comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Dicnt eni paulus apłs. Qui ñ uult oparitnec manquiet.
Qsi ñ laboram ⁊ manducamꝰ. tanto maioris criminis
efficim rei. qͣnto cłi beneficia sumimꝰ indigni. sꝑtes qͦrt
seruiamͦ ei ã quo pascimur. si sine ꝑiculo anime uoluneis
nib atq actionib suis offendunt. Nuis enĩ scł̃i hominẽ
ad peccatũ etiã qͣndoq inuitũ trahunt. Hi uͦ quib ⁊ cura
mundi ⁊ occasio peccandi deest: qͣnto minꝰ religiose uiuit̃
tanto ampliꝰ suꝑnũ uidicẽ offendunt. nec sine grãui ꝑiculo
aie etia mnminimis negligentiis delinquunt. Pensemus
ad quid nobis uictus ⁊ tegumentum distribuitur. ut sit

Expanded text:
Dicit enim apostolus Paulus: Qui non vult operari, non manducet . Quia si non laboramus et manducamus, tanto majoris criminis efficimur rei, quanto Dei beneficia suscipimus indigni. Oportet ergo ut serviamus ei a quo pascimur, si sine periculo animae volumus nibus atque actionibus suis offendunt? Usus enim saeculi hominem ad peccatum etiam quandoque invitum trahit. Hi vero quibus et cura mundi, et occasio peccandi deest, quanto minus religiose vivunt, tanto magis supernum judicem offendunt: nec sine gravi periculo animae etiam in minimis negligentiis offendunt. Pensemus ergo ad quid nobis victus, et tegumentum tribuitur: ut sit
Abbreviated transcription (Latin):
hanc eandẽ fiduciã ad fornicationẽ ducit᷑: quia cũ inter¬
cẽptã mentẽ cogitationes sue deipiciunt. hanc maligni sp̃s
ꝑ innumera uitia seducendo corrũpunt. Notandũ uͦ qđ dicit᷑
fornicata es in nomine tuo: qͥa cũ respectum meus suꝑni rec̃¬
toris deserit. laudem ꝓtinꝰ pͥuatã quexit: & sibi arrogare
incipit om̃e bonũ quod ut largitoris p̾conio seruiret ac¬
cepit. Opinionis sue głam dilatare desid̾at. satagit ut cunc¬
tis mirabilis inuotescat. In suo gͦ nomine fornicat᷑. quȩ le¬
galis thori comibiũ deserens. corruptori spiritui in laudis
appetitu substernit᷑. hinc dd̾ ait. Tradidit in captinitatẽ
uirtutẽ eoꝵ: & pulchritudinẽ eoꝵt in manꝰ inimici. In cap¬
tiuitatẽ & enĩ uirtus. & puschritudo in manꝰ inimici tradit᷑
cũ dec epte menti antiquus hostis ex boni oꝑis elatione do¬
minat᷑. Que tam̃ uirtutis elatio quamuis plene ñ suꝑet:

Expanded text:
hanc eamdem fiduciam ad fornicationem ducitur; quia cum interceptam mentem cogitationes suae decipiunt, hanc maligni spiritus per innumera vitia seducendo corrumpunt. Notandum vero quod dicitur: Fornicata es in nomine tuo; quia cum respectum mens superni rectoris deserit, laudem protinus privatam quaerit, et sibi arrogare incipit omne bonum, quod ut largitoris praeconio serviret accepit; opinionis suae gloriam dilatare desiderat, satagit ut mirabilis cunctis innotescat. In suo ergo 101 nomine fornicatur, quae legalis thori connubium deserens, corruptori spiritui in laudis appetitu substernitur. Hinc David ait: Tradidit in captivitatem virtutem eorum, et pulchritudinem eorum in manus inimici . In captivitatem etenim virtus, et pulchritudo in manus inimici traditur, cum deceptae menti antiquus hostis ex boni operis elatione dominatur: quae tamen virtutis elatio, quamvis plene non superat,
Abbreviated transcription (Latin):
emi legitis in actib apłorũ. quia erant illis omĩa com¬
smunia: ⁊ distribuebatur unicuiq quod opus erat.¬
Hoc ñ⁊ nta intelligendũ. uit euiq qd opꝰ erat. sic habunda¬
ter dist̾ribueretur. at nullã haberent indigentiũ. sũ erã
srcu sit quoa incegeos nullus egens erat scriptũ etia legrmꝰ¬

Expanded text:
enim legitis in Actibus Apostolorum: Quia erant illis omnia communia, et distribuebatur unicuique sicutHoc non est ita intelligendum, ut unicuique quod opus erat, sic abundanter distribueretur quod non haberent indigentiam. Cum enim scriptum sit, quod inter eos nullus egens erat , scriptum etiam legim
Abbreviated transcription (Latin):
boni subditi designant᷑: Saul gͥ uentrẽ purgare est:
prauos p̾positos conceptã in corde malitiã usq ad oꝑa
miseri odoris extendere. & cogitata apud se noria factis
exteriorib exsequendo monstrare. Quẽ tam̃ dauid ferire.
metuit: qͥa pie subdicor m̃tes ab om̃i se peste obtrectati¬
onis abstinentes. p̃positoꝵ uitã nullo lingue giadio ꝑcuti¬
unt. etiã cũ de in ꝑfectione rep̾hendunt. Qui & si quando
ꝓ infirmitate sese abstinere uix possunt: ut extrema
quedã atq exteriora p̾positoꝵ mala. sed tam̃ humilit̾ lo¬
quant᷑. qͣsi orã clamidis silent̃ incĩdunt. Quia uidelicet
dũ p̾late dignitati saltem in noxie & latent᷑ derogant:
qͣsi regis suꝑ positi uestẽ fedant. Sed tam̃ aci semetipsos
retseunt: seqͥue uehem̃tissime ues tenuissima uerbi la¬
ceratione rep̾hendunt. Unde & bene illic scriptũ est.
post hec dauis ꝑcussit cor suũ. eo qͦd abscidisset oram

Expanded text:
boni subditi designantur? Saul igitur ventrem purgare est boni subditi designantur? Saul igitur ventrem purgare est pravos praepositos conceptam in corde malitiam usque ad opera miseri odoris extendere, et cogitata apud se noxia factis exterioribus exsequendo monstrare. David namque Saul ferire metuit, quia piae subditorum mentes ab omni se peste obtrectationis abstinentes, praepositorum vitam nullo linguunt, etiam cum de imperfectione reprehendunt. Qui et si quando pro infirmitate sese abstinere vix possunt ut non extrema quaedam, atque exteriora praepositorum mala, sed tamen humiliter loquantur, quasi oram clamidis silenter incidunt, videlicet dum praelatae dignitati saltem innoxiae et latenter derogant, quasi regis superpositi vestem foedant. Sed tamen ad semetipsos redeunt, seque vehementissime de tenuissimi verbi laceratione reprehendunt. Unde bene illic scriptum est: « Post haec David percussit cor suum eo quod abscidisset oram
Abbreviated transcription (Latin):
cuitu oculos habeant: quatinꝰ & int̾no iudici in semet¬
ipsis placere studeant. & exempla uitȩ suȩ exterius
p̃bentes: ea etiã que in aliis sunt corrigenda dep̾hendaut.
Aminonendi sunt subditi. ne p̾positoꝵ suoꝵ uitã temere
iudicent: siqͥd eos fortasse agere rep̾hensibilit uident. ne
unde mala recte redarguunt: inde ꝑ elationis impulsũ
in ꝓfundiora mergant᷑. Ammonendi sunt ne cũ culpas pre¬
positoꝵ considerant. contͣ eos audaciores fiant. sed sic si
qua ualde sunt eoꝵ praua apud semet ipsos diuidicent:
ut tam̃ diuino timore constricti. ferre sub eis iugũ reue¬
rentie ñ recusent. Quod melius ostendimꝰ: si dauid factũ
uid ĩnerat. qͥ iam tam lõgo temꝑe ꝑsecutionis eiꝰ mala
tolerabat. Cumq eũ sui uiri ad feriendũ saus accenderent:
deberet. Qui tam̃ occulce surrexit. & orã clamidis eius
abscidit. Qd enĩ ꝑ saul nisi mali rectores. qͥd ꝑ dauid nͥ

