comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
te iusticie nr̃e ex latere ira subumgit et dum zelo rectitudiuis ĩ¬
rancius mente turbat amctam quiẽtis intime salutẽ sauciat ¶Sepe gra¬
uitatem cordis / quasi subiuicta ex late triscicia sequit᷑/ ãtq õme opꝰ
nod mens bona intencõe nehoat hoc uelauue meroris obumabi
Que et nõ nũꝙͣ tanco tardius repellitur / quãto et presse menti quasi
serior fanulatur ¶ Sepe se bono opi lecicia ĩnoderata subiuingit. Cuq¬
plus mentem quã decet hylaresce̾ erigit: ab actõue boua om̃e pondias
grauitatis repellit. Quia eiuĩ eciam bene nchoancibus ẽẽ iu itiu̾e̾ lagueos
in exordio intencõis ferit neꝙ in itiue actõis incercipit dunores in fuie
laqueos tecendit / Qnẽ ganco nequius obsidet quãto solum sibi remausisse
ad deapiendum uidet. Nos namꝙ fiui suo appõitos laquẽos ꝓph̃a cõspererait

Expanded text:
tae nostrae justitiae ex latere ira subjungit, et dum zelo rectitudinis imtae nostrae justitiae ex latere ira subjungit, et dum zelo rectitudinis immoderatius mentem turbat, cunctam quietis intimae salutem sauciat. Saepe gravitatem cordis quasi subjuncta ex latere tristitia sequitur, atque omne opus, quod mens bona intentione inchoat, haec velamine moeroris obverberat. Quae et nonnunquam tanto tardius repellitur, quanto et pressae menti quasi serior famulatur, saepe se bono operi laetitia immoderata subjungit. Cumqplus mentem quam decet hilarescere exigit, ab actione bona omne pondus gravitatis repellit. Quia enim bene inchoantibus subesse in itinere laqueos in exordio intentionis ferit, neque in itinere actionis intercipit, duriores in fine laqueos ostendit. Quem tanto nequius obsidet, quanto solum sibi remansisse ad decipiendum videtur. Hos namque fini suo laqueos appositos propheta
Abbreviated transcription (Latin):
lia ad decipiendum corda honĩn conspicit / eoꝵ desideriis aurã transitorii
fauoris apponit ut in hiis que recta faciũt/ ad appetenda mnia tortitũ¬
diue incencõĩs iuelmentur. Unde recte sub iude sp̃e de una quaq aĩa¬
laqueo misere intencõis capta Per ꝓpham̃ dictur facti siunt hostes eiꝰ
ui cupite / ac si aꝑte dicẽtur. Cum bonũ opus non bona intentõe sumit᷑
.Hiue adu̾santes fp̃s / ab ip̃o cogitatõis exordio pͥncipant᷑. Tantoq eaui
pleuiꝰ possident/ quanto et ꝑ iuicium dũãnces tenent ¶Cum uõ intencõ
nem uiciare non p̃ualet in uia positos laquers tegit ut in eo quõd bene
laus humana obiũat mentem oꝑancis m̃uitat. Qͥue  ꝙͣuis quesita nõ
fuerat / oblata tñ delectat/ Cuno delectatõe dum mens bene opantis re¬
soluitur / ab om̃i intencõis intrme uigore dissipatur/ Sepe se bene iucho

Expanded text:
facilia ad decipfacilia ad decipfavoris apponit, ut in his, quae faciunt recta, ad appetenda ima, tortitudine intentionis inclinentur. Unde recte sub Judaeae specie, de unaquaque alaqueo miserae intentionis capta per Jeremiam dicitur: Facti sunt hostes ejus in capite . Ac si aperte diceretur: Cum bonum opus non bona intentione sumitur, huic adversantes spiritus ab ipso cogitationis exordio principantur; tantoque eam plenius pnem vitiare non praevalent, in via positos laqueos tegunt, ut in eo, quod bene at, mentem operantis immutat, quae quamvis quaesita non fuerat, tamen oblata delectat: cujus delectatione cum mens bene operantis resolvitur, ab omni intentionis intimae vigore dissipatur. Saepe se bene inchoa
Abbreviated transcription (Latin):
quus hostis mod̾is iusequitur ut uid hoc quod rectũ coram hoĩb
ritur in eterui iudicis conspectu uicietur ¶Aliquando enĩ in bõno.
incencõem polluit ut om̃e quod̾ in accõe sequitur eo purum mũdũq nõ
exeat / qͦ hoc ab origine ꝑturbat ¶liquando uoͣ incencõem boni operis
uiciare nõ p̃ualet sed in ip̃a accõne se quasi in itiue̾ opponit ut cum per
positum mentis secarior quisq egreditur subiũcto latentꝰ uicio qu
insidiis ꝑimaturs aliquando aut nec incentõem uiciat nec in itiue̾ supplen¬
tat sed opus bonũ in fiue actõis illa queat/ Quãtoq uel a domo cordis/ uł¬
itiuere oꝑis longius recessisse se sinuilat Canto ad decpiendũ be
ctionis terum ascucius expectat. Et quo in cautum quẽq quasi rece¬
dendo reddiderit eo illum repentino non nũꝙͣ uuluere durius in sana¬
liusq trãffigit ¶ Intentoem quippe in bouo oꝑe polluit quia cuns

Expanded text:
quus hostis insequitur, ut videlicet hoc, quod rectum coram hominibus agitur, in interni judicis conspectu vitietur. Aliquando namque in bono opere intentionem polluit, ut omne, quod in actione sequitur, eo purum mundumque non exeat, quo hoc ab origine perturbat. Aliquando vero intentionem boni operis vitiare non praevalet, sed in ipsa actione se quasi in itinere opponit; ut cum per propositum mentis securior quisque egreditur, subjuncto latenter vitio, quasi ex insidiis perimatur. Aliquando vero nec intentionem vitiat, nec in itinere supplantat, sed opus bonum in fine actionis illaqueat; quantoque vel a domo cordis, veitinere operis longius recessisse se simulat, tanto ad decipiendum bonae actionis terminum astutius exspectat; et quo incautum quemque quasi recedendo reddiderit, eo illum repentino nonnunquam vulnere durius insanabiliusque transfigit. 51. Intentionem quippe in bono opere polluit, quia cum
Abbreviated transcription (Latin):
tãtur aũt ut diubrosuis est ꝑmotꝰ ad honorem in suphia
extollitur ⁊ in iactaciam effrenat᷑ nec curat prodesse sed
Pnores dedignantur amioos notos ignorãt extrancos amat
conutes cõtempuit antrquos nultum auertit iusum extollit
cenuice eruit fastum ostendit grandia loquit᷑ sulluma mue¬
oitut᷑ subesse nor patitur pesse mollitur subditis hoi

