comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
curciter annos agens. qui &dentes quoq longa nuiũ ȩcaae ꝑdide¬
rat. Contra se ẽrgo ipsũ. & contra demonẽ litigabat dicens. Quid
amplius decrepiẽt sencx quęris: Eccc olcũ uinumq gustasti:
Quid ultra cupis. in extremis etatis tuae deuorator. ac uentris
cultor: Huiusmodi uerbis inse inuiriosus existens: tum & demo¬
ni istadicebat. Ne adhuc aliqͥd debeo tͥ. qđ furari prȩualeas:
Nichil aliud inuenis. iam recede ame hominũ inimice. Atq hoc
sibi quasi insultando dicebat. Ueni pessime senex. Quãdiu
tecũ morabor:
TITREBAT MTE nobis pafnucius quidã discipłs huius beati
uiri. quod aliquando belua quȩdã exhibuit scõmarco catu¬
lum suũ cęcũ: uestibulũq hostu eiꝰ capite ꝑcussit. E tingressa
adeũ sedentẽ foris inatrio: ꝓiecit ante pedes ipsius catulũ suu̾m
Quẽ ille tenens & expuens inoculos eiꝰ orauit: continuoq lucem

Expanded text:
circiter annos agens, qui et dentes quoque longa nimium aetate perdidecirciter annos agens, qui et dentes quoque longa nimium aetate perdiderat. Contra se ergo ipsum, et contra daemonem litigabat, dicens: Quid amplius decrepite senex quaeris? ecce oleum vinumque gustasti. Quid ultra cupis in extremis aetatis tuae, devorator ac ventris cultor? hujusmodi verbis in se injuriosus existens. Tum et daemoni ista dicebat: Ne adhuc tibi debeo aliquid quod furari praevaleas, 954 nihil aliud invenis? Jam recede a me, hominum inimice. Atque hoc sibi quasi insultando dicebat: Veni, pessime senex, quandiu tecum morabor? Referebat autem nobis Paphnutius quidam discipulus hujus beati viri, quod aliquando bellua quaedam exhibuit sancto Marco catulum suum caecum, vestibulumque ostii ejus capite percussit, et ingressa ad eum sedentem foris in atrio, projecit ante pedes ipsius catulum suum. Quem ille tenens et exspuens in oculos ejus, oravit: continuoque lucem
Abbreviated transcription (Latin):
inc̾pocius qđ deuchis transfer: & noli tuos humeros fatigare. Ille
autẽ dicebat. Uexouexantẽ me. Otioenĩ fruens. iter aliquod
agere me cõpellit. Cũ autẽ ita onustus ambulasset dutius. & con¬
fẽcissec illopondere suũ corpusculũ: regressus incellam est.
HIC IPSE SCS. aliud miraculũ retulit nobis. Erat nanq prb̃r
marcomonacho nunquã dedissem: sed semꝑ ei scã dealtari angls
dabat. Solam tumenmanũ dantis uidebam. Erat aut em
marcus iste sũmi ingenui: Quidũ uiuenis esset. nouũ ac uetus
testam̃tũ memoriter retinebat: Ad modũ placidꝰ & quictus.
& castitatis ꝓposito singularis. Unoigitur die dũego aliud qđ
ageret᷑ non haberem. inultima eiꝰ senec tute adcũ usq ꝑrexi.
& iuxta hostium ipsius sedens quasi tironouusq monachus. supꝰ
homines cũ ẽẽ. existimans sicut &erat: audire qͥd loqueret ur
uelquid ageret desideraui. Fuit autc̃ solus intrinsccus centum

Expanded text:
me potius quod devehis transfer, et noli tuos humeros fatigare. Ille me potius quod devehis transfer, et noli tuos humeros fatigare. Ille autem dicebat: Vexo vexantem me; otio enim fruens, iter aliquod agere me compellit. Cum autem ita onustus ambulasset diutius, et confecisset illo pondere suum corpusculum, regressus in cellam est. Hic ipse sanctus aliud miraculum retulit nobis erat nam ue presbMarco monacho nunquam dedissem, sed semper ei sancta de altari angelus dabat, solam tamen manum dantis videbam. Erat autem Marcus iste summi ingenii, qui dum juvenis esset, Novum ac Vetus Testamentum memoriter retinebat, admodum placidus et quietus, et castitatis proposito singularis . Uno igitur die dum ego aliud quod agerem non haberem, in ultima ejus senectute ad eum usque perrexi, et juxta ostium ipsius sedens quasi tiro novusque monachus, supra homines eum esse existimans, sicut et erat, audire quid loqueretur, vel quid ageret desideravi. Fuit autem solus intrinsecus, centum
Abbreviated transcription (Latin):
tis quib expulsare cũ doemon uolebat ꝑ multũ tẽpus reluc¬
tando fortiter se uideret urgeri: proiecit se subito supr a
celle suȩ limen.ita ut extra cellam suos relinqueret pedes ac diceret
Ducite me demones si potestis. & trahite. Ego enĩ pedib meis ñ
ibo quouultis Si gͦ hoc me modo porturẽ potestis: eh ꝓficiscar
Sacramenti quoq ãdiectione confirmans. qđ usq ad uesꝑam de
co ñ consurgtret loco. Unde sime inquit ñmoueritis: sciatis uos
ulterius am̃e ñaudiendos. Diu itaq iacens immobilis: tandem
ꝓfunda uesꝑa ꝓpinqͣnte surreõ. Sed nocte quȩ secuta est: rursus
ci demones molesti ẽẽ cȩperunt. Ille uͦ sporta duos modios recipien¬
te harenis repleta impositaq humeris suis: indesertis locis spaciaba¬
tur. Huic theosebius quidã genere antiochenꝰ occurrens. cui &cosme¬
cor cognomen erat: dicit ei: Abba. quid tantũ onus portas: In

Expanded text:
ntis, quibus expulsare eum daemon volebat, per multum tempus relucntis, quibus expulsare eum daemon volebat, per multum tempus reluctaretur, fortiterque se videret urgeri, projecit se subito supra cellulae suae limen, ita ut extra cellulam suos relinqueret pedes, ac diceret: Ducite me, o daemones, si potestis, et trahite; ego enim pedibus meis non ibo quo vultis. Si ergo hoc me modo portare potestis, en proficiscar, sacramenti quoque adjectione confirmans, quod usque ad vesperam de eo non consurgeret loco. Unde si me, inquit, non moveritis, sciatis vos ulterius a me non audiendos. Diu itaque jacens immobilis, tandem profunda vespera propinquante surrexit. Sed nocte quae subsecuta est, rursus ei daemones molesti esse coeperunt. Ille vero sporta duos modios recipiente arenis repleta, impositaque humeris suis, in desertis locis spatiabatur. Huic Theosebius quidam, genere Antiochenus, occurrens, cui et Cosmetur cognomen erat, dicit ei: Abba, quid tantum onus portas? in
Abbreviated transcription (Latin):
posuisset manũ. & ad cor ipsius aliam: tamdiu dep̃catus ẽ dm̃.
quadiu suspendi in aere eum faceret:. Qui puer in morem
utris totus inflatus. supra quam estimare quis posset intu¬
muit: & subito aquam ex om̃i parte menbrorum cũ clamore
maximo uocis effudit. Itaq paulatim om̃i illo tumore resi¬
dente. ad pristinã sui corporis rediit sanitatẽ. Quẽ scõꝑunctũ
ut ꝑxl. dies nec carnes eum edere nec uinũ potare permitteret:
& sic cum perfectae reddidit sanitati
UNCRUNDEM sc̃m macharium quodã tẽpore cogitationes
uanae głae stimulando uexabant. uolentes cũ decella
ipsa ubi degebat abstrahere. & suadentes ci atq monstrantes
quandã uelut operis boni speciem. ut eiꝰ causa perger et
romã: sanaturus uidelicet eos qui illic nequissimis dęmonus
uexabantur. Summa enĩ gr̃a diuinae uirtutis. hicbeatis¬
simꝰ contra immundos sp̃sũtebatur. Cũ gͦ talib incitam̃¬

