comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
lenciam  ualitudiẽ ad uo¬
luꝑtutes / formã corporia ad libidinẽ.
robur ad ĩmrias ĩgeniũ ad frundes.
stĩam ad suꝑbiam eloquẽciam ud dist̾mẽ.
domiciliũ aut uostitũ et ad põpam
ĩauemq iaccanciam opes ad auariciam
et luxũ prolem et ꝯuigm̃ ad metum
et solicie ĩmor̾lem / ite nũc. stupete
ot q̃ronũ de fortuma et malia uestria ĩ¬
gemi scite de bonis mala facitis. deq
colestib doma ꝯpedes uobis at laquers
placido delector ac non mõ roges ac du¬
ces ac p̾ncipes et pħ et poete ĩsuper.
mẽoria desid̾iũ q excitut / tu non un
hitis amore sompnũ odeꝑ uicus aĩtũ.
bt q elegant᷑ ait flatna ut iingulen¬
honnẽs surgunt de nocte ti latrones nt
te ip̃m seruea non expergistorꝵ/ pudeat
tm̃ sempar. in uobia possu turpes cãs / et
ul posse pulchrimaa sullo nuiꝙͣ int̾pel¬
loͣnte totis nottib quiesto Gi᷑ quidem¬
apł ꝙ suꝑius actigi. uitam hoĩs ꝑtiri.
ita ut diundĩa ꝑtem sompno t̾buat di¬

Expanded text:
 ad voluptates, formam corporis ad libidinem, robur ad iniurias, ingenium ad fraudes, scientiam ad superbiam, eloquentiam ad discrimen, domicilium ac vestitum ad pompam inanemque iactantiam, opes ad avaritiam et luxum, prolem et coniugium ad metum et sollicitudinem immortalem. Ite nunc, stupete et querimini de fortuna, et malis vestris ingemiscite: de bonis mala facitis deque celestibus donis compedes vobis ac laqueos placido delector. At non modo reges et duces et principes et philosophi et poete, insuper ememoria et desiderium excitat: tu vero non virtutis amore somnum oderis vitiis amicum utque eleganter ait Flaccus: Ut iugulenhomines surgunt de nocte latrones, ut te ipsum serves non expergisceris? Pudeat semper tantum in vobis posse turpes causas et nil posse pulcherrimas. Nullo usquam interpellante totis noctibus quiesco. Videperius attigi, ita vitam hominis partiri, ut dimidiam partem somno tribuat di
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑire tu de tins ꝙͥ p̾sagias bideto.¬
scribendo q aliis te doceus si obli¬
tediũ effugias excuso. si ut st̾bendi
morbo quĩd occulto et ĩsunabili
medeare. nusi̾or. sũt nãq si nestis.
qui non st̾bunt inisi qr nequennt
desiere et uelut ex p̾cipiti decur¬
contes uolentes q sustitẽ rapũttꝭ̃.
Oscribendi Impetus ingena est¬
ferũt / alii lapides iactant. alui libos
tribũt huic sc̾be fucoꝵ Iniciũ fuit.
quic exctus E scripsi mła ⁊ st̾bo¬
sacius si tibi nũdũ nomẽ quesitum.
O ptlaram ĩ sama et mirani᷑ si mẽ¬
braue soltto cariores su Est bo
et luit famã spero L dixi iam.
ĩ bento pd bitnt at qui fame studiũ et ꝑ¬
tinax st̾bendi oꝑa et quosdam claros.
sic ĩmu̾abiles stultos atq dopea ĩ feniũ
iuisit nidos q et loquates spoctatulit̃
Wlqͥo fecit. ecce dũ scribitis. mebiorib
euria ydoneũ tpñs elabttur ex̃ nos
capti sopiti q non adu̾titis donoc sero
uos senectꝰ excitet ac pauꝑtas E

Expanded text:
re. Tu de tuis quid presagias videto.scribendoque aliis te doceas, si ut oblitedium effugias, excuso; si ut scribendi morbo quidem occulto et insanabili medeare, misereor; sunt namque, si nescis, qui non scribunt nisi quia nequeunt desinere et velut ex precipiti decurrentes nolentesque subsistere rapiuntur. Scribendi impetus ingens estferunt: alii lapides iactant, alii libros scribunt; huic scribere furoris initium est, huic exitus. Scripsi multa et scribonudum nomen quesiturus, O preclaram insaniam! Et miramur si membrane solito cariores sunt! Scribo et hinc famam spero. Dixi iam: in vento seritur. Atque fame studium et pertinax scribendi opera ut quosdam claros, sic innumerabiles stultos atque inopes in senium misit nudosque et loquaces spectaculum vulgo fecit. Ecce dum scribitis, melioribus curis idoneum tempus elabitur; extra vos rapti sopitique non advertitis, donec sero vos senectus excitet ac paupertas.
Abbreviated transcription (Latin):
est btilis notcia lrãr. dũ in accum
transsit poirut ip̃am cebus aꝑꝓbat
clare uelocit᷑ q intelligẽ mla suł
et gͣndia cadem q tenacit noilusfe
et ornate loqui et artificõre st̃bere.
et promũciare suanter liet omĩa
nisi ad uctam refotantur ꝙ̃ st̃ aliud

Expanded text:
est utilis notitia literarum, dum in actum transit seque ipsam rebus approbat, Clare velociterque intelligere multa simul et grandia, eademque tenaciter meminisse et ornate eloqui et artificiose scribere et pronuntiare suaviter, hec omnia nisi ad vitam referantur, quid sunt aliud
Abbreviated transcription (Latin):
gna et deiecca suit. difficile enĩ
donter. S qͣnto ardenciꝰ olim młti.
quorũ ardor sic exticto est ut sc̃p¬
sisse illos insi ad id alu st̾berent
nestĩerttm. nullo opus lñanũ
semꝑ durut et mortalis labor
nichil efficit ĩmorle Gst̾ bo ila
Bqͣnto plura alii quis cic̾onis
libirs aut warroins emuet, aut ti¬
tr liuiiant plii oꝑa meciantur
grecorũ unus sex nuilia libirrũ
edidisse tuiditur S ardentẽ sp̃m
si bera res est/ o longũ occm̃ at
transquillĩ/ corte si unũ duoaᵗ aut¬
pier ⟦e omño pancos libros bene
scribece multi negotiũ ost laboris.
tot bnũ nuilia sc̾psisse non tam
facile est credere ꝙ ñari sũmi
tũ accestantur. auccores. quib non
credere sit durũ. quiq lũc ñm non
auditu sibi nec bisu solo s corũ
libroꝵ leccõe ꝯportũ ditunt qrnos¬
qͦs si bnũ ouĩs legẽ potuisse mirabile.
qitt. muirabilius st̾psisse. longũ
ost inciare qui urri apud nos.
qui ue apud grecosi. et que st̃pẜñt

