comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ricłm: ne porrigentẽ trahat. Magna in illo ingenĩ uis ẽ. s eciã
tendentis inprauũ. Nichilominꝰ adibo hoc ꝑicłm. & audebo illi
mala sua ostendere. Faciet qd solet. aduocabit illas facecias. qͦ risũ
euocare lugentib possunt. Et in se pͥmum: de inde in nos iocabit᷑.
Omnia que dicturꝰ sum occupabit. scrutabit scolas ur̃as. & obiciet
philosophis congiaria. amicas. gulam. Astendet mͥ aliũ in adult̾io.
aliũ in popina. aliũ in aula. oitendet .m. lepidũ philosophũ. aris¬
tonem. qͥ ingestatione disserebat. Hocenĩ ad edendas oꝑas . tẽp¬
i acceꝑat. De cuiꝰ secta cum quereret᷑ scaurꝰ: ait. Utiq ꝑipatiticus
non ẽ. De eodem eũ consuleret᷑ uiliꝰ grecinꝰ uir egregius qͥd sentiret.
ñ possum inquit tͥ dicere. Nestio enĩ quid de gradu faciat. tanqͣm
de essedario int̾rogaret᷑. Hos mͥ circulatores. qui philosophiam ho¬

Expanded text:
riculum, ne porrigentem trahat; magna in illo ingenii vis est, sed iam riculum, ne porrigentem trahat; magna in illo ingenii vis est, sed iam tendentis in pravum. Nihilominus adibo hoc periculum et audebo illi mala sua ostendere. Faciet quod solet; advocabit illas facetias, quae risum evocare lugentibus possunt, et in se primum, deinde in nos iocabitur. Omnia, quae dicturus sum, occupabit. Scrutabitur scholas nostras et obiciet philosophis congiaria, amicas, gulam. Ostendet mihi alium in adulterio, alium in popina, alium in aula. Ostendet mihi M. Lepidi philosophum Aristonem, qui in gestatione disserebat. Hoc enim ad edendas operas tempus acceperat. De cuius secta cum quaereretur, Scaurus ait: " Utique Peripateticus non est." De eodem cum consuleretur Iulius Graecinus, vir egregius, quid sentiret, " Non possum," inquit, " tibi dicere; nescio enim, quid de gradu faciat," tamquam de essedario interrogaretur. Hos mihi circulatores, qui philosophiam ho
Abbreviated transcription (Latin):
hoc fac̃e debuert̃. Quid enĩ. siquis surdos obiuirget. aAut natura mor¬
boue mutose Quare inquis uerbis parcam: Gratuita st̃. Non possũ
scire : an ei ꝓfuturꝰ sim quẽ admoneo. Illud scio. alicui me ꝓfuturũ.
si multos ad monuero. Spargenda manus ẽ. Non pot̃ fieri. ut non
aliqͣndo succedat: multa temptanti. Hoc mi lutili. ñ estimo magno
uiro faciendũ. Diluit᷑ eiꝰ auctoritas. nec habet aput eos satis ponderis:
quoꝵ posset minꝰ obsolefacta corrig̃e. Sagitarus ñ aliquando feri¬
re debet: s non aliqͣndo debet errare. Non ⁊ ars: que ad isfectum
casu uenit. Sapientia ars ẽ. Certum petat. eligat ꝓfecturos. Abhis
quos desꝑauit recedat. ñ tam̃ cito relinquat. & ipsa desꝑatione ex¬
trema remedia temptet. Marcellinũ nr̃m. ego ñ dum despero. Eti¬
am nẽ seruari potẽ. sed si cito illi manus porrigit᷑. Est quidẽ pe¬

Expanded text:
hoc facere debuerint. Quid enim, si quis surdos obiurget aut natura morhoc facere debuerint. Quid enim, si quis surdos obiurget aut natura morbove mutos ? " Quare," inquis, " verbis parcam ? Gratuita sunt. Non possum scire, an ei profuturus sim, quem admoneo; illud scio, alicui me profuturum si multos admonuero. Spargenda manus est. Non potest fieri, ut non aliquando succedat multa temptanti." Hoc, mi Lucili, non existimo magno viro faciendum; diluitur eius auctoritas nec habet apud eos satis ponderis, quos posset minus obsolefacta corrigere. Sagittarius non aliquando ferire debet, sed aliquando deerrare. Non est ars, quae ad effectum casu venit. Sapientia ars est; certum petat, eligat profecturos, ab is, quos desperavit, recedat, non tamen cito relinquat et in ipsa desperatione extrema remedia temptet. Marcellinum nostrum ego nondum despero. Etiamnunc servari potest, sed si cito illi manus porrigitur. Est quidem pe
Abbreviated transcription (Latin):
rigu̾ita inquis tyranni socratẽ circumstetert̃. nec potuert̃ animũ eiꝰ
insringẽ. Quid int̾ ẽ. quot dñi sint : Seruitꝰ una ẽ. Hanc qͥ contẽp¬
sit: in quantalibet turba dñantiũ liber ẽ. Tempꝰ est desinere. s si pͥꝰ
portariũ soluero. Initiũ ÷ salutis. noticia peccati. Egregie mͥ hoc dix¬
isse udetur epicurus. Nam qui peccare se nescit. corrigi ñ uult. Depre¬
hendas te oportet: anteqͣm emendes. Quidam uitiis głant᷑. qui mala¬
sua uirtutũ loco numerant. Iu existimas aliqͥd de remedio cogitare.
b fungere. Deinde iudicis. nouissime: dep̾catoris. Aliqͣndo te offen
quam qd̃ audire uerũ timet. Aqua ꝑiculo: iam abẽ. Nulli em̃ nisi
audit᷑o. ditendum ẽ. Id ñ de diogene dr̃. nec mnis de aliis cỹnicis.
qui lib̾cate ꝓmiscua usi sunt. & obiuos monuert̃. dubitari solet an

Expanded text:
" Triginta," inquit, " tyranni Socraten circumsteterunt nec potuerunt animum eius " Triginta," inquit, " tyranni Socraten circumsteterunt nec potuerunt animum eius infringere." Quid interest, quot domini sint ? Servitus una est. Hanc qui contempsit, in quantalibet turba dominantium liber est. Tempus est desinere, sed si prius portorium solvero. " Initium est salutis notitia peccati." Egregie mihi hoc dixisse videtur Epicurus. Nam qui peccare se nescit, corrigi non vult; deprehendas te oportet, antequam emendes. Quidam vitiis gloriantur; tu existimas aliquid de remedio cogitare, bus fungere, deinde iudicis, novissime deprecatoris. Aliquando te offendquam quod audire verum timet, a quo periculo iam abest. Nulli enim nisi audituro dicendum est. Ideo de Diogene nec minus de aliis Cynicis, qui libertate promiscua usi sunt et obvios monuerunt, dubitari solet, an
Abbreviated transcription (Latin):
tibi: non admirareris nil adiuiugri te regionum uarietatib in quas
sub inde pͥorum redio migras. ꝑrima em̃ quech placuissec: si omñẽ
tuam ered̃es. Non ꝑegrinaris: s erras & ageris. ac locũ ex loto mittas.
cũ illud qd̵ queris bene uniere: omni loco positũ sit. Numqͥd tã tur¬
bidũ fieri potest qͣm forum: Ibi quoq licec quiete uuere. si necesse
sit. S si liceat disponere se: conspectũ quoq & inieunã fori. ꝓculfu¬
giam. Nam ut loca grauia. etiã firmissimã ualitudinẽ temptant.
ita bone quoq menti. nec dũ ad huc ꝑfecte & conualescenti: st̃ aliqͣ
parũ salubria. Dissentio abhis qui influictꝰ medios eunt. & tumultu¬
osam ꝓbantes uitã cotidie tũ difficultatib rerũ magno amimo col¬
luctant᷑. Sapiens feret ista ñ eliget. & mallet in pace ẽẽ. qͣm inpug¬
na. Non multũ ꝓdest uitia sua ꝓiecisse: si cũ alienis rixandũ est.

