comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tiꝰ faciat. O felicẽ illum. qͥ ñ presens cm̃ factũ. s eciam cogitatꝰ emen¬
dat. Ofelicem qͥ sic aliquẽ uereri potẽ: ut ad memoriã. quoq eiꝰ com¬
ponat atq ordinet. Qsic aliquẽ uereri potẽ: cito erit uerendꝰ. Elige
lelium. Elige eũ. cuiꝰ tibi placuit & uita & oratio. & ipsiꝰ animũ ante
te ferens. & łiltũ illũ semꝑ tibi ostende. uł custodẽ uł exemplũ. Opꝰ
÷ inqͣm aliquo. ad quẽ mores nr̃i. se ipsos erigant. Hisi ad regulam
praua ñ corrigee. Wał.¬
Uocĩq me uerti argum̃ta senectutis mee uideo. Uenerã in
suburbanũ meũ. & querebar de impensis edificii dilabentis.
Ait iullicus mnichi. ñ eẽ. nsgligentie sue uitiũ. Omĩa se facere. s uillã
uet̾en ẽẽ. Hec uilla: int̾ manꝰ meas creuit. Qd mͥ futurũ ẽ. sitam
putrida sunt etatis mee sara ÷ Iratus ili: ꝓximam occasionẽ stoma¬

Expanded text:
etius faciat. O felicem illum, qui non aspectus tantum sed etiam cogitatus emenetius faciat. O felicem illum, qui non aspectus tantum sed etiam cogitatus emendat! O felicem, qui sic aliquem vereri potest, ut ad memoriam quoque se componat atque ordinet! Qui sic aliquem vereri potest, cito erit verendus. Elige  ipse animum ante se ferens vultus; illum tibi semper ostende vel custodem vel exemplum. Opus est, inquam, aliquo, ad quem mores nostri se ipsi exigant; nisi ad regulam prava non corriges. VAuocumque me verti, argumenta senectutis meae video. Veneram in suburbanum meum et querebar de inpensis aedificii dilabentis. Ait vilicus mihi non esse neglegentiae suae vitium, omnia se facere, sed villam veterem esse. Haec villputria sunt aetatis meae saxa ? Iratus illi proximam occasionem stoma
Abbreviated transcription (Latin):
siri. Artifires senici qͥ imitant᷑ affectꝰ. qͥ metũ & trepidationẽ expͥmt̃.
qͣ tristiciã rep̃sentant: hoc inditio imitant᷑ uerecundiã. Deiciunt enĩ
utltũ. uerba submittunt figunt int̾ram occłos & depͥmunt. Ruborẽ
sibi expͥniere ñ possunt. Nec ꝓhibet᷑ hic: nec ad ducit᷑. Nicb̃ aduersus
hec sapientia ꝓmitcit. nĩcħ ꝓficit. Suu uiris st̃. in uissa ueniunt. iniuis¬
sa discedt̃. Iam clansulã epła poscit. Accipe equidẽ utilẽ ac salutarẽ.
qͣm te asfigere animo uolo.
liq is iuir bonus nob̃ eligendꝰ ẽ: ac semꝑ ante ocł̃os habendꝰ. ut
sic tanqͣm allo spectante uiuamꝰ. & omĩa tanqͣm illo iuidente fa¬
tiamus. Hoc mi lucili. epiturꝰ p̃cepit. custodem nob̾ & pedagogũ dedit.
Nec imnerito. Magna pars pectatoꝵ tollit᷑: si pectaturis testis asistit.
Aliquẽ habeat animꝰ quẽ uereat᷑. cuiꝰ auctoritate eciã secretũ suũ sanc¬

Expanded text:
si. Artifices scaenici, qui imitantur adfectus, qui metum et trepidationem exprimunt, qui tristitiam repraesentant, hoc indicio imitantur verecundiam: deiciunt enim vultum, verba submittunt, figunt in terram oculos et deprimunt. Ruborem sibi exprimere non possunt; nec prohibetur hic nec adducitur. Nihil adversus haec sapientia promittit, nihil proficit; sui iuris sunt, iniussa veniunt, iniussa discedunt. Iam clausulam epistula poscit. Accipe, et quidem utilem ac salutarem, quam te affigere animo volo: "Aliquis vir bonus nobis diligendus est ac semper ante oculos habendus, ut sic tamquam illo spectante vivamus et omnia tamquam illo vidente faciamus." Hoc, mi Lucili, Epicurus praecepit. Custodem nobis et paedagogum dedit, nec immeAliquem habeat animus quem vereatur, cujus auctoritate etiam secretum suum secr
Abbreviated transcription (Latin):
magis qͣm cũ erubuerire timendi st̃: quasi omnẽ uerecundiã effud̾int.
Sila tune erat uiolentissimꝰ. cum fanẽ eiꝰ sanguis uuaseiat. Hiħ erat¬
moli ore pompeii. Numqͣm ñ coram plitrib ruburt. tiꝙ. ⁊ incon¬
tonib fabiami cum̃ insenatu testis e̾ẽt indͥ clus erubuisse menuni. &
harillũ auite pudor decuit. Non accidit hoc ab infirmitate ũtis is ano¬
utate rei. que inerercitatos etiã si ñ concittit mouet. naturali inhoc faci¬
lntete corꝑ is ꝓ uos. Nlam ut quidã bom sangnis st̃ : tta qͥdam ucitati
Ꝙmobilis. & eito in os ꝓdentis. Hec ut dixi. nulla sapientia abigit.¬

Expanded text:
magis, quam cum erubuerint, timendi sunt, quasi omnem verecundiam effuderint. magis, quam cum erubuerint, timendi sunt, quasi omnem verecundiam effuderint. Sulla tunc erat i; numquam non coram pluribus rubuit, utique in contionibus. Fabianum, cum in senatum testis esset inductus, erubuisse memini, et hic illum mire pudor decuit. Non accidit hoc ab infirmitate mentis, sed a novitate rei, quae inexercitatos, etiamsi non concutit, movet naturali in hoc facilitate corporis pronos. Nam ut quidam boni sanguinis sunt, ita quidam incitati et mobilis et cito in os
Abbreviated transcription (Latin):
potuit excutere: adeo illi exalto suffusus ⁊ rubor. hic illũ qͣntũ suspicor.
etiã clĩ se confirmau̾it. & oĩb uitiis exuerit: sapientẽ quoq sequetur.
H ulla enĩ sapientia naturalia corꝑis. aut animi uitia ponunt᷑. Qcqͥd
infirũ & ingenitũ ẽ: leuit arte ñ iuncit᷑. Quibdã etiã constantissimiᷤ
in conspectu popłi sudor erumpit. ñ aliter qͣm fatigatis & estuantib so¬
let. quibdam tremunt genua dicturis. quoꝵdam dentes collidunt᷑. lin¬
gua titubat. labra concurrt̃. Hec nec disciplina. nec usus uiiqͣm excu¬
tit. s natura uim suã exercet.⁊ illos uitio sui eniã robustissimos admo¬
net. Int̾ hec ẽe. etiam ruborẽ scio. qui gͣuissimis quoq uiris subitꝰ af¬
fundit᷑. Magis quidẽ inuiuenib apparet. quib ⁊ plus caloris ẽ. & te¬
nera frons. Nichilominꝰ & uet̾anos & senes tangit. Quidã numqͣm

