comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dignũ. qui iuutere dederet᷑. S ut ceꝑam diceriet. ut desulane
moriẽ. uee uialũ eẽ. nec bonũ: cato ulla honestissime usulaentuł¬
pissime. britꝰ. Omnis res qd̵ non habuit decus utite addita s¬
int. Cubicłm lucidũ dicimꝰ. hoc idem obscurissimũ÷ uocte.
Dies ul sucem infundit. nox eripit. Dit istis que anobis in differentia
ac media dñr. diuiciis. uirib. forme. honorib. regno. & contra.
morti. exilio. male ualitudini. dolorib. queq alia aut minus. aut
maꝯis ꝑtimuimꝰ. aut malicia. aut uirtus. dat boni uł mali nom̃.
Massa per se nec callila nec frigida ẽ. infornacẽ comecta concaluie.
maq̃m remissa refrixit. Mors honesta ẽ. ꝑ illud qđ honestũ
est. Iduirtus ⁊ ammus. extrema contẽpnens st̃. Et horum lucili qͦ
appellamꝰ media grande discrimen. Non enĩ sic mors in differens ẽ.
quomͦ utrũ capillos pares habeas. Mors int̾ illa ẽ. que mala quidem
non st̃: tamen hñt mali speciem. Sui amor ẽ. & ꝑmanendi conser¬

Expanded text:
tae dederetur! Sed, ut coeperam dicere, vides ipsam mortem nec malum esse nec bonum; Cato illa honestissime usus est, turpissime Brutus. Omnis res quod non habuit decus, virtute addita sumit. Cubiculum lucidum dicimus, hoc idem obscurissimum est nocte. Dies illi lucem infundit, nox eripit; sic istis, quae a nobis indifferentia ac media dicuntur, divitiis, viribus, formae, honoribus, regno et contra morti, exilio, malae valetudini,doloribus quaeque alia aut minus aut magis pertimuimus, aut malitia aut virtus dat boni vel mali nomen. Massa per se nec calida nec frigida est; in fornacem coniecta concaluit, in aquam demissa refrixit. Mors honesta est per illud, quod honestum est, id est virtus et animus extrema contemnens. Est et horum, Lucili, quae appellamus media, grande discrimen. Non enim sic mors indifferens est, quomodo utrum capillos pares an inpares habeas. Mors inter illa est, quae mala quidem non sunt, tamen habent mali speciem; sui amor est et permanendi conser
Abbreviated transcription (Latin):
qui illam uoluptatib uanis. & ideo infinitis metiunt᷑. His te cogita¬
unib recrea. & int̾im epłis nr̃is uacando. ueniet aliqd̃ tempꝰ. quod
nos int̾im iungat ac misceat. qͣntulumlibet sit illud longũ. faciet
snentiã audendi. Nam ut possidoniꝰ ait. unꝰ dies hominũ erudito¬
tum: plus patet qͣm imꝑitis longissima etas. Int̾im hoc tene hoc
morde: Aduersis ñ succũbere. lecis non credere. omnẽ fortune licen¬
tiam in ocłis hr̃e. tanqͣm quicqͥd potest facẽ: factura sit. Quicqͥd ex¬
spectatũ ẽ. dii: leuiꝰ accedit. Uale.

Expanded text:
qui illam voluptatibus vanis et ideo infinitis metiuntur. His te cogitaqui illam voluptatibus vanis et ideo infinitis metiuntur. His te cogitationibus recrea et interim epistulis nostris vaca. Veniet aliquando tempus, quod nos iterum iungat ac misceat; quantulumlibet sit illud, longum faciet scientia utendi. Nam, ut Posidonius ait, " unus dies hominum eruditorum plus patet quam inperitis longissima aetas." Interim hoc tene, hoc morde: adversis non succumbere, laetis non credere, omnem fortunae licentiam in oculis habere, tamquam quicquid potest facere, factura sit. Quicquid expectatum est diu, lenius accedit.
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ: congesta poneuit᷑. Quid tͥ mali factum ẽ : Cenabis tanqͣm egi.¬
umino aliq̃ndo tanꝙ sauus. S onnua ista facile ꝑferemꝰ sorbitionẽ.
aqmi calidam. & quicqͥd aliud intolerabile uidet̃ delicatis & luxu
fluentib magisq aĩo qͣm corꝑe morbidis: tm̃ mortem desinamus
porrere. Desinenius autẽ: si fines bonoꝵ ac maloꝵ cognouerimꝰ. Ita
demũ. nec uita tecdio erit: nec mors timori. Uitam enĩ occupare sa¬
tietas sui ñ potest. tot res uarias. magnas diuinas ꝑcensentẽ. Inodi¬
um illam sui ad ducere solet. mers otiũ. Rerum naturã ꝑagranti.
numqͣm infastidiũ ueritas ueniet: falsa satiabunt. Rursus si mors
accedit & uocat licet in matura sit. licet mediam precidat etatẽ: ꝑ¬
ceptus longissime fructus ẽ. Cognita ẽ. illi ex magna parte natura.
suit temꝑe honesta ñ crescere. His necẽẽ: ẽ. uideri omnẽ uitã breuẽ:

Expanded text:
est, congesta ponentur. Quid tibi mali factum est ? Cenabis tamquam aegest, congesta ponentur. Quid tibi mali factum est ? Cenabis tamquam aegimmo aliquando tamquam sanus. Sed omnia ista facile perferemus, sorbitionem, aquam calidam et quicquid aliud intolerabile videtur debeatis et luxu fluentibus magisque animo quam corpore morbidis; tantum mortem desinamus horrere. Desinemus autem, si fines bonorum ac malorum cognoverimus; ita demum nec vita taedio erit nec mors timori. Vitam enim occupare satietas sui non potest tot res varias, magnas, divinas percensentem; in odium illam sui adducere solet iners otium. Rerum naturam peragranti numquam in fastidium veritas veniet; falsa satiabunt. Rursus si mors accedit et vocat, licet inmatura sit, licet mediam praecidat aetatem, perceptus longissimae fructus est. Cognita est illi ex magna parte natura. Scit tempore honesta non crescere; iis necesse est videri omnem vitam brevem,
Abbreviated transcription (Latin):
sitientem. Gratior ẽ. esurienti cib. Quitqͥd ex abstinentia contin¬
git: auidiꝰ excipit᷑. Illas uero animi uoluptates que maiores certio¬
resq sunt. nemo meditus egro negat. Has quisqͥs sequit᷑. & bene
intelligit: oĩa sensim blaudim̃ta contempnit. Oinfelicẽ egrum.
Q uare ⁊ quia ñ uino niuem diluit. qͥa ñ rigorem potionis suȩ qͣm
capaci cifo miscuit. renouat fracta insuꝑglatie. quia ñ ostrea illi
lutrinia in ipsa mensa aꝑumt᷑. quia ñ circa cenationẽ eius tuuis¬
tus cocoꝵ ẽ. ipsos cũ opsoniis focos transferentiũ. Hoc enĩ iam lux¬
uria comĩta ẽ. nequis intepescat cibꝰ. ne quid palato iam całoso
Parũ feruerat. cenã culiua ꝓsequit᷑. Oinfelicem egrũ. edet qͣntũ
concoqͣt. non iacebit in conspectu aꝑ uit uilis caro a mensa religa¬
tus. nec un repositoria eius pectora aiiũ. totas enĩ uidere fastidiũ