Expanded text:
a sint. Difficile enim denter. Quanto ardentius olim multi, quorum ardor sic extinctus est, ut scripsisse illos nisi id alii scriberent nesciretur? Nullum opus humanum semper durat et mortalis labor nichil efficit immortale. Scribo multa. Quanto plura alii! Quis Ciceronis libros aut Varronis enumeret, quis Titi Livii aut Plinii opera metiatur? Grecorum unus sex milia librorum edidisse traditur: o ardentem spiritum si vera res est, o longum otium ac tranquillum! Certe si unum duosve aut omnino paucos libros bene scribere multi negotium est laboris, tot unum milia scripsisse non tam facile est credere quam mirari. Summi tamen attestantur auctores, quibus non credere durum sit quique hunc numerum non auditu sibi nec visu solo sed eorum librorum lectione compertum dicant. Quos si unum omnes legere potuisse mirabile, quanto mirabilius est scripsisse! Longum est enumerare, qui viri apud vos, qui vero apud Grecos et que scripserint,
Abbreviated transcription (Latin):
qui ꝓprios retentos qr quib dubios
aut dampnactus nũido ĩbeliũt disci¬
stilo ob̾tũdunt ĩcondito et agrestri sic
ut uiru̾s desi̾t iugenii. qactura sultr̃
tp̃ĩs. labor q auri tedm̃ qr non de¬
erithit nracũ hodie non alia frucra
ĩ nencõnũ aut inficẽ aut affice̾ refficẽ¬
aut̃ nũquã aut proꝑraro omẽ tñ
assidue libros sc̾bunt᷑ nec ulli etati
tanta nel st̾benciũ uel disẜnciũ copia.
tanta stienciũ atq eloꝙ̃ti fint ut
ĩopia sorũ de libris accidit ꝙ ibidẽ
cicero idem ait itaqz suos libios ĩquit
ip̃i legunt cũ sis/ uetq̃squĩ actĩgit
p̾ter egs quiscandem st̾bendi licen

Expanded text:
bias atque damnatas mundo invehunt discistilo obtundunt incondito et agresti, sic ut cui vis desit ingenii iactura saltem temporis laborque aurium tediumque non deerit? Hic vestrarum hodie, non alius, fructus inventionum: aut inficere aut afficere, reaut nunquam aut perraro: omnes tamen adsidue libros scribunt nec ulli etati tanta vel scribentium vel disserentium copia, tanta scientium atque eloquentium fuit inopia. Horum de libris accidit, quod ibidem Cicero idem ait: “Itaque suos libros” inquit “ipsi legunt cum suis nec quisquam attingit preter eos, qui eandem scribendi licen
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯcupĩe instmentũ. atq una ars accesẜit
Glibirrũ laiga copia est s operosa
s deleccabilis sarcina et᷑ om̃ q̃pcñda di¬
straccio G Ingons ost copia libros E
Iugens sitił et labori copia et quietis
iopia huc illut c̾cũagendũ ingeniũ.
lus atq illis pgͣnanda incõriã quid
uis dicum. libri quosdam ad scĩam qͦ sd̾am¬
et ad ĩsamã deduxe. dñ plus haurm̃t
ꝙͣ digerũt ut plus stomacliis sic ĩgemia.
nausea sepins nocuit ꝙ̃ fames atq it
ciborũ sicut libiotũ usus ꝓ utentis quali¬
tate liuictandus est. in erb om̃ib qd̾huit
parũ: illi est nĩꝑmo itaq sapiẽs non co

Expanded text:
ie instrumentum atque una ars accesserit. Librorum larga copia est. Operosa sed delectabilis sarcina et animi iucunda distractio. Ingens est copia librorum. Ingens simul et laboris copia et quietis inopia: huc illuc circumagendum ingenium, his atque illis pregravanda memoria. Quid vis dicam? Libri quosdam ad scientiam, quosdam ad insaniam deduxere, dum plus hauriunt quam digerunt; ut stomachis sic ingeniis nausea sepius nocuit quam fames. Atque ut ciborum sic librorum usus pro utentis qualitate limitandus est: in rebus omnibus quod huic parum, illic est nimium. Itaque sapiens non co
Abbreviated transcription (Latin):
qr thalamos qr ox aĩs exornãdis ĩuẽta ẽ.
aut taibulis pictis aut statius ceteris de
quibus proxime dippittatũ ost st̃ qui
obtentu librorũ auaricie inseriuãt
pessum om̃i non libroꝵ ua precia s quod qͣi
ꝯmerciũ estupãtes pestiᷤ malas cecens q et q̃¬

Expanded text:
dis inventa est aut tabulis pictis ac statuis ceterisque de quibus proxime disputatum est. Sunt qui obtentu librorum avaritie inserviant, pessimi omnium non librorum vera pretia, sed quasi mercium extimantes: pestis mala
Abbreviated transcription (Latin):
ponciat et id quod sentit pollite loqri
dipponece nec illustrure possit nec
delectriode aligna allecere ltorem.lsõia
est t̃remꝑñt abutent̾ et ono et lrĩs.¬
sunt qui citom̃ana ista Sissima.
si cr iam usqi ad eo uulgario abusto
ꝙ illi oliu sucrittissimo exuli qui non
de arestentib ⁊mulis. sed de ip̃o fonto
ueri potan̾at que st̾bebat dc̃m est
ot sepins repetitũ. scribe / cui ꝑ̃cepto.

Expanded text:
sentiat et id quod sentit polite eloqui disponere nec inlustrare possit nec delectatione aliqua allicere lectorem, hominis est intemperanter abutentis et otio et liSunt quidem ciceroniana ista verissima, sed ea iam usque adeo vulgaris abusio uod illi olim sacratissimo exuli, qui non de arescentibus rivulis sed de ipso veri fonte potaverat que scribebat, dictum est et sepius repetitum: “Scribe
Abbreviated transcription (Latin):
scribendi officiũ qd paucoro est unahͦ
s oeectos malo nultos inficit eum¬
lari etũ pronũ. Imitari aidim̃ unde ĩ
coctidie peius st̃bunt qm̃ sequi faciliꝰ
clarius est illud sapiontis hebreorũ
facient pleã libros nullꝰ ost finis G
sͥbo N suis utinã se finib tenerent
liomies /qr rerũ ordo ꝯsturet qui mor¬
taliũ teractate ꝯfunditur stribecent
qui stiunt et qui possunt alii legorent
nel audiceut ita ne ꝑua enĩ cũ bolup¬
tus intelligẽ est nisi manꝰ ad culauiũ
p̾sũptuosu festinet. et qͣsquis libri ꝑti¬
cłar intellexit seu intellexisse bisus
est sibi illico libros stribere uideatu
nr̃i dc̃m ustustulani sus de sribulo.

Expanded text:
scribendi officium quod paucorum est; unus hoc correptus malo multos inficit. Emulari enim pronum, imitari arduum, unde in quotidie peius scribunt, quoniam sequi facilius clarius est illud sapientis Hebreorum: “Faciendi plures libros nullus est finis”. Scribo. Suis utinam se finibus tenerent homines rerumque ordo constaret qui mortalium temeritate confunditur! Scriberent qui sciunt et qui possunt; alii legerent vel audirent. Itane parva enim animi voluptas intelligere est, nisi manus ad calamum presumptuosa festinet et quisquis libri particulam intellexit seu intellexisse visus est, sibi illico libros scribere videatur nostri dictum in Tusculani sui vestibulo,
Abbreviated transcription (Latin):
musicos nũes surde ignotos mõ
illis ex̾ceat bene est ml drit
quoq surditas nocet aueltus em̃
mlto est bonũ fieri ꝙ̃ doctũ.
Et si habunde doctus at sapi¬
ens sit quisquis habiñde bomus
est/ ac qui malus idem ot ãsipi¬
eus et indoctus om̃i licet q̃ sub
celo sunt eruditissimꝰ licteraꝵ/¬
D auditus elauginit E be
ꝙ siot tibi pͥus non accidit ꝙͣ fid̃
que auditu maxime ꝯstrit acciꝑes
illam hñs quid queris seu quid
queris lpit si homi cantus aut bo¬
luceũ non ꝑcipis cantib cor in¬
tende celestibus int̾nam aurem
deo applita ¶ Non audios⁊ at
cogita et dĩc tibi si non audio quid
ad me seu de me homĩes loquãt᷑
audiam quid loquat᷑ ĩ me dña deq.
illi enĩ sope bellũ lic loqͥtui. pa¬
com semper. P Nil penitꝰ audio¬
B auilti silenciũ appetentes lon¬
gis peg̾nacõib fatigati sunt ut
aliquib abditis ac somotia ĩ locis
ꝙ cupierant m̃oirent Tu qd ab
alus operose queritur. ubilibet

