comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ue ame: & lege tua misertuᷤ
mei. deduc me in uia ȩterna.
nitas. ad ꝗͣ ꝑuenitur. uia in¬
macłata. mansio beata. Pu
to tam̃ quia ⁊ ante mansionẽ
illam beatã. si parau̾is dño
uiã inmaculatã: ipse digna¬
bitur sepius in uiaponere
gressus suos: dilatabitq subtꝰ
gressus tuos: ut dilatato cor¬
de curras uiã mandatoꝵ. cuiꝰ
angustũ forte causabaris
inttiũ. Sapientia nãq ut
ipsa ꝑhib in uiis iusticiȩ
ambulat ÷ ce qui continens est
iusticie apprehendet illã: & ob

Expanded text:
ve a me: et de lege tua misertus mei, deduc me in via aeterna ,nitas ad quam pervenitur; via immaculata, mansio beata. 3. Puto tamen quia et ante mansionem illam beatam, si paraveris Domino viam immaculatam, ipse dignabitur saepius in via ponere gressus suos, dilatabitque subtus te gressus tuos, ut dilatato corde curras viam mandatorum; cujus angustum forte causabaris initium. Sapientia namque, ut ipsa perhibet, in viis justitiae ambulat : et: Qui continens est justitiae appr
Abbreviated transcription (Latin):
sentꝰ libidine. Et reu̾a qͥdẽ mater
& uirtutẽ: s illa. nec mͥ inqͥt nͦ
tibi sit s diuidat᷑: qr nimirum
scĩtatis sibi cupit retin̾e hono¬
rem: & aliis relinquere laborẽ.
S nonerrat qͥ uidicat: & si ali¬
quandui dissimulat. Gladius
salomons matrẽ inuenit cui ad¬
iudicat indiuisũ. sicut affectũ
caritatis. sic effectũ potestatiᷤᷤ.
sicut feruorem oꝑandi. sic fa-¬
uorem imꝑandi. Uositaq fr̃s
inquib fides ꝑ dilectionẽ ope¬
rans nata est de sp̃u sc̃õ. custo¬
dite eã. pascite. nutͥte. tam ꝗͣ
paruulum iħm. donec formet᷑
in uob̃ puer quinatus ẽ nob̾:
qui non solum nascendo. s ui¬
uendo ⁊ moriendo. formã cui
conformem᷑ tͣdidit nob̃. Me-¬
mor quippe sẽꝑ qd ñ nisi nob̾
natus fuit. nec nisi nob̃ iuiu̾e
uoluit. nec mori nisi ꝓ nob̾: qͥ
ꝓse ñ habuit. ut ce nos ꝑ ipsũ
renascerem᷑: scdm ipsũ uiu̾emꝰ.
in ipso morerem᷑: qui uiuit ⁊

Expanded text:
sensus libidine. Et revera quidem mater sensus libidine. Et revera quidem mater et virtutem, sed illa, Nec mihi, inquit, nec tibi sit, sed dividatur ; quia nimirum sanctitatis sibi cupit retinere honorem, et aliis relinquere laborem. Sed non errat qui judicat, etsi aliquandiu dissimulat. Gladius Salomonis matrem invenit, cui adjudicat indivisum, sicut affectum charitatis, sic effectum potestatis; sicut fervorem operandi, sic favorem imperandi. Vos itaque, fratres, in quibus fides per dilectionem operans nata est de Spiritu sancto, custodite eam, pascite, nutrite, tanquam parvulum Jesum, donec formetur in vobis puer qui natus est nobis; qui non solum nascendo, sed vivendo et moriendo, formam cui conformemur tradidit nobis: memor quippe semper, quod non nisi nobis natus fuit, nec nisi nobis vivere voluit, nec mori nisi pro nobis, qui pro se non habuit; ut et nos per ipsum renasceremur, secundum ipsum viveremus; in ipso moreremur, qui vivit et
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ uob̾: ex quo uidelic⁊ atimore
dñi concepistis.⁊ parturistis
ti. donec formet᷑ in de xp̃e qui
natus ẽ tͥ ÷ qr quo tenerior ẽ.
eo facilius pot̃ ꝑire tibi: qui
qui in te est. si tͥ extinctus fue¬
rit: redit ad dm̃ qui dedit il¬
lum. Uigila inꝗͣ suꝑcuram
recens nati: memor qm̃ emu¬
la tua dormiens opp̃ssit fili¬
um qui datus erat ei. Que ẽ
enĩ illa nisi carnał aĩa. que
sp̃m extinguit negligentia
⁊ iner̃cia: Huiꝰmodi homineᷤᷤ
cum religionis amiserint fer.¬
uorem: ipsius tam̃ arrogãt sͥ¬
głam ⁊ nom̃. Inde ꝯdentiões
carnaliũ adu̾sus sp̃iales. etiã
incapitulis: uͥ uerus salomõ
inuisibilit̃ uidex p̃sidet. fi¬
lius ms̃ inqͥunt carnales ui¬
uit.⁊ tuus mortuus ẽ: ego sp̃m
d̾i habeo tuñ habes: in me ui¬
uit amor dei in te mortiuis ẽ:
dũ scił emulant᷑ sibi religiõis
auctoritatẽ. cuiꝰ sp̃iales hñt
u̾itatẽ: ut subducta eisauctori¬
tate. ꝯsuetudines inducãt ꝓ sui

Expanded text:
in vobis, ex quo videlicet a timore Domini concepistis, et parturistis ti, donec formetur in te Christus, qui natus est tibi: quia quo tenerior est, eo facilius potest perire tibi, qui qui in te est, si tibi exstinctus fuerit, redit ad Deum qui dedit illum. Vigila, inquam, super curam recens nati, memor quoniam aemula tua dormiens oppressit filium, qui datus erat ei. Quae est enim illa, nisi carnalis anima, quae spiritum exstinguit negligentia et inertia. Hujusmodi homines, cum religionis amiserint fervorem, ipsius tamen sibi arrogant gloriam et nomen. Inde contentiones carnalium adversus spirituales, etiam in capitulis, ubi verus Salomon invisibiliter judex praesidet. Filius meus, inquiunt carnales, vivit, et tuus mortuus est: ego spiritum Dei habeo, tu non habes; in me vivit amor Dei, in te mortuus est: dum scilicet aemulantur sibi religionis auctoritatem, cujus spirituales habent veritatem; ut subducta eis auctoritate, consuetudines inducant pro sui
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ. Parat uiã. qui corrigit
uitã: rectã facit semitã. qͥ
ꝑ artiorẽ sedirigit uitã. Pla¬
ne uita correpta. uia ẽ recta.
ꝑquã dñs ueniat ad nos: qͥ
m hoc ipsũ preuenit nos.
A dño si qͥdẽ gressus hõis diri¬
gratant̃ ꝑ eã ueniens ad hõiẽ.
cum eo uigiter ambulet. Hisi
enĩ suũ ad nos aduentũ ipse
preueniat. qͥ ẽ uia ueritas &
uita: ñ pot̃ uia nr̃a corrigi se¬
cundũ regulam u̾itatis: ac ꝑ
hoc nec dirigi ad uitã eter̃¬
nit̾atis. In quouõ corrigie
ad olescentior uiã suã. nisi
in custodiendo sermones eiꝰ.
nͥ seqͤndo uestigia eiꝰ. qui uiã
fecit se ipsũ. quaueniamꝰ ad
ipsũ: Utinam dirigant᷑

