comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
bras ꝑ iuloꝵ ꝙ non fiet nͥ fu̾it
illic cortuũ. ꝙ in te nõ fiẽt nͥ
fu̾it illit thesaurus tuus sicut
infirma mũdi qui dimisistis
oĩa ut sequeremini dnm et
speciosi pedes et lucete in fir¬
mamento ut celi enarrẽt głiã
eius diuidentes inter lucẽ ꝑ¬
fectorũ s nũdũ sicut angeloꝵ
et tenebras ꝑuuloꝵ s ũdum
des despectoꝵ lucete suꝑ omnẽ
tram et dies sole tandens eruc¬
tes diei u̾bum sapĩe et nox lu¬
na lucens annũciet nocti u̾bũ
scĩe luna et stelle nocti lucent
sed nox non obscurat eas qm̃
ip̃e illuminant eam ꝓ modu¬
lo eius ecce enim tamgxͣ deo di¬
cente fiant luminaria in fir¬
mamento celi factus est subi¬
et inse sunt lingne diuise qͣi
ignis qui et insedit sr̃ unum¬
tp̃q illoꝵ et facta sunt lumina¬
ria infirmamento celi u̾bum
uite habñcia uͥq discurrite ig̃¬
nes scĩ ignes decori uosenim
estis lumẽ mũdi nec estis sb̾
mẽdio exaltatus est cui adhe¬
sistis et exaltauit nos discrite

Expanded text:
 quod non fiet, nisi fuerit illic cor tuum; quod item non fiet, nisi fuerit illic thesaurus tuus, sicut in firmamento mundi, qui dimisistis omnia, ut sequeremini dominumspeciosi pedes, et lucete in firmamento, ut caeli enarrent gloriam eius diuidentes inter lucem perfectorum, sed nondum sicut angelorum, et tenebras paruulorum, sed non desperatorum: lucete super omnem terram, et dies sole candens eructet diei uerbum sapientiae et nox, luna lucens, annuntiet nocti uerbum scientiae. luna et stellae nocti lucent, sed nox non obscurat eas, quoniam ipsae inluminant eam pro modulo eius. ecce enim tamquam deo dicente: fiant luminaria in firmamento caeli, factus est subiet uisae sunt linguae diuisae quasi ignis, qui et insedit super unumquemque illorum, et facta sunt luminaria in firmamento caeli uerbum uitae habentia. ubique discurrite, ignes sancti, ignes decori. uos enim estis lumen mundi nec estis sub modio. exaltatus est, cui adhaesistis, et exaltauit uos. discurrite
Abbreviated transcription (Latin):
dicitur sp̃t scũs hos in se requiesce̾
facit sed superfercbatur
eam qmͣ feceras uitam cui nõ
ħ est uiu̾e ꝙ beate uiu̾e quia
uiuit ⁊̃ fluitans in obscurita¬
te sua cui restat conu̾tiad eũ
a quo fc̃a est. ⁊ magis magis¬
q uiu̾e apud fontẽ iute ⁊ in
luie eius uid̾e̾ lumẽ et ꝑfi¬

Expanded text:
piritus tuus, hos in se requiescere facit. sed superferebatur eam quam feceras uitam; cui non hoc est uiuere, quod beate uiuere, quia uiuit etiam fluitans in obscuritate sua; cui restat conuerti ad eum, a quo facta est, et magis magisque uiuere apud fontem uitae et in lumine eius uidere lumen et
Abbreviated transcription (Latin):
sunt sine qui optẽꝑant spũ¬
alit̾ iudicant non de cognitiõ¬
nib spũalib que lucent ĩ fir¬
mamento non enĩ or detam
sb̾limi auctoritate iudicare
n de ip̃o librotuo ⁊̃ siquid ĩ
non lucet qm̃ submtimus
ei nr̃m intellectũ c̾tũq hẽmꝰ¬
⁊ ꝙ cdausum ẽ aspectib nr̃is
recte neratiter qr dcm̃ ẽe. sic
enĩm homo licet spnalis.
et renouatus inagnitionẽ
dei sed̾m ymaginem enis qͥ¬

Expanded text:
aesunt, sive qui obtemperant, spiritualiter judicant : non de cognitionibus spiritualibus, quae lucent in firmamento non enim oportet de tam sublimi auctoritate judicare; neque de ipso Libro tuo, etiamsi quid ibi non lucet; quoniam submittimus ei nostrum intellectum, certumque clausum est aspectibus nostris, recte ueraciterque dictum esse — sic enim homo, licet iam spiritalis et renouatus in agnitione dei secandam imaginem eius, q
Abbreviated transcription (Latin):
esset ad bonũ ꝙ tu tibi es. Iã¬
si ista uł oĩo nlła eeñt uł ĩ for̃¬
mia remon̾ent q̃ nõ ex ĩdigẽ¬
cia fecisti. sed ex plenitudine
beatitudinis tue cohibens
at q ꝯuertens ad formam
non ut tanqmͣ tuũ gaudiũ
ꝯpleatur ex eis ꝑfecto enim
tibi displicet eoꝵ in ꝑfectio
ut ex te ꝑficiantur ⁊ tibi pla¬
ceant non autẽ inꝑfc̃o tãꝙͣ
et tueoꝵ ꝑfectione ꝑficiẽdus
sis. sp̃s enim bonus tuus sr̃¬

Expanded text:
bonum quod tu tibi es, etiamsi ista vel omnino nulla essent, vel informia remanerent, quae non ex indigentia fecisti, sed ex plenitudine bonitatis tuae, cohibens atque convertens ad formam, non ut tanquam tuum gaudium compleatur ex eis? Perfecto enim tibi displicet eorum imperfectio, ut ex te perficiantur et tibi placeant; non autem imperfecto, tanquam et tu eorum perfectione perficiendus sis. Spiritus enim tuus bonus sup
Abbreviated transcription (Latin):
sic tunc eram et ille seusit
nescio quid enim puto dixã
inquo appebat sonus uotis
mee iam fletus graudus et
sic surrexeram. mansit gͦ ille
acceptabile sacrificium tuũ.
et non quid̃ hiis u̾bis. s ĩ hac
siña multa dixi tibi. et tu

Expanded text:
sic tunc eram, et ille sensit: sic tunc eram, et ille sensit: nescio quid enim, puto, dixeram, in quo apparebat sonus uocis meae iam fletu grauidus, et sic surrexeram. mansit ergo illacceptabile sacrificium tuum, et non quidem his uerbis, sed in hac sententia multa dixi tibi: et tu
Abbreviated transcription (Latin):
filioꝵ gaudioꝵ de marito te
dñe et irridebant me ĩrrisiõe
exhortatoria qͣi dic̾et. tu nõ
dedit eis. Quid inte stas ⁊ ñ stas
ꝓ hice te mneum noli metu̾e ñ
se sb̾trahet ut cadas ꝓhice te se¬
curus excĩpiet et sanabit te
et erubescebam nimis qr illaꝵ
nngaꝵ mͣmur adhuc audiebã
et cunctabũdus pendebam. et
rursus illa qͣi dic̾et. obsurdes¬
ce adu̾sus in mũda illa m̃bra
tua suꝑt̾ram ut mortificẽtur.
narrant tibi delectatõnes. s
non sit̃ lex dñi dei tui. Ista ꝯͣu¬
sia incorde meo nõ uisi deme¬
ip̃o adu̾sus me ip̃m. at alypiᷤ
affixus lati meo inusitati motͦ
mei exitũ tacitus oꝑiebatur
ubi u̾o affundo arcano alta
ꝯsideratĩo contͣxi: et ꝯgessit
totam miseriam in ꝯspectu
cordis mei oborta est ꝓcella ur¬
gens ferens ingente̾ imbre
lacͥmaꝵ. et ut totum effũde¬
rem cum uocib suis surrex̃
abalipio. Solitudo mͥ adnego¬
ciũ flendi optior surg̾ebutur