Expanded text:
sitientem; gratior est esurienti cibus. Quicquid ex abstinentia contisitientem; gratior est esurienti cibus. Quicquid ex abstinentia contigit, avidius exciditur. Illas vero animi voluptates, quae maiores certioresque sunt, nemo medicus aegro negat. Has quisquis sequitur et bene intellegit, omnia sensuum blandimenta contemnit. " O infelicem aegrum!" Quare? Quia non vino nivem diluit ? Quia non rigorem potionis suae, quam capaci scypho miscuit, renovat fracta insuper glacie? Quia non ostrea illi Lucrina in ipsa mensa aperiuntur ? Quia non circa cenationem eius tumultus cocorum est ipsos cum opsoniis focos transferentium ? Hoc enim iam luxuria commenta est: ne quis intepescat cibus, ne quid palato iam calloso parum ferveat, cenam culina prosequitur. " O infelicem aegrum ! " edet, quantum concoquat. Non iacebit in conspectu aper ut vilis caro a mensa relegatus, nec in repositorio eius pectora avium, totas enim videre fastidium
Abbreviated transcription (Latin):
b: qui me omnib abduxit officuis. Corpus tuũ ualitudo tenet ñ ⁊
ammũ e Itaq cursoris morat᷑ pedes. sitoris aut fabri manis im¬
pediet. Sĩ animꝰ tibi eẽ. inusu solet: suadebis. docebis. Audies. dices
queres. recordab̾is. Quid porro nicħ agere te credis. si temꝑans eger
sis: Ostendes morbũ posse suꝑari: uł certe sustineri. Est michi cre¬
de uirtuti: etiam inlectulo lotus. Non tm̃ arma & aties. dant ar¬
gum̃ta alacris amini. indomitiq t̾rorib: & inuestim̃tis uir foras
apparet. habes qd̃ agas. bene lustare cũ morbo. Sinichil te coegi¬
rit. si nichil exorauerit. insigne ꝑdis exemplum. O qͣm magna em
gle mat̾ia. si spectarem᷑ egri. Ipse te exspecta. ipse te lauda. ẜre¬
terea duo gn̾a sunt uoluptatũ. alterũ corꝑales morbos inhibit
ñ tamen colit: imino si uerũ estimes. ineitat magis. Inuat bib̾e

Expanded text:
bus, qui me omnibus abduxit officiis." Corpus tuum valetudo tenet, non et bus, qui me omnibus abduxit officiis." Corpus tuum valetudo tenet, non et animum. Itaque cursoris moratur pedes, sutoris aut fabri manus inpediet; si animus tibi esse in usu solet, suadebis docebis, audies disces, quaeres recordaberis. Quid porro ? Nihil agere te credis, si temperans aeger sis ? Ostendes morbum posse superari vel certe sustineri. Est, mihi crede, virtuti etiam in lectulo locus. Non tantum arma et acies dant argumenta alacris animi indomitique terroribus; et in vestimentis vir fortis apparet. Habes, quod agas: bene luctare cum morbo. Si nihil te coegerit, si nihil exoraverit, insigne prodis exemplum. O quam magna erat gloriae materia, si spectaremur aegri! Ipse te specta, ipse te lauda. Praeterea duo genera sunt voluptatum. Corporales morbus inhibet, non tamen tollit. Immo, si verum aestimes, incitat; magis iuvat bibere
Abbreviated transcription (Latin):
bonas partes tecum ipse tracta. memoriã mea quȩ maxine miratꝰ
es. sparge. Lunc tibi fortissimiꝰ quisq & uictor doloris occiurat. ille qui
dũ uarites ȩxerandas preb̾et:. legere librũ ꝑ seuerauit. ille qͥ ñ desit
ridere. cum hoc ipsum irati tortoris omnia instrimm̃ta crudelitatis
sue expirent᷑. Non uintet᷑ dolor ratione. qui uictꝰ ⁊ risu: Quicquid
iis nc̃ licet dicas. distillationes. & uim continue tussis egerentẽ us¬
cerũ partes. & febrem p̃cordia ipsa torrentem. & sitim. & arcus in
diu̾sum articłis exeuntib totos: plus ẽ. Namina e quuleus ⁊ la¬
mina. & uulñib ipsis untumescentib qd̃ illa renouaret: & altiꝰ
urgeret imp̃ssum. Inter hec tam̃ hec aliquis ñ gemuit. parũ ẽ
ñ rogauit. parũ ẽ. ñ repondit. parũ est. risit. & quidẽ ex animo.
Uis tu post hoc dolorem deridere : S nichil inquit agere sinit mor¬

Expanded text:
bonas partes tecum ipse tracta. Memoriam in ea, quae maxime miratus bonas partes tecum ipse tracta. Memoriam in ea, quae maxime miratus es, sparge. Tunc tibi fortissimus quisque et victor doloris occurrat: ille, qui cum varices exsecandas praeberet, legere librum perseveravit; ille, qui non desiit ridere, cum hoc ipsum irati tortores omnia instrumenta crudelitatis suae experirentur. Non vincetur dolor ratione, qui victus est risu ? Quicquid vis nunc licet dicas, destillationes et vim continuae tussis egerentem viscerum partes et febrem praecordia ipsa torrentem et sitim et artus in diversum articulis exeuntibus tortos; plus est flamma et eculeus et lammina et vulneribus ipsis intumescentibus quod illa renovaret et altius urgeret inpressum. Inter haec tamen aliquis non gemuit. " Parum est "; non rogavit. " Parum est "; non respondit. " Parum est"; risit et quidem ex animo. Vis tu post hoc dolorem deridere ? "Sed nihil," inquit, "agere sinit mor
Abbreviated transcription (Latin):
est. nec tubicen predicationi nominis nr̃i silentiũ faciens: s uirtus
⁊firmitas anini ⁊ par: intet̾m parca. Si semel inaliquo certamine
debellata fortia ẽ: dolorem grauẽ sentio. Quid ergo ñ sentis. si il¬
lim muliebrit̾ tuleris: quẽadmodũ ꝑniciosior ẽ. hostis fugientib:
sit omne fortuttũ in cõmodum magni instat cedenti & auerso:ͤ d gͣ¬
ue ẽ. Quid nos ad hoc ÷ fortes sumus. ut leuia portemꝰ. Utrum uis
longũ eẽ. morbũ. an coartatũ & breuẽ : Si longus ẽ: habet uiter
spechinẽ. dat refectioni locũ. multũ temꝑis donat. netẽt. est ut ex¬
siuiat & desinat. Preuis morbꝰ ac preceps: alt̾utrum fatiet. Aut ex¬
tinquet᷑ aut excinguet. Quid autẽ int̾est non sit an ñ sim: Inutroq
fins dolendi ẽ. Illud quoq ꝓderit: ad alias cogitationes auertere
ammiũ. & a dolore discedere. Egͦita quid honeste. qͥd fortiter. feceris.

