comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
decet. nͥ tm̃ erit fortis ⁊ constans ubi ꝑicłm sui faciet qͥ tunet ũbis.
⁊ abianꝰ ñ erat negligens in or̃one. s securꝰ. Ita  nich in uenies sordi¬
dũ. Electa u̾ba sunt ñ captata: nec huiꝰ scłi more contͣ naturã su¬
am posita ⁊ mũsa splendida tam̃ qͣmuis sumant᷑ emedio. Sensꝰ
honestos & magnificos hẽs ñ coactos in sententiã. s latius dictos.
Uidebimꝰ qͥd parũ recisũ sit. qͥd parũ structũ. qͥd ñ huiꝰ recentis po¬
liture cũ cͥcũspex̾is oĩa. Nullas uidebis angustias in anus desit sane
uarietas marmoꝵ & concisura. aquarũ acunicłis. eubicłis. inter¬
fiuentiũ. & pauꝑis cella & qͥcqͥd aluid luxuria ñ contenta decore.
simplici. misce qd̃ diti solet. domꝰ recta ẽ. Adice ñc qd̾ de cõpostti¬
one ĩi constat. Qdam illã uolt̾ eẽ. ex horrido comptã. qͥdam usꝙ

Expanded text:
decet; ubi tandem erit fortis et constans, ubi periculum sui faciet, qui timet verbis decet; ubi tandem erit fortis et constans, ubi periculum sui faciet, qui timet verbis ? Fabianus non erat neglegens in oratione, sed securus. Itaque nihil invenies sordidum: electa verba sunt, non captata nec huius saeculi more contra naturam suam posita et inversa, splendida tamen, quamvis sumantur e medio. Sensus honestos et magnificos habes, non coactos in sententiam, sed latius dictos. videbimus, quid parum recisum sit, quid parum structum, quid non huius recentis politurae; cum circumspexeris omnia, nullas videbis angustias inanis. Desit sane varietas marmorum et concisura aquarum cubiculis interfluentium et pauperis cella et quicquid aliud luxuria non contenta decore simplici miscet; quod dici solet, domus recta est. Adice nunc, quod de compositione non constat. Quidam illam volunt esse ex horrido comptam, quidam usque
Abbreviated transcription (Latin):
as inni papirilibros qͥ in scribunt᷑ arciuiliũ legisse te cupidis¬
sime scribis & ñ respondisse exspectationi tue. De in de oblitꝰ
De philosopho agi cõpositionẽ eiꝰ accusas. Puta ẽẽ. qd̃ dicis. & effun¬
indet᷑ or̃onem s fundẽ. adeo larga ẽ. & sine ꝑturbatione ñ sine
cursu. Tam̃ ueniens illud plane fatet᷑. & p̃fert ñ ẽẽ. tractatã nec
dui tortã. s ita ut eẽ. credamꝰ. Moresille ñ uerba cõposuit. & animiᷤ
siͥpsit ista ñ aurib. Pret̾ea ipso dicente ñ uacass tͥ partes intueri.
ad eo te sũma rapuisset. & fere qͦ impetu placent: muiꝰ p̾stant ad
manũ relata. S illud qͦ multũ ẽ. pͥmo aspectu ocłos occupasse.
etiã si contẽplatio diligens inuentura ẽ. qd̃ arguat. di me int̾ro¬
gase maior ille qͥ uidiciũ abstulit qͣm qͥ meruit. & scio hc̃ tuciorẽ eẽ.
Suo audatiꝰ sibi defuturo ꝓmitt̾e. Oratio sollicita philosophũ non

Expanded text:
abiani Papiri libros, qui inscribuntur Civilium, legisse te cupidissime scribis, et non respondisse cxpectationi tuae, deinde oblitus de philosopho agi conpositionem eius accusas. Puta esse quod dicis et effunvidetur orationem, sed fundere; adeo larga est et sine perturbatione, non sine cursu tamen veniens. Illud plane fatetur et praefert, non esse tractatam nec diu tortam. Sed ita, ut vis, esse credamus; mores ille, non verba conposuit et animis scripsit ista, non auribus. Praeterea ipso dicente non vacasset tibi partes intueri, adeo te summa rapuisset; et fere quae inpetu placent, minus praestant ad manum relata. Sed illud quoque multum est primo aspectu oculos occupasse, etiam si contemplatio diligens inventura est quod arguat. Si me interrogas, maior ille est, qui iudicium abstulit quam qui meruit; et scio hunc tutiorem esse, scio audacius sibi de futuro promittere. Oratio sollicita philosophum non
Abbreviated transcription (Latin):
ut solet ex uet̾e notitia. Cũ audirẽ certe illũ. talia il iudebau᷑
ñ solida s plana. qͦ ad olescentẽ indolis bone attolłent. ⁊ adimiati¬
onẽ sui euocarent sũ desperõne uincendi. Emͥ adhortatio uidet᷑
efficacissima. Det̾ret enĩ qͥ unitandi cupiditatẽ ñ fec̃. spẽ abstulis
et̾m ũ b habundabat sine cõm̃datione parciũ singłarũ. inuni¬
suersũ magnificꝰ. Uł.

Expanded text:
ut solet ex vetere notitia. Cum audirem certe illum, talia mihi videbantur, ut solet ex vetere notitia. Cum audirem certe illum, talia mihi videbantur, non solida, sed plena, quae adulescentem indolis bonae attollerent et ad imitationem sui evocarent sine desperatione vincendi, quae mihi adhortatio videtur efficacissima. Deferret enim qui imitandi cupiditatem fecit, spem abstulit. Ceterum verbis abundabat, sine commendatione partium singularum in universum magnificus.
Abbreviated transcription (Latin):
pura. Desid̾as inqͥt contͣ uitia aliqͥd asꝑe dici. contͣ ꝑieła aiose.
cont᷑ fortimã suꝑbe. cont᷑ ambitiosã contumeliose. Uolo lurũ¬
riã obuirgari. libidinẽ traduci. inpotentiã frangi. Sit aliqͥd ora¬
torie ac rethorice gͣnde. comice. exile. Uis illũ asfid̾e pusillerei
uerb̾ ille rerũ se magnitudini addurit eloquentiã uelut umbiũ.
hoc agens trahit. Non ert̃ sine dubio singła. circumspecta neciꝰ
dũ otiosa p̾ter labet᷑ oratio. S multũ erit in dĩb lueis. s ingeus
sine tedio spatiũ. Deniq illud p̃stabit ut liqueat tͥ illũ sensuse
qͣ scͥpsit. Intelliges hoc actũ ut tu scires qͥd illi plac̾et. ñ ut ille pli¬
ceret tͥ. Ad ꝓfectũ oĩa tendt̃. achonã mentẽ. Non qͣrit᷑ plausꝰ.
talia ẽẽ. scripta eiꝰ. Non dubito. et̃ si magis reminiscor ꝗͣ teneo.
Meretq mͥ color eoꝵ ñ exrecenti comilsatione familiarit᷑. s sũmaũ

Expanded text:
e dici, contra pericula animose, contra fortunam superbe, contra ambitionem contumeliose, volo luxuriam obiurgari, libidinem traduci, inpotentiam frangi. Sit aliquid oratorie acre, tragice grande, comice exile." vis illum adsidere pusillae rei, verbis; ille rerum se magnitudini addixit, eloquentiam velut umbram non hoc agens trahit. Non erunt sine dubio singula circumspecta nec ininterdum otiosa praeterlabetur oratio, sed multum erit in omnibus lucis, sed ingens sine taedio spatium. Denique illud praestabit, ut liqueat tibi illum sensisse quae scripsit. Intelleges hoc actum, ut tu scires quid illi placeret, non ut ille placeret tibi. Ad profectum omnia tendunt, ad bonam mentem, non quaeritur plausus. Talia esse scripta eius non dubito, etiam si magis reminiscor quam teneo haeretque mihi color eorum non ex recenti conversatione familiariter, sed summatim,
Abbreviated transcription (Latin):
tate fluxert̃ ranto temꝑam̃to ut illis nec humanitas nec dignitas
deẽẽt. Licet inqͣm nature obsequi grauitate seruata. Uidi ego in
fuñe suoꝵ uerendos. in quoꝵ ore amor eminebat. & remota oĩ lu¬
gertiũ scena. nicħ erat nͥ qd̃ ueris dabat᷑ affectib. Est aliqͥs ⁊ do¬
lendi decor. Hic sapienti seruandꝰ ẽ. & quẽadmnodũ incet̾is reb ita
etã inlacͥmis aliqͥd sat ẽ. Imprudentiũ ut gaudia: sic dolores erun¬
dauere: e quo aĩo excipe necessaria. Qd intredibile. qͥd nouũ euenit :
Qmͣ multi cũ maxime funꝰ locat᷑. qͣm multi urtalia emittunt quã

