comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nulla mͥ causa in hac uita ult̾ius
cõmoiandi: iccirco ait. the me p̾
te. Hoc sentirẽ si dixisset. trahe
me ad te. Nunc uͦ qͥa dicit post te:
magis illũ mͥ postulare uidetur.
ut consolationis eiꝰ ualeat seqͥ ue
stigia. ut possit emulari uircutẽ.
ut normã ten̾e uite. & moꝵ queat
apprehendẽ disciplinã. In his qͥppe
maxime opus ẽ adiuitono. qͦ uale¬
at abnegare semet ipsam. & tolłe
cruc̃ẽ suam. & sic sequi xp̃m. H ic
sane tͣhi abalio. quã abeo ipso qui
ait. Sine me nichil potestis facẽ.
Scio inquit me nequaquã posse
ꝑuenire ad te: nͥ gradiendo post
te: s neq hoc quide nͥ adiuta abste:
idõq precor. ut trahas me post te.
Beatus siquid̃e cuiꝰ ẽ auxiliũ ab¬
ste: ascensiones in corde suo dispo¬
suit in ualle lacͥmarũ. ꝑuent᷑us
nare cupiunt: s ñcompati. Ex
his erat ille qui dicebat. Moriat᷑
anima mea morte iustorum: & fiass
nouissima mea horũ similia. Obta¬

Expanded text:
nulla mihi causa in hac vita ulterius nulla mihi causa in hac vita ulterius commorandi; idcirco ait, Trahe me post te. 2. Hoc sentirem, si dixisset, Trahe me ad te. Nunc vero quia dicit, post te, magis illud mihi postulare videtur, ut conversationis ejus valeat vestigia sequi, ut possit aemulari virtutem, et normam tenere vitae, et morum queat apprehendere disciplinam. In his quippe maxime opus est adjutorio, quo valeat abnegare semetipsam, et tollere crucem suam, et sic sequi Christum. Hic sane trahi ab alio quam ab eo ipso qui ait: Sine me nihil potestis facere . Scio, inquit, me nequaquam posse pervenire ad te, nisi gradiendo post te; sed neque hoc quidem, nisi adjutam abs te: ideoque precor ut trahas me post te. Beatus siquidem cujus est auxilium abs te; ascensiones in corde suo disposuit in valle lacrymarum , perventurus nare cupiunt, sed non compati. Ex his erat ille qui dicebat: Moriatur anima mea morte justorum, et fiant novissima mea horum similia . Opta
Abbreviated transcription (Latin):
An eccłia forte id dixerit cũ intu¬
eretur dilectum ascendentẽ. ge¬
stiens eum sequi atq assumi cũ
uis ꝑfectionis anima quãdiu qͥ¬
dem gemit sub corꝑe mortis huiꝰ.
et huiꝰ secłi nequã retinet᷑ in clu¬
sa carcere. uincta necessitatibus.
toita sceleribus. lentꝰi. segniusq
assurgat. necesse ẽ ad contempl¬
anda sublimia:. nec om̃mo lib̃i
habet sequi sponsum quocunq
ierit. hinc lacrimosa uox illa
gem̃tium. Infelix ego homo. qͥs
me lib̃abit de corꝑe mortis huiꝰ:
hinc suplex illa precatio. E duc
de carcere animã mea. Dicat ꝓ¬
iñ dicat cũ gemitu etiam spon¬
sa. trabe me post te:quia corpꝰ
qd̾ corrumpitur adgrauat am¬
mã. & depͥmit t̾rena in habita¬
tio sensũ multa cogitantẽ. An
quas manere eam incarne. ne¬
cessariũ uidebatur bene ꝓfici¬
entes amare iam sponsũ . &. sta
si dicat. ecce adolescentule amãt
te. &. amando firmit̃ adherent tͥ
meq minime iam opus habent.

Expanded text:
An Ecclesia forte id dixerit, cum intuAn Ecclesia forte id dixerit, cum intueretur dilectum ascendentem, gestiens eum sequi, atque assumi cum vis perfectionis anima, quamdiu quidem gemit sub corpore mortis hujus, et hujus saeculi nequam retinetur inclusa carcere, vincta necessitatibus, torta sceleribus, lentius segniusque assurgat necesse est ad contemplanda sublimia, nec omnino liberum habet sequi sponsum quocunque ierit. Hinc lacrymosa vox illa gementis: Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus? Hinc supplex illa precatio: Educ de carcere animam meam . Dicat proinde, dicat cum gemitu etiam sponsa: Trahe me post te; quia corpus quod corrumpitur, aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem . An as, propter quas manere ipsam in carne necessarium videbatur , bene proficientes amare jam sponsum, et starsi dicat, Ecce adolescentulae amant te, et amando firmiter inhaerent tibi, meque minime jam opus habent,
Abbreviated transcription (Latin):
torum
Quid÷
Spon-¬
sa er¬
go necesse habet trai. et hoc¬
opus post sponsum: Quasi ue¬
roinuita eum et ñ libens sequa¬
tur. S ñ om̃is qui trabit᷑. inuit᷑
trahitur. Nec enim infirmũ aut
debilẽ eum uidelicet qui ꝑ se ire
ñ ualet trabi ad balneum seu
ad pͣndium piget: et si reum pi¬
geat trabi ad iudiciũ uł ad pe¬
nam. Demꝙ trahi uult: que &.
hoc rogat. Non autẽ rogaret. si
sequi ꝑ se ipsam dilectum ꝓut
uellet ualeret. Ut quid uͦ ñ ua¬
let : An infirmã fateamͣ & spon¬
sam: Siuna que uis ex adolescẽ¬
tuł infirmã se dic̾et. &. peteret
trahi. nequaquã miraremur.
At uͦ de sponsa q̃tͣhere t̃ ⁊ alios
u pote fortis ⁊ ꝑfecta posse suffic̾e¬
ficere uidebatur. cuitañ durum
sonet. qđ et ipsa trahi tanquã in¬
firma. uł debił necesse habeat:
De qua iam anima confidimus.
qđ ualida sit aut sana. si illam
infirmã dici consenserimꝰ. que
ꝓ su singłari ꝑfectione & excellẽ¬
tiori uͥcute sponsa dm̃ nominat᷑:

Expanded text:
tuorum Quid? sponsane ergo necesse habet trahi, et hoc post sponsum? Quasi vero invita eum, et non libens sequatur. Sed non omnis qui trahitur, invitus trahitur. Nec enim infirmum aut debilem, eum videlicet qui per se ire non valet, trahi ad balneum, seu ad prandium piget, etsi reum pigeat trahi ad judicium, vel ad poenam. Denique trahi vult quae et hoc rogat: non autem rogaret, si sequi per se ipsam dilectum, prout vellet, valeret. Utquid vero non valet? an infirmam fateamur et sponsam? Si una quaevis ex adolescentulis infirmam se diceret, et peteret trahi, nequaquam miraremur. At vero de sponsa, quae trahere et alios, utpote fortis et perfecta, posse sufficere videbatur: cui non durum sonet, quod et ipsa trahi, tanquam infirma vel debilis, necesse habeat? De quanam anima jam confidimus quod valida sit et sana, si illam infirmam dici consenserimus, quae pro sui singulari perfectione et excellentiori virtute sponsa Domini nominatur?
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑe temptationis consolare: & dic
cũ sponsa. Trahe me post te: iodo¬
re unguentoꝵ tuorũ curremꝰ. Sic
te ñ deseret spes: incemꝑe malo. nec
inmalo ꝓuidentia deerit. Orisq
it̃ aduersa & ꝓsꝑa mutabiliũ cẽ¬
ꝑum tenens qͣndam et̾nitatis una¬
ginẽ utiq hanc inuiolabiłẽ & incõ

