comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tremi uidtcũ iniusti in requie qͦsdam iustoᷤ
conspitiunt: ut eos uidentes in gaudio. ĩi
solum de suo supplicio. s etiã de illox bono
crucient᷑. Iusti uͦ in tormentis semꝑ intu¬
ent᷑ inustos: ut hinc eox gaudium crescat.
qr malum conspitiunt qd̾ mised̾it̾ euase¬
runt. Tantoq maiores ereptori suo gr̃as
leferunt: qͣnto iudent ui aliis qͥd ip̃i ꝑpe¬
ti.si eẽnt. relicui patcerunt. Nlec illam tã
te beatitudinis claritatem aput untoꝵ
auimum fuscat aspecta pena reꝓboꝵ. qr
ubi ĩã compassio miserie ñerit. minue
re ꝓculdubio beatox letitiam ñ ualebit
Qͥd aut̃ mir̃ si dum iusti iniustoꝵ tor¬
menta conspitiunt. hoc eis ueniat in
obsequio gaudioꝵ. qͣndo & in pictura
niger color substernit᷑. ut albus uel
rubens clarior uideat᷑.: & qͣniuis eissua
Saucdia ad ꝑfruendum plene suffitiant:
mala tamen ieꝓboꝵ absq dubio semꝑ
aspitiunt. qͥa qui creatoris sui clarita¬
ten uident: nichil in creatitra agit᷑.

Expanded text:
tremi iudicii iniusti in requie quosdam iustos aspiciunt, ut eos videntes in gaudio, non solum de suo supplicio, sed etiam de illorum bono crucientur. Iusti vero in tormentis semper intuentur iniustos, ut hinc eorum gaudium crescat, quia mala conspiciunt, quae misericorditer evaserunt, tantoque maiores ereptori suo gratias referunt, quanto vident in aliis, quid ipsi perpeti, si essent relictitae beatitudinis claritatem apud electorum animas fuscat aspecta poena reproborum, quia ubi jam compassio miseriae non erit, minui procul dubio beatorum laetitia non valebit. Quid autem mirum, si dum justi injustorum tormenta conspiciunt, hoc eis veniet in obsequia gaudiorum, quando in pictura niger color substernitur, ut albus vel rubeus clarior videatur? Et quamvis eis sua gaudia ad perfruendum plene sufficiant, mala tamen reproborum absque dubio semper aspiciunt; quia qui creatoris sui claritatem vident, nihil in creatura agitur
Abbreviated transcription (Latin):
remuneratio sint laboris. Ecce enĩ
dũ dr recepisti bona in uita tua: indica¬
t᷑ &r diues iste boni aliqͥd habuisse ex qͦ
in hac uita bena reciꝑet. Nursum¬
que dum de lataro dr̾. qr recepit mala:
ꝓfecto monstrat᷑ & latarꝰ habuisse ma¬
lum aliqd̾ qd̾ purgaret᷑. S mala latari
purgauit ignis inopie: & bona diuitis
remimerauit felicitas transeuntis uite
Inum pauꝑtas afflixit ⁊ tersit: istum
habitndantia remuieraut ce reppri-¬
uit. Quiciunq gͦ bene in hec scło ha¬
betis: c̃ uos bona egisse recolitis uade.
de ip̃is ꝑtunescite. ne concessa uobis
ꝓsꝑitas. eoꝵ dem remuneratiosit bonoꝵ.
Et qͥuoslibet pauꝑes ñ nulla reprehen¬
sibilia ꝑpetrare conspieitis. nolite despi¬
cere. nolite desꝑare: qr fortasse qd̾ suꝑ¬
fluitas tenuissime prauitatis inqͥuat.
caminꝰ pauꝑtatis puigat. De uob̾ oĩo
ꝑtimescite: qr ñ nulla etiã mala acta.
ꝓsꝑa uita secuta ÷. De illis nͦ sollicite pen¬

Expanded text:
remuneratio sint laboris. Ecce enim remuneratio sint laboris. Ecce enim dum dicitur: Recepisti bona in vita tua, indicatur et dives iste boni aliquid habuisse, ex quo in hac vita bona reciperet. Rursumque dum de Lazaro dicitur quia recepit mala, profecto monstratur et Lazarus habuisse malum aliquod quod purgaretur. Sed mala Lazari purgavit ignis inopiae, et bona divitis remuneravit felicitas transeuntis vitae. Illum paupertas afflixit et tersit, istum abundantia remuneravit et repulit. Quicunque ergo bene in hoc saeculo habetis, cum vos bona egisse recolitis, valde de ipsis pertimescite, ne concessa vobis prosperitas eorumdem remuneratio sit bonorum. Et cum quoslibet paupesibilia perpetrare conspicitis, nolite despicere, nolite desperare, quia fortasse quos superfluitas tenuissimae pravitatis inquinat, caminus paupertatis purgat. De vobis omnino pertimescite, quia nonnulla etiam male acta prospera vita secuta est; de illis vero sollicite pen
Abbreviated transcription (Latin):
tenatia dde edacitate peccasse. S qr in con
grauiꝰ in lingna ardere ꝑhibet᷑. Prima
nanꝙ niale conuiuantib famulat᷑ culpa
loqnacitas:. Post loquacitatem. Iudendi
etiam leuitas saquit᷑. Nani qi edacitatem
auͦ sequat᷑: testat᷑ sacra scͥptura que ait.
Sedit populus manducare &e bibere & sur¬
rxxerunt litd̾e. S priusqͣm ad ludũ
moueat᷑ corpus: ad iocos ac u̾ba inania
stiam refrigerari postulat. nͥ qd̾ is qͥ
conuiuando magis de loquacitate pec¬
cauerat. ꝑ reeͥbutionis iusticiam.in
lingua atrociꝰ aidebat. s c̃ graui ual¬
de .ẽ. pauore pensandũ: hoc qd̾ ei ꝑ
abrahe responsionẽ dr̾. fili recordare
pauore potiꝰ indiget: qͣm eipcsit̾one.
Nam si qui estis qui in hoc mundo erte¬
rioris boni aliqͥd accepistis. ipm̃ ut ita
compensatione sit datum. ne udex qͥ
hic bona ext̾iora restituit. a recͥbitt̾one
boni intimi repellat: ne honor hic uel
diuitie ñ ad iumentum uircittis. s

Expanded text:
tenacia de edacitate peccasse. Sed quia abuntenacia de edacitate peccasse. Sed quia abungravius in lingua ardere perhibetur. Prima namque male convivantibus famulatur culpa loquacitatis, post loquacitatem vero ludendi etiam levitas sequitur. 1657 Nam quia edacitatem lusus sequatur, testatur sacra Scriptura, quae ait: Sedit populus manducare et bibere, et surrexerunt ludere . Sed priusquam ad lusum moveatur corpus, ad jocos ac verba inania suam refrigerari postulat, nisi quod is qui convivando magis de loquacitate peccaverat per retributionis justitiam in lingua atrocius ardebat? 6. Sed cum gravi valde est pavore pensandum hoc quod ei per Abrahae responsionem dicitur: Fili, recordare pavore potius indiget, quam expositione. Nam si qui estis qui in hoc mundo exterioris boni aliquid accepistis, ipsum, ut ita compensatione sit datum, ne judex qui hic bona exteriora restituit a retributione boni intimi repellat, ne honor hic vel divitiae, non adjumentum virtutis, sed
Abbreviated transcription (Latin):
ut refrigeret linguam meam q cruci¬
or in hac flamina. Oqͣnta. ẽ. subtilitas
uidicioꝵ dei. Oqͣm antricte aeit̾ bonoꝵ
actuum maloꝵq retbutio. Certe su¬
ꝑnis dictum ÷ qr in hac uita latarus
cadentes micas de mensa diuitis que¬
rebat. &e nemo illi dabat: nc̃ de supplicio
diuitis dicif᷑ qr de extremo digito lata¬
ri distillari aquam inore suo concu¬
piscit. Hinc gͦ. hinc fr̃s colligite: qͣn¬
ta sit distri.cio seueritatis dei. Diues
eĩ icte qui uulnerato pauꝑi mense
sue uel minima dare noluit: in infer¬
no positususq ad minima querenda
ꝑuenit. Nam guttam aque petiuite:
qͥmicas aque negauit. S notandũ
ualde.ẽ. qͥd sit qd̾ diues in igne positus
linguam suam refrigerari petit. Mos
qͥppe.ẽ. sacri eloquii ut allqͣndo alitd
dicat: s ex eodẽ dicto aliudinnuat.
Suꝑuis aut̃ hunc suꝑbum duitẽ dñs
non loquacitati uacantem dixerat s
suꝑflua conuiuantem. Neq hunc de lo¬
quacitate narrauit: s cum elatione ce