Expanded text:
filiorum, gaudiorum de marito te, filiorum, gaudiorum de marito te, domine. et inridebat me inrisione hortatoria, quasi diceret: "tu non dedit eis. Quid in te stas, et non stas? Projice te in eum; noli metuere, non se subtrahet ut cadas: projice te securus, excipiet et sanabit te. Et crubescebam nimis, quia illarum nugarum murmur adhuc audiebam, et cunctabundus pendebam. Et rursus illa, quasi diceret: Obsurdesce adversus immunda illa membra tua super terram, ut mortificentur. Narrant tibi delectationes, sed non sicut lex Domini Dei tui . Ista controversia in corde meo, nonnisi de meipso adversus meipsum. At Alypius affixus latmei exitum tacitus opperiebatur. Vbi uero a fundo arcano alta consideratio traxit et congessit totam miseriam meam in conspectu cordis mei, oborta est procella ingens ferens ingentem imbrem lacrimarum. et ut totum effunderem cum uocibus suis, surrexi ab Alypio — solitudo mihi ad negotium flendi aptior suggerebatur
Abbreviated transcription (Latin):
et illd̃ ultra inet̾nũ. et que
surgg̾ebant ineo tꝑ dixi ħ
et illd̃ q̃ sugg̾ebant deꝰ meus
au̾tat ab aĩa serui tui mĩa
tua. Quas sordes sugg̾ebant
q̃ de decora et audiebam eos
iam longe minꝰ qmͣ dinidiꝰ¬
lib̾e ꝯtradicententes eũdo
mobuiam. s uelut a dorso
musitantes. et discedẽtẽ qͣsi
furtĩ uellitantes ut respitẽ
tardabant tam̃ cũctantẽ me
arriꝑe atq excut̾e abeis et
tnͣsilire quo notabar cum di¬
ceret mͥ ꝯsuetudo muobenta.
putas ne sine istis potͥis. s iam
tepidisũe ħ dicebat. aꝑiebatur
enim abea ꝑte qua intend̾ẽ
faciem et quotransire trepida¬
bam casta dignitas ꝯtĩnencie
serena et non dissolute. hyla-¬
ris honeste blandiens ut ueĩ¬
rem n dubitarem. et exten¬
dens ad me suscipiẽd̾ et qmplec¬
tand̾ pias manꝰ plenas ggib
bonoꝵ exẽploꝵ. Ibi tot pu̾i pu
elle ĩ inuentus multa. et oĩs
etas et graues uidue et u̾gi¬
nes arus et in om̃ib ip̃a ꝯtinẽ¬

Expanded text:
d ultra in aeternum". et quae suggerebant in eo, quod dixi "hoc et illud," quae suggerebant, deus meus? auertat ab anima serui tui misericordia tua! quas sordes suggerebant, quae dedecora! et audiebam eas iam longe minus quam dimilibere contradicentes eundo in obuiam, sed uelut a dorso mussitantes et discedentem quasi furtim uellicantes, ut respicerem. retardabant tamen cunctantem me abripere atque excutere ab eis et transilire quo uocabar, cum diceret mihi consuetudo uiolenta: "putas sine istis poteris?" Sed iam tepidissime hoc dicebat. aperiebatur enim ab ea parte, qua intenderam faciem et quo transire trepidabam, casta dignitas continentiae, serena et non dissolute hilaris, honeste blandiens, ut uenirem neque dubitarem, et extendens ad me suscipiendum et amplectendum pias manus plenas gregibus bonorum exemplorum. ibi tot pueri et puellae, ibi iuuentus multaues uiduae et uirgines anus, et in omnibus ipsa continen
Abbreviated transcription (Latin):
erat. nã rec̾at᷑ ẽ et saluus fc̃ns :
statimq ut pͥmo cũ eo lotͥi po¬
tui. potui aũt mox ut ille po¬
tuit qñ d ñ discebã et ninis
pendebamꝰ exĩuitẽ tẽptaui ap̃
illũ irridẽ tãꝙͣ et illo irrisuro
accepisse didic̾at. at ille me
ex oriuit ut ĩmicũ ãmonuit¬
q̃ mirabłi et repẽtima lib̾tate¬

Expanded text:
erat; nam recreatus est et salvus factus. erat; nam recreatus est et salvus factus. Statimque ut primum cum eo loqui potui potui autem mox ut ille potuit, quando non discedebam, et nimis pendebamus ex invicem, tentavi apud illum irridere, tanquam et illo irrisuro accepisse didicerat. At ille ita me exhorruit ut inimicum, admonuitque mirabili et repenti
Abbreviated transcription (Latin):
ad huc ĩuen̾ã quo mͥ sine ãbi¬
guitate apperet q̃ abeis ꝯsultis
uera dit̾entur forte uł sorte ñ
arte inspͣtoꝵ syderũ dicisĩ illis
annis quopͥm̃ tp̃r ĩmunitipio
oꝵ nimis carũ et coetaneũ mͥ
et cũ florentẽ flore adolescẽcie
mecũ puer creuerat et ꝑit̾ q
ꝙͣqm nͨ tunc quidẽ secuti ẽ uera
amiticia qr ñ est uera nͥ cum tu
olescens tenebat. Deflexͥam
eum ĩ suꝑsticiosas fabellas
et ꝑuiciosas p̃ quas me plã¬
gebat mat̾ metũ iani errabat
sũ illo. et ecce tu michi ĩminẽs
nos ad te miris mod̾ ecce abstu¬
listi hoiem de hac uita cũ uix
expless aunũ ĩ amiticia mea
uite mee. quis laudes mas enu¬
m̾at. unꝰ in se uno qͣs exꝑtꝰ est.
Quid tũt fecisti d̾c meꝰ et qmͣ ĩ¬
Eũ enĩ labo ͤ ᷤ ille febrib iacu¬
st duisine sensu insudore le¬
tali et dum desꝑaretur bapti¬
zatus est nesciens me ñ curãte
entis corͤ fiebat lõge aũt alitͥ

Expanded text:
adhuc inueneram, quo mihi sine ambiadhuc inueneram, quo mihi sine ambiguitate appareret, quae ab eis consultis uera dicerentur, forte uel sorte, non arte inspectorum siderum dici. In illis annis, quo primum tempore in municipio,orum nimis carum, coaeuum mihi et conflorentem flore adulescentiae. mecum puer creuerat et pariter quamquam ne tum quidem sic, uti est uera amicitia, quia non est uera, nisi cum eam ulescens tenebat, deflexeram eum in superstitiosas fabellas et perniciosas, propter quas me plangebat mater. mecum iam errabat sine illo. et ecce tu inminens nos ad te miris modis, ecce abstulisti hominem de hac uita, cum uix expleuisset annum in amicitia mea, uitae meae. Quis laudes s expertus est? Quid tunc fecisti, Deus meus, et quam inCum enim laboraret ille febribus, jacuit diu sine sensu in sudore letali. Et cum desperaretur, baptizatus est nesciens, me non curante, entis corpore fiebat. Longe autem aliter
Abbreviated transcription (Latin):
uictũ q̃rere ac tu inquit qͦre
in bĩb sustẽtas rethoritã te¬
nes. hãc aũt fallaciã lib̾o su¬
dio ñ ncei ͭ ͤ res familiaris sec
cred̾e qui eã tam ꝑfcẽ ditere
elaboraui qmͣ ex ea sola unu̾e
potuit nim sortis ħ fac̾e ĩreꝵ
naturã. usq̃qͣ diffusã. si enĩ
de paginis poetaꝵ cuiꝰ piã lõge
aliud cauẽtis atq ĩ tẽdẽtis cũ
forte quis ꝯsulit mirabłiter
consonus ne gociose ꝑu̾sus
exiret mirãd̾ nõ eẽ dicebat
si ex aĩa hũana suꝑiore alinͦ
instinctũ nesciente quictͥ ĩ
se fieret. ũ arte s sorte sonaret
aliquid ꝙ int̾rogãtis reb factis
q ꝯireret. et ħ quid̃ ab illo ł
ꝑ illũ ꝓcurasti michi. et ꝙͥ ip̃e
pꝰ ea ꝑme ip̃m q̃rerẽ in memo
ria mea declinasti.eũc aũt nͥ
ip̃e nͨ carissimꝰ meus nebridiꝰ ad¬
olescens ualde bonus et ualde cau
actoꝵ mouebat auctoritas. et
nlłm c̾tũ quale firebã docum̃tũ

