comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
inunculis opera ap̃i. mittens duos dedis¬
cipulis suis ait illi. Turs quiuenturus esan
aliũ exprctamus.: et cetera usꝙ adilludub
ait : Etiustisicata estsapirnta afiliissuis.
Hunc totũ locũ drio hannr baptista qđ miseri
adilm̃: ettiuus modi rysponsũ acceprrint
illi quos misit. etquicquid postrorũ abscessum
deio hanne dñs dixit. in terponit etlucas. non
quidẽ ipso ordirie: Sed quis eorũ recordatio¬
nissur: quisrerũ ipsarũ hic ordinẽ tenrat :
non apparet:

Expanded text:
in uinculis opera Christi, mittens duos de discipulis suis ait illi: tu es qui uenturus es an alium expectamus? et cetera usque ad illud ubi ait: et iustificata est sapientia a filiis suis. hunc totum locum de Iohanne baptista, quod miserit ad Iesum et cuiusmodi responsum acceperint illi quos misit et quidquid post eorum abscessum de Iohanne dominus dixit, interponit et Lucas, non quidem ipso ordine, sed quis eorum recordationis suae, quis rerum ipsarum hic ordinem teneat, non apparet.
Abbreviated transcription (Latin):
de qͦ dictũ ẽ iudica mȩ ds̃ & discerne causam
meã de gente ñ scã. Illud eñĩ iudiciũ dãpna¬
tionis ẽ: hoc discretionis. &multa alia sunt
uerba quȩ ñ habent unã significationẽ. sed
diuersis locis congruent̃ posita diuerso mͦ
intelligunt᷑. & aliquando cũ expositione di¬
cunt᷑ ut ẽ illud. Nolite pueri efficisensib sed
malitia paruuli estote. ut sensib ꝑfectisitis
Hoc enĩbreuit̃ clusa sententia dici potuit noli¬
te e̾e pueri sed estore pueri. & illud. Siquis
putat se sapientẽ ẽe in uobis in hoc scło. stult
fiat ut sit sapiens. Quid enĩ aliud dix̃ quã ñ
sit sapiens ut sit sapiens : Aliquando autẽ
claus e ita dicunt᷑. ut exerceant in quiren¬
tẽ ut ẽ qđ ait ad galathas. inuicẽ onera ur̃a
portate & sic adimplebitis legẽ xp̃i. Qui eñ

Expanded text:
iscerne causam meam de gente non sancta. illud enim iudicium damnationis est, hoc discretionis. Et multa alia sunt uerba, quae non habent unam significationem, sed diuersis locis congruenter posita diuerso modo intelleguntur et aliquando cum expositione dicuntur — ut est illud: nolite pueri effici sensibus, sed malitia paruuli estote, ut sensibus perfecti sitis. hoc enim breuiter clausa sententia dici potuit: "nolite esse pueri, sed estote pueri"; et illud: si quis putat se sapientem esse in uobis in hoc saeculo, stultus fiat, ut sit sapiens, quid aliud dixit quam non sit sapiens, ut sit sapiens"? — aliquando autem clause ita dicuntur, ut exerceant inquirentem; ut est quod ait ad Galatas: inuicem onera uestra portate, et sic adimplebitis legem Christi. qui e
Abbreviated transcription (Latin):
ut eiciat operarios in messẽ suã. & conuo¬
catis x nͥ discipulis suis. dedit illis potestatẽ
spuũ inmundoꝵ. & cȩtera usq ad illud ubi
ait. Am̃ dico uob ñ ꝑd& mercedẽ suã. In hoc
toto loco quẽ nunc cõmemorauimꝰ. multa
monuit discipulos suos. sed utrũ ea ex or¬
dine matheus subiunxerit An & ordo nar¬
randi recordatio sua fuerit sicut dictũ ẽ ñ
appar&. Hunc locũ breuit̃ uidet᷑ ꝑstrin¬
xisse martꝰ. & eũ sic ingressꝰ ẽ dicens. Q

Expanded text:
am. Et convocatis duodecim discipulis suis, dedit illis potestatem spirituum immundorum, et caetera, usque ad aliud ubi ait, Amen dico vobis non perdet mercedem suam . In hoc toto loco, quem nunc commemoramus, multa monuit discipulos suos: sed utrum eum ex ordine Matthaeus subjunxerit, an ei ordo narrandi recordatio sua fuerit, sicut dictum est, non apparet. Hunc locum brevitur videtur perstrinxisse Marcus, et eum sic ingressus est, dicen
Abbreviated transcription (Latin):
Iatheus gͦ sequit᷑ & dic̃ Tunc oblatꝰ ẽ ei de¬
moniũ habens caetꝰ & mutꝰ & turauit eũ ita
ut loqueret᷑ & uider&. Hoc ñ isto ordine sed
pꝰ alia multa lucas cõmemorat. & mutũ dicit
tantũ ñ etiã caecũ. sed ñ ex eo qđ aliquid tac&
de alio dicere putandus ẽ. Ea enĩ sequentia en¬
quod in beelZebub eicit demonia. quicꝗͥc
exc ipsa occasione locutus est deblasphe

Expanded text:
 dicit: Tunc oblatus est ei daemonium habens, caecus et mutus; et curavit eum, ita ut loqueretur et videret . Hoc non isto ordine, sed post alia multa Lucas commemorat, et mutum dicit tantum non etiam caecum : sed non ex eo quod aliquid tacet, de alio dicere putandus est: ea enim sequentia etquod in Beelzebut ejicit daemonia, quidquid ex ipsa occasione locutus est de blasphe
Abbreviated transcription (Latin):
cephas qđ interpratatur pecrus: Vnde nec
illo loco ubimarcus duo deam discipulos no¬
minatim cominemoratis. dixit appellatos ia¬
cobũ & iohannẽ filios tonitrui. arbitrandũ ẽ
nomen accepisse p&rum Quia dixit illic
qđ im posuerit ei nomen quod uocaretur
pa&rus. Hoc em̃i recolendo dixit. non qđ
pulis passionem suam quae sit in

Expanded text:
Cephas, quod interpretatur Petrus . Unde nec Cephas, quod interpretatur Petrus . Unde nec illo loco, ubi Marcus duodecim discipulos nominatim commemorans, dixit appellatos Jacobum et Joannem filios tonitrui, arbitrandum est nomen accepisse Petrum; quia dixit illic quod imposuerit ei nomen ut vocaretur Petrus : hoc enim recolendo dixit, non quopulis passionem suam, quae sit in
Abbreviated transcription (Latin):
hieremiam aut unũ ex ꝑrophetis. & ceter̃
usq adillud ubi ait. Et qđ cũq soluerie
suꝑ terrã erit solutũ in caelis Hoc eodem
pene ordine marcus narrat. sed inter po¬
suit primo de caeco inluminato qđ solus
ipse cominemorat de illo qui dixit dño ui¬
deo homines sicut arbores ambulantes.
Lucas autẽ post miraculũ illud dequinque panib:
hoc re cordatur atq: in serit: Cuius recor
dationis ordo sicut supra iã ostendimus
nihil repugnat ordini istorũ Sed potest.
illud mouere qđ lucas dñm interro gasse disci¬
pulos suosquẽ illũ dicerent homines. Tunc
dixit cũ ess& solus. & ad essent etiã ipsi.
orro autẽ marcus inuia dicit illos hoc abe¬
odẽ interrogatos Sed eũ mo uet qui nũ qua
oriant inuia: lam etiã dixisse me recolo
nequis arbritretur qđ hic petrus nomen
accepit ubi ait illi. tues petrus & suꝑ hanc
petram aedificabo eclesiã meã. Non
eñi accepit hoc nomen nisi ubi iohannes
commemorat ei dictũ esse. tuuo cabers