Expanded text:
entationis consolare, et dic cum sponsa: Trahe me post te, in odore unguentorum tuorum curremus. Sic te non deseret spes in tempore malo, nec in bono providentia deerit, erisque inter adversa et prospera mutabilium temporum tenens quamdam aeternitatis imaginem, utique hanc inviol
Abbreviated transcription (Latin):
quit o sponse corripe. me ex̃ce.
me tempta. me trahe post te.
potens ad sustinendũ. cet̾m simł
currem᷑. Sola trahar. s simul
curremꝰ. Curremꝰ curremꝰ. s in
odore unguentoꝵ tuoꝵ: ñ in no¬
stroꝵ fiducia m̃itorũ. Nec in mãg

Expanded text:
quit, o sponse, corripe, me exerce, quit, o sponse, corripe, me exerce, me tenta, me trahe post te; um, et potens ad sustinendum. Caeterum simul curremus: sola trahar, sed simul curremus. 1334 Curremus, curremus, sed in odore unguentorum tuorum non nostrorum fiducia meritorum: ne
Abbreviated transcription (Latin):
solatur. Illa cautos: ista deuotos
facit. Timorem dñi docet illa. ista
ipsũ timoiẽ infuso cemꝑat gaudio
salutari: sicut scͥptumẽ. Ietetur
cor meũr ut timeat nom̃ tuũ. Itẽ.
Seruite dño intimore: & exultare
ei cũ tremore. Grabim. cũ tribula¬
tionib & temptationib ex̾cemur: c̃¬
rim̃ cũ int̾nis consolationib & in¬
spirationib insitati. tanquã in su¬
aue olentib unguentis respiramꝰ.
Ergo qd̃ aust̾um & durũ uidet᷑ reci¬
neo in tanquã foiti. tanquã sane.
tanquã ꝑfecte . &. dico singłarit tra¬
he me. Qͦ d suaue & dulce tͥ tanqͣ
infirmo cõmunico: & dico cͣremus.
N oui ego ad olescentulas delicatas
& ten̾as ẽẽ & minꝰ idoneas ẽẽ suffer¬
re temptationes. & ꝓpt̾ea metum
uolo ut currant. s ñ ut mecũ tra¬
hant. llolo hab̃e socias consola¬
tionis: ñ autẽ & laboris. Q uare:.
Qm̃ infirme sunt. & u̾eor ne
deficiant. ne succũbant. Me in¬

Expanded text:
solatur; illa cautos, ista devotos solatur; illa cautos, ista devotos facit. Timorem Domini docet illa; ista ipsum timorem infuso temperat gaudio salutari, sicut scriptum est: Laetetur cor meum ut timeat nomen tuum ; item: Servite Domino in timore, et exsultate ei cutionibus et tribulationibus exercemur; currimus, cum, internis consolationibus et inspirationibus visitati, tanquam in suaveolentibus unguentis respiramus. Ergo quod austerum et durum videtur, retineo mihi, tanquam forti, tanquam sanae, tanquam perfectae, et dico singulariter, Trahe me. Quod suave et dulce, tibi tanquam infirmo communico, et dico, Curremus. Novi ego adolescentulas delicatas et teneras esse, et minus idoneas sufferre tentationes: et propterea mecum volo ut currant, sed non ut mecum trahantur; volo habere socias consolationis, non autem et laboris. Quare? Quoniam infirmae sunt, et vereor ne deficiant, ne succumbant. Me, in
Abbreviated transcription (Latin):
atq: oitatu: ac ꝑ hoc om̃s in odore
unguentoꝵ tuoꝵ curremꝰ. Habet
sponsa imitatores sui. sicut & ip
similit̃ cũ se petiit trahi. etiam ad¬
olescentulas ñ adiunx̃: ut ñ trahe
me s trahe nos dic̾et. Qͥ d enim:
Fortene sponsa indiget trahi. et
ad olescentule ñ indigent: Opul¬
cra. ofelix. o beata. edissere nob̃ huiꝰ
distinctionis rationẽ. Grahe me¬
p̾ce: ait. Q uare me & ñ nos: An
hoc bonũ inuides nob̃: Absit. Nec
enim ꝓtinus dixisses adolescentu¬
las tecũ ẽẽ cursituras: si sola post
sponsũ ire uoluisses. Cur gͦ pła¬
liter mox subiuncturã curremus.
tͣhi te singłarit̃ postulastis Cari¬
tas inquit ista postulabat. Disce
ꝑ hoc u̾bum a me inspũali exerci¬
tio duplex auxiliũ desuꝑ sꝑare.
correctionẽ & consolationem. Al¬
tera foris ex̃cet: alt̾a uisitat int̾.
Illa repͥmit insolentiã. ista infi¬
duciã erigit. Illa oꝑatur humi¬
litat̾e: ista pusillammitatẽ con¬

Expanded text:
atque hortatu: ac per hoc omnes in odore atque hortatu: ac per hoc omnes in odore unguentorum tuorum curremus. Habet sponsa imitatores sui. sicut et ipsimiliter, cum se petiit trahi, etiam adolescentulas non adjunxit, ut non, Trahe me; sed: Trahe nos diceret. Quid enim? fortene sponsa indiget trahi, et adolescentulae non indigent? O pulchra, o felix, o beata! edissere nobis hujus distinctionis rationem. Trahe me, ais. Quare, me; et non, Nos? An hoc bonum invides nobis? Absit! Neque enim protinus dixisses adolescentulas tecum esse cursuras, si sola post sponsum ire voluisses. Cur ergo pluraliter mox subjunctuza curremus, trahi te singulariter postulasti? Charitas, inquit, ita postulabat. Disce per hoc verbum a me in spirituali exercitio duplex auxilium desuper sperare: correptionem, et consolationem. Altera foris exercet, altera visitat intus. Illa reprimit insolentiam, ista in fiduciam erigit; illa operatur humilitatem, ista pusillanimitatem con
Abbreviated transcription (Latin):
diget trahi: que post gygantẽ
currit. quȩ comp̃hendere nitit᷑
eum qͥ salit inmontib qui tran¬
silit colles. Uelocit ait currit
sermo e̾i. N onualet ex equo cur¬
rere. ñ pot̃ pari cũ illo celeritate
contende. qͥ exultat ut gygas ad
currendã uiam. ñ potest siuis ui¬
rib & ꝓpt̃ea rogat se trahi. E essa
sum inquid deficio. noli me dese¬
rere. s trahe me post te: ne inci¬
piam uagari post amatores alios.
ne currã quasi ininc̃tum.Trahe
has. ut scilicet uim qualẽcunq
m aut t̾rendo minis. aut exercen¬
do flagellis. inferas. quã parc¬
ens in meo me corpore male se¬
curã derelinquas. Trahe quo¬
damm inuitam: ut facias uo¬
luntariã. Trahe torpentem: ut
reddas currentẽ. E rit qñ ñ indi¬
gebo tractore: qm̃ uoluntarie et
cũom̃i alacritate curremꝰ. Non
currã ego sola. & si solam me tra¬
hi petierim: current & ad olescen¬
tule mecũ. Curremꝰ parit̃. cur¬
rem simul. ego odore unguentoꝵ
tuoꝵ. ille meo excitate exemplo.