Expanded text:
posuisset manum, et ad cor ipsius aliam, tandiu deprecatus est Deum, posuisset manum, et ad cor ipsius aliam, tandiu deprecatus est Deum, quandiu suspendi in aere eum faceret, qui puer in morem utris totus inflatus, supra quam aestimare quis posset intumuit, et subito aquam ex omni parte membrorum cum clamore maximo vocis effudit. Itaque paulatim omni illo tumore residente, ad pristinam sui corporis rediit sanitatem. Quem sanctus sance ut per quadraginta dies nec carnes eum edere, nec vinum potare permitteret, et sic eum perfectae reddidit sanitati. Hunc eumdem sanctum Macarium quodam tempore cogitationes vanae gloriae stimulando vexabant, volentes eum de cella ipsa ubi degebat abstrahere, et suadentes ei, atque demonstrantes quamdam veluti operis boni speciem, ut ejus causa pergeret Romam, sanaturus videlicet eos qui illic nequissimis daemoniis vexabantur. Summa enim gratia divinae virtutis hic beatissimus contra immundos spiritus utebatur. Cum ergo talibus incitame
Abbreviated transcription (Latin):
accedere: tunc demũ a scõ illo uocatus ẽ: Qui cum his allocu¬
tus ẽ uerbis. Credis inquit dm̃ eẽ. cui nihil occultum est:
Respondit. Credo Ne potuisti in qͥt uirtutẽ diuinitatis eiꝰ
euadere: Respondit ille. Non potui dñe mi. Tũ magnꝰ ille
macharius. Si agnoscis inquit peccatũ. &uis euaderẽ istam
quã propter illũd tibi dĩ intulit poenam: emendare de reliqͦ
Quo audito ille. proprium confessus ẽ crimen: & decetero se
nunquã peccaturũ ce̾ promisit. neq functurũ sacerdotis
officio. sed inter laicos iamfuturũ: Et tunc demũ illi manũ
sc̃s imposuit. atq in paucis dieb capillorũ quoq recuꝑatione
curatus. dm̃q glorificans. scõ etiam uiro grãs referens: uiden¬
tib nobis ad propria remcauit.
osthatc adducitur ad eũ mei prȩsentia puer quidã. qui
seuissimi doemonis sp̃u laborabat. Cunq unã suꝑ caput eiꝰ

Expanded text:
accedere, tunc demum a sancto illo vocatus est; qui eum his allocuaccedere, tunc demum a sancto illo vocatus est; qui eum his allocutus est verbis: Credis, inquit, Deum esse, cui nihil occultum est? Respondit ille: Credo. Non potuisti, inquit, virtutem Divinitatis ejus evadere? Respondit ille: Non potui, domine mi. Tunc magnus ille Macarius, Si agnoscis, inquit, peccatum, et vis evadere istam quam propter illud tibi Dominus intulit poenam, emendare de reliquo. Quo audito, ille proprium confessus est crimen, et de caetero se nunquam peccaturum esse promisit, neque functurum sacerdotis officio, sed inter laicos jam futurum; et tunc demum illi manum sanctus imposuit, atque in paucis diebus capillorum quoque recuperatione curatus, Deumque glorificans, sancto etiam viro gratias referens, videntibus nobis ad propria remeavit. Post haec adducitur ad eum in mei praesentia puer quidam, qui saevissimi daemonis spiritu laborabat. Cumque unam super caput ejus
Abbreviated transcription (Latin):
caput ad eo excesum & consũptũ erat illa ualitudine quae
charcinus nominatur: ut os etiam uerticis uideretur. qͥq illuc
ut curaret᷑ aduenerat: nec tamen usq in illum diem ascõ ma¬
chario susceptus fuerat aut uisus. ego itaq tũ ipsũ rogans
petiui ut eiꝰ misereretur: & saltem rẽsponsum ei daret. Ad qđ
mihi ille sc̃s hoc dixit: Non ẽ dignus iste curari. Hanc enim
poenam. exprȩcepto diuinitatĩs accepit:. Si autẽ uiscurari
cum: persuade illi prius ut a scorũ sacrificiorũ immolatione
discedat. Cumq ego dicerem. cur obsecro id fieri iubes.
consueuerat. ob quod talis supplicii atrocitate cruciatur
Sed sicut dixi. sinunquam uelut sacerdos sacrificia diuina¬
c̃tigerit: accipere dõ iuuante poterit medicinã: Cũ gͦ illi
qui hac ualitudinc laborabat ista dixissem. ut cum sacram̃to
mecũ paciscerctur. non se ulterius ad officium sacer dot is

Expanded text:
caput adeo exesum et consumptum erat illa valetudine, quae caput adeo exesum et consumptum erat illa valetudine, quae carcinus nominatur, ut os etiam verticis videretur: quique illuc ut curaretur advenerat, nec tamen usque in illum diem a sancto Macario susceptus fuerat aut ab eo visus. Ego itaque tunc ipsum rogans petivi ut ejus misereretur, et saltem responsum ei daret. Ad quod mihi ille sanctus hoc dixit: Non est dignus iste curari; hanc enim poenam ex praecepto Divinitatis accepit. Si autem vis curari eum, persuade illi prius ut a sanctorum sacrificiorum immolatione discedat. Cumque ego dicerem: Cur, obsecro, id fieri jubes? consueverat, ob quod talis supplicii atrocitate cruciatur; sed sicut dixi, si nunquam velut sacerdos sacrificia contigerit divina, accipere Deo juvante poterit medicinam. Cum ergo illi qui hac valetudine laborabat ista dixissem, ut cum sacramento mecum pacisceretur non se ulterius ad officium sacerdotis
Abbreviated transcription (Latin):
dicens sensui meo:. Vide. ne uelis a caelo ad terram descende¬
re. Habes illic angłos atq archangłos. altissimasq uirtutes.
cherubin ac serapħin: primumq õm̃iũ creatorem dm̃: illic
conuersare: Sperne illa quaecunq infra caelestiã uidentur
habitacula: necarnales cogitationes incurras: Atq in hoc
doemonem prouocasse. acstimulasse mesensi: ut ille in flãmã
ignis subito conuersus. om̃ia quaehabere intra cellã ui debar
incenderet. ipsamq etiam mattam suꝑ quã stare consueuerã.
ut totũ iam me arsurũ eẽ crederem. Ad postremũ tanto timo¬
re perculsus. ab huimodi proposito tercia abscessi die: cũ uide
rẽ iugiter indiuiduũ dõ animũ me habere ñ posse. Descendi
ergo iterũ ad cogitationes scłares. ne aliquod mͥ experpetuo
dĩuinitatis intũitu genus arrogantiae nasceretur.
DHUNCIPSŨ MACHARIUM Cũ aliquando uenissem. ac reppe¬
rissem ante fores cellae ipsius prb̃m quendã cuiꝰ totũ