Expanded text:
aut unum ex prophetis, et cetera usque ad illud ubi ait: et quodcumque solueris super terram, erit solutum in caelis. hoc eodem paene ordine Marcus narrat, sed interposuit primo de caeco inluminato, quod solus ipse commemorat, de illo qui dixit domino: uideo homines sicut arbores ambulantes. Lucas autem post miraculum illud de quinque panibus hdationis ordo, sicut supra jam ostendimus, nihil repugnat ordini istorum. Sed potest illud movere, quod Lucas Dominum interrogasse discipulos suos, quem illum dicerent homines, tunc dixit, cum esset solus orans, et adessent etiam ipsi: porro autem Marcus in via dicit illos hoc ab eodem interrogatos. Sed eum movet, qui nunquam oravit in via. 109. Jam etiam dixisse me recolo, ne quis arbitretur quod hic Petrus nomen acceperit, ubi illi ait, Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam. Non enim accepit hoc nomen, nisi ubi Joannes commemorat ei dictum esse, Tu vocaberis
Abbreviated transcription (Latin):
illud futurũ est: Hoc fecit matħ & marc.
excepto eo die quohaec loquebat᷑ iħs
& illo quo exibuit memoratã in monte
uisionẽ medios dies in tuentes dixerunt
post sex dies : qđ ille adnumeratis finalib
idẽ primo atq ultimo dixerat post octo
dies eo loquendi modo quo pars prototo
com memorat᷑ : Itẽ quod lucas ait de
moyse & helia. Et factũ ẽdũ discede¬
rent abillo: ait parus ad iħm Praetep¬
tor. bonũ ẽ nos hic esse : & ceter : Nondeb&
putari contrariũ ei qđ matheus marcus que
ita coniunxerunt. p&rũ hoc suggessis se qua¬
si adhuc moyses & helias cũ dño loquerent᷑:
Non enͣi ex presserunt qđ tunc sed tacuerunt
potius qđ iste addidit. illis discedentib hoc
p&rũ decrib tabernaculis faiendis dño
suggessisse: Addit etiã lucas intrantib
illis innubem factam esse uocem de nube
qđ illi non decerunt sed nec contra diart᷑.¬

Expanded text:
illud futurum est. hoc fecit Mattheus et Marcus. illud futurum est. hoc fecit Mattheus et Marcus. excepto eo die, quo haec loquebatur Iesus, et illo, quo exhibuit memoratam in monte uisionem. medios dies intuentes dixerunt post sex dies, quod ille adnumeratis finalibus, id est primo adque ultimo, dixit post octo dies, eo loquendi modo, quo pars pro toto commemoratur. Item quod Lucas ait de Moyse et Helia: et factum est, dum discederent ab illo, ait Petrus ad Iesum: praeceptor, bonum est nos hic esse, et cetera, nonputari contrarium ei quod Matthaeus Marcusque ita coniunxerunt Petrum hoc suggessisse, quasi adhuc Moses et Helias cum domino loquerentur. non enim expresserunt, quod tunc, sed tacuerunt potius, quod iste addidit, illis discedentibus hoc Petrum de tribus tabernaculis faciendis domino suggessisse. addidit etiam Lucas intrantibus illis in nubem factamesse uocem de nube; quod illi non dixerunt, sed nec contradi
Abbreviated transcription (Latin):
diessex assumit iħs petrũ & iacobum
& iohanne fratrem eius. & ducit illos
i monte excelsũ seor sũ & ceter usq
ad illud ubi ait nemini dixeritis uisio¬
ne donec filius hominis a mortuif
resurgat: Haec uisio dñi in monte
corã trib: discipulis. petro. iacobo &
itxo hanne. ubi etiã decaelo illi testimo¬
nium paternae uocis ꝑ hibitũ ẽ atrib
eu angelistis eodẽ ordine cõmemorat᷑
& ad easdẽ omnino sententias. Sedcee¬
ra scđm ea genera locutionũ diuersa
fine ulla sententiarũ diuersitate quȩ
multis locis superius de monstrauimus.
uideri alegentib possunt Quod autem
marcus post sex dies factũ dicit sieut mat¬
theus. lucas autẽ post octo non contem¬
nendi sunt siquos mou& s& ratione reddi¬
ta instruendi Dies enim quando en un¬
tianius dicentes posttot dies. aliquando
non ad numeramus eum in quo loquimur:
& eũ quo res ipsa futura est quã praenun¬
tiamus a uel pollicemur sed medios
post quos reuera plenos atq: integros

Expanded text:
etrum et Iacobum et Iohannem fratrem eius, et duxit illos in montem excelsum seorsum, et cetera usque ad illud ubi ait: nemini dixeritis uisionem, nisi filius hominis a mortuis resurgat. haec uisio domini in monte coram tribus discipulis, Petro. Iacobo et Iohanne, ubi etiam de caelo illi testimonium paternae uocis perhibitum est, a tribus euangelistis eodem ordine commemoratur et ad easdem omnino sententias; sed cetera secundum ea genera locutionum diuersa sine ulla sententiarum diuersitate, quae multis locis superius demonstrauimus, uideri a legentibus possunt. Quod autem Marcus post sex dies factum dicit, sicut Mattheus, Lucas autem post octo, non contemnendi sunt, si quos mouet, sed ratione reddita instruendi. dies enim quando enuntiamus dicentes \'post tot dies\\ aliquando non adnumeramus eum, in quo loquimur, et eum, quo res ipsa futura est, quam praenuntiamus uel pollicemur, sed medios, post quos re uera plenos adque integros
Abbreviated transcription (Latin):
Tunc quippe reprobi uastitatẽ
famemq passuri sunt: cũ dãp¬
nati extremo iuditio ad et̃ni
panis uisione separant᷑ Scrip¬
tũ nãq ẽ. Tollat᷑ impus. ne
sũ dñs dicit: Ego sũ pͥanis uiuꝰ.
qͥ decelo descendi. Dimul gͦ eos
uastitas famesq cruciat: qͥ ñ so¬
lũ foras tormenta sentiunt. s
intꝰ etiã in aediȩ peste moriun¬
tur. Uastat gehenna qr con¬
cremat: fames int̾ficit. qr suã
illis faciẽ redẽptor abscondit¬
Pȩnȩ nãq retributionẽ interiꝰ
ex teriusq recipiunt. qͥa & co-¬
gitando miseri & oꝑando de¬
liquerunt. Unde bene ꝑpsal¬
mistã dr̃: Pones eos ut cliba¬
‸ nũ ignis in tẽprẽ uultꝰ tui. dñs¬
⁊ in ira sua conturbabit eos. &¬
⁊ deuorabit eos ignis: Quod enĩ
ab igne deuorat᷑. ab exteriore
parte accendit᷑: clibanꝰ uͦ in¬
t̃ius inflãmat᷑. Intẽꝑe gͦ uul¬
tus dñi in iusti om̃s. & ut cli¬
banus ponunt᷑: & abigne deuo¬
rant᷑. qr apparente iudice cũ