Expanded text:
tatim autem ut ambitiosus est promptus ad honorem, in superbiam extollitur, et in jactantiam effrenatur, nec curat prodesse, sedPriores dedignatur amicos, notos ignorat hesternos, comites contemnit antiquos, vultum avertit, visum extollit, cervicem erigit, fastum ostendit, grandia loquitur, sublimia meditatur. Subesse non patitur, praeesse molitur, praelatis i
Abbreviated transcription (Latin):
in amoͬtione neccessario cõuruxit ut siplicitatẽ columbe astucia serpẽ¬
is iustxueret et rursum serpentis astuciam / columbe simplicitas
solumodo sed eciam in igne patefect p̃er columbam quippe simplicitas
P ignem uo relus indicatur ¶ Iñ columba gͦ et in igne ostenditur quia
quiq ilło pleni sunt sic mansuetudini suplicatis inseruiunt ut ꝯtra
culpas de linquenaũ eciã zelo rectitudinis accendantur Dausquis eternã-
pere rectus fide Simiplex in bois que inferius ꝑagit Rectus in
que in intimis sentit ¶Suat namq nõuulli qui in bonis que faciunt sĩ¬
plices non suit dum̃ non in hiis retributõem interius sed exterius fauo¬
res querunt sunde ꝑ quenidam sapientẽ dicitur de pcc̃ori terram in¬
gredienti duab uis. Duabus quippe biis pcc̃or t̾ram ingreditur quando¬
⁊ dei est quod oꝑe exhibet / ⁊ nuudi quod̾ ꝑ cogitatõnem querit

Expanded text:
in admonitione conjunxit; ut et simplicitatem columbae astutia serpentis instrueret, et rursum serpentis astutiam columbae simplicitas solummodo, sed etiam in igne patefecit . Per columbam quippe simplicitas, per ignem vero zelus indicatur. In columba igitur, et in igne ostenditur : quia quicunque illo pleni sunt, sic mansuetudini simplicitatis inserviunt, ut contra culpas delinquentium etiam zelo rectitudinis accendantur. Sequitur: opere, rectus fide; simplex in bonis quae inferius peragit, rectus in summis quae in intimis sentit. Sunt namque nonnulli qui in bonis quae faciunt simplices non sunt, dum non in his retributionem interius, sed exterius favorem quaerunt. Unde bene per quemdam sapientem dicitur: Vae peccatori terram ingredienti duabuet Dei est quod opere exhibet, et mundi quod per cogitationem quaerit
Abbreviated transcription (Latin):
Onnilli namq ita sunt simplices ut rectum quid sit ignorant
Sed̾ eo/ uere simplicitatis innocenciam deserunt quo ad uirtutem rectitũ¬
as/ non assurgunt Omia dum cauti esse per rectitudinẽ nesaũt
quaꝙͣ innocentẽs ꝑsistere/ ꝑ simplicitate possunt Hine est ꝙ paulus
discipulos ãmouẽt dicens uolo uos sapientes esse in bouo sumplices aut¬

Expanded text:
onnulli namque ita sunt simplices, ut rectum quid sit ignorent. Sed eo verae simplicitatis innocentiam deserunt, quo ad virtutem rectitudinis non assurgunt; quia dum cauti esse per rectitudinem nesciunt, nequaquam innocentes persistere per simplicitatem possunt. Hinc est quod Paulus discipulos admo
Abbreviated transcription (Latin):
ppuchacux ad suuuũ statũ cure suborescunt sollicitũdines e¬
niulant᷑ ¶ Oetendiuitur ieiunia iugilie ꝓduciuitur ꝓ quibus
natura corrũpit sp̃s infirniat᷑ coxrũpitur sompnus auuctitur
ens diuũdiat Dies suos sed nuserabilem uitã nuiẜabiliori fine
conelitoit ¶ Derũ est illud poeticũ Ĩn se magna riuint sũmus¬
q negatum est stare diu tollunt᷑ in altum ut lapsu gramiorerũat
Derius est aũt̃ illud ꝑpheticum uidi nupiũ suꝑ exaliatũ ⁊ eleua¬
tum sicut cedros libaui transii ⁊ eco non erat quesiui ⁊ nõ est

Expanded text:
hatur ad summum. Statim cure succrescunt, sollicitudines cumulantur, exstenduntur ieiunia, vigilie producuntur. Ex quibus natura corrumpitur, spiritus infirmatur, corrumpitur sompnus, amittitur ens, non dimidiat dies suos, sed miserabilem vitam miserabiliori fine concludit. 2 Verum est illud poeticum: In se magna ruunt, summisque negatum est stare diu tolluntur in altum ut lapsu graviore ruant». Verius est autem illud propheticum: «Vidi impium superexaltatum et elevatum sicut cedros Libani; transivi et ecce non er
Abbreviated transcription (French):
ne quicia plem nudia et honuadis contentoe dolo malignitate
Sufurratores detractores deo odibiles cõcumeliosi supb̃i elati ius¬
tores maloꝵ parencibus non obedientes iusipientes incõpositi
iste repletus habundat beretitis ⁊ scismaticis ꝓfidis tyrannus
sy moniacis ypocritis ambitosis ⁊ cupidis iuptoribus ⁊ p̃donib
molentis ⁊ exactorib u sucaris ⁊ falsariis nupiis ⁊ sac̾cilegis ꝓde¬
torib ⁊ mendatib adultorib ⁊ fallacibus gaxulis ⁊ uersũtis
gulosis et ebriosis adułteris ⁊ incestuosis mollibus ⁊ iniudis
ougris ⁊ neglicentib uanis et ꝓdugis impetuosis ⁊ iracu
impacientibus ⁊ incõstantib ueneficis ⁊ augurib puiris et
execratis p̃sumptuosis ⁊ arrogantib incrudelib ⁊ despatis de¬

Expanded text:
quitia, pleni invidia, homicidiis, contentione, dolo, malignitate, susurrones, detractores, Deo odibiles, contumeliosi, superbi, elati, inventores malorum, parentibus non obedientes, insipientes, incompositi,iste repletus habundat hereticis et scismaticis, perfidis et tyrannis, simoniacis et ypocritis, ambitiosis et cupidis, raptoribus et predonibus, violentis et exactoribus, usurariis et falsariis, impiis et sacrilegis, proditoribus et mendacibus, adulatoribus et fallacibus, garrulis et versutis, gulosis et ebriosis, adulteris et incestuosis, mollibus et immundis, pigris et negligentibus, vanis et prodigis, impetuosis et iracundis, impatientibus et inconstantibus, veneficis et auguribus, periuris et execratis, presumptuosis et arrogantibus, incredulis et desperatis, de
Abbreviated transcription (Latin):
Euni tume est muilla que facienda sunt bona p̃terire/. uude ꝓ salomonĩ
dicitur qui deuni truet nchil negligit Bed quia nõmilli sic bona quedã
faciũt ut tam̃ a quibusdam molis nime suspendancur bene postꝗͣ beatus¬
Iob times deui dicit᷑ recedere quoq a malo pibetur Scriptiun quippe est de¬
elia a malo ⁊ fac bonũ. Neq emĩ bona deo accepta sunt que ance dei oclos
masoꝵ amixtione maculantur. Hinc nauiq ꝑ salononẽ diat᷑ qui in uno
offendit multa bona ꝑdet. Huic Iacobus attestatur diceus quicuq totam
legem seruauit̾ offendat aũt in uno factus est oũm reus. hiie paulus ait
plicitatis sue et rectitudinis uias / a timore ichoat / s cnxitate ꝯsũmat cu¬
tũc/ est a malo fuuditus recede̾ aun ex araore dei ceꝑit/iam nolle peccare
Cum uero tuuore adhue bona agit a malo perrtus non recedit / quia eo ip̃o
peccat / quo peccare uellet si multe potuisset