Expanded text:
ejus . Parat viam, qui corrigit ejus . Parat viam, qui corrigit vitam: rectam facit semitam, qui per arctiorem se dirigit viam. Plane vita correcta, via est recta, per quam Dominus veniat ad nos, qui in hoc ipsum praevenit nos. A Domino siquidem gressus hominis dirigratanter per eam veniens ad hominem, cum eo jugiter ambulet. Nisi enim suum ad nos adventum ipse praeveniat, qui est via, veritas et vita ; non potest via nostra corrigi secundum regulam veritatis, ac per hoc nec dirigi ad vitam aeternitatis. In quo vero corrigit adolescentior viam suam, nisi in custodiendo sermones ejus, nisi in sequendo vestigia ejus, qui viam fecit se ipsum, qua veniamus ad ipsum? Utinam
Abbreviated transcription (Latin):
grate ac sc̃e societatis. Lioz
cuiq sed̾e solitariũ ⁊ tacere.
eo qd̾ neminẽ paciat᷑ int̾pel¬
lantẽ: nec tam̃ ue soli eo qd ñ
hãt confouentẽ: aut sicecid̾it
subleuantẽ. In freq̃ntia hoĩũ
sumꝰ: & sine turba sumꝰ. Uel¬
ut in urbe u̾sam᷑. nullũ tam̃
tumultũ patim᷑. quo minus
uox clamantis in deserto a
nob̃ audiat᷑: si modo. interiꝰ
fic̃ exteriꝰ silentiũ habeamꝰ.
U̾ba nãq sapientiũ ait salo¬
mon audiunt᷑ in silentio: plꝰ
ꝗͣ clamor pͥncipis int̾ stultos.
Et nc̃ qͦ si mediũ silentiũ te¬
neant omĩa int̾iora tua:
omĩpotens sermo tͥ secretꝰ
illabetur de sede pat̾na. fe¬
lix gͥ qui sic elongaui fugi¬
ens tumultũ mundi. qͥ tam
ꝓcul recessit in secretũ ⁊ so¬
litudinẽ quiete m̃tis: ut ñ
audire. Int̾im tam̃ qͥd uox
u̾bi nobis clamet audiamꝰ:
ut qñq deuoce ad u̾bũ pro¬
ficiamꝰ. Parate in qͥt uiam
dño: rectas facite semitas

Expanded text:
gratiae et sanctae societatis. Licet gratiae et sanctae societatis. Licet cuique sedere solitarium, et tacere, eo quod neminem patiatur interpellantem: nec tamen vae soli, eo quod non habeat confoventem: aut, si ceciderit, sublevantem . In frequentia hominum sumus, et sine turba sumus; velut in urbe versamur, nullum tamen tumultum patimur, quominus vox clamantis in deserto a nobis audiatur: si modo interius, sicut exterius silentium habeamus. Verba namque sapientium, ait Salomon, audiuntur in silentio, plus quam clamor principis inter stultos . Et nunc quoque si medium silentium teneant omnia interiora tua, omnipotens sermo tibi secretus illabetur de sede paterna. Felix igitur, qui sic elongavit fugiens tumultum mundi: qui tam procul recessit in secretum et solitudinem quietae mentis, ut non audire! Interim tamen quid vox Verbi nobis clamet audiamus, ut quandoque de voce ad Verbum proficiamus. Parate, inquit, viam Domino: rectas facite semitas
Abbreviated transcription (Latin):
cordatꝰ sum tui miserans ado¬
lescentiã tuã.⁊ caritatẽ despõ¬
sationis tue qua secuta es me
indeserto. Tunc plane po¬
net desertũ tuũ qͣsi delicias
paradysi ÷ ⁊ ip̃e ꝯfiteb̾is. quia
gła Lybanidata ẽ ei : decor car¬
meli ⁊ saron. Sicut enĩ in mul¬
tis hodie locis etiam iuxta lit¬
terã illud ꝓpħicũ uidemꝰ ĩpłi.
pinguescent speciosa deserti.
⁊ deserta in ubertatẽ u̾sa adue¬
ne comedent: sic quilib scͥp¬
ture locꝰ. qui ante tibi sterit
uidebatur ⁊ arrdꝰ. repente ad
bñdictionẽ d̾i. nura replebit᷑
tibi ubtate ac pinguedine sp̃e:
ut de saturitate mentis eruc¬
tues hymnũ laudis. confiteã¬
tur inquiens dño miscd̃ie eiꝰ.¬
⁊ mirabilia eiꝰ filiis hominũ:
qr saciauit aĩam in anẽ: &
aĩam esurientẽ saciauit bo¬
nis. Illud sane mirabili gr̃a
ꝓuisum ẽ diuine dispensatio¬
nis. ut in his desertis nr̃is. &
quietẽ habeamꝰ solitudinis:
nec tñ consolatione careamꝰ

Expanded text:
cordatus sum tui, miserans adolescentiam tuam, et charitatem desponsationis tuae, quando secuta es me in deserto . Tunc plane ponet desertum tuum quasi delicias paradisi: et ipse confiteberis quia gloria Libani data est ei, decor Carmeli et Saron . Sicut enim in multis hodie locis, etiam juxta litteram illud propheticum videmus impleri, Pinguescent speciosa deserti ; et, Deserta in ubertatem versa advenae comedent : sic quilibet Scripturae locus, qui ante 917 tibi sterilis videbatur et aridus, repente ad benedictionem Dei mira replebitur ubertate, ac pinguedine spiritus; ut de saturitate mentis eructes hymnum laudis, Confiteantur, inquiens, Domino, mi mirabilia ejus filiis hominum: quia satiavit animam inanem, et animam esurientem satiavit bonis . 2. Illud sane mirabili gratia provisum est divinae dispensationis, ut in his desertis nostris quietem habeamus solitudinis, nec tamen consolatione careamus
Abbreviated transcription (Latin):
in gaudio de fontib saluato¬
ris: ut ⁊̃ nuntianti sibi. siue
ẏsaie. siue cuilib⁊ ex ꝓpħis:
eadem anima respond̾e ui¬
deat᷑ u̾b̾ elisabech. qr eodẽ
potata sp̃u quo elisabeth.
m̃s adme: Ecce enĩ ut fac¬
ta est uox annuntiationis
tuȩ in aurib meis ÷ exulta¬
uit ingaudio sp̃s in corde
meo: gestiens occurrere d̾o
longe salutandꝰ ÷ uł certe re¬
salutandꝰ: qui mandat salu¬
tes iacob. Amicũ salutare ñ
confundaris. sapiens ait: qͣn-¬
tomagis resalutare: O sa¬
litare uultꝰ mei & ds ms:
qͣnta dignatio fuit qd seruo
salutasti: s qͣnto maior qd
saluasti. Nec enĩ integͣ nob̃
salus ẽẽt nob: si salutes man¬
dares ⁊ non dares. Dedistiaut̃
non modo qͦs salut aueras u̾b
pacificis. postmodũ salutan¬
do in osculo pacis. uid elicet ꝑ
unionẽ carnis: s ⁊ salutẽ ope¬
rando ꝑmortẽ crucis. Exurgat
gͥ sp̃s ñ alacrigaudio curratq
obiuam saluatori suo: ⁊ iam a

Expanded text:
in gaudio de fontibus Salvatoin gaudio de fontibus Salvatoris, ut etiam nuntianti sibi, sive Isaiae, sive cuilibet ex prophetis, eadem anima respondere videatur verbis Elizabeth, quia eodem potata spiritu quo Elizabeth: meus ad me? Ecce enim, ut facta est vox annuntiationis tuae in auribus meis, exsultavit in gaudio spiritus in corde meo, gestiens occurrere Deo longe salutandus, vel certe resalutandus, qui mandat salutes Jacob. Amicum salutare non confundar , inquit Sapiens; quanto magis resalutare? O salutare vultus mei, et Deus meus! quanta dignatio fuit quod servos salutasti? sed quanto major, quod salvasti? Nec enim integra nobis salus esset, si salutes mandares, et non dares. Dedisti autem, non modo, quos salutaveras verbis pacificis, postmodum salutando in osculo pacis, videlicet per unionem carnis; sed etiam salutem operando per mortem crucis. Exsurgat noster alacri gaudio, curratque obviam Salvatori suo, et jam a
Abbreviated transcription (Latin):
Aquã frigida anime sicienti:
nuntiꝰ bonꝰ de t̾ra longinqua.
Bonꝰ utiq nuntiꝰ. qui aduen-¬
tum saluatoris nuntiat. reꝯ¬
ciliationẽ mundi: bona suꝑ uẽ¬
turi scłi. Quam pulcri pedes
annuntiantiũ pacẽ: annun-¬
tiantiũ bona. Multi siqͥdẽ ñ
unus: multi inquã s in uno
sp̃u: longa serie abinitio scłi
nob̾ suꝑuenere nuntii: & om¬
niũ uox simił. una sententia:
uenit. ecceuenit. Et unde
inqͥs isti uenere nuntii: Ut
scͥptum ẽ de t̾ra longinqua.
qr de t̾ra iuuentiũ: que mag.¬
no intersticio seꝑata est de
t̾ra morientiũ. Nam inter
nos & illos. adhuc chaos ma¬
gnũ firmatũ est. In de tam̃
si sunt: qr &e si corꝑe hic u̾sa¬
bant᷑: sp̃u illuc assumebant᷑
qñ mittendi erant: ut illic
audirent ⁊ uid̾ent. qđ hic nũ¬
tiarent᷑. Huiꝰ modi nuntii aqͣ
refrigerii. potusq sap̃ie sã
lutaris sunt aĩe dm̃ sicien¬
ti: cui nimirũ qͥ nuntiat ad¬
uentũ uł alia myft̾ia salua¬
toris: haurit ei ce ꝓpinat aqͣs

