comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
anuniã. Nui ante nos ista monuert᷑: non domini nr̃i si dnoet
futuris relictũ est. Uale.
que agis ac seribis. intelligo qͣntum te ipse. nam turbã ouim
telinqueras: suꝑtegeris. Si agrieolam arbor ad fructũ ꝑdefm
lulu. si pastor exfecugiegis sui capit uoluptatem. ac alumpnun
suri nemo aliter untuet᷑ qͣm ut adolescentiã illius suã. uidiet po

Expanded text:
hanc muniam. Qui ante nos ista moverunt, non domini nostri, sed duhanc muniam. Qui ante nos ista moverunt, non domini nostri, sed dutiam futuris relictum est. VALE. quae agis ac scribis, intellego, quantum te ipse, nam turbam olim reliqueras, superieceris. Si agricolam arbor ad fructum perducta delectat, si pastor ex fetu gregis sui capit voluptatem, si alumnum suum nemo aliter intuetur quam ut adulescentiam illius suam iudicet;
Abbreviated transcription (Latin):
sub aliena umbra latentes: nichil existimo hr̃e generosi. numqͣm
ausos aliquando facere qđ dui didiceiant. Memoriã in alienis exer¬
cueit᷑. Aludautẽ est meminisse: Aliud scire. Meminisse ẽ. rẽ cõ¬
iissam memorie custodire. At contra scire ẽ: & sua facere queꝙ
nec ãb exemplari pendẽ. & tociens respicere ad magistrũ. Hoc dieit
renon. hoc cheantes. Aliquid inter se iter sit & librum. Quo usq
disces: iam & p̃cipe. Quid ẽ÷ Cur audiam. qd legere possũ: Mul¬
tum inquit: unia uoy facit. Non qͥdem hec: que aliens uerbis cõ¬
modatur e auctuari uice fiuñgitur. Adice nunc qd̾ isti qͥ nuims̃
cuorele sue funt: pͥmũ iea re sequunt᷑ pͥores. inqua nenisuiã
ore descuuit. de iea resequnt᷑ que adhuc querit᷑. Namqni ane
mueuetẽ: si coutenti fuerimꝰ muentis. Prec̃ea qui alus sequit¬
go uere utar iua uetere. S si priorem plamioremq unue uestioue

Expanded text:
sub aliena umbra latentes, nihil existimo habere generosi, numquam sub aliena umbra latentes, nihil existimo habere generosi, numquam ausos aliquando facere, quod diu didicerant. Memoriam in alienis exercuerunt. Aliud autem est meminisse, aliud scire. Meminisse est rem commissam memoriae custodire. At contra scire est et sua facere quaeque nec ad exemplar pendere et totiens respicere ad magistrum. " Hoc dixit Zenon, hoc Cleanthes ! " Aliquid inter te intersit et librum. Quousque disces? Iam et praecipe. " Quid est quare et audiam, quod legere possum?" "Multum," inquit, "viva vox facit." Non quidem haec, quae alienis verbis commodatur et actuari vice fungitur. Adice nunc quod isti, qui numquam tutelae suae fiunt, primum in ea re secuntur priores, in qua nemo non a priore descivit; deinde in ea re secuntur, quae adhuc quaeritur. Numquam autem invenietur si contenti fueriEgo vero utar via vetere, sed si propiorem planioremque invenero,
Abbreviated transcription (Latin):
et. Ingeus eoꝵ turba ẽ: passim iacentiũ. Sumenda erunt. ñ colli¬
gen̾da. Non enĩ excidunt: s fluunt ꝑpetua. & inter se contexta sunt.
ł es dubito quin multũ conferant rudib adhuc: & extrinsecus auscul¬
tantib. faciliꝰ enĩ: singła insidiunt circiunscͥpta. & carmini modo
inclusa. Ideo pueris & sententias ediscendas damꝰ. & has quas greci
crias uocant: quia complecti illas puerilis animꝰ potest. qui plus ad¬
huc ñ capit cerci ꝓfectus. Uiro captare flosculos turpe ẽ. & fulcire se
norissimis ac paucissimis uotib. & memoria stare. Sibi iam inuitat᷑.
dicat ista. ñ teneat. Lurpe ẽ. enĩ seni. aut ꝓspicienti senectutẽ: exco¬
mentario saꝑe. hoc renon dixit. Iu quid hoi cleantes: Iu quidͤ
Quousq sub alio moueris: Et imꝑa. & dic. quͦid memorie tradit. Ali¬
quid & de tuo ꝓfer. Om̃s itaq istos numqͣm auctores semꝑ interp̃tes.

Expanded text:
et; ingens eorum turba est passim iacentium, sumenda erunt, non colliet; ingens eorum turba est passim iacentium, sumenda erunt, non colligenda. Non enim excidunt, sed fluunt. Perpetua et inter se contexta sunt. Nec dubito, quin multum conferant rudibus adhuc et extrinsecus auscultantibus; facilius enim singula insidunt circumscripta et carminis modo inclusa. Ideo pueris et sententias ediscendas damus et has quas Graeci chrias vocant, quia conplecti illas puerilis animus potest, qui plus adhuc non capit. Certi profectus viro captare flosculos turpe est et fulcire se notissimis ac paucissimis vocibus et memoria stare; sibi iam innitatur. Dicat ista, non teneat. Turpe est enim seni aut prospicienti senectutem ex commentario sapere. " Hoc Zenon dixit"; tu quid ? " Hoc Cleanthes"; tu quid ? Quousque sub alio moveris ? Impera et dic, quod memoriae tradatur. Aliquid et de tuo profer. Omnes itaque istos, numquam auctores, semper interpretes
Abbreviated transcription (Latin):
tirba separare. Cui ilas assignabumꝰ: ⁊ enoni. aAnebrathi. anerism¬
por sa li pancerio. an posudomo: Non sumꝰ sub rege. sibi quisci seun¬
duat a pud istos quitͥd hermartus dreit. quiceid metodorus: adunũ
defatiur. Omima que q̃uilq̃m in illo contub̾nio locutꝰ est: uniꝰ d̾ etu
& auspicus duta sunit. Non possumꝰ inq̃m licet demꝑtemꝰ educere ali¬
Quotumq mseris ocłm: id tibi octurret qd eninere posset: nisi ut̃pa¬
na lagerit᷑ . ua re depone istam spem: posse ce sũmatim degusta¬
ringenia inꝯrimioꝵ iuroꝵ. Pota tibi inspicienda sunt: tora trac¬
tamdar s es gerit. &e ꝑimam̃ta sua ingenũ opus nectit̃: exquo nich
subduci siie ruma pocest. Nec recuso. quo minꝰ siugła membra dũ¬
modo in ipso honine consid̾es. Non ⁊ formosa cuꝰ crus laudat᷑ aut
brachĩ: s. ula cuiꝰ uniuersa facies admirõnem partib singłis ab¬
stult. Si tam̃ eregeris. ñ tamen dicec tecũ agam: s plena manufi¬

