comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
bello uastaret: in obadione cuiꝰdam urbis curuit muros. Et cũm¬
becillima meniũ querio: sagita ictus. dii ꝑsedere. & incepta ag̃e
ꝑ seuerauit. De inde cũ rep̃sso sanguine sieti uulteris dolor cres¬
ceret. & ctus suspensũ equo paulatim optorpuissec: coactus ab sistẽ
et̃ me lamat. Idem nos faciamꝰ. Ero sua queniq portione. aduld¬
tio infatuat. Duamus uos quidẽ. dicis me ce. prudente: ego au¬
tem uideo. qͣm multa inutilia concupiscam. nocitura optem. Nehoc
quidem intelligo. qd̵ animalib satietas monstrat. quis cibo debeat
co. quis potioni modus. qͣntum capiam ad huc nestio. Iam docebo.
quẽ admodũ intelligas te non eẽ. sapientem. Sapiens ille plenus
est qgaudio. hilaris & platidus. in contussus. cũ diis expari e uiuit.
N ine ipse te consule. Sinumqͣm mestus es. nulla spes animũ tuũ
futuri exspestatione sollicitat. si ꝑdies noctesq par ⁊ equatis amnui

Expanded text:
bello vastaret, in obsidione cuiusdam urbis, dum circumit muros et inbello vastaret, in obsidione cuiusdam urbis, dum circumit muros et inbecillissima moenium quaerit, sagitta ictus diu persedere et incepta agere perseveravit. Deinde cum represso sanguine sicci vulneris dolor cresceret et crus suspensum equo paulatim optorpuisset, coactus apsistereaesse me clamat." Idem nos faciamus. Pro sua quemque portione adulatio infatuat. Dicamus: " Vos quidem dicitis me prudentem esse, ego autem video, quam multa inutilia concupiscam, nocitura optem. Ne hoc quidem intellego, quod animalibus satietas monstrat, quis cibo debeat esse, quis potioni modus. Quantum capiam adhuc nescio." Iam docebo, quemadmodum intellegas te non esse sapientem. Sapiens ille plenus est gaudio, hilaris et placidus, inconcussus; cum dis ex pari vivit. Nunc ipse te consule; si numquam maestus es, nulla spes animum tuum futuri exspectatione sollicitat, si per dies noctesque par et aequalis animi
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃m in altum descendit. sumina tĩn de cerpsimꝰ. & exiguũ temꝑis
impendisse. philophie: satis habundeq occupatis fuit. Illud p̃cipus
impedit: qd̃ cito nobis placemꝰ. Sunuenimꝰ qui nos bonos uirosdi¬
cat. qui prudentes. qui scõs: ignostimꝰ. non sumus modica laudat¬
one contenti. Quicqͥd in nos adulatio sine pudore congessit: tan¬
qͣm debitim prendimꝰ. Optimos nos et̃. sapientissimos affirman¬
tib: assentim̃. cũ sciamꝰ illos sepe multa mentiri. Adeo quoq in¬
dulgemꝰ nobis. ut laudari uelimꝰ. inid cui contraria tum marune
facimus. Mitissimũ ille se in ipsis suppliciĩs audit. in rapinis libe¬
ralissimũ. & in ebrietatib ae libidinib temꝑatissimũ. Sequit᷑
itaq. ut ideo mutari nolimꝰ. quia nos optimos ẽẽ. credimꝰ. Aleran¬
dei cũ iam mindia uagaret᷑. & gentes nefinitimis qͥdem satis notas

Expanded text:
nostrum in altum descendit. Summa tantum decerpsimus et exiguum temporis nostrum in altum descendit. Summa tantum decerpsimus et exiguum temporis impendisse philosophiae satis abundeque occupatis fuit. Illud praecipue impedit, quod cito nobis placemus; si invenimus, qui nos bonos viros dicat, qui prudentes, qui sanctos, adgnoscimus. Non sumus modica laudatione contenti; quicquid in nos adulatio sine pudore congessit, tamquam debitum prendimus. Optimos nos esse, sapientissimos adfirmantibus adsentimur, cum sciamus illos saepe multa mentiri. Adeoque indulgemus nobis, ut laudari velimus in id, cui contraria cum maxime facimus. Mitissimum ille se in ipsis suppliciis audit, in rapinis liberalissimum, in ebrietatibus ac libidinibus temperantissimum. Sequitur itaque, ut ideo mutari nolimus, quia nos optimos esse credimus. Alexander cum iam in India vagaretur et gentes ne finitimis quidem satis notas
Abbreviated transcription (Latin):
da & occurrunt. Ad omina pauet. imparata ẽ : & ipsis t̾ret᷑ auel¬
is. Sapiens autẽ. ad omnẽ incursũ munitꝰ. intentus. Non si pau¬
ꝑtas. non si luctus. ñ si ignominia. ñ si dolor impecum faciat: pe¬
dem refert. Int̾itus & contra illa ibit: & inter illa. Nos aulta alliget᷑.
multa debilitant. Dii in istis uitiis iatuimꝰ. E lui difficile ẽ. Non eñ
inquinati sumꝰ: s infecti. Nec ab alia ymagine. ad ałram tͣnseamꝰ
Hoc queramꝰ. quod sepe mecũ despicio: quid ita nos stulticia. tam ꝑti¬
naciter teneat. Primo ũ quia fortiter illam repellimꝰ. nec toto adsa¬
lutem impetu nitim᷑. Deinde. quia illa que a sapientib uiris re¬
perta st̃ : non satis credimꝰ. nec aꝑtis pectorib haurimꝰ. leuiterq tã
magne rei insistimꝰ. Quemadinodũ autem potẽ. aliquis qͣntum sa¬
tis sit aduersus uitia discere. qui qͣntum auiciis uacat discit Nemo

Expanded text:
la et occurrunt. Ad omnia pavet, inparata est et ipsis ferretur auxilla et occurrunt. Ad omnia pavet, inparata est et ipsis ferretur auxiliis. Sapiens autem ad omnem incursum munitus, intentus, non si paupertas, non si luctus, non si ignominia, non si dolor impetum faciat, pedem referet. Interritus et contra illa ibit et inter illa. Nos multa alligant, multa debilitant. Diu in istis vitiis iacuimus, elui difficile est. Non enim inquinati sumus, sed infecti. Ne ab alia imagine ad aliam transeamus, hoc quaeram, quod saepe mecum dispicio: quid ita nos stultitia tam pertinaciter teneat? Primo quia non fortiter illam repellimus nec toto ad salutem impetu nitimur, deinde quia illa, quae a sapientibus viris reperta sunt, non satis credimus nec apertis pectoribus haurimus leviterque tam magnae rei insistimus. Quemadmodum autem potest aliquis, quantum satis sit, adversus vitia discere, qui quantum a vitiis vacat, discit? Nemo
Abbreviated transcription (Latin):
ferti sunt. Quas existimo necessarias. non ex eadem causa qͣ p̾etis:
s ut imberillitatis nr̃e adminicła sint. & ut dicentẽ & audientẽ :¬
in rem p̃sentem adducant. Sexcium ecce cũ maxime lego. uirũ
acrẽ ꝗpetis uerbis. romanis morib philosophantẽ ⁊ nouit me ima¬
go ab illo posita. iꝑe quadrato agmine exercitum. ubi hostis ab
onini parte suspectus ẽ. pugne paratum. Idem inquit sapiens
facere debet. om̃s turcutes suas undiq expandat. ut ubitumq
infesti. aliquid oriet᷑. illic presidia parita sint. & ad nutũ regen¬
caterue sentiam. sic disposite. ut signũ abuno datũ peditem si¬
mul equitemq ꝑcurrat. Hoc aliquando magis necessarium¬
ẽẽ. nob̾ ait. Illi enim sepe hostem timuere sine causa. tutissimumq
illis iter. qd̃ suspectisimũ fuit. Nichil stulticia pacatũ habet. tam
suꝑne illi metus ẽ. qͣm infra. Utrumq trepidat latus. secunt᷑ peu¬

