comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ex quo capit aliquẽ habitũ mens nr̃a. quẽ operi suo imponat.
ta illa que me docet & instruit. facere. a qua petit᷑ imitatio: idea
esb. Ialia gͦ exemplaria infinita habet rerũ natura. hominũ. pis¬
ciũ. arborum. ad que qd̾ cumq fieri abilla debet exprimitur.¬
Quartũ locũ habet idos. Quid sit hoc ilos. attendas oportet. & pla
toni imputes ñ mithi: hanc rerũ difficultatem. Nulla ẽ autem
sine diffitultate subtilitas. Pauloante pistoris iagine. itteba
Ille cũ reddere uirgiliũ colorib uellet: ipsũ intuebat᷑. Idea erat ur¬
glii facies. futuri oꝑis exemplar. Ex hac qd̾ arcifex trahit. & operi
suo imposuit: idos ẽ. Quid int̾ sqͣueris : Alterũ exemplar ẽ. ate¬
rum forma abexemplari sumpta. & operum posita. Alt̾am arci¬
fer imuitat᷑: alt̾am facit. Habet aliqͣm faciem statua. Hec est idos
Habet aliqͣm faciem exemplar ipsum. qd̾ intuens opisex statuam fi¬

Expanded text:
ex quo capit aliquem habitum mens nostra, quem operi suo inponat. ex quo capit aliquem habitum mens nostra, quem operi suo inponat. Ita illa, quae me docet et instruit facies, a qua petitur imitatio, idea est. Talia ergo exemplaria infinita habet rerum natura, hominum, piscium, arborum, ad quae quodcumque fieri ab illa debet, exprimiturQuartum locum habebit idos. Quid sit hoc idos, attendas oportoni inputes, non mihi, hanc rerum difficultatem. Nulla est autem sine difficultate subtilitas. Paulo ante pictoris imagine utebar. Ille cum reddere Vergilium coloribus vellet, ipsum intuebatur. Idea erat Vergilii facies, futuri operis exemplar. Ex hac quod artifex trahit et operi suo inposuit, idos est. Quid intersit, quaeris ? Alterum exemplar est, alterum forma ab exemplari sumpta et operi inposita. Alteram artifex imitatur, alteram facit. Habet aliquam faciem statua; haec est idos. Habet aliquam faciem exemplar ipsum, quod intuens opifex statuam fi
Abbreviated transcription (Latin):
ñ uidetur: cogitat᷑. Uidetur autẽ spẽs eiꝰ: equus. & canis. Sc đm
ex his que sunt : pouit plato qd̾̃ eminet. & exsuꝑat omnia. Hoc
autẽ ẽ: per excellentiã esse. Poeta cõmuniter dr̃. Omnib u̾sus
facientib hoc nom̃ est: sediam apud grecos in uniꝰ notã cessit.
homerũ intelligas. cũ audieris poetam. Quid gͦ hoc ẽ: Dehis
scł maior ac potentior cunctis. Pertiũ genus ẽ. eorum qͦ propͥe st̃.
nnumerabilia hec sunt. s extra nr̃m posita conspectum. Que
sint int̾rogas propria platonis supplessem. Ideas uocat. exquib
omnia qͦcumq uidemꝰ fiunt. & ad quas cunta formant᷑. Hȩ in¬
mortales. in mutabiles. inuiolabiles sunt. Quid sit idea. id ÷ quid
platoniẽe. uideatur : audi. Idea est eorum qͦ natura fiunt exem-¬
plar et̾num. Adiciam defuntioni int̾pretationẽ. quo tͥ res aꝑti¬
or fiat. Uolo imaginẽ tuam facere. exemplar picture te habeo.

Expanded text:
non videtur; cogitatur. Videtur autem species eius, equus et canis. Secundum non videtur; cogitatur. Videtur autem species eius, equus et canis. Secundum ex his, quae sunt, ponit Plato quod eminet et exsuperat omnia. Hoc ait per excellentiam esse. Poeta communiter dicitur, omnibus enim versus facientibus hoc nomen est, sed iam apud Graecos in unius notam cessit; Homerum intellegas, cum audieris poetam. Quid ergo hoc est ? Deus scilicet, maior ac potentior cunctis. Tertium genus est eorum, quae proprie sunt; innumerabilia haec sunt, sed extra nostrum posita conspectum. Quae sint, interrogas. Propria Platonis supellex est; ideas vocat, ex quibus omnia, quaecumque videmus, fiunt et ad quas cuncta formantur. Hae inmortales, inmutabiles, inviolabiles sunt. Quid sit idea, id est, quid Platoni esse videatur, audi: " Idea est eorum, quae natura fiunt, exemplar aeternum." Adiciam definitioni interpretationem, quo tibi res apertior fiat: volo imaginem tuam facere. Exemplar picturae te habeo,
Abbreviated transcription (Latin):
ut dicam. quedã aninũ habent. quedam tm̃ animani. Aut sic.
uedam impetũ hñt. intedunt. tͣnseunt. quedam solo affixa. ra¬
diuib alunt᷑. crescunt. Rursus animalia inquas species seco: Aut
mortalia st̃. aut inmortalia. Primũ genus stoicis quibdam
uidetur. Qđ quare uideatur: subitiam. Interim inqͥuiunt na¬
tura quedam sunt: qͣdam non sc̃. Et hec autẽ que non st̃. rerũ
natura complectit᷑. quȩ animo succurrt̃. tanquam centauri. gi¬
gantes. Et quicqͥd aliud falsa cogitatione forinaͣ  habere aliqͣm
unaginem cepit. qͣmius non habeat substantiã. Nunc ad id
qd̾ abi ꝓmnisi reuertor. quomͦ qͣcumq sunt insex modos plato
parciatur. Primũ illud qd̾ est nec uisu nec tactu nec ullo sensu cõ¬
prehendit᷑ : cogitabile ẽ. Qd gu̾aliter ÷ tanqͣm homo gu̾alis.
sub ocłos non uenit. s spetialis uenit. ut cicero & cato. Animal

Expanded text:
Ut dicam: quaedam animum habent, quaedam tantum animam. Aut sic: Ut dicam: quaedam animum habent, quaedam tantum animam. Aut sic: quaedam inpetum habent, incedunt, transeunt, quaedam solo adfixa radicibus aluntur, crescunt. Rursus animalia in quas species seco ? Aut mortalia sunt aut inmortalia. Primum genus Stoicis quibusdam videtur " quid." Quare videatur, subiciam: " In rerum," inquiunt, "natura quaedam sunt, quaedam non sunt. Et haec autem, quae non sunt, rerum natura conplectitur, quae animo succurrunt, tamquam Centauri, Gigantes et quicquid aliud falsa cogitatione formatum habere aliquam imaginem coepit, quamvis non habeat substantiam." Nunc ad id, quod tibi promisi, revertor, quomodo quaecumque sunt, in sex modos Plato partiatur. Primum illud " quod est" nec visu nec tactu nec ullo sensu conprenditur; cogitabile est. Quod generaliter est, tamquam homo generalis, sub oculos non venit; sed specialis venit, ut Cicero et Cato. Animal
Abbreviated transcription (Latin):
camiꝰ. Qd̃ ÷ aut corꝑale ẽ. aut in corꝑale. Hoc gͦ gemis ÷ pͥnuum
&e autiquissimũ. & ut tra dican gñale. Cetera gña quidẽ st̃:
s spetialia. tamqͣm homo genus ẽ. Habet enĩ inse nationum
spẽs. grecos. romanos. parthos. Colorum: albos. nigros. flauos
abet siugłos. catonem. ciceronem. lucreciũ. Ita quĩa misita con¬
tiuet. ingenus cadit. Quia sub alio ẽ: inspetiem. Illud genus qꝰ
⁊ generale: supra se nichil habet. iitiũ rerũ est omnia sub illo
sunt. Stoiei uolunt suꝑ ponere huic eciã nunc aliud genꝰ mas̃
printipale de quo statim dicam. si prius alud genus d̾e qͦ loat
sum merito. pͥmum poni docuero. cum sit rerum omniũ capgx.
Qđ est in has species diuido. ut sint corꝑalia aut in corꝑalia nichil
tertiũ est. Corpus quomͦ diuido: ut dicam. aut ammantia sunt.
aut in animata. Rursus animantia quemadmnodum diuid̾o:

Expanded text:
 est" aut corporale est aut incorporale. Hoc ergo est genus primum  est" aut corporale est aut incorporale. Hoc ergo est genus primum et antiquissimum et, ut ita dicam, generale. Cetera genera quidem sunt, sed specialia. Tamquam homo genus est. Habet enim in se nationum species: Graecos, Romanos, Parthos. Colorum: albos, nigros, flavos. Habet singulos: Catonem, Ciceronem, Lucretium. Ita qua multa continet, in genus cadit; qua sub alio est, in speciem. Illud genus " quod est " generale, supra se nihil habet; initium rerum est; omnia sub illo sunt. Stoici volunt superponere huic etiamnunc aliud genus magis principale; de quo statim dicam, si prius illud genus, de quo sum, merito primum poni docuero, cum sit rerum omnium capax. " Quod est" in has species divido, ut sint corporalia aut incorporalia. Nihil tertium est. Corpus quomodo divido ? Ut dicam: aut animantia sunt aut inanima. Rursus animantia quemadmodum divido ?
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑumus singła retro legere. Sic enĩ: ꝑdutemur ad pͥmum. Ho¬
mo speties ẽ. ut aristoteles ait. equus speties ẽ. canis speties ẽ. qͥ
comimuine aliqd̃ querendũ ẽ. His omnib uincłm: qd̃ illa com¬
plectat᷑. & sub se habeat. Hoc quid ẽ : Anmal. Ergo genus ẽ
cepit horum omniũ que mͦ retuli hominis. equi. canis: aĩal.
S sunt qͦdam que aĩam habent. nec st̃ animalia. Placet emin:
ma sunt & sata. D quedam aia carent ut sara. Itaq erit alicͥd
animantib antiquius: corpus stł. Hoc sit duuidam: ut dicã to¬
pora oĩa. Aut aĩalia ẽẽ. aut in animalia. Etiam nc̃ est aliquid
suꝑius qͣm corpus. Diciuiꝰ eñ quedam corꝑalia ẽẽ÷ quedã uim¬
ꝑ alia. Quid gͦ erit. ex quo hec deducant᷑ : Illud. cui nom̃ mͦ pi¬
rum ꝓpriũ imposuimꝰ: quod ẽ. Sic enĩ inspeties secabimꝰ. ut d

Expanded text:
perimus singula retro legere; sic enim perducemur ad primum. Hoperimus singula retro legere; sic enim perducemur ad primum. Homo species est, ut Aristoteles ait; equus species est; canis species est; ergo commune aliquod quaerendum est his omnibus vinculum, quod illa conplectatur et sub se habeat. Hoc quid est ? Animal. Ergo genus esse coepit horum omnium, quae modo rettuli, hominis, equi, canis, animal. Sed quaedam animam habent nec sunt animalia. Placet enim rma sunt et sata. Sed quaedam anima carent, ut saxa. Itaque erit aliquid animantibus antiquius, corpus scilicet. Hoc sic dividam, ut dicam corpora omnia aut animantia esse aut inanima. Etiamnunc est aliquid superius quam corpus. Dicimus enim quaedam corporalia esse, quaedam incorporalia. Quid ergo erit, ex quo haec deducantur ? Illud, cui nomen modo parum proprium inposuimus," quod est." Sic enim in species secabitur, ut d
Abbreviated transcription (Latin):
itaq ꝑmittas mͥ hoc uerbo uti. nithilomuiꝰ dabo oꝑam: ut ius
ante datũ parcissim e exerceam. fortasse contentꝰ ero. mͥ licere.
Quid prod̾it felicitas tua. cum ecce id uullo modo latine expͥmeri
possim: Propter qd̾ lingue nr̃e conuitiũ feci. Magis dampna¬
bis angustias romanas: si sci eͥs unam silłam ẽẽ. qͣm mittare ñ
possum. Quȩsit hec queris: looni. Duri tͥ uideor ingenii. inme¬
dio positam possem sic tnfferri. ut dicam qd̃ est. s multũ inter¬
eẽ. rudeo. Cogor uerbũ pro uocabulo ponere. S si ita netẽe. est
ponam. Quid ẽ : sex modis hoc a platone dici amicus nr̃. homi
eruditissimꝰ hodierno die dicebat. Om̃s tibi exponam. si ante.
iudicauero ẽẽ. aliqd̃ genus ẽẽ. & sp̃em. Nunc autẽ primũ illd̾
genus querimꝰ. ex quõ cetere sp̃es suspense sunt. a quo nastitur
omnis diuisio. quo uniu̾sa compẽssa sunt. Inueniet᷑ autẽ si ce¬

Expanded text:
itaque permittas mihi hoc verbo uti. Nihilominus dabo operam, ut ius itaque permittas mihi hoc verbo uti. Nihilominus dabo operam, ut ius a te datum parcissime exerceam; fortasse contentus ero mihi licere. Quid proderit facilitas tua, cum ecce id nullo modo Latine exprimere possim, propter quod linguae nostrae convicium feci ? Magis damnabis angustias Romanas, si scieris unam syllabam esse, quam mutare non possum. Quae sit haec, quaeris ? τὸ ὄν. Duri tibi videor ingenii; in medio positum, posse sic transferri, ut dicam " quod est." Sed multum interesse video; cogor verbum pro vocabulo ponere. Sed si ita necesse est, ponam "quod est." Sex modis hoc a Platone dici amicus noster, homo eruditissimus, hodierno die dicebat. Omnes tibi exponam, si ante indicavero esse aliquid genus, esse et speciem. Nunc autem primum illud genus quaerimus, ex quo ceterae species suspensae sunt, a quo nascitur omnis divisio, quo universa conprensa sunt. Invenietur autem, si coe
Abbreviated transcription (Latin):
plius illiꝰ uerbi usus amissus ÷. Dicebant antiqui. si uisso .i. si uisse¬
ro. Hoc nolo mͥ credas. s fidem uͥgilio. Cetera qua uisso. mecũ ma¬
nus inferat arma. Non id ago nunc hac diligentia. ut ostendam
qͣntum tempꝰ apud gͣmmnaticũ ꝑdiderim: s ut ex hoc intelligas qͣn¬
tum apud enniũ & actium uerboꝵ situs occupauerit. cũ apud huc
quoq qui cotidie excutit᷑ aliqua nobis subducta sint. Quid sibi in¬
qͥs ista preꝑaratio uult: quo spectatur: non celabo te. Cupio si fieri
porest propitii aurib tuis quid sentiam dicere. si minus: dicam &
iratis. Ciceronẽ & austorẽ huius uerbi habeo. puto locupletẽ. si
retentiorem q̃ris. fabianũ disertum & elegantẽ. orationis etiã ad
nr̃m fastidium nitide. Quid enĩ fiet mi lucili. quomͦ dicet᷑ usia.
res necessaria. naturã continens. fundamentũ omniũ: Rogo

