comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
et abiciam me. atq eligã te.
⁊ nͨ tibi nͨ mͥ placeam nisi dete
cibi gͦ dñe manifestus sum
quitumq sum et quo fruc
tuitͥ ꝯfitear dixi. n .n. id ago
uerbis carnis et uocib. sed u̾¬
bis anime et clamore cogita¬
tionis ꝙ̃ nouit auris tua. Gñ

Expanded text:
et abiciam me atque eligam te et abiciam me atque eligam te et nec tibi nec mihi placeam nisi de te. tibi ergo, domine, manifestus sum quicumque sim. et quo fructu tibi confitear, dixi. neque id ago uerbis carnis et uocibus, sed uerbis animae et clamore cogitationis, quem nouit auris tua. cum
Abbreviated transcription (Latin):
dominis meis quib ⁊ corde ⁊
uote ⁊ lris seruio. ut qͦt qͦt ħ
leg̾int mnemin̾ĩt ad altare
tuũ monite famule tue cũ pa
hac luce transitoria et fr̃m
meoꝵ sb̃ te pr̃e in mr̃e cacho¬
lica et ciuiũ meoꝵ in et̾na ie¬
rusalẽ cui suspirat ꝑegͥnatio
pͥp tui ab exitu us ad reditũ ut
ꝙ ame illa poposcit ext̾mũ
uirtus anime mee ĩtra ineã
et coapta tibi ut habeas et
possideas sñ macula et ruga
het ẽ mea spes. et id̾o loquor.
et in easpe gaudeo qñ sanũ
gandeo. Cet̾a u̾o inte hiuͦꝰ tãto
mirani flenda qñto magͣ flet̾
⁊ canto magis flenda qñto mi¬
nus fletur in eis. ecce .n. u̾ita¬
tem dilexisti qm̃ qui fecit eã
uenit ad lucẽ. uolo eã fac̾e in
corde meo corãte in ꝯfessione
instilo aũt meo coram multis
testib. et tͥ quidem dñe cinꝰ ocłis
nuda ẽ abissus humane ꝯscĩe
refulges ⁊ plates et amaris ⁊
de sideraris ut erubescã deme.

Expanded text:
dominis meis, quibus et corde et dominis meis, quibus et corde et uoce et litteris seruio, ut quotquot hoc legerint, meminerint ad altare tuum Monnicae, famulae tuae, cum Pathac luce transitoria et fratrum meorum sub te patre in matre catholica et ciuium meorum in aeterna Hierusalem, cui suspirat peregrinatio populi tui ab exitu usque ad reditum, ut quod a me illa poposcit extremum uirtus animae meae, intra in eam et coapta tibi, ut habeas et possideas sine macula et ruga. haec est mea spes, ideo loquor et in ea spe gaudeo, quando sanum gaudeo. cetera uero uitae huius tanto minus flenda, quanto magis fletur, et tanto magis flenda, quanto minus fletur in eis. ecce enim ueritatem dilexisti, quoniam qui facit eam, uenit ad lucem. uolo eam facere in corde meo coram in confessione, in stilo autem meo coram multis testibus. Et tibi quidem, domine, cuius oculis nuda est abyssus 15 humanae conscierefulges et places et amaris et desideraris, ut erubescam de me
Abbreviated transcription (Latin):
bita debitorib suis dimte do¬
mine dimͤte illi ⁊ tu debita sua
milte obsecro ne intres cũ ea
sunt ⁊ promisisti mĩam mi
disti eis qui misereberis tui mi¬
misericors fu̾is. ⁊ credo ꝙ iã fe¬
ceris ꝙ te rogo. S uolunta¬
sue. non cogitauit suum corꝰ
sepulcrum patrũ. non ita
mandauit nob̾. S tm̃ modo
memoriã sui ałaltare tuũ fi̾
desiderart. ẽm melius dici
p̃t̾missione sermerat. unde
scire dispensari uictimam
scãm qua deletũ ẽ cĩrographũ
⁊ nͥ inueniens in illo inquo
ĩcimꝰ. quis ei refiuidet ĩ no¬
centem sanguinem. tuus ei
restituãt p̃ciũ quonos rede¬
mit ut nos auferat ei ad cuiꝰ
p̃cii nr̃i sacram̃tũ ligauit ã¬
cilla tua aĩam suam uĩculo
cho. n eĩ R̾ndebit illa nicħ
se de b̾e ne ꝯuĩcacur obtinea¬
tur ab accꝰatore callido. S r̾n¬
debit dimisia debita suaab
eo cui nemo reddet ꝙ ꝓ nob̾
non debens redoidit. Sic gͦ
tum tibi offerens cum tolle¬
rancia ut eũ qͦ lucͣretur tͥ. et

Expanded text:
bita debitoribus suis; dimitte illi et tu debita sua mitte obsecro, ne intres cum ea sunt, et promisisti misericordisti eis, qui misereberis cui mimisericors fueris. Et, credo, iam feceris quod te rogo, sed uoluntasuae non cogitauit suum corpusepulchrum patrium: non ista mandauit nobis, sed tantummodo memoriam sui ad altare tuum fieri desiderauit, cui nullius diei praetermissione seruierat, unde sciret dispensari uictimam sanctam, qua deletum est chirografum, et nihil inueniens in illo, in quo uincimus. quis ei refundet innocentem sanguinem? quis ei restituet pretium, quo nos emit, ut nos auferat ei? ad cuius pretii nostri sacramentum ligauit ancilla tua animam suam uinculo co: neque enim respondebit illa nihil se debere, ne conuincatur et obtineatur ab accusatore callido, sed respondebit dimissa debita sua ab eo, cui nemo reddet quod pro nobis non debens reddidit. Sit ergtum tibi afferens cum tolerantia, ut eum quoque lucraretur tibi. et
Abbreviated transcription (Latin):
me qr siue approbet siue in¬
lis meis bona mea instituta
tua st̃. et dona tua mala m̃a
delicta mea st̃ ⁊ iudicia tua
respirent in illis et suspirẽt
in hiis et hĩnis et fletus ascẽ¬
dant in ꝯspectũtuũ de fr̃nis
cordib turribulis tuis tuaũ
dñe delectatus odore scĩ tem¬
pli tui miserere mei ẜ mag¬
et ne q̃ ꝙͣ deserans cepta cua
ꝯsuma in ꝑfcã mea hic est
fructus ꝯfessionũ meaꝵ ñ
qiualis fium s qualis sum
ut hoc ꝯfitear ñ tm̃ coram
te secreta exultatione cum
tremore et sec̾to merore cũ

Expanded text:
me, quia siue approbet siue imlis meis. bona mea instituta tua sunt et dona tua, mala mea delicta mea sunt et indicia tua. respirent in illis et suspirent in his, et hymnus et fletus ascendant in conspectum tuum de fraternis cordibus, turibulis tuis. tu autem, domine, delectatus odore sancti templi tui, miserere mei et nequaquam deserens coepta tua consumma inperfecta mea. Hic est fructus confessionum mearum, non qualis fuerim, sed qualis sim, ut hoc confitear non tantum coram te secreta exultatione cum tremore et secreto maerore cum
Abbreviated transcription (Latin):
cedentiũ. et ꝯseqũtiũ ⁊ comi¬
tum uie mee. hii st̃ serui turi
fratres mei quos filios tuos
ẽẽ uoliusti. dños meos quib
uissisti ut sermã sĩ nolo te tũ
dete uiu̾e. et hoc tnͥ u̾bũ tirũ
parum erat si lociñdo p̃ciꝑet
nisi et faciendo p̾iret et ego
qr sb̾alis tuis tibi subdita ẽ aĩa
mea ⁊ infirmitas mea tͥ nota
ẽ. ꝑ uulꝰ sum. s uiuit sꝑ pater
meus ⁊ idonens est michi tu¬
tor mens. Ip̃e est enĩ qui ge¬
nust me᷑ cuet᷑ et tu ip̃e esoĩa
bona mea tu omĩpotens qui
mecum es ⁊ pͥnsꝙͣ tecũ sum
Indicabo gͦ talib me qͣlibꝰ iu¬
bes ut seruiam non quiis fu¬
erim. s quid iam sim. S neq¬