Expanded text:
Tunc quippe reprobi vastitatem famemque passuri sunt, cum damnati in extremo judicio ab aeterni panis visione separantur. Scriptum namque est: Tollatur impius, ne sum Dominus dicit: Ego sum panis vivus, qui de coelo descendi . Simul ergo eos vastitas famesque cruciat, qui non solum foras tormenta sentiunt, sed intus etiam inediae peste moriuntur. Vastat gehenna, quia concremat, fames interficit, quia suam illis faciem RedePoenae namque retributionem interius exteriusque recipient, quia cogitando miseri et operando deliquerunt. Unde bene per Psalmistam dicitur: « Pones eos ut clibanum ignis in tempore vultus tui; Dominus in ira sua conturbabit eos, et devorabit eos ignis . Quod enim ab igne devoratur, ab exteriori parte accenditur, clibanus vero interius inflammatur. In tempore ergo vultus Domini injusti omnes et ut clibanus ponuntur, et ab igne devorantur; quia, apparente judice, cum
Abbreviated transcription (Latin):
reducitur & munit᷑: nͥ qͦd ustus
qͥsq dũ pͣuoꝵ insidias suftinet. ad
m̃tẽ reuertit᷑. & imꝑt̾ritꝰ manet :
Sodomite autẽ uiri indomo loth
inuenire hostiũ nequeunt: quia
corruptores mentiũ contra ui.¬
tã iusti nullũ accusationis adituͣ
dep̃hendunt. Percussi enĩ cecita.¬
te. quasi domũ circũ eunt. qui in¬
uidentes facta dictaq ꝑscrutan¬
t᷑ s qͥa eis deuita iusti fortis un¬
diq ac laudabilis actio obuiat:
errantes nichil aliud quã parie¬
tẽ palpant Bene gͦ dr̃. quasi in
nocte sic palpabunt in meridiȩ.
qr dũ bonũ qͦd uident accusare
nequeunt: cecati malitia. malũ
qͦd ñ uident. ad accusationẽ q̃rt̃.¬

Expanded text:
reducitur et munitur, nisi quod justus quisque dum pravorum insidias sustinet, ad mentem revertitur, et imperterritus manet? Sodomitae autem viri in domo Lot invenire ostium nequeunt, quia corruptores mentium contra vitam justi nullum accusationis aditum deprehendunt. Percussi enim caecitate quasi domum circumeunt, qui invidentes facta dictaque perscrutantur. Sed quia eis de vita justi fortis undique ac laudabilis actio obviat, errantes nihil aliud quam parietem palpant. Bene ergo dicitur: Quasi in nocte, sic palpabunt in meridie, quia dum bonum quod vident accusare nequeunt, caecati malitia, malum quod non vident ad accusationem q
Abbreviated transcription (Latin):
unt: cũ tẽptando contradicum
Nam iusti mens in eo quod ad suꝑna
dirigit᷑. ex corruptibili corꝑe gͣui
bello fatigat᷑. que & si quando a de¬
sidiis celestib hunis mundi quani¬
lib& minima delectatione tardat᷑
ipso bello suȩ tẽptationis impellit᷑.
ut illud toto corde diligat. quod
uacamus. sed serui facti ad semen
frumenta ꝑcipimus: quia dum
plene dõ subdimͣ etiã uerbo pre.¬
dicationis replemur. Et qm ma.
qua pioles fideliũ sequit᷑. cũ scã
predicatio prerogat᷑: post multi¬
plicitatẽ seminis recte subiungit᷑
Et ꝓgenies tua sicut herba t̾rę.
Iusti ꝓgenies herbȩ teriȩ cõparat᷑.
quia qui de eius imitatione
nascit᷑ dũ arentẽ presentis uitȩ¬
głam deserit: spe in eterna uiri¬
descit : uel certe iusti ꝓgenies
sicut herba orit᷑ quia dũ uiuen¬
do monstrat quod p̃dicando
asserit : multitudo sequentiũ in¬
numerabilis exurgit.

Expanded text:
unt, cum tentando contradicunt. unt, cum tentando contradicunt. Nam justi mens in eo quod ad superna dirigitur, ex corruptibili corpore gravi bello fatigatur. Quae si quando a desideriis coelestibus, hujus mundi quamlibet minima delectatione tardatur, ipso bello suae tentationis impellitur, ut illud toto corde diligat, quodvagamur. Sed servi facti, et ad semen frumenta percipimus, quia dum plene Deo subdimur, etiam verbo praedicationis replemur. Et quoniam magna proles fidelium sequitur, cum sancta praedicatio praerogatur, post multiplicitatem seminis recte subjungitur: Et progenies tua sicut herba terrae. Justi progenies herbae terrae comparatur, quia qui de ejus imitatione nascitur, dum arentem vitae praesentis gloriam deserit, spe in aeterna viridescit. Vel certe justi progenies sicut herba oritur, quia dum vivendo monstrat quod praedicando asserit, multitudo sequentium innumerabilis exsurgit.
Abbreviated transcription (Latin):
adeffectũ oꝑum quasi ad aperti
morsus rabiẽ exurgant Qs enĩ in
hac adhuc corruptibili carne
subsistens: has terre bestias plene
edomat: cũ ille adt̾ciũ celũ raptꝰ
egregius p̃dicator dicat. uideo
aliã legẽ in m̃bris meis repugnan¬
tẽ legi m̃tis meȩ. & captiuũ me dui¬
Scentẽ in lege peccati que ẽ in men¬
bris meis: S aliud ẽ has bestias
incãpo oꝑis seuientes aspicere: a¬
luid intra cordis caueã frenden¬
tes tenere Redactȩ nãq intra
claustra continentię. &si adhuc
tẽptando rugiunt: usq ad morsũ
tam̃ ut diximꝰ actionis illicitȩ ñex¬
cedunt Pacificȩ itaq st̃ t̾re bestię:
qi motꝰ carnis & siꝑdesidia palpi¬
tant: aꝑta tam̃ nos contradicti¬
one oꝑis ñ impugnant: quã uis
ꝑ hoc ipsũ qͦd pacificȩ dicunt᷑. &iã
id qͦd de malignis spiritib dixi¬
mꝰ. ñ inconuenient̃ accipit᷑ Motꝰ
& enĩ carnis pacẽ nobis cũ dõ faci¬

Expanded text:
ad effectum operum, quasi ad aperti ad effectum operum, quasi ad aperti morsus rabiem exsurgant. Quis enim in hac adhuc corruptibili carne subsistens, has terrae bestias plene edomat, cum ille ad tertium coelum raptus egregius praedicator dicat: Video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae, et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis ? Sed alius est has bestias in campo operis saevientes aspicere, aliud intra cordis caveam frementes tenere. Redactae namque intra claustra continentiae, etsi adhuc tentando rugiunt, usque ad morsum tamen, ut diximus, actionis illicitae non excedunt. Pacificae itaque sunt terrae bestiae, quia motus carnis etsi per desideria palpitant, aperta nos tamen contradictione operis non impugnant. Quamvis per hoc ipsum quod pacificae dicuntur, etiam id quod de malignis spiritibus diximus, non inconvenienter accipitur. Motus etenim carnis pacem nobis cum Deo faci
Abbreviated transcription (Latin):
erunt tibi Notandũ prus est
qͦd ñ ait pacate s pacificę : uide¬
lie& ñ qͥa pacẽ habent: s qr pacẽ
faciunt. Hostes qppe callidi dũ in¬
sidiant᷑. afflig̾t. s afflicta mens
tanto magis adet̾̃nã patͥam re¬
ditũ diligit. quanto in hoc erũp¬
noso exilio laboriosuus uiuit. &
uerus segrẽ sui adiutoris humi¬
liat : cũ contra se insidias hostiũ
acriores pensat: Terrȩ gͦ bestiȩ
pacificȩ electis fiunt: qr malig̾¬
ni spc̃ cũ bonoꝵ corda aduersan¬
tes deprimunt: hȩc nolentes ad
amorẽ dñi impellunt Inde gͦ cũ
dõ paxorit᷑ robustior: unde nobis
ab adu̾sariis pugna generat᷑ duri¬
or. Possunt ꝙiã ꝑ terrȩ bestias.
motꝰ carnis in telligi: quidũ m̃tẽ
nrãm irrationabilia suadendo la¬
cessunt. contranos bestialit̾ insur¬
gunt.: s cũ cor subdiuina lege de¬
primit᷑. &iã carnis incentiua de¬
tumescunt: ut ꝙ si tẽptando sub¬¬
murmurant. ne quaꝗͣ. tam̃ usq