Expanded text:
plicis illius verbi usus amissus est. Dicebant antiqui " si iusso," id est iusseplicis illius verbi usus amissus est. Dicebant antiqui " si iusso," id est iussero. Hoc nolo mihi credas, sed eidem Vergilio: Cetera, qua iusso, mecum manus inferat arma. Non id ago nunc hac diligentia, ut ostendam, quantum tempus apud grammaticum perdiderim, sed ut ex hoc intellegas, quantum apud Ennium et Accium verborum situs occupaverit, cum apud hunc quoque, qui cotidie excutitur, aliqua nobis subducta sint. " Quid sibi," inquis, " ista praeparatio vult ? Quo spectat ? " Non celabo te; cupio, si fieri potest, propitiis auribus tuis " essentiam " dicere; si minus, dicam et iratis. Ciceronem auctorem huius verbi habeo, puto locupletem. Si recentiorem quaeris, Fabianum, disertum et elegantem, orationis etiam ad nostrum fastidium nitidae. Quid enim fiet, mi Lucili ? Quomodo dicetur οὐσία res necessaria, natura continens fundamentum omnium ? Rogo
Abbreviated transcription (Latin):
uanta uerboꝵ nobis pauptas.
mimo egestas sit: numpͣm magis qͣm hodierno die intellexi.
M ale res inciderunt. cũ forte de pꝰlatone: que nomina desiderarent
nec haberent. qͦdam uero cũ. habuissent. fastidio nr̃o ꝑdidissent.
Quis autẽ ferat in egestate fastidiũ: Hunc quẽ greci oestron uocant.
percora ꝑagentem. & totis saltib dissipantẽ: asilum nr̃i uocabant.
Hoc uugilio licet credas. Est lutũ silari uixta illicibq uirentẽ pluri¬
b alburnũ uolitans. cui nom̃ asilo romanũ est. oestrum greti uer¬
tere uocantes. asꝑ. acerba sonans. quo tota exterrita siluis diffugi¬
unt armenta. Puto intelligi. istud uerbũ int̾isse. Nete longe diffe¬
iam. que dam simplui inusu erant. sit̃ cernere ferro inter se dice¬
bant᷑. Idem uirgiliꝰ hoc ꝓbabit tibi. Ingentis genitos. diuersis parci¬
b orbis inter se coisse uiros & cernere ferro. Qd̃ nc̃ decerne dicimꝰ. sim¬

Expanded text:
uanta verborum nobis paupertas, mmo egestas sit, numquam magis quam hodierno die intellexi. Mille res inciderunt, cum forte de Platone loqueremur, quae nomina desiderarent nec haberent, quaedam vero, quae cum habuissent, fastidio nostro perdidissent. Quis autem ferat in egestate fastidium ? Hunc quem Graeci oestron vocant pecora peragentem et totis saltibus dissipantem, asilum nostri vocabant. Hoc Vergilio licet credas: Est lucum Silari iuxta ilicibusque virentem Plurimus Alburnum volitans, cui nomen asilo Romanum est, oestrum Grai vertere vocantes, Asper, acerba sonans, quo tota exterrita silvis Diffugiunt armenta. Puto intellegi istud verbum interisse. Ne te longe differam, quaedam simplicia in usu erant, sicut " cernere ferro inter se " dicebant. Idem Vergilius hoc probabit tibi: Ingentis genitos diversis partibus orbis Inter se coiisse viros et cernere ferro. Quod nunc decernere dicimus. Sim
Abbreviated transcription (Latin):
modo flumini etiam cũ latissime ꝑcut᷑rit ac fluxit. ꝑ exiguũ foram̃
: reditus: sic animo qͥ ad huc tenuior ẽ. igne. ꝑ omne corpus fuga.
ẽ. Itaq de illo querendũ ẽ. anpossit in mortalis eẽ. Hoc quidẽ certuĩ
habe. si suꝑstes ⁊ corꝑi . ꝑꝑ illud nullo gñe mori posse ꝓꝓrer qd̾ ũ ꝑit.

Expanded text:
modo fulmini, etiam cum latissime percussit ac fulsit, per exiguum foramen modo fulmini, etiam cum latissime percussit ac fulsit, per exiguum foramen est reditus, sic animo, qui adhuc tenuior est igne, per omne corpus fuga est. Itaque de illo quaerendum est, an possit immortalis esse. Hoc quidem certum habe: si superstes est co
Abbreviated transcription (Latin):
reduĩt. incogitata. & iniuissa. Illud deniq mecũ loqui cepi. q̃mu
epte quedã magis aut muniꝰ timeremꝰ. cũ omnum idem tinis eũ
Quid enĩ inter ẽ. utrũ supra aliquẽ uigiliariũ. ruat aut monsi. niꝰ
iuiemes. Erunt cam̃ qui hanc ruinam magis timeant. Qiul
utrac mortifera eque sit. Adeo ñ effectus: s efficientiã tiori
spesdarei. Hane me putas de storis dlitere. qexitimant amind
homnis nagno pondere erẽm pmanere. ⁊ pose. isit auima
Si quia ñ fuerit illi exitus liber. Ego uero ñ focis. Quitiur spt
indent ichi er rare. Quemadinodũ flamina ñ potẽ. ꝯprni
nam bed id diffugit quo urgetur. quẽadmodii der uerbere atq isn
non ledit᷑. ne scindit᷑ quidem. s cista id eui cessiti ifidrtꝰ. sr an¬
mus qui extenuissimo constat deprehendi ñ potest. nec intra corpus
affugi. s beneficio subtilitatis sue: ꝑ ipsa quib p̃mit᷑ erumpit. Quo¬

Expanded text:
rediit incogitata et iniussa. Illud deinde mecum loqui coepi, quam rediit incogitata et iniussa. Illud deinde mecum loqui coepi, quam inepte quaedam magis aut minus timeremus, cum omnium idem finis esset. Quid enim interest, utrum supra aliquem vigilarium ruat an mons ? Nihil invenies. Erunt tamen, qui hanc ruinam magis timeant, quamvis utraque mortifera aeque sit; adeo non effectus, sed efficientia timor spectat. Nunc me putas de Stoicis dicere, qui existimant animam hominis magno pondere extriti permanere non posse et statim spargi, quia non fuerit illi exitus liber ? Ego vero non facio; qui hoc dicunt, videntur mihi errare. Quemadmodum flamma non potest obprimi, nam circa id effugit, quo urgetur; quemadmodum aer verbere atque ictu non laeditur, ne scinditur quidem, sed circa id, cui cessit, refunditur; sic animus, qui ex tenuissimo constat, deprehendi non potest nec intra corpus effligi, sed beneficio subtilitatis suae per ipsa, quibus premitur, erumpit. Quo
Abbreviated transcription (Latin):
N deme nc̃ tetũ loquor. qͥ multũ ab homine tolerabili ne dũ ape¬
fecto absum: sed illo inquem fortuna uis ꝑdidit. Huiꝰ quoq ferie
Animꝰ. mnutabit᷑ color. Quedam enĩ mi lutili. nulla effugere uitꝰ
potẽ. Admonet illam natiir a mortalitatis sue. Itaq & iuiltũ as¬
ducet ad tristiciã: & in horescet ad subita. & caligabit si uastã at¬
tudinẽ increpidine eiꝰ constitutꝰ despex̃it. Non ÷ hoc timor. s ua¬
turalis affectio in expugnabilis rõni. Itaq fortes quidã & pams¬
ni fundere suũ sangiunẽ alienũ uidere ñ possunt. Quidam a
luilneris noui. quidã adueteris & purulenti tractationẽ inspuition
succidunt. ac hquunt᷑ animo. Aluĩ gladiũ facilius recipint ou
uident. Sensi gͣ ut dicebam. quandã non quidem ꝑturbatione.
s mutationẽ. Rursus ad pͥmum conspectũ reddite lucis: alacrri