Expanded text:
eum timere est nulla, quae facienda sunt bona praeterire. Unde per Salomonem dicitur: Qui Deum timet, nihil negligit . Sed quia nonnulli sic bona quaedam faciunt, ut tamen a quibusdam malis minime suspendantur, bene postquam timens Deum dicitur, recedens quoque a malo perhibetur. Scriptum quippe est: Declina a malo, et fac bonum . Neque enim bona Deo accepta sunt, 19 quae ante ejus oculos malorum admistione maculantur. Hinc namque per Salomonem dicitur: Qui in uno offenderit, multa bona perdet . Hinc Jacobus attestatur dicens: Quicunque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus . Hinc Paulus aiplicitatis suae et rectitudinis vias a timore inchoat. Cui tunc est funditus a malo recedere, cum ex amore Dei coeperit jam nolle peccare. Qui vero timore bona agit, a malo penitus non recessit, quia eo ipso peccat quo peccare vellet, si multae si
Abbreviated transcription (Latin):
iniquitutibus subsequẽs fauet affectus ⁊ nulla contrarietas impedit in¬
hoc quod mens pusa concepit. Nam sepe prauoꝵ hom duu tardant᷑
uota nutant᷑ ⁊ dum difficultatẽ ꝑfcois sentiũt reatũ male actorus
agnosauit Et quibus pͥus inuitis contradicit uolentes postinddum
pructit ⁊ unde suꝑboꝵ nequiciã ꝑficit᷑ inde huiliũ longariuuitus consu¬
matur

Expanded text:
iniquitatibus subsequens favet effectus, et nulla contrarietas impedit quod mens perversa conceperit. Nam saepe pravorum hominum dum tardantur vota, mutantur; et dum difficultatem perfectionis sentiunt, reatum malae actionis agnoscunt; et quibus prius invitis contradicitur, volentes postmodum permittit, et unde superborum nequitia perficitur, inde humilium longanimitas consummatur
Abbreviated transcription (Latin):
Quia nõ ea que uerbis suade̾ nõ ualent excorquere nõ uũꝙ et effre¬
in nobis noce Calmupinacoris uticur Ouisquis nõ peccatũ suadens
et iã terrere nos appetit iã contra nos brachio tyramicds seuit Sed
nuit qd contra p̃cepta condicoris excrescuit. Eteruitatis quippe p̃¬
nua pstolances uires ex adu̾sitatibus suiũt quia crescence ꝑugna
dui q̃uit adũsitace proficiũt sicut igius fłatu p̃iuitur ut trestat¬
et unde q̃i extiugui ceruit̾ inde roboratur In oo naniq oftendinus quã¬
ta ad deu cupiditate flaguuiꝰ si nõ solum ad eũ per tranquilla et mollis
ciũt iñ contra uitã inuocenciũ ext̾ius conualescũt Tautoq illos incĩa
serũtis a se fonis eicit quãto eos contra suos temporalr quod uolũt pos¬
se pinctit. Qiusquis itaq bouoꝵ uitã psequit᷑ tunc peiore ultione damp¬
nat᷑ cũ nulla ei adu̾sitate resistit᷑ Et tuuo fortioris ire piculis subiacet

Expanded text:
Quia vero ea quae verbis suadere non valent extorquere nonnunquam etiam effrein nobis voce calumniatoris utitur; quisquis vero peccatum suadens etiam terrere nos appetit, jam contra nos brachio tyrannidis saevit. nunt quod contra praecepta conditoris excrescunt. Aeternitatis quippe praemia praestolantes vires ex adversitatibus sumunt, quia crescente pugna ur, adversitate proficiunt, sicut ignis flatu premitur ut crescatet unde quasi exstingui cernitur, inde roboratur. In eo namque ostendimus quanta ad Deum cupiditate flagramus, si non solum ad eum per tranquilla et mollia,  contra vitam innocentium exterius convalescunt, tantoque illos intima veritas a se foras ejicit, quanto eos contra suos temporaliter quod volunt, posse permittit. Quisquis itaque bonorum vitam persequitur, tunc pejore ultione damnatur, cum nulla ei adversitate resistitur; et tunc fortioris irae periculis subjacet,
Abbreviated transcription (Latin):
tĩora bona raꝑũt sed etiã qui malis suis moribus ⁊ uite reprobe
exemplo int̾ua nr̃a dissipare contendunt. Ill̃i uamq ea que nobis extra
sunt inuade̾ amibiuĩt isci nos p̃dare int̾ius querunt Illi amore reꝵ isti
nõ cessant õdio seuire iuirtutũ Illi inuidẽt quod habenius isti quod iu¬
nimꝰ illi ostendũt rapere bona excidra que placẽt isti sacagunt iutĩo¬
ra bona dissipare q displicẽt. Quãto igitur moꝵ nica a reꝵ distat sub¬
stancia tanto gramor culiuupiator est qui male inuẽdo iũ nr̃is infert
moribus ꝙͣ qui uiolenter oppͥmendo dauipna ingit rebus Grauẽ igr̃

Expanded text:
iora bona rapiunt, sed etiam qui malis suis moribus, et vitae reprobae exemplo interna nostra dissipare contendunt. Illi namque ea quae nobis extra sunt invadere ambiunt, isti vero nos praedari interius quaerunt. Illi amore rerum, isti non cessant odio saevire virtutum. Illi invident quod habemus, isti quod vivimus. Illi student rapere bona exteriora, quia placent; isti satagunt interiora bona dissipare, quia displicent. Quanto igitur morum vita a rerum distat substantia, tanto gravior calumniator est qui male videndo vim nostris infert moribus, quam qui violenter opprimendo damna ingerit rebus. Nihil iste
Abbreviated transcription (Latin):
ena iicia corrige semet ip̃m prius debet solerter intueri. ne dui
alioꝵ culpas ulciscitur ip̃e ulascendi furore superẽt᷑ Plerũq eñi mentẽ
sub obtentu iusticie ire nuanitas uastat ⁊ dum quasi seuĩt zelo reccicu¬
diuis rabĩe explet furoris. Iustoq fucẽ se estuuat quioquid ira nequiter
dictat. unde ⁊ mõdum sepe ulciscendi trausgredit᷑ quia mensura iusticĩe
nõ freuat᷑ dignũ quippe est ut cum aliena corngimꝰ prius nr̃a me¬
ciam̃. ut prius mens a sua acc̃esione deferueat. Prius in tra semet¬
ip̃am zeli sui impetũ tranquillitate componat ne si ad aĩaduertende
nicia ab rupco furore trahim peccatũ corngendo peccenius Et qui
culpam diuditando insequim ⁊ nuoderate feriendo fucianius. Non aũt
iã correptio deliquentis sed magis opp̃ssio sequit᷑ si in ultione ira
ultͣ quã culpa metur excenditur In correpcõe quippe uicioꝵ subẽe
menti debet iracundia nõ p̃esse ut executõem iusticie nõ dominando