Expanded text:
uam meam, quia crucior in hac flamma. O quanta est subtilitas judiciorum Dei! O quam districte agitur bonorum actuum malorumque retributio! Certe superius dictum fuit quia in hac vita Lazarus cadentes micas de mensa divitis quaerebat, et nemo illi dabat; nunc de supplicio divitis dicitur quia de extremo digito Lazari distillari aquam in ore suo concupiscit. Hinc ergo, hinc, fratres, colligite quanta sit districtio severitatis Dei. Dives enim iste qui vulnerato pauperi mensae suae vel minima dare noluit, in inferno positus, usque ad minima quaerenda pervenit. Nam guttam aquae petivit, qui micas panis negavit. Sed notandum valde est quid sit quod dives in igne positus linguam suam refrigerari petit. Mos quippe est sacri eloquii ut aliquando aliud dicat, sed ex eodem dicto aliud innuat. Superius autem hunc superbum divitem Dominus non loquacitati vacantem dixerat, sed superflue convivantem. Neque hunc de loquacitate narravit, sed eum elatione et
Abbreviated transcription (Latin):
quomͦ dicat᷑ hi qui uolunt ad uos tͣnsire
ñi possint . qr eñ hii qͥ in inferno srint ad
beatoꝵ sortem tͣnsire cupiunt. dubiũ
cepti sunt. quo pacto dr. qr tͣnsire
ad eos qui in uiferuo cruciant᷑ uoluntꝰ
s sicut traustre reꝓbi ad electos cuptunt
id: a supplicioꝵ suoꝵ afflictione nugraro
eos q uelle liberars. S qui uolunt de
beatox sede ad afflictos atq in tormenti
positos transire ñ possunt: qr uestoꝵ aĩe
qͣmutis in sue nature bonitate mi se d̾iam
habeant. ĩa tunc auctoris sui iusticie cõ¬
uincte. tanta rectitudine constrin-¬
gunt᷑: ut uulla dreꝓbos compassioui
moueant᷑. Ipsi quoq uic i⁊ concordaits
cui iherent. & eis qͦs eripere i possuit
nͦi ex miscd̾ia condescendunt: qr tantian¬
illos tunc a se uidebunt extraneos. qn¬
tum & ab eo quẽ diligunt. auctore

Expanded text:
dicatur: Hi qui volunt ad vos transire non possint. Quod enim hi qui in inferno sunt ad beatorum sortem transire cupiunt, dubium cepti sunt, quo pacto dicitur quia transire ad eos qui in inferno cruciantur volunt? Sed sicut transire reprobi ad electos cupiunt, id est, a suppliciorum suorum afflictione migrare, eosque velle liberare. Sed qui volunt de beatorum sede ad afflictos atque in tormentis positos transire non possunt, quia justorum animae mvis in suae naturae bonitate misericordiam habeant, iam auctoris sui iustitiae coniuncti, tanta rectitudine constringuntur, ut nulla ad reprobos compassione moveantur. Ipsi quippe iudici concordant, cui inherent, et eis quos eripere non possunt nec ex misillos tunc a se videbunt esse extraneos, quanto ab eo quem diligunt auctore
Abbreviated transcription (Latin):
m̃di ꝓpoẽẽ cognoscit᷑ regñ dei. Qͥb
ꝓfecto u̾bis ostendit᷑: qͥa fructꝰ m̃di
ruina: Ad hoc enĩ crescit ut cadat:
ad hoc germinat ut qͦq germina-¬
uerit cladib cõsumat. Bene autẽ
regnum dei estati cõꝑat᷑. qͥa tẽ me¬
roris nr̃i nubila tͣnseunt. ut uite
dies et̾ni solis claritate su lgesct᷑.

Expanded text:
e cognoscitur regnum Dei. Quibus profecto verbis ostenditur, quia fructus mundi, ruina est. Ad hoc enim crescit, ut cadat. Ad hoc germinat, ut quaecunque germinaverit, cladibus consumat. Bene autem regnum Dei aestati comparatur, quia tunc moeroris nostri nubila transeunt, et vitae dies aeterni solis cla
Abbreviated transcription (Latin):
mundũ.neq ea que inmundo sunt.
qd̾ subito turbine annosa arbusta
enita. destructe domꝰ. atq eccłe
a fundamentis eu̾se sunt. Quanti
ad uesꝑum sani atq incolumes ac¬
turos se in cͣstinum aliqͥd putabant
nocte eadem repentina morte desune¬
inuisibił iudex uenti tenuissimi spm̃
x t̾rã subruit. casura tot edificiorum
fundam̃ta concussit. Qd gͦ iudex iste
nem pecc̃oꝵ ira eiꝰ erarserit si poctari ñ
potest c̃ nos ꝑ tenussimã nubẽ ferit :

Expanded text:
mundum, nequemundum, nequequod subito turbine annosa arbusta eruta, destructae domus, atque Ecclesiae a fundamentis eversae sunt. Quanti ad vesperum sani atque incolumes acturos se in crastinum aliquid putabant, et tamen nocte eadem repentina morte defuncinvisibilis judex venti tenuissimi spiriet terram subruit, casura tot aedificiorum fundamenta concussit. Quid ergo judex iste nem peccatorum ira ejus exarserit, si portari non potest cum nos per tenuissimam nubem ferit
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑfici nͥ tͣnseundo possunt. Ait gͦ. Ce¬
t̾nsit. Eece fr̃s mei ĩa cernimꝰ at̾ audi¬
ebamꝰ. Nouis cotidie & crebrescenti¬
u malis mundꝰ urget᷑. Ex illa plebe
innum̾abili qͣnti remanseritis as¬
picitis . & adhuc cotidie flagellaur¬
gent. repentini casus oppͥmunquo¬
ue nos & inꝓuise clades affligunt.
Sicut enĩ in uiuentute uiget corpꝰ
forte. & incolume manec pectꝰ. toro¬
sa ceruir. plena sunt brachiai ĩ an¬
nis aut̃ senilib statura cͤuat᷑. ceruir
exsiccata adeponit᷑. frequentib suspi¬
riis pectꝰ urget᷑. uirtꝰ deficit loqͦn¬
tis. uerba anhelitꝰ int̾cidit. Namae n
languor desit plerumq senib ipã¬
sua salus egͥtudo:: ita mundꝰ ĩ anniᷤ
pͥorib uiguit uelut in iuuentute.¬
ad ꝓpagandam humani gnĩs ꝓlem
robustus fuit. salute corpoꝵ uiridis:
opulentia rerum pinguis. At nẽ
ip̃a sua senectute depͥmit᷑. & qͣsi ad
cepta apsica ĩ a̾imum ponite: qͥb nos
admonet dicens. Nolite diligere

