comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
namqz illatau uiiuriã tolerat qui pie menuuit quod fõtasse adhuc ha¬
beat in quo debeat ip̃e tolerari. Et quasi aqua igiuis extiuguit᷑ / cui furgẽ¬
te fenore auiui sua cuiq ad mencem clpa reuocat᷑. Quia erubescit:.
põra non partere qui uel deo uel yximo sepe se recolit ꝑcenda peccas
Ped inter hec solerter sciendum est ꝙ alia est ira quã ĩpacie
excitat ałia quam helus format᷑. Illa ex uicio hec ex uirtute generatur¬
Si euĩ nulla ira / ex uirtute surgeret diuine amaduersionis impetum¬
finees ꝑ glãdiũ non placasset. Hanc iram quia helinon hũit motũ
ꝯtra se nplacabilitꝭ suꝑne ultionis excitauit Nam quo contra subdi¬
torũ uicia torpuit eo ꝯtra illum districtio eterui Rectonis exarsit De
hae ꝑ psaliustam dicitur irasciñ ⁊ nolite peccare. Quõd inuirum cͥ¬
non recte incelligunt qui irasci nos nobis tantũ mõdo non ecia ꝓ xiius

Expanded text:
namque inlatam iniuriam tolerat, qui pie meminit, quod fortasse adhuc hanamque inlatam iniuriam tolerat, qui pie meminit, quod fortasse adhuc habeat, in quo debeat ipse tolerari. Et quasi aqua ignis extinguitur, cum surgente furore animi sua cuique ad mentem culpa revocatur, quia erubescit pse. Solerter sciendum est quod alia est ira quam impatientia excitat, alia quam zelus format. Illa ex vitio, haec ex virtute generatur. Si nulla ira ex Finees per gladium non placasset. Hanc iram quia Heli non habuit, motum contra se inplacabiliter supernę ultionis excitavit. Nam quo contra subditorum vitia tepuit, eo contra illum districtio aeterni rectoris exarsit. De hac per psalmistam dicitur: Irascimini, / et nolite peccare! Quod nimirum non recte intellegunt, qui irasci nos nobis tantummodo, non etiam proximis
Abbreviated transcription (Latin):
to fortior excipit. quãto se cauciꝰ ex p̃sciencia armauit. Qui eium¬
iiproiudus ab au̾sitate depħendicur quasi ab hoste doruuẽs inuenĩ¬
tur eñq cicius iuiuais necat quia non repugnantẽ ꝑforat. Naui
qui mala ueniencia ꝑ sollitudinem p̃notat᷑. Hosciles maresus quãsi
in iusidiis ugilans expectat. Et inde ad uictonã ualenter accus¬
tur unde uescieus de p̃hendi putabatur. Wolerter gͦ auimus aute a¬
ccioiis sue pͥmordia aiuicta debet aduersa meditari ut semp hec co¬
gitans semꝑ contra hec torace paciencie nurnitus ⁊ quiequio accesse¬
rit prouidus suꝑet ⁊ quicquid non accesserit lucrum reportet Se¬
cundus auc̃e seruande mansuetudiius mõdus est ut aii alieuos exces¬
sus accipinus nr̃a quibus in aliis excessiuius delicta cogitenius. Consi¬
derata quippe infiriuitas ꝓpria mala nobis excusat alieua ⁊Pacienter.

Expanded text:
tanto fortior excipit, quanto se cautius ex praescientia armavit. Qui imtanto fortior excipit, quanto se cautius ex praescientia armavit. Qui improvidus ab adversitate deprehenditur, quasi ab hoste dormiens invenitur, eumque citius inimicus necat, quia non repugnantem acciqui mala imminentia per sollicitudinem pręnotat, hostiles incursus, quasi in insidiis vigilans, expectat, et inde ad victoriam valenter accingitur, unde nesciens deprehendi putabatur. Sollerter ergo animus ante actionis suae primordia cuncta debet adversa meditari, ut semper haec cogitans, semper contra haec torace patientiae munitus, et quicquid accesserit, providus superet, et quicquid non accesserit, lucrum putet. Secundus autem servandę mansuetudinis modus est, ut, cum alienos excessus aspicimus, nostra, quibus in aliis excessimus, delicta cogitemus. Considerata quippe infirmitas/ propria mala nobis excusat aliena. Patienter
Abbreviated transcription (Latin):
dum uocibus ꝑstrepunt quasi quosdam acceusioiis sue souitꝰ reddunt
Cicure quidam flanam fucuit sed protuius in fauilla frigescũt alis
aut lig̃is grauioribus duri usq non dispares accensionem carde su¬
scipiũt sed tauien accensi seuel difficilius extuugunt᷑ / at quia se tardiꝰ
in asꝑitate concitat fuioris sui durius ignem seruãt ¶Alii aut quod est
uequius ⁊ ciclus iracondĩe flamas acaipuuuit ⁊ tardius deponũt fal̃m̃i tarde
lector agnoscit quia et ad tranquillicatis bonũ ultinius plusꝙ̃ pͥuus
appinquãt et in malo secundum c̾cius suꝑat¶ Sed quid prodest ꝙ ira¬
condia quomiodo menten teneat diciuius si noñ eciã qualit̾ compesti
debeat expͥmanius Dnobus eĩ mõdis fracta posside̾ auiuiũ ira desue¬
scit ¶ Puiniũ quippe est ut ĩes sollicita auceꝙͣ agere quodl incipiat.
Om̃es sibi quas pati põt concuielias p̃ponãt quãt redemptoris sui¬
aa cogitans, ad aduersa se p̃paret. Que cirmirum ueniencie

Expanded text:
e sonitus reddunt; citius quidem flammam faciunt, sed protinus in favillam frigescunt. Alii autem, lignis gravioribus durioribusque non dispares, accensionem tarde suscipiunt, sed tamen accensi semel difficilius extinguntur, et quia se tardius in asperitate concitant, furoris sui durius ignem servant. Alii autem – quod est nequius – et citius iracundiae flammas accipiunt et tardius deponunt. Nonnulli verolector agnoscit, quia et ad tranquillitatis bonum ultimus plus quam primus appropinquat et in malo secundum tertius superat. Sed quid prodest, quod iracundia, quomodo mentem teneat, dicimus, si non etiam, qualiter compesci debeat, exprimamus? Duobus etenim modis fracta possidere animum ira desuescit. Primus quippe est, ut mens sollicita, antequam agere quodlibet incipiat, omprobra cogitans, ad adversa se praeparet, quae nimirum venientia
Abbreviated transcription (Latin):
festuca in trabem uertitur. dum iua in odiũ ꝑuiutatur EPlerũq ira
ꝑ sileuciũ elausa intra mentẽ beheniencius exestuat ⁊ clauosas tacita
uoces format. Berba sibi quibus eraspatur obicit ⁊ quasi in cause era¬
nũe posita duriꝰ eraspata respondet quod salomion breuiter insiuat
diceus Prescolatio ipioꝵ furor . Sicq fit ut pturbatus auimꝰ ma¬
iorẽ strepitũ sui silencii senciat eiunq grauius ẽlausa ire flania con