Expanded text:
turba separare; cui illas adsignabimus ? Zenoni an Cleanthi an Chrysippo an Panaetio an Posidonio ? Non sumus sub rege; sibi quisque se vindicat. Apud istos quicquid Hermarchus dixit, quicquid Metrodorus, ad unum refertur. Omnia quae quisquam in illo contubernio locutus est, unius ductu et auspiciis dicta sunt. Non possumus, inquam, licet temptemus, educere aliQuocumque miseris oculum, id tibi occurret, quod eminere posset, nisi inter paria legeretur. Quare depone istam spem, posse te summatim degustare ingenia maximorum virorum; tota tibi inspicienda sunt, tota tractanda. Res geritur et per lineamenta sua ingenii opus nectitur, ex quo nihil subduci sine ruina potest. Nec recuso, quo minus singula membra, dummodo in ipso homine, consideres. Non est formonsa, cuius crus laudatur aut brachium, sed illa, cuius universa facies admirationem partibus singulis abstulit. Si tamen exegeris, non tam mendice tecum agam, sed plena manu fi
Abbreviated transcription (Latin):
pendio queri suꝑuatua. & multos tͣnsisse uitam. dũ uite instrum̃¬
ta conqͥrunt: Recognoste singłos. considera uniuersos. nulłus ñ
uita spectat in crastinum. Quid in hoc sit mali queris: Infinitum.
Non enĩ uiuunt: s uicturi sunt. Oĩa disterunt. Ctiam si attende¬
remꝰ : tam̃ nos uita p̃curreret. Nunc uͦ cunctantes quasi aliena tͣnͣs¬
currit. & ultimo die finit᷑: omni ꝑit. Sed ne epłe modũ excedam.
que ñ debet sinistram manũ legentis implere: in aliũ diem hant
litem cũ dialectieis difteram. nimiũ subtilib. & hoc solum curan¬
tib: non & hoc. Uale.

Expanded text:
pendio quaeri supervacua et multos transisse vitam, dum vitae instrumependio quaeri supervacua et multos transisse vitam, dum vitae instrumenta conquirunt ? Recognosce singulos, considera universos; nullius non vita spectat in crastinum. Quid in hoc sit mali, quaeris? Infinitum. Non enim vivunt, sed victuri sunt. Omnia differunt. Etiamsi adtenderemus, tamen nos vita praecurreret; nunc vero cunctantes quasi aliena transcurrit et ultimo die finitur, omni perit. Sed ne epistulae modum excedam, quae non debet sinistram manum legentis inplere, in alium diem hanc litem cum dialecticis differam nimium subtilibus et hoc solum curantibus, non et hoc. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
maxima intorsit: pungit ñ ueiluerat. Et hoc raro. Nam cet̾a eiꝰ te¬
la. quib genꝰ humanum debellat᷑: gͣndinis more disfultant. qͣ incus¬
sa tectis: sine ullo habitatoris in cõmodo. crepitat ac soluit᷑. Quid
usum si cautus es redige. necessaria iudicat quoꝵ magna pars suꝑ¬
uatua ẽ. etiam que ñ est suꝑuacua: nicħ inse momenti habet. ut
hoc possit fortunatũ beatumq prestare. Non enĩ statim bonũ est:
siquid necessariũ est. At proitimꝰ bonũ. si hoc nom̃ pani & polente
damꝰ. & cet̾is sine quib uita ñ ducit᷑. Quod bonum ẽ. utiq necessa
rium ẽ. Qd̃ utiq necessariũ ẽ : non utiq bonũ ẽ. Qm̃ quedam
necessaria st̃. quedam eadem uilissima. Nemo usq eo dignitatem
boni ignorat : itt illud ad hec indiẽ utilia demittat. Quid gͦ : Non
eopotius curã transferrens. ut ostendas omnib magno temꝑis im¬

Expanded text:
maxima intorsit, pungit, non vulnerat, et hoc raro. Nam cetera eius temaxima intorsit, pungit, non vulnerat, et hoc raro. Nam cetera eius tela, quibus genus humanum debellatur, grandinis more dissultant, quae incussa tectis sine ullo habitatoris incommodo crepitat ac solvitur. Quid verum, si acutus es, redige. Necessaria iudicat, quorum magna pars supervacua est. Etiam quae non est supervacua, nihil in se momenti habet in hoc, ut possit fortunatam beatumque praestare. Non enim statim bonum est, si quid necessarium est; aut proicimus bonum, si hoc nomen pani et polentae damus et ceteris, sine quibus vita non ducrium est; quod necessarium est, non utique bonum est, quoniam quidem necessaria sunt quaedam eadem vilissima. Nemo usque eo dignitatem boni ignorat, ut illud ad haec in diem utilia demittat. Quid ergo? Non eo potius curam transferes, ut ostendas omnibus magno temporis in
Abbreviated transcription (Latin):
lectione ꝑsuaseris. Sit ista sine ͥ de cipiunt. qͦmodo p̃stigiatorum
acecabula ⁊ calculi. inquib me fallatia ipsa delectat. E ffice. ut
quom̃ fiat intelligam. ꝑ didiusum. Idem de ipsis captionib dico.¬
Quo emm nomine pottais lopbismata appellerti Meoignorant no¬
ant nestientẽ iumant. Diutiq uis uerboꝵ ambiguitates deduẽ:
hor nos doce. beatũ non eum ẽẽ. quem uulgꝰ appellat. ad quẽ pe¬
cunia magna confluxit: s illum cui bonũ omne in aĩo est erectũ
& extisum. & mirabilia calcantem. qͥ neminem uidet cũ quo se cõ¬
nutatũ uelit. qui hominẽ ea sola parte estimat qua homo ẽ. qui
natura magistra utit᷑. ad illius leges componit᷑. sic uiuit qmͦ illa
p̃scripsit. cui bona sua mulla uis excutit. qui mala in bonũ uercit.
certus iudicii. in concussiis. intrepidꝰ. quẽ aliqua uis mouet. nulla
ꝓturbat. quẽ fortuna cũ quod habuit telum notentissimũm ui

Expanded text:
lectione persuaseris. Sic ista sine noxa decipiunt, quomodo praestigiatorum lectione persuaseris. Sic ista sine noxa decipiunt, quomodo praestigiatorum acetabula et calculi, in quibus me fallacia ipsa delectat. Effice, ut quomodo fiat intellegam; perdidi usum. Idem de istis captionibus dicoquo enim nomine potius sophismata appellem ? Nec ignoranti nocent nec scientem iuvant. Si utique vis verborum ambiguitates diducere, I hoc nos doce, beatum non eum esse, quem vulgus appellat, ad quem pecunia magna confluxit, sed illum, cui bonum omne in animo est, erectum et excelsum et mutabilia calcantem, qui neminem videt, cum quo se conmutatum velit, qui hominem ea sola parte aestimat, qua homo est, qui natura magistra utitur, ad illius leges conponitur, sic vivit, quomodo illa praescripsit, cui bona sua nulla vis excutit, qui mala in bonum vertit, certus iudicii, inconcussus, intrepidus, quem aliqua vis movet, nulla perturbat, quem fortuna, cum quod habuit telum nocentissimum vi
Abbreviated transcription (Latin):
nos ñ uerba decipiant. Quid mͥ uocũ similitudines distinguis. ꝙ¬
bus nemo umqͣm nisi dũ disputat captus ẽ: Res fallunt ulas di¬
cerne. Pro bonis mala amplectim̃. optamꝰ contra id qd̾ optauimꝰ.
Pugnant uota nr̃a cum uotis. consilia cũ consiliis. Adulatio. qͣm
similis : amicitie: Non imitat᷑ tmn illam: s uintit & pret̾it: aꝑtis
ac ꝓpitiis aurib recipit᷑. & inprecordia ima descendit. eo ipsa grati¬
osa : quo ledit. Doce quemadmodũ hanc similitudinẽ poslim
dinoscere. Uenit ad me ꝓ amieo blandꝰ numicus. Uitia nob̾ sub
uirtutũ nomine obrepunt. Lemeritas sub titulo fortitudinis late
Modeiatio uorat᷑ ignauia. Pro cauto timidꝰ accipit᷑. In his magna
ꝑicło er ramus. His cercas notas impͥme. Cecerũ qui interro ꝯat᷑ an
cornua habeat: ñ est tam stultꝰ ut frontem suam tempter᷑. nec
rursus tã meptus aut hebes: ut nesciat. Iu illi: subtilissima col¬