Expanded text:
fici nisi transeundo possunt. Ait ergo: Coe Ecce, fratres mei, jam cernimus quod audiebamus. Novis quotidie et crebrescentibus malis mundus urgetur. Ex illa plebe innumera quanti remanseritis aspicitis, et tamen adhuc quotidie flagella urgent, repentini casus opprimunt, novae nos et improvisae clades affligunt. Sicut enim in juventute viget corpus, forte et incolume manet pectus, torosa cervix, plena sunt brachia; in annis autem senilibus statura curvatur, cervix exsiccata deponitur, frequentibus suspiriis pectus urgetur, virtus deficit, loquentis verba anhelitus intercludit nam si languor desit, plerumque senibus ipsa salus aegritudo est: ita et mundus in annis prioribus velut in juventutead propagandam humani generis prolem robustus fuit, salute corporum viridis, opulentia rerum pinguis. At nunc ipsa sua senectute deprimitur, et quasi ad cepta apostolica in animo ponite, quibus nos admonet, dicens: Nolite diligere
Abbreviated transcription (Latin):
atos hilares c̾e̾ iubent᷑: qͥa uidelicet
eũ qũẽ amant mnox inueniint. dũ
tͣnsit iẜ quẽ ñ amauerunt. Absit
enĩ ut fidelis qͥsq qͥ dm̃ uid̾e desid̾¬
rat. de mundi ꝑcussionib luge-¬
at: quem finiri eisdem ꝑcussioni-
b ñ ignorat. Scͥptum namq.
ius: inimicꝰ dei constituet᷑. Qͥgͦap¬

Expanded text:
tque hilarescere jubentur, quia videlicet eum quem amant mox inveniunt, dum transit is quem non amaverunt. Absit enim ut fidelis quisque qui Deum videre desiderat de mundi percussionibus lugeat, quem finiri eisdem suis percussionibus non ignorat. Scriptum namque jus, inimicus Dei constituitur
Abbreviated transcription (Latin):
as sñ cessat̾one patim. signa uͦ insole
& luna. & stellis ad huc aꝑte minime
pꝰqͣm italia gentili gladio ferienda
tͣderet᷑. igneas in celo aciesuidimꝰ:
ipm q qui postea fusus ẽ. humani

Expanded text:
as sine cessatione patimur. Signa vero in sole, et luna, et stellis adhuc aperte minime vis prius quam Italia gentili gladio ferienda traderetur, igneas in coelo acies vidimus, ipsumque qui postea humani
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑ ÷ ꝓpinquo illiꝰ didici ecepoeiͥr lan¬
gnore ꝑcussuf.. Qad extremum ue¬
niens: ea hoca qͦ iã de corpore erat exi¬
turꝰ aꝑtis ocłis uidit tetros & nigerri¬
mossp̃ẽ coram se assist̾e. & uehemen¬
t̾ immine̾. ut ad inferm claustra se
raꝑent. Cepit tremere: palescere.
sudare. Et c̃ magnis uocib indittias
pet̾e̾. filiumq suũ noĩe maximum.
quẽ ip̃e iã monachus monachũ uidi.
nimuis & turbatis clamorib uocare
dicens. Maxime curre. Nonqͣm ali
quid tͥ mali feci: in fide tua me sus¬
cipe. Curbat᷑ mox maximꝰ affuit.
lugens ⁊ ꝑstrepens familia couie¬
uit. Eosaut̃ quos ille insitten¬
tes sibi grauit̾ tollerabat.
ipi malignos sp̃c uid̾e ñ pote¬
rant. s eoꝵ p̃sentiã. ĩ cõfiisi¬
sione. in pallore ac tremore illiꝰ qui
bat᷑ in lectulo. Iacebat in sinstro la¬
tere: aspectum eor ferre ñ poterat.
Iertebat᷑ ad parietem: ibi aderant. Cũq
constrictꝰ nimis relarari se iã posse def¬

Expanded text:
st, propinquo illius didici, corporis languore percussus est. Qui ad extremum veniens, eadem hora qua jam de corpore erat exiturus, apertis oculis vidit tetros et nigerrimos spiritus coram se assistere, et vehementer imminere, ut ad inferni claustra se raperent. Coepit tremere, pallescere, sudare, et magnis vocibus inducias petere, filiumque suum nomine Maximum, quem ipse jam monachus monachum vidi, nimiis et turbatis clamoribus vocare, dicens: Maxime curre, nunquam tibi aliquid mali feci, in fidem tuam me suscipe. Turbatus mox Maximus adfuit, lugens et perstrepens familia convenit. Eos autem quos ille insistentes sibi graviter tolerabat ipsi malignos spiritus videre non poterant, sed eorum praesentiam in confusione, in pallore ac tremore illius quibatur in lectulo, jacebat in sinistro latere, aspectum eorum ferre non poterat; vertebatur ad parietem, ibi aderant. Cumque constrictus nimis relaxari se jam posse des
Abbreviated transcription (Latin):
dormitare. ẽ: ante mottem a salu¬
te langnesce̾. Quia ꝑ pond̾ egͥtudĩs.
ꝑuenit᷑ ad sõmĩ mortis. Media aut̃ no¬
cte clamor factꝰ:: ecce sponsus uenit
erite obinamei. De aduentu sponsi.
clamor in mectia nocte fit: qͥa s diesui¬
dicii subripit. ut p̃inderi ñ ualcat
qͣndo uenit. Vnde scͥptũ ÷ Dies dñi

Expanded text:
dormitare est ante mortem a salute languescere, quia per pondus aegritudinis pervenitur ad somnum mortis. Media autem nocte clamor factus est: Ecce sponsus venit, exite obviam ei. 3. De adventu sponsi clamor in media nocte fit, quia sic dies judicii subrepit, ut praevideri non valeat quando venit. Unde scriptum e
Abbreviated transcription (Latin):
sexii fideliũ multitudo colligit᷑: sc̃a
eccła decem iinginnb simił denun-¬
tiat᷑. In qͣ quia mali c̃ bonis ⁊ reꝓbi
c̃ electis ad mixti sunt: recte sim
uirginib prudentib ⁊ fatuis esse
ꝑhibet᷑. Sunt nanq pleriq cou¬
tinentes: qui ab ext̾iori se appetitu
custodiunt: & spead int̾iora rapi¬
untur. Carnem macerant: & toto
desicłio ad suꝑnam patͥam anhe¬
lant. Et̾na p̃mia expetunt: ꝓ labo¬
rib suis reciꝑe laudes human̾as no¬
lunt. Hinimirũ głam suam ĩ ore
hoũini ñ ponunt: s intͣ conscientiã
continent. Et sunt pleriq qͥ corpꝰ ꝑ
abstuentiam assligunt: s de sua ab¬
stinentia hunauos fauores expetunt.
Uoctrine inseruiunt: indigentib młta
iarguintur. S fatue ꝓfecto sunt iuir¬
gies: qisolam laudis transitorie re¬
tributionem querunt. Unde& ap¬

Expanded text:
udo colligitur, sancta Ecclesia decem virginibus similis denuntiatur. In qua quia mali cum bonis, et reprobi cum electis admixti sunt, recte similis virginibus prudentibus et fatuis esse perhibetur. Sunt namque plerique continentes qui ab exteriori se appetitu custodiunt, et spe ad interiora rapiuntur; carnem macerant, et toto desiderio ad supernam patriam anhelant, aeterna praemia expetunt pro laboribus suis recipere, laudes humanas nolunt. Hi nimirum gloriam suam non in ore hominum ponunt, sed intra conscientiam contegunt. Et sunt plerique qui corpus per abstinentiam affligunt, sed de ipsa sua abstinentia humanos favores expetunt, doctrinae inserviunt, indigentibus multa largiuntur. Sed fatuae profecto sunt virgines, quia solam laudis transitoriae retributionem quaerunt. Unde et ap
Abbreviated transcription (Latin):
ne nobis in uaciũ temꝑa ꝑeant. Et
tẽ queramꝰ ad beneagendum iuuere.
ẽ ĩa compellimꝰ de corpore exire. Mem̃¬
tote qͥdueritas dicat. Orate: ne fiat fũ
strmgit. Ait gͦ. Orate: nefiat fuga urã
hyeme ia sarb̃o. Acsiaꝑte dicatꝰUi¬
dete ne tẽ queratis pecã ura fug̾e.
qͣndo ia non licet ambinare. Illud
bet quisq cogitare dũlicet.
Ina hora .ẽ. nr̃i exitꝰ semꝑ intuenda.
ista redemptoris nr̃i aminonitio an¬
te mentis ocłos semꝑ ponenda qͥait.
Uigcilate itaq: qͥa nescitis diẽ neq ho¬

