comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ h̃t. in alia qd babet᷑. Illa t̾ra ẽ. hic homo ẽ. aut in hoc de qͦ agrͣ.
Ciusdẽ nature st̃ utraq. & qͥ ht̃ sapĩam & ipsa. Pret̾ea illuc aliud
ñ discedit a dño. Non ẽ itaq qd̃ compares int̾ dissimilia. Ceꝑam
dit̾ẽ posse ista duo ẽẽ. & tñ utiaq bona. Et tanꝙ sapientia & sapi¬
eus duo st̃. & utrũq bonũ eẽ. concedis. Quomͦ nicħ obstat qͦ miiꝰ
&e sapĩa bonũ sit. ⁊ hr̃e sapĩam. sic uicħ obstat quo minꝰ e sapĩa
bonũ & br̃e sap̃iam. idẽ. saꝑe. Ego uolo in hoc sapiens eẽ. ut sapiam.¬
Quidgͦ: Non ẽ. id bonũ. sine qͦ nec illud bonũ ñ ẽ ᷑ uoscerte dici¬
tis sapĩam. si sine usu det᷑. accipiendã ñ eẽ. Quis ẽ usus sapĩe ÷ Sa
ꝑe. Hoc in illa p̾ciosissimũ qͦ detracto: suꝑuacua sit. Si torm̃ta
mala st̃: torqueri malũ ẽ. Ad eo qͥdem ut illa ñ sint mala. si qd̾

Expanded text:
qui habet, in alia quod habetur. Illa terra est, hic homo est. At in hoc, de quo agitur, qui habet, in alia quod habetur. Illa terra est, hic homo est. At in hoc, de quo agitur, eiusdem nanon discedit a domino. Non est itaque quod compares inter se dissimilia. Coeperam dicere posse ista duo esse et tamen utraque bona, tamquam sapientia et sapiens duo sunt et utrumque bonum esse concedis. Quomodo nihil obstat, quominus et sapientia bonum sit et habens sapientiam, sic nihil obstat, quominus et sapientia bonuQuid ergo ? Non est id bonum, sine quo nec illud bonum est ? Vos certe dicitis sapientiam, si sine usu detur, accipiendam non esse. Quid est usus sapientiaest in illa pretiosissimum, quo detracto supervacua fit. Si tormenta mala sunt, torqueri malum est, adeo quidem, ut illa non sint mala, si quod
Abbreviated transcription (Latin):
nͨ possũ dic̃e mentẽ ꝑfectam. s id qd̾ contigit ꝑfectã mentẽ ha¬
benti. ita alt̾m ẽ. mens bona. alt̾m qͣsi hr̃e nientẽ bonã. Sunt
inquit nat᷑e corꝑũ. tanq hic homo ẽ. hic equus. Has deiñ sequint᷑
motꝰ aĩoꝵ. Enuntiaui corꝑum. hic hñt ꝓpͥum qͥddam & acorpibi
ductũ. tanꝗ uideo catonẽ ambulantẽ. Hoc sensus ostendit. animus
credidit. Corpus ẽ. qd̵ uideo cui ⁊ ocłos intendi. ⁊ aramũ dedi. corde¬
qͥddam de corꝑe. qd̃ alii effectũ. alii enuntiatũ. alii edictũ. dic eũ
dicis sapĩam. corꝑale qͥddam intelligimꝰ. Cũ dicimꝰ sapit: de corpe
loquim᷑. Plurimũ autẽ int̾ ẽ. utrũ illã dicas. an de illo. Putemꝰ
inp̃sentia ista duo eẽ. Nondũ enĩ qͥd mͥ uideat᷑ ꝓnuntio. Qud
ꝓhibet qͦ minꝰ aliud qͥd eẽ. s nichilominꝰ bonũ: Dicebas paulo
ante aliud eẽ. agrũ. aliud hr̃e agrum. Quid ni: In alia enĩ natura

Expanded text:
n possum dicere " mens perfecta," sed id quod contingit perfectam mentem habenti; ita alterum est mens bona, alterum quasi habere mentem bonam. " Sunt," inquit, " naturae corporum, tamquam hic homo est, hic equus. Has deinde sequuntur motus animorum enuntiativi corporum. Hi habent proprium quiddam et a corporibus seductum, tamquam video Catonem ambulantem. Hoc sensus ostendit, animus credidit. Corpus est, quod video, cui et oculos intendi et animum. Dico dequiddam de corpore, quod alii effatum vocant, alii enuntiatum, alii dictum. Sic cum dicimus sapientiam, corporale quiddam intellegimus; cum dicimus " sapit," de corpore loquimur. Plurimum autem interest, utrum illum dicas an de illo." Putemus in praesentia ista duo esse,—nondum enim, quid mihi videatur, pronuntio,—quid prohibet, quominus aliud quidem sit, sed nihilominus bonum ? Dicebam paulo ante aliud esse agrum, aliud habere agrum. Quidni ? In alia enim natura est
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ꝯueniat illis boni nom̃. Leuia enĩ st̃ contẽpnenda. nullũ est
imnimũ ꝯtempnendũ bonũ. Nam qͣm dui exiguũ ẽ. bonũ nonẽ.
ũ bonũ ẽẽ. cepit: ñ ẽ. exiguũ. Unde agnoscit᷑ bonũ. si ꝑfecte scł̃m

Expanded text:
non conveniat illis boni nomen. Levia enim sunt, contemnenda. Nullum est non conveniat illis boni nomen. Levia enim sunt, contemnenda. Nullum est imum contemnendum bonum; nam quamdiu exiguum est, bonum non est; cum bonum e
Abbreviated transcription (Latin):
ad se impetũ aĩ scdm naturã mouet. Et ita demũ petendũ est
cũ ceꝑit eẽ. expetendũ. Iam & honestũ ẽ: hoc enr̃ ꝑfecte pecendũ.
Locꝰ ipse me admonet. ut qͥd int̾ sit uit̾ bonũ honestũq dicã. Ali¬
qͥd int̾ se muxtũ hñt. & inseꝑabile. Nec pot̾ bonũ ẽẽ. nͥ cui aliqͥd
honesti i ẽ. ⁊ honestũ utiq bonũ ẽ. Quid gͦ uit̾ duo int̾ ẽ. hones¬
tũ & ꝑfectũ bonũ qͦ beata uita cõplet᷑. cuiꝰ ꝯtactu alia qͦ bona fi¬
unt:. Qd̃ dic̃ tale ẽ. SSt̃ quedã neq bona neq mala tamꝗ milicia.
legatio. uiris dictio. Hec cum honeste administrata st̃. bona ẽẽ.
incipunt. &ex dubio inbonũ transeunt. Bonũ sotietate hones¬
ti fit. honestũ ꝑ se bonũ ẽ. Bonũ ex honesto fluit. honestũ ex se
ẽ. qdͣ bonũ ẽ: malũ eẽ. potuit qdꝰ honestũ ẽ. nͥ bonũ ẽẽ. ñ potuit.
Panc qͥdam finitionẽ reddidert̃. Bonũ ẽ. qđ scłm naturã ẽ. Atten

Expanded text:
ita demum petendum est, cum coepit esse expetendum," Iam et honestum est; hoc enim est perfecte petendum. Locus ipse me admonet, ut quid intersit inter bonum honestumque dicam. Aliquid inter se mixtum habent et inseparabile: nec potest bonum esse, nisi cui aliquid honesti inest, et honestum utique bonum est. Quid ergo inter duo interest ? Honestum est perfectum bonum, quo beata vita completur, cuius contactu alia quoque bona fiunt. Quod dico, talest: sunt quaedam neque bona neque mala, tamquam militia, legatio, iurisdictio. Haec cum honeste administrata sunt, bona esse incipiunt et ex dubio in bonum transeunt. Bonum societate honesti fit, honestum per se bonum est. Bonum ex honesto fluit, honestum ex se est. Quod bonum est, malum esse potuit; quod honestum est, nisi bonum esse non potuit. Hanc quida
Abbreviated transcription (Latin):
sit. Nũqͥd enĩ quẽꝙ existimas saꝑe. nͥ qui sapĩam ht̃: Numqͥd qͦ¬
qͣm qͥ sapit ñ putas hr̃e sapĩam᷑. Dialectici uet̾es ista distingunt
ab illis diuiso usq adstoicos uenit. quał sit ħ dicã. Aliud ẽ. ager.
aliud agrũ hr̃e. Qd i cũ hr̃e agrũ. ad hũtem. ñ ad agrũ ꝑtine¬
at e Dic aliud ẽ. sapĩa. aliud saꝑe. Puto concedes duo eẽ. hec.¬