Expanded text:
nos, non verba, decipiant. Quid mihi vocum similitudines distinguis, quinos, non verba, decipiant. Quid mihi vocum similitudines distinguis, quibus nemo umquam nisi dum disputat captus est ? Res fallunt; illas discerne. Pro bonis mala amplectimur; optamus contra id, quod optavimus. Pugnant vota nostra cum votis, consilia cum consiliis. Adulatio quam similis est amicitiae ! Non imitatur tantum illam, sed vincit et praeterit; apertis ac propitiis auribus recipitur et in praecordia ima descendit, eo ipso gratiosa, quo laedit. Doce quemadmodum hanc similitudinem possim dinoscere. Venit ad me pro amico blandus inimicus. Vitia nobis sub virtutum nomine obrepunt, temeritas sub titulo fortitudinis latet, moderatio vocatur ignavia, pro cauto timidus accipitur; in his magno periculo erramus. His certas notas inprime. Ceterum qui interrogatur, an cornua habeat, non est tam stultus, ut frontem suam temptet, nec rursus tam ineptus aut hebes, ut ne sciat tu illi subtilissima col
Abbreviated transcription (Latin):
Qd̾ libros meos tͥ mitti desideras. ñ magis ideo me disertũ picto qͣm
formosũ putarem. si imaginẽ moam peteres. Indulgentie scio illud
ẽẽ. non iuidicii. & si mͦ iudicii ẽ: indulgentia tͥ imposuit. Ed qͣtes¬
cumq st̃: tu illos sic lege tanqͣm uerum querã. adhue ñ sciam ⁊ con¬
t umaciter qͦram. Non enĩ me cuiqͣm emancipaui. nulliꝰ nom̃ fero.
multũ magnoꝵ uirorum iuditio credo aliquid & meo undico. Nã
illi quoq ñ inuenta s querenda nobis relinquert̃. & inuenissent
forsitan necessaria: uisi & suꝑuatua quesissent. Multum illis t̾ꝑis.
uerboꝵ caullatio eripuit. Captiose disputationes. que acumen ir¬
ritum exercent. Nectimꝰ nodos. & ambiguam significationẽ uerbis
illigamꝰ. ac deinde dissoluimꝰ. Tantũ nobis uacat. Iam uiuere. iam
mori scimꝰ. Iota illo mente ꝑgendum ẽ. ubi ꝓuideri debet. ne res

Expanded text:
quod libros meos tibi mitti desideras, non magis ideo me disertum puto quam quod libros meos tibi mitti desideras, non magis ideo me disertum puto quam formosum putarem, si imaginem meam peteres. Indulgentiae scio istud esse, non iudicii. Et si modo iudicii est, indulgentia tibi inposuit. Sed qualescumque sunt, tu illos sic lege, tamquam verum quaeram adhuc, non sciam, et contumaciter quaeram. Non enim me cuiquam emancipavi, nullius nomen fero. Multum magnorum virorum iudicio credo, aliquid et meo vindico. Nam illi quoque non inventa, sed quaerenda nobis reliquerunt, et invenissent forsitan necessaria, nisi et supervacua quaesissent. Multum illis temporis verborum cavillatio eripuit, captiosae disputationes,quae acumen irritum exercent. Nectimus nodos et ambiguam significationem verbis inligamus ac deinde dissolvimus. Tantum nobis vacat ? Iam vivere, iam mori scimus ? Tota illo mente pergendum est, ubi provideri debet, ne res
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ quod petunt semꝑ abscedunt. & qͦ plus opere impend̾unt. hoc
se magis impediunt & ferunt᷑ retro. qd̃ euenit in laberinto ꝓperan¬
tib ip̃sa illos uelocitas implicat. Uale.
IRORUM istic inopiam eẽ. quereris. Non refert qͣm multos:
leo quam bonos habeas. Lectio certa ꝓdest. uaria delectãt. Qui qͦ
destinauit ꝑuenire uult: unam sequit᷑ uiam. si ꝑ multas uaget᷑.
Non ire istuc: s errare ẽ. Uellem inquis. magis consiliũ mͥ. quã
libros dares. Ego uero quoscumq habeo. mittere paratus sũ: & to¬
tum horreum exturere. Me quoq isto si possem tnsferrem. & isi ma¬
ture te sinẽ officii sperarem impeciaturũ: hanc senilem expeditio¬
nem indixissem mͥ. nec me caribdis & sulla. & fabulosũ istud fretũ.
det̾rere potuissent. Lranassem ista. non solum tiaiecissem. dum mͥ re
cõplecti possem. & p̾sens estimare: qͣntum amimo creuisses. Cecerum

Expanded text:
eius, quod petunt, semper abscedunt et quo plus operae inpenderunt, hoc eius, quod petunt, semper abscedunt et quo plus operae inpenderunt, hoc se magis impediunt et feruntur retro. Quod evenit in labyrintho properantibus; ipsa illos velocitas inplicat. VALErorum istic inopiam esse querens. Non refert, quam multos, sed quam bonos habeas; lectio certa prodest, varia delectat. Qui, quo destinavit, pervenire vult, unam sequatur viam, non per multas vagetur. Non ire istuc, sed errare est. "Vellem," inquis, "magis consilium mihi quam libros dares." Ego vero quoscumque habeo, mittere paratus sum et totum horreum excutere. Me quoque isto, si possem, transferrem, et nisi mature te finem officii sperarem inpetraturum, hanc senilem expeditionem indixissem mihi nec me Charybdis et Scylla et fabulosum istud fretum deterrere potuissent. Tranassem ista, non solum traiecissem, dummodo te conplecti possem et praesens aestimare, quantum animo crevisses. Ceterum
Abbreviated transcription (Latin):
series. Non facit nobilem: atriũ plenũ fumosis ymaginib. Nemo in
nr̃am glam uixit. nec qd̃ ante nos fuit: nr̃m est. Animꝰ faeit nobi¬
lem: cui ex quatumq conditione supra fortunã licet surgere.
utõ itaq te ñ equitem romanũ ẽẽ : sed libertinũ. Potes hoc conse¬
qui: ut solus sis liber inter ingenuos. Quomͦ inquis: łi mala bonac
non popło austore distinx̃is. Intuendum ⁊ ñ unde ueniant. s quo
eant. Siquid ẽ. qd uitam beatã potẽ. facere: id bonũ ÷ suo uire.
Deprauari enĩ: in malũ non potẽ. Quid ÷ ergo in quo errat᷑. cũ om̃s
bratam uitã oꝑtente qd̃ instrum̃ta euis ꝓ ipsa hũt: & illam dum
petunt. fugunt. Nam cũ sũma uite beate sit solida securiias. &
eus in contusta fiditia: sollicitudinis colligunt causas. & insidiosũ
tter uite. ñ tm̃ ferunt sarcinas. sed trahunt. Ita longuis abeffectu