Expanded text:
ferti sunt, quas existimo necessarias, non ex eadem causa qua poetis, ferti sunt, quas existimo necessarias, non ex eadem causa qua poetis, sed ut inbecillitatis nostrae adminicula sint, ut et dicentem et audientem in rem praesentem adducant. Sextium ecce cum maxime lego, virum acrem, Graecis verbis, Romanis moribus philosophantem. Movit me imago ab illo posita: ire quadrato agmine exercitum, ubi hostis ab omni parte suspectus est, pugnae paratum; " Idem," inquit, " sapiens facere debet; omnes virtutes suas undique expandat, ut ubicumque infesti aliquid orietur, illic parata praesidia sint et ad nutum regencopiae sentiant, sic dispositae, ut signum ab uno datum peditem simul equitemque percurrat; hoc aliquanto magis necessariumesse nobis ait. Illi enim saepe hostem timuere sine causa, tutissimumque illis iter quod suspectissimum fuit; nihil stultitia pacatum habet. Tam superne illi metus est quam infra. Utrumque trepidat latus. Secuntur pericu
Abbreviated transcription (Latin):
sastattim inclinaturũ. uoluptatẽ uoco opinione falsi boni motã.
omoderatam & in modicam. S ut ad ꝓpositum reuertar: audi
qͥd me in epła tua delectauerit. Habes uerba inpotestate. Non ef¬
fert te oratio. nec longius qͣm destinasti trahit. Multi sunt qͥ ad
id quod ꝓposuerant scrib̾e. alicuiꝰ uerbi placentis dccore uocent᷑.
qd tibi nõn euenit. Pressa sunt oĩa. & rei aptata. Loqueris qͣntum
uis. & plus signit̾icas quam loqueris. Hoc maioris rei inditiũ ẽ. Ap¬
paret animũ quoq nichil habere suꝑuatui. nichil trmidi. Iuue¬
nio tam̃ translationes uerboꝵ. ut ñ temerarias. Itaq ꝑicłm sui
fecerint. Inuemo imagines. quib siquis nos uti uetat. & poecis
illas solis iudicat ẽẽ. contessas: neminẽ mithi utdet᷑ exantiquis
legisse. Apud quos non dũ coaptabat᷑ plausibilis oratio. Illi qui
simpliciter & demonstrande rei causa eloquebant᷑ parabolis re¬

Expanded text:
rsum statim inclinaturum voluptatem voco, opinione falsi boni motam, rsum statim inclinaturum voluptatem voco, opinione falsi boni motam, inmoderatam et inmodicam. Sed ut ad propositum revertar, audi, quid me in epistula tua delectaverit: habes verba in potestate. Non effert te oratio nec longius quam destinasti trahit. Multi sunt, qui ad id, quod non proposuerant scribere, alicuius verbi placentis decore vocentur, quod tibi non evenit; pressa sunt omnia et rei aptata. Loqueris quantum vis et plus significas quam loqueris. Hoc maioris rei indicium est; apparet animum quoque nihil habere supervacui, nihil tumidi. Invenio tamen translationes verborum ut non temerarias ita quae periculum sui fecerint. Invenio imagines, quibus si quis nos uti vetat et poetis illas solis iudicat esse concessas, neminem mihi videtur ex antiquis legisse, apud quos nondum captabatur plausibilis oratio. Illi, qui simpliciter et demonstrandae rei causa eloquebantur, parabolis re
Abbreviated transcription (Latin):
agnum epła tua ꝑcepi uoluptatem. Emitte enĩ michi
niti uerbis publicis. nec illa adsignificationem stole re
liseara: itiũ eẽ noluptatem credimꝰ. Sit sane. pore re tan te
edis gaudĩ nui sapienti non conting̃t: e st  a. uem en farn
sus borus uiribq fidentis. U ulgo tam̃ siel oqumur. eit oioenies
magnũ gaudiũ nos ex illius consulatu. aut ex nuptiis. aut ex par¬
tu uixoris ꝓcepisse. Que adeo s̃ sunt gaudia. ut sepe untia future
cnstitit suit. Gauctio autẽ uinctum ẽ: non desmere. nec incontͣri¬
um uerti. Itaq cũ dicit urgiliꝰ noster. & mala mentis gaudia. diser¬
tequidem dicit. s parũ propͥe. Nullum enĩ malũ gaudiũ est. No¬
luptatib hot nomen imposuit. & qd̵ uoluit ex pressit. Significauit
euĩ homines malo suo letos. Lamen ego ñ inmerito dix̃am. cepisse
ne magnã ex epła tua uoluptatem. Qmͣuis eiũ ex nomine ista cau¬
la imgitus homo gaudedt. tam̃ affectum eiꝰ impotentem. & indiũ¬

Expanded text:
ula tua percepi voluptatem; permitte enim mihi uti verbis publicis nec illa ad significationem Stoicam revoca. Vitium esse voluptatem credimus. Sit sane; ponere tamen illam esse et gaudium nisi sapienti non contingere. Est enim animi elatio suis bonis verisque fidentis. Vulgo tamen sic loquimur, ut dicamus magnum gaudium nos ex illius consulatu aut nuptiis aut ex partu uxoris percepisse, quae adeo non sunt gaudia, ut saepe initia futurae tristitiae sint. Gaudio autem iunctum est non desinere nec in contrarium verti. Itaque cum dicit Vergilius noster Et mala mentis gaudia, diserte quidem dicit, sed parum proprie. Nullum enim malum gaudium est. Voluptatibus hoc nomen inposuit et quod voluit expressit. Significavit enim homines malo suo laetos. Tamen ego non inmerito dixeram cepisse me magnam ex epistula tua voluptatem; quamvis enim ex honesta causa inperitus homo gaudeat, tamen adfectum eius inpotentem et in dive
Abbreviated transcription (Latin):
mei corpis. Qđ̃ equidem ñ aliter aspicio. q̃m uindum alip ll
tati mee circiumdatum. Hoc itaq oppono fortune inquo ral¬
test uec ꝑ alud ad me ullũ transire iuiluꝰ sino. Nancqͥd in me po¬
rest inuriã pati. hoc ÷ in hoc obuixum domitilio animꝰ ube
babiatt. Nlumqͣm me caro ista compellet ad iet ĩ. nun quo
ad indignam bono sumilationem. numꝙͣ in honort̃ hui cops
mentiar. Cum uisũ erit: distiabam tũ illo sotietatẽ. Et nc̃ tr̃
dum herem᷑ non erimꝰ equis parcib sotũ. Ammꝰ ad se omu
mur inspestio. Nempe uniu̾sa: ex materia & eedeo constuer
Ds ista dempao: que circumfusa retorẽ sequrt: e esi centar