Expanded text:
est nec tubicen praedicatum! nominis nostri silentium faciens, sed virtus est nec tubicen praedicatum! nominis nostri silentium faciens, sed virtus et firmitas animi et pax in ceterum parta, si semel in aliquo certamine debellata fortuna est. " Dolorem gravem sentio." Quid ergo ? Non sentis, si illum muliebriter tuleris? Quemadmodum perniciosior est hostis fugientibus, sic omne fortuitum incommodum magis instat cedenti et averso. " Sed grave est." Quid ? Nos ad hoc fortes sumus, ut levia portemus ? Utrum vis longum esse morbum an concitatum et brevem ? Si longus est, habet intercum, multum temporis donat, necesse est, ut exurgit, et desinat. Brevis morbus ac praeceps alterutrum faciet: aut extinguetur aut extinguet. Quid autem interest, non sit an non sim ? In utroque finis dolendi est. Illud quoque proderit, ad alias cogitationes avertere animum et a dolore discedere. Cogita quid honeste, quid fortiter feceris;
Abbreviated transcription (Latin):
tur: Demde qd̵ acerbũ fuit: retulisse iotundũ ẽ. Naturale ÷ ma¬
li sui fine gaud̃e. Circumtidenda ergo duo st̃: & fut᷑i tunor. & uet̾is
in cõmodi memoria. Hoc adme iam ñ ꝑtinet. illud ñ dum: inipsis po¬
situs difficultatib dicat. forsan. & hec olim meminisse: uiuabit. lo¬
tocontia illum pugnet amimo. Uincet᷑: si cesserit. Uincet. si se contͣ
iolorẽ suũ intend̾it. Nunc hoc pleriq faciunt: attrabunt inse rui¬
nam. cui obstandũ ẽ. Illud qd̃ p̾mit. qd̾ impendet. qd̾ urget: si sub¬
duc̾e de ceꝑis. sequet᷑. & grauiꝰ incumbet. i contra steceris. & obuiti
uolueris. repellet᷑. Adhlete qͣntũ plagarum ore. qͣntum toto corꝑe.
excipuuit: ferunt tñ omne tormentũ glorie cupiditate. nec tantũ
quia pugnant ista patiunt᷑: s ut pugnent. Exercitatio ista tormen-¬
tũ est. Nos quoq euncamꝰ oĩa. quoꝵ premiũ nec corona nec palma

Expanded text:
tur ? Deinde quod acerbum fuit ferre, tulisse iucundum est; naturale est matur ? Deinde quod acerbum fuit ferre, tulisse iucundum est; naturale est mali sui fine gaudere. Circumcidenda ergo duo sunt, et futuri timor et veteris incommodi memoria; hoc ad me iam non pertinet, illud nondum. In ipsis positus difficultatibus dicat: Forsan et haec olim meminisse iuvabit. Toto contra ille pugnet animo; vincetur, si cesserit, vincet, si se contra dolorem suum intenderit. Nunc hoc plerique faciunt, ad trahunt in se ruinam, cui obstandum est. Istud quod premit, quod inpendet, quod urget, si subducere te coeperis, sequetur et gravius incumbet; si contra steteris et obniti volueris, repelletur. Athletae quantum plagarum ore, quantum toto corpore excipiunt ? Ferunt tamen omne tormentum gloriae cupiditate nec tantum quia pugnant, ista patiuntur, sed ut pugnent. Exercitatio ipsa tormentum est. Nos quoque evincamus omnia, quorum praemium non corona nec palma
Abbreviated transcription (Latin):
si contẽpseris id qd̃ extremũ iminat᷑. Noli mala tua facere tibi
ipsi grauiora: & te querelis onerare. Leuis ẽ. dolor: si nich̾ illi opi¬
nio adiecerit contͣ. si exortari te ceꝑis ac dicere. nichil ẽ. aut certe ex¬
guũ ẽ. duremꝰ. iam desinet. leuẽ illũ: dum putas faues. Oĩa ex
opinione suspensa st̃. Nom ambitio t̾m ad illam respittt. ⁊ luxu¬
na & auaricia. adopinionẽ dolemꝰ. Lam niser ẽ. quisq. qͣm
credidit. Detrahendas pret̾itorum dolorũ conq̃ones puto. & illa uer¬
ba. Nulli uinqͣm fuit penis. quos crutiatus. qͣnta mala ꝑtuli. nemo
me surrecturũ putauit. qͣtiens deploratꝰ sum ameis. qͦtiens a medi¬
tis relictus. Inequulesi impostti non sic decrahunt᷑. Etiam si st̃ uera is¬
ta: trausiert̃. Quid iuuat pret̾itos dolores retractare & miserũ ẽẽ. qͥa
fueris: Quid qd̵ nemo ñ multũ malis suis adicit. & sibi ipse menti¬

Expanded text:
si contempseris id quod extremum minatur. Noli mala tua facere tibi si contempseris id quod extremum minatur. Noli mala tua facere tibi ipse graviora et te querellis onerare. Levis est dolor, si nihil illi opinio adiecerit; contra, si exhortari te coeperis ac dicere: " Nihil est aut certe exiguum est. Duremus; iam desinet"; levem illum, dum putas, facies. Omnia ex opinione suspensa sunt; non ambitio tantum ad illam respicit et luxuria et avaritia. Ad opinionem dolemus. Tam miser est quisque quam credidit. Detrahendas praeteritorum dolorum conquestiones puto et illa verba: " Nulli umquam fuit peius. Quos cruciatus, quanta mala pertuli! Nemo me surrecturum putavit. Quotiens deploratus sum a meis, quotiens a medicis relictus ! In eculeum inpositi non sic distrahuntur. " Etiam si sunt vera ista, transierunt. Quid iuvat praeteritos dolores retractare et miserum esse, quia fueris ? Quid, quod nemo non multum malis suis adicit et sibi ipse menti
Abbreviated transcription (Latin):
mis senseris. Illud autẽ ÷ qd̃ imꝑitos inuexatione corꝑis male hñ
ñ assueuert̃ animo ẽẽ. contenti. multũ illis cũ corꝑe fuit. Ideo uir
magnus ac prudens animũ deducit a corꝑe: & multũ cũ ureliore
ac diuina parte uersat᷑. cum hac querula & fragili: qͣntũ necẽe ẽ
Sed molestum ẽ. inquit. carere assuetis uoluptatib abstiñe cibo ai¬
tire. esurire. Hec pͥma abstinentia grauia. st̃: deinde cuꝑiditas rela¬
guescit: ipsis ꝑ se que cupimꝰ: fatigatis ad deficientib. Inde moros
est stomachꝰ. Inde quib fuit auiditas fibi: odium ẽ. desideria ipsa
moriunt᷑. Non ÷ autẽ acerbũ: carere eo qd cuꝑe desieris. Lice qd̃
nullus ñ intermittit᷑ dolor. aut cerce remittit᷑. Adice qd̾ licet & ca¬
uere uenturũ: & obsistere immminenti remedius. Nullus enĩ ñ signl
p̾mittit: utiq qui ex solito reuercit᷑. Tolerabilis ẽ. morbi patientia.

Expanded text:
mis senseris. Illud autem est, quod imperitos in vexatione corporis male habet: mis senseris. Illud autem est, quod imperitos in vexatione corporis male habet: non adsueverunt animo esse contenti. Multum illis cum corpore fuit. Ideo vir magnus ac prudens animum diducit a corpore et multum cum meliore ac divina parte versatur, cum hac querula et fragili quantum necesse est. "Sed molestum est," inquit, "carere adsuetis voluptatibus, abstinere cibo, sitire, esurire." Haec prima abstinentia gravia sunt. Deinde cupiditas relanguescit ipsis per quae cupimus fatigatis ac deficientibus; inde morosus est stomachus, inde cuius fuit aviditas cibi, odium est. Desideria ipsa moriuntur. Non est autem acerbum carere eo, quod cupere desieris. Adice, quod nullus non intermittitur dolor aut certe remittitur. Adice, quod licet cavere venturum et obsistere inminenti remediis. Nullus enim non signa praemittit, utique qui ex solito revertitur. Tolerabilis est morbi patientia,
Abbreviated transcription (Latin):
quid alud exile ẽ. aterrime seuit. cũ in arcto uitia concepit. d eito
parces hec obstupescunt. & ipso dolore sensum doloris admittunt:
siue qͥa sp̃s naturali ꝓhibitus cursu. ⁊ mutatꝰ in peiꝰ. uim sũa qua
uiget admonetq nos ꝑdit: siue quia corruptꝰ humor cũ desut hr̃e
quo contluat. ipse se elidit. & his que nimis impleuit excutit sensu̾
Sit podragra & chiragra. & omnis uertebrarũ dolor & neruorum
interficiẽt sic. cũ illa que torquebat ebetabie. Omniũ istoꝵ pri¬
na uerminatio uexat. impetꝰ mora extinguit᷑. & finis dolendi ẽ.
optorpuisse. Dentĩ. ocłorum. auriũ dolor. ob hoc ipsum acittisi¬
mus ẽ. qdͣ inter angusta corꝑis nascie᷑. non minꝰ me hertule qͣm a¬
pitis ipsus. s uicitatior ẽ. in alienationẽ. soporemq conũtit᷑. Hoc
itaq solatuĩ uasti doloris ẽ: qd necesse ẽ. desinas illũ sentire. si m¬