Expanded text:
cedentium et consequentium et comitum uiae meae. hi sunt serui tui, fratres mei, quos filios tuos esse noluisti dominos meos, quibus iussisti ut seruiam, si uolo tecum de te uiuere. et hoc mihi uerbum tuum parum erat si loquendo praeciperet, nisi et faciendo praeiret. et ego nisi quia sub alis tuis tibi subdita est anima mea et infirmitas mea tibi nota est. paruulus sum, sed uiuit semper pater meus et idoneus est mihi tutor meus; idem ipse est enim, qui genuit me et tuetur me, et tu ipse es omnia bona mea, tu omnipotens, qui mecum es et priusquam tecum sim. indicabo ergo talibus, qualibus iubes ut seruiam, non quis fuerim, sed quis iam sim et q
Abbreviated transcription (Latin):
cruis egosum non qͣlis fue¬
rim. nam illum frnctũ ui¬
di ⁊ ꝯmemoraui. S quis ad¬
huc sum. ecce in ip̃o tpr̃e cõ¬
fessõnũ meaꝵ et młti hoc
nosse cupuĩt qui me nou̾ũt
audierunt s auris eoꝵ ñ ẽ
ad cor meũ. uͥ ego sum qͥq
sum. uolĩt gͦ audire ꝯfitẽ¬
tem me quid ip̃e intus sum
quib ꝯͣec ocłm aurem uec
mentẽ p̾ssint intend̾e. c̾di¬
turi cñ uolũt nõ quid cogi¬
nituri. dicit enĩ eiscarltas
qͣr boni sunt nõ m̃titi me
de me ꝯfitentem et ip̃a in
eis cͥdit michi. s quofructu
id uolũt an ꝯ gͣtulari mn cu¬
puĩt cũ audierint. qñtũ
ad te accedam mun̾e tuo
et orare ꝓme cũ audierint
qnͣtum retardarer põdere
meo. indicabo me talib ñ
.n. ꝑuuꝰ ẽ fructus dñe deus
meus ut a multis tibi gracie
agantur de nobis et a młtis
in me fr̃nꝰ animus ꝙ amãd̾
doces et doleat inme cy do¬
lendum doces animus ille ħ
faciat fr̃iis non extͣneus ñ

Expanded text:
quis ego sim, non quis fuequis ego sim, non quis fuerim? Nam illum fructum vidi et commemoravi. Sed quis adhuc sim, ecce in ipso tempore confessionum mearum, et multi hoc nosse cupiunt qui me noveruntaudierunt; sed auris eorum non est ad cor meum, ubi ego sum quicumque sum. Volunt ergo audire confitentem me quid ipse intus sim, quo nec oculum nec aurem nec mentem possunt intendere; credituri tamen uolunt, numquid cognituri? dicit enim eis caritas, qua boni sunt, non mentiri me de mp confitentem, et ipsa in eis credit mihi. Sed quo fructu id nolunt? an congratulari mihi cupiunt, cum audierint, quantum ad te accedam munere tuo, et orare pro me, cum audierint, quantum retarder pondere meo? indicabo me talibus. non enim paruus est fructus, domine deus meus, ut a multis tibi gratiae agantur de nobis et a multis in me fraternus animus quod amandum doces, et doleat in me quod dolendum doces. animus ille hoc faciat fraternus, non extraneus, non
Abbreviated transcription (Latin):
inͥ ergo et cũ hoĩb ut audiãt
ꝯfessiones meas q̃i ip̃i sanati
sint omẽs langores meos. fu¬
riosum genꝰ ad cognoscendam
uitam alienam. desidiosum
ad corrigendam suã tuidame
cognoscere se quis porro cog
os utiq quosꝯnexos sin urĩ
monstrare uon possum a u̾a
ꝯfitear. S credunt mn quoꝵ
michi aures caritas aꝑit. u̾m
tñ tumedice mens intimẽ qͦ
fcͥtu ista fatiã eliqua mͥ. uã
ꝯfessiones p̃t̾itoꝵ meoꝵ ma
ti. et texisti ut beatificares
me ĩte mutãs aiãm meã fide
et sacramento tro cum legẽi¬
tur ⁊ andĩtur ex citant cor
ne dormiat in desꝑacione ⁊
dicat non possum s eiugilet
oñs infirmꝰ qui sͥ ꝑ ip̃ãm sit
ꝯscius infirmitatis sue. ⁊ delec¬
tat bonos audire p̾t̾ita mala
eoꝵ qui iam carent eis nͭ iõ
delectat qr mala st̃ s qr fu̾nt
et non st̃ quo utiq fructu do¬
mine deꝰ meus cui cotidie ꝯ¬
quo fructu queso ⁊̃ hoĩb co¬
ram te ꝯfiteor ꝑ has łras adhuc

Expanded text:
i ergo est cum hominibus, ut audiant confessones meas, quasi ipsi sanaturi sint omnes languores meos? curiosum genus ad cognoscendam uitam alienam, desidiosum ad corrigendam suam. quid a cognoscere se? quis porro cognos utique, quos conexos sibimet unum monstrare non possum, an uera confitear; sed credunt mihi, quorum mihi aures caritas aperit. Verum tamen tu, medice meus intime, quo fructu ista faciam, eliqua mihi. nam confessiones praeteritorum mati et texisti ut beares me in te , mutans animam meam fide et Sacramento tuo, cum leguntur et audiuntur, excitant cor ne dormiat in desperatione et dicat, Non possum; sed evigilet omnis infirmus, qui sibi per ipsam fit conscius infirmitatis suae. Et delectat bonos audire praeterita mala eorum qui jam carent eis; nec ideo delectat quia mala sunt, sed quia fuerunt et non sunt. Quo itaque fructu, Domine meus cui quotidie cquo fructu, quaeso, etiam hominibus coram te confiteor per has litteras adhuc
Abbreviated transcription (Latin):
uariando ea q̃ sensus accig̾it. ⁊
si quid aᵈ ꝯm̃datũ ⁊ repositũ ẽ
ꝙ mũdũ absorbuit ⁊ sepeliuit
quid quid uolo ⁊ quedã statim
ꝓdeunt q̃dam requiruntur
diutiꝰ ⁊ tanꝙͣ de abstrusionib
quibdam receptacłi eruũtur
q̃dam caternatĩ se ꝓrũt ⁊ dñ¬
qͣi dicencia ne forte nos sumus
⁊ abigo ea manu cordis afacie
at ex abditis alia faciłr atqr in¬
ꝑturbata sie sicut pascũt᷑ sug¬
geruntur ⁊ cedunt p̾cedẽcia a¬
seqñtib ⁊ cedendo ꝯdũtur t̾imi¬

