comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sit. ut oĩa fortuita contempnant. ꝓ fecto sapientia infundet. & tra¬
dit. & ꝑsuadebit unũ bonũ ẽẽ. qd honestũ. hoc nec remitti. nec
intendi posse. ñ magis qͣm regulam. qua rectũ ꝓbari solet flectes.
Quicqͥd exilla mutaueris: inuria ẽ. recti. Idem gͦ de uirtute dicennis.
Et hec recta ẽ: flexuran ñ recipit. Rigidari quidem ampliꝰ. intendi
non potẽ. Hec de omnib reb iudicat. de hat nulla. Si rectior ipsa
ñ potest fieri. nec qͦ abilla quidẽ fiunt. alia aliis rectora sunt. huic
enim necesse ẽ. respondeant: ita paria st̃. Quid gͦ inquit. iacere in
comuino. & torqueri paria st̃ e Hoc mirũ uidetur tͥ. Illud licet
magis adimreris iacere inconituio malũ ÷ torqueri mequules bo¬
nũ est: si illud turpiter. hoc honeste sit. Pona ista aut mala: ñ es¬
cit materia s uirtus. Hec ubicũq apparuit. omnia euisdẽ mensu¬

Expanded text:
cussit, ut omnia fortuita contemnant, profecto sapientia nobis infundet et tracussit, ut omnia fortuita contemnant, profecto sapientia nobis infundet et tradet. Persuadebit unum bonum esse, quod honestum; hoc nec remitti nec intendi posse, non magis quam regulam, qua rectum probari solet, flectes. Quicquid ex illa mutaveris, iniuria est recti. Idem ergo de virtute dicemus: et haec recta est, flexuram non recipit. Rigida re quid amplius intendi potest ? Haec de omnibus rebus iudicat, de hac nulla. Si rectior ipsa non potest fieri, ne quae ab illa fiunt quidem alia aliis rectiora sunt. Huic enim necesse est respondeant; ita paria sunt. "Quid ergo?" inquis, "iacere in convivio et torqueri paria sunt?" Hoc mirum videtur tibi? Illud licet magis admireris; iacere in convivio malum, in eculeo bonum est, si illud turpiter, hoc honeste fit. Bona ista aut mala non efficit materia, sed virtus. Haec ubicumque apparuit, omnia eiusdem mensu
Abbreviated transcription (Latin):
bonis numeres: numerabis eciam in malis. & infelicẽ socratẽ dites
in arcere. infelicẽ catonẽ uulnera sua. animosiꝰ qͣm fecerat retrac¬
lantẽ. calamitosissimũ omniũ regulũ. fidei penas eciam hostib
seruate pendentẽ. At qui nemo hoc dic̾e. ne ex mollissimis qͥdem
ausus ẽ. Negant enĩ illũ ẽe. beatũ. s tamen negant miserũ. Acba¬
demici ueteres beatũ quidem ẽẽ. etiam int̾ hos crutiatus fatent᷑: s
non adꝑfectũ nec ad plenũ. qd nullo mͦ potẽ. recipi. Nisi beatus ẽ:
in sũmo bono ñ est. Quod sũmum bonũ ẽ : supra se gradũ non ht̃.
simͦ illi uirtus in ẽ. sullam adu̾sa ñ minuunt. s manent etiã cõmi¬
nto corꝑe in columis. Manet autẽ. Uirtutẽ enĩ intelligo animosã.
& excelsam. qͣm incitat quicqͥd infestat: ht̃ amimũ qͣm sepe indu¬
unt gñose indolis uiuenes. quos alicuiꝰ honeste rei pultritudo ꝑtꝰ¬

Expanded text:
bonis mulieres, numerabis etiam in malis, et infelicem Socraten dices bonis mulieres, numerabis etiam in malis, et infelicem Socraten dices in carcere, infelicem Catonem vulnera sua animosius quam fecerat retractantem, calamitosissimum omnium Regulum fidei poenas etiam hostibus servatae pendentem. Atqui nemo hoc dicere, ne ex mollissimis quidem, ausus est. Negant enim illum esse beatum, sed tamen negant miserum. Academici veteres beatum quidem esse etiam inter hos cruciatus fatentur, sed non ad perfectum nec ad plenum. Quod nullo modo potest recipi; nisi beatus est, in summo bono non est. Quod summum bonum est, supra se gradum non habet, si modo illi virtus inest, si illam adversa non minuunt, si manet etiam comminuto corpore incolumis; manet autem. Virtutem enim intellego animosam et excelsam, quam incitat quicquid infestat. Hunc animum, quem saepe induunt generosae indolis iuvenes, quos alicuius honestae rei pulchritudo per
Abbreviated transcription (Latin):
erptiosa res: luxus. Om̃s hos fertiles campos repentini maris in un¬
datio abscondet. aut insubitã cauernã considentes soli lapsus addu¬
cet. Quid ÷ gͦ quare indigner aut doleã siexiguo nom̃to publica
fata precedo: Magnus animꝰ deo pareat. & quitqͥd lex uniu̾si iubet :
sue cunctatione patiat᷑. Aut in meliorẽ emittit᷑ uitã. lucidiꝰ tͣnquil¬
luisq inter diuma mansurꝰ. aut certe sine ullo futurꝰ in cõmodo.
si nature remiscebit᷑. & reuertet᷑ intotũ. Non ÷ gͦ.m. catonis maiꝰ
bonũ honesta uita qͣm mors honesta. qm̃ non intendit᷑ uirtꝰ. Idem
ẽẽ. dicebat socrates. ueritatẽ & uirtutẽ. Quomͦ illa ñ crescit: sic
ne urtus quidẽ habet numeros suos. plena ẽ. Non ẽ. itaq quod
mireris paria eẽ. bona & que exꝓposito sumenda st̃. & que si ita res
tulit. Nam si hanc in equalitatẽ receꝑis. & fortiter queri in minorib

Expanded text:
exitiosa res, luxus. Omnes hos fertiles campos repentina maris inunexitiosa res, luxus. Omnes hos fertiles campos repentina maris inundatio abscondet aut in subitam cavernam considentis soli lapsus abducet. Quid est ergo quare indigner aut doleam, exiguo momento publica fata praecedo ? " Magnus animus deo pareat et quicquid lex universi iubet, sine cunctatione patiatur; aut in meliorem emittitur vitam lucidius tranquilliusque inter divina mansurus aut certe sine ullo futurus incommodo sui naturae remiscebitur et revertetur in totum. Non est ergo M. Catonis maius bonum honesta vita quam mors honesta, quoniam non intenditur virtus. Idem esse dicebat Socrates veritatem et virtutem. Quomodo illa non crescit, sic ne virtus quidem; habet numeros suos, plena est. Non est itaque quod mireris paria esse bona, et quae ex proposito sumenda sunt et quae si ita res tulit. Nam si hanc inaequalitatem receperis, ut fortiter torqueri in minoribus
Abbreviated transcription (Latin):
rec̃ animo: Quid enĩ mutationis ꝑieulo exceptũ: Non terrai
celum. ñ totus hic rerũ omniũ contextꝰ. qͣmuis deo agente dua¬
tue ñ semꝑ tenebit hunc ordinẽ. s illum ex hoc cursu aliqus
dies deiciet. Certis eunt cuncta temꝑib nasci debent. tresceres
tingui. Quecumq supͣ nos uides currere:⁊ hec quib in mrti ar
imposgti sumiꝰ. ueluti solidissimis: carpent᷑ ac desinent. Nulli noi
senectꝰ sua ẽ. Inequalib ista spatiis: eodem natura. demutte tio¬
quid ẽ. non erit. Nec ꝑibit: s resoluet᷑. Nobis solui: pire e. ꝑ
omina illa sic uitã mortemq ꝑuices ire. & composita dissolui. diso¬
qd ou ẽ. elł̃a ertt: morte dampnatũ ẽ. Omne q̃ usqm rerũ portun¬
aliqñdo queretꝰ & uario exilii gñe tollent᷑. Alias eefeuenlt Gelar
alias desidia pare ad mertiam ueusa consimet. e maiguns operib¬