Expanded text:
ne nobis in vacuum tempora pereant, et tunc quaeramus ad bene agendum vivere, cum jam compellimur de corpore exire. Mementote quid Veritas dicat: Orate ne fiat fuga stringit. Ait ergo, Orate ne fiat fuga vestra hieme vel sabbato. Ac si aperte dicat: Videte ne tunc quaeratIllud bet cogitari dum licet. Illa hora nostri exitus est semper intuenda, ista Redemptoris nostri admonitio ante mentis oculos semper ponenda, qua ait: Vigilate itaque, quia nescitis diem neque ho
Abbreviated transcription (Latin):
nt̃a defleam᷑. Et eas ẽ magno studii
desidio petimꝰ. qͥs acceptas mͦ ꝓ nichilo
ratõne illiꝰ uehement̾ instruit᷑. Edam
uir nobilis in ualeria ꝓuintia. nõie
crisoriꝰ fuit: quẽ lingua rustica popłł
criserium uocabat. Uir ualde diues:
tumidus: carnissue uoluptatib sub¬
ditꝰ. in ad quirendis reb auaricie facib
accenstis. S c̃ tot malis dñs finẽ pon̾e

Expanded text:
nostra defleamus, et eas cum magno aestu nostra defleamus, et eas cum magno aestu desiderii petimus, quas acceptas modo pro nihilo one illius vehementer instruetur. Quidam vir nobilis in Valeria provincia nomine Chrysaorius fuit, quem lingua rustica populus Chryserium vocabat: vir valde idoneus, tumidus, carnis suae voluptatibus subditus, in acquirendis rebus avaritiae facibus accensus. Sed cum tot malis Dominus fine
Abbreviated transcription (Latin):
uerit suꝑ uos tͥbłatio & angustia: tẽ
inuocabunt me. & ñ exaudiam. ma¬
ne consurgent. & ñ inuemient me.
Ecce aꝑire clamant. & repulsionis sue
dolore cõpulse appellatonẽ dominan
aꝑi nobis. Preces offunt s nesciunt᷑.
qͥa tẽ uelut incognitos deꝰ deserit:
qͦs mͦ suos ꝑ uite meritũ ñ cognosrit.
Ubi apte quoq gen̾alis ad discipulos
qͥsq de p̃senti scło qͦ tempore exiret.
aliud tempꝰ uoluptatib. atq alud
penitentie aptare potuiss. S qͥ pe¬
nitenti ueniam spopond̾e̾t: peccanti
diemcͣstinum ñ ꝓmisit. Semꝑ gͦ extͤ¬
mũ diem debemus inetuere: quẽ ñ qͣm
possumꝰ p̃uicłe. Ecce hunc ip̃m̃n diem
in qͦ loquim᷑: ad indutias conu̾sionis
accepimꝰ. & tñ mala q̃ fecimꝰ flere recu¬
samꝰ. Non solũ cõmissa ũ planginiꝰ:
s &̃ que defleant᷑ augemiꝰ. Ac sialiqua
nos egͥtudo corripiat. si signa egͥtudi
nis uicinã moxtẽ denuntient. in¬
dutias iutend i querimꝰ. ut peccata

Expanded text:
nerit super vos tribulatio, et angustia, tunc invocabunt me, et non exaudiam; mane consurgent, et non invenient me . Ecce aperiri clamant, et, repulsionis suae dolore compulsae, appellationem dominantne, aperi nobis. Preces offerunt, sed nesciuntur, quia tunc velut incognitos Dominus deserit, quos modo suos per vitae meritum non agnoscit. 6. Ubi apte quoque generalis ad discipulos quisque de praesenti saeculo quo tempore exiret, aliud tempus voluptatibus, atque aliud poenitentiae aptare potuisset. Sed qui poenitenti veniam spopondit, peccanti diem crastinum non promisit. Semper ergo extremum diem debemus metuere, quem nunquam possumus praevidere. Ecce hunc ipsum diem, in quo loquimur, ad inducias conversionis accepimus, et tamen mala quae fecimus flere recusamus. Non solum commissa non plangimus, sed etiam quae defleantur augemus. At si aliqua nos aegritudo conis vicinam mortem denuntient, inducias vivendi quaerimus, ut peccata
Abbreviated transcription (Latin):
nescio uos. Ibi iã a deo ñ potestaudiri
qd̾ petit: qͥ hic noluit audire qd̾ iussit.
Qui tempꝰ congrue penitentie ꝑdidit.
frustra ante regni iamiã c̃ p̃cib uenit.
cani &e reniustis. extendi inauũ meã

Expanded text:
erunt. Ibi jam a Domino non potest mereri quod petit, qui hic noluit audire quod jussit; qui tempus congruae poenitentiae perdidit, frustra ante regni januam cum precibus venit. cavi et renuistis; extendi manu
Abbreviated transcription (Latin):
accepta grã. uanis suis landib ni¬
torem głe offerunt: qͣsi oleũ uen¬
dunt. Le qͦ oleo ꝓfecto psalunsta
dicit. Oleũ autͤ peccõris: ñ aimpin¬
pitis: ea q̃ pͥncipat᷑ corporimens
uocat᷑. Impinguat ꝙͦ caput oleum
pecc̃otis: c̃ deniuloet mentẽ fauor
adulantis. S ẽ irentemere: ue¬
nit sponsus. Qa c̃ uite sue cestinto¬
nium a ꝓrimis quert̃. uidex uenit. qui
ꝑate erant: intͣuerunt c̃ eo ad nupti¬
as. Et clausar̃. ianua. Osi saꝑe in cordis
palato possit. qͥd admirat̾onis ht̃ qd̾
ille qui aduentu suo elementa concu¬
tit. in cuiꝰ conspectu celum ⁊ t̾ra contre¬

Expanded text:
et gratia vanis suis laudibus nitorem gloriae offerunt, quasi oleum vendunt, de quo profecto oleo Psalmista dicit: Oleum peccatoris non impinpitis ea quae principatur corpori mens vocatur. Impinguat ergo caput oleum peccatoris, cum demulcet mentem favor adulantis. Sed dum irent emere, venit sponsus, quia cum vitae suae testimonium a proximis quaerunt, judex venit, qui paratae erant, intraverunt cum eo ad nuptias, et clausa est janua. 4. O si sapere in cordis palato possit quid admirationis habet quille qui adventu suo elementa concutit, in cujus conspectu coelum et terra contre
Abbreviated transcription (Latin):
p̾dentib oleum petunt. nͥ qd̾ in aduẽ¬
tu iudicis. c̃ se intͦ uacuas inuen̾nt.
testimonium forisq̃rt̃ : Ae si a sua fidu¬
cia decepte ꝓxiiis dicant. Ca uosqͣsi
sñ oꝑe repelli conspicitis: dicite de mĩs
or ib qd iuditis. S pͥdentes uirgines
respondent dicentes. Ne forte ñ suf¬
ficiat nobis ⁊ uob̾. In illo enĩ die qd̾
tñ de qͥbiudam in pacẽ eccłe qͥescentib
loquor sibimet ipĩ testimoniũ uinꝰ¬
cinͦq uir sufficit. Quantominiꝰ & sibi
subdunt. Ite potiꝰ aduendentes &