Expanded text:
uariando ea quae sensus attigerit, et si quid aliud conmendatum et repositum est, quod nondum absorbuit et sepeliuit quidquid uolo, et quaedam statim prodeunt, quaedam requiruntur diutius et tamquam de abstrusioribus quibusdam receptaculis eruuntur, quaedam cateruatim se proruunquasi dicentia: "ne forte nos sumus"? et abigo ea manu cordis a facie at ex abditis. alia faciliter atque inperturbata serie sicut poscuntur suggeruntur et cedunt praecedentia consequentibus et cedendo
Abbreviated transcription (Latin):
me ad matrẽ exigna ꝑte hore
matrẽ ocłis meis int̾im mortu¬
am q̃ me multos annos fleu̾at
ut oculis tuis uiu̾em ñ irrideat.
S potius si est grandi carita¬
te ꝓ pcc̃is meis fleuit ip̃e ad te
uuln̾e in quio pot̾at redargui
carnalis effcũs fundo tibi drꝰ
liud lacrimaꝵ genꝰ ꝙ manat
de ꝯcusso spñ ꝯsideratione ꝑi¬
ritur tͣyꝙͣ illa in xp̃o uiuifica¬
ta ⁊̃ iuidũ carne soluta sit ni¬
x̾int ut laudetur nom̃tuũ ĩ
fide morib que eiꝰ ñ tñ audeo
dr̃e ex quo eam ꝑ bapt̃m rege¬
nerasti nlłm u̾bum exisse ab
dixerit frĩ suo fame reꝰ erit ge¬
henne ignis ⁊ ue ⁊̃ laudabilis
inte. homins̃ si remota mĩa
delicta uehemẽt̾ fiducialiter
sꝑamus aliꝙ̃ apud te locũ in¬
uenire indulgencie. quis quis
uera meritas sua quid tibi e¬
mun̾at nͥ nium̾a tua . o si cog¬
noscant se om̃es homines ⁊ qͥ
glia̾tur indũo głientur. ego
ita laus mea ⁊ iuta mea de ns

Expanded text:
me matrem exigua parte horae, me matrem exigua parte horae, matrem oculis meis interim mortuam, quae me multos annos fleuerat, ut oculis tuis uiuerem, non inrideat, sed potius, si est grandi caritate, pro peccatis meis fleat ipse ad te,uulnere, in quo postea redargui carnales affectus, fundo tibi, deuliud lacrimarum genus, quod manat de concusso spiritu consideratione periritur. quamquam illa in Christo uiuificata etiam nondum a carne resoluta sic uierit, ut laudetur nomen tuum in fide moribusque eius, non tamen audeo dicere, ex quo eam per baptismum regenerasti, nullum uerbum exisse ab dixerit fratri suo: fatue, reus erit gehennae ignis; et uae etiam laudabili uitae hominum, si remota miserdelicta uehementer, fiducialiter speramus aliquem apud te locum. quvera merita sua, quid tibi enumerat nisi munera tua? O si cognoscant se homines homines et qui gloriatur, in domino glorietur! Ego itaque, laus mea et uita mea, deus
Abbreviated transcription (Latin):
morie mee. uł hoc imo docum̃¬
adu̾sus mẽtẽ q̃ iã nõ fallatiu̾¬
audieram inde balneis nomẽ
dauit de corde meo meroris a¬
maritudo. de iñ dormiui ⁊ eui¬
gilaui ⁊ nõ ꝑua ex ꝑte miti¬
gatũ inueni dolorem meũ
atq ut erã in lecto solus re
cordatus sũ ueriditos u̾sus ã
noctem sopore gr̃e. artus solu¬
tos ut quies reddat laboris usui.
mentes q fessas allenet luctꝰ q
soluat auxios. atq ĩ de paulatĩ
reducebam ĩ pͥstim̃ sensũ ãcillã
sc̃e in nos blandã atq morig̾ã
q̃ subito destitutus sũ ⁊ libuit
flere in ꝯspectu tuo de illa de me¬
et ꝓme. et diuisi latͥmas qͣs ꝯti¬
nebam ut effluerent qnͣtũ uel¬
lent. sb̾st̾nens eas cordi meo et
requiẽ in eis qm̃ ibi erant au¬
res tue nõ cuiꝰꝙͣ hominis sr̃bi
int̾p̾tantis ploratum meũ. et
nc̃ dñe ꝯfiteor tibi in łris legat
qiui uolet ⁊ inc̾p̃tetur ut uolet.
⁊ si p̾catum inuen̾it fleuisse

Expanded text:
moriae meae uel hoc uno documemoriae meae uel hoc uno documeaduersus mentem, quaaudieram inde balneis nomen davit de corde meo moeroris amaritudo. Deinde dormivi et evigilavi, et non parva ex parte mitigatum inveni dolorem meum; atque ut eram in lecto meo solus, recordatus sum veridicos versus AmNoctem sopora gratia: Artus solutos ut quies Reddat laboris usui, Mentesque fessas allevet, Luctusque solvat anxios. 33. Atque inde paulatim reducebam in pristinum sensum ancillam sancte in nos blandam atque morigeram, qua subito destitutus sum; et libuit flere in et pro me. et dimisi lacrimas, quas continebam, ut effluerent quantum uellent, substernens eas cordi meo: et requieuit in eis, quoniam ibi erant aures tuae, non cuiusquam hominis superbe interpretantis ploratum meum. et nunc, domine, confiteor tibi in litteris. legat qui uolet et interpretetur, ut uolet, et si peccatum inuenerit, fleuisse
Abbreviated transcription (Latin):
notũ illis ignorantib. et sñ
sensu dolores mei ẽẽ arbitran¬
tib. ac ego mnaurib tuis ubi
eoꝵ nlłc andiebat inc̾pabam
molliciẽ affectus mei. et ꝯstͥn¬
gebam fluxũ meroris tẽde¬
bat q mn paululũ rursus q
ĩ petu suo ferebatur. non us
aderuptõnẽ lacrimaꝵ. nͨ usq
ad uultus mutationẽ. Sedego
sciebam quid corde p̃mebã et
qr mͥ uehem̃ter displicebat
tm̃ in me posse ħ humana q̃
ordine debito ⁊ sorte ꝯdc̃onis
nr̃e accedere ncc̃e est alio dolo¬
re dolebam dolorem meum.
⁊ duplici tristicia mat̾abar.
Cũ ecce cor̾ elatũ ẽ iimus redi¬
mus sine lacrimis nã neq ĩ
eis precib quas tibi fudimus
cũ offerretur ꝓea sacrificiũ p̃¬
cii nr̃i iam mxͣ sepulcrũ. poĩto
cadau̾e pͥusꝙͣ depon̾etur sicut
illic fieri solet. nec in eis gͦ p̾¬
cib fleui s toto die grauiter
inocculto mestus erat ⁊ mẽte
turbata rogabamte ut pot̾ã
quo sanares dolorem meum
nec facieb̾as c̾do ꝯmẽdans me¬

Expanded text:
ntibus et sine sensu doloris me esse arbitrantibus. at ego in auribus tuis, ubi eorum nullus audiebat, increpabam mollitiam affectus mei et constringebam fluxum maeroris, cedebatque mihi paululum: rursusque impetu suo ferebatur non usque ad eruptionem lacrimarum nec usque ad uultus mutationem, sed ego sciebam, quid corde premerem. et quia mihi uehementer displicebat tantum in me posse haec humana, quae ordine debito et sorte conditionis nostrae accidere necesse est, alio dolore dolebam dolorem meum et duplici tristitia macerabar. Cum ecce corpus elatum est, imus, redimus sine lacrimis. nam neque in eis precibus, quas tibi fudimus, cum offerretur pro ea sacrificium pretii nostri iam iuxta sepulchrum posito cadauere, priusquam deponeretur, sicut illic fieri solet, nec in eis ergo precibus lieui, sed toto die grauiter in occulto maestus eram et mente turbata rogabam te, ut poteram, quo sanares dolorem meum, nec faciebas, credo, conmendans me
Abbreviated transcription (Latin):
ro secreti tui retõderas ũde oꝑ¬
tune ꝓmeres ad coħ̾tendã rã¬
biem femineã s regiã. Cum
enim ꝓlata et effossi digno cũ
honore tnͣsserrẽt᷑ ad ambrosia¬
nã basilitã. non solum quos
in m̃di uexabant sp̃c ꝯfessis e¬
nsd̾ demoĩb sanabantur.U̾m
⁊̃ quidã płes annos cetꝰ ciĩ tiui¬
tati notissimꝰ cũ ppłi tumłtuã¬
disset atq audisset exiliuit
eoq se ut duc̾et suũ ducẽ roga¬
uit. Quo ꝑductus impͤuit ad¬
mitti ut sudario tangeret fe¬
retrum p̃ciose in ꝯspecta tuo
atq ad mouit oc̾ulis ꝯfestim
aꝑti st̃ Inde fama discurrẽs.
Inde laudestue fu̾ẽtes ducẽtes
inde illius inimice aĩmꝰ. et si
ad credendi sanitatẽ. nõ ampli