Expanded text:
ost gigantem currit, quae comprehendere nititur eum qui salit in montibus, transilit colles? Velociter, ait, currit sermo ejus . Non valet ex aequo currere, non potest pari cum illo celeritate contendere, qui exsultat ut gigas ad currendam viam ; non potest suis viribus et propterea rogat se trahi. Fessa sum, inquit, deficio, noli me deserere, sed trahe me post te, ne incipiam vagari post amatores alios, ne curram quasi in incertum. Trahe has, ut scilicet vim qualemcunque mihi, aut terrendo minis, aut exercendo flagellis inferas, quam parcens in meo me torpore male securam derelinquas. Trahe quodam modo invitam, ut facias voluntariam; trahe torpentem, ut reddas currentem. Erit quando non indigebo tractore, quoniam voluntarie et cum omni alacritate curremus. Non curram ego sola, etsi solam me trahi petierim: current et adolescentulae mecum. Curremus pariter, curremus simul; ego odore unguentorum tuorum, illae meo excitatae exemplo
Abbreviated transcription (Latin):
dio affici sentis. noli ꝓpterea dif¬
fide aut desist̾e a studio sp̃uali.
s uuiantis reqͥre manũ. trahi te
obsecrans sponse exemplo: donec
denuo suscitante gr̃a factus ꝓm¬
tioi alacriorꝙ curras & dicas. Ni¬
am mandatoꝵ tuoꝵ cucurri:. cũ
ailatasti cormeũ. Sic autẽ quã¬
aui ad ẽ gr̃a. delectare in ea. ut ñ te
quasi ñ quã ꝑd̾e possis: nec subi¬
to cũ forte retraxit manũ & subtͣ¬
xit donũ. tu om̃ino concidas. et
tͥstior quã oportet fias. Demq ñ
dix̃is in habundantia tu a ñ mo¬
uebor inet̃num. ne etiam illud
qd̾ sequitur dic̃e cũ gemitu coga¬
ris. Au̾tisti faciem tuam ame.
& factus sum conturbatus. Oura

Expanded text:
dio affici sentis, noli propterea difdio affici sentis, noli propterea diffidere aut desistere a studio spirituali; sed juvantis require manum, trahi te obsecrans sponsae exemplo, donec denuo suscitante gratia factus promptior alacriorque, curras, et dicas: Viam mandatorum tuorum cucurri, cum dilatasti cor meum . Sic autem, quandiu adest gratia, delectare in ea, ut non tequasi nunquam perdere possis: ne subito, cum forte retraxerit manum, et subtraxerit donum, tu animo concidas, et tristior 1332 quam oportet fias. Denique ne dixeris in abundantia tua, Non movebor in aeternum; ne etiam illud quod sequitur, dicere cum gemitu quidem cogaris: Avertisti faciem tuam a me, et factus sum conturbatus
Abbreviated transcription (Latin):
ignis amons tui. nec ualemꝰ a fa¬
cie frigoris curr̃e modo. sicut he¬
ri & nudius t̃cius. Curremꝰ aut̃
postea cũ reddidĩs leticiã salu¬
tis cue. cũ redierit melior tem
tionis nubes que hunc oꝑire
ad horam cernit᷑. atq ad leuẽ
flatũ aure blandioris solito ce¬
ꝑint unguenta liquesc̾e. & a¬
romata fluere. & dare odorẽ
suum. T unc curremꝰ: inodo¬
re illo curremꝰ. S̾ pirantib in¬
quã unguentis curremꝰ. qm̃
abscedet torpor qui nunc est
et reu̾tetur deuotio. & iam
non erit opus nob̃ut trahamur.
quippe odore excitatis. ut spon¬
te curram. Nunc uͦ ut̾im trahe
me post ce. Uides ne illum qͥ in
sp̃u ambulat. nequaquã ꝑma¬
nere in uno statu. nec eadẽ semꝑ
facilitate ꝓfic̾e̾. et qđ non sit inho
nunc segnius. ñc alacͥus. quȩ re¬
tro sunt obliuisci. & ad int̾iora se¬
se extende. P uto qd̾ hoc ipsum
si attenditis ur̃a nob̾ exꝑientia in¬
tus respondet qd̾ ego foris loquor.
Ergo cũ te torpore accidia uł te¬

Expanded text:
ignis amoris tui; nec valemus a facie frigoris hujus currere modo, sicut heri et nudiustertius. Curremus autem postea, cum reddideris laetitiam salutaris tui, cum redierit melior temptionis nubes, quae hunc operire ad horam cernitur, atque ad lenem flatum aurae blandioris solito coeperint unguenta liquescere, et aromata fluere, et dare odorem suum. Tunc curremus, in odore illo curremus. Spirantibus, inquam, unguentis curremus, quoniam abscedet torpor qui nunc est, et revertetur devotio, et jam non erit opus nobis ut trahamur, quippe odore excitatis, ut sponte curramus. Nunc vero interim trahe me post te. Videsne illum qui in spiritu ambulat, nequaquam permanere in uno statu, nec eadem semper facilitate proficere, et quod non sit in honunc segnius, nunc alacrius quae retro sunt oblivisci, et ad anteriora sese extendere? Puto quod, hoc ipsum si attenditis, vestra vobis experientia intus respondet quod ego foris loquor. 5. Ergo cum te torpore, acedia, vel tae
Abbreviated transcription (Latin):
Ndica m quẽ diligit aĩa mea.
uͥ pascas. iͥ cubes in mĩdie. Et aliꝰ
quid̃e. indica inqͥt mͥ: cur me ita
iudices. U ñ sane sentencĩa causa¬
tur. s scrutat᷑ causã. erudiri fla¬
gelł petens ñ erui. Item aliꝰ p̾catur
dicens. Uias cuas dñe demonstra
mͥ:. & semitas tuas edoce me. Qs di¬
xĩt uias semitas manifestat ali
cessat inqͥrere iusticia. & iudictu⁊ lo
cũ habitatiõis głe sponsi. tangͣm uĩa
inqua ambulet. cautelã qua ambu¬
let. & ad quã ambulet mansionem.
De qͣ mansione: sic habes in ꝓplia. Unã
pecii inqͥt a dño. hanc reqͥram ut in¬
habitẽ in domo dñi oĩbꝰ dieb uite
mee. Et it̃m. Dñe dilexi decorẽ domͦ
tue: & locũ habitatiõis głe tue. Por
deuota inqͥrit. ut pote sedẽ dĩ. ⁊ se¬
dis preꝑationẽ. Et pulchre in spõ¬
se p̃rogatiuã concurrt̃ parit̃ om̃ia
ad consũmationẽ uͥtutũ: ut de form
sus decet ẽẽ sponsã dñi. pulchrã. e¬
ruditã. & castam. G peticio quã ul¬

Expanded text:
git anima mea, ubi pascas, ubi cubes in meridie . Et alius quidam: Indica, inquit, mihi cur me ita judices . Ubi non sane sententiam causatur, sed scrutatur causam, erudiri flagellis petens, non erui. Item alius precatur, dicens: Vias tuas, Domine, demonstra mihi, et semitas tuas edoce me . Quas dixerit vias vel semitas, manifestat alibcessat inquirere; justitiam, et judicium, et locum habitationis gloriae sponsi: tanquam viam in qua ambulet, cautelam qua ambulet, et ad quam ambulet mansionem. De qua mansione sic habes in propheta: Unam petii, inquit, a Domino, hanc requiram, ut inhabilem in domo Domini omnibus diebus vitae meae ; et iterum: Domine, dilexi decorem domus tuae, et locum habitationis gloriae tuae . Porrdevota requirit, utpote sedem Dei, et sedis praeparationem. Et pulchre in sponsae praerogativam concurrunt pariter omnia ad consummationem virtutum, ut de forma sus decet esse sponsam Domini, pulchram, eruditam et castam. Ergo petitio quam ul
Abbreviated transcription (Latin):
humilitatis daretur occasio. ꝑ quã
aignior potiorũ. atq eorũ ipsorũ
q̃ ꝑecebat. capacior effice̾tur. Ue¬
rũptamñ qͥa adhuc inianuis sum
p̃sentis capitłi. discussioĩs eiꝰ inici¬
ũ pͥncipio si placet ẜmonis alt̾ius
ordiam. p̃sertim ne u̾ba sponsi uł
recenseant᷑ cũ cedio uł audiant᷑.
qd̃ ipse aũtat a seruis suis iħc xͦ¬