Expanded text:
cuitu oculos habeant, quatenus et interno judici in semetcuitu oculos habeant, quatenus et interno judici in semetipsis placere studeant, et exempla vitae exterius praebentes, ea etiam quae in aliis sunt corrigenda deprehendant. Admonendi sunt subditi, ne praepositorum suorum vitam temere judicent, si quid eos fortasse agere reprehensibiliter vident; ne unde mala recte redarguunt, inde per elationis impulsum in profundiora mergantur. Admonendi sunt, ne cum culpas praepositorum considerant, contra eos audaciores fiant, sed sic si qua valde sunt eorum prava, apud semetipsos dijudicent, ut tamen divino timore constricti ferre sub eis jugum reverentiae non recusent. Quod melius ostendimus, si David factumvid inerat, qui jam tam longo tempore persecutionis ejus mala tolerabat. Cumque eum viri sui ad feriendum Saul accenderent, deberet. Qui tamen occulte surrexit, et oram chlamydis ejus abscidit . Quid per Saul nisi mali rectores, quid per David nisi
Abbreviated transcription (Latin):
beneuurendo uigilare ũ sufficit: si ñ & illũ cui p̾est ã peccati
torpõre disiungit. Bene autẽ dicit᷑. ue dederis somnũ oculis
tuis: nec dormitent palpebre tuȩ. Soinnũ qͥppe oculis dare
est: urtentione cessante subditoꝵ. curã omnino negligere.
Palpebrȩ uͦ dormitant: cũ cogitationes nr̃e ea que in subdi¬
tis arguenda cognoscunt. pigredine deprimente dissi¬
mulant. Plenȩ enĩ dormire est: cõmissoꝵ acta nec scĩre.
nec corrigere. Non autẽ dormire. sed dormitare est: que
qͥdẽ rep̾hendenda suuit cognoscere. sed tam̃ ꝓpt̃ mentis
tediũ dignis ea increpationib ñ em̃dare. Dormitando uͦ
tie siȩ merito ꝑ̃uenit. ut qͦd a subiectis delinquitur ñ
coͣgnoͣscat. Ammouendi sunt itaq qͥ p̾sunt: ut ꝑ circum¬
spectionis studiũ cȩli anmalia fieri contendand̃. Ostensa
quippe cȩli animalia: incircuitu & intꝰ oculis plena de¬
scribunt᷑. Dignũq est ut cuncti qͥ p̾sunt intꝰ atq in cir¬

Expanded text:
bene vivendo non sufficit, si non et illum cui praeest a peccati torpore disjungit. Bene autem dicitur: « Ne dederis somnum tuis oculis, nec dormitent palpebrae tuae. » Somnum quippe oculis dare est intentione cessante, subditorum curam omnino negligere. Palpebrae vero dormitant, cum cogitationes nostrae ea quae in subditis arguenda cognoscunt, pinguedine deprimente dissimulant. Plene enim dormire est commissorum acta nescire nec corrigere. Non autem dormire, sed dormitare est, quae quidem reprehendenda sunt cognoscere, sed tamen propter mentis taedium dignis ea increpationibus non emendare. Dormitando vero tiae suae merito pervenit, ut quod a subjectis delinquitur nec cognoscat. Admonendi sunt itaque qui praesunt, ut per circumspectionis studium coeli animalia fieri contendant; quippe coeli animalia in circuitu et intus oculis plena describuntur . Dignum quippe est ut cuncti qui praesunt intus atque in cir
Abbreviated transcription (Latin):
animã in ꝑiculo sue conu̾sationis acciꝑe. Unde & apud ex¬
traneũ manꝰ defigit᷑: qͥa apud curã sollicitudinis quȩ aute
deerat mens ligat᷑. Herbis uͦ oris sui illaqueatꝰ est. ac ꝓpriis
sermonib captꝰ: quia dum cõmissis sibi cogit᷑ bona dicere.
ipsũ prius necesse ÷ quȩ dixerit custodire. Illa queat᷑ gͥ
uerbis oris sui: dum ratione exigente constringit᷑. ne eur
uita ad aliucs quã ammonet relaxet᷑. Unde apud districtũ
iudicẽ cogit᷑ tanta in oꝑe ex soluere: qͣnta eũ constat aliis
uoce p̃cepisse. Ubi & bene mox exhortatio subdit᷑: ut dicat
fac gͦͣ quod dico fili. & temetipsũ libera: qͥa incidisti in mauꝰ
ꝓximi tui. Discurre. festina. suscita amicũ cuũ: ne dederi

Expanded text:
e conversationis accipere. Unde et apud extraneum manus defigitur, quia apud curam sollicitudinis quae ante deerat, mens ligatur. Verbis vero oris sui illaqueatus est, ac propriis sermonibus captus; quia dum commissis sibi cogitur bona dicere, ipsum prius necesse est quae dixerit custodire. Illaqueatur igitur verbis oris sui, dum ratione exigente constringitur, ne ejus vita ad aliud quam admonet relaxetur. Unde apud districtum judicem cogitur tanta in opere exsolvere, quanta eum constat aliis voce praecepisse. Ubi et bene mox exhortatio subditur, ut dicatur: Fac ergo quod dico, fili mi, et temetipsum libera, quia incidisti in manus proximi tui: discurre, festina, suscita amicum tuum; n
Abbreviated transcription (Latin):
ñ solũ moriunt᷑. s alioꝵ quos prauis exemplis destruxert:
rei sunt. Ainmonendi sunt illi ne districtius puniant᷑. si
absoluti reꝑiri neqͥuerint saltẽ de se: isti ne de subditoꝵ
erratib iudicent᷑. etiã si se iã de se securos inueniunt. Illi
ut tanto circa se soslicitiꝰ uiuant. qͣnto eos aliena cura ñ
implicat: isti uͦ ut sic alioꝵ curas expleaut. quatinꝰ & suas
agere ñ desistant. Et sic inꝓpria sollicitudine ferueant:
ut a comissoꝵ custodia minime torpescant. Illi enĩ sibimet
uacanti dicit᷑. Nade ad formicã õpiger. & considera uias
eiꝰ: & disce sapientiã. Iste autẽ terribilit̃ ammonet᷑: cũ

Expanded text:
 sed aliorum animarum, quas pravis exemplis destruxerunt, rei sunt. Unde admonendi sunt illi; ne districtius puniantur si absoluti reperiri nequiverint saltem de se; isti ne de subditorum erratibus judicentur, etiamsi se jam de se securos inveniunt. Illi ut tanto circa se sollicitius vivant, quanto eos aliena cura non implicat; isti vero ut sic aliorum curas expleant, quatenus et suas agere non desistant, et sic in propria sollicitudine ferveant, ut a commissorum custodia minime torpescant. Illi enim sibimet vacanti dicitur: Vade ad formicam, o piger, et considera vias ejus, et disce sapientiam . Iste autem terribiliter admo
Abbreviated transcription (Latin):
p̾lata est ꝑhorrescat. Nam cũ p̃positis delinqͥmꝰ: eiꝰ orina¬
tioni qͥ eos nob p̾tulit obuiamus. Inde mor ses quoq cũ
contͥ se & aãron cõnqueri populũ cognosceret: ait. Nos
enĩ quid sumus: Nec contra nos est murmur ur̃m: sed
contra dominum.xxix.