Expanded text:
ro secreti tui reconderas, unde opro secreti tui reconderas, unde opportune promeres ad cohercendam rabiem femineam, sed regiam. cum enim prolata et effossa digno cum honore transferrentur ad Ambrosianam basilicam, non solum quos inmundi uexabant spiritus confessis eisdem daemonibus sanabantur, uerum etiam quidam plures annos caecus ciuis ciuitatique notissimus, cum populi tumultuansisset atque audisset, exiluit eoque se ut duceret suum ducem rogauit. quo perductus inpetrauit admitti, ut sudario tangeret feretrum pretiosae in conspectu tuo atque admouit oculis, confestim aperti sunt. inde fama discurrens, inde laudes tuae feruentes, lucentes, inde illius inimicae animus etsi ad credendi sanitatem non appli
Abbreviated transcription (Latin):
ecc̃a genus ħ ꝯsolationis et ex¬
hortatõnis celebrare magno
studio frm̃ ꝯtinenciũ uocib
et cordib. Nimirũ aĩmꝰ erat
aut ñ multo amplius cũ insti¬
na ualentiani regis pu̾i mat̾
hõiẽ tuũ ambrosiũ ꝑsequere¬
tur. ħesis sue causa qua fue¬
rat seducta ab arrianis. excube̾¬
bat pia ꝑlebs in ec̃ca mori ꝑa¬
ta cum ep̃o suo seruo tuo. Ibi
mea mat̾ ancilla tua sollicitu¬
uẽs orationib iuuebat᷑. Nos
ad huc frigidi acalore sp̃e tui
extitabamur cũ ciuitate atoni¬
ta at ꝯturbata. Tunc hymut ⁊¬
psalmi ut cau̾entur scd̾ morẽ
oriẽtaliũ ꝑciũ ne ppłs meroris
cedio ꝯtabesceret institutũ est¬
et exillo in hodiernũ recẽtũ mł¬
tĩs iam ac pene oĩb g̾gib tuis
et ꝑcet̾a orbis imitantib. Eñt
memorato antistiti tuo ꝑ usũ
aꝑiusti quo loco lacerent mar¬
tiriũ coͣr ꝓthasii et g̾uasii que
ꝑ tot annos incorrupta thesan¬

Expanded text:
Ecclesia genus hoc consolationis et exEcclesia genus hoc consolationis et exhortationis celebrare, magno studio fratrum concinentium vocibus et cordibus. nimirum annus erat aut non multo amplius, cum Iustina, Valentiniani regis pueri mater, hominem tuum Ambrosium persequeretur haeresis suae causa, qua fuerat seducta ab Arrianis. excubabat pia plebs in ecclesia mori parata cum episcopo suo, seruo tuo. ibi mater mea, ancilla tua, sollicitunens, orationibus uiuebat. nos adhuc frigidi a calore spiritus tui excitabamur tamen ciuitate adtonita atque turbata. tunc hymni et psalmi ut canerentur secundum morem orientalium partium, ne populus maeroris taedio contabesceret, institutum est: ex illo in hodiernum retentum multis iam ac paene omnibus gregibus tuis et per cetera orbis imitantibus. Tunc memorato antistiti tuo per uisum aperuisti, quo loco laterent martyrum corpora Protasi et Geruasi, quae per tot annos incorrupta in thesau
Abbreviated transcription (Latin):
raueras nobis nullus alius.
Mun̾a tua tibi ꝯfiteor est
ip̃e ibi mecũ loquitur. ẽ n scis
illiꝰ ẽẽ sensa oĩa q̃ inserũtur
ibi ex ꝑsona collocutoris mei¬
cum ess in annis sexdecim
multa eius alia mi rabiliora
ex ꝑtus sum. horrori merat
illud ingeniũ et quis p̃tͥ te ta¬
liũ miratuloꝵ opifex cito de
t̾ra abstulisti uitã eius et secu¬
rior eum recordor sĩ timẽs qͥcꝙͣ
puericie. nec adolescencie. nͤ
uũ nob̃ in graciatua educãd̾
in discipłia tua et baptizati su¬
mꝰ et fugit a nob̾ sollicitudo
uite p̾c̾ite. Nec saciabar illis̾
diehe dulcedine mirabili ꝯsi¬
derare altitudinẽ ꝯsiliitui suꝑ
salutem gñis hũani ꝙͣ fleui in
hympnis et canticis tuis suaue
sonantis ecc̃e tue uocib ꝯmotꝰ
acrit̾ uoces ille influebant auri¬
b meis et eliquabatur u̾itas¬
tua in cormeum et exea estri¬
abat affcũs pietatis. et cͣrebant
lacͥme. et bñ mͥ erat cũ eis/nõ
longe ceperat mediolanesis

Expanded text:
raueras nobis, nullus alius: raueras nobis, nullus alius: munera tua tibi confiteor. est ipse ibi mecum loquitur. tu scis illius esse sensa omnia, quae inseruntur ibi ex cum esset in annis sexdecim. Multa ejus alia mirabiliora expertus sum. Horrori mihi erat illud ingenium; et quis praeter te talium miraculorum opifex? Cito de terra abstulisti vitam ejus; et securior eum recordor, non timens quidquam pueritiae, nec adolescentiae, nec vum nobis in gratia tua, educandum in disciplina tua; et baptizati sumus, et fugit a nobis sollicitudo vitae praeteritae. Nec satiabar illis diebus dulcedine mirabili, considerare altitudinem consilii tui super salutem generis humani. Quantum flevi in hymnis et canticis tuis, suave sonantis Ecclesiae tuae vocibus commotus acriter! Voces illae influebant auribus meis, et eliquabatur veritas in cor meum; et exaestuabat inde affectus pietatis, et currebant lacrymae, et bene mihi eratlonge coeperat Mediolanensis
Abbreviated transcription (Latin):
piende tante gr̃e ꝑacior. apcior¬
q fierem. at illeiussit ỹsaiã
lii uocaciõis q genciũ sic pre¬
nũciator aꝑtior. Ymptñ ego
gẽs totũq talem arbitrans.
distuli repetẽd̃ ex̾citatior in
dm̃ico eloquiosinde ubi tp̃c ad¬
uenit quo me nomẽ dare o¬
ꝑteret relicto rure mediola¬
nũ remeauimꝰ. placuit et a¬
lypio renasci inte mecũiam
induco humilitate satram̃¬
tis cuis ꝯgrua et fortissimo
domitorii cors usq ad italiciũ
solum glaciale nudo pede ob¬
terend̾ insolito ausu adiũxi¬
mus eciã nobis puerũ adeoda¬
tum ex me natũ carnałr de
pcc̃o mneo tu bñ fec̾as eũ an¬
noꝵ ferme erat qͥndecĩ. et in¬
genio preuemebat multos
graues et doctos iuros mima
tua cibi ꝯfiteor dñe deus rñs
creator onn et młtũ potens re¬
formare nr̃a de formia. nam
ego in illo pu̾o p̃tͥ delictũ nicħ
habebam. Qd̾ enĩ et nit̾ebat᷑
a nob̾ ĩ disciplinatua tu inspi¬