Expanded text:
prudentibus oleum petunt nisi quod in adventu judicis, cum se intus vacuas invenerint, testimonium foris quaerunt. Ac si a sua fiducia deceptae, proximis dicant, quia nos quasi sine opere repelli conspicitis, dicite de nosribus quid vidistis. Sed prudentes virgines respondent, dicentes: Ne forte non sufficiat nobis et vobis. In illo enim die quod tamen de quibusdam in pace Ecclesiae quiescentibus loquor sibimetipsi testimonium uniuscujusque vix sufficit; quanto minus et sibi s
Abbreviated transcription (Latin):
te ꝓpħa uidit amarese̾e. quẽ tot appella¬
tionib ñ ualoc explere. Quanta u tẽ
eritelector leticia: qui de etꝰmerẽ¬
tur uisione gaudere. De cuiꝰ cõspe¬
ctu uident ielementa contremis¬
ce̾. Cunmeo simul ad nuptias intͣre.
Qui & in sponsi iuptiis gaudent. &
tñ ip̃i sunt sponsa: quia i illo et̾ni
regnichalamo uisioni nr̃e deꝰ coniun¬
git᷑. Qne scilicet uisio: ñqͣm iã in ꝑpe¬
tuum ab amoris sui amplexib euella¬
t᷑. Tunc regni ianua lugentib clau¬
dit᷑. que mͦ cotidie penitentib aꝑit᷑.
Erit nanq & tẽ penitentia: s fructu¬
osaiã ñ erit. qͥa ne qͣqͣm tc̃ ueniã in¬
uenit: qͥmͦ aptuni uenie tempꝰ ꝑdit.
Hinc & eñ pauluis dicit. Ecce nẽ tempꝰ¬

Expanded text:
ot appellationibus non valet explicare. Quanta vero tunc erit electorum laetitia, qui de ejus merentur visione gaudere, de cujus conspectu vident et elementa omnia contremiscere, cum eo simul ad nuptias intrare! Qui et in sponsi nuptiis gaudent, et tamen ipsi sunt sponsa, quia in illo aeterni regni thalamo visioni nostrae deus coniungitur. Quae scilicet visio numquam iam in perpetuum ab amoris sui amplexibus evellatur. Tunc regni ianua lugentibus / clauditur, quae modo cotidie pęnitentibus aperitur. Erit namque tunc paenitentia, sed fructuosa iam non erit, quia nequaquam tunc veniam invenit, qui modo aptum venię tempus perdit. Hinc etenim Paulus dic
Abbreviated transcription (Latin):
tanti uidicis. quis in illo die t̾ror erit.
qͣndo iã in pena remedium ũerit. Qͤ
illa confusio. eui reatu suo exigente con¬
tinget. inconuentu õĩum hõium au¬
gelorq erubesc̾e. Qui pauor: eũ quẽ
& cͣnquillum mens humana caꝑe ñ
ualet. etiam iratum uid̾e. Quẽ. diẽ
bene ꝓphaintuens ait. Diesire dies
uia: dies tͥbulatonis & angiistie. dies
calamitatis &̾ miserie. dies tenebraꝵ
&e cal igiuis. dies nebule ⁊ turbinis.

Expanded text:
tanti judicis, quis in illo die terror erit, quando jam poenae remedium non erit; quae illa confusio, cui reatu suo exigente contingit in conventu omnium hominum angelorumque erubescere; qui pavor eum, quem tranquillum mens humana capere non valet, et iratum videre! Quem diem propheta intuens, ait: « Dies irae, dies illa, dies tribulationis et angustiae, dies calamitatis et miseriae, dies tenebrarum et caligini
Abbreviated transcription (Latin):
eloqͥo regñ celoꝵ p̃sentis temporis ec¬
cłã dr̃. De quo alio in loco dñs dicit.
Mittet filius hoĩs angłos suos. &
colligent de regno euis oĩa scanda¬
la. Neq enĩ in illo regno beatitudi¬
nis. in quo pax sumima ÷. inueniri
scandala potert que colligant᷑. Unde

Expanded text:
eloquio regnum coelorum praesentis temporis Ecclesia dicitur. De quo alio in loco Dominus dicit: Mittet Filius hominis angelos suos, et colligent de regno ejus omnia scandala . Neque enim in illo regno beatitudinis, in quo pax summa est, inveniri scandala poterunt quae colligantur. Et unde
Abbreviated transcription (Latin):
tut: Anus quedam redempea noĩe. in
sc̃imoniali habitu constituta. in urbe
hac iurta beate marie semꝑ uiginis
eccłam manebat. Hec illius hirundi¬
nis discipula fuerat: que magnis init¬
tittib pollene. suꝑ prencitinos montes
uitam heremiticam durisse ferebatur.
Huic due in eodem habitu discipule
noĩe nescio. Cres itaq he uͣno habita¬
culo cõmanentesmoꝵ qͥdẽ diuiciis ple¬
nani. s tamen reb pauꝑem uttam
ducebant. Hec aut̃ quan prefatus
sum romula: aliam quam predixi
condiscipulam suam magnis utte
ineritis aute ibat. Erat quiipe mi¬
re patientie. sumine obedientie. cu¬
stos oris sui ad silentium: studiosa
ualde ad continue orationis usum.
S quia plerumq hi qͦs ĩa ꝑfectos
hoĩes estimant. ad huc in oculis sum¬
ini opificis aliqͥd imꝑfectionis ha-¬
bent᷑ sicut sere imperiti hoiẽs nͦdũ

Expanded text:
tii, anus quaedam, Redempta nomine, in tii, anus quaedam, Redempta nomine, in sanctimoniali habitu constituta, in urbe hac juxta beatae Mariae semper virginis ecclesiam manebat . Haec illius Herundinis discipula fuerat, quae, magnis virtutibus pollens, super Praenestinos montes vitam eremiticam duxisse ferebatur. Huic duae in eodem habitu discipulae nomine nescio. Tres itaque hae in uno habitaculo commanentes morum quidem divitiis pleam, sed tamen rebus pauperem vitam ducebant. Haec autem, quam praefatus sum, Romula aliam quam praedixi condiscipulam suam magnis vitae meritis anteibat. 1660 Erat quippe mirae patientiae, summae obedientiae, custos oris sui ad silentium, studiosa valde ad continuae orationis usum. Sed quia plerumque hi quos jam perfectos homines aestimant adhuc in oculis summi opificis aliquid imperfectionis habent, sicut saepe imperiti homines necdu
Abbreviated transcription (Latin):
te accepta remedia dissimulare. Ante
quoslibet in hoc mundo abiectos aspi-¬
citis. etiã si qua reprehensibilia eoꝵ. ẽẽ.
uideant᷑. nolite despic̾e. qr fottasse qͦs
mox infirmitas iuilnerat. medicina
pauꝑtatis curat. Quox si qua sunt ta¬
lia que debeant iure reprehendi. hec
siiuiltis ad usum uĩe meroedis inflecti¬
tis: ut ex ip̃is eoꝵ uiciis cumulentur.
uobis incrementa pietatis: quatimis
panem parit̾ detis ⁊ u̾bum. Panem
refectionis: c̃ u̾bo toereptionis. Et duo
a uobis alimenta ꝑcipiat: qui unum
querebat: duni ⁊ exteriꝰ cibo. ⁊ intenꝰ
satiat᷑ eloquio. Panꝑ gͦ c̃ reprehensibił
cernit᷑: moneri debet ⁊ despici ñ debet.
Si si reprehensionis nil habet: uenerari
summoꝑe sicut intercessor debet. S ecce
multos ceruinius: quil euius menti
sit nescimus. Om̃s gͦ uenerandi suut.
Tanto q necẽe.ẽ. ut om̃ib te humiliare
.ẽ fr̾ ⁊ compresbit̾ m̃s spetiosus nouit.
Eodem tempore quo monaffiu m pe¬