Expanded text:
teretur animo ? Quid enim mutationis periculo exceptum ? Non terra, non teretur animo ? Quid enim mutationis periculo exceptum ? Non terra, non caelum, non totus hic rerum omnium contextus, quamvis deo agente ducatur. Non semper tenebit hunc ordinem, sed illum ex hoc cursu aliquis dies deiciet. Certis eunt cuncta temporibus; nasci debent, crescere, extingui. Quaecumque supra nos vides currere, et haec, quibus inmixti atque inpositi sumus veluti solidissimis carpentur ac desinent. Nulli non senectus sua est; inaequalibus ista spatiis eodem natura dimittit. Quicquid est, non erit, nec peribit, sed resolvetur. Nobis solvi perire est, omnia illa, sic vitam mortemque per vices ire et composita dissolvi, dissoquodque est quodque erit, morte damnatum est. Omnes, quae usquam rerum potiunaliquando quaeretur et vario exitii genere tollentur; alias destruent bella, alias desidia paxque ad inertiam versa consumet et magnis opib
Abbreviated transcription (Latin):
tiũ senatus ferens arma uno p̃lio ꝑfligabunt᷑. & tam magni iu¬
na imꝑii in totũ dissiliet orbem. aliqua pars eiꝰ in egipto. aliã
in affrica. aliqua in hisꝑania cadet. ne hoc quidẽ misere rei i
continget semel ruere. Omnia licec fiant. uibam in regno suo
locoꝵ noticia aduiuet: nec populariũ ꝓ rege suo uirtus obstina¬
tissima. uticensiũ quoq fides malis fracta deficiat. & scipionẽ in
affrica noĩs sui fortuna destituat: olim ꝓuisũ ẽ. nequid cato deͥ¬
menti caꝑet. Uictus : tam̃. & hoc numeia. inter repulsas catonis
Tam magno aĩo feret aliquid sibi ad uictoriã: qͣm ad precurã obli¬
tisse. Quo die repulsus : lusit. Qua nocte ꝑiturꝰ fuit: legit. Codeꝰ
loco habuit: p̃tura & uita exced̾e. Omnia que accid̾ent: fereni
ẽẽ. ꝑsuaserat sibi. Quid m ille mutationẽ rei .p. forti & equo ps¬

Expanded text:
rtium, senatus ferens arma, uno proelio profligabuntur et tam magni rurtium, senatus ferens arma, uno proelio profligabuntur et tam magni ruina imperii in totum dissiliet orbem; aliqua pars eius in Aegypto, aliqua in Africa, aliqua in Hispania cadet. Ne hoc quidem miserae rei publicae continget, semel ruere." Omnia licet fiant; Iubam in regno suo non locorum notitia adiuvet, non popularium pro rege suo virtus obstinatissima, Vticensium quoque fides malis fracta deficiat et Scipionem in Africa nominis sui fortuna destituat. Olim provisum est, ne quid Cato detrimenti caperet. "Victus est tamen." Et hoc numera inter repulsas Catonis; tam magno animo feret aliquid sibi ad victoriam quam ad praeturam obstitisse. Quo die repulsus est, lusit, qua nocte periturus fuit, legit. Eodem loco habuit praetura et vita excidere; omnia, quae acciderent, ferenda esse persuaserat sibi. Quidni ille mutationem rei publicae forti et aequo pa
Abbreviated transcription (Latin):
apudte habeo auctoritatis. ut sis beatus. & re alicui stultũ uidĩ
sine. Quisq uolet tibi contumeliã faciat & inuiria. Iu tamen
nichil patieris si mͦ tecsĩ erit urtus. Siuis inquit beatus eẽ. si fide
bona uir bonus: sine contẽpnat te aliquis. Hoc nemo p̃stabit
nisi qui oĩa bona exequauerit: quia nec bonũ sine honesto ẽ:
& honestũ in omnib parẽ. Quid gͦ : nichil inter ẽ. int̾precurã
catonis ⁊ repullã: Nichil int̾ est utrũ pharsalita atie cato uin¬
catur anuneat: Hoc eius bonũ quo uictis partib ñ pot̃ uinci:
pareiat illi bono. quo uictor rediret in patriam. & compou̾et pas
Quid ni parsit: Eadem enĩ iurtute & mala fortuna iuncit᷑: C paos¬
natur bona. Uirtus autẽ non potẽ. maior aut minor fieri. lanꝰ
stature ẽ.D.G̃ II. pompeiꝰ amittet exercitũ. s illud pulcheri¬
mũ rei .p. precextũ optimates. Et pͥma aties pompeianarũ pi¬

Expanded text:
apud te habeo auctoritatis, ut sis beatus, et te alicui stultum videri apud te habeo auctoritatis, ut sis beatus, et te alicui stultum videri sine. Quisquis volet, tibi contumeliam faciat et iniuriam, tu tamen nihil patieris, si modo tecum erit virtus. Si vis," inquit, " beatus esse, si fide bona vir bonus, sine contemnat te aliquis." Hoc nemo praestabit, nisi qui omnia bona exaequaverit, quia nec bonum sine honesto est et honestum in omnibus par est. " Quid ergo ? Nihil interest inter praeturam Catonis et repulsam? Nihil interest, utrum Pharsalica acie Cato vincatur an vincat ? Hoc eius bonum, quo victis partibus non potest vinci, par erat illi bono, quo victor rediret in patriam et conponeret pacem?" Quidni par sit? Eadem enim virtute et mala fortuna vincitur et ordinatur bona. Virtus autem non potest maior aut minor fieri; unius staturae est. " Sed Cn. Pompeius amittet exercitum, sed illud pulcherrimum rei publicae praetextum, optimates, et prima acies Pompeianarum pa
Abbreviated transcription (Latin):
si non cesseris morbo. Omuia deniq que cet̾is udent᷑ mala. &
mausuescent & in bonũ abibunt. si suꝑ illa ͤ minueris. Hoc lique¬
at: nithil ẽẽ. bonũ nisi honestũ. & oĩa incõmoda suo uire bona
uocabunt᷑ : que mͦ uirtus honestauerit. Multis uidemur maio¬
ia ꝓmittere. qͣm recipit humana conditio. Non in merito. Ad
coipꝰ enuim respitiunt. Reuertam᷑ ad animũ: iam hominẽ deo
metient᷑. Erige te lucili uiroꝵ optime. & relinque istum ludũ
stc̾arum philosophoꝵ. qui rem magnificentissimã ad aillabas
uotant. qui animũ minitta docendo dimictunt ⁊ contert᷑. fies
similes illis qui inuenert̃ ista. non qͥ docent & id agunt: ut philo¬
sophia potus difficilis qͣm magna uideat᷑. Setrates qui totam
philosophiam reuocauit ad mores. & bant sũmam dixit ẽẽ. la¬
puntiam bona malaq distinguere: sequere inqͣm illos. si quid

