comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dietatẽ pẏrrus obtulisset ut pacẽ condicionibus
equis admitteret. contemptus ẽ. Sed nec regni me¬
dietatẽ adquieuit acciꝑe ut amiciciami ꝓmutteret
regi. Cũ uero cineas iir pr̃antissimus qͥ romam
missus fuerat reu̾sus interrogaret᷑ qualis roma
esset: respondit se regũ uidisse patriam. eo quos
fere om̃s tales essent illie: qualis esset solus pirrꝰ
in epiro & reliqua grecia. Audita gͦ constantia fa¬
bricu: inquit rex. Hic ẽ utiq ille fabriciꝰ: qͥ diffici¬
lius a uirtute quã sol acursu suo au̾ti potest.Im
perator cesar augustus. germanicus eo bello quo
uictis hostib germanici cognom̃ merint eum in
finib copiarũ castella poneret: ꝓfructib locoꝵ
que uallo cõprehendebat preciĩ solui iussit. at¬
q ita iusticie fama omniũ fidem astrinxit. Qs
de continentia dicam rerũq contemptũ. qnqͥdẽ
plutari hi strategẽmatica ñnulla ꝓmisi: Mar¬

Expanded text:
dietatem Pyrrhus obtulisset, ut pacem conditionibus dietatem Pyrrhus obtulisset, ut pacem conditionibus aequis admitteret, contemptus est. Sed nec regni medietatem acquievit accipere, ut amicitiam promitteret regi. Cum vero Cyneas vir praestantissimus, qui Romam missus fuerat reversus interrogaretur qualis Roma esset, respondit se regum vidisse patriam, eo quod fere omnes tales essent illic, qualis esset solus Pyrrhus in Epiro, vel reliqua Graecia. Audita ergo constantia Fabricii, inquit rex: « Hic est utique ille Fabricius, qui difficilius a virtute, quam sol a cursu suo averti potest. » Imperator Caesar Augustus Germanicus, eo bello quo victis hostibus Germanici cognomen meruit, cum in finibus copiarum castella poneret, pro fructibus locorum, quae vallo comprehendebat, pretium solvi jussit, atque ita justitiae fama omnium fidem astrinxit. Quid de continentia dicam, rerumque contemptu, quandoquidem Plutarchi strategematica nonnulla promisi? M
Abbreviated transcription (Latin):
dentes de nomine & officio ꝑditoris. Antimnocares fu¬
erit iuxta ualeriũ pater illiꝰ qui in regis conunuo
pocula ministrabat. an scđ̾m quadrigariũ nicias
medicus: non multũ curo. dũ modo constet ꝯsules
romanoꝵ eo subegisse pẏrrũ qd̾ ꝑfidiam fuerant
asꝑnati. E płam uͦ consulũ ad pyrrũ hanc fuisse
quadrigarius refert. Consules romam salt̃ dicunt
pyrro regi. Nos ꝓtius inuirus continuo animo com¬
moti: inimicicit᷑ tecũ bellate studemus. sea eũ mu¬
nuis exempli & fidei. Ergo uisũ est ut te saluũ ue¬
limus: quo sit quẽ armis possimus uincere. Aduos
uetut nuicias fanuliaris tuus: qui sibi a nobis pre¬
ncũ peteret. si te cłã interfecisset. Ia nos negamiꝰ
faceremus. ne quid hiuĩ modi si accidisset. nr̃o con¬
silio factũ putarent ciuitates: sciture qd̾ nobis ñ
placet ꝓmissis. aut p̃cio. aut dolis. pugnare. Tu
nisi caues: iacebis. Quid referam qd̾ cũ ei regii me¬

Expanded text:
dentes de nomine et officio proditoris. An Timochares fudentes de nomine et officio proditoris. An Timochares fuerit juxta Valerium pater illius, qui in regis convivio pocula ministrabat, an secundum Quadrigarium Nicias medicus, non multum curo, dummodo constet consules Romanorum eo subegisse Pyrrhum, quod perfidiam fuerant aspernati. Epistolam vero consulum ad Pyrrhum, hanc fuisse Quadrigarius refert.-- « Consules Romani salutem dicunt Pyrrho regi. Nos pro tuis injuriis continuo animo commoti, inimiciter tecum bellare studemus, sed cum muniis exempli et fidei. Ergo visum est ut te salvum velimus, quo sit, quem armis possimus vincere. Ad nos venit Nicias familiaris tuus, qui sibi a nobis praemium peteret, si te clam interfecisset. Id nos negavimuiorem faceremus, ne quid hujusmodi, si accidisset, nostro consilio factum putarent civitates, sciturae quod nobis non placet promissis, aut pretio, aut dolis pugnare. Tu, nisi caves, jacebis. » Quid referam, quod cum ei regni me
Abbreviated transcription (Latin):
paratũq erat ꝑ amplitudite hominis. & digni¬
tate uirtutis. Fabricius uero planas manus ab
aurib. ad oculos. & infra. & deinceps ad nares.
om̃ib his membris que attigi resistere atq um¬
perare potero: michi nichil omnino deerit.
ideoq uobis reseruate pecuniã necessariam
usibus ur̃is. nec eam quib tecessaria aut gͣ¬
ta ñ est ingeratis. Romani siquidẽ ñ curant
habere aurũ. sed imꝑare uolunt habentib aurũ
Hoc iulius igius. Frontinus uͦ refert quia ad fabri¬
ciũ ducem romanoꝵ medicus pirri epitotarũ teri̾
ꝑuenit. pollicitus se uenenũ daturũ pẏrro: dum
merces sibi in qua oꝑe preciũ foret constitueretur.
Quo facinore fabricius egere uictoriam suiam non
arbitratus. regi medicũ detexit: atq ea fide fioe me¬
ruit. ut ad amiciciam romanoꝵ appetendam cõpel¬
leret pyrrũ. Pace mea decertent in casu isto. uale¬
rius maximus & claudius quadrigarius: conten¬