Expanded text:
sit. Numquid enim quemquam existimas sapere nisi qui sapientiam habet ? Numquid qusit. Numquid enim quemquam existimas sapere nisi qui sapientiam habet ? Numquid quemquam, qui sapit, non putas habere sapientiam ? Dialectici veteres ista distinguunt; ab illis divisio usque ad Stoicos venit. Qualis sit haec, dicam. Aliud est ager, aliud agrum habere, quidni ? Cum habere agrum ad habentem, non ad agrum pertineat. Sic aliud est sapientia, aliud sape
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ malũ ẽ. hic ut suas neutrũ eẽ. sine alt̃o pot̃ sapit. sapieus ẽ.
Qui sapiens ẽ. sapit. Adeo ñ pot̃ dubitari an qͣle illud sit. Tale hoc
sit ut quibdã utrũq unũ uideat᷑ atq idẽ. S illud libent̾ qͤsierim
cũ oĩa aut mala fint aut bona. aut indifferentia saꝑe in qͦ num̃o
sit. Bonũ negant eẽ. malũ utiq ñ ẽ. Sequit᷑ mediũ sit. Id autem
mediũ atq in differens uocamꝰ qd̾ tã malo conting̾e qͣm bouo pot̃.
tanꝗ pecunia. forma. nobilitas. Hoc ut sapiat conting̾e nͥ bono
ñ pot̃. E rgo indifferens ñ ẽ. At qͥue malũ qͥdem ẽ. Qd̃ ꝯtingere
mͦ corpꝰ ẽ. Nam ⁊ qd̾ fit ⁊ qd̾ facit corpꝰ ẽ. Si corpꝰ ẽ. bonũ ẽ. Unũ
eiũ illi deerat qͦ minꝰ bonũ ẽẽt. qd̃ incorꝑale erat. Pypateticis
placet nicħ int̾ eẽ. int̾ sapĩam ⁊ saꝑe. cũ mutͦlibet eoꝵ ⁊ alterũ

Expanded text:
quoque malum est. Hoc ut scias, neutrum esse sine altero potest. Qui sapit, sapiens est; quoque malum est. Hoc ut scias, neutrum esse sine altero potest. Qui sapit, sapiens est; qui sapiens est, sapit. Adeo non potest dubitari, an quale illud sit, tale hoc sit, ut quibusdam utrumque unum videatur atque idem, Sed illud libenter quaesierim: cum omnia aut mala sint aut bona aut indifferentia, sapere in quo numero sit ? Bonum negant esse, malum utique non est; sequitur ut medium sit. Id autem medium atque indifferens vocamus, quod tam malo contingere quam bono possit, tamquam pecunia, forma, nobilitas. Hoc, ut sapiat, contingere nisi bono non potest; ergo indifferens non est. Atqui ne malum quidem est, quod contingere modo corpus est. Nam et quod fit et quod facit, corpus est; si corpus est, bonum est. Unum enim illi deerat, quominus bonum esset, quod incorporale erat. Peripateticis placet nihil interesse inter sapientiam et sapere, cu in utrolibet eorum et alterum
Abbreviated transcription (Latin):
qͥñ putet & sapĩam ⁊ bonũ saꝑe. Non faciã qđ uisti solent ut ꝓ¬
uotẽ. ad popłm. nr̃is incipiamꝰ arinis inflig̃e. Qd̃ accidit alicui
utrũ extia id cui accidit ẽ. anin eo cui accidit. Simeo ẽ. cui acci¬
dit: tã corpꝰ ẽ. qͣm illud cui accidit. Nich enĩ acud̃e sine tactu po¬
tẽ. qd̵ agit corpꝰ. Corpꝰ ẽ. si extra ẽ. Postea qͣm accid̾at recessit. Qd̃
retessit motũ ht̃. qd̾ motũ ht̃: corpꝰ ẽ. Sꝑas me dicturũ ñ ẽẽ. ali¬
ud cursũ. aliud tͣrere. Nec aliud calorẽ. aliud calere. nec aliud lu¬
cẽ. aliud luc̃ẽ. Concedo ista alia ẽẽ. s ñ sortis alt̾ius. Si ualitudo
indifferens ẽ. beue ualere indifferens ẽ. Siforma indifferens ẽ. &
formosũ ẽẽ.Suusticia bonũ ẽ: & iustũ ẽe. Si turpitudo malũ ẽ:
&turpe ẽẽ. malũ ẽ. Iam ine hercłes ꝗͣ si lippitudo malũ ẽ. lippire

Expanded text:
qui non putet et sapientiam bonum et sapere. Non faciam, quod victi solent, ut pqui non putet et sapientiam bonum et sapere. Non faciam, quod victi solent, ut provocem ad populum; nostris incipiamus armis confligere. Quod accidit alicui, utrum extra id, cui accidit, est an in eo, cui accidit ? Si in eo est, cui accidit, tam corpus est quam illud, cui accidit. Nihil enim accidere sine tactu potest; quod tangit, corpus est. Si extra est, posteaquam acciderat, recessit. Quod recessit, motum habet. Quod motum habet, corpus est. Speras me dicturum non esse aliud cursum, aliud currere, nec aliud calorem, aliud calere, nec aliud lucem, aliud lucere; concedo ista alia esse, sed non sortis alterius. Si valetudo indifferens est, et valere indifferens est ; si forma indifferens est, et formonsum esse. Si iustitia bonum est, et iustum esse. Si turpitudo malum est, et turpem esse malum est, tam mehercules quam, si lippitudo malum est, lippire
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. beatã uitã bonũ ẽẽ. & beate uiuere bonũ ñ eẽ. Etiã nc̃ nr̃is ills
qͦ opponit᷑. Uultis saꝑe. gͦ ex petenda res ẽ. saꝑe. Diex petenda
res ẽ. bonũ ẽ. Cogunt᷑ nr̃i uerba torq̃re. & unã silłam ex peten
cũ bonũ secuti sumꝰ. Nã petit᷑ tanqͣm bonũ s pecito bono: Accedit.
Ego ñ idẽ sentio & nr̃os udico in hoc descend̾e. qi iã pͥmo uncło tene¬
tur & mutare illis formulã ñ licet. Multũ dare solemꝰ p̃sũptioni
oĩũ hominũ. ⁊ ap̃ nos ueritatis argum̃tũ ẽ. aliqͥd omnib uidei
tanqͣm oeos ẽẽ. Int̾ alia hoc colligimꝰ. qd̃ oĩb insita de his opins
ẽ: nec ulla gens usqͣm ẽ. ad eo excia leges moresc ꝑiecta ut non
aliqͦs deos credat. Cũ de aĩarum et̾nitate disserimꝰ. ñ leue romei¬
tũ uł argũtũ ap̃nos ht̃ consensus hominũ aut ti̾tiũ inf̾e¬
ros aut colentiũ ethera. Publica ꝑsuasione ueminẽ inuenies.