Expanded text:
si non cesseris morbo, omnia denique, quae ceteris videntur mala, et si non cesseris morbo, omnia denique, quae ceteris videntur mala, et mansuescent et in bonum abibunt, si super illa eminueris. Hoc liqueat, nihil esse bonum nisi honestum, et omnia incommoda suo iure bona vocabuntur, quae modo virtus honestaverit. Multis videmur maiora promittere quam recipit humana condicio; non inmerito. Ad corpus enim respiciunt. Revertantur ad animum; iam hominem deo metientur. Erige te, Lucili virorum optime, et relinque istum ludum literarium philosophorum, qui rem magnificentissimam ad syllabas vocant, qui animum minuta docendo demittunt et conterunt; fies similis illis, qui invenerunt ista, non qui docent et id agunt, ut philosophia potius difficilis quam magna videatur. Socrates qui totam philosophiam revocavit ad mores et hanc summam dixit esse sapientiam, bona malaque distinguere, "sequere," inquit, "illos, si quid
Abbreviated transcription (Latin):
dis ponet sn gla msi cua iam iite sue sũma ꝑpostia ẽ. Iems on
ius paratos habeato colores. sinalitudint red ꝯͣt . ĩni iats ems qͥn
tam uult mittere. & tc̃ dirigere at mod̾ari manu telum. Cirant
consilia nr̃a. quia ñ hñt quo dirigant᷑. Ignoranti quẽ portũ
perat: nullus suus uentus ẽ. Necesse ẽ. multũ in uita nã casꝰ pos¬
sit. quia uuumꝰ casu. Quib dam autẽ eueuit: ut quedã sure se
nesciant. Quemadinodũ querimꝰ sepe eos. cũ quib stamꝰ: ita
plerumq fint̃ sumim boni ignoramꝰ appositũ. Nlec multis uerb̾.
net circuitu longo: qd̵ sit suminũ bonũ colligis. Digito ut ita dicã
dem onstrandii est. nec in multa spargendũ. Quid eiũ ad rem ꝑtinet
uirtutẽ ad amaueris. amare enĩ parũ ẽ: quicqͥd illa contig̃it. id tͥ
qualerumq aliis uidebit᷑. faustũ felixq erit. Et torqueri si mͦ iacue¬
ris ipsotorquente securior: & egrotare. si non maledix̾is fortune.

Expanded text:
disponet singula, nisi cui iam vitae suae summa proposita est. Nemo, quamvis paratos habeat colores, similitudinem reddet, nisi iam constat, ui sagittam vult mittere, et tunc derigere ac moderari manu telum. Errant consilia nostra, quia non habent, quo derigantur. Ignorant, quem portum petat, nullus suus ventus est. Necesse est multum in vita nostra casus possit, quia vivimus casu. Quibusdam autem evenit, unesciant. Quemadmodum quaerimus saepe eos, cum quibus stamus, ita plerumque finem summi boni ignoramus adpositum. Nec multis verbis nec circumitu longo, quod sit summum bonum, colliges ; digito, ut ita dicam, demonstrandum est nec in multa spargendum. Quid enim ad rem pertinet virtutem adamaveris, amare enim parum est, quicquid illa contigerit, id tibi, qualecumque aliis videbitur, faustum felixque erit. Et torqueri, si modo iacueris ipso torquente securior, et aegrotare, si non male dixeris fortunae,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓperemꝰ. ta demũ uita beneficiũ erit. Alioquin mora ẽ : & quidi
turpis. uiter feda uersantib. Id agamꝰ. ut nr̃m omne tempꝰ .
Non erit autẽ. nisi prius nos nr̃i eẽ. ceꝑimꝰ. Quando continget
contempũe utramq fortunã. qͣndo continget omnib opp̾su
affectib. & sub arbitriũ suũ adductis. hanc uocẽ emitt̃e. uici.
Quẽ uicerĩ queris : Non ꝑsas. nec extrema medoꝵ nec si quid ult
dachas bellicosum iatet: s auariciã. s ambicionẽ. s metũ mei¬
tis. qͥ uistores gentiũ uicit. Uał.¬

Expanded text:
i mora est, et quidem turpis inter foeda versantibus. Id agamus, ut nostrum omne tempus sit. Non erit autem, nisi prius nos nostri esse coeperimus. Quando continget contemnere utramque fortunam, quando continget omnibus oppressis adfectibus et sub arbitrium suum adductis hanc vocem emittere "vici" ? Quem vicerim quaeris ? Non Persas nec extrema Medorum nec si quid ultra Dahas bellicosum iacet, sed avaritiam, sed ambitionem, sed metum mortis, qui victores gentium vicit. VA
Abbreviated transcription (Latin):
dicit: non libet se lib̾tatis uiam clude. Nicħ meliꝰ et̾na lex sit
qͣmi qd̾ unũ introitũ nob̾ aduitam dedit. exitus multos. E gop
pectẽ uł morbi crudelitatẽ uł hominis. cũ possim ꝑ media ꝑu¬
re torm̃ta. & aduersa discut̾e : Hoc ẽ. unũ cur de uita ñ possimꝰ
queri: neminẽ tenet. Bono loco res bumane site st̃. qd̃ nemo nili
uicio suo miser ẽ. Placet: uiue. Non placec: licec eo reũti unden
insti. Ut dolorẽ capitis leuares: sangͥnem sepe emisisti. Ad exten
nr̃m cogitat. quandoq sibi ex hoc donicilio exeundũ. Sic ut¬
res inqͥlinos: indulgentia loci & confuetudo etiã inter iniurias
detinet. Uis adũsus hoc corpꝰ liber ẽẽ e Et tanͣm migratur ha¬
bita. ꝓpone tibi qͣndoq hoc contub̾no carendũ: Forcior eris ao

Expanded text:
dicit, non videt se libertatis viam eludere. Nil melius aeterna lex fecit, dicit, non videt se libertatis viam eludere. Nil melius aeterna lex fecit, quam quod unum introitum nobis ad vitam dedit, exitus multos. Ego expectem vel morbi crudelitatem vel hominis, cum possim per media exire tormenta et adversa discutere ? Hoc est unum, cur de vita non possimus queri: neminem tenet. Bono loco res humanae sunt, quod nemo nisi vitio suo miser est. Placet; vive. Non placet; licet eo reverti, unde venisti. Ut dolorem capitis levares, sanguinem saepe misisti. Ad extenunostrum cogitat quandoque sibi ex hoc domicilio exeundum; sic veteres inquilinos indulgentia loci et consuetudo etiam inter iniurias detinet. Vis adversus hoc corpus liber esse ? Tamquam migraturus habita. Propone tibi quandoque hoc contubernio carendum; fortior eris
Abbreviated transcription (Latin):
non utiq melior ẽ. longior utta. sic peior utiq mors longior. In mul¬
la re magis qͣm inmorte. morẽ animo gerere debemꝰ. Exeat qua
impetũ cȩsit. Siue ferrũ appetit. siue laqueũ. siue aliqͣm pon¬
onem uenas occupantẽ : ꝑgat & uincła seruitutis abrumpat. Ui¬
tam & aliis approbare quisq debet : mortẽ sibi. Optina ẽ: que
placet. Stulte hec cogitant᷑. Aliquis dicet me parũ fortiter fecis¬
se. aliquis nimis temere. Aliqͥs fuisse aliqd̃ genus mortis animosiꝰ.
Uis tum cogitare id in manib eẽ. consiliũ. ad qd fama ñ ꝑtinee: Hoc
unũ intuere. ut re fortune qͣm celerrime eripias. Alioqͥn adeit̃
qui de facto tuo male existiment. Inuenies etiam ꝓfessos sapĩan
q̃ uini afferendã uite sue negent. & ne fas iudicent ipsũ int̾emptoẽ
sui fieri. Exspecta nouũ eẽ. exitum: qͣm natura decreuit. Hoc qu