Expanded text:
ena vitia corrigi semetipsum prius debet solerter intueri, ne dum aliorum culpas ulciscitur, ipse ulciscendi furore superetur. Plerumque enim mentem sub obtentu justitiae irae immanitas vastat, et dum quasi saevit zelo rectitudinis, rabiem explet furoris, justeque se facere aestimat, quidquid ira nequiter dictat. Unde et modum saepe ulciscendi transgreditur, quia mensura justitiae non frenatur. Dignum quippe est ut cum aliena corrigimus prius nostra metiamur, ut prius mens a sua accensione deferveat, prius intra semetipsam zeli sui impetum tranquilla aequitate componat, ne si ad animadvertenda vitia abrupto furore trahimur, peccatum corrigendo peccemus, et qui culpam dijudicando insequimur, immoderate feriendo faciamus. Non autem jam correctio delinquentis, sed magis oppressio sequitur, si in ultione ira ultra quam culpa meretur extenditur. In correptione quippe vitiorum subesse menti debet iracundia, non praeesse, ut exsecutionem justitiae non dominando
Abbreviated transcription (Latin):
corda Rectoꝵ mi nus amori sunt soliꝰ creatoris intenta Alau diuni
multa in hc uita appetũt in inuuiueras cogitatões disꝑgunt᷑. Et cũ
subito subdicoꝵ culpas reꝑiuut diggne cĩ deo eas iudicare nequeũt
qr corda sua in curis transitoriis sꝑsa ad districtõius culiuen bolige
repente nõ possunt Cõmoti gͦ. tanco nũꝰ ad ulciscenda ꝑcc̃a libram
equitatis inuetuit quanco eam in tranquillitatis sue tpre non requi

Expanded text:
creatoris intenta. Nam dum multa in hac vita appetunt, innumeris cogitationibus disperguntur; et cum subito subditorum culpas reperiunt, digne cum Deo eas judicare nequeunt, quia corda sua in curis transitoriis sparsa ad districtionis culmen colligere repente non possunt. Commoti ergo tanto minus ad ulciscenda peccata libram aequitatis inveniunt, quanto eam tranq
Abbreviated transcription (Latin):
nobis adherent statum nr̃e satagit menitis iucliuare ¶Cum enĩ cor urm
sua ꝑsuasione / non surruit ad huc nimirum ꝑ liuguas adherenciũ repit
ħuis enĩ scriptũ est / a filiis tuis eͣtͣ aͤ domesticis tuis actende shinc ꝑ ꝓpbam
dicit᷑ unusquisq se a proximo suo custõdiat et in oñi fr̃e suo non habeat
fiduciamshuic rursum scriptũ est Iniia honus domestici eius Hino¬
est sathañ in iob cariĩs uuluierib ad mencis nulrus ꝑuẽire non ualut
etiam ꝯuĩcte mulieris lugnaui que siuit Qui enĩ ap̃to certanue suꝑ¬
ari se doluit, de ore ꝯiugis iaculum quasi de insidiis torsit / que ꝓfecto
diceret / Adliuc tu ꝑuianes in simpliatate tua Benedie deo et morere

Expanded text:
nobis adhaerent, statum satagit nostrae mentis inclinare. Cum enim cor nostrum sua persuasione non subruit, ad hoc nimirum per linguas adhaerentium repit. Hinc enim scriptum est: A filiis tuis cave, et a domesticis tuis attende . Hinc per prophetam dicitur: Unusquisque se a proximo suo custodiat, et in omni fratre suo non habeat fiduciam . Hinc rursum scriptum est: Inimici hominis domestici ejus entis vulnus pervenire non valuit, etiam conjunctae mulieris 79 linguam quaesivit. Quia enim aperto certamine superari se doluit, de ore conjugis jaculum quasi de insidiis intorsit, quae profecto diceret: Adhuc permanes in simplicitate tua? Benedic Deo, et morer
Abbreviated transcription (Latin):
nequaꝙͣ secum reꝵ corporaluim inubras trahunt uel fortasse tractas
mauui discretõis abigñt si in arcũscriptũ lumien inde̾ cupientes totas
circũscrpcõius sue ymagines depͥuũt et in eo quod suꝑ se contiuge̾ appe

Expanded text:
nequaquam secum rerum corporalium umbras trahunt: vel fortasse tractas, nequaquam secum rerum corporalium umbras trahunt: vel fortasse tractas, manu discretionis abigunt, si incircumscriptum lumen videre cupientes, cunctas circumscriptionis suae imag
Abbreviated transcription (Latin):
ris/ que haue dum a niudo extrahit in alta suscollie. Pxius gͦ discuciat se
sũma inquirẽs diligencia si diligens timet si nouit incognica aut amĩado
cõphendere aut non cõpheusa timendo uenerari. In cõtemplatonẽ ⁊ emm
si auor mentẽ non excitat teporis sui torpor obscuratuꝵ Prius igͣ mẽs
tergenda est ⁊ tũc ad aciem contemplacoĩs erigenda. unde et au lex ac¬
cpitur ppls a monte phibet᷑ ut uid qui in infirmis adhuo mentib ter¬
rena desiderãt/ considerare subliuua non p̃sumãt ubi ⁊ recte dicit᷑. Si besa¬
a tetugit moutẽ lapidubit᷑. Bescia ⁊ em̃ montẽ cangit. am mens iratõna¬
bilib desideriis subdita ad concemꝑplatõis alta se engit. Scd lapidibus per¬
cutit᷑ quia sũma non sustinos ip̃is suꝑui pondis ictibus necat᷑. Ou igõ
culiuen app̃hende ꝑfectõis initũt᷑ cum contemplacõis arce tenẽ desiderãt
pͥus se in campo oꝑis ꝑ ex̾ciaũ probent ut solliate sciãt si nulla iam ma¬

Expanded text:
ris, quae hanc dum a mundo extrahit, in alta sustollit. Prius ergo discutiat, si summa inquirens diligit, si diligens timet, si novit incognita aut amando comprehendere, aut non comprehensa timendo venerari. In contemplatione etenim mentem si amor non excitat, teporis sui torpor obscurat; si timor tergenda est, et tunc ad aciem contemplationis erigenda. Unde et cum lex accipitur, populus a monte prohibetur, ut videlicet qui infirmis adhuc mentibus terrena desiderat, considerare sublimia non praesumat. Ubi recte dicitur: Si bestia tetigerit montem, lapidabitur . Bestia etenim montem tangit, cum mens irrationabilibcutitur, quia summa non sustinens, ipsis superni ponderis ictibus necatur. Qui ergo culmen apprehendere perfectionis nituntur, contemplationis arcem tenere desiderant, prius se in campo operis per exercitium probent, ut sollicite sciant, si nulla jam ma
Abbreviated transcription (Latin):
Ouasi int̾poĩta macĩa iiis eoꝵ obiuiat quoꝵ iuirũ desideria pscõis
difficultas nupungat hoꝵ psdo amime amatores suos querunt et
uueiunt dum sequendo malignos sꝑ̃s nequaꝙ eas quas appet
hiuꝰ scłi uoluptates apphendunt. Bene aũt subditur ꝙ ex ip̃a difficul¬
tate mox dicat uadam ⁊ reutar ad uirũ meũ priorem quia melius
erat tue magis ꝙ̃ nũc Prior quippe uir dñs est quia castar
illi cum Priori uiro melius fuit. Eos gͦ quos uoluntas praua per¬
ꝓsꝑa cũ desiderant᷑ inuiustã quia difficilius malum corricitur quod

Expanded text:
um nimirum desideria perfectionis difficultas impugnat. Horum profecto animae amatores suos quaerunt, et non inveniunt, dum sequendo malignos spiritus, nequaquam eas quas appetunt hujus saeculi voluptates apprehendunt. Bene autem subditur quod ex ipsa difficultate mox dicat: Vadam et revertar ad virum meum prmihi erat tunc quam nunc. Prior vir Dominus est, quia castam ligit quanto illi cum priore viro melius fuit. 4. Quos voluntas prava perprospera, cum desiderantur injusta. Quia difficilius malum corrigitur, quod
Abbreviated transcription (Latin):
cutes se agr̃ estmat subintrancia uicia nescientem necãt ¶ Eota itaq uir¬
tute mumendus est oditus menti nequaudo eam iisidiantes hostes peuetut
foramie neglette cogitatõis/. Hine salomoi aitsom̃i custodia serua cor
ut suio ope / ab intentoiis origine pensentus ne ex malo ortu prode¬
ant etiã si recta sunt que os teptant.¬