Expanded text:
tate fluxerunt tanto temperamento, ut illis nec humanitas nec dignitas tate fluxerunt tanto temperamento, ut illis nec humanitas nec dignitas deesset. Licet, inquam, naturae obsequi gravitate servata. Vidi ego in funere suorum verendos, in quorum ore amor eminebat remota omni lugentium scaena, nihil erat nisi quod veris dabatur adfectibus. Est aliquis et dolendi decor; hic sapienti servandus est et quemadmodum in ceteris rebus, ita etiam in lacrimis aliquid sat est; inprudentium ut gaudia sic dolores exundavere. " Aequo animo excipe necessaria. Quid incredibile, quid novum evenit ? Quam multis cum maxime funus locatur, quam multis vitalia emun
Abbreviated transcription (Latin):
corꝑi affusũ. effeminatũ ait ⁊ eneruẽ. Oĩa itaq ad rõnem reus
bare. qͣs uidico sapienti iuro alias ꝑmissas cade. alias ui sua latas.
ꝯiam qͥd int̾ sit tũ primꝰ nos mintus acerbi fuñis ꝑculit. cũ tenemꝰ
corpꝰ ẽ complexii nr̃o in ignẽ tͣnsiturũ: lacͥmas nat᷑alis necessitas ex-¬
pͥiit. & sꝑs ictu doloris impulsus quẽadinodũ totũ corpꝰ quatit. ita
otł̃os quib adiatentẽ humorẽ ꝑ p̾mit & expellit. He latͥunt ꝑ eli-¬
sionẽ cadent nolentib nob̾. Aliȩ st̃ quib exitũ damꝰ. cũ memoria
pꝵs qͦs amisimꝰ recractat᷑. Et in ẽ. quiddã dulce cͥsticie cũ occurrt̃
sermones eoꝵ iotundi. c̃uersatio hilaris officiosa pittas. tc̃ ocłi ue¬
cessant nec fluuint. inqͣm tam turpit̃ qͣm fingt̃. Eant sua sponte
reautẽ posst̃ platidis atq cõpositis: sepe salua sapientis. auictori¬

Expanded text:
corpori adfusum: effeminatum ait et enervem. Omnia corpori adfusum: effeminatum ait et enervem. Omnia bare, quas iudico sapienti viro alias permissas cadere, alias vi sua latas. " Dicam quid intersit. Cum primus nos nuntius acerbi funeris perculit, cum tenemus corpus e complexu nostro in ignem transiturum, lacrimas naturalis necessitas exprimit et spiritus ictu doloris inpulsus quemadmodum totum corpus quatit, ita oculos, quibus adiacentem umorem perpremit et expellit. Hae lacrimae per elisionem cadunt nolentibus nobis; aliae sunt, quibus exitum damus, cum memoria eorum, quos amisimus, retractatur. Et inest quiddam dulce tristitiae, cum occurrunt sermones eorum iucundi, conversatio hilaris, officiosa pietas; tunc oculi vecessant nec fluunt umquam tam turpiter quam fmguntur; eant sua sponte. Ire autem possunt placidis atque compositis. Saepe salva sapientis auctori
Abbreviated transcription (Latin):
retinentib lacͥme & animũ ꝓfuse leuant. Quid gͦ ẽe ꝑ mittamꝰ il
cad̾e ñ imꝑemꝰ. Euat qͣntũ affectꝰ eiecerte. ñ qͣntũ poscie unitatio.
Nicħ uero merori adiciamꝰ. nec illũ ad alienũ augeatꝰ exemplũ. fr
ostentatio doloris exigit. qm dolor. quotꝰ quisq sibi tͥstis ẽ. Clariꝰũ
audiunt᷑ genit̃. ⁊ tatiti quietiq dũ fecretũ ẽ. Cũ aliquos uid̾ũnit in
fletꝰ nouos excitant᷑. tũ capiti suo manꝰ ingert̃. Qd̃ potuerant fac̾e̾
nullo ꝓhibente. lib̾ius tc̃ mortẽ cũ. p̾cant᷑ sibi tc̃ lectulo deuolitunᷤ.
Sine spectatore cessat dolor. Sequit᷑ nos in aliis reb ita in hac qͦq
hoc uitiũ ad plurimũ erempla cõponi. nec qͥd oporteat. s qͥd sole¬
at aspic̾e. Anat᷑a discedimꝰ. popło uos damꝰ nulliꝰ rei bono auctor.
⁊ in hac re sic̃ in his omnib in constantissimo. Uidet aliqͣm fortẽ
in luctu suo. impiũ uocat ⁊ efferatũ. Uidet aliquẽ cũ labentẽ &

Expanded text:
ermittamus illis cadere, non imperemus, fluat, quantum adfectus eiecerit, non quantum poscet imitatio. Nihil vero maerori adiciamus nec illum ad alienum augeamus exemplum. Plus ostentatio doloris exigit quam dolor: quotus quisque sibi tristis est! Clarius, cum audiuntur, gemunt et taciti quietique dum secretum est, cum aliquos videre, in fletus novos excitantur. Tunc capiti suo manus ingerunt, quod potuerant facere nullo prohibente liberius, tunc mortem comprecantur sibi, tunc lectulo devolvuntur; sine spectatore cessat dolor. Sequitur nos ut in aliis rebus, ita in hac quoque hoc vitium, ad plurium exempla componi nec quid oporteat, sed quid soleat, aspicere. A natura discedimus, populo nos damus nullius rei bono auctori et in hac re sicut in aliis omnibus inconstantissimo. videt aliquem fortem in luctu suo: impium vocat et efferatum; videt aliquem conlabentem et
Abbreviated transcription (Latin):
nichil iustũ ẽẽ. natura. & tͥmina intanda ẽẽ. qͥa uetari metꝰ non
posse. Hinc consentiamꝰ mala facinora conscientia flagellari. ⁊
plurunũ illi tor̃itoꝵ ẽẽ. eo qd̃ ꝑpetuo illã sollicitudo urget ac
uerb̾at: qd sponsorib securitatis sue ñ potẽ cred̾ẽ. Hoc enĩ ipsum
arquĩtũ ẽ. epicuri natura nos a scełe abhorrere. Qd̃ nulli non
tnam inter titta timor ẽ. Multos fortuna lib̃at pena. metu nemi¬
nem. Quare nͥ q infixa nob̃ eiꝰ rei au̾satio ẽ. qͣm natura dãpna¬
ut e Iteo numqͣm fides latendi fit. etiã latentib. Quia coargint
illos conscientia. ⁊ ipsos sibi ostendit. Propͥũ autẽ ⁊ nocentiũ tre¬
nidare. Male de nobis actũ erat. qd multa sceła legẽ & iudicẽ esfu¬
guint c scͥpta supplitia nͥ illa nat᷑alia &e gͣuia dep̾sentib solu̾ent.¬