Expanded text:
mei corporis, quod equidem non aliter aspicio quam vinclum aliquod mei corporis, quod equidem non aliter aspicio quam vinclum aliquod libertati meae circumdatum. Hoc itaque oppono fortunae, in quo resistat, nec per illud ad me ullum transire vulnus sino. Quicquid in me potest iniuriam pati, hoc est. In hoc obnoxio domicilio animus liber habitat. Numquam me caro ista conpellet ad metum, numquam ad indignam bono simulationem; numquam in honorem huius corpusculi mentiar. Cum visum erit, distraham cum illo societatem. Et nunc tamen, dum haeremus, non erimus aequis partibus socii; animus ad se omne mur, inspectio. Nempe universa ex materia et ex deo constant. Deus ista temperat, quae circumfusa rectorem secuntur
Abbreviated transcription (Latin):
adberes quidem in corpe suo: sed optima sui parte abest. Cie.
nones iuas ad sublimia intendit. Uelit saciam̃to rogatis le
ad uiuit. stipendium putat. Q tra formatius ẽ. ite illi nee A nor
uite nec odium sit. paraiturq mortalia. q̃muis sciat analor
supẽe. Interditis mͥ inspectationem terũ naturȩ. at toto boe¬
ta. discreuerit: Non queram quis sit istius aeccfex mundiou
ratione tanta magnitudo inlegem & ordinem uenerit. qͥs spu¬
sa colleg̾it. confusa distinterit. inuna deformitate iacentib
ciem diuiserit: Unde lux tauta fundat᷑: ignis sit. an aliquio
ne lucidiꝰ: Ego ista non queram: Ego nesciam unde descendi¬
rin: Semel hec mͥ uidenda sint. an sepe nascendũ: Quohi
iturus sim quȩ sedes exspectãt animã solutam legib seruir
humane : Uecas me telo inter ẽẽ .i. iubes me uiuere capiteot¬
musso. Maior suni. & ad maiora genitus: qͣm ut mancipusi

Expanded text:
adhaeret quidem in Corpore; sed optima sui parte abest, et adhaeret quidem in Corpore; sed optima sui parte abest, et ones suas ad sublimia intendit. Velut sacramento rogatus hoc, quod vivit, stipendium putat. Et ita formatus est, ut illi nec amor vitae nec odium sit, patiturque mortalia, quamvis sciat ampliora superesse. Interdicis mihi inspectione rerum naturae, a toto abduta discreverit ? Non quaeram, quis sit istius artifex mundi ? Qua ratione tanta magnitudo in legem et ordinem venerit ? Quis sparsa collegerit, confusa distinxerit, in una deformitate iacentibus faciem diviserit ? Unde lux tanta fundatur ? Ignis sit, an aliquid igne lucidius ? Ego ista non quaeram ? Ego nesciam, unde descenderint ? Semel haec mihi videnda sint, an saepe nascendum ? Quo hinc iturus sim ? Quae sedes exspectet animam solutam legibus servitutis humanae ? Vetas me caelo interesse, id est iubes me vivere capite demisso? Maior sum et ad maiora genitus, quam ut mancipium sim
Abbreviated transcription (Latin):
Ne hc̃ quidem tempꝰ ut existimas ꝑdo. Ista enĩ omiua. si ñ concidau¬
tur. nec in hanc subtilitatem uiutilem distrahant᷑: atcollunt & le¬
uant animũ. qͥ graui sarcina p̃ssus explicari cupit & reuerti adil¬
la. quoꝵ fuit. Nam corpꝰ hoc: animi pondus ac pena ẽ. Prem̃te
llo: urget᷑. Inuincłis ẽ: nisi actessit philosophia. ⁊ illum respira¬
re rerum nature spectaculo ussit. & at̾renis ad diuina dͥmisit.
Dei libertas eiꝰ est: hec euagatio. Subducit int̾im se eustodie. inqua
tenetur: & celo reficit᷑. Quemadino dũ arcifices & alicuiꝰ rei subtili¬
oris inspector es. que intentione ocłos defatigat. si mali nil hñt.⁊
preclarum lum̃ hñt: inpublicũ ꝓdeunt. & in aliqua regione ad
popłi otium dedicata. ocłos libera luce delectant: fic animꝰ in hoc
tisti e obscuo donncilio clusus. qͦͥtiens potẽ. aptum petit. & in rerũ

Expanded text:
Ne nunc quidem tempus, ut existimas, perdo. Ista enim omnia, si non concidanNe nunc quidem tempus, ut existimas, perdo. Ista enim omnia, si non concidantur nec in hanc subtilitatem inutilem distrahantur, attollunt et levant animum, qui gravi sarcina pressus explicari cupit et reverti ad illa, quorum fuit. Nam corpus hoc animi pondus ac poena est; premente illo urgetur, in vinclis est, nisi accessit philosophia et illum respirare rerum naturae spectaculo iussit et a terrenis ad divina dimisit. Haec libertas eius est, haec evagatio; subducit interim se custodiae, in qua tenetur, et caelo reficitur. Quemadmodum artifices alicuius rei subtilioris, quae intentione oculos defetigat, si malignum habent et precarium lumen, in publicum prodeunt et in aliqua regione ad populi otium dedicata oculos libera luce delectant; sic animus in hoc tristi et obscuro domicilio elusus, quotiens potest, apertum petit et in rerum
Abbreviated transcription (Latin):
instrum̃tum cause necessariũ. Sit necessariũ ẽ. exemplar artifici:
quomͦ lima. Sine his ꝓcedẽ ars non potẽ: non tñ hec partes artis.
Ait cause st̃. ꝓpositum inquit arcificis. ꝓpter qd̃ ad faciendum
aliqͥd accedit: causa ẽ. Ut sit causa: nou ÷ efficiens causa. s suꝑ¬
ueniens. He autẽ in numerabiles st̃: nos de causa gñali locuti¬
sumis. Illud uͦ non ꝓsolita ipsis subtilitate dixert̃. totũ mundũ
&e consũmatum opus: causam ẽẽ. Multum enĩ inter ẽ. int̾ opus
& causam oꝑis. Affer sententiã. Qut qd̃ faciluis in eiusmodi
reb ẽ: nega tibi liquere. & nos reuerti iube. Quid te inquis de¬
lectat tempus inter ista conterere. que tibi nullum affectũ eripi¬
uit. uullam cupiditatẽ abigunt: Ego quidem pͥora illa ago ac
tiacto. quib pacat᷑ animus. & me pͥus scrutor. deinde ht̃ mundũ.

Expanded text:
instrumentum causae necessarium. Sic necessarium est exemplar artifici, instrumentum causae necessarium. Sic necessarium est exemplar artifici, quomodo scalprum, quomodo lima; sine his procedere ars non potest. Non tamen hae partes artis aut causae sunt. " Propositum," inquit, "artificis, propter quod ad faciendum aliquid accedit, causa est." Ut sit causa, non est efficiens causa, sed superveniens. Hae autem innumerabiles sunt; nos de causa generali quaerimus. Illud vero non pro solita ipsis subtilitate dixerunt, totum mundum et consummatum opus causam esse. Multum enim interest inter opus et causam operis. Aut fer sententiam aut, quod facilius in eiusmodi rebus est, nega tibi liquere et nos reverti iube. "Quid te," inquis, "delectat tempus inter ista conterere, quae tibi nullum affectum eripiunt, nullam cupiditatem abigunt ?" Ego quidem ut potiora illa ago ac tracto, quibus pacatur animus, et me prius scrutor, deinde hunc mundum.
Abbreviated transcription (Latin):
eiĩ tam supͣ nos ẽ. qͣm ipla ueritas. Hec que ab aristotele. ⁊ͥ plass¬
ne pouit᷑ turba causaru: aut unnũ multa aut niniũ pauad¬
comprehendit. Nam si quo cũq remoto quid esfiti non potẽ. id
couaor uidicant ẽe. faciendi: pauea diperunt. Ponant int̾ causas
temp. uicħ sine temꝑe potest fieri. Ponant locum: si ñ fuerit
abifiat aliquid. ne fiet quidem. Ponant motũ: nichil sine hoc
ne fit. nec ꝑit. Nulla sine motu ars: nulla mittatio ẽ. S nos
ne pͥmam. & gñalem querimꝰ causam. Hec simplex ẽẽ. debet. Nã
emat̾ia simplex ẽ. Querimꝰ quid sit causa. ratio scł faciens .i.d̾s.¬
ta eĩ quecumq retulistis. ñ sunt multe & singłe cause: s exuna
pendent. exea que faciet. formam dicis causam eẽ. hanc imponit
artifex oꝑi. Pars cause ẽ. ñ cause. Exemplar quoq ñ est causa. s

