comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tiuo casui seruientes et cõponiet separariposs̃ excepta cum proqua conincõpositi¬
one sẽꝑ inuenitur p̃posita eandẽ simificationẽ habens quã cum p̃positio ut concur¬
ro confitio Nec scripturatam̃ multũ discrepat antiquiꝰ procũ quom scribbebant
et sepetam̃ minnsicut et ninm. conuerai solet ut cõmunis imperator eundẽ
tantundem prȩpostere tam̃ ut quibidã placet cũ ab latiuo pronominũ com¬
ponitur cum prȩpositio ut mecum tecũ secũ nobi scũ uobiscũ: Alii suero ideo en¬
cliticiuice fungi. post posita uidet᷑ Nesiacuatur ad uerbiũ eẽ putet᷑ dequota¬
m̃ in pronomine latius disseruimus. Clam enĩ magis ad uerbiũ ẽ cũ nec localẽ¬
habeat aliquã significationẽ quã plerũq p̃positiones possideant et qualitatẽ
de monstret quae in aduerbis in ueniri solet et deminuit᷑ quodnulla p̃positio

Expanded text:
tiuo casui seruientes et componi et separari possunt, excepta cum, pro qua con in composititiuo casui seruientes et componi et separari possunt, excepta cum, pro qua con in compositione semper inuenitur praepositiua, eandem significationem habens quam cum praepositio, ut concurro, conficio. nec scriptura tamen multum discrepat: antiqui enim pro cum com scribebant. et saepe tamen m in n, sicut et n in m, conuerti solet, ut communis, imperator; eundem, tantundem. praepostere tamen, ut quibusdam placet, cum ablatiuo pronominum componitur cum praepositio, ut mecum, tecum, secum, nobiscum, uobiscum; aliis uero ideo enclitici uice fungi postposita uidetur, ne, si acuatur, aduerbium esse putetur, de quo tamen in pronomine latius disseruimus. clam eniident, et qualitatem demonstret, quae in aduerbiis inueniri solet et diminuitur, quod nulla praepositio
Abbreviated transcription (Latin):
propostea uirg̃ in .uI. ille admirans uenerabile donum fatalis uirga e longo post
tempore uisum. Nã quando p̃positio ẽ ab latiuo iungi non potest : Diriuat᷑ ex hoc
posterus et postica. Cis et componitur et separatur et magis localẽ habet signifi¬
cationẽ ut cis alpina gallia et cisrenum: possumus tam̃ pertrans lationẽ et intẽ¬
pore et in alis reb: eauti. Vtcis definitum tẽpus sicut ultra definitum uelcis nature
leges ut ultranaturae. Deriuat᷑ ex hoc citra : Tran quoq et componitur et separa¬
tur ut trans fero trans ueho trans padẽ transtiberim : ẽ tam̃ quando in composi¬
tione amittit net s. ut traduco trado traucio trano : et composita quidẽ di a grece
uero significat quod ẽ ad uerbiũ apud grecos separata ut transmare tinpatit nc¬
TaA asccnc : sciendũ quod omnes mono syllabȩ p̃positiones tã ab latiuo quã accusa¬

Expanded text:
pro postea. Virgilius in VI: «ille admirans uenerabile donum / fatalis uirgae longo post pro postea. Virgilius in VI: «ille admirans uenerabile donum / fatalis uirgae longo post tempore uisum»; nam quando praepositio est, ablatiuo iungi non potest. deriuatur ex hoc posterus et postica. cis et componitur et separatur et magis localem habet significationem, ut Cisalpina Gallia et cis Rhenum. possumus tamen per translationem et in tempore et in aliis rebus ea uti, ut cis definitum tempus, sicut ultra definitum, uel cis naturae leges, ut ultra naturae. deriuatur ex hoc citra. trans quoque et componitur et separatur, ut transfero, transueho; trans Padum, trans Tiberim. est tamen quando in compositione amittit n et s, ut traduco, trado, traicio, trano. et composita quidem διά Graecae uero significat, quod est aduerbium apud Graecos, separata, ut trans mare πέραν τῆς θαλάσσης. sciendum, quod omnes monosyllabae praepositiones tam accusatiuo quam abla
Abbreviated transcription (Latin):
arctos et prũ poa naput vy.ΜI: Sciendũ autẽ qđ omnia localia poss̃ eadẽ etiã tẽporalia
ẽẽ ut ꝑmedium forũ et ꝑmediũ diẽ dicim: Nec ñ etiã aliis reb: ad eandẽ figurationẽ
omnia localia possa diungi. ut ꝑ uirtutẽ fio laudabilis inquoquasi locus laudis ostendit
fuis seuirtus : eetiã iurandiin quouim obtinet iipoc grecae quae apud illosquoq
andria. ꝑ ecastor scitus puer enatus pãphylio Ab negationem quoq: significat
in compositione ut ꝑfidus ꝑiurus. Post et componitur et separatur et signifi¬
cat METa grecã p̃positionem sed nonquando loco CΥnaccipit᷑ sed quando ordinem magis
significat si ue locisiue temporis siue cuiuscumq alius rei. ut uirg̃ in ui georg̃. post
ponenda ẽ : Loco etiã ad uerbii ponitur ut ter̃ in adelphis. post faciet tamen

Expanded text:
Arctos», et perrumpor διαρρήγνυμι. sciendum autem, quod omnia localia possunt eadem etiam temporalia Arctos», et perrumpor διαρρήγνυμι. sciendum autem, quod omnia localia possunt eadem etiam temporalia esse, ut per mediumomnia localia possunt adiungi, ut per uirtutem fio laudabilis, in quo quasi locus laudis ostenditur fuisse uirtus. est etiam iurandi, in quo uim obtinet πρός Graecae, quae apud illos quoque Andria : «per ecastor scitus puer est natus Pamphilo». abnegationem quoque significat in compositione, ut perfidus, periurus. post et componitur et separatur et significat μετά Graecam praepositionem, sed non quando loco σύν accipitur, sed quando ordinem magis significat siue loci siue temporis siue cuiuscumque alius rei, ut Virgilius in III georgicoponenda est. loco etiam aduerbii ponitur, ut Terentius in adelphis : «post faciet tamen»,
Abbreviated transcription (Latin):
accipiẽ ut salustius in.ilistoriarũ adbellũ psimacedonicũ hoc .ẽ usq: adbellã ꝑsi
additionis quoq ut adhȩcmala. Obtã in appositione quam in compositione inuenitur:
Sed quando ꝑ appositionem ponitur uim optinet aia grecȩ p̃positionis q̃ procausali
coniuncaone accipitur : ut uirg̃ in .xi. cuius obauspiciũ in faustũ moresq sinistros uel¬
loco pro uel sata grecȩ cumac cõmodatiua s̃ intelligitur : Idẽ pocta in .iiiigeorgicon
haud qua quã ob meritũ id ẽ. promerito ΚΑTΑ ΙΑΝ Incompositione uero
simificationẽ contrauł circum cõplet : Contra. ut obuius occurro oppono
obitio Circũ uero ut obũ bro obambulo. ꝑet componitur et separatur et
significat aia grecã localẽ ut uirg̃ in .i. georgicon circum ꝑq duas inmorem fluminis