Expanded text:
non utique melior est longior vita, sic peior est utique mors longior. In nulnon utique melior est longior vita, sic peior est utique mors longior. In nulla re magis quam in morte morem animo gerere debemus. Exeat, qua impetum cepit; sive ferrum appetit sive laqueum sive aliquam potionem venas occupantem, pergat et vincula servitutis abrumpat. Vitam et aliis adprobare quisque debet, mortem sibi. Optima est, quae placet. Stulte haec cogitantur: "aliquis dicet me parum fortiter fecisse, aliquis nimis temere, aliquis fuisse aliquod genus mortis animosius." Vis tu cogitare id in manibus esse consilium, ad quod fama non pertinet! Hoc unum intuere, ut te fortunae quam celerrime eripias; alioquin aderunt, qui de facto tuo male existiment. Invenies etiam professos sapientiam, qui vim adferendam vitae suae negent et nefas iudicent ipsum interemptorem sui fieri; expectandum esse exitum, quem natura decrevit. Hoc qui
Abbreviated transcription (Latin):
drusũ libonis fuit adolescentis. tam solidi qͣm nobilis maiora spe¬
rautis. qͣm illo scło quisqͣm sꝑare pot̾at. Art ipse illo cũ eger ase¬
natu in lectica rel atus ẽẽt. ñ sane frequentib exequiis. om̃s enim
necessarii deseruerant: impie iam ñ rerũ. sed fum̾iꝰ habere cepit
consiliũ. utrũ constisceret mortẽ. an exspectaret. Cui scribona. Qͥd
te inqͥt delectat Alienũ negotiũ agere : Non ꝑfuasit illi. mamis sͥ
attulit. nec sine causa. Nam pꝰ diem t̾cium aut qͣrtum. iminici mo¬
riturꝰ arbitͥo: si uiuit alienũ negotiũ agit. Non possis itaq de re
in uniuersũ ꝓnuntiare. cũ mortẽ uis externa demuntiat. occupan¬
¶da
sit an exspectanda. Multa enĩ sunt quȩ mutrãq partem trahere posst̃.
si alt̾a mors cum torm̃to. alt̾a simplex & facilis ẽ. Quid ni huic inici¬
anda sit manus: quẽ admodũ nauim eligam nauigaturꝰ & domũ ha¬

Expanded text:
Drusi Libonis fuit, adulescentis tam stolidi quam nobilis, maiora speDrusi Libonis fuit, adulescentis tam stolidi quam nobilis, maiora sperantis quam illo saeculo quisquam sperare poterat aut ipse ullo. Cum aeger a senatu in lectica relatus esset non sane frequentibus exequiis, omnes enim necessarii deseruerant impie iam non reum, sed funus; habere coepit consilium, utrum conscisceret mortem an expectaret. Cui Scribonia: " Quid te," inquit, " delectat alienum negotium agere?" Non persuasit illi; manus sibi attulit nec sine causa. Nam post diem tertium aut quartum inimici moriturus arbitrio si vivit, alienum negotium agit. Non possis itaque de re in universum pronuntiare, cum mortem vis externa denuntiat, occupanda sit an expectanda. Multa enim sunt, quae in utramque martem trahere possunt. Si altera mors cum tormento, altera simplex et facilis est, quidni huic inicienda sit manus ? Quemadmodum navem eligam navigaturus et domum ha
Abbreviated transcription (Latin):
mitatis confessione ñ ueniã. Ego cogitẽ in eo qͥ uunt oĩa posse fortu¬
na. potiꝰ quani cogitem in eo qui scit mori. nicħ posse fortunã: Ali¬
quando tam̃ etiã si certa mors instabit. & destinatũ sibi supplicium
sciet: ñ cõuodabit pene sue manũ. Si ibi cõmodaret: ffultitia
esset. Stulticia ẽ: timore mortis mori. Uenit qui occidat. Exspecta.
Quid occupas : Quare suspicis aliene crudelitatis ꝓcurationẽ : Utrũ
inuides carnifici tuo an parcis: Socrates potuit abstinentia finire
uitam. & in edia potiꝰ qͣm ueneno mou: xxx. tam̃ dies in carcere. & in
exspectatione mortis exegit. Non hoc ani otanqͣm oĩa fieri possent:
tanqͣm multas spes tam longũ tempꝰ recipet: sed ut preb̾et se legib.
nt fruendũ amicis extremũ socratem daret. Quid erat stulti us. qͣm
mortẽ contempñe. uenenũ timere. Scribonia gͣuis femina. amita

Expanded text:
mitatis confessione non veniam. Ego cogitem in eo, qui vivit, omnia posse fortumitatis confessione non veniam. Ego cogitem in eo, qui vivit, omnia posse fortunam, potius quam cogitem in eo, qui scit mori, nil posse fortunam? Aliquando tamen, etiam si certa mors instabit et destinatum sibi supplicium sciet, non commodabit poenae suae manum; sibi commodaret. Stultitia est timore mortis mori. Venit qui occidat. Expecta. Quid occupas ? Quare suscipis alienae crudelitatis procurationem ? Utrum invides carnifici tuo an parcis ? Socrates potuit abstinentia finire vitam et inedia potius quam veneno mori. Triginta tamen dies in carcere et in expectatione mortis exegit, non hoc animo tamquam omnia fieri possent, tamquam multas spes tam longum tempus reciperet, sed ut praeberet se legibus, ut fruendum amicis extremum Socraten daret. Quid erat stultius quam mortem contemnere, venenum timere ? Scribonia, gravis femina, amita
Abbreviated transcription (Latin):
quid acturus. Logitat semꝑ. qualis uita. ñ quanta sit: Si simula¬
ta occurit̾ molestã. & tranqͥllitatẽ turbantia: emitcit se. Nec hoc
tm̃ in necessitate ultima facit: s cũ pͥmũ illi cepit molesta suspecta
ẽt. fortuna diligent̾ circumspitit. numqͥd illo desinendũ sit. Nich̾
exstimat desineuda faciat finẽ an acripiat. Larliꝰ fiat an cicuis:
ñ tanqͣm de magno detͥmento timet. Nemo multũ exstillicidio
potẽ. ꝑdere. Litius mori aut tardiꝰ: ad rem ñ ꝑtinet. Bene mori.
aut male: ad rẽ ꝑtinet. Bene autẽ mori ẽ: effug̾e male uiuendi
ꝑitłm. Itaq effeminatissimã uocẽ illiꝰ rhodii existimo. qͥ cũ in
caueam comectus eẽt. a tiranno & tanqͣm ferũ aliqd̃ animal ale¬
retur: suadenti cuidam ut abstineret cibo. omnia inquit homini
dũ uiuit. sꝑanda sunt. Ut sit hoc uerũ: non omni precio uita em̃da
ẽ. Quedam litet magna. licet certa siit. tam̃ ad illam turpi infir¬

Expanded text:
quid acturus. Cogitat semper, qualis vita, non quanta sit. Si multa occurrunt molesta et tranquillitatem turbantia, emittit se. Nec hoc tantum in necessitate ultima facit, sed cum primum illi coepit suspecta esse fortuna, diligenter circumspicit, numquid ideo desinendum sit. Nihil existimat sua referre, faciat finem an accipiat, tardius fiat an citius. Non tamquam de magno detrimento timet; nemo multum ex stilicidio potest perdere. Citius mori aut tardius ad rem non pertinet, bene mori aut male ad rem pertinet. Bene autem mori est effugere male vivendi periculum. Itaque effeminatissimam vocem illius Rhodii existimo, qui cum in caveam coniectus esset a tyranno et tamquam ferum aliquod animal aleretur, suadenti cuidam, ut abstineret cibo: " omnia," inquit, " homini, dum vivit, speranda sunt." Ut sit hoc verum, non omni pretio vita emenda est. Quaedam licet magna, licet certa sint, tamen ad illa turpi infir
Abbreviated transcription (Latin):
muadas. Inuriosum ẽ. rapto uiuere : at contra pulch erimim
mori rapto. Uale.
diundi. Cũ magua pars confili sit in temꝑe necesse is
eneuire. unt de quibdam reb tunt ad te ꝑferat᷑ sentemi