Expanded text:
festuca in trabem vertitur, dum ira in odium permutatur. Plerumque ira festuca in trabem vertitur, dum ira in odium permutatur. Plerumque ira per silentium clausa intra mentem vehementius aestuat et clamosas tacita voces format. Verba sibi, quibus exasperatur, obicit, et quasi in causae examine posita, durius exasperata respondet. Quod Salomon breviter insinuat, dicens: prętolatio impiorum furor. Sicque fit, ut perturbatus animus maiorem strep
Abbreviated transcription (Latin):
louie est qui acciouis sue conscius non est ¶ Unde fit plerũq ut uĩq
d uanus ira prosiliat ⁊ quo ratio lougius recedit audacior exuegat c̃
seꝙ ip̃m acintus retiuẽ non ualeat quia factus est potatis alienẽ. Et
mentem captiuã teuet Aliqñ aũt manus non exerit sed in maledictãis
uerba liugnam u̾cit. fratris uuuiq iutericũ p̃cibus expostit ⁊ hoc deũ
petrare eopetit/ quõd ip̃e pu̾sus honio face̾ uel iuecuit uel erubestit. ficq
ut uoco ⁊ doce homicidium pagat eciam cuu a lesione proxiuu mauibus
cessat sAliqñ ira ꝑcurbato animo quasi ex uidicio silenciũ iudicit᷑ ⁊ quo
se feras ꝑ liuguam non expͥunt uitus decins ignesat ut uritus q̃ ꝙp
collecatrem suã proxinio subtrabat ⁊ nrchil dicendo ꝙ̃ sit ad̾uersus a¬
cut. Et non nr̃im  dum accensus auiuiuo /a consueta locutõne restriugit᷑¬

Expanded text:
longe est, qui actionis suae conscius non est? Unde fit plerumque, ut usque longe est, qui actionis suae conscius non est? Unde fit plerumque, ut usque ad manus ira prosiliat, et quo ratio longius recedit, audacior exurgat; seque ipsum retinere animus non valet, quia factus est potestatis alienę, et um dominam mentem captivam tenet. Aliquando autem manus non exerit, sed in maledictionis / iaculo linguam vertit. Fratris namque interitum precibus exposcit et hoc deum perpetrare expetit, quod ipse perversus homo facere vel metuit vel erubescit. Fitque, ut voto et voce homicidium peragat, etiam cum a lęsione proximi manibus cessat. Aliquando ira perturbato animo quasi ex iudicio silentium indicit, et quo se foras per linguam non exprimit, intus deterior ignescit, ut iratus quisque conlocutionem suam proximo subtrahat et nihil dicendo, quam sit aversus, dicat. Et nonnum
Abbreviated transcription (Latin):
est . noli esse assiduus cum hoĩe iracondo ne distus seruitas eius ⁊ su¬
mas scandalum auime cue . Oua qui se ex hugaua ratione nõ tem¬
t necce est ut bestialiter solus uiuat Per iracond̾ia concordia
picur sicut soriptum est. uir auimosus parit riras ⁊ uir iracondus
effodit pcca/. Iracondus quippe poca effodit quia etiã ualos quos
uicante ad discordiam prouocat peiores facit ¶ Per ir̃a luo ueritatis
auuctit᷑ sicut scriptiun est Sol non occidat suꝑ iracondia uram. Qa
cum uẽti iracondia confusioius tenebras iucutit. Huic deus radium sue
sermones meod cũm eiũ huilem diceret quietum procinus aduuxit / si
scritilis accensuu cor palpitat / corpus treuut liugna se p̃pedit facies
iguescit exaspent᷑ oculi ⁊ nequaꝙ̃ recogno scuit nõti. Ore quidẽ clauiorẽ
foruat sed senisus quid loquat᷑ ignorat. In quo itaq iste ab arrepticis:

Expanded text:
est: Noli esse assiduus cum homine iracundo, ne discas semitas eius et suest: Noli esse assiduus cum homine iracundo, ne discas semitas eius et sumas scandalum animae tuae, quia qui se ex humana ratione non temperat, necesse est, ut bestialiter solus vivat. Per iram concordia rumpitur, sicut scriptum est: Vir animosus parit rixas, et vir iracundus effundit peccata. Iracundus quippe peccata effundit, quia etiam malos, quos incaute ad discordiam provocat, peiores facit. Per iram lux veritatis amittitur, sicut scriptum est: Sol non occidat super iracundiam vestram. Qui cum menti iracundae confusionis tenebras incutit, huic deus radium suae sermones meos ? Cum enim humilem diceret, quietum protinus adjunxit. Si stimulis accensum cor palpitat, corpus tremit, lingua se praepedit, facies ignescit, exasperantur oculi, et nequaquam recognoscuntur noti. Ore quidem clamorem format, sed sensus, quid loquitur, ignorat. In quo itaque iste ab arrepticiis
Abbreviated transcription (Latin):
leutos mocus auiiu sub mausuetudiis iure restringiiiꝰ redire ad
suuilitudiuẽ conditons conauuir. Nam cum tranquillitate mentis
ira diuerberat dilamatam quodam modo scissamq ꝑcurbat ut sibunet¬
ip̃i non congruat ac ĩni iutimne suuilitudiuis amictãt Ouanta gͦ sit
iracondie cũłpa penseuius / ꝑ quam dũ mãsuecudo auuctit᷑ suꝑne yma¬
dum sit ordine / oĩo nesciatur Sicũt scriptum est Ira in sui sculti re¬
quiescit. Quia nimirũ incelligencie lucem subtrahit cum mentẽ puio¬
uendo cõfundit/ ꝑ iram uita amictit᷑ ⁊ si sapiencia teneri uideat᷑ sicͭ
scriptũ est Ira ꝑdit eciam prudentes quia scil confusus aniuiꝰ ueqͣꝙͣ
explet. Etiam si quĩd incelligẽ prudenter uulet p̃ iram iuscicia reliũ¬
quit̃ sicut scrrptum est ira uiri iusticia dei non oꝑat᷑. Ouia dum ꝑtrr¬
bata mens iudicũr sue rationis exaspat ome quod furor suggerit
rectũ putat Per iram/ gracia uite socialis auuctitur sicut scriptum

Expanded text:
lentos motus animi sub mansuetudinis virtute restringimus, redire ad similitudinem conditoris conamur. Nam cum tranquillitatem mentis ira diverberat, dilaniatam quodam modo scissamque perturbat, ut sibimetipsi non congruat, ac vim intimae similitudinis amittat.  Vetiracundiae culpa pensemus, per quam dum mansuetudo amittitur, supernae imadum sit, omnino nesciatur, sicut scriptum est: Ira in sinu stulti requiescit , quia nimirum intelligentiae lucem subtrahit, cum mentem permovendo confundit. Per iram vita amittitur, et si sapientia teneri videatur, sicut scriptum est: Ira perdit etiam prudentes ; quia scilicet confusus animus nequaquam explet, etiam si quid intelligere prudenter valet. Per iram justitia relinquitur, sicut scriptum est: Ira viri iustitiam dei non operatur, quia dum perturbata / mens iudicium suę rationis exasperat, omne, quod furor suggerit, rectum putat. Per iram gratia vitae socialis amittitur, sicut scriptum
Abbreviated transcription (Latin):
feci issta cordis huiuam rixã placatꝰ est cumꝰ ꝑphe suo de achab
bege semetipm̃ rep̃hendente loqueret᷑ dicẽs uidisci a chabhuiliatũ corã
me Quia ot huiliatꝰ est mei cã non iuducã malũ in diebus eius Quiã
gͦ nũc in potate est int̾nũ mentis nr̃e contra nos subire iudiciũ re¬
coguoscendo accuseuius nosmet ip̃os quales fuimꝰ perutendo torqueamus
dessenus dum licet iudicare quõd fecinus audianuus cante qu¬
ꝑ helii dicit᷑ areq em̃ ultra in hoĩs põtate est ut ueĩat ad diũ udi¬

