comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
endũ stitat  li ͨ aũt eo spectant ut re¬
cogites quid est ꝙ thezanrũ ĩpense¬
parem speras at enĩ frugalitati et
modestie hand sane magnna thez au¬
ris est oprss sit ꝓdigulitati et lu¬
xyrie nii Imperia ip̃a sufficiunt.
et cã non tñi medioc̾s fortũe hoĩes.¬
pias et in predam misit que festi¬
nate miseeeq mortis occuasio fuit m̃t¬
quid uia hom̃is impense tot urbes
non sufficiant lin tibi reppondeant

Expanded text:
endum sciat. Hec autem eo spectant, ut reendum sciat. Hec autem eo spectant, ut recogites quid est quod thesaurum impense speras; ut enim frugalitati et modestie haud sane magnis thesauris est opus, sic prodigalitati et luri neque imperia ipsa sufficiunt. Et hec causa non tantum mediocris fortupinas et in predam misit, que multis festinate misereque mortis occasio fuit. Nunquid unius hominis impense tot urbes non sufficient? Hi tibi respondeant
Abbreviated transcription (Latin):
borem et pelagi fastidĩ decłinaret/.
longitudo quid ut ñt incole me¬
tĩtur nota õmib ut trasq̃llus imi¬
merat milia passim̃ centũ sexa¬
guita latitudo aut durare capar
quĩq remiu ex adn̾so iter ag̃eciũ
neq se impedientin conc suti quod
opus si explesset u̾taliam. oẽm
q rom p. exhansisset tantis añt m̃di malis
aurelius uerus qui ut omnta reliqua.
illam ceuam fecit cui si par pͣndmũ
face̾ uoluisset nescio au romana res
sufficẽ potiusset/ Quo audito fr̃ eius
marcus aurelius tã modestie amitus.ꝙͣ hic¬
ꝙ sit hostis. ĩgenuisse foctu. rei p. mi¬
sertus et ĩperio collabenti linquo alios.
nimis młti sunt em̃ nec me fallit¬
posse ex bobis h langiustula het ui¬
deri remedia bremora pollicitꝭ/ OS
deleccat int̾dũ doctũ seu doct̃̾ne deditũ
frugiqz hioĩem stultor ĩsamas audi¬
re/ que illi quasi pro qͣrio signo sint
unde sibi nt auit remis ueloq fugi¬

Expanded text:
borem et pelagi fastidium declinaret? borem et pelagi fastidium declinaret? Longitudo quidem, ut nunc incole metiuntur, nota omnibus; ut Tranquillus numerat, milia passuum centum sexaginta; latitudo autem duarum capax quinque remium ex adverso iter agentium neque se impedientium concurso. Quod opus si explesset, Italiam omndi malis Aurelius Verus, qui, ut omittam cetera, cenam illam fecit, cui si par prandium facere voluisset, nescio an Romana res sufficere potuisset: quo audito frater eius Marcus Aurelius, tam modestie amicus quam hic hostis, ingemuisse fertur, reipublice misertus et imperio collabenti. Linquo alios; nimis multi sunt enim, nec me falliposse ex nobis longiuscula hec videri remedia, breviora pollicitis: sed delectat interdum doctum seu doctrine deditum frugique hominem stultorum insanias audire, que illi quasi pro contrario signo sint, unde sibi, ut aiunt, remis veloque fugi
Abbreviated transcription (Latin):
gnũ quoq maris enulũ. edificiisꝙ cir¬
condatũ lutorẽ urbis in morem. anta Rua
pret̾ca et pastua et uineta et silue
hec om̃ia. dñ quod murtcłin rei auget᷑
rome medio ꝯsũmasset ita nõ dicam
excessisse. s nec implesse quid amꝑatone
doms modũ uisus est sibi ut dediggnans
domũ suam non amplius miraretur ꝙͣ ut
hat som dic̾ent Iam taudẽ qͣiͣ homo ha¬
bitare incipos iitto illa leniã ꝙ bestem
nullam bis indint nullũ iter mĩno mille
carritt᷑us egit calcearis aigento usiss
mulis. aucro creche piscitus. purpuris
atq contutis funibia ac reliquia fidem¬
excedencia siuil et todm̃ paritura
¶S quis illa non stupens legit
stupencõr q aspitit uestigia om̃ ex¬
tant. pistinã illã a miserio mõte.
uenturamq usq ad au̾nũ latũ mi¬
ris c̾cũspeccam ꝯtectamꝙ porticib.
fossam q illam ab auerno usq ostiã
per tantũ uite spaciũ totq obmos
montes ut in dicco mari sine maritinuis casibus¬

Expanded text:
quoque maris emulum edificiisque circumdatum litoree urbis in morem, rura preterea et pascua et vineta et silve hec omnia dum, quod miraculum rei auget, Rome medio consummasset, ita non dicam excessisse, sed nec implesse quidem imperatorie domus modum visus est sibi, ut dedicans domum ipsam non amplius miraretur quam ut hoc solum diceret: “Iam tandem quasi homo habitare incipio”. Mitto illa levia, quod vestem nullam bis induit, nullum iter minus mille carrucis egit, calceatis argento usus mulis, aureo rete piscatus est, purpureis atque coccineis funibus ac reliqua fidemexcedentia, simul et tedium paritura. Sed quis illa non stupens legit stupentiorque aspicit — vestigia enim extant —, piscinam illam ceptam a Miseno monte venturamque usque ad Avernum lacum miris circumseptam contectamque porticibus fossamque illam ab Averno usque Hostiam per tantum vie spatium totque obvios montes, ut inducto mari sine maritimis casib
Abbreviated transcription (Latin):
gitiu hũc tibi gͥ ducem elige/. Si re¬
cencõribus delectaris. hẽa emꝯd ordĩs
tiruanũ. decm̃ galienũ G. Sñ fomanꝰ
Imperictor mũdi dñs E fuit qñ id
dici ꝓpe u̾acit̃ pot̾at quorsũ uo res

Expanded text:
gitur. Hinc ergo tibi ducem elige: si regitur. Hinc ergo tibi ducem elige: si recentioribus delectaris, habes eiusdem ordinis Traianum, Decium, Galienum. Sum Romanus imperator, mundi dominus. Fuit quando id dici
Abbreviated transcription (Latin):
III
de quib mła dromis inu̾abiles alii
quos par pestis pari dedit exicio ad sũ¬
mã uero profundissi ͫ hec sũptuũ ut
sic dicam spetus quasi id błimitͣ cn.
non opibus ex pleri ullis sed uirtu¬
tibus. ante alitisᵃ modestia colibe ri
const̾ugiq pc̃ in quod maxĩe proderit
moriã reuocasse/ qd sepe ilłe et ĩ ꝯcõne
et in senatu legitui. dixisse/ ita se rom
G Rogio et blcio mai est N Tna
quid nuĩme / noq om̃ mẽtitur is quiait.
nea est ulcio proft̃o aũt si uerua es rex¬
mẽcia nã utiuã ut apm̃. sit hõi ͫ reges
aculeo exarmasset tnt libero aĩali ex
dedit non eripuit libertatẽ meuĩ est
ꝙ ilła non cogit hortari roppice ꝑnũ
ułus s dĩnũ aĩał pone et tu non in
illisd lis rogñi/ alioqn ut sie instia sit
siue tlemencia rex non eris/ ac ne hõ
quid s quod in fabulis dici solet coro¬
natus leo G Imperator sũ romauꝰ¬
B. hẽs augustũ. hẽs et neronẽ. et
uitellũ. quẽ seqnaris ad hos tres tota