Expanded text:
series. Non facit nobilem atrium plenum fumosis imaginibus. Nemo in series. Non facit nobilem atrium plenum fumosis imaginibus. Nemo in nostram gloriam vixit nec quod ante nos fuit, nostrum est; animus facit nobilem, cui ex quacumque condicione supra fortunam licet surgere. Puta itaque te non equitem Romanum esse, sed libertinum; potes hoc consequi, ut solus sis liber inter ingenuos. " Quomodo?" inquis. Si mala bonaque non populo auctore distinxeris. Intuendum est non unde veniant, sed quo eant. Si quid est, quod vitam beatam potest facere, id bonum est suo iure. Depravari enim in malum non potest. Quid est ergo, in quo erratur, cum omnes beatam vitam optent ? Quod instrumenta eius pro ipsa habent et illam, dum petunt, fugiunt. Nam cum summa vitae beatae sit solida securitas et eius inconcussa fiducia, sollicitudinis colligunt causas et per insidiosum iter vitae non tantum ferunt sarcinas, sed trahunt; ita longius ab effectu
Abbreviated transcription (Latin):
Ouis ad hoc sumꝰ nobiles. nec reicit quemqͣm philosophia. nec eligit:
omnib lucet. Patritius socrates non fuit. cleantes aqͣm traxit. &
rigando orto locauit manus. Platonem ñ accepit nobilem phi¬
losophia: s fecit. Quid ÷ quare desꝑes. his te posse fieri parem:
Ouĩs hi maiores tui sunt. s tu illis geris dignũ. Geres autẽ. si hoc
ꝑtinus tibi ipse ꝑsuaseris : a nullo te nobilitate suꝑari. Omnb
uobis: totidem ante nos sunt. Nulliꝰ non origo: ultra in emoriam
iacet. Plato ait. nemuiẽ regem ñ ex seruis ẽẽ. ordinandũ. nemi¬
nem ñ seruũ exregib. Omnia ista longa uarietas miscuit. ⁊ sur¬
sum deorsiun: fortuna uersauit. Quis est generosus : Ad uircutem
bene anatura compositus. Hoc unum intuendũ est. Alioquin si
aduera reuotas: nemo ñ inde ẽ. ante qd̃ nichil ẽ. Apͥmo mundi
ortu usq in hoc tempꝰ: ꝑduxte nos ex splendidis solidisq alterna

Expanded text:
omnes ad hoc sumus nobiles. Nec reicit quemquam philosophia nec eligit; omnes ad hoc sumus nobiles. Nec reicit quemquam philosophia nec eligit; omnibus lucet. Patricius Socrates non fuit. Cleanthes aquam traxit et rigando horto locavit manus. Platonem non accepit nobilem philosophia, sed fecit. Quid est quare desperes his te posse fieri parem ? Omnes hi maiores tui sunt, si te illis geris dignum; geres autem, si hoc protinus tibi ipse persuaseris, a nullo te nobilitate superari. Omnibus nobis totidem ante nos sunt; nullius non origo ultra memoriam iacet. Platon ait neminem regem non ex servis esse oriundum,neminem servum non ex regibus. Omnia ista longa varietas miscuit et sursum deorsum fortuna versavit. Quis est generosus ? Ad virtutem bene a natura conpositus. Hoc unum intuendum est; alioquin si ad vetera revocas, nemo non inde est, ante quod nihil est. A primo mundi ortu usque in hoc tempus perduxit nos ex splendidis sordidisque alternata
Abbreviated transcription (Latin):
cultiꝰ. Rem dicam: ex qua mores estimes nr̃os. Uixquemqͣm inue¬
iues. qui possit aꝑto hostio uiuere. Ianitores conscientia nrã. non
suꝑbia opposuit. Sic uiuumꝰ ut deprehendi sit: subito aspici. Quid
autem ꝓdest recondere se.  ocłos bominũ auresq uitare. Bona con¬
suentia turbam aduocat: mala etiam in solitudine aixia. atq sol¬
lina ẽ Si bonesta sunt que fatis: om̃s sciant: Si tuipia: qluid reseit
tecum egisse naturã prius. de inde fortuuam cũ possis eximere te
nulgo ã ad felicitatem hominũ marimã emergere:. Siquid ñ:
aliuo inpbilosophia boni: hos ÷ qd̾ stemima ñ inspitit. Om̃s si ad
originem pͥmam reuocant᷑ adtis sunt. Eques romaniis es. & ad
hune ordinem tua te ꝑduxit iudustria: at me hercules inultis xiii.¬
clausa sunt. ñ om̃s curia admitait. Castra quoq quos ad laborem
& ꝑiełm recipiant: fastidiose legunt. Bona mens: omnib placet.

Expanded text:
cultius. Rem dicam, ex qua mores aestimes nostros: vix quemquam invecultius. Rem dicam, ex qua mores aestimes nostros: vix quemquam invenies, qui possit aperto ostio vivere. Ianitores conscientia nostra, non superbia opposuit; sic vivimus, ut deprendi sit subito adspici. Quid autem prodest recondere se et oculos hominum auresque vitare ? Bona conscientia turbam advocat, mala etiam in solitudine anxia atque sollicita est. Si honesta sunt quae facis, omnes sciant, si turpia, quid refert tecum egisse naturam prius, deinde fortunam, cum possis eximere te vulgo et ad felicitatem hominum maximam emergere. Si quid est aliud in philosophia boni, hoc est, quod stemma non inspicit. Omnes, si ad originem primam revocantur, a dis sunt. Eques Romanus es, et ad hunc ordinem tua te perduxit industria; at mehercules multis quclausa sunt; non omnes curia admittit; castra quoque, quos ad laborem et periculum recipiant, fastidiose legunt. Bona mens omnibus patet,
Abbreviated transcription (Latin):
pisse sentit. sed cogitat. Qui se habet: nichil ꝑdidit. S quoto ciuq
namuerit. qd̾ tu nulli uarraueras: Is qui scit plurimĩt. ruini
Quid ergo inquis tantꝰ sum. ut possim extitare yamorem: Non est
qd̾ te ad hunc locum respitiens: metiaris. Ad istum respice: in quo
moraris. Quicqͥd int̾ uitina eminet: magnum ÷ illic ubi eminet.
Nam magnitudo habet modũ certum: comparatio illã aut collit
aut deprunit. Nauis que uflumine magna ẽ ⁊ in mari paruula
est. Dub̾natulum qd̾ alteri naui magnũ. alteri exiguũ ẽ. Tu nunc
inpuintia. litet contepnas ipse te: maguus es. Quid agas.quem¬
admodum tenes. quẽ admodum dormias. querit᷑. scitur. Eotibia
diligentiꝰ uiuendũ ẽ. Iunc autẽ felitem eẽ. te uidita: cum poteris
inpublito uiuere. cũ te parieces tuitegent ñ abscondent. qͦs plerũ
circumdatos nobis uindicamꝰ. non ut tutiꝰ uiuamꝰ: s ut pectemiꝰ oo¬