Expanded text:
musicos numeros surdo ignotos: modo musicos numeros surdo ignotos: modo illis exerceat, bene est; nil hic quoque surditas nocet. Melius enim multo est bonum fieri, quam doctum, etsi abunde doctus ac sapiens sit, quisquis abunde bonus est, at qui malus, idem et insipiens, et indoctus, omnium licet que sub celo sunt eruditissimus literarum. Auditus elanguit. Bene quod hoc tibi prius non accidit, quam fidem que auditu maxime constat, acciperes; illam habens, quid quereris, seu quid queris? si hominum cantus aut volucrum non percipis, cantibus cor intende celestibus, internamque aurem Deo applica. Non audio. At cogita, et dic tibi: “si non audio quid seu ad me, seu de me homines loquantur, audiam quid loquatur in me dominus Deus.” Illi enim sepe bellum, hic loquitur pacem semper. Nichil penitus audioulti, silentium appetentes, longis peregrinationibus fatigati sunt, ut aliquibus abditis ac semotis in locis quod cuperent invenirent; tu quod ab aliis operose queritur, ubi libet
Abbreviated transcription (Latin):
ad hec celestis plrie libros et qui
legit dm̃ audit Et qui orat allo¬
quitur. ĩ h ͦ quid̃ geiño colloqͥo
nec liugna nec aurib opus est
s occułis digitisq ac deuoto aĩo
Et hic gͦ ut in młtis nr̃i conci¬
liũ ciceronis amplectun᷑ ut sicut
cetus auriũ. sic se surdus occuloꝵ
subsidio ꝯsoletur tu ꝓĩde si au¬
dire homñes non põtes sc̾ptos
as hõib libros lege/ et legendos
ab homib libros st̾be celũ ptra
ac fras et maria respice. horñ¬
q omi auctorem ĩ silencio ꝯtom¬
plare nl ad hec surditas ista
nocuit niltũ fortasse ꝓfuit Ha
Auditus me destitinte quib
touis aut m̃iis dyapente ꝯstat
aut dyapason quil ue ꝓportões
alie tractantin. a musicio nosse
nil surdus potest EEt qͣrmis hu¬
mane uocis fidm̃  q uł orgam
mõs aurib non audiat srtũ
cãs año teuet delectucõm Intel¬
lectus haud dubie p̾feret aurm̃
uoluptati / finge aut et hos ip̃os

Expanded text:
ad hec, celestis philosophie libros et qui ad hec, celestis philosophie libros et qui legit Deum audit, et qui orat alloquitur. In hoc quidem gemino colloquio nec lingua, nec auribus opus est, sed oculis digitisque ac devoto animo. Et hic igitur, ut in multis, nostri consilium Ciceronis amplectimur, ut sicut cecus aurium, sic se surdus oculorum subsidio consoletur. Tu proinde, si audire homines non potes, scriptos ab hominibus libros lege et legendos ab hominibus libros scribe. Celum preterea ac terras et maria respice, horumque omnium auctorem in silentio contemplare: nil ad hoc surditas ista nocuerit, multum fortasse profuerit. Auditus me destituit. Quibus tonis aut numeris diapente constet aut diapason, quibusve proportiones alie que tractantur a musicis nosce vel surdus potest; et quamvis humane vocis fidiumque vel organi modos auribus non audiat, si tamen causas animo tenet, delectationem intellectus haud dubie prefert aurium voluptati. Finge autem et hos ipsos
Abbreviated transcription (Latin):
aliquis ut sycenũ cantus surda
tittus aure pfuseas felicem te.
si estimas quot inde ꝑr̃la pe¬
netaere in ai pocuissent quot¬
q olim inde mendatia/ quot enco¬
res quot demũ molestie subiere
DAuditũ amisiL philome
sy nec Rudentem itidm a sellum.
nec Rugientes audies leones nec
mentes puecos nec alt̾tantes am¬
culas nec pꝯt̾mo lus om̃ib gra¬
mores uudiq ꝑsonantes stultoꝵ
Risus ĩeptissimos ĩꝯditos fletus
et ꝯfusas uotes qͥno nullꝰ usquã
souus ĩamemoꝵo Auditu earto¬
S apultiplicib ecoptus es fcandib
ꝙͣ Gerbis nichil hunc ꝑiculi est sindo
Dobtorpuece aures michi B
Periculosa pars lpnns corꝑis
p̾cipue q sncipib qui ꝑ illam
adulatoꝵ platil tumefacti sepe
cũ ppłorũ risu suaq ꝑuiciẽ cre¬
puerinit PAuditus hebet B
Si cũ alus colloqui ꝓlsĩtũ tecũ
loquete / ciceconii ͫ mem̃or illiꝰ qui
secũ loqui potest ẜmonẽ altius
non roquiret ꝙpuis et colloqͥ surdo

Expanded text:
aliquis, ut Syrenum cantus, surda aliquis, ut Syrenum cantus, surda tutus aure pertranseas; felicem te, si extimas, quot inde pericula penetrare in animo potuissent, quotque olim inde mendacia, quot errores, quot demum molestie subiere! Auditum amisi. Philomensed nec rudentes itidem asellos, nec grunientes sues, nec mentes pueros, nec altercantes aniculas, nec postremo, his omnibus graviores, undique personantes stultorum risus ineptissimos, et inconditos fletus et confusas voces, quo nullus usquam sonus inamenior. Auditu careo. Multiplicibus ereptus es fraudibus: quam verbis; nichil hinc periculi est surdo. Obtorpuere aures michi. Periculosa pars corporis, precipueque principibus, qui per illam adulatorum flatibus tumefacti, sepe populorum risu suaque pernicie crepuere. Auditus hebet. Si cum aliis colloqui prohibitum est, tecum loquere, Ciceroniani memor illius: qui secum loqui potest, sermonem alterius non requiret, quamvis et colloqui surdo
Abbreviated transcription (Latin):
frdidi auditũẜ. Iter.¬
ecte aliud tedio preclusio
m̃lta occulis m̃lta aurib
chaurm̃t᷑ tedia mlta ut̾q talle
fastidia in ãĩ ͫ penetcant quibus
euttandis ex equo pene optables
uideant᷑ cecitas surditas q Hñt
tñ lec suas ĩꝯmoditates ut Reliqͣ
fere cucta morlm̃ amarũ q ad¬
non nego s paciã molluis ac
uirtuti ĩpar. ubi q̃nam has inter
ꝓporcio ĩꝯmodoꝵ hand facile dio̾mi/
nisi ꝙ illa piculosior ista Ridicu¬
losior / nã quod̾ mõ amentes
uideri solent qui surdastri sunt
Ceci bo magis misedi indicãtur.
itaq surdos risu cecos imiẜacõe
proseq̃uir Sapiens utͫ q ꝯtẽpunt
nec quid alus uideatur estimat
si quid sit D Auditũ ꝑdidis
adulanciũ iam susurros atq ob¬
treccanciũ iuigia euasisti. duõsi¬
muodũ si par malũ in si ꝙ aliꝙ̃to
uiliua est Iurgiis ꝙ̃ blandicus adhi¬
do inqͥnat atq ita peior est flũs
amor uero odioẜ Amisi auditũ¬
B Iam quid ar̃s ulixi p̾stutisse