Expanded text:
feci ? Ista cordis humani rixa placatus est, cum prophetae suo de Achab feci ? Ista cordis humani rixa placatus est, cum prophetae suo de Achab rege semetipsum reprehendente loqueretur, dicens: Vidisti Achab humiliatum coram me? Quia igitur humiliatus est mei causa, non inducam malum in diebugo nunc in potestate est internum mentis nostrae contra nos subire judicium, recognoscendo accusemus nosmetipsos, et quales fuimus poenitendo torqueamus; non cessemus dum licet judicare quod fecimus, audiamus caute quod dicitur: Neque enim ultra in hominis potestate est, ut veniat ad Deum
Abbreviated transcription (Latin):
ome quõd defleant coaceruãt ib̃i quicquũ ꝑ ira districti iudicis de¬
erui possit intuent᷑ ibi tot paciunt᷑ suppłicia quot pati tune
deest in hoc iudicio miente concepto om̃e misteriũ qd puiure reos suos
pleuiꝰ debeat Nam constĩa accusat ratio iudicat Timor licat dolor
excuciat Qd iudiciũ eo c̾tius piunt quo iutĩuis seuit qr indel ab
exc̾ioribus nõ abscedit unus quisq enĩ cũ causam huiꝰ examuis contͣ
se aggrẽdi cepit ip̃e est auitor qui exhibet ip̃e iecusat qui exhibẽt
Odit se qualem fuisse se memunit ⁊ ip̃e qui est ꝑ semet ip̃m iuse¬
quit᷑ illum qui fuit atq ab ip̃o hoĩe adu̾sus semet ip̃m fit quedaui
rixa in aĩo pcuriẽs pacem. Duĩã tũe ꝑ hauc cordis rxã dũs in
quirebat cum ꝑ ꝓpħam dicẽt accendi ⁊ abscultaui nemo qd bonum
ost loquit᷑ nullus est qui agat peuitenciã suꝑ poco suo dicens qͥd

Expanded text:
omne quod defleant, coacervant; ibi quidquid per iram districti judicis deomne quod defleant, coacervant; ibi quidquid per iram districti judicis decerni possit intuentur; ibi tot patiuntur supplicia, quot pati timent. Nec deest in hoc judicio mente concepto omne ministerium, quod punire reos suos plenius debeat: nam conscientia accusat, ratio judicat, timor allegat, dolor excruciat. Quod judicium eo certius punit, quo interius saevit, quia videlicet ab exterioribus non accedit. Unusquisque enim cum causam hujus examinis contra se aggredi coeperit, ipse est actor qui exhibet, ipse reus qui exhibetur; odit se qualem fuisse se meminit, et ipse qui est, per semetipsum insequitur illum qui fuit, atque ab ipso homine adversus semetipsum fit quaedam rixa in animo, parturiens pacem cum Deo. Hanc corauscultavi, nemo quod bonum est loquitur, nullus est qui agat poenitentiam super peccato suo, dicens: Quid
Abbreviated transcription (Latin):
quid face̾ cocidie gĩo non cessant unde bene salomion ais cogitationes
iuscoꝵ iudicia accẽdiunt enĩ ad secretariũ iudicis ⁊ intra suũ cordis
desiderãt ꝙ districte quãdoq feriat qui du pacienter expectat. Metuũt
in hiis que se egisse menuuerunt puiuũt flendo quod ꝑpetrasse se in¬
telligunt stimeñt subtilia dinĩa iudicia ⁊ iam de hiis que in seuetĩpis
nitellige̾ fortasse non possunt uident eñ iudĩ duuuntꝰ quod ir̃i in
se ꝑ h̃uiauitatẽ non uidẽt Conspiciũt districtũ iudicem qui quo
tardus ueuit eo seuenꝰ ꝑcutit. Sanctoꝵ eciã patrũ residẽ conuentũ
cum eo piter concemplant᷑ eoꝵq uel exempla uel dicta se contempsis¬
se repħendunt atq in hoc secreto int̾ions iudicii ip̃a mentis sue exe¬
cutõe constritti peiitendo feruĩt quõd suꝑbiendo cõnuẜuut Ibi namq
adu̾sum se quicquid se impugnat enumerãt ibi aute oculos suos

Expanded text:
ie facere omnino non cessant. Unde bene Salomon ait: Cogitationes justorum judicia. Accedunt enim ad secretarium judicis intra sinum cordis, considerant quam districte quandoque feriat, qui diu patienter exspectat. Metuunt in his, quae se egisse meminerunt, et puniunt flendo, quod perpetrasse se intelligunt, timent subtilia divina judicia, etiam de his quae in semetipsis intelligere fortasse non possunt. Vident enim videri divinitus, quod ipsi in se per humanitatem non vident. Conspiciunt districtum judicem, qui quo tardius venit, eo severius percutit. Sanctorum etiam patrum residere conventum cum eo pariter contemplantur, eorumque vel exempla, vel dicta se contempsisse reprehendunt, atque in hoc secreto interioris judicii ipsa mentis suae exsecutione constricti poenitendo feriunt, quod superbiendo commiadversum se quidquid se impugnat, enumerant; ibi ante oculos suos,
Abbreviated transcription (Latin):
Relitto naturali usu feue exarcerunt in desideriis suis m nuũ¬
cem masculi in masculos curpitudinẽ oꝑantes quid hac turpa¬
tũdine tuipus Ouid hoc criuũe crumosias In lege quasi pa¬
ria ꝯuigiuit᷑ concubitus maris est cũ mascł̃o ⁊ cobicus honũb
cuu iuento sic enĩ legitur in leuitico cuui mascło nõ ꝯ misse¬
us cohitu fenunco quĩa abhonuatio est cum pectere non coibis
uec maculabens cum eo uterq par pene subscribit᷑. Oui don¬
nuerit inquit cum masculo coitu fenuneo morte moriat᷑ uterꝙ¬
pecus quoq occidite.  ui ħt aures audiendi audiat ymino
qui ubi desipit resipistat
De pena huius sceleris
Qna docuit que hec culpa ꝓiueruit

Expanded text:
licto naturali uso femine, exarserunt in desideriis suis invicem, masculi in masculos turpitudinem operantes». Quid hac turpitudine turpius? Quid hoc crimine criminosius? 2 In lege quasi paria coniunguntur concubitus maris cum masculo et coitus hominis cum iumento. Sic enim legitur in Levitico: «Cum masculo non commisceberis coitu femineo, quia abhominatio est. Cum omni pecore non coibis, nec maculaberis cum eo». Utrique par pena subscribitur: «Qui dormierit, inquit, cum masculo coitu femineo, utrique operpecus quoque occidite». Qui habet aures audiendi audiat, immo qui desipit resipiscat. XXV De pena huius sceleris. 1 Pena docuit quid hec culpa promeruit
Abbreviated transcription (Latin):
est eiuui ut qui in sordibus est sordescat adhuc omnet
cipes furere auiuo uender euun opere satur libenter uenerem
amplexatur O extrema libidiuis turpitudo que non solum mente
auat seo corpus eneruat nõ solum maculat aĩam sed fedat
Apłus Ouine uamq peccatũ quõd cuuq fecie homo coꝵ¬