Expanded text:
Non de me nunc tecum loquor, qui multum ab homine tolerabili, nedum a perNon de me nunc tecum loquor, qui multum ab homine tolerabili, nedum a perfecto absum, sed de illo, in quem fortuna ius perdidit. Huius quoque ferietur animus, mutabitur color. Quaedam enim, mi Lucili, nulla effugere virtus potest; admonet illam natura mortalitatis suae. Itaque et vultum adducet ad tristia et inhorrescet ad subita et caligabit, si vastam altitudinem in crepidine eius constitutus despexerit; non est hoc timor, sed naturalis adfectio inexpugnabilis rationi. Itaque fortes quidam et paratissimi fundere suum sanguinem alienum videre non possunt. Quidam ad vulneris novi, quidam ad veteris et purulenti tractationem inspectionemque succidunt ac linquuntur animo. Alii gladium facilius recipiunt quam vident. Sensi ergo, ut dicebam, quandam non quidem perturbationem, sed mutationem. Rursus ad primum conspectum redditae lucis alacritas
Abbreviated transcription (Latin):
um abais deberẽ neapolim repet̾e. faule credidi tempestatẽ eẽ.¬
ne terũ naum exꝑirer. Et tantũ luti tota uia fure: ut possim uiden
nichilominus nauigasse. totum. Athletarũ fatum. mͥ illo die ꝑpoꝰ¬
dũ fuit. Aceromatẽ nos aphe excepit intripta neapolitana. slhil
illo cartere longiꝰ. nichil illis fautib obscuriꝰ. que nob̾ p̃stant. ñͥ m
ꝑ tenebras uideamꝰ: sed ut ipsas. Ceterum etiam si locus hab̾ec lucẽ
pulus auferret: maꝑto quoq res grauis & molesta. Quid illit. ubui
se uolutat᷑. & cũ sine ullo spuam̃to sit indusus. in ipsos aquib eu¬
tatus ẽ. recidit: Duo incõmoda inter se contraria simul ꝑtulimiꝰ. e¬
dem uia. eodem die. & luto & puluere laborauimꝰ. Aliquid tam̃i
illa obscuritas. qd̃ cogitarẽ dedit. Densi quendã ittum amiini. ⁊ sn
mretu mutationẽ. qͣm insolite rei nouitas. simul ac feditas fecer

Expanded text:
 Seneca Lucilio suo salutem Cum a Bais deberem Neapolim repetere, facile credidi tempestatem e Seneca Lucilio suo salutem Cum a Bais deberem Neapolim repetere, facile credidi tempestatem eterum navem experirer; et tantum luti tota via fuit, ut possim videri nihilominus navigasse. Totum athletarum fatum mihi illo die perpetiendum fuit; a ceromate nos haphe excepit in crypta Neapolitana. Nihil illo carcere longius, nihil illis facibus obscurius, quae nobis praestant non ut per tenebras videamus, sed ut ipsas. Ceterum etiam si locus haberet lucem, pulvis auferret, in aperto quoque res gravis et molesta; quid illic, ubi in se volutatur et, cum sine ullo spiramento sit inclusus, in ipsos, a quibus excitatus est, recidit ? Duo incommoda inter se contraria simul pertulimus: eadem via, eodem die et luto et pulvere laboravimus. Aliquid tamen mihi illa obscuritas, quod cogitarem, dedit; sensi quendam ictum animi et sine metu mutationem, quam insolitae rei novitas simul ac foeditas fecerat.
Abbreviated transcription (Latin):
ille sapiens ẽ: quẽ ñ tela uibrantia ñ arcetata inter arma agmi¬
is densi. ñ urbis impulse fragor territat. Hic alter imꝑitus ẽ. reb
suis timet. ad omnẽ crepitum expauescens. quẽ una quelibet uox
ꝓ fremitu accepta deiecit. quẽ motus leuissimi exammant. timidũ
illum sarcine fatunt. Quẽcumq ex istis felitib eleg̃is. mult atͣ¬
hentib multa portantib: uidebis illũ comitiq om̃q tim̃tẽ. Tc̃
ergote suo ẽẽ. tompositũ: cũ ad te nullus clamor ꝑtinebit. cũ te
nulla uox tibi excutiet. ñ si blandiet᷑. ñ si minabit᷑. ñ si in ami sono
uana cirtũstrepit. Quid gͦ. non aliquando cõmodius ẽ. & carcere
toniuncto: fateor. Itaq ego ex hoc loco migrabo. Exꝑiri. & exerce¬
⁊ me uolui. Qd necesse ẽ. duitiꝰ torqͣri. cũ tam facile remediũ ulixes¬
s sotiis etiam adu̾sus sirenas inuenerit. Uale.

Expanded text:
ille sapiens est, quem non tela vibrantia, non arietata inter se arma agmiille sapiens est, quem non tela vibrantia, non arietata inter se arma agminis densi, non urbis inpulsae fragor territat. Hic alter inperitus est, rebus suis timet ad omnem crepitum expavescens, quem una quaelibet vox pro fremitu accepta deicit, quem motus levissimi exanimant; timidum illum sarcinae faciunt. Quemcumque ex istis felicibus elegeris, multa trahentibus, multa portantibus, videbis illum " comitique onerique timentem." Tunc ergo te scito esse conpositum, cum ad te nullus clamor pertinebit, cum te nulla vox tibi excutiet, non si blandietur, non si minabitur, non si inani sono vana circumstrepet. " Quid ergo? Non aliquando commodius est et carere convicio ?" Fateor. Itaque ego ex hoc loco migrabo. Experiri et exercere me volui. Quid necesse est diutius torqueri, cum tam facile remedium Vlixes sociis etiam adversus Sirenas invenerit ? VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
in aꝑta leuiora sunt. Morbi quoq tunc ad sanitatẽ inclinant. cũ
exabdito erumpunt. A uim suam ꝓfert̃: & auariciã itq & am¬
bitionẽ. & cet̾a mala mentis humane: tc̃ ꝑniciosissima suas ẽẽ.
cũ simulata sanitate subsidunt. Otiosi uidem̃: & ñ sumus. Nam
si bona fide sumꝰ. si receptui cecinimꝰ. si spetiosa contepsimꝰ: ut
pauloante dicebam: nulla res nos aduocabit. nullus hominum
auiumq contentꝰ int̾rumpet cogitationes bonas solidasq ⁊am
& certas. Leue illud ingeniũ ẽ. nec sese adhuc reduxit introrsus:
qd̵ aduocem & accidentia erigit᷑. Habec intꝰ aliqͥd sollicitudinis
& habetaliquid concepti pauoris. qd̃ illum curiosũ facit. ut ait
uirgiliꝰ noster. & me quẽ dudũ non ulla inecta mouebant tela.
neq aduerso glomerati ex aginine grai : nc̃ om̃s t̾rent aure. sonus
extitat omiuis suspensũ. & pariter c mitiq oneriq timentẽ. Prior