Expanded text:
dicens sensui meo: Vide ne velis a coelo ad terram descendere. Habes illic angelos atque archangelos, altissimasque virtutes, cherubim ac seraphim, primumque omnium creatorem Deum: illic conversare, sperne illa quaecunque infra coelestia videntur habitacula, ne carnales cogitationes incurras. Atque in hoce adeo daemonem provocasse ac stimulasse me sensi, ut ille in flammam ignis subito conversus, omnia quae habere intra videbar incenderet; ipsamque etiam matiam super quam stare consueveram, ut totum jam me arsurum esse crederem. Ad postremum tanto timore percussus, ab hujusmodi proposito tertia abscessi die, cum viderem tam jugiter individuum Deo animum me habere non posse. Descendi ergo iterum ad cogitationes saeculares, ne aliquod mihi ex perpetuo divinitatis intuitu genus arrogantiae nasceretur. Ad hunc ipsum Macarium cum aliquando venissem, reperi ante fores cellae ipsius presbyterum quemdam, cujus totum
Abbreviated transcription (Latin):
monasterio suo posset. Quã fenestrã. & claudere & aꝑire consue¬
uerat. Cui & iugiter assidebat: ad unanimitatẽ pacemq sorores
erudiens. Itaq insuꝑiori illa monasteru parte consenuit: cum
neq mulieres ad ipsũ ascendere. neq ipse descendere ad cas posset:
Quia nec scale illic unquã positȩ erant. ꝑquas huiuscemodi
cuiquã pateret accessus. Hec ẽ. beati dorothei in abstinentię
annos cum matre sua uixit: iugiter faciens opus lini. & post
alterum semꝑ diem circa uespam cibum sumens. Hȩc adõ meru¬
it acciꝑe scientiam futurorũ. Nam cũ apud egiptũ quondam
in ascensu fluminis nili contra uici unius excidium uicus alter
ueniret. cũ grandi enim certumine partiuntur irrigationũ uices.
usq adeo ut & aduulnera mortesq descendant: cum igitur
fortior popłs adinferioris uici homines in quo erat ista uenisset.
numeroq suae multitudinis fidens. &tam militarib quam

Expanded text:
monasterio suo posset. Quam fenestram et claudere et aperire consuemonasterio suo posset. Quam fenestram et claudere et aperire consueverat, cui et jugiter assidebat, ad unanimitatem pacemque sorores erudiens. Itaque in superiore illa monasterii parte consenuit, cum neque mulieres ad ipsum ascendere, neque ipse descendere posset ad eas, quia nec scalae illic unquam positae erant, per quas hujusmodi cuiquam pateret accessus. Haec est beati Dorothei in abstinentiae annos cum matre sua vixit, jugiter taciens opus lini, et post alterum semper diem circa vesperam cibum sumens . Haec a Deo meruit accipere scientiam futurorum. Nam cum apud Aegyptum quondam in ascensu fluminis Nili contra vici unius excidium vicus alter veniret cum grandi enim certamine partiuntur irrigationis vices, usque adeo ut et ad vulnera sua mortesque descendant. Cum igitur fortior populus ad inferioris vici homines, in quo erat ista, venisset, numeroque suae multitudinis fidens, et tam militaribus quam
Abbreviated transcription (Latin):
onus quoddã mͥ esse sublatum: &satis credo omĩ quã formidabã
me molestia liberatum:. Dicunt ei: Ergo nunc uade admonaste¬
rium tuum. Qui post quinq regressus dies. ingressusq lugen¬
cium monasteriũ feminarũ: in cõdem exinde loco mansit incel¬
la ex obliquo habitaculi ipsuis posita. Inqua cum magis
ipsis ꝓximus uideretur: frequentib eas quantũ in ipso erãt cmeri¬
dationib corrigebat. Uixit autẽ alios quadraginta annos. scĩs
patrib asseuerans. quod nunquã ultra incor ipsius cogitat io
talis ascenderit. Hanc gͦ beatus ille helias dĩ grãm meruit: ut
sic ꝓpria cura muliebre monasterium gubernaret.
AC SUCCEONT dorotheus uir ꝓbatissimus. qui inmorib laudabi¬
lis uitae oꝑibusq consenuit: non quidem inmonasterio ipso
ita conuersari pręualens ut prior. Insuꝑiore tameri se condidit
cella: ubi unam fecit fenestrã. exqua contẽplari feminas ir

Expanded text:
onus quoddam mihi esse sublatum; et satis credo omni quam formidabam onus quoddam mihi esse sublatum; et satis credo omni quam formidabam me molestia libera tum. Dicunt ei: Ergo nunc vade ad monasterium tuum. Qui post quinque regressus dies, ingressusque lugentium monasterium feminarum, in eodem exinde loco mansit in cella ex obliquo habitaculi illius posita, in qua cum magis ipsis proximus videretur, frequentibus eas quantum in ipso erat, emendationibus corrigebat. Vixit autem alios quadraginta annos, sanctis Patribus asseverans quod nunquam ultra in cor ipsius cogitatio talis ascenderit. Hanc ergo beatus ille Elias Dei gratiam meruit, ut sic propria cura muliebre monasterium gubernaret. Huic succedit Dorotheus vir beatissimus, qui in moribus laudabilis vitae consenuit, non quidem in monasterio ipso ita conversari praevalens ut prior, in superiore tamen se condidit cella, ubi unam fecit fenestram ex qua contemplari feminas in
Abbreviated transcription (Latin):
mero anglos ad se uenisse conspexit. ut ipse referebat: Tenuerunt
igitur cum: dicentes. Cur egressus es de monasterio feminarum:
Quib cũ ille transmigrationis suȩ causã referret. &timuisse se
diceret. ne aut sibi aut illis noceret: hoc illi adista respondent
rum suscipis curam: Ad quod cũ libenter ille ad quicuisset: us¬
uirandum ab eo huiusmodi sicut ipse referebat exigere coeꝑunt
Iura inquiunt his uerbis. Percũ qui habet curam mei: illarũ
curam habiturũ cẽ. me uiro. Cũ ergo in hȩc illis utrba uirasset: tunc
unus exipsis manus illius tenuit. & alter pedes: tercius autem correpta
sed quod facere uideretur. Nam in quodã stupore animi eo
tempoit se esse credebat: atq hac sentiebat se ratione curatum.
Tunc igitur angłi interrogant cum: an aliquid sibi factũ suum
ꝓfuisse sensisset: Ille respondit: Uehem̃ter inquiens intelligo