Expanded text:
est enim ut «qui in sordibus est, sordescat adhuc». «Omncipes furere a vino»: Venter enim opipare satus libenter Venerem amplexatur. O extrema libidinis turpitudo, que non solum mentem effeminat, sed corpus enervat, non solum maculat animam, sed fedat personam. «Omne namque peccatum quodcunque fecerit homo
Abbreviated transcription (Latin):
at auena rapiat inuocentum oppssione saciet᷑ Et quia uec diuii ꝑcucit᷑
uias suas a dño aut nõ iuidiꝰ estimet aut quõd peuis est appbari. ueiẽt
ꝓfeo beiẽt et̾ua ⁊ repentina ꝑcussio ⁊ tũe cognosoet cuicta a deo cõ¬
spici quãdo se impiuso exitu iudĩt ꝓ cũctoꝵ retubutõe dampnari Tũc
in penia sua ocłos apꝑit quos diu tenuit clausos in culpa Tũe con¬
siderasse oĩa uerũ iudice sentit quando maloꝵ suoꝵ nũcuu iam

Expanded text:
at, aliena rapiat, innocētum oppressione satietur, & quia necdum percutitur, vias suas a Domino aut non videri existimet, aut quod peius est, approbari. Veniet profecto, veniet æterna & repentina percussio, & tunc cognoscet cuncta a Deo spici, quando se improviso exitu viderit pro cunctorum retributione damnari. Tunc in poena sua oculos aperit quos diu tenuit clausos in culpa. Tunc considerare omnia verum judicem sentit, quando malorum suorum meritum jam
Abbreviated transcription (Latin):
emi quidam pħus in hitu contemptibili priuapis aulam
adusset ⁊ diu pulsans non fuisset adiuissus uel exandi¬
tus sed quõciens temptasset ingrẽdi totiens conciaisset repelli
utauit hĩtuui ⁊ assump sit ornatũ dũe ad pͬmam uocem
itus patuit uenienti qui ꝓcẽdens ad pͥnapem palliuu quod
quõd uirtus non potuit uestis obtinut Q uanitas uiuntatum ꝑlus
Ronous deffert uestib ꝙ uirtutib plus uenustati ꝙ̃ honẽstuti

Expanded text:
m philosophus in habitu contemptibili principis aulam adisset et diu pulsans non fuisset admissus, sed quotiens temptasset ingredi totiens contigisset repelli, mutavit habitum et assumpsit ornatum: tunc ad primam vocem aditus patuit venienti. Qui procedens ad principis pedes pallium quod quod virtus non potuit, vestis obtinuit». «O vanitas vanitatum», plus honoris defertur vestibus quam virtutibus, plus venustati quam honestati
Abbreviated transcription (Latin):
meus quo se a scdepitu cemporales concupiscencie cõpͥuit eo urui
int̾ua cognoscit. Et tanto a lacrius ad int̾na iugglat Oeuãto se ab exte¬
In itiue̾ quippe doruure / est in hoc pñtis uite trausitu a reꝵ tempaliũ
auiore quiesde̾. In itiẽ doruure est in dieꝵ labenaũ cursu ab appe¬
citu iusibilium mentis oculos claudẽ quos pͥmis parentib seductor apiut¬

Expanded text:
mens, quo se a strepitu temporalis concupiscentiae comprimit, eo verius interna cognoscit; et tanto alacrius ad intima vigilat, quanto se ab exteIn itinere quippe dormire, est in hoc praesentis vitae transitu a rerum temporalium amore quiescere. In itinere dormire, est in dierum labentium cursu ab appetitu visibilium mentis oculos claudere: quos primis hominibus seductor ape
Abbreviated transcription (Latin):
iusquis ea que niudi sunt age appetit quasi iugilat Quisquis u̾õ
ent̾nã quietẽ querẽs huiꝰ mũdi screpitum fugit uelud obdorme¬
scit Sed̾ ⁊ sciendum est quia in scriptura sacra figurate positus tribus
modis souipuus accipitur Aliquando eñ sompno mors caruis aliqn
corpor negligencie Aliqñ nõ expͥuit᷑ calcatis c̾uenis desideris quies¬

Expanded text:
isquis ea quae mundi sunt agere appetit, quasi vigilat; quisquis vero internam quietem quaerens, hujus mundi strepitum fugit, velut obdormiscit. Sed prius sciendum est quia in Scriptura sacra figurate positus tribus modis somnus accipitur. Aliquando enim somno mors carnis, aliquando torpor negligentiae, aliquando
Abbreviated transcription (Latin):
cogitatõnes illicitas ꝑtrahunt ut una qued aĩa quo remota ab ext̾i̾is
actionibus deo ẜurre oceditur eo magis eoꝵ tirauiudi illicta cogitando fa¬
que exc̾uis implicãt scudiose subtrahatur. huic est ꝙ ꝑ semet ip̃am

Expanded text:
cogitationes illicitas pertrahunt; ut unaquaeque anima quo remota ab externis cogitationes illicitas pertrahunt; ut unaquaeque anima quo remota ab externis actionibus Deo servire creditur, eo magis eorum tyrannidi illicita cogitando faquae exterius implicant studiose subtrahatur. Hinc est enim
Abbreviated transcription (Latin):
sione caritacis nr̃is infiriutatib condescendant. Et notandum ualde est
ꝙ ille doruuẽs augelos conspicĩt qui in lapide caput pouit. Quia uinu
ruui ip̃e ab extẽnoribus oꝑibus cessans interua penetrat qui uitẽta
mente que pͥncipale est hõis uuitationem sui redemptons obseruat¬
¶ Caput nauiqz in lapide poue̾/ est mente xp̃o iuherere. Oui eiũ a pre¬
ntis uite actõne reuioti sunt sed ad suꝑna ulło modo rapiunt᷑ d
mire possunt, Sed uidere angelos uequeunt quia caput in lapide te¬
nere contempuũt Sunt namq nõnulli qui niudi quidẽ actiones fu¬
guĩt/ sed uullis uirtutibus exercent᷑. hii miurũ torpore non scudio
doruiũt. Et idarco interna non conspiciũt quia caput non in lapide
sed in terra posuerunt. Orubus plerũq contingit ut quãto securius
ab ext̾uis accionib cessant tanto lacius inuide in se cogitationis stre¬
sces gͦ sabbata uidences irrident cũm maliui sp̃s ip̃a uacationis ocia ad

Expanded text:
sione charitatis nostris infirmitatibus condescendant. Et notandum valde est quod ille dormiens angelos conspicit, qui rum ipse ab exterioribus operibus cessans, interna penetrat, qui intenta mente, quod principale est hominis, imitationem sui Redemptoris observat. Caput quippe in lapide ponere, est mente Christo inhaerere. Qui enim a praesentis vitae actione remoti sunt, sed ad superna nullo amore rapiuntur, dormire possunt, sed videre angelos nequeunt, quia caput in lapide tenere contemnunt. Sunt namque nonnulli qui mundi quidem actiones fugiunt, sed nullis virtutibus exercentur. Hi nimirum torpore, non studio, dormiunt; et idcirco interna non conspiciunt, quia caput non in lapide, sed in terra posuerunt. Quibus plerumque contingit, ut quanto securius ab externis actionibus cessant, tanto latius immundae in se cogitationis strestes ergo sabbata videntes irrident, cum maligni spiritus ipsa vacationis otia ad
Abbreviated transcription (Latin):
ascendat debet assidius flagellis acti quãt in udicio ualeat pur¬
gatꝰ iuueniri. Ip̃o nauiq infiriuitatis m̃e ponde̾ deorsum cotidie duci¬
nur insi mira manu artificis ꝑ subuemẽcia flagella relenem unde