Expanded text:
piendae tantae gratiae paratior aptiorpiendae tantae gratiae paratior aptiorque fierem. at ille iussit Eseiam lii uocationisque gentium sit praenuntiator apertior. uerum tamen ego gens totumque talem arbitrans distuli repetendum exercitatior in dominico eloquio. Inde ubi tempus aduenit, quo me nomen dare oporteret, relicto rure Mediolanium remeauimus. placuit et Alypio renasci in te mecum iam induto humilitate sacramentis tuis congrua et fortissimo dominatori corporis usque ad Italicum solum glaciale nudo pede obterendum insolito ausu. adiunximus etiam nobis puerum Adeodatum ex me natum carnaliter de peccato meo. tu bene feceras eum. annorum erat ferme quindecim et ingenio praeueniebat multos graues et doctos uiros. munera tua tibi confiteor, domine deus meus, creator omnium et multum potens formare nostra deformia: nam ego in illo puero praeter delictum non habebam. quod enim et nutriebatur a nobis in disciplina tua, tu inspi
Abbreviated transcription (Latin):
ciũ tunc excruciabas me. et cũ
intantũ ingrauesceret ut ñ
ualerẽ loqui ascendit ĩcor me¬
um admon̾e om̃s meos qͥ ad¬
erant ut deprecarẽt᷑ te ꝓne me
deũ salutis oĩmode et scͥpsi hoc
in cera et dedi eis ut legeret᷑.
mox ut genua supplicia strae¬
tui fiximus fugit dolor ille. S
quis dolor aut quõ fugit expani
et insinuati st̃ mͥ in ꝓfundo
nutus tui. et gaudemsꝰ in fide
laudaui nom̃ tuũ et ea fides me
securum ẽẽ non sinebat de p̃¬
teritis pcc̃is meis. que mͥ per
bap̃m tuũ remissa nũdũ erãt.
¶Renũciaui ꝑ actis uindemiali¬
b feriis et scolaticis suis medi¬
olanenses monui uẽditorẽ
ego seruire delegisseni et illi
ꝓfessioni pdifficultate suspi¬
randi ac dolore ptoris nõ suf¬
ficerem. et in sinuaui ꝑ lit¬
t̾as antistiti tuo iurosc̃o am¬
brosio pristinos errores meos
et presens uotum meũ ut
moueret quid mͥ potissimũ
de libris tiis legend̾ ess ꝙ ꝑci¬

Expanded text:
tium tunc excruciabus me, et cum tium tunc excruciabus me, et cum in tantum ingrauesceret, ut non ualerem loqui, ascendit in cor meum admonere omnes meos qui aderant, ut deprecarentur te pro me, deum salutis omnimodae. et scripsi hoc in cera et dedi, ut eis legeretur. mox ut genua simplici affectu fiximus, fugit dolor ille. sed quis dolor? aut quet insinuati sunt mihi in profundo nutus tui et gaudens in fide laudaui nomen tuum, et ea fides me securum esse non sinebat de praeteritis peccatis meis, quae mihi per baptismum tuum remissa nondum erant. Renuntiaui peractis uindemialibus, ut scholasticis suis Mediolanenses uenditorem ego seruire delegissem et illi professioni prae difficultate spirandi ac dolore pectoris non sufficerem. et insinuaui per litteras antistiti tuo, uiro sancto Ambrosio, pristinos errores meos et praesens uotum meum, ut moneret quid mihi potissimum de libris tuis legendum esset, quo perci
Abbreviated transcription (Latin):
ta meditatione nouatõnis
mee sꝑans inte ibi mͥ dulces¬
sere ceperas et dederas letici¬
am in corde meo et exclama¬
ban legens ħ foris agnoscẽs
intus non uolebam młtipli¬
cari t̾renis bonis deuorãs tp̃a
et deuorat᷑ iprib. cũ hẽrem in
eterna simplicitate aᵈ frimiẽ¬
tũ. et uinũ ⁊ ołm. et clamabã
in ꝯsegñti u̾su clamore alto cor¬
pace. o in idipm̃ o truid dixit.
obdormiam et sõpnũ capiã.
qm̃ quis resistet. nob̾ꝰ fiet ser¬
mo quiscriptus est absorta est
mors in uictoria et tues in id¬
ip̃m ualde qui nõ mutaris
et inte requies obliuiscẽs la
nec ad alia multa adipiscẽda
bam et ardebam. nec inueni¬
ebam quid facerẽ surdis mor¬
tuis ex quib fueram pestĩs la¬
trator amarus et cecus ad u̾sus
lut̾as demelle celi melleas et
de lumine tuo lurminosas ⁊
suꝑ inimicis scripture huiꝰ
tabescebam qñ recordabar
oblitus sum nec silebo flagel
rabilem celeritatẽ. Dolore dẽ¬

Expanded text:
ta meditatione renouationis ta meditatione renouationis meae sperans in te, ibi mihi dulcescere coeperas et dederas laetitiam in corde meo. et exclamabam legens haec foris et agnoscens intus nec uolebam multiplicari terrenis bonis et deuorans tempora et deuoratus temporibus, cum haberem in aeterna simplicitate aliud frumentum et uinum et oleum. Et clamabam in consequenti uersu clamore alto corpace! o in idipsum! o quid dixit: Obdormiam et somnum capiam! Quoniam quis resistet nobis, cum fiet sermo qui scriptus est: Absorta est mors in victoriam? Et tu es idipsum valde qui non mutaris; et in te requies obliviscens labs tecum, nec ad alia multa adipiscenda,bam, et ardebam; nec inveniebam quid facerem surdis mortuis, ex quibus fueram pestis, latrator amarus et caecus adversus Litteras de melle cde lumine tuo luminosas, et super inimicis scripturae huius tabescebam. Quando recordabor oblitus sum nec silebo flagellrabilem celeritatem. dolore den
Abbreviated transcription (Latin):
bat sic̃ dicunt qui sͥ nõ iras¬
ꝯtur. et thesaurizant sibi irã
indieire et reuelationis iͦsti
iudicii tui. Nec iam bona inea
foris erant nec oculis carne¬
is in isto sole que rebantur. uo¬
lentes enim gaudere forusecͦ
facile euanescunt et effun¬
duntur in ea que uidñtur. et
tp̃alia st̃. et ymagines eoꝵ fa¬
melica cogitatione lambũt.
et o si fatigentur iuedia. et
dicant quis ostendit nobis
bona. et dicamus et audiãt
signantũ ẽ in nob̾ suꝑnos lu¬
men uultus tui dñe. Non enĩ
lumen nos sums ꝙ illiũat
oem̃ hominẽ. s illuminam᷑
ate. ut qui fuimꝰ aliqñ te ne bre
sumus lux inte osi uiderent
int̾nũ et̾nũ ꝙ ego qr gusta¬
ueram frendebam. qm̃ nõ eis
pot̾am ostendere si ad ferrẽt
ad me cor in oculis suis foris
ate et dit̾ent. Quis ostendit
nob̾bona. Ibi enim uͥ mͥ iratꝰ
eram intus in cubili ubi ꝯpũc¬
cus eram nͥ sacrificau̾am mac¬
tans uetustatẽ meã. et ĩcchoa¬