Expanded text:
te vivere bonum non esse." Etiamnunc nostris illud quoque opponitur: " vultis sapere. Ergo expetenda res est sapere. Si expetenda res est, bona est." Coguntur nostri verba torquere et unam syllabam expetendcum bonum consecuti sumus. Non petitur tamquam bonum, sed petito bono accedit." Ego non idem sentio et nostros iudico in hoc descendere, quia iam primo vinculo tenentur et mutare illis formulam non licet. Multum dare solemus praesumptioni omnium hominum, et apud nos veritatis argumentum est aliquid omnibus videri. Tamquam deos esse inter alia hoc colligimus, quod omnibus insita de dis opinio est nec ulla gens usquam est adeo extra leges moresque proiecta, ut non aliquos deos credat. Cum de animarum aeternitate disserimus, non leve momentum apud nos habet consensus hominum aut timentium inferos aut colentium. Utor hac publica persuasione: neminem invenies,
Abbreviated transcription (Latin):
fit. Negemꝰ saꝑe. ut hoc totũ studiũ derideat᷑ tanꝗ oꝑatũ supua¬
cuis. Quidsi scires etiã illud queri. an bonũ sit. an fuit sap̃ia : Qd
enĩ dubiũ ẽ. oro te an nec messẽ futurã iam sentiant horrea. nͭ fitu¬
rã ad olescentiã. puericia urib. aut ullo robore intelligat᷑. E gro i¬
t̾̃im nich uentura sanitas ꝓdest. ñ magis ꝗͣ currentẽ luctantẽq pꝰ
multos secuturũ sensꝰ otiũ refrcit. Qs nescit hoc ipso ñ ẽẽ. bonũ ao

Expanded text:
t negemur sapere, ut hoc totum studium derideatur tamquam operatum supervacuis. Quid, si scires etiam illud quaeri, an bonum sit futura sapientia ? Quid enim dubi est, oro te, an nec messem futuram iam sentiant horrea nec futuram adulescentiam pueritia viribus aut ullo robore intellegat ? Aegro interim nil ventura sanitas prodest, non magis quam currentem luctantemque post multos secuturum menses otium reficit. Quis nescit hoc ip
Abbreviated transcription (Latin):
eod̾ mͦ aliqͥd difficultas seturi cogitamꝰ. nouissime crescente hac
difficultate insetabile inuentũ ẽ. Sic abeo qd̃ uix ea eg̃e moue¬
bat᷑ ꝓcessimꝰ ad inmobile ead̾ rõne aliqd̃ scdm naturã fuit. Hoc
maliam ꝓͥetatẽ in agnitudo sua tͣnstulit. ⁊ bonũ fec̃. Uał.¬

Expanded text:
Eodem modo aliquid difficulter secari cogitavimus; novissime crescente hac Eodem modo aliquid difficulter secari cogitavimus; novissime crescente hac difficultate insecabile inventum est. Sic ab eo, quod vix et aegre movebatur, processimus ad inmobile. Eadem ratione aliquid secundum naturam fuit; hoc in aliam proprietatem magnitudo sua transtulit et bonum fecit. Va
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ. Quomͦ gͦ bonũ illud ẽ. cũ hec ñ st̃ e Quomͦ ad aliã pͥetatem
ꝑuenit cũ utriq p̃cipuũ illud cõmune sit scdm naturã ẽẽ. ipsã
scł magnitudinẽ. nec hoc nouũ ẽ. qͣdam crescendo mutari. Infais
ꝓͥetas uini ẽ. Exiguũ mellis pondꝰ & magnũ: sapore ñ differe. Di¬
uersa ꝑonis exempla. Inistis enĩ qualitas ead̾ ẽ. qͣmius augeant᷑. MHa¬
nent qͦdam amplificata in suo gñe. & in sua ꝓͥetate ꝑdurant. qͣdã
pꝰ multa in crem̃ta ultima demũ uercit. adiectio. ⁊ nouã illis aliãq
qͣm in qua fuert̾ ꝯditionẽ impͥmit. Unus lapis fac̃ fornacẽ ille
qui lat̾a inlinata cuneauit. ⁊ int̾uentu suo uraxit sũma. Adiec¬
tio qͣre plurimũ fac̃ uł exigua: Quia ñ auget s implet. Quedã
ꝓtessu pͥorẽ exuunt formã. ⁊ innouã tͣnseunt. Ubi animꝰ aliqͥd¬
cari qd̃ longe aliud fc̃m ẽ. qͣm fuit. cũ magnũ uidet᷑. S finitũ

Expanded text:
 ad aliam proprietatem' pervenit, cum utrique praecipuum illud commune sit, secundum naturam esse?" Ipsa scilicet magnitudine. Nec' hoc novum est, quaedam crescendo mutari. Infans proprietas vini est. Et exiguum mellis pondus et magnum sapore non differt." Diversa ponis exempla; in istis enim eadem qualitas est; quamvis augeantur, manet. Quaedam amplificata in suo genere et in sua proprietate perdurant. Quaedam post multa incrementa ultima demum vertit adiectio et novam illis aliamque quam in qua fuerunt, condicionem inprimit. Unus lapis facit fornicem, ille, qui latera inclinata cuneavit et interventu suo vinxit. Summa adiectio quare plurimum facit vel exigua ? Quia non auget, sed implet. Quaedam processu priorem exuunt formam et in novam transeunt. Ubi aliqiud factum est quam fuit, cum magnum videretur, sed finitum.
Abbreviated transcription (Latin):
tantẽ suꝑq mensurã sollicitoꝵ int̾ nos aspici elatã ocłis mite qͥd¬
dam s nich̾omuiꝰ uiuido igne flagͣntib. Tc̃ de iñ illã uͥgilii nr̃i
uocẽ uerens atq attonitꝰ emittat. O qͣm te memorẽ: Uirgo namq
haut tibi uultꝰ mortalis. nec uox hoĩem sonat. Dis felix. nr̃mq le¬
ues. qͣmt̃q laborẽ. Ad erit leuabitq si colere eã uoluerimꝰ. Colit᷑
autẽ ũ tauroꝵ opimis corpib contrucidatis. Nec anro argento q¬
suspenso nec inthesauros stipe infusa. s pia ⁊ recta uoluntate. Nemo
inqͣm ñ amore eiꝰ ard̾et. si nob̾ illã uid̾e ꝯting̾et. N enĩ multa obstigil¬
garit sic nos atiẽ aĩ lib̾are impedim̃tis siuoluerimꝰ: pot̾imꝰ ꝑspicere
iurcutẽ. Etiã obrutã corꝑe. etiã pauꝑtate opposita. et̃ humilitate

Expanded text:
tantem superque mensuram solitorum inter nos aspici elatam, oculis mite quidtantem superque mensuram solitorum inter nos aspici elatam, oculis mite quiddam, sed nihilominus vivido igne flagrantibus, tunc deinde illam Vergili nostri vocem verens atque attonitus emittat ? O quam te memorem, virgo vultus Mortalis nec vox hominem sonat. Sis felix, nostrumque leves quaecumque laborem. Aderit levabitque, si colere eam voluerimus. Colitur autem non taurorum opimis corporibus contrucidatis nec auro argentoqsuspenso nec in thensauros stipe infusa, sed pia et recta voluntate. Nemo, inquam, non amore eius arderet, si nobis illam videre contingeret; nunc enim multa obstrigiurgari, sic nos aciem animi liberare inpedimentis voluerimus, poterimus perspicere virtutem etiam o
Abbreviated transcription (Latin):
tũ uirile ꝯtinnitas. Si nob̾ animũ boni uiri lic̾et in spic̾e. oqͣm pui¬
crã faciẽ. qͣm scãm. qͣm ex magnifico placidoq fulgentẽ uideremꝰ
hinc iusticia. illinc fortitudine. hinc temꝑantia. prudentiaq lucen¬
tib. Pret̾ has frugalitas. & continentia. & tolerantia. & lib̾alitas co
affund̾ent. Tc̃ ꝓuidentia cũ elegantia. & ex istis magnanimitas emu¬
nentissima. Qnͣtũ dii boni decoris illi. qͣntũ pond̃is qͣuitatisq ao¬
derent. qͣnta eẽt cũ gr̃a auctoritas. Nlemo illã amabilẽ. qͣm ñ simiꝰ
uen̾abilẽ dicẽt. Siquis uideat hanc faciẽ altiorẽ fulgentiorẽq qͣm
cerni int̾ humana ꝯsueuit. ñne uelut numinis occͣsu obstupefatꝰ
resistat. & ut fas sit uidisse tacitꝰ p̾cet᷑: Lum euocante ipsa uultꝰ
benignitate ꝓductꝰ adoret ac supplicet. & du contẽplatꝰ multũ ex¬

