comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
at᷑ aspicitis. quib cotidie
pec̃co agit᷑: Ecce depopu¬
late urbes. eu̾sa castra. et¬
clesie ac monasteria des¬
tructa. in solitudinẽ agͥ
redacti sunt. S nos ꝑeun¬
ti ppło auctores mortis ext¬
timus. qͥ ẽe debuimꝰ dues
ad̃ uitã. Ex nr̃o & eñi pec̃o
populi turba ꝓstrata ẽ. qr
faciente nr̃a neglegentia ad
uitã erudita non est. Quid¬

Expanded text:
 aspicimus, quibus quotidie peccato agitur? ecce depopulatae urbes, eversa castra, ecclesiae ac monasteria destructa, in solitudinem agri redacti sunt: sed nos pereunti populo auctores mortis existimus, qui esse debuimus duces ad vitam. Ex nostro etenim peccato populi turba prostrata est, quia, faciente nostra negligentia, ad vitam erudita non est.
Abbreviated transcription (Latin):
S qͣndo nos uitã corrigere ul¬
leamꝰ alienã. qͥ neglegimꝰ nr̃am:
Curis eũi scłarib intenti. tã¬
tousensibiliores uitus effici¬
mur: quanto acdea q̃ foris it̃
studiosiores uidem᷑. Isu qͥppe
cure trene. a celesti desiderio
obduresc̃ animꝰ. Et dum ip̃o
suo usu durꝰ efficit᷑ ꝑ actionẽ
scłi. ad ea emolliri non ualet
q̃ꝑtinent ad caritatem dei.¬

Expanded text:
corrigere valeamus alienam, qui negligimus nostram? Curis enim saecularibus intenti, tanto insensibiliores intus efficimur, quanto ad ea quae foris sunt studiosiores videmur. Usu quippe curae terrenae a coelesti desiderio obdurescit animus, et dum ipso suo usu durus efficitur per actionem saeculi, ad ea emolliri non valet, quae pertinent ad charitatem Dei
Abbreviated transcription (Latin):
sit. Et ĩtum cũ uenisset ad
iudicandũ scłm: eos suꝑ se¬
des .xii. ẽẽ sessuros. & secum
idicaturos orbẽ t̃re p̃dix̾at.
Talib ut credimꝰ patronis ħ
dies subiecta declaratur.
His subiectũ est triumpha¬
le martirũ nom̃. qui ꝑdiu̾¬
sa torm̃toꝵ genera ñ lasses¬
tabantur. alii ferro ꝑemp¬
ti. alii flammis exusti. alu
flagellis u̾berati. alu uec¬
tib ꝑforati. alii cruciati pa¬
tibulo. alu pelagi pericło.
catis manib siue cet̾is cesis
m̃bris. spectacłm contume¬
lie inppłis nudi ꝓp̃t̃ nom̃
dñi portantes. hi sunt tu¬
umphatores ce amici dei.
qui contemnentes scelara¬
toꝵ iussa pͥncipũ mͦ coronã¬
tur ȩ accipiunt palmas labo¬
rum. qi fundati erant supra
firmã petrã id est xp̃m. De
talib & huiꝰ modi apłs mnte
compunctꝰ. ingemiscens ait.
Sc̃ĩludibria & u̾bera exꝑti.
insuꝑ & uincula & carteres:
lapidat sunt. secti sunt. tẽp¬
tati sunt. in occisione gladii

Expanded text:
sit. Et iterum, cum venisset ad judicandum saeculum, eos super sedes duodecim esse sessuros, et secum judicaturos orbem terrae praedixerat. Talibus, ut credimus, patronis haec dies subjecta declaratur. His subjectum est triumphale martyrum nomen, qui per diversa tormentorum genera Christabantur. Alii ferro perempti, alii flammis exusti, alii flagris verberati, alii vectibus perforati, alii cruciati patibulo, alii pelagi periculo catis manibus, sive caeteris caesis membris, spectaculum contumeliae in populis nudi propter nomen Domini portantes. Hi sunt triumphatores et amici Dei, qui, contemnentes sceleratorum jussa principum, modo coronantur et accipiunt palmas laborum, qui fundati erant supra firmam petram, id est, Christum. De talibus et hujusmodi Apostolus, mente compunctus, ingemiscens ait: Sancti ludibria et verbera experti, insuper et vincula et carceres. Lapidati sunt, secti sunt, tentati sunt
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑno sponso placuert̃. intuen-¬
da nobis celestia p̃cepta p̃bet.
Quib si diligent intendimꝰ.
intne nr̃e imaginis macłas
uidemꝰ. uidentes aũ maculas
inpenitencie dołe cõpungim᷑.
cõpuncci uͦ qͦsi in labro de spe-¬
cuł mulierũ lauam᷑. Est aũ
ualde necessariũ. ut cũ de no-
bis cõpunctione afficimͣ: etiã
c̃missoꝵ nob uitã delem̃. di
gͦ a maritudo cõpunctionis
afficiat: ut tam̃ aꝓximor
custodia ñ au̾tat. Quid eñ
ꝓlest.si amantes nosmet ip¬
sos relinquamꝰ ꝓximos. Iel
quid rursũ ꝓdest. si amantes
uel delantes ꝓximos. relinqͥ¬
mus nosmet ipsos: In orna¬
m̃to quippe tab̃naculi bis
tinctꝰ coccus offeri p̃cipitur.
ut ante dei oculos caritas ñra
dei & ꝓximi amore coloret᷑.
Ille aut̃ se diligit. qͥ pure di¬
ligit auctorẽ. Tunc ergo coceꝰ
bistinguit᷑: qnͣdo erga se e ꝓ¬
ximũ ex amore ueritatis am¬

Expanded text:
erno sponso placuerunt intuenda nobis coelestia praecepta praebet. Quibus si diligenter intendimus, internae nostrae imaginis maculas videmus. Videntes autem maculas. in poenitentiae dolore compungimur; compuncti vero, quasi in labro de speculis mulierum lavamur. 11. Est autem valde necessarium ut cum de nobis in compunctione afficimur, etiam commissorum nobis vitam zelemus. Sic ergo nos amaritudo compunctionis afficiat, ut tamen a proximorum custodia non avertat. Quid enim prodest, si, amantes nosmetipsos, relinquamus proximos? Vel quid rursum prodest, si, amantes vel zelantes proximos, relinquamus nosmetipsos? In ornamento quippe tabernaculi bis tinctus coccus offerri praecipitur , ut ante Dei oculos charitas nostra Dei et proximi amore coloretur. Ille autem vere se diligit, qui pure diligit auctorem. Tunc ergo coccus bis tingitur, quando erga se et proximum ex amore veritatis an
Abbreviated transcription (Latin):
exemplũ uite scł̃arib p̃beat.
Se si qͥd millo iuste reprehen¬
dic᷑: ex eiꝰ uicio ipsa religionis
nr̃e estimatio grauet᷑. Cũ mo-¬
nachũ uidemus: admonendꝰ
ẽ ut reuerentiã habitꝰ sui. in
actu. in locutione. incogitatõ¬
ne sua semꝑ circũspiciat. et
ea q̃ mundi sunt ꝑfecte dese-¬
rat. & qd̃ ostendit humanis
ocuł habitu: hoc ante dei o-¬
culos morib p̾tendat. Iste i¬
saq iam sc̃s est. admoneat᷑
ut crescat. Ille uͦ adhuc ini¬
quus est. admoneat᷑ ut cor-¬
rigat. Quatinꝰ quisqͥs se ad
sac̾dotem iunxerit:sale ser¬
monis illiꝰ conditꝰ recedat.
hec fr̃s kmñi uob̃cum sollici¬
te cogitate. hec ꝓximis ur̃is
impendite. omnipotenti dõ
fructũ uos reddẽ de negotio qd̃
accepistis sꝑare. S ista q̃ dicimꝰ.
meliꝰ ap̃ uos orando qmͣ loquen¬
do obtinebimus. ORatio
eus qui nos pastores in po
mur. in tuis oculis eẽ ualeamꝰ. ꝑ.
qd̾ sc̃ Bonifacius qui quartus
a beato Gregorio romane urb̃