Expanded text:
humilitatis daretur occasio, per quam humilitatis daretur occasio, per quam dignior potiorum, atque eorum ipsorum quae petebat, capacior efficeretur. Verumtamen quia adhuc in januis sumus praesentis capituli, discussionis ejus initium principio, si placet, sermonis alterius ordiamur, praesertim ne verba sponsi vel recenseantur cum taedio, vel audiantur. Quod ipse a
Abbreviated transcription (Latin):
eos potest ita inualuer̃t. & multip¬
licati sunt suꝑ numerũ. Intesti¬
na & insanabił ẽ plaga eccłie:
&ido in pace amaritudo eiꝰ ama¬
rissima. S in qͥ pace: Et paxẽ.
& ñ ẽ pax. P ax apaganis. par
abhecicis: s ñ ꝓfecto a filiis. Uor
plangentis. incemꝑe isto. Fili¬
os enutͥm ⁊ exaltaui: ipsi autẽ¬
uanitatẽ. Ita gͣ ñ qui humiliat᷑
s. qui sponte se humiliat: exaltabi
nĩ qd̾ humilitatis mat̾ia ꝑ aliũ mi¬
nistrat᷑. t̾bi gr̃a ꝓbra. dãgna. suppli¬
cia. ñ tam̃ iccirco recte ab alio quã
asemet ipso humiliz atꝰ ¶ ille dicet᷑.
qͥ oĩa illa tacita ⁊ leta conscientia.
causa dĩ subeunda decreũt. S qͦ
netis excessũ inu̾bo de humilita¬
te & pacientia. s reu̾tam᷑ ad locũ
de. qͦ digressi sumus. Id namq nob̾
sum̃tẽ sponsã repͥm̃da censuit.
sponꝰs ⁊ ñ ad insipientĩa illi. s ut
sane ex eo ꝓbabilioris ⁊ maioris

Expanded text:
eos potest; ita invaluerunt, et multipeos potest; ita invaluerunt, et multiplicati sunt super numerum. Intestina et insanabilis est plaga Ecclesiae; et ideo in pace amaritudo ejus amarissima. Sed in qua pace? Et pax est, et non est pax. Pax a paganis, et pax ab haereticis; sed non profecto a filiis. Vox plangentis in tempore isto: Filios enutrivi et exaltavi, ipsi auteanitatem. Ita ergo non qui humiliatur, sed qui sponte se humiliat, exaltabitnim quod humilitatis materia per alium ministratur, verbi gratia, probra, damna, supplicia; non tamen idcirco recte ab alio, quam a semetipso humiliatus ille dicetur, qui illa omnia tacita et laeta conscientia, causa Dei subeunda decreverit. 5. Snetis excessum in verbo de humilitate et patientia; sed revertamur ad locum, de quo digressi sumus. Id namque inciaesumentem sponsam reprimendam censuit sponsus, et non ad insipientiam illi; sed ut sane ex eo probabilioris et majoris
Abbreviated transcription (Latin):
uiũt antrxp̃o. Honoiati incedt̃ de
bonis dñi: q̃ dõ honoĩe ñ deferc̃. Iud
is quẽ cotidie uides meretͥtiuis intoi.
hstrionicͤ habit᷑. regius apparat᷑. in¬
de aurũ infrenis. insellis. incalcari¬
bus: & plus calcaria. qmͣ altaria ful¬
gent. Inde m̃se splendide & cibis. et
scyphis. in de comessationes. & ebri¬
etates. inde cythara. & lira. ⁊ tibia.
inde redundantia torcularia. ⁊ ꝓm¬
tuaria plena eructantia ex hoc in
illud. Inde dolia pigm̃taria. inde
referta masurpia. Phuiꝰmõi uo¬
lt̃ ẽẽ. ⁊ st̃ eccłiarũ prepositi. decani.
archidiaconi. ep̃i. archiep̃i: nec enĩ
hec merico cecit. s negotio illi qd̾ ꝑ¬
ꝑ ambulat intenebͥs. Olim p̾dic¬
ctum ẽ: & nc̃ tempꝰ inpletionis ue¬
nit. Ecce inpace amaritudo mea
amarissima. Amara pͥus in nece
martyrũ. amarioi pͦ in conflictu
hẽticorũ. a marissima ñc in morib
domesticorũ. Non fugare. ñ fug̾e.

Expanded text:
viunt Antichristo. Honorati incedunt de viunt Antichristo. Honorati incedunt de bis quem quotidie vides meretricius nitor, histrionicus habitus, regius apparatus. Inde aurum in frenis, in sellis et calcaribus, et plus calcaria quam altaria fulgent. Inde splendidae mensae et cibis, et scyphis; inde commessationes et ebrietates; inde cithara, et lyra, et tibia; inde redundantia torcularia, et promptuaria plena, eructantia ex hoc in illud. Inde dolia pigmentaria, inde referta marsupia. Pro hujusmodi volunt esse et sunt ecclesiarum praepositi, decani, archidiaconi, episcopi, archiepiscopi. Nec enim haec merito cedunt, sed negotio illi, quod perambulat in tenebris. 16. Olim praedictum est, et nunc tempus impletionis advenit: Ecce in pace amaritudo mea amarissima . Amara prius in nece martyrum, amarior post in conflictu haereticorum, amarissima nunc in moribus domesticorum. Non fugare, non fugere
Abbreviated transcription (Latin):
lantẽ indie. & uulnerauit in ea qͦ sd̃a
de eccł̃ia. Et surrexert̃ homines ua
matib. S ħec quoq pestis depulsa
ẽ in sapientia sc̃oꝵ. sicut & pͥma inpa¬
cientia martyrũ. En tempora ista.
liba quidẽ dõ miserante abuͣq illa
malicia. s plane fecda a negotio ꝑ am¬
bulante intenebͥs. Ue generationi hu¬
ic a ferm̃to phariseoꝵ qd̃ ẽ ypocͥsis. si
cam̃ ypocͥsis dici debet. q̃ iam latere
p̃habundantia ñ ualet. & p̃impuden¬
tia ñ querit. Serpit hodie putida tabes
ꝑ om̃e corpꝰ eccł̃ie. & qͦ latius eo desꝑatꝰi.
eoq ꝑiculosiꝰ qͦ interiꝰ. Nam si insurge
aresceret : si uiolent᷑ inunic absconde¬
rec se forsitan ab eo. Nunc uͦ quẽ ei¬
ciet aut a quo abscondet se. Omĩs
amici. ꝙ om̃s inimici. om̃s necessa¬
rii. & om̃s adu̾sarii. om̃s domestici. &
nulli pacifici. om̃s ꝓxiiii. & om̃s q̃
sua st̃ quert̃. Ministri xͥ sunt: & ser¬

Expanded text:
lantem in die, et vulneravit in ea quosdam lantem in die, et vulneravit in ea quosdam de Ecclesia. Et surrexerunt homines vanmatibus. Sed haec quoque pestis depulsa est in sapientia sanctorum, sicut et prima in patientia martyrum. 15. En tempora ista libera quidem Deo miserante ab utraque illa malitia; sed plane foeda a negotio perambulante in tenebris. Vae generationi huic a fermento Pharisaeorum, quod est hypocrisis! si tamen hypocrisis dici debet, quae jam latere prae abundantia non valet, et prae impudentia non quaerit. Serpit hodie putida tabes per omne corpus Ecclesiae, et quo latius, eo desperatius; eoque periculosius, quo interius. Nam si insurgeraresceret; si violentus inimicus, absconderet se forsitan 1393 ab eo. Nunc vero quem ejiciet, aut a quo abscondet se? Omnes amici, et omnes inimici; omnes necessarii, et omnes adversarii; omnes domestici, et nulli pacifici; omnes proximi, et omnes quae sua sunt quaerunt. Ministri Christi sunt, et ser
Abbreviated transcription (Latin):
demũ loco hec tẽp̾tatio formidet᷑. et
qͦ se insũmo stare qͥs uid̾it eos uigi¬
lanciꝰ abincursu ⁊ demonio mĩdiano.
cauendũ intelligat. Porro discipłis
uerus se manifestau̾ meridies. in eo
qd audiert̃. ego sũ nolite tim̃e. & fal¬
si suspicio abeis depulsa ẽ. Utinã &
nob̃ qͦtiens palliata falsitas molitur
irreꝑe. emittat luc̃ẽ suã ⁊ uĩtatẽ suã.
ad ꝓdenda illã. orens ex alto. uerus
meridies. & diuidat lucẽ a tenebͥs. ut
ñ notem a ꝓpħa. tanquã ponentes lu
quattuor temptationes temptabo suo
ro. Uidete pͥmitiuã eccłiam si ñ pͥmo
ꝑu̾sa ẽ. acrit̃ nimis a timore noctur¬
no. Erat enĩ nox qñ om̃is qͥ int̾ficẽt
scõs. arbitrabat᷑ obseqͥum se pͣstare
dõ. Hac autẽ cẽptatione deuicta. et
sedata tempestate. inclita facta ẽ. et
iuxca ꝓmissionẽ ad se factã in breui
posita in suꝑbiã scłorum. Et dolens
inmieͦ qd̾ frustrat᷑ ẽẽt a cimore noc¬
turno: conuͣtit se callide ad sagitt̃a uo¬