Expanded text:
ntum virile concinnitas. Si nobis animum boni viri liceret inspicere, o quam pulntum virile concinnitas. Si nobis animum boni viri liceret inspicere, o quam pulchram faciem, quam sanctam, quam ex magnifico placidoque fulgentem videremus, hinc iustitia, illinc fortitudine, hinc temperantia prudentiaque lucentibus ! Praeter has frugalitas et continentia et tolerantia et liberalitas comadfunderent. Tunc providentia cum elegantia et ex istis magnanimitas eminentissima quantum, di boni, decoris illi, quantum ponderis gravitatisque adderent ! Quanta esset cum gratia auctoritas ! Nemo illam amabilem, qui non simul venerabilem diceret. Si quis viderit hanc faciem altiorem fulgentioremque quam cerni inter humana consuevit, nonne velut numinis occursu obstupefactus resistat et, ut " fas sit vidisse," tacitus precetur ? Tum evocante ipsa vultus benignitate productus adoret ac supplicet, et diu contemplatus multum ex
Abbreviated transcription (Latin):
uidi uentrẽ. cui tot consulũ regionũq uma cludunt᷑. Aspite qͦt
lotis uertat᷑ t̾ra qͦt inilia colonoꝵ arent. fodiant. unũ uideri pitras
cupiscemꝰ. si unꝰquisq se nim̃iet metiat᷑ simul corpꝰ sciat ꝗͣ nͨ multũ
caꝑe. nec dui possit. Nicħ tñ eque tͥ ꝓfuerit ad temꝑantiã oĩim
rerũ. qͣm freq̃ns cogitatio breuiᷤᷤ eiu.⁊ huiꝰ incerti. Quitqͥd fatres:
respice ad mortẽ. Sale.
ipsũ ñ ut scribas. s ut sentias. ut illa que senseris magis applices
curiꝰ. qͣt̃q dic̃ plus hñt fidutiȩ qͣm cure. Nosti cõplutos iuuenes
barba ⁊ coma intidos. decapsulatos. nicħ ab illis sꝑau̾is forte. nicħ
solidũ. Oratio: cultꝰ aĩ ẽ. Si cͥcumtonsa ẽ. & fucata. & manu fca:
ostendit illũ qͦ ñ eẽ. sincerũ. ⁊ hr̃e aliqͥd fracti uł ficti. Nẽ. ornam̃¬

Expanded text:
videri ventrem, cui tot consulum regionumque vina cluduntur ? Aspice, quot videri ventrem, cui tot consulum regionumque vina cluduntur ? Aspice, quot locis terra vertatur, quot millia colonorum arent, fodiant; unum videri putas vcupiscemus, si unusquisque se numeret, metiatur simul corpus, sciat, quam nec multcapere nec diu possit. Nihil tamen aeque tibi profuerit ad temperantiam omnium rerum quam frequens cogitatio brevis aevi et huius incerti; quidquid facies, respice ad mortem. VALE. dum; et hoc ipsum, non ut scribas, sed ut sentias, ut illa, quae senseris, magis adplices cumque dicit, plus habent fiduciae quam curae. Nosti comptulos iuvenes, barba et coma nitidos, de capsula totos; nihil ab illis speraveris forte, nihil solidum. Oratio cultus animi est: si circumtonsa est et fucata et manu facta, ostendit illum quoque non esse sincerum et habere aliquid fracti. Non est orname
Abbreviated transcription (Latin):
cħ imꝑat tͣpe. nicħ sordidũ. Ubi uͦ impotens. cupidꝰ. delicatꝰ ẽ. tͣu¬
sit in nom̃ delectabile ac durũ. ⁊ fic tyrannꝰ. Tc̃ illũ excipiunt af¬
fectꝰ unpotentes ⁊ stant qͥ mitio qͥdẽ gaudent. ut solet popłs lar¬
cie. ꝯspectũ earũ quib se nimia auiditate inutilẽ reddidit letus ꝓ
suis uoluptatib ht̃ alienarũ spectacłm sũ ministrator libidinum.
restisq quarũ usũ cͥ ingerendo abstulit. nec illi tã gratũ ẽ. habun¬
dare iocundis qͣm acerbũ. qd̃ in omuẽ illũ apparatũ ꝑgusã uen¬
lutat᷑. inerceq qd̃ magna pars sue feluitatis exclusa corꝑis angus¬
lũs cessat. Numqͥd enĩ mi lucili in hoc furor ẽ. qd̃ nemo nr̃m mor¬
talẽ se cogitat. qd̾ nemo in becillũ. in illo qd̃ nemio nr̃m usũ ẽẽ. se
cogitat. Aspite culinas nr̃as ⁊ concursantes int̾ tot ignes cocos unũ

Expanded text:
hil imperat turpe, nihil sordidum. Ubi vero inpotens, cupidus, delicatus est, trahil imperat turpe, nihil sordidum. Ubi vero inpotens, cupidus, delicatus est, transit in nomen detestabile ac dirum et fit tyrannus; tunc illum excipiunt adfectus inpotentes et instant, qui initio quidem gaudent, ut solet populus larciae, conspectu eorum, quibus se nimia aviditate inutilem reddidit, laetus, pro suis voluptatibus habet alienarum spectaculum, sumministrator libidinum festisque, quarum usum sibi ingerendo abstulit. Nec illi tam gratum est abundare iucundis quam acerbum, quod non omnem illum apparatum per gulam venlutatur, maeretque, quod magna pars suae felicitatis exclusa corporis angustiis cessat. Numquid enim, mi Lucili, in hoc furor est, quod nemo nostrum mortalem se cogitat, quod nemo imbecillum ? In illo, quod nemo nostrum unum esse se cogitat ! Aspice culinas nostras et concursantis inter tot ignes cocos; unum
Abbreviated transcription (Latin):
illos ⁊ inse aũtunt. nolunt uł rep̾hendi dũ conspici. Ialis ẽ. or̃o
mecenatis omniũq alioꝵ qͥ ñ casti erant. s scientes uolentesq. Hoc
a magno aĩ malo orit᷑. Quomͦ inuino ñ ante lingua titubat. quã
mens cessit oueri. & inclina uł ꝓdita ẽ: itaista or̃o qͥd aliud ꝗͣ ebrie¬
tas: Nulla molesta ẽ: nͥ animꝰ labat. Ideo ille curet᷑. abillo sensus.
abillo uerba exeunt. ab illo nob̾ ẽ. habitꝰ. uultꝰ. incessus. Illo sano ac
ualente. or̃o qͦ robusta. fortis. uirił ẽ. Si ille ꝓcubuit: ⁊ cet̾a ritinã
sequunt᷑. Rege incolumi: mens oĩb una ẽ. amisso ruꝑe fidẽ. Rex
nr̃ ẽ. animꝰ. Hoc incolumi: cet̾a manent in officio. parent. obtẽpe¬
rant. Cũ ille paulũ uatillauit simul dubitant. Cũq tessit uolup¬
tati: artes qͦ eiꝰ actq marcent.⁊ oĩs ex langͥdo fluidoq conatꝰ ẽ.

Expanded text:
illos et in se advertunt; volunt vel reprehendi, dum conspici. Talis est oratio illos et in se advertunt; volunt vel reprehendi, dum conspici. Talis est oratio Maecenatis omniumque aliorum, qui non casu errant sed scientes volentesque. Hoc a magno animi malo oritur. Quomodo in vino non ante lingua titubat quam mens cessit oneri et inclinata vel prodita est, ita ista orationis quid aliud quam ebrietas nulli molesta est, nisi animus labat ? Ideo ille curetur; ab illo sensus, ab illo verba exeunt, ab illo nobis est habitus, vultus, incessus. Illo sano ac valente oratio quoque robusta, fortis, virilis est; si ille procubuit, et cetera ruinam sequuntur. Rege incolumi mens omnibus una est; Amisso rupere fidem. Rex noster est animus. Hoc incolumi cetera manent in officio, parent, optemperant; cum ille paulum vaccillavit, simul dubitant. Cum vero cessit voluptati, artes quoque eius actusque marcent et omnis ex languido fluidoque conatus es.
Abbreviated transcription (Latin):
in pͥmo libro belli pimnici ait repente: hiemauit tẽpestas. ⁊ alio loco
cũ dic̾e uellet frigidũ annũ fuisse: ait totꝰ hiemauit annꝰ. ⁊ alio lo¬
co. Iñ. Ixͣ. onerarias leues. pret̾ militẽ & necessarios nautarũ hie¬
mante aqͥlone misit. Ñ desinit oĩb locis hoc ũbũ infulcire. Quodi
loco dic̃ salustiꝰ. dũ int̾ arma ciuilia equi bomq famas pecit. ar
deregulo. Hec gͥ ⁊ huimodi uitia q alicui p̾sit mitano: ñ st̃ indita
luxurie. si ai corrupti. Propͥa erñ eẽ. debent & exipsonata. ⁊ qͥb
tu estimes alicꝰ effectꝰ. rracundi hoĩs. iracunda orĩo ẽ. Cõmoti: nimis in¬
ctata. Delicati: teña & fluxa. Qd̃ uides istossequi qͥ aut uellt̾ bar¬
bã. aut int̾uellt̾. Qui labra p̾ssius tondent ⁊ abiadt̃. seruata ⁊ sum¬
missa cet̾a parte. Qlacernas coloris imꝓbi sumunt. qͥ ꝑ lucentẽ ro¬
gam. ⁊ qͥ nolunt fac̾ẽ qͥtqͣm qd̃ hominũ ocłis tͣnsire liceat. irritant