Expanded text:
exemplum vitae saecularibus praebeat, ne si quid in illo juste reprehenditur, ex ejus vitio ipsa religionis nostrae aestimatio gravetur. Cum monachum videmus, admonendus est ut reverentiam habitus sui in actu, in locutione, in cogitatione sua semper circumspiciat, ut ea quae mundi sunt perfecte deserat, et quod ostendit humanis oculis habitu, hoc ante Dei oculos moribus praetendat. Iste itaque jam sanctus est, admoneatur ut crescat; ille vero adhuc iniquus est, admoneatur ut se corrigat, quatenus quisquis se ad sacerdotem junxerit, sale sermonis illius conditus recedat. Haec, fratres, vobiscum sollicite cogitate, haec et proximis vestris impendite; omnipotenti Deo fructum vos reddere de negotio quod accepistis parate. Sed ista quae dicimus melius apud vos orando quam loquendo obtinebimus. OREMUS. Deus, qui nos pastores in popmur, in tuis oculis esse valeamus.nctus Bonifacius, qui quartus a beato Gregorio Romanae urbis
Abbreviated transcription (Latin):
ingredi nequaqmͣ possunt.
S tam̃ adhostium tab̾naculi
mulieres excubant: qr sc̃e ani-¬
me etiã cũ infirmitate adhuc
cornis gͣuant᷑. amore tam̃ con¬
tinuo ingressũ ẽtmi introitus¬

Expanded text:
ingredi nequaquam possunt. Sed tamen ad ostium tabernaculi mulieres excubant, quia sanctae animae etiam cum infirmitate adhuc carnis gravantur, amore tamen continuo ingressum aet
Abbreviated transcription (Latin):
unt. atq ipsi ad regnũ celes¬
te ꝑtingunt: & ecce nos per
negͥlegentiã nr̃am deorsum
tendimꝰ. Ingrediunt᷑ electi
sacͥdotum manib expiatice¬
lestẽ patͥam. & sac̾dotes ipsi
ꝑ uitam reꝓbã adinferni sup.¬
plicia festinant. Cui gͦ rei. cu
similes dixerim sac̾dotes ma¬
los nͥ aq̃ baptismatis. q̃ pec¬
cata baptizatoꝵ diluens illos
ad regnum celeste mittit. et
ip̃a inclo acas descendit: Tme¬
amꝰ hec fr̃s km̃i. Conueniat
actionẽ nr̃am. ip̃m minift̾mm
nr̃m. De peccatoꝵ nr̃oꝵ coti¬
die relaxatione cogitemꝰ. ne
nr̃a uita peccato obligata re¬
tidie alios soluit. Considemꝰ¬
semꝰ pondꝰ qd̃ suscepimꝰ. Faci¬
amꝰ cotidie nob̾cum rationes.
quas cũ nr̃o iudice habeamꝰ.
Et sic debemꝰ agere curã m̃.
ut ñ neglegamꝰ curã ꝓximi.
Ut quisquis ad nos iungit᷑.
ex lingue nr̃e sale condiat᷑.
Qũ uacantẽ quẽpiã &e lubri¬
cũ uidemꝰ: admonendꝰ est
ut conugio frenare iniqui¬

Expanded text:
unt, atque ipsi ad regnum coeleste pertingunt. Et ecce nos per negligentiam nostram deorsum tendimus. Ingrediuntur electi sacerdotum manibus expiati coelestem patriam, et sacerdotes ipsi per vitam reprobam ad inferni supplicia festinant. Cui ergo rei, cui similes dixerim sacerdotes malos, nisi aquae baptismatis, quae peccata baptizatorum diluens, illos ad regnum coeleste mittit, et ipsa in cloacas descendit? Timeamus haec, fratres. Conveniat actionem nostram ipsum ministerium nostrum. De peccatorum nostrorum cotidie relaxatione cogitemus; ne nostra vita peccato obligata retidie alios solvit. » XVIsemus pondus quod suscepimus. Faciamus quotidie nobiscum rationes, quas cum nostro judice habemus. Et sic debemus agere curam nostri, ut non negligamus curam proximi, ut quisquis ad nos jungitur ex linguae nostrae sale condiatur. Cum vacantem quempiam et lubricum videmus, admonendus est ut conjugio frenare studeat iniqui
Abbreviated transcription (Latin):
uob̾. Nimirũ qd̃ facturꝰ ẽ fe-¬
cisse se dic̃. qr ea q̃ futura st̃
derunt manꝰ meas &e pedes.
nec ait fossuri sunt. uelut
p̃terita dicens & tam̃ futura
p̃dicens: ita & hoc loco ait
omnia se nota fecisse displis.
q̃ se nouit nota ẽẽ facturum
m illa plenitudine scientie:
de qua dic̃ apłs. Cum aũt
uenerit qd̃ ꝑfectũ est: qd̾ ex
parte. ẽ. euacuabit᷑. Ibi qͥppe
dicit. Nunc scio ex parte. t̃
aut̃ cognoscã sicut ꝙ cogni¬
tus sum. Et nunc ꝑspeculĩ
meniginate. tc̃ autem facit

Expanded text:
Sed nimirum quod facturus est, fecisse se dicit, qui ea quae futura sunt derunt manus meas et pedes meos ; nec ait, fossuri sunt; velut praeterita dicens, et ea tamen futura praedicens: ita et hoc loco ait omnia se nota fecisse discipulis, qe scientiae de qua dicit Apostolus: Cum autem venerit quod perfectum est, quod ex parte est evacuabitur . Ibi quippe dicit: Nunc scio ex parte; tunc autem cognoscam sicut et cognitus sum. Et nunc per speculum in aenigmate, tunc autem facie
Abbreviated transcription (Latin):
det uobis. Maneat gͦ di lec¬
tio. Ipse ẽ eñ fructꝰ ña. Que
dilectio nc̃ ÷ in desidio: ñdũ
insaturitate. Et ipso deside¬
rio qd̃cumq petierimꝰ in no-¬
mine uingeniti filui: cdat
nob̾ pat̾. Q̃ aut̃ acciꝑe sal-¬
uandis ũ expedit nobis: ñ

Expanded text:
det vobis. Maneat ergo dilecdet vobis. Maneat ergo dilectio, ipse est ergo fructus noster, quae dilectio nunc est in desiderio, nondum in saturitate; et ipso desiderio quodcunque petierimus in nomine unigeniti Filii, dabit nobis Pater. Quod autem accipere salvandis
Abbreviated transcription (Latin):
illa in effabilis gr̃a. Qͥd eñ
eramꝰ quando xp̃m ñ dume¬
ligeramꝰ. & ideo ñ diligebañ
Nam qͥ eũ ñ eligit. quomodo
diligit: Nunquid iã in nob
erat qd̃ in psalmo canitur.
elegi abiectꝰ ẽẽ in domo dñi.
magis qm habitare intabet¬
nacłis peccatoꝵ: Non utiꝙ.
do ñ uos me elegistis. nisigi
mali eramus. & electi sumꝰ
ut bom ꝑ gr̃am nos eligen¬
tis essemus: Non ẽ eñi gĩa
si p̃cesserant merita. Est aũ
merita. Et uidete km̃i quem¬
admodũ ñ eligat bonos. sed̃
qͥͦs elegit faciat bonos.Ego
inquit elegi uos: & posin uoᷤ
ut eatis & fructũ afferatis. &
fructꝰ ur̃ maneat. Nonne iste
est fructꝰ de quo iam dixerat
sine me nichil potestis face¬
re: E legit gͦ. & posuit ut ea¬
mus & fructũ afferamꝰ. Nullũ
itaq fructũ unde nos elege¬
rit habebamꝰ. Ut eatis in qͥt
⁊ fructũ afferatis. Imus ut af¬
feramꝰ. & ipse ẽ uia qua imꝰ.
ũr maneat. ut qd̃cumq pe¬
tieritis patrẽ in nomine meo