Expanded text:
positis delinquimus ejus ordinationi, qui eos nobis praetuerit, obviamus. Unde Moyses quoque, cum contra se et Aaron conqueri populum cognovisset, ait: Nos enim quid sumus? Nec contra nos est murmur vestrum, sed contra Dominum.
Abbreviated transcription (Latin):
LNTERa. imonendi sunt subditi: atq alit̃ p᷑lati. Illos
ne subiectio conterat: istos ne locus suꝑior extollat.
Illi ne nunꝰ que iubent᷑ impleant: isti ne psus iusto iu¬
beant que compleant᷑. Illi ut humilit̃ subiaceaut: isti ut
temꝑaut̃. p̾suit. Nam quod intelligi & figuralit̃ potest: illis
qͦmodo ante occulti arbitri oculos sua interiora cõponant:
isti qͦm etiã cõmissis sibi exempla beneuiuendi exterius
p̾beant. Scire & enĩ p̾lati debent: qͥa si ꝑuersa unqͣm ꝑpe¬
trant. tot torm̃tis uł mortib digni sunt: qͦt adsubiectos

Expanded text:
liter admonendi sunt subditi, atque aliter praelati. Illos ne subjectio conterat, istos ne locus superior extollat. Illi ne minus quae jubentur impleant, isti ne plus justo jubeant quae compleantur. Illi ut humiliter subjaceant, isti ut temperanter praesint. Nam quod intelligi et figuraliter potest, illis  . Illi 38 discant quomodo ante occulti arbitri oculos sua interiora componant, isti quomodo etiam commissis sibi exempla bene vivendi exterius praebeant. Scire etenim praelati debent , quia si perversa unquam perpetrant, tot mortibus digni sunt, quot ad sub
Abbreviated transcription (Latin):
qua gradiantur ostendat: quia & gallus iste quem
ꝑ expmenda boni pdicatoris spetie in locutione sua
anͣs assumit. cũ iam edere cautꝰ parat. pͥus alas er¬
cutit. & semetipsum feriens uigilantiorem redlit:
qͥa pimirũ necesse est. ut hũ qui uerba scẽ p̾dicati¬
oñis monent. pͥus studio bone actionis eiugilent:
ne in semetipsis torpentes oꝑe. alios excitent uoce.
Prius se ꝑ sulumia facta excintiant: & tunc ad
beneniuendũ alios sollicitos reddant. Pus cogita¬
tionũ alis semet ipsos feriant. qͥeqͥa in se inutiliter
torpͥet solleita nu uestigatione dep̾hendant. districta.
ausadũsione eorrigant: & tunc demũ alior uitã loqͥndo
cõponant. Pꝑtꝰ punire ꝓpͥa fletib curent. & tune que
alioꝵ sunt punienda denuntient. Et anteqͣ. uerba ex
is insonent: omẽ quod locuturi sunt oꝑib
clament

Expanded text:
quo gradiantur ostendat. Quia et gallus iste, quem pro exprimenda boni praedicatoris specie in locutione sua Dominus assumit, cum jam edere cantus parat, prius alas excutit, et semetipsum feriens vigilantiorem reddit, quia nimirum necesse est ut hi qui verba sanctae praedicationis movent, prius studio bonae actionis evigilent, ne in semetipsis torpentes opere, alios excitent voce; prius se per sublimia facta excutiant, et tunc ad bene vivendum alios sollicitos reddant; prius cogitationum alis semetipsos feriant; quidquid in se inutiliter torpet, sollicita investigatione deprehendant, districta animadversione corrigant; et tunc demum aliorum vitam loquendo componant; prius punire propria fletibus curent, et tunc quae aliorum punienda sunt denuntient; et antequam verba exhortationis insonent, omne quod locuturi sunt, operibus clament
Abbreviated transcription (Latin):
adilicit᷑: si ꝑ uerba eiꝰ in scandalũ
siue munda
ad beatum
iob dicit᷑. Quis dedit gallo intel¬
ligentiam:
predicator & enĩ sc̃s. dũ caligino¬
so hoc clamat
intẽꝑe. qͣsi gallus cantat ĩ nocte:
cum dicit.
hora est: iam nos de sorano surgere. Et Irursus.
Engilate iusti: & nolite peccare. S allus autem
ꝓfundiorib horis noctis aitos edere cantus solet. cũ
uero matutinũ iam tempꝰ inꝓximo est. minutas. ac
tenues uoces format: quia nimirũ qui recte p̾dicat
obscuris adhuc cordib aꝑta clamat. nil de occultis
misterũs indicat: ut tuno subtiliora quȩq de celestib
andiant. cũ suci ueritatis apppinquant. Lxiiii.
De ope pͦ dicatoris & uoce. Ht plus oꝑe quã uoee studea

Expanded text:
addicitur, si per verba ejus in scandalum, sive munda ad beatum Job dicitur? Quis dedit gallo intelligentiam ? Praedicator etenim sanctus dum caliginoso hoc clamat in tempore, quasi gallus cantat in nocte, cum dicit: Hora est jam nos de somno surgere . Et rursum: Evigilate justi, et nolite peccare . Gallus autem 100 profundioribus horis noctis altos edere cantus solet; cum vero matutinum jam tempus in proximo est, minutas ac tenues voces format, quia nimirum qui recte praedicat, obscuris adhuc cordibus aperta clamat, nil de occultis mysteriis indicat, ut tunc subtiliora quaeque de coelestibus audiant, cum luci veritatis appropinquant. CAPUT XL. De opere praedicat
Abbreviated transcription (Latin):
qui repentina ꝯcupiscẽ¬
tia suꝑant᷑. atq alit̾ qui
in culpa ex ꝯsilio ligir¬
qui licet mĩma crebro
tamẽ illicita faciũt. at¬
q alit̾ qui se a parus cꝯ

Expanded text:
qui repentina concupiscentia superantur, aliter qui in culpa ex consilio liganqui licet minima, crebro tamen illicita faciunt, atque aliter qui se a parvis c
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpt̃ea innocent᷑ uiuunt:
auter qui sic ininiqͥtate
duruerunt. ut nec per
flagella corrigant᷑.
Aliter nimis taciti: alit̾
multiloqͥo uacantes.
A liter mansueti: aliter
iracunchi.
Alit̾ humiles: alit̃ elati.¬
Alit̾ ꝑtinaces: alit̾ inc̾stantes.
Alit̾ gule dediti: alit̃ abstinẽtes
Aliter qui sua misericordit̃
tͥbuunt: aliter qui aliena
raꝑe contendunt.
Aliter qͥ nec aliena rapiunt.
nec sua largiunt᷑: aliter
qͥ & ea que habent sua
tribuunt. & aliena raꝑe
non desistunt.
Alit̾ discordes: alit̾ pacati.
A liter seminantes uirgia:
aliter pacifici
Asiter ammonendi sunt
qui sacre segis uerba
non recte intelligunt:
alit̃ qui recte qͥdem intel