Expanded text:
enim tam supra nos est quam ipsa veritas. Haec, quae ab Aristotele et Platoenim tam supra nos est quam ipsa veritas. Haec, quae ab Aristotele et Platone ponitur, turba causarum aut nimium multa aut nimium pauconprendit. Nam si, quocumque remoto quid effici non potest, id causam iudicant esse faciendi, pauca dixerunt. Ponant inter causas tempus; nihil sine tempore potest fieri. Ponant locum; si non fuerit, ubi fiat aliquid, ne fiet quidem. Ponant motum; nihil sine hoc nec fit nec perit. Nulla sine motu ars, nulla mutatio est. Sed nos nunc primam et generalem quaerimus causam. Haec simplex esse debet; nam et materia simplex est. Quaerimus, quid sit causa? Ratio scilicet faciens, idta enim, quaecumque rettulistis, non sunt multae et singulae causae, sed ex una pendent, ex ea, quae faciet. Formam dicis causam esse? Hanc inponit artifex operi; pars causae est, non causa. Exemplar quoque non est causa, sed
Abbreviated transcription (Latin):
ad quod. id ꝓpter quod. nouissime: id qd̾ exhis ẽ. Tamꝙͣ instatuid
quia de hac loqui cepiniꝰ. Idex quo: es est. Id aquo: Arcifexẽ s
inqͦ: forma ẽ. quȩ aptat᷑ illi. Id ad quod: exemplar ⁊ qd̾ untit᷑
is qui facit. Id ꝓpter qd̃: facientis ꝓpositum. Id quod existis ẽ. iphi
statua. Hec omnia mundꝰ quoq ut ait plato habet. tatiens hi
ds̃ est. Ex quo fit: mat̾ia est. forma hec ẽ: habitus & ordo muiis
quẽ uidemꝰ. exemplar scł ad quod d̾s hanc magnitudinẽ opis
pulchertum fecit. Pxopositũ ꝓpter qd̾ fecit. queris qd̾ sto : ꝓpo¬
licumdo: bonitas ẽ. Ita certe plato ait. Que deo faciendi mui¬
dũ fuit causa: Bonus ẽ. Bono. nulla cuiꝰqͣm honi inuidia ẽ.i
cit itaq qͣm optimũ potuit. Fer gͦ uidex sententiam. & ꝓnuntia
quis t uideatur utri simillimũ dicere. ñ quis uerissimũ dicat. I

Expanded text:
ad quod, id propter quod. Novissime id quod ex his est. Tamquam in statua, ad quod, id propter quod. Novissime id quod ex his est. Tamquam in statua, quia de hac loqui coepimus, id ex quo aes est, id a quo artifex est, id in quo forma est, quae aptatur illi, id ad quod exemplar est, quod imitatur is, qui facit, id propter quod facientis propositum est, id quod ex istis est, ipsa statua est. Haec omnia mundus quoque, ut ait Plato, habet: facientem: hic deus est. Ex quo fit: haec materia est. Formam: haec est habitus et ordo mundi, quem videmus. Exemplar, scilicet, ad quod deus hanc magnpulcherrimi fecit. Propositum, propter quod fecit. Quaeris, quod sit propositum deo ? Bonitas Ita certe Plato ait: " Quae deo faciendi mundum fuit causa? Bonus est; bono nulla cuiusquam boni invidia est. Fecit itaque quam optimum potuit." Fer ergo, iudex, sententiam et pronuntia, quis ti
Abbreviated transcription (Latin):
uenditurꝰ fabricauit. uł gła si laborauit in nomen. uł religiosi di¬
num templo parauit. G ⁊ hec causa ẽ. ꝓpter qͣm fit. Annon puta
inter causam facti oꝑis ẽẽ. numerandum. qͦ remoto factum ñ eẽt
is quintã plato adicit exemplar. qͣm ipse ideam uocat. Hoc ẽ. eñ
ad qd̃ respiciens artifex. id qd̃ destinabat effecit. Nichil aittu
adrem ꝑtinet utrũ foris habeat exemplar ad qd̃ referat ocłos: a
intus. quod ibi ipse concepit & posuit. Hec exemplaria rerũ om¬
niũ d̾s intra se ht̃: numerosq uniuersoꝵ quȩ agenda sunt &¬
modos mente complexus ẽ. Plenus his figuris ẽ: quas plato ibe¬
as appellat. in mortales. in numerabiles. infatigabiles. Itaq ha¬
mines quidem ꝑeunt: ipsa autẽ humanitas. ad qͣm homo efin¬
git᷑ ꝑmanet. & hominib laborantib. int̾euntib. illa nich patiꝰ.
Nitinq gͦ cause sunt ut plato dicit. id ex quo. id aquo. id inqus. id

Expanded text:
venditurus fabricavit, vel gloria, si laboravit in nomen, vel religio, si dovenditurus fabricavit, vel gloria, si laboravit in nomen, vel religio, si donum templo paravit. Ergo et haec causa est, propter quam fit; an non putas inter causas facti operis esse numerandum, quo remoto factum non esset ? His quintam Plato adicit exemplar, quam ipse idean vocat; hoc est enim, ad quod respiciens artifex id, quod destinabat, effecit. Nihil autem ad rem pertinet, utrum foris habeat exemplar, ad quod referat oculos, an intus, quod ibi ipse concepit et posuit. Haec exemplaria rerum omnium deus intra se habet numerosque universorum, quae agenda sunt, et modos mente conplexus est; plenus his figuris est, quas Plato ideas appellat, inmortales, inmutabiles, infatigabiles. Itaque homines quidem pereunt, ipsa autem humanitas, ad quam homo effingitur, permanet, et hominibus laborantibus, intereuntibus illa nihil patitur. Quinque ergo causae sunt, ut Plato dicit: id ex quo, id a quo, id in quo, id
Abbreviated transcription (Latin):
unam causam ẽe. id qd̃ facit. Aristoteles putat causam trib mo¬
cus cuci. Prima inquit causa ẽ. ipsa materia. sine qua nicħ potẽ.
esfici. Sid̾a opifex. ⁊ Tercia ẽ forma que unituiq oꝑi imponitur
tanqͣm statue. nam̾ qristoteles idos uocat. Quarta qͦq inquit his
actedit: ꝓpositum totius oꝑis. Quid sit hoe: aꝑiam. Es: prima
statue causa est. Numqͣm enum facta esset uisi fuisset idex ꝯͥ fiu¬
deret᷑. duceret᷑ ue. Scd̃a causa arcifex est. Non potuisset enĩ elu
lud in habitũ statue figurari. nisi accessissent ꝑite manus. lemi
causa ẽ. forma. Neq enim statua ista doriforos. aut diaidume¬
nos uocaret᷑: nisi hec illi ẽẽt imp̾sa facies. Quarra causa: facien¬
di ꝓpositum. Nam msi hoc fuisset: facta non eẽc. Qđ̃ est ꝓposti
qd̃ inuitauit artificem. qd̾ ille setutus fecit: Uł pertunia ẽ. hor i