Expanded text:
IN PRIMO LIBRO BELLI PUNICI AIT: REPENTE HYEMAVIT TEMPESTAS, ET ALIO LOCO CUM DICERE VELLET FRIGIDUM ANNUlio loco: " inde sexaginta onerarias leves praeter militem et necessarios nautarum hiemante aquilone misit." Non desinit omnibus locis hoc verbum infulcire. Quodam loco dicit Sallustius: " inter arma civilia aequi b" de Regulo. Haec ergo et eiusmodi vitia, quae alicui inpressit imitatio, non sunt indicia luxuriae nec animi corrupti; propria enim esse debent et ex ipso nata, ex quibus tu aestimes alicuius adfectus. Iracundi hominis iracunda oratio est, commoti nimis incitata, delicati tenera et fluxa. Quod vides istos sequi, qui aut vellunt barbam aut intervellunt, qui labra pressius tondent et adradunt servata et summissa cetera parte, qui lacernas coloris improbi sumunt, qui perlucentem togam, qui nolunt facere quicquam, quod hominum oculis transire liceat; inritant
Abbreviated transcription (Latin):
aliqͥs inducit sub qͦ tc̃ eloq̃ntia ẽ ÷ cec̾i unitant᷑. ⁊ alt̾ alci tradt̃. Dic
salustio iugente: amputatȩ sententiȩ.⁊ u̾ba ante exspectatũ caden¬
tia. ⁊ obseura breuitas fu̾ere ꝓtultũ. Arruntiꝰ uir rare frugalitatiꝰ
qͥ historias belli punici seͥpsit fuit salustianꝰ ⁊ in illb̾ genꝰ uitens est
ap̃ salustiũ. exercitũ argento fec̃ .i. pe cunia parautt. Hoc arruutiꝰ
amare cep̃. posuit illd̃ oĩb paginis. dic̃ qͦdã loco fugã nr̃is fac̾e. alio
loco dic̃. Rex sỹracusanoꝵ bellũ fecit. & alio loco q̃ audita panor¬
mitanos deb̾e romanis fucẽ. Gustũ tͥ dare uolui. totꝰ hic tontexit᷑ li

Expanded text:
aliquis inducit, sub quo tunc eloquentia est, ceteri imitantur et alter alteri tradunt. Sic aliquis inducit, sub quo tunc eloquentia est, ceteri imitantur et alter alteri tradunt. Sic Sallustio vigente anputatae sententitia et obscura brevitas fuere pro cultu. L. Arruntius, vir rarae frugalitatis, qui historias belli Punici scripsit, fuit Sallustianus et in illud genus nitens. Est apud Sallustium: " exercitum argenta fecit," id est, pecunia paravit. Hoc Arruntius amare coepit; posuit illud omnibus paginis. Dicit quodam loco: " fugam nostris fecere." Alio loco: " Hiero, rex Syracusanorum, bellum fecit." Et alio loco: " quae audita Panhormitanos dedere Romanis fecere." Gustum tibi dare volui; to
Abbreviated transcription (Latin):
insordes intidt̃. Uttũq diu̾so gñe corruptũ ẽ. Iam me hercłes q̃ms
nollent. splendidis uti ac sonantib & poeticis necessaria atq iusu
posita uitare. Iã hc̃ dicã pectare ꝗͣ illũ. Alt̾ se plus uisto colte. as
plus iusto negligit. Ille ⁊ crura. hic nec alas qͥdẽ uelit. Lo cõposit¬
onẽ tͣnseamꝰ qͦt gu̾a tͥ in hac dabo qͥb pͤͣcet᷑. Qdam p̾fractã & asꝑeam
ꝓbant. disturbant de industria. si qd placidiꝰ esflurit. Nolunt sine
salebra ẽẽ. uncturã uirilẽ putant. & fortẽ. qͦ aurẽ in equalite ꝑcit¬
at. qͦrũdam ñ ẽ. compositio. modulatio ẽ. Ad eo blandit᷑ ⁊ mollit̾ li¬
bit᷑ qͥd de illa loquar in qͣ u̾ba differunt᷑. & dui exspectata iux ad
be ⁊ plus ause qͣm pudore saluo. Licet.Si floride st̃ ⁊ minis dultes
siimuanũ exeunt & sine effectu. nicħ ampliꝰ qͣm sonant. Hec uttia unꝰ

Expanded text:
in sordes incidunt. Utrumque diverso genere corruptum est, tam mehercules quam in sordes incidunt. Utrumque diverso genere corruptum est, tam mehercules quam nolle nisi splendidis uti ac sonantibus et poeticis, necessaria atque in usu posita vitare. Tam hunc dicam peccare quam illum: alter se plus iusto colit, alter plus iusto neglegit; ille et crura, hic ne alas quidem vehit. Ad compositionem transeamus. Quot genera tibi in hac dabo, quibus peccetur ? Quidam praefractam et asperam probant; disturbant de industria, si quid placidius effluxit. Nolunt sine salebra esse iuncturam; virilem putant et fortem, quae aurem inaequalitate percutiat. Quorundam non est compositio, modulatio est; adeo blanditur et molliter labitur. Quid de illa loquar, in qua verba differuntur et diu expectata vix ad robae et plus ausae quam pudore salvo licet, si floridae sunt et nimis dulces, si in vanum exeunt et sine effectu nihil amplius quam sonant. Haec vitia unus
Abbreviated transcription (Latin):
T ogis enĩ int̾ se isti ñ iudiciis distant. Hoc magis mirari potes. qđ ñ
tm̃ uitiosa s uitia laudent᷑. Nam illitd semꝑ fcm̃ ẽ. nullũ sñ uenia
placuit ingeniũ. Da mͥ quẽcũq uis magni nõis uirũ. Dicã qͥd illi
etas sua ignou̾it. qͥd in illo sciens dissimulau̾it. Multos tͥ dabo qͥb
uitia ñ nocuert̾. quosdã quib ꝓfuerint. Dabo inqͣm maxinia fa¬
me. & int̾ admiranda ꝓpositos. qͦs si quis corrigit: delet. Sic enĩ
uitia uͥtutib in missa st̃. ut illaᷤ secũ tractura sint. Adice nc qd̃
or̃o certã regłam ñ ht̃. ꝯsuetudo illa cuutatis qͦ nũꝗͣ ineod̃ dui
stetit u̾sat᷑. Multi exalieno scło petunt u̾ba xii. tabulas loquͣut᷑.¬
gnaccꝰ illis ⁊ essus ⁊ curio minis culti & recentes st̃. Ad apiũ usq ⁊¬
corum scantũ redeunt. Quidã cont᷑ dũ nicħ nͥ tritũ & usitatũ uoft̃

