comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nire. ab neget semet ip̃m. Et
rursum. Nisi quis renuntiaue¬
rit om̃ib que possidet:. non po¬
test meus eẽ discipulus. Hoꝵ
igitur nũo. sc̃s uir diuisa at̾¬
renis desideriis mente se asserit:
qui ait. Desperam: nequaqmͣ
ultra iã uiuam. Iusti quippe da¬
perare: est p̾sentis uite honaet¬
nitatis electione deserere. man¬
sura querere. et in rebz tempora¬
lib ficluciam non habere qui
hec agens nequaquã se ultra
mu̾e asserit: quia uidelicet ui¬
uificatrici morti cotidie auita
se ꝑegͥnatõis occidit. Absit enĩ
gitate desperet. ne gressũ cor¬
dis a prouectu intuni itinens
subtrahat: ne amorẽ condito¬
ris deserens. qiͣ aduce destitutꝰ
in uia remaneat. et confossus
glaclio latrocinantis despera¬
tionis. ruat. S ne eius dicta ad
nr̃i intellectus arbitriũ iudea¬
mͦus molenter inflectere debe¬
mus exposteriorib premissa
pensare. Quo enĩ sensu hoc ci¬
xerit ip̃e protinꝰ indicat: qui sb̾¬
duos hec u̾ba conueniunt. desi¬

Expanded text:
neget semetipsum . Et rursum: Nisi quis renuntiaverit omnibus quae possidet, non potest meus esse discipulus . Horum igitur numero sanctus vir, divisa a terrenis desideriis mente, se inserit, qui ait: Desperavi, nequaquam ultra jam vivam. Justi quippe desperare est praesentis vitae bona aeternitatis electione deserere, mansura quaerere, et in rebus temporalibus fiduciam non habere. Qui haec agens nequaquam se ultra vivere asserit, quia videlicet vivificatrice morte quotidie a vita se passionis occidit. Absit enim gitate desperet, ne gressum cordis a profectu intimi itineris subtrahat, ne, amorem conditoris deserens, quasi a duce destitutus in via remaneat, et confossus gladio latrocinantis desperationis ruat. Sed ne ejus dicta ad nostri intellectus arbitrium videamur violenter inflectere, debemus ex posterioribus praemissa pensare. Quo enim sensu haec dixerit, ipse protinus indicat, qui subduo haec verba sibi conveniunt, desp
Abbreviated transcription (Latin):
derelinqunt. Qui rebz se habi¬
tis nudant. gła honoris expoli¬
ant. Q uunt̾noꝵ desiderio per
assichuitatem se amici meroris¬
afficiũt. hr̃e de exteriorib con¬
solationẽ nolunt. qui internis
gaudiis dum m̃te appropiãt.
iutam ip̃am funditus corporee
delectationis necant. Talibus
namq per paulum dr̃.Mor¬
tui eiim estis et uita ur̃a abscõ¬
exp̾sserat: cum dicebat. Concu¬
piuit et defecit aĩa mea ĩ atͥa
dm̃. Concupiscunt enĩ. s non
deficiiut: qͥ iam quidã celestia ap¬
petunt. s adhuc tamen aterre¬
noꝵ delectationib. minune las¬
santur. Concupiscit uero et ui
dei atria deficit: qui cũ et̾na de¬
siderat. ui amorẽ tempor alium
non percdurat. Hinc p̾. it̾m di¬

Expanded text:
derelinquunt, qui rebus se habiderelinquunt, qui rebus se habitis nudant, gloria honoris exspoliant. Qui internorum desiderio per assiafficiunt, habere de exterioribus consolationem nolunt, qui internis gaudiis dum mente appropiant, vitam in se funditus corporeae delectationis necant. Talibus namque per Paulum dicitur: Mortui enim estis, et vita vestra absconexpresserat, cum dicebat: Concupiscit et deficit anima mea in atria Domini . Concupiscunt enim, sed non deficiunt, qui jam quidem coelestia appetunt, sed adhuc tamen a terrenorum delectationibus minime lassantur. Concupiscit vero et in Dei atria deficit, qui, cum aeterna desiderat, in amore temporalium non perdurat. Hinc Psalmista iterum di
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpt̾ xp̃m detrimenta. Que adhuc
ossa. insemetipõ insimat uehe¬
mentuis extincta: cum subdit.
Propter quem omnia detrimen¬
tum feci: et arbitror ut stercora
Mortuis u̾o ossib qͦ ex animis pen¬
deat ostencdit: qui ilico subun¬
git dicens. sut xp̃m lucri faciam.
et inueniar in illo ñ hẽns meã
euis testimoniis. paulũ ad alta
suspensũ mundo mortuũ. testati
sumꝰ: Nunc beatum iob. si plenꝰ
eodem sp̃u. exterioriᷤ ĩ uite con¬
cupiscentiam fugiat. ostendamꝰ.
li iustoꝵ. qui sic celestia appetũt.
ut tamen aterronoꝵ spe mim¬
me frangantur. Largita diuini¬
tus patrimonia ad necessitatis
subsidiũ possident. honores gͥ tẽ¬
poralit̾ impensos tenent. aliena
non ambiunt. suis licite utunt᷑
Qui tamen ab eisdẽ reb quas
habent alieni sunt: qr ad hec
ip̃a que possident. ex desiderio ñ
tenent᷑. Et sunt ñ nulli iustoꝵ.
qui ad comp̃hendendũ culmen
ꝑfectionis accincti. dũ altiora in¬
teriꝰ appetunt: exteruis cuncta

Expanded text:
tum detrimenta. » Quae adhuc ossa in semetipso insinuat vehementius exstincta, cum subdidit: « Propter quem omnia detrimentum feci, et arbitror ut stercora. » Mortuis vero ossibus quam exanimis pendeat, ostendit ille cum subjungit, dicens: « Ut Christum lucrifaciam, et inveniar in illo non habens meam ejus testimoniis Paulum ad alta suspensum, mundo mortuum, testati sumus, nunc beatum Job si, plenus eodem spiritu, exterioris vitae concupiscentiam fugiat ostendamus. li justorum, qui sic coelestia appetunt, ut tamen a terrenorum spe minime frangantur. Largita divinitus patrimonia ad necessitatis subsidium possident, honores sibi temporaliter impensos tenent, aliena non ambiunt, suis licite utuntur. Qui tamen ab eisdem rebus quas habent, alieni sunt, quia ad haec ipsa quae possident, ex desiderio non tenentur. Et sunt nonnulli justorum, qui ad comprehendendum culmen perfectionis accincti, dum altiora interius appetunt, exterius cuncta
Abbreviated transcription (Latin):
deus magnificat. qr largitate
rõnis ditat. Infusione gre uisi¬
tat. honore collate uirtutis exal¬
tat. Cumq per semetip̃m nichil
sit: ẽẽ tam̃ eũ cognitionis sue par¬
ticipem. benignitatis munere
concedit. S erga eundẽ magni¬
ficatum hoĩem. corsuũ dñs ap¬
ponit: qr post dona iuidiciũ exerit:
Merita subtilit̾ pensat. uite pon¬
dera uehem̃t᷑ examinat. Et tan¬
to ab eo post districtꝰ penas exigit.
quanto hunc impenso munere
sitatẽ suꝑne maiestatis aspici¬
at. atq ad infirmitatẽ ꝓpͥam.
considerationis oculũ reducat.
uideat qr caro capere ñ ualet.
hoc ꝙ de semetip̃a ueritas sp̃m
docet. iudeat quia etiam sub⁊¬
leuatus hominis sp̃c. Iudiciũ
tolerare ñ sufficit. ꝙ d̾s sub exa¬
mine districte retributionis in
nificatur hõ spiritali munere.
s tamen caro est. Et uas eius
post mun̾a districte consideras.
s tamen si remota pietate uidi¬
cetur pondus ꝙ de tua subtilita.¬
te imminet. ferre nec subleua¬