Expanded text:
Notandum prius est quod non ait pacatae, sed pacificae, videlicet, non quia pacem habent, sed quia pacem faciunt. Hostes quippe callidi dum insidiantur, affligunt; sed afflicta mens tanto magis ad aeternam patriam reditum diligit, quanto in hoc aerumnoso exsilio laboriosius vivit; et verius se gratiae sui adjutoris humiliat, cum contra se insidias hostium acriores pensat. Terrae ergo bestiae pacificae electis fiunt, quia maligni spiritus, cum bonorum corda adversantes deprimunt, haec nolentes ad amorem Domini impellunt. Inde ergo cum Deo pax robustior oritur, unde nobis ab adversariis durior pugna generaturPossunt etiam per terrae bestias motus carnis intelligi, qui dum mentem nostram irrationabilia suadendo lacessunt, contra nos bestialiter insurgunt. Sed cum cor sub divina lege deprimitur, etiam carnis incentiva detumescunt; ut etsi tentando submurmurant, nequaquam tamen usque
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ dr̃. & bestiã t̾rȩ ñ formidabis: ac
si aꝑte diceret᷑ Qͥ a blandiente
hoste mͦ ñ uinceris. hunc seuien¬
tẽ post modũ ñ timebis.  S cũ
bene uiuit᷑: ualde cauendũ est
ne mens despectis ceteris de gła
singłaritatis eleuet᷑ Unde apte
ad memoriã bonũ sotiale reduci¬
distincte in mundo regiones st̃
ȩccłȩ gentiũ. quȩ inuna fide
positȩ. morũ linguarũq diuersi¬
tate diuidunt᷑. Qͥd gͦ regionũ
lapides: nisi. cłaꝵ electos acci¬
pimus: Quib primi instructo¬
ris uoce dr̃.ios autẽ tanꝗͣ lapi¬
des uiui suꝑ edificamini : de qͥb
uiuit. pacto se lapidib regionũ
ungit : qͥa ineo quod mundi desidi¬
a suꝑat : uitã suã ꝓculdubio ad
sc̃oꝵ p̃cedentiũ imitationẽ ligat
S cũ a mundi actione disiungit᷑:
malignoꝵ spũũ impugnationes
crescunt: quȩ tam̃ qͦ magis in me.¬
rore quẽquã atteruntꝰ. eo condi

Expanded text:
dicitur: Et bestiam terrae non formidabis. Ac dicitur: Et bestiam terrae non formidabis. Ac si aperte diceretur: Quia a blandiente hoste modo non vinceris, hunc saevientem postmodum non timebis. Sed cum bene vivitur, valde cavendum est ne mens, despectis caeteris, de gloria singularitatis elevetur. Unde apte ad memoriam bonum sociale reducidistinctae in mundo regiones sunt Ecclesiae gentium, quae in una fide positae, morum linguarumque diversitate dividuntur. Quid ergo regionum lapides, nisi Ecclesiarum electos accipimus? quibus primi instructoris voce dicitur: Vosautem tanquam lapides vivi superaedificamini . De quibuvivit, pacto se lapidibus 204 regionum jungit, quia in eo quod mundi desideria superat, vitam suam procul dubio ad sanctorum praecedentium imitationem ligat. Sed cum a mundi actione disjungitur, malignorum spirituum impugnationes crescunt: quae tamen quo magis in moerore quemquam atterun
Abbreviated transcription (Latin):
siti uolunt. qͦd implere neqꝙͣ posst̃
S qͥsqͥs ad uite p̃cepta se dirigit.
priusquã p̃mia ȩt̾na ꝑcipiat: hic
iã initia secuture inꝑpetuũ secu-¬
ritatis degustat. ut antiquũ hos-¬
tẽ non metuat. ut int̾ ueniente
mortis articło. uiolentos eiꝰ impe
q in olntu securitas m̃tis Unde &
mortis temprẽ peccatoꝵ animas
iuolentia crudelitatis efferatur
Qͦs enĩ uiuentes blandiens decipit:
morientes seuiens rapit. Quo contͣ
entes timent. qui conditoris sui
potentiã uiuentes ñ timent.
Scĩ & enĩ uri qr diuine se formidini
medullitꝰ subdunt omẽ de aduen¬
tu aduersarii pondus timoris abi¬
cunt. Hin ẽ enĩ qͦd psalmista dnĩn
exorat dicens Nequando rapiat
ut leo animã meã Hinc rursũ
Iait: Exaudi dĩ orationẽ meã eũ¬
I tribulor: a timore inimici eripe
animã meã. Uliuentes qͥppe ꝑfec̃.¬
te timent ui dicẽ. ne morientes
metuant accusatorẽ. Hinc bene

Expanded text:
siti volunt quod implere nequaquam possunt. siti volunt quod implere nequaquam possunt. Sed quisquis ad vitae praecepta se dirigit, priusquam praemia aeterna percipiat, hic jam initia secuturae in perpetuum securitatis degustat; ut antiquum hostem non metuat, ut interveniente mortis articulo violentos ejus impetque in obitu securitas mentis. Unde et mortis tempore peccatorum animas violentia crudelitatis efferatur. Quos enim viventes blandiens decipit, morientes saeviens rapit. Quo contraentes timent, qui conditoris sui potentiam viventes non timent. Sancti etenim viri quia divinae se formidini medullitus subdunt, omne de adventu adversarii pondus timoris abjiciunt. Hinc est enim quod Psalmista Dominum exorat, dicens: Ne quando rapiat ut leo animam meam . Hinc rursus ait: Exaudi, Deus, orationem meam cum tribulor, a timore inimici eripe animam meam . Viventes quippe perfecte timent judicem, ne morientes metuant accusatorem. Bene ergo
Abbreviated transcription (Latin):
te paratũ uob̾ regnũ a constitu¬
tione mundi. In uastitate gͦ &fa.¬
me iustꝰ ridebit: qr cũ iniqͦs om̃
extrema ultio ꝑ cutit. ipse degłi
digne retributionis hylarescit.
nec dãpnatis iã tunc ex humani¬
tate cõpatit᷑: qr diuinę iustitię
speriem in hȩrens. in concusso di¬
trictionis intime uigore solidat
Erectas nãq inclaritate suꝑne ru¬
titudinis electoꝵ mentes nulla
miscđia afficit. qr has amis eris
altitudo beatitudinis alienas ro¬
dit Unde bene & iã ꝑ psalmista¬
qͥ ñ posuit dm̃ adiutorẽ sibi Iniqͦs
tunc uisuri sunt & ridebunt: Qͥ a e¬
nĩ modo ad eoꝵ labi imitationẽ
possunt: hic habent formidinẽ: qͥ a
uͦ dãpnatis tunc ꝓdesse nequeuni.
illic ñ habent cõpassionẽ Net̾no i¬
taq supplicio deditis: ñ esse mise¬
rendũ in ipsa qua beatisunt uisti¬
tia uidicantis legunt: qͥ qͦd suspica¬
ri fas ñ ẽ. qualitatẽ sibi ꝑcepte fe-¬
licitatis imminuunt. si in regno po¬¬