Expanded text:
Aqua frigida animae sitienti, et nuntius bonus de terra longinqua . Bonus itaque nuntius, qui adventum Salvatoris nuntiat, reconciliationem mundi, bona superventuri saeculi. Quam pulchri pedes annuntiantium pacem, annuntiantium bona! Multi siquidem, non unus. Multi, inquam, sed in uno spiritu longa serie ab initio saeculi nobis supervenere nuntii, et omnium vox una, simul una sententia: Venit, ecce venit . Et unde, inquis, isti venere nuntii? Ut scriptum est, de terra longinqua ; quia de terra viventium, quae magno interstitio separata est ab hac terra morientium: nam inter nos et illos adhuc chaos magnum firmatum est. Inde tamen si sunt: quia si corpore hic versabantur, spiritu illuc assumebantur, quando mittendi erant; ut illic audirent et viderent, quod hic nuntiarent. Hujusmodi nuntii aqua refrigerii, potusque sapientiae sunt salutaris animae Deum sitienti: cui nimirum qui nuntiat adventum vel alia mysteria Salvatoris, haurit ei, et propinat aquas
Abbreviated transcription (Latin):
as ipse portet iniquitates. Tu
porta colligationes impietatiᷤᷤ.
fasciculos depͥmentes. ego por¬
dẽ fasciculũ myrre. quẽ Maria
michi colligauit: pannisq in-¬
uolutum in presepi reposuit.
pi. quem isrł ñ cognouit: uõ
it. qr misericors fieri uoluit ⁊
s eo uob̃ ten̾ior est in affectu
quo minor ẽ in aspectu: can¬
tate ⁊ exultate ⁊ psallite. pu-¬
er natus est nob̾. filiꝰ datus ẽ
nob̃. De uideis qͥdẽ ẽ natus:
s nobis est natus: qr illis ab-¬
latus. nob̃ est datus. Canta¬
de dño canticũ nouũ. qr mira¬

Expanded text:
as ipse portet iniquitates. Tu porta colligationes impietatis, fasciculos deprimentes: ego portem fasciculum myrrhae, quem Maria mihi colligavit, pannisque involutum in praesepi reposuit. pi, quem Israel non cognovit: vos, 927 quia misericors esse voluit; sed eo vobis tenerior in affectu, quo minor est in aspectu: cantate, et exsultate et psallite, Puer natus est nobis, filius datus est nobis. De Judaeis quidem est natus, sed nobis est natus; quia illis ablatus, nobis est datus. Cantate Domino canticum novum, quia mira
Abbreviated transcription (Latin):
Nec inuidet qd cupiat hr̃e sͥ.
s qd cupiat ꝑire ⁊ michi ⁊ sͥ.
Mallet emula ⁊ mala m̾etͥc
infantem necari. ꝗͣ uiuum
michi dari: s udiciũ nr̃i sa¬
lomonis. cuius sermo pene¬
trabilior omni gladio anci-¬
in inuenienda matre ñ erra-¬
uit. Date inqͥt eccłe infantẽ
uiuũ: hec ẽ enĩ mat̃ eius.
Quicũq enĩ fecerit uolunta
tumatrẽ dicis. ego ancillã
ꝓfiteor. Ancilla xp̃isũ: fiat
Et quidẽ matrẽ amore ⁊ sol¬
licitudine me p̃stabo qͣntũ

Expanded text:
Nec invidet, quod cupiat habere sibi, sed quod cupiat perire et mihi et sibi. Mallet aemula et mala meretrix infantem necari, quam vivum mihi dari. Sed judicium nostri Salomonis, cujus sermo penetrabilior omni gladio anciin invenienda matre non erravit: Date, inquit, Ecclesiae infantem vivum: haec est enim mater ejus . Quicunque enim fecerit voluntatu matrem dicis, ego ancillam profiteor. Ancilla Christi sum: fiat Et quidem matrem amore et sollicitudine me praestabo, quantu
Abbreviated transcription (Latin):
s manebimꝰ in platea. S qͥd
dicit scͥptura: Compulit il¬
los oppido: ut diu̾terent ad
eũ. Pia uiolentia qͣ regnũ ce¬
leste rapit᷑. laudabił impor¬
tunitas. que xp̃m hospitẽ
aut angłos ꝓmeret᷑. S qͥd ẽ
inqͥs qͦd iħe fingit se longuis
ire: Quid nisi illud qd eccłia¬
stes confitet᷑ de se. dixi sapi¬
ens efficiar. & ipsa longꝰ reces¬
sit ame: Hoc autẽ sponsa
re dilecto meo: at ille decli¬
nau̾at atq tͣnsierat. Quesi
respondit mͥ: sicut nec muli¬
eri chananee. Sp̃m sap̃ie in¬
uocabas: sp̃m gr̃e querebas
in oratione ÷ si tibi uidet᷑ lon¬
gius retedere ne desꝑes: s im-¬
portunꝰ insiste. donec respon¬
deatur tͥ. Magna ẽ fides tua.
fiat tͥ sic̃ petuti. Cum tam̃
inuitas iħ̃m: uide ne dm̃ ma¬
iestatis ad sordidũ ⁊ indignũ
inuites hospiciũ: uͥ nec de ip¬
sum paciatur habitare quie¬
tũ uxor litigiosa: seu fumꝰ¬

Expanded text:
sed manebimus in platea. Sed quid sed manebimus in platea. Sed quid dicit Scriptura? Compulit illos oppido, ut diverterent ad eum . Pia violentia, qua regnum coeleste rapitur: laudabilis importunitas, quae Christum hospitem, aut angelos promeretur. Sed quid est, inquis, quod Jesus fingit se longius ire? Quid, nisi illud quod Ecclesiastes confitetur de se? Dixi, sapiens efficiar; et ipsa longius recessit a me . Hoc autem sponsa re dilecto meo: at ille declinaverat, atque transierat. Quaesirespondit mihi, sicut nec mulieri Chananeae. Spiritum sapientiae invocabas, spiritum gratiae quaerebas in oratione: si tibi videtur longius recedere, ne desperes, sed importunus insiste; donec respondeatur tibi, Magna est fides tua, fiat tibi sicut petisti . 4. Cum tamen invitas Jesum, vide ne Deum majestatis ad sordidum et indignum invites hospitium; ubi nec te ipsum patiatur habitare quietum uxor litigiosa, seu fum
Abbreviated transcription (Latin):
tã. Dignos se ip̃a circuit q̃rens:
⁊ inuiis suis ostendit se illis hi¬
currit illis. Siminꝰ aut nũꝗͣ tͥ
eam occurrere ꝯquereris: uide
ne forte uiam tuã corruꝑis.
Sic enim scͥptum habes. Insi¬
pientia uiri corrũpit uiã suã:
dm̃ autẽ causabit᷑ in corde suo.
Ipse siquidẽ stat ad hostium
& pulsat: ut siqͥs aꝑuerit ei.
cenet cum eo celestis mĩse deli¬
cias. Loquit᷑ sponsa dyox di¬
lecti mei pulsantis. Aꝑi mͥ so¬
ror mea sponsa. Aꝑi mͥ cor
tuũ. & cibabo illud: aꝑi mͥ
os tuũ. ⁊ implebo illud. Os me¬
um inqͥt dauid aꝑui: & at-¬
inuitandꝰ: s & attrahendꝰ qͣ¬
dam uiolentia p̾cis. uehemen¬
tiaq feruoris in hospiciũ cor¬
dis: sicut de duobꝰ discipuł
in typũ huiꝰ rei. historia refert
euangelii. & ipse siqͥdẽ non
obaluid nͥ ut ꝓbet deuotio¬
nẽ caritatis tue aliqñ se fin¬
git longius ire: sicut ⁊ duo
angeli loth adorante ⁊ ob¬
secrante ut intͣrent. dissimu-¬
labant tam̃ dicentes minime:

Expanded text:
s se ipsa circuit quaerens, et in viis suis ostendit s illis . Si minus aut nunquam tibi eam occurrere conquereris, vide ne forte viam tuam corruperis. Sic enim scriptum habes: Insipientia viri corrumpit viam suam; Deus autem causabitur in corde suo. Ipse siquidem stat ad ostium et pulsat: ut si quis aperuerit ei, coenet cum eo coelestis mensae delicias. Loquitur sponsa: Vox dilecti mei pulsantis: Aperi mihi, soror mea sponsa . Aperi mihi cor tuum, et cibabo illud. Aperi mihi os tuum, et implebo illud. Os meum, inquit David, aperui, et atinvitandus, sed et attrabendus quadam violentia precis, vehementiaque fervoris in hospitium cordis: sicut de duobus discipulis in typum hujus rei historia refert Evangelii . Et ipse siquidem non ob aliud, nisi ut probet devotionem charitatis tuae, aliquando se fingit longius ire: sicut et duo angeli, Loth adorante et obsecrante ut intrarent, dissimulabant tamen dicentes, Minime,
Abbreviated transcription (Latin):
brari: non sustinens ab ami¬
co uindicari. Ecce ante euan¬
geliũ euangłica ꝑfectio: ca¬
ritas scił. patiens. benigna:
iniquitate inqͥt cucurri: ⁊ di¬
rexi distortos qͣntũ ĩ me fuit.
Tu gͥ exurge in occursũ meũ
occurrentis dͥ: qr nec sic ꝑtin¬
g̾e possũ ad celsitudinẽ tuã:

Expanded text:
brari, non sustinens ab amibrari, non sustinens ab amico vindicari. Ecce ante Evangelium evangelica perfectio, charitas scilicet patiens et benigna, iniquitate, inquit, cucurri, et direxi distortos, quantum in me fuit. Tu exsurge igitur in occursum meum, occurrentis tibi: et quia nec sic pertingere possum ad celsi
Abbreviated transcription (Latin):
paratus sis ad omẽ opꝰ bonũ fa
cordis cantet os tuũ. Paratũ cor
meũ d̾s. paratũ cor meũ. Para¬
tũ quid̾e cor meũ ut de cooꝑan¬
te faciã digna: paratũ ut paci¬
ar indigna. & adeo ꝑatus ad
utrũq. qd cantabo ⁊ psallã in
ro mea. ad exultandũ in dm̃ ui¬
uũ: cor sciliez ꝓpt̾ sp̃itales actio¬
nes: caro ꝑꝑ suas passiones. Cor
nãq sapiens que sursũ st̃. psal¬
t̾ium ẽ sonans de suꝑiori: caro
patiens que deorsũ sunt: cytha¬
ra sonans ab inferiori. Sio &
alibi deuotionẽ suã dauid d̾o¬
offerens. paratus sũ in qͥt ut cu¬
stodiã mandata tua : tã para¬
tus qd ñ sum tͣbatus cũ tẽpta¬
tio irrueret: & ꝑsecutio grassare¬
tur. Cum ꝑsequeret᷑ emulus.
maledic̾et seruus. aĩam quere
fectionis euangłicȩ ÷ retribu¬
entib mala ꝓbonis. retͥbu¬
ens bona ꝓ mał: sollicitꝰ de
ꝑsecutoꝵ salute. mestꝰ de
morte: sustinens a seruo exꝓ¬

Expanded text:
paratus sis ad omne opus bonum faparatus sis ad omne opus bonum facordis cantet os tuum, Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum. Paratum quidem, ut te cooperante faciam digna; paratum, ut patiar indigna. Et ideo paratum ad utrumque, quod cantabo et psallam in ro mea, ad exsultandum in Deum vivum: cor scilicet, propter speciales actiones; caro, propter suas passiones. Cor namque sapiens quae sursum sunt, psalterium est sonans de superiori: caro patiens quae deorsum sunt, cithara sonans ab inferiori. Sic et alibi devotionem suam David offerens Deo, Paratus sum, inquit, ut custodiam mandata tua: et tam paratus, quod non sum turbatus , cum tentatio irrueret, et persecutio grassaretur. Cum persequeretur aemulus, malediceret servus, animam quaererfectionis evangelicae: retribuentibus mala pro bonis, retribuens bona pro malis; sollicitus de persecutorum salute, moestus de morte; sustinens a servo expro
Abbreviated transcription (Latin):
pħe ⁊ iusti desidio ⁊ affec̾¬
tu tanto ante. xp̃o uent᷑o
occurrebant: desid̾antes si fie¬
ri posset. oculis uid̾e. qd̾ sp̃u p̃ui¬
debant. Uñ dñs discipuł dice¬
bat. Beati oculi qͥ uident que
uos uidetis. Dico enĩ uob̃ quod
Abraham qͦ pater nr̃ exultauit
ut uideret diem xͥ: uidit. s ap̃
inferos: & gauisus ẽ. In qͦ utiq
depor ⁊ duricia cordis nr̃i sug¬
uersariũ expectamꝰ: qͥ nob̾ in
ꝓximo uidendꝰ dño annuente
ꝓmittit᷑. Hoc sane gaudiũ no
gestiat: desidio se extendens
mant̾iora: impatiensq mora¬
rũ. iam uid̾e contendat fut᷑a.
Ego namq ñ solum ad scdm
aduentũ. s etiã ad pͥmũ ar¬
bitror ꝑtinere: qͦd dot lociᷤᷤ
scͥpturaꝵ ei monem᷑ occurre¬
re. Quomͦ inqͥs: Quia uide¬
licet sic̃ scd̾o aduentui occur.¬
remꝰ motu ⁊ exaltatione cor¬
poris: sic & primo occurren¬
dum ẽ affectũ ⁊ exultatione
cordis. Scitis enĩ q resũptis
iusticiã tͥ. uxta ꝯsiliũ sapiẽtis:

Expanded text:
et justi desiderio et affectu tanto ante Christo venturo occurrebant, desiderantes, si fieri posset, oculis videre quod spiritu praevidebant. Unde Dominus discipulis dicebat: Beati oculi qui vident quae vos videtis. Dico enim vobis, quod ltavit, ut videret diem Christi: vidit, sed apud inferos, et gavisus est. In quo utique tepor et duritia cordis nostri sugversarium exspectamus; qui nobis in proximo videndus, Domino annuente, promittitur. Hoc sane gaudium nosgestiat: et desiderio se extendens in anteriora, impatiensque morarum, jam videre contendat futura Ego namque non solum ad secundum adventum, sed etiam ad primum arbitror pertinere, quod tot locis Scripturarum ei monemur occurrere. Quomodo, inquis? Quia videlicet sicut secundo adventui occurremus motu et exsultatione corporis: sic et primo occurrendum est affectu et exsultatione cordis. Scitis enim quia resumptisustitiam tibi , juxta consilium Sapientis;
Abbreviated transcription (Latin):
inquietũ. contumacẽ. Litigiosũ.
grauissima tẽpcatione uexari. uł
tribulatione flagelari. recorda¬
bar illius ꝓu̾bii. Semꝑ uirgia
querit malus: angłs aut̃ crude¬
lis mittet᷑ cont eũ: cui tͣditur
forsitan in afflictionẽ carnis.
ut sp̃s saluus sit in die dñi.
impioꝵ. noli emularin eo qͥ
ꝓsꝑatur inuia sua. in hoĩe fa¬
ciente in iusticias: qr hec uia
illoꝵ scandalũ ipsis: ut tan¬
to liberuiꝰ in morte currant.
qͣnto minꝰ sepitur eis uia qua
ambulant. De istis sapiens
loquit᷑. Uia peccantiũ cõpla-¬
nata ẽ lapidib: s in finem
illoꝵ inferi tenebre ⁊ pene.¬