Expanded text:
bat, sicut dicunt qui sibi non irasbat, sicut dicunt qui sibi non irascuntur et thesaurizant sibi iram in die irae et reuelationis iusti iudicii tui. nec iam bona mea foris erant nec oculis carneis in isto sole quaerebantur. uolentes enim gaudere forinsecus facile uanescunt et effunduntur in ea, quae uidentur et temporalia sunt, et imagines eorum famelica cogitatione lambiunt. et o si fatigentur inedia et dicant: quis ostendet nobis bona? et dicamus, et audiant: signatum est in nobis lumen uultus tui, domine. non enim lumen nos sumus, quod inluminat omnem hominem, sed inluminamur a te, ut, qui fuimus aliquando tenebrae, simus lux in te. o si uiderent internum aeternum, quod ego quia gustaueram, frendebam, quoniam non eis poteram ostendere, si afferrent ad me cor in oculis suis foris a te et dicerent: quis ostendit nobis bona? ibi enim, ubi mihi iratus eram, intus in cubili, ubi conpunctus eram, ubi sacrificaueram mactans uetustatem meam et inchoa
Abbreviated transcription (Latin):
exalto ꝓmissionẽ tuã. ꝑacli¬
tum spͣm u̾itatis. et miserat
eum iam s ego nesciebã. mi¬
serat eũ qr iam magͥficatus
erat resurgens amortuis et
ꝓphecia quousq graues cor¬
de. ut quid diligitis nuanita¬
tẽ et q̃ritis m̃daciũ. et scitote
clamat. quousq clamat. sci¬
tote et ego iam diu nesciẽs
uanitatem dilexi. et m̃daciũ
enim quas ꝓu̾itate cenuerã
uanitas erant. et m̃dacium
et ĩsociui multa grarit̾ ac
fortiter indolore recordacõis
mee q̃ utinã audissent qͥ ad¬
huc usq diligũt uanitatẽ et
q̃runt mͣdaciũt. forte ꝯtur¬
barentur. et euomussent
illd̾ et exaudis eos cũ clarna¬
rent adte qm̃ uera morte car¬
nis mortuꝰ ẽ ꝓ nob̾ qͥte int̾¬
plłar ꝓ nob̾ segebã. irascimi¬
ni ⁊ nolite peccare. et qũo
mouebar deus meus qui iã
didic̾am irascimini dep̾t̾itis.
ut decet̾o non peccarem. et
m̾ito irasci qr non alia nat᷑a
gentis tenebraꝵ. deme pecca¬

Expanded text:
ex alto promissionem suam, paracleex alto promissionem suam, paracletum, spiritum ueritatis. et miserat eum iam, sed ego nesciebam. miserat eum, quia iam magnificatus erat resurgens a mortuis et prophetia: quousque graues corde? ut quid diligitis uanitatem et quaeritis mendacium? et scitoteClamat, quousque; clamat, scitote: et ego tamdiu nesciens vanitatem dilexi, et mendaciumenim quae pro veritate tenueram, vanitas erat et mendacium. Et insonui multa graviter et fortiter in dolore recordationis meae. quae utinam audissent qui adhuc usque diligunt uanitatem et quaerunt mendacium: forte conturbarentur et euomuissent illud, et exaudires eos, cum clamarent ad te, quoniam uera morte carnis mortuus est pro nobis, qui te interpellat pro nobis. Legebam: irascimini et nolite peccare, et quomodo mouebar, deus meus, qui iam didiceram irasci mihi de praeteritis, ut de cetero non peccarem, et merito irasci, quia non alia natura gentis tenebrarum de me pecca
Abbreviated transcription (Latin):
antidet̃ ꝙ sani ẽẽ potuissent.
uellem ut alicubiuxta eeñt
eeñt. Incurent᷑ faciẽ meã. et
audirent uoces meas qñ legi.
qͣrtũ psalmũ. in illotũc ocio ꝙͥ
de me fecerit ille psalmus.
Cũ inuocarẽ exaudiuit me
deus iustĩe mee intribulatõe
dilacasti michi. miserere m̃i
dñe et exaudi orationẽ meã.
audirent ignorante me utrũ
audirent ne me p̃p se illa dic̾e
et reuera nec ea dic̾eni n sic ea
dicerem. si ab eisaudiri udiq
sentirem nͨ si dicerem. sic acci¬
perẽt quo mecũ et mͥ corã te
de familiari affcũ aĩmi mei.
In horrui timẽdo ibid̾ q̃ ĩfer¬
bui sꝑando. et exultando in
cum ꝯu̾sus ad nos sp̃c tuus
bomuis ait nobis filii hoĩm
quousq graues corde u̾t quid
diligitis uanitatem et q̃ritis
ram enĩ uanitatẽ e q̃sieram
m̃daciũ. et ti dñe iam mag¬
nificaueras scm̃ cuũ suscitãs
eũ a mortuis et collocans ad
dexteram tuam. uñ mitt̾et

Expanded text:
antidotum, quo sani esse potuissent! antidotum, quo sani esse potuissent! uellem, ut alicubi iuxta essent sent, intuerentur faciem meam et audirent uoces meas, quando legi quartum psalmum in illo tunc otio, quid de me fecerit ille psalmus: cum inuocarem te, exaudisti me, deus iustitiae meae; in tribulatione dilatasti mihi. miserere mei, domine, et exaudi orationem meam: audirent ignorante me, utrum audirent, ne me propter se illa dicerexerim, quia et re uera nec ea dicerem nec sic ea dicerem, si me ab eis audiri uiderique sentirem, nec, si dicerem, sic acciperent, quomodo mecum et mihi coram te de familiari affectu animi mei. Inhorrui timendo ibidemque inferbui sperando et exultando in cum conuersus ad nos spiritus tuus bonus ait nobis: filii hominum, quousque graues corde? ut quid diligitis uanitatem et quaeritis ram enim uanitatem et quaesieram mendacium. et tu, domine, iam magnificaueras sanctum tuum, suscitans eum a mortuis et collocans ad dexteram tuam, unde mitteret
Abbreviated transcription (Latin):
ga nos bñficia tua in illo cp̃r
p̃sertim ad alia maiora ꝓpe¬
ranti. reuocat enim me re¬
cordatio mea. et dulce michi
me stimulis ꝑ domueris. et
in seri litis nr̃is mag̃ et̃ eas
uolebat redołe gĩgnasioꝵ ce¬
dros quas iam ꝯtriuit dñs qm
salubres ħbas eccͣsticas ad u̾sas
serpentib. Qs cibi deꝰ meꝰ uo¬
ces dedi cum leg̾em psalmos
dauid cantita fidelia et sonos
pietatis excludentes turgidũ
sp̃m rudis ing̾mano amore
tuo cathecuminus ĩ uilla cũ
cathecuimino alypio feriatus
mr̃e adħẽtẽ nob̾ młiebri hĩtu
uirili fide anili securitate ma¬
t̾ua caritate xp̃iana pietate
quas tibi uoces dabam ĩ psal¬
mis illis et qũo inte inflan¬
mabar ex eis et actendebar
cantantur. et non est quiab
sꝯdat acaloretuo. qmͣ uehe¬
menti et a tri dolore in dig¬
nabar manicheis. et misera¬
bar eos sursum. Qd̾ illa sacra¬
menta illa medicamẽta nes¬
cirent. et in sani eeũt adu̾sus

Expanded text:
ga nos beneficia tua in illo tempore ga nos beneficia tua in illo tempore praesertim ad alia maiora properanti? reuocat enim me recordatio mea, et dulce mihi fme stimulis perdomueris et qinseri litteris nostris. magis enim eas uolebat redolere gymnasiorum cedros, quas iam contriuit dominus, quam salubres herbas ecclesiasticas aduersas serpentibus. Quas tibi, deus meus, uoces dedi, cum legerem psalmos Dauid, cantica fidelia, sonos pietatis excludentes turgidum spiritum, rudis in germano amore tuo, catechumenus in uilla cum catechumeno Alypio feriatus, matre adhaerente nobis muliebri habitu, uirili fide, anili securitate, materna caritate, christiana pietate! quas tibi uoces dabam in psalmis illis et quomodo in te inflammabar ex eis et accendebar cantantur, et non est qui se abscondat a calore tuo. qumenti et acri dolore indignabar manichaeis et miserabar eos rursus, quod illa sacramenta, illa medicamenta nescirent et insani essent aduersus
Abbreviated transcription (Latin):
ibi uiuit. siam quis alius tali
aĩe locꝰ ibĩ uiuit unde me mł¬
ta int̾rogabat homũcionẽ
ĩ exꝑtũ iã nõ ponit aurẽ ad
osimũ. s spũaleos ad fõtem
felix. nec eum sic arbitror in¬
ebriari ex ea ut obliuiscatur
mei. Cũ tu dñe quẽ potat ille
amicicia de tali ꝯu̾satõne nr̃a.
et extortantes ad fidẽ gͣoꝰ sui
oꝑientes qñ sequeretur. qd̾
decam ꝓxĩo pot̾at. erat iã iã q
fcũrus. cũ ecce suoluti st̃ dies
illi sandem nam longi et mł¬
ti uidebantur p̃amore lib̾ta¬
tis ociose ad cantand̾ de medul¬
lis oĩb tibi dixit cormeũ. q̃ si¬
ui uultũ tuum. nultũ tuũ
dñe requiram¶ et uenit dies
quo ⁊ iam actu soluerer a ꝓ¬
fessione rethorita uñ iã cogi¬
tatu solutꝰ eram. et fcm̃ ẽ. eru¬
isti linguꝗmeam unde iam
erueras cormeum et bñdice¬
bam ubi gaudens ꝓfcũs in
putati cum presentib eccũ
ip̃o me solo coram te. Q̾ aũt
cum absente nebridio testã