Expanded text:
um a constitutione mundi . In vastitate ergo et fame justus ridebit; quia cum iniquos omnes extrema ultio percutit, ipse de gloria dignae retributionis hilarescit. Nec damnatis jam tunc ex humanitate compatitur; quia divinae justitiae per speciem inhaerens, inconcusso districtionis intimae vigore solidatur. Erectas namque in claritate supernae rectitudinis electorum mentes nulla misericordia afficit, quia has a miseriis altitudo beatitudinis alienas reddit. Unde bene etiam per Psalmistqui non posuit Deum adjutorem suum . Iniquos tunc visuri sunt et ridebunt. Quia enim modo ad eorum labi imitationem possunt, hic habent formidinem; quia vero damnatis tunc prodesse nequeunt, illic non habent compassionem. Aeterno itaque supplicio deditis non esse miserendum, in ipsa qua beati sunt justitia judicantis legunt, qui, quod suspicari fas non est, qualitatem sibi perceptae felicitatis imminuunt, si in regno po
Abbreviated transcription (Latin):
rũq diuini mnuneris largitate ut
culpã pęna subseqͥt᷑.: & flagella o¬
culos delinquentis aꝑiant: qͦs intͣ
uicia securitas cęcabat T or¬
pens qͥppe animꝰ ꝑ cussione tan¬
git᷑ ut excitet᷑ : quatinꝰ qͥ statũ
suȩ rectitudinis securus ꝑdidit.
afflictus considet quo iacet. Nuic ita¬
q ipsa asꝑitas correctionis. origo fit
luminis. Unde & ꝑ paulũ dr̃ Omẽ qd̾
Sarguit᷑. alumine manifestat᷑. Argum̃¬
tũ gͦ salutis c̃uis doloris Hinc ẽ qd sa¬
lomon ait. Curatio. cessare facio pec¬
cata maxima Hinc iterũ dieit. Quẽ
diligit dñs castigat: flagellat om¬
nẽ filiũ quẽ recipit. Hinc uoce an¬
gelica ad ioħem dñs loqͥt᷑ dicens.¬

Expanded text:
rumque divini muneris largitate, ut rumque divini muneris largitate, ut culpas poena subsequatur, et flagella oculos delinquentis aperiant, quos inter vitia securitas caecabat. Torpens quippe animus percussione tangitur, ut excitetur, quatenus qui statum suae rectitudinis securus perdidit, afflictus consideret quo jacet. Hinc itaque ipsa asperitas correptionis origo fit luminis. Unde et per Paulum dicitur: Omne quod arguitur a lumine manifestatur. Argumentum enim salutis est vis doloris. Hinc est enim quod Salomon ait: Curatio cessare faciet peccata maxima . Hinc iterum dicit: Quem diligit Dominus castigat, flagellat omnem filium quem recipit . Hinc angelica
Abbreviated transcription (Latin):
aliis obtrectando lacerare ñ ces¬
sat. s tune iniqͥtas os suũ contra¬
hit. cũ iustis quanta subperat
gła retͥbutionis agnoscit Tunc e¬
nim ei loqui contra bonos ñ uacat:
qͥa maloꝵ suoꝵ digna retributio¬
ne linguã torm̃ta ligant. Unde &¬
suoꝵ seruabit. & impii inrtenebris
couticescent:
ed ut electꝰ qͥsq ęt̾na suppli¬
cia euadat. ut adꝑhennẽ
głam pauper ascendat: deb& hic
assidius flagellis atteri: quatenꝰ
in uiditio ualeat purgatꝰ inue¬
niri Ipso nãq infirmitatis nr̃e
pondere de orsũ cottidie ducimͣ.
nisi mira manu artificis ꝑ sub¬
uenientia flagella releuem᷑.
trari debeant uitare peccata.
scda autẽ. saltẽ ꝑpetrata corri¬
gere: s plerũq culpas ñ solũ un¬
muient es minime uitamus. uerũ
etiã nec cõmissas agnoscimuis: & pec¬
catoris mens tanto altiis tene¬
brascit: quanto nec dãpnũ suę
cecitatis intelligit: unde fit ple¬

Expanded text:
aliis obtrectando lacerare non cesaliis obtrectando lacerare non cessat. Sed tunc iniquitas os suum contrahit, cum justis quanta suppetat gloria retributionis agnoscit. Tunc enim ei loqui contra bonos non vacat, quia malorum suorum digna retributione linguam tormenta ligant. Unde abit, et impii in tenebris conticescent . Sed ut electus quisque aeterna supplicia evadat, et ad perennem gloriam pauper ascendat, debet hic assiduis flagellis atteri, quatenus in judicio valeat purgatus inveniri. Ipso namque infirmitatis nostrae pondere deorsum quotidie ducimur, nisi mira manu artificis per subvenientia flagella relevemur. trari debeant vitia vitanda; secunda autem, saltem perpetrata corrigere. Sed plerumque culpas non solum imminentes minime vitamus, verum etiam nec commissas agnoscimus. Et peccatoris mens tanto altius tenebrescit, quanto nec damnum suae caecitatis intelligit. Unde fit ple
Abbreviated transcription (Latin):
nũ celoꝵ. Duob aut̃ modis ad
culpã unꝰqͥsq ꝑtrahit᷑ : aut delec¬
tatione enĩ ducit᷑. aut terrore su¬
ꝑat᷑ Giadius nãq oris ẽ: iniqͥtas ꝑ¬
suasionis: manꝰ autẽ uiolenti ẽ
aduersitas potestatis S qͥa uera¬
cit̃ humilis qͥ hoc loco pauꝑ uocat᷑.
qͦ nulla huiꝰ mundi ꝓsꝑa appetit.
eo audent̃ &iã aduersa cõtẽpnit.
recte drͣ. saluũ faciet de gladio
oris eoꝵ & demanu uiolenti pau¬
ꝑem: ac si aꝑte diceret᷑. Sic in se
ds̃ m̃tes humiliũ solidat: ut eas ad
ꝑpetrandã neqͥtiã. nec blandim̃ta
suasionũ ꝑtrahant. nec dolores
supplicioꝵ frangant: Spes qͥppe in
et̾nitate animũ erigit: & idcirco
nulla mala ex teruis quȩ tolerat
sentit. Unde & suddit᷑. & erit ege¬
no spes Ad cuiꝰ spei uidelicet
fructũ cũ pauꝑ ꝑuenerit: omĩs
elatꝰ ob mutescit. Unde adhuc sub¬
dit᷑. iniqͥtas autẽ contrahet os suũ
Nunc enĩ malus bonis derogat. &
recta que agere negligit. hȩc in

Expanded text:
 3. Duobus autem modis ad culpam unusquisque pertrahitur; aut delectatione enim ducitur, aut terrore superatur. Gladius namque oris est iniquitas persuasionis; manus autem violenti est adversitas potestatis. Sed quia veraciter humilis, qui hoc loco pauper vocatur, quo nulla hujus mundi prospera appetit, eo audenter etiam adversa contemnit, recte dicitur: Salvum faciet egenum de gladio oris eorum et de manu violenti pauperem. Ac si aperte diceretur: Sic in se Deus mentes humilium solidat, ut eas ad perpetrandam nequitiam nec blandimenta suasionum pertrahant, nec dolores suppliciorum frangant. Spes quippe in aeternitatem animum erigit, et idcirco nulla mala exterius quae tolerat sentit. Unde et subditur: Et erit egeno spes. Ad cujus spei videlicet fructum eum pauper pervenerit, omnis elatus obmutescit. Unde et adhuc subditur: Iniquitas autem contrahet os suum. Nunc enim malus bonis derogat, et recta quae agere negligit. haec in
Abbreviated transcription (Latin):
atꝰq ꝑtimescunt Antiquus
nãq aduersaruis ut arecta
intentione nos retrahat mul-¬
ti formit̾ impugnat. & tẽptati¬
onẽ nr̃am modo u̾bi fame. mo-¬
do carnis certamine modo fla-¬
gello sermonis. modo calamita¬
te ꝑsecutionis aggredit᷑: s qr
ꝑfectꝰ qͥsq cũ inse ipso uitia
uiterit. statĩ mentẽ &iã contra
uulnera passionis accingit: apte
sub ungit᷑. Et ñ timebis calami¬
tatẽ cũ uenerit. Scĩ enĩ uiri
qr contra multiformẽ aduer¬
sariũ se pugnare considerant.
sem& ipsos incertamine multi¬
plicit̾ parant. Habent enim
contra famẽ diumi u̾bi pabu¬
lũ.contra belli gladiũ conti¬
uentie scutũ. contra flagellũ
lingue: ꝓtectionẽ patientię
contra exterioris calamitatis
dãpnũ. in terni amoris adiu¬
torium Unde miro mͦ agit᷑.
ut qͦ eos hostis callidꝰ numero¬
suis tẽptat. eo circũ specti dĩ
milites uirtutib ditiores fiatł.