Expanded text:
inquietum, contumacem, litigiosum, gravissima tentatione vexari, vel tribulatione flagellari, recordabar illius proverbii: Semper jurgia quaerit malus: angelus autem crudelis mittetur contra cum , cui traditur forsitan in afflictionem carnis, ut spiritus salvus sit in die Domini. noli aemulari in eo qui prosperatur in via sua, in homine faciente injustitias : quia haec via eorum scandalum ipsis; ut tanto liberius in mortem currant, quanto minus sepitur eis via qua ambulant. De istis Sapiens loquitur: Via peccantium complanata lapidibus: sed in fine illorum, inferi, tenebrae et poe
Abbreviated transcription (Latin):
t
in eo iniqͥtates omniũ nr̃m.
Nam & tuã qͦ suscepisset: si
tu eam ad extremũ de pon̾e
uoluisses. At tu miser ñ depo¬
nis. s apponis iniqͥtatẽ suꝑ im¬
quitate: suꝑ sanguinẽ ꝓpħa¬
rũ.sanguinem filii dei ⁊ apło¬

Expanded text:
t in eo iniquitates omnium nostrum . Nam et tuam quoque suscepisset, si tu eam vel ad extremum deponere voluisses. At tu, miser, non deponis, sed apponis iniquitatem super iniquitatem; super sanguinem prophetarum, sanguinem Filii Dei et Apostolo
Abbreviated transcription (Latin):
quos dedisti michi. Non rogo
ut tollas eos de mundo: s ut
tominꝰ exponere. Sũma tñ
lectiõis. est in histrib in qͥbꝰ ẽ
& sumina salutis: immo ⁊ ꝑ¬
fectiõis. ut nicħ possit addi.
scił ut amalo seruent᷑: ut in
u̾itate scificent᷑ : ut cũ ipso
glorificent᷑. Pater inqͥt quoᷤᷤ
dedistimichi ⁊ uolo ut ubi sũ
ego ⁊ ipsi sint mecũ: ut uide¬
ant claritatẽ meã. O feliceᷤᷤ
quoꝵ aduocatus ip̃e iudex
est: ꝓ quib orat qui pari ho¬
nore cũ eo quem orat ad oran¬
dus est. Uoluntate labioꝵ
eiꝰ non fraudauit eũ pat̃. cũ qͦ
est ei una uoluntas.⁊ una po¬
testas: quia unus d̾s est. Om¬
nino qd xp̃c orat impłi neces¬
se ẽ: cuius sermo uirtus ẽ ⁊ uo
luntas effectus: qͥ de om̃ibꝰ
que sunt dixit ⁊ facta sunt:
mandauit᷑ ⁊ creata sunt. Uo¬
lo inquit: ut ubi sũ ego: &
ipsi sint mecũ. O qͣnta securi¬
tas fideliũ ÷ qͣnta fiducia cre¬
dentiũ: tm̃ non abitiant

Expanded text:
quos dedisti mihi. Non rogo quos dedisti mihi. Non rogo ut tollas eos de mundo, sed utto minus exponere. Summa tamen lectionis, est in his tribus, in quibus est et summa salutis, imo et perfectionis, ut nihil possit addi, scilicet ut a malo serventur, ut in veritate sanctificentur, ut cum ipso glorificentur. Pater, inquit, quos dedisti mihi, volo ut ubi sum ego, et ipsi sint mecum, ut videant claritatem meam . O felices, quorum advocatus ipse judex est; pro quibus orat qui pari honore cum eo quem orat adorandus est! Voluntate labiorum ejus non fraudabit eum Pater, cum quo est ei una voluntas et una potestas, quia unus Deus est. Omnino quod Christus orat, impleri necesse est: cujus sermo virtus est, et voluntas effectus; qui de omnibus quae sunt, dixit, et facta sunt, mandavit, et creata sunt . Volo, inquit, ut ubi ego sum, et ipsi sint mecum. O quanta securitas fidelium! quanta fiducia credentium! tantum non abjiciant
Abbreviated transcription (Latin):
Tunc enĩ ꝓpe modũ omnẽ
uim amoris effudit amicis:
ꝓamicis. Tunc eis sacramen¬
tum corporis & sanguinis sui
tradidit. & celebrandũ institu¬
it. nescio uirtute an caritate
mirabiliori. hoc nouũ genus
mansionis adinueniens in ꝯso¬
lationem recessus sui: ut si
discedet ab eis sp̃e corporis:
man̾et ñ solum cũ eis. s ⁊̃ in
eis uirtute sacram̃ti. Tunc
ueluti ꝓrsus suȩ oblitus ma¬
iestatis. & uelut inuiriã fa¬
ciens s: nisi qr gła est carita¬
tis humiliare se ꝓamicis: di¬
gnatione ineffabili. dñs. ⁊ ta¬
lis dñs pedes seruoꝵ lauit:
uno oꝑe condens eis ⁊ humi¬
litatis exemplũ: & remissio¬
nis sacram̃tum. Tunc deniq
post exhortationẽ ꝓlixioris
sermonis patri eos commen.¬
dans: subleuatis in celũ ocuł
int̃ cet̾a sic ait. Pater cũ eẽm
cum eis ego seruabã eos innoĩe
tuo: & nemo ex his ꝑut nͥ fi¬
luis ꝑditionis. Nunc aut̃ ad
de uenio: serua eos in noĩe tuo:

Expanded text:
Tunc enim propemodum omnem Tunc enim propemodum omnem vim amoris effudit amicis, deretur pro inimicis. Tunc eis sacramentum Corporis et Sanguinis sui tradidit, et celebrandum instituit, nescio virtute an charitate mirabiliori, hoc novum genus mansionis adinveniens in consolationem recessus sui, ut si discederet ab eis specie corporis, maneret non solum cum eis, sed etiam in eis virtute Sacramenti. Tunc veluti prorsus suae oblitus majestatis, et velut injuriam faciens sibi, nisi quia gloria est charitatis humiliare se pro amicis, dignatione ineffabili Dominus, et talis Dominus, pedes servorum lavit: uno opere condens eis et humilitatis exemplum, et remissionis sacramentum. 1007 2. Tunc denique post exhortationem prolixioris sermonis Patri eos commendans, sublevatis in coelum oculis, inter caetera sic ait, Pater, cum essem cum eis, ego servabam eos in nomine tuo, et nemo ex his periit, nisi filius perditionis. Nunc autem ad te venio: serva eos in nomine tuo
Abbreviated transcription (Latin):
erat a filiolis suis: quos patri
comindabat. Qui enĩ incelis
creauit. docet & regit multitu¬
dinẽ angłoꝵ: in t̾ris agg̾ga¬
uerat sibi pusillũ gregẽ disci¬
płoꝵ. sub presentia sue carnᷤᷤ
erudiendũ: quoadusq gͣndi¬
usculi sensus effecti: discipline
sp̃s fierent ydonei. Magnus ita¬
q paruulos magna dilectiõe
diligebat÷ qͥppe quos ab amo¬
re mundi abstrax̾at: & relic¬
ta omni spe scłi. de se solo pen¬
dere uidebat. Quãdui tam̃ cũ
eis corporaliter conu̾sati uo¬
luit: non facile aut multũ
hunc suum eis affectũ ꝓdidit.
maturiorem se eis ꝗͣ deneriorẽ
exhibens. sicut magistrũ dece¬
bat ⁊ patrẽ. Cum autẽ tẽpꝰ
quo ab eis recessurus erat insta¬
ret. dẽ ueluti uinci denero eoꝵ
affectu uisus ẽ: ut magnam
multitudinẽ dulcedinis suȩ
quã eis abscond̾at dissimula¬
re ñ posset. Hinc illud ẽ: cũ
dilexisset suos qui erant in
mundo: in finem dilex̃ eos.