Expanded text:
accipitur, ut Sallustius in I historiarum : «ad bellum Persi Macedonicum», hoc est usque ad bellum Persi. accipitur, ut Sallustius in I historiarum : «ad bellum Persi Macedonicum», hoc est usque ad bellum Persi. additionis quoque, ut ad haec mala. ob tam in appositione quam in compositione inuenitur, sed quando per appositionem ponitur, uim obtinet διά Graecae praepositionis, quae pro causali coniunctione accipitur, ut Virgilius in XI: «cuius obloco pro uel κατά Graecae, cum accommodatiua sunt, intellegitur. idem poeta in IIII georgicon : «haud quaquam ob meritum», id est pro merito, κάτ' ἀξίαν. in compositione uero significationem contra uel circum complet: contra, ut obuius, occurro, oppono, obicio; circum uero, ut obumbro, obambulo. per et componitur et separatur et significat διά Graecam localem, ut Virgilius in I georgicon : «circum perque duas in morem fluminis
Abbreviated transcription (Latin):
Et quod eorũ pleraq cõponi non poss̃ cũ p̃positiones om̃s apud illos talẽ naturã ba¬
beant ut et cõponi et separari possint. Nr̃i uero ideoint̃ p̃positiones eas dictiones
p̃ posite quo dp̃cipue suũ ẽ p̃positionis: sunt autẽ pleraq huius cemodi aduer¬
bia localia ut cis trans apud. ante contra circum. et reliqua similia : Desingu¬
larũ igitur .ui. et sigificatione ut ualemus disserere conemur. Adtã in conposi¬
tione quã in appositione plerũq proximitatẽ sigificat. ut adeo adcurro adue¬
mio assideo ad troiã pro iuxta troiã adurbẽ pro iuxta urbem adbalneas pal¬
latinas hoc ẽ iuxta balneas : Eetiã causalis ut ad quid hoc fecisti hoc ẽ cuius causa
et similitudinis ut accomodatus adȩ quatus assimilis adunguẽ : significat etiã
contrarietatẽ ut adillũ mihi pugna ẽ. hoc .ẽ contra illum : Protẽporaliquoq

Expanded text:
et quod eorum pleraque componi non possunt, cum praepositiones omnes apud illos talem naturam haet quod eorum pleraque componi non possunt, cum praepositiones omnes apud illos talem naturam habeant, ut et componi et separari possint. nostri uero ideo inter praepositiones eas dictiones praepositae, quod praecipue suum est praepositionis. sunt autem pleraque huiuscemodi aduerbia localia, ut cis, trans, apud, ante, contra, circum et reliqua similia. de singularum igitur ui et significatione, ut ualemus, disserere conemur. ad tam in compositione quam in appositione plerumque proximitatem significat, ut adeo, adcurro, aduenio, assideo, ad Troiam pro iuxta Troiam, ad urbem pro iuxta urbem, «ad balneas Pallacinas», hoc est iuxta balneas. est etiam causalis, ut ad quid hoc fecisti? hoc est cuius causa, et similitudinis, ut accommodatus, adaequatus, assimilis, ad unguem. significat etiam contrarietatem, ut ad illum mihi pugna est, hoc est contra illum. pro temporali quoque
Abbreviated transcription (Latin):
perappositionẽ duob casib adiungunt p̃positiones accusatiuo et ablatiuo de singularũ
sigificatione disseram et primo debis quas accusatiuus sequitur: Vnisyllabe ut
plerisq latinorum uidet s̃ hae ad ob ꝑpost -cis, trans. Bisyllabȩ apud ante citra
circũ circa contra erga extra int̃. intra infra iuxta prope pone ultra p̃ter
propt̃ supra usq penes : trisyllabȩ cirat̃ aduersũ secundũ : Ex his pler&q
apud grecos int̃ ad uerbia ponuntur ut sepe docium : qđ certã habent sigificationẽ
etiã ꝑseposite quod in p̃positionib: ab negnegant᷑. eẽ ꝑseposite. Et quod licet tã
poctis quã oratorib sine rep̃hensione et p̃ponere et post ponere ea casib: cũ p̃
cũ p̃positiones dequib: nulla dubitatio ẽ nisi poedeꝰ auctoritas post ponere ñ solet

Expanded text:
per appositionem duobus casibus adiungantur praepositiones, accusatiuo et ablatiuo, de singularum per appositionem duobus casibus adiungantur praepositiones, accusatiuo et ablatiuo, de singularum significatione disseramus, et primo de his, quas accusatiuus sequitur. unisyllabae, ut plerisque Latinorum uidetur, sunt hae: ad, ob, per, post, cis, trans; bisyllabae: apud, ante, citra, circum, circa, contra, erga, extra, inter, intra, infra, iuxta, prope, pone, ultra, praeter, propter, supra, usque, penes; trisyllabae: circiter, aduersus, secundum. ex his pleraeque apud Graecosetiam per se positae, quod in praepositionibus abnegant esse per se positis, et quod licet tam poetis quam oratoribus sine reprehensione et praeponere et postponere ea casibus, cum praepositiones, de quibus nulla dubitatio est, nisi poetica auctoritas postponere non solet,
Abbreviated transcription (Latin):
din c̃s ut cur gilius in iui. eeingorgoncis aleito in fectaucnis . et loco aduerbuer¬
tro fungitur ut exul extra solum et excludo. et extracdudo quauise atne qbioq
ctomnu localia ut sepe memoraum: aduerbia quȩ casibur polent adun guon
trans ferunt᷑ et nomina ut pridie calendas et aduersus uel aduersum hostes : sub
tractȩ quoq: nominib: quib: dã loco aduerbiorũ ea faciunt accipi. ut domo uenio pro
ad modo et domisum pro indomo et domũ eo pro addomum: et inuicẽ prose ponunt¬
p̃positiones ut in urbem uenio pro adurbem et ꝑurbem sumpro inurbe. Ad eo aut̃
plerũq: localem habent significationẽ p̃positiones quod a uerbia quoq: ex bis quȩ¬
dã localia nascuntur ex extra extrinsecus sub subt̃ in . infra. intra in tus sed et
ã heç ut supradictũ ẽ quia loco p̃positionũ sȩpe solent poni cũ casib: adiungunt᷑
artium scriptores inter p̃positiones numerant : Cũ igitur ut supra memorauim:

Expanded text:
dinem, ut Virgilius in VII: «exin Gorgoneis Allecto infecta uenenis»; et loco aduerbii extra fungitur, ut exul: extra solum et excludo: extra cludo, quamuis extra quoque et omnia localia, ut saepe memorauimus, aduerbia, quae casibus solent adiungi, nostri raepositiones transferuntur et nomina, ut pridie kalendas et aduersus uel aduersum hostes. tracte quibusdam nominibus, loco aduerbiorum ea faciunt accipi, ut "domo uenio" pro "a domo", et "domi sum" pro "in domo", et "domum eo" pro "ad domum". 22 Inuicem etiam pro se ponuntur, ut "in urbem uenio" pro "ad urbem", et "per urbem sum" pro "in urbe". 23 Adeo plerumque localem habent significationem, quod quedam aduerbia localia ex his nascuntur, ut "ex, extra, extrinsecus", "sub iam haec, ut supra dictum est, quia loco praepositionum saepe solent poni, cum casibus adiunguntur, artium scriptores inter praepositiones numerant. cum igitur, ut supra memorauimus,
Abbreviated transcription (Latin):
so lum e ponit sedetiã subuingit᷑ tã apud poctas quã apud sine metris ieriente
ꝑpostio uero ut sepe ditũ ẽ. et p̃poniuult semꝑ cũtato oresine ponit et uenbis
ceterisq partib in declinabilib: nisin compositione ñ adiungit DTPOPESTAITCOVIION
eparate p̃positiones uel accusatiuo uel ablatiuo adiunguntur. Cõpositȩ uerota
nominatiuo quã ceteris omnib: obliquis qui ex composito nascuntur nominatiuo et ẽ.
quando eandem habent tã in cõpositione quã in appositione significationẽ. Vt inũado
bostentiut ansostem uado inatroq eni contra significat ẽ quando diuersam ut deceloquor