Expanded text:
unam causam esse, id, quod facit. Aristoteles putat causam tribus mounam causam esse, id, quod facit. Aristoteles putat causam tribus modis dici: " Prima," inquit, " causa est ipsa materia, sine qua nihil potest effici; secunda opifex. Tertia est forma, quae unicuique operi inponitur tamquam statuae "; nam hanc Aristoteles idos vocat. " Quarta quoque," inquit, " his accedit, propositum totius operis." Quid sit hoc, aperiam. Aes prima statuae causa est. Numquam enim facta esset, nisi fuisset id, ex quo funderetur ducereturve. Secunda causa artifex est. Non potuisset enim aes illud in habitum statuae figurari, nisi accessissent peritae manus. Tertia causa est forma. Neque enim statua ista doryphoros aut diadumenos vocaretur, nisi haec illi esset inpressa facies. Quarta causa est faciendi propositum. Nam nisi hoc fuisset, facta non esset. Quid est propositum ? Quod invitavit artificem, quod ille secutus fecit; vel pecunia est haec, si
Abbreviated transcription (Latin):
egrum intempamentũ cohercerent. In locum stili sermo successit.
ex quo eam partem adte ꝑferam: que inlite ẽ. Le arbitrũ ad¬
duximꝰ. Plus negotii habes qͣm existimas. Iriplex causa ẽ. Dicunt
ut scis stoiti nr̃i. duo esse inrerum natura exquib oĩa fiant: cau¬
sam & mat̾iam. Materia iacet in ers res ad omnia parata: cessa¬
tuta sinemo moueat. Causa autẽ id est ratio mat̾iam format.
i& quocumq uult uersat. ex illa uaria opera ꝓdutit. Esse ergo de¬
bet unde fiat aliqͥd : dde in de aquo fiat. Hoc causa ẽ: illud mate¬
ria. Oninis ars nature imitatio ẽ. Itaq qđ deuniu̾so dicebam:
ad hec tnsfer. que abhomine facienda sunt. Statua & mact̾iam
habuit. que pateret᷑ arcificem: & artificem qͥ mat̾ie daret fatiem.
Ergo instatua materia es. fuit: causa opifex. Eadẽ conditio re¬
rum omniũ est. Exeo constat qd fit : & eo qd̵ facit. Stoicis placet

Expanded text:
aegrum intemperantem coercerent. In locum stili sermo successit, aegrum intemperantem coercerent. In locum stili sermo successit, ex quo eam partem ad te perferam, quae in lite est. Te arbitrum addiximus. Plus negotii habes quam existimas; triplex causa est. Dicunt, ut scis, Stoici nostri duo esse in rerum natura, ex quibus omnia fiant, causam et materiam. Materia iacet iners, res ad omnia parata, cessatura, si nemo moveat. Causa autem, id est ratio, materiam format et quocumque vult versat, ex illa varia opera producit. Esse ergo debet, unde fiat aliquid, deinde a quo fiat. Hoc causa est, illud materia. Omnis ars naturae imitatio est. Itaque quod de universo dicebam, ad haec transfer, quae ab homine facienda sunt. Statua et materiam habuit, quae pateretur artificem, et artificem, qui materiae daret faciem. Ergo in statua materia aes fuit, causa opifex Eadem condicio rerum omnium est; ex eo constant, quod fit, et ex eo, quod facit. Stoicis placet
Abbreviated transcription (Latin):
honoris causa semꝑ appellem : Quam uenerationẽ precep̃torib
meis debeo: eandem illis p̾ceptorib gn̾is humani. aquib tanti bo
minitia fluxert̃. Si consulem uidero aut pretorẽ. oĩa quib honor
haberi solet fatiam. equo desiliam. caput ad aꝑiam. semita cedã.
Suid ergo: Marcum. catonem utrũq & lelium sapientem. & soera¬
tem cum platone & renone cleddnteq in animũ meũ sine dignati¬
one sumima recipiam: Ego uero illos ueneror. & tantis nominib
esternum diem diuisi cum mala ualitudine. Aute meridi¬
anum illa sibi iundicauit: post meridianũ mͥ cessit. Itaq
lectione pͥmum temptaui animũ. Deinde cum hanc recepisset.
plus ilh imꝑare ausus sum: imnio ꝑmittere aliquid. Scripsi. &
quidem intentiꝰ qͣm soleo. dum cũ materia diffitili contendi & iun¬
a nolo: donee int̾uenert̃ amici. qui mͥ ium afferrent. & tanqͣm

Expanded text:
honoris causa semper appellem ? Quam venerationem praeceptoribus honoris causa semper appellem ? Quam venerationem praeceptoribus meis debeo, eandem illis praeceptoribus generis humani, a quibus tanti boni initia fluxerunt. Si consulem videro aut praetorem, omnia, quibus honor haberi honori solet, faciam; equo desiliam, caput adaperiam, semita cedam. Quid ergo ? Marcum Catonem utrumque et Laelium Sapientem et Socraten cum Platone et Zenonem Cleanthenque in animum meum sine dignatione summa recipiam ? Ego vero illos veneror et tantis nominibus suo salutem Hesternum diem divisi cum mala valetudine; antemeridianum illa sibi vindicavit, postmeridiano mihi cessit. Itaque lectione primum temptavi animum. Deinde cum hanc recepisset, plus illi imperare ausus sum, immo permittere; aliquid scripsi et quidem intentius quam soleo, dum cum materia difficili contendo et vinci nolo, donec intervenerunt amici, qui mihi vim adferrent et tamquam
Abbreviated transcription (Latin):
muis ampliora. que accepimꝰ. Maior ista hereditas. ame ad post¬
ros tñsent. Multũ ad hut restat oꝑis. inuleũq restabit. nes pll
natro post uuille scła precdudet᷑ orcasio: aliquid ad huic adiciendi
Sed euam si oĩa auterib muenta sunc. Hoc semꝑ nouũ. eritient
& nuentoꝵ ab alis scientia de dispositio. Faita relicta nobꝰ mdꝰ
ssit. quib sanarent᷑ ocłi. Non opus ẽ. mn alaquenore nes
has tam̃ modis. & tempib aptanda sunt. Noc apitu oelorum
colleuat̾. boc palpebrarum ciassitudo tenuat᷑. Hocins subita s
humor a uerci. hocatuet᷑ uisus. Ieras ista oportet. & ulgus teans
ad inbeas simgłis modum. animi remedia amorrca s. dsdircepi¬
egert̃ qui ante nos fuert̃: s non pegerunt. Suspiciendi en suits
& ritu deorum colendi. Quid i ego magnorum uiroꝵ & ymagi¬
nes habeam iuertam̃ta animi. & natales celebrem. Quid ii ego illoᷤ