Expanded text:
nihil iustum esse natura et crimina vitanda esse, quia vitari metus non nihil iustum esse natura et crimina vitanda esse, quia vitari metus non posse; hic consentiamus mala facinora conscientia flagellari et plurimum illi tormentorum esse eo, quod perpetua illam sollicitudo urget ac verberat, quod sponsoribus securitatis suae non potest credere. Hoc enim ipsum argumentum est, Epicure, natura nos a scelere abhorrere, quod nulli non etiam inter tuta timor est. Multos fortuna liberat poena, metu neminem. Quare nisi quia infixa nobis eius rei aversatio est, quam natura damnavit ? Ideo numquam fides latendi fit etiam latentibus, quia coarguit illos conscientia et ipsos sibi ostendit. Proprium autem est nocentium trepidare. Male de nobis actum erat, quod multa scelera legem et vindicem effugiunt et scripta supplicia, nisi illa naturalia et gravia de
Abbreviated transcription (Latin):
euenit. Alio quin ut scias sub ẽẽ. aĩs et̃ in pessima ab ductis bom
sensũ. nec ignorari turpe: s negligi. Dñis pecẽa dissimulant. &
q̃mius felicit̾ cesseruit: frustu illoꝵ utunt᷑. Ipsa subdutt̃. At bo¬
na conscientia ꝓdire uult & conspici. Ipsa neqͥtie tenebras timet.
elegant᷑ itaq ab epicuro dictũ puto. Potẽ nocenti conting̾e ut la¬
teat. latendi fides ñ pot̃. Aut si hoc mͦ meliꝰ hc̃ ex plicari posse iu¬
dicas sensũ. ideo ñ ꝓ dest lat̾e pectantib. quia latendi etiam si fe¬
igo repugna re. secte nr̃e. si sic expediat᷑ ñ udico. Quare. quia
pruo illa. & maxima peccantiũ ẽ. pena peccasse. Nec ullũ scelus
licet illud fortuna exornet mminerib suis. licet tueat᷑ ac uindicet.
ritati diffiłe. Quare gͦ ego hoc supplicio neqͥtiam lib̾em. qͣre non
semꝑ illã insuspenso relinqͣm: Illinc dissentiamꝰ cũ epicuro uͥ dic̃

Expanded text:
evenit. Alioquin ut scias subesse animis etiam in pessima abductis boni evenit. Alioquin ut scias subesse animis etiam in pessima abductis boni sensum nec ignorari turpe, sed neglegi; omnes peccata dissimulant et, quamvis feliciter cesserint, fructu illorum utuntur, ipsa subducunt. At bona conscientia prodire vult et conspici; ipsas nequitia tenebras timet. Eleganter itaque ab Epicuro dictum puto: " potest nocenti contingere, ut lateat, latendi fides non potest," aut si hoc modo melius hunc explicari posse iudicas sensum: " ideo non prodest latere peccantibus, quia latendi etiam si feesse non possunt. Hoc ego repugnare sectae nostrae, si sic expediatur, non iudico. Quare ? Quia prima illa et maxima peccantium est poena peccasse, nec ullum scelus, licet illud fortuna exornet muneribus suis, licet tueatur ac vindicet,ritati diffidere. Quare ego hoc supplicio nequitiam liberem ? Quare non semper illam in suspenso relinquam ? Illic dissentiamus cum Epicuro, ubi dicit
Abbreviated transcription (Latin):
cũ dodius isdem uitiis gratiosus quib notens contiliat᷑as exercẽt
in ipsa cause dictione. credat hoc quisqͣm qͥ dampnabat᷑ uni ad¬
ult̾io. absolutus ẽ. multis. Omne tempꝰ dodiũ. ñ omne: catones
feret ad det̾iora. Faciles sumꝰ quia nͨ dux potẽ. nec comes deẽe. &
res ipsa etiã sine duce. sine comite ꝓcedit. Non p̃mintiꝰ tm̃ ad
uitia s p̃ceps. Et qd plerosq ineĩdabiles fatit: omniũ aliarũ
arciũ pectata artificib pudori st̃ offendt̃q deerrantẽ uite
pect̃a delectant. Non gaudet nauigio gub̃nator eũso. ñ galudes
egro meditꝰ elato. ñ gaudet orator si patroni culpa reus ceridit.
At cont᷑ omnib cͥmen suũ uoluptati ẽ. Letat᷑ ille adutorio in qd̃
iritatus ẽ. ipsa difficultate. Lecat᷑ ille circũsͥptione furtoq nec
ante illi culpa qͣm culpe fortuna displicuit. Id pͣua consuetudĩe

Expanded text:
cum Clodius isdem vitiis gratiosus, quibus nocens, conciliaturas exerceret cum Clodius isdem vitiis gratiosus, quibus nocens, conciliaturas exerceret in ipsa causae dictione. Credat hoc quisquam ? Qui damnabatur uni adulterio, absolutus est multis. Omne tempus Clodios, non omne Catones feret. Ad deteriora faciles sumus, quia nec dux potest nec comes deesse, et res ipsa etiam sine duce, sine comite procedit. Non pronum est tantum ad vitia, sed praeceps, et quod plerosque inemendabiles facit, omnium aliarum artium peccata artificibus pudori sunt offenduntque deerrantem, vitae peccata delectant. Non gaudet navigio gubernator everso, non gaudet aegro medicus elato, non gaudet orator, si patroni culpa reus cedidit; at contra omnibus crimen suum voluptati est. Laetatur ille adulterio, in quod inritatus est ipsa difficultate. Laetatur ille circumscriptione furtoque, nec ante illi culpa quam culpae fortuna displicuit. Id prava consuetudine
Abbreviated transcription (Latin):
uidiciũ adult̾ iniudicio leno. Qui dampnationẽ peiꝰ effugit qͣm
meruit. Quicqͣm fuisse corruptiꝰ illis morib credis. quib li¬
bido ñ sacͥs in hib̃i ñ iudiciis pot̾at. quib in ea ipsa q̃stione que
extra ordinẽ senatꝰ consulto exercebat᷑. plusꝗ querebat᷑ admissũ
int̾ pompeiũ & cesarẽ. inter ciceronẽ catonẽq cõmissũ ẽ. Catonẽ
inꝗͣ illũ quo sedente popłs negat᷑ ꝑmisisse sibi postulare. flora¬
les iocos. nudandarũ meretͥcũ. Si credis spectasse tc̃ seueriꝰ hoĩes
qͣm iudicasse: & fient ⁊ facta ista sunt. & licentia urbiũ aliq̃n
disciplina metuq numq sponte considet. Non ẽ. qd̾ tredas. non¬
plurimũ libidim ꝑisse. legib minimũ. Longe enĩ frugalior ħ
iuuentꝰ ẽ. qͣm illa cũ reus adult̾ium apud uidices negaret: iudices
ap̃ eum confiterent᷑. cũ stuprũ cõmitteret᷑ rei iudicande causa.