Expanded text:
uictum quaereuictum quaereinibus sustentas, rhetoricam tenes, hanc autem fallaciam libero studio, non necessitate rei familiaris sectcredere, qui eam tam perfecte discere elaboraui, quam ex ea sola uiuere potuit, sortem hoc facere in rerum natura usquequaque diffusam. si enim de paginis poetae cuiuspiam longe aliud canentis atque intendentis, cum forte quis consulit, mirabiliter consonus negotio saepe uersus exiret, et mirandum non esse dicebat, si ex anima humana superiore aliquo instinctu nesciente, quid in se fieret, non arte, sed sorte sonaret aliquid, quod interrogantis rebus factisque concineret. Et hoc quidem ab illo uel per illum procurasti mihi, et quid ipse pria mea delineasti. Tunc autem nec ipse, nec charissimus meus Nebridius, adolescens valde bonus et valde cautauctorum mouebat auctoritas et nullum certum quale quaerebam documentum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtritum et huiliatũ ñ desꝑ¬
nis. Erat eo tp̃r uir sagax
medicine artis ꝑitissimus
atq inea nobilłssimꝰ qui ꝑ¬
ꝯsuł manu sua toronã illã
agonistã ĩposuerat nõ sa¬
no capiti mõ. s ñ ut medit᷑.
nã illiꝰ morbi tu sanator tui
resistis suꝑbis hũilib aũt
illũ sanẽ defiusti mͥ aut desti¬
ei eram familiarior et eiꝰ ser
graues assiduus et fixus ĩ hebã
ubi cognoui ex colloquio m̃o
libris genechliatoꝵ eẽ me de¬
diatũ benigne ac pat̾ne me
monuit ut eos abic̾em n cu¬
illi uanitati frustra impẽd̾e̾
dicẽs ita se illã diditisse ut uie.¬
cas eiꝰ ꝓfessionem pͥmis an¬
nis etaͣtis sue deferre uoluiss
qͣmͣ uita deset᷑eret et si ypotra¬
tem ĩtellexiss et illas utit
lig̾as potuiss intlłig̾e. et tñ
ñ ab aliã cãm se pꝰ ea illis relic¬
tis medicinam assecutũ nͥ ꝙ
eas falsimĩas ꝯpetiss et noll
uir grauis decipiẽdis hoĩnib

Expanded text:
contritum et humiliatum non spercontritum et humiliatum non spernis? Erat eo tempore uir sagax, medicinae artis peritissimus atque in ea nobilissimus, qui proconsul manu sua coronam illam agonisticam inposuerat non sano capiti meo, sed non ut medicus. nam illius morbi tu sanator, qui resistis superbis, humilibus autem illum senem defuisti mihi aut destiei eram familiarior et eius sergraues — adsiduus et fixus inhaerebam, ubi cognouit et ex conloquio meo libris genethliacorum esse me deditum, benigne ac paterne monuit, ut eos abicerem neque cuilli uanitati frustra inpenderem, dicens ita se illa didicisse, ut eam professionem primis annis aetatis suae deferre uoluisset, qua uitam degeret, et si Hippocraten intellexisset, et illas utique litteras potuisse intellegere: et tamen non ob aliam causam se postea illis relictis medicinam adsecutum, nisi eas falsissimas conperisset et nollet uir grauis decipiendis hominibus
Abbreviated transcription (Latin):
aĩa nonne fornicat᷑. et fidit
in falsis et pascit uẽtos s ui¬
delit sacrificari ꝓ me nollem
demoib quib me illa suꝑsti¬
cione ip̃e sacrifitabam. quid
ẽ enĩ aliud uentos pasc̾e qmͣ
ip̃õs pasce̾. ħ est errando eis
eẽ uoluptati atq derisur Id̾o
illos planos quos mathema¬
titos uocant plane ꝯsułe nõ
satͥficiũ et nlłe pretes ad aliꝙ
nat. bonũ ẽ enĩ cõfiti tibi dñe
⁊ dic̾e misere mes cura aĩam
meã qr peccaui n adlicẽciã¬
ꝑ eccandi abuti indulgẽcia tua
S memũsse dñice uocis ecce
samis fcũs es iam noli pectare
ne quid tibi det̾ius ꝯtingat
qm̃ totam illi salubritatẽ ĩt̾¬
fic̾e cogͣant᷑ cũdicũt. De celo tͥ
est in ẽuitabił cã pccadi. et
uenus ħ fecit. aut saturnus
sit caro et sanguis et suꝑ be
putredo culpandus. si aũt ce¬
li ac sid̾m c̾ator et ordinator
et quid est hic nͥ d̾s sir suaui¬
tas et origo iusticie. qui red

Expanded text:
anima nonne fornicatur abs te et fidit anima nonne fornicatur abs te et fidit in falsis et pascit uentos? sed uidelicet sacrificari pro me nollem daemonibus, quibus me illa superstitione ipse sacrificabam. quid est enim aliud uentos pascere quam ipsos pascere, hoc est errando eis esse uoluptati atque derisui? Itaque illos planos, quos mathematicos uocant, plane consulere non sacrificium et nullae preces ad aliquem nat. bonum est enim confiteri tibi, domine, et dicere: miserere mei: cura animam meam, quoniam peccaui peccandi abuti indulgentia tua, sed meminisse dominicae uocis: ecce sanus factus es; iam noli peccare, ne quid tibi deterius contingat. quam totam illi salubritatem interficere conantur, cum dicunt: "de caelo tibi est ineuitabilis causa peccandi" et "V en us hoc fecit aut Saturnus sit, caro et sanguis et superba putredo, culpandus sit autem caeli ac siderum creator et ordinator. et quis est hic nisi deus noster, suauitas et origo iustitiae, qui red
Abbreviated transcription (Latin):
bam ñ eo ꝙ legitim̃ uocatur
ꝯuigio cognitã. s ꝙͣ ĩ dagau̾at
uagus ardor in ops prudẽcie s
unã tam̃ ei quoq seruãs thori
fidẽ in qua sane exiꝑer exẽ¬
plo meo ꝙͥ distaret int̾ ꝯiuga¬
lis placiti mod̾ inquo eẽt fe¬
deratũ gn̾andi gracia et pac¬
tum libidinosi amoris ubi ꝓ¬
les eciam ꝯtra uotũ nascitur
ꝙͣuisiam nata cogat sedili¬
gni. Recolo ⁊̃ cũ mͥ theatrici ł¬
cui carm̃is t̾cam̾ inire platu¬
iss mãdasse mͥ nescio quẽ arus¬
pidẽ quid ei dare uellẽ m̾cedis
ut u̾icerem me aũt feda illa
toria mea necari sinerẽ. Neca¬
turꝰ eĩ erat ille ĩ sacͥficiis suis a¬
nimãtia. et illis honorib ĩ¬
uitaturꝰ mͥ suffragatura de¬
monia uidebat᷑. S ħ quoq
malũ non ex tua castitate re¬
pudiam deus cordis mei. nõ
eĩ amare te nou̾am qͥ nisi ful¬
gores coros cogitare ñ nou̾ã.
ẽ alib enĩfigm̃tis suspirans