Expanded text:
atusque pertimescunt. Antiquus atusque pertimescunt. Antiquus namque adversarius, ut a recta intentione nos retrahat, multiformiter impugnat; et tentationem nostram modo verbi fame, modo carnis certamine, modo flagello sermonis, modo calamitate persecutionis aggreditur. Sed quia perfectus quisque cum in seipso vitia vicerit, statim se etiam contra vitia passionis accingit; apte subjungitur: « Et non timebis calamitatem cum venerit. » Sancti enim viri, quia contra multiformem adversarium se pugnare considerant, semetipsos in certamine multipliciter parant: habent enim contra famem, divini verbi pabulum; contra belli gladium, continentiae scutum; contra flagellum linguae protectionem patientiae; contra extdamnum, interni amoris adjutorium. Unde miro modo agitur, ut quo eos hostis callidus numerosius tentat, eo circumspecti Dei milites virtutibus ditiores fiant.
Abbreviated transcription (Latin):
uti se laqueo strangulant Unde
apte subdit᷑ Aflagello liugue
abscond̾is. Flagellũ lingue. est ex¬
ꝓbratio in late contumelie Fla¬
gello lingue bonos ferunt: qui eoꝵ
oꝑa irridendo ꝑsecunt᷑. Sepe enĩ
lingua a bono oꝑe dũ uituꝑat re.¬
uocat. & quasi flagellũ se exerit.
q dorsũ timide m̃tis cedit. Noc
sagellũ lingue electe m̃ti insidi¬
ari ꝓpħa conspexerat. cũ suꝑnũ ad¬
iutoriũ pollicens dicebat: Ipse lib̾a¬
bit me de la queo uenantiũ. & a
ubo asꝑo. Uenantes enĩ nil aliud
quã carnes quert̃. s a uenanti¬
ũ laqueo. atq ab asꝑo uerbo eri¬
pim᷑. qͣndo ꝙ insidias cartaliũ &
rrrisionũ ꝓbra despiciendo suꝑa¬
mꝰ. Asꝑa qͥppe eoꝵ uerba sunt.
quȩ bonis nr̃is itinerib aduer¬
rrisiones detrahentiũ dissimu¬
imundo honorẽ laudis ñ quȩ¬
rit: nec contumelias detractiõis
de rogantiũ uerba despiciunt:
iã irrisiones ꝓ nichilo ad tendt̃:
ad huc tam̃ pęnas corꝑis cruei¬

Expanded text:
 Unde aperte subditur: « A flagello linguae absconderis. » Flagellum linguae est exprobratio illatae contumeliae. Flagello linguae bonos feriunt, qui eorum opera irridendo persequuntur. Saepe enim lingua a bono opere, dum vituperat revocat, et quasi flagellum se exerit; quia dorsum timidae mentis caedit. Hoc flagellum linguae, electae menti insidiari Propheta conspexerat, cum supernum adjutorium pollicens dicebat: Ipse liberabit de laqueo venantium, et a verbo aspero . Venantes enim nihil aliud quam carnem quaerunt. Sed a venantium laqueo, atque ab aspero verbo eripimur, quando et insidias carnalium, et irrisionum probra despiciendo superamus. Aspera quippe eorum verba sunt, quae bonis nostris itineribus adverirrisiones detrahentium dissimuum in hoc mundo honorem laudis non quaerit, nec contumelias detractionis antium verba despiciunt, jam irrisiones pro nihilo attendunt; adhuc tamen poenas corporis cruci
Abbreviated transcription (Latin):
‸ gaudii s meroris : post ea autẽ
fructũ pacatissimũ exercitatis
ꝑ eã redd& iustitię. Quamuis
gͦ conuenire simul nequeant
dolor& beatitudo: recte tamen
qr ꝑ hoc qͦd peccator dolore cor¬
reptionis p̃mit᷑: quandoq ad
beatitudinẽ quȩ sine interuen¬
tuẽ doloris erudit᷑. Seq̃R.¬
la suȩ ꝑcussionis eleuat᷑: incre¬
pationẽ dnũi reꝓbat : qr hanc
in iuste se ꝑpeti accusat. Qͥ au¬
tẽ ñ ꝓpurgͥatione criminis. s
ꝙꝓ fortitudinis ꝓbatione feri¬
unt᷑: cũ causas sue ꝑcussionis
inquirunt. nequaꝙͣ in crepati¬
onẽ diũ reꝓbare dicendi sunt.

Expanded text:
sed moeroris; postea autem fructum pacatissimum exercitatis per eam reddit justitiae . Quamvis ergo convenire simul nequeant dolor et beatitudo, recte tamen quia per hoc, quod peccator dolore correptionis premitur, quandoque ad beatitudinem, quae sine interventu est doloris, eruditur. Sequla suae percussionis elevatur, increpationem Domini reprobat, quia hanc injuste se perpeti accusat. Qui autem non pro purgatione criminis, sed pro fortitudinis probatione feriuntur, cum causas suae percussionis inquirunt, nequaquam increpationem Domini reprobare dicendi sunt,
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑiꝰ memoriã fecimus.
qualit̾ &iã ea quę subiecta ftͣ
eoꝵ oecitati congruat ostendaniꝰ.
bunt in meridie Per diẽ tene¬
bras incurrert. qui in ipsa
ueritatis presentia ꝑfidię er¬
rore oecati sunt. Clare qͥppe ꝑ
diẽ cernit᷑. ꝑ noctẽ uͦ nr̃a aci¬
es obscurat᷑ Persecutores gͥ
redẽptoris nriͣ dũ diuine uir.¬
tutis miracła cernerent : &
tam̃ de eiꝰ diuinitate dubita¬
rent. indiȩ tenebras passi stͣ
qͥa uisũ inluce ꝑdid̾iuit. Hinc
ẽ qͦd eos ipsa lux ãmonet dicens
Ambulate dũ lucẽ habetis: nete
nebre uos cõp̃hendant. Hinc ẽ
qͦd de uidea dr̃. Occidit eis soli
cũ ad huc e̾e̾t dies Hincẽ qͦd¬

Expanded text:
s memoriam fecimus, qualiter etiam ea quae subjuncta sunt, eorum caecitati congruant, ostendamus. runt in meridie. --Per diem tenebras incurrerunt, quia in ipsa veritatis praesentia perfidiae errore caecati sunt. Clare quippe per diem cernitur, per noctem vero nostra acies obscuratur. Persecutores igitur Redemptoris nostri dum divinae virtutis miracula cernerent, et tamen de ejus divinitate dubitarent, in die tenebras passi sunt, quia visum in luce perdiderunt. Hinc est quod eos ipsa Lux admonet dicens: Ambulate dum lucem habetis, ne vos tenebrae comprehendant . Hinc est quod de Judaea dicitur: Occidit ei sol, cum adhuc esset dies . Hinc
Abbreviated transcription (Latin):
de corruptione corꝑis contradictionẽ
sentit. Unde apte mox subdit᷑. Nunqͥd¬
mare sũ ego aut cȩtus : qr circũ dedisti
me carcere: Carcere hõ circũdat᷑  qr
plerũq & uirtutũ ꝓuectib ad alta
exsurgere nitit᷑. & tam̃ carnis sue cor¬
ruptione p̃pedit᷑. Q bene ex ui psalmy¬
ta dep̾cat᷑ dicens. E duc decarcere a
naliũ tumidis cogitationib fluctuo
sa. Qͥa autẽ ceti noĩe. nisi antiquꝰ
hostis ex pͥmit᷑. qͥdũ m̃tes scłariũ pos¬
sidendo penetrat. quasi in eoꝵ lubri¬
cas cogitationes natat: S cexꝰ carce¬
re stringit᷑: qr malignꝰ sp̃s in inferi¬
orib deiectꝰ: ne ad celestia euolare