Expanded text:
iudicium adulter, in iudicio leno, qui damnationem peius effugit quam iudicium adulter, in iudicio leno, qui damnationem peius effugit quam meruit. Quicquam fuisse corruptius illis moribus credis, quibus libido non sacris inhiberi, non iudiciis poterat, quibus in ea ipsa quaestione, quae extra ordinem senatusconsulto exercebatur, plus quam quaerebatur, admissum inter Pompeium et Caesarem, inter Ciceronem Catonemque commissum est, Catonem inquam illum, quo sedente populus negatur permisisse sibi postulare Florales iocos nudandarum meretricum, si credis spectasse tunc severius homines quam iudicasse. Et fient et facta sunt ista, et licentia urbium aliquando disciplina metuque, numquam sponte considet. Non est itai permisisse, legibus minimum. Longe enim frugalior haec iuventus est quam illa, cum reus adulterium apud iudices negaret, iudices apud reum confiterentur, cum stuprum committeretur rei iudicandae causa,
Abbreviated transcription (Latin):
ponam ũba ciceronis. quia res fidem eccedit. Actersunt ad se ꝓmi¬
sit. int̾cessit dedit iam uͦ. O dii boni rẽ ꝑditam. Etiã noste scortari
mulierũ atq ad olescentularũ nobiliũ. introdustiones ñ nullis uidi¬
cib ꝓmercedis cuimulo fuert̃. N uatat de p̾tio queri. plus in accessio¬
nib fuit. Uis se ueri illiꝰ uxorẽ dabo. illã is diuitis. huiꝰ quoq tibi
p̃stabo concubitũ. Adult̾ium uͥ feceris dña illa formosa qͣm desid̾as
ueniet. Illiꝰ tibi noctẽ ꝓmito. nͭ differo intͣ comꝑandi nationẽ fides
ꝓmissime exstabit. Plus ẽ. distribuere ad ult̾ia qͣm facere. Huiꝰ uͦ
matrib familiȩ denuntiare ẽ: hi iudices clodian. a senatu petierant
presidiũ. qd̃ ñ erat nisi dampnat᷑is necessariũ & impetiaũant. Itaq
An ne numini nob̾ eriꝑ ent᷑ : Inter hos tñ iocos inpune culte ante

Expanded text:
ponam verba Ciceronis, quia res fidem excedit " Accersivit ad se, promiponam verba Ciceronis, quia res fidem excedit " Accersivit ad se, promisit, intercessit, dedit, Iam vero—o di boni, rem perditam !—etiam noctes certarum mulierum atque adulescentulorum nobilium introductiones nonnullis iudicibus pro mercedis cumulo fuerunt." Non vacat de pretio queri, plus in accessionibus fuit. " Vis se veri illius uxorem ? Dabo illam, vis divitis huius ? Tibi praestabo concubitum. Adulterium nisi feceris, damna. Illa formonsa, quam desideras, veniet. Illius tibi noctem promitto nec differo; intra comperendinationem fides promissi mei stabit. " Plus est distribuere adulteria quam facere; hoc vero matribus familiae denuntiare est. Hi iudices Clodiani a senatu petierant praesidium, quod non erat nisi damnaturis necessarium, et inpetraverant. Itaque An ne nummi vobis eriperentur ? " Inter hos tamen iocos inpune tulit ante
Abbreviated transcription (Latin):
que obiecit suis qͥsq tẽꝑib. Hominu st̃ ista ũ temꝑũ. nulla etas
uacauit aculpa. & si estimare licentiã cuiꝰq scłi incipias. pudet
dic̾e. numqͣm aꝑtuis qͣm corã tatone peccatũ ẽ. Credat aliquis
pertuntã ẽẽ. uersatã in eo iudicio in qͦ reus erat de diꝰ ob id ab¬
ulteriũ qd cũ cesaris urore in aꝑto cõmiserat. Hiolatis religionib
eiꝰ satficii qd ꝓpopło fieri dr̃: sic sũmotis extra conseptũ oĩb uiris
ut picture quoq mascłoꝵ aĩalium contegant᷑. atq dati iudicibus
tsmi st̃. & qd̃ hec etiã nc̃ pactione turpus ẽ: stupͣ insuꝑ matro¬
naruĩ ⁊ aa olescentularũ nobiliũ stilari loto exatta st̃. Minus
cͥmine qͣm absolutione ꝑeccatũ ẽ. Adult̾ii reus adult̾ĩa diui. sic. Iec
ante fuit desalute seturꝰ. qͣm suniles sui indices suos reddidit. Hec

Expanded text:
quae obiecit suis quisque temporibus; hominum sunt ista, non temporum. Nulla aetas quae obiecit suis quisque temporibus; hominum sunt ista, non temporum. Nulla aetas vacavit a culpa. Et si aestimare licentiam cuiusque saeculi incipias, pudet dicere, numquam apertius quam coram Catone peccatum est. Credat aliquis pecuniam esse versatam in eo iudicio, in quo reus erat P. Clodius ob id adulterium, quod cum Caesaris uxore in operto commiserat violatis religionibus eius sacrificii, quod pro populo fieri dicitur sic summotis extra consaeptum omnibus viris, ut picturae quoque masculorum animalium contegantur ? Atqui dati iudicibus nummi sunt et, quod hac etiamnunc pactione turpius est, stupra insuper matronarum et adulescentulorum nobilium stilari loco exacta sunt. Minus crimine quam absolutionc peccatum est: adulterii reus adulteria divisit nec ante fuit de salute securus, quam similes sui iudices suos reddidit. Haec
Abbreviated transcription (Latin):
m̃ta continua. ꝓpuis accedã. de capite tunusti. Od tu nesciebas
hec te optare cũ optares senectutẽ : Dĩa ista in longa uita st̃. qͦmͦ in
longa uia & puluis & lutũ & pluuia. S uolebã uiuere carere tñ
in cõmodis oĩb. Lam effeminata uox uirũ dedecet. Niłis quẽ admo¬
dũ hoc uotũ meũ excipias. Ego illũ magno aĩo ñ tm̃ bono fatio.
neq dei neq dee faciant. ut ce fortuna indeliciis habeat. Ipse te
int̾rogas siquis potestatẽ tͥ ds faciat. utrũ uelis uiuere in macello
an in castris. Atqͥ iuuere lucili militare ẽ. Itaq hi qui iactant᷑ &
ꝑoꝑosa atq ardua sursũ atq deorsũ eũt. & expediciones ꝑiclosissi¬
mas obeunt: fortes uiri st̃. Promioresq castroꝵ isti qͦs putica qͥes
aliis laborantib mollit̾ ht̃ turt᷑ ille st̃ tuti contumeli& causa .uł.
nr̃i scłi ẽẽ. uitiũ luxuriã & negligentiã boni moris.⁊ alia

Expanded text:
menta continua, propius accedam, de capite timuisti. Quid, tu nesciebas menta continua, propius accedam, de capite timuisti. Quid, tu nesciebas haec te optare, cum optares senectutem ? Omnia ista in longa vita sunt, quomodo in longa via et pulvis et lutum et pluvia. " Sed volebam vivere, carere tamen incommodis omnibus." Tam effeminata vox virum dedecet. Videris, quemadmodum hoc votum meum excipias; ego illud magno animo, non tantum bono facio: neque di neque deae faciant, ut te fortuna in deliciis habeat. Ipse te interroga, si quis potestatem tibi deus faciat, utrum velis vivere in macello an in castris. Atqui vivere, Lucili, militare est. Itaque hi, qui iactantur et per operosa atque ardua sursum ac deorsum eunt et expeditiones periculosissimas obeunt, fortes viri sunt primoresque castrorum; isti, quos putida quies aliis laborantibus molliter habet, turturillae sunt, tuti contumeliae causa. Valnostri saeculi esse vitium luxuriam et neglegentiam boni moris et alia,
Abbreviated transcription (Latin):
indignaris aliquid aut q̃reris & ñ intelligis nich̾ eẽ. mistis
mali. nͥ hoc unũ qd indignaris & quer̾is. Sime int̾rogas:
richil puto uiro nuserum. nisi aliquid esse in rerum̃
natura quod pitret miserum.Non seram
cam ine qͦ die aliqͥd ferre ñ potero. Male ualeo. pars fati ẽ. Familia
decuibuit: fenꝰ offendit. domꝰ crepint. dampna. uuln̾a. labores. metꝰ
nicurrert̃. solet fieri hoc: parũ ẽ. debuit fieri. decernunt᷑ ista ñ aicidt.
iqͥd credis mͥ intinios affestꝰ meos tͥ cũ maxime decego in oĩb qͦadũ
sa uident᷑ ⁊ dura sic formatꝰ sũ ñ pareo deos assentior. ex aĩo illũ ñ
qͥa netẽe. ẽ. sequor nich uniqͣm mͥ incidet qͦd tͥstis excipiam. qd malo uul¬
ti miltũ tributũ inuitꝰ conferam. Oĩa autẽ ad que gemimꝰ qͤ expa¬
uestimꝰ. tͥbuta uite. st̃. Hoꝵ mi lutili nec sꝑau̾is inmuuitatem nec¬
petieris uesite te dolor inqͥecauit. Epłe uero ert parũ dultes detri¬