Expanded text:
erat a filiolis suis, quos Patri erat a filiolis suis, quos Patri commendabat. Qui enim in coelis creavit, docet et regi multitudinem Angelorum, in terris aggregavera sibi pusillum gregem discipulorum sub praesentia suae carnis erudiendum, quoadusque grandiusculi sensus effecti, disciplinae spiritus fierent idonei. Magnus itaque parvulos magna dilectione diligebat, quippe quos ab more mundi abstraxerat, et relicta omni spe saeculi, de se solo pendere videbat. Quandiu tamen cum eis corporaliter conversari voluit, non facile aut multum hunc suum eis affectum prodidit; maturiorem se eis, quam teneriorem exhibens, sicut magistrum decebat et patrem. Cum autem tempus quo ab eis recessurus erat instaret, tunc veluti vinci tenero eorum affectu visus est, ut magnam multitudinem dulcedinis suae, quam eis absconderat, dissimulare non posset. Hinc illud est, quod cum dilexisset suos qui erant in mundo, in finem dilexit eos .
Abbreviated transcription (Latin):
grate detin et gr̃am ꝗͣ accep̃:
Quanti mercennarii in domo
ant. licet non sincere: ꝓpt̾ ali¬
os tam̃ eis doctne gr̃a non ne-¬
gatur. & ubi abundant mer¬
cennarii: nunqͥd egebunt fi¬
lii: Tu gͦ dñe. amicũ enĩ di¬
cere uereor. s dñm confiteor:
cõmoda michi tres panes. unde
reficiant᷑ amici: ne si dimisero
eos ieiunos deficiant inuia: ⁊
tc̃ uocer in cãm ꝓ eis: & dicat᷑
michi. Paruulipetiert panẽ:
& non fuit qui frang̾et eis.
Cõmoda dñe qd in lucrũ tuũ
ꝓficiat: recepturus utiq cũ
tibi placuerit qd tuum est
cũ usura. Cõmoda inꝗͣ tres
panes si placet : aut certe
quodcũq placet: qͣntulũ cũq
fu̾it. etiam si bucella panis suf¬
ficiet in qͣntalib milia si tm̃
benedicas. Scio eqͥdẽ qr ius
nosẽe tͥ importimos: ut li¬
hȩc oratio dñi habita est
Ante diem passionis: ñ absurde
tam̃ aptatur diei ascensionis:
qm̃ scił suppremo discessurus

Expanded text:
grate detinet gratiam quam accepit? grate detinet gratiam quam accepit? Quanti mercenarii in domo ant, licet non sincere, propter alios tamen eis doctrinae gratia non negatur? Et ubi abundant mercenarii, nunquid egebunt filii? Tu ergo, Domine amicum enim dicere vereor, sed Dominum confiteor, commoda mihi tres panes, unde reficiantur amici, ne, si dimisero eos jejunos, deficiant in via, et tunc vocer in causam pro eis, et dicatur mihi: Parvuli petierunt panem, et non fuit qui frangeret eis . Commoda Domine, quod in lucrum tuum proficiat, recepturus utique cum tibi placuerit, quod tuum est, cum usura. Commoda, inquam, tres panes, si placet; aut certe quodcunque placet, quantulumque fuerit, etiamsi buccella panis sufficiet in quantalibet millia, si tantum benedicas. Scio equidem quia vis nos esse tibi importunos, ut, liec oratio Domini habita est ante diem passionis. Non absurde tamen aptatur diei Ascensionis, quando scilicet supremo discessurus
Abbreviated transcription (Latin):
ualeo. humilia scił. immo ua
de me senciendo÷ nicħq me
ꝓhibet. immo płimũ ueritaᷤᷤ
ipsa monet. sube̾e cunctis a¬
nimo: licet preesse cogar of¬
ficio. Tu dñe ds̃ ip̃e es qͥ sub¬
esse mones. ⁊ nichilominꝰ pre¬
esse uibes : a te expeto. a te
expecto: ut humilẽ simul ⁊
utilẽ in inuincto facias me¬
minist̾io: humilẽ. u̾a de me
senciendo: utilẽ. recta de me
loq̃ndo. Illud inspira cordi: ħ
ministra ori. Da sermonem
rectũ ⁊ bene sonantẽ in aꝑ¬
tione oris mei. qui dixisti a¬
ꝑi os tuum ⁊ implebo illud:
ut omnis familia tua bene¬
dictionib impleat᷑. Ecce
uenerunt amici: mei qͥdem
amici: s ampliꝰ tui. Non ha¬
beo qd ponam ante illos: nͥ
cõmodatum fu̾it ab alio.
& qͥs alius ȩque diues aut¬
ȩque lib̾alis ad prestandũ sic̃
dñs omniũ diues in om̃s qͥ m¬
uocant illũ: qui aꝑit manũ
suã ⁊ implet omne animal
bñdictione : qui dat om̃ib

Expanded text:
valeo, humilia scilicet, imo vera valeo, humilia scilicet, imo vera de me sentiendo; nihilque me prohibet, imo plurimum veritas ipsa monet, subesse cunctis animo, licet praeesse cogar officio. 2. Tu, Domine Deus. ipse es qui et subesse mones, et nihilominus praeesse jubes; a te expeto, a te exspecto ut humilem simul et utilem in injuncto me facias ministerio: humilem, vera de me sentiendo; utilem, recta de te loquendo. Illud inspira cordi, hoc ministra ori. Da sermonem rectum et bene sonantem in apertione oris mei, qui dixisti, Aperi os tuum et implebo illud , ut omnis familia tua benedictionibus impleatur. Ecce venerunt amici, mei quidem amici, sed amplius tui. Non habeo quod ponam ante illos, nisi commodatum fuerit ab alio. Et quis alius aeque dives aut liberalis ad praestandum, sicut Dominus omnium, dives in omnes qui invocant illum ; qui aperit manum suam, et implet omne animal benedictione , qui dat omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
mici uenerunt ad nos de
uia: s non habeo qd po¬
nã ante illos. Non sum
medicus: & indomo mea ñ ẽ
panis. Ideo dicebã abinitio.
Nolite me constituere pͥnci¬
pem. Non enĩ debet preẽe: qͥ
non potest ꝓdesse. Quomodo
autẽ ꝓdesse pot̾. qui nec medi¬
cus ẽ nec panem in domo ht̃:
id÷ nec artẽ nouit qua sciat
curare. nec doctnã ht̃ qua suf¬
ficiat pascere: Hȩc qͥdem dice¬
bam: s heuñ audistis me: pͥn¬
cipẽ enĩ constituistis me. Suꝑ¬
erat gͥ ut quia ñ potui effug̾ẽ
ꝑicłm. confug̾em ad remedi¬
um: & audirẽ suꝑ hoc illud
sapientis consiliũ. Principẽ
de constituerunt: esto int̃
illos quasi unꝰ ex illis. S ue
michi: neq hõc ipsũ relictũ
est mͥ. Sicut enĩ imꝑitia ꝓ.¬
hibet me ẽẽ suꝑ alios. sic imbe¬
cillitas ẽe ñ patitur int̾ alios:
& sicut sp̃u ñ sufficio ad mi¬
nistrandũ u̾bum: sic corꝑe de¬
ficio ad prebendũ exemplũ.
Qui gͥ idoneus ñ sum. nec p̾¬

Expanded text:
mici venerunt ad nos de via, sed non habeo quod ponam ante illos. Non sum medicus, et in domo mea non est panis: ideo dicebam ab initio, Nolite me constituere principem . Non enim debet praeesse, qui non potest prodesse. Quomodo autem prodesse potest, qui nec medicus est, nec panem in domo habet, id est, nec artem novit qua sciat curare, nec doctrinam habet qua sufficiat pascere? Haec quidem dicebam; sed heu! non audistis me: principem enim constituistis me. Supererat igitur ut, quia non potui effugere periculum, confugerem ad remedium, et audirem super hoc illud Sapientis consilium: Principem te constituerunt; esto inter illos quasi unus ex ipsis . Sed vae mihi, neque hoc ipsum relictum est mihi. Sicut enim imperitia prohibet esse super alios, sic imbecillitas esse non patitur inter alios; et sicut spiritu non sufficio ad ministrandum verbum, ita corpore deficio ad praebendum exemplum. Qui igitur idoneus non sum nec pr
Abbreviated transcription (Latin):
ris obrutum inercia int̾ra
putresc̾e cortuũ: s clamã¬
ti sursum corda pontifici ma¬
gno. qui hodie introiuit ĩ
scã ȩterna redemptiõe in¬
uenta: ubi ⁊ assistit uultui
dei interpellans ꝓ nob̾. res¬
ponde fideliter. habemꝰ ad