Expanded text:
Deus magnificat, quia largitate rationis ditat, infusione gratiae visitat, honore collatae virtutis exaltat. Cumque per semetipsum nihil sit, esse tamen eum cognitionis suae participem, benignitatis munere concedit. Sed erga eumdem magnificatum hominem cor suum Dominus apponit, quia post dona judicium exerit, merita subtiliter pensat, vitae pondera vehementer examinat, et tanto ab eo post districtius poenas exigit, quanto hunc impenso munere sitatem supernae majestatis aspiciat, atque ad infirmitatem propriam considerationis oculum reducat. Videat quia caro capere non valet hoc quod de semetipsa Veritas per spiritum docet. Videat quia etiam sublevatus hominis spiritus judicium tolerare non sufficit quod Deus sub examine districtae retributionis intnificatur homo spiritali munere, sed tamen caro est; et vias ejus post munera districte consideras, sed tamen si remota pietate judicetur, pondus quod de tua subtilitate imminet, ferre nec subleva
Abbreviated transcription (Latin):
Quid autẽ ceti noi̾e: nͥ antiquus
hostis expͥmitur: Qui dum m̃¬
tes seculariũ possidendo penetrat:
qͣiͣ in eoꝵ lubricas cogitationes
natat. S coetus carcere constͥn¬
gitur. qr malignus sp̃e in infe¬
riorib deiectus. ne acelestia euo¬
lare preualeat. pene sue pond̾e

Expanded text:
quid autem ceti nomine, nisi antiquus quid autem ceti nomine, nisi antiquus hostis exprimitur? Qui dum mentes saecularium poquasi in eorum lubricas cogitationes natat? Sed cetus carcere stringitur, quia malignus spiritus in inferioribus dejectus, ne ad coelestia evolare
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃m correptꝰ inueniat. ⁊ ad suã
custodiã sollicicior exurgat. Di¬
cat itaq uir iustus ex uoce sua.
⁊ sc̾e ecc̃e tẏpum tenens: dicat
ex nĩa cõ fabulabor cũ amari¬
tuduie anime mee. Ac si aperciꝰ
insinuet dicens. Int̾ contͣ me cũ
cordis mei dolore conloquor. ⁊ fo¬
ris me au̾bere iudicis abscondo.
atq a cunctis delectationib car-¬
nis. forti cogitatione separatur.
Ad sũma ꝓficere appetit:⁊ tamen
ad huc de corri ptione corporis.
contradictionem sentit. Unde ap
te mox subditur. Nũquid mare
sum ego. aut coetus: quia circũ¬
dedistif me carcere: Carcere hõ
circundatur: quia plerumq et
uirtutũ prouectid ad alta exurge̾
nititur. et tamen carnis sue cor¬
ruptione p̃peditur. Qua bene
exui psalmista dep̾catur: clicens.
Educ de carcere animã meã: ad cõ¬
fitendũ nõi tuo. Quid uero appel¬
latione maris: nisi corda carnaliũ
tumidis cogitationib fluctuosa:

Expanded text:
ipsum correptus inveniat, et ad sui jam ipsum correptus inveniat, et ad sui jam custodiam sollicitior exsurgat. Dicat itaque vir justus ex voce sua sanctae Ecclesiae typum tenens; dicat ex nostra: « Confabulabor cum amaritudine animae meae. » Ac si apertius insinuet, dicens: Intus contra me cum cordis mei dolore colloquor, et foris me a verbere judicis abscondo. atque a cunctis delectationibus carnis forti cogitatione separatur. Ad summa proficere appetit, et tamen adhuc de corruptione corporis contradictionem sentit. Unde et apte mox subditur: « Nunquid mare sum ego, aut cetus, quia circumdedisti me carcere? » Carcere homo circumdatur, quia plerumque et virtutum provectibus ad alta exsurgere nititur, et tamen carnis corruptione praepeditur. Qua bene exui Psalmista deprecatur, dicens: Educ de carcere animam meam, ad confitendum nomini tuo . Quid vero appellatione maris, nisi corda carnalium tumidis cogitationibus fluctuosa; 260
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ illuminat᷑ donis. ꝙ sua spõ¬
te prauis actib et iampost do¬
na cecatus est: ꝙ acecitatis sue
eiroub pat̾ne sollicitulinis fla-¬
silis expiatus ꝙ aflagelloꝵ do¬
lorib ad salutis gaudia miscd̾ie
medicamento reductus est. quod
quib dam culpis ⁊ si ñgrauib
sublitus. peccare tamen et int̾
flagella non desinit: ꝙ peccatorẽ
suum suꝑna grã nec contempta
dereliquit. Cum gͥ afflictẽm mẽ¬
tem modo ꝑ replicationẽ donoꝵ
dei. modo ꝑ imꝓperia actiõis sue.
tanta seueritate increpat. habet
in corde iustoꝵ. amaritudo ani¬
me linguam suam: que tanto
eis subtiliꝰ loquitur. qnͣto et in¬
terius auditur. Uñ et nequaqmͣ
dr᷑. Fabulabor in amaritudine
anime mee: s cũ famulabor
cũ amaritudine aĩe mee. quia
uis doloris q̃ pẽca singula reputãs.
torpentẽ animũ ad lamenta ex¬
citat. qiͣ ad eum u̾ba cum fabu¬
lationis format: in quib semet¬

Expanded text:
quod illuminatus donis, quod sua sponquod illuminatus donis, quod sua sponte pravis actibus etiam post dona caecatus est, quod a caecitatis suae erroribus paternae sollicitudinis flagellis expiatus, quod a flagellorum doloribus ad salutis gaudia misericordiae medicamento reductus est; quod quibusdam culpis, etsi non gravibus subditus, peccare tamen et inter flagella non desinit; quod peccatorem suum superna gratia nec contempta dereliquit. Cum igitur afflictam mentem modo per replicationem donorum Dei, modo per improperia actionis suae tanta severitate increpat, habet in corde justorum amaritudo animae linguam suam, quae tanto eis subtilius loquitur, quanto et interius auditur. Unde et nequaquam dicitur: Fabulabor in amaritudine animae meae, sed, Confabulabor cum amaritudine animae meae, quia vis doloris, quae peccata sitorpentem animum ad lamenta excitat, quasi ad eum verba confabulationis format, in quibus semet
Abbreviated transcription (Latin):
mee. Pauore namꝙ diuini iu¬
dicii afflicti. dum quedam male
gesta plangimꝰ: ip̃a ui nr̃e ama¬
ritudinis ad discutiendos nos ui¬
gilantius excitati. alia in nobis
etiam que ampluis defleamꝰ in¬
uenumꝰ. Nam sepe ꝙ torpentes
iatuit. flentib subtiluis in notes¬
at: Et affucta mens. certuis i̾ie¬
nit malũ ꝙ fecerat. et nesciebat:
eiq rixa sua ueriꝰ aperit. quantũ
a ueritatis pace deuiauit: quia rea¬
tum suũ cuiꝰ secura ñ meminit:
hunc in se cõmota dep̾hendit.
Succrescens quippe amaritudo pe¬
nitentie: uerecundãti cordi inpor¬
tune ingerit. illicita q̃ cõmisit
Districtũ contͣ hec iudicẽ osten¬
dit. supplicioꝵ minas incutit.
pauore anuũ ferit. pudore cõ¬
fundit. motus illicitos increpat.
quietem noxie securitatis turbat.
que ei conditor bona contulit.
que ip̃e bouis illuis mala repen¬
dit enumerat: ꝙ mire ab eo con¬
ditus. ꝙ gratiuto nutritus. ꝙ ra¬
nonis substantia inconditione
dum hunc renitentẽꝙ despexit.