Expanded text:
rtutes se agere existimat, subintrantia vitia nescientem necant. Tota igitur virrtutes se agere existimat, subintrantia vitia nescientem necant. Tota igitur virtute muniendus est aditus mentis, ne quando eam insidiantes hostes penetrent foramiut summopere ab intentionis origine pensemus, ne ex malo ortu prodeant, etiam si recta sunt quae ostentant
Abbreviated transcription (Latin):
On numꝙͣ namq in ip̃is boĩis que aginus ad deterius ꝓpin¬
quamus / quia dum leticiã menti pariunt quadam securitatem
gignunt Dumq meus secura redditur in torꝑore laxatur Nõ nuꝙ̃ no
asiquantusa esacõne nos polluunt /⁊ tanto deiectores apud deum facuit
quanto apud̃ nostnet ipõs nos tinndiores reddint Unde noce est post
uuirtutum sensum intentõnem cordis dirigr̃ ⁊ om̃e quod̾ agitur distrrita
retrattõis discussione mudare/ ne bona estiment᷑ que mala sunt ne sal¬
tem ueraciter bona putent᷑ sufficiencia cum ꝑsta non su ¶Dic em̃ tnes
plerũq decipitur ut aut qualitate mali aut boni quantitate fallat᷑
ea que ꝓstontari in nobismet ip̃is plemus intimꝰ Sepe meliu onterdo
ꝙͣ inue stigando penetmus. Cum em̃ iuens ꝑo quadam cõpientouis
huisse tostatur hisbosoch quippe uir confusioius diacur dix autei co¬
susiouuis est qui forti muentis cuscodia miritus non est Quia dũ au¬

Expanded text:
amque ipsis bonis quae agimus ad deterius propinquamus; quia dum laetitiam menti pariunt, quamdam etiam securitatem gignunt; dumque mens secura redditur, in torporem laxatur. Nonnunquam vero aliquantula elatione nos polluunt; et tanto dejectiores apud Deum faciunt, quanto apud nosmetipsos tumidiores reddunt. Unde bene virtutum sensum, intentionem cordis dirigere, et omne quod agitur, districta retractationis discussione mundare; ne bona aestimentur quae mala sunt; ne saltem veraciter bona putentur sufficientia, cum perfecta non sunt. Sic enim mens plerumque decipitur, ut aut qualitate mali, aut boni quantitate fallaturea quae perscrutari in nobismetipsis plenius nitimur, saepe verius orando quam investigando penetramus. Cum enim mens per quamdam compunctionis is nudatur. Hisboseth quippe Vir confusionis dicitur; vir autem confusionis est, qui forti mentis custodia munitus non est: quia dum vi
Abbreviated transcription (Latin):
uee iusticiam iuste redditis que uisi uenit nõ ꝓueit nec
expense ꝙͣ fruus sinẽ Dud̃ autem illi poteritis in di¬
stricto iudicio respondere qui precipit¬

Expanded text:
ec iustitiam iuste redditis, quia nisi venit, non provenit, nec sententie. Quid autem illi poteritis in districto iudicio respondere, qui precipi
Abbreviated transcription (Latin):
debenius metuẽ ꝙ̃ rebus irracõnabilib defendendis iihiare. Illa namq
nõ rapta morientes anictimꝰ cũ illis uõ ⁊ nue conditõis ordine ⁊ si
corrigi studeãt post pceptõem niuuis unũ sumꝰ Qiuis aũt nesciat quia
nuiꝰ ẽa quibus utim ⁊ plus debenius amare quõd sumꝰ Qua in re illud

Expanded text:
debemus metuere, quam rebus irrationabilibus defendendis inhiare. Ista namque etiam debemus metuere, quam rebus irrationabilibus defendendis inhiare. Ista namque etiam non rapta morientes amittimus, cum illis vero et nunc conditionis ordine, etsi corrigi studeant, post perceptionem muneris unum sumus. Quis autem nesciat quia minus ea quibus utimur, et plus debemus ama
Abbreviated transcription (Latin):
mor iũs amoris. Nam quanto magis quisq terrena diligit
Ranco pͥuari eis uehemenciꝰ pcimescit Qͣa enũ mence in hoc mũdo
aliquid possidemꝰ non docem iũsi cum amictimꝰ. Siune dolore nauiq ami¬
tur quicquid siue auiore possidet᷑ Que nõ ardentꝭ diligniiꝰ hĩta gra¬
iuter suspiramus ablata. Ouis aũt nesciat qr nr̃is usibus res terienas
ondidit suis autẽ aĩas horm creauit. plus gͦ deo se amare cõun
qui neglectis hiis que eius sunt pp̾a tuet᷑. Perfectus ig̃r xpianus quo
modõ debet res terrenos iurgando defende̾ quas nõ p̃cipitur posside re
taq cuuꝰ res ppͥas arictimꝰ si psc̃e deũ sequimꝰ in huiꝰ uite iti
magno onẽ liberati sumꝰ. Cum nõ curam reꝵ eiusdem nobis itineris
necatas imponit quidtĩ dum eas rapĩt solũ modo telerandi sunt qudãi
nõ ẜuata caritatẽ piohibendi. Non tantũ sola cura ne nr̃a subtrahat
sed ne rapientes nõ sua senet ip̃os pdat.Plus quippe ip̃is mptoribus

Expanded text:
magis terrena diligunt, tanto privari eis vehementius pertimescunt. Quia enim mente in hoc mundo aliquid possidemus, non docemur nisi cum amittimus: sine dolore namque amittitur, quod sine amore possidetur. Quae vero ardenter diligimus habita, graviter suspiramus ablata. Quis autem nesciat quia nostris usibus res terrenas Dominus condidit, suis vero animas hominum creavit? Plus ergo Deo se amare convincitur qui neglectis his quae ejus sunt propria tuetur. Pmodo debet res terrenas jurgando defendere, quas nunc praecipitur non possidere? Itaque cum res proprias amittimus, si perfecte Deum sequimur, in hujus vitae itinere a magno onere levigati sumus. Cum vero curam rerum ejusdem nobis itineris necessitas imponit, quidam dum eas rapiunt, solummodo tolerandi sunt, quidam vero servata charitate prohibendi, non tamen sola cura ne nostra subtrahant, sed ne rapientes non sua semetipsos perdant. Plus quippe ipsis raptoribus
Abbreviated transcription (Latin):
Et zelo succensa prohibitiõ imrpetu inumuoderacõre discens usq ad odio¬
se turpitudiuẽ incõtemptõis erũpat. Dumq ꝓ t̾rena ie pas a corde
cum proximo scindit᷑ liquido aꝑparet quia plus res ꝙ̃ proxinuis ania¬
cue. Si eiũ caritatis iuscã etia circa raptorẽ proxinũ nõ habenius
nosiuet ip̃os penis ip̃o raptore ꝑsequimꝰ Graiiꝰq nos ꝙ̃ alter pocãt
deuascam quia dilcõis bonũ sponte deserentes a nob̾is ip̃is intꝰ est qd̃
auuctunꝰ qui ab illo sola extiora ꝑdelam