Expanded text:
quid aliud exile est, acerrime saevit, eum in arto vitia concepit. Sed cito quid aliud exile est, acerrime saevit, eum in arto vitia concepit. Sed cito hae partes obstupescunt et ipso dolore sensum doloris amittunt, sive quia spiritus naturali prohibitus cursu et mutatus in peius vim suam, qua viget admonetque nos, perdit, sive quia corruptus umor, cum desiit habere, quo confluat, ipse se elidit et iis, quae nimis implevit, excutit sensum. Sic podagra et cheragra et omnis vertebrarum dolor nerinterquiescit, cum illa, quae torquebat, hebetavit ; omnium istorum prima verminatio vexat, impetus mora extinguitur et finis dolendi est optorpuisse. Dentium, oculorum, aurium dolor ob hoc ipsum acutissimus est, quod inter angusta corporis nascitur, non minus, mehercule, quam capitis ipsius; sed si incitatior est, in alienationem soporemque convertitur. Hoc itaque solacium vasti doloris est, quod necesse est desinas illum sentire, si ni
Abbreviated transcription (Latin):
p̾cipio. qd̵ non tm̃ huiꝰ morbi. s totius uite remediũ est. Contẽpue
mortem. Nichil triste ẽ: cũ huiꝰ mecũ effugimꝰ. Lria hec in oĩ morbo
grauia st̃: metus mortis. dolor corꝑis. int̾missio uoluptatũ. De mor¬
te satis dictum ẽ. hoc unũ dicam. ñ morbi ht̃ ẽẽ. s nature metũ.
ultoꝵ mortẽ distulit morbꝰ. & saluti illi fuit uideri ꝑire. Morieris.
ñ quia egrotas: S quia iuiius. Ista te res & sanatũ manet. Cũ con¬
ualueris : ñ mortẽ. sed ualitudinẽ effugies. Ad illud nc̃ ꝓpriũ incõ¬
modum reuertam᷑. Magnos crutiatus habet morb: s hos. Tole¬
rabiles interualla faciunt. Nam sũmi doloris uitentio: inuento si¬
nem. Nemo potẽ. ualde dolere: & dusic nos amicissima nr̃i nata
disposuit: ut dolorem aut tolerabilem aut breuẽ fateret. Maximi
dolores consistunt in mac̾ums corꝑis partib. Perui. arciculiq. & qͥc¬

Expanded text:
praecipio, quod non tantum huius morbi, sed totius vitae remedium est: contemne praecipio, quod non tantum huius morbi, sed totius vitae remedium est: contemne mortem. Nihil triste est, cum huius metum effugimus. Tria haec in omni morbo gravia sunt: metus mortis, dolor corporis, intermissio voluptatum. De morte satis dictum est; hoc unum dicam, non morbi hunc esse sed naturae metum Multorum mortem distulit morbus et saluti illis fuit videri perire. Morieris, non quia aegrotas, sed quia vivis. Ista te res et sanatum manet; cum convalueris, non mortem, sed valetudinem effugies. Ad illud nunc proprium incomodum revertamur: magnos cruciatus habet morbus. Sed hos tolerabiles intervalla faciunt. Nam summi doloris intentio invenit finem. Nemo potest valde dolere et diu; sic nos amantissima nostri natura disposuit, ut dolorem aut tolerabilem aut brevem faceret. Maximi dolores consistunt in macerrimis corporis partibus; nervi articulique et quic
Abbreviated transcription (Latin):
monib ad leuabar. Nichil eque lucili uiroꝵ. optime egrũ reficit
atq adiuuat. qͣm amicoꝵ affectꝰ. nichil eque exspectationẽ mortis
ac metũ subripit. Non iudicabam me. cutm illos suꝑstites relinqͤ¬
rem: mori. Putabam inqͣm me uicturũ non cũ illis. s ꝑ illos: non
effund̾e michi sp̃m uidebar. s trabere. Hec mͥ ded̾unt uoluntatẽ
aduuendũ. & patiendi omne torm̃tum. Alio qͥn miserrimũ ẽ:
cũ animũ moriendi ꝓiet̾is. ñ hr̃e uiuendi. Ad hec gͦ renrediate con¬
fer. Medicus tͥ quantũ ambules. qͣntum exercearis monstrabit. ne
indulgeas otio. ad qd uergit in ers ualitudo ut legas clariꝰ. & sp̃m
cuiꝰ iter ac receptacłm laborat exerceas. ut naiges & uiscera. molli
iactatione concutias. quib cibrs utaris. uinũ quando uiriũ causa
aduoces: qñdo int̾miitas. ne irritet & exasꝑet tussim. ego tͥ illud

Expanded text:
monibus adlevabar. Nihil aeque, Lucili, virorum optime, aegrum reficit monibus adlevabar. Nihil aeque, Lucili, virorum optime, aegrum reficit atque adiuvat quam amicorum adfectus; nihil aeque expectationem mortis ac metum subripit. Non iudicabam me, cum illos superstites relinquerent mori. Putabam, inquam, me victurum non cum illis, sed per illos. Non effundere mihi spiritum videbar, sed tradere. Haec mihi dederunt voluntatem adiuvandi me et patiendi omne tormentum; alioqui miserrimum est, cum animum moriendi proieceris, non habere vivendi. Ad haec ergo remedia te confer. Medicus tibi quantum ambules, quantum exercearis, monstrabit; ne indulgeas otio, ad quod vergit iners valetudo; ut legas clarius et spiritum, cuius iter ac receptaculum laborat, exerceas; ut naviges et viscera molli iactatione concutias; quibus cibis utaris, vinum quando virium causa advoces, quando intermittas, ne inritet et exasperet tussim. Ego tibi illud
Abbreviated transcription (Latin):
si. Pot̾at ad hut ad olescentia in iurias ferre. & se adu̾sus morbos
contumatit̾ gere. De in de suctubui & eo ꝑ ductꝰ sum: ut ipse dis¬
fillarem ad sũmam matiẽ deductꝰ. sepe impetũ cepi abrumpen¬
de uite. patris me indulgentissimi senectꝰ retinuit. Cogitami enĩ.
num qͣn fortiter ego mori possem: s qͣm ille fortiter desid̾are non
posset. Itaq imꝑdu mͥ ut uiuerẽ. Aliqͣndo enĩ & uiuere: fortiter
fac̃e ẽ. Quȩ mͥ tunc suerint solatio dicam: si prius hoc dixerim.
hec ipsa. quib ad quiescebam. iedicine um habusse. In remediũ
cedunt honesta solatia. & quicqͥd animũ erexit etiã corpi ꝑdẽ. Dtu¬
dia mͥ nr̃a saluti fuert̃. Philosophie acceptũ fero: qd̾ surrexi. qd̾
anualui. illi uitã debeo. & nich illi minus debeo. Multũ mͥ contu¬
lert̃ ad bonã ualitudinẽ amici. quoꝵ ad ortationib. uigiliis. ser¬