Expanded text:
iamus ampliora, quae accepimus. Maior ista hereditas a me ad postiamus ampliora, quae accepimus. Maior ista hereditas a me ad posteros transeat. Multum adhuc restat operis multumque restabit, nec ulli nato post mille saecula praecludetur occasio aliquid adhuc adiciendi. Sed etiam si omnia a veteribus inventa sunt, hoc semper novum erit, usus et inventorum ab acamenta, quibus sanarentur oculi; non opus est mihi alia quaerere, sed haec tamen morbis et temporibus aptanda sunt. Hoc asperitas oculorum conlevatur; hoc palpebrarum crassitudo tenuatur; hoc vis subita et umor avertitur; hoc acuetur visus; teras ista oportet et eligas tempus, adhibeas singulis modum. Animi remedia inventa sunt ab antiegerunt, qui ante nos fuerunt, sed non peregerunt. Suspiciendi tamen sunt t ritu deorum colendi. Quidni ego magnorum virorum et imagines habeam incitamenta animi et natales celebrem ? Quidni ego illos
Abbreviated transcription (Latin):
dutie: inquatumq positione mentis sim. Cum hc̃ lego: tes¬
bortibi. lib et omnis casus prouocare. libet exclamare. Quidosi
fortuna : Congredere. paratũ udes illiꝰ animum in duo. qdnt
pescora int̾ uertia uotis optat aprũ aut fuluum desceuder
monte leonem. libet aliquid habere qd̾ uincam. cuiꝰ patientii
erertear. Nam hot quoq egregiũ sȩctius hẽt. quod & ostendes
tibi beate uite magnitudine: & desꝑationem eiꝰ ñ faciet. Ste
eẽ. illam in excelso. S uolenti penetrabilem. Hoc idem iurcustꝰ
ipsa p̾stabit. ut illam admireris. & tam̃ speres. Michi certi n¬
tum auferre tp̃is. solet contem platio ipsa sapientie. Nonasitr
illam iuntuetr obstupefactus: qͣm ipsum uit̾im mundũ. qͥm ie
tanq̃m spectator nouus uideo. Ueneror itaq inuenta sapiemi
inuemtoresq adire tanqͣm multoꝵ hereditatem uiuae. Michilti
adquisita. mͥ laborata sc̃. Sed agamꝰ bonũ patrẽ familie. fau¬

Expanded text:
fiduciae." In qua positione mentis sim, cum hunc lego, fatefiduciae." In qua positione mentis sim, cum hunc lego, fatebor tibi: libet omnis casus provocare, libet exclamare: " Quid cessas, fortuna ? Congredere; paratum vides." Illius animum induo, qui qupecora inter inertia votis Optat aprum aut fulvum descendere monte leonem. Libet aliquid habere quod vincam, cuius patientia exercear. Nam hoc quoque egregium Sextius habet, quod et ostendet tibi beatae vitae magnitudinem et desperationem eius non faciet; scies esse illam in excelso, sed volenti penetrabilem. Hoc idem virtus tibi ipsa praestabit, ut illam admireris et, tamen speres. Mihi certe multum auferre temporis solet contemplatio ipsa sapientiae; non aliter illam intueor obstupefactus quam ipsum interim mundum, quem saepe tamquam spectator novus video. Veneror itaque inventa sapientiae inventoresque; adire tamquam multorum hereditatem iuvat. Mihi ista adquisita, mihi laborata sunt. Sed agamus bonum patrem familiae; fac
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtinet: ꝑost me mori debet. s ante me potẽ. Quia ñ feci: in¬
panitum subito fortuna ꝑcussit. Nunc cogito. oĩa & mortalia
eẽ. & incerta lege mortalia. Hodie fieri potẽ. quitqͥd uniqͣm po¬
nos lotus aliquis quẽ putamꝰ ꝑisse:. p̃missus ẽ. Uł.
nobiscum. Mecum enum semꝑ es. Int̾uenerant quidem aii¬
ci. p̃ropt̾ quos maior fumꝰ fieret. non hic qui erumꝑe ex lautorum
culmnis. & texrere uigiles solet: sed hic moditꝰ. qui hospites uenisse
signifiet. Uarius nobis fuit sermo ut ini couuruio. nullam rem
usqꝑ aditum ad ducens. si aliunde alio transsiliens. Lectus ẽ. dei
liber quinti. xestũ patris. magni siquid mͥ crecis uiri a ltet pen
meniet̾a erangua sunt. Insfiauunt. disputant. cauillanrt᷑. no
faciunt animũ. quia ñ habent. Cũ legis sextium: dices. ui
iget. liber ẽ. supra hominẽ ẽ. Dimitut me plenũ ingilus

Expanded text:
pertinet? Post me mori debet, sed ante me potest." Quia non feci, inpertinet? Post me mori debet, sed ante me potest." Quia non feci, inparatum subito fortuna percussit. Nunc cogita omnia et mortalia esse et incerta lege mortalia. Hodie fieri potest, quicquid umquam ponos locus aliquis, quem putamus perisse, praemissus est. "nobiscum." Mecum enim semper es. Intervenerant quidam amici, propter quos maior fumus fieret, non hic, qui erumpere ex lautorum culinis et terrere vigiles solet, sed hic modicus, qui hospites venisse significet. Varius nobis fuit sermo, ut in convivio, nullam rem usque ad exitum adducens, sed aliunde alio transiliens. Lectus est deinde liber Quinti Sextii patris, magni, si quid mihi credis, viri et, licet neget, men exanguia sunt. Instituunt, disputant, cavillantur, non faciunt animum, quia non habent; cum legeris Sextium, dices: " Vivit, viget, liber est, supra hominem est, dimittit me plenum ingentis
Abbreviated transcription (Latin):
indiores. non ut tam du lugerent: s ne diutius. Uiris nullum
legitinũ tempꝰ ẽ. quia uullũ honeste. Qm taien mͥ ex illis mu¬
liercłis dabis. uir recractis a rogo. uix a cadauere reuulsis. cui la¬
crine intotum mnensem durauerint: Nulla res cituis in odium
uenit. qͣm dolor. Qui retens consolatõrem inuenit: & aliqͦs ad se
ad ducit. Inueteratus uͦ: deridetur. Nec inmerito. Aut enĩ simu¬
latus. aut stultus ẽ. Hec tibi stribo. is qui amitum serenũ kr̃m
eoũ. quos dolor uicit. hodie tam̃ factum meũ dampno. & uitel¬
ligo marimã michi causam sic lugendi fuisse qd̾ numqͣm cogi¬
taueram. mori eum aute me possẽ. Hoc unũ michi occurrebat.
iniiorem eẽ. & multo minorem: tanquam ordinem fata seruarent.
taq assidue cogitemꝰ : tam de nr̃a. qͣm omniũ quos diliginꝰ mor¬
talitate. Tunc ego debui dicere. minor ÷ serenus m̃s quid ad rem

Expanded text:
maiores non ut tam diu lugerent, sed ne diutius: uiris nullum maiores non ut tam diu lugerent, sed ne diutius: uiris nullum legitimum tempus est quia nullum honestum. Quam tamen mihi ex illis mulierculis dabis uix retractatis a rogo, uix a cadauere reuulsis, cui lacrimae in totum mensem durauerunt? Nulla res citius in odium uenit quam dolor, qui recens consolatorem inuenit et aliquos ad se adducit, inueteratus ulatus aut stultus est. Haec tibi scribo is, qui Annaeum Serenum, careorum, quos dolor vicit. Hodie autem factum meum damno et intellego maximam mihi causam sic lugendi fuisse, quod numquam cogitaveram mori eum ante me posse. Hoc unum mihi occurrebat, minorem esse et multo minorem, tamquam ordinem fata servarent. Itaque adsidue cogitemus tam de nostra quam omnium, quos diligimus, mortalitate. Tunc ego debui dicere: "Minor est Serenus meus; quid ad rem
Abbreviated transcription (Latin):
eos indle dehis & merem᷑ & existimamꝰ: quia parũ ualei inuuꝰ
elati solatium. Si non habemꝰ maiorem iniuriã ip siaobis termꝰ
ꝑm a fortima accepimꝰ. Illa unum abstilit. nos quest uoiis ferii
seciunus. Deande ne uñum quidẽ nimus amaast quipsu squĩ
unĩ amare ñ potuit. Siquis despoliatus amula uniear puusaud¬
plorare se malit qͣm circumspitere. quomͦ frigus effugiat & aliquid
paieniat. quo tegat si apulas. nonne tͥ uideatur stultissimꝰ qͣuẽ ama¬
bas ertulisti. Quere quem ames. Satius amitũ reparare qͣm flere.
uo ꝑtritum iam hoc eẽ. qd̾ adiecturus sũ. Non ideo tam̃ p̃termit¬
caom: quia ab hominib dictum ẽ. Finem dolendi etiam qͥ consilio¬
ñ fecerat. temꝑe inuenit. Turpissimũ autem ẽ. in homine pruden¬
te iemediũ meroris: lassitudo merendi. Malo relinqͣs dolorẽ. qͣm
ab illo relinquaris. Et qͣm pͥmum id facere. desiste: qd̾ etiam si
uoles. diu facere ñ pot̾is. Annũ feminis ad lugendum constituere