Expanded text:
--Pavore namque divini judicii afflicti, dum quaedam male gesta plangimus, ipsa vi nostrae amaritudinis ad discutiendos nos vigilantius excitati, alia in nobis etiam quae amplius defleamus, invenimus. Nam saepe quod torpentes latuit, flentibus subtilius innotescit; et afflicta mens certius invenit malum quod fecerat et nesciebat, eique rixa sua verius aperit, quantum a veritatis pace deviavit, quia reatum suum, cujus secura non meminit, hunc in se commota deprehendit. Succrescens quippe amaritudo poenitentiae, verecundanti cordi importune ingerit illicita quae commisit, districtum contra haec judicem ostendit, suppliciorum minas incutit, pavore animum ferit, pudore confundit, motus illicitos increpat, quietem noxiae securitatis turbat; quae ei conditor bona contulit, quae ipse bonis illius mala respondit enumerat, quod mire ab eo conditus, quod gratuito nutritus, quod rationis substantia in conditione dum hunc renitentemque despexit,
Abbreviated transcription (Latin):
reptionẽ cogitans. salutẽ uul¬
neris ex metlicamine merorisqͥ¬
ro. Qui enim mala que perre¬
trauit insinuat. et flere que mn¬
sinuau̾it. recusat: qiͣ subducta
ueste uulnus detegit. s torpent
mente. medicamentũ uulneri ñ
apponit. Confessionis gͥ uocem
solus necesse est ut meror excutia
ne uulnꝰ ꝓditum s neglectum qͥ
licentius iam ꝑ humanã notiti¬
am tangitur. deteruis putrescat
Quo contra psalmista plagam
cordis non solum detexerat: ẜ de¬
tecte etiam medicamentũ ineroris
ad hibebat dicens. Iniquitatẽ mei
ego pronuntio: et cogitabo ꝓ pec¬
cato meo. Pronuntiando enrm
occultũ uulnus detegit cogitãdo
autẽ quid alud qm medicam̃tũ
uulneri apponit: s afflicte menti
et sua sollicite dampna cogitan
ti: rixa ꝑ semet ip̃am oritur. con¬
tra semetip̃am. Nam cũ se ad la¬
mentai penitentie instigat: oel¬
ta se increpatione dilaniat. un

Expanded text:
reptionem cogitans, salutem vulreptionem cogitans, salutem vulneris ex medicamine moeroris quaero. Qui enim mala quidem quae perpetravit insinuat, sed flere quae insinuaverit, recusat, quasi subducta veste vulnus detegit, sed torpente mente medicamentum vulneri non apponit. Confessionis igitur vocem solus necesne vulnus proditum, sed neglectum, quo licentius iam per humanam notitiam tangitur, deterius putrescat. Quo contra / psalmista plagam cordis non solum detexerat, sed detectę etiam medicamentum męroris adhibebat, dicens: Iniquitatem meam ego pronuntio et cogitabo pro peccato meo. Pronuntiando enim occultum vulnus detegit, cogitando autem, quid aliud quam medicamentum vulneri apponit? Sed afflictae menti et sua sollicite damna cti, rixa pro semetipsa oritur contra semetipsam. Nam cum se ad lamenta poenitentiae instigat, occulta se increpatione dilaniat. Un
Abbreviated transcription (Latin):
inconfessione. Hinc ꝑ salomonẽ
dicit᷑. Qui abscondit scelera sua.
ñ dirigetur: Q aũt confessus fue¬
rit. et dereliquerit ea: mĩã conse¬
quetur. Hinc rursum scriptũ est.
Iustus in pͥncipio: accus ator ẽ sui.
S nequaqͣm ad confessionẽ os
panditur: nͥ cũ esideratione distͥc¬
ti iudicii. ꝑ pauorẽ sp̃c angustat᷑.
Unde et apte mox subditur. Loqͣr
in tribulatione sp̃e mei. Tribula¬
tio quippe sp̃c linguã commnouet:
ut reatum praui operis uox cõfessi¬
onis impugnet. Sciendũ quoq
est. quia sepe et reprobi peccata
confitentur: s deflere contẽpnũt.
Electi autẽ. culpas suas quas uo¬
cib confessionis aperiunt. distric¬
te animadu̾sionis fletib insecunt᷑
Unde beatus iob post qmͣ se ori suo
non partere spopondit: tribulatõ¬
nem mox sp̃c subdidit. Aesraper¬
te fateretur dicens. Sic reatum
lingua loquitur. ut nequaquã
exꝑs a meroris stunulo ꝑ alia
sp̃e uagetur. S culpas loquens.
uulnis aperio. culpas u̾o ad cor¬

Expanded text:
in confessione . Hinc per Salomonem dicitur: Qui abscondit scelera sua, non dirigetur; qui autem confessus fuerit et dereliquerit ea, misericordiam consequetur . Hinc rursum scriptum est: Justus in principio accusator est sui . Sed nequaquam ad confessionem os panditur, nisi cum consideratione districti judicii per pavorem spiritus angustatur. Unde et apte moin tribulatione spiritus mei. » Tribulatio quippe spiritus linguam commovet, ut reatum pravi operis vox confessionis impugnet. Sciendum quoque est, quia saepe et reprobi peccata confitentur, sed deflere contemnunt. Electi autem culpas suas, quas vocibus confessionis aperiunt, districtae animadversionis fletibus insequuntur. Unde beatus Job, postquam se ori suo non parcere spopondit, tribulationem mox spiritus subdidit. Ac si aperte fateretur, dicens: Sic reatum lingua loquitur, ut nequaquam expers a moeroris stimulo per alia spiritus vagetur, sed culpas loquens vulnus aperio; culpas vero ad cor
Abbreviated transcription (Latin):
sui habitaculo foras mittit.
Et retlire introrsus non ualer
quia fusus exterius ad deteris¬
racotidie impulsus caclit. Ad cõ¬
templandum quippe creatorem
homo conditus fuerat. ut eiuis
semꝑ speciem quereret. atq ĩ so¬
liditate atem illius amoris ha¬
bitaret: s extra se per inobedien¬
tiam missus. mentis sue locum
perdiclit:quia tenebrosis itine¬
rib aspersus. ab in habitatione
uerl luminis elongauit. Unde
apte ad huc subditur. Neq cog¬

Expanded text:
sui habitaculo foras mittit, sui habitaculo foras mittit, et redire introrsus non valet, quia, fusus exterius, ad deteriora quotidie compulsus cadit. Ad contemplandum quippe Creatorem homo conditus fuerat, ut ejus semper speciem quaereret, atque in solemnitate illius amoris habitaret. Sed extra se per inobedientiam missus, mentis suae locum perdidit, quia, tenebrosis itineribus sparsus, ab inhabitatione veri luminis elongavit. Unde apte adhuc subditur: C
Abbreviated transcription (Latin):
quis autem impietati succũ¬
bit: uitã ꝓfecto iusticie. morien¬
do derelĩquit. Qui uero etiam
post pec̃m mole desperationis ob¬
ruiturꝵ Quid aliud qmͣ post
mortẽ inferni supplicio sepesit̃.¬
Sene ergo dicitur Sicut cõsu¬
mitur nubes et pertransit. sic
qui descenderit ad inferos. nõ
ascendet. Quia pleruinq cũ
perpetrationi nequitie. et ram
desperatio sociatur. et uia iam
reuersionis ab scĩditur. Recte
autem corda desperantiũ nubi¬
bus comparantur. qr et caligi¬
ne erroris obscura sunt. et pe¬
catoꝵ multiplicitate condensa.
s confumpta ꝑtranseunt. qr
claritate extremi iudicii irra¬
diata dissipant᷑. Õ o let etiam
domus inhabitatio cordis ĩtel¬
ligi. unde sanato cuidam dr᷑
Iuade in domũ tuã ¶quia nimi¬
rum dignũ est. ut pec̃or post
ueniam. ad mentẽ suam rede¬
at: ne iterum quo iuste feri¬
tur ãmittat. S qui ad infer¬
num descenderit. ad domũ suã
ulterius ũ ascendit: quia cum
quem desperatio obruit. a cords