Expanded text:
rdidi auditum. Iterecce aliud tedio preclusum est. Multa oculis, multa auribus hauriuntur tedia; multa utroque calle fastidia in animum penetrant, quibus evitandis ex equo pene optabilis videantur cecitas surditasque; habent tamen he suas incommoditates, ut reliqua fere cuncta mortalium amarumque aa mollius ac virtuti impar. Ubi quenam sit has inter proportio incommodorum haud facile dixerim, nisi quod illa periculosior, ista ridiculosior; nam quodammodo amentes videri solent, qui surdastri sunt, ceci vero magis miseri iudicantur, itaque surdos risu, cecos miseratione prosequimur. Sapiens utrunque contemnit nec quid aliis videatur extimat sed quid sit. Auditum perdidi. Adulantium iam sussurros, atque obrectantium iurgia evasisti, diversimode sed par malum, nisi quod aliquanto virilius est, iurgiis quam blanditiis adihido inquinat, atque ita peior est falsus amor vero odio. Amisi auditum. Iam quod ars Ulyxi prestitisse
Abbreviated transcription (Latin):
unt michi elephantes N¬
S
cui queso uisni/ patis ne
aut bolli hũerũt hos duo
illi nouissimi hostes ytulie. pirrũs
et hambal quib romanas dũ p̾bace
sins oxicio fuit appectu nura ⁊ molle
et sp̃e et odore et st̾dore tribile esẜrũ
aut ĩb̾tile procuiritõe difficile O
Est in ngens elephas E fuerut
olim in ytalia clephantes non benatu

Expanded text:
unt michi elephantes. Cui, queso, usui: pacisne an belli? Habuerunt hos duo illi notissimi hostes Italie Pyrrhus et Hannibal quibus, Romanas dum turbare suis exitio fuit: aspectu mirum et mole et specie et odore et stridore terribile, effectu autem inutile, procuratione difficile. Est michi ingens elephas. Fuerunt olim in Italia elephantes, non venatu
Abbreviated transcription (Latin):
pocius luxͣie ꝙ pͥnate fortime habi¬
lem dico que domũ ĩpleat horceat
horeũ exhauriat G at tamelos hc̃oS
uua ost pone racio utrorũq insi ꝙ ele¬
phas turrib camellus sarcinis
ferendis. ydonens q utilior aꝑcior.¬
q si concilũ petis ut̾̃e beluis quas
hiis ubi uitam agis mũdi ꝑtib genuit
ir̃a parens pͣdentissima q̃ et beluas
et alias suis q̃que climatibus ap¬
ciora distribut G Camelã haber
Stria milia hũit et auusit Iob/
et morbi et captores et infecta pastue᷑
et ruine et nille casua uru undiq
armẽta c̾cũcident c̾ampi et colles
et menia ꝑdinitur assidne quid lina
facias q̃ non stant. bona brũ fr̃ onnã
in ꝑpetuo motu sunt et ll insita uir¬
tnte aĩ deberetis famã querõ reg̾noꝵ¬

Expanded text:
potius luxurie quam fortune habipotius luxurie quam fortune habilem dico, que domum impleat, reum exhauriat. At camelos habeo. Una est pene ratio utrorunque, nisi quod elephas turribus, camelus sarcinis ferendis idoneus eoque utilior aptiorque. Si consilium petis, utere beluis quas his ubi vitam agis mundi partibus genuit natura parens prudentissima, que et beluas et alia suis queque climatibus aptiora distribuit. Camelum habeo. Tria milia habuit et amisit Iob: et morbi et raptores et infecta pascua et ruine et mille casus vestra undique armenta circumsident. Campi et colles et menia perduntur assidue: quid his facias que non stant? Bona vestra fere omnia in perpetuo motu sunt et quam insita virtute animi deberetis famam querere
Abbreviated transcription (Latin):
IU
quesiti illi quidem si ab hostibus capti
et in t̾ũpho dinti quosq p̾ma fronte
terruerant equos ytalos. uictores in
capitolĩ seinti erepti aũt pͥmir᷑ car¬
thaginẽsibus Es non erepti tm̃ sed
pacis ꝙ uici pecierant nõĩatim tũa.¬
cautũ. Et et quos hr̃ent domitos traderent
et alios non domarent ital seusũ abo¬
leuit usus elephanciũ non som in
duecti erant s in affrita eniam et in egipto.
que illorũ sunt uiciõtos origmi etaq
et in ytalia auoꝵ mẽoria unncũ
fred̾ico iomanors pͥncipi fuisse et
nũc egiptio tyrãno non insi uiucũ
cius ꝙ ad bsũ sic in india atq eccyo¬
liberati siluas prĩas ĩcolũt eleplãtes.
tu quis es qui elephante gloriaris.
uideris ne alter hambal qui uno
uectus elepliante unoq fretus otulo
ytaliã fanigauit/ ego hanc beluam
et si lũani omulã intellectꝰ ab autro¬
ribus proditam et morib miris ⁊̃ si¬
gnem. hñdo tñ ĩbtilem et ĩeptã tegie

Expanded text:
u quesiti illi quidem, sed ab hostibus capti et in triumpho ducti quosque prima fronte terruerunt equos Italos victores in Capitolium secuti, erepti autem Pyrrho, Carthaginensibus vero non erepti tantum, sed pacis quam victi petierant, nominatim cautum ut et quos haberent domitos traderent et alios non domarent. Ita sensim obsolevit usus elephantium non solum in dvecti erant, sed in Africa etiam et Egypto, que illorum sunt viciniores origini. Itaque et in Italia avorum memoria unicum Federico Romanorum principi fuisse et nunc Egyptio tyranno non nisi unicum tius quam ad usum. Sic in India atque Ethioliberati silvas patrias incolunt elephantes. Tu quis es, qui elephante gloriari videris? Alterne Hannibal, qui uno vectus elephante unoque fretus oculo Italiam fatigavit? Ego hanc beluam, etsi humani emulam intellectus ab auctoribus proditam et moribus miris insignem, habendo tamen inutilem et ineptam et regie
Abbreviated transcription (Latin):
nõne ultiote obligãstis ptm̃am pro¬
iecisti. uulgaris inpania płimorum.
qua ꝑ facile et peciñam ꝑdideris et
auntũ O pro alt̾o fidem obstrxxi
meam pio te ip̃o ip̃am solues.
et iul debtrr at siue ꝯpodib agere
ꝙ̃ iocũdũ sit tuodistes ĩꝯmodo O
uadom pro aico dedi me s da
pꝯ lanc amitis egentib auꝵ argẽtũ
uiuũ oleũ feuuctũ uestes domos pre¬
dia ꝯtiliũ et solaciũ cũ amicis demũ
omĩa ĩpartue unã tibi habe nuilli¬
q unquã tuam dederis libertatom O
promisi ꝑpo alto ꝵ au foluendi
dies adest an tu affutuuũ ignoribas
au te uictur nai specabas an non
caput errantꝭ pena redñdat ecroris
Dencio aũt dilacio te fefellit modia
promissions inter ac solucõis diem.
tp̃a longna uidentur dñ exptes dũ
p̃sire bieuissima uolant om̃ hore
dies noctes/ ebdomade/ menses/ ãni
lustrr/ scła et que distãtissima indi¬
cant᷑ in foribua dñt itaq ꝙ in pau¬
cop int̾sticio monsiũ nũt stuperetia.¬