Expanded text:
os, male de iis et meremur et existimamus, qui parum valent in unius elati solacium; si non habemus, maiorem iniuriam ipsi nobis fecimus quam a fortuna accepimus; illa unum abstulit, nos, quemcumque non fecimus. Deinde ne unum quidem nimis amavit, qui plus quam unum amare non potuit. Si quis despoliatus amissa unica tuplorare se malit quam circumspicere, quomodo frigus effugiat et aliquid inveniat, quo tegat scapulas, nonne tibi videatur stultissimus ? Quem amabas, extulisti; quaere, quem ames. Satius est amicum reparare quam flere. Scio pertritum iam hoc esse, quod adiecturus sum, non ideo tamen praetermittam, quia ab omnibus dictum est: finem dolendi etiam qui consilio non fecerat, temti remedium maeroris lassitudo maerendi. Malo relinquas dolorem quam ab illo relinquaris, et quam primum id facere desiste quod, etiam si uoles, diu facere non poteris. Annum feminis ad lugendum constituere
Abbreviated transcription (Latin):
enarinũ bonũ conditionis humane:. in malũ uersa ẽ. ferest prri¬
cula qͦ uident fugunt. Cũ esfugere: seture st̃. Nlos & uenturo tor¬
queuiꝰ ⁊ p̾terito. Multa bona nr̃a nob̾ notent. łimoris enĩ torm¬
tiis enemoria reducit. ꝓuidentia antitipat. Nemo tm̃ presentib
miser est.
iam aut sꝑo. nich in me suꝑ ẽ. qd imitandũ sit. Qd ni: qd̃ mul¬
ta habeã que debeant colligi. quȩ extenuari. ꝗͦ actollis Et hoc
ipsũ arguñtũ ẽ. in meliꝰ tͣnssati animi. qd̾ uitia sua qͣ ad huc ig¬
norabat uudet. Qbdam egͥs gratulatio fit. cũ ipsi egros se ẽe. sense

Expanded text:
is humanae, in malum versa est; ferae pericula quae vident fugiunt, cum effugere secure possunt: nos et venturo torquemur et praeterito. Multa bona nostra nobis nocent. Timoris enim tormentum memoria reducit, providentia anticipat, nemo tantum praesentibus miser est. iam autem spero, nichil in me superesse quod mutandum sit. Quidni quod multa habeam que debebunt colligi, que extenuari, que attolli? Et hoc ipsum argumentum est in melius translati animi, quod vitia sua que adhuc ignorab
Abbreviated transcription (Latin):
sies unquat tim̃e. si sꝑare desieris. Dures. Quomͦ ista t̾am dũsae
parit̃ st : Ita ÷ m lucili. cũ uideant᷑ dissicłe conuncta. st̃. Quem¬
admnodũ eadem cathena. & custodẽ & militẽ copulat. sic ista que
tam dissimulia st̃. parit᷑ incedunt. S pem metus sequit᷑. nec mitore
ista sit ure Uirũq pendentis animi ẽ utrumq fituri ex pestati¬
one solliettum. Mlarima autẽ utͥusq causa ẽ. qd ñ ad p̃sertia

Expanded text:
sines," inquit, "timere, si sperare desieris." Dices: "Quomodo ista tam diversa sines," inquit, "timere, si sperare desieris." Dices: "Quomodo ista tam diversa pariter eunt ?" Ita est, mi Lucili: cum videantur dissidere, coniuncta sunt. Quemadmodum eadem catena et custodiam et militem copulat, sic ista, quae tam dissimilia sunt, pariter incedunt; spem metus sequitur Nec miror ista sic ire; utrumque pendentis animi est, utrumque futuri exspectatione solliciti. Ma
Abbreviated transcription (Latin):
ñ tm̃ uilib uti. s tetris & horridis. Quẽ admodũ desiderare dili¬
catas res luxurie ẽ. ita usitatas. & ñ magno parabiles fug̃e dem̾̃tie.
Frugalitatẽ exigit philosophia: ñ penã. Potẽ autẽ ẽẽ. ñ incompta
frugalitas. Hic mͥ modꝰ placet. Temꝑet᷑ uita int̾ bonos mores &
publicos. suscipiant hoiẽs uitam nr̃am. s agnoscant. Quid ergo:
Eadẽ faciemꝰ que cet̾i: Nich int̾ nos ⁊ illos: int̾erit plurimũ. Dis¬
similes ẽẽ. nos uulgo sciat. qui inspex̾it ꝓpuis. Qdomũ intͣuerit.
nos potiꝰ iniret᷑ qͣm suppellectilem nr̃am. Magnus ille ẽ. qͥ fictilib
sit utit᷑ quẽ admodũ argento. Nec ille minor ẽ. qui sic angento
utitur. quena dmodum fictilib. lnfirmi anui ẽ. patiñ posse diui¬
tas. diut huiꝰ quoq diei lucellũ tecũ communitẽ: apud becatonẽ
nt̃m uiueni. cupiditatũ finẽ eciã ad cimoris remedia ꝓ ficere. De¬

Expanded text:
non tantum vilibus uti sed taetris et horridis. Quemadmodum desiderare delinon tantum vilibus uti sed taetris et horridis. Quemadmodum desiderare delicatas res luxuriae est, ita usitatas et non magno parabiles fugere dementiae. Frugalitatem exigit philosophia, non poenam, potest autem esse non incompta frugalitas. Hic mihi modus placet: temperetur vita inter bonos mores et publicos; suspiciant omnes vitam nostram, sed agnoscant. " Quid ergo ? Eadem faciemus, quae ceteri ? Nihil inter nos et illos intererit ? " Plurimum. Dissimiles esse nos vulgo sciat, qui inspexerit propius. Qui domum intraverit, nos potius miretur quam supellectilem nostram. Magnus ille est, qui fictilibus sic utitur quemadmodum argento. Nec ille minor est, qui sic argento utitur quemadmodum fictilibus. Infirmi animi est pati non posse divitias. Sed ut huius quoque diei lucellum tecum communicem, apud Hecatonem nostrum inveni cupiditatium finem etiam ad timoris remedia proficere. " De
Abbreviated transcription (Latin):
osum ẽ. Qd si nos hominũ consuetudini ceꝑimꝰ excerꝑe: intꝰ omĩa
dissimilia sint. frons popło nr̃a conueniat. Non splendeat toga:
ne sordeat qͥdem. Non habemꝰ argentũ in qͦ solidi auri celatura
descendit. s ñ putemꝰ frugalitatis indiciũ. auro argentoq caruisse.
d agamꝰ ut meliorẽ uitam seqͣmur qͣm uulgꝰ: ñ ut contͣriã. Alio¬
qͥn quos em̃dari uolumꝰ. fugamꝰ a nob̾ &e auertimꝰ. Ilud qͦq efficimꝰ.
ut nicħ imitari uelint nr̃i. dũ timent ne imitanda sint oĩa. Hoc
pͥmum philosophia ꝓmittit. sensũ cõmunem. humanitatẽ & con¬
gregationẽ. Aqua ꝓfessione. dissimilitudo nos separabit. Uideamꝰ
ne ista ꝑ que ad mirationẽ parare uolumꝰ riditula & oqͥosa sc̃. Nem¬
pe ꝓpositũ nr̃m ẽ: scđm naturã iuiuere. Hoc contͣ naturã ẽ: torqͤ¬
re corpus suũ. ⁊ faciles odisse mundicias. & sqͣlorem appet̾e. Etibis