Expanded text:
ibi de quibus multa diximus innumerabilesque alii, quos par pestis pari dedit exitio. Ad summam, vero profundissimum hoc sumptuum, sic dicam, specus, quasi illud olim Curtii, non opibus expleri ullis sed virtutibus, ante alias modestia, cohiberi constringique potest; in quod maxime proderit moriam revocasse, quod sepe ille et in contione et in Senatu legitur dixisse: ita se remp Regno et ultio mea est. Tua quidem minime, neque enim mentitur is qui ait: “Mea est ultiomentia. Natura utinam, ut apum sic hominum reges aculeo exarmasset! Nunc libero animali exemplum dedit, non eripuit libertatem. Meum est quod illa non cogit hortari. Respice parvum illud sed divinum animal, pone et tu non in illud, hoc regium. Alioquin ut sine iustitia, sic sine clementia rex non eris ac ne homo quidem sed, quod in fabulis dici solet, coronatus leo. Imperator sum Romanus. Habes Augustum, habes et Neronem et Vitellium quem sequaris; ad hos tres tota
Abbreviated transcription (Latin):
hõim ncc̃ctas mlta largiri cogit hus
etiam quos non mõ non diligñt s nec
cognostũt quid̃ quibus si se ob bñficia
caros sperãt balde eos fallit opĩo / nemo
facile non amantẽ amat mictuns nexꝰ
ainicoꝵ. ac recipioens est auior aiu̾a
sepe nt̃itati. auor bõ udicio tuiburtm.

Expanded text:
hominum necessitas multa largire cogit his hominum necessitas multa largire cogit his etiam, quos non modo non diligunt, sed nec noscunt quidem; quibus si se ob beneficia caros sperant, valde eos fallit opinio: nemo facile non amantem amat, mutuus nexus animorum ac reciprocus est amor. Munera sepe necessitati, amor vero iudicio t
Abbreviated transcription (Latin):
let in se illa qͥuoq bñficiũ in so extiugine
hoͣt in alt̾o hus tot malia aptisẜime¬
uno illo senece concilio medcare G
Multis benefeci R ac plib non fe¬
cisti qui se p̾t̾itos et ꝯtemptos dolent est
aũt nestio quid̃ unde firimor offonsa¬
rũ q̃ benefitios tenatiorq memoria
sepe singulis beneficus aut nullos
aut singulos amitos oblunosos et
siera qd̾ et exigni debita lene. ret̾bucõ
ꝓna est magna aũt et debere pudet
et piget ridere et incħil est tercũ.
nisi ut desmat ẽẽ cui debeat qui ĩnitꝰ
debet ita dñ debentem pudor bñficu ef¬
effectũq ut młasqui parceat atq illibe¬
raliter. titi uixissent libecalitas in¬
signis in dist̾mereradit di quidem
inter malos ĩpine bonũ esse non licet
durrũ dictu s dicendũ tñ ał ingracius
hom̃e nullũ est G late me bñfitũ
p̾bm B Quidam sũt bñfici nec tñ
benuoli. quos magnitudo sratus atq

Expanded text:
hec in se, illa quoque beneficium in se extinguit, hec in se, illa quoque beneficium in se extinguit, hec in altero. His tot malis aptissime illo Senece consilio medeare. Multis benefeci. At pluribus non fecisti, qui se spretos et contemptos dolent. Est autem, nescio quidem unde, firmior offensarum quam beneficiorum tenaciorque memoria: sepe singulis beneficiis aut nullos aut singulos amicos obliviosos et siere, quod et exigui debitum leve retributio prona est, magnam autem et debere pudet et piget reddere et nichil est tertium, nisi ut desinat esse cui debeat qui invitus debet. Ita dum debentem pudor beneficeffectumque ut multos qui parce atque illiberaliter tuti vixissent, liberalitas insignis in discrimen traxerit, si quidem inter malos impune bonum esse non licet. Durum dictu, sed dicendum tamen: animal ingratius homine nullum est. Late me beneficum prebui. Quidam sunt benefici nec tamen benivoli, quos magnitudo status atque
Abbreviated transcription (Latin):
cũ oñm causa est ignorancia uori
in pͥmis et cupiditas quib nullũ
obsoqmũ non ꝯtumax nulla largitas
non augusta est G beneficiꝰam sui ĩ
multos B aristotelica magñmi¬
tas est fortm. mom̃isse collati accep
et si colore non careat apud me tñ
uerus ac magnimꝰ cõtemptor me¬
diocrũ atq huiliũ est nrmũ atq ideo
quecũq egerit magna p̃nis indic̃o
płimoꝵ pautu sunt aĩo maiora
q̃dam et rariora uoluonti contra si
quid acceperit quo alteri fiat obno¬
unia ꝙuis exignũ grane est libertate¬
ates
amanti atq ad excellenciam applati.
quo be ꝙͣ płimũ solui lenariq belit.
de har re ãueisencce dem̃ probo benefi¬
cũ ĩquit qui taceat narret qui accepit  tͥn
elegant̃ nempe. duo benesicẽcie son be¬
nena seu uuluera sunt hnc expbrã¬
liacto largientis. huit recipientia obllõ.
utraq mĩ. ingirttidiã at beneficiino¬
uerca. illa ingratitudiẽ parit malt̾o.

Expanded text:
rum omnium causa est, ignorantia veri rum omnium causa est, ignorantia veri s et cupiditas, quibus nullum obsequium non contumax, nulla largitas non angusta est. Beneficus fui in multos. Aristotelica quedam magnanimitas fertur meminisse collati, acceptetsi colore non careat, apud me tamen verus magnanimus contemptor mediocrium atque humilium est rerum; atque ideo quecumque egerit, magna quamvis iudicio plurimorum, parva sunt animo maiora quedam et rariora volventi; contra si quid acceperit quo alteri fiat obnous, quamvis exiguum, grave est libertatem amanti atque ad excellentiam aspiranti quove quam primum solvi levarique velit. De hac igitur re Annei Senece dictum probo: “Beneficium” inquit “qui dedit taceat, narret qui accepit”, eleganter nempe. Duo beneficentie seu venena seu vulnera sunt; hinc exprobratio largientis, hinc recipientis oblivio, utraque mater ingratitudinis ac beneficii noverca: illa ingratitudinem parit in altero,
Abbreviated transcription (Latin):
eneficia in młtos ꝯtulisse
gaudeo ꝑ Multos ĩgratos
experiens dolebis G bene¬
ficia an mltos effudi H Recte ais.
nam si accipiẽciũ aĩos intueare be¬
ne ficior magna pars ꝑditui. G¬
Multi meis beneficus sunt obstͥi astri¬
B Quidi se obliõe relaxabunt.
alii forsan ĩuirus beneficia ponsa¬
bint ut cessẽtit ĩirie non cessabũt
q̃rimoniẽ ꝙ̃ mlti de bene factorib
a deo ut non tam crebre de hostib
sint q̃rele/ audisti apud lucanũ de
pompeio q̃rentom photinũ apud
senecam uerosabumõ de augusto qui
urbes medias ꝯtemplare / uici om̃s
lamentis tłib ploni sunt. om̃is añt
ingratitudĩs t̾plex insi fallor cã¬
est Inuidia .s. que dñ impensa aliis
bñficia suas ducit ñurias in se co¬
llata non appicit/ Enꝓbia que bol
se maioribus dignam censet uel
prefecri sibi aliquem indignat᷑
Eupiditos que muneribus non le¬
nitur s accenditu et dñ q̃tendis
ĩliat quesita non meninit posse
bremꝰ tocns mali cũm stulticiam