Expanded text:
illa ineffabilis gratia. Quid enim eramus quando Christum nondum elegeramus, et ideo nondum diligebamus? nam qui eum non eligit, quomodo non diligit? Nunquid jam in nobis erat quod in psalmo canitur: Elegi abjectus esse in domo Dei mei, magis quam habitare in tabernaculis peccatorum ? Non utique. do: « Non vos me elegistis, » nisi quia mali eramus, et electi sumus, ut boni per gratiam nos eligentis essemus. Non est enim gratia, si praecesserant merita: est autemerita. Et videte, charissimi, quemadmodum non eligat bonos, sed quos eligit faciat bonos. « Ego, inquit, elegi vos et posui vos ut eatis, et fructum afferatis, et fructus vester maneat . » Nonne iste est fructus, de quo jam dixerat: « Sine me nihil potestis facere? » Elegit ergo et posuit, ut eamus et fructum afferamus. Nullum itaque fructum unde nos elegit habebamus. « Ut eatis, inquit,  fructum afferatis. Imus ut afferamus, et ipse est via qua imus, vester maneat. Ut quodcunque petieritis Patrem in nomine meo,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ s̾uum & amicũ. eẽ. seruũ bo¬
nũ. cum dicat. lam ñ dico uos
seruos. qr seruus nescit quid
faciat dñs eiꝰ: Ita nom̃ consti¬
tuit amici: ut auferat serui.
Non ut inuno utrunq mane¬
at. s ut alterũ altero decedẽ¬
te succecdat. Quid est hoc:
Ita ne cum p̃cepta fecerimus.
serui ñ erimus: Lta ne tẽ s̾ui
ñ erimꝰ. qnͣdo boni serui fue¬
rimꝰ: Et quis potest contra
dicere ueritati q̃ ait. iam ñ
timores qui faciunt duo ge¬
nera cim̃cium: sic due sunt
seruitutes q̃ faciunt duo ge¬
ña seruoꝵ. Est timor quem
ꝑfecta caritas foras mittit.
⁊ est aliꝰ timor castꝰ ꝑmaneis

Expanded text:
rvum bonum, cum dicat, Jam non dico vos servos, quia servus nescit quid faciat dominus ejus? Ita nomen constituit amici, ut auferat servi; non ut in uno utrumque maneat, sed ut alterum altero decedente succedat. Quid est hoc? Itane cum praecepta Domini fecerimus, servi non erimus? Itane tunc servi non erimus, quando boni servi fuerimus? Et quis contradicere potest veritati quae ait, Jam non timores qui faciunt duo genera timentium, sic duae sunt servitutes quae faciunt duo genera servorum. Est timor quem perfecta charitas foras mittit , et est alius timor castus permanens
Abbreviated transcription (Latin):
suã non querit: illatas contu¬
melias patͥs iudicio reseruat:
Ut nob̃ ꝓfecto insinuet. qͣntum
nos ẽe patientes debemus. dui
ad huc se uleisci ñ uult: & ipse qͥ
iudicat. Cũ uͦ malorũ ꝑuersitas
crescit. ñ solum frangi p̃dicatio
nõ cbebet. s etiam augerĩ. Qͦd suodo¬
iinꝰ exemplo nos amonet. qͥ pꝰꝙͣ
dit. dicens. Am̃ am̃ dico uobis
siquis ser monẽ meũ seruau̾it:
morteni ñ uidebit inet̾num. S
sic̃ bonis liecesse est. ut meliores
et iam ꝑ contumelias existant.
ita semꝑ reꝓbi de beneficio peio¬
res fiunt. Nam accepta pͣdica-¬
tione iterum dicunt. Nẽ cog¬
noumꝰ. qr demoniũ habes. Ꝙ
enum et̾ne morti in heserant.
& eandẽ mortẽ cui in heserant
ũ uidebant: dum solã mortẽ
carnis aspicerent in ueritatis ser¬
mone caligabant dicentes. Abra¬

Expanded text:
suam non quaerit. Illatas contusuam non quaerit. Illatas contumelias Patris judicio reservat, ut nobis profecto insinuet quantum nos esse patientes debemus, dum adhuc se ulcisci non vult et ipse qui judicat. Cum vero malorum perversitas crescit, non solum frangi praedicatio non debet, sed etiam augeri. Quod suo Dominus exemplo nos admonet, qui  amen dico vobis, si quis sermonem meum servaverit, mortem non videbit in aeternum. Sed sicut bonis necesse est ut meliores etiam per contumelias existant, ita semper reprobi de beneficio pejores fiunt. Nam accepta praedicatione iterum dicunt: Nunc cognovimus quia daemonium habes. Quia enim aeternae morti inhaeserant, et eamdem mortem cui inhaeserant non videbant, dum solam mortem carnis aspicerent, in Veritatis sermone caligabant, dicentes: Abra
Abbreviated transcription (Latin):
dere uoluisset demoniũ uos habe¬
tis: uerum ꝓfecto diceret. qr nisi
impletͥ demonio tam ꝑuer se de
dõ loqͥ non possent. S accepta in¬
iuria etiam qͦd uerumerat dic̃e
ueritas noluit. neñ dixisse ueri-¬
tatem. s ꝓuocatꝰ contumelias
reddidisse uideret᷑. Ex qua reqͥd
nobis innuitur nͥut eo temꝑe qͦ
a ꝑximis ex falsitate contumellas
accipimꝰ eorum etiã ueram ala
taceamus ue ministeriũ iuste
correptionis marma uer tamus
furoris S qr quisquis zelo dei
utif᷑.a prauis hominib deho¬
nestat᷑ in se metipso nob̃ dñs pa¬
cientie pͥbuit exemplũqͥ ait. S
honorifico patrem meũ & uos
in honorastiᷤme. S qͥd tiobis ad
ista faciendũ sit. ad huc exemplo¬
suo nos admonet. cũ subiungit.
Ego autẽ ñ q̃ro głam meã. est
qui querat ⁊ iudicet. Scimꝰ cer¬
te qͦd scriptũẽ qr pat̾ om̃e iucli¬
cium dedit filio. Ꝙ tam̃ ecce idẽ
filius iniur iã accipiens głam

Expanded text:
dere voluisset: Daemonium vos habedere voluisset: Daemonium vos habetis, verum profecto diceret, quia nisi impleti essent daemonio, tam perversa de Deo loqui non possent. Sed accepta injuria etiam quod verum erat dicere Veritas noluit, ne non dixisse veritatem, sed provocatus contumeliam reddidisse videretur. Ex qua re quid nobis innuitur, nisi ut eo tempore quo a proximis ex falsitate contumelias accipimus, eorum etiam 1508 vera mala taceamus, ne ministerium justae correptionis in arma vertamus furoris? Sed quia quisquis Dei zelo utitur a pravis hominibus dehonestatur, in semetipso nobis Dominus patientiae praebuit exemplum, qui ait: Sed honorifico Patrem meum, et vos inhonorastis me. Sed quid nobis ad ista faciendum sit, adhuc exemplo nos admonet, cum subjungit: Ego autem non quaero gloriam meam, est qui quaerat et judicet. Scimus certe quod scriptum est, quia Pater omne judicium dedit Filio, et tamen ecce idem Filius injurias acc
Abbreviated transcription (Latin):
tanta contuinelia. qͥd dñsrespõ¬
deat aucliamꝰ. Ego demoniũ
ñ habes. s honorifico patr̃e meũ
& uos inhonorastis me. Quia enĩ
samaritanus uit̾p̃tat᷑ custos. &
ip̃e uerauter custos. est de qͦ psal¬
inuanũ uigilant qͥcustodiunt eã:
& cui ꝑisaiã dr̃. custos qͥd de nocte.
eustos qͥ denocte: respondere
noluit dñs samaritan ñ sum: s
ego de moniũ non habeo. Duo
quippe eullata fuerant. Unum
negauit: ⁊ aliud tacendo consensit.
Custos namq humani generis ue¬
nerat: W si samaritanũ se ñẽẽ. di¬
ceret: ẽẽ secustodẽ negaret. S ta¬
cuit qͦd recognouit. & patienter
reppulit. qd̾ fallacit̾ audiuit di-¬
cens. Ego demoniũ nͣ habeo. In
confundit᷑ q̃ si ex agitata uel leuit
fuer it atrociores miurias reddit
qͣm accepit. fac̃ inala q̃ pogest:
minat᷑ q̃ facere ñ potest: Cece in¬
iuriã suscipiens ds̃ ñ irascitur: ⁊¬
ñ contumeliosa u̾ba respondet.
qͥ si eisdem ista dicentib respon-¬