Expanded text:
indignans aliquid aut querens et non intellegis nihil esse in istis mali nisi hoc unum, quod indignans et querens ? Si me interrogas, nihil puto viro miserum nisi aliquid esse in rerum natura, quod putet miserum. Non feram me, quo die aliquid ferre non potero. Male valeo; pars fati est. Familia decubuit, faenus offendit, domus crepuit, damna, vulnera, labores, metus incucurrerunt; solet fieri. Hoc parum est; debuit fieri. Decernuntur ista, non accidunt. Si quid credis mihi, intimos adfectus meos tibi cum maxime detego; in omnibus, quae sa videntur et dura, sic formatus sum: non pareo deo, sed adsentior. Ex animo illum, non quia necesse est, sequor. Nihil umquam mihi incidet, quod tristis excipiam, quod malo vultu. Nullum tributum invitus conferam. Omnia autem, ad quae gemimus, quae expavescimus, tributa olor inquietavit, epistulae venerunt parum dulces, detri
Abbreviated transcription (Latin):
Qm̃ qͥdem minimũ aliqua pars ẽ. hoc qđ iuuimꝰ ꝓximũ nichile
ẽ.⁊ tam̃ clementiã nr̃am late. disponit᷑. Hec tͥ scripsi ñ tanqͣm
exspectaturꝰ eẽ. remediũ ame tam serũ. liquet enĩ mͥ. te lotutũ
tetum. qͥcqͥd lecturꝰ es. S ut castigarẽ eriguã illã morã qua
a te recessisti & in reliquũ ad hortarer conttã fortunã tolleres as̃l
& oĩa eiꝰ tela ũ tanqͣm possent uemires: Tauqͣm utiq eẽnt uenta.¬

Expanded text:
m quidem minimum aliqua pars est. Hoc quod vivimus, proximum nihilost; et tamen, o dementiam nostram, late disponitur. " Haec tibi scripsi, non tamquam expectaturus esses remedium tam serum, liquet enim mihi te locutum tecum quicquid lecturus es, sed ut castigarem exiguam illam moram, qua a te recessisti, et in reliquom adhortarer, contra fortunam tolleres animos et omnia eius tela, non tamquam possent venire, sed tamquam utique essent vent
Abbreviated transcription (Latin):
statĩ pusillũ ẽ. si qͥd maximo minꝰ ẽ. Dic asiiniũ pollionẽ. cedã
⁊ respondeamꝰ in rem ranta eñ res post duos ẽẽ: noĩa adhuc tiũ
liuiũ. seͥꝑsit enĩ & dialogos quos ñ magis philosophie annum̃are
possis ꝗͣ historiẽ exꝑfesio philosophiã continentis libros. Huicgͦ
dabo dialogũ. uide tñ qͣm multos antecedat. qͥatrib uinctẽ. &
trib eloq̃ntissimis. S ñ p̾stã oĩa. sĩ ẽ. fortis or̃o eiꝰ. Qmius elata

Expanded text:
 cedam, et respondeamus: in re tanta eminere est post duos esse. Nomina adhuc. T. Livium, scripsit enim et dialogos, quos non magis philosophiae adnumerare possis quam historiae, et ex professo philosophiam continentis libros; huic quoque dabo locum. Vide tamen, quam multos antecedat, qui a tribus vincitur et tribus eloquentissimis. Sed non praestat omnia: non est fortis oratio eius, quamvis elat
Abbreviated transcription (Latin):
tillare merore. Utrũ honestiꝰ dolor ab aĩo submnouet᷑. a uoluptas
ad dolorẽ quoq admittit᷑: Admittit᷑ dico captat᷑. Et qͥdem exipso¬
ẽ. aliqͣ inqͥt uoluptas cognata tͥsticie. Istud nob̾ licet dicẽ. uobis
eruit᷑ & ipsũ dolorẽ scrutamꝰ an aliqͥd habeat iocundũ cura se:
uoluptariũ. Quedam remedia aliis partib corꝑis salutaria. ue¬
lud feda & indecora adhib̃i aliis nequeunt. & qđ aliubi ꝑdesset
sine dampno uerecundiȩ: id sit in honestũ loco uulm̃is. Non te
pudet luctũ uoluptate sanare. seueriꝰ ista plaga curandã ẽ. Illud
putas illi malũ ẽe. qd̃ nullus ẽ. an qd̃ ẽ. adhuc alicͥs e At qui
nec ex eo potẽ. ei torm̃tũ ẽẽ. qd ñ est. Quis enĩ nulliꝰ sensus ẽ ÷ Ilet
ex eo qd̃ ẽ. Effugit enĩ maximũ mortis in cõmodũ: ñ eẽ. Illud qͦ
dicamiꝰ ei qͥ deflet ac desid̾at in etate pͥma raptũ om̃s qͣntũ ad̾ bre¬
uitatẽ eui. si uniu̾so compares : & iuiuenes ⁊ senes in equo sumꝰ.

Expanded text:
are, risum. UTRUM HONESTIUS DOLOR ANIMO SUMMOVETUR AN VOLUPTAS AD DOLOREM QUOQUE ADMITTITUR? ADMITTITUR, DICO? CAPTATUR, quia sEM ALIQUA, INQUIT, VOLUPTAS COGNATA TRISTICIE. ISTUD NOBIS LICET DICERE, eruitur ? Et ipsum dolorem scrutamur, an quid habeat iucundum circa se et voluptarium ? Quaedam remedia aliis partibus corporis salutaria velut foeda et indecora adhiberi aliis nequeunt, et quod aliubi prodesset sine damno verecundiae, id fit inhonestum loco vulneris. Non te pudet luctum voluptate sanare ? Severius ista plaga curanda est. Illud putas illi male esse, quod nullus est, an quod est adhuc aliquis ? Atqui nec ex eo potest ei tormentum esse, quod non est; quis enim nullius sensus est ? Nee ex eo, quod est; effugit enim maximum mortis incommodum, non esse. " Illud quoque dicamus ei, qui deflet ac desiderat in aetate prima raptum: omnes, quantum ad brevitatem aevi, si universo conpares, et iuvenes et senes
Abbreviated transcription (Latin):
mollit̾ ferre : misi tͥ. Inqua ñ sũ solitũ morẽ secutꝰ. nec pu¬
taui leuit᷑ illũ deb̾e tͣctari. cũ obuirgatione eẽt. qͣm solatio dig¬
mor. Aflicto enĩ & magnũ uuluꝰ male ferenti: paulisꝑ ceden¬
dũ ẽ. Ex satiet se aut cerce pͥmũ impecũ effundat. Hi qui sibi
lug̃e sũpsert̃: ꝓtinꝰ castigent᷑ ⁊ discant qͣsdam eciã lacͥmarũ u¬
ep̃tias ẽẽ. Solatia exspectas. conuitia accipe. Lam mollit̃ tu fers
inortẽ filii. qͥd facereᷤ si amicũ ꝑdidisses: Decessit filiꝰ in certa spe
paruulus. Eusillũ temꝑis parit causas doloris. Conqͥrimꝰ & defor¬
tuna etiã inq queri uolumꝰ. qͣsi ñ sit iustas qͤrendi causas p̃bit᷑a.
At me hercłes satis mͥ iam udebaris animi hr̃e eciã. adu̾sus soli¬
da mala. ne dũ ad istas umbras maloꝵ qͥb ingen sc̃t hoĩes
amoris causa. qd̵ dampnoꝵ oiũ maximĩ ẽ. si amicũ ꝑdidisses.
danda oꝑa erat ut magis gaud̾es qd̃ hũeras qͣm meres qd̾ ami¬