Expanded text:
bam non eo quod legitimum \'uocatur bam non eo quod legitimum \'uocatur coniugio cognitam, sed quam indagauerat uagus ardor inops prudentiae; sed unam tamen, ei quoque seruans tori fidem, in qua sane experirer exemplo meo, quid distaret inter coniugalis placiti modum, quod foederatum esset generandi gratia, et pactum libidinosi amoris, ubi proles etiam contra. uotum nascitur, quamuis iam nata cogat se diligi. Recolo etiam, cum mihi theatrici carminis certamen inire placuisset, mandasse mihi nescio quem haruspicem, quid ei dare uellem mercedis, ut uincerem, me autem foeda illa toria mea necari sinere. necaturus enim erat ille in sacrificiis suis animantia et illis honoribus inuitaturus mihi suffragatura daemonia uidebatur. sed hoc quoque malum non ex tua castitate repudiaui, deus cordis mei. non enim amare te noueram, qui nisi. fulgores corporeos cogitare non noueram. talibus enim figmentis suspirans
Abbreviated transcription (Latin):
de᷑ meus. ego tñ cõfiteor tibi de¬
decora mea ĩ laude tua sine me
obsetro ⁊ da mͥ circuire ꝓresẽti
memoria p̾t̾itos curcuitꝰ erroris
mei et ĩmolare tibi hostiã in¬
bilationis. Qs eĩ sũ ego mͥ sñte
nisi dux in princeps aut quid
sum. cũ mͥbñ est u̾bi suggens
lac tuũ aut fruens te cibo qͥ ñ
tentes nos aũt infirmi ⁊ in¬
opes ꝯfiteam᷑ t̾ ¶Docebã ĩ ilłã
nis artem rethoricã ⁊ uictorio¬
sam loqͣci ͭ ͤ iuctus cupidi ͭ ͤ uẽ¬
debã malebã cñ dñe tu scis bo¬
nos hr̃e discipulos sic̃ applłãt᷑
boni ⁊ eos sine dolo docebã doloᷤ.
Non in quib ꝯtra cap̃ ĩnocẽtis
agͥent. s aliqñ ꝓ capite nocẽ¬
tis et deus iudisti de longĩco lap¬
sentem inlubrico ⁊ ĩ młto famo
sãtillãtẽ fidem meã qm exhibe¬
bam ĩ illo magist̾io diligẽtib
nauitatẽ ⁊ querentib m̃datiũ
socius eoꝵ ĩillis ãnis uriã habe¬

Expanded text:
deus meus, et ego tamen confitedeus meus, et ego tamen confitedecora mea in laude tua. Sine me, obsecro, et da mihi circumire praesenti memoria praeteritos circuitus erroris mei, et immolare tibi hostiam jubilationis. Quid enim sum ego mihi sine te, nisi dux in praeceps? Aut quid sum cum mihi bene est, nisi sugens lac tuum; aut fruens te cibo qui non tentes, nos autem infirmi et inopes confiteamur tibi. Docebam in illis annis artem rhetoricam et uictoriosam loquacitatem uictus cupiditate uendebam. malebam tamen, domine, tu scis, bonos habere discipulos, sicut appellantur boni, et eos sine dolo docebam dolos, non quibus contra caput innocentis agerent, sed aliquando pro capite nocentis. et, deus, uidisti de longinquo lapsantem in lubrico et in multo fumo sciiitillantem fidem meam, quam exhibebam in illo magisterio diligentibus uanitatem et quaerentibus mendacium, socius eorum. in illis annis unam habe
Abbreviated transcription (Latin):
fieri eniui non põt ut filiꝰ
istaꝵ lacrimaꝵ ꝑeat. Qd̾ illa
ita se accepisse int̾ colloqͥa
sua mecum sepe recordabat᷑
ac si de celo sonuiss
seducebamuur et sedutebamꝰ
faisi atq fallentes inuariis
cupiditatib. et palã ꝑdori¬
uas quas lib̾ales uocant occłte
aĩtt falso noĩe religionis. hĩc
suꝑhi ibi suꝑsticiosi. ubis uã¬
ui at spłaris głie sectantes
mauirarn usq ad theatrĩcos
plausus et ꝯtenciosa carmina
et agonem coronaꝵ felieaꝵ
et spectaculoꝵ uugas et sn¬
temꝑantĩam libidinũ illaᷤ ca¬
uit purgari uos ab istis sdrdĩ¬
b exꝵ etentes cumeis qui ap¬
płarent᷑ electi ⁊ sã affe̾remꝰ es¬
cãs. Deqiuib nob̾ ĩ offitiuã a¬
talicłi sui fabricarent angłos¬
et deos ꝑer quos lib̾arem̃ et
sectabar ista atq faciebam cũ
amicis meis ꝑ me ac mecũ de¬
ceptis. Irrideãt me arrogãtes et
ñ dñ salubrit̾ ꝓstrati ⁊ elisi ate

Expanded text:
fieri non potest, ut filius fieri non potest, ut filius istarum lacrimarum pereat." quod illa ita se accepisse inter conloquia sua mecum saepe recordabatur, ac si de caelo sonuissetseducebamur et seducebamus falsi atque fallentes in uariis cupiditatibus et palam per doctrinas, quas liberales uocant, occulte autem falso nomine religionis, hic superbi, ibi superstitiosi, ubique uani, hac popularis gloriae sectantes inanitatem usque ad theatricos plausus et contentiosa carmina et agonem coronarum faenearum et spectaculorum nugas et intemperantiam libidinum, illae autem purgari nos ab istis sordibus expetentes, cum eis, qui appellarentur electi et sancti, aiferremus escas, de quiljus nobis in officina aqualiculi sui fabricarent angeloset deos, per quos liberaremur. et sectabar ista atque faciebam cum amicis meis per me ac mecum deceptis. inrideant me arrogantes et nondum salubriter prostrati et elisi a te,
Abbreviated transcription (Latin):
dignaret᷑ mecũ collotiui et
refellere errores meos er de¬
docereme mala at dote bona
faciebat enĩ ħ quos forte ydo¬
neos inueniss. sioluit ille pru¬
denter sane ꝙͫ sensi pꝰea.
Resꝑondit eni me adhue ẽẽ
indotilem eo ꝙ ĩflatꝰ eẽm no¬
uitate heresis illius et non¬
ulłis q̃stñqͦulis iam młtos ⁊¬
peritos exagitassem sic̃a uͣla
iudicauerat ei. S in quir si¬
ne illũ ibi et tant̃ roga ꝓ eo
dnm ip̃e legendo reꝑiet cͥs
ille sit errot et quͣta impie¬
tas simł eciam nariauit se
qͦ ꝑuulũ a seducta matre
suadatum fuisse mnanitheis
⁊ om̃s pene non legisse tr̃a.
u̾m ⁊ sꝑ scͥptitasse libros e¬
oꝵ sibi q apꝑuisse ulło ꝯtra
disputante et ꝯuĩcẽte qmͣ
eẽt illa secta fugienda. Itatꝑ
fugisse. Qd̾ cum ille sibi di¬
xiss atq illa uollet acquiesc̾e.
s instaret mag̃ de p̃cando et
ubertim flaido. ut me uide¬
ret et mecacta dissereet. ille
uade in quit ame sta uiuas