Expanded text:
mero angelos ad se venisse conspexit, ut ipse referebat. Tenuerunt mero angelos ad se venisse conspexit, ut ipse referebat. Tenuerunt igitur eum, dicentes: Cur egressus es de monasterio feminarum? Quibus cum ille transmigrationis suae causam referret, et timuisse se diceret, ne aut sibi aut illis noceret; hoc illi ad ista respondentrum suscipis curam? Ad quod cum libenter ille acquievisset, jusjurandum ab eo hujusmodi, sicut ipse referebat, exigere coeperunt: Jura, inquientes, his verbis, Per eum qui habet curam mei, illarum curam habiturum esse me juro. Cum ergo in haec illis verba jurasset, tunc unus ex ipsis manus illius tenuit, et alter pedes, tertius autem arrepta nsed quod facere videretur. Nam in quodam stupore animi eo tempore se esse credebat, atque hac sentiebat se ratione curatum. Tunc igitur angeli interrogant eum, an aliquid sibi factum suum profuisse sensisset. Ille respondit, Vehementer, inquiens, intelligo,
Abbreviated transcription (Latin):
saria. &reliqua quae humani usus ratio deposcit. Istȩ exdissimi¬
lis uitae genere intra unius habitaculi claustra collectȩ: frequen¬
tibus se inuicẽ iurgus inquietabant. Unde interdũ necessittas
exigebat: ut inter eas simultutũ taliũ causas ipse cognosceret.
pacẽmq repararet: Collegerat enim illuc usq ad trecentarum
numerum feminarũ: nec sine mediatore ipso conuersatio carum
poterat ordinari. Quod cũ iam ꝑbienniũ faceret. & adhuc pene
ipse iuuenis uideretur. triginta enĩ uel quad raginta annos habe¬
bat: temptatus c̃. subito corporalis desiderio uoluptatis. Relicto
itaq monasterio. dũ ꝑsolitudines totas biduo uigi ieiunus erra¬
ret: huiusmodi precem fudit ad dñm. Dñe inquit. aut occide
me. ne uideã illas tristicia laborantes: aut ame tẽptationẽ huius
cupiditatis exclude. ut earum curã ita ut conuenit geram. Uesꝑ

Expanded text:
saria, et reliqua quae humani usus ratio deposcit. Istae ex dissimisaria, et reliqua quae humani usus ratio deposcit. Istae ex dissimilis vitae genere intra unius habitaculi claustra collectae, frequentibus se invicem jurgiis inquietabant: unde interdum necessitas exigebat ut inter eas simultatum talium causas ipse cognosceret, pacemque repararet. Collegerat enim illuc usque ad trecentarum numerum feminarum, nec sine mediatore ipso, conversatio earum poterat ordinari. Quod cum jam per biennium faceret, et adhuc pene ipse juvenis videretur triginta enim vel quadraginta annos habebat, tentatus est subito corporali desiderio voluptatis. Relicto itaque monasterio dum per solitudines totas biduo jugi jejunus erraret, hujusmodi precem fudit ad Dominum: Domine, inquit, aut occide me, ne videam illas tristitia laborantes, aut a me tentationem hujus cupiditatis exclude, ut earum curam ita ut oportet aut convenit
Abbreviated transcription (Latin):
considerans. occultos cius laqueos possit euadere. Sed cũ sint
magnorũ uirorũ feminarũq quã plurimi. qui abrenunciationis
suȩ principia uirtute pegerunt. deinde abhoste cunctorum
hominũ sunt elisi. ideo explurib quorũ etiã uitae socius extiti
paucos enumero: qͥa neq illos ad fortiora iam reuocare ulterius.
nec mͥ ꝓdesse prȩualeo. magnos xp̃i athletas laudans nec imitans.
consideratione sexus infirmi deuotarũ dõ uirgĩnũ curam.
Sunt enĩ tales quorundã animȩ. quarũ ꝓpositum ultimi firus¬
testimonio comprobatur. Qui amore uirtutis accensus. & stminei
quac ipsi suppeditubant monasterium immane construxxit. Ad
quem locum. plurimas quȩ uagari &errare consueuerant feminas
congregauerat: omiumq prout necessitas postulasset curam
gerebat. Quib cuncta pręstiterat. quę ad uitae solatium ꝑti¬
nebant: Ortulos quoq &instrum̃ta diuersȩ supellectilis neces¬

Expanded text:
considerans, occultos ejus laqueos possit evadere. Sed cum sint considerans, occultos ejus laqueos possit evadere. Sed cum sint magnorum virorum feminarumque quamplurimi, qui abrenuntiationis suae principia virtute peregerunt, deinde ab hoste cunctorum hominum sunt elisi; ideo ex pluribus, quorum etiam vitae socius exstiti, paucos enumero, quia neque illos ad fortia jam revocare ulterius, nec mihi prodesse praevaleo, magnos Christi athletas laudans, nec imitans. consideratione sexus infirmi devotarum Deo virginum curam . Sunt enim tales quorumdam animae, quarum propositum ultimi finistestimonio comprobatur. Qui amore virtutis accensus, et feminei tate dicitur, ex pecuniis quae ipsi suppeditabant, monasterium immane construxit. Ad quem locum plurimas quae vagari et errare consueverant feminas congregavit, omniumque, prout necessitas postulasset, curam gerebat: quibus cuncta praestiterat quae ad vitae solatium pertinebant, hortulos quoque et instrumenta diversae supellectilis neces
Abbreviated transcription (Latin):
annos semꝑ inclusam: nichilq cius cibi qui uoluptatem ali¬
quam posset exhibere gustantem. Quã ad postremũ diuino
auxilio destitutã. tam immensȩ suꝑbiȩ morb inuasit: uttalem
runam qualem dicimus sustineret: Aꝑuit enim subito fenestrã
cellulȩ suae. suscepitq eum qui consueuerat ei uitae necessaria
ministrare: cũ ipso concumbens: Hoc autẽ malum inde descendit.
nachicam uenerat uitã: sed humane uanitatis illecebra quae ex
in anis glę cupiditate generatur. & ꝑinfirmã atq instabilẽ animi
uoluntatem. Dũ enĩ cogitationes suas om̃s alienę uitat maledi¬
cis reprehensionib occuparet: discedente ab ea angło scĩtatis:
nullum omĩno custodem ꝓpriȩ reliquerat castitãtis.
post labores immodicos. & tẽporũ spatia de sũmo fastigio cecider̃.
describimus: ut unus quisq ex sua conuersatione insidias inimici.