Expanded text:
togis enim inter se isti, non iudiciis distant. Hoc magis mirari potes, quod non togis enim inter se isti, non iudiciis distant. Hoc magis mirari potes, quod non tantum vitiosa, sed vitia laudentur. Nam illud semper factum est: nullum sine venia placuit ingenium. Da mihi quemcumque vis, magni nominis virum ; dicam, quid illi aetas sua ignoverit, quid in illo sciens dissimulaverit. Multos tibi dabo, quibus vitia non nocuerint, quosdam, quibus profuerint. Dabo, inquam, maximae famae et inter admiranda propositos, quos si quis corrigit, delet; sic enim vitia virtutibus inmissa sunt, ut illas secum fractura sint. Adice nunc, quod oratio certam regulam non habet; consuetudo illam civitatis, quae numquam in eodem diu stetit, versat. MultGracchus illis et Crassus et Curio nimis culti et recentes sunt, ad Appium usquCoruncanium redeunt. Quidam contra, dum nihil nisi tritum et usitatum volunt,
Abbreviated transcription (Latin):
sordidis solita st̃: etiã in or̃one qd̃ nouũ ẽ. qͣrit. & mͦ antiqͣ u̾ba
atq ex soleta reuotat ac ꝓfert. mͦ fingit ignota ac deflectit. mͦ id
qd̃ nuꝑ increbuit ꝓcultu habet᷑. Audax tͣnslatio ac freq̃ns st̃ qui
sensus p̾cidant. ⁊ hoc gr̃am sꝑent si sententia pepend̾it. ⁊ audien¬
ti suspicionẽ sui fec̃it. St̃ qͥ illos detineant & porrigant. st̃ qͥ non
usq aduittũ accedant. Necẽẽ. ẽ. enĩ hoc fac̃e aliqd̃ grande temp¬
tanti. s qͥ ipsũ uitiũ ament. Itaq uͥtũq uidis or̃onẽ corruptã plac̾e.
uͥ mores qͦ arecto de̾uuisse : ñ erit dubiũ qͦmͦ ꝯuiuoꝵ luxuria. qͦmͦ
uestiũ egre ciuitatis inditia st̃. sic or̃onis licentia. Simͦ freq̃ns ẽ. os¬
tendit aĩos qͦ a qͥb u̾̃ba exeunt ꝓcidisse. Mirari qͥdẽ ñ debes cor¬
rupta excipi ñ tm̃ a corona sordidiore. s ab hac qͦ turba cultiore.

Expanded text:
sordidis solita sunt, etiam in oratione, quod novum est, quaerit et modo antiqua verba sordidis solita sunt, etiam in oratione, quod novum est, quaerit et modo antiqua verba atque exsoleta revocat ac profert, modo fingit et ignota ac deflectit, modo, id quod nuper increbruit, pro cultu habetur audax translatio ac frequens. Sunt qui sensus praecidant et hoc gratiam sperent, si sententia pependerit et audienti suspicionem sui fecerit. Sunt qui illos detineant et porrigant. Sunt qui non usque ad vitium accedant, necesse est enim hoc facere aliquid grande temptanti, sed qui ipsum vitium ament. Itaque ubicumque videris orationem corruptam placere, ibi mores quoque a recto descivisse non erit dubium. Quoestium aegrae civitatis indicia sunt, sic orationis licentia, si modo frequens est, ostendit animos quoque, a quibus verba exeunt, procidisse. Mirari quidem non debes corrupta excipi non tantum a corona sordidiore, sed ab hac quoque turba cultiore,
Abbreviated transcription (Latin):
fuisse ñ initẽ. Hoc iste ambages cõpositionis. hoc u̾ba tͣnsu̾sa. Hoc
sensꝰ mͥ magni qͥdẽ sepe s eneruati dũ exeunt. cũ uis mantfestũ fa¬
cient motũ illi felititate nimia caput. Qd̃ uitiũ hoĩs ẽẽ. int̾dũ. int̾¬
dũ tp̃is solet. uͥ luxuriã late felicitas fudit. luxꝰ pͥmũ corꝑũ eẽ. dili¬
gentior incepti. de inde suppellectili laborat᷑. Dem̃ in ipsas domos
impendit᷑ cura. ut in laxitatẽ ruris excurrant. ut parietes aduectis
tͣnsmaria marmorib fulgeant. ut tecta uarient᷑ auro. ut lacuna¬
rib pauim̃toꝵ respondeat nitor. Deĩ ad cenas letitia tͣnsfert᷑. ⁊
illic cõm̃datio ex nouitate ⁊ soluti ordinis cõmutatione captat᷑. ut
ea qͦ includ̃e solent cenã pͥma ponant᷑. ut qͦ aduenientib dabant᷑
exeuntib dant᷑. Cũ assueuit animꝰ fastidire qͭ ex more st̃. ⁊ illi pro

Expanded text:
fuisse, non mitem. Hoc istae ambages compositionis, hoc verba transversa, hoc fuisse, non mitem. Hoc istae ambages compositionis, hoc verba transversa, hoc sensus miri, magni quidem saepe, sed enervati dum exeunt, cuivis manifestum facient. Motum illi felicitate nimia caput. Quod vitium hominis esse interdum, interdum temporis solet. Ubi luxuriam late felicitas fudit, cultus primum corporum esse diligentior incipit. Deinde supellectili laboratur. Deinde in ipsas domos" inpenditur cura, ut in laxitatem ruris excurrant, ut parietes advectis trans maria marmoribus fulgeant, ut tecta varientur auro, ut lacunaribus pavimentorum respondeat nitor. Deinde ad cenas lautitia transfertur, et illic commendatio ex novitate et soliti ordinis commutatione captatur, ut ea, quae includere solent cenam, prima ponantur, ut quae advenientibus dabantur, exeuntibus dentur. Cum adsuevit animus fastidire, quae ex more sunt, et illi pro
Abbreviated transcription (Latin):
partib fung̾et᷑: signũ a discincto pecebat᷑. Hc̃ eẽ. qͥ tribunali iu ros¬
tris in oĩ publico cetu sic apparuerit: ut pallio uelaret᷑ caput. exclu¬
sis utrimq aurib. ñ alit̾ qͣm inmimo diuites fugitiui solent. Hc̃ eẽ.
cui tc̃ marime tuulib bellis strepentib & sollicita urbe ⁊ arma¬
ta cõmĩtat᷑. Hic fu̾it in publico spad ones duo magis tñ uiri qͣm
ipse. Ht eẽ. qͥuxorẽ miles dur̃ cũ unã habuerit. Hec u̾ba tã imꝑ¬
be structa tam negligent̾ abiecta. tã contͣ ꝯsuetudinẽ oĩũ posita:
ostendt̃̾ mores qͦ ñ minꝰ nouos ⁊ prauos ⁊ singłares fuisse. Marima
laus illi tͥbui t mansuetudinis. Peꝑcit gladio. sangne abstinuio.
nec ulla alia re qͥd poss qͣm licentia ostendit. Hanc ipsã laudẽ suã
corrupit. istis oĩonis portentosissime delicũs. Apparet enĩ mollem

Expanded text:
partibus fungeretur, signum a discincto petebatur. Hunc esse qui in tribunali, in rospartibus fungeretur, signum a discincto petebatur. Hunc esse qui in tribunali, in rostris, in omni publico coetu sic apparuerit, ut pallio velaretur caput exclusis utrimque auribus, non aliter quam in mimo fugitivi divitis solent ? Hunc esse, cui tunc maxime civilibus bellis strepentibus et sollicita urbe et armata comitatus hic fuerit in publico spadones duo, magis tamen viri quam ipse ? Hunc esse, qui uxorem milliens duxi, cum unam habuerit ? Haec verba tam improbe structa, tam neglegenter abiecta, tam contra consuetudinem omnium posita ostendunt mores quoque non minus novos et pravos et singulares fuisse. Maxima laus illi tribuitur mansuetudinis, pepercit gladio, sanguine abstinuit nec ulla alia re, quid posset, quam licentia ostendit; hanc ipsam laudem suam corrupit istis orationis portentosissimae deliciis. Apparet enim mollem
Abbreviated transcription (Latin):
git᷑. illi paret. ĩ legẽ pecit. Quomͦ metenas uix erit. notiꝰ ẽ. qͣm ut
narrari debeat. Quomͦ ambulau̾it. qͣm delicatꝰ fu̾it. qͣm cupierit ui¬
Magni uir ingenii fuerat. si illud egiss uita rectiore si ñ uitass intelliq.
si ñ et̃ in or̃one difflueret. Uidebis itaq eloq̃ntiã ebriĩ hoĩs inuolutã.
&errantẽ. & licentia plenã. Mecenas decultu suo qd̾ turpiꝰ amne si
mittant ortos. Qs siqͥs femine cinuo crispate & labris columbat᷑ in¬
cipitq suspirans. ut cerlice lassa fanant᷑ nemo tp̃ranni in remedia¬
bił factio rimaut᷑ epulis lagonaq temptant domos ⁊ spe mortẽ eti¬
gunt. geniũ festo uix suo testẽ tenus ue cerei fila ⁊ crepacẽ molã
focũ mat̾ ut uxor inuestiunt. Non statĩ cũ hec leg̃is. hoc tͥ occͣret hẽ
ẽẽ. qͥ solutis tiuiris inurbe sem̃ꝑ incesserit. Nã et̃ cũ absentis tesaris