Expanded text:
tibi, non admirareris nil adiuvari te regionum varietatibus, in quas tibi, non admirareris nil adiuvari te regionum varietatibus, in quas subinde priorum taedio migras. Prima enim quaeque placuisset, si omnem tuam crederes. Nunc non peregrinaris, sed erras et agens ac locum ex loco mutas, cum illud, quod quaeris, bene vivere, omni loco positum sit. Num quid tam turbidum fieri potest quam forum ? Ibi quoque licet quiete vivere, si necesse sit. Sed si liceat disponere se, conspectum quoque et viciniam fori procul fugiam. Nam ut loca gravia etiam firmissimam valitudinem temptant, ita bonae quoque menti necdum adhuc perfectae et convalescent! sunt aliqua parum salubria. Dissentio ab his, qui in fluctus medios eunt et tumultuosam probantes vitam cotidie cum difficultatibus rerum magno animo conluctantur. Sapiens feret ista, non eliget, et malet in pace esse quam in pugna. Non multum prodest vitia sua proiecisse, si cum alienis rixandum est.
Abbreviated transcription (Latin):
placebit locus. Ialem nc̃ ẽẽ. animũ tuũ cogita. qualẽ uirgilius nr̃
uatis inducit iã contitati. Et instigati multumq habentis in se
sp̃s non sui. Bachat᷑ uates. magnũ si pectore possit excussisse d̃m. Ua¬
dis huc illuc: ut excutias insidens pondꝰ. Qd̃ ipsa iactatione incõmodiꝰ
sic: sicut in naui onera immota minus urgent. In equalit̾ conuoluta:
cicius eam partẽ inqͣm incubuere demergunt. Q uitqͥd facis. cont᷑
te facis. & motu ipso noces tͥ. Egrum em̃ concutis. At cũ istuc exeme¬
ris malũ. Oĩs mutatio loci iocunda fiet. In ultimas expellaris t̃ras li¬
cebit. in quolibet barbarie. angulo colloceris: hospttalis tibi illa qua¬
liscumq sedes erit. Magis quis ueneris. qͣm quo: int̾ est. Et ideo
nulli loco ad dicere debemꝰ animũ. Cum hac ꝑsuasione uiuendũ
est. ñ sũ um angulo natꝰ. patria mea totus bie ÷ mundꝰ. Qd̾ si liqͥnt¬

Expanded text:
placebit locus. Talem nunc esse habitum tuum cogita, qualem Vergilius noster placebit locus. Talem nunc esse habitum tuum cogita, qualem Vergilius noster vatis inducit iam concitatae et instigatae multumque habentis in se spiritus non sui: Bacchatur vates, magnum si pectore possit Excussisse deum. Vadis huc illuc, ut excutias insidens pondus, quod ipsa iactatione incommodius fit, sicut in navi onera inmota minus urgent, inaequaliter convoluta citius eam partem, in quam incubuere, demergunt. Quicquid facis, contra te facis et motu ipso noces tibi; aegrum enim concutis. At cum istud exemeris malum, omnis mutatio loci iucunda fiet; in ultimas expellaris terras licebit, in quolibet barbariae angulo conloceris, hospitalis tibi illa qualiscumque sedes erit. Magis quis veneris quam quo, interest, et ideo nulli loco addicere debemus animum. Cum hac persuasione vivendum est: " Non sum Uni angulo natus, patria mea totus hic mundus est
Abbreviated transcription (Latin):
uale. Diuitie st̃ ad legem nature. composita pauꝑtas. Hoc sepe dic̃
epicurꝰ alit̾ atq aliter: s nunqͣm minis dr̃. qd̾ numꝙͣ satis dr̃. Qui
bdam remedia monstranda. quibdam inculcanda sunt. Sale.
quasi rem nouã. qd̃ ꝑegrinatione tam longa. & tot locorum
uarietatib ñ discussisti tͥstiuam. grauitatemq mentis. Anmum
debes mutare: non celũ. licet uastũ traieteris mare. Licet ut ait iur¬
giliꝰ noster. t̾req urbesq recedant. sequent᷑ te quocumq ꝑuen̾is
uitia. hoc idem querenti: cuidam: sociates ait. Quid miraris nich
tibi ꝑegrinationes ꝓdẽe. cũ te circunferas Premit te eadẽ causa qͤ
expulit̾. Quid t̾rarum mutare nouitas potẽ: Quid cognitio urbiũ
aut locorum: In irritũ cedit. ista iactatio. Queris. quare te fuga ista
ñ aduuet. tecũ fugis. Onus animi deponendũ ẽ. non ante t᷑ ultus

Expanded text:
vale. " Divitiae sunt ad legem naturae conposita paupertas." Hoc saepe dicit vale. " Divitiae sunt ad legem naturae conposita paupertas." Hoc saepe dicit Epbusdam remedia monstranda, quibusdam inculcanda sunt. VALE. quasi rem novam, quod peregrinatione tam longa et tot locorum varietatibus non discussisti tristitiam gravitatemque mentis? Animum debes mutare, non caelum. Licet vastum traieceris mare, licet, ut ait Vergilius noster, Terraeque urbesque recedant, sequentur te, quocumque perveneris, vitia. Hoc idem querenti cuidam Socrates ait: " Quid miraris nihil tibi peregrinationes prodesse, cum te circumferas ? Premit te eadem causa, quae expulit." Quid terrarum iuvare novitas potest ? Quid cognitio urbium aut locorum ? In inritum cedit ista iactatio. Quaeris quare te fuga ista non adiuvet ? Tecum fugis. Onus animi deponendum est; non ante tibi ullus
Abbreviated transcription (Latin):
mireris. Non inuenerat fauiendo: s locauit. Postqͣm hec familia
illi comparata ẽ: cepit conuiuas suas inqͥetate. habebat ad pedes
hos. A quib sub inde cũ peteret u̾sus. quos referret: sepe in medio
uerbo excidebat Suasit illi sacellius qͣdiatus. stultoꝵ diuitũ arrosor.
& qd̾ sequit᷑ arrisor. & qd̾ duob his adiunctum ẽ. derisor. ut gͣm¬
matos hr̃et analectas. Cũ dixisset sabinus. centenis milib sibi consla¬
re singlos seruos. minoris inquit totidẽ scrimaͤ misses. Ile tñ in ea
opunone erat. ut putaret se scire quos quisqͣm indomo sua sciret. Id̾
satelluis illum hortari cepit. ut lucraret᷑ hominẽ egruĩ. pallidũ. gra¬
inqͥt. istuc di. cere. Non uides. qͣm multos seruos ualentissimos habe¬
as. Bona mens: nec cõmodat᷑ nec emit᷑. Et puto si uenalis ẽẽt: non
hr̃et emptorem. At mala: cotidie emit᷑. S actipe iam qd̾ debeo &