Expanded text:
annos semper inclusam, nihilque ejus quod voluptatem aliannos semper inclusam, nihilque ejus quod voluptatem aliquam posset exhibere gustantem; quam ad postremum divino auxilio destitutam, tam immensae superbiae morbus invasit, ut talem ruinam qualem dicimus, sustineret. Aperuit enim subito fenestram cellulae suae, suscepitque eum qui consueverat ei vitae necessaria ministrare, cum eo concumbens. Hoc autem malum inde descendit, nachicam venerat vitam; sed humanae vanitatis illecebra, quae ex inanis gloriae cupiditate generatur, et per infirmam atque instabilem animi voluntatem. Dum enim cogitationes suas omnes alienae vitae maledicis reprehensionibus occuparet, discedente ab ea angelo sanctitatis, nullum omnino custodem propriae reliquerat castitatis. Iper neglectum post labores immodicos, et temporum spatia de summo fastigio ceciderunt describimus, ut unusquisque ex sua conversatione insidias inimici
Abbreviated transcription (Latin):
citati tantum ebrietatiq sic deditus. ut nullum prorsus cum
aliquo soleat habere sermonẽ: seduelut eneus reuertens de
publico. miscrandum lacrimisq plenum spectaculũ oculis xpia¬
norum expositus: irrisio uero atq deceptio cunctis. qui grãm nrãe
conuersationis ignorant. In hanc autẽ ptolomeus ẽ. dilapsus insa¬
niam ex irratiõnabili quadã presũptione: dũputat illusus ab
auctore facinorũ. quod om̃s patres scientiȩ uirtute precellat.
ꝑquam suus hostis effectus hanc foueã ꝑditionis incurrit. nunqͣn
cum talib uiris qui gubernaculis sapientiȩ spiialis usi sunt
loqui dignatus. Unde neglectus ac neglegens. ad mortis ꝓfunda
dilapsus est: Sicut arbor foliorũ exuberans. repente unius mo¬
merti cẽpore nuda aridaq monstratur: scđm qđ scriptũ est
Qui non habent gubernationem: cadunt sicut folia.¬
IOUERÃ UIROĨNE quandã de ierosolima. cilicio uestitã. & ꝑ sex

Expanded text:
citati tantum ebrietatique deditus, ut nullum prorsus cum citati tantum ebrietatique deditus, ut nullum prorsus cum aliquo bonum soleat habere sermonem, sed velut aeneus revertens de publico, miserandum lacrymisque plenum spectaculum oculis Christianorum expositus; irrisio vero atque deceptio cunctis qui gratiam nostrae conversationis ignorant. In hanc autem Ptolemaeus est dilapsus insaniam ex irrationali quadam praesumptione, dum putat, illusus ab auctore facinorum, quod omnes sanctos Patres scientiae virtute praecellat, per quam suus hostis effectus, hanc foveam perditionis incurrit, nunquam cum talibus viris qui gubernaculis sapientiae spiritualis usi sunt, loqui dignatus. Unde neglectus ac negligens, ad mortis profunda dilapsus est, sicut arbor foliorum exuberans, repente unius momenti tempore nuda aridaque monstratur, secundum quod scriptum est: Qui non habent gubernacula, cadunt sicut foliaoveram virginem quamdam de Jerosolyma , cilicio vestitam, et per sex
Abbreviated transcription (Latin):
Qui penitus separatus ad octrina spũali. colloquioq scõrũ uuorũ
quorũ ei sermo ꝓdesse poterat. & afrequenti misteriorũ cõmunio¬
ne: subito quasi alienus effectus. in tantum arecto itinere declina¬
uit. ut diceret nullã cẽ. ꝓuidentiã rerũ: sed omĩa siuis quodã modo
motibus ferri. Persuasit igitur ei uitac hostis humanȩ. in eius
animam prorsus ingrediens: atq dicens. His ita se habentibus
quid frustra consumeris ptolomee: Aut qua mercedis retributio¬
ne laboras. cũ nulla sic remuneratio meritorum: Quod si esset
etiam retributor. quae merces ꝓtantis laboribus tibi sufficeret:
Quale uͦ uidiciũ scripturae minantur. ubi sine ꝓuidentia cuncta
labuntur: his diabolicis cogitationib miserrimus ptolomeus
infractus. fercur insaniens. & a naturali discedens prudentia. etiã
usq ad prȩsens tempus inȩgẏpto cũ ciusmodi errore uersari: uora¬

Expanded text:
qui penitus separatus a doctrina spirituali, colloquioque sanctorum virorum, qui penitus separatus a doctrina spirituali, colloquioque sanctorum virorum, quorum ei sermo prodesse poterat, et a frequenti mysteriorum Christi communione, subito quasi alienus effectus, in tantum a recto itinere deviavit ut diceret nullam esse providentiam rerum, sed omnia suis quodammodo motibus ferri. Persuasit igitur ei vitae hostis humanae, in ejus animam prorsus ingrediens, atque dicens: His ita se habentibus, quid frustra consumeris, Ptolemaee, aut qua mercedis retributione laboras, cum nulla sit remuneratio meritorum? quod si esset etiam retributio, quae merces pro tantis laboribus tibi sufficeret? quale vero judicium scripturae minantur, ubi sine providentia cuncta labuntur? His diabolicis cogitationibus miserrimus Ptolemaeus infractus, fertur insaniens et a naturali discedens prudentia etiam usque ad praesens tempus in Aegypto cum ejusmodi errore versari, vora
Abbreviated transcription (Latin):
uocant. nata est ei in ipsis uerendis: Actanta ꝑsex menses egri¬
tudine laborabat. ut naturalia ipsius putrefacta radicitus
caderent. Postea uͦ cũ sanitatem excepta illa parte membro¬
rum quam ꝑdiderat recepisset. ad diuinã sapientiã redut: scĩs
patribus quȩ ci acciderant cuncta confessus. Poenitntiã tam̃
factis implere non potuit: quia post paucos dies debito fine reqͥeuit
possit referri: qͥa in enarrabilis uideretur: Habitauit autẽ
inter initia ultra illa quȩ strtin sepe diximus loca: irica parte
quã clrma uocant: In quo tamen loco nullus monachorum ua¬
lebat habitare: coquod octauo decimo lapide puteus aquȩ remotꝰ
esse uidcretur. Ille igitur cilicenses illuc plures lagenas ꝑtulit
secum. quas decembrĩ &ianuario mense spongia expetris colligers
rorem: multũ enim tunc in ipsis regionib roris cadit. implebat.
Idq e ꝑ quindecim illic annos habitinti: sufficiebat ad potum.

Expanded text:
vocant, nata est ei in ipsis verendis, ac tanta per sex menses aegrivocant, nata est ei in ipsis verendis, ac tanta per sex menses aegritudine laborabat, ut naturalia ipsius putrefacta radicitus caderent. Postea vero cum sanitatem, excepta illa parte membrorum quam perdiderat, recepisset, ad divinam sapientiam rediit, sanctis Patribus quae ei acciderant cuncta confessus; poenitentiam tamen factis implere non potuit, quia post paucos dies debito fine quievit. possit referri, quia inenarrabilis videtur. Habitavit autem inter initia ultra illa quae Scythin saepe diximus loca, in ea parte quam Clima vocant, in quo tamen loco nullus monachorum valebat habitare, eo quod octavo decimo lapide puteus aquae remotus esse videretur. Ille igitur cilicenses illuc plures lagenas pertulit secum, quas Decembri et Januario mense, spongia ex petris colligens rorem multum enim tunc in ipsis regionibus cadit roris implebat. Idque ei per quindecim illic habitanti annos, sufficiebat ad potum,
Abbreviated transcription (Latin):
Post modum illã quȩ est adhebreos epłam. et isaiã. partemq
ieremiȩ. & lucã cuangłistam. &Salomonis uerba. ita memoriter
ambulans legit: ut cũ gradientẽ assequi non possemus. nimia ue¬
locitate ꝓpcr̾antem: hĩc igitur ad postremũ maligni dȩmorus
fraude quasi quodã exagitatus incendio: incellam quidem
suam non redut. Profẽctus autẽ alex andric ciuitutẽ: ucluci
ordinatione diuina clauũ clauo ut dici solet excussit. Incidit
enim ꝓpͥa uoluntate ieos. cũ quib istuismodi more uiuebat:
unde tamen inuitus postea remedium ꝓprię salutis inuenit
Intererat enim &circi spectuculis. & theatri: &intabernis dieb
ac noctib morabatur. Cũq iniis uoracitati atq ebrictati
se penitus dedisset: infeminei quoq desiderii incidit cęnum:
Et dum peccare meditatur: cũ mima quadã coepit loqui ꝓpͥũ
ei uulnus insinuans. Bulla enim quȩdã quã carbunculum