Expanded text:
solum praeponitur, sed etiam subiungitur tam apud poetas quam apud sine metris scribentes; praepositio uero, ut saepe dictum est, et praeponi uult semper, cum recto ordine ponitur, et uerbis ceterisque partibus indeclinabilibus nisi in compositione non adiungitsitiones uel accusatiuo uel ablatiuo adiunguntur, compositae uero tam nominatiuo quam ceteris omnibus obliquis, qui ex composito nascuntur nominatiuo. et est quando eandem habent tam in compositione quam in appositione significationem, ut inuado hostem et in hostem uado, in utroque enim contra significat; est quando diuersam, ut de te loquor,
Abbreviated transcription (Latin):
uis pulueris sanguis sanguinis uomis uomeris cinis cineris. Excipiunt᷑ haec cus¬
pis cuspidis cassis cassidis quorũ ex tremȩ syllabȩ amborũ ab scoeper̃ qđ in eius

Expanded text:
uis pulueris, sanguis sanguinis, uomis uomeris, cinis cineris. excipiuntur haec cusuis pulueris, sanguis sanguinis, uomis uomeris, cinis cineris. excipiuntur haec cuspis cuspidis, cassis cassidis, quorum extremae syllabae amborum ab s coeperunt, quod in ei
Abbreviated transcription (Latin):
quoq: femininũ ẽ cõponit᷑ : sed magis adiectiuũ hoc eẽ uirg̃ostendit. ferrobi penni
ponens in .xi. ferro sonat altabi penni fraxinus. Excipit᷑ etiã canis cõmune qđ
et natura sic ẽẽ ostendit finis quoq etclunis tã masculini quã feminini generis
niunt᷑ uetustissimi quos ñ sequimur ut haccamnis funis anguis. Cõposita siue
ex masculinis siue exfemininis siad iectiua fuerint cõmunuas ut hic sanguis . hic
et haec ex sanguis et hoc ex sangueranimus hicethaec exanimis et hocexanime¬
cuspis hic et haectricuspis. In uenitur tam̃ hoc etiã neutro adiunctũ sed ꝑ obliqͥos
casus. Ouidius in .i. metamorphoseon. Positoq tricuspide telo mulcetaquas
Pestis etiã et neptis et uestis cũ duas c̃sonantes ante is habeant feminis generis et ual¬
lis turris peluis pellis quãuis penultimȩ syllabe liquidis t̃minant᷑ tam̃ femininas
Illa quoq masculinas̃ quae una syllaba crescunt ingenitiuo ut hic lapis lapidis pul¬

Expanded text:
quoque femininum est, componitur. sed magis adiectiuum hoc esse Virgilius ostendit ferro bipenni ponens in XI: «ferro sonat alta bipenni / fraxinus». excipitur etiam canis commune, quod et natura sic esse ostendit. finis quoque et clunis tam masculini quam feminini generis niuntur uetustissimi, quos non sequimur, ut haec amnis, funis, anguis. composita siue ex masculinis siue ex femininis, si adiectiua fuerint, communia sunt, ut hic sanguis, hic et haec exanguis et hoc exangue; animus, hic et haec exanimis et hoccuspis, hic et haec tricuspis. inuenitur tamen hoc etiam neutro adiunctum, sed per obliquos casus. Ouidius in I metamorphoseon : «positoque tricuspide telo / mulcet aquas». pestis etiam et neptis et uestis, cum duas consonantes ante is habent, feminini sunt generis, et uallis, turris, peluis, pellis, quamuis paenultimae syllabae liquidis terminantur, tamen feminina sunt. illa quoque masculina sunt, quae una syllaba crescunt in genetiuo, ut hic lapis lapidis, pul
Abbreviated transcription (Latin):
tipio pterit comunia et deponentia quie facle exsimiliterminatione passiuorũ dinose
poss : quomodo faciant persingulas ciugationes participia p̃teriti temporis: neutra pauca
habent preceritumut su pradictũ ẽ cenocenatus prandeo pransus iur piuratus careo cas¬
sus qͥaodet nomen ẽ. passus a pateo titubotitubatus placeo plicitus Aneutro pasiuis quin

Expanded text:
ipio praeteriti communia et deponentia, quae facile ex simili terminatione passiuorum dinosci possunt, quomodo faciant per singulas coniugationes participia praeteriti temporis. neutra pauca habent praeteritum, ut supra dictum est: caeno caenatus, prandeo pransus, iuro iuratus, careo cassus, quod et nomen est, passus a pateo, titubo titubatus, placeo placitus, quiesco qui
Abbreviated transcription (Latin):
lãu dẽminuenias et ami cõs pares: est enimiambicum trimetrũ quod nisi sine in uil
protribrachoaccipiatur stare uersis non potest: Sciendũ tamen quod hocipsũ frac¬
oles quide mubiq loco aspirationis ponebant : effugientes spiritus asperitatẽ
Nõs autem in multis quidem non ta menin omnib: illos sequimur : ut cumdicimis
uespera uis uestis: hiatus quoq causa solebant illi interponere digamma¬

Expanded text:
laudem inuenias et amicos pares»: est enim iambicum trimetrum, quod, nisi sine inui. pro tribracho accipiatur, stare uersus non potest. sciendum tamen, quod hoc ipsum Alis quidem ubique loco aspirationis ponebant effugientes spiritus asperitatem, nos autem in multis quidem, non tamen in omnibus illos sequimur, ut cum dicimus uespera, uis, uestis. hiatus quoque causa solebant illi interponere ϝ
Abbreviated transcription (Latin):
uis pllabȩ ut cupisse petisse Dicimus procupiuisse et petiuisse. Salustius in t̃tio historia¬
rum diuersa uti solet rebus ꝑditis capes siuit. Idemin iui igitr legiones pridie inmonte
positas arcessiuit. Faces souero et capesso et uiso q̃ possumus desideratiua dicere significat
enim facesso desidero facere . et capesso desidero capere. et uiso desidero uidere: Frequenta¬
tiuaenim esse nom possunt cũ primȩ coniugationis non sunt. Haec eadem secundumdio¬
medem et carissiũ oini. conuertentia faciunt p̃teritũ ꝑfectũ facessofacessi. Capesso
capes si uiso uisi similit̃ quaeso quȩsi probus tamen q siuidicit et melius quã uis primitiuũ
quoq eius id est q̃ roquȩsiui facit p̃teritũ sed salustius in primo historiarũ curionẽ quae siuit
utiadulescencior et apopulis suffragis integeraetati concederet mamerci. Cicero indiuina¬