Expanded text:
invadas. Iniuriosum est rapto vivere, at contra pulcherrimum invadas. Iniuriosum est rapto vivere, at contra pulcherrimum mori rapto. VALE. dividi. Cum magna pars consilii sit in tempore, necesse est evenire, ut de quibusdam reb
Abbreviated transcription (Latin):
quemadmodũ excrãma qͦ q mancipia ubi illis stimulos ad eas
dolo excitẽt᷑. & intentissimas custodias fallante Ille uir magurs
ẽ: qui mortẽ sibi ñ tantũ iunꝑauit: s inuenit. Exeodem tibi nu
plura exempla ꝓmisi. Scdo naumachie spectatło. unus e bar¬
ris lanteã qͣm maduersarios acceꝑat: totam iugulo suo mersie
Quare. qre inquise Non omne tormentũ. omne ludibriũ iam di¬
dũ effugio: Quare gͦ mortẽ armatus exspesto: Lanto hoc spenꝰ¬
sius spestał̾m fuit: qͣnto honestiꝰ mori discunt hoĩes. qͣm ottide
Quid gͦ e Qd̾̃ animi ꝑditi quoq noxiosi hñt. ñ habebunt illi qus
aduersus hos casus instruxit longa meditatio & magistia rerun
orauiũ ratio: Illa nos docet fati uarios eẽ. accessus. finẽ eiuuuos
nitbil autẽ interẽe. unde intipiat qd̾ uenit. Eadem illa ratio
quemadmodũ potes. & quicqͥd obuenerit aduim afferendamt

Expanded text:
quemadmodum extrema quoque mancipia, ubi illis stimulos adegit quemadmodum extrema quoque mancipia, ubi illis stimulos adegit dolor, excitentur et intentissimas custodias fallant ? Ille vir magnus est, qui mortem sibi non tantum imperavi:, sed invenit. Ex eodem tibi munere plura exempla promisi. Secundo naumachiae spectaculo unus e barbaris lanceam, quam in adversarios acceperat, totam iugulo suo mersit. "Quare, quare." inquit, " non omne tormentum, omne ludibrium iamdudum effugio ? Quare ego mortem armatus expecto:" Tanto hoc speciosius spectaculum fuit, quanto honestius mori discunt homines quam occidere. Quid ergo? Quod animi perditi quodque noxiosi habent, non habebunt illi, quos adversus hos casus instruxit longa meditatio et magistra rerum omnium ratio: Illa nos docet fati varios esse accessus, finem eundem, nihil autem interesse, unde incipiat quod venit. Eadem illa ratio quemadmodum potes, et quicquid obvenerit ad vim adferendam tibi
Abbreviated transcription (Latin):
li d. sns cuptissis posse tontẽpni. Catones. scpionesor ⁊ al¬
oiquos audire tu a de nurone consueiumꝰ: sup̃ mittationẽ or¬
stosioi tandꝰ. sam ego istam unrtutẽ hr̃e tam multa eren pla mn
luos peffaris⁊ qii in ducib beli ciuilis ostendam. Cal a duebe¬
lut iues iario aistomias qͥdam. ad matutinũ spesdacłm mnassuis.
ian quis onterio qͥmente uutaret. caput uscr eo demisit. donet
tadsi soercrs. &tam duu se iisedili suo tenuit : Doad ⁊ eram¬
tamn scinactu rote frangeret. Eodem uehicło quo ad penam
ftrob at e ugit. Nich obstat erumpe. & ecire cupienti. Inapto
uos nartura custodit. Cui ꝑmittit necessitas. fua ctrumspitiat ei¬
tum mollem. tui admanũ plura sunt. ꝑ que sese asserat: his̃ Sui¬
tum agat. Et qua potissimũ liberet᷑ consił̾et. Cii diffircilis atali
ẽ: his ꝓrimam qͣmq ꝓ optima arripiat. sit licet in auclita. sa
noua. Non deerit admortẽ ingeniũ: cui ñ defuerit animꝰ. Uios

Expanded text:
tones Scipionesque et alios, quos audire cum admiratione consuevimus, supra imitationem positos putamus; iam ego istam virtutem habere tam multa exempla in ludo bestiario quam in ducibus belli civilis ostendam. Cum adveheretur nuper inter custodias quidam ad matutinum spectaculum missus, tamquam somno premente nutaret, caput usque eo demisit, donec radiis insereret, et tamdiu se in sedili suo tenuit, donec cervicem circumactu rotae frangeret. Eodem vehiculo, quo ad poenam ferebatur, effugit. Nihil obstat erumpere et exire cupienti. In nes natura custodit. Cui permittit necessitas sua, circumspicit exitum mollem: cui ad manum plura sunt, per quae sese adserat. is dilectum agat et qua potissimum liberetur. consideret: cui difficilis occasio est, is proximam quamque pro optima arripiat, sit licet inaudita, sit nova. Non deerit ad mortem ingenium, cui non defuerit animus. Vides,
Abbreviated transcription (Latin):
tidiose morie Quirũ fortẽ. odignũ. cu si fati daret᷑ electio: q̃m
fonter ile glacdio usus eẽt. qͣm animose in ꝓfundã se alteudinẽ
maris int abscisȩ rupisse ĩmusisset: Undiq destitutꝰ. iuenet
quead modũ & mortẽ sibi deberet & telũ. Ut scias ad morienn¬
duai duris aludua mora eẽ. q̃m uelle: existimet̃ de facto homrinẽ
aubeicinuꝰ. ltt ciuiq uisũ erit: dũ hoc constet: p̃ferendum ⁊ spur¬
asima morte seruitati mundissime. Q m̾n cepi sordidis ecrai¬

Expanded text:
tidiose mori ? O virum fortem, o dignum, cui fati daretur electio ! Quam tidiose mori ? O virum fortem, o dignum, cui fati daretur electio ! Quam fortiter ille gladio usus esset, quam animose in profundam se altitudinem maris aut abscisae rupis inmisisset! Undique destitutum invenit, quemadmodum et mortem sibi deferret et telum, ut scias ad moriendum nihil aliud in mora esse quam velle. Existimetur de facto hominis acerrimi, ut cuique visum erit, dum hoc constet, praeferendam esse spurcissimam mortem servituti mundissimae. Quoniam coepi sordidis e
Abbreviated transcription (Latin):
petatem pteparartꝰ ẽ. anuiꝰ : p mais ere luitie. Aac nitemp¬
pentios doleris armaumꝰ: numqͣm a nob̾ exigec huiꝰ uirtutis
d eristimes. magnis tm̃ uiris hoc robur fuise. q seruitutis hu¬
ane. claustra ꝑrumꝑent: non ÷ qd̾ uidices. hoc fieri nisi a cato¬
ne n posse. qui qͣm ferro ti emiserat ammã. manu extraxit cum¬
mnsune sortis homines. ingenti impetu intutũ euaserint. Cũꝙ
modo mori ñ licuisset: nec ad arbitriũ suũ instrum̃ta mortis
eligere. obuia queq rapueit̃. & quȩ natura ñ erant noxia. ui
sua tela fecert̃. Nuꝑ inludo bestiariorũ inius ẽ gerinanis cũ ad
nacitina spectacła pararet᷑: secessit ad ex onerandũ corpꝰ. nullũ
aluid illi dabat᷑ sine custode secretũ. Ibi lignũ icͥ qd̾ ad emundan¬
quabicena ad herente spongia positum ẽ: totũ ingulam farsit.
&mnpeusis faucib sp̃m emistt. Hoc fuit morti contumeliã fac̃e.
ta ptisis pariĩ minde. & parũ decenter. Quidẽ stultiꝰ. Qͣm fas¬