Expanded text:
osum est; quid si nos hominum consuetudini coeperimus excerpere ? Intus omnia osum est; quid si nos hominum consuetudini coeperimus excerpere ? Intus omnia dissimilia sint, frons populo nostra conveniat. Non splendeat toga, ne sordeat quidem. Non habeamus argentum, in quod solidi auri caelatura descenderit, sed non putemus frugalitatis indicium auro argentoque caruisse. Id agamus, ut meliorem vitam sequos emendare volumus, fugamus a nobis, et avertimus. Illud quoque efficimus, ut nihil imitari velint nostri, dum timent ne imitanda sint omnia. Hoc primum philosophia promittit, sensum communem, humanitatem et congregationem. A qua professione dissimilitudo nos separabit. Videamus ne ista per quae admirationem parare volumus, ridicula et odiosa sint. Vipe propositum nostrum est secundum naturam vivere; hoc contra naturam est, torquere corpus suum et faciles odisse munditias et squalorem adpetere et cibis
Abbreviated transcription (Latin):
samenstimq. depellas. Nlon ÷ neceile supbis asisare ualorre ut¬
suꝑcilium graue. & contumeliosam eciã humanitatem pati. Non
est necẽe. maria temptare. nec sequi castra. Parabile ẽ. qd̾ nacura de¬
sicłat &. appositũ. ad suꝑuatua subdat᷑. Illa sunt quȩ togam conteit᷑.
que nos senescere sub tentorio cogunt. ꝗͣ in aliena littora impiugunt.
Admanũ ẽ. qd̾ sat ẽ. Cui cũ pa¬
& omnib omissis hoc unũ agis. ut te meliorẽ cotidie facias.
& probo & gaudeo. Nlec tm̃ hortor ut ꝑseueres. s etiã rogo. Illud au¬
tẽ te admoneo ne eoꝵ more qͥ ñ ꝓficere s conspiti cupiunt: facias
aliqͣ. quȩ in habitu tuo aut gñi uite notabilia sint. Aspum cultũ
& in tonsũ caput. & neglegentiorẽ barbã. & indictũ argento odiũ. &
cubile humi positũ. & quicqͥd aliud ambitionẽ ꝑuersa uia sequit᷑
euita. Satis ipsũ nom̃ philosophie etiam si modeste. tractet᷑: inuidi¬

Expanded text:
famem sitimque depellas, non est necesse superbis adsidere liminisupercilium grave et contumeliosam etiam humanitatem pati, non est necesse maria temptare nec sequi castra; parabile est, quod natura desiderat, et adpositum. Ad supervacua sudatur. Illa sunt, quae togam conterunt, quae nos senescere sub tentorio cogunt, quae in aliena litora inpingunt. Ad manum est, quod sat est. Cui cum pet omnibus omissis hoc unum agis, ut te meliorem cotidie facias, et probo et gaudeo, nec tantum hortor, ut perseveres, sed etiam rogo. Illud autem te admoneo, ne eorum more, qui non proficere sed conspici cupiunt, facias aliqua, quae in habitu tuo aut genere vitae notabilia sint. Asperum cultum et intonsum caput et neglegentiorem barbam et indictum argento odium et cubile humi positum, et quicquid aliud ambitio nempe perversa via sequitur, evita. Satis ipsum nomen philosophiae, etiam si modeste tractetur, invidi
Abbreviated transcription (Latin):
adu̾sus formidata consiste. Numerare eos noli: qui tͥ mecũ faciunt.
Nonne uideatur stultus. si quis multitudinẽ eo loco timeat. ꝑ quẽ tͣn¬
situs singłis ẽ : Eque ad tuam mortẽ multis aditus ñ ẽ: licet illam
multi imnent᷑. Sic istud natura disposuit. Sp̃m tibi tã unus eripiet.
qͣm unus dedit. Si putorem hr̃es: ultimam mͥ pensionẽ remisissee.
S ed ue ego quidẽ me sordide gerã infinẽ eris alieni: & tibi qd̾ debeo

Expanded text:
adversus formidata consiste. Numerare eos noli, qui tibi metum faciunt. adversus formidata consiste. Numerare eos noli, qui tibi metum faciunt. Nonne videatur stultus, si quis multitudinem eo loco timeat, per quem transitus singulis est ? Aeque ad tuam mortem multis aditus non est, licet illam multi minentur. Sic istuc natura disposuit: spiritum tibi tam unus eripiet quam unus dedit. Si pudorem haberes, ultimam mihi pensionem remisisses. Sed ne ego quidem me sordide geram in finem aeris alieni et tibi quod debeo,
Abbreviated transcription (Latin):
nestius neglexissent qͣm uendunt: infaciem ingeret. Constitui tam̃
contumelias ꝑpeti. Moueat ille mͥ risum. E go fortasse illi lacrima
mouebo. Aut si ridere ꝑseuerabit: gaudebo tanqͣm in malis. qd̾ illi
genꝰ uisanie eintare contig̾it. D non ÷ ista hilaritas longa. Obserua
iudebis eos uitͣ exiguuni tempꝰ acerrime ridere. & acerrime rabere.
ꝓpositũ est aggredi illũ. & ostendere qͣnto pluris fuerit: qͣndo multi
meroris uideret᷑. Uitia eiꝰ: eciam si non excidero in hibebo. Non de¬
sinent. s int̾mittent᷑. fortasse autẽ ꝙ desinent. si int̾mittendi con¬
suecudinẽ fecerint. Non ÷ hoc ipsum fastidiendũ. Qm̃ quidem
grauit᷑ affectis: sanitatis loco ẽ. bona remissio. Dũ me illi paro: tu
int̾um qui potes. qui intelligis. unde. quo euaseris. & ex eo suspica¬
ris quo usq sis euasurus: compone mores tuos. attolle animũ tuũ.

Expanded text:
nestius neglexissent quam vendunt, in faciem ingeret. Constitui tamen nestius neglexissent quam vendunt, in faciem ingeret. Constitui tamen contumelias perpeti; moveat ille mihi risum, ego fortasse illi lacrimas movebo, aut si ridere perseverabit, gaudebo tamquam in malis, quod illi genus insaniae hilare contigerit. Sed non est ista hilaritas longa. Observa; videbis eosdem intra exiguum tempus acerrime ridere et acerrime rabere. Propositum est adgredi illum et ostendere, quanto pluris fuerit, quom multis minoris videretur. Vitia eius etiam si non excidero, inhibebo; non desinent, sed intermittent. Fortasse autem et desinent, si intermittendi consuetudinem fecerint. Non est hoc ipsum fastidiendum, quoniam quidem graviter adfectis sanitatis loco est bona remissio. Dum me illi paro, tu interim, qui potes, qui intellegis, unde quo evaseris, et ex eo suspicans, quousque sis evasurus, compone mores tuos, attolle animum,