Expanded text:
de corruptione corporis contradictionem de corruptione corporis contradictionem sentit. Unde et apte mox subditumare sum ego, aut cetus, quia circumdedisti me carcere? » Carcere homo circumdatur, quia plerumque et virtutum provectibus ad alta exsurgere nititur, et tamen carnis corruptione praepeditur. Qua bene exui Psalmista deprecatur, dicens: Educ de carcere annalium tumidis cogitationibus fluctuosa; 260 quid autem ceti nomine, nisi antiquus hostis exprimitur? Qui dum mentes saecularium possidendo penetrat, quasi in eorum lubrica cogitatione natat. Sed cetus carcere stringitur, quia malignus spiritus, in inferioribus deje
Abbreviated transcription (Latin):
actionis sue tanta seueritate incre¬
pat: hab& incorde iustoꝵ amaritudo
aĩe linguã suã. quȩ tanto eis subtiliꝰ
loqͥt᷑: quanto & interiꝰ audit᷑. Vnde
& nequa ꝗͣ dr̃. fabulabor cͥu amariti¬
dine aĩẽ meȩ. s confabulabor cũ ama¬
ntudine anime mee : quia uis doloris qͤ
peccata singła reputans. torpentẽ ani¬
mũ ad lam̃ta excitat. qͣsi ad eũ uerba cõ¬
fabulationis format: in qͥb sem& ipsũ
correctꝰ inueniat. & ad sui iã custodiam
sollicitior exurgat: Dicat itaq uir iustꝰ
ex uoce sua: & sc̃ẽ eccłe typũ tenens. di¬
iat ex nr̃a. confabulabor cũ amaritu¬
dine aĩẽ meȩ: ac si aꝑtius insinuet. di¬
cens Intꝰ contra me cũ cordis mei do¬
lore colloqͦr: & foris me auerb̾e iudicis
abscondo
ed mens penitentiȩ dolorib¬
S
pressa: insem& ipsa constrin¬
git᷑ atq acunctis delectatio¬
nib carnis. fõrti cogitatione separat᷑
Id sũma ꝓficere appetit. & tam̃ ad huc

Expanded text:
actionis suae tanta severitate increpat, habet in corde justorum amaritudo animae linguam suam, quae tanto eis subtilius loquitur, quanto et interius auditur. Unde et nequaquam dicitur: Fabulabor in amaritudine animae meae, sed, Confabulabor cum amaritudine animae meae, quia vis doloris, quae peccata singula reputans, torpentem animum ad lamenta excitat, quasi ad eum verba confabulationis format, in quibus semetipsum correctus inveniat, et ad sui jam custodiam sollicitior exsurgat. Dicat itaque vir justus ex voce sua, et sanctae Ecclesiae typum tenens, dicat ex nostra: Confabulabor cum amaritudine animae meae. Ac si apertius insinuet, dicens: Intus contra me cum cordis mei dolore colloquor, et foris me a verbere judicis abscondo. Sed mens poenitentiae doloribus pressa in semetipsa constringitur, atque a cunctis delectationibus carnis forti cogitatione separatur, ad summa proficere appetit, et tamen adhuc
Abbreviated transcription (Latin):
nere sub leuat: & abstracto ad pau¬
lulũ ipsũ sibi hominẽ demonstrat.
d eo usq ꝓcul dubio patim᷑ : quo de¬
tersa funditꝰ labe peccati. ad ꝓmis-¬
se in corruptionis substantiã refor¬
mem᷑. Unde adhuc apte sub iungi¬

Expanded text:
nere sublevat, et abstracto ad paunere sublevat, et abstracto ad paululum, ipsum sibi hominem demonstrat. Quod eo usque procul dubio patimur, quo, detersa funditus labe peccati, ad promissae incorruptionis substantiam reformemur. Unde adhuc apte subdi
Abbreviated transcription (Latin):
se sapientiã. ꝙ tam̃ post acceptã eandẽ
sapientiã. meretricũ statim pulsatꝰ
questione memorat᷑. Mox enĩ ut
grãm tante reuelationis accepit: cer¬
tamen turpiũ mulierũ pertulit: qr
nimirũ sȩpe cũ m̃tẽ nr̃am concessis
uirtutib respectꝰ intime largitatis
illuminat. hanc ꝓtinꝰ & iã lubrice co¬
gitationes turbant. ut quȩ subleuata
immenso munere exultat: &iam tẽpta¬
tione pulsata: qͥd sit inueniat. Dic
helias & uisitatꝰ diluculo sermonece¬
los aperuit. & tam̃ ꝓbatꝰ subito infir¬
mus ꝑ deserta fugiens: unã mulie¬
rẽ expauit. Sic eatiIus ad terciũ
cȩlũ ducit᷑: paradisi penetrans secre¬
ta consid̾at : ꝙ tam̃ ad sem& ipsum re¬
diens. contra carnis bellũ laborat:
legẽ aliã in m̃bris sustin&: cuius in se
rebellione. fatigari spẽ legẽ dolet.:
Diluculo gͦ ds uisitat. s subito post
uisitationẽ probat. qr & collato mu¬

Expanded text:
se sapientiam, et tamen, post eamdem se sapientiam, et tamen, post eamdem sapientiam, meretricum statim pulsatus quaestione memoratur. Mox enim ut gratiam tantae revelationis accepit, certamen turpium mulierum pertulit. Quia nimirum saepe cum mentem nostram concessis 266 virtutibus respectus intimae largitatis illuminat, hanc protinus etiam lubricae cogitationes turbant, ut quae sublevata immmenso munere exsultat, etiam tentatione pulsata quid sit inveniat. Sic Elias et visitatus diluculo, sermone coelos aperuit; et tamen probatus subito, infirmus per deserta fugiens, unam mulierem expavit . Sic Paulus ad tertium coelum ducitur, paradisi penetrans secreta considerat ; et tamen, ad semetipsum rediens, contra carnis bellum laborat, legem aliam in membris sustinet, cujus in se rebellione fatigari spiritus legem dolet . Diluculo ergo Deus visitat, sed subito post visitationem probat, quia et collato mu
Abbreviated transcription (Latin):
noctis tenebris p̃mim᷑ : cũ ꝑ petratio¬
ne iniqͥtatis obscuram᷑ : s nox in lucẽ
uertit᷑. cũ erroris nri obscuritas ue¬
ritatis cognitione radiat᷑. Nox in
lucẽ uercit᷑: cũ corda nr̃aͣ iustitię
fulgor illuminat : quȩ cecitas culpe
depͥmebat. Hoc diluculũ discipłoꝵ
m̃tib oriri PALIIAIS aspexerat: cũ
nitionis illustrat. Contẽplationis
munere subleuat: in arcẽ ueritatis
exaltat. S notandũ qͦd ds̃ postqͣ
diluculo uisitat. subito hominẽ ꝓbat.
qr & accedendo corda nr̃a ad uirtu¬
tes ꝓ uehit. & recedendo concuti tẽp¬
tatione ꝑmittit. Si enĩ post uirtu¬
tũ munera nulla tẽptatione con¬
cutitur. a se hab̾e. animꝰ ex sem& ip¬
so głat᷑ Ut gͦ & infirmitatis dona
habeat. & infirmitatẽ suã humilit᷑ ag¬
noscat: ꝑ accessũ grẽ ad alta sustollit᷑:
& ꝑ recessũ qͥd ex sem& ipso sit ꝓbat᷑.
Xa bene nob̾ ex hystoria sacrelocutioĩs
innuit᷑ : qr salomon & diuinitꝰ accepis