Expanded text:
ui syllabae, ut cupisse, petisse dicimus pro cupiuisse et petiuisse. Sallustius in III historiaui syllabae, ut cupisse, petisse dicimus pro cupiuisse et petiuisse. Sallustius in III historiarum : «diuersa, uti solet rebus perditis, capessiuit». idem in IIII: «igitur legiones pridie in monte positas arcessiuit». facesso uero et capesso et uiso, quae possumus desideratiua dicere significat enim facesso desidero facere et capesso desidero capere et uiso desidero uidere; frequentatiua enim esse non possunt, cum primae coniugationis non sunt, haec eadem secundum Diomeden et Charisium o in i conuertentia faciunt praeteritum perfectum: facesso facessi, capesso capessi, uiso uisi; similiter quaeso quaesi; Probus tamen quaesiui dicit, et melius, quamuis primitiuum quoque eius, id est quaero, quaesiui facit praeteritum. sed Sallustius in I historiarum : «Curionem quaesit, uti adulescentior et a populi suffragiis integer aetati concederet Mamerci». Cicero in diuina
Abbreviated transcription (Latin):
tũ et in serui in sertũ et exerui exertũ faciunt supinas q̃ uero duplicant .s. ante i. mutant si intũ
Insupina gessi gestũ ussiustũ. Duplicantia uero .r ante .o. in p̃senti ro in sũ conuertentia faciunt
supinũ ut currocursum uerro uersum In sodesinentia oin .i. conuertentia as sumunt .ui. et faciunt
p̃teritũ ꝑfectũ laces solacessiui arcesso arcessiui. Salus tius in ihistoriarũ domiciũ pro consulem
exciteriore hispania cũ omnibus copisquas parauerat arcessiuit. Idem in iihistoriarum ar¬
gentũ mutu arcessiuit. Cicero proroscio arcessiuit Aliquẽ que maut quando: lacesso laces siui:
tamen laces siut facessi et profret exemplũ lucilii quo uisus est in .x.iiii. Numuetus illecato la¬
cessisse apellari qđ conscius non erat ipse sibi: sed potest lacessis se ꝑsincopã cẽ prolatum

Expanded text:
tum et inserui insertum et exerui exertum faciunt supina; quae uero duplicant s ante i, mutant si in tum tum et inserui insertum et exerui exertum faciunt supina; quae uero duplicant s ante i, mutant si in tum in supino: gessi gestum, ussi ustum. duplicantia uero r ante o in praesenti ro in sum conuertentia faciunt supinum, ut curro cursum, uerro uersum. in so desinentia o in i conuertentia assumunt ui et faciunt praeteritum perfectum: lacesso lacessiui, arcesso arcessiui. Sallustius in I historiarum : «Domitium proconsulem ex citeriore Hispania cum omnibus copiis, quas parauerat, arcessiuit». idem in II historiarum : «argentum mutuum arcessiuit». Cicero pro Roscio : «arcessiuit aliquem. quem aut quando?» lacesso lacessiui:tamen lacessi dicit esse, ut facessi, et profert exemplum Lucilii, quo usus est in XIIII: «num uetus ille Cato lacessisse appellari quod / conscius non erat ipse sibi?». sed potest lacessisse per syncopam esse prolatum
Abbreviated transcription (Latin):
ueteres setum proi et limdicentes hoc satũ proferre tradiderunt. Et sciendũ qđ in nullo alio supi¬
no seue participio seu nomine participialiua penultima corripitꝰ Nisi insupradicto et aliistri¬
bus idest situs ratus Datus status Reor quoque ratus facit participiũ ut puto differentia e cau¬
sa quia ritus aliud significat et retus pro retitus dicebant quomodos aucius prosauciatus et
lassus prolassatus et lacerus prolaceratus et potus ꝓpotatus. Difficile enim inuenis euerbi ina
conuerti ꝑparticipiũ siue supinũ nisu in su pradictis : In compositione uero asupradictorũ supinor
siue participiorũ iniconuertitur correptã situs insitus obsitus. Virgł iniigeorgi con
insita ferrepirũ. Cicero infrum̃taria ut cũ obsitũ leontinũ agrũ uidisses. Deserui uero deser¬

Expanded text:
ueteres Setum pro Zethum dicentes hoc satum proferre tradiderunt. et sciendum, quod in nullo alio supiueteres Setum pro Zethum dicentes hoc satum proferre tradiderunt. et sciendum, quod in nullo alio supino siue participio seu nomine participiali a paenultima corripitur, nisi in supra dicto et aliis tribus, id est sătus, rătus, dătus, stătus. reor quoque ratus facit participium, ut puto differentiae causa, quia ritus aliud significat et retus pro retitus dicebant, quomodo saucius pro sauciatus et lassus pro lassatus et lacerus pro laceratus et potus pro potatus; difficile enim inuenis e uerbi in a conuerti per participium siue supinum nisi in supra dictis. in compositione uero a supra dictorum supinorum siue participiorum in i conuertitur correptam: satus, insĭtus, obsĭtus. Virgilius in II georgic ferre pirum». Cicero in frumentaria : «ut cum obsĭtum Leontinum agrum uidisses». deserui uero deser
Abbreviated transcription (Latin):
Publius in muro montone cella seruorũ conuerri. Curro etiã repetitapriore syllaba. Cucur¬
ri facit p̃teritũ quod in compositionem inuenit apud quosdã auctorũ geminationẽ primae
syllabae seruans. Apud alios aut̃ minime ut uirgł in iIi aeneidos. decurrere iugis alia
de parte patentes transmittunt cursu cãpos. Liuiusinxxii. aburbe condita qua cuiq proximũ fuit
decucur rerunt. Ideminxx et si fereciuspro acurrissent. Cato contrag̃ pisonẽ uideo hactẽpestate
cãcurris seomnes aduersarios. Tertentius in hec rraunaillarũ interea propere p̃cucurrit. Caesur ad
uergiliũ excucursisti aneapoliplautus insthicap̃cucurri ut nuntiarẽ nuntiũ et obtabilẽ. Supina eoꝵ
quae inuis yllaba t̃minant p̃teritũ mutatione uuntũ proferunt᷑ : Secundũ supradictã regulam
triuitritũ quae siui q̃sitũ. Seui uero secundũ a nologiã setũ debuit facere : sed differentiae causa

Expanded text:
Publius in Murmidone : «cellas seruorum conuerri». curro etiam repetita priori syllaba cucurri facit praeteritum, quod in compositione inuenitur apud quosdam auctorum geminationem primae syllabae seruans, apud alios autem minime, ut Virgilius in IIII Aeneidos : «decurrere iugis, alia de parte patentes / transmittunt cursu campos». Liuius in XXII ab urbe condita : «qua cuique proximum fuit, decucurrerunt». idem in XXV: «et si ferocius procucurrissent». Cato contra Gaium Pisonem : «uideo hac tempestate concurrisse omnes aduersarios». Terentius in hecyra : «una illarum interea propere praecucurrit». Caesar ad Virgilium : «excucurristi a Neapoli». Plautus in Sticho : «praecucurri, ut nuntiarem nuntium exoptabilem». supina eorum, quae in ui syllabam terminant praeteritum, mutatione ui in tum proferuntur secundum supra dictam regulam: triui tritum, quaesiui quaesitum. seui uero secundum analogiam setum debuit facere, sed differentiae causa
Abbreviated transcription (Latin):
macumomnis forma suꝑlatiui ÷. correptã habeat ante .mus. pulcherrimus doctis¬
simus sapientissimus maxim : ultim : : Ab aduerbiis siue p̃positionib: uenientia desi¬
nunthaec : extra exterior extrem: supra superior suprem: Post posterior postrem
Ex quo apparetneq a supero neque a postero fieri cõparatiuos siue super latiuos