Expanded text:
lla periisse sentit sed cogitat qui se habet nihil perdidit. Seneca Lucius lla periisse sentit sed cogitat qui se habet nihil perdidit. Seneca Lucius narraverit, quod tu nulli narraveras ? Is qui scit plurumum, rumor. "Quid ergo?" inquis, "Tantus sum, ut possim excitare rumorem?" Non est quod te ad hunc locum respiciens metiaris; ad istum respice, in quo moraris. Quicquid inter vicina eminet, magnum est illic, ubi eminet. Nam magnitudo non habet modum certum; comparatio illam aut tollit aut deprimit. Navis, quae in flumine magna est, in mari parvula est. Gubernaculum, quod alteri navi magnum, alteri exiguum est. Tu nunc in provincia, licet contemnas ipse te, magnus es. Quid agas, quemadmodum cenes, quemadmodum dormias, quaeritur, scitur; eo tibi diligentius vivendum est. Tunc autem felicem esse te iudica, cum poteris in publico vivere, cum te parietes tui tegent, non abscondent, quos plerumque circumdatos nobis iudicamus non ut tutius vivamus, sed ut peccemus oc
Abbreviated transcription (Latin):
dine. cũ ꝑitulo. cũ iactura pudoris & lib̾tatis & temꝑis. Ad eo nich ẽ.
cuiq se uiluis. Idem itaq in omnib consiliis. rebq faciamꝰ: qd̾ so¬
lemꝰ facere. quotiens ad institorem alituiꝰ mercis accessimꝰ. Uidea¬
mꝰ hoc qd̾ concupiscimꝰ. qͣnti deferat᷑. Depe marimũ preciũ ẽ: pro
quo nullũ datur. Multa possum tͥ ostendere. que ad quisita ac-¬
ceptaq libertatem nob̾ excorserint. Nostri eẽmus: si ista nr̃a ñ eẽut
Hec ergo tetum ipse uersa. ñ solum ubi de inicremento aget᷑: s etiã
ubi deiactura. Hoc ꝑiturum est: nempe aduenticiũ fuit. Tam facii
sine isto uiues: qͣm uristi. Sꝰ dui illud habuisti. ꝑdis postqͣm satiat
es si non diu ꝑ dis anteqͣm assuescas. Peccuniam minorẽ habebis.
nempe & molestiam. Grãm minorẽ: nempe. & inuidiam. Cutumspite
ista que nos agunt ininsaniam. que cũ plurimis lacͥmis amitaimꝰ.

Expanded text:
dine, cum periculo, cum iactura pudoris et libertatis et temporis; adeo nihil est dine, cum periculo, cum iactura pudoris et libertatis et temporis; adeo nihil est cuique se vilius. Idem itaque in omnibus consiliis rebusque faciamus, quod solemus facere, quotiens ad institorem alicuius mercis accessimus; videamus, hoc quod concupiscimus, quanti deferatur. Saepe maximum pretium est, pro quo nullum datur. Multa possum tibi ostendere, quae adquisita acceptaque libertatem nobis extorserint; nostri essemus, si ista nostra non essent. Haec ergo tecum ipse versa, non solum ubi de incremento agetur, sed etiam ubi de iactura. " Hoc periturum est." Nempe adventicium fuit; tam facile sine isto vives quam vixisti. Si diu illud habuisti, perdis postquam satiatus es; si non diu, perdis antequam adsuescas. " Pecuniam minorem habebis." Nempe et molestiam. " Gratiam minorem." Nempe et invidiam. Circumspice ista, quae nos agunt in insaniam, quae cum p
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ tenere. S puta: mentitus sũ. Pluma teuebat᷑. qͣm remisit &¬
fugit. Scis quos postea tͥ eribuerit ludos. qͣm multa incaput suũ
casura temptauerit. Non uidebat: se ꝑ alioꝵ ꝑicula in suũ ruere.
Non cogitabat. qͣni onerosa eẽnt que petebat: etiam si suꝑuacua ñ
ẽent. Hoc itaq inbis que affectauimꝰ. atq labore magno conten¬
dimꝰ. inspitere debemꝰ: aut nichil in illis cõmodi ẽẽ. Aut plus in com¬
modi. Quedã suꝑuacua sunt: quedam tanti ñ sunt. S hoc ñ ꝑiu¬
demꝰ. & gratuita nobis uident᷑: que karissuna constant. E r eo licet
stupor ur̃ appareat: qd ea sola putamꝰ emi. ꝓ quib percuniam
soluimꝰ. Ea gratuita uocamꝰ: ꝓ quib nos ipsos impendimꝰ. Que
emere nollemus si domꝰ nobis nr̃a ꝓ illis ẽet. danda. si amenũ aliqd̃.
fructuosũ ue p̃dium. ad ea paratissimi sumꝰ ꝑuenire cũ sollieitu¬

Expanded text:
eius tenere, sed pennam. Mentitus sum ? Pluma tenebatur, quam remisit et eius tenere, sed pennam. Mentitus sum ? Pluma tenebatur, quam remisit et fugit. Scis, quos postea tibi exhibuerit ludos, quam multa in caput suum casura temptaverit. Non videbat se per aliorum pericula in suum ruere. Non cogitabat, quam onerosa essent, quae petebat, etiam si supervacua non essent. Hoc itaque in his, quae adfectamus, ad quae labore magno contendimus, inspicere debemus, aut nihil in illis commodi esse aut plus incommodi. Quaedam supervacua sunt, quaedam tanti non sunt. Sed hoc non pervidemus, et gratuita nobis videntur, quae carissime constant. Ex eo licet stupor noster appareat, quod ea sola putamus emi, pro quibus pecuniam solvimus, ea gratuita vocamus, pro quibus nos ipsos inpendimus. Quae emere nollemus, si domus nobis nostra pro illis esset danda, si amoenum aliquod fructuosumve praedium, ad ea paratissimi sumus pervenire cum sollicitu
Abbreviated transcription (Latin):
sidẽ noce. Nam ille alter. Portasse tanqͣ̃m fenir seurel anno qugen¬
sciret qd̾ eẽt iu bonus. ñ dum ẽẽ. se crederet. fortasse etiam fieri pos¬
se desꝑaret aAn male existimat de mnalis. hoc ecĩa mali faciunt. Nec
ula saior pena aequitie et qͣm qd̾ sibi ac siuis displicet. At odit̾
eose qui subita & magna potentia impotenter utunt᷑. Idem facit cũ
sdem potuerit. Multoꝵ quia inbecillia st̃ latent uitia. ñ miꝰ au¬
lura tũr illis uires sue placuerint: qͣm illa quȩ iam felieitas aperure.
nftrumenta alis explicande nequitie desunit. Dic tutus serpens. etiã
pestifera tractat᷑: dum reges frigore. Nonde funt tunc illi uenena:
s torpent. Multorum crudelitas. &ambitio. & lururia: ut paria
pessuꝰ audest. fortune fauore deficit᷑. Eadem uelle subandis cog¬
hosces: daposse qͣntum uolunt. Meministi cũ quendam affirmares
ẽẽ. iitua porestate. dixisse me uolaticũ ẽẽ. ar leuem. & te ñ pedem

Expanded text:
e notae. Nam ille alter fortasse tamquam phoenix semel anno quingensciret, quid esset vir bonus, nondum esse se crederet, fortasse etiam fieri posse desperaret. " At male existimat de malis." Hoc etiam mali faciunt, nec ulla maior poena nequitiae est quam quod sibi ac suis displicet. " At odit eos, qui subita et magna potentia inpotenter utuntur." Idem faciet, cum idem potuerit. Multorum, quia inbecilla sunt, latent vitia, non minus ausura, cum illis vires suae placuerint, quam illa, quae iam felicitas aperuit. Instrumenta illis explicandae nequitiae desunt. Sic tuto serpens etiam pestifera tractatur, dum riget frigore; non desunt tunc illi venena, sed torpent. Multorum crudelitas et ambitio et luxuria, ut paria pessimis audeat, fortunae favore deficitur. Eadem velle sic subinde cognosces : da posse, quantum volunt. Meministi, cum quendam adfirmares esse in tua potestate, dixisse me volaticum esse ac levem et te non pedem
Abbreviated transcription (Latin):
ta nicħꝰ eoꝵ que ab ocłis abeunt. & inrerũ naturam exqua ꝓdierunt
ae mor ꝓcessura sunt recondunt᷑: consumi. Desmunt ista n ꝑeunt:⁊
mors qͣm ꝑteuescimꝰ ac recusanꝰ: int̾mitat uitã ñ eripit. Uentet rte¬
rium . qui uos inlucem reponat dies. Qmͣ multi recusarent. nsiobies¬
tos redutertt.Sn postea diligentiꝰ docebo. onña quȩ uident᷑ ꝑire: anui¬
tari. Sequo animo debet rediturꝰ exire. Obserua oibem retũ inse nu¬
meantiũ: uidebis. nich in hoc mundo exangui. s uitib destend̃e
ae siugere. Estas abit .s alter ilam anmus aoduet. Huemips acidit.