Expanded text:
dignaretur mecum conloqui et dignaretur mecum conloqui et refellere errores meos et dedocere me mala ac docere bona - faciebat enim hoc, quos forte idoneos inuenisset - noluit ille, prudenter sane, quantum sensi postea. respondit enim me adhuc esse indocilem, et quod inflatus essem nouitate haeresis illius et nonnullis quaestiunculis iam multos inperitos exagitassem, sicut illa indicauerat ei. "sed" inquit "sine illum ibi. tantum roga pro eo dominum: ipse legendo reperiet, quis ille sit error et quanta inpietas." simul etiam narrauit se quoque paruulum a seducta matre sua datum fuisse manichaeis et omnes paene non legisse tantum uerum etiam scriptitasse libros eorum sibique adparuisse nullo contra disputante et conuincente, quam esset illa secta fugienda: itaque fugisse. quae cum I ille dixisset atque illa nollet adquiescere, sed instaret magis deprecando et ubertim flendo, ut me uideret et mecum dissereret, ille uade" inquit "a me; ita uiuas,
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ narrass ip̃m iusum et egead
id trah̾e conarer ut illa sepociꝰ
non desparet futuram ẽẽ quod
eram ꝯtinuo sũ aliqua hesitacõe
nõ inquit. Non enimm dcm̃ ẽ
ubi ille ibi es. s ubi tu ibĩ ⁊ ille.
cina int̾pͥtacõnĩs falsitãte tur¬
bata. nõ ẽ et tam cito uidit ꝙ us
dendum fuit q ego t̾te añ qm
dixiss non uideiam etiam cñ
fuisse conmotũ qmͣ ip̃o soñpĩo
quo fieĩe pie gaudiũ tanto post
futur̃ ad ꝯsołonem tune presẽ¬
tis sollicitudinis tanto an pre¬
dc̃m est. Nam nouẽ ferme auui
secuti st̃ quib ego in illo limo
ꝓfundi at te nebris falsitans cũ
sepe surg̾e conarer ⁊ grauĩ alli¬
derer uolutatꝰ sum cũ tñ illa in¬
dua casta pia et sob̾a qualez̾a¬
mas. iam tiud̾ sepe alacͥor s fle¬
tu et gemitu nõ seignior uon
designa̾ret horis om̃ib oratõnũ¬
suaꝵ de me plang̾e ad te et in¬
trabant inꝯspectũ tuũ p̾ces ei¬
uolui ⁊ in uolui illa caligine
et dedists alt̾m responsum ĩtĩ

Expanded text:
 narrasset ipsum uisum et ego ad id detrahere conarer, ut illa se potius non desperaret futuram esse quod eram, continuo sine aliqua haesitatione: "non" inquit; "non enim mihi dictum est: ubi ille, ibi et tu, sed: ubi tu, ibi et ille." cina interpretationis falsitate turbata non est et tam cito uidit quod uidendum fuit, quod ego certe, antequam dixisset, non uideram, etiam tum fuisse conmotum quam ipso somnio, quo feminae piae gaudium tanto post futurum ad consolationem tunc praesentis sollicitudinis tanto ante praedictum est. nam nouem ferme anni secuti sunt, quibus ego in illo limo profundi ac tenebris falsitatis, cum saepe surgere conarer et grauius alliderer, uolutatus sum, cum tamen illa uidua casta, pia et sobria, quales amas, iam quidem spe alacrior, sed fletu et gemitu non segnior, non desineret horis omnibus oratrum de me plangere ad te, et intrabant in conspectum tuum preces eiuolui et inuolui illa caligine. . Et dedisti alterum responsum interim,
Abbreviated transcription (Latin):
si tãtũ dolebã et flebã miser eĩ
eram et amisam gaudiũ meĩr
an et fletus resamara ẽ et pee
Fastidio reꝵ quib pͥus frueba¬
mur et tũtͣabeis exorremus de¬
lectat scpud ãt istaloqͣr. ñ enĩ
tp̃c q̃redi nũc ẽ. s ꝯfitẽdi tibi
miser erã et miser ẽ om̃is ãii
iũctus amiticie reꝵ mortaliũ et
dilamat᷑ cũ eas amittit. et t̃ẽ sẽ¬
tut muiseciã qua miser ẽ. et ãꝙͣ
amitat eas. Sic enĩm ego̾ erã
alo tp̃r et flebã amarissime et
requieram ĩ amari ͥ ᷤᷤ Ita mis
erã et habebã cariorerillo a¬

Expanded text:
sed tantum dolebam et flebam. miser enim sed tantum dolebam et flebam. miser enim eram et amiseram gaudium meam. an et fletus res amara est et prae fastidio rerum, quibus prius fruebamur, et tunc, dum ab eis abhorremus, delectat? Quid autem ista loquor? non enim tempus quaerendi nunc est, sed confitendi tibi. miser eram et miser est omnis animus uinctus amicitia rerum mortalium et dilaniatur, cum eas amittit, et tunc sentit miseriam, qua miser est et antequam amittat eas. sic ego eram illo tempore et flebam amarissime et requiescebam in amaritudine. ita miser eram et habebam cariorem illo a
Abbreviated transcription (Latin):
q̃o. Et ĩtrogabam aĩim meã
qͣre t̾stis ess et q̃r ꝯtbaret ue
nalde et nicħ nou̾at respod̾e
rat et młior hõ ꝙ carissimũ
amisserat qmͣ fantasma ĩ ꝙ
sperare iud̾ebat᷑. Solꝰ fletͦ erat
dulcis michi et successerat a¬
mito meo indelicis amici mt¬
¶ et nũc dñe iamilla tnͣsierũt
sum ne audire abste abste
qui u̾itas es et ad mon̾e aurem
cordis mei ori tuo ut dicas mi¬
chi cur feletꝰ dulcis sint misi̾s.
an tu ꝙͣuis ubt assis longe abie¬
cisti ate misi̾ã nr̃am et tu inte
manes. Nos aut̃ ine ex ꝑĩtis
uoluimur. et tam̃ nͥ ad aures
cuas ploraremꝰ nicħ residui de
spe nr̃a fieret. uñ gͥ suanis fruc¬
tus de amaritudine uite carpit᷑
gem̾e et flere suspirare et ꝯq̃ri
ant hoc ĩ dulce ẽ ꝙ sꝑamus exau¬
dire te recte istud in pretib ꝙ
desid̾iũ ꝑueniendi habẽt ñ ĩdo¬
lore amisse rei et luctu qͦ tunc
oꝑiebar t enĩ sperabã ren¬
iusc̾e illũ aut ħ petebam lacͥmis

Expanded text:
o et interrogabam animam meam, quare tristis esset et quare conturbaret me ualde, et nihil nouerat respondere rat et melior homo, quem carissimum amiserat, quam phantasma, in quod sperare iubebatur. solas fletus erat dulcis mihi et successerat amico meo in deliciis animi mei. Et nunc, domine, iam illa transierunt sumne audire abs te, qui ueritas es, et admouere aurem cordis mei ori tuo, ut dicas mihi, cur fletus dulcis sit miseris? an tu, quamuis ubique adsis, longe abiecisti a te miseriam nostram, et tu in te manes, nos autem in experimentis uoluimur? et tamen nisi ad aures tuas ploraremus, nihil residui de spe nostra fieret. unde igitur suauis fructus de amaritudine uitae carpitur gemere et flere et suspirare et conqueri? an hoc ibi dulce est, quod speramus exaudire te? recte istud in precibus, quia desiderium perueniendi habent. num in dolore amissae rei et luctu, quo tunc operiebar? neque enim sperabam reuiuescere illum aut hoc petebam lacrimis,
Abbreviated transcription (Latin):
dicere desin̾em. ego añt sinpe¬
fcũsatq turbatꝰ distuli om̃s
motꝰ meos ut ꝯualesc̾et pͥns
ess q ydoneus uirib ualitu¬
dinis cũ craꝯag̾e possẽ ex uel¬
lem. s ille apͥretus cdem̃cie
mee ut apudte seruaret᷑ ꝯso¬
loni mee pꝰ pancos dies meab¬
sente repenitur febrib et de¬
fringitur quo dolore ꝯtenebea¬
tum est cormeũ et quitꝙ aspi¬
ciebã mors erat. et meũ erat
m᷑ patͥa suppliciũ et pat̾na do¬
mus mira infelicitas. et qͥccͥꝑ
cũ illo ꝯũicau̾ã sñ illo ĩtrutia¬
tum ĩ man̾e u̾terat. Ex p̾tabãt
eũ ũdiq oculi mei et ñ dabat