Expanded text:
ma, cum omnis forma superlatiui i correptam habeat ante mus, ut pulcherrĭmus, doctisma, cum omnis forma superlatiui i correptam habeat ante mus, ut pulcherrĭmus, doctissĭmus, sapientissĭmus, maxĭmus, ultĭmnunt haec: extra exterior extrēmus, supra superior suprēmus, post posterior postrēmus. ex quo apparet, neque a supero neque a postero fieri comparatiuos siue superlatiuos
Abbreviated transcription (Latin):
possint uulnus accipere et proximior dextrasit quã plagã possit inferre : Nec mirũ¬
malũ optim: Etab aduerbiis siue p̃positionib: diriuata haec : Intra interior intimus
ultra ulterior ultimus citra citerior citim: Cicero de republica VI ⁊
Ex quib: erat eaminima q̃ ultima acelocitima tris luce lucebat aliena : A franius tam̃ etiam
positiuũ huiuscit protulit in patellea testearuntio : Et p̃terea dextimus et sinistim. Ex¬
tim. quoq: pro extremus dicebant antiqui. Varro ItuΡIΑ spuc ΟΝ Porro inde ab
uno quoq cõpito terne uiȩ oriuntur in quib: singule exitũ actelos habent propriũ. A pri¬
mo cõpito dextimã uiã munit. Epicurus codius in ihystoriarũ : extimos indextris
scuta iubent habere : Salus t̃ in iugurtino ut supradixim : syllacũ equitatu apud dexti
mos insinis craparte mallius cum funditorib: Plenius in .ui. Naturalis hrstoriae :¬
dirrachiũ canusiũ apulie extimã : In remus quae sola forma .e. habuit longã in penulti¬

Expanded text:
possint uulnus accipere, et proximior dextra sit, quae plagam possit inferre». nec mirumalum, optimus, et ab aduerbiis siue praepositionibus deriuata haec: intra interior intimus, ultra ulterior ultimus, citra citerior citimus Cicero de re publica VI: ex quibus erat ea minima, quae ultima a caelo, citima terris, luce lucebat aliena». Afranius tamen etiam positiuum eius citer protulit in patella teste Aruntio et praeterea dextimus et sinistimus. extimus quoque pro extremus dicebant antiqui. Varro περὶ αἱρέσεων : «porro inde ab uno quoque compito ternae uiae oriuntur, e quibus singulae exitum ac τέλος habent proprium. a primo compito dextimam uiam munit Epicurus». Caelius in primo historiarum : «dextimos in dextris scuta iubet habere». Sallustius in Iugurthino, ut supra diximus: «Sulla cum mos, in sinistra parte Mallius cum funditoribus; nam secundum analogiam «Dyrrachium, Canusium, Apuliae extima». in remus quae sola forma e habuit longam in paenulti
Abbreviated transcription (Latin):
pauꝑ paup̃eries acus acies sepio sepes struo strues sterno strages Is aedis
aedilis rex regalis amo amabilis: penetro penetrabilis. athene atheniensis
sicilia siciliensis : Os. lepus lepos custodio custos Vs purã occido occiduis
etas sideo ł ab asse ut quib: dã placetas siduus us diuersis consonantib ante¬
positis saxũ saxosus spuma spumosus uit uitabundus. et a paracipuis uersis
saltus quando quartȩs̃ declinationis: et ab ad uerbiis supra ł suꝑ superus infra
inferus extra extnus hodie hodiernus. in x. furfurax capio capax audeo
audax uerto uertex induas consonantes ut picenũ picens tiburtũ tiburs
Ergo ina desinentia de nominatiua .i. habent breuẽ ante .a ł l. ł .n. ł r. ut sapientia

Expanded text:
per pauperiēs, acus aciēs, saepio saepēs, struo struēs, sterno stragēs; is: aedis aedilis, rex regalis, amo amabilis, penetro penetrabilis, Athenae Atheniensis, Sicilia Siciliensis; os: lepus lepos, custodio custos; us puram: occido occiduus et assideo uel ab asse, ut quibusdam placet assiduus; us diuersis consonantibus antepositis: saxum saxosus, spuma spumosus, uito uitabundus, et a participiis: uersus, saltus, quando quartae sunt declinationis, et ab aduerbiis: supra uel super superus, infra inferus, extra externus, hodie hodiernus; in x: fur furax, capio capax, audeo audax, uerto uertex; in duas consonantes, ut Picenum Picens, Tiburtum Tiburs. ergo in a desinentia denominatiua i habent breuem ante a uel l uel n uel r, ut sapientĭa
Abbreviated transcription (Latin):
hostilis cȩlestis lunaris canstrensis equest̃ pedest̃ palust quorũ quia diuerse
et uarie s formȩ et significationes postea eascũ reliquis speciebus de nomi

Expanded text:
hostilis, caelestis, lunaris, castrensis, equester, pedester, paluster, quorum quia diuersae et uariae sunt formae et significationes, postea eas cum reliquis speciebus denomi
Abbreviated transcription (Latin):
me. Oñmigit᷑ desingulorteporemodorũ quȩ memoriae occurrer̃ dis¬
seruimꝰ de cognatione tẽporũ deinde tractemͦ: Est quȩ dã cognatio
p̃sentis quidẽ tẽporis cũprȩ terito in ꝑfecto et futuro Pteritiuero per¬
fecti cũ plus quã perfecto Psens tempͥpro priedicit᷑ cuius pars p̃teriit
pars futura ẽ: cũ enĩ tempꝰ fluuiimore instabili uoluat᷑ cursu: Vixpunc¬
tũ habere potest in p̃senti hoc ẽ. in stanti. Maxima igi÷ pansẽ lusssic unꝑ ses¬
dictũ ẽ uel p̃teriit uel futura .ẽ excepto sũ uerbo qđ rnaƿltΙΚΟΝ
greciuocant qđ nos pos sumꝰ substantiuũ nominare. Idenim omnium
sẽper ẽ ꝑfectissimũ cuinihilde ẽ Itaq pteritiquoq ꝑfectiuim habe
quod ostendit quando participiis p̃terituiunctũ officio fungit᷑ p̃teri