Expanded text:
pterea innocenter vivunt; aliter qui sic in iniquitate duruerunt, ut nec per flagella corrigantur; aliter nimis taciti, aliter multiloquio vacantes; aliter mansueti, aliter iracundi; aliter humiles, aliter elatialiter pertinaces, aliter inconstantes; aliter gulae dediti, aliter abstinentes; aliter qui sua misericorditer tribuunt, aliter qui aliena rapere contendunt; aliter qui nec aliena rapiunt, nec sua largiuntur, aliter qui et ea quae habent sua tribuunt, et aliena rapere non desistunt; aliter discordes, aliter pacati; aliter seminantes jurgia, aliter pacifici; aliter admonendi sunt qui sacrae legis verba non recte intelligunt, aliter qui recte quidem intel
Abbreviated transcription (Latin):
plangunt.
lit᷑ qui illicita quȩ facuit᷑
etiam laudant: alit̾ qui
accusant praua nec tam̃
deuitant.
Alit̃ qͥ repentina concupis¬
centia suꝑant᷑: atq alit̃
qͥ in culpa ex c̃silio ligant᷑.
Alit̾ qui licet minima
crebro tam̃ illicita faciut᷑.
atq alit̾ qui se a paruis
custodiunt. sed aliqͣndo
ĩ grauib demergunt᷑.
Aliter qui hona uec incho

Expanded text:
plangunt; aliter qui illicita quae faciunt etiam laudant, aliter qui accusant prava nec tamen devitant; aliter qui repentina concupiscentia superantur, aliter qui in culpa ex consilio ligantur; aliter qui licet minima, crebro tamen illicita faciunt, atque aliter qui se a parvis custodiunt, sed aliquando in gravibus demerguntur; aliter qui bona nec incho
Abbreviated transcription (Latin):
De exhortatione młtis
adhibenda ut sic singu.¬
loꝵ uirtutes adiuuet:
quatinus perhanc ꝯtra¬
riam̾tutib uicia non
crescant.

Expanded text:
De exhortatione multis exhibenda, ut sic singulorum virtutes adjuvet, quatenus per hanc contraria virtutibus vitia non excrescant.
Abbreviated transcription (Latin):
ant: alit᷑ qui inchoata
minime consũmant.
Alit̾ qͥ mala occulte agunt
& bona publice: alit qui
bona que faciunt abscon¬
dunt. & tam̃ qͥbusdã factis
publice mala de se opina¬
ri ꝑmitunt. Sed quid
utilitatis est quod cuncta
hec collecta enumeratioẽ
transcurrimꝰ. si ñ etiam
ammonitionis modos
ꝑ singula quanta possumꝰ

Expanded text:
ant, aliter qui inchoata minime consummant; aliter qui mala occulte agunt, et bonbona quae faciunt abscondunt, et tamen quibusdam factis publice mala de se opinari permittunt. Sed quid utilitatis est, quod cuncta haec collecta numeratione transcurrimus, si non etiam admonitionis modos per singula, quanta possum
Abbreviated transcription (Latin):
iuuenes: atq aliter
senes. Quia illos plerũq
seueritas ammonitionis
ad ꝓuectũ dirigit: istos uͦ
aa meliora oꝑa dep̾catio
blanda cõponit Scͥptũ
qͥppe est. Seniorẽ ne ĩcre¬
paueris. sed obsetra ut
patrem .xxui.¬

Expanded text:
uvenes, atque aliter senes, quia illos plerumque severitas admonitionis ad profectum dirigit; istos vero ad meliora opera 36 deprecatio blanda componit. Scriptum quippe est: Seniorem ne increpaveris, sed obsecra ut patrem .
Abbreviated transcription (Latin):
ad hoc narret. ut ipse suã peutionẽ melius intelligat: ⁊ ut ꝑ
narrationẽ su. i ad monitus quid petat consideret. ⁊ ꝑconsid̾e¬
rationẽ suc petitionis excitatus deuocius oret. Sane quantum
aq dm̃ ꝑtinet sola supplicatio sufficit. quia ut diximꝰ as ñ haber
necesse doceri ut sciat: s supplicandus ÷ ut annuat. S nulloͥ
modo alio citius ds ad annuendũ flectitur: qͣm si p̾cantis amis
toto deuotionis affectu ad ipsum conuertatur. Quecumq gͦ st
uerba orationis absurdda ñ sunt: si t̾m modo ad hec. competen¬
tes ꝓferri possuit. ut uel orantis affectũ ad amorẽ qi exciten
uel qͦd amplius : si iam amore eius flagrat extitatũ demonst¬
rent. Demonstrent autẽ ñ ut dm occulta nr̃a quasi nesaet¬
tem doceant: s ut nos dũ internũ nr̃m desideriũ foris lo qs ĩ.¬

Expanded text:
ad hoc narret, ut ipse suam petitionem melius intelligat, ut et per ad hoc narret, ut ipse suam petitionem melius intelligat, ut et per narrationem suam admonitus quid petat consideret, et per considerationem petitionis suae excitatus devotius oret. Sane quantum ad Deum pertinet, sola supplicatio sufficit, quia, ut diximus, Deus non necesse habet doceri ut sciat, sed supplicandus est ut annuat. Sed nullo alio modo citius Deus ad annuendum flectitur, quam si precantis animus toto devotionis affectu ad ipsum convertatur. Quaecunque ergo sunt verba orantis, absurda non sunt, si tantummodo ad hoc competenter proferri possint, ut vel orantis affectum ad amorem Dei excitent, vel quod amplius est si jam amore ejus flagrat, excitatum demonstrent. Demonstrent autem, non ut Deum occulta nostra quasi nescientem doceant, sed ut nos dum internum nostrum desiderium foris loqui
Abbreviated transcription (Latin):
nib admiscemꝰ. S qͥsqͥs supͣdictas orationis species diligenter
ꝓspererit: qualiter etiã ista morationib dicta ualeant fa¬
cile discernit. Nam hoc genus orandi sepe ad impetrandũ
inuenitur efficatiꝰ. qͣm illud etiã in qͦ manifeste. pecitionis nr̃e¬
modum orantes explicamꝰ. Et licet hoc ut diximꝰ ex bis que suꝑiꝰ
memorata su.t satis euidenter intelligi possit. si tam̃ hic specia¬
liter demanstretur. quid nisi amplius ueritas pacescit: Hoc in¬
ter ÷ qnͣdo oramꝰ hominem ⁊ qͣndo oramꝰ dm̃. quod homo neces¬
fitatẽ nrãi. scire ñ potest insi ab alio doftus fuerit. d̾s autẽ
scit. ctiã ante qͣm petatur quid nobis nesse sit. Ho mo gͥ qui ro¬
gatur ꝑna tationẽ nram edocetur ut iciat qͥd uelimus: ꝑ sup¬
plicationẽ nr̃am pulsatur ut annuat qͦd petimꝰ. S in illa que
ad dm fit oratione narratio necessaria non ÷: nisi fore. home