Expanded text:
te accepta remedia dissimulare, ante quoslibet in hoc mundo abjectos aspicitis, etiam si qua reprehensibilia eorum esse videantur, nolite despicere, quia fortasse quos morum infirmitas vulnerat, medicina paupertatis curat; quorum si qua sunt talia quae jure debeant reprehendi, haec si vultis ad usum vestrae mercedis inflectite, ut ex ipsis eorum vitiis cumulentur vobis incrementa pietatis, quatenus pariter panem detis et verbum, panem refectionis cum verbo correptionis, et duo a vobis alimenta percipiat qui unum quaerebant, dum et exterius cibo, et interius satiantur eloquio. Pauper ergo cum reprehensibilis cernitur, moneri debet, despici non debet. Si vero reprehensionis nihil habet, venerari summopere sicut intercessor debet. Sed ecce multos cernimus, quis cujus sit meriti nescimus. Omnes ergo venerandi sunt, tantoque necesse est ut omnibus te humiliare est frater et compresbyter meus Speciosus novit. Eodem tempore quo monasterium pe
Abbreviated transcription (Latin):
rat: qr in effabili mised̾ie sue poten¬
tia. sic inalicie antiqͥ hostis obuiat.
ut aliqͣndo eosetiã qͦs ĩa cepit amit¬
tat. Et qͣsi ab ore illiꝰ cadunt q post
ꝑpetͣtas culpas ad innocentiã rede
ẽẽt:. An non in ore petrũ tenuit cũ
negauit Annon in oredd. tenuit: c̃
in tantã se lururie uoraginẽ mersit.
s dũ ad uitã it̾q ꝑ penicentiã re¬
diit: leuiathan iste eo saliqͦmͦ qͣsi ꝑ
maxille sue foramen agisit. ꝑ fora¬
men gͦ marille ab eiꝰ ore subtracti
sunt: qͥ pꝰ ppetͣtionẽ tante ueqͥtie
penitendo redierunt. Qs aut̃ hõiũ
leuiathan ittiꝰ os euadat. ut illicita
nulla cõmittat:. S hinc cognoscimꝰ
qͣntũ redemptori huinaui gñis debi¬
tores sumꝰ: q ñ solũ nos in os leuiathã
ire ꝓhibuit. s ab ore etiã redire conces

Expanded text:
rat, quia ineffabili misericordiae suae potentia sic malitiae antiqui hostis obviat, ut aliquando eos etiam quos jam cepit amittat; et quasi ab ore illius cadunt, qui post perpetratas culpas ad innocentiam redeuta non esset? An non in ore Petrum tenuit, cum negavit ? An non in ore David tenuit, cum in tantam se luxuriae voraginem mersit ? Sed cum ad vitam uterque per poenitentiam rediit, amen amisit. Per foramen ergo maxillae ab ejus ore subtracti sunt, qui post perpetrationem tantae nequitiae poenitendo redierunt. Quis autem hominum Leviathan istius os evadat, ut illicita nulla committat? Sed hinc cognoscimus, quantum Redemptori humani generis debitores sumus, qui non solum nos in ore Leviathan ire prohibuit, sed ab ore etiam ejus redire con
Abbreviated transcription (Latin):
excoxit. Eoce omp̃e deͦ ubiq ocłis
nr̃is qͦs imitari debeamꝰ obicit. ubiͥq
exempla sue miscd̾ie obponit. ¶lila
gͦ ĩa displiceant. uł exꝑta. Libent̾
obliuiscit᷑ omp̃e deꝰ qd̾ nocentes fui¬
mꝰ. Paratus : penitentiã nram nob̾
ad inuocentiã deputare. Inquinati
pꝰ aqͣs salutis: renascam᷑ ex lacͥmis.
Itaq uirea pmni pastoris uooẽ. sicut
i̾geniti infantes lac concupiscite.
Redite paruili filii ad sinũ matͥs ur̃e
et̾ne sapientie: Sugite larga ubera
piecatis dei. Transacta plangite: im¬
minentia uitate. Redemptor nr̃
momentaneos fletꝰ ur̃oset̾no con¬
se labit᷑ ⁊ audio. q uinit &e regnat

Expanded text:
excoxit. Ecce omnipotens deus ubique oculis excoxit. Ecce omnipotens deus ubique oculis nostris, quos imitari debeamus, obicit, ubique exempla suae misericordiae opponit. Mala ergo iam displiceant vel experta; libenter obliviscitur omnipotemus, paratus est poenitentiam nostram nobis ad innocentiam deputare. Inquinati post aquas salutis, renascamur ex lacrymis. 1553 Itaque juxta primi Pastoris vocem, sicut modo geniti infantes lac concupiscite . Redite, parvuli filii, ad sinum matris vestrae aeternae sapientiae; sugite larga ubera pietatis Dei; transacta plangite, imminentia vitate. Redemptor noster momentaneos fletus nostros aeterno consolabitur gaudio, qui vivit et regnat
Abbreviated transcription (Latin):
tũ q aput eũ locũ gre muenit: ut
hunc ip̃is quoq apłis. eiꝰ uidelieet
nuntiis. ip̃a nuntiaret. Ed itaq
fres qd in hac re debelinꝰ aspi-¬
c̾e̾. nͥ immensam miscdiam con¬
ditoris nr̃i. qͥ nobis uelut insigno
ad exemplum penitentie posuit
u̾e̾ fecit. Ppendo & enĩ petrum.
consid̾o latronẽ. aspiciotacheum.
intuor mariam: & nicħ in his aliud
udeo. nͥ ante nrõs ocłos posita spei
& penttentie exempla. fõitasseq.
in fide lapsus: aliqͥs.: aspitiat petrũ qui
amare flenit. qd̾ timide negaui̾tit.
Asiꝰ contͣ ꝑximũ suũ in maliciam erude¬
litatis exarsit: aspitiat latͦnem. qͥ & in
ip̃o mortis articło ad uite p̃mia peni¬
tendo ꝑuenit. Nliꝰ auaricie estib anhe¬
lans aliena diripuit: aspitiat ⁊acheũ
qͥsi qͥd alicui abitulit. qͣd ruplũ reddidit.
Aliꝰ libidinis igne succensus. carnĩ mũ-¬
ditiam ꝑdidit: aspitiat oxriã qͦ in se
amorẽ carnis. igne diuini amoris

Expanded text:
tumque apud eum locum gratiae invenit, ut tumque apud eum locum gratiae invenit, ut hunc ipsis quoque apostolis, ejus videlicet nuntiis, ipsa nuntiaret. Quid itaque, fratres, quid in hac re debemus aspicere, nisi immensam misericordiam conditoris nostri, qui nobis velut in signo ad exemplum poenitentiae posuit psum fecit? Perpendo enim Petrum, considero latronem, aspicio Zacchaeum, intueor Mariam et nihil in his aliud video, nisi ante oculos nostros posita spei et poenitentiae exempla. Fortasse enim in fide lapsus est aliquis; aspiciat Petrum, qui amare flevit, quod timide negaverat . Alius contra proximum suum in malitia crudelitatis exarsit; aspiciat latronem, qui et in ipso mortis articulo ad vitae praemia paenitendo pervenit. Alius avaritiae aestibus anhelans aliena diripuit: Aspiciat Zacheum, qui, si quid alicui abstulit, quadruplum reddidit. Alius libidinis igne succensus carnis munditiam perdidit: Aspiciat Mariam, quae in se amorem carnis igne divini amoris
Abbreviated transcription (Latin):
qr marillam eiꝰ. ut euadendi mã tribri¬
erec̃ ꝑforauit. ut saltẽ pꝰ morsũ fugi¬
at. qͥ incantus priꝰ cauere noluit ne
mord̾et᷑. Ubiq gͦ nobis occurrit
ta ne peccet. & tamen peccanti dedit
remedia ne desꝑet. Unde cauendiun
suimmoꝑe. ẽ: ne quiĩ delectatione
pecc̃i. leuiathau istiꝰ ore rapiat᷑. Et
tam̃ si raptꝰ fuerit ñ desꝑet: qr si pec¬
catum ꝑfecte lugeat. ad huc foramen
in maxilla eiꝰ inuenit ꝑ qd̾ euadat.
Adest testis diuine miscłie. hec ip̃a
de qua loquimͦ marias de qua phari¬
seus dũ pietatis fontem uellec ob¬
struere. dicebat. Hic si ẽẽt ꝓphã
sciree utiq que & qͣlis ÷ mulier qͥ
tangit eũ qr peccatrir:. S lauit
lacͥiis macłas cordis & corꝑis : et
red emptoris sui uestigia detigit. que
sua itinera praua dereli quit. Se¬
debat ad pedes iħii: u̾bum q de ore
eiꝰ audiebat. Uuienti adheserat: mor¬
tuum querebat. Niuentem reꝑ-¬
perit quẽ mortuũ quesiuit. Can¬