Expanded text:
ibi uiuit. nam quis alius tali ibi uiuit. nam quis alius tali animae locus? ibi uiuit, unde me multa interrogabat homuncionem inexpertum. iam non ponit aurem ad os meum, sed spiritale os ad fontem felix. nec eum sic arbitror inebriari ex ea, ut obliuiscatur mei, cum tu, domine, quem potat ille, amicitia de tali conuersione nostra et exhortantes ad fidem gradus sui, es, quando sequeretur. quod de tam proximo poterat et erat iam iamque facturus, cum ecce euoluti sunt dies illi tandem. nam longi et multi uidebantur prae amore libertatis otiosae ad cantandum de medullis omnibus: tibi dixit cor meum, quaesiui uultum tuum; uultum tuum, domine, requiram. Et uenit dies, quo etiam actu soluerer a professione rhetorica, unde iam cogitatu solutus eram. et factum est, eruisti linguam meam, unde iam erueras cor meum, et benedicebam tibi gaudens profectus in putati cum praesentibus et cum ipso me solo coram te; quae autem cum absente Nebridio, testan
Abbreviated transcription (Latin):
et ꝯsolatio nes tue fidelis pro¬
missor reddes u̾eꝯdo ꝓrure illo
eius cassiciaco ubi ab estõ scłi
requienimus inte amenita¬
tem sempit̾ne uirentis ꝑadi¬
situi. qm̃ dimisisti ei pcca sr̃
t̾ram sn monte in caseato¬
sacto
monte tuo tuo mõte uberi.
angebatur tam̃ tunc ip̃e ne¬
bridius aũt collebatur. Qmͣ¬
uis enĩ et ip̃e mndũ xp̃ianꝰ
in illam foueam ꝑnitiosissimi
erroris incid̾at. ut u̾itatis filii
tui carnem fantasma credet.
ẽam̃ inde em̾gens sic sibi erat
nũdum imbutꝰ ullis ecc̃e tue
sacram̃tis. s inquisitor ardẽ¬
tssimus u̾itatis. Quẽ nõ młto
delem ⁊̃ catholicum castitate
ꝑfcã atq ꝯtinẽcia tibi serui¬
entem in affrica ap̃ suos p̾ ꝙͣ
tota domus eius ꝑ eũ xp̃iana
fcã ess carne soliusti. et nũc
ille uiuit in sumi abrahe qͥc¬
quidillud est ꝙ ille sigͥficat᷑
simi. Ibi nebridiꝰ meus uiuit
dulcis amicus meus. tuus aũt¬
dñe ad optiuus exlibto filius

Expanded text:
et consolationes tuae: fidelis proet consolationes tuae: fidelis promissor reddis Yerecundo pro rure illo eius Cassiciaco, ubi ab aestu saeculi requieuimus in te, amoenitatem sempiternae uirtutis paradisi tui, quoniam dimisisti ei peccata super terram in monte incaseato, monte tuo, monte uberi. Angebatur ergo tunc ipse, Nebridius autem conlaetabatur. quamuis enim et ipse nondum Christianus in illam foueam perniciosissimi erroris inciderat, ut ueritatis filii tui carnem phantasma crederet, tamen inde emergens sic sibi erat, nondum imbutus ullis ecclesiae tuae sacramentis, sed inquisitor ardentissimus ueritatis. quem non multodelem catholicum castitate perfecta atque continentia tibi seruientem in Africa apud suos, cum tota domus eius per eum christiana facta esset, carne soluisti. et nunc ille uiuit in sinu Abraham. quidquid illud est, quod illo significatur sinu, ibi Nebridius meus uiuit, dulcis amicus meus, tuus autem adoptiuus ex liberto filius:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ iam pleno corde miliciacua
passus me fu̾erim uł una ho¬
ra sedere in cathedra m̃dacii.
ac ego non conterido s tu do¬
mine misericordissime ñ ne
et ħ pcem cum cet̾is horrẽdis
et funereis inaqua scã igno¬
iusti et remisisti michisma¬
cula sua quib tenas assime te¬
nebat᷑ deserise nr̃o ꝯsorcio uide¬
bat nũdum xp̃ianus ꝯiuge fi¬
deli ea ip̃a tam̃ arciore p̃ceteris
ꝯpede abitin̾e ꝙ ag̾ssi eramus
retardabatur. Nec xp̃ianum
ẽẽ alio mͦ se uelle dicebat. qm
illo quo non pot̾at benigne sa¬
ne obtulit. ut qmͣ diu ibi essemꝰ
iure euis eẽm᷑. Retribues illi do¬
mine inresurrectõne iustorũ.
qriam ip̃am sortem retribuis¬
ti ei. Qmͣuis enim ab sentib
egritudine correptus. et ĩea xͥ¬
anus et fidelis fcũs ex hat uita
emugͣuit. Ita misertuis es ñ so
g̾giam erga nos amici huma¬
nitatem. nec enim ingͥge to
num̾ãtes dolore in tołabłi cru-¬
ciaremur. Gracias t̾ dñe deus
nr. tui sumꝰ iudicant ortacões

Expanded text:
 iam pleno corde militia tua passus me fuerim uel una hora sedere in cathedra mendacii. at ego non contendo. sed tu, domine misericordissime, nonne et hoc peccatum cum ceteris horrendis et funereis in aqua sancta ignouisti et remisisti mihi? Macula sua, quibus tenacissime tenebatur, deseri se nostro consortio uidebat. nondum Christianus coniuge fideli ea tamen ipsa artiore prae ceteris conpede ab itinere, quod aggressi eramus, retardabatur nec christianum esse alio modo se uelle dicebat quam illo, quo non poterat. benigne tamen obtulit, ut, quamdiu ibi essemus, in re eius essemus. retribues illi, domine, in retributione iustorum, quia iam ipsam sortem retribuisti ei. quamuis enim absentibus aegritudine correptus et in ea Christianus et fidelis factus ex hac uita emigrauit. ita misertus es non solgregiam erga nos amici humanitatem nec eum in grege tuo numerantes dolore intolerabili cruciaremur. gratias tibi, deus noster, tui sumus. indicant hortationes
Abbreviated transcription (Latin):
mne ira tua et nesciebam obsor¬
duerã stridore cathene mor¬
talitatis mee pena sr̃bie aĩe
meei et ibã longuis ate ⁊ sine¬
bas et iactabar et effũdebar.¬
et diffluebã ꝑfornicatõnes ⁊ ebulliebam
ma stilia semina doloꝵ suꝑba
de iectõnem ⁊ inquieta lassitu¬
dine. Quis mͥ modularetir
erũpnã meã et nouissimaꝵ
reꝵ fugaces pulcritudines
metas d̾figeretut usq ad ꝯ¬
ingale licꝰ exestuarent eluatꝰ
etcatis mee .Si tnͣsquillitasĩeit
hs pot̾at ẽe fiñe ꝓcreandoꝵ li