Expanded text:
in aperto leniora sunt; morbi quoque tunc ad sanitatem inclinant, cum in aperto leniora sunt; morbi quoque tunc ad sanitatem inclinant, cum ex abdito erumpunt ac vim suam proferunt. Et avaritiam itaque et ambitionem et cetera mala mentis humanae tunc perniciosissima scias esse, cum simulata sanitate subsidunt. Otiosi videmur, et non sumus. Nam si bona fide sumus, si receptui cecinimus, si speciosa contemnimus, ut paulo ante dicebam, nulla res nos avocabit, nullus hominum aviumque concentus interrumpet cogitationes bonas, solidasque iam et certas. Leve illud ingenium est nec sese adhuc reduxit introrsus, quod ad vocem et accidentia erigitur. Habet intus aliquid sollicitudinis et habet aliquid concepti pavoris, quod illum curiosum facit, ut ait Vergilius noster: Et me, quem dudum non ulla iniecta movebant Tela neque adverso glomerati ex agmine Grai, Nunc omnes terrent aurae, sonus excitat omnis Suspensum et pariter comitique onerique timentem. Prior
Abbreviated transcription (Latin):
dum qͥes inquieta ẽ. Et ideo ad rerũ actus excitandi de tractatione
bonarũ arcũ ottupandi sumus: quotiens nos male habet inerta
sui umpatiens. Magni imꝑatores cum male parere milite iudent
aliquo labore tompescunt: & expeditionib decinent. Nuinqͣ̃m
uacat lasciure districtis. Nichilq tam certũ ẽ. qͣm orii uitia nego¬
tio discuti. Sepe iudem᷑ tedio rerũ ciuiliũ. & infelicis. atq ingrate
sti acionis penitentia successisse. Lam̃ inilla latebra inqͣm nos timor
Ai lassitudo conietit: int̾dum retrudescit ambitio. Non enĩ excisa
desit: s fatigata. aut etiã. abiecta reb parũ sibi cedentib. Idem
de luxuria dico. que uidet᷑ aliqͣndo cessisse. de ude frugalitam ꝓ
fessos sollicitat atq inmedia parsimonia uoluptates. ñ dampna¬
tas & relictas petit. & quidẽ eo uehentiꝰ quo occultiꝰ. Oĩa enĩ uitia:

Expanded text:
dum quies inquieta est. Et ideo ad rerum actus excitandi ac tractatione dum quies inquieta est. Et ideo ad rerum actus excitandi ac tractatione bonarum artium occupandi sumus, quotiens nos male habet inertia sui inpatiens. Magni imperatores, cum male parere militem vident, aliquo labore conpescunt et expeditionibus detinent; numquam vacat lascivire districtis nihilque tam certum est quam otii vitia negotio discuti. Saepe videmur taedio rerum civilium et infelicis atque ingratae stationis paenitentia secessisse, tamen in illa latebra, in quam nos timor ac lassitudo coniecit, interdum recrudescit ambitio. Non enim excisa desit, sed fatigata aut etiam obirata rebus parum sibi cedentibus. Idem de luxuria dico, quae videtur aliquando cessisse, deinde frugalitatem professos sollicitat atque in media parsimonia voluptates non damnatus, sed relictas petit, et quidem eo vehementius, quo occultius. Omnia enim vitia
Abbreviated transcription (Latin):
du auaricia. luxuriaq ũ dissideant: nec altera alterã ueret. Nam
quid ꝓdest totuis regionis silentiũ. si affectus fremunt: Dĩa notis
eraut tacita compesta quiece. F alsũ est. Nulla platida ẽ. quies. a
q̃m ratio composuit. Nox exhibet molestiam ñ tollit: & sollicttudi¬
nes mittat. Non dormienti quoq insompnia tam turbulenta st̃
qͣmdies. Illa tñqullitas uera ẽ. inqͣm hona mens explicat̃. Aspice
illum. eui sompuꝰ laxe domus silentio querit᷑. cuius aures ne quis
agicet sonus: oĩs seruoꝵ turba contieuit. & suspensũ accedentium
ppuis uestigiũ ponit᷑. Huc nempe uersat᷑ atq illut: sonũ int̾ egn¬
tudines leuem captans. Que ñ auddit: auclisse se querit᷑. Qind ii
causa putes eẽ s. Animꝰ illi obstrepit. hic placandꝰ ẽ. hii compescu¬
da sediio ẽ. quẽ non est qd̾ existimes placidũ: Siiacet op. pester¬

Expanded text:
dum avaritia luxuriaque non dissideant nec altera alteram vexet. Nam dum avaritia luxuriaque non dissideant nec altera alteram vexet. Nam quid prodest totius regionis silentium, si adfectus fremunt ? Omnia noctis erant placida composta quiete. Falsum est. Nulla placida est quies, nisi qua ratio conposuit. Nox exhibet molestiam, non tollit, et sollicitudines mutat. Nam dormientium quoque insomnia tam turbulenta sunt quam dies. Illa tranquillitas vera est, in quam bona mens explicatur, Aspice illum, cui somnus laxae domus silentio quaeritur, cuius aures ne quis agitet sonus, omnis servorum turba conticuit et suspensum accedentium propius vestigium ponitur; huc nempe versatur atque illuc, somnum inter aegritudines levem captans. Quae non audit, audisse se queritur. Quid in causa putas esse ? Animus illi obstrepit. Hic placandus est, huius conpescenda seditio est, quem non est quod existimes placidum, si iacet corpus. Inter
Abbreviated transcription (Latin):
constat. cũ crisippũ ur̃m assidua salutatio ꝑducat ad mortẽ. At
me hertules ego istũ fremitũ ñ magis curo. qͣm flustũ aut deiectũ
aque: qͣiuis audiam cuidã genti hanc unã fuisse causam. urbem
suam tͣrisferendi: qd fragorem nili cadentis ferre si potuit. Magis
aures inplet ac uerberat. In his que me sine auocatione tircłistrept
essedas transcurrentes pono. & fabrũ inquilinũ. & serrariũ uicinũ
aut hc̃ qui ad mecam sudantẽ tabulas exꝑit᷑ & tibi as. nͥ cantat s er¬
clamat. Etiam nc̃ molestior mͥ sonus. qui int̾mitit᷑ subinde: q̃mqͥ
continuat᷑. S iam me sic ad omĩa ista durani: ut audire uł pausari¬
um possim. uoce a cerbissima remigib modos dantẽ. Animũ nẽ eogo
sibi intentũ ẽẽ. nec auocari ad externa. Omnia licet foris resonent:
dum intus nicħ tumultus sit. dũ inter se ñ uxent᷑ cupiditas. Etmi.

Expanded text:
constat, cum Chrysippum nostrum adsidua salutatio perducat ad mortem." At constat, cum Chrysippum nostrum adsidua salutatio perducat ad mortem." At mehercules ego istum fremitum non magis curo quam fluctum aut deiectum aquae, quamvis audiam cuidam genti hanc unam fuisse causam urbem suam transferendi, quod fragorem Nili cadentis ferre non potuit. Magis aures implet ac verberat. In his, quae me sine avocatione circumstrepunt, essedas transcurrentes pono et fabrum inquilinum et serrarium vicinum, aut hunc, qui ad Metam Sudantem tubulas experitur et tibias, nec cantat, sed exclamat. Etiamnunc molestior est mihi sonus, qui intermittitur subinde quam qui continuatur. Sed iam me sic ad omnia ista duravi, ut audire vel pausarium possim voce acerbissima remigibus modos dantem. Animum enim cogo sibi intentum esse nec avocari ad externa; omnia licet foris resonent, dum intus nihil tumultus sit, dum inter se non rixentur cupiditas et timor,
Abbreviated transcription (Latin):
qͦtiens rectntũ sp̃m remiserunt. sibi los & acerbissimas respirationes.
Cum ⁊ aliquẽ mertẽ & hat plebeia unctione contentũ intidi: audio
trepitũ illise manus hum̃is. que ꝓut plena ꝑuenit aut concaua: ita
sonũ mutat. Si uero pelitrepꝰ suꝑuenit. & numerare espit pilos: ac¬
tum ẽ. Adice nc̃ sordalũ. & furem deprehensũ. & illũ cui uox sua
in balneo placet. Adice nunt eos qͥ inpiscinã cum ingenti impulse
aque sono saliunt. Preces istos quoꝵ si nichil aliud. rete uotes st̃: ali¬
pidum cogita. tenuẽ & stridulam uotẽ. quo sit
notabilior subinde expͥmentem. nec umqͣm tacentẽ : nisi dum uelit
alas. & aliũ pro se clamare cogit. Iam librari uarias exclamationes.
& botulariũ. & dustulariũ. & om̃s popinarũ institores. mercẽ suam
quadam & insignita modulatione uendentes. Ote inquis ferreũ
aut surdũ. cui mens inter tot clamores. tam uarios. tam dissonos