Expanded text:
eneficia in multos contulisse gaudeo. Multos ingratos experiens dolebis. Beneficia in multos effudi. Recte ais: nam si accipientium animos intueare, beneficiorum magna pars perditur. Multi meis beneficiis sunt obstricti. Quidam se oblivione relaxabunt, alii forsan iniuriis beneficia pensabunt. Ut cessent iniurie, non cessabunt querimonie: quam multi de benefactoribus adeo, ut non tam crebre de hostibus sint querele. Audisti apud Lucanum de Pompeio querentem Photinum, apud Senecam vero Sabinum de Augusto: quiUrbes medias contemplare: vici omnes lamentis talibus pleni sunt. Omnis autem ingratitudinis triplex, nisi fallor, caest: invidia scilicet, que, dum impensa aliis beneficia suas ducit iniurias, in se collata non aspicit; superbia, que vel se maioribus dignam censet, vel preferri sibi aliquem indignatur; cupiditas, que muneribus non lenitur sed accenditur et dum querendis inhiat, quesita non meminit. Possem brevius totius mali causam stultitiam
Abbreviated transcription (Latin):
et miserus multis qnẽ cognostens nemo
non mõ amibiat aut parto gandeat sed
ne oblatũ ultro recipiat / aut obiectũ huino
ura metiñ atq extimate corpꝯcula c̾cũ¬
spiate quib estis septi augustus. nolite gro¬
Et cñ tñ quuenes et cũ sam estis. cũ morte
luccamim et cũ astendẽ creditis descenditis
ullũ aĩal magis suaꝵ uiriũ obliuistĩttmr
et sepius umes semi mortin regna et ĩꝑia
sompniatis mem̃tote uos possũt tĩt perext¬
pexeggnũ. seu uerus pc̃ctũ. ut sccdidim ꝓmicti
bronis ymo nec nullesimã quid ꝓnucti
partem possidece hanc suꝑbi incole ꝑre¬
inttis. mox p̾mẽdnĩ noq amplius ex uni¬
nerso possessuri ꝙ̃ ꝙ frigentib menbris
ot pallidis occuppabisꝭ Item nũc teri et
isami elatoq uultu t̾umdi qd id mgͥustit
laxate aninus lẽt uiat ĩmensa. et moribãdi.

Expanded text:
et miseriis multis, quem cognoscens nemo non ambiat modo aut parto gaudeat, sed nec oblatum ultro recipiat aut abiectum humo vestra metimini atque extimate corpuscula, circumspicite quibus septi estis angustiis, nolite geoet cum iuvenes et cum sani estis cum morte luctamini, cum ascendere creditis descenditis ullum animal magis suarum virium obliviscitur ac sepius vermes semimortui regna et imperia somniatis. Mementote vos punctum perexiguum seu verius punctum, ut sic dixerim, puncti brevis, immo ne millesimam quidem partem possidere: hanc superbi incole premitis, mox premendi neque amplius ex universo possessuri quam quod frigentibus membris ac pallidis occupabitis. Ite nunc ceci et insani elatoque vultu tumidi quod natura angustat laxate animis et vincti immensa et moribundi
Abbreviated transcription (Latin):
ãm spaciũ exhanstis ad ĩopiam fedissi¬
mas q rapinos est conpulsus / illud
inter ista non nuimero ꝙ cornithiũ mõ¬
tem ischinũ perfodi aĩo destinanit et¬
si sũpmosissim opus. tũ ut prohibent
naiigantibua Stile quo dnomaria nñge¬
rẽtur/ et eͦbu Amisio athenas aut cachi¬
dem bisanciõ q petentibus. flexus ingẽs
remictetur achaie huiꝰ comes ac uictor
aiuencie sequit᷑ ⁊ rero curꝰ enormiũ
ĩpensarũ nullꝰ est modus medifitando.
p̃ẜtimi ĩ quo om̃a prodigos at se ip̃m bicit
nulla alia in re dampnosior ut de illo
est̃ doniꝰ a pplatino ad esq̃linũ collem
porrecta et magna ꝑtem urbis occuppãs
ut nõ ĩmĩcto uite ꝯͣnci ⁊ quib lib̾rmmĩã
plebis indignacõm pͣstisus est id quoq
iuccitũ sit roma domꝰ fiet neios ig̃te migͣte
qmrites/ Si non et neios occuppat
ista domos hant auroa dici uoluit non ĩ¬
epte quid signãs noĩe p̃cm. auro em̃
et gẽnuis crustata et stellata domus

Expanded text:
 spatium exhaustis, ad inopiam fedissimasque rapinas est compulsus. Illud inter ista non numero, quod Corinthium montem Isthmum perfodi animo destinarat: etsi sumptuosissimum opus, tamen, ut perhibent, navigantibus utile, quo duo maria iungerentur et a Brundusio Athenas aut Chalcidem Byzantionque petentibus flexus ingens remitteretur Achaie. Huius comes ac victor amentie sequitur Nero, cuius enormium impensarum nullus est modus, in edificando presertim, in quo omnes prodigos et se ipsum vicit. Nulla alia in re damnosior, ut de illo est: domus a Palatino ad Exquilinum collem porrecta et magnam partem urbis occupans, ut non immerito inter convicia, quibus liberrima plebis indignatione proscissus est, illud quoque iactatum sit: Roma domus fiet, Veios migrate, Quirites, si non et Veios occupat ista domus. Hanc auream dici voluit, non inepte quidem signans nomine pretium: auro enim et gemmis crustata ac stellata domus
Abbreviated transcription (Latin):
ttere q̃nta pronideñ ꝙͣͫ in furorẽ qͣntꝰ
labor qͣntuq diligencia qͣntũ ĩ torpo¬
rom madit non est amplius grndu
m ͬ romanũ ĩperiũ.s bũe frugilitatis huãt¬
et fortuue uariantis iudicm̃ G imꝑio
clarus sum ¶ clara noĩa res ob̾ste.
mũdi srandes. luona cͥ delitas. ln sñt
unci quib huc illuc faciles amantia¬
anmm tralñtur pulch ͫ ĩperu. pultl ͫ regni
nomen d Imporiũ et regnũ di¬
fficilima om̃i officia. si rite gerant᷑ alioqͥꝵ¬

Expanded text:
ttere, quanta providentia quantum in furorem, quantus labor quantaque diligentia quantum in torporem incidit. Non est amplius gaudii materia Romanum imperium, sed humane fragilitatis et fortune variantis indicium. Imperio clarus sum. Clara nomina, res obscure, mundi fraudes, humana credulitas! Hi sunt unci quibus huc illuc faciles animi trahuntur. Pulchrum imperii, pulchrum regni nomen, sed imperium et regnum difficillima omni
Abbreviated transcription (Latin):
intorim spoliantes inter perctos
spes senesta quo uel sit intelli¬
gunt ĩ aniter. se spasse. in terguin
uersi indeant feustra se alibi que¬
sinisse quos setũ ocat S Speco
pacom reqemq ai R Magna
magna pats mortalũ bento pa¬
stitm et sompniis gandet/ O p
multi cũ hat spe. ad et̾nos labores
et bella destendunt