Expanded text:
ris obrutum inertia in terra ris obrutum inertia in terra putrescere cor tuum; sed clamanti, « Sursum corda, » Pontifici magno qui hodie introivit in Sancta, aeterna redemptione inventa, ubi et assistit vultui Dei interpellans pro nobis responde fideliter, « Habemus ad
Abbreviated transcription (Latin):
sicut aquila ꝓuocabat hodie
aduolandum pullos suos. qñ
suꝑ eos uolitabat : cũ scił u
dentib illis eleuaret᷑ duiq se¬
querentur oculis euntẽ in
celũ: Poterat utiq repente
inictu oculi ex oculis eoꝵ ra-¬
pi: & ubi uellet constitu.
S plane sicut aquila ꝓuo¬
cans ad uolandum pullos su¬
os ⁊ suꝑ eos uolitans. ⁊ corda
sursum leuare posse niteba¬
tur amore sui: & corpora si¬
militer posse subleuari. pol¬
licebatur exemplo corporis
sui: sicut ⁊ apłs ate. ȩterni
conscius mysterii. qr ⁊ nos
bauilis nubib rapiem᷑ in ob¬
uiam xp̃o redeunti. Ipse ꝗͥ
pandet alas suas & assumet
te. atq portabit in humĩs
suis: si modo pullus degener
ñ existas: ut aterra leuari.
⁊ aura puriore ꝑfrui ñ exti¬
mescas. Alii uosant ꝯtẽplã-¬
do: tu saltem amando. Pau¬
lus m̃te excedit. ⁊ ad t̾cium
qd in pͥncipio erat ũbum:
tu saltem humi degenerẽ
ñ trahas animũ. nec pacia¬

Expanded text:
sicut aquila provocabat hodie sicut aquila provocabat hodie ad volandum pullos suos, quando super eos volitabat, cum scilicet videntibus illis elevaretur, diuque sequerentur oculis euntem in coelum? Poterat utique repente in ictu oculi, ex oculis eorum rapi, et ubi vellet, constitui. Sed plane, sicut aquila provocans ad volandum pullos suos, et super eos volitans , et corda sursum levare post se nitebatur amore sui, et corpora similiter posse sublevari pollicebatur exemplo corporis sui: sicut Apostolus ait, aeterni conscius mysterii, quia et nos bajulis nubibus rapiemur obviam Christo redeunti. Ipse quipandet alas suas, et assumet te, atque portabit in humeris suis, si modo pullu degener non existas, ut a terra levari, et aura puriore perfrui non extimescas 5. Alii volant contemplando, tu saltem amando. Paulus mente excedit, et ad tertium quod in principio erat Verbum: tu saltem humi degenerem non trahas animum, nec patia
Abbreviated transcription (Latin):
ut paciamini ꝓeo ÷ qͦs scił fi¬
des ꝓmissionis xp̃i. ñ securi¬
tate negligentiores. s alacri¬
tate faciens feruentiores: in
cotidiano uicioꝵ conflictu.
martyrio coronat assiduo. As¬
siduo: s facili. facili: s sub¬
limi. Facile est. uͥ supra uͥtu¬
dem nicħ imꝑat᷑. Sublime:
ubi de omni uirtute illiꝰ fortĩ
armati tͥumphatur. Anñ faci¬
le suaue xͥ uigũ portare. An
non sublime in regno eiꝰ excel¬
lere: Quid facilus rogo quã
portare pennas quȩ portan¬
tem se portent. quid sublimiꝰ
ꝗͣ supra omnẽ cȩloꝵ altitudi¬
nem quo xp̃c ascendit euola¬
re: Plane scĩ quoꝵ sicut aqͥle
uiuentus renouabit᷑: assu¬
ment pennas sicut aquile.
& uolabunt. Quo uolabunt:
Ubicumq inqͥt fu̾it corpus:
illuc cong̾gabunt᷑ aqͥle. S¬
quid putamus fr̃s. quomͦi tẽ
repente de t̾ris ad cȩlos euo¬
lare pot̾it. qͥ nunc exercicio.
& usu cotidiano uolitare ñ
didicerit: Si queris quo do¬
ctore. quo duce: nũqͥd ñ xp̃c

Expanded text:
ut patiamini pro eo : quos scilicet fides promissionis Christi, non securitate negligentiores, sed alacritate faciens ferventiores, et quotidiano vitiorum conflictu, martyrio coronat assiduo: assiduo, sed facili; facili, sed sublimi. Facile est, ubi supra virtutem nihil imperatur; sublime, ubi de omni virtute illius fortis armati triumphatur. An non facile suave Christi jugum portare? an non sublime in regno ejus excellere? Quid facilius, rogo, quam portare pennas quae portent portantem se? quid sublimius, quam supra omnem coelorum altitudinem, quo Christus ascendit, evolare? Plane sancti, quorum sicut aquilae juventus renovabitur, assument pennas sicut aquilae, et volabunt. Quo volabunt? Ubicunque, inquit, fuerit corpus, illuc congregabuntur et quid putamus, fratres, quomodo tunc repente de terris ad coelos evolare poterit, qui nunc exercitio et usu quotidiano volitare non didicerit? Si quaeris quo doctore, quo duce, nunquid non Christus
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑ terram ÷ iam de ipsũ incre¬
Quid enim mͥ est in cȩlo: &
a te quid uolui suꝑ tram:
Heu quã misere errabã. Tã
magnum ẽ illud in cȩlo mi¬
chi repositum qd ꝯtẽpnebã:
tam nicħ hoc suꝑ t̾ram qd
itaq thesaurus tuus ascen¬
dit incelum: ibi sit ⁊ cor
tuum. Inde ducis originem:
ibi habes patrẽ & heredita¬
tem: in de expectas saluato.¬
rem.

Expanded text:
ram; jam te ipsum increQuid enim mihi est in coelo? et a te quid volui super terram? Heu, quam 1008 misere errabam! tam magnum est illud in coelo mihi repositum, quod contemnebam; tam nihil hoc super terram, quod itaque thesaurus tuus ascendit in coelum: ibi sit et cor tuum. Inde ducis originem, ibi habes Patrem et haereditatem, inde exspectas Salvatorem.
Abbreviated transcription (Latin):
dam iusticiȩ. oscitare freq̃ntiꝰ
incipit: illo scił modo quo os¬
citabat qui dicebat. Os meũ a
est affectus. ut capatior fiat
sp̃s uitȩ: qͣtinꝰ post alia caris¬
mata septiformis gr̃e. infusus
etiã sp̃s intellectus ⁊ sap̃ie: ocu¬
los tandẽ ad contemplandũ dm̃
faciat aꝑire. Primꝰ gͦ calor ui¬
tȩ redeuntis ẽ. cum bonꝰ exer¬
cetur actus: scd̾s resurrectioĩs
ꝓfectus cum ꝑ orationẽ dilata¬
tur affectus: ꝑfectio autẽ. cũ
ad contẽplandũ illuminat᷑ in¬
dellectꝰ. his gͣdib uͥtutũ. his
scĩoris uitȩ incrementis fr̃s
mei. resurg̾e magis ac magis¬
semꝑ enitimini: si qͦmͦ occũrra¬
tisut apłs ait. ad resurrectio¬
nẽ xͥ ex mortuis: qui uiuit ⁊
regnat ꝑ omĩa scła