Expanded text:
Nonne te ultro obligans pecuniam proiecisti? Vulgaris insania plurimorum, qua perfacile et pecuniam perdideris et amicum. Pro altero fidem obstrinxi meam. Pro te ipso eam solves; et nil debere, ac sine compedibus agere, quam iucundum sit tuo disces incommodo. Vadem pro amico dedi me. Da posthac amicis egentibus aurum, argentum, vinum, oleum, frumentum, vestes, domos, predia, consilium, solatium; cum amicis demum omnia partire; unam tibi habe nullique unquam tuam dederis libertatem. Promisi pro altero: en solvendi dies adest. An tu affuturam ignorabas? an te victurum non sperabas? an non caput errantis pena redundat erroris. Sentio autem, dilatio te fefellit: media promissionis inter ac solutionis diem tempora longa videntur, dum spectes, dum preteriere brevissima. Volant enim hore, dies, noctes, hebdomade, menses, anni, lustra, secula et que distantissima iudicantur, in foribus sunt. Itaque quod in paucorum interstitio m
Abbreviated transcription (Latin):
rei est fili. quid quo̾ris aut ꝙͣ fles:
amisi iquit ille petĩnam quã młtia
q̃ sitam uigilus młtis laborib ĩ huã
sacculis dnu ẜanistua spoliatꝰ sũ pr̃
liatus es: nõne sacculos om̃s pleuos.
ndeo ille aũt gemẽs harena ĩquit
p̃r non pecĩa est. sił lic dicẽs aꝑtos pri¬
saccusos ostentabat tũtͤ senex fconte
nł mota quid ĩquit refert apudte ha¬
rena ne au pecm̃e ploni sũt: ¶Memo
aliud nisi ꝙ locũ occuppat otq a ͫ apud
pluros male atq ĩprobe oꝑosa / apud
pancos demũ fentinosa est P am᷑¬
si petĩnam quã amabar¶ Tupi
amore celaxatus es / non amor pecu¬
imiꝰ hauc optabis nam et illud sa

Expanded text:
rei est, fili? Quid queris, aut quid fles?” rei est, fili? Quid queris, aut quid fles?” “Amisi inquit ille pecuniam, quam multis quesitam vigiliis, multisque laboribus in his sacculis dimiseram, spoliliatus es? nonne sacculos omnes plenos video?” Ille autem gemens: “Harena, inquit, pater non pecunia est”. Simul hec dicens, apertos psacculos ostentabat. Tum senex, fronte nichil mota, “quid, inquit, refert, fili, apud te harenane an pecunia pleni sint?” Memoraliud, nisi quod locum occupat atque animum, apud plures male atque improbe operosa, apud paucos demum fructuosa est. Amisi pecuniam quam amabam. Turpi amore relaxatus es: nam amor pecuminus hanc optabis: nam et illud Sat
Abbreviated transcription (Latin):
uoluntas egregii sonis. et pecuuia
ꝓmptu essecꝭ fedemiti de huic filio¬
frẽs obmni fu̾nt̃ quoꝵ ille occuisu
loui autea non bidisset. quesuũt q
ciuꝰ c̃ẽnt equi uñ ule uestes uetia t leti atq¬
q oñm ignari simplicitate pu̾ili. dũt
prĩs esse mltos q alios uini ĩ stalło
ille magisq sigula imiuri andebbt q̃n ul¬
pat̾ne domꝰ li men actigit. uix pa¬
tentes uixq ip̃os parietes reco¬
gnostena nec admiraco e Iam simplici
s stupore plenus atq exthasi thalae
atq artulam festinꝰ adut. ubi cũ
ext̾ius iul mutatũ c̾neret parũ
at festinacio amplius non sanebat.
raptim artulã aperuit sacculiaq
conppectis solito more turgeiib atq
obtrusis ciam fecuriꝰ abitmox
negocio publico expedito. domũ re¬
dieus in thalamo se ĩtlusit artũ¬
lam aperuit sacculos introspexit
aurũq arenam usũ repeciens ex¬
clamanit/ Occurrit pr̃ et ꝙ ĩquit

Expanded text:
voluntas egregii senis et pecunia voluntas egregii senis et pecunia prompta esset. Redeunti defratres obvii fuere, quorum ille occursu m antea non vidisset, quesivitque cuius essent equi, unde ille vestes; leti atque omnium ignari, simplicitate puerili, domini patris esse, multosque alios domi in stabulo ille magisque singula cepit mirari; inde, ubi paterne domus limen attigit, vix parentes, vix ipsos parietes recognoscens, nec admiratione iam simplici, sed stupore plenus atque extasi thalamum atque arculam festinus adiit, ubi cum exterius nil mutatum cerneret, parumper ac festinatio amplius non sinebant, raptim arculam aperuit, sacculisque conspectis solito more turgentibus atque obstrusis, iam securus abiit; mox negotio publico expedito, domum rediens, in thalamo se inclusit, arculam aperuit, sacculos introspexit, aurumque in harenam versum reperiens exclamavit! Accurrit pater, et “quid inquit
Abbreviated transcription (Latin):
alã dĩcias suas uellet ĩ hos eñi bsus nõ¬
in custodiam tm̃ at supplicĩ partas õẽ
dicebat hic p̃i.I. S feustru bel sui.¬
do canttm. uel auaro atingit taudẽ ꝓ
re pic ᷑ filiũ abesse et cũ electis Giris
ad romanũ portificom ꝓfiscistis quo dis¬
gresso statiurpi. occasione atrepta noma
thalamis arcule qr clanib ĩtrogssis.
thezaurũ nulli utilẽ pͣ latebries eeuit
se q et ꝯiugem et filios samiliã q
dẽm exquisctissime indunt. enuit
equos ornatissimos uasa argenter
supellectilem sp̃osam. ultimo domũ
amplam s mĩme cultã nouis auxiis auxit
edificiis et piccuris insignib adorna
et lauta et lũndans uita exigit.
mła pt̾ea poupib dedit.¶Daccu¬
los uo in quib anrũ allio filii fu̾at.
arena lapillis q flãiert plenos ob¬
structos q et obserrita om̃ia quapzie
pͥus in statu fũant dimisit Que
cũga brenissimo tpẽ gesta sũt. ꝙ et