Expanded text:
midetur, et quo se in summo stare quis viderit, eo sibi vigilantius ab incursu et daemonio meridiano cavendum intelligat. Porro discipulis verus se manifestavit meridies in eo quod audierunt: Ego sum, nolite timere ; et falsi suspicio ab eis depulsa est. Utinam et nobis, quoties palliata falsitas molitur irrepere, emittat lucem suam et veritatem suam ad prodendam illam oriens ex alto verus meridies, et dividat lucem a tenebris, ut non notemur a propheta tanquam ponentes lucquatuor tentationes tentabo suo ro. Videte primitivam Ecclesiam, si non primo pervasa est acriter nimis a timore nocturno. Erat enim nox, quando omnis qui interficeret sanctos, arbitrabatur obsequium se praestare Deo. Hac autem tentatione devicta et sedata tempestate, inclyta facta est, et juxta promissionem ad se factam, in brevi posita in superbiam saeculorum. Et dolens inimicus quod frustratus esset, a timore nocturno convertit se callide ad sagittam vo
Abbreviated transcription (Latin):
curitaris. s exultatiõis. s admiratioĩs.
s stupons. Nam ⁊ me miserũ. heulon¬
ge agentẽ. ⁊ de longe salutantẽ. en ip¬
sa eiꝰ recordatio ad lacias ꝓuocat pla¬
ne iuxta affectionẽ ⁊ uoc̃e dicentiũ. Su¬
ꝑ flumina babilonis: illic sedimꝰ ⁊ fle¬
uim dũ recordarem᷑ syon. Libet excla

Expanded text:
curitatis, sed exsultationis, sed admirationis, curitatis, sed exsultationis, sed admirationis, sed stuporis. Nam et me miserum, heu! longe agentem et de longe salutantem, en ipsa ejus recordatio ad lacrymas provocat, plane juxta affectionem et vocem dicentium: Super flumina Babylonis illic sedimus et flevimus, dum recordaremur tui, Sion . Libet
Abbreviated transcription (Latin):
affectione quã noĩe uolens. ñ simpliciter
quẽ diligo. s o inqͥt quẽ diligit aĩa mea.
sꝑitalẽ designans dilectionẽ:. Deinde qͥd¬
nã eam in loco pascue delectet ad eo:di¬
ligent̃ attende. S nec illud p̃teat re de
hoia mĩdiana. ⁊ qd̃ is potissimũ explora¬
tͣ locus. in qͦ qui pascit cubat simul. qd ẽ
magne securitatis indiciũ. Arbitror
eñĩ obhoc additũ cubat. qd̾ eo loci minime
pausante sububris. lib̃e nicħominꝰ dis¬
currat inpascuis. Felix regio. inqͣ ꝓ
libitu oues ing̾diunt᷑ ⁊ eg̾diunt᷑. ⁊ ñ ẽ
qͥ ext̾reat. Qͥ s tͥbuat mͥ uid̾e uos. meq
parit̾ in montib pasci. una cũ ilł no¬
naginta nouẽ. que illic relicte legunt᷑.
cũ pastoi earũ dignant̃ ad unã descen¬
dit quȩ errau̾at. Secure ꝓculdubio cu¬
bat ꝓpt̾. qͥ & longe reced̾e minime. dubi¬
taũ. sciens qͥa in tuto eas reliqͤrat. Me¬
rito sponsa illo suspirat. mrĩto inhiat.
loco pascue simul ⁊ pacis. s qͥetis. s se¬

Expanded text:
ectione, quam nomine volens, non simpliciter: Quem diligo; sed: O, inquit, quem diligit anima mea, spiritualem designans dilectionem. Deinde quidnam eam in loco pascuae adeo delectet, diligenter attende. Sed nec illud praetereat te de hora meridiana, et quod is potissimum exploratur locus, in quo qui pascit, cubat simul: quod est magnae securitatis indicium. Arbitror enim ob hoc additum, Cubat, quod eo loci minime pausante sub umbris, libere nihilominus discurrat in pascuis. Felix regio, in qua pro libitu oves ingrediuntur et egrediuntur, et non est qui exterreat. Quis mihi tribuat videre vos, meque pariter in montibus pasci una cum illis nonaginta novem quae illic relictae leguntur, cum pastor earum dignanter ad unam descendit quae erraverat? Secure procul dubio cubat prope, qui et longe recedere minime dubitavit, sciens quia in tuto eas relinqueret. Merito sponsa illo suspirat, merito inhiat loco pascuae simul et pacis, sed quietis, sed se
Abbreviated transcription (Latin):
ras portarũ tuarũ bñdix̃ filiis tuis inte.
Qͥ posuit fines tuos pac̃ẽ. ⁊ adipe frum̃¬
ti saciat te. Qͥ. S ñ illic uehem̃ter cupi
satietatẽ: Nicħ ibi formidat᷑. nicħ fasti¬
ditur. nicħ deficit. Tuta habicatio ꝑa¬
disus. dulce pabulũ u̾bũ: opulentia mł¬
carne. & mnͥ apponit᷑ uĩtas s in sacram̃¬
co: Angłs exadipe frum̃ti saginat᷑. et
uudo saturat᷑ gͣno me oportet int̾im qͦ¬
da sacͣmenti cortice ẽẽ contentũ. carnis
furfure litt̾e palea uelamine. fidi. Et ħ
talia st̃ que gustata affert̃ mortẽ. si ñ
de p̾mitiis sp̃s qͣntulũcũq accipiant
condim̃tũ. Prorsus mͥ mors molla: nͥ¬

Expanded text:
it filiis tuis in te. Qui posuit fines tuos pacem, et adipe frumenti satiat te . Quis non illic vehementer cupiasatietatem? Nihil ibi formidatur, nihil fastiditur, nihil deficit. Tuta habitatio paradisus, dulce pabulum Verbum, opulentia mucarne; et mihi apponitur veritas, sed in sacramento. Angelus ex adipe frumenti saginatur, et nudo saturatur grano; me oportet interim quodam sacramenti cortice esse contentum, carnis furfure, litterae palea, velamine fidei. Et haec talia sunt quae gustata afferunt mortem, si non de primitiis spiritus quantulumcunque accipiant condimentum. Prorsus mors mihi
Abbreviated transcription (Latin):
cont̃ hanc primã temptationẽ. ne
subito p̃occupati apusillammitate
sp̃s ⁊ tempestate abono cepto. qd̃ ab¬
sit resiliant. Suꝑata aut̾e hac tẽp¬
tatione. armemꝰ nos n cħominꝰ ad
u̾sus hoĩnũ laudes. que de lauda¬
bili potissimũ uita sumunt mat̾i¬
am. Alioiͥm patebimꝰ uulneri. a
sufflatur. tanquã in anis aura.
restat ut solidi aliqͥd afferat᷑ de di¬
uicũs ⁊ honorb scłi: si forte qͥñ cu¬
rat laudes. appetat. dignitates. Et
uide. si ñ hic ordo tẽptandi seruat᷑
ẽ. in dño nr̃o. cui post suggestũ ad
solã uanitate p̾cipiciũ. ostensast̃
oĩa regna mundi.atq oblata.Tu
gͦ exemplo dñi. & ista renue. Ali¬
t̃ necẽẽ ẽ circũueniri te. a negocio
ꝑ ambulante intenibris qd̃ ẽ y¬
pocͥsis. Et eñĩ ista de ambitione
descendit. ⁊ intenebͥs habitatio eiꝰ.
mã retinens pietatis ad sese occul¬
tandũ. uͥtutẽ autẽ eiꝰ uenditans