Expanded text:
me. quoniam igitur de singulorum tempore modorum, quae memoriae occurrerunt, disseruimus, de cognatione temporum deinde tractemus. est quaedam cognatio praesentis quidem temporis cum praeterito imperfecto et futuro, praeteriti uero perfecti cum plusquamperfecto. praesens tempus proprie dicitur, cuius pars praeteriit, pars futura est. cum enim tempus fluuii more instabili uoluatur cursu, uix punctum habere potest in praesenti, hoc est instanti. maxima igitur pars eius, sicut dictum est, uel praeteriit uel futura est, excepto sum uerbo, quod ὑπαρκτικόν Graeci uocant, quod nos possumus substantiuum nominare; id enim omnium semper est perfectissimum, cui nihil deest. itaque praeteriti quoque perfecti uim habet, quod ostenditur, quando participiis praeteriti iunctum officio fungitur praeteri
Abbreviated transcription (Latin):
q: incipimꝰ qđ bĩcnatura lit̃ ẽ primꝰ numerorũ : qui duplicatꝰ uel multiplicatus ficit
numerũ pluralẽ : et actiua ideo prima proferunt᷑ : qđ naturalit̃ pcedit actus ante
passionẽ quae eẽ non potest nisi sit actus : et qđ quia git incipit : sequit᷑ aut̃ qui
patitur : Et qđ uerbũ actiuũ additiome eget lit terȩ uel lit terarũ ut̃ faciat

Expanded text:
 hic naturaliter primus est numerorum, qui duplicatus uel multiplicatus facit numerum pluralem. et actiua ideo prima proferuntur, quod naturaliter praecedit actus ante passionem, quae esse non potest, nisi sit actus; et quod qui agit incipit, sequitur autem qui patitur; et quod uerbum actiuum additione eget literae uel literarum, ut fac
Abbreviated transcription (Latin):
tib: ut hicce huiusce haccce hocce unde hoc qua siduab: c̃sonantib: c̃sequentib: solent po¬
tae producere : ut hoccerat alma parenis qđ me ꝑtela ꝑ hostes eripis et sic in antiquis¬
simis codicib inuenitur .bis .c. scriptum quomo et apud t̃rentiũ in andria. hoccine ẽcre¬
dibile aut memorabile nunc uero eorundẽ pronominũ his casib frequent ad dit
ce quin .s. desinunt euphoniae causa huiuscehisce hosce hasce. Nec solum poetae sed etuã
ratores hisutuntur supradictis adiectionib: Cicero in .ii. inuecciuarũ hosce ego non tammili

Expanded text:
tibus, ut hicce, huiusce, haecce, hocce, unde hoc quasi duabus consonantibus sequentibus solent poetae producere, ut: «hōc erat, alma parens, quod me per tela, per hostes / eripis?». et sic in antiquissimis codicibus inuenitur bis c scriptum, quomodo est apud Terentium in Andria ; «hoccine est credibile aut memorabile?». nunc uero eorundem pronominum his casibus frequenter additur ce, qui in s desinunt, euphoniae causa: huiusce, hisce, hosce, hasce. nec solum poetae, sed etiam oratores his utuntur supra dictis adiectionibus. Cicero in II inuectiuarum : «hosce ego non tam mili
Abbreviated transcription (Latin):
cantecedente quotcũq sint syllabarũ nisi sint regionũ nomina quae diriuan
desinenta taue dedinationis similẽ habent nominatiuo genitũ quȩ secunde quidẽ
in imici inimictia. pudicus pudici pudicitia laetus laea laetitia durus
duri duritia: mestus mest mestitia: stultus stulti stultitia segnis segni segnita

Expanded text:
antecedente, quotcumque sint sillabarum, nisi sint regionum nomina que dirivantudesinentia tertie declinationis, similem habent nominativo genitivum; si secunde quidem inimici, inimicduri duritia, maestus maesti maestitia, stultus stulti stultitia, segnis segni segnit
Abbreviated transcription (Latin):
his quoq utimur duplicib genitiuis pronominum. apud illoseni EΜΟΥEt ΕΑΟΝC dorice
et .coͫy et conne. et oyct oic. dicisolent in oyc autem desinens genitiuus solet apud nos in.is dif¬
finiri ut aΓΙΜΟCΕΕ ΝΟΥC de mostenis ΠΡΜΟΓΙΝΟΥCΕrmogenis Inoyuero in ÷ΠΡΑMΟΥ

Expanded text:
illos enim ἐμοῦ et ἐμοῦς Dorice et σοῦ et σοῦς et οὗ et οὗς dici solet. in ους autem desinens genetiuus solet apud nos in is definiri, ut Δημοσθένους Demosthenis, Ἑρμογένους Hermogenis, in ου uero in i: Πριάμου
Abbreviated transcription (Latin):
de monstrant adiciunt᷑ quãuis antiquietiã in quib dã gentilib: cõparatiuis usi
s̃. ut punus punior plautus inpenula nullus me ẽ hodie punus punioligedo

Expanded text:
demonstrant, adiciuntur, quamuis antiqui etiam in quibusdam gentilibus comparatiuis usi demonstrant, adiciuntur, quamuis antiqui etiam in quibusdam gentilibus comparatiuis usi sunt, ut Punus Punior Plautus in Poenulo : «nullus me est hodie Punus Punio
Abbreviated transcription (Latin):
uis. inferi aut̃ promanib: accipisolent adeoaut̃ non adipsa ad uerbia sed ad ꝑsonas ł res
participes ad uerbiorũ huiuscemodi fiunt comparationes quod nascunt᷑ ex his ipsis
aduerbia cõparatiua quaetũ magis ipsũ positiuũ aduerbia significant ut ulterius
magis ultra citerius magiscitra eaterius magis extra sic et similia : Diriuant᷑ igitur
õparatiua a nominib a diectiuis quȩ sumunt᷑ ex accidentib substantiae nominum :
accidentia aut̃ s̃ que ex qualitate ł quantitate animi ł corporis ł extrinsecus forte
nascit᷑ sine quib substantia intelligi potest : ea uero nisi prior illa substantia intelli¬
gatur eẽ non poss̃ si enĩ dicã homo ł lapis substantiã de monstraui cui significatio
nec augeri potest nec minui : sin aliquid accidens homini uel lapidi proferã tunc
habet locũ comparatio ut homo prudens et prudentior. lapisniger et nigrior
quã uis enim non sit prudens potest homo intelligi et lapis quã uis non sit niger

Expanded text:
uis, inferi autem pro manibus accipi solent. adeo autem non ad ipsa aduerbia, sed ad personas uel res participes aduerbiorum huiuscemodi fiunt comparationes, quod nascuntur ex his ipsis aduerbia comparatiua, quae cum magis ipsum positiuum aduerbium significant, ut ulterius magis ultra, citerius magis citra, exterius magis extra. sic et similia. deriuantur igitur comparatiua a nominibus adiectiuis, quae sumuntur ex accidentibus substantiae nominum. accidentia autem sunt, quae ex qualitate uel quantitate animi uel corporis uel extrinsecus fortenascitur, sine quibus substantia intellegi potest: ea uero nisi prior illa intellegatur, esse non possunt. si enim dicam homo uel lapis, substantiam demonstraui, cuius significatio nec augeri potest nec minui, sin aliquid accidens homini uel lapidi proferam, tunc habet locum comparatio, ut homo prudens et prudentior, lapis niger et nigrior. quamuis enim non sit prudens, potest homo intellegi, et lapis quamuis non sit niger
Abbreviated transcription (Latin):
omparatiuũ ẽ qđ cũ positiui intellectu uelcũ alis participe sensus positiui
magis ad uerbiũ significat ut fortior magis fortis sapientior magis sapiens
ulterior magis ultra quã ille quiultra ẽ interior magis intraquã ille qui
intus ẽ hae aut̃ comparationes quȩ ad ꝑsonas ułres participes positiui fiurt ion
nascunt᷑ adictionib: carentib casu id ẽ a uerbis ut detero deteris deterior
et ab ad uerbiis siue p̃positionib: ut extra exterior intra interior ultra ulterior
ciua citerior supͣ supetior ansra inferior nã superus et in ferus quã ius uide añ
eorũ id ẽ superioris et inferioris. ẽẽ positiua tam̃inusu superi procaelestib: siue ui