Expanded text:
potuit excutere; adeo illi ex alto suffusus est rubor. Hic illum, quantum suspicor, potuit excutere; adeo illi ex alto suffusus est rubor. Hic illum, quantum suspicor, etiam cum se confirmaverit et omnibus vitiis exuerit, sapientem quoque sequetur. Nulla enim sapientia naturalia corporis vitia ponuntur. Quicquid infixum et ingenitum est, lenitur arte, non vincitur. Quibusdam etiam constantissimis in conspectu populi sudor erumpit, non aliter quam fatigatis et aestuantibus solet, quibusdam tremunt genua dicturis, quorundam dentes colliduntur, lingua titubat, labra concurrunt. Haec nec disciplina nec usus umquam excutit, sed natura vim suam exercet et illo vitio sui etiam robustissimos admonet. Inter haec esse et ruborem scio, qui gravissimis quoque viris subitus adfunditur. Magis quidem in iuvenibus apparet, quibus et plus caloris est et tenera frons; nihilominus et veteranos et senes tangit. Quidam numquam
Abbreviated transcription (Latin):
es. S ut more meo cũ aliquo munustuso epłã mittã: uerũ ÷ qd̵̃ apud
athenodoꝵ inueni. Lunc scito ẽẽ. te omnib cupiditatib solutũ. cũ eo
ꝑuen̾s ut nicħ dͥm roges nisi qd rogare possis palam. Nunc enĩ qͣnta
dem̃tiã hominũ: Lurpissima uota deo insusurrant. Et siquis admo¬
uerit aurẽ: contitescunt. Et qd̾ scire hominẽ nolunt: deo narrant. Ui¬
de ergo ne hoc p̾cipi salubrit̾ possit. Sic uiue cũ hominib tanqͣm d̾s
uideat. Dic loquere cũ deo. tamqͣm hoĩes audiant. Ual.
ocytus ⁊ Amicꝰ tius. bone indolis. Inquo qͣntũ ẽet animi. Ẽ¬
tum ingenii. qͣntum iã etiam ꝓfectꝰ: sermo pͥmus ostendit. Dedit nob̾
gustũ ad quẽ respondebit. Non euĩ exp̃parato locutus ẽ: s subito dep̃¬
hensus. Ibi se colligebat ueretundia. Bonũ in adolescente signũ. Uix

Expanded text:
es. Sed ut more meo cum aliquo munusculo epistulam mittam, verum est, quod apud es. Sed ut more meo cum aliquo munusculo epistulam mittam, verum est, quod apud Athenodorum inveni: " Tunc scito esse te omnibus cupiditatibus solutum, cum eo perveneris, ut nihil deum roges, nisi quod rogare possis palam." Nunc enim quanta dementia est hominum ! Turpissima vota dis insusurrant; si quis admoverit aurem, conticescent. Et quod scire hominem nolunt, deo narrant. Vide ergo, ne hoc praecipi salubriter possit: sic vive eum hominibus, tamquam deus videat; sic loquere cum deo, tamquam homines audiant. VAcum amicus tuus bonae indolis, in quo quantum esset animi, quantum ingenii, quantum iam etiam profectus, sermo primus ostendit. Dedit nobis gustum, ad quem respondebit. Non enim ex praeparato locutus est, sed subito deprehensus. Ubi se colligebat, verecundiam, bonum in adulescente signum, vix
Abbreviated transcription (Latin):
amimꝰ exponit. tc̃ audatia acuit. libidinem irritat. incundiã instigat.
Deniq qd̵ unũ solitudo habet cõmodum nich ulli cõmitt̾e. ñ tim̃e indi¬
tem: sic stultus ipse se ꝓdit. Uide itaq qͥd de te sperem: ĩmo qd̃ sponde¬
am mͥ. Spes eiũ in certi boni ñ est. Non inuenio. cũte  malim ẽẽ. qͣm
tecum. Repeto memoria. qͣm magno animo qͦdam uerba ꝓieceris. qͣn¬
ti roboris plena gͣtulatus sũ ꝓtinꝰ mͥ: & dixi. Non asũmis labris ista
ueneit̃. Habent he uotes fundam̃tum. Iste homo. ñ est unus epopłis.
Ad salutẽ spectat. Sic loquere: sic uiue. Uide ne te ulla res depͥmat.
otoꝵ tuoꝵ ueterũ. licet deis gr̃am facias: alia de integro suscipe. Ro¬
ga bonã mentẽ. bonã ualitudinẽ anumm. de inde tc̃ corꝑis. Qd ni. tu
ista uota spe facias: audacter dm̃ roga. Nich̃ illũ de alieno rogaturꝰ

Expanded text:
animus exponit, tunc audaciam acuit, libidinem inritat, iracundiam instigat. animus exponit, tunc audaciam acuit, libidinem inritat, iracundiam instigat. Denique quod unum solitudo habet commodum, nihil ulli committere, non timere indicem, perit stulto; ipse se prodit. Vide itaque, quid de te sperem, immo quid spondeam mihi, spes enim incerti boni nomen est: non invenio, cum quo te malim esse quam tecum. Repeto memoria, quam magno animo quaedam verba proieceris, quanti roboris plena. Gratulatus sum protinus mihi et dixi: " Non a summis labris ista venerunt, habent hae voces fundamentum. Iste homo non est unus e populo, ad salutem spectat." Sic loquere, sic vive; vide ne te ulla res deprimat. Votorum tuorum veterum licet dis gratiam facias, alia de integro suscipe; roga bonam mentem, bonam valitudinem animi, deinde tunc corporis. Quidni tu ista vota saepe facias ? Audacter deum roga; nihil illum de alieno rogaturus
Abbreviated transcription (Latin):
turpit̃ diues. ⁊ ille multoꝵ dñs. s pluriuai seruus. beatus sua sen¬
tentia fiete Non qͥd dicat. s quid sentiat refert. nec qͥd uno die senti¬
at. s qͥd assidue. Non ÷ autẽ qd̾ uerearis. ne ad indignũ res tanta per¬
fuge paucitatẽ. fuge etiã unum. Non habeo cũ quo te cõmuni¬
catũ uelim. Et iude qd̾ iudiciũ meũ habeas. audeo te tibi credere.
uidiss ad olescentulũ secreto ambulantẽ. int̾rogauit qͥd illic solus fac̾et.
Mecũ inquit loquor. Cui crates. Caue inquit rogo. & diligent̃ attende:¬
ne cũ homine malo loquaris. lugentẽ timentẽq custodire solemiꝰ: ne
solitutine male utat᷑. Nemo ẽ. eximprudentib qͥ selinqui sibi debe¬
at. Ic̃ mala consilia agitant: t̃c aut aliis aut ipsis futura ꝑicula struunt.
tt̃ cupiditates imꝓbas ordinant. t̃c quicqͥd aut metu aut pudore. elabat

Expanded text:
turpiter dives et ille multorum dominus sed plurium servus, beatus sua senturpiter dives et ille multorum dominus sed plurium servus, beatus sua sententia fiet ? " Non quid dicat, sed quid sentiat, refert, nec quid uno die sentiat, sed quid adsidue. Non est autem quod verearis, ne ad indignum res tanta perfuge paucitatem, fuge etiam unum. Non habeo, cum quo te communicatum velim. Et vide, quod iudicium meum habeas: audeo te tibi credere. vidisset adulescentulum secreto ambulantem, interrogavit, quid illic solus faceret ? " Mecum," inquit, " loquor." Cui Crates " Cave," inquit, " rogo, et diligenter adtende; cum homine malo loqueris." Lugentem timentemque custodire solemus, ne solitudine male utatur. Nemo est ex inprudentibus, qui relinqui sibi debeat; tunc mala consilia agitant, tunc aut aliis aut ipsis futura pericula struunt; tunc cupiditates improbas ordinant; tunc quicquid aut metu aut pudore celabat,
Abbreviated transcription (Latin):
honũ pitare: qd eripi possit. Mumiũ animalia quedã. que ꝑ medios
ignes sine nora corꝑum tͣnseunt. Quanto hic marabilior uir. qͥ per
ferriũ a rumnas ⁊ ignes illesus ⁊ indempnis euasit. Uides. qͣnto faciliꝰ
sit totã gentem. qͣm unũ uincere uirũ: Hec uex illi cõmunis ẽ. eum
stoico. Aeꝙ̃ ⁊ hic intacta hona ꝑ concrematas urbes fert. Se eñ ipso
content᷑ est. Hoc felicitatẽ suam fine designat: ne existias nos solos
qn̾osa uerba iactare. Et ipse stilbonis obuigator epicurꝰ. similẽ illi uo¬
mͦ tibi meliꝰ enuntiari uidet᷑. Id enĩ agend̾ũ ẽ: ut ñ uerbis seruiamꝰ
s sensib. Miser ẽ. qui se ñ beatissimũ indicat. licet impet mundo. Ut
scias autẽ hos sensus ẽẽ. cõmuines nat᷑a scilicet dictante apud poetã comi¬
cũ inuenies. Non ẽ beatus ẽẽ. se qui ñ putat. Quid enĩ refert. qualis
status tuiis sit. si tibi udet᷑ malus e Qd gͦ in quis. si beatũ se dit̃it ille