Expanded text:
ascendat, debet hic assiduis flagellis atteri, quatenus in judicio valeat purgatus inveniri. Ipso namque infirmitatis nostrae pondere deorsum quotidie ducimur, nisi mira manu artificis per subvenientia flagella relevemur. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
uultus mei non cadebat in t̾rauꝰ. Qua in re quid aliud̃ dccem nisi ꝙ tãb
debet ẽe dispensacio regiuũs ut is qui p̃est ea se cuta subditos merisura
mode̾tur quatuiꝰ arridens tiuũ debeat ⁊ iratus amari ut eun nec iniuia
diuius dum plus uisto iugore iusticie cenenus Oui ꝓfc̃o uigor iam iusti¬
cie nõ erit si se sub iusco moda̾me nõ cuscodit. Et sepe a discipliue metu
resoluuus subdicos si nr̃o regĩũ ylantatis frena relaxauius Quia dũ
nos quasi licent̾ letos aspicũit audacter ip̃i ad illicita resoluĩt᷑. Sed̾ ut recto
uultus eciã letus debeat tinu̾/ ncc̃e est ut ip̃e uultũ sui conditoris
cessatione crmeat . Illi ⁊ eñĩ menti diffiale de leticia creditur que qd se pro
auiore dei contiuue affligat a subditis scitur O. ue enĩ incessanti estu
spuitalis desiberii suꝑnã appetit ualde de ea in dubiũ ueit hoc quod ali

Expanded text:
timeri potuisset. Qua in re quid aliud docemur, nisi quod talis esse debet dispensatio regiminis, ut is qui praeest ea se circa subditos mensura moderetur, quatenus et arridens timeri debeat, et iratus amari, ut eum nec nimia gimus, dum plus justo vigorem justitiae tenemus. Qui profecto vigor jam justitiae non erit, si se sub justo moderamine non custodit. Et saepe a disciplinae metu resolvimus subditos, si nostro regimini hilaritatis frena laxamus, quia dum nos quasi licenter laetos aspiciunt, audacter ipsi ad illicita resolvuntur. Vet. III. Sed ut rectoris vultus etiam laetus debeat timeri, necesse est ut ipse vultum sui conditoris sine cessatione timeat. Illi etenim menti difficile de laetitia creditur, quae quod se pro amore Domini continue affligat a subditis scitur. Qui enim incessanti aestu spiritalis desiderii superna appetit, valde de eo in dubium venit hoc, quod
Abbreviated transcription (Latin):
ctio iurge que feriat sit ⁊ cousolacio baculi que sustentet. Sit itaq amon
sed noñ emolliens sit uigor sed non exasꝑanis Sit zelus sed non ĩnuodã¬
te seiuens sit pietas sed non plusꝙͣ expediat parcens. huic est ꝙ moy¬
id est quasi xxͣ ii. iulia gladio extiuxit. Intus arsit ignibus amoris
foris acceusus est zelo seuitatis Tauta fuit pietas ut ꝑ illis cr̃a dño
orti offerre non dubicaret Tanta seuitas ut eos quos duuintꝰ
ri tiuuerat ip̃e iudicii gladio iudicio feriret Sit auiauit oos quibus p̃¬
fuit ut ꝓ eis nec sibĩ paro̾et ⁊ cñ deliuquentes sic ꝑsecutus est quos
auiauit ut eos eciã parcente dño ꝓst̾ueret utrbiq legatus fortis¬
utroq iuediator anurabilis Causam populi apud deum p̃cibus causam
dei apũo populum gladiss alligauit᷑ Intus amans diume ire suꝑplicadõ
obstitit foris seuiẽns culpam feriendo cõsuupsit Et dcireo om̃ips deus¬

Expanded text:
ctio virgae, quae feriat, sit et consolatio baculi, quae sustentet. Sit itaque amor, sed non emolliens; sit rigor, sed non exasperans; sit zelus, sed non immoderate saeviens; sit pietas, sed non plus quam expediat parcens. Intueri libet in Moym vitam gladio exstinxit. Intus arsit ignibus amoris, foris accensus est zelo severitatis. Tanta fuit pietas, ut se pro illis coram Domino morti offerre non dubitaret; tanta severitas, ut eos quos divinitus ferire timuerat, ipse judicii gladio feriret. Sic amavit eos quibus praefuit, ut pro eis nec sibi parceret; et tamen delinquentes sic persecutus est quos amavit, ut eos etiam Domino parcente prosterneret: utrutrobique mediator admirabilis, causam populi apud Deum precibus, causam Dei apud populum gladiis allegavit. Intus amans divinae irae supplicando obstitit: foris saeviens culpam feriendo consumpsit. Succurit citius
Abbreviated transcription (Latin):
cortice ranu ficus arescunt solerter intuendum est quia facta arroctã¬
iii hurnanis ocłis osteusa unde placẽ appetũt inde siccant᷑. Intus.
expectauius hũie em̃ est quod ꝑ eu̾głi ueritas dicit Nesciat sini
ua quid faciat dextratua ut sit helemosina tua in abscondito ⁊
pacen tuus qui uidet in abscondico reddet tibi Hme est ꝙ de elcoꝵ

Expanded text:
cortice, rami fici hujus arefiunt, solerter intuendum est quia facta arrogantcortice, rami fici hujus arefiunt, solerter intuendum est quia facta arrogantium humanis oculis ostensa unde placere appetunt inde siccantur. exspectamus. Hinc est enim quod in Evangelio Veritas dicit: «Nesciat sinistra tua quid faciat dextera tua, ut sit eleemosyna tua in abscondito, et Pater tuus, qui videt in a
Abbreviated transcription (Latin):
prouocat/ qui suas eoꝵ uocicie diuicias deuudat Auousq eñ ab et̾ne pa¬
ie securitate disiñginum in lacionũ insidianoũ iter ambulamꝰe
seri qui affectantes laudes houm in semet ip̃is dissipant fructus laboꝵ
Cuuiq se ostende̾ alienis ocłis appetunt dampnãt quod agunt. Quos
iniurrũ maligni sp̃s cum adiactanãa prouotãt eoꝵ sicut dixiuius
oꝑa captiuantes denudant. Unde sub cuiusdam gentis sp̃e antiquorũ
hosciũ maliciã signans ꝑ ꝓpħam ueritas dicit. Posui uineã meam in
rto decorticauit ficum meũ nudans spoliauit eam albi facti sun
tate dissipatur ficũ dei gens ista decorticat quia seducta mentẽ in fa¬
s appeticũ rapiens quo haur ad ostẽtationem ꝑtrahit germen ei
huilitacis tollit. Eamqz uudans spoliat quia quousq in bons suis ab¬
scoudit᷑ quasi ꝓprii tegnũs cortics uestitur. Cuin nõ mens hoc quod
ect̃ uideri ab aliis concupiscit quasi spoliaca ficus eã que se texerat