Expanded text:
icere desinerem. ego autem stupefactus atque turbatus distuli omnes motus meos, ut conualesceret prius essetque idoneus uiribus ualetudinis, cum quo agere possem quod uellem. sed ille abreptus dementiae meae, ut apud te seruaretur consolationi meae: post paucos dies me absente repetitur febribus et defungitur. Quo dolore contenebratum est cor meum et quidquid aspiciebam mors erat. et erat mihi patria supplicium et paterna domus mira infelicitas, et quidquid cum illo conmunicaueram, sine illo in cruciatum inmanem uerterat. expetebant eum undique oculi me
Abbreviated transcription (Latin):
amor si ip̃e ũ deserat. ecce illa
discedũt ut alia succeduͣt et
omib suis ꝑtib ꝯstat ĩ fima
uniu̾sitas. nõ quid ego aliquo
discedo ait u̾bũ dei ibi fige mã¬
sionem tuã iͥ ꝯmẽda quigͥx ĩ de
habes aĩa niea saltem fatiga¬
ta fallaciis. u̾itati ꝯmenda qͥcͥ
tibi ẽ au̾itate et non ꝑdes ad
et reflorescent putridatua ⁊
t᷑ ⁊ ꝯstrĩgentur ad te: et ũ te
deponent quo descendũt s sta¬
bunt tecũ et ꝑmaniebũt ad sẽ¬
ꝑ stantẽ ac ꝑmanẽtuẽ deũr ut¬
quid ꝑu̾sam seq̃ris c̃amẽ tuã ip̃a
te ꝯsequatur conu̾sa. Quictͥr
ꝑ illã sentis inꝑte est et ĩgnoras
tantũ tiuꝰ ħ ꝑtes st̃ et delectat
le tam̃. Set si ad totũ ꝯprehẽ¬
dend̾ eẽt ydoneꝰ sensus carnis
tue ac ñ et ip̃e in ꝑte uniu̾si ac¬
cepiss ꝓtua pena iustũ modũ
uelles ut tnͣsiret qͥcꝙͥ existit ĩ
p̾sencia ut mag̃ tibĩ oĩa place¬

Expanded text:
amor, si ipse non deserat. ecce illa amor, si ipse non deserat. ecce illa discedunt, ut alia succedant et omnibus suis partibus constet infima uniuersitas. "numquid ego aliquo discedo?" ait uerbum dei. ibi fige mansionem tuam, ibi conmenda quidquid inde habes, anima mea, saltem fatigata fallaciis. ueritati conmenda quidquid tibi est a ueritate, et non perdes aliquid, et reflorescent putria tua etet constringentur ad te et non te deponent, quo descendunt, sed stabunt tecum et permanebunt ad semper stantem ac permanentem deum. Vtquid peruersa sequeris carnem tuam? ipsa te sequatur conuersam. quidquid per illam sentis, in parte est et ignoras totum, cuius hae partes sunt, et delectant te tamen. sed si ad totum conprehendendum esset idoneus sensuiuersi accepisset pro tua poena iustum modum, uelles, ut transiret quidquid existit in praesentia, ut magis tibi omnia place
Abbreviated transcription (Latin):
st̃ om̃i simł. s de cedendo ac suc¬
cedendo agũt om̃s uniu̾sũ cuiꝰ
ꝑtes st̃ ecce sit ꝑagitur. et ser
mo ur̃ ꝑ signa sonencia ñ enĩ
erit totus sermo si unũ u̾bũ
ñ decedat cũ sonuerit ꝑtes suaᷤ
ut succedat aliud. laudet te ex
illis aĩa mea deus c̾ator om̃i. s
ñ in eis infigatur glutine̾ amo¬
ris ꝑsensus cors. eũt eĩ quo ibãt
ut ñ sint et ꝯscidunt eã deside¬
riis pestilẽtiosis qm̃ ip̃a ẽẽ uult
et requiesc̾e amat ĩ eis q̃ amat
in illis aũt non est ubi qr nõ
stant fugĩt et quiescas seqͥt᷑
sensu carnis. aut quiseas ꝯp̾hẽ¬
dit uł cũ p̾sto st̃. ẽ ardus est eĩ
sẽs ꝰ carnis qm̃ sensus carnis
neat transcurrẽtia abinicio de¬
bito usq ad finẽ debitũ. In u̾bo
enim tuo ꝑ ꝙ c̾antur ibian¬
uana aĩa mea et obsurdesc̾e ĩ
aures cordis tumultu uani ͭ
tue audi et tu u̾bũ ipm̃ clamat
ut redeas et ibi est locus qͥetis
in ꝑturbabił. ubi ñ de seritur

Expanded text:
sunt omnes simul; sed decedendo ac succedendo agunt omnes universum, cujus partes sunt. Ecce sic peragitur et sermo noster per signa sonantia. Non enim erit totus sermo, si unum verbum non decedat cum sonuerit partes suas, ut succedat aliud. Laudet te ex illis anima mea, Deus creator omnium; sed non in eis infigatur glutine amoris per sensus corporis. Eunt enim quo ibant, ut non sint, et conscindunt eam desideriis pestilentiosis; quoniam ipsa esse vult, et requiescere amat in eis quae amat. In illis autem non est ubi: quia non stant, fugiunt; et quis ea sequitur sensu carnis? aut quis ea comprehendit, vel cum praesto sunt? Tardus est enim sensus carnis, quoniam sensus carnis neat transcurrentia ab initio debito usque ad finem debitum. In verbo enim tuo, per quod creantur, ibi auuana, anima mea, et obsurdescere in aure cordis tumultu uanitatis tuae. audi et tu: uerbum ipsum. clamat, ut redeas, et ibi est locus quietis inperturbabilis, ubi non deseritur
Abbreviated transcription (Latin):
: societatis quis dibitet eẽ sacieudũ
qñ ea iusta est socieras hominit¬
monuisse ut attend̾et et uid̾et
ubi ẽẽt illa ibi ẽe et me. Qd illa
ubi atcendit ui dit me uixͣ se in

Expanded text:
 societatis, quis dubitet esse faciendum, quando ea iusta est societas hominumubi esset illa, ibi esse et me. quod illa ubi adtendit, uidit me iuxta se in
Abbreviated transcription (Latin):
intali aĩante ñ mirabłe atq
laudabłe. ac ista om̃ia d̾i mei
dona st̃. Non mͥ ego dedi ħ et
bona st̃ et ħ om̃ia egobonus
gͦ est qui fecit me et ip̃ẽ bo¬
nũ meũ et illi exulto bonis
sb̾limitates u̾itates quere¬
bam atq irruebam ĩ dolores
ꝯ fusiones errores. Gratias
tibi dulcedo mea et houor
meus. et fiducia mea deus
meꝰ. Geãc tͥ de donis tuis. s tu
mͥ ea sua it ae nĩ suabis me
et augebũtur et ꝑficiẽt᷑ q̃ de¬
disti michi et ero ip̃e tecũ qr et
ut suntu de disti michi

Expanded text:
in tali animante non mirabile atque in tali animante non mirabile atque laudabile? At ista omnia Dei mei dona sunt, non mihi ego dedi haec: et bona sunt et haec omnia ego. bonus ergo est qui fecit me, et ipse est bonum meum et illi exulto bonis blimitates, veritates quaerebam; atque ita irruebam in dolores, confusiones, errores. Gratias tibi, dulcedo mea, et honor meus, et fiducia mea, Deus meus: gratias tibi de donis tuis; sed tu mihi ea serva. Ita enim servabis me; et augebuntur, et perficientur quae dedisti mihi, et ero ipse tecum; quia et ut sim, tu dedisti mihi
Abbreviated transcription (Latin):
suũ mͥ ꝯꝑit̾ utiq delectabãt᷑
tam uendentib in quo ⁊̃ ludo
fraudulentas uictorias ip̃e ua¬
ne excellencie cupiditate iistꝰ
sepe ancupabar quid aũt tam
uolebã pati atẽs atrocit̾ si de¬
prehenderem arguebã ꝙͣ id
ꝙ aliis faciebam. et si depre¬
hensus arguerer seriũre me¬
gis ꝙͣ cedere libebat. Ista ne ẽ
in nocencia pu̾ilis. non ẽ dñe.
non est oro te deꝰ m̃s nam hec
ip̃a st̃ c̃ apedagogis et magr̃iᷤ
amucib et piplulis et passeri¬
p̃dia mancipia ħ ip̃a oĩo succe¬
dentib maiorib etatib tnͣ¬
seunt sicͥti ferulis maiora
supplicia succedunt. hũilita
enĩ ⁊̃ tunc uiuebã atq sẽcie¬
bã ineãq ĩ columitatẽ uesti¬
giũ secretissime. unitatis exqͣ
eram cure hẽ bam cuscodie
bam int̾iore sensu integri
lebam memorsa uigebam
locutõne instruebar amicicia
multebar fugiebam dolorẽ
abiectõnem ignorãciã quid