Expanded text:
interim spoliantes, inter irritas interim spoliantes, inter irritas spes senescant, quo vel sic intelligant inaniter se sperasse et in tergum versi videant frustra se alibi quesivisse quod secum erat? Spero pacem requiemque animi. Magna magna pars mortalium vento pascitur et in somniis gaudet. O quam multi cum hac spe ad eternos labores et bella descendunt! 122
Abbreviated transcription (Latin):
ceperis¬
Ispeto pacẽ aĩ¬
 patem sperare bellantis est q̃b
aĩo tno bellit infert insi unus tu adͥ
ip̃e ͤ fib abstuleria. Impndent̃ ab alt̾d
postules aut speres S Spero aĩ
pacem l uñ p̃cor aut qñ speces.
ad̾ ip̃e tibi om̃t potes dare sicut illam
tibi nemo q̃tu possit eripere/ poue
arma cupidumt. atq irap/ pleña aiõ
quesieris patem S s pero pacẽ
et qͥmetem aĩ B Ruid igit᷑/ qd̾
agis adñsũ pat̾i esti q̃q tnã spem
tantope mteris uixtm̃ debe̾nt uet inti
ut pereant pluribus pene bellum
inge/ aĩ laborq emnitm. ꝙͣ emenda
pax eẽt at requies sit pngnãt spes
om̃ibus dissidencñ uideatmm. S qͥetem
sperosz anrũ unde uobia ħc libido
specandi semper// O mortule gemuis
si quid quod pparitis adepti estia. rnosꝰ
speni ĩ longiiquã rnsmmititis. Et inde
rursus alio ata ut crastiua dies liodi¬
rerũ nuillis euontibus ꝑauictũ uelit.
quilua ego quid optaũiu insi ut pro¬
crastinantes omña. bonis q se suis

Expanded text:
ceperisSpero pacem animi. Pacem sperare bellantis est: quis animo tuo bellum infert, nisi unus tu? Quod ipse tibi abstuleris, impudenter ab altero postules aut speres. Spero animi pacem. Unde, precor, aut quando speres quod ipse tibi nunc potes dare, sic ut illam tibi nemo alius quam tu possit eripere? Pone arma cupidinum atque irarum: plenam animo quesieris pacem. Spero pacem et quietem animi. Quid igitur quod agis adversum paci est contraque tuam spem tantopere niteris? Vix tantum deberent niti ut pereant. Pluris pene bellum iuge animi laborque emitur quam emenda pax esset ac requies. Sic pugnant spes omnibus dissidentium videatur. Quietem spero. Mirum unde vobis hec libido sperandi semper, o mortales genus! si quidem quod speratis adepti estis, rursus spem in longinqua transmittitis et inde rursus alio: itane crastinus dies hodirerum nullis eventibus permutatam velint; quibus ego quid optaverim nisi ut procrastinantes omnia bonisque se suis
Abbreviated transcription (Latin):
magne urbis ancdes et dicati nõ
amplis atriis hĩtant catho. Solu¬
bili dolio dyogenes. angusto tng̃io
splarion mis t̾re specubꝰ sti
uiri. in exignis ortulis magi
pħi sub diuo moditis ue sub ten¬
torus sũm duces ĩ stuparidis ꝑa¬

Expanded text:
magne urbis auctores, educati. Non magne urbis auctores, educati. Non amplis atriis habitavit Cato, volubili dolio Diogenes, angusto tugurio Ilarion, imis terre specubus sancti viri, in exiguis hortulis magni Philosophi, sub divo modicisve sub tentoriis summi duces, in stupendis pa
Abbreviated transcription (Latin):
uguste habito R augn¬
sta donꝰ ad mła est habi¬
elia inter alia cõtra fures
Otilis de quib paulo ante q̃rebaria.
qui in ea latebirs non hñt sulgo
duiso de magna domo recte dicir᷑
nũo ar habitancm accipio tuauti
ut tibi inderis auguste habitus.
ac qͣnto łpc̃tat augustuis aĩa tua
qͣnto q fedius inter samẽm et cͥo¬
rem nec migrare inde illam si
fieri posset inꝙͣ uelis P arte
domꝰ est m R domꝰ lutea ce¬
lestem aiͫ non augustat sepe fprn¬
ua domꝰ magne glorie capax fint
cũ magna t̃terim aula ĩfanne
plena esset non format ᷑ dũs aĩ in
R ab illo formã accipit ut letu gͥ
litq honesta paupeꝵ iuguriã
esse possant sic ĩfames meste¬
q regñ artes diuitũ q palacia.
nulla tam ꝑua domꝰ est quam
non amplificet magnannꝰ hĩtator.
magno q hoppiti prestet y̾doream¬
O Parua domꝰ mea est S
parua eñadii regia magm ce¬
pit alꝯdem modicis edib futͥus
mñdi dñs natus est tesar pastora¬
sa casa Romuluh ugꝯ tam

Expanded text:
guste habito. Angusta domus ad multa est habilis; inter alia contra fures utilis, de quibus paulo ante querebaris, qui in ea latebras non habent; sicut, ex adverso, de magna domo recte diciturnumero inhabitantium accipio; tu nunc, ut tibi videris, anguste habitas: at quanto habitat angustius anima tua, quantoque fedius inter saniem et cruorem? Nec migrare illam inde si fieri possit unquam velis. Arta domus est michi. Domus lutea celestem animum non angustat. Sepe parva domus magne glorie capax fuit, cum magna, interim, multe infamie plena esset. Non format domus animum, sed ab illo formam accipit: ut leta igitur atque honesta pauperum tuguria esse possunt, sic infames mesteque regum arces divitumque palatia. Nulla tam parva domus est quam non amplificet magnanimus habitator, magnoque hospiti se prestet ydoneam. Parva domus mea est. Parva Evandri regia, magnum cepit Alcidem; modicis edibus futurus mundi dominus natus est Cesar; pastorali casa Romulus ac Remus, tam
Abbreviated transcription (Latin):
hc̃tare malis olige. D augusta
I muri fures uentos q submo¬
ueant et utrisque peiora uulgi
tedia tecta fuigus. estum. sołes.
ymbres arceant turces oerie
uolut̾b. domꝰ ampla superbie.
ornata luxĩe refec̾ta cupidim.

Expanded text:
. Angusta  Muri fures ventosque submoveant, et, utriusque peiora, vulgi tedia, frigus, estum, soles, imbres arceant, turres aeree volucribus, domus ampla superbie, ornata luxurie, referta cupidini;
Abbreviated transcription (Latin):
eram ut arbitror non repelli nt sit M¬
ita antu oñna prodagtalitute hoñ
dari estimas ac negari. utinã ita
esset. ut et plures benos spes p̃mii
et pailcõres malos fac̾et metꝰ pene.
s non est ita amor odm̃ spes cupi¬
ditas affectus ĩconditi cũcta pnustu¬
ero inte bno fortũe stilũ publicũ
uis nictari: et non te pocuus ad cõem
cursũ humam moris ĩflecti ¶qͣnto
ĩdignior mn au ponit̾ cũ pecitor.¬
dicandus. et ordine senatorio amo¬
uendusi dcipioni nasico prelatus
fuiti uiro om̃i optimo senatꝰ ⁊ ppłi
contẽtiis indicato et bacimꝰ cathõi.