Expanded text:
, quod eripi possit. Miramur animalia quaedam, quae per medios ignes sine noxa corporum transeant; quanto hic mirabilior vir, qui per ferrum et ruinas et ignes inlaesus et indemnis evasit! Vides, quanto facilius sit totam gentem quam unum virum vincere ? Haec vox illi communis est cum Stoico. Aeque et hic intacta bona per concrematas urbes fert. Se enim ipso contentus est. Hoc felicitatem suam fine designat. Ne existimes nos solos generosa verba iactare; et ipse Stilbonis obiurgator Epicurus similem illi vomodo tibi melius enuntiari videtur,— id enim agendum est, ut non verbis serviamus, sed sensibus,—: " Miser est, qui se non beatissimum iudicat, licet imperet mundo.'' Ut scias autem hos sensus esse communes, natura scilicet dictante, apud poetam comicum invenies: Non est beatus, esse se qui non putat. Quid enim refert, qualis status tuus sit, si tibi videtur malus? " Quid ergo?" inquis. "Si beatum se dixerit ille
Abbreviated transcription (Latin):
simile amicie affectus amantiũ. Possis di cere illam ẽẽ. insan ã amici¬
ciam. Nuinqͥd gͦ quisqͣm amat lucri causae Numqͥd ambitionis
aut głe: Ipse ꝑ se amor omniũ aliarũ rerũ negligens: An os in
cupidceatẽ foane ũ siue spe mutue karitatis aitendit. Qd engo:

Expanded text:
simile amicitiae affectus amantium; possis dicere illam esse insanam amicisimile amicitiae affectus amantium; possis dicere illam esse insanam amicitiam. Numquid ergo quisquam amat lucri causa ? Numquid ambitionis aut gloriae ? Ipse per se amor omnium aliarum rerum neglegens animos in cupiditatem formae non sine spe mutuae caritatis accendit. Quid erg
Abbreviated transcription (Latin):
opem. Cum primũ crepuerit tathena discedet. He sunt amicitie. quas
temporarias popłs appellat. Que utilitatis causa assumpta ẽ. tam diu
placebit qͣm diu utilis fuerit. Hac re florentes. amicoꝵ turba circũse¬
det. Cirta euersos: sollicitudo ẽ. Et inde amiti fugiunt: ubi ꝓbant᷑. Hac
re ista tot necessaria exempla st̃ alioꝵ metu reliquentiũ. alioꝵ metui
ꝓui. dentiũ. Necẽẽ. ẽ. inicia uit̾ se & exitus congruant. Qui amitꝰ
ẽẽ. cepit. qͥa expedit : placebit aliqd̃ preciũ contͣ amiciciã. si ullũ in il¬
la placet preter ipsam. Inqͥd amitũ paras: ut habeam inquis ꝓ quo
mori possim. ut habeã quẽ in exiliũ seqͣr. cuiꝰ me morti & opponã &
impendã. Ista qͣm tu describ̾: negotiatio ÷ ñ amiticia. Quȩad cõmo¬
dũ accedit. que quicqͥd consetut᷑a sit. spestat. Non dubie aliqͥd habet

Expanded text:
opem; cum primum crepuerit catena, discedet. Hae sunt amicitiae, quas opem; cum primum crepuerit catena, discedet. Hae sunt amicitiae, quas temporarias populus appellat; qui utilitatis causa adsumptus est, tamdiu placebit, quamdiu utilis fuerit. Hac re florentes amicorum turba circumsedet; circa eversos solitudo est, et inde amici fugiunt, ubi probantur. Hac re ista tot nefaria exempla sunt aliorum metu relinquentium, aliorum metu ntur. Necesse est enim initia inter se exitusque conveniant. Qui amicus esse cepit quia expedit, placebit ei aliquod pretium contra amicitiam, si ullum in illa placet prmori possim, ut habeam quem in exilium sequar, cuius me morti opponam et inpendam. Ista, quam tu describis, negotiatio est, non amicitia, quae ad commodum accedit, quae quid consecutura sit spectat. Non dubie habet aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
rauit. & qͥ parat. Aitalus philosophꝰ dic̾e solebat. iocundiꝰ ẽẽ. amicũ
facẽ qͣm hr̃e: quomͦ arcifici iocundiꝰ pingere ẽ. qͣm puixisse. Illa in
oꝑe suo occupata sollicitudo. ingens oblectamentũ ht̃ in ipsa occu¬
patione. ñ eque delectat᷑ qui ab oꝑe ꝑfecto remouit manũ. Iam frus-¬
tu arcis sue fruit᷑: ipsa fruebat᷑ arte. cũ pingeret. fructuosior. ⁊ ad oles¬
centia liberoꝵ. s infantia dulcio. Nc̃ ad ꝓpositũ reuertam᷑. dapi¬
ens etiã si continens ẽ. se : tam̃ hr̃e amicũ uult. si obnich aliud. ut ex¬
erceat amicitiã: ne tam magna uirtꝰ iaceat. Non ad hoc qd dicebat
epicurꝰ in hac ipsa epła. ut habeat qui sibi egro assideat. sutturrat in
uincła coniecto uł in opr. s ut habeat aliquẽ. cui ipse egro assideat.
quẽ ipse cirtumuentũ hostili custodia liberet.
Ui se spectat. & ꝓp hoc ad amiticiã uenit: male cogitat. Quẽad¬
modũ cepit: sic desinet. Parauit amicũ aduersũ uincula laturũ

Expanded text:
phus dicere solebat iucundius esse amicum facere quam habere, quomodo artifici iucundius pingere est quam pinxisse. Illa in opere suo occupata sollicitudo ingens oblectamentum habet in ipsa occupatione. Non aeque delectatur, qui ab opere perfecto removit manum. Iam fructu artis suae fruitur; ipsa fruebatur arte, cum pingeret. Fructuosior est adulescentia liberorum, sed infantia dulcior. Nunc ad propositum revertamur. Sapiens, etiam si contentus est se, tamen habere amicum vult, si nihil aliud, ut exerceat amicitiam, ne tam magna virtus iaceat, non ad hoc, quod dicebat Epicurus in hac ipsa epistula, " ut habeat, qui sibi aegro adsideat, succurrat in vincula coniecto vel inopi," sed ut habeat aliquem, cui ipse aegro adsideat, quem ipse circumventum hostili custodia liberet. Qui se spectat et propter hoc ad amicitiam venit, male cogitat. Quemadmodum coepit, sic desinet: paravit amicum adversum vincla laturum
Abbreviated transcription (Latin):
qd debec. & qͣntũ ad hanc epłam paria fauamꝰ. Hac caton ait. E go
tibi monstrabo amatoriũ sine medimto. sine herba sine ulliꝰ uene¬
fice carmine. Diuis amari: ama. Habes autẽ. ñ tm̃ usu amicitie ue¬
teris. & certe magnã uoluptatẽ: s etiã initiũ & comꝑationẽ noue.¬