Expanded text:
morem secutus nec putavi leniter illum debere tractari, cum obiurgatione esset quam solacio dignior. Adflicto enim et magnum vulnus male fcrenti paulisper cedendum est; exsatiet se aut certe primum impetum effundat; hi, qui sibi lugere sumpserunt, protinus castigentur et discant quasdam etiam lacrimarum ineptias esse. " Solacia expectas ? Convicia accipe. Molliter tu fers mortem filii; quid faceres, si amicum perdidisses ? Decessit filius incertae spei, parvulus; pusillum temporis periit. Causas doloris conquirimus et de fortuna etiam inique queri volumus, quasi non sit iustas querendi causas praebitura. At mehercules satis mihi iam videbaris animi habere etiam adversus solida mala, nedum ad istas umbras malorum, quibus ingemescunt homines moris causa. Quod damnorum omnium maximum est, si amicum perdidisses, danda opera erat, ut magis gauderes, quod habueras, quam maereres, quod ami
Abbreviated transcription (Latin):
faciente ditendũ ẽ. Ad huc argum̃tis actũ ẽ. an posset aliqͥd do¬
lori resiste̾: an mors magnos quoq aĩos ad mota sũmitt̃et. Qd
opus ẽ. uerbis : In rem p̃sentẽ eamus. Nec illũ contͣ dolorẽ facte
fartiorẽ. nec doloi contͣ moitẽ. Contͣ utrũq sibi fidit. nec spe moi¬
tis patienter dolet. nec tedio doloris libent̃ morit᷑. Hc̃ fert. illam
exspastat. Uale.

Expanded text:
faciente discendum est. Adhuc argumentis actum est, an posset aliqui dofaciente discendum est. Adhuc argumentis actum est, an posset aliqui dolori resistere, an mors magnos quoque animos admota summittere. Quid opus est verbis ? In rem praesentem eamus: nec mors illum contra dolorem facit fortiorem nec dolor contra mortem. Contra utrumque sibi fidit nec spe mortis patienter dolet nec taedio doloris libentur moritur; hunc fert, illam expectat. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
uaserint ꝑfere.⁊ fortune dic̃e. Cũ uiro tͥ negotiũ ẽ. qͣre qͣm uin¬
cas. His sermonib ⁊ his similib lemt᷑ illa uis ulteris qͣm optome¬
hertłes mitigari ⁊ aut sandri aut stare. & cũ ipso senesce. Sed
securus de illo sũ. de nr̃o dãpno agit᷑. quib senex egregiꝰ eripiẽ.
Nani ipse uitȩ plenꝰ ẽ. cui aditi nicħ desid̾at sua causa s eoꝵ quib
utilis ẽ. Lib̾alit̾ facit qd̃ uiuit. Aliꝰ iam his cruciatꝰ finis ẽ. Hicia
turpe putat mortẽ fugere. qͣm ad mortẽ confug̾e. Qd gͦ: non
si suadebit rex exibit: Quid ni exeat: Dinemo iam ut reor poterie
si nicħ aliud qͣm dolori oꝑam dabit: hoc ẽ. mi lucili philosophiã
in oꝑe diͨte. & aduerũ exerceri. uid̃e qͥd homo prudens aĩ h̃at conꝰ
mortẽ. contͣ dolort̃. cũ illa accedat: hic p̾mat. Ad faciendũ sit: a

Expanded text:
nvaserint, perferre et fortunae dicere: " cum viro tibi negotium est; quaere, quem vinnvaserint, perferre et fortunae dicere: " cum viro tibi negotium est; quaere, quem vincas." His sermonibus et his similibus lenitur illa vis ulceris, quam opto mehercules mitigari et aut sanari aut stare et cum ipso senescere. Sed securus de illo sum; de nostro damno agitur, quibus senex egregius eripitur. Nam ipse vitae plenus est, cui adici nihil desiderat sua causa, sed eorum, quibus utilis est. Liberaliter facit, quod vivit. Alius iam hos cruciatus finisset ; hic tam turpe putat mortem fugere quam ad mortem confugere. "Quid ergo? Non, si suadebit res, exibit ? " Quidni exeat, si nemo iam uti eo poterit ? Si nihil aliud quam dolori operam dabit ? Hoc est, mi Lucili, philosophiam in opere discere et ad verum exerceri: videre, quid homo prudens animi habeat contra mortem, contra dolorem, cum illa accedat, hic premat. Quid faciendum sit, a
Abbreviated transcription (Latin):
tliꝰ mortẽ ferro ad actã cato. Et nos iuncamꝰ aliqͥd Rursus ista qͦ
ut speciosa & felicia traht̃ uulgũ: a multis & sepe contẽpta st̃. sabri¬
aus diuitias imꝑator reiecit. censor notauit. Lũ uͦ pauꝑtatẽ & se
dignã & capitolio udicauit cũ fictilib inpublita cena usus osten¬
dte deb̾e. his hominẽ eẽ. contẽptũ quib di etiã nc̃ uterent᷑. Ho¬
nores repulit pater sextiꝰ. quia ita natꝰ ut rẽ .p. deb̾et capescere:
latũ clauũ diuo ulio dante ñ recepit. Intelligebat enĩ qd̃ dari
poss & eripi posset. Nos quoq aliqͥd & ipsi faciamꝰ animose. sumꝰ
test. Nos mͦ purgemꝰ animũ seqͣm᷑q naturã. aqua ab erante: cupi¬
endũ tim̃dũq ẽ. & fortuttis seruiendũ. Licet reũti muiã. licex ¶
integrũ restitui. R estituamꝰ ut possimꝰ dolores qͦcũq mͦ corpꝰ i¬

Expanded text:
tilius, mortem ferro adactam Cato; et nosvincamus aliquid." Rursus ista, quae tilius, mortem ferro adactam Cato; et nosvincamus aliquid." Rursus ista, quae ut speciosa et felicia trahunt vulgum, a multis et saepe contempta sunt. Fabricius divitias imperator reiecit, censor notavit. Tubero paupertatem et se dignam et Capitolio iudicavit, cum fictilibus in publica cena usus ostendit debere iis hominem esse contentum, quibus di etiamnunc uterentur. Honores reppulit pater Sextius, qui ita natus, ut rem publicam deberet capessere, latum clavum divo Iulio dante non recepit. Intellegebat enim quod dari posset, et eripi posse. Nos quoque aliquid et ipsi faciamus animose; simus test, nos modo purgemus animum sequamurque naturam, a qua aberranti cupiendum timendumque est et fortuitis serviends dolores, quocumque modo corpus i
Abbreviated transcription (Latin):
concurrit᷑. Nam illud uerũ bonũ: ñ morit᷑. Certũ ẽ. sempit̾nũq sa¬
pientia & iurtꝰ. Hoc unũ contingit inmortale in mortalib. Cet̾um
iã imꝓbi st̃ tamq obliti qͦ eant quo illos singłi dies turbant. ut mi¬
rent᷑ aliqͥd ipsos amitt̾e. amissuri uno die oĩa. Quitqͥd enĩ cui dñs
inscrib̾is. apud te ẽ. tuũ ñ ẽ. Nich firmũ. infirmo nich fragili eter
nũ & inuictũ ẽ. Lam necẽe. ẽ. ꝑire qͣm ꝑdẽ. & hoc ipsũ si intelligi¬
nꝰ solatiũ ẽ. equo aĩo ꝑdere. qd̵ ꝑeundũ ẽ. Qd gͦ adu̾sus has amissi¬
ones auxilii inuenimꝰ: Hoc ut memoria teneamꝰ amissa. tͦ tũ ipsis
fructũ exced̾e patiam᷑. quẽ exillis ꝑtepiuiꝰ. Hab̾e eripit᷑. habuisse nũ¬
qͣm. ꝑingratꝰ ẽ. qͥ cũ amisit ꝓ accepto nich debet. Rem nob̾ eripit
casus usũ fructũq apud nos relinquit. quẽ nos iniiqͥtate disidii