Expanded text:
aliquando divitias suas vellet. In hos enim usus, noaliquando divitias suas vellet. In hos enim usus, non custodiam tantum ac supplicidicebat; hoc pater, sed frustra vel surdo canitur vel avaro. Contingit tandem pro Republica filium abesse, et cum electis viris ad Romanum pontificem proficisci, quo digresso, statim pater, occasione arrepta, novis thalami arculeque clavibus introgressus, thesaurum nulli utile e latebris eruit, seque coniugem et filios familiamque omnem exquisitissime induit, emit equos ornatissimos, vasa argentea, suppellectilem speciosam, ultimo domum amplam, sed minime cultam, novis auxit edificiis, et picturis insignibus adornaet lauta et abundans vita exigit. Multa preterea pauperibus dedit. Sacculos vero in quibus aurum illud filii fuerat, harena lapillisque flumineis plenos obstrictosque, et obserata omniaque quo prius in statu fuerant, dimisit. Que cuncta brevissimo tempore gesta sunt, quod et
Abbreviated transcription (Latin):
ot p̾noꝵ fugam neq aliis ꝓdesse
neq sibus exanime tñ et ib̾tile
Pecinam domi dimissam abstulit
nestio quio¶uile et caducũ est ⁊ c̾te
non ꝓprud̃ quod furto uł ui eripi
pt Specciñam in loculis consi¬
gnatam non ĩueĩo ¶ dicam tibi
non autiquã rem fuit nꝑ apud ꝙ¬
italos nobłiã et eggius quid un po¬
ssesront autiquaꝵ diues satis. di i.
cior peciue s peciñe non ata ut cuiꝰ
non tustos . s dispensattor ac dũs cc̃
didiscissets erat illi filius p̾mogẽttui
fori negotiis apprime idustus:
qui uigilia cura et ꝑcĩoma igẽti.
magnas opes mltãq auri quesierat
Et erat mirũ uisu / in pr̃e seuo iuue¬
ilis largitas in iuuene filio semilis
tenacitass sepe illũ pat̾ hortabatui.
ne suũ ingeniũ fcandaret nec piͨtatꝭ
auri. et decus et debitũ et u᷑alia sibi
iura uilesce̾nt demiq ut sibi met et
ãnose mri et fr̃ib paruis et ꝯsaugni¬
neis et amicis et egentib prodesse

Expanded text:
fugam, neque aliis prodesse neque sibi, sed exanime tantum et inutile Pecuniam, domi dimissam, abstulit nescio quis. Vile et caducum est, et certe non proprium quod furto vel vi eripi potest. Pecuniam in loculis consignatam non invenio. Dicam tibi non antiquam rem. Fuit nuper apud Italos nobilis et egregius quidam vir, possessionum antiquarum dives satis, ditior virtutum, sed pecunie non ita, ut cuius non custos, sed dispensator ac dominus esse didicisset. Erat illi filius primogenitus, fori negotiis apprime industrius, qui, vigili cura et parsimonia ingenti, magnas opes multumque auri quesierat, et erat mirum visu, in patre sene iuvenilis largitas, et in iuvene filio senilis tenacitas. Sepe illum pater hortabatur, ne suum genium fraudaret, ne pietatis auri, et decus et debitum et naturalia sibi iura vilescerent, denique ut sibimet et annose matri, et fratribus parvis, et consanguineis, et amicis, et egentibus prodesse
Abbreviated transcription (Latin):
letis mullesn ccobre docm̃tũ uadi¬
montõ adesse noxam Et quid de
lioc ille sapieus uni. dixit qd̾ me¬
morasse non ĩbtile credid̾im ꝙq in
satim̃ uersum ab ausonio adhũt md¬
ꝯponat sponte ał/ sponde inquit noxa¬
I presto est tibi per nulle possem cmuie
ad oxͦ ut probem pedeo lades q pemi¬
spondere quãtis dampnost̃r fi̾t⁊ malo.
Baremet ip̃m sponte obligans
erran B Etror hic piitũtorio
igne post obitũ non egebit ubi ad mi¬
ssus est puigabitꝭ. d illoꝵ eñ gen̾e
est que suppliciũ secũ fernut P pio¬
missione me astriuxi N solucõne

Expanded text:
letis Milesii celebre documentum: vadiletis Milesii celebre documentum: vadimonio adesse noxam, et quid de hoc ille vir sapiens dixerit, quod memorasse non inutile crediderim, quodque in latinum versum ab Ausonio, ad hunc modum sonat: sponde inquit, noxa presto tibi est. Per mille possem currere exempla, ut probem predes vadesque penispondere quantis damno fuerit et malo. Memet ipsum sponte obligans erravi. Error hic purgatorio igne post obitum non egebit: ubi admissus est purgabitur; de illorum enim genere est, que suum supplicium secum ferunt. Promissione me obstrinxi. Solutione
Abbreviated transcription (Latin):
alio promictentes quasi non uba hec
ot pronussa clandestina mox ĩ publicũ¬
⁊ erupturu tualta q rerĩ maximos
allatuire fut O despendi ꝙ amico¬
I amncop ĩdigẽciis sic pñti si qd̾¬
est ad est romedio succ̾rendũ/ net te illa
que es utq in crastiñ il ꝓmitus.
qd̾ non dicẽm si sucturti alt ꝙͣ pro¬
mictendo non possot ñt quid̾ accinet
ꝓmictendo qd̾ si ĩplere non possis
stulte facias/ ac si possis. supbacue.
D uos terũ auarissim ostis. et
piodigi promissor/ quasi uo res ip̃a
promissa illa non exigantꝭ qd̾ si dicris
defusse in tp̃e fecende opia facul¬
tatem/ fuisse aũt de futuro spem qua
pꝯ modũ destitittus sis : nũdũ g̾ didi¬
sceras ut fallacissima rerũ om̃ spes
est niclil r̃uẽias qd̾ tam crebro uos
fallit nichil est tñ cui tam cupide
credatis tam subdola et tam blanda
est ita re dulcit ac latent̃ ĩsinuat sic
in uica diuellitur. S uadimoniõ me
addixi E Cerdo oblitus illud tha¬

Expanded text:
alio promittentes, quasi non verba hec et promissa clandestina mox in publicum eruptura, tumultusque rerum maximos allatura sint. Despondi pro meo amico. Amicorum indigentiis sis presenti, si quod adest remedio succurrendum, neque in crastinum nichil promittas; quod non dicerem, si succurri aliter quam promittendo non posset. Nunc quid attinet promittere? Quod si implere non possis, stulte facias, at, si possis, supervacue. Sed vos rerum avarissimi estis, et prodigi promissorum, quasi vero res ipsas promissa illa non exigant. Quod si dicas defuisse in tempore ferende opis facultatem, fuisse autem de futuro spem, qua ostmodum destitutus sis, nondum ergo didiceras, ut fallacissima rerum omnium spes est: nichil invenias quod tam crebro vos fallat: nichil est tamen cui tam cupide credatis, tam subdola et tam blanda est; ita se dulciter ac latenter insinuat, sic invita divellitur. Vadimonio me addixi. Credo oblitus illud Tha
Abbreviated transcription (Latin):
etiũtO perdidi pcmam ⁊
et labore̾m custodiẽ et ꝑdondi metum.
sit ꝑdendo pecmñam. duo bona. unũ
E bene si te ĩlla non ꝑdidit quod
mltis iam possessotib suns fecit noxia
enĩ peciũe forma est. uenenosna fulgor
at pestiser. ¶Itaq uelut ẜpens squa¬
ncñ autera plocens mlcendo occulos
aĩam ferit ꝓinde se huic saluud
es gande tibi ablatũ unde infici po¬
ssoã. teq illesũ inter. picula rusiisse.
letus seupens q cocogita ssui ĩfectꝰ
extirpatam mali cãm scito qͦ facilior
ad salutom reditus sit D Amisi auꝵ
et argentũ s Quid celesti aĩo cñ
trestribus p̾gamentis qui uirilibusuiliꝰ¬
plsantu. argentĩ atq amo int̾er
siue non tini fuit eque nuilla tibi est
mat̾ia q̃ celaꝵꝭ nã ut omñio bonũ dici
uelis quod młti magniq negant
Geri nõ tĩmi cecte lic᷑ fortuẽ bonũ nel
ĩnitus dices ita nec tu de tuo aliquid
nec de suo illa quid ꝑdidit s tran¬