Expanded text:
gitur, illi paret, inde legem petit. Quomodo Maecenas vixerit notius est, quam ut gitur, illi paret, inde legem petit. Quomodo Maecenas vixerit notius est, quam ut narrari nunc debeat, quomodo ambulaverit, quam delicatus fuerit, quam cupierit viMagni vir ingenii fuerat, si illud egisset via rectiore, si non vitasset intellegi, si non etiam in oratione difflueret. videbis itaque eloquentiam ebrii hominis involutam et errantem et licentiae plenam. MITTANT ORTOS. QUIS SI QUIS FEMINE CRINO CRISPATE ET LABRIS COLUMBANTUR INCIPITQUE SUSPIRANS, UT CERbilis factio rimantur epulis lagonaque temptant domos et spe mortem exigunt." " Genium festo vix suo testem. Tenuisve cerei fila et crepacem molam Focum mater aut uxor investiunt." Non statim, cum haec legeris, hoc tibi occurret, hunc esse, qui solutis tunicis in urbe semper incesserit ? Nam etiam cum absentis Caesaris
Abbreviated transcription (Latin):
apud grecos in ꝓu̾biũ cessit. tał hoĩb fuit oro qͣlis uita. Quẽadmos
autẽ uniꝰ cuiꝰq actio dicendi similis ẽ. sic genꝰ dicendi. Aliq̃n imitat᷑
publicos mores. Sic disciplina ciuitatis laborauit. & se indelicias de¬
dit. Argum̃tũ ẽ. luxurie: publice or̃onis latima si mͦ ñ in uno ditt
in alt̾o fuit. s aꝓpbata ẽ. ⁊ recepta. Non pot̾ aliꝰ eẽ. iugenio. aliꝰ aĩo
color. Di ille sanꝰ ẽ. si cõpositꝰ. gͣnis. temꝑans: ingeniũ qͦ siccũ ac so¬
briũ ẽ. Illo uitiato. hoc qͦ afflat᷑. N uides si animꝰ elanguit: trabi
m̃bra ⁊ pigre moũi pedes. Si ille effeminatꝰ ẽ: in ipso incessu ap¬
parere molliciẽ. Si ille acer ẽ.⁊ ferox. t̃citari. goũ. Si furit. aut epd
furori sile ẽ: unscit᷑. turbatũ eẽ. torꝑis motũ. nec ire s ferri. n¬
to hoc magis accid̃e ingenio putas. Qd̃ totũ aĩo ꝑmixtũ ẽ: Ab illo fui¬

Expanded text:
apud Graecos in proverbium cessit: talis hominibus fuit oratio qualis vita. Quemadmodum autem uniuscuiusque actio dicenti similis est, sic genus dicendi aliquando imitatur publicos mores, si disciplina civitatis laboravit et se in delicias dedit. Argumentum est luxuriae publicae orationis lascivia, si modo non in uno aut in altero fuit, sed adprobata est et recepta. Non potest alius esse ingenio, alius animo color. Si ille sanus est, si compositus, gravis, temperans, ingenium quoque siccum ac sobrium est; illo vitiato hoc quoque adflatur. Non vides, si animus elanguit, trahi membra et pigre moveri pedes ? Si ille effeminatus est, in ipso incessu adparere mollitiam ? Si ille acer est et ferox, concitari gradum ? Si furit aut, quod furori simile est, irascitur, turbatum esse corporis motum nec ire, sed ferri ? Quanto hoc magis accidere ingenio putas, quod totum animo permixtum est; ab illo fin
Abbreviated transcription (Latin):
diuidit sompnꝰ. & hoc tp̃r tam angusto & rapido & nos auferen¬
te qͥd uinat maiorẽ partẽ mitt̾e inuanũ: Adice nc̃ qd̾ assuescit
animꝰ delectare se potiꝰ qͣm sanare. & philosophiã oblectam̃tum
fac̾ẽ cũ remediũ sit. Int̾ sapĩam & saꝑe qͥd int̾ sit: uescio Scio
mea ñ int̾ ẽẽ. sciã ista an nesciã. Dicm. Cũ qd int̾ sapĩam ⁊ sa¬
ꝑe int̾ sit didicero: sapiam. Cur gͦ potiꝰ uiter uocabula me sa¬
pientie detines qͣm int̾ oꝑa : fac me fortiorẽ. fat seturiorẽ. fac
fortune parẽ. fac suꝑiorẽ. Possũ autẽ suꝑior eẽ: si direx̃o om̃e
eris. Conuen̾at qͥdẽ ut tua pͥora ẽent. lu serib̾es ego rescͥ¬
b̾em. s ñ ero difficilis bene crediti. Scio iraq in auticessum dabo.
nec faciã qd̃ cicero uir disertissimꝰ fac̃e atticũ iubet. Ut eciã sirẽ
nullã habebit: qd in buccã uen̾it seribat. Numꝗͣ pot̾ dec̃ẽ. qd̾

Expanded text:
dividit somnus. Ex hoc tempore tam angusto et rapido et nos auferente quid iuvat maiorem partem mittere in vanum ? Adice nunc, quod adsuescit animus delectare se potius quam sanare et philosophiam oblectamentum facere, cum remedium sit. Inter sapientiam et sapere quid intersit nescio; scio mea non interesse, sciam ista an nesciam. Dic mihi: cum quid inter sapientiam et sapere intersit didicero, sapiam ? Cur ergo potius inter vocabula me sapientiae detines quam inter opera ? Fac me fortiorem, fac securiorem, fac fortunae parem, fac superiorem. Possum autem superior esse, si derexero eo omne,eris. Convenerat quidem, ut tua priora essent, tu scriberes, ego rescriberem. Sed non ero difficilis; bene credi tibi scio. Itaque in anticessum dabo nec faciam, quod Cicero, vir disertissimus, facere Atticum iubet, ut etiam " si rem nullam habebit, quod in buccam ve
Abbreviated transcription (Latin):
ła ꝓmittent. Adimronẽ nob̾ parentes auri argentiq fetert̃. & te¬
neris infusa cupiditas altiꝰ sedit. creuitq nobiscũ. De iñ totꝰ popłs
in alia discors. in hoc ꝯuenit. Hoc suscipiunt. hoc suis optant. Hoc
dũs uelut rerũ humanarũ maximũ cũ grati uideri uolunt conse¬
crant. Demq eo mores redacti st̾: ut pauꝑtas maledicto ꝓboq sit:
contẽpta cdiuitib. inuisa pauꝑib. Accedt̃᷑ dem̃ carmina poetarũ. q