Expanded text:
mansere divitiae. Ad contemptum nos doloris armavimus; nunquam a nobis exegit huius virtutis  est quod existimes magnis tantum viris hoc robur fuisse, quo servitutis humanae claustra perrumperent; non est quod iudices hoc fieri nisi a Catone non posse, qui quam ferro non emiserat animam manu extraxit. Vilissimae sortis homines ingenti impetu in tutum evaserunt, cumque e commodo mori non licuisset nec ad arbitrium suum instrumenta mortis eligere, obvia quaeque rapuerunt et quae natura non erant noxia, vi sua tela fecerunt. Nuper in ludo bestiariorum unus e Germanis, cum ad matutina spectacula pararetur, secessit ad exonerandum corpus; nullum aliud illi dabatur sine custode secretum. Ibi lignum id, quod ad emundanda obscena adhaerente spongia positum est, totum in gulam farsit et interclusis faucibus spiritum elisit. Hoc fuit morti contumeliam facere. Ita prorsus; parum munde et parum decenter; quid est stultius quam fas
Abbreviated transcription (Latin):
scondimꝰ. de inde quitqͥd ÷ illud inter uiuenẽ & senẽ medũ. i
ieriusq confinio positũ. De inde ipsiꝰ senectitis optimos amio̾
noiuissime incipit ostendi publitꝰ sinis gn̾̃is humani: Seopulu
c̃e. Alĩ pittamiꝰ deuentissimi portus ⁊ aliqͣndo petendꝰ. miniqniu
cusendus. Inquẽ siqus intia pͥmos annos delatus c̃. nom. mapie
queri debes. q̃mi qui cito nauigauit. Aliũ enĩ ut scis uent megnies
lndunt & deciueno. & d̃iquillitatis lentissimo tedio lgrant: aluun
ꝑtinde alatus celertime ꝑfert. Idem euenire nobꝰ paran:⁊ aliuim
da uelocissune ad duxit. quo uemendũ erat etiam cuntantabi

Expanded text:
scentiam, deinde quidquid est illud inter iuvenem et senem medium, in utriusque confinio positum, deinde ipsius senectutis optimos annos. Novissime incipit ostendi publicus finis generis humani. Scopulum esse illum putamus dementissimi; portus est, aliquando petendus, numquam recusandus, in quem si quis intra primos annos delatus est, non magis queri debet quam ludunt ac detinent et tranquillitatis lentissime taedio lassant, alium pertinax flatus celerrime perfert. Idem euenire nobis puta. Alios uita uelocissime adduxit quo ueniendum erat etiam cunctantibus,
Abbreviated transcription (Latin):
potentia potẽ. Mercede te uitia sollicitant. Hit tibi gratis uiuenda
est. Hix esfici toto scło potest. ut uitia tã longa licentia tunda
subigant᷑. & iugũ accipiant: ne dũ si tam breue tempꝰ ꝑuit̾ual¬
lũ didi timꝰ. Unam qͣu libet rem ux ad ꝑfectunt ꝑducit assidua
ugilia & intentio. Si me quidẽ uelis audire: hoc meditare. exer¬
ce te. ut mortẽ & excipias. & si ita res suadebit. accersas. Inter ẽ.
nichil. illa ad nos ueniat. anad illam nos. Illud imꝑitissimi tuꝰq
uerbũ falsum eẽ. tibi ipse ꝑsuadere. Pulera res ẽ. mori sua morte
dis ex tuo temꝑe: nam qd̃ relinquis: alienũ ẽ. Ual̾.
lescentie mee reductꝰ sũ. Quicqͥd illic iuiuenis fecerã. uide¬
bar mutbi fac̾e ad huc posse. & pauloante fecisse. Prenauigauimꝰ
lucili uitã. & quẽ admodũ in mari ut dit trgiliꝰ nr̃. t̃teq urbu

Expanded text:
potest potentia. Mercede te vitia sollicitant; hic tibi gratis vivendum potest potentia. Mercede te vitia sollicitant; hic tibi gratis vivendum est. Vix effici toto saeculo potest, ut vitia tam longa licentia tumida subigantur et iugum accipiant, nedum, si tam breve tempus intervallis caedimus. Unam quamlibet rem vix ad perfectum perducit adsidua vigilia et intentio. Si me quidem velis audire, hoc meditare et exerce, ut mortem et excipias et, si ita res suadebit, accersas. Interest nihil, illa ad nos veniat an ad illam nos. Illud imperitissimi cuiusque verbum falsum esse tibi ipse persuade: "Bella res est mori sua morte.dis ex tuo tempore; nam quod relinquis, alienum est VALE. lescentiae meae reductus sum. Quicquid illic iuvenis feceram, videbar mihi facere adhuc posse et paulo ante fecisse. Praenavigavimus, Lucili, vitam et quemadmod
Abbreviated transcription (Latin):
Utare te loca. & maliũ de alio tͣnsire nolo. Prunũ quia tã
frequens migratio instabilis annni ẽ. Coalestere otio ñ po¬
cest: nsi desit circumspit̾e & errare. Ut animũ possis contiñe pri¬
mũ corꝑis tiu fugam siste. deinde plurimũ remedia continuata
ꝓfiuurit. Int̾rumpenda non es quies & uite pͥoris obliuio. Siue
dedisc̃e ocłos tuos. sine aures ad suescere. saniorib uerbis. Quoti¬
ens ꝑtesseris: in ipso transitu aliqua quȩ renouent cupiditatẽ
tuas tͥ occurrent. Quemadmodũ & qui amorem exuere conat.
euitanda ẽ. ominis admonitio dilecti corꝑis. nichil enĩ facilius quã
amor recrudescit: ita qui deponere uult desideiͥa rerum omnum
tat. Cito rebellat affectus. Quotumq se uerterit: preciũ aliqd̃
p̃sens occupationis sue aspiceret. Nullũ sine auctoramñto m alũ
est. Auaritia: pe cuniã ꝓmittit: Luxuria: multas acuarias uo¬
luptates. Ambitio: purpurã & plausũ. & ex hoc potentiã. & qͥcͥd