Expanded text:
quis impietati succumbit, vitam profecto justitiae moriendo derelinquit . Qui vero etiam post peccatum mole desperationis obruitur, quid aliud quam post mortem in inferni supplicio sepelitBene ergo dicitur: Sicut consumitur nubes, et pertransit, sic qui descendit ad inferos non ascendet, quia plerumque cum perpetratione nequitiae etiam desperatio sociatur, et via jam reversionis absciditur. Recte autem corda desperantium nubibus comparantur, quia et caligine erroris obscura sunt, et peccatorum multiplicitate condensa; sed consumpta pertranseunt, quia claritate extremi judicii irradiata dissipantur. Solet etiam domus inhabitatio cordis intelligi. Unde sanato cuidam dicitur: Vade in domum tuam , quia nimirum dignum est ut peccator post veniam ad mentem suam redeat, ne iterum quo juste feriatur admittat. Sed qui ad infernum descenderit, ad domum suam ulterius non ascendet, quia eum quem desperatio obruit, a cordis
Abbreviated transcription (Latin):
sideratio: actori nr̃o magne
iurtutis oblatio est. Unde
recte nunc. cum dep̃catione
immolatio eius dem uirtu¬
tis offertur: cum dicit᷑. M em̾¬
to quia uentus est uita mea.
Ac si aperte diceretur. Tnͣse¬
untem uel ocit᷑ur benignus
respice. quia et tanto ate uide¬
ri misericordius debeo: qnͣto
ip̃e a consideratione breuita¬
tis mee. oculos ñ auerto. S
quia dum tempꝰ uite p̾sen¬
tis ab scĩditur. ad operationẽ

Expanded text:
sideratio auctori nostro magnae sideratio auctori nostro magnae virtutis oblatio est. Unde recte nunc cum deprecatione immolatio ejusdem virtutis offertur, cum dicitur: Memento quia ventus est vita mea. Ac si aperte diceretur: Transeuntem velociter benignus respice, quia et tanto a te videri misericordius debeo, quanto ipse a consideratione brevitatis meae oculos non averto. Sed quia dum tempus 255 vitae praesentis ab
Abbreviated transcription (Latin):
gunt: qui quanta sit uite se¬
quentis eternitas ñ intendunt
Cumq soliditatẽ perhennitati
non considerant: exiliũ patriam
tenebras lumen. cursum stati¬
nem putant: Quia qui maions
nesciunt: iuditare de minimis
nequaqmͣ possunt. Ordo quip¬
pe indicii exigit: ut quod ex a¬
ta a quib uncitur uidet. Id¬
cirro itaq mens reproba pre¬
sentis uite cursum estimare
ñ sufficit: quia admirationi¬
ra illius. ex amore succum bit
Scĩ aũtem uiri quo ad et̾na
cor eleuant. qm breue sit qd
fine clauditur pensant. ⁊ eo
eoꝵ sensib uilescit ꝙ p̾terit.
ꝗͦ intel lectu radiante. inter¬
lucet ꝙ acceptũ nũquã rece¬
dit. Cum q infinitatem per¬
hennitatis aspiciunt: nequa¬
quam iam ꝓ magno desie¬
rant. quicquid finis angu¬
slat. S sublimata mens. ex.¬
tra tempoꝵ t̾minos clucrtur.
tiam cum carne in tempore
tenetur. Et tanto altius fi¬
nienda despicit quanto ue¬
rius infinita cognoscit. S ħ
ip̃a humane breuitatis con¬

Expanded text:
sit vitae sequentis aeternitas non attendunt; cumque soliditatem perennitatis non considerant, exsilium patriam, tenebras lumen, cursum stationem putant, quia qui majora nesciunt, judicare de minimis nequaquam possunt. Ordo quippe judicii exigit ut quod exata a quibus vincitur videt. Idcirco itaque mens reproba praesentis vitae curcum aestimare non sufficit, quia admirationi illius ex amore succumbit. Sancti autem viri, quo ad aeterna cor elevant, quam breve sit quod fine clauditur pensant; et eo eorum sensibus vilescit quod praeterit, quo intellectu radiante interlucet quod acceptum nunquam recedit; cumque infinitatem perennitatis aspiciunt, nequaquam jam pro magno desiderant quidquid finis angustat. Sed sublevata mens extra temporum terminos ducitur, etiam cum carne in tempore tenetur; et tanto altius finienda despicit, quanto verius infinita cognoscit. Sed haec ipsa humanae brevitatis con
Abbreviated transcription (Latin):
dunt. Nam si uelocitatem transit
eius aspicerent: Hauc etiã ꝓsperã¬
tem minime amarent. Sc̃a antẽ
ecc̃a in electis suis. cotidie qnͣtꝰ sit
reb exc̾iorib cursꝰ conspicit. ⁊ id¬
cuco in intimis pedẽ sollicite in

Expanded text:
dunt. Nam si velocitatem transitus dunt. Nam si velocitatem transitus ejus aspicerent, hanc etiam prosperantem minime amarent. Sancta autem Ecclesia in electis suis quotidie quantus sit rebus exterioribus cursus conspicit, et idcirco in
Abbreviated transcription (Latin):
cutis arescendo attrahit᷑: qr m̾̃tes ca¬
naliũ cdum p̃sentia diligunt. et
qͣi uixͣ̃ posita concupiscunt. ad fu¬
tura tendi ꝑ longanimitatẽ no¬
lunt. Qui dum interne spei pi¬
guedinẽ negligunt. ut attrahan¬
tur are fuint: qr si eoꝵ corda despe¬
ratio ñ siccaret. neqͣqm estus hec
pusillanimitatis attraheret. Hã
nãq attractionẽ psalmista form¬
danerat: cũ siccttatem mentis me¬
tuens dicebat. Sic̃ adipe pingne¬
dinis repleatur aĩa mea. Adeps
quippe pinguedinis aĩam replet.
cum hanc contͣpͥsentiũ desiterio¬
rum estum. suꝑne spei infusio re¬
fouet. Cutis ergo aresrens attra¬
hitur. cũ cor curis exteriorib de¬
ditũ. atq adesperatione siccatũ
in auctoris sui amore ñ tendit᷑.
s insemetip̃o ut ita dix̾um. rugo¬
sa cogitatione replicatur. Pensals¬
dũ u̾o ẽ. ꝙ carliales m̃tea idcirco
presentia diligunt: qr uita carnil
ꝙͣ fugitiua sit. minime perpen¬