Expanded text:
quod debeo, et quantum ad hanc epistulam, paria faciamus. Hecaton ait: " Ego quod debeo, et quantum ad hanc epistulam, paria faciamus. Hecaton ait: " Ego tibi monstrabo amatorium sine medicamenta, sine herba, sine ullius veneficae carmine: si vis amari, ama." Habet autem non tantum usus amicitiae veteris et certae magnam voluptatem, sed etiam initium et comparatio
Abbreviated transcription (Latin):
llud nob̾ & ilis cõmune ẽ. sapientẽ se ipso eẽ. contentũ. S tam ⁊ Ami¬
cũ hr̃e uult & uicinũ. & contub̾nalẽ: qͣmius sibi ipse fufficiat. Uide
qͣm sit se contentꝰ. Aliqͣndo: sui parte contentꝰ t̃. Siilli manĩ. Ato
morb aut hostis incid̾it: siquis ocłm uł ocłos casus excusserit : reliqͥe
illi sue satiffacient. & erit inminuto corꝑe & amputato. tã łet q̃m
mutegro fuit.S que sibi dest̾̃ ñ desid̾at. ñ de cẽ. manult. Ita sapi¬
eus se contentꝰ e̾: non ut uelit eẽ sine amico. s ut possit. Et hoc
qd̾ dico possit: tale est. Amissũ equo aĩo fert: sine amico qͥdem
numqͣm erit. Insua potestate babec qͣm cito repares. Qmͣ
si ꝑcũt̃o pbidias statuam. ꝓtinꝰ alterã faciet: sic hic faciendarum
ameitiarum arteifȩx. substituet aliũ in locũ amisi. Queris. quomi
amicũ cito facturꝰ sit: dicã. si illud mͥ tecũ conuen̾it. ut statim tͥ soluã

Expanded text:
contentum. Sed tamen et amicum habere vult et vicinum et contubernalem, quamvis sibi ipse sufficiat. Vide quam sit se contentus; aliquando sui parte contentus est. Si illi manum aut morbus aut hostis exciderit, si quis oculum vel oculos casus excusserit, reliquiae illi suae satisfacient, et erit inminuto corpore et amputato tam laetus, quam integro fuit. Sed quae si desunt, non desiderat, non deesse mavult. Ita sapiens se contentus est, non ut velit esse sine amico, sed ut possit. Et hoc, quod dico " possit," tale est: amissum aequo animo fert. Sine amico quidem numquam erit. In sua potestate habet, quam cito reparet. Quomodo si perdiderit Phidias statuam, protinus alteram faciet; sic hic faciendarum amicitiarum artifex substituet alium in locum amissi. Quaeris, quomodo amicum cito facturus sit; dicam, si illud mihi tecum converterit, ut statim tibi solvam,
Abbreviated transcription (Latin):
x his quȩ mͥ scribis. ex his que audio: bonã spẽ de te conci¬
pio. Non disturris. nec locoꝵ mutationib inquietaris. Egͥri animi
ista iactatio ẽ. Primũ adrguĩtũ cõposite ũttis existimo: p̃osse consis¬
tere &̃ secũ morari. Illud autẽ uide. ne ista lectio auctoꝵ multoꝵ¬
& ous ꝯm̃s uoluminũ. Habeat aliquid uagũ & instabile. Ccrtis¬

Expanded text:
x iis quae mihi scribis, et ex iis quae audio, bonam spem de te concipio; non discurris nec locorum mutationibus inquietaris. Aegri animi ista iactatio est. Primum argumentum conpositae mentis existimo posse consistere et secum morari. Illud autem vide, ne ista lectio auctorum multoeris voluminum habeat aliquid vagum et instabile. C
Abbreviated transcription (Latin):
nestiꝰ dix̃im uitiũ alterũ tutiꝰ. Sit utrosq rep̃hendas. & eos qͥ semꝑ inqͥ¬
eti st̃.⁊ eos qui semꝑ qͥescunt. Nam illa tumultui gaudens ñ ẽ. indus¬
tria: s exagitate m̃tis concͦsatio. Et hec ñ ÷ quies. que motũ oẽm moles¬
tiam uidicat. s dissolutio & languor. Itaq hoc qd̃ apud pomponiũ¬
legi animo mandabit᷑. Qdam adeo inlatebras refugert̃. ut putent in
turbido eẽ. quicqͥd in luce ẽ. Int̾ se ista miscenda st̃. & quiestenti agen¬
dũ. & agenti qͥescendũ est. Cũ rerũ nat᷑a de libera. illa dicet tibi & diẽ

Expanded text:
ius vitium, alterum tutius. Sic etiam utrosque reprehendes et eos qui semper inquius vitium, alterum tutius. Sic etiam utrosque reprehendes et eos qui semper inquieti sunt et eos qui semper quiescunt. Nam illa tumultu gaudens non est industria, sed exagitate mentis conculcatio; et hec non est quies que motum omnem molestiam iudicat, sed dissolutio et languor. Itaque legi, animo mandabitur: "quidam adeo in latebras refugerunt, ut putent in turbido esse, quicquid in luce est." Inter se ista miscenda sunt, et quiescenti agendum et agenti quiescendum est. Cum rerum natura delibera; illa dicet tibi et diem
Abbreviated transcription (Latin):
dum. Isti uero p̃postere officia ꝑmistent: qͥ tont᷑ p̃cepta theoprasti cũ
amanert̃ iudicant. & ñ amant cũ uditau̾int. Dui cogita. antibi in
amniticiã aliqͥs recipiendꝰ sit. Cũ placuerit fieri: toto illũ pectore ad¬
mitte. Lam audacter cũ illo loquere. qͣm tecũ. Lu quidẽ ita uiue. ut
nich tͥ cõmittas. li qd̃ cõmittere etiam mminito tuo possis. S qͥa int̾ue¬
niunt quedam q̃ consuetudo fecit archana: cũ amito om̃s curas. om̃s
cogitationes tuas miste. Fidelem. si putan̾is facies. Nam qͥdam falłe
dotutit᷑ dũ timent falli. ⁊ illi iis pectandi suspitando fecert̃. Quidẽ e
mittenda sunt. obuiis nariant. & inqͣslibet aures quicqͥd illos urit
ex honerant. Qdam rursus etiã km̃oꝵ conscientiã reformidant. &
si possent. ne sibi quidẽ credituri. Interiꝰ p̾munt omẽ secretũ. Neutrũ
fauendũ ẽ. Utrumq enĩ uitiũ ẽ. & oĩb credere ił nulli. s alterũ ho¬

Expanded text:
dum. Isti vero praepostero officia permiscent, qui contra praecepta Theophrasti, cum amaverunt, iudicant, et non amant, cum iudicaverunt. Diu cogita, an tibi in amicitiam aliquis recipiendus sit. Cum placuerit fieri, toto illum pectore admitte; tam audaciter cum illo loquere quam tecum. Tu quidem ita vive, ut nihil tibi committas, nisi quod committere etiam inimico tuo possis; sed quia interveniunt quaedam, quae consuetudo fecit arcana, cum amico omnes curas, omnes cogitationes tuas misce. Fidelem si putaveris, facies. Nam quidam fallere docuerunt, dum timent falli, et illi ius peccandi suspicando fecerunt. Quid est, mittenda sunt, obviis narrant et in quaslibet aures, quicquid illos urserit, exonerant. Quidam rursus etiam carissimorum conscientiam reformidant, et si possent, ne sibi quidem credituri interius premunt omne secretum. Neutrum faciendum est. Utrumque enim vitium est, et omnibus credere et nulli. S
Abbreviated transcription (Latin):
Autẽ rei felior amislio ẽ: qͣm que desicdari amuła ñ pote. Gͣ adusus
orriua que ueidere possunt eriã potentissunis adhortare te. Qindu¬
ra. Dole pompeũ espite: ꝑupillus & spado tulere sententia. De dr
craideluis eo uusoleus parchꝰ. G. cesar uisit lepidũ dextro tribuno
dͥere. Pomto: mare euercit᷑. Eodem die ubi lusert ullitgit consi¬
Ut potestas mnaioꝵ absi. nemo ñ sertur habiroñt ingulo tuoa gͥadĩ
Ant dolo: intelliges ñ pauciores seruoꝵ un tecidui e qͣñi regiui.
Quid adte tace q̃t potens sit quẽ tnues. cu il ꝓpder q d ees nemo