Expanded text:
tumelia, quid Dominus respondeat audiamus: Ego daemonium non habeo, sed honorifico Patrem meum, et vos inhonorastis me. Quia enim Samaritanus interpretatur custos, et ipse veraciter custos est de quo Psalin vanum vigilant, qui custodiunt eam . Et cui per Isaiam: Custos quid de nocte? custos quid de nocte ? Respondere noluit Dominus, Samaritanus non sum; sed ego daemonium non habeo. Duo quippe ei illata fuerant, unum negavit, et aliud tacendo consensit. Custos namque humani generis venerat; et si Samaritanum se non esse diceret, esse se custodem negaret. Sed tacuit quod recognovit, et patienter repulit quod dictum fallaciter audivit, dicens: Ego daemonium non habeo. In confunditur? quae si exagitata vel leviter fuerit, atrociores injurias reddit, quam acceperat: facit mala quae potest, minatur et quae facere non potest. Ecce injuriam suscipiens Dominus non irascitur, non contumeliosa verba respondet. Qui si eisdem ista dicentibus respon
Abbreviated transcription (Latin):
idicio dicturi sumꝰ. qui ab a¬
more p̃sentis scl̃i nec p̃ceptis
flectimur. nec u̾berib emen¬
dam᷑: S fortasse aliquis tacitiᷤ
sibi cogitationib dicat. Ad
liocẽ dominicã ut̃q iste pis-¬
cator quid aut quantũ di-¬
misit. qui pene nichil habu¬

Expanded text:
judicio dicturi sumus, qui ab amore praesentis saeculi nec praeceptis flectimur, nec verberibus emendamur. Sed fortasse aliquis tacitis secum cogitationibus dicit: Ad vocem Dominicam uterque iste piscator quid aut quantum dimisit, qui pene nihil habu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpt̾ dm̃ diligere. inimicũ etiã¬
amando tolerare. Nulli q̃uod
pati ñ uis facere. nulli qd tibi
iuste impendi desidas negare.
conc᷑rere. s ꝓdesse etiã ultra ui-¬
res uelle. Quid gͦ isto holocau¬
sto locupletiꝰ. qnͣdo ꝑ hoc qđ
dõ unmolat. in ara cordis aĩa
semet ip̃am mactat: S hoc bo¬
ne uoluntatis sacͥficiũ nunꝙͣ
plene ꝑsoluit᷑. nͥ mundi h unuᷤ

Expanded text:
propter Deum diligere; inimicum etipropter Deum diligere; inimicum etiam tolerare: nulli quod pati non vis facere; nulli quod tibi juste impendere desideras, negare; concurrere, sed prodesse etiam ultra vires velle. Quid ergo isto holocausto locupletius, quando per hoc quod Deo immolat in ara cordis anima semetipsam mactat? 4. Sed hoc bonae voluntatis sacrificium nunquam plene persolvitur, nisi mundi h
Abbreviated transcription (Latin):
sate gͥ fr̃s quid uiliꝰ cũ emitur.
qͥd cariꝰ cũ possidet᷑. S fortasse
nec calix aque frigide suppe¬
tit. qͥ indigenti p̃beatur. Etiã
tc̃ securitatẽ nobis ꝓmittit
sermo diuinꝰ. Redemptore &¬
eñi nato. celi ciues ostensi st̃
qui clamarent.Gła in excel-¬
sis deo. & int̾ra pax hominibꝰ
bone uoluntatis. Ante dei
nãq oculos nunqm est uacua
repleta ẽ bona uoluntate. hĩc
& eñi psalmista dicit. In me
sunt d̾s uota tua. q̃ reddam
laudationes tͥ. Ac si aꝑte di¬
cat. E si ext̃ius munera offe¬
renda ñ habeo: intͣ memet¬
ip̃m tam̃ inuenio. qd̃ in ara
tue laudis impono. Quia qͥ¬
ñra datione ñ pasceris: obla¬
tione cordis meliꝰ placaris.
Nichil quippe offert᷑ deo
ditiꝰ uoluntate bona. uolũ-¬
tas aũ bona est: sic adu̾sa al¬
tuis sic̃ nr̃a ꝑtimescere. sic de
ꝓsꝑitate ꝓximi sic̃ de nr̃o ꝑfectu
gratulari. Aliena damna nr̃a
credere. aliena lucra nr̃a dep̾u-¬
tare. Amicũ ñ ꝓpt̾ mundũ sed

Expanded text:
atres, quid vilius cum emitur, quid charius cum possidetur. Sed fortasse nec calix aquae frigidae suppetit qui indigenti praebeatur, etiam tunc securitatem nobis promittit sermo divinus. Redemptore etenim nato, coeli cives ostensi sunt, qui clamarent: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis . Ante Dei namque oculos nunquam est vacua repleta est bona voluntate. Hinc etenim Psalmista dicit: In me sunt, Deus, vota tua, quae reddam laudationes tibi . Ac si aperte dicat: Et si exterius munera offerenda non habeo, in memetipso tamen invenio quod in ara tuae laudis impono; nihil qnostra datione non pasceris, oblatione cordis melius placaris. Nihil quippe offertur Deo ditius voluntate bona. Voluntas autem bona est sic adversa alterius sicut nostra pertimescere, sic de prosperitate proximi sicut de nostro profectu gratulari, aliena damna ncredere, aliena lucra, nostra deputare; amicum non propter mundum, sed
Abbreviated transcription (Latin):
est qd̾ cũ sħs iericho appropraquare
luna int̾p̃tatur. Luna autẽ in sacͦ
eloquio ꝓ defectu ponitur carnis.
quia dum menstr uis mom̃tis decrescit:
clefectũ nr̃e mortalitatis designat.
iericho. cecꝰ ad lum̃ redit. qr dum
cdiuinitas defectũ nr̃e carnis suscep̃.
humanũ genꝰ lum̃ qd̾ amiserat recep̃
Unde enĩ ds̃ humana patit᷑. inde
homo ad diuina subleuat᷑. Qui.
uidelicet cecꝰ. recte et iuxta uiq̃
sedere: ⁊ mendicans ẽẽ. describit᷑.
Ipsa et enim ueritas dic̃. Ego sũiiia.
Qui gͦ et̾nelucis claritatẽ nescit:
cecꝰ ẽ. S: si iam in redemptorẽ credit:
uixta uiã sedet. Si autẽ iamcre¬
didit. s̃: ut et̾nam lucẽ recipiat
rogare dissimulat. atq aprecib
cessat. cecꝰ quidẽ iuxta uiã sedet