Expanded text:
si; poterat adhuc adulescentia iniurias ferre et se adversus morbos si; poterat adhuc adulescentia iniurias ferre et se adversus morbos contumaciter gerere. Deinde succubui et eo perductus sum, ut ipse destillarem ad summam maciem deductus. Saepe impetum cepi abrumpendae vitae; patris me indulgentissimi senectus retinuit. Cogitavi enim non quam fortiter ego mori possem, sed quam ille fortiter desiderare non posset. Itaque imperavi mihi, ut viverem. Aliquando enim et vivere fortiter facere est. Quae mihi tunc fuerint solacio dicam, si prius hoc dixero, haec ipsa, quibus adquiescebam, medicinae vim habuisse. In remedium cedunt honesta solacia, et quicquid animum erexit, etiam corpori prodest. Studia mihi nostra saluti fuerunt. Philosophiae acceptum fero, quod surrexi, quod convalui. Illi vitam debeo et nihil illi minus debeo. Multum mihi contulerunt ad bonam valetudinem amici, quorum adhortationibus, vigiliis, ser
Abbreviated transcription (Latin):
respondendũ ẽ: quib suttursura mors ẽ. Mori times. ñc enĩ uiuis.
Sed ego inquit. uiuere uolo: quia multa honeste facio. Inuitꝰ reliqͥ
officia uite. quib fideliter & cũ industria fungor. Quid ni nescis.
unum ex uite offitiis & mori: Nullum officiũ relinqͥs. ñ enĩ cercꝰ
numerꝰ quẽ debeas explere finit᷑. Nulla uita ẽ. non breuis. Nam
si ad naturã rerũ resper̃if. etiam nestoris & atie breuis ẽ. que n¬
scribi mouumm̃to suo uissit annis se nonagiita nouẽ iuxisse. Uides
aliquẽ głari senectute longa. Quis illam ferre potuisset si conti¬
gisset centesimũ implere: Quomͦ fabula sic uita: non q̃m dui.
sed q̃m bene acta sit refert. Nichil adrem ꝑtinet. quo loco desind
tiones & inconsuetudines ad ductis sequunt᷑. eo molestiꝰ mͥ
est: quia exꝑtus sum hoc genus ualitudinis. qd̃ int̾ initia contẽp¬

Expanded text:
respondendum est, quibus succursura mors est: mori times; nunc enim vivis ? respondendum est, quibus succursura mors est: mori times; nunc enim vivis ? "Sed ego," inquit, "vivere volo, qui multa honeste facio. Invitus relinquo officia vitae, quibus fideliter et industrie fungor." Quid ? Tu nescis unum esse ex vitae officiis et mori ? Nullum officium relinquis. Non enim certus numerus, quem debeas explere, finitur. Nulla vita est non brevis. Nam si ad naturam rerum respexeris, etiam Nestoris et Sattiae brevis est, quae inscribi monumento suo iussit annis se nonaginta novem vixisse. Vides aliquem gloriari senectute longa. Quis illam ferre potuisset, si contigisset centesimum implere ? Quomodo fabula, sic vita non quam diu, sed quam bene acta sit, refert. Nihil ad rem pertinet, quo loco desinas. tiones et in consuetudinem adductas secuntur, eo molestius mihi est, quia expertus sum hoc genus valetudinis, quod inter initia contemp
Abbreviated transcription (Latin):
ipsas que te morant᷑ ac retinent: consũpsisti. Nulla tibi noua ẽ
nulla ñ iam odiosa ipsa satietate. Quis sit uͥni quis mulsi sapor.
stis. Nichil uit̃ est centũ ꝑuesicã tuam: an nuille amphore tͣnseant
saccꝰ est. Quid sapiat ostreũ. quid mullus optime nosti. Nich̃ tibi
luxuria tua infuturos annos intactum reseruauit. Atq hec st̃:
a quib inuitꝰ diuelleris. Quid ÷ aliud qd̃ tibi eripi doleas: Ami¬
quẽ si posses extingueres. Quid enĩ uiqͣm fecisti luce dignũ: Cont
fieri. Inuitus relinquis marcellũ. in quo nicħ reliquisti. Mortẽ tuns
Aut quomͦ illam media oblectatione contẽpnis: U iuere uis: stis
enĩ. mori times. Quid᷑. porro ista uita ñ mors ẽ e Cesar. cũ illũ tñle¬
untẽ ꝑ latinã uiam unus ex custodiarũ agmine demissa usq in
pectus uetere barba. rogaret mortẽ. nc̃ enim inquit uiuis: Hoc istis

Expanded text:
ipsas, quae te morantur ac retinent, consumpsisti. Nulla tibi nova est, ipsas, quae te morantur ac retinent, consumpsisti. Nulla tibi nova est, nulla non iam odiosa ipsa satietate. Quis sit vini, quis mulsi sapor, scis. Nihil interest, centum per vesicam tuam an mille amphorae transeant; saccus es. Quid sapiat ostreum, quid mullus, optime nosti; nihil tibi luxuria tua in futuros annos intactum reservavit; atqui haec sunt, a quibus invitus divelleris. Quid est aliud, quod tibi eripi doleas? AmiQuem, si posses, extingueres. Quid enim umquam fecisti luce dignum ? Conffieri; invitus relinquis macellum, in quo nihil reliquisti. Mortem times; at quomodo illam media boletatione contemnis ? Vivere vis; scis enim ? Mori times; quid porro ? Ista vita non mors est ? C Caesar, cum illum transeuntem per Latinam viam unus ex custodiarum agmine demissa usque in pectus vetere barba rogaret mortem: " nunc enim," inquit, " vivis ? " Hoc istis
Abbreviated transcription (Latin):
liũ hoc ipso momento quo tu mori dubitas. animã uariis gñib emit¬
tunt. Iu autẽ non putabas te aliquando ad id ꝑuenturũ. ad quod
uidicas relaturũ. Pueroꝵ referam. Lacon ille memoriȩ tradit᷑ impu¬
bis adhuc. qͥ captus clamabat. ñ seruiã. sua illa doricã lingͣ. Et uerb¬
fidem imposuit. Ut pͥmum iussus ẽ. fungi seruili & contumelioso
nunisterio. afferre enĩ uas obscenum iubebat᷑ illisũ parieti caput ru¬
pit. Iam ꝓpe libertas ẽ. & seruit aliquis : ita non sic ꝑire filiũ tuũ
malles. quã ꝑ mertiam senẽ fieriͤ. Quid ergo ẽ : cur ꝑturb̃is si mo¬
ri fortiter etiam puerile ẽ: puta nolle te sequi. diiteris. Fat tui ui¬
ris qd alien ẽ. Non sumes pueri sp̃m. ut dicas ñ seruio: Infelix.
seruis hominib. seruis reb. seruis uite. Nam uita si moriendiuͥtus
ab ẽ. seruitꝰ ẽ. Et quid habes. ꝓꝓter quod exspectes e uoluptates