Expanded text:
llam ejus, ut evadendi viam tribueret, perforavit, ut saltem post morsum fugiat, qui incautus prius cavere noluit ne morderetur. Ubique ergo nobis occurrit ta, ne peccet, et tamen peccanti dedit remedia, ne desperet. Unde cavendum summopere est ne quis delectatione peccati Leviathan istius ore rapiatur; et tamen si raptus fuerit, non desperet, quia si peccatum perfecte lugeat, adhuc foramen in maxilla ejus invenit, per quod evadat. 10. Adest testis divinae misericordiae, haec ipsa de qua loquimur Maria, de qua Pharisaeus dum pietatis fontem vellet obstruere, dicebat: Hic si esset propheta, sciret utique quae et qualis est mulier quae tangit eum, quia peccatrix est . Sed lavit lacrymis maculas cordis et corporis, et Redemptoris sui vestigia tetigit, quae sua itinera prava dereliquit. Sedebat ad pedes Jesu, verbumque de ore illius audiebat. Viventi adhaeserat, mortuum quaerebat. Viventem reperit, quem mortuum quaesivit. Tan
Abbreviated transcription (Latin):
nis. Seqrͣ. Uidit duos angłos in albis
sedentes unũ ad caput & unũ ad pedes:
ubi positum fuerat corpus ihũ. Qd ÷
qd̾ in loco dñici corporis duo angłi
uident᷑. unꝰ ad capit. atq alius ad pe-¬

Expanded text:
s sedentes, unum ad caput et unum ad pedes, ubi positum fuerat corpus Jesu. Quid est quod in loco Dominici corporis duo angeli videntur: unus ad caput atque alius ad pe
Abbreviated transcription (Latin):
pat̾ unũ sumꝰ. S rursũ ait. Pat̾ ma¬
ior me ÷. De qͦ etiã scͥptũ ÷ qͥa subditus
erat parentib suis. Qd gͦ mirũ si ex
humanitate sua minorẽ se patͥ asse¬
rit in celo. ex qua subiectꝰ erat etiam

Expanded text:
 rursum ait: Pater major me est . De quo etiam scriptum est: Quia subditus erat parentibus suis . Non ergo mirum si ex humanitate sua minorem se Patre asserit in coelo, ex qua subjectus erat etiam
Abbreviated transcription (Latin):
tis uite aliqͣntula reqͥe redemptoris
nr̃i desid̾io suspiramꝰ. ꝑnoctemqueri¬
mͦ: qͥa & si ĩa in illo mens uigilat. tam̃
adhuc oculus caligat. S qͥ dilectũsuũ¬
ñ inuenit restat ut surgat. ciuitatem
plateasquetͥat: id÷ ꝑ angusta & lata
gradientes aspiciat. ut si qua in eis in
uenire ualeat eius uestigia exqͥrat.
¶qͥa sunt ñ nulli etiã uite scłaris qͥ imi¬
tandum aliqd habeant de act̾one uir¬
tutis. Querentes aut̃ nos uigiles in¬
ueniunt. qͥ custodunt ciuitatẽ: qͥa
sc̃i patres qui eccłe statum custodi¬
unt bonis nr̃is studiis occurrunt.
ut suo uł u̾bo uel scͥpto nos doceant.
Quos paululum ẽ ꝑtͣnsimꝰ. inueni¬
mꝰ quem diligimꝰ: qr redemptor nrͣ. &
si humanitate hõ int̾ hoĩes. diuinita¬

Expanded text:
requie, Redemptoris nostri desiderio suspiramus. Per noctem quaerimus, quia etsi jam in illo mens vigilat, tamen adhuc oculus caligat. Sed qui dilectum non invenit, restat ut surgat, civitatem plateis quaerat, id est per angusta et lata gradientes aspiciat, ut si qua invenire in eis valeat, ejus vestigia exquirat, quia sunt nonnulli etiam vitae saecularis qui imitandum aliquid habeant de actione virtutis. Quaerentes autem nos vigiles inveniunt, qui custodiunt civitatem, quia sancti Patres, qui Ecclesiae statum custodiunt, bonis nostris studiis occurrunt, ut suo vel verbo, vel scripto nos doceant. Quos cum paululum pertransimus, invenimus quem diligimus, quia Redemptor noster, etsi humilitate homo int
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ maria amplecti uoluit eiꝰ uestigia
quẽ recognouit ss ei magit̃ dicit. llo¬
li me tang̾e. Non qr pꝰ᷑ resurrectonẽ
dñs tactum renuit feminaꝵ: c̾ de
duab ad sepulchr̃ eiꝰ scͥptum sit. ac¬
cessert̃ & denuerunt pedes eiꝰ. S eur
tangiñ debeat: ratio qͦq addit̾ c̃ sub¬
infert᷑. ñdum enĩ ascendi ad patrem
dit ad patrẽ: c̃ eqͣlis credit᷑ patͥ. Nã
quisqͥs eũ eqͣlem patͥ ñ credit: ad huc
in eiꝰ pectore ad prẽm dñs ñ ascendit
Ille gͦ ihm̃ ueracit̾ taugit: qͥ patri
filium coet̾num credit. In corde & eñ
pauli iã ad pren̾i ihe ascend̾at: c̃ ĩdem
pauliis dicebat. Qui c̃ informa di̾. ẽẽt.

Expanded text:
uit ejus vestigia, uit ejus vestigia, quem recognovit, sed ei magister dicit: Noli me tangere. Non quia post resurrectionem Dominus tactum renuit feminarum, cum de duabus ad sepulcrum ejus scriptum sit: Accesserunt et tenuerunt pedes ejus. Sed cur tangi non debeat, ratio quoque additur cum subinfertur: Nondum enim ascendi ad Patrem dit, cum aequalis creditur Patri. Nam quisquis eum aequalem Patri non credit, adhuc in ejus pectore ad Patrem Dominus non ascendit. Ille ergo Jesum veraciter tangit, qui Patri Filium coaeternum credit. In corde etenim Pauli jam ad Patrem Jesus ascenderat, cum idem Paulus dicebat: Qui cum in forma Dei esset,
Abbreviated transcription (Latin):
ut quẽ ip̃e semꝑ cogitat nullũ aliuui¬
credat ignorare. Recte & hec mulier
quẽ querit ñ dicit. & tñ dicit situ su¬
stultsti eum: qr alt̾i ñ putat incogni¬
tũ quẽ sic ip̃a continuo plangit desid̾io.
.ẽ. nocat ex noĩe. Ac siaͤꝑte dicat. Recog¬
noscoe eum: a quo recognosc̃is. Pfec¬
to qͦq uiro di Noui te ex noĩe. Quia¬
hõ cõimune õuim nrm uocabulirin ẽ.
moyses uͦ ppͥum cui recte dt̾. qr ex uoĩe
scit᷑. Ac si aꝑte dñs dicat. Non te ge¬
neralit̾ ut cet̾os: s spetialit̾ scio. Ma¬
ria gͦ qr uocat᷑ ex noĩe. recognoscit
actorem. atq eum ꝓtiꝰ rabboui
id.ẽ. magistrum uocat: qr ip̃ẽ erat
qͥ querebat᷑ exteriꝰ. & ip̃e qͥ eamin¬
teriꝰ ut quer̾et docebat. Iani uͦ ab e¬
uangłista ñ subdit᷑ qͥd mulier fecit:
s ex eo innuit᷑. qd audiuit eui dr.
Noli me tang̾e. Nont̾ eñ ascendi ad
prẽm meũ. In his nãq u̾bis ostendr᷑.¬