Expanded text:
otitiae divitias denudat. Quousque enim ab aeternae patriae securitate disjungimur, per latronum insidiantium iter ambulamus.seri, qui affectantes laudes hominum, in semetipsis dissipant fructus laborum; cumque se ostendere alienis oculis appetunt, damnant quod agunt! Quos nimirum maligni spiritus cum ad jactantiam provocant, eorum, sicut diximus, opera captivantes denudant. Unde sub cujusdam gentis specie antiquorum hostium malitiam signans per prophetam Veritas dicit. Posuit vineam meam in desertum, decorticavit ficum meam, nudans exspoliavit eam, albi facti sunt tate dissipatur. Ficum Dei gens ista decorticat, quia seductam mentem in favoris appetitum rapiens, quo hanc ad ostentationem pertrahit, tegmen ei humilitatis tollit; eamque nudans exspoliat, quia 283 quousque in bonis suis absconditur, quasi proprii tegminis cortice vestitur. Cum vero mens hoc quod egerit videri ab aliis concupiscit, quasi spoliata ficus eum qui se texerat
Abbreviated transcription (Latin):
spensatões dum tenẽt quod fugiũt excẽt quõd uitãt. Intrãt enun
ad cor suũ ⁊ ibi consulunt quid̃ nelit occulta uoluncas dei Sesoq sub¬
os debẽ ẽẽ sumis ordinatõnib cognoscentes humiliãt cerince cor

Expanded text:
dispensationes Dei, tenent quod fugiunt, exercent quod vitant. Intrant enim dispensationes Dei, tenent quod fugiunt, exercent quod vitant. Intrant enim ad cor suum et ibi consulunt quid velit occulta voluntas Dei, seseque subditos esse debere summis ordinationibus cognoscentes, humiliant ce
Abbreviated transcription (Latin):
iace̾ iundeant᷑ Sed plem suꝑna sapiencia disceriũt qualitꝭ debeant ⁊ ad̾
aliud uacare intruisecus ⁊ ad aliud extruisecus occupari. Ut si forte occl¬
ta dei ordinatione aliquid eis non appetentib de huiꝰ scl̃i curis i¬
uit᷑ cedant deo que dilignut ⁊ p̃amore eius intriisecus solanz illius de
siderãt uisionẽ p̃ tumore uõ eius impoitam sibi extrnsecus expleant acc̃o¬
nem. dt et uacare deo appetãt ex gr̃a dilcoĩs ⁊ uursum curas sup iupoitas
ex conditõe expleant ẜuitutis Sicut enĩ ungor mentis frenandis p̃est¬
motib carnis sie sepe suꝑ impoĩtos tuuultus occupatõis bene regit a¬
mor quietis Quia excĩores cure si pũso auiore non appetuntur nõ
cõfuso sed ordnato aĩo nũstran¬
Sancti et enĩ uiri nequa¬
ꝙ̃ eas appetũt sed occulto ordine sibi suꝑ ipoitas genunt . Et cp̃ms
illas ꝓ meliorem uitentõem fugiant tñ ꝑ subditã mentem portant
uasquidẽ simuoꝑe si liceat uitare festinãt sed timentes occultas

Expanded text:
acent, pleni superna sapientia discernunt qualiter debeant vacare ad aliud intrinsecus, et ad aliud extrinsecus occupari, ut si forte occulta Dei ordinatione aliquid eis non appetentibus de hujus saeculi curis imponitur, cedant Deo quem diligunt, et prae amore ejus intrinsecus solam ejus desiderent visionem; prae timore vero ejus impositam sibi extrinsecus humiliter expleant actionem, ut et vacare Deo appetant ex gratia dilectionis, et rursum curas superimpositas ex conditione expleant servitutis. Cumqumotibus carnis, sic saepe superimpositos tumultus occupationis bene regit amor quietis, quia exteriores curae si perverso amore non appetuntur, non confuso, sed ordinato animo ministraSancti enim viri nequaquam eas appetunt, sed occulto ordine sibi superimpositas gemunt, et quamvis illas per meliorem intentionem fugiant, tamen per subditam mentem portant, quas quidem summopere, si liceat, vitare festinant; sed timentes occultas
Abbreviated transcription (Latin):
aiiat/ Rlam tũc solum deo uera obsequia reddimus cum eũ ꝓpt̃ amo¬
ris fiduciã non cumemꝰ Cum nos ad bona oꝑa affectus non metus
git cum malum nr̃e menti iam non placet ecia si licet ¶Nac
a puersitatis ope ex timore restringitur pueysa libenter ageret si
liceret ¶Nequaꝙ gͦ ueracit̾ rectus est / qui ad huc a prauitatis desi¬
derio liber non est. bene itaq dicit᷑ Neq em̃ possum metues/ responde
quia ua̾ obsequia deo non reddimnius si ex timore mandatis illius ⁊ nõ
pocius ex amore ẜuiuius Sed cun menti nr̃e eius dulcedins amor acc̃ẽ¬
dit᷑ ome desideriũ pñtis uite leiugatur. In tediũ delectacio uertitur

Expanded text:
amat. Nam tunc solum Deo vera obsequia reddimus, cum eos propter amoamat. Nam tunc solum Deo vera obsequia reddimus, cum eos propter amoris fiduciam non timemus, cum nos ad bona opera affectus, non metusgit; cum malum nostrae menti jam non placet, etiam si licet. Nam qui a perversitatis opere ex timore restringitur, perversa libenter ageret, si liceret. Nequaquam ergo veraciter rectus est, qui adhuc a pravitatis desiderio liber non est. Bene itaque dicitur: Neque enim possum metuens respondere, quia vera obsequia Deo non reddimus, si ex timore mandatis illius, et non potius ex amore servimus. Sed cum menti nostrae ejus dulcedinis amor accenditur, omne des
Abbreviated transcription (Latin):
ferat a me iurgã suã ⁊ pauor eius non me t̾reat Pex legem
quippe deus tenuerat iurgam/ cũ dicebat Si quis hec uel illa fec̾it mor¬
te moriatur Sed incarnatus uirgã absculit quia mas uite ꝑ mãsuetu¬
ac si dicat Timorẽ despicio quia ꝑ adopcionis gr̃am ad amorẽ surgo.
Hiuc Ioħes ait Timor nõ est in caritate sed psta caritas foras mittit
tiuiorẽ Hine zacharias di cit. Ut sine timore de marui mimicoꝵ nroꝵ
luit sed ad statũ uite ad spm̃ mansuetudinis gr̃a erexit. Et apce sub¬
diciẽ cum factis illius digna oꝑa recõpensauius Deo gͦ respondere
est doms eus p̃cedencib nr̃a obsequia reddere. unde et psaliui quidẽ
Rectũ ituq deus hoĩem condidit ouuiq ad pusa fluentẽ cum longa¬
uiuitate tolerauit Cotidie culpas aspicit ⁊ tamen iuuendi spacia nõ
ciciꝰ abscidit dona lantitur beiugutatẽ sũa ⁊ enga malos utitur.¬
Respondẽ homo cot b̃nficiis debet sed tamen respondẽ noͣnͣ ualet qͥa