Expanded text:
omparatiuum est, quod cum positiui intellectu uel cum aliquo participe sensu positiui magis aduerbium significat: ut fortior, magis fortis, sapientior, magis sapiens, ulterior, magis ultra quam ille qui ultra est, interior, magis intra quam ille qui intus est. hae autem comparationes, quae ad personas uel res participes positiui fiunt, nascuntur a dictionibus carentibus casu, id est a uerbis, ut detero deteris deterior, et ab aduerbiis siue praepositionibus, ut extra exterior, intra interior, ultra ulterior, citra citerior, supra superior, infra inferior: nam superus et inferus, quamuis uideantur eorum id est superioris et inferioris esse positiua, tamen in usu superi pro caelestibus siue ui
Abbreviated transcription (Latin):
duplicaui triplicotriplicaui multiplico multiplicaui Inuenitꝰ tam etiã cup̃positione inaui
fucplns pretitũ sedin raro uso p acuuius quaete ad plicunsti tam̃ erũnis obruta sicerorhetoric̃
su. quod itinere tã familiarit sead plicauerit. uarro depoetis libro .i. deinde ad siculos se ad¬
plicuit : Cubo quoq cubui facita quo cõposita tã primae quã tertiae coniugationisinueniut
cunde tam hrabent perfectũ in cubo incubis incubui. et in cũbo adiecta .m. imcũbis in cubui

Expanded text:
duplicaui, triplico triplicaui, multiplico multiplicaui. inuenitur tamen etiam cum praepositione in aui duplicaui, triplico triplicaui, multiplico multiplicaui. inuenitur tamen etiam cum praepositione in aui faciens praeteritum, sed in raro usu. Pacuuius: «qua te adplicauisti tam aerumnis obruta». Cicero rhetoricon II: «quod in itinere tam familiariter se adplicauerit». Varro de poetis libro I: «deinde ad Siculos se adplicauit». cubo quoque cubui facit, a quo composita tam primae quam tertiae coniugationis inueniuntur, eundem tamen habent perfectum: incubo incubas
Abbreviated transcription (Latin):
eilima ẽ eractatio omniũ uerbi questionũ disserere conemur Primae coniug tuonuis uerba
asecunda ꝑ sena indicati ui modi quacin as desint tanaeru qia n corias significetib¬
ne abiecta s et addita ui. faciunt p̃teritũ ꝑfectũ ut amoamas amaui oro er serifiat
ieuso accusas accusiu meo measimeiui hobias huui floflas flui no asnaut et cipiutt
haec quae in .ui. diuisas faciunt p̃teritũ. Subtracta adomo domas domui crepo crepas crepui nato necasr¬
fricofricas fricui mico micas micuii secosetas secui sono sonas sonui tono tonas tonui ueto uetas
aecuii plico plicas plicui. ⁊el plicui quod maxime excopositis dinoscitur Nã cũ ppositioñ
iagis perui diuisas cũnomine uero compositũ ꝑ .aui terminat ꝑfectũ ut implicoim¬
plicoi applico ap plicui explico explicur replicoreplicui complico complicui duplicouero

Expanded text:
difficillima est tractatio omnium uerbi quaestionum, disserere conemur. primae coniugationis uerba difficillima est tractatio omnium uerbi quaestionum, disserere conemur. primae coniugationis uerba a secunda persona indicatiui modi, quae in as desinit, tam in actine abiecta s et addita ui faciunt praeteritum perfectum, ut amo amas amaui, oro oras oraui, accuso accusas accusaui, meo meas meaui, hio hias hiaui, flo flas flaui, no nas naui. excipiuntur haec, quae in ui diuisas faciunt praeteritum subtracta a: domo domas domui, crepo crepas crepui, frico fricas fricui, mico micas micui, seco secas secui, sono sonas sonui, tono tonas tonui, ueto uetas uetui. plico plicas plicui uel plicaui, quod maxime ex compositis dinoscitur. nam cum praepositione magis per ui diuisas, cum nomine uero compositum per aui terminat perfectum, ut implico implicui, applico applicui, explico explicui, replico replicui, complico complicui; duplico uero
Abbreviated transcription (Latin):
tẽprimuiquĩ in secđa syllabimisisia sit ea em̃in e conuertit ut posopoposci tenastetenis
per dopepoendi curto cucurti disodidici pungo upungi extipot ꝓressose puldatuttna
ine muitat eou sillo sefelli parcopeperertingotenigi pingo pepigi cino cetin cudo
pera fallo feselli sinbreuis in .i conuerttur tetigi pepigi c̃tidicetim Inhi eide coniuga¬
tiome uidẽ tertua etiũ infinefit repetitio eiusdẽ syllibie ubiq pienultimacor terta tcnius
uendidi eredocredidireaddoreddidi et sciendã quodinis yllibi abun dit pteritainquonio
repeedio principalis uel finalistãin primaqiã intertu coniugatione nsisi usit anete
ut dod edi sto steti resto reftrtai curro cucurri parcopeꝑei cinocetim ledocetidi pario
uero quu i babut ante .o pares habuit syllabas tãinpsentiquã in pterito ꝑ fecto patio
Nuno separdtim ꝑ singulas coniugationes deuaris eius de temporis speciebreuununte

Expanded text:
prima quam in secunda syllaba, nisi si a sit; ea enim in e conuertitur, ut posco poposci, tendo tetendi, pendo pependi, curro cucurri, disco didici, pungo pupugi; excipitur pello pepuli. a uero in e mutatur, ut fallo fefelli, parco peperci, tango tetigi, pango pepigi, cano cecini, cado  fefēlli, sin breuis, in i conuertitur: tetĭgi, pepĭgi, cecĭdi, cecĭni. in hac enim coniugatione id est tertia etiam in fine fit repetitio eiusdem syllabae ubique paenultima correpta: uendo uendĭdi, credo credĭdi, reddo reddĭdi. et sciendum, quod una syllaba abundat praeteritum, in quo fit repetitio principalis uel finalis, tam in prima quam in tertia coniugatione, nisi si i sit ante o, ut do dedi, sto steti, resto restiti, curro cucurri, parco peperci, cano cecini, caedo cecidi; pario uero, quia i habuit ante o, pares habuit syllabas tam in praesenti quam in praeterito perfecto: pario nunc separatim per singulas coniugationes de uariis eiusdem temporis speciebus, cuius
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑfecta nostratis erant et uest̃ratis. Vinde quiati s yllabae sincopa facta .ẽ. mansit in .a. accentis
ꝑfecti quomodo etin aliis multis ut arpinas proarpinatis. fumat profumauit. cupit procupiuit