Expanded text:
dam justitiae oscitare frequentius dam justitiae oscitare frequentius incipit, illo scilicet modo quo oscitabat qui dicebat: Os meum apest affectus, ut capacior fiat spiritus vitae, quatenus post alia charismata septiformis gratiae, infusus etiam spiritus intellectus et sapientiae, oculos tandem ad contemplandum Deum faciat aperire. Primus ergo calor vitae redeuntis est, cum bonus exercetur actus: secundus resurrectionis profectus, cum per orationem dilatatur affectus: perfectio autem, cum ad contemplandum illuminatur intellectus. His gradibus virtutum, his sanctioris vitae incrementis, fratres mei, resurgere magis ac magis enitimini, si quo modo occurratis, ut Apostolus ait, ad resurrectionem Christi ex mortuis , qui vivit et regnat per omnia sa
Abbreviated transcription (Latin):
rectio eiꝰ est. in hoc dũtaxat.
moribundo corꝑe: si oculosa¬
ꝑiat ad condempłonẽ. Qd
tam̃ ñ ante ꝓmeretur intel¬
lectus: ꝗͣ crebris suspiriis ue
hem̃tib desideriis dilatetur
affectuis: ut tante nimirũ ca¬
pax maiestatis reddat᷑. Quod
uidelicet uelut ꝑ qͦsdam gͣdꝰ inere¬
m̃tum resurgendi signant̃ fi¬
guratũ arbiteor in mortuo q̃
helyseus suscitauit. qͥ cũ ad iu¬
tam redire inciꝑet. primo dr̃
quia calefacta est caro pueri.
dem̃ quia septies oscitauit: ⁊ sic
demum oculos aꝑuit. Caro pu¬
eri cor carneu̾ ẽ in xp̃o paruuli:
cui pͥma spes uitȩ ẽ si dice pos¬
sit. concaluit cor meũ intͣ me:
& in meditatione mea exardes¬
cet ignis. Quãꝗͣ & uestim̃ta eiꝰ
calida sint. cum t̾ra eiꝰ ꝑflata¬
fu̾it austro: sp̃u utiq scõ: quẽ
uerus helyseus p̃ueniendo as¬
pirat rediuiuo. Ampliꝰ autẽ
& euidentiꝰ ad resurrectionẽ ꝓ¬
ficit: cum desid̾io & esurie qua¬

Expanded text:
rectio ejus est in hoc duntaxat rectio ejus est in hoc duntaxat moribundo corpore, si oculos aperiat ad contemplationem. Quod tamen non ante promeretur intellectus, quam crebris suspiriis et vehementibus desideriis dilatetur affectus, ut tantae nimirum capax majestatis reddatur. Quod videlicet velut per quosdam gradus incrementum resurgendi signanter figuratum arbitror in mortuo quem Elisaeus suscitavit, qui cum ad vitam redire inciperet, primo dicitur quia calefacta est caro pueri; deinde, quia septies oscitavit, et sic demum oculos aperuit . Caro pueri, cor carneum est in Christo parvuli, cui prima spes vitae est, si dicere possit: Concaluit cor meum intra me, et in meditatione mea exardescet ignis . Quanquam et vestimenta ejus calida sint, cum terra ejus perflata austro, Spiritu utique sancto, quem verus Elisaeus praeveniendo aspirat redivivo. Amplius autem et evidentius ad resurrectionem proficit, cum desiderio et esurie qua
Abbreviated transcription (Latin):
dolore clauoꝵ : & adhuc eoꝵ¬
dem amplexii ⁊ osculo pedũ
ñ grauat᷑ laborẽ remunerare
aut releuare pedũ tuoꝵ. Nã
& illud qͣntȩ consolationis e¬
rit. si se tibiue comitem ad¬
unxerit: miraq delectatio¬
ne sue sermocinatiõĩs etiã
sensum tͥ laboris ademerit.
aꝑiens tibi sensũ ut intelli¬
gas scͥpturas: quas fortasse
domi sedens legebas ⁊ non
intelligebas. Obsecro uos frs
mei quib hoc aliqñ dedit ex¬
ꝑiri dignatio diuina : nomnie
cor ur̃m ardens erat in uob̃ de
iħu cum loqueret᷑ uob̃ in uia.
⁊ aꝑiret scͥpturas: Recorden
exꝑti: ut aliqñ ⁊ ipsiscantabileᷤᷤ
fiant iustificationes dei in loco
ꝑegͥnationis suȩ ⁊ afflictionis.
Resurgat itaq ac reuiiscat
sp̃s omniũ nr̃m. siue ad iugilã¬
tiam orandi. siue adinstantiã
oꝑandi: ut qͣdam rediuiua ac
uiuida alacritate ꝓbet se de
nouo portionẽ accepisse in re
cium ẽ. si strenuus ⁊ impiger sit
adactionẽ: nam ꝑfecta resur¬

Expanded text:
dolore clavorum; et adhuc eorumdem amplexu et osculo pedum non gravatur laborem remunerare aut relevare pedum tuorum. Nam et illud quantae consolationis erit, si se tibi viae comitem adjunxerit, miraque delectatione suae sermocinationis, etiam sensum tibi laboris ademerit, aperiens tibi sensum, ut intelligas Scripturas, quas fortasse domi sedens legebas et non intelligebas? Obsecro vos, fratres mei, quibus hoc aliquando dedit experiri dignatio divina, nonne cor vestrum ardens erat in vobis de Jesu, cum loqueretur vobis in via, et aperiret Scripturas? Recordentexperti, ut aliquando et ipsis cantabiles fiant justificationes Dei, in loco peregrinationis suae et afflictionis. 5. Resurgat itaque ac reviviscat spiritus omnium nostrum, sive ad vigilantiam orandi, sive ad instantiam operandi, ut quadam rediviva ac vivida alacritate probet se de novo portionem accepisse in rescium est, si strenuus et impiger sit ad actionem; nam perfecta resur
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ. & id quidẽ beatitudo est
uitȩ seq̃ntis: s iuxta qͣndã mo¬
dum indulgetur etiã ad ꝯsola¬
tionem presentis: sicut euidẽ¬
der ꝓbat resurrectio xp̃i. In
multis siquidẽ argum̃tis ꝑ
qm̃ dignos se ip̃a circuit q̃renᷤ:
& inuiis suis oftendit se illis
hilariter: & inomni pruden¬
tia occurrit illis. Ut em̃ iħc
se illam ẽẽ sap̃iam de qua ħ
scͥpta sunt ostend̾et. & qd̾ cot¬
tidie sp̃italit̃ actitare non de¬
sinit. id in uiis iusticiȩ se
ostende hilariter. hodie cor¬
poralis etiam oꝑis sp̃e figu¬
raret : in uia occurrit hodie mu-¬
lieribꝰ a monum̃to redeuntibꝰ:
inuia se ostendit duob eunti¬
b inemaus. Audiant & gaude¬
ant qui inuiis iusticiȩ ambu¬
lant: audiant inꝗͣ. quia ñ solũ
inherentes studio contẽpłonis:
s etiam ambulantes iuste ac
pie uias actionis: iħc dignat᷑
occursu ⁊ manifestatiõe sui.
tum. ad memorias altarium.
nec inuenerunt: insperatus
occurrit eis inuiis laboꝵ. Tẽ

Expanded text:
Et id quidem beatitudo est vitae sequentis, sed juxta quemdam modum indulgetur etiam ad consolationem praesentis, sicut evidenter probat resurrectio Christi. In multis siquidem argumentis per quoniam dignos se ipsa circuit quaerens, et in viis suis ostendit se illis hilariter, et in omni prudentia occurrit illis . Ut enim Jesus se illam esse sapientiam, de qua haec scripta sunt, ostenderet; et, quod quotidie spiritualiter actitare non desinit, id est, in viis justitiae se ostendere hilariter, hodie corporalis etiam operis specie figuraret, in via hodie occurrit mulieribus a monumento redeuntibus, in via se ostendit duobus euntibus in Emmaus . 4. Audiant et gaudeant qui in viis justitiae ambulant; audiant, inquam, quia non solum inhaerentes studio contemplationis, sed etiam ambulantes juste ac pie vias actionis, Jesus dignatur et occursu et manifestatione sui. ntum, ad memorias altarium, nec invenerunt, insperatus occurrit eis in viis laborum. Tunc