Expanded text:
amissio est, quam quae desiderari amissa non potest. Ergo adversus haec, quae incidere possunt etiam potentissimis, adhortare te et indura. De Pompei capite pupillus et spado tulere sententiam, de Crasso crudelis et insolens Parthus; Gaius Caesar iussit Lepidum Dextro tribuno dere; momento mare evertitur. Eodem die ubi luserunt navigia, sorUt potestas maior absaut dolo; intelleges non pauciores servorum ira cecidisse quam regum. Quid ad te itaque, quam potens sit quem times, cum id, propter quod times, nemo
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ oĩa unnte cupio tͣnsfiumd̾e. & in hoc Aliqͥd gaudet discere:. ut doceã.
I ec me ulla res delectabit. litec sit eximia & salutaris. qͣm mͥ uni scicurꝰ
sũ. Sicũ hac exceptione det᷑ sapientia. ut illã indusã tenea. neo
renuntiẽ. reiciami. Nullꝰ bom sine sotio iotunda possessio ẽ. Mttiã
itaq ipsos t̃ libros. & ne multũ oꝑe impendas. dũ passim ꝓfutura¬

Expanded text:
ia in te cupio transfundere, et in hoc aliquid gaudeo discere, ut doceam. Nec me ulla res delectabit, licet sit eximia et salutaris, quam mihi uni sciturus sum. Si cum hac exceptione detur sapientia, ut illam inclusam teneam nec enuntiem, reiciam. Nullius boni sine socio iucunda possessio est. Mittam itaq
Abbreviated transcription (Latin):
qri mut i. sie omplestunt᷑ & tenent: qͥmodo q aqua torrentie rapi¬
imtẽ int̾ spias & aspera. Pleriq int̾ morts melii as. iteit enre tap
mseri fluetuant. & uiuere nolunt. & mori nestiunt. iris t rocia¬

Expanded text:
quam multi sic conplectuntur et tenent, quomodo qui aqua torrente rapiquam multi sic conplectuntur et tenent, quomodo qui aqua torrente rapiuntur spinas et aspera. Plerique inter mortis metum et vitae tormenta miseri fluctuantur et vivere nolunt, mori nesciunt. Fac i
Abbreviated transcription (Latin):
emeudaiͭ. Alia tñ illa uoluptas ẽ: que ꝑcipit᷑ excontemplatione m̃tis
ab oĩ labe pure & splendide. Tenes utiq memoria qͣntũ senseris ꝯaudiũ
cũ precexta posita sũpsisti uirilẽ togam. & inforũ deductꝰ es. Mauis
ex pecta: cũ puerilem animũ deposueris. & te in uiros philosophia
t hoc quidẽ peius est: qđ auctoritatẽ habemꝰ senũ. uitia puerorum.
nec pueroꝵ tm̃. s infantũ. Illi leuia hi falsa formidant. nos utraq. Fro¬
paucete ailcontẽr. tionem anime. Non uides qͣm exfriuolis causis
conempnat᷑ : Alius ante annce fores laqueo pependit. Mĩ se pci¬
ptauit etectone dt̃i stomachantem dutiꝰ andiret. aliꝰ ne reduue¬
res e fugnn ferrũ adegit ininsceia. Non putas uͥtutẽ hot esfectitia
qd effectt nimia formudo: Nulli pot̾. secura uta tontaiqs s de
pibucenda uumis cogitat. qͥ int̃ magna bona multos consules iui¬
menit. Hoe condie meditare. ut possis equo amiio istã sreles q̃re.

Expanded text:
conponis; alia tamen illa voluptas est, quae percipitur ex contemplatione mentis ab omni labe purae et splendidae. Tenes utique memoria, quantum senseris gaudium, cum praetexta posita sumpsisti virilem togam et in forum deductus es; maius expecta, cum puerilem animum deposueris et te in viros philosophia Et hoc quidem peior est, quod auctoritatem habemus senum, vitia puerorum, nec puerorum tantum sed infantum. Illi levia, hi falsa formidant, nos utraque. Properducere ad contemptionem animae." Non vides, quam ex frivolis causis contemnatur? Alius ante amicae fores laqueo pependit, alius se praecipitavit e tecto, ne dominum stomachantem diutius audiret, alius ne reduceretur e fuga, ferrum adegit in viscera. Non putas virtutem hoc effecturam, quod efficit nimia formido ? Nulli potest secura vita contingere, qui de producenda nimis cogitat, qui inter magna bona multos consules numerat. Hoc cotidie meditare, ut possis aequo animo vitam relinquere,
Abbreviated transcription (Latin):
tus ẽ. & tũ non iuuet. si fuerit sine homine: uicturꝰ. Ad amicitiã
fert illũ nulla utilitas sua. s naturalis irritatio. Nlam ut aliarum
nob rerũ innata dultedo ẽ: sic amicicie. Quomͦ solitudo modiũ est
& appeticio sotietatis qͣmͦ hominẽ hõi naturalit̾ conciliat: sic in est
huis quoq rei stimulus. qͥ nos amiciciarũ appecentes faciat. Nich̾o¬
muiꝰ cũ sit amicoꝵ amantissimꝰ. cũ illos sibi cõparet. sepe p̃ferat. oe̾
int᷑ ĩe bonũ t̾̃minabit. & dicet qd stibon ille dixit. que epicuri epła¬
insequitur. Hic enuĩ capta patria amissis lib̾is. aamissa urore. eum ex
intendio publito solus & tñ beatus exiret. int̾rog anti demetrio eu
tocenon abexitio urbiũ poliocertes futt. nunds ꝑdidils oĩa: inquit.¬

Expanded text:
tus est et tamen non viveret, si foret sine homine victurus. Ad amicitiam tus est et tamen non viveret, si foret sine homine victurus. Ad amicitiam fert illum nulla utilitas sua, sed naturalis inritatio. Nam ut aliarum nobis rerum innata dulcedo est, sic amicitiae. Quomodo solitudinis odium est et adpetitio societatis, quomodo hominem homini natura conciliat, sic inest huic quoque rei stimulus, qui nos amicitiarum adpetentes faciat. Nihilominus cum sit amicorum amantissimus, cum illos sibi comparet, saepe praeferat, omne intra se bonum terminabit et dicet, quod Stilbon ille dixit, Stilbon quem Epicuri epinsequitur; hic enim capta patria, amissis liberis, amissa uxore cum ex incendio publico solus et tamen beatus exiret, interroganti Demetrio, cui cognomen ab exitio urbium Poliorcetes fuit, numquid perdidi
Abbreviated transcription (Latin):
autẽ necẽe: sapientis ẽ. Ergo qͣmuis se ipso contentus sit: amitis ul¬
li opus ẽ. Hos cupit hr̃e qͣm plurimos ñ ut beate uiuat. Uiuet. i¬
enĩ etiã sine amitis beate. Suminũ bonũ excrinsetꝰ instrum̃ta ni
querit. Domi colit᷑ exseratũ est. Incipit fortune eẽ. subiectꝰ si qͣm partem
sui foris querit. Qualis taĩ futura ẽ. utta sapientis sisine. amitis re¬
linqͣtur in custodiam comectꝰ. uł in aliqͣ gente aliena destitutꝰ. uł uina¬
iugltione longa retentꝰ. aut indesertũ litus eiectꝰ: Quał ÷ iouis
cũ resoluto mundo. & diis in unũ confusis. paulisꝑ cessante nat᷑a.
ad quiescit sibi. cogitationib suis tuditꝰ. Tale qͥddam sapiens facit.
nse recondit᷑ secũ ẽ: qͣm dui qͥdem illic ẽ. suo arbitrio res suas ordina¬
re. Contentꝰ ẽ: & ducit urorẽ. Se contentꝰ. & liberos tollit. Seconten¬