Expanded text:
cutis arescendo attrahitur, quia mentes cacutis arescendo attrahitur, quia mentes carnalium, dum praesentia diligunt, et quasi juxta posita concupiscunt, ad futura tendi per longanimitatem nolunt. Qui dum internae spei pinguedinem negligunt, ut attrahantur arefiunt, quia si eorum corda desperatio non siccaret, nequaquam 253 aestus haec pusillanimitatis attraheret. Hanc namque attractionem Psalmista formidaverat cum, siccitatem mentis metuens, dicebat: Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea . Adeps quippe pinguedinis animam replet, cum hanc contra praesentium desideriorum aestum supernae spei infusio refohitur cum cor, rebus exterioribus deditum atque ex desperatione siccatum, in auctoris sui amorem non tendit sed in semetipso, ut ita dixerim, rugosa cogitatione replicatur. Cymbaldum vero est quod carnales mentes idcirco praesentia diligunt, quia vita carnis quam fugitiva sit minime perpen
Abbreviated transcription (Latin):
quippe in east̃ qͥ dũ amori carnus ĩ¬
seruiunt. fecore luxurie com¬
putrescũt. Et sunt ñ nulli
qͥ uoluptate quidẽ carnis abstinẽt:
s tñ totam̃te ĩ t̾renis actib i acent.
Dicat gͦ sc̃a ecc̃a. uuꝰ membri sui
uocib: dicat ꝙͥ de utroꝙ gen̾e homi¬
num tolerat. Induita est caro mea
putredine: et sordib pulũis. Ac
si aperte insinuet dicens ũt ple¬
riq qui mͥ ꝑ fidẽ membra sunt.
s tñ sana uel munda ꝑ actionem
non sunt. Quia aut ucti deside¬
riis turpib ad corruptionis peutͤ¬
linẽ defluunt. aut t̾renis auctib
sperguntur. In ulis .n. quos lubri¬
cos tolero carnẽ uidelicet putres¬
centẽ gemo. In istis autẽ quos t̾¬
ram querentes patior: ꝙͥ aluid ꝙͣ
te simul de utrisq subungitur.
Cutis mea aruit. et contracta est.
In sc̃̾e quippe ecce corpore. hiqui so¬
lis extenorib curis in seruiunt: cõ¬
grue cutis uocant᷑. Que uimirũ

Expanded text:
quippe in ea sunt qui, dum amori carnis inquippe in ea sunt qui, dum amori carnis inserviunt, fetore luxuriae computrescunt. Et sunt nonnulli qui a voluptate quidem carnis abstinent, sed tamen tota mente in terrenis actibus jacent. Dicat ergo sancta Ecclesia unius membri sui vocibus, dicat quid de utroque genere hominum tolerat: Induta est caro mea putredine et sordibus pulveris. Ac si aperte insinuet, dicens: Sunt plerique qui mihi per fidem membra sunt, sed tamen sana vel munda per actionem non sunt, quia aut, victi desideriis turpibus, ad corruptionis putredinem defluunt, aut, terrenis actibus sperguntur. In illis enim quos lubricos tolero carnem videlicet putrescentem gemo, in istis autem quos terram quaerentes patior quid aliud quam te simul de utrisque subjungitur: Cutis mea aruit, et contracta est. In sanctae quippe Ecclesiae corpore hi qui solis exterioribus curis inserviunt, congrue cutis vocantur. Quae nimirum
Abbreviated transcription (Latin):
hõ deseruit: et sese inuoraginem¬
uel ꝑ immunda oꝑa labitur: uł
cogitationes ꝑ illicitas fedatur
Ut enim ita dixerun. culpe sue
penaliter subdita. ip̃a iam nat᷑a
nr̃a fc̃a est extra naturã. et remis¬
sa usq ad ꝑu̾sa opera ducit᷑. Res¬
tricta autẽ ꝑũsoꝵ operum impor¬
tuna cogitatione fustatur. ꝑ ex¬
pletionem gͦ actionis illicite. car¬
nem putredo afficit: per leuitatẽ
uero cogitationis impbe. qiͣ ante
oculos puluis surgit. Consenti¬
endo uitiis putredine atcerim᷑: u¬
tioꝵ u̾o ymagines incorde tolle¬
ranto. sordib pulu̾is fedamͣ. Ait
ergo. Inluta ẽ caro mea putredĩe.
et sordib pulu̾is fedam᷑. Ac si aꝑte
dic̾et. Carnalem uitã ꝙͣ patior.
aut tabes lubrice oꝑatioĩs polluit:
aut ex iutioꝵ memoria caligo mi¬
sere cogitationis p̾mit. Ꝙ tamen¬
si ex uoce ecc̃e uniu̾sał accipimꝰ: ali¬
quando hanc ꝓculdubio carnis
putreline. aliquando aũt gͣuari
sordib pulu̾is inuenimꝰ. Multi

Expanded text:
 voraginemvel per immunda opera labitur, vel per cogitationes illicitas foedatur. Ut enim ita dixerim, culpae suae poenaliter subdita, ipsa jam natura nostra facta est extra naturam; et remissa usque ad perversa opera ducitur, restricta autem perversorum operum importuna cogitatione fuscatur. Per expletionem ergo actionis illicitae carnem putredo afficit, per levitatem vero cogitationis improbae quasi ante oculos pulvis surgit. Consentiendo vitiis putredine atterimur, vitiorum vero imagines in corde tolerando sordibus pulveris foedamur. Ait ergo: Induta est caro mea putredine et sordibus pulveris. Ac si aperte diceret: Carnalem vitam, quam patior, aut tabes lubricae operationis polluit, aut ex vitiorum memoria caligo miserae cogitationis premit. 23. Esi ex voce Ecclesiae universalis accipimus, aliquando hanc procul dubio carnis putredine, aliquando autem gravari sordibus pulveris invenimus. Multi
Abbreviated transcription (Latin):
p̾sentem hanc cotidie conspicit.
quia enĩ uita indesignent̾ la¬
bitur. spes ei iuuendi fundit᷑
amputatur. Bene ergo de diebꝰ
pretereuntib dicit᷑. consũpti sc̃
absq ulla spe. Ac si aꝑte diceret᷑.
Mentis fiduciã in p̾senti uita
non posui: qr om̃e ꝙ p̾terit el¬
cando superaui. Unde apte i

Expanded text:
praesentem hanc quotidie conspicit. praesentem hanc quotidie conspicit. Quia enim vita indesinenter labitur, spes ei vivendi funditus amputatur. Bene ergo de diebus praetereuntibus dicitur: Consumpti sunt absque ulla spe. Ac si aperte diceretur: Mentis fiduciam in praesenti vita non posui, quia omne quod praeterit calcando desperavi. Unde et mox
Abbreviated transcription (Latin):
nant. Iamꝙ eos ultio ad uidi¬
cium ꝑtrahit. et tamen ip̃i orli¬
natione sollicita. reb transeun¬
tib occupati. nil aliud cogitãt
nisi in hoc mundo adhuaᷤ quali¬
ter uiuant: Relinquenda omĩa
quasi possidenda disponunt: qr
spes uiuendi confrangitur. et
iam terminatur. Iam ad iudiciũ
trahuntur ꝑsentẽtiã ⁊ tamen ad¬
huc habendis reb inherent ꝑ cu¬
ram. Dura et enim mente ab eẽ
mors longe creclitur: et iam cũ
sentitur. Sic ꝙ carne aĩa soluit᷑.
ut gͣ p̾sentia immoderato amore
se retinens: cum ad et̾nũ suppliciũ
ducitur. hoc ip̃m qͦ nestiat quo
ducatur. Et deserens que amare
cum t̾mino noluit: repente sine
t̾mino inuenit. que nĩt quod pre¬
uidit. Ac contͣ rectoꝵ mens. ad et̾¬
nitatis intentionem tenditur. Eti¬
am cum p̃sens eam felicit̾ uita
comitatur. Magna carnis salu¬
te utitur:. nec tam̃ ciuis fiducia.
amimꝰ retardatur. Nullu ad huc
mortis articulũᷤ erumpit. et qiͣ