Expanded text:
quotiens retentum spiritum remiserunt, sibilos et acerbissimas respirationes; quotiens retentum spiritum remiserunt, sibilos et acerbissimas respirationes; cum in aliquem inertem et hac plebeia unctione contentum incidi, audio crepitum inlisae manus umeris, quae prout plana pervenit aut concava, ita sonum mutat. Si vero pilicrepus supervenit et numerare coepit pilas, actum est. Adice nunc scordalum et furem deprensum et illum, cui vox sua in balineo placet. Adice nunc eos, qui in piscinam cum ingenti inpulsae aquae sono saliunt. Praeter istos, quorum, si nihil aliud, rectae voces sunt, alipilum cogita tenuem et stridulam vocem, quo sit notabilior, subinde exprimentem nec umquam tacentem, nisi dum vellit alas et alium pro se clamare cogit. Iam libari varias exclamationes et botularium et crustularium et omnes popinarum institores mercem sua quadam et insignita modulatione vendentis. "O te," inquis, "ferreum aut surdum, cui mens inter tot clamores tam varios, tam dissonos
Abbreviated transcription (Latin):
sentiam. qͥa nemo ñ multũ etiam p̾sentib ab est. Pone hit pͥmum
noctes seꝑatas. de in de occupationes utriq diuersas. de inde studia.
secreta. suburbanas ꝓfectiones. indebis ñ multũ ẽẽ. quod nob̃ ꝑ egri¬
natio eripiat. Ainitus animo possidendus ẽ. Hic autẽ numqͣm ab¬
ẽ. quecũq uult cotidie uidet. Itaq mecũ stude. metũ cena. metũ
ambula. In angusto iuueremꝰ: si quicqͣm eẽt. cogitationib clusum.
Uideo te mĩ lucili. cũ maxime audio. Adeo tecũ sum ut dubitẽ. an in¬
cipiam ñ epłas: s cocditellos tibi scribere. Uał.
posito. Ecce undiq me uariꝰ clamor circũsonat: supra ipsũ
balneũ habito. Propone nc̃ tibi om̃ia gña uocum. que in odiũ pos¬
sunt aures adduc̾e. Cum fortiores exercent᷑. & manus plumbo gͣues
sactant. cũ aut laborant. aut laborantẽ imitant᷑. gemitus audio:

Expanded text:
sentiam, quia nemo non multum etiam praesentibus abest. Pone hic primum sentiam, quia nemo non multum etiam praesentibus abest. Pone hic primum noctes separatas, deinde occupationes utrique diversas, deinde studia secreta, suburbanas profectiones; videbis non multum esse, quod nobis peregrinatio eripiat. Amicus animo possidendus est; hic autem numquam abest. Quemcumque vult, cotidie videt. Itaque mecum stude, mecum cena, mecum ambula. In angusto vivebamus, si quicquam esset cogitationibus clusum. Video te, mi Lucili; cum maxime audio. Adeo tecum sum, ut dubitem, an incipiam non epistulas, sed codicellos tibi scribere. VALE.posito. Ecce undique me varius clamor circumsonat. Supra ipsum balneum habito. Propone nunc tibi omnia genera vocum, quae in odium possunt aures adducere: cum fortiores exercentur et manus plumbo graves iactant, cum aut laborant aut laborantem imitantur, gemitus audio,
Abbreviated transcription (Latin):
cũ mare paret paͥtt᷑. cũ tempestas piscatorib dedit ferias: manꝰ
ad parata porrigit᷑. Hoc tam̃ cõmodissimum iniulla. qd baias tͣns
parietẽ habet. in cõmodis illarũ caret. uoluptatib fruit᷑. Has lau¬
des esipse noui eẽ. illam totiꝰ anni: credo. Occurrit enĩ fauonio. & illũ
ad eo ȩccepit: ut bais neget. Non stulte uidet᷑ elegisse hunc locũ uatia.
meclia solitudine otiupatis similes. Quare ñ est qd̵ existimes. ideo
parũ bene cõpositum eẽ. te: qd̃ in campania ñ es. Quare autẽ ñ es e
ue usq cogitationes tuas mitte. conuersari cũ amitis absentib licet.
Et quidẽ quotiens uelis. qͣm dui uelis. magis hac uoluptate s marima
est frium᷑. dum absumꝰ. Presentia enĩ nos delicatos facit. Et quia
Aliqͣndo una loquim᷑. ambulamꝰ. consedimꝰ. con educti sumꝰ: nichil
dehis quos mͦ uidimꝰ togitamꝰ. & ideo equo animo ferre debemꝰ ab¬

Expanded text:
cum mare patet, parcitur; cum tempestas piscatoribus dedit ferias, manus cum mare patet, parcitur; cum tempestas piscatoribus dedit ferias, manus ad parata porrigitur, Hoc tamen est commodissimum in villa, quod Baias trans parietem habet; incommodis illarum caret, voluptatibus fruitur. Has laudes eius ipse novi; esse illam totius anni credo. Occurrit enim favonio et illum adeo excipit, ut Bais neget. Non stulte videtur elegisse hunc locum Vatia, media solitudine occupatis similes. Quare non est quod existimes ideo parum bene conpositum esse te, quod in Campania non es. Quare autem non es ? Huc usque cogitationes tuas mitte. Conversari cum amicis absentibus licet, et quidem quotiens velis, quamdiu velis. Magis hac voluptate, quae maxima est, fruimur, dum absumus. Praesentia enim nos delicatos facit, et quia aliquando una loquimur, ambulamus, consedimus, cum diducti sumus, nihil de is, quos modo vidimus, cogitamus. Et ideo aequo animo ferre debemus ab
Abbreviated transcription (Latin):
est. D ad eo mi lutili. philosophia sacrum qͥddam ẽ. & uenerabili
ut etiam siquid illi sumle ẽ. mendatio placeat. Otiosum enĩ hoĩm
sedustũ existimatuulgꝰ & secursi. & se contentũ. fibi ui¬
uentẽ. Quoꝵ nichil ulli contingere: nisi saprenti potẽ. Inle qͥdem¬
cupiditatũ suarũ infelititas religauit. qͥaliõ feliciores uidere nĩ
potuit. quͥe uelit timidũ atq mers animal metu oblituit: illes
non uiuit. s quod ⁊ turpissimũ: uentri. sompno. libidim. Non
contunio sibi iiuit: qͥ nemini. Adeo tam̃ magna res ẽ. constartia.
& inꝓpostto suo ꝑseuerantia: ut habeat auctoritatem inertia eͥ
eiinat. De ipia uilla. nichil tͥ possum certi sunbere. Fronte etam
ñ roupit. altera usq in ouidentẽ. scilicet sole tenet. P iata bona.
mneduis riuus. & amar & acherusio lacu receptiis. euripim duu¬
dit. alendis pistib eciam si assidue exhauriat᷑. sufficiens.:⁊ uli