Expanded text:
concurritur. Nam illud verum bonum non moritur, certum est sempiternumque, saconcurritur. Nam illud verum bonum non moritur, certum est sempiternumque, sapientia et virtus; hoc unum contingit inmortale mortalibus. Ceterum tam inprobi sunt tamque obliti, quo eant, quo illos singuli dies turbent, ut mirentur aliquid ipsos amittere amissuri uno die omnia. Quicquid est, dominus inscriberis, apud te est, tuum non est; nihil firmum infirmo, nihil fragili ire quam perdere, et hoc ipsum, si intellegimus, solacium est. Aequo animo perde, pereundum est. Quid ergo adversus has amissiones auxili invenimus ? Hoc, ut memoria teneamus amissa nec cum ipsis fructum excidere patiamur, quem ex illis percepimus. Habere eripitur, habuisse numquam. Peringratus est, qui cum amisit, pro accepto nihil debet. Rem nobis eripit casus, usum fructumque apud nos relinquit, quem nos iniquitate desideri
Abbreviated transcription (Latin):
ideo p̃cipio tͥ negligentiã. lu uͦ metuenda declina. qͥcqͥd consilio
ꝓspiti potẽ: ꝓspice. qd̾cumq lesurũ ẽ. multo anteqͣm accidat spe¬
culare ⁊ aũte. In hoc ipsũ tͥ plurimũ confer. et fiducia ⁊ ad tole¬
randũ õe obfirmata mens. Fot̃ fortumã cau̾e qͥ potẽ. ferre. Cert
intͣnquillo ñ tumultuat᷑: nicħ ẽ. nͨ miseriꝰ nec stultiꝰ ꝗͣ p̃tim̃e. Lut
ista dem̃tia ẽ. malũ sim̃ ante ced̾e: Deniq ut brxuit᷑ meludã qd
sentio & istos satagios acsibi molestos descͥbam tͥ. tã intemꝑantesi
ip. sis miseriis. q̃m st̃ ante illas. Elus dolet qͣm nectẽ. ẽ. qͥ añ dole
dolor
q̃m necẽẽ. ẽ. Eadem enĩ infirmitate dolorẽ ñ estimat. q̃ ñ exspectat.¬
lant̾ sibi uni fortuitoꝵ constantiã spondet. Egregiȩ itaq uidet᷑ michi
iecd ꝓdorꝰ dixisse in epła qua sororẽ amisso optimȩ indolis filio al¬
loquit᷑. Mortale ẽ. omine mortaliũ bonũ. De his loquit᷑ bonis ad qͦ

Expanded text:
ideo praecipio tibi neglegentiam. Tu vero metuenda declina. Quidquid consilio prospici potest, prospice. Quodcumque laesurum est, multo ante quam accidat, speculare et averte. In hoc ipsum tibi plurimum conferet fiducia et ad tolerandum omne obfirmata mens. Potest fortunam cavere, qui potest ferre. Certe in tranquillo non tumultuatur. Nihil est nec miserius nec stultius quam praetimere. Quae ista dementia est malum suum antecedere ? Denique ut breviter includam quod sentio, et istos satagios ac sibi molestos describam tibi, tam intemperantes in ipsis miseriis quam sunt ante illas. Plus dolet quam necesse est, qui ante dolet am necesse est; eadem enim infirmitate dolorem non aestimat, qua non exspectattantur, sibi uni fortuitorum constantiam spondet. Egregie itaque videtur mihi Metrodorus dixisse in ea epistula, qua sororem amisso optimae indolis filio adloquitur: " mortale est omne mortalium bonum." De his loquitur bonis, ad quae
Abbreviated transcription (Latin):
cet prudens sit. licet exacto faciat cuncta iudicio. licet nicħ supra
uires suas temptee: ñ continget illi bonũ illud integrũ & extra minas
positũ. nisi certꝰ adu̾sus incerta ẽ. Siue alios obseruare. uolueris: li¬
beriꝰ enĩ int̾ aliena uidiciũ ẽ. siie te ipsũ fauore se posito. & sentias
hoc & confitebis nicħ ex his optabilib & caris utile ẽẽ. nͥichte contia
leuitatẽ casus rerũq casũ seq̃ntiũ instrũis. nͥ illud freq̃nter & sine
qͤrela int̾ singła dampna dix̾is. & diis aliter uisũ ẽ. immome her¬
cules ut carm̃ fortiꝰ ac iustiꝰ petã. quo animũ tuũ magis fulcias hoc
dicito. qͦtiens aliqͥd alit̾ qͣm cogitabas euen̾it. di melius sic composi¬
to nich atcidet. Sic autẽ componet᷑ siqͥd humanarũ rerũ uarietas
possit cogitau̾it: anteqͣm senserit. Si ⁊ lib̾os & comugẽ & patmon¬

Expanded text:
cet prudens sit, licet exacto faciat cuncta iudicio, licet nihil supra cet prudens sit, licet exacto faciat cuncta iudicio, licet nihil supra vires suas temptet, non continget illi bonum illud integrum et extra minas positum, nisi certus adversus incerta est. Sive alios observare volueris—liberius enim inter aliena iudicium est, sive te ipsum favore seposito—et senties hoc et confiteberis, nihil ex his optabilibus et caris utile esse, nisi te contra levitatem casus rerumque casum sequentium instruxeris, nisi illud frequenter et sine querella inter singula damna dixeris: " dis aliter visum est." Immo mehercules ut carmen fortius ac iustius petam, quo animum tuum magis fulcias, hoc dicito, quotiens aliquid aliter quam cogitabas evenerit: " di melius." Sic composito nihil accidet. Sic autem conponetur, si, quid humanarum rerum varietas possit, cogitaverit, antequam senserit, si et liberos et coniugem et patrimon
Abbreviated transcription (Latin):
Smqͣm credid̃ĩs felitẽ quẽqͣ eẽ. & a felicitate suspensũ. qͣ fra¬
qilib mnitit᷑. Qui aduentino letus ẽ : exibit gaudiũ qd intͣ¬
iut. At illud ex se ortũ. fidele firmũq ẽ: & crescit.⁊ ad extremũ
usq ꝓsequit᷑. Cec̾a quoꝵ admiratio ẽ. uulgo: indiẽ bona ft̃. Qd
ergo: Non usui at uoluptati eẽ. posst̃e Qs negat: S ita. si illa exno¬
bis pendent. ñ ex illis nos. Oĩa que fortunã intuent᷑. ita fructifera &
iocunda fiunt. Siqͥs ht̃ illa. se quoq ht̃. nec in rerũ suarũ potestat
ẽ. Erͣant enĩ lutili. aut bom aliqͥd nob̃ aut mali uidicant tribuere
fortunã. Mat̾iam dat bonoꝵ aut maloꝵ &uncia rerũ apud nos
in malũ bonũ ue exiturarũ. Ualentior enĩ oĩ fortuna animꝰ ẽ. &
uiteg̃ corrigit praua. fortunȩ dura atq asꝑa ferendi scientia mollis
idẽ ⁊ scd̃a gͣce excipit. modesteq & adu̾sa constant̃ at fortit̾. Quili¬