Expanded text:
mireris; non invenerat, faciendos locavit. Postquam haec familia mireris; non invenerat, faciendos locavit. Postquam haec familia illi conparata est, coepit convivas suos inquietare. Habebat ad pedes hos, a quibus subinde cum peteret versus, quos referret, saepe in medio verbo excidebat. Suasit illi Satellius Quadratus, stultorum divitum adrosor, quod sequitur, adrisor, et quod duobus his adiunctum est, derisor, ut grammaticos haberet analectas. Cum dixisset Sabinus centenis milibus sibi constare singulos servos; "Minoris," inquit, "totidem scrinia emisses." Ille tamen in ea opinione erat, ut putaret se scire, quod quisquam in domo sua sciret. Idem Satellius illum hortari coepit, ut luctaretur, hominem aegrum, pallidum, graoli, obsecro te," inquit, " istuc dicere; non vides, quam multos servos valentissimos habeas ? " Bona mens nec commodatur nec emitur. Et puto, si venalis esset, non haberet emptorem. At mala cotidie emitur. Sed accipe iam quod debeo et
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ cessat᷑ ad huc ÷ s festinat᷑. Multũ restat oꝑis. in qd̃ ipse necẽe.
÷ iugiliam. ipse laborem tuũ impendas. Si effici cupis delegationẽ.
res ista ñ recipit. Aliud litt̾arum genus. aduitoriũ admittit. Calui¬
suis sabunꝰ memoria nr̃a fuit diues. & patͥmoniũ habeat liberũ
& ingeniũ. Num qͣm uidi hominẽ beatuis incedentẽ. Huit memo¬
ria tam mala erat: ut illi nom̃ modo ulixis excederet. mͦ achillis. mͦ
pͥami. quos tam bene nouenit: qͣm pedagogos nr̃os noumiꝰ. Nemo
uetulus nominũ dator. qͥ nomina ñ reddit s imponit. tam ꝑperan-¬
ter trib qͣm ille troianos & achiuos ꝑsalutabat. Nichilominus eru¬
ditus uolebat uideri. Hanc itaq compendiariam excogitauit. Mag¬
na sũma emit seruos. unũ qui homerũ teneret: alterũ qui hesiodũ.
Louẽ pret̾ea liritis singłos assignauit. Magno emisse illũ ñ ÷ quod

Expanded text:
quidem cessatur adhuc, sed festinetur. Multum restat operis, in quod ipse necesse quidem cessatur adhuc, sed festinetur. Multum restat operis, in quod ipse necesse est vigiliam, ipse laborem tuum inpendas, si effici cupis. Delegationem res ista non recipit. Aliud litterarum genus adiutorium admittit. Calvisius Sabinus memoria nostra fuit dives. Et patrimonium habebat libertini et ingenium; numquam vidi hominem beatum indecentius. Huic memoria tam mala erat, ut illi nomen modo Vlixis excideret, modo Achillis, modo Priami, quos tam bene quam paedagogos nostros novimus. Nemo vetulus nomenclator, qui nomina non reddit, sed inponit, tam perperam tribus quam ille Troianos et Achivos persalutabat. Nihilominus eruditus volebat videri. Hanc itaque conpendiariam excogitavit: magna summa emit servos, unum, qui Homerum teneret, alterum, qui Hesiodum; novem praeterea lyricis singulos adsignavit. Magno emisse illum non est quod
Abbreviated transcription (Latin):
qͣm mecũ loquar. Insecretũ te meũ ad mitco. & te. ad hibito mecũ
erigo. clamo mͥ ipse. Numera annos tuos. & pudebit eadẽ uelle
que uolueras puer. Eadẽ parare. Hoc deniq tibi cuta mortis diẽ
presta. Moriant᷑ ante te uicia. dimitre istas uoluptates turbidas.
magno leuandas. Non uenture. tantũ. s p̃tertre nocent. Quemad¬
mõdũ scelera eciã si ñ sunt deprehensa cũ fierent. sollicitudo non
cũ ipsis abiit. ita iꝓbarum uoluptatũ etiã post ipsas peniteu¬
tia ẽ. Non sunt solide. ñ sunt fideles. etiam si ñ nocent: fugiunt.
Iliquod potius bonũ mansurũ cirtumspice. Nullũ autẽ est nisi qd̵
animꝰ ex se sibi inuenit. Sola uirtꝰ. prestat gaudiũ ꝑpecuũ. securũ
etiã.Si qd obstat: nubiũ modo int̾uenit quȩ infia ferunt᷑. nec um¬
qͣm diem uincunt. Quando ad hoc gaudiũ ꝑuenire continget. N

Expanded text:
quam mecum loquar. In secretum te meum admitto et te adhibito mecum quam mecum loquar. In secretum te meum admitto et te adhibito mecum exigo. Clamo mihi ipse: " Numera annos tuos, et pudebit eadem velle, quae volueras puer, eadem parare. Hoc denique tibi circa mortis diem praesta: moriantur ante te vitia. Dimitte istas voluptates turbidas, magno luendas ; non venturae tantum, sed praeteritae nocent. Quemadmodum scelera etiam si non sint deprehensa cum fierent, sollicitudo non cum ipsis abit; ita inprobarum voluptatum etiam post ipsas paenitentia est. Non sunt solidae, non sunt fideles; etiam si non nocent, fugiunt. Aliquod potius bonum mansurum circumspice. Nullum autem est, nisi quod animus ex se sibi invenit. Sola virtus praestat gaudium perpetuum, securum; etiam si quid obstat, nubium modo intervenit, quae infra feruntur nec umquam diem vincunt." Quando ad hoc gaudium pervenire continget ? Non
Abbreviated transcription (Latin):
Meditare mortẽ. Uł si cominodiꝰ sit tnsilire ad nos: hic patet senꝰ.
E gregia res est mortẽ condiscere. Suꝑuacuũ forsitan putas. id distere:
quo semel utendũ est. Hoc est ipsũ: quare meditari debeamꝰ. Seꝑ
discendũ ẽ. qd̾ an sciamus. exꝑiri ñ possumꝰ. Meditare mortẽ. Qmi
hoc dicit: meditari libertatẽ iubet. Qui mori discit: seruire dediser
Supͣ omnẽ potentiã ẽ: certe extra ouniẽ. Quid adillũ cancer. & cus¬
todia & claustra: Liberũ hostiũ habet. Una est cathena. qͦ nos
aligatos tenet: anior uite. Qui ut ñ est abitiendꝰ. tra minuendꝰ
est. ut siquando res eriget. inchil nos decineat nec impediat. qͦ minus
Aionuim emendationi uacas. Non sũ tam imꝑbus. ut curationes
eger obeam: s tanqͣm in eodem ualitudinario iaceam. de cõmuni te¬
cum malo colloquor. & remedia cõmunico. Sic itaq me audi tan¬