Expanded text:
nibus admiscemus; sed quisquis supradictas orationis species diligenter nibus admiscemus; sed quisquis supradictas orationis species diligenter prospexerit, qualiter etiam ista in orationibus dicta valeant facile discernet. Nam hoc genus orandi saepe ad impetrandum invenitur efficacius quam illud etiam, in quo manifeste petitionis modum orantes explicamus. Et licet hoc, ut diximus, ex his quae superius memorata sunt, satis evidenter intelligi possit, si tamen hic specialiter demonstretur, quid nisi amplius veritas patescit? Hoc interest quando oramus hominem, et quando oramus Deum, quod homo necessitatem nostram scire non potest, nisi ab alio doctus fuerit, Deus autem scit, etiam antequam petatur, quid nobis necesse sit. Homo igitur, qui rogatur, per narrationem nostram edocetur, ut sciat quid velimus; per supplicationem nostram pulsatur, ut annuat quod petimus. Sed in illa, quae ad Deum fit, oratione narratio necessaria non est, nisi forte homo
Abbreviated transcription (Latin):
usoa anra auuntionẽ a ptinent: decantare ⁊ oiemꝰ. Et de alĩs
euam scͥpturis quas inorationib frequentamꝰ similẽ ab surdh¬
tatem ꝓducunt: cũ eꝰ modi sunt ut uel formã horandi ñ h. bi¬
ant. uel illi qͣm nos agimꝰ cause ñ ꝯcordent. Quid enĩ aiun:
ꝓdest illa inoratione uerba dicere qͥb i nuenimur uel uchi
uel aliud qͣm necesse ÷ a do postulare:Non orat s subsar uat
pocius ⁊ ad iracundiã ꝓuocat dm̃: qui cũ ante conspectũ eiꝰ qͣsi
postulaturꝰ uenerit. subito se dd alia que nichil ad rem ꝑti¬
nere uidentur replicanda conuercit. Ecce enĩ inquiunt dm ꝓin
dulgentia peccatorũ nr̃orum dep̃cari uolumꝰ. quid nobis ad
hoc ꝓdest si uel quare fremuerunt gentes. uel atcendite popłe
m̃s .i alium buꝰ modi psalmũ decantemꝰ: Nonne ridicłm ÷
ut talia canentes orare nos credamꝰ: Illud fortasse aliqui di¬
cuit ⁊ existiment nichil utilitatis ẽẽ: quocienstalia nr̃ĩs oratio¬

Expanded text:
onem non pertinent, decantare solemus. Et de aliis tiam Scripturis, quas in orationibus frequentamus, similem absurditatem producunt, cum ejusmodi sunt, ut vel formam orandi non habeant, vel illi, quam nos agimus, causae non concordant. Quid enim, aiunt, prodest in oratione illa verba dicere, quibus invenimur vel nihil, vel aliud quam necesse est a Deo postulare? Non orat sed subsannat potius, et ad iracundiam provocat Deum, qui cum ante conspectum ejus quasi postulaturus venerit, subito se ad alia quae nihil ad rem pertinere videntur replicanda convertit. Ecce enim, inquiunt, Deum pro indulgentia peccatorum nostrorum deprecari volumus; quid nobis ad hoc prodest, si vel Quare fremuerunt gentes , vel: Attendite, popule meus , vel alium hujuscemodi psalmum decantamus? Nonne ridiculum est, ut talia canentes orare nos credamus? Istud fortasse, aliqui dicant, et existiment nihil utilitatis esse quoties talia nostris oratio
Abbreviated transcription (Latin):
puntionem parit. Compupunctio autem parta desidĩa fugat:
et qleuotionem parit. Deuocio auero orationẽ ꝑficit. Scientia
÷. qͣndo homo ad agnitionẽ sui illuminatur. Conpuntio ⁊ qn
uocio ÷ pus ⁊ humilis affectus in dm̃. qui ex compunctione gene¬
ratur. Territꝰ enĩ magnitudine malorũ suorũ animꝰ. ⁊ diffidens
de ꝓpriis uirib ad deum se conuertit. ⁊ tanto ardentiꝰ patrocim¬

Expanded text:
punctionem parit, compunctio autem parta desidiam fugat, punctionem parit, compunctio autem parta desidiam fugat, et devotionem parit, devotio vero orationem perficit. Scientia est, quando homo ad agnitionem sui illuminatur. Compunctio est,votio est pius et humilis affectus in Deum, qui ex compunctione generatur. Territus enim magnitudine malorum suorum animus, et diffidens de propriis viribus, ad Deum se convertit. Et tanto ardentius patrocin
Abbreviated transcription (Latin):
terito nr̃i misertꝰ sit cogitemꝰ. Reuocemꝰ ad memoriã bona que
tribuit. ⁊ quod inꝑiculis sepe constitutos clementer eripuit
nec umqͣm peccatis nr̃is quo minꝰ misereretur. uinci potuit. qd¬
oblitus sui dde se admonuit. auersos a se reuocauit. uenientes ad
se benigne suscepit penicentib indulsit. ꝑ seuerantes custodiuit.
stantes tenuit lapsos erexit. malas delectationes in amaritudi¬
ires comutauit. s rursũ salubriter amaricatis consolationes
suas tribuit postremo autẽ tribulatione purgatis. quietem
⁊ pacẽ ꝑfectã restituit. qui nec peccantib umiquam defuit ut cor¬
rigeret᷑: nec iuitis ut custodiret. Quisquis huiusmodi meditatio¬
nib ante orationis tempꝰ animum suũ exercuit: nec impuidꝰ
fortassis nͨ tepidus adorationẽ uenit. Meditatio namq allidua
scientia parit. Scinentia uero parta: ignorantiam pellit. ⁊ com¬

Expanded text:
aeterito nostri misertus, sit cogitemus. Revocemus ad memoriam bona, quae aeterito nostri misertus, sit cogitemus. Revocemus ad memoriam bona, quae tribuit, et quod in periculis saepe constitutos clementer eripuit, nec unquam peccatis nostris quo minus misereretur vinci potuit, oblitos sui de se admonuit, aversos a se revocavit, venientes ad se benigne suscepit, poenitentibus indulsit, perseverantes custodivit, stantes tenuit, lapsos erexit, malas delectationes in amaritudines commutavit, sed rursum salubriter amaricatis consolationes suas tribuit. Postremo autem tribulatione purgatis quietem et pacem perfectam restituit, qui nec peccantibus unquam defuit ut corrigeret, nec justis ut custodiret. Quisquis hujusmodi meditationibus ante orationis tempus animum suum exercuit, nec improvidus fortassis nec tepidus ad orationem venit. Meditatio namque assidua scientiam parit, scientia vero parta ignorantiam pellit, et com
Abbreviated transcription (Latin):
inala feierit: que sustinuerit. ⁊ continuat aute ocłos suos p̃te¬
rita tẽꝑa ⁊ dies uite sue. consideretq diligenter quot manes
labores tulerit. quociens ꝓ amore huius uite frustra desudaue¬
rit. quociens in laborio sis conatib fallaces exitus inuenerit.⁊ pͦ
longos discursus requiẽ necdum ullam adeptus sit: cognoscet
quid de hac uita iudicare possit. Cum autem uite huuis erũp¬
nam considderat etiã que fit patrie celestis suauitas atq dul¬
cedo attendat: ⁊ ꝑ pendat quid in uenerit. quid ꝑdiderit. tibi
iaceat. uñ ceciderit: ut ex utroq intelligat qͣntum in hoc exi¬
lio sibi lugendũ sit. Hinc enĩ salomon dicit. Qui ada̾it scientia.
addit dolorem. Quia qͣnto magis homo mala sua intelligit: tar¬
to amplius suspirat ⁊ gemit. Postremo suꝑ ÷ ut in memoria
malorum nostrorũ etiam misicdie di recordemur: qͥa fiducia¬
lius de futuro eiꝰ miserationes requirimꝰ. si quem admodũ in p̃¬