Expanded text:
nant. Jamque eos ultor ad judinant. Jamque eos ultor ad judicium pertrahit; et tamen ipsi, ordinatione sollicita rebus transeuntibus occupati, nihil aliud cogitant nisi in hoc mundo adhuc qualiter vivant. Relinquendo omnia quasi possidendo disponunt, quia spes vivendi non frangitur, etiam cum vita terminatur. Jam ad judicium trahuntur per sententiam, et tamen adhuc habendis rebus inhaerent per curam. Dura etenim mente abesse mors longe creditur, etiam cum sentitur. Sicque a carne anima solvitur, ut erga praesentia immoderato amore se retinens, dum ad aeternum supplicium ducitur, hoc ipsum quoque nesciat quo ducitur; et deserens quae amare cum termino noluit, repente sine termino invenit quae nunquam praevidit. At contra rectorum mens ad aeternitatis intentionem tenditur, etiam cum praesens eam feliciter vita comitatur. Magna carnis salute utitur, nec tamen ejus fiducia animus retardatur. Nullum adhuc mortis articulum erumpit, et quasi
Abbreviated transcription (Latin):
ad finem nr̃i itin̾is et iam quies¬
cendo ꝑuenimus: et ꝑ cursũ
nr̃i transitus. ⁊ iam dormientes
imus. El ecti gͥ quia p̾sentis iu¬
te momenta deturrere. subfesti¬
natione conspiciunt: nequaqmͣ
in hoc tante mobilitatis itinere.
cordis intentionẽ figunt. Unde
et apte ꝓtinus subditur. Et cõ¬
sumptisunt absq ulla spe. Re¬
proboꝵ mens. Erga dies uite p̃¬
sentis. tanto amore constringit᷑.
ut sic semꝑ hic appetant uiu̾e:
quatinus si ualeant. uiuendi
cursũ desiderant nũꝙͣ finirt. Co¬
gitare quippe uentura despicũt.
spem totam in reb transeuntib
ponunt: habere nulla nisi que
pretereunt concupiscent. Cũq
nimus transeuntia cogitant.
et mansura nullatenus sperãt:
sic cecitate insensibili. cordis o¬
culus clauditur. ut eterne luci
nullatenus intendatur. Undẽ
fit: ut sepe iam corpus molestia
quatiatur. et uitina mors uir¬
tutem uitalis spc incibat: nec
tamen curare q̃ mundi st̾ desi¬

Expanded text:
ad finem nostri itineris etiam quiesad finem nostri itineris etiam quiescendo pervenimus, et per cursum nostri transitus etiam dormientes imus. Electi igitur, quia praesentis vitae momenta decurrere sub festinatione conspiciunt, nequaquam in hoc tantae mobilitatis itinere cordis intentionem figunt. Unde et apte protinus subditur: IBID.-- Et consumpti sunt absque ulla spe. proborum mens erga dies vitae praesentis tanto amore constringitur, ut sic semper hic appetant vivere, quatenus, si valeant, vivendi cursum desiderent nunquam finire. Cogitare quippe ventura despiciunt, spem totam in rebus transeuntibus ponunt, habere nulla nisi quae praetereunt concupiscunt. Cumque nimis transeuntia cogitant, et mansura nullatenus sperant, sic caecitate 254 insensibili cordis oculus clauditur, ut aeternae luci nullatenus intendatur. Unde fit ut saepe jam corpus molestia quatiat, et vicina mors virtutem vitalis spiritus incidat, nec tamen curare quae mundi sunt desi
Abbreviated transcription (Latin):
ta p̃tereunt. uentura bremant᷑.
Et de unuu̾so uite spacio. eo fiũt
pantiora q̃ ueniũt. qͦ multa sũt
q̃ tnͣsierunt. Tela qͥppenifra supͣ¬
q religata duob lignis ĩ necti¬
tur. ut texatur. s quo inferus
texta inuoluitur. eo suꝑĩ texen¬
da deplicatur. Et unde se ad
augmentũ multiplicat. inde
tarfit minꝰ ꝙ irestat. Sic nimirũ
uite nr̃e tempora transacta qiͣ
inferiꝰ inuoluimꝰ. et uentura su¬
periori displicamꝰ: quia qͦ plus
fiunt p̾tercta. minꝰ eẽ incipũt
futura. S qr nec tela ad expres¬
sionem nr̃i temporia sufficit.
nameiꝰ quoq festinatione ur¬
te nr̃e uelocitas transit: recte nũc
dicit᷑. Sies mei uelocius transi¬
erunt: qm atexante tela succicli¬
tur. Tela quippe tarditatẽ pro¬
uectus habet:uita autẽ presens
moram defectus ñ habet. In il¬
ll namꝙ cum laborantis ma¬
nus figit᷑. aduentus t̾minus elon-¬
gatur: in ista u̾o quia tempꝰ sẽꝑ
desinens indesmnenter consumimꝰ.

Expanded text:
unt, ventura breviantur, et de universo vitae spatio eo fiunt pauciora quae veniunt, quo multa sunt quae transierunt. Tela quippe infra supraque ligata, duobus lignis innectitur, ut texatur; sed quo inferius texta involvitur, eo superius texenda deplicatur; et unde se ad augmentum multiplicat, inde fit minus quod restat. Sic nimirum vitae nostrae tempora et transacta quasi inferius involvimus, et ventura a superiori deplicamus, quia quo plus fiunt praeterita, minus esse incipiunt futura. Sed quia nec tela ad expressionem nostri temporis sufficit, nam ejus quoque festinationem vitae nostrae velocitas transit, recte nunc dicitur: Dies mei velocius transierunt, quam a texente tela succiditur. Tela quippe tarditatem provectus habet, vita autem praesens moram defectus non habet. In illa namque cum laborantis manus figitur, adventus terminus elongatur; in ista vero, quia tempus semper desinens indesinenter consumimus,
Abbreviated transcription (Latin):
Tunc permittis ut saliuam
glutiam. cum me sapore tur
claritatis usq ad habundan¬
tiam satietatis infuderis ut
nequaqmͣ iam ꝑ indigenti¬
am gustu oris esuriam. s
inte soliduss. irrigato m̃tis
uentre. subsistam. S qui
ꝓmereri uult bonũ ꝙ ex¬
petit debet in alum cõfiteri

Expanded text:
Tunc permittis ut salivam Tunc permittis ut salivam glutiam, cum me sapore tuae claritatis usque ad abundantiam satietatis infuderis, ut nequaquam jam per indigentiam gustu oris esuriam, sed in te solidus irrigato mentis ventre subsistam. Sed qui promereri vult bonum quod expetit, debet malum confiteri
Abbreviated transcription (Latin):
S qr adhuc corpus ꝙ corrũ¬
pitur aggrauat animã: in¬
here diu luci ñ ualet. quam
raptim uidet. Ip̃a quippe car¬
nis infirmitas. transcendentẽ
se animã retrahit: atq ad
cogitanda ina ac nccͣia. sus¬
pirantẽ reducit. S aliua er¬
go excapite defluens os tan¬
git. s ad uentrẽ minime ꝑ¬
uenit. Quia liquore super¬
ne contemplationis. iam qͥdẽ
intellectꝰ nr̃ infundit᷑. sed
nequaꝙͣ mens plene satiat᷑
In ore etenun gustus est. in
uentre satietas. Saluiã ita¬
ꝙ glutire ñ possunꝰ: qr suꝑ¬
ne claritatis bono saciati ñ
permittim᷑ ꝙ ad huc extenui¬
tate gustamus. O quia hoc
cognoscunꝰ ex pietate parten¬
tis est. ꝙ uero hoc percipere
perfecte non possumꝰ. atihuc
expena uetustate dampna¬
Tunc homini plene parcis.
cũ hunc ad ꝑfectionem tue
contemplatioĩs admiseris.
ut claritatẽ tuã raptꝰ intenꝰ
uideat. et eũ carnis sue cor¬
ruptio. exterius ñ repellat.