Expanded text:
eram, ut arbitror, non repelli. Ut sit eram, ut arbitror, non repelli. Ut sit ita, an tu omnia pro dignitate hominum dari existimas ac negari? Utinam ita esset, ut et plures bonos spes premii, et pauciores malos faceret metus pene! Sed non ita est. Amor, odium, spes, cupiditas, affectus inconditi cuncta permiscuere. In te uno fortune stilum publicum vis mutari, et non te potius ad communem cursum humani moris inflecti. Quanto indignior michi anteponitur competitor!dicandus, et ordine Senatorio amovendus, Scipioni Nasice prelatus fuit, viro omnium optimo, Senatus et populi sententiis iudicato. Et Vatinius Catoni,
Abbreviated transcription (Latin):
sse quod petie̾it negare non ẽ liberi
s serm non posse repulsam ꝑati
non est ciuia s t̾rrãm soptãte fpate¬
q rerh passus sũ repulsam B
Si ꝙͥꝙͣ sperant cupiñt q homies
assequerentur. du essont om̃s tu uo
it ĩdignacões młas ac dolorẽ fugias
repulsaꝵ. diste optare possibilia et
honesta. non asse qui uelle quid ꝙͥ
ĩconsultus et ĩ explebłis̃ apetctus
optauerit ꝙꝙ spes una suggesẜit ⁊
non tĩ repussus ego si ĩdignꝰ᷑ m
aũpõitꝰ fuit᷑ Et qͦ ciens indigni di¬
gnissimis p̾ferũtin. et qͣciẽs ĩdignos
ĩdignissĩ iudicant alienaꝵ seuerior.
suarũ quisque fauorablis reeũ udex
mlti se ĩdignos dicũt panci credunt.
⁊parne tei pacõr repulsam E
ml̃tis ꝓua negata. magna ultro
oblatã uidim̃q si repulsis ꝙp̃esent ᷑
mun̾a fortime lancos equabũtur.
si uos illas ĩdignacõe augetis hec
obłioẽ ac dissimlacõe mĩmictis dignꝰ

Expanded text:
sse quod petitur negare, non est liberi, sse quod petitur negare, non est liberi, sed servi. Non posse repulsam pati, non est civis, sed tyranni. Optate sperateque rei passus sum repulsam. Si quicquid sperant cupiuntque homines assequerentur, dii essent omnes; tu vero ut indignationes multas ac dolorem fugias repulsarum, disce optare possibilia et honesta, non assequi velle quicquid inconsultus et inexplebilis appetitus optaverit, quicquid spes vana suggesserit. Non tantum repulsus ego, sed indignus michi antepositus fuit. Et quotiens indigni dignissimis preferuntur? et quotiens indignos indignissimi iudicant, alienarum severior, suarum quisque favorabilis rerum iudex. Multi se indignos dicunt, pauci credunt. Parve rei patior repulsam. Multis parva negata magna ultro oblata vidimus. Si repulsis compensentur munera, fortune lances equabuntur, sed vos illas indignatione augetis, hec oblivione atque dissimulatione minuitis. Dignus
Abbreviated transcription (Latin):
Epulsam passus ĩdignarcois¬
N uis ne igitur q̃qr pͥposte¬
ris adipisti ita ut negari
tibi inichril possit uide ne ĩtollerãde
supbie sit hoc uelle memisse magm
põpei decuisset quo nestio an ciuis
maior usquã fuerit de qͦ tñ scriptũ
est q̃que dari uoluit sibi posse negari:
ꝙ mla cessoribust su̾pra hũam ma¬
guctudĩem sũmo ecꝭ Imꝑio gloriosis
negata cognonĩmꝰ. et tu granter
uñã aut alt̾am fers repulsaidemq
nulliꝰ rei indigens/ nec Impetrrt¬
O non possũ equo aĩo repulram
patis Cui petendi tibi argas
licẽciam et negandi aluia eripis li¬
bertatem/. qͥd q sepe ĩdigna peticio
dignam repulse prebunt mat̾iam:
Si ĩnista est repulsa iusta gͦ
peticio gaude cuiꝰcũq pocnns culpã
esse ꝙͣ tuam S unde non merui
epulsam tuli B mlti se magna
meritos putant uñ ponim nil me¬
rentur huic repulse dolor huic q̃role
ꝗtnn non erant arbitrii D Repulsã
pacõr unde non credidiꝵ
litas uicta  est certa añt res non po¬

Expanded text:
epulsam passus indignor. Vis ne igitur quecunque poposceris adipisci, ita ut negari tibi nichil possit? Vide ne intolerande superbie sit hoc velle. Meminisse Magni Pompei decuerat, quo nescio an quis maior umquam fuit, de quo tamen scriptum est: Queque dari voluit, voluit sibi posse negari. Quam multa Cesaribus, supra humanam magnitudinem summo etiam imperio gloriosis, negata cognovimus: et tu graviter unam aut alteram fers repulsam? Deninullius rei indigens, nec impetrat? Non possum equo animo repulsam pati. Cur petendi tibi arrogas licentiam, et negandi aliis carpis libertatem? Quid quod sepe indigna petitio, dignam repulse prebuit materiam?Si iniusta est repulsa, iusta ergo petitio: gaude cuiuscunque potius culpam esse quam tuam. Unde non merui repulsam tuli. Multi se magna meritos putant. Unde penitus nichil merentur; hinc repulse dolor, hinc querelquod tui non erat arbitrii? Repulsam patior unde non credidi. Credulitas incerta est, certa autem res. Non po
Abbreviated transcription (Latin):
Daiiltũ sperabam modicũ bere
mercork ut mltũ quaq mearis /
dixi iam non omia prom̾tis dari qͥꝙͥ
ꝯcessũ uidimꝰ ꝙ ĩ ip̃o de quo loquor
scipionem accidit ccepulsarũ duriciẽ
sepe pertinax unitꝰ infregit gestes
sunt enalius paulus metellus
macedonicꝰ luciꝰ nunꝰ qui cõsula¬
tus repulsam passi om̃s udem spe¬
ciosissimm consulatibus ac t̾ñphis
pꝯ modũ houestati suis ciuib quib
cõtemptin fuerant ppeccacio fuere
nũꝙͣ ad id ꝑuẽturi si repulras ppłi
lamentis potiua laccerbare ꝙ bn.
tictib suꝑare uoluissent luciꝰ filla
ꝙ̃uis anͥ fine ciuilib discordus irei
tatus famã suam nota ceudelitans
cuntto mĩoꝵ rei repulsam contit¬
ꝯ tulisset sũmã rei pule post adepta.
et p̾̃turas et consulatus et ĩperia
non tm̃ censcqui potuit s donare
non debet repulsa aufferce spem¬
s afforre solicitudiñe. ac u̾tutem
acuere. q̃ iul tam asperũ quod non
leniat id qr eciam/ si qñ non fe¬

Expanded text:
. Multum sperabam, modicum non mereor. Ut multum quoque merearis, dixi iam, non omnia pro meritis dari. Quid concessum vidimus? Quod in ipso de quo loquor Scipione accidit, repulsarum duritiem sepe pertinax virtus infregit. Testes sunt Emilius Paulus, Metellus Macedonicus, Lucius Mummius, qui Consulatus repulsam passi omnes, iidem speciosissimis consulatibus ac triumphis postmodum honestati, suis civibus quibus contemptui fuerant, spectaculo fuere, numquam ad id perventuri si repulsas populi lamentis potius acerbare, quam virtutibus superare voluissent. Lucius Silla, quamvis in finem civilibus discordiis irritatus, famam suam nota crudelitas itanto minoris rei repulsam cum tulisset, summam Reipublice post adeptus, et preturas et Consulatus et imperia, non tantum consequi potuit, sed donare. Non debet repulsa spem auferre, sed afferre sollicitudinem ac virtutem acuere, que nichil tam asperum quod non leniat; idque etiam si quando non fe
Abbreviated transcription (Latin):
q affluñt/ passum q legẽtib occͣcnt̃.
nt per te ip̃m mẽsor cõsor q reliqͦcũ
fias ex om̃ibus duo parua e xpẽdisse suffecit¬
si fuppet̾it alt̾a igr᷑ in lante marũ
ac tuliũ in alt̾u ħorũ adu̾sarios q̃uliũ
et clodiũ ꝯstitue quo exanien agut
et ꝙͣͫ roma cedat arpine./ qͥ tum cecus
ut non uidere. Ga robliã natꝰ sum
B diri Iam uns nobłiã non nascitur

Expanded text:
que affluunt passimque legentibus occurrunt, ut per te ipsum mensor censorque reliquorum fias. Ex omnibus duo paria hominum expendisse suffecerit; altera igitur in lance Marium et Tullium, in altera horum adversarios, Aulum et Clodium, constitue: quo examen vergat et quantum Roma cedat Arpino, quis tam cecus ut non videat? Nobilis natus sum. Iam dixi: verus nobilis non nascitur,
Abbreviated transcription (Latin):
ducos quorũ pudeat deẜuisse bestigia.
d si labi sis q̃ nisi fumosid a difficle
mala ost nobłitas. nestio añt qño. di¬
fotte ausi uideatur heditariũ bonũ¬
utits̃ /. nou libens dico s res ip̃a lo¬
quitur. raro excellent̾ uiri excellens
t̃e origine fortumata cͫ aͫ G.