Expanded text:
is tenebris premimur cum perpetratione iniquitatis obscuramur. Sed nox in lucem vertitur cum erroris nostri obscuritas veritatis cognitione irradiatui Nox in lucem vertitur cum corda nostra justitiae fulgor illuminat, quae caecitas culpae deprimebat. Hoc diluculum discipulorum mentibus oriri Paulus aspexerat cum nitionis illustrat, contemplationis munere sublevat, in arcem virtutis exaltat. Sed notandum quod Deus postquam diluculo visitat, subito hominem probat, quia et accedendo corda nostra ad virtutes provehit, et recedendo concuti tentatione permittit. Si enim post virtutum munera nulla tentatione concutitur, has se habere animus ex semetipso gloriatur. Ut ergo et firmitatis dona habeat, et infirmitatem suam humiliter agnoscat, per accessum gratiae ad alta sustollitur, et per recessum quid ex semetipso sit probatur. Quod bene nobis ex historia sacrae lectionis innui
Abbreviated transcription (Latin):
d̾o magnificat: qͥa largitate racionis
ditat: in fusione gr̃ȩ uisitat. honore
collate uirtutis exaltat. Cũq ꝑ sem&¬
ipsũ nichil sit: ẽe̾ tam̃ eũ cognitiois
sue participem benignitatis mune¬
re concedit. S erga eundẽ magni¬
ficatũ hominẽ corsuũ dñs apponit.
qͥa post dona. iudiciũ exerit: meri-¬
ta subtiliter pensat. uite pond̾a ue¬
hem̃ter ex aminat: & tanto ab eo post
districtius penas exigit: quanto hr̃
impenso munere larguis p̃uenit.
lir gͥ sc̾s imm̾sitate̾ suꝑ ne maiestatis

Expanded text:
Deus magnificat, quia largitate rationis ditat, infusione gratiae visitat, honore collatae virtutis exaltat. Cumque per semetipsum nihil sit, esse tamen eum cognitionis suae participem, benignitatis munere concedit. Sed erga eumdem magnificatum hominem cor suum Dominus apponit, quia post dona judicium exerit, merita subtiliter pensat, vitae pondera vehementer examinat, et tanto ab eo post districtius poenas exigit, quanto hunc impenso munere largius praevenit. Vir igitur sanctus immensitatem supernae majest
Abbreviated transcription (Latin):
tẽplationis iã qͥdẽ intellectꝰ nrͣ in¬
fundit᷑. s nequa ꝗͣ mens plene sati¬
at᷑. In ore & enĩ gustꝰ ẽ: inuentre
satietas S aliuam itaq gluttire
non possumꝰ : qr suꝑne claritatis
bono satiari ñ ꝑmittimͦ : qͦd ad¬
huc ex tenuitate gustamus. S qr
hoc ipsũ qͦd ut cũq iã suꝑna
cognoscimꝰ ex pietate parcentis est:¬

Expanded text:
templationis jam quidem intellectus noster intemplationis jam quidem intellectus noster infunditur, sed nequaquam mens plene satiatur. In ore etenim gustus est, in ventre satietas. Salivam itaque glutire non possumus, quia supernae claritatis bono satiari non permittimur, quod adhuc ex tenuitate gustamus. Sed quia hoc ipsum, quod utcunque jam superne cognoscimus, ex pietate parcentis est
Abbreviated transcription (Latin):
edidit: quasi a natiuitate homo si
adhuc qr caligo corruptionis prepe¬
mens iã terrena desid̾ia subicit. iã
cuncta quȩ consid̾at p̾terire transcen¬
dit. iã ab excerioꝵ delectatione sus-¬
pendit᷑. & quȩ sint bona inuisibilia
rimat᷑ : atq hȩc agens plerũq in
dulcedinẽ suꝑne contẽplationis ra¬
pit᷑: iãq de intimis aliqͥd quasi ꝑ
caliginẽ conspicit: & ardenti desi¬
derio int̾ ẽe̾ spũalib angłoꝵ mini¬
steriis conat᷑. Gustu incircũ scrip.¬
ti luminis pascit᷑. & ultra se euecta
ad sem& ipsã relabi dedignat᷑: s qͥa
adhuc corpus quod corrũpit᷑ ag¬
grauat animã : in herere diu luci
non ual&. quã raptim uid& Ipsa
qͥpe carnis infirmitas transcenden¬
tẽ se animã retrahit: atq ad cogi¬
tanda ima ac necessaria suspiran¬
tẽ reducit Saliua uͦ excapite de¬
fluens os tangit: s ad uentrẽ mini-
me ꝑuenit. qr liquore suꝑ ne con¬

Expanded text:
edidit, quasi a nativitate homo sinedidit, quasi a nativitate homo sinadhuc, quia caligo corruptionis praepemens jam terrena desideria subjicit, jam cuncta quae considerat praeterire transcendit, jam ab exteriorum delectatione suspenditur, et quae sint bona invisibilia rimatur, atque haec agens plerumque in dulcedinem supernae contemplationis rapitur, jamque de intimis aliquid quasi per caliginem conspicit, et ardenti desiderio interesse spiritalibus angelorum ministeriis conatur; gustu incircumscripti luminis pascitur, et ultra se evecta ad semetipsam relabi dedignatur; sed quia adhuc corpus quod corrumpitur aggravat animam , inhaerere diu luci 267 non valet, quam raptim videt. Ipsa quippe carnis infirmitas transcendentem se animam retrahit, atque ad cogitanda ima ac necessaria suspirantem reducit. Saliva ergo ex capite defluens os tangit, sed ad ventrem minime pervenit, quia liquore supernae con
Abbreviated transcription (Latin):
ua inos excapite labit᷑. ab ore aduents
dncit᷑. cũ glutit᷑. ditaq est capud
nrm: nisi diuinitas.: Perquã existen
tẽ xpĩ ds. Quid autẽ uent᷑ nr᷑ est nͥ
mens: Quȩ dũ cibũ suũ suꝑnũ uide¬
licq intellectũ suscipit: refecta pro¬
cul dubio om̃iũ m̃bra actionũ regit
Nisienĩ sacra eloqͥa aliquando m̃tẽ
nomine uentris exprimerent: salo¬
mon utiq ñ dixiss& Lucerna dñi
cuncta & iã m̃tis nr̃e nob̾ absconsa mi¬
nifestat. Qͥd gͦ saliue nomine. nisisa¬
por intimȩ contẽplationis accipitux
Quȩ ad os a capite defluit. qr de clar¬
tate conditoris adhuc in hac uita
nos positos uix gustu reuelationistm¬
git: Vnde & redẽptor ueniens saluã
luto miscirit: & cȩci nati oculos repa¬
rauit : qr suꝑna grã carnalẽ cogia¬
tionẽ nram ꝑ ãmixtionẽ sue cõti¬
plationis irradiat. & ab originaliee¬
citate hominẽ ad intellectũ refor¬
mat. Pã quia ad paradisi gaudi¬
is expulsum in hoc iã exilio natura

Expanded text:
n nos ex capite delabitur, ab ore vero ad ventrem ducitur cum glutitur. Quid itaque est caput nostrum nisi divinitas, per quam existendDeus . Quid autem venter noster est nisi mens quae dum cibum suum supernum, videlicet intellectum, suspicit, refecta proculdubio omnium membra actionum regit? Nisi enim sacra eloquia aliquando mentem nomine ventris exprimerent, Salomon utique non dixisset: Lucerna Domini cuncta etiam mentis nostrae nobis absconsa manifestat. Quid ergo salivae nomine nisi sapor intimae contemplationis accipitur? quae ad os a capite defluit, quia de claritate conditoris adhuc in hac vita nos positos vix gustu revelationis tangit. Unde et Redemptor veniens salivam luto miscuit, et caeci nati oculos reparavit , quia superna gratia carnalem cogitationem nostram per admistionem suae contemplationis irradiat, et ab originali caecitate hominem ad intellectum reformat. Nam quia a paradisi gaudiis expulsum in hoc jam exsilio natura