Expanded text:
ra promittent. Admirationem nobis parentes auri argenti que fecerunt, et tera promittent. Admirationem nobis parentes auri argenti que fecerunt, et teneris infusa cupiditas altius sedit crevitque nobiscum. Deinde totus populus in alia discors in hoc convenit; hoc suspiciunt, hoc suis optant, hoc dis velut rerum humanarum maximum, cum grati videri volunt, consecrant. Denique eo mores redacti sunt, ut paupertas maledicto probroque sit, contempta divitibus, invisa pauperibus. Accedunt deinde carmina poe
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. Parentib quippe n minꝰ frĩb. p̃fert̃ paruo exe empta mobilia. Ed
gͦ int̾ nos ⁊ illos uit̾ ẽ. ut ariston ait. nͥ qd̃ nos cͥca tabulas ⁊ statuas
insanimꝰ cariꝰ inepti. illos reꝑti in litcore caltuli. leues ⁊ aliqͥd hñtes
uarietatis delectant. nos ingentiũ macule colupnarũ siuie egiptiis
arenis. siue exassrice solitudinib aduecte. uł porticũ aliqͣm uł capa¬
cem popłi cenationẽ fert̃. Miramꝰ parietes tenui marmore inductos.
cũ sciamꝰ quale sit qd̃ abs conditũ ocłis nr̃is imponimꝰ. Et cũ auro
tecta ꝑfundimꝰ. qͥd aliud qͣm mendatio gaudemꝰ: Scimꝰ enĩ sub illo
auro feda ligna latitare. nec tm̃ parietib aut lacunarib ornam̃tũ
repit rerũ uerꝰ honor cecidit. mercatoresq & uenales inuicẽ facti. qͣri¬
inꝰ ñ qͣle sit qͥdq s qͣnti. Ad mercedẽ pi sumꝰ. ad misciłiam impĩ. &
honesta qͣm clui aliqͣ illis spes inest: seqͥm᷑ in ꝯtͣriũ tͣnsituri. si plus cͥe¬

Expanded text:
 parentibus quippe nec minus fratribus praeferunt parvo aere empta monilia. Quid ergo inter nos et illos interest, ut Ariston ait, nisi quod nos circa tabulas et statuas insanimus carius inepti ? Illos reperti in litore calculi leves et aliquid habentes varietatis delectant, nos ingentium maculae columnarum, sive ex Aegyptiis harenis sive ex Africae solitudinibus advectae porticum aliquam vel capacem populi cenationem ferunt. Miramur parietes tenui marmore inductos, cum sciamus, quale sit quod absconditur. Oculis nostris inponimus, et cum auro tecta perfudimus, quid aliud quam mendacio gaudemus ? Scimus enim sub illo auro foeda ligna latitare. Nec tantum parietibus aut lacunaribus ornamentucoepit, verus rerum honor cecidit, mercatoresque et venales in vicem facti quaerimus non quale sit quidque, sed quanti; ad mercedem pii sumus, ad mercedem impii, et honesta, quamdiu aliqua illis spes inest, sequimur, in contrarium transituri, si plus scele
Abbreviated transcription (Latin):
contͣ nos concitemꝰ. Nolle in causa ẽ: ñ posse p̾cendit᷑. Uat.
Ultum mͥ negotri ꝯtinuabis. ⁊ dũ nescis
inmagnã me litẽ Ac molestiã impinges. qͥ mͥ tales q̃stuneu¬
las ponis. inquib ego nec dissentire aur̃is salua gr̃a. nec ꝯsentire
satua ꝯscientia posssi. Queris an uerũ sit qd̃ stoicis placet sapi̾am
bonã ẽẽ. saꝑe bonũ ñ ẽẽ. Primũ exponã qd stoicis uideat᷑ dem ce¬

Expanded text:
non contra nos concitemus. Nolle in causa est, non posse praetenditur.non contra nos concitemus. Nolle in causa est, non posse praetenditur.ultum mihi negotii concinnabis et, dum nescis, in magnam me litem ac molestiam inpinges, qui mihi tales quaestiunculas ponis, in quibus ego nec dissentire a nostris salva gratia nec consentire salva conscientia possum. Quaeris, an verum sit, quod Stoicis placet, sapientiam bonum esse, sapere bonum non esse. Primum exponam, quid Stoicis videatur; de
Abbreviated transcription (Latin):
Siuie enĩ innos respicit: humanitate eiꝰ irritam᷑. siue ꝯcẽpsit: suꝑbia
accendim᷑. Eque facilitas amoris. ꝗͣ difficultas nocet. Facilitate capi¬
mͣ. cũ difficultate certamꝰ. Itaq conscii nob̾ imbecillitatis nr̃e qͥesca¬
mꝰ. net uno infirmũ animũ cõmittamꝰ. nec forme. nec uͥdulationi.
nec ullis reb blande tͣhentib. Qd̃ pauetiꝰ de amore q̃renti respon-¬
qͦ parũ fortit̾ stamꝰ. Occurres hoc loco mͥ illa publica ꝯtͣ stoicos uo¬
ce. Nimis magna ꝓmittis. nimis dura p̃cipi. Nos homuntiones
simnꝰ. oĩa nob̾ negare ñ possimꝰ. Dolebimꝰ. s parũ concupiscemꝰ :
se ñ tredimꝰ. Immo hercłes aliud ÷ inre. Uitia nr̃a qͥa amantꝰ des¬
dimꝰ. ⁊ malumꝰ extusare illa ꝗͣ excut̾e. Satis nat᷑a hõi debit sc̃¬
roboris si illo utamͣ. siuires nr̃as colligamꝰ. ae totas ꝓ nobis certe

Expanded text:
Sive enim non respuit, humanitate eius inritamur, sive contempsit, superbia Sive enim non respuit, humanitate eius inritamur, sive contempsit, superbia accendimur. Aeque facilitas amoris quam difficultas nocet; facilitate capimur, cum difficultate certamus. Itaque conscii nobis inbecillitatis nostrae quiescamus. Nec vino infirmum animum committamus nec formae nec adulationi nec ullis rebus blande trahentibus." Quod Panaetius de amore quaerenti responquoque parum fortiter stamus. Occurres hoc loco mihi illa publica contra Stoicos voce: " Nimis magna promittitis, nimis dura praecipitis. Nos homunciones sumus, omnia nobis negare non possumus. Dolebimus, sed parum; concupiscemus, in re: vitia nostra quia amamus, defendimus et malumus excusare illa quam excutere. Satis natura homini dedit roboris, si illo utamur, si vires nostras colligamus ac totas pro nobis, certe
Abbreviated transcription (Latin):
uat᷑a mandauit. s huic uͥ nimiũ indulseris uitiũ ẽ. Uoluptatẽ na¬
tina necessariis reb Admiscuit. n̾ ut illã peteremꝰ: s ut easine quib
ñ possumꝰ uiuere: gͣtiora nob̃ illiꝰ fac̾et accessio. Si suo ueniat iure:
luxuria ẽ. gͦ intͣntib resistamꝰ. qͥa faciliꝰ ut dixi ñ recipiunt᷑ qͣm exe¬
unt. Aliqͣtenꝰ inqͥs dolere aliqͣtenꝰ tim̃e ꝑmite. S illud aliqͣtenꝰ
longe ꝓducit᷑. nec uͥ uis accipit finẽ. Dapienti ñ sollicite custodire se
tutũ ẽ. ⁊ lacͥmas suas uoluptates. uͥ uolet sistet. Nob̃ qͥd ñ ⁊̃ regre¬
di facile: optimũ ẽ: oĩno ñ ꝓgredi. E legant̾ mͥ uidet᷑ p anetiꝰ respon¬
disse adolescentulo cuidã q̃renti ansapiens amaturꝰ eẽt. De sapiente
dũ ut incidamꝰ inrẽ cõmotã. inpotentẽ: altĩ emancipatã. uilẽ sibi.

Expanded text:
natura mandavit, sed huic ubi nimium indulseris, vitium est. voluptatem nanatura mandavit, sed huic ubi nimium indulseris, vitium est. voluptatem natura necessariis rebus admiscuit, non ut illam peteremus, sed ut ea, sine quibus non possumus vivere, grata nobis illius faceret accessio; suo veniat iure, luxuria est. Ergo intrantibus resistamus, quia facilius, ut dixi, non recipiuntur quam exeunt. " Aliquatenus," inquis, " dolere, aliquatenus timere permitte "; sed illud " aliquatenus " longe producitur nec ubi vis, accipit finem. Sapienti non sollicite custodire se tutum est, et lacrimas suas et voluptates ubi volet sistet; nobis quia non est regredi facile, optimum est omnino non progredi. Eleganter mihi videtur Panaetius respondisse adulescentulo cuidam quaerenti, an sapiens amaturus esset. " De sapiente,dum, ut incidamus in rem commotam, inpotentem, alteri emancupatam, vilem sibi.