Expanded text:
est." Sed adeo, mi Lucili, philosophia sacrum quiddam est et venerabile, est." Sed adeo, mi Lucili, philosophia sacrum quiddam est et venerabile, ut etiam, si quid illi simile est, mendacio placeat. Otiosum enim hominem seductum existimat vulgus et securum et se contentum, sibi viventem, quorum nihil ulli contingere nisi sapienti potest. Ilitatum suarum infelicitas relegavit, qui alios feliciores videre non potuit, qui velut timidum atque iners animal metu oblituit, ille sibi non vivit, sed, quod est turpissimum, ventri, somno, libidini. Non continuo sibi vivit, qui nemini. Adeo tamen magna res est constantia et in proposito suo perseverantia, ut habeat auctoritatem inertia quoque pertinax. De ipsa villa nihil tibi possum certi scribere. Frontem enim non recipit, altera usque in occidentem tenet. Platanona medius rivus et a mari et ab Acherusio lacu receptus euripi modo dividit, alendis piscibus, etiam si adsidue exhauriatur, sufficiens. Sed illi,
Abbreviated transcription (Latin):
tu uelut angustũ iter dudit᷑. Erat enĩ arcenti tempestate spissum
fluctus autẽ illud ut scis. frequens & concitatus exequat: longior
tnquillitas soluit. cũ arenis que humore alligant᷑. suctus abcesit
Exconsuetudine tm̃ mea circumspite cepi: an aliquid illic intien¬
tem qd̾ michi posset bono ẽẽ. & direxi ocłos inuillom qͣ aliquando
uane fuit. In hai ille pretoriꝰ diues. uulla alia re qͣm otio notis.
consenuit. & obͥutͤũ felix habebat᷑. Nam qͥtiens aliquos amictir
afinii galli. quotiens seian odium deuide amor merserat. eque
enĩ offendisse illum qͣm amasse ꝑitulosũ fuit: exelamabant hr¬
mines. Ouatia solus scis uiuere. At ille latere sciebat: ñ uinere . ¶Iul¬
tũ antẽ inter ẽ. ittrũ uita tua otiosa sit: non ignaua. Numqͣm al¬
ter h uillam uatia uiuo p̃teribam: qͣm ut dicerem. Uatia hic situs

Expanded text:
cu velut angustum iter cluditur. Erat enim a recenti tempestate spissum. cu velut angustum iter cluditur. Erat enim a recenti tempestate spissum. Fluctus autem illud, ut scis, frequens et concitatus exaequat, longior tranquillitas solvit, cum harenis, quae umore alligantur, sucus abscessit. Ex consuetudine tamen mea circumspicere coepi, an aliquid illic invenirem, quod millimihi posset bono esse, et derexi oculos in villam, quae aliquando Vatiae fuit. In hac ille praetorius dives, nulla alia re quam otio notus, consenuit et ob hoc unum felix habebatur. Nam quotiens aliquos amicitiae Asinii Galli, quotiens Seiani odium, deinde amor merserat, aeque enim offendisse illum quam amasse periculosum fuit, exclamabant homines: " O Vatia, solus scis vivere." At ille latere sciebat, non vivere. Multum autem interest, utrum vita tua otiosa sit an ignava. Numquam aliter hanc villam Vatia vivo praeteribam, quam ut dicerem: " Vatia hic situs
Abbreviated transcription (Latin):
to. Illutm tu lauda & imitare. quẽ non piget mori eũ uruat. uiue¬
re. Que ẽ. enĩ uutus. cũ eiciaris exire: Lamen ẽ. & bic uurtꝰ. Eici¬
or quidẽ: s tanqͣm exeam. Et ideo numqͣm eicitur sapiens: quia
eici ẽ. in de expelli. unde inuitꝰ recedas. Hlichil inuitꝰ facit sapiens.
tantũ Amhulassem: qͣntum sedi. Labor ⁊ enũ: & dui ferri.
Ac nestio. an eo maior qͥa contra naturã ẽ: que pedes dedit ut ꝑ
nos ambularemꝰ. ocłos ut ꝑnos uideremꝰ. Debilitatem nob̾ in dir̃e¬
delicie. & qd̃ dui nolumiꝰ: posse desimꝰ. Mithi tamen uecessarium
etat contutt̾e corpꝰ. ut sie bilis insed̾at fautib discuteret᷑. suie u¬
se ex aliqua causa sp̃s densior erat. extenu.at illũ iactatio: qͣm pr¬
fuisse ili sensi. ideo duitiꝰ uehi ꝑseueraui. inuitante ipso lit tre. p
int̾ cumas & seruilis ueͣtiȩ uillam curuat᷑. Et hinc mari. illmcla¬

Expanded text:
to. Illum tu lauda et imitare, quem non piget mori, cum iuvet viveto. Illum tu lauda et imitare, quem non piget mori, cum iuvet vivere. Quae est enim virtus cum eiciaris exire ? Tamen est et hic virtus; eicior quidem, sed tanquam exeam. Et ideo numquam eicitur sapiens, quia eici est inde expelli, unde invitus recedas; nihil invitus facit sapiens, tantum ambulassem, quantum sedi. Labor est enim et diu ferri, ac nescio an eo maior, quia contra naturam est, quae pedes dedit, ut per nos ambularemus, oculos, ut per nos videremus. Debilitatem nobis indixedeliciae, et quod diu noluimus, posse desîmus. Mihi tamen necessarium erat concutere corpus, ut sive bilis insederat faucibus, discuteretur, sive ipse ex aliqua causa spiritus densior erat, extenuaret illum iactatio, quam profuisse mihi sensi. Ideo diutius vehi perseveravi invitante ipso litore, quod inter Cumas et Servili Vatiae villam curvatur et hinc mari, illinc la
Abbreviated transcription (Latin):
cũ anteqͣm accendit᷑ : Nosquoq & excingitim᷑. & accendim᷑. Medio
illo tp̃r: aliquid patim᷑. Utrimq uero. alta securitas ẽ. In hoc
eñ ii lucili. n fallor erramus: qd mortẽ iudicamꝰ sequi. cũ illa
& precesserit: & secutura sit. Quicqͥd ante nos fuit: mors ẽ. Quid
enĩ refert. an incipias andesinas. cũ utriusq rei. hic sit effectus
non ẽe: His & eiusmodi exhortationib tatitis scilicet. nã uerbis
locus ñ erat: alloqui me ñ desii. De inde paulatim suspiriũ il¬
lud. qd̵ ẽẽ. iam anhelitus ceꝑat: int̾ualla maiora fecit. & recarda¬
tum ẽ. Ac remansit. Nec ad huc qͣmuis desierio: exnatura fluit
spiritus. SSentiohesitationẽ quandã eius. & morã. quomodo
uolet. dũ modo ñ examimo suspirem. hoc tͥ de me re ri .e. Non
trepidabo: ad extreina iam preparatus sũ: nichil cogito de die co¬