Expanded text:
il necesse sapienti est. Ergo quamvis se ipso contentus sit, amicis ilil necesse sapienti est. Ergo quamvis se ipso contentus sit, amicis illi opus est. Hos cupit habere quam plurimos, non ut beate vivat; vivet enim etiam sine amicis beate. Summum bonum extrinsecus instrumenta non quaerit. Domi colitur, ex se totum est. Incipit fortunae esse subiectum, si quam partem sui foris quaerit. "Qualis tamen futura est vita sapientis, si sine amicis relinquatur in custodiam coniectus, vel in aliqua gente aliena destitutus, vel in navigatione longa retentus, aut in desertum litus eiectus?" Qualis est Iovis, cum resoluto mundo et dis in unum confusis paulisper cessante natura adquiescit sibi cogitationibus suis traditus. Tale quiddam sapiens facit; in se reconditur, secum est. Quamdiu quidem illi licet suo arbitrio res suas ordinare, se contentus est et ducit uxorem; se contentus est et liberos tollit; se conten
Abbreviated transcription (Latin):
sam erꝑetenda ẽ. pͣotẽ. ad illam acced̾e. qui se ipso antentus e Ruo¬
modo gͥ adillam accedit: Quomꝰ ad rem pulcherrimã ñ lucro
captus. net uariecate fortune ꝑterritꝰ. Decrahit amititie in aiesta¬
r̃ suã. qui illam parit ad bonos aisus. Se contentꝰ: sapiens . No
nu lueii. pleriq ꝑ pełam int̾pretant᷑. sapientem undiq sumo¬
uenu. ie intia cutẽ suã cogunt. Distinguendũ autẽ ẽ: qͥd. ⁊ qte¬
nus uox ista ꝓiitat. Se coutentus ÷ sapiens. ad beate uiuendr̃t
si aduniandũ. Ad hoc eñ multis illi reb opꝰ est: ad illud tm̃i aĩo
fano & resto & despiciente fortunã. Uolo tibi crisippi quo t dii¬
tiustionẽ indicare. Ait sapientẽ nulla re egere. Et tñr multis illi
reb opus ẽe. Contra stulto nulla re opus : Nulla enĩ reuti seit. 
omuib eget. Sapienti & manib & ocłis & misttis ad cotidianum
usũ uecessariis. opus ẽ. Eget nulla re. egere eiũ uecessitatis ẽ. Nich̾¬

Expanded text:
sam expetenda est, potest ad illam accedere qui se ipso contentus est. " Quomodo ergo ad illam accedit?" Quomodo ad rem pulcherrimam, non lucro captus nec varietate fortunae perterritus. Detrahit amicitiae maiestatem suam, qui illam parat ad bonos casus. Se contentus est sapiens. Hoc, mi Lucili, plerique perperam interpretantur; sapientem undique submovent et intra cutem suam cogunt. Distinguendum autem est, quid et quatenus vox ista promittat; se contentus est sapiens ad beate vivendum, non ad vivendum. Ad hoc enim multis illi rebus opus est, ad illud tantum animo sano et erecto et despiciente fortunam. Volo tibi Chrysippi quoque distinctionem indicare. Ait sapientem nulla re egere, et tamen multis illi rebus opus esse. " Contra stulto nulla re opus est, nulla enim re uti scit, sed omnibus eget." Sapienti et manibus et oculis et multis ad cotidianum usum necessariis opus est, eget nulla re. Egere enim necessitatis est, nih
Abbreviated transcription (Latin):
fortuna qd̾ fecit tuũ. Illud etiã. nt̃ meliꝰ distum ate ñ pretibo. Dari
epiturꝰ eos qui dñt sapientẽ se ipso ẽẽ. contentũ. & ꝓpter hoc
anuco ñ indig̃e: desid̾as scire. Hoc obicit᷑ stilboni abepituro. & his
quib sũmnũ bonũ usũ est: aniniꝰ impatiens. In amibiguitatẽ inciden¬
dũ est. si expͥmere affatim uno ũbo cito uoluerimꝰ. & impatientiã dic̃e
Pot̾it eñ cont̾riũ ei qd significare uolunꝰ intelligi. Noseum uolumꝰ
dit̃e qui respuat oĩs mali sensũ. accipiet᷑ is qui nullũ ferre possit ma¬
lum. Uidegͦ nuni satius sit aut inuulnerabilẽ ammũ dic̃e. Aut an¬
mũ extra omnẽ patientiã posicũ. Hoc int̾ nos ⁊ illos int̾ est. Nr̃ sapi

Expanded text:
fortuna quod fecit tuum. Illud etiamnunc melius dictum a te non praeteribo: Dari Epicurus eos, qui dicunt sapientem se ipso esse contentum et propter hoc amico non indigere, desideras scire. Hoc obicitur Stilboni ab Epicuro et iis quibus summum bonum visum est animus inpatiens. In ambiguitatem incidendum est, si exprimere ἀπάθειαν uno verbo cito voluerimus et inpatientiam dicere. Poterit enim contrarium ei, quod significare volumus, intellegi. Nos eum volumus dicere, qui respuat omnis mali sensum; accipietur is, qui nullum ferre possit malum. Vide ergo, num satius sit aut invulnerabilem animum dicere aut animum extra omnem patientiam positum. Hoc inter nos et illos interes
Abbreviated transcription (Latin):
dus popło ẽ tener aniiꝰ & parũ tenax recti. sacise tnstr᷑ Ad pdurer
Soruti & ectoni. & lelio ȩxcutẽ mortẽ suã dissimilis mit ta popos¬
tuisset. Ades neno nr̃m qͥ cũ maxime concinnamꝰ ingeniui. eroe
impetũ utioa tã magno comitatu uementiũ pot̃. nii exemplũ
buxurie aut Auariciẽ. multũ mali facit. coniuctor delicat pampli
enerudt & mollit. uitinꝰ diues cupiditatẽ irritat. malignꝰ comes
bis morib credis. inqͦs publite sactꝰ÷ impetus. Necesse es at imare¬
tis aut oderis. Utrumq autẽ deuitandũ ẽ. Neue simisis maus
te ipse qͣntũ potes. cũ his uersare qͥ te meliorẽ facti st̃ . Illos adinit¬
recrare illis uelis aut disputare. Qd facere te uelle. si habres iti po¬
pło id oneã mercẽ. Nemo ẽ qui intellig̾e te possit. Mqs fostape¬

Expanded text:
 populo tener animus, et parum tenax recti, facile transitur ad plures.  populo tener animus, et parum tenax recti, facile transitur ad plures. Socrati, et Catoni, et Laelio excutere mentem suam dissimilis multitudo potuisset. Adeo nemo nostrum est, qui cum maxime concinnamus ingenium, ferre impetum vitiorum tam magno comitatu venientium potest. Unum exemplum luxuriae, vel avaritiae, multum mali facit. Convictor delicatus paulatim enervat et emollit. Vicinus dives cupiditatem irritat; malignus comeshis moribus credis in quos publice factus est impetus? Necesse est, aut imiteris, aut oderis. Utrumque autem evitandum est, ne vel similis malis ipsum, quantum potes. Cum his versare, qui te meliorem facturi sunt. Illos admitrecitare istis velis aut disputare; quod facere te vellem, si haberes isti populo idoneam mercem; nemo est, qui intellegere te possit.
Abbreviated transcription (Latin):
positi: numqͣm frustra manũ mittunt. Hoc pleriq ordinariis pari¬
b & postulaticiis p̃ferunt. Qd in p̾ferant: Nongalea ñ scuto re¬
pellit᷑ ferrũ. Quo munim̃ta. qͦ artes: Oĩa ista mortis more st̃. Mane
leonib & ursis homines. meridie spectatorib suis obitiunt᷑. Int̾fecto¬
res int̾fectis uibent obiti. & uictorẽ in aliam decinent cedem. Exitus
ille meruite ut hoc pateret᷑. Tu qͥd meruisti miser ut hoc spectes:
ende terbera. ure. Quare tã timide in currito uiteiriit Quarepa¬
rũ audaeter occidit: Quare parũ libent᷑ morit᷑ : Ragis agtẽ in
inibrera. nnictuos ictus nudis e obiĩs pestorib excipiut. Intinssũ
ẽn soestacłm. unt̾im iugulent᷑ homines ne nilagat᷑. Age ne horqdẽ
moelligitis. miala erempla in eos redundare qͥ facuint. Agite aus i¬
mortalib gras. qd̃ eũ doretis eẽ erudelẽ. qui ñ potẽ. dic̃e. Subdulen