Expanded text:
postmodum illam quae est ad Hebraeos Epistolam, et Isaiam, partemque postmodum illam quae est ad Hebraeos Epistolam, et Isaiam, partemque Jeremiae, et Lucam Evangelistam, Salomonis Proverbia ita memoriter ambulans legit, ut eum gradientem assequi non possemus nimia velocitate properantem. Hic igitur ad postremum maligni daemonis fraude quasi quodam exagitatus incendio, in cellam quidem suam non rediit. Profectus autem Alexandriae civitatem, veluti ordinatione divina, clavum clavo, ut dici solet, excussit; incidit enim propria voluntate in eos cum quibus istiusmodi more vivebat; unde tamen invitus postea remedium salutis invenit. Intererat enim et circi spectaculis et theatri, et in tabernis diebus ac noctibus morabatur. Cumque in his voracitati atque ebrietati se penitus dedisset, in feminei quoque desiderii incidit coenum. Et dum peccare meditatur, cum mima quadam coepit loqui, proprium ei vulnus insinuans. Postula enim quaedam, quam carbunculum
Abbreviated transcription (Latin):
oportet. alio prȩter xp̃m uti magistro. Abutebatur autẽ
& testimonio scõ ad ꝓpositum stulticię ꝓprię roborandũ: dice¬
batq quod saluator ipse dixisset. nullum interris uocetis
magistrum. Qui &ipse intantam cordis obtunsi incidit cęcita¬
tem. ut cum quoq postea ẽẽt necesse catenis ferroq uinciri.
eo quod iam nec adscã misteria uellet accedere: Ut autẽ se rei
ueritas habet. immensȩ uirtutis ac uitae fuit atq subtilis:
Ita ut multi qui cũ ipso uixerunt referrent. post tres menses
cum cibum frequenter accipe. sola scõium mẏsttriorũ cõmunione
contentum. herbisq sil uestrib siquas inuenire potuisset. Ego
quoq eũ uideor exꝑtus. eo tempore quo simul cũ beato albano
simo lapide: In quib bis manducauimus: &ter aquã bibimus
Ile uͦ nichil penitus cibi sumens. sed pede iter faciens. quindecim
primũ reddidit psalmos: tunc &illum qui ẽ. maxximus dixxit:

Expanded text:
oportet alio praeter Christum uti magistro. Abutebatur autem oportet alio praeter Christum uti magistro. Abutebatur autem et testimonio sancto ad propositum stultitiae propriae roborandum; dicebatque quod Salvator ipse dixisset: Nullum in terris vocetis magistrum . Qui et ipse in tantam cordis obtusi incidit caecitatem, ut eum quoque postea esset necesse catenis ferroque vinciri, eo quod jam nec ad sancta mysteria vellet accedere. Ut autem se rei veritas habet, immensae virtutis ac vitae fuit atque subtilis, ita ut multi qui cum 961 ipso vixerunt, referrent, post tres menses eum cibum frequenter accipere, sola sanctorum mysteriorum communione contentum, herbisque silvestribus, si quas invenire potuisset. Ego quoque eum videor expertus eo tempore, quo simul cum beato Albano simo lapide. In quibus bis manducavimus, et ter aquam bibimus; ille vero nihil penitus cibi sumens, sed pede iter faciens, quindecim primum reddidit psalmos. Tunc et illum, qui est maximus, dixit;
Abbreviated transcription (Latin):
ADE MIEI & hoc necessarium credo legentibusq arbitror
profuturum: quod talium quoq uitas hominũ paginis li¬
belli huius inscrimus. sicut &inter scãs paradysi arbores. lignum
illud ꝑ quod bonum malumq cognoscitur insitum scimus:
Ut siquando in uita aliquid sua grande. quis fecerit. non exeo
tanquã ꝓpriȩ uirtutis ostentatione se iactet. Frequenter enim
& ipsa magnarũ palma uirtutũ. causa nobis cuiusdam &occasio
fit ruinȩ: nisi ad glam ꝓpositi recto itinere uenire ꝓperemus
Scriptum ẽ. enim. Uidi uistum insua perire iusticia. Et hoc
drinus genere. urbanus &iuuenis. mentis argutȩ̨. purac
& ꝓbabilis uitae. Et ipse post multos labores nuniosq sudores.
uitamq ad sũmum plenam uirtutib. animae quodã tumore
sic corruit. ut supͣ scõs ac uenerabiles patres ec̃. se crederet: tamq
mo errore falluntur: qui doctrinȩ tuae credunt: Non enim

Expanded text:
Valde autem et hoc necessarium credo, legentibusque arbitror Valde autem et hoc necessarium credo, legentibusque arbitror profuturum, quod talium quoque vitas hominum paginis libelli hujus inseruimus, sicut et inter sanctas paradisi arbores lignum illud, per quod bonum malumque cognoscitur, insitum scimus ; ut si quando in vita aliquid sua grande quis fecerit, non ex eo tanquam propriae virtutis ostentatione se jactet. Frequenter enim et ipsa magnarum palma virtutum causa nobis cujusdam et occasio fit ruinae, nisi ad gloriam propositi recto itinere venire properemus. Scriptum est enim: Vidi justum in sua perire justitia, et hoc drinus genere, urbanus et juvenis, mentis argutae, purae et probabilis vitae, et ipse post multos labores, nimiosque sudores, vitamque ad summum plenam virtutibus, animae nescio quo tumore sic corruit, ut supra sanctos ac venerabiles Patres esse se crederet, tamquemo errore falluntur qui doctrinae tuae credunt; non enim
Abbreviated transcription (Latin):
aliud facias. nisi ut uenientẽ eminus cernens. inclinans te adorare
festines: sic deinceps ad ꝓpͥum habitaculum reuersurus. Egress
igitur ecella sua. credensq se cernere diuina ministerii celest is
officia. cunctaq lampadarũ fulgorẽ radiantia. &ipsũ antia p̃m
non ultra unius spacium stadu constitutum: ꝓcidit ꝓnus iN
terram. &eum quẽ din crederet adorauit: Incantum gͦ lȩsa mers
cius ẽ: ut cum sequenti die ȩccłam fuisset ingressus. collectis
inunum fr̃ib diceret. Ego iam cõmunione nõn egeo: xp̃m enim
ipsum uidi hodie: Tunc demum uenerabiles patres ferreis cum
uinculis illigatum: puniuersum annũ ꝓpͥis orationib curauerunt:
Haec autem fuit forma medicinȩ. Scłaris cũ uitȩ conuersationi
dederunt: ut exeo quod nichil haberet cõmune cũ scĩs. inflatio
animi ipsius tumorq cessaret: ut solet dici. contrarias res contra¬
rus debere curari remediis.