Expanded text:
" Meditare mortem " vel si commodius sit " transire ad deos ." Hic patet sensus: " Meditare mortem " vel si commodius sit " transire ad deos ." Hic patet sensus: egregia res est mortem condiscere. Supervacuum forsitan putas id discere, quod semel utendum est. Hoc est ipsum, quare meditari debeamus; semper discendum est, quod an sciamus, experiri non possumus. " Meditare mortem "; qui hoc dicit, meditari libertatem iubet. Qui mori didicit, servire dedidicit; supra omnem potentiam est, certe extra omnem. Quid ad illum carcer et custodia et claustra ? Liberum ostium habet. Una est catena, quae nos alligatos tenet, amor vitae, qui ut non est abiciendus, ita minuendus est, ut si quando res exiget, nihil nos detineat nec inpediat, quo minus aliorum emendationi vacas ? " Non sum tam inprobus, ut curationes aeger obeam, sed tamquam in eodem valitudinario iaceam, de communi tecum malo conloquor et remedia communico. Sic itaque me audi, tam
Abbreviated transcription (Latin):
bia semꝑ ẽ⁊ & in partẽ utramq diuidit᷑. Remoue studia. Lotam
uicã tracta. Mors de te ꝓmim̾tura ẽ. Ita dico disputationes ⁊ litteia¬
ta colloqͥa. & exp̃ceptis sapientiũ uerba collecta & eruditꝰ sermo:
ñ ostendunt uerũ robur anim. Est euĩ oratio etiã tumdissimis au¬
dar. Quid egeris: tunc. apparebit. cũ annnã ages. Atcipio conditio¬
nem. ñ reformido uidiciũ. Hec mecũ loquor. s tecũ quoq: me lo¬
cutũ puta. Iuuenior es. Quid refert : Non dinuinerant᷑ anm. In¬
certũ ẽ: quo loco re mors spectet. Ita: tu illam omni loto ex pecta.
Desmere iã uolebã. & manus ex pectabat ad clausulam. D conficien¬
da sunt sacra. & huic epłe uiaticũ dandum ẽ. Puta me ñi dicere
unde supturꝰ sum mutuũ. Scis. cuiꝰ archa utar. Ex pesta me pu¬
sillũ. & de domo fiec numeratio. Int̾im cõmodauit epicurꝰ: qͥ Ait.

Expanded text:
bia semper est et in partem utramque dividitur. Remove studia tota bia semper est et in partem utramque dividitur. Remove studia tota vita tractata; mors de te pronuntiatura est. Ita dico: disputationes et litterata conloquia et ex praeceptis sapientium verba collecta et eruditus sermo non ostendunt verum robur animi. Est enim oratio etiam timidissimis audax. Quid egeris, tunc apparebit, cum animam ages. Accipio condicionem, non reformido iudicium." Haec mecum loquor, sed tecum quoque me locutum puta. Iuvenior es; quid refert ? Non dinumerantur anni. Incertum est, quo loco te mors expectet; itaque tu illam omni loco expecta. Desinere iam volebam et manus spectabat ad clausulam; sed conficienda sunt sacra et huic epistulae viaticum dandum est. Puta me non dicere, unde sumpturus sum mutuum: scis cuius arca utar. Expecta me pusillum, et de domo fiet numeratio; interim commodabit Epicurus, qui ait:
Abbreviated transcription (Latin):
minui & deꝑire. & ut ꝓprie dicam: liquesc̾e̾. Non enĩ subito ii¬
pulsi ac ꝓstrati sumus. Carpim̃ͣ. singuli dies aliquid subtinhunt
dquis ꝑxtcus ÷ melior. qͣm infinẽ siuũ natura soluente delabi. ñ ꝙ
aliqͥd mali. ictus ⁊ euta repentinꝰ excessus: s qͥa leuis. bec ẽ. uia.
subducie Ego certe uelut appropiquet exꝑim̃tum.⁊ illȩ laturꝰ
senteutiã de oumib aunis meis dies ueuerto: ita obseruo: Et alloq
Nichil ẽ. inqͣm ad huc qd̾ aut reb aut uerbis exhibuimꝰ. Leuia st isa
& fallatia pignora animi. multisq inuoluta lenotinus. Qd ꝑfee¬
rim: morti creditꝰ sum. Non tumide itaq componor ad illũ diẽ. qͥ
remiotis trophis ac fucis. de me iudicaturꝰ sũ: utrum loqͣr fortia
an sentiã. nuniqͥd simulatio fuerit. & muiꝰ quitqͥd contͣ fortima
iastam uerboꝵ contumatiũ. Remoue existimationẽ hominũ. Du¬

Expanded text:
" minui et deperire et, ut proprie dicam, liquescere. Non enim subito in" minui et deperire et, ut proprie dicam, liquescere. Non enim subito inpulsi ac prostrati sumus; carpimur. Singuli dies aliquid subtrahunt natura solvente dilabi ? Non quia aliquid mali est ictus et e vita repentinus excessus, sed quia lenis haec est via, subduci. Ego certe, velut adpropinquet experimentum et ille laturus sententiam de omnibus annis meis dies venerit, ita me observo et adloquor: " Nihil est," inquam, "adhuc, quod aut rebus aut verbis exhibuimus. Levia sunt ista et fallacia pignora animi multisque involuta lenociniis; quid profecerim, morti crediturus sum. Non timide itaque conponor ad illum diem, quo remotis strophis ac fucis de me iudicaturus sum, utrum loquar fortia an sentiam, numquid simulatio fuerit et mimus, quicquid contra fortunam iactavi verborum contumacium. Remove existimationem hominum; du
Abbreviated transcription (Latin):
sit cum quolibet ẽẽ. qͣm secum. Tunc p̾cipue inte ip̃se secede. cũ ẽẽ. co¬
geris inturba: si bonus uir. si quietꝰ. si temꝑans. Alioquin. intͣbam
tibi ante recidendum ẽ. Istic: malo uiro ꝓpiꝰ es. Uale.
odo dicebam tͥ inconspectu ẽẽ. me senectutis. iam uereor nese¬
nectutẽ post me reliquerim. Aluid iam his annis. cerre huic
corpori uocabulũ conuenit. Qm̃ quidem senectꝰ lasse etatis ñ fracte
nom̃ ẽ: int̾ decrepitos me numera. & extrema tangentes. Giñs tam̃
tũ sibi ẽẽ. cum corꝑe. Magnã partẽ oneris sui posuit. Exultat & mͥ
facit contro uͤsiam de senectute. Hunc agit eẽ. florem suũ. Credamꝰ
illi. bono suo utat᷑. Ire in cogitationẽ iubet & dispic̾e qͥd ex hac tͣnquil¬
quicquid non posse me gaudeo. Que enĩ querela ẽ. qd̾ incõmodũ
si quicqͥd debeat desinere defecit: In cõmodum summũ ẽ. imqus

Expanded text:
sit cum quolibet esse quam secum. " Tunc praecipue in te ipse secede, cum esse cosit cum quolibet esse quam secum. " Tunc praecipue in te ipse secede, cum esse cogeris in turba"; si bonus vir, si quietus, si temperans. Alioquin in turbam tibi a te recedendum est; istic malo viro propius es. VALE. odo dicebam tibi, in conspectu esse me senectutis; iam vereor, ne senectutem post me reliquerim. Aliud iam his annis, certe huic corpori, vocabulum convenit, quoniam quidem senectus lassae aetatis, non fractae, nomen est; inter decrepitos me numera et extrema tangentis. Gratias tamen tum sibi esse cum corpore. Magnam partem oneris sui posuit. Exultat et mihi facit controversiam de senectute. Hunc ait esse florem suum. Credamus illi; bono suo utatur. Ire in cogitationem iubet et dispicere, quid ex hac tranquil si nolim quidquid non posse me gaudeo†. Quae enim querella est, quod incommodum, si quidquid debebat desinere, defecit ? " Incommodum summum est," inquis,
Abbreviated transcription (Latin):
sonoduam. Die fatinquit oĩa: tanqͣm spestec epicurꝰ. Adest sine du¬
bio. eustodema sibi imposuisse. & habere quẽ respicias. quem iunt̾esse co¬
bro ationib tiuis iudices. Hoc quidem longe magnificentiꝰ ẽ. sic uiuere
Sarqͣm sub alicuꝰ bom uiri ac semꝑ p̃sentis octis. S ego eciã hoc con¬
tentur sũt ut si facias quecũq facies. tanqͣm spectet aliquis. Omnia
nob mala solitudo ꝑsuadet. Cum iam ꝓfeceris tm̃ ut sit tͥ eciã tu
reuerentia: licebit dimittas pedagogum. Interim aliquoꝵ te aucto¬
ritate custodi. Aut cato ille sit. aut scipio. aut leliꝰ. aut cuuis int̾uen
ñ audeas. Cum hoc effeceris. & aliqua ceꝑit aput te tui ẽẽ. dignatio:
incipiam tͥ ꝑmitere. qd idem suadet epiturꝰ. Tunc p̃cipue inte ipse
secede. cũ esse cog̃is inturba. Dissimilem te fieri multis oportet. ditm
tibi tutũ non sit ate recedere. Curcumspice singłos. Nemo ẽ. cui ñ satiꝰ