Expanded text:
ta nihil eorum, quae ab oculis abeunt et in rerum naturam, ex qua prodierunt ta nihil eorum, quae ab oculis abeunt et in rerum naturam, ex qua prodierunt ac mox processura sunt, reconduntur, consumi; desinunt ista, non pereunt. Et mors, quam pertimescimus ac recusamus, intermittit vitam, non eripit; veniet iterum, qui nos in lucem reponat dies, quem multi recusarent, nisi oblitos reduceret. Sed postea diligentius docebo omnia, quae videntur perire, mutari. Aequo animo debet rediturus exire. Observa orbem rerum in se remeantium; videbis nihil in hoc mundo extingui, sed vicibus descendere ac surger
Abbreviated transcription (Latin):
suadet atq imꝑat. Quid gͦ huit meditandũ ẽ. qd̾ adũsus oĩa tela qd ad¬
uersus omniũ hostium genus benefaciat e mortẽ contempñe. Que
qͥn habeat aliqͥd in se t̾ribile. ut & animos nr̃os quos in amorẽ suie
tura formauit offendat: nemo dubitat. Net enĩ opus ẽẽt. in id conr¬
ꝑari & acui. in qd̾ instinctu quodam uoluntario iremꝰ: sic̃ ferunt᷑
om̃s ad consũmationem sui. Nemo discit. ut si necesse fuerit eqͦ aĩo
in rosa iaceat: s in hoc durat᷑. ut com̃itis ñ sũmittat fidem. ut si ne¬
tesse fuerit: stans etiam aliqͣndo sanciꝰ ꝓuallo ꝑuigilet. & ne pllo
quidem incumbat: qͥa solet obreꝑe int̾im sompnꝰ in aliqd̃ admini¬
cłm reclinatis. Mors nullũ habet in cõmodum. E sse enĩ debet aliqͥs
ciuꝰ sit ui cõmodum. Qd si ante. Cupiditas te longioris eiu tenet. Logi¬

Expanded text:
suadet atque imperat. Quid ergo huic meditandum est ? Quod adversus omnia tela, quod adsuadet atque imperat. Quid ergo huic meditandum est ? Quod adversus omnia tela, quod adversus omne hostium genus bene facit, mortem contemnere, quae quin habeat aliquid in se terribile, ut et animos nostros, quos in amorem sui natura formavit, offendat, nemo dubitat; nec enim opus esset in id comparari et acui, in quod instinctu quodam voluntario iremus, sicut feruntur omnes ad conservationem sui. Nemo discit, ut si necesse fuerit, aequo animo in rosa iaceat, sed in hoc duratur, ut tormentis non summittat fidem, ut si necesse fuerit, stans etiam aliquando saucius pro vallo pervigilet et ne pilo quidem incumbat, quia solet obrepere interim somnus in aliquod adminiculum reclinatis. Mors nullum habet incommodum; esse enim debet aliquid, cuius sit incommodum. Quod si tanta cupiditas te longioris aevi tenet, cogi
Abbreviated transcription (Latin):
tam dare poͣdest qͣm accipere. Demq uichil illi iam liberi ẽ. spopon¬
dit. Munuis autẽ turpe creditori. quam spei bone decoquere. Pepo¬
lud is alienum soluendũ. Opus : negotiendi nauigatione prospa
Lgriũ colenti: ubeitate eiꝰ quam colit terre. celi fauore. Ille qd deba
sola potest uoluntate ꝑ solui. Inmores fortuna ius tĩ habet. Hosde¬
ponat. ut qͣm tranquillissimꝰ ille animꝰ ad ꝑfectum ueniat: qͥ nec
ablatum sibi quicqͣm sentit nec adiectum: s in eo habitu ẽ. quoeĩꝙ
res cedant. Cui siue aggerunt᷑ uulgaria bona: supra ressuas eiu
siuie aliquid existis uł ominia casus exeussit. minor ñ fit. Si inpan
uatus esset: artũ infans statm tendẽt. Siing̃mania: ꝓtinus puer
renerũ hastile uibraret. Si auorũ nr̃orum temꝑib fuisset. eqͥtare
& hostem cõminꝰ ꝑcutere didicisset. Hec singłis disciplina gentis sure

Expanded text:
tam dare prodest quam accipere. Denique nihil illi iam liberi est; spopontam dare prodest quam accipere. Denique nihil illi iam liberi est; spopondit. Minus autem turpe est creditori quam spei bonae decoquere. Ad illud aes alienum solvendum opus est negotianti navigatione prospera, agrum colenti ubertate eius, quam colit, terrae, caeli favore; ille quod debet, sola potest voluntate persolvi. In mores fortuna ius non habet. Hos disponat, ut quam tranquillissimus ille animus ad perfectum veniat, qui nec ablatum sibi quicquam sentit nec adiectum, sed in eodem habitu est, quomodocumque res cedunt. Cui sive adgeruntur vulgaria bona, supra res suas eminet, sive aliquid ex istis vel omnia casus excussit, minor non fit. Si in Parthia natus esset, arcum infans statim tenderet; si in Germania, protinus puer tenerum hastile vibraret; si avorum nostrorum temporibus fuisset, equitare et hostem comminus percutere didicisset. Haec singulis disciplina gentis suae
Abbreviated transcription (Latin):
ne ulud quidem ⁊ Curo qd̾ quib dam nimis horrid ⁊ animi uidec
a terici. Ariston arebat. malle se adolescentem tristem. Qͣmihila¬
rem & ainabilem turbe. Uinũ enim bonũ fieri. qd receus durui :
aspunn usit. ẽ. Non patietatẽ qd̾ in dolio placuit. Sineum prstẽ
appellent & inniitũ: ꝓ cessib suis bene sedabit inuetustate. Ipsarsti¬
da ꝓseueret mͣ colere iuititẽ. phibere lib̾alia studia. ñ illa quib
ꝑfundi satis ẽ. s bee quib tinguendus ÷ animꝰ. Hoc ⁊ discendi cepꝰ.
Quid gͦ : Aliquode. quo ñ sic discendum: Mimine. S quẽ admo¬
dun oumib dnius studere honestũ ẽ : ta ũ omnib iunstitiu. lurpis
& ridicula res c̃: deuientarius senex. Iineni parandum: sen utend
est. faties gͦ rem utilisimami tͥ: si illum qͣm optinũ. tibi te cemiit eus
aiunt bñficia esse expetenda tribuendaq ñ dubie pͥme fortis. que