Expanded text:
aliud facias, nisi ut venientem eminus cernens, inclinans te, adorare aliud facias, nisi ut venientem eminus cernens, inclinans te, adorare festines, sic deinceps ad proprium habitaculum reversurus. Egressus igitur e cella sua, credensque se cernere divina ministerii coelestis officia, cunctaque lampadum fulgore rutilantia, et ipsum Antichristum non ultra unius spatium stadii constitutum, procidit pronus in terram, et eum quem Deum crederet adoravit. In tantum igitur laesa mens ejus est, ut cum sequenti die ecclesiam fuisset ingressus, collectis in unum fratribus diceret: Ego jam communione non egeo; Christum enim ipsum vidi hodie. Tunc demum venerabiles Patres ferreis cum vinculis illigatum, per universum annum propriis orationibus curaverunt. Haec autem fuit forma medicinae. Saecularis eum vitae conversationi dederunt, ut ex eo quod nihil haberet commune cum sanctis, inflatio animi ipsius tumorque cessaret, ut solet dici, contrarias res contrariis debere curari remediis.
Abbreviated transcription (Latin):
chario quod non sum illo deterior: ut benedictiones adme ille
transmictat. Cũq hunc cius errorem macharius sc̃s audisset. atq
adcũ alio die solatii causa consiliiq uenisset. diceretq ci. seductus
es fr̃ ualens. quiesce. de cętero ac dñm deprecare: hoc ei ꝑsuadere
non pocuit. Et cũ penitus ab eo non audiretur: tristis de cius rui¬
na factus abscessit.
EREUS IORTUR COEpIT ESSEIAM demon: quod ita ut ipse uoluit
fallacuis eius ac dolis cederet ualens. Moxq de eius ꝑditione
securus: ista machinatur. Ineffigiem saluatoris transfiguratus.
nocte adcũ uenit cũ choro quodãm mille ut finxerat angelorum.
lampadas accensas tenentiũ: &cum flãmea rota in quã saluato¬
rem sedere simulauerat. prȩcedente uno exipsis. ciq ista dicente
Placuit xp̃o conuersatio tua. ac fidutia ꝓbabilis uitae: &uenit
adte. desiderans te uidere. E gredere igitur excella tua: nichilq

Expanded text:
cario, quod non sum illo deterior, ut benedictiones ad me cario, quod non sum illo deterior, ut benedictiones ad me transmittat. Cumque hunc ejus errorem Macarius sanctus audisset, atque ad eum alio die solatii causa consiliique venisset, diceretque ei: Seductus es, frater Valens, quiesce de caetero, ac Dominum deprecare, hoc ei persuadere non potuit. Et cum penitus ab eo non audiretur, tristis de ejus ruina factus, abscessit. Certus igitur coepit esse jam daemon, quod ita ut ipse voluit, fallaciis ejus ac dolis cederet Valens; moxque de ejus perditione securus, ista machinatur. In effigiem Salvatoris transfiguratus, nocte ad eum venit cum choro quodam mille ut finxerat angelorum, lampades accensas tenentium, et cum flammea rota, in qua Salvatorem sedere simulaverat, praecedente uno ex ipsis, eique ista dicente: Placuit Christo conversatio tua ac fiducia probabilis vitae, et venit ad te, desiderans te videre; egredere igitur e cella tua, nihilque
Abbreviated transcription (Latin):
deceptum ad hoc demor adduxerat. ut ita se nescio quid esse
magnum putaret: tanquã cotidic angelorum uisione ministerioq¬
HEREBAN igItUr eius nocissimi : quõd frucretur
quodam dic dũ incenebris opus faceret. acus illi qua sportellã
consuebat excidisset emanibus. Et cũ eam non posset quia iN
obscuro noncerneret inuenire: lampade ministerio dȩmonis
ei accensa. sic acum quã ꝑdiderat inuenisse. Rursus exipsa infla¬
tione refectus. in tantam suꝑbiam uani tumoris clatus est: ut sa¬
UENI AUITA ut quidam illuc peregrini uenuent: uariaq
leguminum genera. nucum atq pomorum ad ȩccłam frĩb: exhibe¬
rent. Quȩ cũ suscepisset sc̃s macharius prb̃r nr̃. misissetq singulis¬
tantum quantum manus capere posset unius. intei quos etiam
cũ ualenti partem cũceteris destinasset: ualens cum qui transmissa
detulerat in iuriis plagisq confecit. hoc ei dicens. Uade &dic ma¬

Expanded text:
deceptum, ad hoc daemon adduxerat, ut ita se nescio quid esse deceptum, ad hoc daemon adduxerat, ut ita se nescio quid esse magnum putaret, tanquam quotidie angelorum visione ministerioqerebant igitur ejus notissimi, quod uno quodam die, dum in tenebris opus faceret, acus illi qua sportellam consuebat, excidisset e manibus, et cum eam non posset quia in obscuro non cerneret invenire, lampade ministerio daemonis ei accensa, sic acum quam perdiderat invenisset; rursus ex ipsa inflatione refectus, in tantum superbiae tumorem elatus est, ut sam. Evenit autem ut quidam illuc peregrini venirent, variaque leguminum genera, nucum atque pomorum ad ecclesiam fratribus exhiberent: quae cum suscepisset sanctus Macarius presbyter noster, misissetque singulis quantum manus capere posset unius, inter quos etiam cum Valenti partem cum caeteris destinasset, Valens eum qui transmissa detulerat, injuriis plagisque confecit; hoc ei dicens: Vade, et dic Ma
Abbreviated transcription (Latin):
autem &ipsa pars corporis. spũalib dedi suppliciis increbatur
Ulcliusq illi erat hic reciꝑe uicem: quã adȩterna tormerita
post hoc scłm reseruari. Hȩc itaq suorũ contẽplatio sermonum.
ad patientiȩ studium nos edificatos confirmatosq dimisit. Iccirco
uero hȩc retuli. ne quisquã forte miretur. si aut uidemꝰ sc̃orum
aliquẽ huiuscemodi egritudine laborantem: aut deinceps iuidcrimꝰ.
sed mente corinthius. id est sensu inflatus. Incorinchiorũ cnim
animis semꝑ tumor quidam. &inflatio mentis apparet: sicut ad
cos scribens beatus apłs paulus. de hoc exꝓbrat uitio dicens. Et
uos inflati estis. Hic ipse ualens postquã ꝑuenit adheremũ inqua
pplurimos annos uixit nobiscũ. difficilisq uite assecutus ẽ. studiũ
ad tantum suꝑbiȩ cacumi ascendit: ut diabolicis irrisionibus
ac fallacus uinceretur. Nam paulatim cũ indocendi elatione