Expanded text:
olvam. " Sic fac," inquit, "omnia, tamquam spectet Epicurus." Prodest sine dubio custodem sibi inposuisse et habere, quem respicias, quem interesse cogitationibus tuis iudices. Hoc quidem longe magnificentius est, sic vivere tamquam sub alicuius boni viri ac semper praesentis oculis, sed ego etiam hoc contentus sum, ut sic facias, quaecumque facies, tamquam spectet aliquis; omnia nobis mala solitudo persuadet. Cum iam profeceris tantum, ut sit tibi etiam tui reverentia, licebit dimittas paedagogum; interim aliquorum te auctoritate custodi, aut Cato ille sit aut Scipio aut Laelius aut talis, cuius inon audeas. Cum hoc effeceris, et aliqua coeperit apud te tui esse dignatio, incipiam tibi permittere, quod idem suadet Epicurus: " Tunc praecipue in te ipse secede, cum esse cogeris in turba." Dissimilem te fieri multis oportet. Dum tibi tutum non est ad te recedere, circumspice singulos; nemo est, cui non satius
Abbreviated transcription (Latin):
accedere. qͣnto alie ꝓpiores sinti quȩ ñ timent᷑. Hostis alicui mortẽ
minabat᷑. hanc crudelitas occupauit. Si distinguere uoluerimꝰ.
tationẽ mortis. Ab ipsa enĩ: semꝑ tantũdem absumꝰ. Ita si tũda
mors ẽ. semꝑ tum̃da ẽ. Qd̾ enm morti tempꝰ exemptum ẽ : Sed
uereri debeo. ne tam longas epłas: peius qͣm mortem od̾is. Itaq
finẽ faciam. ti tñ mortem ut numqͣm timeas: semꝑ cogita. Uale.

Expanded text:
accedere, quanto aliae propiores sint, quae non timentur." Hostis alicui mortem accedere, quanto aliae propiores sint, quae non timentur." Hostis alicui mortem minabatur, hanc cruditas occupavit. Si distinguere voluerimus tationem mortis. Ab ipsa enim semper tantundem absumus. Ita si timenda mors est, semper timenda est. Quod enim morti tempus exemptum est ? Sed vereri debeo, ne tam longas epistulas peius quam mortem oderis. Itaque finem faciam. Tu tamen mortem ut numquam timeas, semper cogita. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
in ipsa distinctione amine corꝑisq. si cum cruciatu id fieret: post il¬
lum dolorem se doleze ñ posse. Non dubitare autẽ se: quin senilis
aĩa in pͥmis labris ẽẽt. nec magna ui cdistiheret᷑ a corꝑe. Ignis qͥ
ualentẽ mat̾iam occupauit. aqua & interdũ ruina extinguendꝰ ẽ:
ille qui alim̃tis deficitur. sua sponte subsidit. libenter hec mi luci¬
li audio. non tanqͣm noua. sed tanqͣm in rem presentẽ ꝑductꝰ. Quid
gͦ: Non multos spectaui abrumpentes uitãͤ Ego uero uidi s plus
iiͦ menti apud me hñt. qui ad mortẽ ueniunt sine odio uite. & ad¬
mittunt illam ñ attrahunt. Illud quidem aiebat tormentũ nostra
nos sentire opera: qd tunc trepidamꝰ. cũ ꝓpe anobis ẽe. credimus
mortẽ. Aquo enim ꝓpe non est parata omnib locis. omnibq mo¬
mentis e S confideremꝰ inquit tt̃ cũ aliqua causa moriendi uidet᷑

Expanded text:
in ipsa distractione animi corporisque, si cum cruciatu id fieret, post ilin ipsa distractione animi corporisque, si cum cruciatu id fieret, post illum dolorem se dolere non posse. Non dubitare autem se, quin senilis anima in primis labris esset nec magna vi distraheretur a corpore. " Ignis, qui alentem materiam occupavit, aqua et interdum ruina extinguendus est; ille, qui alimentis deficitur, sua sponte subsidit." Libenter haec, mi Lucili, audio non tamquam nova, sed tamquam in rem praesentem perductus. Quid ergo ? Non multos spectavi abrumpentes vitam ? Ergo vero vidi, sed plus momenti apud me habent, qui ad mortem veniunt sine odio vitae et admittunt illam, non adtrahunt. Illud quidem aiebat tormentum nostra nos sentire opera, quod tunc trepidamus, cum prope a nobis esse credimus mortem. A quo enim non prope est, parata omnibus locis omnibusque momentis ? " Sed consideremus," inquit, " tunc, cum aliqua causa moriendi videtur
Abbreviated transcription (Latin):
siene sluar ascer gretam ꝑ duetus E undes quosdam optantes mor¬
ter an undeꝰ imagis qͣ̃m rogari solerc uita. Nescis atios i uistiaẽ ma¬
cione fi ꝰ Het ex uiditio cera tranqiullitas e. Nernt aliquis ad mor¬
tim aratus morti. Tenientẽ mo bilaris ercepit: iuisi qui se adillã
diu composuerait. fateor gͦ ad hoiinẽ nebi carũ explurib me
cansis freqquentiꝰ uenisse nt scirem anillum cetiens eundem inue¬
iurem. munqͥd cum corpis iirib mminueret᷑ ammi iugor qui sic
eresteb. at illi: quomͦ manifestior uotari solet agitatorũ leticia. cũ
septimo spatio palme appropinqͣut. Di cebat ille epicuri p̃ceptis
obsequens. pͥmum sperare se nullũ dolorem ẽẽ. in illo extremo an¬
heliti. Si tñ eẽt: hr̃et aliquantũ in ipsa breuitate solatii. Nullĩt
enĩ dolorem longũ ẽẽ: qui magnus ẽ. Ceterũ succursurũ sibi etiã