Expanded text:
ferat a me virgam suam, et pavor ejus non me terreat. - Per legem quippe virga Deus terruerat, cum dicebat: Si quis haec vel illa fecerit morte moriatur. Sed incarnatus virgam abstulit, quia vias vitae per mansuetusumit; et timorem despicit, quia per adoptionis gratiam ad amorem surgit. Hinc Joannes ait: Timor non est in charitate, sed perfecta charitas foras mittit timorem . Hinc Zacharias dicit: Ut sine timore de manu inimicorum nosluit, sed ad statum vitae aspirata mansuetudinis gratia erexit. Sed puer cudicimur cum factis illius digna opera repensamus. Deo ergo respondere est donis ejus praecedentibus nostra obsequia reddere. Unde et psalmi quidam, Rectum itaque Deus hominem condidit, eumque ad perversa defluentem cum longanimitate toleravit. Quotidie culpam aspicit, et tamen vivendi spatia non citius abscidit; dona largitur benignitate sua, eRespondere homo tot beneficiis debet, sed tamen respondere metuens non val
Abbreviated transcription (Latin):
qui utrũq ualeat arguere ⁊ ponẽ manũ suã in ambobus dedeptor
quiipe huaui grñie mediacor dei ⁊ hoĩ ꝑ carnẽ factus quia iustus in ho¬
mibus solus apparuit ⁊ tauien ad penã culpe/ eciã siue culpa puenit᷑
⁊ hoiem arguit ne delinqueret / et deo obstitit ne feriret Euempla inuo¬
cencie pbuit penam malicie suscepit Parcendo gͦ utriuiq aeguit
qui ⁊ cuspam hõĩs iusticiam asꝑando corripuit ⁊ iram iudicĩs mo¬
riendo temꝑauit acq in utrisq manũ posuit qui et exempla honibus
que nutarentur p̃buit et deo in se oꝑa quibus erga hoĩes placaret᷑
enditꝭ Nullus quippe aute hũc extitit qui sic ꝓ alienis erratibi
int̾ dede̾t ut ꝓp̾a non habe̾t. Et̾ne igitur morti tanto quis in aliis ob¬
uiare nõ potãt quanto hune reatus ꝓpͥus astriugebat uenit ĩtaq
ionus homo ad hoĩes contradictor ad culpam / amicus ad penan
ra monstrauit coudelia ꝑtulit Manũ gͦ suã in ambobus posuit qͥa

Expanded text:
ponere manum suam in ambobus. Redemptor quippe humani generis, mediator Dei et hominis per carnem factus, quia justus in hominibus solus apparuit, et tamen ad poenam culpae etiam sine culpa pervenit, et hominem arguit ne delinqueret, et Deo obstitit ne feriret, exempla innocentiae praebuit, poenam malitiae suscepit. Patiendo ergo utrumque arguit, qui et culpam hominis, justitiam aspirando, corripuit, et iram judicis moriendo temperavit; atque in utrisque manum posuit, quia et exempla hominibus quae imitarentur praebuit, et Deo in se opera, quibus erga homines placaretur, ostendit. Nullus quippe ante hunc exstitit, qui sic pro alienis reatibus intercederet, ut proprios non haberet. Aeternae igitur morti tanto quis in aliis obviare non poterat, quanto hunc reatus de propriis astringebat. Venit itaque novus homo ad homines, contradictor ad culpam, amicus ad poenam; mira monstravit, crudelia pertulit. Manum ergo suam in ambobus posuit, quia
Abbreviated transcription (Latin):
siuẽ quanco ei pocanti magua est pacia p̃rogata Quia diuia seu̾itas
eo nuquũ acrius puuit quo diuoiꝰ ꝑtulit. Seꝑe nõ euenit ut dum põco¬
res supua elemencia expectorit in iuaiore cordis cecitate ꝓsiliãt Uude ⁊¬
scriptũ est. An ignoras quia benigcas dei ad penitetiã te adducit Tu aũt
scd̃m duricia tũa ⁊ cor impenites thesaurizasts tibi ira in die ire ⁊ irue

Expanded text:
ia, quanto peccanti ei magna est patientia prorogata, quia divina severitas eo iniquum acrius punit, quo diutius pertulit. Saepe vero evenit, ut dum peccatores superna clementia exspectat, in majorem cordis caecitatem prosiliant. Unde scriptum est: An ignoras, quia benignitas Dei ad poenitentiam te adducit? Tu autem secundum duritiam tuam et cor impoenitens, thesaurizas tibi ir
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ad qual blaffenna p̃suiuendo ꝓrũpat uoluntatũ suaꝵ nequicias imple¬
at auena rapiat inuocentum oppssione saciet᷑ Et quia uec diuii ꝑcucit᷑
uias suas a dño aut nõ iuidiꝰ estimet aut quõd peuis est appbari. ueiẽt
ꝓfeo beiẽt et̾ua ⁊ repentina ꝑcussio ⁊ tũe cognosoet cuicta a deo cõ¬
spici quãdo se impiuso exitu iudĩt ꝓ cũctoꝵ retubutõe dampnari Tũc
in penia sua ocłos apꝑit quos diu tenuit clausos in culpa Tũe con¬
siderasse oĩa uerũ iudice sentit quando maloꝵ suoꝵ nũcuu iam

Expanded text:
am praesumendo prorumpat, voluntatum suarum nequitias impleat, aliena rapiat, innocentum oppressione satietur, et quia necdum percutitur, vias suas a Domino aut non videri existimet, aut, quod pejus est, approbari. Veniet profecto, veniet aeterna et repentina percussio, et tunc cognoscet cuncta a Deo prospici, quando se improviso exitu viderit pro cunctorum retributione damnari. Tunc in poena sua oculos aperit quos diu tenuit clausos in culpa. Tunc considerare omnia verum judicem sentit, quando malorum suorum meritum jam
Abbreviated transcription (Latin):
considat Tuue eni nequaꝙ considerare credebat᷑ quando molentꝰ iste oñie
malũ quõd potãt in ulte ꝑꝑetrabat Estimabat᷑ deus inuisce acta nõ cer¬
ue̾ quia differebat istũ dampnari ⁊ magna eius pacia quasi quedam
necligencia putabat. Iniquus quoq tociens se in pocis suis iuderi a deo¬
non credit quocies nulte pocauit Cui ꝑ quendã sapientẽ dicit᷑. Ne ditas
peccaui ⁊ quid accidit michi triste Emendare nõ nult nequiciã ꝓ qua di¬
gnã nõ ꝑculit penã Quo eñ pie expettatus est eo est ad peccandũ
nequit᷑ iustigatꝰ Et paciencia supue longaninutatis despicies unde cul¬

Expanded text:
uando violentus iste omne malum quod poterat inulte perpetrabat. Aestimabatur Deus injusti acta non cernere, quia differebat juste damnare; et magna ejus patientia quasi quaedam negligentia putabatur. Iniquus quoque ipse toties se in peccatis suis non videri a Deo credidit, quoties inulte peccavit. Cui per quemdam sapientem dicitur: Ne dicas, peccavi, et quid accidit mihi triste ? Emendare non vult nequitiam, pro qua dignam non pertulit poenam; et quo pie exspectatus est, eo est ad peccandum nequiter instigatus; et patientiae supernae longanimitatem despiciens, unde c
Abbreviated transcription (Latin):
ẽpot Caro itaq que cõcupiscit᷑ ꝑeñsetur cuius sit exãnũs ⁊ intelligit᷑
um penset Considerata ⁊ eñ corruptõe carnãli aciꝰ cognoscitur
i cum caro illicite cõcupiscit᷑ tabes desiderat᷑. Bene gͦ de luxiu¬
si mẽte dicitur Dulcedo illius u̾mis quia his qui in desideno car¬
nalis corruptiõis exestuat ad fetore putrednis hanelat