Expanded text:
immoderatiore distensa, usque ad odiosae turpitudinem contentionis erumpat. Dumque pro terrena re pax a corde cum proximo scinditur, liquido apparet quia plus res quam proximus amatur. Si enim charitatis viscera etiam circa raptorem proximum non habemus, nosmetipsos pejus ipso raptore persequimur, graviusque nos quam alter poterat devastamus, quia dilectionis bonum sponte deserentes, a nobisipsis intus est quod amittimus qui ab illo sola exteriora perdebam
Abbreviated transcription (Latin):
te Cc̃ori non fuuit alciores illo in paradiso dei abientes non equa¬
uerunt assĩuitatem eius plantaui nõ fu̾it equales frondibus illiꝰ
eius qm̃ speciosum fecit eum in multis condesis frondib Ip̃e enm¬
et piectus est draco ille magnus serpens antiquus qui uocatur
dyabolus ⁊ sathanas qui seduat unũsum mudum et proiectus
est in t̾ram ⁊ augl̃i eius cum eo iuissi sunt de quo u̾tas ait ui¬
debam Sachana sicut uuligur. de celo cudentẽ Nam om̃is qui se hu¬

Expanded text:
ltiores illo in paradiso Dei; abietes non adaequaverunt summitatem ejus; platani non fuerunt aequae frondibus illiusjus, quoniam speciosum fecit eum in multis condensisque frondibus «Et proiectus est draco ille magnus, serpens antiquus, qui vocatur diabolus et sathanas, qui seducit universum orbem, et proiectus est in terram, et angeli eius cum eo missi sunt». De quo et veritas ait: «Videbam Sathanam quasi fulgur de celo cadentem». Nam «omnis qui se ex
Abbreviated transcription (Latin):
fit ut inde alcis deo iuhereat unde se a deo profuudius cecidisse suspica¬
ibat᷑. Accessus ig recessuso dei a mience nr̃a nũme cognosait᷑ quousq
roꝵ alt̾uancũ finis ignorat᷑ quia ⁊ de temptacõe incertum est utrum
ꝓbet an truadet ⁊ de donis nequaꝙͣ dẽphendit᷑ utrũ hic deẜtos renune¬
it an in uia ntriũt ut ad patria pducãt Homo gͦ ab int̾ius a¬
diis semel pulsus clausas ꝯtra se ianuas secreti spiritalis aspiciat
tatis sue dampua consideraus dicat Si uenit̾ ad me non uideb¬

Expanded text:
fit ut inde altius Deo inhaereat, unde se a Deo profundius cecidisse suspirafit ut inde altius Deo inhaereat, unde se a Deo profundius cecidisse suspirabat. Accessus igitur recessusque Dei a mente nostra minime cognoscitur, quousque rerum alternantium finis ignoratur, quia et de tentatione incertum est utrum probet an trucidet, et de donis nequaquam deprehenditur utrum hic desertos remunerent, an in via nutriant, ut ad patriam perducant. Homo ergo ab internis gaudiis semel expulsus clausas contra se januas secreti spiritalis aspiciat, tatis suae damna considera
Abbreviated transcription (Latin):
tat/ ⁊ sepe diue districtõis ira est quod gr̃am putat/. Nam plerũq gra¬
ciam escimat dõna uirtutũ ⁊ eñ de eisdem donis elatꝰ corruit/ plerũq
nelut iram metuit aduersa temptatõm ⁊ inde eisdem temptatõnib p̃s¬
sus ad uirtutũ aiscodĩa cantior surgit. Quis eĩ deo se propinquare nõ
nuen sepe mens dum de uirtutis sue secupitate resoluit᷑ insidian
uersario inopinate culpe telo ꝓforat᷑ et inde deo iuet̾uũ louge fit unde
ei ad tempus sine cautele/ cuscodia propinquauit Et qui se derelictum
se carius temptãtõnib undet inhonesta ad auiuiũ congeri et ante co¬
gitacõis ocłos nõulla iiupba ⁊ iuhonesta uersan. Et tñ cum fatigãt
ista nec suꝑant ne quaꝙͣ ꝑ pollutõem crucidant sed ꝓ huilitatem ser¬
ut ut dum iusiruiũ se auiuius in temptatõe dep̃hendit totun
ad diunuincatis adincoriũ conferat ⁊ sui fid̾uciã funditus auuttat. Siaꝵ

Expanded text:
utat, et saepe divinae districtionis ira est, quod gratiam putat. Nam plerumque gratiam aestimat dona virtutum, et tamen eisdem donis elatus corruit. Plerumque velut iram metuit adversa tentationum; et tamen, eisdem tentationibus pressus, ad virtutum custodiam cautior exsurgit. Quis enim Deo se propinquare non tamen saepe mens, dum de virtutis suae securitate resolvitur, insidiante adversario, inopinatae culpae telo perforatur; et inde a Deo in aeternum longe fit, unde ei ad tempus sine cautelae custodia propinquavit.  Vet. XI.  Et quisse carnis tentationibus videt, inhonesta ad animum congeri, et ante cogitationis oculos nonnulla improba et immunda 298 versari? Et tamen cum fatigant ista, nec superant, nequaquam per pollutionem trucidant, sed per humilitatem servant, ut infirmum se animus in tentatione deprehendens, totum se ad Divinitatis adjutorium conferat, et sui fiduciam funditus amittat; sicque
Abbreviated transcription (Latin):
se̾deat ostenderia se tanꝙ̃ sit deus que dñs iħs interfiaet spĩ oris¬
nugius ⁊ horñbilis ⁊ conuertet corda patrũ in filios ⁊ cor filior
in patres eoꝵ Cui quo ueiet enoch et ꝓphabunt diebus iuille
ducentis sexagnnta anutti saccis ⁊ cru fuuerint testamentũ
suãt bestia qũe ascendit de abisso faciet aduersus illos ⁊ niun

Expanded text:
iet spiritu orismagnus et horribilis, et convertet corda patrum in filios et cor filiorum ad patres eorum». Cum quo veniet et Enoch, «et prophetabunt diebus mille ducentis et sexaginta amicti saccis». «Et cum finierint testimonium suum, bestia que ascendet de a
Abbreviated transcription (Latin):
dit libenciꝰ quippe sacaificiũ oratõis acapit᷑ cum in conspettu mi¬
hoc eciã ꝓ aduersariis impendat. Hinc est emĩ ꝙ magr̃a ui̾tas dicit
Orace pro ꝑsequentib ⁊ calumpiuancib uobis. hie uursum ait.
Cũ stabitis ad orand dniittite si quid habetis aduersus aliquem ut
⁊ pater ur qui in celis est dimittat uobis pcc̃a ur̃a De

Expanded text:
 Libentius sacrificium orationis accipitur, cum in conspectu mihoc etiam pro adversariis impendat. Hinc est quod magistra Veritas dicit: Orate pro persequentibus et calumniantibus vos. Hinc rursum ait: Cum stabitis ad orandum, dimittite si quid habetis adversus aliquem, ut et Pater vester, qui in coelis est, dim
Abbreviated transcription (Latin):
Di cõtempius laudem. facile ⁊ iutupatoem reicies mon ideo
de bonũ extunes. Di bonus p̃dicis in alia liuguia consciam tũa
interroga Discerue te tuo nõ alieno in deo. neq exalioꝵ ser¬
mone Bed̾ ex tua te mente metire Nenio magis scire pocese¬
quis sis sicut tu qui cõscuis tibi est es Quĩd eĩ ꝓde st dum
malus es si bonus p̃diceris.¬
calum. non des aliis de te obtractandi causany¬