Expanded text:
iam, lasso gratam perductus est. Vides quosdam optantes moriam, lasso gratam perductus est. Vides quosdam optantes mortem, et quidem magis quam rogari solet vita. Nescio utros existimem matione fit, haec ex iudicio certo tranquillitas est. Venit aliquis ad mortem iratus; mortem venientem nemo hilaris excipit, nisi qui se ad illam diu composuerat. Fateor ergo ad hominem mihi carum ex pluribus me causis frequentius venisse, ut scirem, an illum totiens eundem invenirem, numquid cum corporis viribus minueretur animi vigor. Qui sic crescebat illi, quomodo manifestior notari solet agitatorum laetitia, cum septimo spatio palmae adpropinquant. Dicebat quidem ille Epicuri praeceptis obsequens, primum sperare se nullum dolorem esse in illo extremo anhelitu; si tamen esset, habere aliquantum in ipsa brevitate solacii. Nullum enim dolorem longum esse, qui magnus est. Ceterum succursurum sibi etiam
Abbreviated transcription (Latin):
qui scd̾m illam sterert̃: qui uenientẽ & uderunt & recepert᷑. Inter
hos bassum licet numeres. qui nos decipi uoluit. Is ait. tam stultũ
eẽ. qui mortẽ timeat: qͣm qui senectutẽ: Nuiere noluit. qͥ moꝵi ũ¬
uult. Uita enĩ. cum exceptione mortis data ẽ. Ad hant itur. Quã
ideo tunere dem̃tis est: quia certa ex pectant᷑. dubia metuuntur.
Mors necessitatẽ ht̃: equam & inuictam. Quis queri potẽ. inea con¬
ditione scłi se ẽẽ. inqua uemo ñ est: Prima autẽ pars : e qͥtatis:
eqͣlitas. S nc̃ suꝑuacuum ẽ. nature causã agere. que ñ aliam
uoluit legẽ nr̃am ẽẽ: quã suam. Quicqͥd composuit resoluit:. &
qͥequid resoluit composuit iterũ. Iam uͦ sicu contigit ut illuĩ senect᷑
leuit̃ emitteret. ñ repente: auilsum iute. s minutatim subditũ:
s ue illum agere giãs dĩis omrib dsceo. adescraois aoreoquiem hõ¬

Expanded text:
qui secundum illam steterunt, qui venientem et viderunt et receperunt. Inter qui secundum illam steterunt, qui venientem et viderunt et receperunt. Inter hos Bassum licet numeres, qui nos decipi noluit. Is ait tam stultum esse, qui mortem timeat, quam qui senectutem. Nam quemadmoduvult. Vita enim cum exceptione mortis data est; ad hanc itur. Quam ideo timere dementis est, quia certa expectantur, dubia metuuntur ! Mors necessitatem habet aequam et invictam. Quis queri potest in ea condicione se esse, in qua nemo non est ? Prima autem pars est aequitatis aequalitas. Sed nunc supervacuum est naturae causam agere, quae non aliam voluit legem nostram esse quam suam; quicquid conposuit, resolvit, et quicquid resolvit, conponit iterum. Iam vero si cui contigit, ut illum senectus leniter emitteret non repente avolsum vitae, sed minutatim subductum; o ne illum agere gratias dis omnibus decet, quod satiatus ad requiem ho
Abbreviated transcription (Latin):
dicentib. qui negabant tum̃da a quorum metu aberant. Hic uͦ pl¬
rimũ apud me auctoritatis habuit: cũ loquerer de morte uicina.
Dicam etiam qͥd sentiã. Puto fortiorẽ eum ẽẽ. qui in ipsa morte est
qͣm qui cirea mortẽ. Mors enĩ admota: etiam imꝑttis animũ dedit
non euitandi ineuitabilia. Sic gladiator tota pugna tumdissimꝰ. ui¬
gulum aduersario prestat: & eriantem gladiũ sibi attemꝑat. At i¬
la que inꝓpinquo ẽ. utiq uentura: desiderat lentam animi firmit¬
tem: que ÷ rarior. n potẽ. nisi asapiente p̾stari. Libentissime. itaq
illũ audiebam. qͣu ferentẽ de morte sententiã. & qualis ẽẽt. eius
natura uelut inspecte indicantẽ. Plus ut puto fidei haberet apud te
plus pond̾is. si quis reuixisset. & in morte nich̾ mali eẽ. narraret epꝑ¬
tus. Accessus mortis qͣm ꝑturbationem afferat. optime tͥ ñ dicent

Expanded text:
dicentibus, qui negabant timenda, a quorum metu aberant; hic vero pldicentibus, qui negabant timenda, a quorum metu aberant; hic vero plurimum apud me auctoritatis habuit, cum loqueretur de morte vicina. Dicam enim quid sentiam: puto fortiorem esse eum, qui in ipsa morte est quam qui circa mortem. Mors enim admota etiam inperitis animum dedit non vitandi inevitabilia. Sic gladiator tota pugna timidissimus iugulum adversario praestat et errantem gladium sibi adtemperat. At illa, quae in propinquo est utique ventura, desiderat lentam animi firmitatem, quae est rarior nec potest nisi a sapiente praestari. Libentissime itaque illum audiebam quasi ferentem de morte sententiam et qualis esset eius natura velut propius inspectae indicantem. Plus, ut puto, fidei haberet apud te, plus ponderis, si quis revixisset et in morte nihil mali esse narraret expertus; accessus mortis quam perturbationem adferat, optime tibi hi dicent,
Abbreviated transcription (Latin):
mes. Gladiũ: miles abipsa ꝑtturi ceruice reuocauit. Nich̾ habet
qd̾ speret: quem senectus ducit ad mortẽ. Huic uni int̾eidi ñ pocest.
ullogñe homines molliꝰ moriunt᷑. S nec diuitiꝰ bassus nr̃ indebat᷑ nͥ
prosequi. se. & componere. & uiuere tanqͣm suꝑstes sibi & sapienter
ferre desidium sui. Nam de morte multa loquit᷑. & id agit sedulo
ut nobis ꝑsuadeat. siquid uncõmodi aut metus in hoc negotio ẽ: mo¬
uientis uitiũ eẽ. non mortis. Non magis in ipsa quicqͣm eẽ. molestie:
q̃ui post ipsam. Tam demens autẽ ÷ qui timet. qd̾ ñ ÷ passurus. qu
qui tiet qd̾ ñ est sensurꝰ. Anquisqͣm hoc futurũ credit. ut ꝑqͣm
ni hil sentiat᷑. ea sentiature Gͤ inquit. mors adeo extra omne malũ
est ut sit extra omnẽ maloꝵ metum. Hec gͦ scio & sepe ddicta: &e sepo
dicenda. D neq cum legerem eque mͥ ꝓfuerunt. neq cũ audirẽ dus

Expanded text:
mes; gladium miles ab ipsa perituri cervice revocavit. Nil habet mes; gladium miles ab ipsa perituri cervice revocavit. Nil habet d speret, quem senectus ducit ad mortem. Huic uni intercedi non potest. Nullo genere homines mollius moriuntur sed nec diutius. Bassus noster videbatur mihi prosequi se et conponere et vivere tamquam superstes sibi et sapienter ferre desiderium sui. Nam de morte multa loquitur et id agit sedulo, ut nobis persuadeat, si quid incommodi aut metus in hoc negotio est, morientis vitium esse, non mortis; non magis in ipsa quicquam esse molestiae quam post ipsam. Tam demens autem est, qui timet, quod non est passurus, quam qui timet, quod non est sensurus. An quisquam hoc futurum credit, ut per quam nihil sentiatur, ea sentiatur ? " Ergo," inquit, "mors adeo extra omne malum est, ut sit extra omnem malorum metum." Haec ego scio et saepe dicta et saepe dicenda, sed neque cum legerem, aeque mihi profuerunt, neque cum audirem iis
Abbreviated transcription (Latin):
test nauigio dehiscenti: ita in senili corꝑe aliquatenꝰ in becillitas susti¬
neri & fultiri potẽ. Ubitanqͣm in putri edificio oĩs iunctura deducit᷑.
& dũ aua excipit᷑ alia discindit᷑: circumspiciendũ ẽ. quomͦ exeas. Bas¬
sus tũ nr̃: alacer animo ẽ. Hoc philosophia prestat. in conspectu mor¬
tis hilarem. & in qͦcumq corꝑis habitu fortem letumq nec deficien¬
tem: qͣmuis deficiat᷑. Magnus gub̾nator. exciso naiigat uelo: & si
exarmat᷑: tñ reliquias naiugũ aptat adcursũ. Hec facit bassus nr̃ &
eo animo uultuq finẽ suum spestat: quo alienũ spectare nimis secu¬
re putares. Magna res ÷ lucili hec & dui discenda: cũ aduentat hora
illa meuitabilis equo animo abire. Alia gn̾a mortis. spei mixta sunt.
Desinit morbis. incendiũ extinguit᷑. Ruma quos uidebat᷑ opp̾sura:
deposit. Mare quos hauserat. eadem ui qͣ sorbebat eiecit in colu¬