Expanded text:
sed quia adhuc corpus quod corrumsed quia adhuc corpus quod corrumpitur aggravat animam , inhaerere diu luci 267 non valet, quam raptim videt. Ipsa quippe carnis infirmitas transcendentem se animam retrahit, atque ad cogitanda ima ac necessaria suspirantem reducit. Saliva ergo ex capite defluens os tangit, sed ad ventrem minime pervenit, quia liquore supernae contemplationis jam quidem intellectus noster infunditur, sed nequaquam mens plene satiatur. In ore etenim gustus est, in ventre satietas. Salivam itaque glutire non possumus, quia supernae claritatis bono satiari non permittimur, quod adhuc ex tenuitate gustamus. Sed quia hoc cognoscimus, ex pietate parcentis est, quod vero hoc percipere perfecte non possumus adhuc ex poena vetustae damnaTunc homini plene parcis, cum hunc ad perfectionem tuae contemplationis admiseris, ut claritatem tuam raptus interius videat, et eum carnis suae corruptio exterius non repellat.
Abbreviated transcription (Latin):
hominẽ ad intellectũ reformat.
Nam quia aparadysi gaudiis
expulsũ. in hoc iam exilio na¬
tura edidit. qiͣ a natiuitate hõ
sine oculis processit. S sicut
ad os quidem labitur. ut
uero ad uentrẽ usq perueniat
ñ glutitur: quia diuinitatis
contemplatio sensũ tangit.
s plene mentẽ ñ reficit: qm̃ ꝑ
fecte auunꝰ conspicere ñ u alet.
quod adhuc qr caligo corrup¬
tionis p̃pedit. raptim uidet. Etce¬
enun electoꝵ mens. iam terrena
desideria subigit. iam ciuicta q̃
considerat preterire transcendit.
iam ab exterioꝵ delectatione
suspendit᷑: ⁊ q̃ sint bona inuisi¬
bilia rimatur. atq hec agens
plerumꝙ in dulcedinẽ suꝑne cõ¬
templationis rapitur: iamq de
utimis aliquid quasi per cali¬
ginem conspicit: et ardenti de¬
siderio. inter eẽ spiritalib ange¬
loꝵ minist̾iis cognatur. Gus¬
tu incircunscrip̃ti luninis pas¬
citur. ⁊ ultra se eunͤcta. ad se¬
metip̃am de labi declignatur

Expanded text:
hominem ad intellectum reformat. hominem ad intellectum reformat. Nam quia a paradisi gaudiis expulsum in hoc jam exsilio natura edidit, quasi a nativitate homo sine oculis processit. Sed sicut ad os quidem labitur, ut vero ad ventrem usque perveniat non glutitur, quia divinitatis contemplatio sensum, tangit, sed plene mentem non reficit, quoniam perfecte animus conspicere non valet quod adhuc, quia caligo corruptionis praepedit, raptim videt. enim electorum mens jam terrena desideria subjicit, jam cuncta quae considerat praeterire transcendit, jam ab exteriorum delectatione suspenditur, et quae sint bona invisibilia rimatur, atque haec agens plerumque in dulcedinem supernae contemplationis rapitur, jamque de intimis aliquid quasi per caliginem conspicit, et ardenti desiderio interesse spiritalibus angelorum ministeriis conatur; gustu incircumscripti luminis pascitur, et ultra se evecta ad semetipsam relabi dedignatur;
Abbreviated transcription (Latin):
in os ex capite labitur: ab ore
uero ad uentrem ducit᷑. cum
glutitur. Q uid itaq ẽ capd̾
nr̃m. nisi diuinitas ꝑ quam
existendi principium sumi¬
mus ut creatura simꝰ: Paulo
attestante qui ait. Caput ui
Quid autẽ uent̾ nr̃ est. nisi
mens: Que dũ cybũ omni
sinĩ supernum uidelicet utel¬
lectum suscipit: refecta ꝓcul
dubio. oĩm memibra actionũ
regit. Nisi enim sacͣ eloquia ali¬
quando mentẽ noĩe uentris expͥ¬
merent. salomon utiq ñ dixis¬
s. Lucerna dñi spiraculũ hoĩs.
que inuestigat oĩa secreta uentriᷤᷤ¬
Quia nimirũ clum nos gr̃ã sr̃¬
ni respectus illuminat. cuncta
etiam mentis nr̃e nob is abscon¬
sa manifestat. Quid ergo saluie
noĩe. nͥ sapor intime contẽplatõ¬
nis accipit᷑ : Que mos a capite
defluit: qui a de claritate condi¬
toris. adhuc in hac uita nos po¬
sitos gustu reuelationis tangit
unde et redemptor ueniens. sal¬
iuam luto miscuit et ceci nati
irradiat. et ab originali cecitate.

Expanded text:
in os ex capite labitur, ab ore vero ad ventrem ducitur cum glutitur. Quid itaque est caput nostrum nisi divinitas? per quam existendi principium sumimus, ut creatura simus, Paulo attestante, qui ait: Caput viri Quid autem venter noster est, nisi mens? quae dum cibum suum, supernum videlicet intellectum suscipit, refecta procul dubio omnium membra actionum regit. Nisi enim sacra eloquia aliquando mentem nomine ventris exprimerent, Salomon utique non dixisset: Lucerna Domini spiraculum hominis, quae investigat omnia secreta ventriquia nimirum dum nos gratia superni respectus illuminat, cuncta etiam mentis nostrae nobis absconsa manifestat. Quid ergo salivae nomine nisi sapor intimae contemplationis accipitur? quae ad os a capite defluit, quia de claritate conditoris adhuc in hac vita nos positos vix gustu revelationis tangit. Unde et Redemptor veniens salivam luto miscuit, et caeci nati irradiat, et ab originali caecitate
Abbreviated transcription (Latin):
magis ext̾mino operis p̃mũ¬
p̾̃miũ ꝙ assequamur inspici¬
mus. eo magis ingemoͥscnꝰ.
clui nos nescisse q̃ quereremus.
unde et ip̃a penitentis cura ui¬
gilanter exprimitur:ut labori¬
osas noctes enumerasse diceret᷑
Quia qnͣto ueriꝰ ad dm̃n reuer¬
timur.tanto subtiliꝰ. laborea
qͦs ꝑ ignorantiã. in hoc mundo
ꝑtulimus. dolendo pensamus
Nam quo unicuiq plus dul¬
ce fit. ꝙ de et̾nis desiderat: eo e
magis graue ostenditur. qͦd
ꝓ p̾sentuiun amore tolerabat
Si uero ad solam hẏstoriam
sequentia uerba pensantur. ꝑ
hec ꝓcul dubio aniniꝰ doleñ¬
tis expͥ mitur: qualit̾ ꝑ diuer¬
sos motus desiderii. mestitia
impellente uariatur. Nam sb̾¬
peram. In nocte quipe dies q̃¬
ritur. in die uespera desiderat᷑:
qr nimirũ dolor ñ ꝑmittit
placere q̃ assunt. Cumq mẽ¬
tem ꝑ exꝑimentũ p̾sentiũ affi-¬
cit: semꝑ hanc quasi consolã¬
te desi derio. ad alia ꝑ expecta¬