Expanded text:
etuum. Perdidi pecuniam. Et laborem custodie, et perdendi metum. Sic, perdendo pecuniam, duo bona, unumq perdidi. Bene, si te illa non perdidit, quod iam multis possessoribus suis fecit: noxia enim pecunie forma est, venenosus fulgor ac pestifer, itaque velut serpens squamis aureis placens, mulcendo oculos, animam ferit. Proinde si hinc salvus es, gaude tibi ablatum, unde infici posses, teque illesum inter pericula transivisse, letus stupensque recogita. Sin infectus extirpatam mali causam scito, quo facilior ad salutem reditus sit. Amisi aurum atque argentum. Quid celesti animo cum terrestribus purgamentis? Qui virilius phiphantur, argentum atque aurum inter sive non tuum fuit: eque nulla tibi matut omnino bonum dici velis, quod multi magnique negant viri, non tuum certe sed fortune bonum, vel invitus, dices. Ita nec tu de tuo aliquid, nec de suo illa quidem perdidit, sed tran
Abbreviated transcription (Latin):
sic pati nõ posse auꝵ. infirmi ẽ¬
est fic pait parũq sibi sidentis atq
auro succũbere metuẽdis / magnꝰ
est qui sic aigento unitu. ꝙ̃admodũ
ficcilib ¶ ut ĩcelligas seu uiciũ seu
Stutem nou in rebus ecꝰ s in aĩa nͨ
amatotem pecine nec osorem s ab¬
pentis ꝯtemptotem pũtis q dispẽsa¬
torem eggiũ magͫͥ putes hãt sou¬
tẽciam me diccante sc̾psit cit̾o. cũ

Expanded text:
sic pati non posse aurum, infirmi est parumque sibi fidentis, atque auro succumbere metuentis. “Magnus est, qui sic argento utitur quemadmodum fictilibus: ut intelligas, seu vitium, seu virtutem, non in rebus esse, sed in animis. Nec amatorem pecunie nec osorem, sed absentis contemptorem presentisque dispensatorem egregium, magnum putes.” Hanc sententiam me dictante sc
Abbreviated transcription (Latin):
qr allis om̃ib fides eẽtꝭ nusꝙ eĩi hũanũ
genꝰ tam ĩcredulũ seu tam surdũ ec̃t.
bat anaricia atq amore cultuq diui¬
dictĩ P pecinam magña amisi
Magnũ pondus et ducũ ⁊ gͣne
sil custodis officiũ ut ĩsipiẽt ͫ. nẽpe de

Expanded text:
 illis omnibus fides esset! Nusquam enim humanum genus tam incredulum, seu tam surdum esset, bat, avaritia atque amore cultuque dividictum. Pecuniam magnam amisi. Magnum pondus, et durum et grave simul custodis officium, ut incipiens dixi. Nempe de
Abbreviated transcription (Latin):
cie nullũ sontit ĩ ꝯmodũ cũ uellib
pñs sit / noli gͥ desidio succũbere.
si amicũ mente ꝯͥpleccere quem
tibi nec discessus eriꝑiat nes
mors ip̃a S amici Dultis ab¬
senciam amare feroR perfer.
mõ et molliotes partes ln
lt quã defles absencia forsan
in tp̃e caridrom tibi aiuicũ et
qici p̃uciam effecerit dulciorem

Expanded text:
e nullum sentit incommodum, cum ubilibet presens sit? Noli ergo desiderio succumbere, sed amicum mente complectere, quem tibi nec discessus eripiat, nec mors ipsa. Amici dulcis absentiam amare fero Perfer modo, et molliores partes anienim hec quam defles absentia, forsan in tempore cariorem tibi amicum, et amici presentiam effecerit dulciorem. 54
Abbreviated transcription (Latin):
pñcianisan atheuis an ubi esset
epreurꝰ dñ amico sc̾bens sic
fat ĩquit omĩa tanꝙͣ spectet
epixurꝰ c̾te ĩ cũpania ecut ãneꝰ
dñ luciltũ suũ in cicilia degẽtem
licteris alloquens ut secũ studeat
secũ cenet secũ ombulet hortaꝵ
q̃ fac̾e ille non posset insi aĩo fie¬
rent et non occuloꝵ nec aurũt
non mainiũ nec podũ m̃isterio In¬
digerent O Occuli mei absentẽ
Detraliatm. aĩo aũt nichil u ͦ nec
amiticiã b̾a est uñ et illud apud eũd
poetam d legimꝰ et laudamꝰ pallas

Expanded text:
Nescio an Athenis an ubi esset Epicurus dum amico scribens, “Sic fac, inquit, omnia tamquam spectet Epicurus”. Certe in Campania erat Anneus, dum Lucilium suum in Sicilia degentem literis alloquens, ut secum studeat, secum cenet, secum ambulet hortatur; que facere ille non posset, nisi animo fierent, et non oculorum neque aurium, non manuum, neque pedum ministerio indigerent. Oculi mei absentem detrahatur, animo autem nichil, immo, nec amicitia vera est. Unde et illud apud eundem Poetam et legimus et laudamus
Abbreviated transcription (Latin):
mentor g̾gũ q ngens copia est michi /¬
N. Si per te ip̃m illos paueris quid
iusi octuppatissimꝰ pastor eris offi ͫ uile.
laudatũ licet a młtis/ aute alios a ca¬
tulo neconẽsi su per alios/ non tu pa¬
stor s pastorũ seyniis pastorũq delia
ex põitus / nũc uicid obfu̾it nũc p̾cipiãu.
nũc morbus nũc abactoi cotidie demũ
ad fingondũ bñ dampnũ tibi dolor¬
q ot illusio magna bo pus mali fu̾it
illusor rudis Garmentis et g̾gib
et cr̃ibus młtis obngoie frandibus.
ut sope totos greges tota q lacecent
armenta / notũ pestis ꝙ s lucreens. quã q¬
qͣrũq illũ sequens uarro descripsit.
et ꝙ̃ mltas putus. famosas niuꝰ sc̃¬
diues sũ grogibus et armẽtis B
uage patentes q diuicie q̃ non diccd arcula¬
artula ur ancũ aut gẽma sed ne
domo licet amplissima clandi pñt
iam nec a p̾ms nec a fr̃ibus nec a¬
foris otrocioribus tictus es om̃bus
in fuas diniciaa drctũ ins G gregib