Expanded text:
le et vituperationem rejicies. Non ideo te bonum existimes, si bonus praediceris; in lingua aliena conscientiam tuam interroga; discerne te tuo, non alieno judicio; neque ex alieno sermone, sed ex tua te mente metire; nemo magis scire potequis sis, sicut tu, qui conscius es tibi. Quid enim prodest dum malus es, si bonus praedicerisculum, non des aliis de te obtrectandi loc
Abbreviated transcription (Latin):
git᷑ sepe desideno excitãte se curbatur et disposite ulcionis iracundiam
repellere a seuiet ip̃o non ualuit qui hane uolente dño ⁊ a ppło amod¬
uit ħuie daiuid qr prostrata plebe postiodum augłi gladium p̃c̃e cõ¬
ut prius plorans et euilans / mdis pedib filiũ fugit ⁊ quon
ppetrati facinoris ultoem ad plenũ reciꝑet ira dei nequaꝙͣ ualuit ꝓ
semet ip̃o tempare Sĩne helias ut sicut homo parũ aliquid quasi
de duũa animaduersione sentiret qui uerbo celos aꝑuit aute indi¬
gnatõem mulieris territus ꝑ deẜtum fugit Et pro semetipo iu¬
firinatuur in fornudine qui furorem dei placat aliis ꝑ interuentõem

Expanded text:
gitur, saepe desiderio se excitante turbatur, et dispositae ultionis iracundiam repellere a semetipso non valuit, qui hanc volente Domino et a populo, amovit. Hinc David quia prostrata plebe postmodum angeli gladium prece compescuit, prius plorans et ejulans nudis pedibus filium fugit, et quousque perpetrati facinoris ultionem ad plenum receperit, iram Dei nequaquam valuit pro semetipso temperare . Hinc Elias, ut sicut homo parum aliquid quasi de divina animadversione sentiret, qui verbo coelos aperuit, ante indignationem mulieris territus per desertum fugit, et pro semetipso infirmatur in formidine, qui furorem Dei placat aliis per interventionem
Abbreviated transcription (Latin):
scentis fouet. Et famulantes interis leuat quos quasi aduersantes
extius tolerat ¶Bortat gͦ contradcoem dep̃ciniciũ quã aspat ⁊ uelut
nolenti impouit quod ab ip̃o ut fiat nuperat᷑ Moysi et eiũ dicit. Di¬
uucte me ut irascat᷑ fuior meus contra eos/ ⁊ deleam eos faciauiq tẽ
uigentẽ magna. Ouid est seruo dice dnuicte me iusi depcandi aui¬
sum p̃bere. die si apte dice̾tur ⁊ Pensu quãtũ apud me ualeas ⁊ cogͦ¬
sce quia obtine poteris quicquid ꝑ ppło exoras. Qd quia hac mentẽ
agitur stati benia subĩcta testatur Cumn nõ suꝑua sese ut ita dire¬
riui ira medullitꝰ mouet hane oppositio huana non retinet uec se
utilit̾ cuiꝰ lib dep̃tatio obicit cum semel deus aliquid ab incius

Expanded text:
scentis fovet, et famulantes interius levat, quos quasi adversantes scentis fovet, et famulantes interius levat, quos quasi adversantes exterius tolerat. Portat ergo contradictionem deprecantium quam aspirat, et velut nolenti imponitur quod ab ipso ut fiat imperatur. Moysi ergo dicit: Dimitte me, ut irascatur furor meus contra eoDimitte me, nisi deprecandi ausum praebere? Ac si aperte diceretur: Pensa, quantum apud me valeas, et cognosce quia obtinere poteris quidquid pro populo exoras. Quod quia hac mente agitur, statim venia subjuncta testatur. Cum vero superna indidum se moverit, hanc oppositio humana non retinet, nec se utiliter cuiuslibet deprecatio obicit, cum semel Deus aliquid ab intimis
Abbreviated transcription (Latin):
God mirũ ualde est ꝙ ue dei nullum posse dicit᷑ resiste̾ / cum mul¬
tos iudignatõi suꝑne ad aminadusiois obiuasse eloquia diu̾ia testant᷑.
An non ire dei moyses rescitit qui pro cadente ppło ip̃m suꝑue ꝑcussioĩs
alioquin dele me de libro quẽ scripsisti san non ire dei aaron rescicit
ũ int̾ uiuẽtes ac mortuos thuribulum sũpsit atq aĩaduersio
ignẽ incensi fumo cemꝑauit Añ non fuiees ire dei restitit qui luru¬
uiances qun aliemgenis in ip̃o ooitu trucidans fuiorem suũ diue indi¬
exegit. Añ non helias ire dei rescitit qui longꝑ iam tp̃re terra areu¬
tibus demoustrat̃ s ded si subtili ⁊ hecbei iob eloquia ⁊ illoꝵ facta pen¬
samꝰ ⁊ uerum cognosciuius quia dũue ire non resticit᷑ resistit / ⁊ uerũ¬
accipiũt ut coutra imupetũ pissionis eius opponant᷑ atq ut ita dixim
cum ip̃o se erigunt contra ip̃m eosq diuina uis sibi oppouit secum qr¬
in eo quod aduersum seuientis iram foras obtinẽt intus eos gr̃a ira

Expanded text:
Mirum valde est quod irae Dei nullum posse resistere dicitur, cum multos indignationi supernae animadversionis obviasse eloquia divina testentur. An non irae Dei Moyses restitit, qui, pro cadente populo erectus, ipsum superacum inter viventes ac mortuos thuribulum sumpsit , atque animadversionis ignem incensi fumo temperavit? An non irae Dei Phinees restitit, qui luxuriantes cum alienigenis in ipso coitu trucidans, zelum suum divinae indiexegit? An non Elias irae Dei restitit, qui longe jam tempore aridae terratibus demonstratur? Sed si subtiliter et beati Job eloquia et illorum facta pensemus, et verum cognoscimus quia divinae irae non resistituraccipiunt, ut contra impetum percussionis eius opponantur, atque, ut ita dixerim, cum ipso se erigunt contra ipsum, eosque vis divina sibi opponit secum; quia
Abbreviated transcription (Latin):
paupum impensus ꝙ suis eciã subditis huiiulis ꝙ sibi adũsantibus
beingnus fuit ⁊ tamon tot flagellã suscepit ⁊ adhuc diuine districtõis¬
ium considerans cõcrenuscit Tuid nos itaq nuseri quid peccatores
dicimus si sic tuuet quid sic egit. Bene a facie diũ turbatur qui terro
rẽ maiestatis eius cordis sui obtutib ꝓponit et eius rectitudius pa¬
uore concutit᷑ dũ se reddendis ratiõib conspicit ydoneũ nõ esse si di¬
strute iudicet᷑. Berte aũt dicit᷑ ⁊ considerans eum tunore solicitor quia
diuine aĩaduersionis iñ cum nimine quisq considat᷑ mimme formi¬
dat ⁊ tanto mogis in hac uita securas est quãto a consideratõe iut̾ne
astrictõnuis alienus Semꝑ et eiũ iusti uuri ad coidis secretanũ redent¬
cuui uim occulte districtoiuis intuent᷑ Maiestatis intunie iudicio assiscunt
ut eo magis quadoq secuir suit quo hie quãdiu uiuent securi esse uoluer