Expanded text:
magis ex termino operis praemagis ex termino operis praemium quod assequamur inspicimus, eo magis ingemiscimus diu nos nescisse quod quaerimus. Unde et ipsa poenitentis cura vigilanter exprimitur, ut laboriosas noctes enumerasse diceretur, quia quanto verius ad Deum revertimur, tanto subtilius labores, quos per ignorantiam in hoc mundo pertulimus, dolendo pensamus. Nam quo unicuique plus dulce fit quod de aeternis desiderat, eo ei magis grave ostenditur quod pro praesentium amore tolerabat. Si vero ad solam historiam sequentia verba pensantur, per haec procul dubio animus dolentis exprimitur qualiter per diversos motus desiderii, moestitia impellente, variatur. Nam subtura. --In nocte quippe dies quaeritur, in die vespera desideratur, quia nimirum dolor non permittit placere quae adsunt; cumque mentem per experimentum praesentium afficit, semper hanc quasi consolante desiderio ad alia per exspecta
Abbreviated transcription (Latin):
fratres ñ estis intenebris. ut
uos nox illa tanqͣm fur comp̃¬
hendat: potest ui hoc loco exeoꝵ
ꝑsona uox sce̾ ecce accipi: qͥ post
ignorantie sue caliginem. ad
amorẽ rectituclius redeunt. ⁊
ueritatis radiis illustrati. fleti¬
b diluunt ꝙ errauerunt. Il¬
luminatus et enĩ quisq respi¬
cit: qmͣ turpe fu̾it ꝙ per presen¬
tis uit e amorẽ laborauit. In eiꝰ
ergo sc̃a ecc̃a in quib ad uitam
reuertitur. laborẽ suũ estuanti
seruo. et desideranti finẽ m̾cenna¬
ro comparat. dicens. Sicut ser¬
iuis desiderat umbram. et sicirt
mercennariꝰ p̃stolatur finẽ opil
sui: sic et ego habuu menses ua¬
cuos. et noctes laboriosas enu¬
enĩ duo sunt q̃ p̃misit: in exp̃i¬
sione etiã fatigationis. duo pa¬
tinus subdidit. Ad estuantem
quippe m̃sis uacuus redit: qr
quo magis et̾nũ refrigerium
queritur. eo magis conspittur
quam uacue ꝓista uitalaborat
Ad p̾stosto lantẽ uero. laborio¬
sas noctes subintulit.: qr qͦia

Expanded text:
fratres, non estis in tenebris, ut vos dies illa tanquam fur comprehendat . Potest hoc in loco ex eorum persona vox sanctae Ecclesiae accipi, qui post ignorantiae suae caliginem ad amorem rectitudinis redeunt, et veritatis radiis illustrati, fletibus diluunt, quod erraverunt. Illuminatus etenim quisque respicit, quam turpe fuerit quod praesentis vitae amore laboravit. In eis ergo sancta Ecclesia in quibus ad vitam revertitur laborem suum aestuanti servo et desideranti finem mercenario comparat, dicens: Sicut cervus desiderat umbram et sicut mercennarius praestolatur finem operis sui sic et ego habui menses vacuos et noctes laboriosas enuetenim duo sunt quae praemisit; in expressione etiam fatigationis duo protinus subdidit. Ad aestuantem quippe menses vacuos reddidit, quia quo magis aeternum 250 refrigerium quaeritur, eo magis conspicitur quam vacue pro vita ista laboratur. Ad praestolantem vero laboriosas noctes subintulit, quia quo
Abbreviated transcription (Latin):
post sompnũ surrectionẽ appetũt.
post surrectionẽ uesperã p̃stolant᷑
qr et de pẽco ad iusticie lumen eiu¬
gilant. et in ip̃o iusticie lumine
positi. semꝑse ꝯtͣ illecebras temp¬
tationũ parant. Qͣs nimirum
ñ timent s expectant: qr utilita¬
ti sue rectitudinis. etiã temptam̃
autẽ xtͣ corruptionẽ suam uir¬
tute contenderint: habete integrã
salutem nequeunt. quousq cli¬
es p̾sentis iuite finiatur. Unde et
subdit᷑. Et replebor dolorib iisq
ad tenebras. Modo namꝙ aduer¬
hylaritate blancliuntur. Modo
surgentia uitia bellum carnis ex¬
eitant: modo deuicta anunum
ao elationẽ uorant. Sonoꝵ gͥ ui
ta usq ad tenebras dolorib reple¬
tur: qr quousq tẽpus corruptioĩs
agit᷑. in t̾na ext̾naq afflictiõe con¬
cutitur: et salutis securitatem nõ
inuenit. nisicũ liem funcditus
temptationis relinquit. Uñ bñe

Expanded text:
post somnum surrectionem appetunt, post somnum surrectionem appetunt, post surrectionem vesperam praestolantur, quia et de peccato ad justitiae lumen evigilant, et in ipso justitiae lumine positi, semper se contra illecebras tentationum parant. Quas nimirum non timent, sed exspectant, quia utilitati suae reautem contra corruptionem suam virtute contenderint, habere integram salutem 252 nequeunt, quousque dies praesentis vitae finiatur. Unde et subditur: Et replebor doloribus usque ad tenebras. Modo namque adver callida hilaritate blandiuntur. Modo surgentia vitia bellum carnis excitant, modo devicta animum ad elationem vocant. Bonorum igitur vita usque ad tenebras doloribus repletur, quia quousque tempus corruptionis agitur, interna externaque afflictione concutitur, et salutis securitatem non invenit, nisi cum diem funditus tentationis relinquit. Unde bene et
Abbreviated transcription (Latin):
test uespere noi̾e eriã poc̃i tempta¬
tio designari: q̃ sepe tanto acruis
mentem lacessit.quanto et ean¬
dẽ mentẽ. sp̃c ad superna altius
euehit. Nequaqmͣ namq in hac
uita per exercitationẽ uisticie pec¬
catum deseritur. ut in eadẽ iusti¬
cia inconcusse maneatur: qͥa ⁊¬
si iam a cordis habitaculo cul¬
pam rectitudo eliminat. ip̃a tñ
culpã q̃ repellitͣ. cogitationis nii
forib assidens. ut sibi aperiatur
pulsat. Qõ moy ses qͦ sp̃aliter
innuit. cum fc̃a corporaliter: tem
poꝵ momenta narrauit. dicens:
sit in tempore: ꝙ nunc u̾satur in
mente. Mane quippe aduesperum
aucitur: qr nimirũ lucẽ rectitudi¬
nis umbea sequitur temptationis.
s qr electoꝵ lux temptatione nõ
extinguitur. nequa quã nox s ues¬
pera fc̃a ꝑhibetur: qr nimirũ sepe
temptatio in corde rectoꝵ. lumen
iusticie ab scondit. s ñ interimit.
qiͣ ad pallorẽ trepidationis ꝑtrahit.
s funditus ñ extinguit. Electigͦ

Expanded text:
test, vesperae nomine, etiam peccati tentatio designari, quae saepe tanto acrius mentem lacessit, quanto et eamdem mentem spiritus ad superna altius evehit. Nequaquam enim sic in hac vita per exercitationem justitiae peccatum deseritur, ut in eadem justitia inconcusse maneatur, quia etsi jam a cordis habitaculo culpam rectitudo eliminat, ipsa tamen culpa quae repellitur, cogitationis nostrae foribus assidens, ut sibi aperiatur pulsat. Quod Moyses quoque spiritaliter innuit, cum facta corporaliter temporum momenta narravit, dicens: sit in tempore quod nunc versatur in mente. Lux quippe ad vesperum ducitur, quia nimirum lumen rectitudinis umbra sequitur tentationis. Sed quia electorum lux tentatione non exstinguitur, nequaquam nox, sed vespera facta perhibetur, quia nimirum saepe tentatio in corde rectorum lumen justitiae abscondit, sed non interimit; quasi ad pallorem trepidationis pertrahit, sed funditus non exstinguit. Electi ergo