Expanded text:
quam antequam accenditur? Nos quoque et extinguimur et accendimur; medio quam antequam accenditur? Nos quoque et extinguimur et accendimur; medio illo tempore aliquid patimur, utrimque vero alta securitas est. In hoc enim, mi Lucili, nisi fallor, erramus, quod mortem iudicamus sequi, cum illa et praecesserit et secutura sit. Quicquid ante nos fuit, mors est. Quid enim refert, non incipias an desinas, cum utriusque rei hic sit effectus, non esse ? His et eiusmodi exhortationibus, tacitis scilicet, nam verbis locus non erat, adloqui me non desii. Deinde paulatim suspirium illud, quod esse iam anhelitus coeperat, intervalla maiora fecit et retardatum est ac remansit. Nec adhuc, quamvis desierit, ex natura fluit spiritus; sentio haesitationem quandam eius et moram. Quomodo volet, dummodo non ex animo suspirem. Hoc tibi de me recipe; non trepidabo ad extrema, iam praeparatus sum, nihil cogito de die to
Abbreviated transcription (Latin):
quaie greco nomine appellẽ. nescio. Satis enĩ apre dici suspiriũ
potest. Breuis autẽ ualde. &ꝓcelle sumilis ⁊ impetus. Intia hora.
bere desiit. Quidem̃ diu exspunt: Dia copis aut incroi nora
aut ꝑicula. ꝑ me tͣnsieriuit: nullũ michi udet molestiꝰ. Quid¬
ait. Aliud enĩ quitqͥd ẽ. egrotare ẽ. hotanimã agere. Itaq me¬
dici hanc meditationẽ mortis uocant. Fatit enĩ aliquando sp̃sille.
ille quisqͥs uicisse se prͣtat. cũ uadimoniũ distulit. Ego uero: &
in ipsa susfotatione ñ desiĩ cogitationib lecis ac fortib adqͥescere.
eẽ aid qd̾ ante fuit. D quale sit. iam scio. Hoc erit pꝰ me: qd̵ an¬
te me f̾uit. Si quid in hat re torm̃ti ẽ. necesse ẽ. & fuisse anteqͣm
pddiremꝰ in lucẽ. At qui nullã sensimꝰ tc̃ uexationem. Rogo ñ
stultissimũ dicas. si quis existimet luterne penis eẽ. cũ excincta ẽ.

Expanded text:
quare Graeco nomine appellem nescio; satis enim apte dici suspirium quare Graeco nomine appellem nescio; satis enim apte dici suspirium potest. Brevis autem valde et procellae similis est impetus; intra horam fere desinit. Quis enim diu exspirat ? Omnia corporis aut incommoda aut pericula per me transierunt; nullum mihi videtur molestius. Quidni ? Aliud enim quicquid est, aegrotare est, hoc animam egerere. Itaque medici hanc " meditationem mortis " vocant. Faciet enim aliquando spiritus ille, ille, quisquis vicisse se putat, cum vadimonium distulit. Ego vero et in ipsa suffocatione non desii cogitationibus laetis ac fortibus adquiescere. on esse; id quale sit, iam scio. Hoc erit post me, quod ante me fuit. Si quid in hac re tormenti est, necesse est et fuisse, antequam prodiremus in lucem; atqui nullam sensimus tunc vexationem. Rogo, non stultissimum dicas, si quis existimet lucernae peius esse, cum extincta est,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑfuerit. s uł uos habebitis qd̃ ipsa erogauero. Lotam huc torur¬
te. meutẽ. huic asside. hanc cole. ingens intt̾uallũ inter te. & teis
fiati. Om̃s mortales euo tu ante cedes ñ multo te dũ antecedent.
Queris. qitid inter te & illos uit̾ futurũ sit. Duitiꝰ erunt. At me¬
hercules. magni artificis ẽ: clusisse torum ineriguo. Tantũ sapi¬
enti sua: qͣntũ deo oĩs etas patet. Est aliquid quo sapiens autere¬
dat dm̃. Ille nature beneficio ñ timeo: suo sapiens. Etce res mag¬
na. habere inbeuillitatẽ hominis: securitatẽ dei. Incredibilis phi¬
losopbieuis est: ad omnẽ fortuttã uim retundendã. Nullũ telũ
incorpe sedet. munita ẽ. Solida quedam defatigat. & uelut leuia
tela laro simi illudit: quedam discutit. & ineumusq qui unserat
me muasit. Quo gñe in quis: ꝓrsus mertto int̾rogas ad es nllit
nichi ignotũ ẽ. Unitamen morbo quasi assignatus s̃. quem

Expanded text:
perfuerit, sed id vos habebitis, quod ipsa reiecero. " Totam huc converperfuerit, sed id vos habebitis, quod ipsa reiecero. " Totam huc converte mentem, huic adside, hanc cole; ingens intervallum inter te et ceteros fiet. Omnes mortales multo antecedes, non multo te di antecedent. Quaeris, quid inter te et illos interfuturum sit ? Diutius erunt. At mehercules magni artificis est clusisse totum in exiguo. Tantum sapienti sua, quantum deo omnis aetas patet. Est aliquid, quo sapiens antecedat deum: ille naturae beneficio non timet, suo sapiens. Ecce res magna, habere inbecillitatem hominis, securitatem dei Incredibilis philosophiae vis est ad omnem fortuitam vim retundendam. Nullum telum in corpore eius sedet; munita est, solida. Quaedam defetigat et velut levia tela laxo sinu eludit, quaedam discutit et in eum usque, qui miserat,me invasit. " Quo genere ? " inquis. Prorsus merito interrogas; adeo nullum mihi ignotum est. Uni tamen morbo quasi adsignatus sum, quem
Abbreviated transcription (Latin):
tiet grauem. Illi te totum dedica. Dignus illa es. illa digna te est
Ite in complexũ alter alteriꝰ. omnib aliis reb tenega fortiter.
parte non ẽ. qd̵ precari philosopheris. Si eger esses: curam int̾¬
mifisses rei familiaris. & forensia tibi negoria excidissent. necqn¬
qͣm tanti putares. cui ad uocatus in remissione descenderas. toto
dĩo id ageres. ut qͣm pͥmũ morbo liberareris. Quid gͦ: Non & us
idem facis : Omnia impedĩta dimitte. & uaca bone menti. Ne¬
mo adillam ꝑuenit occupatꝰ. Exercet philosophia regnũ suum
Dat tempꝰ: non accipit. Non ÷ res subsiciua. Ordinaria ẽ. dña ẽ.
ad est. & iubet. Alexander cuidam ciuutati partẽ agroꝵ & dimidiũ
rerũ omniũ ꝓmittenti: eo inquit ꝓposito masiam ueni. ut non
id acciꝑem qd̵ dedissecis: s ut id haberetis qd̾ reliquissem. Idẽ phi¬
losophia reb omnib. Non sũ hoc tempꝰ acceptura. qd nobis su¬

Expanded text:
tiet gravem. Illi te totum dedica. Dignus illa es, illa digna te est; tiet gravem. Illi te totum dedica. Dignus illa es, illa digna te est; ite in conplexumcomplexum alter alterius. Omnibus aliis rebus te nega, fortiter, aperte. Non est quod precario philosopheris. Si aeger esses, curam intermisisses rei familiaris et forensia tibi negotia excidissent nec quemquam tanti putares, cui advocatus in remissione descenderes. Toto animo id ageres, ut quam primum morbo liberareris Quid ergo ? Non et nunc idem facies ? Omnia inpedimenta dimitte et vaca bonae menti: nemo ad illam pervenit occupatus. Exercet philosophia regnum suum; dat tempus, non accipit. Non est res subsiciva, ordinaria est; domina est, adesse iubet. Alexander cuidam civitati partem agrorum et dimidium rerum omnium promittenti "Eo," inquit, " proposito in Asiam veni, ut non id acciperem, quod dedissetis. sed ut id haberetis, quod reliquissem." Idem philosophia rebus omnibus, " Non sum hoc tempus acceptura, quod vobis su