Expanded text:
test navigio dehiscenti; ita in senili corpore aliquatenus inbecillitas sustitest navigio dehiscenti; ita in senili corpore aliquatenus inbecillitas sustineri et fulciri potest. Ubi tamquam in putri aedificio omnis unctura diducitur, et dum alia excipitur, alia discinditur, circumspiciendum est, quomodo exeas. Bassus tamen noster alacer animo est. Hoc philosophia praestat, in conspectu mortis hilarem et in quocumque corporis habitu fortem laetumque nec deficientem, quamvis deficiatur. Magnus gubernator et scisso navigat velo, et, si exarmavit, tamen reliquias navigii aptat ad cursum. Hoc facit Bassus noster et eo animo vultuque finem suum spectat, quo alienum spectare nimis securi putares. Magna res est, Lucili, haec et diu discenda, cum adventat hora illa inevitabilis, aequo animo abire. Alia genera mortis spei mixta sunt: desinit morbus, incendium extinguitur, ruina quos videbatur oppressura deposuit; mare quos hauserat, eadem vi, qua sorbebat, eiecit incolu
Abbreviated transcription (Latin):
pradeno te slis faias aporet. Non cebabrunt euisi aquioiunt. aulco
ders. cruimib preferenda artib rebusq ꝑbilosophiua stabrt⁊. seilicet
ait in &lis t plactere qͣ̃m popło. ut estimes iudicia ñ nuueres art sine
ineri dici uł deoꝵ homiumq uiuas. ut aut iuncas mala: aut fuuas.
eretũ si te uideo cesebrẽ scd̾is uocib uulgi. si intrante te clamor &e plau¬
sus pauto inunica ornam̃ta obripuerint. si tota cuutate te femine
pueriq laudauerint. qͥd n ego tui miserear. cũ sciam q̃ uia adistum
fanorem feiat: Uale.
assiim aufidium uirũ optimũ: uidi qͣssum. etati oblustantẽ.
S iam plus illũ degrauat. qͣm qd̵ possit attolli. Magno sentĩ¬
tus. & uniuerso pond̾e incubuit. Scis illũ semꝑ infirmi corꝑis.
Q ex sucͦi fuisse. Dui illud continuit. & ut ueriꝰ dicã concuinauit.
Subito defecit. Quẽ admodũ innaue que sentͥiã trahit. uni rime aut
alteri obsistit᷑. ubi plurimis locis laxari cepit & cadere. succurri ñ po¬

Expanded text:
em te illis facias oportet. Non probabunt, nisi agnoverint. Multo data et omnibus praeferenda artibus rebusque philosophia praestabit ? Scilicet ut malis tibi placere quam populo, ut aestimes iudicia, non numeres, ut sine metu deorum hominumque vivas, ut aut vincas mala aut finias. Ceterum, si te videro celebrem secundis vocibus vulgi, si intrante te clamor et plausus, pantomimica ornamenta, obstrepuerint, si tota civitate te feminae puerique laudaverint, quidni ego tui miserear, cum sciam, quae via ad istum favorem ferat ? VALE.assum Aufidium, virum optimum, vidi quassum, aetati obluctantem. Sed iam plus illum degravat quam quod possit attolli; magno senectus et universo pondere incubuit. Scis illum semper infirmi corporis et exsucti fuisse. Diu illud continuit et, ut verius dicam, continuavit ; subito defecit. Quemadmodum in nave, quae sentinam trahit, uni rimae aut alteri obsistitur, ubi plurimis locis laxari coepit et cedere, succurri non po
Abbreviated transcription (Latin):
profecturꝰ sim: nestio. Malo succes sũ mͥ: qͣm fidem deesse. Nec despe¬
raueris. etiã dutinos egros posse sanari: si contͣ intemꝑatos steteris.
si multa inuitos & facere coegeris & pati. Nec de. atcero quidẽ satis
fiducie habeo. excepto eo qd̾ ad huc peccarẽ erubescit. Nutriendꝰ ⁊ hic
pudor. Q qͣmdu in ammo eiꝰ durauerit: aliquis erit bone spei locꝰ.
Lum hoc ueterano partiꝰ agendũ puto. ne in desꝑationẽ sui ueniat.
N ec ullũ tempꝰ aggrediendi fuit meliꝰ qͣm hoc: dũ interqͥescit. dũ emeu¬
dato similis ẽ. Alis hec int̾missio eiꝰ unposuit. mͥ uerba ñ dat. Expes

Expanded text:
profecturus sim nescio. Malo successum mihi quam fidem deesse. Nec despeprofecturus sim nescio. Malo successum mihi quam fidem deesse. Nec desperaveris etiam diutinos aegros posse sanari, si contra intemperantiam steteris, si multa invitos et facere coegeris et pati. Ne de altero quidem satis fiduciae habeo, excepto eo, quod adhuc peccare erubescit. Nutriendus est hic pudor, qui quamdiu in animo eius duraverit, aliquis erit bonae spei locus. Cum hoc veterano parcius agendum puto, ne in desperationem sui veniat. Nec ullum tempus adgrediendi fuit melius quam hoc, dum interquiescit, dum emendato similis est. Aliis haec intermissio eius inposuit; mihi verba
Abbreviated transcription (Latin):
lucili. ut adalia. sic etiam ad moriendũ in consulta animi niclino¬
tio. que sepe generosos atq acerrime indolis uiros corripit. sepe iona¬
uos iacentesq Illi contẽpnunt uitã: ii grauant᷑. Quosdam subit
eidem faciendi. uuendiq satietas. & uite. non odiũ: s fastidiũ. In quo
ꝙͥ abin᷑ ipsa impellente philosophia: dum di.cimꝰ. quousq eadem. Nẽ¬
nęra sunt oĩa. fugiunt ac sequunt᷑. Diẽ nox p̾mit: dies noctẽ. Estas:
in autũpnũ desinit. Autumpno hiems instat: que uere compescit᷑. Oia
sic tͣnsent: ut reuertant᷑. Nicħ noui facio. nicħ noui uideo. Fit aliqͣndo
diu̾sa uia cundũ ẽ. Alterꝰ enĩ uitia em̃danda: alteriꝰ frangenda
sunt. Itar lib̾tate tota. Non amo illũ : nisi osfendero. Quid gͦ inqͥs:
Quadragenariũ pupillũ cogitas. subtutela tua contiũe : Respice etatẽ
eiꝰ iam durã. & intͣctabilẽ. Non potest reformari. Tenera fingunt᷑. An