Expanded text:
ed cum Hiericho appropinquare  interpretatur luna; luna autem in sacro eloquio pro defectu ponitur carnis, quia dum menstruis momentis decrescit, rae mortalitatis designat.ericho, caecus ad lumen redit, quia dum divinitas defectum nostrae carnis suscepit, humanum genus lumen, quod amiserat, recepit. Unde enim Deus humana patitur, inde homo ad divina sublevatur. Qui videlicet caecus recte et juxta viam sedere et mendicans esse describitur; ipqui aeternae lucis claritatem nescit, caecus est; sed si jam in Redemptorem credit, juxta viam sedet. Si autem jam credit, sed ut aeternam lucem recipiat rogare dissimulat, atque a precibus cessat, caecus quidem juxta viam sedet,
Abbreviated transcription (Latin):
possit. Clamantẽ et enĩ cecũ transi¬
ens audiuit. s stans miracłm illui¬
minationis eiꝰexhibuit. Ransire
nanq humanitatis e: stare diumni-¬
tatis. Phumanitatẽ quippe habuit
nasci. crescere. moriresurgere. de
loco ad locum uenire. Quiagͦ in
diumnitate mutabilitas non est
atq hoc ipsum mutare transire:
ꝓfecto iste transitꝰ ex carne est ñ
ex diuinitate. ꝑ diuinitatẽ uͦ ei sẽp
stare est. qua uibiq p̃sens. nec per
motum uenit. nec ꝑ motũ recedit.
Cecum gͥ clamantẽ dñs transiens
audit. stans illuminat: qr ꝑhuma¬
nitatẽ suã uocib nr̃e cecitatis ini¬

Expanded text:
possit. Clamantem etenim caecum Jesus transipossit. Clamantem etenim caecum Jesus transiens audivit, sed stans miraculum illuminationis exhibuit. Transire namque humanitatis est, stare divinitatis. Per humanitatem quippe habuit nasci, crescere, mori, resurgere, de loco ad locum venire. Quia ergo in divinitate mutabilitas non est, atque hoc ipsum mutari transire est, profecto ille transitus ex carne est, non ex divinitate. Per divinitatem vero ei semper stare est, quia ubique praesens, nec per motum venit, nec per motum recedit. Caecum igitur clamantem Dominus transiens audit, stans illuminat, quia per humanitatem suam vocibus nostrae caecitati
Abbreviated transcription (Latin):
dm̃ nimietate sue importunitatis
erumpat. In se ut suspicor recͦg nosc̃
unus quisq qͦd dicimꝰ. qr dũ abl
mundo animũ ad clm̃ mutamus.
dum adorationisopꝰ conu̾tim᷑: ip̃a
qͥ pͥus delectabilit̾ gessimꝰ impor¬
cuna pꝰ atq grauia inoratione
nr̃a toleramus. Uix eorum cogita¬
tio manu scĩ desict̃ii abocłis cordis
abigit᷑ uic eorum phan tamata ꝑ
penitentie le m̃ta suꝑant᷑. S: cum
in oratione nr̃a uehem̃t̃ insistimꝰ:
transeuntẽ ił̾m inti figimus. Unde
illic subdit᷑. Sans autẽ iħe iussit
cecũ adduci ad se. Ecce stat. quiañ
transibat. Quia dũ adhuc curbas
phantasmatum in oratione pati¬
mur: iħm aliquatenꝰ transeuntẽ
sentimus. Cũ uorationi uehem̃t̃
insistimꝰ: stat iħ̾c ut lucẽ restituat
qr ds̃ incorde ẜgitox ⁊ lux amissa
reꝑat᷑. QUatam̃. iuuire ⁊ aliul aliqͥd
nob dñs mnnuit qd inte. ligi de huma¬
nitate ac diuinitate illiꝰ subtiliter

Expanded text:
Domini nimietate suae importunitatis Domini nimietate suae importunitatis erumpat. In se, ut suspicior, recognoscit unusquisque quod dicimus, quia dum ab hoc mundo animum ad Deum mutamus, dum ad orationis opus convertimur, ipsa quae prius delectabiliter gessimus importuna postea atque gravia in oratione nostra toleramus. Vix eorum cogitatio manu sancti desiderii ab oculis cordis abigitur, vix eorum phantasmata per poenitentiae lamenta superantur. 5. Sed cum in oratione nostra vehementer insistimus, transeuntem Jesum menti figimus. Unde illic subditur: Stans autem Jesus, jussit illum adduci ad se. Ecce stat qui ante transibat, quia dum adhuc turbas phantasmatum in oratione patimur, Jesum aliquatenus transeuntem sentimus. Cum vero orationi vehementer insistimus, stat Jesus utDeus in corde figitur, et lux amissa reparatur. 6. Qua tamen in re aliud aliquid nobis Dominus innuit, quod intelligi de humanitate ac divinitate illius utiliter
Abbreviated transcription (Latin):
tationẽ nr̃am ctissparit et uoces
cordis moratione ꝑturbant Sepe
ta uitia uolumꝰ. dum contͣhecea¬
dem exorarenitia q̃ ꝑpetraminus
conamur: occurrunt cordi phantas¬
mata uitiorũ q̃ fecimꝰ. m̃tis nr̃e aciẽ
reuer berant. cunfundunt ani¬
mum: ⁊ uoces nr̃e dep̃cationis pͣ
munt. Qpͣibant gͦ increpabant
eum ut taceret: qr pͥusqͣ. iħ̾e ad
cor ur̃m ueniat. mala q̃ fecimus
cogitationi nr̃e suis imaginib
illifa. inpsa nos nr̃a oratione cõ¬
iste cecꝰ fec̃: aucdiaũ. Sequit᷑. Ipse
li multomagis clamabat. filida.¬
uid miserere mei. Ecce quẽ turba
increpat ut taceat. magis ac ma¬
gis clamat. Quia qͣnto grauiore
tumultu cogitationũ carnaliũ
p̾mimͣ᷑: tanto orationi insistere ar t̃¬
dentius debemus. Contracdiẽ turba
ne clamemꝰ qr peccatorum nr̃oꝵ
phantasiata plerũq inoratiõẽ
patim. S nimirũ necesse e̾. ut uox
cordis nr̃i qͦ duriꝰreppellit᷑ ualentꝰ
tumultũ suꝑet. atq ad pias aures

Expanded text:
t voces cordis in oratione perturbant? Saepe ata vitia volumus, dum contra haec eadem exorare vitia, quae perpetravimus, conamur, occurrunt cordi phantasmata peccatorum quae fecimus, mentis nostrae aciem reverberant, confundunt animum, et vocem nostrae deprecationemunt. Qui praeibant ergo increpabant eum ut taceret, quia priusquam Jesus ad cor nostrum veniat, mala quae fecimus, cogitationi nostrae suis imaginibus illisa, in ipsa nos nostra oratione coniste caecus fecit audiamus. Sequitur: Ipse vero multo magis clamabat: Fili David, miserere mei. Ecce quem turba increpat ut taceat magis ac magis clamat, quia quanto graviori tumultu cogitationum carnalium premimur, tanto orationi insistere ardentius debemus. Contradicit turba, ne clamemus, quia peccatorum nostrorum phantasmata plerumque et in oratione patimur. Sed nimirum necesse est ut vox cordistumultum superet, atque ad pias aures
Abbreviated transcription (Latin):
pat ur̃ qͥd opꝰsit nob̾ anteqͣ. petatis
eum. Ad hoc gͦ requirit ut petat᷑.
ad hocreqͥrit ut cor ad orationem
excitet. Unde ⁊ cec᷑ ꝓtinꝰ adiungit.
Dñe ut uideam. Uore cecꝰ adño. non
aurum s lucẽ querit. Parmpen¬
dit extra luc̃e aliqͥdquerere. Quia
& si hubere cecꝰ qͦdlibet potest: sine
luce nͣ potest iudere qͦdhabet. Imi¬
audiuimꝰ ⁊m̃te saluatũ. N falsus
diuitias. ñ t̾rena dona. ñ fugiti