Expanded text:
nostrâs et uestrâs, quorum perfecta nostrâtis erant et uestrâtis. unde quia ti syllabae syncopa facta est, mansit in a accentus nostrâs et uestrâs, quorum perfecta nostrâtis erant et uestrâtis. unde quia ti syllabae syncopa facta est, mansit in a accentus perfecti, quomodo et in aliis multis, ut Arpinâs pro Arpinâtis, fumât pro fumâuit, cupît pro cupîuit
Abbreviated transcription (Latin):
nitionis antelato rep̃sentatio ut scribit uirg̃ adlaudẽ sui rogatte illeut suicausa facias: qđ si
quis dicat curergo etia is cũsit semꝑ relatiuum ñ ẽ cõmune triũ generũ respondem qđ su
sibi scase ñ iolũ relationis causa qđ su pradixim sed etiã ipsius t̃minationes singulorũ casuũ quae
consimil siđ primȩ et secundȩ hoc habuit ut confundat genera quomodo en ĩ greciꝑtresꝑso¬
nas primitiuorũ oblicos casus similit̃ habent t̃minantes quae et cõmuness omiã generũ eaio¬
ꝓ.cõ .ΟΥΕΜΟΙ coΙDΕΜE CΕ .Ε. sic nos quoq illorũ auctoritatẽ in plerisq secuti ꝑtres ꝑsoñs
habem: pramina similit̃ terminantia ꝑoblicos casus et õnis cõmunia generis. meitui sui mihi
tibi sibi mete se ame ate ase: alia uero onia sicut apud grecos. mobilia s ut ille illa illud
iste ista istud hichaec hoc isea id ipse ipsa ipsum. Deriuatiua quoq meus mea meũ tuustua tuum

Expanded text:
nitionis ante latae repraesentatio, ut scribit Virgilius ad laudem sui, rogat te ille, ut sui causa facias. quodsi quis dicat cur ergo etiam is, cum sit semper relatiuum, non est commune trium generum? respondemus, qusa, quod supra diximus, sed etiam ipsius terminationis singulorum casuum, qui consimiles sunt primae et secundae, hoc habuit, ut confundat genera. quomodo enim Graeci per tres personas primitiuorum obliquos casus similiter habent terminantes, qui et communes sunt omnium generuuoque illorum auctoritatem in plerisque secuti per tres personas habemus pronomina similiter terminantia per obliquos casus et omnis communia generis: mei tui sui, mihi tibi sibi, me te se, a me a te a se; alia uero omnia, sicut apud Graecos, mobilia sunt, ut ille illa illud, iste ista istud, hic haec hoc, is ea id, ipse ipsa ipsum; deriuatiua quoque: meus mea meum, tuus tua t
Abbreviated transcription (Latin):
tãpsensquai pteritũ. ut ago egi frango fregi uel ap̃sentitris yllabo pteritũ dissyllabum fit ut
facio feci lacio ieciln .e uerocorreptã ex contrario quando a p̃sentidis syllabo p̃teritũ fitdis syllabũ
cado cecidi tango tetigi ȩcorrepta quan do eadẽ manet ut egeo egui modo producitur. Vt lego¬
monu: producta si fuerit in p̃terito quoq producitꝰ uel natura uel positione ut cedo cessi credo
eredidi i correptamodo manet eadẽ ut niteonitui modo producitꝰ. Vt udeo uidi cupio cupiui
modo in .e. conuertitꝰ uel natura uel positione longa. ut incipio incepi. aspicio aspexi: modo

Expanded text:
tam praesens quam praeteritum, ut ăgo ēgi, frăngo frēgi, uel a praesenti trisyllabo praeteritum disyllabum fit, ut tam praesens quam praeteritum, ut ăgo ēgi, frăngo frēgi, uel a praesenti trisyllabo praeteritum disyllabum fit, ut făcio fēci, iăcio iēci; in e uero correpta m ex contrario, quando a praesenti disyllabo praeteritum fit trisyllabum: cădo cĕcidi, tăngo tĕtigi. emonŭi. producta si fuerit, in praeterito quoque producitur uel natura uel positione, ut cēdo cēssi, crēdo crēdidi. i correpta modo manet eadem, ut nĭteo nĭtui; modo producitur, ut uĭdeo uīdi, cupĭo cupīui; modo in e conuertitur uel natura uel positione longam: incĭpi
Abbreviated transcription (Latin):
tundo tutudi. Vnde horatius episto larũ libro secundo speratũ meritis dirã qui contudit ls¬
drã : et in prima quidem coniugatione principiũ immobile manet et in supradicto tẽporeex¬
ceptis quattuor uerbis stosteti dodi lauo laui. Isuo uiui : Illa enĩ duplicant consonantẽ haec
uocalẽ in p̃senti correptã paenultimã in p̃terito profecto producunt quod innullo alio supradic¬
tae coniugationis accidit uerbo : In secunda uero et tertia in omniloco ẽ ubi in uenimus moueri¬
litteras uelsyllaba s p̃sentis. Persingula sigitꝰ tã uocales quã consonantes ꝑ ordinẽ ostendem:
solitas fierimutationes : a. breuis modo manet eadẽ. ut careo carui. rapio rapu. ualeo ualui:
modo producitur fauco faui. modo mutatur in .e correptã. ut cado cecidi tango tetigi. Modo in .e.
productã ut ago egi. facio feci lacio ieci frango fregi: producta uero non mutabitur rado
rasi pareo parui. et sciendũ quodcũ a breuis in .e. productã cõuertitur uel dis syllabum ẽ

Expanded text:
o II: «speratum meritis. diram qui contŭdit hydram». et in prima quidem coniugatione principium immobile manet in supra dicto tempore exceptis quattuor uerbis: sto steti, do dedi, lăuo lāui, iŭuo iūui. illa enim duplicant consonantem, haec uocalem in praesenti correptam paenultimam in praeterito perfecto producunt, quod in nullo alio supra dictae coniugationis accidit uerbo. in secunda uero et tertia in omni loco est, ubi inuenimus moueriliteras uel syllabas praesentis. per singulas igitur tam uocales quam consonantes per ordinem ostendemus solitas fieri mutationes. a breuis modo manet eadem, ut căreo cărui, răpio răpui, uăleo uălui, modo producitur: făueo fāui, modo mutatur in e correptam, ut cădo cĕcidi, tăngo tĕtigi, modo in e productam, ut ăgo ēgi, făcio fēci, iăcio iēci, frăngo frēgi. producta uero non mutabitur: rādo rāsi, pāreo pārui. et sciendum, quod, cum a breuis in e productam conuertitur, uel disyllabum est
Abbreviated transcription (Latin):
ponoposui cogocoegi : Vcorreptaman et eadẽ ut ruorui. modo producitꝰ natura uel possitione
ut fugio fugi struo struxi. fluo fluxi. ꝓroducta quoq modo manet modo mutatꝰ. Vt excudo
excudi ludo lusi tundo tutudi : & ediphthongus inquibusdã manet quaero quae siui. laedo laefi:

Expanded text:
rŭo rŭi; modo producitur natura uel positione, ut fŭgio fūgi, strŭo strūxi, flŭo flūxi. producta quoque modo manet modo mutatur, ut excūdo excūdi, lūdo lūsi, tūndo tutŭdi. ae diphthongus in quibusdam manet: quaero quaesiui, laedo laesi