Expanded text:
uo pariter utique delectabantur, uo pariter utique delectabantur, tamen uendentibus. in quo etiam ludo fraudulentas uictorias ipse uana excellentiae cupiditate uictus saepe aucupabar. quid enim tam nolebam pati atque atrociter, si deprehenderem, arguebam, quam id quod aliis faciebam et, si deprehensus arguerer, saeuire magis quam cedere libebat? istane est innocentia puerilis? non est, domine, non est, oro te, deus meus. nam haec ipsa sunt, quae a paedagogis et magistris, a nucibus et pilulis et passeripraedia, mancipia, haec ipsa omnino succedentibus maioribus aetatibus transeunt, sicuti ferulis maiora supplicia succedunt. humilitatenim etiam tunc, uiuebam atque sentiebam meamque incolumitatem, uestigium secretissimae unitatis, ex qua eram, curae habebam, cbam interiore sensu integritlebam, memoria vigebam, locutione instruebar, amicitia mulcebar, fugiebam dolorem, abjectionem, ignorantiam. Quid
Abbreviated transcription (Latin):
rit astans añ hoĩem indicẽ cũ¬
ꝯstante hoĩm młtitudie ĩ imi¬
cũ suũ odio ĩ manissimo insec¬
tans ugilantissime cauet ne
plingue errorem dicat iñter
hoĩes et ne ꝑmẽtis furorẽ ho¬
minẽ auferat ex hoĩb ñ cauet
hoꝵ gͦ ego puer moꝵ ĩ lumie
iacebam miser. et huiꝰ arene
palestra erat illaubi mag̃
mebam barbarissimũ facere
ꝙͣ cauebam si fac̾em nõ faci¬
entib inuid̾e dico ħ ^ et ꝯfite¬
or tibi deus m̃s inquib lauda¬
bar ab eis quib placere tũc
michierat honeste uiue nõ eĩ
indebam uoragĩem turpitudĩs
nam in illis iam quid me fediꝰ
fuit iͥ ⁊̃ talib displicebã fallẽ¬
do ⁊ in num̾abilib mẽdaciis̾
⁊ pedagogũ et magr̃os et ꝑẽ
tes amore ludendi. stu dĩo spec¬
tandi migatoria ⁊ imitãdi lu¬
dicra inquietudĩe furta ⁊̃ ⁊ a¬
ciebam de cellario ꝑentũ et de
hẽrem ꝙ direm pu̾is ludũ

Expanded text:
rit, astans ante hominem judicem, cirrit, astans ante hominem judicem, circumstante hominum multitudine, inimicum suum odio immanissimo insectans, vigilantissime cavet ne per linguae errorem dicat, Inter hominibus; et ne per mentis furorem hominem auferat ex hominibus, non cavetHorum ego puer morum in limine iacebam miser, et huius harenae palaestra erat illa, ubi magis timebam barbarismum facere quam cauebam, si facerem, non facientibus inuidere. dico haec et confiteor tibi, deus meus, in quibus laudabar ab eis, quibus placere tunc mihi erat honeste uiuere. non enim uidebam uoraginem turpitudinisnam in illis iam quid me foedius fuit, ubi etiam talibus displicebam fallendo innumerabilibus mendaciis et paedagogum et magistros etes amore ludendi, studio spectandi nugatoria, et imitandi ludicra inquietudine? Furta etiam faciebam de cellario parentum et de haberem quod darem pueris, ludum
Abbreviated transcription (Latin):
uit penna uisi ᷝ ͥ aut moto po¬
plite it̾ egĩt. ut longiñqiua
regione uiuens ꝓdige dissĩ¬
paret ꝙ ded̾as ꝓfitiscẽdi dul¬
tis pat̾. qr ded̾as et egeno re¬
deunti dulcior ĩ affcũ gͦ libi¬
dinos id eĩ ẽ tenebroso ateꝵ
qũo diligẽt̾ obłuãt fili hoĩ¬
nũ pacta litt̾aꝵ et silłaꝵ ac¬
cepta apriorib locutorib eto
ate accepta et̾na pacta ꝑpe¬
tue salutis negligant ut qui
illa sonoꝵ uet̾a platita teneat
aut doceat. si ꝯtra discipłiam
gͣmaticam sũ aspiratõne pri¬
me silłe hoĩem dix̾it mag̾ dis¬
sius sentiat qm ip̃m odiũ qͦĩ
eũ irritatur aut uastet qͥsꝙͣ
ꝑseqũdo aliũ grauĩ ꝙͣ tor suũ
uastet inimicãdo. et c̾ce ñ est
id se alt̾i nõ facere ꝙ uolit pa¬
tĩ ꝙͣ tu secretꝰ es hĩtans m̃n excel¬
sis insilenciõ deus solꝰ magnꝰ
lege infatigaᷝͥ sꝑgens penales
cetitates supra illicitas cupidi¬
tates. cum hõ eloqñciẽ famã q̃¬

Expanded text:
uit pinna uisibili aut moto pouit pinna uisibili aut moto poplite iter egit, ut in longinqua regione uiuens prodige dissiparet quod dederas proficiscenti dulcis pater, quia dederas, et egeno redeunti dulcior: in affectu ergo libidinoso, id enim est tenebroso atquequomodo diligenter obseruent filii hominum pacta litterarum et syllabarum accepta a prioribus locutoribus et te accepta aeterna pacta perpetuae salutis neglegant, ut qui illa sonorum uetera placita teneat aut doceat, si contra disciplinam grammaticam sine adspiratione primae syllabae hominem dixerit, magis dissius sentiat quam ipsum odium, quo in eum irritatur, aut uastet quisquam persequendo alium grauius, quam cor suum uastat inimicando. et certe non est id se alteri facere quod nolit pati. Quam tu secretus es, habitans in excelsis in silentio, Deus solus magnus, lege infatigabili spargens poenales caecitates super illicitas cupiditates! Cum homo eloquentiae famam quae
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ lingua mea laudes tue dñe
laudes tue ꝑscripturas tu as̾
suspend̾ent paliitẽ cordis
mei ⁊ non raperetur ꝑ ĩania
nugaꝵ turpis p̾da uolatili¬
b. Non. enu uno mͦ sacrifi¬
catur transgͥssorib angłi qͥd
aũt mitũ ꝙꝑ ĩuanitates ita
ferebar et ate d̾s m̃s ibã foras
qñ michi imitandi ꝓponebãtur
hoĩes ciuii aliqiua fcã sua ñ mala
si cum barbarissio aut soloes¬
cuno eñciarent rep̃hensi ꝯfũ¬
debant᷑. siaũt libidines suas
in te gris et rite ꝯseꝙͣtib u̾bis
copiose ornate q̃ narrarent
laudari głiabantur. Iuides ħ
dñe et taces. longuanimis ⁊
młtũ misicors et u̾ax. sõ quid
sꝑ tacebis. et nc̃ eruis de ħ ĩma¬
nissimo ꝓfundo querentẽ te
aĩam ⁊ scientẽ delectatõnes tu
nebroso. Non enĩ ꝑedib aut
sꝑatiis loquoꝵit᷑ abste auit
reddatur ad te aut uͦ filiꝰ ille
tiuis mĩor equos uł currus
uł naues que sunt aut auola¬