Expanded text:
ter quid opus sit vobis, antequam petatis eum . Ad hoc ergo requirit, ut petatur; ad hoc requirit, ut cor ad orationem excitet. Unde et caecus protinus adjungit: Domine, ut videam. Ecce caecus a Domino non aurum, sed lucem quaerit, parvipendit extra lucem aliquid quaerere. Quia etsi caecus habere quodlibet potest, sine luce non potest videre quod habet. Imiaudivimus et mente salvatum, non falsas divitias, non terrena dona, n
Abbreviated transcription (Latin):
offerre ñ cdesinit. dũ unũ eundẽq
uerũ clm̃ uerũ regẽ ⁊ uerũ hominẽ credit
ut uere ꝓ nobis mortuũ ueracĩt recog¬
noscat. Inoblatiõe thuris confumndit᷑ ar
rianꝰ. qͥ soli patͥ sacͥficiũ offerri debere
contendit. In oblatiõẽ myrre. confundit᷑
scd̃m carnẽnatũ ñ credit regẽ: iarri¬
anꝰ dõ unigenito nat᷑alẽ assignare
nitit᷑ ser uitutẽ. Frouide ut̃q ñ exꝑietͣ
regẽ aqͦ ꝑfidẽ regat᷑. s aqͦ ꝓinfidelita¬
tis crimine puniat᷑. qr abuno diu¬
nitatis ab alt̾o carnis ueritas denegat᷑.
Inisdẽ inuĩib confundit᷑ etiã nestorĩ.
qͥ nitit᷑ xp̃m in duas ꝑsonas diuidere.
cũ uicdeat magos ñ aliadõ alia homini.
s uni dõ homni eacdẽ muña obtulisse
supplicit̾. R gͦ duudat᷑ in ꝑsonis: qui
ñ inuenit᷑ diuisꝰ indonis. Propt̾ea qͥp
ut unꝰ idẽq ds̃ ⁊ ho cognoscat᷑. Ista ma¬
goꝵ oblatio confundit etiã euticetis

Expanded text:
um unum eumdemque verum Dominum, verum regem, verumque hominem credit, ut vere pro nobis mortuum veraciter recognoscat. In oblatione thuris confunditur Arianus, qui soli Patri sacrificium offerri debere contendit. In oblatione myrrhae confunditursecundum carnem natum, non credit regem, et Arianus Deo unigenito naturalem assignare nititur servitutem. Proinde uterque non experietur regem a quo per fidem regatur, sed a quo pro infidelitatis crimine puniatur. Quia ab uno divinitatis, ab altero carnis veritas denegatur. In his confunditur etiam Nestorius, qui nititur Christum in duas personas dividere, cum videat magos non alia Deo, et alia homini, sed uni Deo homini eadem munera obtulisse suppliciter. Non ergo dividatur in personis, qui non invenitur divisus in donis. Propterea quiut unus idemque Deus et homo cognoscatur. Ista magorum oblatio confundit etiam Eutychetis
Abbreviated transcription (Latin):
uit ornatu. Uocet ip̃m euͣn¬
głm in quo scribendo noui
testam̃ti consecͣuit exordiũ.
Eui speciali pͥmilegio donatũ
niũ iã facta descripserit. & cre-¬
dentib legenda tnͣsmiserit.
Qd̃ uidelicet eungłm. ad edi-¬
ficandã fidẽ ecclesie pͥmitiue
q̃ ex hebreoꝵ maxime ppło
collecta ẽ hebreo sermone

Expanded text:
vit ornatu: docet ipsum Evanvit ornatu: docet ipsum Evangelium, in quo scribendo Novi Testamenti consecravit exordium, cui speciali privilegio donatum nium jam facta descripserit, et credentibus legenda transmiserit. Quod, videlicet, Evangelium ad aedificandam fidem Ecclesiae primitivae, quae ex Hebraeorum maxime populo collecta
Abbreviated transcription (Latin):
subiecti: s eos potiꝰ. qͥ fragili-¬
tatis sue conscu ñ erubescũt.
ꝓfĩti qr inmultis offendimꝰ
om̃s. Si quos aut̃ & de illisqͥ
fallacĩt sunt iusti correctos
uocat adueniã: etiã in illis
implebit᷑ eiꝰ sermo qr ñ uen̾it
uocare ĩtos si peccatores. id÷
ñ elatos s humiles. ñ de sua
iusticia inflatos. s ei qͥ iͦtificat
impiũ deuota m̃te substra¬
tos. Iã & tales uͥ comu̾itunt᷑.
nequaꝙͣ se iustos s peccatores
necẽẽ ẽ sincero corde testent᷑.
libet aut̃ meminisse fr̃s mei.¬
ad quantã dñs arcẽ iusticie ma-¬
th̾m quẽ de publicanis actib
elegit. ut spem remissionis pec¬
catorib ampliaret aduexerit.
Qualis nãq sit factꝰ ipse apło¬
rũ numerus cui insertus est
docet. Docet & ipsa gens & hio¬
pũ. qũa de finib tre ultimis
ad sc̃e eccłie societatẽ p̃dicã¬
do conu̾tit. Ab lutãq fonte
baptismat᷑ de fusca formosã
reddidit. qr uitioꝵ ngredi-¬
ne exuit. ac uirtutũ decora¬

Expanded text:
subjecti, sed eos potius qui fragilitatis suae conscii non erubescunt profiteri, quia in multis offendimus omnes. Si quos autem et de illis qui fallaciter sunt justi correctos vocat ad veniam, etiam in illis implebitur ejus sermo, quia non venerit vocare justos, sed peccatores, id est, non elatos, sed humiles; non de sua justitia inflatos, sed ei qui justificat impium devota mente substratos. Nam et tales ubi convertuntur, nequaquam se justos, sed peccatores necesse est sincero corde testentur. Libet autem meminisse, fratread quantam Dominus arcem justitiae Matthaeum, quem de publicanis actibus elegit, ut spem remissionis peccatoribus ampliaret, advexerit. Qualis namque sit factus, ipse apostolorum numerus cui insertus est, docet: docet et ipsa gens Aethiopum, quam de finibus terrae ultimis ad sanctae Ecclesiae societatem praedicando convertit, ablutamque fonte baptismatis, de fusca formosam reddidit, quia vitiorum nigredinem exuit, ac virtutum decora
Abbreviated transcription (Latin):
scdm mosaice legis institu¬
ta iustos inuenit. ad eun̾ge¬
lice ꝑfection̾ culm̃ pͥmosuo¬
cauit. Si eñi solos peccators.
& ñ etiã iustos uocaret: ne¬
quaqi nathanahel discpła¬
tus illiꝰ consors existeret. quẽ
laude dignũ putauit ut
diceret. Ecce uere isrłita. in
quo dolus ñ est. Si iustos ũ
uocaret: petrũ & andream
in apłatus arce ñ haberet.
Qui qnͣto amore iusticieᷤ
flag̃uerint docuer̃: cũ ad
testimoniũ p̃cursoris conti¬
nuo dñm uide & audire ga¬
uisi sunt. Quo mͦ gͦ ñ uenit
uocare iustos s peccatores.
nͥ qr lucas hec referens aꝑtiꝰ
dicit. ñ ueni uocare iustõs
s peccatores inpenitentiã:
Omnes nãq electos ad regnũ
celeste dñs uocat. qͦs peccatis¬

Expanded text:
m Mosaicae legis instituta justos invenit, ad evangelicae perfectionis culmen plurimos vocavit. Si enim solos peccatores, et non etiam justos vocaret, nequaquam Nathanael discipulatus illius consors existeret, quem laude dignum putavit, ut diceret: Ecce vere Israelita, in quo dolusocaret, Petrum et Andream in apostolatus arce non haberet: qui quanto amore justitiae flagraverint, docuerunt, cum ad testimonium praecursoris continuo Deum videre et audire gavisi sunt. Quomodo ergo venit vocare non justos, sed peccatores,  Lucas haec referens apertius dicit, Non veni vocare jussos, sed peccatores in poenitentiam ? Omnes namque electos ad regnum coeleste Dominus vocat, sed i
Abbreviated transcription (Latin):
torib manducat magister
ur̃: Duplici errore teneban¬
tur pharisei cũ magistro ue¬
ritatis de susceptione pera
iniustos. qͥ resipiscendo apa¬
catis ñ parũ iam iusticie ꝓ¬
pinquabant. Iniuidia Nãd
fr̃ne salutis occecati recole¬
bant. qr publicauꝰ erat na¬
theus. qr publicani & pes¬
erant multi ali qͥ cũ dño dis¬
cumbebant. qrid̃e matheus
sic lucas scripsit relictis om̃i-
b q̃gerebat secutꝰ est eũ. Set
& aln publicani ac peccatoreᷤᷤ
eo animo cũ illo discumbe¬
bant: qͦ illi deinceps adhere¬
rȩ disponebant. Errabant
gͦ pharisei. qr nec aliena nec
sua saltẽ corda nouerant.
S qͥ nouit occulta cordis qͥ
uenir q̃rere & salũu facere
quod ꝑierat: & eos qͦs iã pe¬
bos tolerabat & impios. ad
humilitatis ac pietatis gr̃am

