucis appellaci¬
one ꝓsꝑitas. noctis autẽ noĩe huiꝰ muncdi adũ¬
sitaiᷤ designat᷑ NInde x ꝑ psalmstam dĩ. Sicut
tenebre eiꝰ. ita & lum̃ euis. Quia enũ scĩ iuri¬

Expanded text:
saeculi confusione radicantur. Unde et praedicasaeculi confusione radicantur. Unde et praedicatores sancti in istis salicibus non exercent organa, sed suspendunt, quia, cum infructuosas ac reprobas mentes aspiciunt, vim praedicationis suae non exhibent. Sed potius lugentes silent. te, exinanite usque ad fundamentum in ea. Quisquis digna fidei opera servare contemnit, jam etiam fmemorat, a quibus scilicet dicitur: Exinanite, exinanite usque ad fundamentum in ea. Paulus quippe ait: Fundamentum aliud nemo potest ponere, praeter boni operis, soliditatem quoque exhauriunt religionis. Sicut enim supra fundadamentum fabrica, sic supra fidem opera construuntur. Usque ad fundamentum ergo exinanisse, est everso bene vivendi opere etiam robur Scriptura sacra nonnunquam lucis appellatione prosperitas, noctis autem nomine, hujus mundi adversitas designatur. Unde et per Psalmistam dicitur: Sicut tenebrae ejus, ita et lume
Abbreviated transcription (Latin):
rum ꝑsonis expͥmct᷑. fenũ quippe eclificũ in
alto naseit᷑ sed neqͣqͣm pingui radire solidat᷑
Qͥa ⁊ poerita sũma quidẽ st̾ que agere cernit.
hñ ineis ꝙ cordis pritate roborat᷑. Quod ni¬
nirũ fenum & ñ euulsum ciciꝰ arescit quia
iudelicet ypocrita & in p̾senti uita ad hric
subsistit & iã sc̃itatis oꝑa quasi iuriditatis
spetiem amttit. Quia eñi sine intencione rec¬
de cogntacionis bona studint agere: hec amit¬
tens indicat se sine radice floruisse
Nex posicione beati iob libro .xxx.iii. Insalicib
inmedio eiꝰ suspendimꝰ organa nr̃a Quid ꝑ
sterilitatẽ salicũ nͥpeccanciũ uita designat᷑
Nam sihoc non eẽt: neqͣqͣm exuoce p̾dicanciũ
contra babiloniã psal mista dixisset Insalicib
umedio eius suspendituꝰ. organa nr̃a. Babilo¬
nis qrppe medio ine̾ salices describunt. quia
tumurũ infructuosi quiq atq ab amore pa¬
tͥe celestis alieni totis uiscerib cordis in hac

Expanded text:
mistam exprimitur. Fenum quippe aedificii in alto nascitur, sed nequaquam pingui radice solidatur, quia et hypocrita summa quidem sunt quae agere cernitur, sed non in eis ex cordis puritate roboratur. Quod nimirum fenum et non evulsum citius arescit, quia videlicet hypocrita et in praesenti adhuc vita subsistit, et jam sanctitatis opera quasi viriditatis speciem amittit. Quia enim sine intentione rectae cogitationis bona studuit agere, haec amittens, indicat se sine radice floruissealicibus in medio ejus suspendimus organa nostra. Quid per sterilitatem salicum nisi vita peccantium designatur? Nam si hoc non esset, nequaquam ex voce praedicantium contra Babyloniam Psalmista dixisset: In salicibus in medio ejus suspendimus organa nostra. Babylonis quippe medio inesse salices describuntur; quia nimirum infructuosi quique atque ab amore patriae coelestis alieni totis visceribus cordis in hac
Abbreviated transcription (Latin):
dant. gloria honoris expoliant qͥ int̾noꝵ desidi̾o
ꝑ assiduitatẽ se amici meroris afficiunt. habere de
exteriorib consolatõnẽ nolunt qͥ uit̾nis gaudiis
dũ mente aꝓpͥant. uitam inse fundit᷑ corporee de¬
lectacionis necant Talib namq ꝑ paulũ dr̃. Mortu
autem estis ⁊ uita ur̃a abscondita: cũ rp̃o in do̾. hor
itaq uoces psalmista ex presserat cũ dicebat. Con cu¬