Expanded text:
rat ? Ne illud quidem curo, quod quibusdam nimis horridi animi videtur rat ? Ne illud quidem curo, quod quibusdam nimis horridi animi videtur et tetrici. Ariston aiebat malle se adulescentem tristem quam hilarem et amabilem turbae. Vinum enim bonum fieri, quod recens durum et asperum visum est; non pati aetatem, quod in dolio placuit. Sine eum tristem appellent et inimicum processibus suis; bene se dabit in vetustate ipsa tristitia, perseveret modo colere virtutem, perbibere liberalia studia, non illa, quibus perfundi satis est, sed haec, quibus tingendus est animus. Hoc est discendi tempus. " Quid ergo ? Aliquod est, quo non sit discendum ? " Minime. Sed quemadmodum omnibus annis studere honestum est, ita non omnibus institui. Turpis et ridicula res est elementarius senex; iuveni parandum, seni utendum est. Facies ergo rem utilissimam tibi, si illum quam optimum feceris; haec aiunt beneficia esse expetenda tribuendaque, non dubie primae sortis, quae
Abbreviated transcription (Latin):
ubi aspanerei ebtuit uentus. Non uagitur: ad fierua atar fiumn¬
ubeit aup a. Inud sapienu ꝑfectͥo contingit. Aliquatiũꝰ. cr ꝓficienti
alum obiurgaut. qd̾ umbrã & otiũ pecierit: qd̵ dignitatem
suam destituerit. & cũ plus consequi posset: p̃tulerio quietẽ cib.
Qiͣ utliter suũ negotum gesserit: cotidie illis ostentet. Hũ quib
mnuidet᷑: ñ desinent tͣnsire. Alii elident᷑: alii cadent. Res est ii¬
quieta felicitas. Ipsa se exagitat mouet terebrum. Non uno gnͣe
alios in aliud irritat. hos inpotentiã alos inlururiam. Hos inflat.
alos mollit. & toros resoluit. Ad bene aliqͥs illam fert sic qmodo
unĩ. Itaq non ÷ qd̾ tibi isti ꝑsuadeant᷑ ẽẽ. felicem: qui a multis ob¬
sibetir: dũ ad alum: quẽa dinodum ad lacũ concurrit᷑. quẽ exhauri¬
ut se turbant. Nugatoriũ & mertem uocant. Stis quosdam ꝑuer¬
se loqui: & sigmificare contraria. felitẽ uocabant. Quid s fruit

Expanded text:
ubi apparere, prout tulit ventus. Non vagatur, quod fixum atque fundatum est. Istud sapienti perfecto contingit, aliquatenus et proficienti illum obiurgant, quod umbram et otium petierit, quod dignitatem suam destituerit, et cum plus consequi posset, praetulerit quietem omnibus; quam utiliter suum negotium gesserit, cotidie illis ostentet. Hi, quibus invidetur, non desinent transire; alii elidentur, alii cadent. Res est inquieta felicitas; ipsa se exagitat. Movet cerebrum non uno genere; alios in aliud irritat, hos in potentiam, illos in luxuriam. Hos inflat, illos mollit et totos resolvit. "At bene aliquis illam fert." Sic, quomodo vinum. Itaque non est quod tibi isti persuadeant cum esse felicem, qui a multis obsidetur; sic ad illum, quemadmodum ad lacum concurritur, quem exhauriunt et turbant. " Nugatorium et inertem vocant." Scis quosdam perverse loqui et significare contraria. Felicem vocabant; quid ergo ? E
Abbreviated transcription (Latin):
pitat᷑ & ꝓperat. Itaq oratio illa apud homerũ concitata. & sue
melle dultior: seni ꝓfuit. Sic itaq habe. ut istam ium dicendi
rapidam atq habinid autẽ: aptiorem ẽe. credas: circulanti qͣm
agenti in rem magnã ac seriam docentiq. Eque stallare illũ no¬
lõ qͣm currere. ne offendat aures nec obruat. Nam illa quoq in¬
opia & exilitas nimis intentũ auditorẽ habet: tedio int̾rupte tar¬
ditacis. faciliꝰ tam̃ infidit qd̾ exspestat᷑: qͣm quod preter uolat. De

Expanded text:
pitatur et properat. Itaque oratio illa apud Homerum concitata et sine pitatur et properat. Itaque oratio illa apud Homerum concitata et sine melle dulcior seni profluit. Sic itaque habe, istam vim dicendi rapidam atque abundantem aptiorem esse circulanti quam agenti rem magnam ac seriam docentique. Aeque stillare illum nolo quam currere; nec extendat aures nec obruat. Nam illa quoque inopia et exilitas minus intentum auditorem habet taedio interruptae tarditatis, facil
Abbreviated transcription (Latin):
eo uuen taq uolu pratib ñ frurat. e mala seai qd̾ malorũ ul¬
ermint ⁊ amand iunt autẽ : cousũmata infeliettas: ubi t̾pia
noñ sebusn d destant: sed etiam placent. Et desunt eẽ. remedio
test te in ostendis. Num qͣm epłam tuam accipio: ut ñ ꝓti¬
nis una simus. Surmagines nobis amicoꝵ absentiũ iocunde.
Nuit. que memoriant renouant. & desid̾ium absentiũ falso
atq inani solatio leuant: qͣnto iocundiores sunt lit̾e. que ueri
amici absentis uestigia. ueras notas afferunt: Nam qđ in con¬
spectu dulcissimũ est: id amici manus epłe imp̾ssa p̾stat agnos¬
cere. Audisse te scribis serapionem philosophum. cũ istut ap¬
plicuisset. Solet magno eursu uerba conuelłe. que ñ effundit:
imnmo s premit & ueget. Plura enĩ ueniunt: qͣm quib uex una
sufficiat. Hoc non ꝓbo inphilosopho. cuiꝰ ꝓnuntiatio quoq:
situt uita debet ẽẽ. composita. Nich autem ordinatũ ẽ. qd p̃cp¬

Expanded text:
Serviunt itaque voluptatibus, non fruuntur, et mala sua, quod malorum ultimum est, et amant. Tunc autem est consummata infelicitas, ubi turpia non solum delectant, sed etiam placent, et desinit esse remedio tes te mihi ostendis. Nunquam epistolam tuam accipio, quin protinus una simus. » Si imagines nobis amicorum absentium jucundae sunt, quae memoriam renovant, et desiderium absentiae falso atque inani solatio levant, quanto jucundiores sunt litterae, quae amici absentis veras notas afferunt? Deo autem spectu dulcissimum est, id amici manus epistulae inpressa praestat, agnoscere. Audisse te scribis Serapionem philosophum, cum istuc adplicuisset: " Solet magno cursu verba convellere, quae non effundit una, sed premit et urguet. Plura enim veniunt quam quibus vox una sufficiat." Hoc non probo in philosopho, cuius pronuntiatio quoque, sicut vita, debet esse conposita; nihil autem ordinatum est, quod praeci
Abbreviated transcription (Latin):
la enĩ docet: boc admonet.d utriusq rei tibi copiam faciar. lu
a mre non ẽ: qd ilum aut illum erigas. Qui uoto tepetadat: i¬
notus ẽ. denbar g qd uis. ẜ meo more. Iuterim muttos. habe
quoꝵ seripta. nescio an satis ordinent. Sume. in mantos habe
losopb quum. Hecipsa res exꝑgisti te coget si uidns quam mt
s daborauerint. Concupisces. & ipse ex usis unus esse. alreteu
ercelsi ingetiũ uirũ. humilia delectant & sordicla. ⁊nag nariure¬