Expanded text:
me ira tua, et nesciebam. Obsurme ira tua, et nesciebam. Obsurdueram stridore catenae mortalitatis meae, poena superbiae animae meae; et ibam longius a te, et sinebas; et jactabar, et effuet diffluebam et ebulliebam ra sterilia semina dolorum superba deiectione et inquieta lassitudine. Quis mihi modularetur aerumnam meam et nouissimarum rerum fugaces pulchritudines metas praefigeret, ut usque ad coniugale litus exaestuarent fluctus aetatis meae, si tranquillitas in eis non poterat esse fine procrean
Abbreviated transcription (Latin):
transactas feditates me¬
as ⁊ carnales corrupno¬
nes aĩe mee. nõ ꝙ eas amẽ. s
ut amem te d̾s m̃s. a more a¬
moris facio istd̾ recolens mas
meas nequissimas ĩ amaritu¬
dine recogitationis mee n᷑e tu
dulcecas michi dulcedo ñ fallax
dulcedo felix. et secura et colli¬
genͣs me adisꝑsione in qua fru¬
stratĩ dispsus sum dũ ab unote
arsi eiũ aliqũ sociars inferitꝰ
in ad holescenciã et siluest̾e an¬
sus sum uariis ⁊ ibrosis amo¬
rib et ꝯtabuit spẽs mea ⁊ ꝯpu¬
trus coram oculis tuis. placẽs
michi. et plac̾e cupiens ocłis
hoĩmset quid erat ꝙ me delec¬
tabar nisi amare et amari. s
non tenebatur modus ab a¬
nimo usq ad aĩmũ sicuti est
luminosus limes amicicie.S
exaltabantur nebule de limo¬
sa ꝯcupĩa carnis et scatebra
ate obfuscabant cor meũ u
non discneretur serenitas
dilcõuis a caligine libidins
ebat inbecillametatẽ ꝑ abrup¬
ta cuꝑidiũ atq m̾gebat gͣ¬
gite siagͥicioꝵ in ualuerat sr̃

Expanded text:
transactas foeditates meas, et carnales corruptiones animae meae: non quod eas amem; sed ut amem te, Deus meus. Amore amoris tui facio istud, recolens vias meas nequissimas in amaritudine recogitationis meae, ut tu dulcescas mihi, dulcedo non fallax, dulcedo felix et secura, et colligens me a dispersione in qua frustatim discissus sum, dum ab uno te arsi enim aliquando satiari inferis in adulescentia et siluescere ausus sum uariis et umbrosis amoribus, et contabuit species mea et conputrui coram oculis tuis placens mihi et placere cupiens oculis hominum. Et quid erat, quod me delectabat, nisi amare et amari? sed non tenebatur modus ab animo usque ad animum, quateiius est luminosus limes amicitiae, sed exhalabantur nebulae de limosa concupiscentia carnis et scatebra atque offuscabant cor meum, ut non discerneretur serenitas dilectionis a caligine libidinisebat imbecillam aetatem per abrupta cupiditatum, atque mersabat gurgite flagitiorum. Invaluerat super
Abbreviated transcription (Latin):
nec mon̾is ad tẽpꝰ. et famen
facis et uisiones temꝑales
⁊ ip̃a temꝑa et quietẽ extẽ¬
ꝑe nos ita ista que fecisti
uidemꝰ que sunt mãte qͥa
uides ea st̃ ⁊ nos foris indem̃

Expanded text:
nec quiescis ad tempus, et tamen facis et uisiones temporales et ipsa tempora et quietem ex tempore. Nos itaque ista quae fecisti uidemus, quia sunt, tu autem quia uides ea, sunt. et nos foris uidimus,
Abbreviated transcription (Latin):
s addidit in nomine ꝓph̾e n
enĩ ait tantũ qui susceꝑit iꝰ tũ
s addit in nomine iusti. Ita
quippe ille m̾cedem ꝓph̾e iste
m̾cedem iuisti accipiet nõ so¬
lum ait qui calicẽ aque frigi¬
de potũ ded̾iguni ex minĩmus
meis. sedaddit tm̃ in nomine
discipuli et sic adũpeit arnen
dico nob̾ non ꝑdet m̾cedẽ suã
datum ẽ susciꝑe poh̾am sus¬
ciꝑe instum porrig̾e calicẽ
aqiue frigide discipulo fructꝰ
autẽ in noie poh̾e su nomine
susti su nomine discipłi ħ fa¬
cͥe fructu pascitur helias
a indua sciente que hoĩem di
cobatur nec int̾ior helyas s
ext̾ior pascebatur qui poss
⁊̃ talis cibi egestate corrun¬

Expanded text:
sed addidit: in nomine prophetae; neque ait tantum: qui susceperit iustum, sed addidit: in nomine iusti; ita quippe ille mercedem prophetae, iste mercedem iusti accipiet. nec solum ait: qui calicem aquae frigidae potum dederit uni ex minimis meis, sed addidit: tantum in nomine discipuli, et sic adiunxit: amen dico uobis, non perdet mercedem suam. datum est suscipere prophetam, suscipere iustum, porrigere calicem aquae frigidae discipulo; fructus autem in nomine prophetae, in nomine iusti, in nomine discipuli hoc facere. fructu pascitur Helias a uidua sciente, quod hominem dei cebatur . Nec interior Elias, sed exterior pascebatur, qui posset etiam talis cibi egestate corru
Abbreviated transcription (Latin):
p̃stantiq intellectui rõna¬
bilem actõnem tanꝙͣ uiro
in hac uita necessariis ab
eisdem fidelib ad usus tem¬
ꝑales fructuosa infuturũ
miis et bona sunt ualde qm̃
tu es uides in nob̾ qui ꝑspm̃
quo ea nid̾emꝰ et inenstea¬
maremus dedisti nob̾ dñe
deus pacẽ da nob̾ oĩa enim
p̃stitisti nob̾ patẽ quietis pa¬
cẽ salbi pacem sine uesꝑa
oĩs quippe iste ordo pulchri¬
mꝰ. r̃r̃ ualde bonaꝵ modis
sius ꝑactis mͣsiturus est
et mane cirqꝑe in eis fcm̃
est ⁊ uesꝑadies aũt septimꝰ
sine uesꝑa est nec ht̃ occasũ
qr scĩficasti eum ad ꝑrnansi¬
onem sempit̾nam ułt id ꝙ tu
post oꝑatua bona ualde ꝙͣius
ea quietus feͣc̾is requiensti
septĩo die. ħ preloqͣtur nob̾
nox libri tui sꝑ et nos p᷑st oꝑa
nr̃a ideo bona ualde qi ĩnob̾
ea donasti salbo uite et̾ne re¬
quiescamꝰ. Iute ⁊̃ tunc enĩ
sic requiesces ĩ nob̾ꝙ̃ad̾ nĩc¬

Expanded text:
praestantique intellectui rationapraestantique intellectui rationabilem actionem tamquam uiro in hac uita necessariis ab eisdem fidelibus ad usus temporales fructuosa in futurum mus et bona sunt ualde, quoniam tu ea uides in nobis, qui spiritum, quo ea uideremus et in eis te amaremus, dedisti nobis. Domine deus, pacem da nobis — omnia enim praestitisti nobis — pacem quietis, pacem sabbati, pacem sine uespera. omnis quippe iste ordo pulcherrimus rerum ualde bonarum modis suis peractis transiturus est: et mane quippe in eis factum est et uespera. Dies autem septimus sine uespera est nec habet occasum, quia sanctificasti eum ad permansionem sempiternam, ut id, quod tu post opera tua bona ualde, quamuis ea quietus feceris, requieuisti septimo die, hoc praeloquatur nobis uox libri tui, quod et nos post opera nostra ideo bona ualde, quia tu nobis ea donasti, sabbato uitae aeternae requiescamus in te. Etiam tunc enim sic requiesces in nob