Expanded text:
mentorum gregumque ingens copia est. Si per teipsum illos paveris, quid nisi occupatissimus pastor eris, officium vile, laudatum licet a multis, ante alios a Catullo Veronensi? sin per alios, non tu pastor sed pastorum servus pastorumque dolis expositus. Nunc vicinus obfuerit, nunc precipitium, nunc morbus, nunc abactor; quotidie demum aliquid fingendum, unde damnum tibi dolorque et illusio. Magna vero pars mali fuerit illusor rudis. Armentis ac gregibus et casibus multis obnoxie: fraudibus, ut sepe totos greges totaque lacerent armenta: nota pestis quam Lucretius quamque illlum sequens Maro descripsit. Et quam multas putas famosas minus scrDives sum gregibus et armentis. Vage patentesque divitie, que non dicam arcula, ut aurum aut gemme, sed ne domo licet amplissima claudi possint; iam nec a servis nec a furibus nec aferis atrocibus tutus es: omnibus in tuas divitias datum ius. Gregibus
Abbreviated transcription (Latin):
Audeo gregib et aumentis S
brictimũ gandiũ Garmẽtis
ot gregibus lund̃ R beluina
prosꝑitus quã belue ꝑeperẽ Gamo
greges et armenta R In oũ amore.
amantis et amati silitudo susp̃tu est
Sarmẽta grages q anio ¶⁊ amatꝭ
omĩa insi uos ĩuicem/ ac s̾tutr̾ q̃ ĩ pͥmia
ocũt amanda negligitia q̃ negligenda
diligitis GAmo armenta gregesq¬
S O uiri uiliũ rerũ amatores. osores¬
q nobiliũ amatis q̃ net se amaori son¬
uicẽ redũt cũ inter ca nec bos bitem¬

Expanded text:
audeo gregibus et armentis. Brutinum gaudium! Armentis ac gregibus abundo. Beluina prosperitas quam belue peperere! Amo greges et armenta. In omni amore amantis et amati similitudo suspecta est. Armenta gregesque amo. Amatis omnia, nisi vos invicem ac virtutem: que in primis erant amanda negligitis et que negligenda diligitis. Amo armenta gregesque. O miseri rerum vilium amatores osoresque nobilium! Amatis que nec se amari senvicem reddunt, cu
Abbreviated transcription (Latin):
non lpcit nuẜi urĩs malis et morlitute
propria uisi estis nisi mortes brutoꝵ
De clephantib et camelis ¶ͫ Go. G.

Expanded text:
Non sat miseri vestris malis et mortalitate propria visi estis nisi mortes quoque DE ELEPHANTIBUS ET CAMELIS Sunt
Abbreviated transcription (Latin):
esse incipit desunt esse amicꝯ. scu
quod pocius credid̾im nũquã fuit.
em̃ om̃is urenis. non fides est subla¬
ta si ficcio O Infidos exꝑior a¬
delis amĩi lectebras paudũs ercoris
tui finẽ letus aspice et caueto cc̾im̃
ne morbi ꝯtagia bare ẜpant/ S
quiq illi fu̾it tu amicicio fidem ẜua.
et si non pp̃ ĩm̾ictos ac p̃p te meritũ¬

Expanded text:
amicus, seu, quod potius, ut crediderim, numquam fuit; fictio evi brevis, non fides est sublata, sed fictio. Infidos experior adelis animi latebras pandunt, erroris tui finem letus aspice, et caveto interim ne morbi contagia in te serpant. Sed quicunque illi fuerint, tu amicitie fidem serva; etsi non p
Abbreviated transcription (Latin):
D
de hostib faciãt qui de
auncis q̃rimoniã ĩstitunt
Amicos exꝑior ĩfideles R
Impossi bilem rem narirs,/ nͥs forte
añt amicos credidecis qui non ecant
nẽpe illud non mõ pessible̾ s cõe
est ¶i fideles sut̃ auna / hũs q̃relis
pleulis est orbis t̾re dm̃ añniacia

Expanded text:
d hic hostibus faciat, qui de amicis querimoniam instituit? Amicos experior infideles. Impossibilem rem narras, ne forte autem amicos credideris qui non erant; nempe id non modo possibile, sed commune est. Infideles sunt amici. His querelis ple
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯdiosi ciues. socu odiosi. cognati odio¬
si quiges odiosi. fres odiosi. patri
demũ filius. et filio pr̃. et ad sũmã
Iuilla multreade est que non odiis po¬
ssit esse ĩfecta Sola aũt amncicia
sunc̾a luꝰ mali ignara est inter¬
q lant et reliquãs hiͦt ĩteresse
diffunt᷑ ꝙ ille om̃s adiũcto odio du¬
rant nomen q snũ retinẽt huic uo¬
an non mõ si odm̃ accesserit s si
amor abcesserit amicicia Iam non
est neq uo magis odiosus amca esse
potest. ꝙ amor etꝭ odiosus P poi.¬
fidos pacior amiera E Si quid
spei reliqũ. ꝑcofer dũ ĩ fidom rodeant
et ardent ana młti eiũ c pid aõre
auicicias extinx̾mitsant parũ fiden¬
do ꝑfidiam docuẽ si nec ita ꝑficio spea¬
q omĩa int̾ it utẽ ꝯtilio cathõis
qui amicicias q̃ non placent seusim
dissuendas censuit, non subito
suuł et amici pditi uideant̾᷑ et q̃siti
hostes/ nisi forte acrior casts ac more¬
impacieris maturo concilio uti uetet

Expanded text:
diosi socii, odiosi cognati, odiosi coniuges, odiosi fratres, odiosus demum patri filius et filio pater, et, ad summam, nulla necessitudo est que non odiis esse possit infecta, sola quidam amicitia sincera mali huius ignara est, interque hanc et reliquas hoc interesse diffiniunt, quod ille omnes adiuncto odio durant, nomenque suum retinent, huic uni non modo si odium accesserit, sed si amor abscesserit, amicitia iam non est. Neque vero magis odiosus amicus esse potest, quam amor etiam odiosus. Perfidos patior amicos. Si quid spei reliquum, perfer, dum in fidem redeant, et ardenter ama: multi enim tepido amore amicitias extinxerunt, aut parum fidendo perfidiam docuere; si nec ita proficis, spesque omnis interiit, utere consilio Catonis, qui amicitias que non placent, sensim dissuendas censuit, non subito simulque et amici perditi videantur, et quesiti hostes; nisi forte acrior casus ac morimpatiens maturo consilio uti vetet;
Abbreviated transcription (Latin):
orient int̾ cẽtas forme laudes.
tanto denciũ intore dest̾bit᷑ ut
utter. loquẽdũ ridendũ q non den¬
tibus s candidis margaritis ple¬
nũ os hĩe uideretur / horũ quoq
mñt busta ꝑquire singlare inchil
⁊̃uẽies. cũcta quid̃ equa om̃ibus
nnis amatis ac menbca morͣlia.
int̾is O ceci semꝑ et ĩiqm reeũ
ostimatores GIam sine dentib
sum S Iani g̾ denciu dolor nullꝰ.
s ulłm quoq p̃sidiũ. nullus urꝰ.
sine dentibus cũ labore ꝑmolen¬
dus cibus Et nisi dissimulas co¬
gitandũ eo tibi iter instare. bbi
nł editm. atq ubi soło gandio
De egritudie cibiarꝭ¬

Expanded text:
Orientis, inter ceteras forme laudes, Orientis, inter ceteras forme laudes, tanto dentium nitore describitur, ut inter loquendum ridendumque, non dentibus sed candidis margaritis plenum os habere videretur. Horum quoque nunc busta perquire: singulare nichil invenies, cuncta pridem equa omnibus rpus amatis ac membra mortalia, ernitis. O ceci semper et iniqui rerum extimatores! Iam sine dentibus sum. Iam ergo dentium dolor nullus, sed nullum quoque presidium, nullus usus: sine dentibus, cum labore, premolendus cibus, et, nisi dissimulas, cogitandum eo tibi iter instare, ubi nil editur, atque ubi solo gaudio 95 DE EGRITUDINE TIBIARU