Expanded text:
mquam credideris felicem quemquam ex felicitate suspensum. Fragilibus innititur, qui adventicio laetus est; exibit gaudium, quod intravit. At illud ex se ortum fidele firmumque est et crescit et ad extremum usque prosequitur; cetera, quorum admiratio est vulgo, in diem bona sunt. " ergo ? Non usui ac voluptati esse possunt ? " Quis negat ? Sed ita, si illa ex nobis pendent, non ex illis nos. Omnia, quae fortuna intuetur, ita fructifera ac iucunda fiunt, si qui habet illa, se quoque habet nec in rerum suarum potestate est. Errant enim, Lucili, qui aut boni aliquid nobis aut malum iudicant tribuere fortunam; materiam dat bonorum ac malorum et initia rerum apud nos in malum bonumve exiturarum. valentior enim omni fortuna animus est et rectus atque integer corrigit prava fortunae et dura atque aspera ferendi scientia mollit, idemque et secunda grate excipit modesteque et adversa constanter ac fortiter. Qui li
Abbreviated transcription (Latin):
dies exit. plus timeri qͣm sꝑari potuisse. manifestũ erit. Non debes
itaq causas doloris accessere. nec leuia incõmoda indignando en¬
mulare. ñ hortor ut nitaris & surgas. ñ tam male de te iuidico ut
tͥ adũsus hoc totã putẽ urtutẽ ad uocandũ. Non ẽ. dolor iste sed
morsus. Tu illũ dolorẽ facis. Sine dubio multũ philosophia ꝓsi¬
cit. si puerũ iitͥci ad huc qͣm patri notiorẽ aĩo forti desidas. Qd
nt̃ ego duriciã suadeo. Et infuñe ipso rigere uultũ uolo. animiũ
Nec contͣ hi quidẽ patior muuine in huinauitas ẽ. ista ñ uircꝰ. fuñ̾a
suoꝵ hisdem ocłis quib ipsos uide. nec cõmoueri ad pͥmã familiar

Expanded text:
dies exit; plus timeri quam sperari potuisse manifestum erit. "Non debes dies exit; plus timeri quam sperari potuisse manifestum erit. "Non debes itaque causas doloris accersere nec levia incommoda indignando cumulare. Non hortor, ut nitaris et surgas; non tam male de te iudico, ut tibi adversus hoc totam putem virtutem advocandam. Non est dolor iste, sed morsus; tu illum dolorem facis. "Sine dubio multum philosophia profecit,si puerum nutrici adhuc quam patri notiorem animo forti desideras. Quid ? Nunc ego duritiam suadeo et in funere ipso rigere vultum volo et animum ne contrahi quidem patior ? Minime. Inhumanitas est ista, non virtus, funera su
Abbreviated transcription (Latin):
nã cõpara inmenso. iudebis qͣm exiguũ sit qd̃ optamꝰ qd̃ ex¬
tendimꝰ ex hoc qͣntũ lalͥme. quantũ solliitudines ottupant.
qͣntũ mors anteqͣm ueniat optata. qͣntũ ualitudo. qͣntũ tinor. q̃ns
tenent. aut rudes. aut inutiles anni. dumidiũ ex hoc edormit᷑. Ldin
labores. lustus. ꝑicl̃a & intelliges etiam in longissima uita mmi¬
mũ eẽ. qd̃ uiuit᷑. S quis tͥ toncedit ñ meliꝰ se hr̃e eum tui cito re¬
uerti licet. cui ante lassitudinẽ ꝑ actũ ẽ. iter: Uita. nec bonũ nec
malũ ẽ. Bom ac mali locꝰ ẽ. Ita nicħ ille ꝑdidit. nͥ altorẽ. Indamp¬
nũ certiorẽ potuit euad̾e. Modestꝰ ⁊ prudens potuit sub cura tu
in meliora formari. S qd̃ uistiꝰ timet᷑. potuit fieri plurib similis
Aspice illos iuuenes qͦs ex nobilissimis domib in harenã luxuria
ꝓiecit. Aspice illos qui suã alienãq libidinẽ exercent. mutuo im¬
pͣditi. quoꝵ nullus sine ebrietate. nullius sine aliqͦ insigni fagitio

Expanded text:
d optamus, quod cxtendimus. Ex hoc quantum lacrimae, quantum sollicitudines occupant ! Quantum mors, antequam veniat, optata, quantum valitudo, quantum timor! Quantum tenent aut rudes aut inutiles anni ! Dimidium ex hoc edormitur. Adice labores, luctus, pericula, et intelleges etiam in longissima vita minimum esse, quod vivitur. Sed quis tibi concedet non melius se habere eum, cui cito reverti licet, cui ante lassitudinem peractum est iter ? Vita nec bonum nec malum est; boni ac mali locus est. Ita nihil ille perdidit nisi aleam in damnum certiorem. Potuit evadere modestus et prudens, potuit sub cura tua in meliora formari, sed, quod iustius timetur, potuit fieri pluribus similis. Aspice illos iuvenes, quos ex nobilissimis domibus in harenam luxuria proiecit; aspice illos, qui suam alienamque libidinem exercent mutuo inpudici, quorum nullus sine ebrietate, nullus sine aliquo insigni flagitio
Abbreviated transcription (Latin):
gita ⁊ hoĩem: cui nichil certi ꝓmtttat᷑. Quẽ fortuna ñ ittiq ꝓdũt
Ad senectutẽ: unde uisũ ÷ dimitcit. Cet̾m freq̃nter de illo loquere.
& memoriã eiꝰ qnͣtum potes celebra. Que ad te sepiꝰ reũtet᷑. sierit
sine acerbitate uent᷑a. Nemo enĩ libent̾ tristi conu̾sat᷑: nec dũ tͥsti¬
ue. Si qͦs sermones eiꝰ. si qͦs qͣmuis pariuili iocos cũ uoluptate¬

Expanded text:
ihil certi promittitur, quem fortuna non utique perducit ad senectutem; unde visum est, dimittit. Ceterum frequenter de illo loquere et memoriam eius, quantum potes, celebra. Quae ad te saepius revertetur, si erit sine acerbitate ventura; nemo enim libenter tristi conversatur, nedum tristitiae. Si quos sermones eius, si quos q
Abbreviated transcription (Latin):
bam cũ corꝑib parcissime. in humani aĩ ẽ. Sic aues. sic fere su¬
os diligt̃. quarũ concitatꝰ ÷ amor. ⁊ pene rapidꝰ. s cũ amissis totus
extinguit᷑. Hoc prudentẽ uirũ ñ decet. meminisse ꝑseũet. lug̃e
desinãt. Illud nullo mͦ ꝓbo qd ait mec odorꝰ eẽ. aliquã cognatã
tristicie uoluptatẽ. Hanc ipse captandã in ei̾modi tempore ipla

Expanded text:
minisse parcissime,—inhumani animi est. Sic aves, sic ferae suos diligunt, quarum concitatus est amor et paene rabidus, sed cum amissis totus extinguitur. Hoc prudentem virum non decet; meminisse perseveret, lugere desinat. Illud nullo modo probo, quod ait Metrodorus: esse aliquam cognatam tristitiae voluptatem, hanc esse captandam in eiusmodi
Abbreviated transcription (Latin):
plures seruitutẽ tenent. S si deponere illam in animo ẽ. & lib̾tas bo¬
na fide placuit. in hoc autẽ unũ aduocationẽ petis. ut sine ꝑpetua
sollicitudine. id tibi facere contingat: qͥd ni tota te cohors stoicorum
ꝓbatura sit : om̃s renones & crisippi: mod̾ata & honesta tua suadebt̃
S si ꝓpter hoc tergi uersaris: ut cutum aspitias qͣntũ feras tecũ. & qͣm
inagna peccunia instruas otiũ: numqͣm exitũ inuenies. Nemo cũsar¬
cinis enatat. Emerge ad meliorẽ uitã ꝓpiciis diis. s non sit quomͦ istis
ꝓpitii sunt: quib bono acbenigno uultu  magnifica tribuerunt. &

Expanded text:
plures servitutem tenent. Sed si deponere illam in animo est et libertas boplures servitutem tenent. Sed si deponere illam in animo est et libertas bona fide placuit, in hoc autem unum advocationem petis, ut sine perpetua sollicitudine id tibi facere contingat, quidni tota te cohors Stoicorum probatura sit ? Omnes Zenones et Chrysippi moderata, honesta, tua suadebunt. Sed si propter hoc tergiversaris, ut circumspicias, quantum feras tecum et quam magna pecunia instruas otium, numquam exitum invenies. Nemo cum sarcinis enatat. Emerge ad meliorem vitam propitiis dis, sed non sic, quomodo istis propitii sunt, quibus bono ac benigno vultu mala magnifica tribuerunt,