Expanded text:
contra hanc primam tentationem, ne subito praeoccupati a pusillanimitate spiritus et tempestate, a bono coepto, quod absit! resiliant. 12. Superata autem hac tentatione, armemus nos nihilominus et adversus hominum laudes, quae de laudabili potissimum vita sumunt materiam. Alioquin patebimus vulneri a sufflatur tanquan inanis aura, restat ut solidius aliquid afferatur de divitiis et honoribus saeculi, si forte qui non curat laudes, appetat dignitates. Et vide, si non hic ordo tentandi servatus est in Domino nostro, cui post suggestum ad solam vanitatem praecipitium, ostensa sunt omnia regna mundi atque oblata . Tu ergo exemplo Domini et ista renue. Aliter necesse est circumveniri te a negotio perambulante in tenebris, quod est hypocrisis. Etenim ista de ambitione descendit, et in tenebris habitatio ejus:  tempore, formam retinens pietatis ad sese occultandum, virtutem autem ejus vindicans,
Abbreviated transcription (Latin):
ina tẽptatio ẽ demonũ mĩdianũ.
qͥ solet maxime insidiari ꝑfectis. qͥ
udelicet tanquã uiri uͥtutũ. oĩa
suꝑ aui̾nt. uoluptates. fauores. ho¬
noies.
ñ audet. & quẽ satis exꝑtus ẽ aꝑtũ omĩe
horrẽ malũ falso bono supplantare mo
magis solliciti sunt cau̾e alaqͦo isto.
hinc ẽ qd maria angłica salutatione
turbat᷑. dolũ nͥ fallor suspicans. Et iosue.
ñ pͥus amicũ angłm recepit: quã ẽẽ ami¬
cũ nouĩt. Deniq sciscitat᷑. suus ne sit.
an adu̾sarioꝵ. tanquã qͥ ex ꝑtus sit demo¬
gando uento adu̾sante. & lactante na¬

Expanded text:
a tentatio est daemonium meridianum, quod solea maxime insidiari perfectis, qui videlicet, tanquam viri virtutum, omnia superaverint; voluptates, favores, honores. non audet; et quem satis expertus est apertum omne horrere malum, falso bono supplantare molmagis solliciti sunt cavere a laqueo isto. Hinc est quod Maria angelica salutatione turbatur , dolum, nisi fallor, suspicans; et Josue non prius amicum angelum suscipit, quam esse amicum noverit. Denique sciscitatur, suusne sit, an adversariorum , tanquam qui expertus sit daemogando, vento adversante et jactante na
Abbreviated transcription (Latin):
uͥ cubes in meridie. hoc ẽ tota die. Et¬
enĩ illa meridies tota ẽ dies.⁊ ipsa nes¬
ciens uesꝑam. & ido melior ẽ dies una
inat̾is cuis suꝑ milia: qͥ nescit occa¬
sum. ¶At matutinũ forsitan habuit
cũ pͥmũ uidelicet dies sc̾ificatꝰ illux

Expanded text:
ubi cubes in meridie; hoc est tota die: etubi cubes in meridie; hoc est tota die: etenim illa meridies tota est dies, et ipsa nesciens vesperam. Et ideo melior dies illa in atriis tuis super millia , quia nescit occasum. At matutinum forsitan habuit, cum primum videlicet dies sanctificatus illuxit
Abbreviated transcription (Latin):
ad eps frum̃ti. fides. ⁊ sp̃es. memoria.
& p̾sentia. et̾nitas ⁊ tempꝰ. uult᷑. ⁊ spe¬
cłm. imago dĩ. &. forma serui. Nem¬
pe in his om̃ib fides locuplex mͥ: in¬
cellectus pauꝑ. Nũqͥd uͦ par saporin¬
cellectui fid̾iq cũ sit inmeritũ ista.
pabula qͣntũ int̾ losa. & sic̃ exaltan¬
t᷑ celi at̾ra ita habitantes mneis boniᷤ
potiorib habudare. Eestinemꝰ ꝓm¬
de filii. festinemꝰ ad locũ tutiore. adpa¬
stum suauioĩe. ⁊ ubĩorem.⁊ fertiliorẽ
agrum. E estinemꝰ ut habitemꝰ sine
metu. abundemꝰ sine defectu. epule¬
m sine fastidio. Tr eñi dñs sabaoth.
qui cũ tͣnqͥllitate iudicas oĩa. etĩa cũ
securitate eque oĩa. ibi pascis. idẽ ip̃e
& qñs ex̃cituũ ⁊ pastor ouiũ. gͦ & pascis.
& cubas parit̃: s ñ hic. Demꝙ stabas. ẽ
e. celo ꝓspic̾es unã ex tuis ouicłis. Ste¬
phanũ loqͦr a lupis cirtundari suꝑ ter¬
ram. & ꝓpt̾ea queso.indica m u pascas.

Expanded text:
ia et praesentia, aeternitas et tempus, vultus et speculum, imago Dei et forma servi. Nempe in omnibus his fides locuples mihi, intellectus pauper. Nunquid vero par sapor intellectui fideique, cum sit in meritum ista, pabula, quantum et inter loca; et sicut exaltantur coeli a terra, ita habitantes in eis, bonis potioribus abundare? 4. Festinemus proinde, filii, festinemus ad locum tutiorem, ad pastum suaviorem, ad uberiorem et fertiliorem agrum. Festinemus ut habitemus sine metu, abundemus sine defectu, epulemur sine fastidio. Tu enim, Domine sabaoth, qui cum tranquillitate judicas omnia, etiam cum securitate aeque omnia ibi pascis. Idem ipse et Dominus exercituum, et pastor ovium. Ergo et pascis, et cubas pariter, sed non hic. Denique stabas cum e coelo prospiceres unam ex tuis oviculis Stephanum loquor a lupis circumdari super terram . Et propterea, quaeso, indica mihi ubi pascas,
Abbreviated transcription (Latin):
&. si noueramꝰ eũ scd̃m carnẽ. s nẽ
Decoĩe induit. induit fortitudi:
głe induens. Sane ext̃c eleuat᷑ ẽ sol. &
sensĩ demũ diffũdens suos radios suꝑ t̾ram.
cepit paulatĩ uͥq clarior appar̾e. feruidiorꝙ
sentiri. Uerũ qͣntũ libet incalescat. multi¬
sũmationẽ scłi. ñ tñ ad meridianũ ꝑueniet
lum̃. nec in illa sui plenitudine uidebit᷑
mͦ. in qͣ uidendꝰ ẽ postea abis dũtaxat qͦs
hac uisione. ipse dignabitur.
Ouere meridies. plenitudo feruons ⁊ lucis.
soł statio. umbrarũ ext̾minatio. desiccatio
paludũ. fetorũ depulsio. Oꝑhenne solsti¬
cium. qñ iã ñ inclinabit᷑ dies. o lum̃ me¬
ridianũ. o uernał temꝑies. O estiua uenu¬
stas. o autĩmał ubertas. & ne qͥd uidear
hoc magis ꝓbas: sola t̃e ẏems abiit ⁊ reces¬
sit. Hunc locũ inqͥt tante claritatis & p̃a¬
cis & plenitudinis indica mͥlut qͦmadmo¬
facie ad faciẽ ⁊ saltia facta aĩa eiꝰ. uł certe¬