Expanded text:
lium hoc ipso momento, quo tu mori dubitas, animam variis generibus emitlium hoc ipso momento, quo tu mori dubitas, animam variis generibus emittunt. Tu autem non putabas te aliquando ad id perventurum, ad quod  me tibi iudicas relaturum ? Puerorum referam. Lacon ille memoriae traditur inpubis adhuc, qui captus clamabat " non serviam" sua illa Dorica lingua, et verbfidem inposuit; ut primum iussus est servili fungi et contumelioso ministerio, adferre enim vas obscenum iubebatur, inlisum parieti caput rupit. Tam prope libertas est; et servit aliquis ? Ita non sic perire filium tuum malles quam per inertiam senem fieri ? Quid ergo est, cur perturberis, si mori fortiter etiam puerile est ? Puta nolle te sequi; duceris. Fac tui iuris, quod alieni est. Non sumes pueri spiritum, ut dicas " non servio" ? Infelix, servis hominibus, servis rebus, servis vitae. Nam vita, si moriendi virtus abest, servitus est. Ecquid habes, propter quod expectes ? Voluptates
Abbreviated transcription (Latin):
nesciat qͣndo moriendũ : tam̃ cum prope accessit. tergiuer sat᷑. tremit.
plorat. Nonne tͥ udebitur stultissimꝰ omniũ. qui fleuit. qd̾ ante an¬
nos mille ñ uixerat: Equȩ stultus ẽ. qui flec. qͥ post annos mille ñ
uiuet e Hec paria sc̃. Non eris: nec fusti. Utrũq tp̃s alienũ ẽ. In hoc
punttum conectus es. Qd̃ ut extendas quo usq extendes: Quid fles
Quid optas: ꝑdis oꝑam. Desine fata deum flecti sꝑare precando. rata
& fixa sunt & magna atq ecerna necessitate dutunt᷑. Coibis.
quo oĩa eunt. Quid tͥ noui ẽ e Ad hanc legẽ natus es. Hoc patri tuo
actidit. hoc matri. hoc maiorib. hoc omnib ante te: hoc omnib pͦ
N. Series inuicta. & nulla mutabilis ope illigat. ac trahit cuncta. Qnͣ¬
iis te popłs morituroꝵ sequet᷑. qͣntus comitabit᷑. forcior ut opinor eẽs.
simulta milia tibi cõmortrent᷑: atq multa milia ⁊ hominũ ⁊ anima¬

Expanded text:
nesciat quandoque moriendum; tamen cum prope accessit, tergiversatur, tremit, nesciat quandoque moriendum; tamen cum prope accessit, tergiversatur, tremit, plorat. Nonne tibi videbitur stultissimus omnium, qui flevit, quod ante annos mille non vixerat? Aeque stultus est, qui fiet, quod post annos mille non vivet. Haec paria sunt; non eris nec fuisti. Utrumque tempus alienum est. In hoc punctum coniectus es, quod ut extendas, quo usque extendes ? Quid fles ? Quid optas ? Perdis operam. Desine fata deum flecti sperare precando. Rata et fixa sunt et magna atque aeterna necessitate ducuntur. Eo ibis, quo omnia eunt. Quid tibi novi est ? Ad hanc legem natus es. Hoc patri tuo accidit, hoc matri, hoc maioribus, hoc omnibus ante te, hoc omnibus post te. Series invicta et nulla mutabilis ope inligavit ac trahit cuncta. Quantus te populus moriturorum sequetur? Quantus comitabitur ? Fortior, ut opinor, esses, si multa milia tibi commorerentur; atqui multa milia et hominum et anima
Abbreviated transcription (Latin):
quid porrigi his qui totius uite ministri fuissent. Erat marcellinꝰ faci¬
lis aninu & liberalis. etiam cũ de suo fieret. Munitas itaq sũmulas dis¬
tribuit flentib seriuis. & illos ultro consolatus ẽ. Non fuit illi opus
ferro. ñ sanguine. triduo abstinuit. & in ipso cubiculo poni tab̾na¬
dłm iussit. Soliũ de in de illatũ ẽ. in quo diu iatuit. & calida subindͤ
susfusa: paulatim defecit. ut aiebat non sine quadã uoluptate qͣm
afferre solet leuis dissolutio. ñ exꝑta nobis quos aliqͣndo liquit ani¬
mꝰ. In fabellam excessi. non ingratam tͥ: exitum enĩ amiti tui cognos¬
ces. non difficilem. ñ miserũ. Quamuis enĩ mortẽ sibi constiuerit:
tam̃ mollissime excessit. & uite elapsus ẽ. S ne iutilis quidẽ hec fa¬
bella fuerit : sepe enĩ talia exempla necessitas exigit. sepe debemus
mori: nec uolumꝰ. Morimur : nec uolumꝰ. Nrmo tam imꝑitus ẽ. ut

Expanded text:
quid porrigi iis, qui totius vitae ministri fuissent. Erat Marcellinus faciquid porrigi iis, qui totius vitae ministri fuissent. Erat Marcellinus facilis animi et liberalis, etiam cum de suo fieret. Minutas itaque summulas distribuit Sentibus servis et illos ultro consolatus est. Non fuit illi opus ferro, non sanguine; triduo abstinuit et in ipso cubiculo poni tabernaculum iussit. Solium deinde inlatum est, in quo diu iacuit et calda subinde suffusa paulatim defecit, ut aiebat, non sine quadam voluptate, quam adferre solet lenis dissolutio non inexperta nobis, quos aliquando liquit animus. In fabellam excessi non ingratam tibi. Exitum enim amici tui cognosces non difficilem nec miserum. Quamvis enim mortem sibi consciverit, tamen mollissime excessit et vita elapsus est. Sed ne inutilis quidem haec fabella fuerit. Saepe enim talia exempla necessitas exigit. Saepe debemus mori nec volumus, morimur nec volumus. Nemo tam imperitus est, ut
Abbreviated transcription (Latin):
Eut uerbis illum quib laudari dignus ẽ. laudem uir fortis ac̃stre¬
ielius. iudet᷑ micbi oꝑtime illũ cohortatꝰ. Dic enĩ cepit. Noli mi mal̾¬
celline torqueri. tanqͣm de re magna delib̾es. Non ÷ res magna iui¬
uere. Qm̃s serui tui uuiunt. omia aĩalia. Magnum ẽ. honest mo¬
ri. prudenter. fortiter. Cogita qͣm dui iam idem facias cib sompnꝰ.
libido: ꝑ hunc. cirłm currit᷑. Mori uelle ñ tantum pruderis. Aut foi¬
tis. Aut muser: etiam fasticdiosus potẽ. Non opꝰ erat suasore. illi. s ao¬
utore. Derui parere nolebant. pͥmum deciarit illis metũ. & indica¬
uit tẽ familiam ꝑ circdm ad ire: cum incertũ ẽẽt an mors dñi uolun¬
taria fuisset. Alioqumn tam mali exempli ẽ. occitłe dñm: quã pro¬
hibere. Deinde marcellinũ ad monuit ñ ẽẽ. in humanũ. qͦmadino¬
dum cena ꝑ acta. reliquie circumstantib diuidunt᷑: sic ꝑacta uita ali¬

Expanded text:
et, ut verbis illum, quibus laudari dignus est, laudem, vir fortis ac stret, ut verbis illum, quibus laudari dignus est, laudem, vir fortis ac strenuus, videtur mihi optime illum cohortatus. Sic enim coepit: " Noli, mi Marcelline, torqueri, tamquam de re magna deliberes. Non est res magna vivere; omnes servi tui vivunt, omnia animalia; magnum est honeste mori, prudenter, fortiter. Cogita, quamdiu iam idem facias: cibus, somnus, libido, per hunc circulum curritur. Mori velle non tantum prudens aut fortis aut miser, etiam fastidiosus potest." Non opus erat suasore illi, sed adiutore; servi parere nolebant. Primum detraxit illis metum et indicavit tunc familiam periculum adire, cum incertum esset, an mors domini voluntaria fuisset; alioqui tam mali exempli esse occidere dominum quam prohibere. Deinde ipsum Marcellinum admonuit non esse inhumanum, quemadmodum cena peracta reliquiae circumstantibus dividantur, sic peracta vita ali
Abbreviated transcription (Latin):
Hoc etiam si senex non eẽm. fuerat sentiendũ. Nunc uͦ multomags.
Quantulumcumq hr̃em : tam̃ plus iam mͥ suꝑeẽt. uiatici qͣm uie.
Presertim cũ eam uã sumus ing̃ssi: quam ꝑ ag̃e non ẽ. necesse. Iter
inꝑfectũ erit si in media parte aut citia. pecitũ lotũ stet̾is. Uita ñs
imꝑfecta si honesta ẽ: ubicumq desines. si bene desines: tota ẽ u
pe dutẽ & fortit̾ desinendũ ẽ. & non ex maximis causis. Nam nec e
marime st̃: que nos tenent. Tulliꝰ marcellinꝰ quẽ optime noueris.
adolescens quietꝰ. & cito senex morbo & non insanabili correptꝰ. s lon¬
go & molesto. & multa imꝑante. cepit deliberare de morte. Conuo¬
cauit complures amitos. unusqͥsq aut quia timidꝰ erat. id illi suade¬
bae. qd̾ fibi suasisset. aut ad ulator & blandꝰ id consiliũ dabat. quod
delib̾anti gratius fore suspicabat᷑. Amicus ur̃ stoitus. homo egregꝰ.