Expanded text:
autem et ipsa pars corporis talibus dedi suppliciis merebatur, autem et ipsa pars corporis talibus dedi suppliciis merebatur, meliusque illi erat hic recipere vicem, quam ad aeterna tormenta post hoc saeculum reservari. Haec itaque suorum contemplatio sermonum, ad patientiae studium nos aedificatos confirmatosque dimisit. Idcirco vero haec retuli, ne quisquam forte miretur, si videmus sanctorum aliquem hujusmodi aegritudine laborantem, aut deinceps viderimus. sed mente Corinthius, ideo sensu inflatus . In Corinthiorum enim animis semper tumor quidam et inflatio mentis apparet; sicut ad eos scribens beatus Apostolus Paulus, de hoc exprobrat vitio, dicens: Et vos inflati estis . Hic ipse Valens postquam pervenit ad eremum, in qua per plurimos annos vixit nobiscum, difficilisque vitae assecutus est studium, ad tantum superbiae cacumen ascendit, ut diabolicis irrisionibus ac fallaciis vinceretur. Nam paulatim eum in docendi elatione
Abbreviated transcription (Latin):
facientem suis. & torquentem de palmulis funes. ac nobis sermo¬
cinantem: cȩteras uͦ corporis partes medico ferroq prȩbentem.
Qui adeo ꝑ grãm patientiȩ alienus erat asensu corporis: ut ul¬
terius crederet membra concidi. Abscisis itaq uerendis par¬
tib cunctis: nichil penitꝰ sentiebat: In tantum separata mers
ipsius erat arehus humanis: &c̃ȩlestib solis cogitationib occu¬
pata: Nobis autem tam tristicia repletis quã ipsius languoris
horrore confusis. cogituntibusq quod huius modi illius
uiri uita talem incidisset in morbum. ut sic cũ necesse esset secari.
hoc ille beatus dĩ seruus stephanus sentitns. sic dicebat. Filii ui¬
dete ne animi urĩ exualitudinis huius contẽplatione lȩdantur.
Nichil enim corum quȩ facit ds̃ exaliqua malignitate descendit
sed omĩa ad bonum finem & uotiuum exitum spẽctant. Fortassis

Expanded text:
facientem suis, et torquentem de palmis funes, ac nobiscum sermofacientem suis, et torquentem de palmis funes, ac nobiscum sermocinantem; caeteras 960 vero corporis partes medico ferroque praebentem, qui adeo per gratiam patientiae alienus erat a sensu corporis, ut alterius crederet membra concidi. Abscisis itaque verendis partibus cunctis, nihil penitus sentiebat. In tantum separata mens ipsius erat a rebus humanis, et coelestibus solis cogitationibus occupata. Nobis autem tam tristitia repletis quam ipsius languoris horrore confusis, cogitantibusque quod hujusmodi illius viri vita talem incidisset in morbum, ut sic eum necesse esset secari; hoc ille beatus Dei servus Stephanus sentiens, sic dicebat: Filii, videte ne animi vestri ex valetudinis hujus contemplatione laedantur. Nihil enim eorum quae facit Deus ex aliqua malignitate descendit, sed omnia ad bonum finem, et votivum exitum spectant. Fortassis
Abbreviated transcription (Latin):
chomius me confirmans. fortioremq faciens ad certumeN.
aduersũ sp̃m fornicationis diuina grã colerandũ: sufficient ei
me exhorcutum remisit ad cellãm.
quib marmaricȩ & mareotidis Nomen ẽ. ꝑsexaginta annos
nenda rerum ambiguitate iuditiũ. ut eiusmodi diuinã grãm
mercretur: Hoc ẽ. utquicunq adipsũ exquacunq retrist is
aliquando uenisset. post uisionẽ eius atq sermonc̃ lȩtus absccde.¬
ret. Notus autem hic &scõuiro antonio fuit. Peruenit autem
etiam usq ad nr̃i temporis dies. Quẽ ego quidem uidere nor
potui: eoquod separabant nos longa interualla terrarum.
Sẽsautẽ ammonius & cuagrius &qui cũ ipsis erant. mͥ aliquando
referebant dicentes: quod repperissent cũ quondã tali egritudine
laborantẽ. ut in ipsis naturae ueretundis quodam ulctre quod
quidam phagadenam appellant cruciaretur. Qui dũ aqͦdã
medico curaretur. inuenimus cũ inquiunt opus quidem manib

Expanded text:
chomius me confirmans fortioremque faciens, ad certamen chomius me confirmans fortioremque faciens, ad certamen adversum spiritum fornicationis, divina gratia tolerandum, sufficienter me exhortatum remisit ad cellam. Cquibus Marmaricae et Mareotidis nomen est, per sexaginta annos nenda rerum ambiguitate judicium, ut ejusmodi divinam gratiam mereretur: hoc est, ut quicunque ad ipsum, ex quacunque re tristis aliquando venisset, post visionem ejus atque sermonem laetus abscederet. Notus autem hic et sancto viro Antonio fuit, pervenit autem etiam usque ad nostri temporis dies: quem ego quidem videre non potui, eo quod separabant nos longa intervalla terrarum. Sanctus autem Ammonius et Evagrius, et qui cum ipsis erant, mihi aliquando referebant, dicentes quod reperissent eum quodam tempore tali aegritudine laborantem, ut in ipsis naturae verendis quodam ulcere quod quidam phagedaenam appellant cruciaretur. Qui dum a quodam medico curaretur, invenimus, inquiunt, eum opus quidem manibus
Abbreviated transcription (Latin):
inferret. Caput etiam serpentis ꝑfricando conterens inuerendis.
quasi exus michi temptationis ipsius causa ꝓcederet : Et ne sic qͥdem
me anguis momordit. diuina sicut credo grã ꝓuidente. Et hoc
tunc cũ michi talis insensus uox descendisset. audiui. Uade inquit
pachomi: insiste agoni tuo. Obhoc enim ꝑmisi te dęmonis uirtute
suꝑari. ne inciperes qͣsi fortior suꝑbire: sed ut cognoscens infirmita¬
tem tuam. nec exconuersatione uitae tuę aliquã fiduciã gerens.
ad auxilia diuina confugeres. Postquã igitur mͥ satis factum est.
ad ꝓpria secreta remeaui. decętero cũ fiducia sedens. neq ullo
certaminis languore uel sollicitudirie iam laborars: sed reliqͦs
cui dies pacatis sensib uiuens Ille autẽ meus iimicus cũse it a
amc contẽꝑtum uuderet. neq ultra molestus mͥ eẽ. posset:
cor a fusus abscessit
Sis riaa: uerbis contra isidiantiũ demonũ pugnas sõs pa¬

Expanded text:
inferret: caput etiam serpentis perfricando, conterens in verendis, inferret: caput etiam serpentis perfricando, conterens in verendis, quasi ex his mihi tentationis causa procederet. Et ne sic quidem me anguis momordit, divina, sicut credo, me gratia providente, et hoc tunc cum mihi talis in sensus vox descendisset, audivi: Vade, inquit, Pachomi, insiste agoni tuo. Ob hoc enim permisi te daemonis virtute superari, ne inciperes quasi fortior superbire; sed ut agnoscens infirmitatem tuam, nec ex conversatione vitae tuae aliquam fiduciam gerens, ad auxilia semper divina confugeres. Postquam igitur mihi satisfactum est, ad propria secreta remeavi, de caetero cum fiducia sedens, neque ullo certaminis angore vel sollicitudine jam laborans, sed reliquos aevi dies pacatis sensibus vivens. Ille autem meus inimicus, cum se ita a me contemptum esse videret, neque ultra molestus mihi esse posset, confusus abscessit. His itaque verbis contra insidiantium daemonum pugnas sanctus Pa