Expanded text:
is manducat Magister vester? Duplici errore tenebantur Pharisaei, cum magistro veritatis de susceptione peccainjustos, qui resipiscendo a peccatis non parum jam justitiae propinquabant. Invidia namque fraternae salutis obcaecati recolebant, quia publicanus erat Matthaeus, publicani et peerant multi alii, qui cum Domino discumbebasicut Lucas scribit, relictis omnibus quae gerebat, secutus est eum. Sed et alii publicani ac peccatores eo animo cum illo discumbebant, quod illi deinceps adhaerere disponebant. Errabant ergo Pharisaei, qui nec aliena, nec sua saltem corda noverant. Sed qui novit occulta cordis, qui venit quaerere et salvum facere quod perierat, et eos quos jam poebos tolerat et impios, ad humilitatis ac pietatis gratiam
Abbreviated transcription (Latin):
inconspectu afferre eiꝰ. cmꝰ potentiã
ñ t̾minat᷑. nec includit naq excludit᷑.
Iacet in clomo paralyticꝰ ⁊ male torq̃tͣ
Quid gͦ uis: Quid cupis: Qͥd desideras:
N multũ loquor ait. Scio enĩ qr adoĩa
cognoscentẽ loquer. Nuerbosor.
Scio enim qd̾ ad omĩa p̃scientem res
poneo. Idõq iste cognoscens corda
respondens dicit. Ego uemãet curabo
eum. Ego ad abrabã ueniens semilẽ
sare sanaui uterum in senectute
enisaac filium donans. Ego& nẽ rre
mens ad te. curabo eũ. & qͦmͦ ꝓmit¬
tis dñe aduentũtuũ huic. nec q̃rit
nec petit. sciens qͦd ñ acceptabile sit
eiut uenias indomum eiꝰ : Propt̃ qͥd
omnino hoc ꝓfers. Obhoc ut auos
p̃ualeatiset eiꝰ fidei similetis. ł cog
pͥmitꝰ. ⁊ abrahã temptaui. ñ ꝓhoc
ut cognoscerem qũe ante sciebam.
s: ut uosei similes in omni teptatiõẽ
& fortissum inueniamini .W. iob itẽ¬

Expanded text:
in conspectu ejus afferre, cujus potentia in conspectu ejus afferre, cujus potentia non terminatur, nec includitur neque excluditur. Jacet in domo paralyticus, et male torquetur. Quid ergo vis? quid cupis? quid desideras? Non multum loquor, ait, scio enim quia ad omnia cognoscentem loquor. Non sum verbosior; Non aspectu corporis tantum, sed et animae pondeo. Ideoque iste cognoscens corda respondens, dicit: Ego veniam et curabo eum. Ego ad Abraham veniens, senilem Sarae uterum sanavi, in senectute Militum princeps, sed plus angelorum niens ad te, curabo eum. Et quomtis adventum tuum huic? Nec petit, nec quaerit, sciens quod non acceptabile sit ei ut venias in domum ejus; propter quid omnino hoc profers? Ob hoc, ut et vos praevaleatis, et ejus fidei similetis, vel coprimitus Abraham tentavi, non pro hoc ut cognoscerem quem ante sciebam, sed ut vos ei similes in omni tentatione et fortissimi inveniamini. Et Job it
Abbreviated transcription (Latin):
dicens. Domine puer m̃s iacet in¬
domo paralitiẽ & male torquetur.¬
Multiillo tempore ꝑ du̾isis rogabãt
m̃tum beatitudinis. ao coronãgłe
erat. Qͥd enĩ cogitabat iste beatus: Qͥd
estuabat iste omib bonis plenus.
centurio. Iste aie bat mͥ seriuuis est.
et ego creatoris seruuis sum. Iste me ha
mͥ miserebitur. Si ego huic ñ subue¬
nio: qͦmͦ mͥ ille subueniet: Si debent
omnes qui famulos habent i samuilas
cogitare. sic misereri. sie condolere
eis. sic supplicare sic curã habere de
seruis. ł de ancillis suis. sic̃ ei lle beatꝰ
centur io fec̃. Puerm̃s inqͥt iacet ĩ domo.¬
ñ inuna re tantũ miserabilis qͦd lac&.
s i m̃alia qͦd paralitieꝰ. t̾cia qͦd male
torquet᷑. Omĩa ista cũ dolore nomi
nainit. & iacentem: ⁊ paraliticum.
& male cletentũ. Ido ut et sue amme
angustias demonstraret. & dr̃m cõ¬
moueret. Quatmꝰ et illiꝰ cruciatum
Puer ms̃ lucet in domo. E. huc quare
ñ atculistiseñ. sic̃ illi illum ꝑabticũ

Expanded text:
tem summi Sacerdotis splendorem. Vade, ostenae te sacerdoti. Sacerdoti te ostende, a summo mentum beatitudinis, ad coronam gloriae erat. Quid enim cogitabat iste beatus? Quid in conspectu sancti templi infructuosus, sed offeres munus tuum. Ad illum enim tunc et ego servus Creatoris sum. Iste me habmiserebitur? Si ego huic non subvenio, quomodo mihi ille subveniet? Sic debent omnes qui famulos habent et famulas, cogitare, sic misereri, sic condolere eis, sic supplicare, sic curam habere de increpatio et testimonium duritiae centurio fecit. Puer meus, inquit, jacet in domo. Non in una re tantum miserabilis quod jacet, sed et in alia quod paralyticus, tertia quod male torquetur. Omnia enim ista dolonavit, et jacentem, et paralyticum, et dure detentum; ideo ut suae animae angustias demonstraret, et Dominum commoveret, quatenus et illius cruciatum Puer meus jacet in domo. Et huc quare non attulisti eum, sicut illi illum paralyticum
Abbreviated transcription (Latin):
fidelib ait. Nunqͥl possunt filii
sponsilugere qͣictiũ cũilł: sponsꝰ:
Uenient autẽ dies eũ auferet᷑ ab
eis spousꝰ: ⁊ tc̃ ieumabunt. Quia
nimirũ incarnationr̃i saluato¬
ris exqͦ patrib cepit ꝓmitti: mul¬
ex pecłota donec ueniret. Similit̾
ex qͦ pꝰresurrectionẽ ascendit ad
ilec reditũ. Solo autẽ qͦ cũ hominib
conũsatus ẽ. temꝑe. flere ac luge¬
renequuerunt q iam secũ etiũ
corporalit̾ eũqũe spualit̃ dilexer̃t
Filiisponsi ł nuptiar ũ singłiquiq fide¬
luĩei sunt. Tempꝰ nuptiarũ tẽpꝰe. illud:
qndo ꝑ incarnationis mister iũ scãm
t̾ra carnali more celebratas qͥ ad co¬
pulandã sibi spͣualiamore eccłlam
decelo descendit ad t̾ram. Cuiꝰ quidẽ
thalamꝰ incorimpt᷑ geiitr icis uiterus
fuit. in qͦ ds humane nat᷑e conunctꝰ est
& exqͦ adsociaudã sibieccłam tanqͣ
sponsus ꝓcessit. Runꝰ nuptiar um locꝰ
iudea extitit. in qͦdĩfilius hõfieriet