Expanded text:
isse vestigia. Id si labi sinis, quid nisi famosum et difficile malum est nobilitas? Nescio autem quomodo diforte ne videatur hereditarium bonrtus. Non libens dico, sed res ipsa loquitur: raro excellentis viri filius excellens DE ORIGINE FORTUNATA In mag
Abbreviated transcription (Latin):
si quib alueolia liͨ clari saugm̃a ut
diatia ad los unda perfluxit / hnic ost
ut qui liori arabat hodie milttet et qui
per uibes medias ardentẽ cormpedem¬
in aureis habenis regẽ politua suꝑbus
ĩdesẜat por. scqualent̃ cãpũ ꝑigͦs bonoa
lialli pugione sollicitet ita ud uicissi¬
tudo hec et ꝯdicio statuũ liuãnoꝵ Ba¬
fiti semel ac pluries nec miteris si uł
acrctor ad miliciã ał miles redeat ad aca¬
trum ingens rerũ morͣliũ u̾ota est / et
agrstia dyademata t̾nerentur nũt hõe ͫ
memeriã occuppatum ĩtontã q alus tpns
fallit et hͨ ost tota illa uru nobilituis
qua tumidi elatiq incedinis uanũ genus/
Gauorũ clara prsapia est ẜ qͦusq
uagalor de te agitur/ tu mi nestio ques
in tnũ locum sustitu̾e int̾rit᷑ qͣm pro se
acie u̾tutũ soso aliss actollere ceꝑant ea
noblitatꝭ rdix ultima/ s ꝑge alaꝰ. exq̃re
acͥus. pauor accauos obsturos ĩnemea
et ignotos. ad sũmã lis nõiͫ atq mmagnniũ

Expanded text:
 quibus alveolis hec clari sanguinis ut dicitis ad vos unda profluxerit. Hinc est ut qui heri arabat hodie militet et qui per urbes medias ardentem cornipedem aureis habenis regere solitus superbus incesserat, per squalentem campum pigros boves humili pugione sollicitet verumqutudo hec et conditio statuum humanorum vasit semel et pluries, ne mireris si vel arator ad militiam vel miles redeat ad aratrum. Ingens rerum mortalium rota est et, restium diademata cernerentur. Nunc hominum memoriam occupatam intentamque aliis tempus fallit et hec est illa tota vestra nobilitas, qua tumidi elatique inceditis: vanum genus! Avorum clara prosapia est. Quousque vagaberis, de te agitur. Tu michi nescio quos in tuum locum substituere niteris, qui pro se acie virtutum sese alis attollere ceperant: ea nobilitatis radix ultima. Sed perge altius, exquire acrius, proavorum atavos obscuros invenies et ignotos. Ad summam, hec nominum atque imaginum
Abbreviated transcription (Latin):
tp̃e mcipit et q longna dies ꝑtt. longior¬
qz auxit. longissima subruit. fieri pt̾
ut quo te nobilẽ fingia. esse desierisa eẽs
forte nobliõr si ferius incepissea G ia¬
uet̾icta noblitus est P Iuanis ambicio
nec suo m̾cto s alior obliuione submxa.
ꝯfusa nẽpe sunt omĩa et ꝑplexa suit

Expanded text:
esinit et quam longa dies peperit longiorque auxerit, longissima subruit. Fieri potest ut quo te nobilem fingis esse desieris; esses forte nobilior, si serius incepisses. Inveterata nobilitas est. Inanis ambitio nec suo merito sed aliorum oblivione subnixa! Confusa nempe
Abbreviated transcription (Latin):
ut si a qͥuo doceri posset atq instrm uides
inter. gratulandi gliandiq cãs ut athe¬
nẽsom qq ponat origĩom quĩt ł dicũ. forsan
qdexptas/ ego uo̾ et si de hͦ bi smo sit
institutꝰ. qñ tñ tanti uiri mencio raidit quid
claros ac diẜtos birrs ĩ tñccant̃ asẜere
abest nã quid queso accinet lus gundeꝰ q̃co
em̃ quid si barbarua quid si młt nati eẽt.
an non młti barbari mł̃tis gretis ⁊ u̾tute
et ingenio meliores extr̾uit au non feiẽ
alique et rerũ głiã et ĩuencõe arcuo q̃b̾l uiris.¬

Expanded text:
t a quo doceri posset atque instrui. Vides inter gratulandi gloriandique causas ut Atheniensem quoque ponat originem. Quid hic dicam, forsan expectas. Ego vero, etsi de hoc uno sermo sit institutus, quando tamen tanti viri mentio incidit, quidclaros ac disertos viros incunctanter asserere abest. Nam quid, queso, attinet his gaudere? Quero enim: quid si barbarus, quid si mulier natus esset? An non multi barbari multis Grecis et virtute et ingenio meliores extiterunt? An non femine alique et rerum gloria et inventione artium quibus
Abbreviated transcription (Latin):
insule quid ĩcola inter iugia obiocisset
non eũ sua s prĩe głia clarũ eẽ nis eccle
ait aut ego obscurus si scri poħus aut tu
si athemẽsis clariꝰ cẽs / non pplendori prĩe¬
plato maior licot ille pħũs sꝯ existunt

Expanded text:
insule quidam incola inter iurgia obiecisset non eum sua, sed patrie gloria clarum esse, “Neque hercle, ait, aut ego obscurus si Seriphius, aut tu si Atheniensis clarus esses”: non splendori patriePlato, maior licet ille philosophus.
Abbreviated transcription (Latin):
et mũdi natos in u̾tito. fortune fauor ex¬
tulit qͦ lacius nost̾entui Gnoblissima
in prĩa uino s I m̃ltor aut ꝯtemptui
patens. aut ĩuidie sine alt̾o in magna
urbe uir uinctur illud tuciꝰ lis clarns
soli nõbliras cã est tot inter ocłos mille sp̾
latebre O notissima ox prĩa sã B malłt
por te prĩa q̃ tu p̃p ͤpͣrĩam notꝯ sia isi uo
per te fulseria q̃d tibi lux prie pret̾ tone¬
brus allatura młos hũit claritas magne
urbis obsturos quos hñde claros parui
rur̾ obscuritus hũissee S Inclita mͥ est
pria N Est q̃ suas sibi landes habeat