Expanded text:
positi numquam frustra manum mittunt. Hoc plerique ordinariis paripositi numquam frustra manum mittunt. Hoc plerique ordinariis paribus et postulaticiis praeferunt. Quidni praeferant? Non galea, non scuto repellitur ferrum. Quo munimenta ? Quo artes ? Omnia ista mortis morae sunt. Mane leonibus et ursis homines, meridie spectatoribus suis obiciuntur. Interfectores interfecturis iubent obici et victorem in aliam detinent caedem. Exitus ille, meruit ut hoc pateretur; tu quid meruisti miser, ut hoc spectes ? " Occide, verbera, ure ! Quare tam timide incurrit in ferrum ? Quare parum audacter occidit ? Quare parum libenter moritur ? Plagis agatur in vulnera, mutuos ictus nudis et obviis pectoribus excipiant." Intermissum est spectaculum: "interim iugulentur homines, ne nihil agatur." Age, ne hoc quidem intellegitis, mala exempla in eos redundare, qui faciunt ? Agite dis inmortalibus gratias, quod eum docetis esse crudelem, qui non potest discere. Subdu
Abbreviated transcription (Latin):
his que fugaui redit. Qd egris euenit. qͦs longa imbeullias usq
eo affecit. ut nusqͣm sine offensa ꝓferant᷑. Hoc accidit nob̾. quorũ
animi ⁊ longo morbo reficunt᷑. Inimica ẽ: multoꝵ conu̾satio. Nemo
ñ aliqd̃ nobis uitiũ aut cõmodat. Aut impͥmit. aut nescientib allinit.
tiq quo maior ẽ. popłs. cui cõmiscemur: hoc ꝑicłi plus ẽ. Hich uero
tam dãpnosũ bonis morib: qͣm aliqͦ spectaculo hẽside xe. Tunc enĩ
ꝑ uoluptatẽ faciliꝰ uitia subrepunt. Qd me existimas dicere: Auari¬
or redeo. ambiciosior. luxurior. ĩmo uͦ crudelior. & iminanior. Quia
int̃ homines fui: casu in meridianũ spectałm incidi. Lusꝰ aspectans
& sales. ⁊ aliqͥd laxam̃ti. qͦ hominũ ocłi adhumanũ cruorẽ ad cͥres¬
cant Contͣrie. Qchd aute pugnatũ ẽ: miscdia fuit. At̃ omissĩ nu¬
gis. mera homicidia sc̃. Nichil hñt quo tegant᷑. ad istũ totis corꝑib ex¬

Expanded text:
iis, quae fugavi, redit. Quod aegris evenit, quos longa inbecillitas usque iis, quae fugavi, redit. Quod aegris evenit, quos longa inbecillitas usque eo adfecit, ut nusquam sine offensa proferantur, hoc accidit nobis, quorum animi ex longo morbo reficiuntur. Inimica est multorum conversatio; nemo non aliquod nobis vitium aut commendat aut inprimit aut nescientibus adlinit. Utique quo maior est populus, cui miscemur, hoc periculi plus est. Nihil vero tam damnosum bonis moribus quam in aliquo spectaculo desidere. Tunc enim per voluptatem facilius vitia subrepunt. Quid me existimas dicere ? Avarior redeo, ambitiosior, luxuriosior, immo vero crudelior et inhumanior, quia inter homines fui. Casu in meridianum spectaculum incidi lusus expectans et sales et aliquid laxamenti, quo hominum oculi ab humano cruore adquiescunt; contra est. Quicquid ante pugnatum est, misericordia fuit. Nunc omissis nugis mera homicidia sunt. Nihil habent quo tegantur, ad ictum totis corporibus ex
Abbreviated transcription (Latin):
plus taña tibi & uua uor &e conuiet᷑. qͣm oratio ꝓderit. In rem p̃euẽ.
henias oportet. Primũ: qͥa homines ampliꝰ o ełis qͣm aurib credunt.
einde quia longũ iter ẽ. ꝑ precepta. breue & efficax ꝑ eremupla. Te
none deantes ñ exp̃ssisset. si eũ tm̃ modo audisset. Uite eiꝰ int̃fuit
secreta ꝑspetit. obseruauit illũ: an ex formula sua uiueret. P lato ⁊
Aristoties. & oĩs indiuersũ itura sapientiũ turba. plus ex morib qͣm
exuerbis soctatis traxit. Metrodoꝵ. & ermacũ. & polienũ. magnos ui¬
ros. ñ scola epituri. s contubnium fecit. Nec in hoc accerso tm̃ ut ꝓfici¬
as s ut ꝓsis. ꝑ lurunũ enuĩ alter alteri conferenꝰ. Int̾im q̃m diurnã
tibi mnercedulã debeo: qͥd me hodie aput h ecatonem delectau̾it dic̃a
erit᷑ solus: Stito hunc amicũ omnib ẽẽ.
to cõmitt̃is. Ego certe confitebor in becillitatẽ meã ñ numqͣm
mores quos extuli refero. Aliquid exeo qd̃ composui turbat᷑. aliqͥd ex

Expanded text:
Plus tibi viva vox et convictus, quam oratio proderit: unde in rem presentem venias oportet: primum quia homines amplius oculis quam auribus credunt: deinde quia longum iter est per precepta, breve et efficax per exempla. Senonem Cleanthes non expressisset, si tantummodo audisset; vitae eius interfuit, secreta perspexit, observavit illum, an ex formula sua viveret. Platon et Aristoteles et omnis in diversum itura sapientium turba plus ex moribus quam ex verbis Socratis traxit; Metrodorum et Hermarchum et Polyaenum magnos viros non schola Epicuri sed contubernium fecit. Nec in hoc te accerso tantum, ut proficias, sed ut prosis; plurimum enim alter alteri conferemus. Interim quoniam diurnam tibi mercedulam debeo, quid me hodie apud Hecatonem delectaverit dicaerit solus. Scito hunc amicum omnibus esse.to committeris. Ego certe confitebor inbecillitatem meam: numquam mores, quos extuli, refero. Aliquid ex eo, quod conposui, turbatur; aliquid ex
Abbreviated transcription (Latin):
aliquẽ querit᷑ inortuũ ẽẽ. q̃rit᷑ hoĩem fuisse. Oñis eadẽ condi¬
tio deuiuxit. cui nasci contigit: mori pestat. Int̾uallis distingui
incertũq ẽ. Si molestias estimes etiã puero longũ. si uelotitatẽ:
etiã seni angustũ. Nicħ ñ lubricũ ⁊ fallax. & oĩ tempestate
mobiliꝰ. Iactant᷑ cuncta ⁊ inc̃trariũ tͣnseunt. Iubente fortuna
⁊ntanta uolutatione rerũ humanarũ nich cuiꝗͣ nͥ mors cer¬
tũ ẽ. tñ de eo querunt᷑ om̃s in qͦ uno nemo decipit᷑. S puerde¬
cessit ñ dũ. dico meliꝰ agi cũ eo qͥ uita defungit᷑. ad eũ tͤnleamꝰ.
qͥ cũ senuit qͣntulo uincit infantẽ. ꝓpone t̾ꝑis ꝓfundi uasti¬