Expanded text:
rit, quae sustinuerit, et constituat ante oculos suos praeterita tempora et dies vitae suae, consideretque diligenter quot inanes labores tulerit, quoties pro amore hujus vitae frustra desudaverit, quoties in laboriosis conatibus fallaces exitus invenerit, et post longos discursus requiem necdum ullam adeptus sit, cognoscet quid de hac vita judicare possit. Cum autem vitae hujus aerumnam considerat, etiam quae sit patriae coelestis suavitas atque dulcedo attendat, et perpendat quid invenerit, quid perdiderit, ubi jaceat, unde ceciderit, ut ex utroque intelligat quantum sibi in hoc exsilio lugendum sit. Hinc enim Salomon dicit: Qui addit scientiam, addit et dolorem , quia quanto magis homo mala sua intelligit, tanto amplius suspirat et gemit. Postremo superest ut in memoria malorum nostrorum etiam misericordiae Dei recordemur, quia fiducialius de futuro ejus miserationes requirimus, si quemadmodum in pr
Abbreviated transcription (Latin):
uel deꝑsona eiꝰ. uel deꝑsona nr̃a. uel de causa nr̃a iterato dicimꝰ
unde uel nos uei causã nr̃am atq petitionẽ in eiꝰ anĩo renouemꝰ
Hoc genꝰ supplicandi qͣntũ apud homines importuũ uidetꝰ:¬
ura oratio ÷ qͣndo exhabundantia deuotionis mens ita ac
cenditur. ut cum se ad dm̃ postulatura conuerterit: p̃ amo¬
r̃is eiꝰ magnitudine. ecĩa petitionis sue obliuiscatur. ⁊ dũ amori
eiꝰ quẽ orat ꝑfrui uehementer concupiscit. totaq illi ĩa uacare
desiderat: eiꝰ etĩa ꝑ qͦ uenit curã libenter postponat. Hoc genꝰ
orandi uniformeꝰ ÷. ⁊ qͣm p̃ ceteris omĩb unicum: tam ÷ ap̃ud
dm p̃ cet̾is omib p̃ciosũ. S inter hec tria supplicationum
genera imfimum iocum captatio mediũ exaftio: supp̃nrũ ⁊ ex¬
cellentissimũ pura orotio obtinet. Quia captatio timorem.
exactio siluciam: pura oratio ꝑfectum amorẽ habet. Scien¬

Expanded text:
vel de persona ejus, vel de persona nostra, vel de causa nostra iterato dicimus, unde vel nos, vel causam nostram atque petitionem in ejus animo renovemus. Hoc genus supplicandi quam apud homines importunum videtuPura oratio est, quando ex abundantia decenditur, ut cum se ad Deum postulatura convertit, prae amoris ejus magnitudine, et petitionis suae obliviscatur, et dum amore ejus quem videt, perferri vehementer concupiscit, totaque jam illi vacare desiderat, illud etiam pro quo venit, libenter postponat. Hoc genus orandi uniforme est et prae caeteris omnibus unicum, tamen est apud Deum prae caeteris pretiosum. Sed inter haec tria supplicationum genera, infimum locum captatio, medium exactio, supremum et excellentissimum pura oratio obtinet, quia captatio timorem, exactio fiduciam, pura oratio perfectum amorem habet.
Abbreviated transcription (Latin):
illud. Uerba mea aurib ꝑcipe dñe intellige clamorẽ meum.
lntende uoci orationis mee. rex m̃s ⁊ ds m̃i. S ⁊ illud genus
supplicationis qͦd ꝑ sola nomina fic. qͦ magił ÷ foris significatio
tus enĩ hoc ꝓpͥũ habet. quod qͣnto maior ⁊ feruentior intus ÷: tan¬
to miñ foru ꝑ nocem explicari potest. Illud uͦ genꝰ supplicationis
qͦd ꝑ sola uerba expͥmitur: minorẽ quidẽ isto deuocionẽ indi¬
cat. maiorẽ autẽ illo qͦd nominib simul ⁊ uerbis plena uide¬
licet significatione ꝓmintiatur. Illud igitur quod solis nomini¬
b fit: ad pura orationẽ ꝑtinere uidetur. q̃d solis uerbis adex¬
accionẽ. quod nominib simul ⁊ uerbis ad captationẽ. nam
pura oratio magis iniubilum conuertatur. ⁊ appropinquet
so: ꝑueniat citius ⁊ efficatius obtineat. Quid sit postulatio.¬
simpliciter postulando. Obsecratio ÷. qndo uehementior necessi¬
tas deudeiꝰ p̃cib insistere cogit. Inmediocrib causis rogamas.

Expanded text:
mea auribus percipe, Domine, intellige clamorem meum. Intende voci orationis meae rex meus, et Deus meus . Sed illud genus supplicationis, quod per sola nomina fit, quo magis est foris significationtus enim hoc proprium habet, quo quanto major et ferventior intus est, tanto minus foris per vocem explicari potest. Illud vero genus supplicationis, quod per sola verba exprimitur, minorem quidem isto devotionem indicat, majorem autem illo, quod nominibus simul et verbis, plena videlicet significatione pronuntiatur. Illud igitur, quod solis nominibus fit, ad puram orationem pertinere videtur, quod solis verbis ad exactionem; quod nominibus simul et verbis ad captationem. Ita ut pura oratio magis in jubilum convertatur, et appropinquet Deo, perveniat citius, et efficacius obtineat. CAP. III. Quid postulatiosimpliciter postulando. Obsecratio est, quando vehementior necessitas devotius precibus insistere cogit. In mediocribus causis rogamus,
Abbreviated transcription (Latin):
A lit᷑ iuuens: aliter senes.¬
Alit̾ in opes: alit̾ locupletes
Alit̃ leti: aliter tristes.
Alit̾ subditi: alit̾ prelati.
Alit̾ seruri: alit̾ domini.