Expanded text:
adquiritur. Hoc, etiam si senex non essem, fuerat sentiendum; nunc vero multo magis. adquiritur. Hoc, etiam si senex non essem, fuerat sentiendum; nunc vero multo magis. Quantulumcumque haberem, tamen plus iam mihi superesset viatici quam viae, praesertim cum eam viam simus ingressi, quam peragere non est necesse. Iter inperfectum erit, si in media parte aut citra petitum locum steteris; vita non est inperfecta, si honesta est. Ubicumque desines, si bene desines, tota est. Saepe autem et fortiter desinendum est et non ex maximis causis; nam nec eae maximae sunt, quae nos tenent. Tullius Marcellinus, quem optime noveras, adulescens quietus et cito senex, morbo et non insanabili correptus sed longo et molesto et multa imperante, coepit deliberare de morte. Convocavit complures amicos. Unusquisque aut quia timidus erat, id illi suadebat, quod sibi suasisset, aut quia adulator et blandus, id consilium dabat, quod deliberanti gratius fore suspicabatur; amicus noster Stoicus, homo egregius
Abbreviated transcription (Latin):
Usito nobis hodie alexandrine naues apparuert̃. quȩ p̃miti
solent. & nuntiare setuture classis aduentum. tabellarias uo-¬
cant. gratus illarũ campanie aspectus ẽ. Omnis in pilis pute¬
olorum turba consistit. & ex ipso gñe ueloꝵ alexandrinas qͣmius
in magna turba nauiũ intelligit. Dolis enĩ licet si parũ intendere
qd in alto om̃s hñt naues. Nulla enĩ res eque qͣtiens cursũ. quam
sũma pars ueli. illinc maxime nauis urget᷑. Itaq quotiens uentus
in crebruit. maior ẽ. qͣm expedit: antenna submittit᷑. minus habes
uiriũ flatus. Et ex humili cũ intrauere capreas & ꝓiunctoriũ. ex
quo alta ꝓtelloso speculat᷑ uertite pallas. Cet̃e uelo iubent᷑ ẽẽ. con¬
tente. si parũ alexandrinarũ insigne inditiũ ẽ. In hoc omniũ dis¬
cursu proꝑantiũ ad litus. magnam ex pigricia mea sensi uolupta¬
tem: qd̃ epłas meorum accepturꝰ. non ꝓꝑaui scire qͥ illic eẽt. rerum

Expanded text:
ubito nobis hodie Alexandrinae naves apparuerunt, quae praemitti ubito nobis hodie Alexandrinae naves apparuerunt, quae praemitti solent et nuntiare secuturae classis adventum; tabellarias vocant. Gratus illarum Campaniae aspectus est; omnis in pilis Puteolorum turba consistit et ex ipso genere velorum Alexandrinas quamvis in magna turba navium intellegit. Solis enim licet siparum intendere, quod in alto omnes habent naves. Nulla enim res aeque adiuvat cursum quam summa pars veli; illinc maxime navis urgetur. Itaque quotiens ventus increbruit maiorque est quam expedit, antemna summittitur; minus habet virium flatus ex humili. Cum intravere Capreas et promunturium, ex quo Alta procelloso speculatur vertice Pallas, ceterae velo iubentur esse contentae; siparum Alexandrinarum insigne est. In hoc omnium discursu properandum ad litus magnam ex pigritia mea sensi voluptatem, quod epistulas meorum accepturus non properavi scire, quis illic esset rerum
Abbreviated transcription (Latin):
os anꝑuigulũ exeat: beatũ uoca. Si cum illi denuntiata st̃ corꝑis
torm̃ta. & que casu ueniunt. & quȩ potentioris iniria: si uincla
exilia & uanas humanarũ fortitudines mentiũ : securus audit ⁊¬
dicit. Non ulla laborum o uirgo. noua mi faties. mopina ue sur¬
git. am̃iia precipit᷑a amitĩ metũ ipse ꝑegi. lu hodie ista denin¬
uas. ego semꝑ denuntiaui mͥ. & hominẽ paraui ad humana. Tre¬
iogitati mali mollis istus uenit. At stuiltis & fortune credentib:
ominis uidet᷑ noua rerũ & mopinata facies. Magna autẽ pars ẽ.
apud imꝑtos mali: nouitas. Hoc ut scias. ea que putauerant as¬
pera fortius cũ ad sueuere patiunt᷑. Ideo sapiens assuescit futis
malis. & quȩ alii dui patiendo leuia faciunt : hic leuia facit
diu cogitando. Audimꝰ aliquando uoces imꝑitoꝵ dicentiũ. scie¬
bam hoc modo restare. Sapiens scit sibi oĩa restare qͥcqͥd factũ ẽ:

Expanded text:
os an per iugulum exeat, beatum voca; si cum illi denuntiata sunt corporis os an per iugulum exeat, beatum voca; si cum illi denuntiata sunt corporis tormenta et quae casu veniunt et quae potentioris iniuria, si vincula et exilia et vanas humanarum formidines mentium securus audit et dicit: Non ulla laborum, O virgo, nova mi facies inopinave surgit; Omnia praecepi atque animo mecum ipse peregi. Tu hodie ista denuntias; ego semper denuntiavi mihi et hominem paravi ad humana." Praecogitati mali mollis ictus venit. At stultis et fortunae credentibus omnis videtur nova rerum et inopinata facies; magna autem pars est apud imperitos mali novitas. Hoc ut scias, ea quae putaverant aspera, fortius, cum adsuevere, patiuntur. Ideo sapiens adsuescit futuris malis et quae alii diu patiendo levia faciunt, hic levia facit diu cogitando. Audimus aliquando voces imperitorum dicentium: " sciebam hoc mihi restare "; sapiens scit sibi omnia restare. Quicquid factum est,
Abbreviated transcription (Latin):
quib sceptrũ & clamidem uscena fabule assignant. Cũ presente
popło lati in cesserunt & coturnati: simul exierunt. excalceant᷑.¬
& ad starurã suam redeunt. Nemo istorum quos diuitie honoresq
naltiore fastigio ponunt: magnꝰ ẽ. Quare gͦ magnus uidet᷑: Cũ
basi illum sua metiris. Magnus pomilio: licet in monte constit̾it.
olossus magnitudinẽ suam seruabit: etiam sistet̾it in puteo. Hoc
laboramꝰ errore. sic nobis imponit᷑. qd̾ neminẽ estimamꝰ eo quod ẽ:
s aditimꝰ illi & ea quib adornatus ẽ. At qui cũ uoles uerã hominis
estimationẽ inire. & scire qualis sit: inspice. Ponat patͥmonium.
ponat honores. & alia fortune mendatia corpꝰ ipsum exuat. Am¬
mũ intuere. qualis. qͣntusq sit. alieno an suo magiꝰ. si erectis ocłis
gladios micantes uidet. & si scit sua nichil int̾eẽ. utrum amina ꝑ