Expanded text:
aliquem queritur mortuum esse, queritur hominem fuisse. Omnis eadem condialiquem queritur mortuum esse, queritur hominem fuisse. Omnis eadem condicio devinxit: cui nasci contigit, mori restat. Intervallis distinguimincertumque est: si molestias aestimes, etiam puero longum, si velocitatem, etiam seni angustum. Nihil non lubricum et fallax et omni tempestate mobilius. Iactantur cuncta et in contrarium transeunt iubente fortuna, et in tanta volutatione rerum humanarum nihil cuiquam nisi mors certum est. Tamen de eo queruntur omnes, in quo uno nemo decipitur. ' Sed puer decessit.' Nondum dico melius agi cum eo, qui cito vita defungitur; ad eum transeamus, qui consenuit. Quantulo vincit infantem ! Propone temporis
Abbreviated transcription (Latin):
qs̃ publicũ officiũ a rogo redierint. & statĩ aliud eg̾it. nec in¬
merito. Nam pͥmũ suꝑuacuũ ẽ. dolere. si nicħ dolendo ꝓfici¬
as. deiñ iniquũ ẽ. qͤri de eo qd̃ uni actidit. oĩb restat. Deiũ de¬
sid̃ui stulta conq̃stio ẽ. uͥ miniũ int̾ ẽ. int̾ amissũ & deside¬
rantẽ. Eo itaq equiore aĩo eẽ. debemꝰ qd̃ qͦs amisimꝰ sequim᷑.
Despice cełitatẽ rapidissiun t̃ꝑis. cogita breuitatẽ huiꝰ spatii ꝑ
qd̾ usitatissime currimꝰ. Obserua hc̃ comitatũ gũis humani
eodẽ tendentẽ minimis int̾uallis distintii. etiã ubi mnarima¬
maxima uident᷑. Quẽ ꝑisse putas: p̃missus ẽ. Quid aut̃ dem̃¬
tius ꝗͣ cũ idẽ tibi iter emetiendũ sit. flere eũ qͥ aute cessit: flec
sibi imposuit. Fłec aliqͥs fc̃m qd̃ aiebat ñ posse ñ fieri. Quisqͥs

Expanded text:
quod publicum officium a rogo redierint et statim aliud egerint. Nec inquod publicum officium a rogo redierint et statim aliud egerint. Nec inmerito; nam primum supervacuum est dolere, si nihil dolendo proficias. Deinde iniquum est queri de eo, quod uni accidit, omnibus restat. Deinde desiderii stulta conquestio est, ubi minimum interest inter amissum et desiderantem. Eo itaque aequiore animo esse debemus, quod quos amisimus, sequimur. " Respice celeritatem rapidissimi temporis, cogita brevitatem huius spatii, per quod citatissimi currimus, observa hunc comitatum generis humani eodem tendentis minimis intervallis distinctum, etiam ubi maxima videntur; quem putas perisse, praemissus est. Quid autem dementius quam, cum idem tibi iter emetiendum sit, flere eum, qui antecessit ? Fiesibi inposuit. Fiet aliquis factum, quod aiebat non posse non fieri ? Quisquis
Abbreviated transcription (Latin):
habuisti talẽ amicũ ꝑit oꝑa tot annis. Lanta conunctione
uite tã familiar eͥ studioꝵ societate nicħ actũ ẽ. Cũ amico effeiᷤᷤ
amiciciãc qͥd doles amisisse. si hũisse ñ ꝓdest: Michi crede.
magna pars ex his qͦs amaumꝰ licet ipios casus abstusit. apid
ioꝰ manet: nr̃m. Est qd̾̃ p̃t̾ũt tempꝰ nec qͥcqͣm ÷ loco tutiore. qͣm
qd fuit ingrati adu̾sus p̃cepta spe futuri sumꝰ. qͣsi ñ qd̃ futurũ
ei si mͦ successerit nob̾. cito in p̃cerita tͣnsiturũ sit. Anguste fr¬
ustꝰ rerũ det̾minat. qͥ tñi p̃sentib lecus ẽ. & fut᷑a & p̾t̾ita de¬
restant. Hec exspectatione. illa menoria. Si alt̃m pendet ⁊
nĩ firripot̃. alt̾um ũ fuisse. Qs gͦ furor ẽ. certissimo exci¬
gee Adqͥescamꝰ his quȩ iã hausimꝰ. si mͦ ñ ꝑforato aĩo haurie¬
bamiꝰ. ⁊ tͣnsmitcente qͥtq̃d acceꝑat. Innum̃abilia st̃ exempla
coꝵ. qͥ lib̾os uiuenes sine latͥmis excułint. qͥ insenatũ aut inali¬

Expanded text:
ta coniunctione vitae, tam familiari studiorum societate nil actum est ? Cum amico effers amicitiam ? Et quid doles amisisse, si habuisse non prodest ? Mihi crede, magna pars ex iis, quos amavimus,licet ipsos casus abstulerit, apud os manet. Nostrum est, quod praeteriit, tempus nec quicquam est loco tutiore quam quod fuit. Ingrati adversus percepta spe futuri sumus, quasi non quod futurum est, si modo successerit nobis, cito in praeterita transiturum sit. Anguste fructus rerum determinat, qui tantum praesentibus laetus est; et futura et praeterita delectant, haec exspectatione, n potest non fuisse. " Quis ergo furor est certissimo excidere ? Adquiescamus iis, quae iam hausimus, si modo non perforate animo hauriebamus et transmittente quicquid acceperat. Innumerabilia sunt exempla eorum, qui liberos iuvenes sine lacrimis extulerint, qui in senatum aut in ali
Abbreviated transcription (Latin):
eo asꝑam gand ant. uit etiã qͦ molliꝰ casus explicuit exindustria
dissipent. & clausulas abrũpant. ne ad spectatũ respondeant. Le¬
ge ciceronẽ cõpositio eiꝰ una ẽ. Seruat pedẽ curuat lenta. & sine
infamia mollis. at contͣ pollionis asinĩ salebrosa & exiliens. &
uͥ minime exspͤctes relictura. Deniq oĩa ap̃ citeronẽ desiunt.
ap̃ pollionẽ cadt̾. exceptis ꝑautissimis que ad certũ modũ ⁊ adu
parũ erecta. quo uitio carere eũ uidico. Non st̃ enĩ ħumilia illa ses
placida &e ad aĩ tenorẽ quietũ cõpositũq fortuna nec dep̃ssa. ddes
plana: de ẽ. illis oratoriꝰ ugor stimuliq qͦs queris & subiti ictꝰ seitẽ¬
tiarũ. s totũ corpus ud̾is qͣm sit cõptũ. Honestũ ẽ. ñ ht oratio es¬

Expanded text:
eo aspera gaudent, ut etiam quae mollius casus explicuit, ex industria eo aspera gaudent, ut etiam quae mollius casus explicuit, ex industria dissipent et clausulas abrumpant, ne ad expectatum respondeant. Lege Ciceronem: compositio eius una est, pedem curvat lenta et sine infamia mollis. At contra Pollionis Asinii salebrosa et exiliens et ubi minime exspectes, relictura. Denique omnia apud Ciceronem desinunt, aput Pollionem cadunt exceptis paucissimis, quae ad certum modum et ad parum erecta; quo vitio carere eum iudico. Non sunt enim humilia illa sed placida et ad animi tenorem quietum compositumque formata, nec depressa sed plana. Deest illis oratorius vigor stimulique, quos quaeris, et subiti ictus sententiarum. Sed totum corpus videris quam sit comptum; honestum est. Non h