Expanded text:
aliter juvenes, aliter sener inopes, aliter locupletes; aliter laeti, aliter tristes; aliter subditi, aliter praelati; aliter servi, aliter domini
Abbreviated transcription (Latin):
lis hiis que in ĩfimis calcantur intendat. qui et
si quando aliquid erbono patrie celestis audienit.
ad hoc nimiꝵ ꝑuerse ꝯsuctudinis pondere pregra¬
uatus.cordis faciem non attollit.quia cogitatiois
statum erigere nõ ualet. quem t̾rene usus sollici¬
tudinis curuum tenet. Ex hoꝵ quippe specie psal¬
mista dicit. Incuruatꝰ sum ⁊ humiliatus sum
usquequaq. Quoꝵ culpam quoq per semetipsa
ueritas reprobans.ait. Semen autem quod in spi¬
nis cecidit. Hi sunt qui audiunt. ⁊ sollicitudinib
⁊ diuicus. ⁊ uoluptatib uite euntes suffocantur.
⁊ non referunt fructum. Lippus uero est. cuius
quidem ĩgenium ad cognitionem ueritatis emi¬
cat. sed tamen hec carnalia opera obscurant. In
lippis quippe oculis. pupille sane sunt. s humo¬
re defluente infirmate palpebre grocescunt. qͣꝵ
quia infusione crebro alteritur. etiam acies pu¬
pille iiciatur. Et sunt non nulli quoꝵ sensum

Expanded text:
lis his, quae in infimis calcantur intendat, qui et lis his, quae in infimis calcantur intendat, qui et si quando aliquid ex bono patriae coelestis audierit, ad hoc nimirum perversae consuetudinis pondere praegravatus, cordis faciem non attollit. Quia cogitationis statum erigere non valet, quem terrenae usus sollicitudinis curvum tenet. Ex horum quippe specie Psalmista dicit: Incurvatus sum, et humiliatus sum usquequaque . Quorum culpam quoque per semetipsam Veritas reprobans ait: Semen autem, quod in spinis cecidit, hi sunt qui audierunt, et a sollicitudinibus, et divitiis et voluptatibus vitae euntes suffocantur, et non referunt fructum . Lippus vero est, cujus quidem ingenium ad cognitionem veritatis emicat, sed tamen hoc carnalia opera obscurant. In lippis quippe oculis pupillae sanae sunt, sed humore defluente infirmatae palpebrae grossescunt; quorum, quia infusione crebro atteruntur, etiam acies pupillae vitiatur. Et sunt nonnulli quorum sensum
Abbreviated transcription (Latin):
dim genuscabiem. Si ĩpetiginem ĩ corpore. uel
pond̾osus. Cecus quippe ẽ. qui superne lumẽ ꝯtem¬
plationis ignorat. qui presentis iute tenebris p̾s¬
sus. dũ uenturam lucem nequaquã diligendo
conspicit. quo gressum operis porrigat nescit. Hĩc
⁊ enim ꝓphetante anna dicitur.pedes scõꝵ suorũ
ẜuabit. ⁊ impui tenebris ꝯticescent. Claudus i
est: qui quide quo ꝑgere debeat ꝯspicit. sed per in¬
firmitate mentis uite uia perfecte non ualet te¬
nere. quam udet. qr ad u̾tutis statum dum fluxa
consuetudo nõ erigitur quo desiderium iuuĩtur.
illuc gressus operis efficaciter non sequntur. Hĩc¬
et enim paulus dicit. Nemissas manus. ⁊ disso¬
luta genua erigite. ⁊ gressus uỹos rectos facite
pedibus uestris. ut non claudicans quis erret. ma¬
gis aut̃ sanetur. Paruo aut̃ naso ẽ qui ad tenendã
mensurã discrecionis ydon eus nõ est. ⁊ laso quip¬
pe odores fetores q discernimꝰ. Recte ergo perna¬

Expanded text:
biem, si impetiginem in corpore, vel ponderosus . Caecus quippe est, qui supernae contemplationis lumen ignorat; qui praesentis vitae tenebris pressus, dum venturam lucem nequaquam diligendo conspicit, quo gressus operis porrigat nescit. Hinc etenim prophetante Anna dicitur, Pedes sanctorum suorum servabit, et impii in tenebris conticescent . Claudus vero est qui quidem quo pergere debeat aspicit, sed per infirmitatem mentis, vitae viam perfecte non valet tenere quam videt, quia ad virtutis statum dum fluxa consuetudo non erigitur, quo desiderium innititur, illuc gressus operis efficaciter non sequuntur. Hinc enim Paulus dicit: Remissas manus et dissoluta genua erigite, et gresspedibus vestris, ut non claudicans quis erret, magis autem sanetur . Parvo autem naso est, qui ad tenendam mensuram discretionis idoneus non est, Naso quippe odores fetoresque discernimus. Recte ergo per na
Abbreviated transcription (Latin):
te apud dñm int̾cessionis locum pro populo ar¬
ripit. qui familiarẽ se eius gr̃e eẽ per ute meritũ
nescit.Aut ab eo quo modo aliis ueniam postu¬
lat. qui utru sibi placatus sit.ignorat: Qua in
re est adhuc aliud sollicitis formidandũ. ne qui
placare posse iram creditur. Hanc ip̃e ex ꝓprio re¬
atu mereatur. Cuncti enĩ liquido noiumꝰ. quia
cum is qui displicet ad int̾cedendum nuttitur. ir¬
ci animꝰ ad deteriora prouocatur. Qui ergo ad huc
desideris terrenis astringitur. caueat. ne districti
iram iudicis grauius accendens.dum loco delec¬
tatur glorie. fiat sb̾dicis auditor rume. Sollert᷑
ergo sẽ quisq metiatur. ne locum regiminis assu
regnat. ne is quẽ crimen deprauat ꝓpriu. inter¬
cessor fieri appetat proculpis aliorum. Capitłi

Expanded text:
te apud Deum intercessionis locum pro populo arte apud Deum intercessionis locum pro populo arripit, qui familiarem se ejus gratiae esse per vitae meritum nescit? Aut ab eo quomodo in aliis veniam postulat, qui, utrum sibi sit placatus, ignorat? Qua in re est adhuc aliud sollicitius formidandum, ne qui placare iram posse creditur, hanc ipse ex proprio reatu mereatur. Cuncti enim liquido novimus, quia cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati animus ad deteriora provocatur. Qui ergo adhuc desideriis terrenis astringitur, caveat, ne districti iram Judicis gravius accendens, dum loco delectatur gloriae, fiat subditis auctor ruinae. Solerter ergo se quisque metiatur, ne locum sacerdotalis ofnabiliter regnat; ne is, quem crimen depravat proprium, intercessor fieri appetat pro culpis aliorum. Parci
Abbreviated transcription (Latin):
ta ab aliis ut ꝓpria deplorat: quia ex affectu cor¬
dis aliene ĩfirmitati compatitur. sicq in bonis
proximi sicut in sius prouectibꝰ letatur. Qui ita
se imitabilem ceteris ĩ cunctis que agit ĩsimiat.
ut int̾ eos nõ h̾eat. qd̃ saltum de transactis erube¬
scat. qui sic studet uiuere. ut ꝓximoꝵ quoq cor¬
da arentia.doctrine ualeat fluentis irrigare. Q
orationis usu ⁊ experimento iam didicit: ꝙ optine
a domino que poposc̾it poscit. cui per effectus uocẽ
iam q̃i specialit̾ dicitur. adhuc loquente te dica.
ecce assum. Si enim fortase quis ueniat ut prose
ad int̾cedendur nos apud potentem quẽ pia ure
qui sibi iratus. nobis uero est ĩcognitus ducat.
protinus respondemꝰ. ad int̾cedendũ uenire nõ
possumꝰ. qr familiaritatis eius noticiã non ba¬
bemus. Si ergo homo apud hominẽ de quo mi¬
nime presumit fieri intercessor erubescit: qua mẽ