Expanded text:
ndigentiis pauperum impensus, quod suis etiam subditis humilis, quod sibi adversantibus benignus fuit, et tamen tot flagella suscepit nec jam securus exstitivim considerans contremiscit. Quid nos itaque miseri, quid peccatores dicimus, si sic timet, qui sic egit? rem majestatis illius, cordis sui obtutibus proponit, et ejus rectitudinis pavore concutitur, dum se reddendi rationibus conspicit idoneum non esse, si districte judicetur. Recte autem dicitur, Et considerans eum timore sollicitor, quia divinae animadversionis vim cum minime quisque considerat, minime formidat; et tanto magis in hac vita quasi securus est, quanto a consideratione internae districtionis alienus. Semper etenim justi viri ad cordis secretarium redeunt vim occultae districtionis intuentur, majestatis intimae judicio assistunt, ut eo magis quandoque securi sint, quo hic quandiu viverent securi esse noluerunt.
Abbreviated transcription (Latin):
celestis regui retributõe ꝓmit᷑ uitate fulcitur Quia cum de deo scrip¬
tum est qui reddit unicuiq secundũ oꝑa eius illum in extremo exaĩe
iscicia et̾m indicis saluat quẽ hie eius pietas ab iiudis oꝑib libãt
Sñz nõ ad hoc suluari quisq hic iudicia manuũ suaꝵ creditur ut suis
uidica Moysi uoce dicitur Nullusq apud te ꝑ se inuocens est Suꝑna
gͦ pietas pͥus agit in nobis aliquid sine nobis ut sub sequente quoq
nr̃o lib̾o arbitrio bonũ quod iam appetunus agat nobiscum ꝙd tñ per
impensã gram in extreno iudicio ita remiunerat in nobis ac si solꝯ

Expanded text:
coelestis regni retributione promitur, veritate fulcitur, quia cum de Deo scriptum sit: Qui reddit unicuique secundum opera ejus , illum in extremo examine justitia aeterni judicis salvat, quem hic ejus pietas ab immundis operibus liberat. Sin vero ad hoc salvari quisque hic munditia manuum suarum creditur, ut suis ocentem. Unde veridica Moysis voce dicitur: Nullusque apud te per se innocens est . Superna ergo pietas prius agit in nobis aliquid sine nobis, ut, subsequente quoque nostro libero arbitrio, bonum quod jam appetimus agat nobiscum, quod tamen per impensam gratiam in extremo judicio ita remunerat in nobis, ac si solis
Abbreviated transcription (Latin):
nuit iue dolores ⁊c. O. uartus dolor est quando aĩa od huc in cos¬
pore porta uidet spus malianos ad rapiendam se ꝑatos O pocor¬
uide ubi tantus dolox est ⁊ tuuor ꝙ nuisera auia licet de arso¬
captiuicutis rẽdimat anceꝙ de coxpore exeat
De aduentu xpi

Expanded text:
is etc.». 4 Quartus dolor est, quando anima adhuc in corpore posita videt spiritus malignos ad rapiendum se paratos, ubi tantus dolor est et timor, quod misera anima, licet ecaptivitatis redimat antequam de corpore exeat. III De adventu
Abbreviated transcription (Latin):
lli siquidem .iiii. dolores pabunt in morte Primus dalbi
est angustia corporea tanca ⁊ tam grauis quanta uel qu¬
lis nec fuit nec est in pñti uita ante dissolutõem illam ꝙd in
quibusdam ⁊ si non in ouib apparet ꝑ iuno dolore seipos dl¬
quando uerus illi ⁊ pħisicales nõdi i. quando coxpus ⁊ auima¬
mentando ait in pͦ. Cirouidederunt me dolores mortes mno¬
ta araindederunt me nõ est membrũ non est artiailus in
pocosisi dolore Sienindus doloy est quando iamz pseue diffiagato con¬
por⁊suis exausto corpore unibus anina iustors liberuie a. det
tune nz moiento eccunere oñia bona oꝑa uel mala que fecit que
oĩua nduduti ante ocusos intenores ¶ Dolor iste tautus et
oitr actio ista tan caius est ꝙ aunia ꝑlinu tarbata orare qona¬
s. seaparo odisse uude dicituo ii ps. Correntes iniquitatis don¬
aurbauuit ne Nota torrentes cum iusto ipetu uenut ⁊ uident
dircian dr̃a ¶ta i morte udebit malus oĩa subito que aute fe¬

Expanded text:
li siquidem quatuor dolores patiuntur in morte. Primus dolor est angustia corporea, tanta et tam gravis quanta vel qualis nec fuit, nec est in presenti vita ante dissolutionem illam. Quod in quibusdam, etsi non in omnibus apparet, pre nimio dolore seipsos diquando nexus illi et physicales nodi inter corpus et animamentando ait: «Circumdederunt me dolores mortis». Nota: Circumdederunt me. Non est membrum, non est articulus in plicabili dolore. 2 Secundus dolor est, quando iam plene defatigato corpore et suis exhausto corpore viribus, anima multo liberius videt tunc in momento occurrere omnia opera bona vel mala que fecit, que omnia reducuntur ante oculos interiores. Dolor iste tantus, et retractio ista tam gravis est, quod anima plurimum turbata cogitur quasi seipsam odisse. Unde dicitur: «Torrentes iniquitatis conturbaverunt me». Nota: torrentes cum multo impetu veniunt et videntur diruere omnia, ita in morte videbit malus omnia subito que ante fe
Abbreviated transcription (Latin):
uicrepantib admonem ne nũdo blandiente Reducam dicia diuꝰ
nos temptãt ꝓficientes in nos iurtutes humiliant flagella diu
tioiui ptat sunentes in corde huiꝯ midõi uoluntates eradicant Per
temptancia uicia discimus quĩd de nobs simus ꝑ feriencia flagella
cognoscumis quid de hoc nũdo fugianus per illa rescrengn ner
dxtrusecus extollam̃ ꝑ ista cõpõmum ne quid iutnnsecus appetau
In hac g uita dum sunus ⁊ flagellis acteri ⁊ aliquando uicis tep¬
cari nẽccesso est Siue enũ laboribus flacelloꝵ sen in cerdanie
cognoscit Si enĩ bella desulit iurtutũ exꝑimenta nõ ꝑdent Iap¬
ncous si quidem nles est qui fortẽ se in pace gliat᷑¬

Expanded text:
crepantibus admonemur ne mundo blandiente seducamur. Vitia dum nos tentant, proficientes in nos virtutes humiliant; flagella dum tentant, surgentes in corde hujus mundi voluptates eradicant. Per tentantia vitia discimus quid de nobis simus, per ferientia flagella cognoscimus quid de hoc mundo fugiamus. Per illa restringimur, ne intrinsecus extollamur, per ista comprimimur, ne quid extrinsecus appetamus. In hac ergo vita dum sumus, et flagellis atteri, et aliquando tentari vitiis necesse est. Sive enim in laboribus flagellorum, seu in certamine cognoscit. Si enim bella desunt, 758 virtutum experimenta non prodeunt. Improvidus miles est, qui fortem se in pace gloriat