Expanded text:
si noveramus eum secundum carnem, sed nunc Decorem induit, induit fortitudinegloriae induens. Sane extunc elevatus est Sol, et sensim demum diffundens suos radios super terram, coepit paulatim ubique clarior apparere, fervidiorque sentiri. Verum quantumlibet incalescat et invalescat, multisummationem saeculi ; non tamen ad meridianum perveniet lumen, nec in illa sui plenitudine videbitur modo, in qua videndus est postea, ab his duntaxat, quos hac visione ipse dignabitur. O vero meridies, plenitudo fervoris et lucis, solis statio, umbrarum exterminatio, desiccatio paludum, fetorum depulsio! O perenne solstitium, quando jam non inclinabitur dies! o lumen meridianum, o vernalis temperies, o aestiva venustas, o autumnalis ubertas; et, ne quid videar hoc magis probas, sola tunc hiems abiit et recessit. Hunc locum, inquit, tantae claritatis et pacis et plenitudinis indica mihi, ut quemadmofacie ad faciem, et salva facta est
Abbreviated transcription (Latin):
satis uͥ pascas. ñ cubans: indicamͥ uͥ
pascas. iͥ cubes. Non ignoro uͥ aliis
temꝑib pasc̾e soleas. s scire uelim.
iͥ in meridie pascas. Nam intemꝑe
quid̾e moitalitatis mee.&. in loco
ꝑegͥnationis mee. consuetii sane sub
pascuis. ⁊ apud apłos similit̃ reqͥeui.
freqͥnt̃ e tiã de gestis sc̃orũ & u̾bis &
scͥptis eoꝵ uictũ mͥatq atinentib mͥ
m̃dicaui ut potui freqͣnti aut̃ẽ qm̃¬
is mͥ magis ad manũ fuit m̃dicaui
panẽ doloris. ⁊ uinũ cõpunctionis
bibi. & facte st̃ mͥ lacͥme mee panes
panes die ac nocte. dũ dr̃ mͥ cotidie¬

Expanded text:
satis ubi pascas non cubans; indica mihi ubi satis ubi pascas non cubans; indica mihi ubi pascas et cubes. Non ignoro ubi aliis temporibus pascere soleas; sed scire velim ubi in meridie pascas. Nam in tempore quidem mortalitatis meae, et in loco peregrinationis meae consuevi sane sub pascuis, et apud apostolos similiter requievi; frequenter etiam de gestis sanctorum, et verbis, et scriptis eorum, victum mihi atque attinentibus mihi mendicavi ut potui; frequentius autem quoniam is magis ad manum fuit manducavi panem doloris, et vinum compunctionis bibi; et factae sunt mihi lacrymae meae panes die ac nocte, dum di
Abbreviated transcription (Latin):
anm iłim xp̃m uidit ocłis suis: ita ego qͦ
te. in lumine tuo ⁊ indecore tuo ꝑ m̃tis
excessũ nĩear contẽplari. pascentẽ
ub̾ius. qͥescentẽ securi. Nã & hic
pascis. s ñ insaturitate. Nec cu¬
bare licet s stare & uigilare opoi¬
tet ꝓpter timoies nocturnos. Heu nec
clara lux. nec plena refectio. nec man¬
sio tuta. Et idõ indicamͥ. uͥ pascas. uͥ
cubes in meridie. B eatã me dicis cũ e¬
surio ⁊ sitio iusticĩã. Qͥ a ħ ad illorum
felicitatẽ. qͥ repleti sũt in bonis domus
tue. qͥ epulant᷑ ⁊ exultant in conspe¬
ctu dĩ. &. delectant᷑ in leticia s S et si
qͥd patior ꝓpt̃ iusticĩa. inchilominꝰ bea¬
tã ꝓnũcias. Et certe pasci. nͥ pati cime
as. iocunditatẽ habet. s ñ sat᷑itatem.
P orro aũ pascri pati simul. ñne mo¬
chil. Qndo adimpleb̾ me leticia cũ
uultu tuo: Uultũ tuũ dñẽ reqͥrã.
Uultus tuis meridies ẽ. Indicamͥ
uͥ pascas. lͥi cubes in meridie. Scio

Expanded text:
m Christum vidit oculis suis; ita ego quoque te in lumine tuo et in decore tuo per mentis excessum merear contemplari pascentem uberius, quiescentem securius. 7. Nam et hic pascis, sed non in saturitate; nec cubare licet, sed stare et vigilare oportet propter timores nocturnos. Heu! nec clara lux, nec plena refectio, nec mansio tuta: et ideo indica mihi ubi pascas, ubi cubes in meridie. Beatam me dicis cum esurio et sitio justitiam . Quid hoc ad illorum felicitatem, qui repleti sunt in bonis domus tuae , qui epulantur et exsultant in conspectu Dei, et delectantur in laetitia? Sed et si quid patior propter justitiam, nihilomintam pronuntias . Et certe pasci ubi timeas pati, jucunditatem habet, sed non securitatem. Porro autem pasci et pati simul, nonne moa cum vultu tuo? Vultum tuum, Domine, requiram . Vultus tuus meridies est. Indica mihi ubi pascas, ubi cubes in meridie. Scio
Abbreviated transcription (Latin):
uł potius indiciũ diei dũ sol aduc abscõ¬
d̾et radios suos. & minime eos pargẽt su¬
ꝑ t̾ram. Paulus qͦ dicebat. qm̃ nox p̃cessit.
dies autẽ appropinqͥuit. signisicans tũc
ẽẽ adhuc ad eo modicũ lum ut ꝓpinqͣsse
quã uenisse die dicẽ malu̾rs: ndo aut̃
hoc dicebat: ꝓfecto qñ sol reu̾sus abin¬
feris. iam se ãd alta celi sustulerat. Qn¬
to magis cũ ad huc similitudo carnis pec¬
cati instar dense nubis oꝑiret aurorã.
iuixta õs nimirũ nr̃i corꝑis passiones. ita
ut neq amara mors. nec crux ꝓbrosa di¬
defuerit. qͣnto magis inquã tc̃ ex igua te¬
nuisq admodũ lux fuit. & q̃ de auroie
magis quã de solis ꝓdire p̾sentia uid̾etur:
Erat gͦ auroia ⁊ ipsa sub auroia satis tota
illa xͥ uidelicet conu̾satio suꝑ t̾ram. usq¬
dũ ipsa occũbens. ⁊ rursũ ex oriens solaris
sue p̃sentie lumine clarior fugauit au¬
roiam: & mane facto absorta nox mun
ctora. Deniq: habes. & ualde mane una

Expanded text:
vel potius indicium diei, dum Sol adhuc absconderet radios suos, et minime eos spargeret super terram. Paulus quoque dicebat, quoniam nox praecessit, dies autem appropinquavit , significans esse tunc adhuc adeo modicum lumen, ut propinquasse, quam venisse diem dicere maluerit. Quando autem hoc dicebat? Profecto quando Sol reversus ab inferis, jam se ad alta coeli sustulerat. Quanto magis cum adhuc similitudo carnis peccati instar densae nubis operiret auroram, juxta omnes nimirum nostri corporis passiones, ita ut neque amara mors, nec crux probrosa defuerit? quanto magis, inquam, tunc exigua tenuisque admodum lux fuit, et quae de aurorae magis, quam de Solis prodire praesentia videretur? 6. Erat ergo aurora, et ipsa subobscura satis, tota illa Christi videlicet conversatio super terram, usque dum occumbens et rursum exoriens, solaris suae praesentiae lumine clariori fugavit auroram, et mane facto absorpta est nox in victoria. Denique habes: Et valde mane una
Abbreviated transcription (Latin):
& cũ hõinibꝰ conu̾sat᷑ ẽ. Nam usq
ad eo ꝑ totũ id temꝑis lux pusilla.
et tanꝗͣ. lux reuera auroie apparuit. ut
diẽ ẽẽ int̾im apd̃ hoĩes pene uniu̾sitas
ignoiaret. Deniq si cognouissent nũquã