Expanded text:
dant, gloria honoris exspoliant. Qui internorum desiderio dant, gloria honoris exspoliant. Qui internorum desiderio per assiduitatem se amici moeroris afficiunt, habere de exterioribus consolationem nolunt, qui in aeternis gaudiis, dum mente appropiant, vitam in se funditus corporeae delectationis necant. Talibus namque per Paulum dicitur: Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo . Horum itaque voces
Abbreviated transcription (Latin):
illos ut rotam: ⁊ uelut stipulam ante faciem uenti:
dũ ea que anteriora st̃ neglegunt ⁊ ea que deserenda
sunt secunt᷑: exposteriorib eleuant᷑ unanteriorib¬
cadunt. Qui recte qͦ stipule aute faciẽ uenti con¬
parant᷑: quia irruente aura temptacionis. dũ nul¬
la subnxist᷑ racione grauitatis eleuant᷑ ut corru¬
ant. Et sepe se alicuiꝰ meriti existere estimant qͥ
eos inaltũ flatꝰ erroris portat.¬
ustoꝵ qui sic eccłia celestia apetunt ut tam̃ at̾re¬
uoꝵ spe minime frangant᷑. largeta diuinitꝰ pat̾uo¬
uia ad neccessitatis subsicliũ possicdent honores sibi
temporalit̾ inpensos tenent. aliena ñ ambuint siuꝰ
licia ᷤ utunt᷑ quia tam̃ ab eisdẽ reb quas habent
alieni ft̃: quia ad hec ip̃a que possident: ex deridĩo
ñ tenent᷑. Et ft̃ ñ nulli iustoꝵ qͥ ad conp̃hendendũ
culm̃ ꝑfectionis accinti. dũ altiora interiꝰ appetunt
exterius cuncta derelinqunt qͥ reb sehabitis nu¬

Expanded text:
illos ut rotam, et sicut stipulam ante faciem venti .dum ea quae ante sunt negligunt, et ea quae deserenda sunt sequuntur, ex posterioribus elevantucadunt. Qui recte quoque stipulae ante faciem venti comparantur, quia irruente aura tentationis, dum nulla subnixi sunt ratione gravitatis, elevantur ut corruant, et saepe eo se alicujus meriti existere aestimant, quo eos in altum flatus erroris portat.justorum, qui sic coelestia appetunt, ut tamen a terrenorum spe minime frangantur. Largita divinitus patrimonia ad necessitatis subsidium possident, honores sibi temporaliter impensos tenent, aliena non ambiunt, suis licite utuntur. Qui tamen ab eisdem rebus quas habent, alieni sunt, quia ad haec ipsa quae possident, ex desiderio non tenentur. Et sunt nonnulli justorum, qui ad comprehendendum culmen perfectionis accincti, dum altiora interius appetunt, exterius cuncta derelinquunt, qui rebus se habitis nu
Abbreviated transcription (Latin):
curarum inportunitate lacerat᷑ at cont᷑ sc̃i uiri
quia nichil huiꝰ mundi appetunt: nullis ꝓcul
dubio in corde tumultib p̾minit᷑. Onĩs qͥppe
uiordiuatos desidĩorum motꝰ acubili cordis ⁊ ma¬
nu sc̃e consideracionis eiciunt. Et quia tnͣssitoria
cuncta despiupit: ex his nascentes cogitacionũ in¬
solencias ñ patͥit᷑ Solam nanq et̾nã pat̾ami appect̃
et quia nulla huĩ mundi diligunt: magna mentis
tͣnqͥllitate ꝑfruunt᷑. Unde nunc recte ꝑ ꝓpħam dr̃
solitudine qͥppe manere est: a secreto cordis terre¬
noꝵ desid̃ĩoꝵ tumultus expellere. ⁊ una uttencio¬
ne et̾ne patͥe in amore quietis intine anbelare.

Expanded text:
curarum importunitate laceratur. At contra sancti viri, curarum importunitate laceratur. At contra sancti viri, qui nihil hujus mundi appdubio in corde tumultibus premuntur. Omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis manu sanctae considerationis ejiciunt; et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur. Solam namque aeternam patriam appetunt, et quia nulla hujus mundi diligunt, magna mentis tranquillitate perfruuntur. Unde nunc recte per Prophetaine. In solitudine quippe manere, est a secreto cordis terrenorum desideriorum tumultus expellere: et una intentione aeternae patriae in amorem in