Expanded text:
quibus sceptrum et chlamidem in scena fabule assignant, cum presenti quibus sceptrum et chlamidem in scena fabule assignant, cum presenti popet ad staturam suam redeunt. Nemo istorum, quos divitiae honoresque in altiore fastigio ponunt, magnus est. Quare ergo magnus videtur? Cum basi illum sua metiris. Non est magnus pumilio, licet in monte constiterit; colossus magnitudinem suam servabit, etiam si steterit in puteo. Hoc laboramus errore, sic nobis imponitur, quod neminem aestimamus eo, quod est, sed adicimus illi et ea, quibus adornatus est. Atqui cum voles veram hominis aestimationem inire et scire, qualis sit, nudum inspice; ponat patrimonium, ponat honores et alia fortunae mendacia, corpus ipsum exuat. Animum intuere, qualis quantusque sit, alieno an suo magnus. Si rectis oculis gladios micantes videt et si scit sua nihil interesse, utrum anima per
Abbreviated transcription (Latin):
dit animã. insũma uoluptate ẽ: & ꝑiculo suo fruit᷑. S ille qͦ¬
cui etiam hoc gaudiũ eripit᷑. quod tractatio oꝑis maxime & ul¬
time prestat: nichil cunctatus desiliet in mortẽ. facere recte pap
contentꝰ. Oppone etiam nt̃ illi multa que dehortent᷑. Dic fatum
tuu̾mnatura sequet᷑ obliuio. & parũ grata existunatio ciuiũ repon-¬
dit tͥ. Ista omnia: extra corpus meũ sunt. Ergo is ũ contemplor. ħ
et̃ honestũ scio. Itaq qͦcumq ducit ac uocat: uenio. Hoc ergo
unũ bonũ ẽ: quod non tantũ ꝑfectus animꝰ. sed generosus quoq
& indolis bone seutit. Cetera leuia sunt: inutabilia. Itaq sollici¬
te possident᷑. etiã si fauente fortuna in unũ congesta sunt: dũis
suis intubant grauia. & illos semꝑ p̾munt. Aliquando & illudunt.
Nemo ex istis quos purpuratos uides felix ẽ: non magis qͣm exillis

Expanded text:
dit animam, in summa voluptate est et periculo suo fruitur. Sed ille quodit animam, in summa voluptate est et periculo suo fruitur. Sed ille quoque, cui hoc gaudium eripitur, quod tractatio operis maximi et ultimi praestat, nihil cunctatus desiliet in mortem facere recte pieque contentus. Oppone etiamnunc illi multa quae dehortentur, dic: "factum tuum matura sequetur oblivio et parum grata existimatio civium"; respondebit tibi: "ista omnia extra opus meum sunt. Ego ipsum contemptor. Hoc esse honestum scio. Itaque quocumque ducit ac vocat, venio." Hoc ergo unum bonum est, quod non tantum perfectus animus, sed generosus quoque et indolis bonae sentit; cetera levia sunt, mutabilia. Itaque sollicite possidentis. Etiam si favente fortuna in unum congesta sunt, dominis suis incubant gravia et illos semper premunt, aliquando et inlidunt. Nemo ex istis, quos purpuratos vides, felix est non magis quam ex illis
Abbreviated transcription (Latin):
qͣm honestũ. Hoc qͣmius latius executus ẽẽm. pͥore epła: con¬
struixi. & breuiter ꝑcuturri. Numqͣm autẽ uera tibi opinio
talis uidebit᷑: nnsi aminũ alleuãs & ce ipsum interrogas. si res
exegerit ut pro patria moriaris. & salutẽ omniũ cunũ tua re¬
dimas : an porrrecturꝰ sis ceruitem ñ tantũ patienter sed eciã
libenter. Si hoc facturus es : nullũ aliud bonũ ẽ. Omia em̃
relinquis ut hoc habeas. Ui de qͣnta uis honesti fit prore .p.
morieris. etiam si statun facturꝰ hoc eris. cum scieris tib i ẽẽ. fa¬
ciendũ. Interdum ex re pulcherrima magnũ gaudiũ eciam exi¬
guo temꝑe ac breui capit᷑.⁊ qͣmuis fructus oꝑis ꝑasti nullus ad
defunctum exemptũ reb humanis ꝑtineat: ipsa tñ contem pla¬
tio futuri oꝑis uiuat. & uir fortis ac iustus cũ mortis sue p̃cia
ante se posuit libertatem patrie. salutẽ omniũ ꝓ quib depen¬

Expanded text:
quam honestum. Haec quamvis latius exsecutus essem priore epistula, conquam honestum. Haec quamvis latius exsecutus essem priore epistula, constrinxi et breviter percucurri. Numquam autem vera tibi opinio talis videbitur, nisi animum adleves et te ipse interroges, si res exegerit, ut pro patria moriaris et salutem omnium civium tua redimas, an porrecturus sis cervicem non tantum patienter, sed etiam libenter. Si hoc facturus es, nullum aliud bonum est. Omnia enim relinquis, ut hoc habeas. Vide quanta vis honesti sit: pro re publica morieris, etiam si statim facturus hoc eris, cum scieris tibi esse faciendum. Interdum ex re pulcherrima magnum gaudium etiam exiguo tempore ac brevi capitur, et quamvis fructus operis peracti nullus ad defunctum exemptumque rebus humanis pertineat, ipsa tamen contemplatio futuri operis iuvat, et vir fortis ac iustus, cum mortis suae pretia ante se posuit, libertatem patriae, salutem omnium, pro quibus depen
Abbreviated transcription (Latin):
qͣm honestum: sequet᷑ nos auiditas uite. auiditas rerũ uitã in¬
struentiũ. qd̾ est intolerabile. infinitũ. uagum. Solũ ergo bo¬
num ẽ. honestũ cui modus ẽ. Diximꝰ. futurã hominum feli¬
ciorem uitã qͣm deorũ: si ea bona sunt. quoꝵ nullũ inusu eoꝵ.
est. tanqͣm petunia. honores. Aͦce nunt qd̃ si modo solute corpo¬
rib anime manent. Felitioi illis status restat. qͣm ⁊ dum uersant᷑
in corꝑe. atq si ista bona st̃ quib ꝑ corꝑa utim᷑. emissis erit pe¬
nis. qd̃ contra fidem ẽ. filiciores eẽ. liberis & mnuniuersũ datis.
clusas & obsessas. Illud quoq dix̃am si bona st̃ ea quȩ tam ha¬
mini contingunt. qͣm mutis animalib: & muta animalia be¬
atam uitã actura. qd fieri nullo modo potẽ. Omnna ꝓ honesto
patienda sunt : qd̃ non erat faciendũ. si ẽet. ullũ aliud bonũ

Expanded text:
quam honestum, sequetur nos aviditas vitae, aviditas rerum vitam inquam honestum, sequetur nos aviditas vitae, aviditas rerum vitam instruentium, quod est intolerabile, infinitum, vagum. Solum ergo bonum est honestum, cui modus est. Diximus futuram hominum feliciorem vitam quam deorum, si ea bona sunt, quorum nullus dis usus est, tamquam pecunia, honores. Adice nunc, quod si modo solutae corporibus animae manent, felicior illis status restat quam est, dum versantur in corpore. Atqui si ista bona sunt, quibus per corpora utimur, emissis erit peius, quod contra fidem est, feliciores esse liberis et in universum datis clausas et obsessas. Illud quoque dixeram, si bona sunt ea, quae tam homini contingunt quam mutis animalibus, et muta animalia beatam vitam actura; quod fieri nullo modo potest. Omnia pro honesto patienda sunt; quod non erat faciendum, si esset ullum aliud bonum