Expanded text:
lii sponsi lugere quandiu cum illis est sponsus? Venient autem dies, cum auferetur ab eis sponsus, et tunc jejunabunt . Quia nimirum incarnatio nostri Salvatoris ex quo patribus coepit promitti, mulexspectata donec veniret. Similiter ex quo post resurrectionem ascendit ad det reditum. Solo autem quo cum hominibus conversatus est tempore, flere ac lugere nequiverunt, quia jam secum etiam corporaliter eum quem spiritualiter dilexerunt filii sponsi vel nuptiarum singuli quique fidelium ejus sunt: tempus nuptiarum est tempus illud quando per incarnationis ra carnali more celebratas, qui ad copulandam sibi spirituali amore Ecclesiam de coelo descendit ad terram: cujus quidem thalamus incorruptae genitricis uterus fuit, in quo Deus humanae naturae conjunctus est, et ex quo ad sociandam sibi Ecclesiam tanquam sponsus processit. Primus nuptiarum locus in Judaea exstitit, in qua Filius Dei homo fieri, et
Abbreviated transcription (Latin):
autẽ ibi lapidee hydrie sex posite
secłm purificationẽ uideorum. ea¬
pieutes singłe metretas binasl
t̾nas. Hydrie uocant᷑ uasa aquaꝵ
receptui parata. Grece enĩ aqua
hẏdordr̃. Aqua aũ scripture sa¬
crescientiã desiguat. q̃ suos audi¬
tores& apeccatorum sorde ablue¬
re ⁊ ctiuine cogintionis solet fon¬
te potare. Uasa sex quib contibat᷑¬
corda sunt deuota scorũ quorumm
ꝑfectio uite ⁊ fidei cxemplũ recte
credendi acuiuendi ꝓposita est
gn̾̃i humano ꝑsex scłi labentiseta¬
tes. id est usꝙ ad tempꝰ ꝯm̃ce p̃¬
dicatioius. Et bene lapilea sunt
uasa: qr fortia sunt p̃corlia uistoꝵr
ut pote illiꝰ fide et dilectiõe solida¬
ta lapidis. quẽ tudit damiel p̃cisũ
demonte sine manib factũq i
montẽ magnũ. & implesse õĩẽ

Expanded text:
e secundum purificationem Judaeorum, capientes singulae metretas binas vel ternas . Hydriae vocantur vasa aquarum receptui parata: Graece enim aqua hydor dicitur. Aqua autem scripturae sacrae scientiam designat: quae suos auditores et a peccatorum sorde abluere, et divinae cognitionis solet fonte potare. corda sunt devota sanctorum, quorum perfectio vitae et fidei ad exemplum recte credendi ac vivendi proposita est generi humano per sex saeculi habentis aetates, id est, usque ad tempus dominicae praedicationis. Et bene lapidea sunt vasa, quia fortia sunt praecordia justorum, ut pote illius fide et dilectione solidata lapidis, quem vidit Daniel praecisum de monte sine manibus, factumque in montem magnum, et implesse omnem
Abbreviated transcription (Latin):
sanguis illiꝰ. ñ infideliũ manib
ad ꝑnitiẽ ipsoꝵ fundit᷑ ioccidit᷑:
s fidelium ore suã sumit᷑ in salu
paschalłostendit. qͥ semel p̃pł̃m
de egyptia seruitute liberans.
ininemoria eiusdẽ liberatiõis
ꝑomnes annosimmolatione
sua ppłm eũcdẽ sc̃ificare solebat.
tlonec ueniret ipse cui tał hos¬
tia testimoniũ dabat. oblatꝰq
pat ꝓ nob̾ inhostiã odorẽq sua¬
uitatis. mysteriũ fue passionis.
ablato agno increaturã panis
ramq cnͣferret. sac̾dos factus
metnũ sed̾m orclinẽ melchi sedeh.¬

Expanded text:
sanguis illius non infidelium manibus ad perniciem ipsorum funditur et occiditur, sed fidelium ore suam sumitur in salupaschalis ostendit, qui semel populum de Aegyptia servitute liberans, in memoriam ejusdem liberationisper omnes annos immolatione sua populum eumdem sanctificare solebat, donec veniret ipse cui talis hostia testimonium dabat, oblatusque Patri pro nobis in hostiam odoremque suavitatis, mysterium suae passionis, ablato agno, in creaturam panis vinique transferret, sacerdos factus in aeternum secundum ordinem Melchisede
Abbreviated transcription (Latin):
ue designat euungłista ẽ dic̃.
Cum dilexisset suos qui erant
inmundo in finẽ clilex̃ eos. Id:
intantũ dilex̃ ut ipsa dilecti¬
one uitã ad tempꝰ finiret cor-¬
poralem. mox de morce ad
uitã. de hoc mundo tnͣsiturꝰ
ad patrẽ. Maiorẽ nãq hac di¬
lectionẽ nemohabet: ut ani-¬
mam suã qͥs ponat ꝓ amicis
suis. Unde recte ut̾q tͣnͣsitus
& legał uidelicet et euuͣngłicꝰ
sanguine consecratꝰ est. Ille
cruce. ille inerucis modũ medio
limine .i suꝑ liminiari medus

Expanded text:
ne designat evangelista cum dicit: ne designat evangelista cum dicit: Cum dilexisset suos, qui erant in mundo, in finem dilexit eos , id est, in tantum dilexit, ut ipsa dilectione vitam ad tempus finiret corporalem, mox de morte ad vitam, de hoc mundo transiturus ad Patrem. Majorem enim hac dilectionem nemo habet, quam ut animam suam quis ponat pro amicis suis . Unde recte uterque transitus, et legalis videlicet, et evangelicus, sanguine consecratus est, ille cruce, ille in crucis modum medio limine et superliminari medius
Abbreviated transcription (Latin):
memorabile illud dñimyste¬
rium qͦ discipłis in pascha pͥusꝙͣ
ad pussionẽ iret pedes lauare
dignatus est: pͥmo ipsii nom̃
pasche quid inistice signaret
apire curauit. ita incipiens. An¬
te cdiẽ autẽ festum pasche. sciens
ih̾e qr uenit hora eiꝰ ut transeat ex
hoc mundo adpatrem: cũ dilexis¬
set suos qui erant in Nundo. in
finẽ dilex̃ eos. Pascha quippe tͣnͣsitꝰ
int̾p̃tatur. nom̃ ex eo uetꝰ habeis
qͦd transierit meo dñs ꝑ egyptũ
ꝑcutiens pͥmogenita egypti. &
filiosisrł liberans: ⁊ qͦd ipsi filii
isrł transierint illa nocte de egyo¬
tia seruitute. ut uenirent ad t̃rã
pmisse olim hereditatiᷤ et pacis.
Mystice autẽ significans qͦd in
eo dñs transiturꝰ eẽt ex ħ mun¬
do ad patrem. & qͦd eiꝰ exemplo
fideles abiectis temporalib
desideriis abiecta uitiorum
seruitute. continius uirtutũ
studiis tr̃asire debent ad ꝓmis¬
sionem patrie celestis. Quomͦ
autẽ transierit ihc ex hoc mun¬
do ao patrem. pulchro sermo¬

Expanded text:
memorabile illud Domini ministerium, quo discipulis in Pascha priusquam ad passionem iret, pedes lavare dignatus est, primo ipsum nomen Paschae quid mystice signaret, aperire curavit, ita incipiens: Ante diem autem festum Paschae sciens Jesus quia venit hora ejus ut transeat ex hoc mundo ad Patrem, cum dilexisset suos qui erant in mundo, in finem dilexit eos. Pascha quippe transitus interpretatur, nomen ex eo vetus habens, quod transierit in eo Dominus per Aegyptum percutiens primogenita Aegypti, et filios Israel liberans, et quod ipsi filii Israel transierint illa nocte de Aegyptia servitute, ut venirent ad terram promissae olim haereditatis et pacis . Mystice autem significans quod in eo Dominus transiturus esset ex hoc mundo ad Patrem, et quod ejus exemplo fideles, abjectis temporalibus desideriis, abjecta vitiorum servitute, continuis virtutum studiis transire debent ad promissionem patriae coelestis. Quomodo autem transierit Jesus ex hoc mundo ad Patrem, pulchro sermo