Expanded text:
et mundi: natos in vertice fortune favor exet mundi: natos in vertice fortune favor extulit, quo latius noscerentur. Nobilissima in patria vivo. Multorum aut contemptui patens aut invidie: sine altero in magna urbe vix vivitur. Illud tutius, hoc clarius soli nobilitas causa est. Tot inter oculos nulle sunt latebre. Notissima ex patria sum. Malim per te patria quam tu propter patriam notus sis. Nisi vero per te fulseris, quid tibi lux patrie preter tenebras allatura est? Multos habuit claritas magne urbis obscuros, quos abunde claros parvi ruris obscuritas habuisset. Inclita michi patria est. Est que suas sibi laudes habeat
Abbreviated transcription (Latin):
ostra por. noctom. et boetes ad solia cra¬
dios hobet e⁊ lurifer Gclarissue
prĩe ciuis sum Rbr̃ si u̾tutũ hospes.
sulubris aer cau fbtos mare proxͣ
bris et aigenti bonã tram diectsobi
fortes equi. ubi puignes bones ubi tenert
odi bbi dulcia demũ ponia nostũtur.
ubi añt dom uiri id nec querctis quid̃
nec quesita dignid ducitis estĩatores og̃gii.
ac qui sũma pr̃ie lans sola u̾tus ost
ciuud ucte g̾ ultilius gliãm at felici¬
tatom cũ destriberet romanã nichil
hor ad que sola cospicitis dignatꝰ accin¬
aiõꝵ accigit aĩorũ felicem deniq pcole
birũ duxit ea est eiũuera brbiũ felici¬
tas uli nobilitas Gipreclara tinbus
bonis prĩa N Quid srtu obsturus quid
si claritas ip̃a to eque latebris eruot
et ĩaꝑtũ trrihet  prompcins ẽent in luce
notabern O famosissima est pria¬
B non tũ ĩfamis dem ͤ catilina insi
tam famosa in prĩa natus eẽti Gayo em̃ ⁊
neromalt̾ ĩ fanne ac̾uus Imꝑiũ accessit.

Expanded text:
otes ad solis radios hebet et Lucifer. Clarissime patrie civis sum. Bene si virtutum hospes, salubris aer, clari fontes, mare proximum, bris et argenti. Bonam terram dicitis ubi fortes equi, ubi pingues boves, ubi teneri hedi, ubi dulcia demum poma nascuntur: ubi autem boni viri, id nec queritis quidem nec quesitu dignum ducitis: extimatores egregii! Atqui summa patrie laus sola virtus est civium. Recte ergo Virgilius gloriam ac felicitatem cum describeret Romanam, nichil horum ad que sola respicitis dignatus attindinem attigit animorum. Felicem denique prole virum dixit; ea est enim vera urbium felicitas, vera nobilitas. Preclara civibus bonis patria est. Quid si tu obscurus? Quid si claritas ipsa te prodet eque latebris eruet et in apertum trahet? Promptius in luce notaberis. Famosissima est patria. Non tam infamis esset Catilina nisi tam famosa in patria natus esset. Gaio etiam et Neroni alter infamie acervus imperium accessit
Abbreviated transcription (Latin):
scientiȩ sub tilit̾ inuestigat.ł mẽq ociosa ñ co¬
medit : qr hoc qd̾ de sacro eloqͥo intelligendo ꝑ¬
cepit. ante int̾ni iudicis ocłos exhibendo oꝑib
ostendit. Mori aut̃ dr̃ : qr cũ illã et̾nitatis contẽ¬
platio absorbuerit : ab hac mutabilitatis fuę
uicissitudine funditꝰ extinguit: ut in ea iã hoc
qd̃ acumen intimę uisionis ĩpediat ullo modo.
nichil uiuat. Tanto enĩ tcͣ uerius int̾na cons¬
picit : quanto cunctis ext̾iorib pleniꝰ occũbit.
Hanc itaq mortẽ. hanc dier̃ plenitudinẽ. ⁊ in

Expanded text:
 otiosa non comedit, quia hoc quod de sacro eloquio intelligendo perceperit, ante aeterni judicis oculos exhibendo operibus ostendit. Mori autem dicitur, quia cum illam aeternitatis contemplatio absorbuerit, ab hac mutabilitatis suae vicissitudine funditus exstinguit, ut in ea jam hoc quod acumen intimae visionis impediat ullo modo nihil vivat. Tanto enim verius tunc interna conspicit, quanto cunctis exterioribus plenius occumbit. Hanc itaque mortem, hanc dierum plenitudinem, et in
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ fr̃nis aurib omẽ qd̾ in me latent̃ ipse rep̃¬
expositionẽ pate feci dona: ꝑ confessionẽ dece¬
go uuln̾a. Et qr in hoc tã magno humano
genere. nec paru defirnt qͥ dictis meis debe¬
ant instrui: nec magni desunt qͥ cognitę
meȩ ualeant infirmitati misereri: ꝑ hec utraq
aliis frĩb quantũ possũ curã confero: ab aliis
sꝑo. Illis dixi exponendo qd̾ faciant: istis aꝑio
confitendo qd̾ parcant. Illis u̾boꝵ medicam̃ta ñ
subtraho: istis lacerationẽ uulnerũ ñ absꝯdo.
Igit᷑ queso. ut qͥsqͥs hȩc leg̾it. apd̾ districtũ iudicẽ
solaciũ mͥ suȩ orationis impendat: ⁊ om̃e qd̾ in me
sordidũ dep̾hend̾it. fletib diluat. Orationis au
atq expositionis uirtute collata: lector m̃s in
recõpensatione me suꝑat: si cũ ꝑ me uerba ac¬

Expanded text:
rnis auribus omne quod in me latenter ipse reprernis auribus omne quod in me latenter ipse repreexpositionem patefeci dona, per confessionem detego vulnera. Et quia in hoc tam magno humano genere, nec parvuli desunt qui dictis meis debeant instrui, nec magni desunt qui cognitae meae valeant infirmitati misereri, per haec utraque aliis fratribus quantum possum curam confero, ab aliis spero. Illis dixi exponendo quod faciant, istis aperio confitendo quod parcant. Illis verborum medicamenta non subtraho, istis lacerationem vulnerum non abscondo. Igitur quaeso ut quisquis hoc legerit, apud districtum Judicem solatium mihi suae orationis impendat, omne quod in me sordidum deprehendit fletibus diluat. Orationis autem atque expositionis virtute collata, lector meus in recompensatione me superat, si, cum per me verba ac
Abbreviated transcription (Latin):
studeo: furtim se nescio quomͦ intentio humanȩ
laudis int̾serit. Qd̾ cũ iã post modũ cardeq discer¬
no: inuenio me alit̾ ag̾e. qđ scio me alit̾ mȩ incoͥ¬
asse. Sic enĩ sepe intentionẽ nr̃am dũ añ dĩ ocłos
cõp̾hendens. intentio humanȩ laudis asseqͥt᷑:
sic̃ ꝓ necessitate qͥdẽ cib sumit᷑ : s in ipso esu dũ
furtimgulȩ subrepit edendi delectatio ꝑmiscet᷑.
Un plerq contingit. ut refectionẽ corporis ꝗͣ sabi¬
tis causa cepimꝰ: causa uoluptatis expleamꝰ. ła¬
tendũ ẽ gͥ. qd̾ rectã qͥdẽ intentionẽ nr̃am q̃ soli dõ
placere appetit : ñ nũꝗͣ intentio minus recta q̃
de donis dĩ placere hõĩb querit. insidiando co¬
mitat᷑. Si aũ de his diunitꝰ districte discut mͦ:
qͥs int̾ ista remanet salutis locus. qnͣ ⁊ mala nr̃a
pura mala st̃. ⁊ bona quȩ nos hab̾e credimꝰ. pura