Expanded text:
Illa enim docet, haec admonet. Sed utriusque rei tibi copiam faciam. Tu Illa enim docet, haec admonet. Sed utriusque rei tibi copiam faciam. Tu a me non est quod illum aut illum exigas; qui notorem dat, ignotus est. Scribam ergo quod vis, sed meo more; interim multos habes, quorum scripta nescio an satis ordinent. Sume in manus indicem philosophorum; haec ipsa res expergisci te coget, si videris, quam multi tibi laboraverunt. Concupisces et ipse ex illis unus esse. Habet enim excelsi ingenii viru
Abbreviated transcription (Latin):
mus. Puirimui ꝓ ficto sermo: qͥa minutatim ureꝑit adio. Dispimate¬
ones preparate e esftise: audiente popło: plus hñt strepioꝰ. muuis fa¬
mllattatis. Ehulosophia bonum confiliũ est. Confiliũ⁊ nemo clare
dali uiquandio utendũ est. & illis ut ita cicam contiorib albud
dubitao ampilsendris ẽ. ubi uͭ ñ hoc agendum ẽ. ut uelit discere.
sed uet discat. ⁊ d i er sũ nusiora uerba uemendum ẽ. fagus̾ ms
pend a sunt. Qis q̃mius sit eriguum. cũ occupauto idoniesꝰ Sore
que ditunẽ. Et ũ illa auimꝰ bene excepit: conualestunt aea io¬
efficiunt. & angusta sunc. antũ ut dixi idonea mens ablar
ailigenter ornatos. & in angustum coactos: ego uero en¬
potiam. D uide ne plus ꝓfituia sit ratio ordinaria. qro or
qie nẽ nulgo breuiarũ dicit᷑. Ołim cũ latine loqueremꝰ. Niu¬
rũ uocabatur. Illa res dicenti magis necessaria et hrer sc cinu

Expanded text:
mus. Plurimum proficit sermo, quia minutatim inrepit animo. Disputatimus. Plurimum proficit sermo, quia minutatim inrepit animo. Disputationes praeparatae et effusae audiente populo plus habent strepitus, minus familiaritatis. Philosophia bonum consilium est; consilium nemo clare dat. Aliquando utendum est et illis, ut ita dicam, contionibus, ubi qui dubitat, impellendus est; ubi vero non hoc agendum est, ut velit discere, sed ut discat, ad haec submissiora verba veniendum est. Facilius enda sunt, quod quamvis sit exiguum, cum occupavit idoneum locum, quae dicuntur, sed si illa animus bene excepit, convalescunt et efficiunt. et angusta sunt. Tantum, ut dixi, idonea mens capiat diligenter ordinatos et in angustum coactos ego vero conponam. Sed vide, ne plus profutura sit ratio ordinaria quam haec, quae nunc vulgo breviarium dicitur, olim cum latine loquerentur, summarium vocabatur. Illa res discenti magis necessaria est, haec scienti.
Abbreviated transcription (Latin):
cauere  trlia słi mutte misedĩam popłi temꝑtare tuneqp sumites.
lebuet auino sainis. E esto tͥ iniustoq: moriendũ est. Qd porro ꝓdel̃
madi s hanc tibi uiam: Dabit philosophia. Ad hanc te coufer: si
lus saluus eẽ. si securꝰ. si beatus. Deniq si uis ẽẽ. qd̃ ÷ ingximũ liber.
hoc conting̾ẽ aliter ñ potest. Humilis res est stulticia. abiesta. sor¬
dida. seriulis. muttis affectib & seuissimis subiecta. Hos tam graires
duos. int̾dum alt̾natim imꝑantes: interdũ pariter. dimita. ade sapr¬
entia que sol a libertas ẽ. Una adhant fert uia. & quidem recta.Nlon
aberrabis. uade certo gradu. Siuis oĩa tibi subicere. de subice roni.
Miltos regis. si tatio te rȩxerto. Abilla distes: quid ⁊ quemadino dũ as¬
aroi defpeas. Non incides reb. Neminẽ iͥi dabis: qui suat quomͦ q̃ nodi
qudt cepit u esle. ĩ tonsilio ad ductꝰ illo: s impetu impastꝰ ẽ. Nom miiꝰ
sege fortua. innos incurrit: qͣm nos in illam. Iurpe ⁊ ñ irei. deria.¬

Expanded text:
tare; tu neque summittes nec vitam rogabis. Recto tibi invictoque moriendum est. Quid porro prodest via vi. Et hanc tibi viam dabit philosophia. Ad hanc te confer, si vis salvus esse, si securus, si beatus, denique si vis esse, quod est maximum, liber. Hoc contingere aliter non potest. Humilis res est stultitia, abiecta, sordida, servilis, multis affectibus et saevissimis subiecta. Hos tam graves dominos, interdum alternis imperantes, interdum pariter, dimittit a te sapientia, quae sola libertas est. Una ad hanc fert via, et quidem recta; non aberrabis. Vade certo gradu; si vis omnia tibi subicere, te subice rationi; multos reges si ratio te rexerit. Ab illa disces, quid et quemadmodum adgredi debeas; non incides rebus. Neminem mihi dabis, qui sciat, quomodo quod vult, coeperit velle; non consilio adductus illo, sed inpetu inpactus est. Non minus saepe fortuna in nos incurrit quam nos in illam. Turpe est non ire, sed ferri e
Abbreviated transcription (Latin):
li ipsa pondera ad t̾ram eorum qͣ tulit adminicło dediitit. Nũqͥs
huit illam p̃feret uitẽ. cui auree uue. aurea folia depend̾ent:
ropͥa urtus ⁊ inute: fertilitas. In hoĩe. quoq id laudandum ẽ. qd̾
ipsiꝰ ẽ. łamailiam formosam habet & domũ puleram. multũ sert
mnultũ fenerat. Nicb̾ horum in ipso ẽ: s circa ipsum. Lauda mil¬
lo q dᷤ net eripi potest nec dari. Qd̾ ꝓprium hoĩs ẽ queris. qͥd st
Animꝰ e ratio in ammo ꝑfecto. Rationale enĩ aninal ÷ homo. Con¬
sũmatui trac bonũ eiꝰ: s id impleuit cui nascit᷑. Quid ⁊ autem
qd ab illo utio hec erigat: Rem facillimã. scd̃m natura suãnum¬
uere. di haut difficilem facit: cõminis in sania. In uit̾a alterai¬
terũ trudimꝰ. Quomͦ autem reuocari ad salutẽ posst. qͦs nemo
retinet. popłs impellit: Uale.

Expanded text:
si ipsa pondere ad terram eorum, quae tulit, adminicula deducit; num quis si ipsa pondere ad terram eorum, quae tulit, adminicula deducit; num quis huic illam praeferret vitem, cui aureae uvae, aurea folia dependent ? Propria virtus est in vite fertilitas, in homine quoque id laudandum est, quod ipsius est. Familiam formosam habet et domum pulchram, multum serit, multum fenerat; nihil horum in ipso est, sed circa ipsum. Lauda in illo, quod nec eripi potest nec dari, quod proprium hominis est. Quaeris quid sit ? Animus et ratio in animo perfecta. Rationale enim animal est homo. Consummatur itaque bonum eius, si id inplevit, cui nascitur. Quid est autem, quod ab illo ratio haec exigat ? Rem facillimam, secundum naturam suam vivere. Sed hanc difficilem facit communis insania; in vitia alter alterum trudimus. Quomodo autem revocari ad salutem possunt, quos nemo retinet, populus inpellit? VALE.