Expanded text:
est? Caro itaque cum concupiscitur, pensetur quid sit exanimis, 534 et intelligitur um penset. Considerata etenim corruptione carnali, citius cognoscitur quia cum illicite caro concupiscitur, tabes desideratur. Bene ergo de luxuriosi mente dicitur: Dulcedo illius vermis; quia is qui in desiderio carnalis corruptionis aestuat, ad fetorem putredinis anhelat
Abbreviated transcription (Latin):
U Diues locut᷑ est
⁊ oñe tacuerunt ⁊ nerbinu illius ułq ad iubes ꝑducent Pan¬
per locutus est ⁊ dicunt om̃es quis est bue ⁊ si offendit subuer¬
tent illum Clamat un paciens ⁊ nullus exandit iociferat᷑¬
⁊ nullus est qui indicet Si forte causam pauꝑum suscipitis
illos retuisse fouetis Cum aũt cãm diuitum assumitis illos
ptinacit adiuuatis pauperes despicitis ⁊ diuites honoratis istis
reuenter assurgitis illos despitabibe concultotis Sed si intrri¬
reũ i ueste candida introrerit ⁊ pauper in sordido babitu

Expanded text:
Dives locutus est, et omnes tacuerunt, et verbum illius usque ad nubes perducent; pauper locutus est, et dicunt: ‘quis est hic?’ et si offenderit subvertent illum». Clamat vim patiens et nullus exaudit, vociferatur, et non est qui judicet. Sed si forte pauperum causam suscipitis, illos remisse fovetis: cum autem divitum causam assumitis, illos pertinaciter adjuvatis. Pauperes despicitis, divites honoratis: istis reverenter assurgitis, illos despicabiliter conculcatis. « Si introireum in veste candid
Abbreviated transcription (Latin):
paulo ⁊ manus ꝑsequenciũ huilit̾ ptulit ⁊ tñ in arcũcisionis uegocõ
ae se in paris prioris sensum audent̾ increpauit ¶Mulciplex e
lex dei est que singulis rer articulis nõ puiatata congruit ⁊ causis¬
se uariantib non uariata cõm̃ĩit. Cuius nuurũ legis multiplicita¬
tem bene paulus enuiuãt dicens. Caritas paciens est benigna est

Expanded text:
Paulo et manus persequentium humiliter pertulit, et tamen in circumcisionis negotio Paulo et manus persequentium humiliter pertulit, et tamen in circumcisionis negotio longe se imparis prioris sensum audenter increpavit . Multiplex ergo ista lex Dei est, quae singulis rerum articulis non pse variantibus non variata conjungit. Cujus nimirum legis multiplicitatem bene Paulus ostendit, dicens: Charitas patiens est, benigna est
Abbreviated transcription (Latin):
is in p̃dicatõe nõ rubuit ⁊ subducto carnali uelam̃e misteria suꝑna
penetrauit / Hec heliam quia ferugris zelo uiuẽ spiritalit̾ docuit ad
uitã quoq ⁊ corpalit᷑ abstraxit. Hec heliseũ quia magr̃m dilige̾ suũ¬
pliciter instituit magr̃i sp̃ũ duppliater impleuit. Per hanc semias
ne in egiptũ ppłe descendet rescitit sed tamen ⁊ inobedientes diligẽs¬
quo descendi prohibuit ⁊ ip̃e descendit /hec Ezechielẽ/ quia prius
a t̾renis desideriis subsculit post ꝑ cĩcuiuũ capitis in aere libauit
Hec in damele quia a regiis dapibus gulam compescuit, ei et esuriẽ¬
cium ora leonũ clausit Dec tribus pueris quia in tranquillitate
positis inoendia uicioꝵ subdidit tribulatõis tpr̃e ⁊ flauas in forna
emꝑauit./ Hec in Petro ⁊ minis terrenciũ pͥncipũ forcit̾ restit
⁊ in arcũcisione submouenda nuuoꝵ uerba huilit̾ audiuit. Hec in

Expanded text:
rnis in praedicatione non erubuit, et subducto carnali velamine, superna mysteria rnis in praedicatione non erubuit, et subducto carnali velamine, superna mysteria penetravit . Haec Eliam, quia fervoris zelo vivere spiritaliter docuit, ad vitam quoque et corporaliter abstraxit . Haec Elisaeum, quia magistrum diligere simpliciter instituit, magistri spiritu dupliciter implevit . Per hanc Jeremias ne in Aegyptum populus descenderet resquo descendere prohibuit et ipse descendit . Haec Ezechielem, quem prius e terrenis desideriis sustulit post per cincinnum capitis in aere libravit . Haec in Daniele quia a regiis dapibus gulam compescuit, ei et esurientium ora leonum clausit . Haec tribus pueris, quia in tranquillitate positis incendia vitiorum subdidit, tribulationis tempore et flammas in fornace temperavit . Haec in Petro et minis terrentium principum fortiter restit audivit. Haec in
Abbreviated transcription (Latin):
cõem mortis in p̃cibus strauit ⁊ usq ad interfectõem ppłi zeli scudiũ ere¬
erexit ut axrepto gladio coemutes trãffige̾t ⁊ ir̃ã dñi iratus placaret hec¬
Iosue exploratorem docuit ut̾ pͥus contra falsiloquos ciues/ ueritatẽ u̾bo
defendet /⁊ hanc postmodum gladio contra hosces alligaret / hec samuel
in pͥnapacũ huilem p̃buit ⁊ integrũ in deiectõe seruauit O ui cũ ꝑse¬
quencẽ se plebem diliget ip̃e sibi tescimomo extitit quia culiẽ ex quo de¬
iettus est non amauit / Hec Dauid apud iniquũ Regem ⁊ huilitate como¬
uit ad fugã ⁊ pietate repleuit ad ueniã qui ꝑsecutorẽ suũ fugit u
⁊ tam̃ cum põtatẽ feriendi repperit/ nõ agnouit mniucũ Hec nathan ⁊
contra peccantẽ. Regem in auccoritatẽ libere increpationis extilit ⁊ cum
is culpa deesset in peticõe huilit̾ scrauit / hec ꝓ ysaĩa uuditatẽ cu¬

Expanded text:
tionem mortis in precibus stravit, et usque ad interfectionem populi per zeli studium eretionem mortis in precibus stravit, et usque ad interfectionem populi per zeli studium ereerexit, ut arrepto gladio coeuntes transfigeret, et iram Domini iratus placaret. Charitas Jesu exploratorem docuit, ut et prius contra falsiloquos cives veritatem verbo defenderet, et hanc postmodum gladio contra hostes alligaret. Charitas Samuel et in principatu humilem praebuit, et integrum in dejectione servavit, qui cum persequentem se plebem diligeret, ipse sibi testimonium exstitit, quia culmen ex quo dejectus est non amavit . Haec David ante iniquum regem et humilitate commovit ad fugam, et pietate replevit ad veniam, qui tamen cum potestatem feriendi reperit non agnovit inimicum . Haec Nathan et contra peccantem regem in auctoritate liberae increpationis sustulit, et cum regis culpa deesset, in petitione humiliter stravit . Haec per Isaiam nuditatem ca