Expanded text:
ut quem ipse semper cogitat, nullum aliuut quem ipse semper cogitat, nullum aliucredat ignorare. Recte et haec mulier, quem quaerit non dicit, et tamen dicit, si tu sustulisti eum, quia alteri non putat incognitum, quem sic ipsa continuo plangit desiderio.est, vocat ex nomine. Ac si aperte ei dicat: Recognosce eum a quo recognosceris. Perfecto quoque viro dicitur: Novi te ex nomine homo commune omnium nostrum vocabulum est; Moyses vero proprium, cui recte dicitur, quia ex nomine scitur. Ac si aperte Dominus dicat: Non te generaliter ut caeteros, sed specialiter scio. Maria ergo quia vocatur ex nomine cognoscit auctorem atque eum id est magistrum vocat, quia et ipse erat qui quaerebatur exterius, et ipse eam interius ut quaereret, docebat. Jam vero ab evangelista non subditur quid mulier fecerit, sed ex eo innuitur quod audivit, cui dicitur: Noli me tangere, nondum enim ascendi ad Patrem meum. In his namque verbis ostend
Abbreviated transcription (Latin):
ihm̃: qr uidelieet ꝑ eandẽ dubitat̾o¬
nẽ suam qͣsi teroũ u duũi faciẽ mise¬
rat. quẽ resurrexisse minime cre¬
debati S qr auiabat & dubit̾abat i¬
debat & non agnoscebat: eumq il¬
li & amor ostenderat & dubietas
abscondebat. Cuiꝰ ad huc ienorantia
exþiit᷑: cũ infert᷑. Et nesciebat qr¬
ras: quẽ queris. Int̾rogat᷑ doloris
cansa ut angeatur desideriũ: qͣtmꝰ
c̃ nominaret quẽ quer̾et. in amore eiꝰ
ardentiꝰ estuaret. Illa existimans quia
hortolanꝰ ẽẽt. dicit ei. Dñe si tu sustu¬
litti eun dicito mͥ uͥ posiustieũ: & ego
eũ tollam. forsitan nͨ erraido hec mu¬
lier errauit: qͦ ihm̃ hortolañ credidit.
An non ei sp̃italtt̾ hortolauus erat. qͥ ĩ
eiꝰ pectore ꝑ amoris sui semina uirtu¬
tum uirentia plantabat: S qͥd÷ qd̾
tu sustulisti eũ: qͣsi enĩ iã dixiss ex ciuꝰ
desid̾io plang̾et eum dicit quẽ ñ du̾at.
S uis amoris hoc agere solet ui anmo:

Expanded text:
ia videlicet per eamdem dubitationem suam, quasi terga in Domini faciem miserat, quem resurrexisse minime credebat. Sed quia amabat et dubitabat, videbat et non cognoscebat eum, quem illi amor ostenderat. Dubietas abscondebat, cujus adhuc ignorantia exprimitur, cum infertur: Et nesciebat quras? Quem quaeris? Interrogatur doloris causa ut augeatur desiderium, quatenus cum nominaret quem quaereret, in amore ejus ardentius aestuaret. Illa existimans quia hortulanus esset, dicit ei: Domine, si tu sustulisti eum, dicito mihi ubi posuisti eum, et ego eum tollam. Forsitan nec errando haec mulier erravit, quae Jesum hortulanum credidit. An non ei spiritaliter hortulanus erat, qui in ejus pectore per amoris sui semina virtutum virentia plantabat? 5. Sed quid tu sustulisti eum? Quasi enim jam dixisset ex cujus desiderio plangeret, eum dicit quem non dixerat. Sed vis amoris hoc agere solet in animo,
Abbreviated transcription (Latin):
ticis canticordicit. Uulnerate carita¬
te ego sum. Iustum qͥppe ut exui¬
sione medi ci ꝑtingat ad salutem.
que ꝑ estum ei defid̾ii uulnꝰ amorã
portat in pectore. Hinc rursus ait.
Nĩa mea liquefata÷ ut locutus:.¬
Mens nãq homuus conditoris sui speci¬
em ñ querentis male dura ÷: qr in semet-¬
ip̃a remanet frigida. At si ardere iã exde¬
sid̾io ceꝑit: ad sequendun qͣm diligit
liquefacta ꝑ ignem amoris currit.
fĩt de sidio anxia : uilescunt in scło cũ¬
cta que placebant. nicb ÷ qd̾ exrtͣ con¬
ditoreni libeat. Et que prius de lec¬
tabant aĩim̃. fuint postinodũ ue¬
hement̾ ouerosa. Nicħ eius mesticiã
consolat: quousq adhuc qui deside¬
rat᷑ ñ aspicit᷑. meret mens. lur ip̃a
fastidio . ẽ: taliq igne in mente dequo¬
quit᷑ rubigo culpe. Et succensis ani¬
mꝰ qͣsi auri more qͥaꝑ usum spetiẽ ꝑdi-¬
dit. ꝑ incendium clarescit. Ista itaq q̃¬

Expanded text:
ticis canticorum dicit: Vulnerata charitate ego sum . Justum quippe est ut ex visione medici pertingat ad salutem, quae per aestum ejus desiderii vulnus amoris portat in pectore. Hinc rursus ait: Anima mea liquefacta est, utMens hominis, Conditoris sui speciem non quaerentis male dura est, quia in semetipsa manet frigida. At si ardere jam ex desiderio coeperit ad sequendum quem diligit, liquefacta per ignem amoris currit. Fit desiderio anxia, cta quae placebant, nihil est extra Conditorem quod libeat; et quae prius delectabant animum, fiunt postmodum vehementer onerosa. Nihil ejus moestitiam consolatur, quousque adhuc qui desideratur, non aspicitur. Moeret mens, lux ipsa fastidio est, talique igne in mente decoquitur rubigo culpae, et succensus animus quasi auri more, quia per usum speciem perdidit, per incendium clarescit. VERS. 7.-- Q
Abbreviated transcription (Latin):
hunc ñ deserat. c̃ quo currebat. Et sic
huic aduitorium ferat: ut ab illo nul¬
latenus torpeat. ad quẽ festinabat
Sciendum qͦq᷑ qd̾ ip̃a dilectio piexumi
sapiens dicit. Om̃e qd̾ tͥ odis fierr: uide
ne ip̃e alt̾i facias. Et ꝑ semet ipãn ue¬
ritas p̃dicat dicens. Que uultis ut
faciant uobis hoĩes: & uoscadẽ faci¬
de illis. Sienĩ & qd̾ impendi nobis
tamꝰ. caritatis uira allesa seruabimꝰ.
S neme cum quempiam diligit.
hr̃e se ꝓtinuis caritatẽ putet: nͥ pͥus
ipãm um sue dilectionis examinet.
Namsi quis quemlibet amat. s ꝓpc̃
dm̃ ĩi amat: caritatẽ ñ habet. s hr̃e
se putat. Caritas aut̃ uera. ẽ: c̃ce in
micus. Ille enĩ ꝓpt̾ dm̃ dilieit eoi
qͦs diligit: qͥ iã ce eo dilig̾e̾ a qͥbus ñ
diligr scit. ꝓbari enĩ caritas.: ꝑ solam

Expanded text:
hunc non deserat cum quo currebat; et sic hunc non deserat cum quo currebat; et sic huic adjutorium ferat, ut ab illo nullatenus torpeat ad quem festinabat. 11. Sciendum quoque est quod ipsa dilectio proximi saias . Et per semetipsam Veritas praedicat, dicens: Quae vultis ut faciant vobis homines, et vos eadem facite illis . Si enim et quod impendi nobis tamus, charitatis jura illaesa servamus. Sed nemo, cum quempiam diligit, habere se protinus charitatem putet, nisi prius ipsam vim suae dilectionis examinet. Nam si quis quemlibet amat, sed propter Deum non amat, charitatem non habet, sed habere se putat. Charitas autem vera est cum et in micus. Ille enim propter Deum diligit eos quos diligit, qui jam et eos diligere a quibus non diligitur scit. Probari enim char