Expanded text:
utare te loca et aliunde alio transilire nolo; primum, quia tam frequens migratio instabilis animi est. Coalescere otio non potest, nisi desit circumspicere et errare. Ut animum possis continere, primum corporis tui fugam siste. Deinde plurimum remedia continuata proficiunt. Interrumpenda non est quies et vitae prioris oblivio. Sine dediscere oculos tuos, sine aures adsuescere sanioribus verbis. Quotiens processeris, in ipso transitu aliqua, quae renovent cupiditates tuas, tibi occurrent. Quemadmodum ei, qui amorem exuere conatur, evitanda est omnis admonitio dilecti corporis, nihil enim facilius quam amor recrudescit, ita qui deponere vult desideria rerum omniumquae reliquit, avertat. Cito rebellat adfectus. Quocumque se verterit, pretium aliquod praesens occupationis suae aspiciet. Nullum sine auctoramento malum est. Avaritia pecuniam promittit, luxuria multas ac varias voluptates, ambitio purpuram et plausum et ex hoc potentiam et quicquid
Abbreviated transcription (Latin):
mori uinei ẽ. H unc tam̃ si sciero ꝑpetuo mnchi et̃. faciendũ: en
bo. Non propt̾ ipsum. s quia impednñto mͥ futurus: Adomne
ppter qd̃ iuit᷑. In hecillis ÷ & ignauus: qui ꝓpter dolorem ma¬
ris. dcultus. qui doloris causa uiuit. S in longũ exer. Eto
pret̾a materia. que dutere diem posfit. Et quom̃ finem umpo¬
nere uite pot̾it. qui epłẽ non pote. Nale gͦ qd libentiꝰ qm moi¬
tis moras lucturus es. uał

Expanded text:
mori vinci est. Hunc tamen si scieromori vinci est. Hunc tamen si scieroropter ipsum, sed quia inpedimento mihi futurus est ad omne, propter quod vivitur. Inbecillus est et ignavus, qui propter dolorem moritur, stultus, qui doloris causa vivit. Sed in longum exeo. Est praeterea materia, quae ducere diem possit. Et quomodo finem imponere vitae poterit, qui epistulae non potest ? Vale ergo. Quod libentius quam mortes mera
Abbreviated transcription (Latin):
teat educere. auimũ laborantem: Et fortasse paulo anteq̃m se¬
bet faciendũ est: ne cũ fieri debebit. facere ñ possis. & eũ maius
piełm sit inale uiuendi: qͣm cito moriendi. Stultus : qui ñ erigiua
tempis mercede magne rei altam redunit. Paucos longissima se¬
nectus ad mortẽ sine inuiria ꝑtulit. multis mers iuta sine usu
sui iacuit. Quanto de uide crudeliꝰ uidicas. Aliquid exuita pdi¬
disse qͣmins fimiende : Noli me inuitus audire. tamqͣm ad te
idm ꝓtineat ista sententia: squid dicam: Esstima. Non reliuqͣmn
senectutẽ. si me totum mͥ reseruabit: totũ autem abilla pare
meliore. Aet sicepit concutere ientẽ. si partes eiꝰ conuellere. si
muon uitam reliquerit s animam: ꝓsiliam ꝑredificio puta
cruena. Morbum morte ñ fugiam: dum terat sanabilẽ. necd
ficientem Aĩo. Hon afferam mͥ manus ꝓꝑter dolorem: Dit

Expanded text:
teat educere animum laborantem ? Et fortasse paulo ante quam deteat educere animum laborantem ? Et fortasse paulo ante quam debet, faciendum est, ne cum fieri debebit, facere non possis. Et cum maius periculum sit male vivendi quam cito moriendi, stultus est, qui non exigua temporis mercede magnae rei aleam redimit. Paucos longissima senectus ad mortem sine iniuria pertulit, multis iners vita sine usu sui iacuit; quanto deinde crudelius iudicas aliquid ex vita perdidisse quam ius finiendae ? Noli me invitus audire, tamquam ad te iam pertineat ista sententia, et quid dicam aestima: non relinquam senectutem, si me totum mihi reservabit, totum autem ab illa parte meliore; at si coeperit concutere mentem, si partes eius convellere, si mihi non vitam reliquerit, sed animam, prosiliam ex aedificio putri ac ruenti. Morbum morte non fugiam, dumtaxat sanabilem nec officientem animo. Non adferam mihi manus propter dolorem; sic
Abbreviated transcription (Latin):
iuscrant ĩmolauer defimcto amplioris fiusse sortis qm̃ hiundaie
imn: qa consũmassec ꝑfestissimũ nimerũ. quẽ nouẽ nouies muil¬
tipliata. componunt. Non dubito qum parauister paucos duies er
ista sũmna &ẽ sacrificiũ remitere. Potest frugalitas produtere seuectu¬
tem. qmiut nom puto concupiscendam: ita ne recusandam quedẽ:
esutit. Itaq aeisto fereniꝰ sententiã: an oporteat fastidire senestu¬
ts contina. ce fiuẽ. noi oꝑiri.s manufacere. Epe est a timente. qͥ
fatiu signis exspectat: sit̃ ille ultra modũ deditꝰ uino ẽ. qui ampsi¬
iam ersiccat. & fecem quoq exorbet. De hoc tam̃ queremꝰ. parl lima
uite. utrũ ea hec sit. an liquidissimũ. anpurissimũ quddã. Sima¬
do mens sine inuiria ẽ. Et integri sensus ammũ uiuant. necbe¬
fectũ & premortuũ corpus ẽ. Plurimũ enĩ refert: uitam aliqus
extendat anmortẽ. At si pautile ministeriis ÷ corpus. quid ni am¬

Expanded text:
nis erant, inmolaverunt defuncto, amplioris fuisse sortis quam humanae nis erant, inmolaverunt defuncto, amplioris fuisse sortis quam humanae rati, quia consummasset perfectissimum numerum, quem novem novies multiplicata conponunt. Non dubito, quin paratus sit et paucos dies ex ista summa et sacrificium remittere. Potest frugalitas producere senectutem, quam ut non puto concupiscendam, ita ne recusandam quidem. effecit. Itaque de isto feremus sententiam, an oporteat fastidire senectutis extrema et finem non opperiri, sed manu facere. Prope est a timente, qui fatum segnis expectat, sicut ille ultra modum deditus vino est, qui amphoram exiccat et faecem quoque exorbet. De hoc tamen quaeremus, pars summa vitae utrum faex sit an liquidissimum ac purissimum quiddam, si modo mens sine iniuria est et integri sensus animum iuvant nec defectum et praemortuum corpus est. Plurimum enim refert, vitam aliquis extendat an mortem. At si inutile ministeriis corpus est, quidni opor
Abbreviated transcription (Latin):
ta ñ quia ecna sunt: s quia defendunt᷑ eura regentis. In mortalia:
titore ñ egerent. Hec conseruat arcifex. fi aigalitatẽ materie ui sua
iuncens. Contempnamꝰ oĩa que adeo pretiosa ñi st̃: ut an sint om¬
uino dubium sit. Illud simul cogitemꝰ. si mundũ ipsũ non minus
mortalem qͣm nos sumus ꝓuidentia ꝑiculis eximit. potest tñ aliqua¬
temis nr̃a quoq prouidentia longiorem ꝓ rogare hiuc corpuscło mo¬
ram. si uoluptates quib pars maior ꝑiit. potuerimꝰ regere & coercẽ.
D lato ipse ad senesturẽ. sic diligentia ꝓtulit. Erat quidẽ corpꝰ ualid iun
ac forte sorcitus. & illi nomen latitudo pectoris fecerat. s naiugatiões
tem. muiltis ꝓhibentib causis. Nam hoc scis puto. platoni diligentie
sue beneficis contigisse. qd natali suo decessit. & aun ũ unũi atꝓ qe
aor esinũ in pleuit. sine ulla deductione. Ideo magi qui forte ache¬