Expanded text:
et lingua mea? Laudes tuae, Det lingua mea? Laudes tuae, Dlaudes tuae per scripturas tuas suspenderent palmitem cordis mei et non raperetur per inania nugarum turpis praeda uolatilibus. non enim uno modo sacrificatur transgressoribus angelis. Quid autem mirum, quod in uanitates ita ferebar et a te, deus meus, ibam foras, quando mihi imitandi proponebantur homines, qui aliqua facta sua non mala, si cum barbarismo aut soloecismo enuntiarent, reprehensi confundebantur, si autem libidines suas integris et rite consequentibus uerbis copiose ordinateque narrarent, laudati gloriabantur? uides haec, domine, et taces longanimis et multum misericors et uerax. numquid semper tacebis? et nunc erues de hoc inmanissimo profundo quaerentem te animam et sitientem delectationes tuanebroso. non enim pedibus aut spatiis locorum itur abs te aut reditur ad te, aut uero filius ille tuus equos aut currus uel naues quaesiuit aut auola
Abbreviated transcription (Latin):
atq p̾ciosa. s uiniũ erroris
ꝙ in eis nob̾ ꝓpinatur ab eb̾is
doctorib et nisi bib̾emꝰ cedeba¬
m᷑ nͨ appellare ad aliꝙ̃ iuditẽ
sobriũ licebat¶et tñ ego d̾s m̃s
in cuiꝰ ꝯspectu iam setura est
recordatĩo mea libenter ħ didic
et eis delectabar miser ⁊ ob h̾
bone spei puer appellabar fĩ¬
ue me d̾s ieꝰ dicere alicid et¬
de ingenio meo num̾e tuo
in quib ame delitam̃ts att̾e¬
batur ꝓponebat᷑ ensm mͥ nego¬
ciũ aĩe mee satis inquietũ pre¬
mio laudis et de decoris uł pla¬
gaꝵ metu ut dic̾em u̾ba umo¬
nis irascentis et dolẽtis ꝙ ñ
dieran. S figm̃toꝵ poeticoꝵ
uestigia errãtes sequi cogeba¬
mur et tale aͥd dic̾e solutis u̾bis
quale poeta dixiss u̾sib ⁊ ille¬
poeta dicebat laudabłius ĩ tiͦ ꝓ
dignitate ad imbrate ꝑsone ire
ac dolores siłior affectus emi¬
tientib ut quid mͥ illd̾ uera
clamabat᷑ p̃ multis coetane is
non erat ubi ex̾ceret᷑ ingͤmũ

Expanded text:
atque pretiosa, sed uinum erroris, quod in eis nobis propinabatur ab ebriis doctoribus, et nisi biberemus, caedebamur nec appellare ad aliquem iudicem sobrium licebat. et tamen ego, deus1 meus, in cuius conspectu iam secura est recordatio mea, libenter haec didici et eis delectabar miser et ob hoc bonae spei puer, appellabar. Sine me, deus meus, dicere aliquid de ingenio meo, munere tuo, in quibus a me deliramentis atterebatur. proponebatur enim mihi negotium animae meae satis inquietum praemio i laudis et dedecoris uel plagarum metu, ut dicerem uerba Iunonis irascentis et dolentis, quoddieram. sed figmentorum poeticorum uestigia errantes sequi cogebamur et tale aliquid dicere solutis uerbis, quale poeta dixisset uersibus: et ille dicebat laudabilius, in quo pro dignitate adumbratae personae irae ac doloris similior affectus emitientibus. ut quid mihi illud, 0 uera clamabatur prae multis coaetaneis eiud non erat ubi exerceretur ingenium
Abbreviated transcription (Latin):
ille s hom̃ib flagicio sis diui¬
na tribuendo flagicia ne flagi¬
cia putarentur. et ut quis qͥs
ea feciss non hoĩes ꝑdicos s ce¬
lestes d̾os uid̾et᷑ inuitatꝰ et
tũ oflumẽ tartareũ iactãtur
ĩ te filii hom̃i cũ m̾cedib ut
h̾ discedant et magna res agĩ¬
tur cum ħ agit᷑ puͨ ͤ in foro ĩ ꝯ¬
spectu legũ supra m̃cedẽ salari¬
am decͥnentiũ et saxa tua ꝑcu¬
tis et sonas dicens. huic u̾ba dis¬
cant᷑. huic ad quirit᷑ eloꝙ̃cia re¬
b ꝑ suadedis sentẽciis q explicã¬
dis maxͤ nccͣia ita uͦ ñ cognosce̾
ũ et facũ et templa celi ⁊ alia u̾¬
ba q̃ in eo loco scͥpta st̃ nͥt̾encius
induc̾e̾t neꝙͣ adolescẽtem ꝓponẽ¬
tem sibi iouẽ ad exemplũ sin pri
d̾ispectat tabulam . ꝙͣ dã pictã
inꝑiete ubi iuerat pictura s
iouẽ quo pacto diane misse
aiuĩt ingͥ̾miũ qͦndã inibrẽ au¬
reum furtũ fcm młieri. Et.

Expanded text:
ille, sed hominibus flagitiosis diuiille, sed hominibus flagitiosis diuina tribuendo, ne flagitia flagitia putarentur et ut quisquis ea fecisset, non homines perditos, sed caelestes deos uideretur imitatus. Et tamen, o flumen tartareum, iacin te filii hominum, cum mercedibus ut ec discant; et magna res agitur, cum hoc agitur publice in foro, in conspectu legum supra mercedem salaria decernentium; et saxa tua percutis et sonas dicens: Hinc verba discuntur, hinc acquiritur eloquentia rebus persuadendis sententiisque explicandis mum et fucum et templa caeli et alia uerba, quae in eo loco scripta sunt, nisi Terentius induceret nequam adulescentem proponentem sibi Iouem ad exemplum stupri, dum spectat tabulam quandam pictam in pariete, ubi inerat pictura haec, Iouem quo pacto Danaae misisse aiunt in gremium quondam imbrem aureum, fucum factum mulieri? et u
Abbreviated transcription (Latin):
plina tua in deficiam ĩ ꝯfitẽ¬
do tͥ miseratõnes tuas quibr e¬
ruisti me ab om̃ib uicis meis
pessimis ut dulcescas mͥ sr̃ õt¬
plecter manũ tuã totis p̾cor¬
diis meis ut eruas me ab oĩ
temptatõne usq infinẽ. et te
seruiat ꝙͥ gͥr utile puer didici
tͥ seruiat. ꝙ loquor et scribo
⁊ lego ⁊ num̾o qm̃ cũ uaua dis¬
c̾em tu discipłiam dabas mͥ et
in eis uauis pͤcata delectatõnũ
meaꝵ dimisisti mͥ. Didici enĩ¬
ĩ eis młta u̾ba utilia. s ⁊ ĩ renib
tet tͥ ꝙͣ diu ñ ex siccab̾is quo us
uolues ene filios in mare mag¬
qui lignũ ꝯscend̾int nõne ego
intlłigo et conautẽ ionẽ et ad¬
ult̾antẽ et utiq non poss ħ duo
s actũ ẽ ut hr̃et auctoritatẽ ad
te falso tonitruo. Quis aũt pe¬
uulatoꝵ magrõꝵ audit anre
sobria ex eod̾ pulu̾e hoĩem cla¬
mantem et dicentem fĩge¬
bat ħ homerꝰ et hũana ad uos

Expanded text:
plina tua: neque deficiam in confitenplina tua: neque deficiam in confitendo miserationes tuas, quibus eruas me ab omnibus vitiis meis pessimis, ut dulcescas mihi plexer manum tuam totis praecordiis meis, ut eruas me ab omni temptatione usque in finem. ecce seruiat quidquid utile puer didici, tibi seruiat quod loquor et scribo et lego et numero, quoniam cum uana discerem, tu disciplinam dabas mihi et in eis uanis peccata delectationum mearum dimisisti mihi. didici in eis multa uerba utilia; sed et in rebus tit tibi? quamdiu non siccaberis? quousque uolues Euae filios in mare magqui lignum conscenderint? nonne ego in te legi et tonantem Iouem et adulterantem? et utique non posset haec duo, sed actte falso tonitruo. Quis autem penulatorum magistrorum audit aure sobria, ex eodem pulvere hominem clamantem et dicentem: Fingebat haec Homerus, et humana ad Deos