Expanded text:
Lucili, ut ad alia, sic etiam ad moriendum inconsulta animi inclinaLucili, ut ad alia, sic etiam ad moriendum inconsulta animi inclinatio, quae saepe generosos atque acerrimae indolis viros corripit, saepe ignavos iacentesque; illi contemnunt vitam, hi gravantur. Quosdam subit eadem faciendi videndique satietas et vitae non odium sed fastidium, in quod prolabimur ipsa inpellente philosophia, dum dicimus: " Quousque eadem ? Nemnexa sunt omnia, fugiunt ac secuntur. Diem nox premit, dies noctem, aestas in autumnum desinit, autumno hiemps instat, quae vere conpescitur; omnia sic transeunt ut revertantur. Nihil novi facio, nihil novi video; fit aliquando rsa via eundum est; alterius enim vitia emendanda, alterius frangenda sunt. Utar libertate tota. Non amo illum, nisi offendo. "Quid ergo?" inquis, "quadragenarium pupillum cogitas sub tutela tua continere ? Respice aetatem eius iam duram et intractabilem. Non potest reformari; tenera finguntur." An
Abbreviated transcription (Latin):
mitet᷑ aliquid. Obuirgat epicurꝰ non minꝰ eos qͥ mortẽ coucupiset̃¬
qͣm eos qui tinent: & ait. Ridicł̃m est currere admortem tedio ure
cum gn̾e uite ut currendũ ad mortem esset: effeceris. Item alio loco
dicit. Quid tam ridicłm qͣm appetere mortẽ. cũ uitã uiquietã tibi fe¬
ceris mnetu mortis: His adicias & illud eiusdem note liquet. tantã ho¬
minũ imprudentiam ẽẽ. immno dementiã: ut quidã timore moras
cogant᷑ ad mortem. Qcquid horũ tractaueris: confirmabis animũ
uł ad mortis. uł ad uite patientiã. At inutrũq enĩ monendi ac fir¬
mandi sumꝰ. & ne nimis amemꝰ uitã oderimꝰ & ne ninus. etiam eum
ratio suadet finire. s non tuere. Nec cũ ꝓtursu copiendꝰ. ẽ. impecus
ir fortis ac sapiens ñi fugere debet ẽ uita: s exire. Et ante oĩa ille qͦ
uitet᷑ affectꝰ. qͥ multos occupauit: libido scilicet moriendi. Est enĩ m

Expanded text:
mittetur aliquid. Obiurgat Epicurus non minus eos, qui mortem concupismittetur aliquid. Obiurgat Epicurus non minus eos, qui mortem concupism eos, qui timent, et ait: " Ridiculum est currere ad mortem taedio vitae, cum genere vitae, ut currendum ad mortem esset, effeceris." Item alio loco dicit: " Quid tam ridiculum quam adpetere mortem, cum vitam inquietam tibi feceris metu mortis ?" His adicias et illud eiusdem notae licet, tantam hominum inprudentiam esse, immo dementiam, ut quidam timore mortis cogantur ad mortem. Quicquid horum tractaveris, confirmabis animum vel ad mortis vel ad vitae patientiam. In utrumque enim monendi ac firmandi sumus, et ne nimis amemus vitam et ne nimis oderimus. Etiam cum ratio suadet finire se, non temere nec cum procursu capiendus est inpetus. Vir fortis ac sapiens non fugere debet e vita, sed exire. Et ante omnia ille quoque vitetur affectus, qui multos occupavit, libido moriendi. Est enim, mi
Abbreviated transcription (Latin):
tim ꝓcecłe. Cotidie morim᷑: cotidie enĩ demit᷑ aliqua pars uiteꝰ. Et tt̃
quoq cũ crescimus: uita decrescit. Infantiã amisimꝰ. deinde adoles
mus diẽ: cũ morte diuidimꝰ. Quẽ admodũ clepsidra ñ extremũ stilli-¬
cidiũ ex haurit. s quicqͥd ante defluxit. sic ultima hora qua ẽẽ. desi¬
nimꝰ ñ sola mortẽ facit. s sola consũmat. Lunt adillã ꝑuenimꝰ. sed
di uenimꝰ. Hec cũ descripsisses: qd̃ soles ore semꝑ quidẽ magnꝰ. num¬
qͣm tam̃ acrior. qͣm ubi ueritati cõmendas uerba: dixisti. Mors non
ultima uenit: s que rapit ultina mors ẽ. Malo te legas. qͣm epłam
meã. Apparebit eñ tibi hanc qͣm timemꝰ mortẽ excremã eẽ. ñ so¬
lam. Hideo quo spectes. quid huic epłe infulserit. qd̵ dictũ alicuius
ammosũ. qd̾ preceptũ utile. Ex hac ipsa mat̾ia que in manib fuit:

Expanded text:
tim procedere; cotidie morimur. Cotidie enim demitur aliqua pars vitae, et tunc tim procedere; cotidie morimur. Cotidie enim demitur aliqua pars vitae, et tunc quoque, cum crescimus, vita decrescit. Infantiam amisimus, deinde pueritmus, diem cum morte dividimus. Quemadmodum clepsydram non extremum stillicidium exhaurit, sed quicquid ante defluxit, sic ultima hora, qua esse desinimus, non sola mortem facit, sed sola consummat; tunc ad illam pervenimus, sed diu venimus. Haec cum descripsisses quo soles ore, semper quidem magnus, numquam tamen acrior quam ubi veritati commodas verba, dixisti: Mors non una venit, sed quae rapit, ultima mors est. Malo te legas quam epistulam meam. Apparebit enim tibi hanc, quam timemus, mortem extremam esse, non solam. Video quo spectes; quaeris, quid huic epistulae infulserim, quod dictum alicuius animosum, quod praeceptum utile. Ex hac ipsa materia, quae in manibus fuit,
Abbreviated transcription (Latin):
natura gͣue corꝑis mei pondꝰ astruixit. Moriar. Hoc dicis: desinam
egrotari posse. desinã alligari posse. desinã mori posse. Non sũ tam
ineptꝰ. ut epicureã cantilenã hoc loto ꝑseqͣr. & dicã uanos eẽ. inferoꝵ
metus. nec itionẽ rota uolui. nec sarũ humero sẏsiphi trudi inadũ¬
sũ. nec ulliꝰ uiscera & renasci posse. cotidie: & carpi. Nemo tam pur
ẽ : ut cerberũ tuneat: & tenebras. & larualẽ habitum nudis ostib co¬
herentiũ. Mors nos aut consumit: aut exuit. Emissis: meliora restuit
onere deccto. Consuptis: nicħ restat. Bona pariter malaq: Sũmo¬
ta sunt. ꝑmitte mͥ hoc loco referre ũsum tuũ. si pꝰ ad monuero. ut
te iudices ñ aliis scripsisse ista: s etiam tͥ. Turpe. ẽ. aliud loqui aliud
sentire. Quanto turpiꝰ. aliud scrib̾e. aliud sentire: Memimi te. illũ
locũ aliquando tractasse. ñ repente nos in mortẽ incidere: s mimuta¬

Expanded text:
natura grave corporis mei pondus adstrinxit. Moriar; hoc dicis, desinam natura grave corporis mei pondus adstrinxit. Moriar; hoc dicis, desinam aegrotare posse, desinam alligari posse, desinam mori posse. Non sum tam ineptus, ut Epicuream cantilenam hoc loco persequar et dicam vanos esse inferorum metus, nec Ixionem rota volvi nec saxum umeris Sisyphi trudi in adversum nec ullius viscera et renasci posse cotidie et carpi; nemo tam puer est, ut Cerberum timeat et tenebras et larvalem habitum nudis ossibus cohaerentium. Mors nos aut consumit aut exuit. Emissis meliora restant onere detracto, consumptis nihil restat, bona pariter malaque submota sunt. Permitte mihi hoc loco referre versum tuum, si prius admonuero, ut te iudices non aliis scripsisse ista, sed etiam tibi. Turpe est aliud loqui, aliud sentire; quanto turpius aliud scribere, aliud sentire ! Memini te illum locum aliquando tractasse, non repente nos in mortem incidere, sed minuta