Expanded text:
ta, non quia aeterna sunt, sed quia defenduntur cura regentis; inmortalia ta, non quia aeterna sunt, sed quia defenduntur cura regentis; inmortalia tutore non egerent. Haec conservat artifex fragilitatem materiae vi sua vincens. Contemnamus omnia, quae adeo pretiosa non sunt, ut an sint omnino, dubium sit. Illud simul cogitemus, si mundum ipsum, non minus mortalem quam nos sumus, providentia periculis eximit, posse aliquatenus nostra quoque providentia longiorem prorogari huic corpusculo moram, si voluptates, quibus pars maior perit, potuerimus regere et coercere. Plato ipse ad senectutem se diligentia protulit Erat quidem corpus validum ac forte sortitus et illi nomen latitudo pectoris fecerat, sed navigationes tem multis prohibentibus causis. Nam hoc scis, puto, Platoni diligentiae suae beneficio contigisse, quod natali suo decessit et annum unum atque octogensimum inplevit sine ulla deductione. Ideo magi, qui forte Athe
Abbreviated transcription (Latin):
conbuaditrsa ẽ. ecuere aliguid conor &e eraile esticere. iidillus que
modo fetaiumus. temotis a reformatione morums. Qu o meliorẽ
me satre ide platonite possunt: Quid ex istis trabam. qd cupidiu¬
tesineas compͥmat : uel hoc ipsum qd̵ ouinia ista que sensib seru¬
uint. que nos accendt̃ & irritant: negat plato ex his eẽ. que uero it.
s iba ia gimaria sunt: & ad tempꝰ aliqͣm faciem fecunt. Nichil hoꝵ
Fabile. net solidũ ẽ: & nos tamen cupimꝰ. tanqͣmi aut semꝑ futura.
dt demꝑ habitari. Imbecilli fluuidiq interualla constitumꝰ. Ad
lia nnitamꝰ aumñ: que et̾na sunt. Miremur insublimi uolitantẽ
ietũ omniũ formas: dñiq interualla uersautẽ. & hoc ꝓuidentem
que admodum qͦ inmortalia facere ñ potuit. qͥa mat̾ia ꝓhibebat:
defenda: amorte. acratione uitiũ corꝑis iuncat. Manent enĩ cuns¬

Expanded text:
sime aversa est, eruere aliquid conor et utile efficere. Quid istis, quae sime aversa est, eruere aliquid conor et utile efficere. Quid istis, quae modo tractavimus, remotius a reformatione morum ? Quomodo meliorem me facere ideae Platonicae possunt? Quid ex istis traham, quod cupiditates meas conprimat ? Vel hoc ipsum, quod omnia ista, quae sensibus serviunt, quae nos accendunt et inritant, negat Plato ex his esse, quae vere sint. Ergo ista imaginaria sunt et ad tempus aliquam faciem ferunt, nihil horum stabile nec solidum est; et nos tamen cupimus, tamquam aut semper futura aut semper habituri. Inbecilli fluvidique inter vana constitimus ; ad illa mittamus animum, quae aeterna sunt. Miremur in sublimi volitantes rerum omnium formas deumque inter illa versantem et hoc providentem, quemadmodum quae inmortalia facere non potuit, quia materia prohibebat, defendat a morte ac ratione vitium corporis vincat. Manent enim cunc
Abbreviated transcription (Latin):
S nos quoq: Non minus uelox tursus preter uehit. Et icleo admiror
dementiam nr̃am qd̃ tantoꝑe amaniꝰ rem fugatissimã torpus. ti¬
meniꝰq neq̃ndo moriam᷑. cũ omne momentũ: mors pͥoris habitus
ste. Uis tu non timere. ne semel fiat qd̾ cotidie fit ÷ De homine
diri. fluuida mat̾ia & taduca. & omnib obugria causis. Mund̾
quot eterua res ⁊ inuicta: mutat᷑. nec idem manet. Qñius enĩ
ornnia unse habeat que habuit: aliter habet q̃m habuit. Qrdi¬
nem murat. Quidista inquis mͥ subtilitas ꝓderit e Sine int̾ro¬
gas. niehil Di quemadmodum ille celator octos diu inten oltee
fatigatos remaittit atq auocat. & ut aua solet pssuii sitent. . as¬
nũ aliqũdo debemꝰ relaxare &̃ quib dam oblestantl ret̃. tx
his quoq si obseruaueri. s: muemes. qd posuit fieri salutare. Hoc
ago lucili facere solro ex omni natione. etiam si apbilosophialo ngis¬

Expanded text:
Sed nos quoque non minus velox cursus praetervehit, et ideo admiror Sed nos quoque non minus velox cursus praetervehit, et ideo admiror dementiam nostram, quod tantopere amamus rem fugacissimam, corpus, timemusque, ne quando moriamur, cum omne momentum mors prioris habitus sit. Vis tu non timere, ne semel fiat, quod cotidie fit! De homine dixi, fluvida materia et caduca et omnibus obnoxia causis; mundus quoque, aeterna res et invicta, mutatur nec idem manet. Quamvis enim omnia in se habeat, quae habuit, aliter habet quam habuit; ordinem mutat. "Quid ista," inquis, "mihi subtilitas proderit?" Si me interrogas, nihil. Sed quemadmodum ille caelator oculos diu intentos ac fatigatos remittit atque avocat et, ut dici solet, pascit; sic nos animum aliquando debemus relaxare et quibusdam obhis quoque, si observaveris, sumes, quod possit fieri salutare. Hoc ego, Lucili, facere soleo: ex omni notione, etiam si a philosophia longis
Abbreviated transcription (Latin):
gurauit. Hoc idea. Est etiam nuncꝰsi aliam desicłas distinctionẽ.
dos in oꝑe est: idea extra opus. Nc tantum excra opus ẽ: s ante
opus. Quintũ genus ẽ : eoꝵ que communit᷑ st̃. Hec incipiunt
ad nos ꝑtinere. hic sunt omnia. pecora ħomines. res. Sextum genꝰ.
eorũ que quasi sunt. tanqͣm mane. tanqͣm tempꝰ. Quecumq ui¬
demꝰ aut tangimꝰ: plato millis non numerat que ẽe. propͣie putat
Fluunt enĩ. & iassidua diminitione. atq adiectione sunt. I lemo
nr̃m idem ẽ. insenectute qui fuit iuiuenis. Nemo nr̃m estidem ttu¬
ne: qui fuit pridie. Corꝑa nostra rapiunt᷑: fluminũ more. Quitqͥd
uides. currit cum tp̃r: nichil ex his que uidemꝰ manet. Ego ipse du
loquor mutari ista. mutatus sum. Hoc ẽ. qd ait heraclitus. in idem
flumen bis discẽdimꝰ. & ñ descendimꝰ. Manet enĩ idem fluminis no¬
men. a qua tͣusmisa ẽ. Hoc in amne manifestiꝰ est qͣm in homine.

Expanded text:
guravit; haec idea est. Etiamnunc si aliam desideras distinctionem, guravit; haec idea est. Etiamnunc si aliam desideras distinctionem, idos in opere est, idea extra opus nec tantum extra opus est, sed ante opus. Quintum genus est eorum, quae communiter sunt; haec incipiunt ad nos pertinere; hic sunt omnia, homines, pecora, res. Sextum genus eorum, quae quasi sunt: tamquam inane, tamquam tempus. Quaecumque videmus aut tangimus, Plato in illis non numerat, quae esse proprie putat. Fluunt enim et in assidua deminutione atque adiectione sunt. Nemo nostrum idem est in senectute, qui fuit iuvenis; nemo nostrum est idem mane, qui fuit pridie. Corpora nostra rapiuntur fluminum more. Quicquid vides, currit cum tempore. Nihil ex iis, quae videmus, manet. Ego ipse, dum loquor mutari ista, mutatus sum. Hoc est, quod ait Heraclitus: " In idem flumen bis descendimus et non descendimus." Manet enim idem fluminis nomen, aqua transmissa est. Hoc in amne manifestius est quam in homine.