Expanded text:
studeo furtim se nescio quomodo intentio humanae studeo furtim se nescio quomodo intentio humanae laudis interserit. Quod cum jam postmodum tardeque discerno, invenio me aliter agere quod scio me aliter inchoasse. Sic etenim saepe intentionem nostram, dum ante Dei oculos comprehendens, intentio humanae laudis assequitur, sicut pro necessitate quidem cibus sumitur, sed in ipso esu, dum furtim gula subrepit, edendi delectatio permiscetur. Unde plerumque contingit ut refectionem corporis, quam salutis causa coepimus, causa voluptatis expleamus Fatendum est igitur quod rectam quidem intentionem nostram, quae soli Deo placere appetit, nonnunquam intentio minus recta, quae de donis Dei placere hominibus quaerit, insidiando comitatur. Si autem de his divinitus districte discutimur, quis inter ista remanet salutis locus, quando et mala nostra pura mala sunt, et bona quae nos habere credimus pura
Abbreviated transcription (Latin):
recte loqͥ conat᷑: extra semet ipsã spargit᷑.
Integritatẽ nãq anui dũ cogitant᷑ u̾ba qͣlit̃
ꝓferant᷑ : qr trahunt extͥnsecꝰ minuunt. Igit᷑
a publico locutionis. redeundũ ẽ ad curiam
cordis: ut quasi in qͦdã concilio consultatioi̾s.
ad me ipsũ discernendũ conuocẽ cogitationes
m̃tis : quatmnꝰ ibi uideã. ne aut in caute mala:
aut bona ñ bene direrĩ. Tc̃ enĩ bene dr bonũ:
cũ is qͥ dic̃. soli ei a qͦ accepit. ꝑ id appetit pla¬
cere qd̾ dieit. X qͥdẽ mala me aliqua ⁊ si
dixisse nͣ inuenio: tñ qr omino ñ dixerun ñ
defendo. Bona uͦ si ꝗͣ diuinitꝰ accipiens dixi:
meo iudelicet uicio minꝰ me benedixisse ꝓfi¬
teor. Nã ad me intrinsecꝰ rediens. pꝰpositis
u̾boꝵ foliis. pꝰ positis sententiaꝵe ramis
dum ipsam subtiliter radicem meȩ intentioi̾s
inspicio: dõ quidẽ ex ea me sumoꝑe placere uo¬
liusse cognosco: s eidẽ intentioni qua dõ placere

Expanded text:
conatur, extra semetipsam spargitur. Integritatem namque animi, dum cogitantur verba qualiter proferantur, quia trahunt extrinsecus, minuunt. Igitur a publico locutionis redeundum est ad curiam cordis, ut quasi in quodam concilio consultationis ad me ipsum discernendum convocem cogitationes mentis, 174 quatenus ibi videam ne aut incaute mala aut bona non bene dixerim. Tunc enim bene dicitur bonum, cum is qui dicit, soli ei a quo accepit, per id appetit placere quod dicit. Et quidem mala me aliqua, etsi dixisse non invenio, tamen quia omnino non dixerim, non defendo. Bona vero si qua divinitus accipiens dixi, meo videlicet vitio minus me bene dixisse profiteor. Nam ad me intrinsecus rediens, postpositis verborum foliis, postpositis sententiarum ramis, dum ipsam subtiliter radicem meae intentioinspicio, Deo quidem ex ea me summopere placere voluisse cognosco, sed eidem intentioni qua Deo placere
Abbreviated transcription (Latin):
ad ostendendã uirtutẽ obędientiȩ occasio oportu¬
na se p̃buit: libet hanc paulo iugilantiꝰ sollicitiꝰq
discut̾e : ⁊ qͣnti sit meriti demonstrare. Sola nãq
stodit. Uñ ⁊ pͥmꝰ hõ p̃ceptũ qd̾ seruaret accepit.
obedientia ꝗͣ uictimȩ : ⁊ auscultare mag̾ ꝗͣ offer¬
re adipem arietũ : qm̃ quasi peccatũ ariolandi ẽ.

Expanded text:
ad ostendendam virtutem obedientiae occasio opportuna se praebuit, libet hanc paulo vigilantius sollicitiusque discutere, et quanti sit meriti demonstrare. Sola namquestodit: unde, et primus homo praeceptum, quod servaret, accepit, obedientia quam victima, et auscultare magis quam offerre adipem arietum ; quoniam quasi peccatum a
Abbreviated transcription (Latin):
eccła ⁊̃ cũ p̃sentẽ uitã deserit ñ amutit: qr
in electis suis canto eoꝵ lucem multiplicuis
inuenit: quanto neͣ in eis ab oĩ tẽptatione
se cautiꝰ sollicitiꝰq custodit. Dies suos eccła ñ
amitit : qr sese in hac uita uigilant̃ pensare¬

Expanded text:
n amittit, quia in electis suis tanto eorum lucem multiplicius invenit, quanto nunc in eis ab omni tentatione se cautius sollicitiusque custodit. Dies suos Ecclesia non amittit, quia sese in hac vita vigilanter
Abbreviated transcription (Latin):
ens. dũ uoluntatẽ se patris. ⁊ nͣ suã fac̾e̾ ostendit:
ꝑman̾e nos intus docuit. Cũ gͥ ñ suã s patͥs uo¬
luntatẽ facit : eos qͥ ad se ueniunt foras ñ eicit :
qr dũ nos exẽplo suȩ obȩdientiȩ subicit: uiã nob̾
egressioĩs claudit. Hĩc rursũ ait. Non possũ ego¬

Expanded text:
ens, dum voluntatem se Patris et non suam facere ostendit, ens, dum voluntatem se Patris et non suam facere ostendit, permanere nos intus docuit. Cum igitur non suam, sed Patris voluntatem facit, eos qui ad se veniunt foras non ejicit, quia dum exemplo suo nos obedientiae subdit, viam nobis egressionis claudit. Conversu
Abbreviated transcription (Latin):
ctimas aliena caro: ꝑ obedientiã uͦ uoluntas ꝓpͥa
mactat᷑. Tanto gͥ qͥsq citiꝰ dm̃ placat: quanto
añ eiꝰ ocłos rep̃ssa arbitrii sui suꝑbia. gladio p̃cepti
se ĩmolat. Qd̾ contͣ. ariolandi peccatũ inobedien¬
tia d̾r: ut quanta sit uirtꝰ obedientiȩ demonstret᷑.
Ex adu̾so gͦ meliꝰ ostendit᷑: qͥd de eiꝰ laude sentiat᷑.
Si enĩ qͣsi peccatũ ariolandi ẽ. repugnare. ⁊ quasi
ẽẽ iudeatur. Hinc ꝑ salomonẽ in ostensione obę¬
dientie dr̃. Hir obediens loqͥt᷑ uictorias.uir qͥppe
obediens loquit᷑ uictorias : qr dũ aliene uoci humi¬
lit̾ subdim᷑ : nosmet ipsos in corde suꝑamꝰ. hinc in¬
qr descendi de celo ñ ut faciã uoluntatẽ meã s uo¬
liuitatẽ eiꝰ qͥ misit me. Q d enĩ: Si suã fac̾et: eos
qͥ ad se ueniunt repulisset. Qͥs au nesciat. qd̾ uo¬
luntas filii a patris uoluntate ñ discrepat: S
disi gaudio exiuit. sed̾s ad redẽptionẽ hõiũ ueni¬

Expanded text:
ctimas aliena caro, per obedientiam vero voluntas propria mactatur. Tanto igitur quisque citius Deum placat, quando ante ejus oculos, repressa arbitrii superbia, gladio praecepti se immolat. Quo contrario, hariolandi peccatum inobedientia dicitur, ut quando sit virtus obedientiae demonstretur. Ex adverso ergo melius ostenditur qSi enim quasi peccatum ariolandi est repugnare, et quasi esse videatur. Hinc per Salomonem in ostensione obedientiae dicitur: Vir obediens loquitur victorias . Vir quippe obediens loquitur victoriam, quia, dum alienae voci humiliter subdimur, nosmetipsos in corde superamus. Sed ut faciam voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me ; quid enim si suam faceret, eos qui ad eum veniunt repulisset? Quis autem nesciat quod voluntas Filii a Patris voluntate non discrepet? Sedisi gaudio exivit, secundus ad redemptionem hominum veni