Expanded text:
ta ab aliis ut propria deplorat. Qui ex affectu corta ab aliis ut propria deplorat. Qui ex affectu cordis alienae infirmitati compatitur, sicque in bonis proximi sicut in suis provectibus laetatur. Qui ita se imitabilem caeteris in cunctis quae agit insinuat, ut inter eos non habeat quod saltem de transactis erubescat. Qui sic studet vivere, ut proximorum quoque corda arentia doctrinae valeat fluentis irrigare. Qui orationis usu et experimento jam didicit, quod obtinere a Domino quae poposcerit, possit, cui per effectus vocem jam quasi specialiter dicitur: Adhuc loquente te, dicam, Ecce adsum . Si enim fortasse quis veniat, ut pro se ad intercedendum nos apud potentem quempiam virum, qui sibi iratus, nobis vero est incognitus, ducat, protinus respondemus: Ad intercedendum venire non possumus, quia familiaritatis ejus notitiam non habemus. Si ergo homo apud hominem de quo minime praesumit fieri intercessor eru
Abbreviated transcription (Latin):
praui operis phariseoꝵ more ad ingressu regni
tendentibus obstaculũ fiat. qui iuxta magutri
uocem nec ip̃i intrant nec alios intrare permit¬
tunt. Cui considerandũ quoq ẽ. qr cum curam
ppłi elc̾tus presul suscipit. quasi ad ege medicꝰ
accedit. Si ergo adhuc eiusm opere passiones
uuunt: qua presũptione percussũ mederi ꝓpe¬
rat. qui in facie uulnus portat. Capitulu.x.
uiuendi pertrahi. qui cũctis carnus passioĩ¬
bus moriens iam spuritalit̾ uiuit. qui pros¬
pera mundi postponit. qui nulla aduersa perti¬
mescit. qui sola int̾na desiderat. cuiꝰ intentioni be¬
ne cõgruens. nec õmo ꝑ ĩbecillitatẽ corpus. nec
capienda nõ ducitur. s ꝓpria largitur. qui per pie¬
tatis iuscera ciciꝰ ad ign̾oscendu flectitur. s nũ¬
qua plusꝙͣ deceat ignoscens ab arce rectitudĩs
melinatur. qu nulla illicita perpetrat. s ꝓpetra¬

Expanded text:
pravi operis, Pharisaeorum more, ad ingressum regni pravi operis, Pharisaeorum more, ad ingressum regni tendentibus obstaculum fiat: qui juxta Magistri vocem nec ipsi intrant, nec alios intrare permittunt. Cui considerandum quoque est, quia cum causam populi electus praesul suscipit, quasi ad aegrum medicus accedit. Si ergo adhuc in ejus opere passiones vivunt, qua praesumptione percussum mederi properat, qui in facie vulnus portat? CAPUT X. vivendi pertrahi, qui cunctis carnis passionibus moriens jam spiritaliter vivit, qui prospera mundi postposuit, qui nulla adversa pertimescit, qui sola interna desiderat. Cujus intentioni bene congruens, nec omnino per imbecillitatem corpus, nec cupienda non ducitur, sed propria largitur. Qui per pietatis viscera citius ad ignoscendum flectitur, sed nunquam plus quam deceat ignoscens, ab arce rectitudinis inclinatur. Qui nulla illicita perpetrat, sed perpetra
Abbreviated transcription (Latin):
dat. quãuis pleꝵq ĩ occupatione regimĩs ipse qͦ
boni operis usus perditur. qui in tranquillitate
tenebatur. qr quieto mari recte nauem ⁊ ĩperitus¬
nauita dirigit. turbato autẽ. tempestatis fluctibꝰ
etiam peritus senauta confundit. Quid namq etiã
potestas culminis. nisi tempestas mentis: in qua
cogitationũ semper procellis. Nauis cordis quatit᷑
huc illucq incessant̾ impellit᷑: ut per repentinos ex¬
cessus oris ⁊ operis quasi per obuiantia saxa fran¬
gatur. Int̾ hec itaq quid sequendũ est. quid tenen¬
dum. nisi ut uirtutib pollens coactus ad regimẽ¬
ueniat. uirtutib uacuus nec coactus accedat. Ille
si om̃ino renititur. caueat ne acceptã peccuniam
in sudano ligans. de eius occultatõne iudicetur
Peccuniã quippe in sud ario ligare est. percepta
dona sb̾ ocio lenti torporis abscond̾e. Ac contra
iste cu reguen appetit.attendat ne ꝑ exẽplũ

Expanded text:
dat. Quamvis plerumque in occupatione regiminis ipse quoque dat. Quamvis plerumque in occupatione regiminis ipse quoque boni operis usus perditur, qui in tranquillitate tenebatur, quia quieto mari recte 10 navem et imperitus dirigit; turbato autem tempestatis fluctibus, etiam peritus se nauta confundit. Quid namque est potestas culminis, nisi tempestas mentis? In qua semper cogitationum procellis navis cordis quatitur, huc illucque incessanter impellitur, ut per repentinos excessus oris et operis quasi per obviantia saxa frangatur. Inter haec itaque quid sequendum est, quid tenendum, nisi ut virtutibus pollens coactus ad regimeveniat, virtutibus vacuus nec coactus accedat? Ille si omnino renititur, caveat ne acceptam pecuniam in sudarium ligans, de ejus occultatione judicetur . Pecuniam quippe in sudario ligare, est percepta dona sub otio lenti torporis abscondere. At contra, iste cum regimen appetit, attendat ne per exemplum
Abbreviated transcription (Latin):
pari appetens fit ad hec pauida cum querit. Audar
cum peruenerit. Gendens eni ne nõ ꝑueniat trepi¬
dat. sed repente perueniens. uire sibi debitũ. ad qđ
peruenert putat. Cumq percepti pͥncipatus. of¬
ficio perfrui secularit̾ ceꝑit: libenter obliiscitur.
Quicquid religiose cogitauit. Unde necesse est ut cũ
cogitatio extra usum ducitur. protinus mentis oc¬
culus ad opera transacta reuocet᷑. ac penset quisq
qd̾ sb̾iectus egerit. ⁊ repente cognoscit si prelatus
bona agere que ꝓposuerat possit. Quia nequaꝙͣ ua¬
let in culmine humilitatẽ discere. qui ĩ imis positꝰ
nõ desut superbire. Nescit laudem cum suppetit fu¬
gere. qui ad hanc didicit cum deeẽt hanelare. Ne¬
qua ꝙͣ iuncere auariciam potest. qñ ad multorum
sustentationẽ tenditur.is cui sufficere ꝓpria nec so¬
li potuerũt. Ex ante acta ergouita se quisq ĩueĩat
ne in appetitu se culminis ymago cogitationis illu¬

Expanded text:
pari appetens, fit ad hoc pavida cum quaerit, audax pari appetens, fit ad hoc pavida cum quaerit, audax cum pervenerit. Tendens enim, ne non perveniat trepidat; sed repente perveniens, jure sibi hoc debitum ad quod pervenerit putat. Cumque percepti principatus officio perfrui saeculariter coeperit, libenter obliviscitur quidquid religiose cogitavit. Unde necesse est ut cum cogitatio extra usum ducitur, protinus mentis oculus ad opera transacta revocetur; ac penset quisque quid subjectus egerit, et repente cognoscit si praelatus bona agere quae proposuerit possit, quia nequaquam valet in culmine humilitatem discere, qui in imis positus non desiit superbire. Nescit laudem cum suppetit fugere, qui ad hanc didicit cum deesset anhelare. Nequaquam vincere avaritiam potest, quando ad multorum sustentationem tenditur is cui sufficere propria nec soli potuerunt. Ex anteacta ergo vita se quisque inveniat, ne in appetitu se culminis imago cogitationis illu