Expanded text:
 cum hominibus conversatus est. Nam usque adeo per totum id temporis lux pusilla, et tanquam lux revera aurorae apparuit, ut diem esse interim apud homines pene universitas ignoraret. Denique si cognovissent, nunquam
Abbreviated transcription (Latin):
arne suspirantis cũ celestib potestatibus. G estit in oscła. petit qd̾ cu¬
pit ñ tñ nominat quẽ amat. qͥa illos nosse ñ dubitat: uitpote de quo
sibi freqͥns cũ ilł soleat ẽẽ confabulatio. ꝑropt̾ea ñ dicit. oscłẽtur me
ille uł ille: s oscłetur me tantũ. Sicut & maria magdalena ñ ex pͥ¬
mebat ex noĩe qͣm querẽt. s aiebat tantũ ei quẽ putabat ortolanum.¬
Ait: qd̾ a suo corde nec admom̃itũ recede potest. Itagͦ & ista loqͦns sodalib
sponsi sui tanquã consciis & quib se nouerat manifestã. tacito nomine
repente in hec de dilecto uerba ꝓ rumpit. Oscłetur me oscło oris sui. De
qͦ iam oscło nolo uos aiutꝰi ꝓtͣhere. s sermone crastino audietis qͥcquit o¬
rantib nob suggerere mͥ inde dignabit᷑ unctio docens de om̃ib. Neq em̃
ħ secretũ reuelat caro & sanguis: s is qui scrutat᷑ ꝓfunda di sp̃s sc̃s qͥ¬

Expanded text:
carne suspirantis cum coelestibus potestatibus. Gestit in oscula, petit quod cucarne suspirantis cum coelestibus potestatibus. Gestit in oscula, petit quod cupit; non tamen nominat quem amat; quia illos nosse non dubitat, utpote de quo sibi frequens cum illis soleat esse confabutatio. Propterea non dicit: Osculetur me ille vel ille; sed: Osculetur me tantum; sicut et Maria Magdalena non exprimebat ex nomine quem quaereret, sed tantum aiebat ei quem putabat dit, quod a suo corde nec ad momentum recedere potest. Ita ergo et ista loquens sodalibus sponsi sui, tanquam consciis et quibus se noverat manifestam, tacito nomine repente in haec de dilecto verba prorumpit: Osculetur me osculo oris sui. De quo jam osculo nolo vos diutius protrahere, sed sermone crastino audietis quidquid orantibus vobis suggerere mihi inde dignabitur unctio docens de omnibus. Neque enim hoc secretum revelat caro et sanguis; sed is qui scrutatur profunda Dei Spiritus
Abbreviated transcription (Latin):
decoĩe eius. Si gͦ amare sponsũ specialit᷑ ac pͥncipalit̃ conuenit: ñ in me¬
rito sponse noĩe censet᷑ anima quȩ amat. Amat autẽ. quȩ oscł̃m pecit.
Aon petit lib̃tatem. nec m̃cedem: nec heditatẽ. ñ deniꝙ doctrinã. s oscł̃m.
Quis dabit mͥ ꝑ uos o benigni pͥncipes. peticiones meas in notesc̾e apud
sunt. tam beatis iͥtutib qͣm carne solutis sp̾icib. Qͥ s suscitabit me de
t̾ra in opem. & de st̾core eleuet pauꝑem. ut sedeam cũ pͥncipib & soliũ
głe teneã: N ambigo qͥn gratant̃ in palatio colligant: qũe dignant̃
inst̾̃quilimo uisitant. Deniq letati sunt de coni̾isione: & in assump¬
tione ñ agnoscent: Hos itaꝙ puto int mrandũ alloqͥ sponsã: & ipsis
tnqͣm sponsi domesticis ac sodalib desidiũ cord̾ sui aꝑire cũ ait. Oscle¬
tur me oscłs ons sui. Et uide familiare amicũq colloqͥum: aĩe mne

Expanded text:
Si ergo amare specialiter sponsis ac principaliter convenit, non immeSi ergo amare specialiter sponsis ac principaliter convenit, non immerito sponsae nomine censetur anima quae amat. Amat autem quae osculum petit. Non petit libertatem, non mercedem, non haereditatem, non denique vel doctrinam, sed osculum; Quis dabit mihi per vos, o benigni principes, petitiones meas innotescere apud sunt, tam beatis virtutibus, quam carne solutis spiritibus. Quis suscitabit me de terra inopem, et de stercore eriget pauperem, ut sedeam cum principibus et solium gloriae teneam? Non ambigo quin gratanter in palatio colligant, quem dignanter in sterquilinio visitant. Denique laetati sunt de conversione: et in assumptione non agnoscent? 8. Hos itaque puto inter orandum alloqui sponsam, et ipsis, tanquam sponsi domesticis ac sodalibus, desiderium cordis sui aperire, cum ait: Osculetur me osculo oris sui. Et vide familiare amicumque colloquium animae in
Abbreviated transcription (Latin):
amdettio. Sculet᷑ me o. os. Qͥs dicit: Sponsa. Q uenã ipsa᷑. A nimasi¬
tiens xp̃m. S pono diu̾sas affectiones: ut ea quȩ ꝓprie sponse congruit
distinctius elucescat. Si seruus ẽ: timet afacie dñi. Si m̃cennari: sꝑat
de manu dñi. Si discipłs: aurẽ parat magistro. Si filius: honorat pa¬
trem. Qͤ uͦ oscłm postulat: amat. Excellit mat᷑ie donis. affectio hec amo¬
ris: p̾sertim cũ suũ ad reu̾tit recurrit pͥncipiũ qd̾ ẽ ds. Hec sunt in¬
uenta eque dulcia noia quib ũbi animeq dulces adinuicẽ expment᷑
affectus: quẽadmodũ sponsus & sponsa. Quippe quib om̃ia cõmuniast̃
nil ꝓpriũ. nil a se diuisũ habentib una utriusq hereditas. una domus.
una m̃sa. unꝰ thorus. una etiã caro: Deniq ꝓpt̾ hanc relinqͣt ille patrẽ.
& matrẽ. & adħebit uxori sue: & erunt duo incarne una. Hec quoq iubet᷑
nichilomin obliuisci popłm suũ. & domũ patris sui. ut concupiseat ille

Expanded text:
me osculo oris sui . Quis dicit? Sponsa. Quaenam ipsa? Anima sitiens Deum. Sed pono diversas affectiones, ut ea quae proprie sponsae congruit, distinctius elucescat. Si servus est, timet a facie Domini; si mercenarius, sperat de manu Domini; si discipulus, aurem parat magistro; si filius, honorat patrem; quae vero osculum postulat, amat. Excellit in naturae donis affectio haec amoris, praesertim cum ad suum recurrit principium, quod est Deus. Nec sunt inventa aeque dulcia nomina, quibus Verbi, animaeque dulces ad invicem exprimerentur affectus, quemadmodum sponsus et sponsa: quippe quibus omnia communia sunt, nil proprium, nil a se divisum habentibus. Una utriusque haereditas, una domus, una mensa, unus torus, una etiam caro. Denique propter hanc relinquet ille patrem et matrem, et adhaerebit uxori suae; et erunt duo in carne una . Haec quoque jubetur nihilomin
Abbreviated transcription (Latin):
ds. & puto qđ is sp̃itib supͣ om̃s
qͥ memorati st̃ & iustior causa.
& copiosior sit mat̾ia diligendi.
& scaminis. cathedrisq regia se¬
des in eniminenti posita cerni¬
tur: Et ñ ẽ necẽẽ quẽre uͥ rex
sedẽ solitus sit: miirũ mox
cet̾is altior ornatioiq sedilib.
S ic quoꝙ: om̃i decoris ornatu cun¬
ctis aliis p̾miñe sꝑitib istos intel¬
lige: inquib speciali quodã stu¬
pende dignatioĩs mun̾e diuina
elegit reside maiestas. Q.  si ses¬
sio significat magist̾ium puto il¬
lũ qui unꝰ ẽ nob̃ magist̾ in celo et
int̾ra d̃i sapientia xp̃m. cũ alias¬

Expanded text:
Deus. Et puto quod his spiritibus supra omnes Deus. Et puto quod his spiritibus supra omnes qui memorati sunt, et justior causa, et copiosior sit materia diligendi. , scamnis, cathedrisque, regia sedes in eminenti posita cernitur? Et non est necesse quaerere ubi rex sedere solitus sit: nimirum mox caeteris altior ornatiorque sedilibus. Sic quoque omni decoris ornatu cunctis aliis praeeminere spiritibus istos intellige, in quibus speciali quodam stupendae dignationis munere divina elegit residere majestas. Quod si sessio significat magisterium; puto illam, qui unus est nobis magister in coelo et in terra, Dei Sapientiam C