Expanded text:
paratumque erat pro amplitudine hominis, et digniparatumque erat pro amplitudine hominis, et dignitate virtutis. Fabricius vero planas manus ab auribus et ad oculos, et infra, et deinceps ad nares, omnibus his membris, quae attigi, resistere atque imperare potero, mihi nihil omnino deerit, ideoque vobis reservate pecuniam necessariam usibus vestris, nec eam quibus necessaria, aut grata non est, ingeratis. Romani siquidem non curant habere aurum, sed imperare volunt habentibus aurum. » Hoc Julius Hyginus. Frontinus vero refert, quod ad Fabricium ducem Romanorum, medicus Pyrrhi Epirotarum regis pervenit, pollicitus se venenum daturum Pyrrho, dum merces sibi in qua operae pretium foret, constitueretur. Quo facinore Fabricius egere victoriam suam non arbitratus, regi medicum detexit. Atque ea fide meruit, ut ad amicitiam Romanorum appetendam, compelleret Pyrrhum. Pace mea decertent in casu isto Valerius Maximus, et Claudius Quadrigarius, conten
Abbreviated transcription (Latin):
senonib gallis in urbem. & romanis undeci¬
mo miliario uictis apud flum̃ alliam. nec in
ipsa urbe quicquã pret̾ capitoliũ seruari pos¬
set. &e hoc auro dato ut galli recederent: camillus
etiã ingrate cõpatiens patrie eosdem cecidit. au¬
rũ abstulit. romanoꝵ. aquilas reportauit. Unde
in sexdo uirgilii. inter ceteros eneadas p̃discit
eneas referentẽ signa camillũ. Itaq ab exilio re¬
uocatus. tercio triumphans urbem ingressiis ẽ.
.e appellatus scd̾s romulus qͣsi alter patrie con
Nam p̃cedentia plutarchi mstitutione traiam
& iulu frontini in libro strategẽmatũ sunt.
Uenerunt gͦ sedõ legati samnitũ ad gaiũ fabri¬
cium multas & mnagnas res memorantes. quas
bene ac beniuole post redditam pacem samitti¬
bus fecerat: offerentes dono grandẽ pecumam.
& orantes ut eam acciperet &e uteret᷑: eo quad
multa ad necessitatẽ uictus. & splendorẽ domꝰ
tanto uiro deeẽ constarer. Nichil enĩ lautum

Expanded text:
Senonibus Gallis in urbem, et Romanis undeciSenonibus Gallis in urbem, et Romanis undecimo milliario victis apud flumen Alliam, nec in ipsa urbe quidquam praeter Capitolium servari posset, et hoc auro dato, ut Galli recederent, Camillus etiam ingratae compatiens patriae, eosdem cecidit, aurum abstulit, Romanorum aquilas reportavit. Unde in sexto Virgilii, inter caeteros Aeneadas praedicit Aeneas referentem signa Camillum. Itaque ab exsilio revocatus, tertio triumphans urbem ingressus est, et appellatus secundus Romulus, quasi alter patriae conNam praecedentia Plutarchi in Institutione Trajani, et Julii Frontini in libro Strategematum sunt. Venerunt ergo secundo legati Samnitum ad C. Fabricium, multas et magnas res memorantes, quae bene ac benivole post redditam pacem Samnitibus fecerat, offerentes dono grandem pecuniam, et orantes ut eam acciperet et uteretur, eo quod multa ad necessitatem victus, et splendorem domus tanto viro deesse constaret. Nihil enim lautum,
Abbreviated transcription (Latin):
so nomine alicio reddidit. adiciens & aurũ quod
parentes in redemptionẽ captiue attulerant:
ut esset uirgini in dotẽ. aut marito in munus
nuptiale. Itaq muttiplici magnificentia uni¬
uersa gens uicta. que forte alias cessura non
fuerat: romani imperii popło accessit. Camillo
faliseos obsidenti magister ludi liberos faliscoꝵ
tanquã ambulandi causa extra murũ eductos
tradidit. dicens. retentis obsidib ciitatẽ neces¬
sario facturã imꝑata. Camillus uero ñ solum
spreuit ꝑfidiam: sed restrictis manib post terga
magistrũ uirgis agendũ ad parentes pueris tra¬
didit adeptus beneficio uictoriã. quã fraude ñ
concupierat. Nam falisci obhanc iusticiã sponte se
dediderunte Extat quoq euisdem camilli non
ignobilior titulus. Cũ enĩ post subactas qiuitates
&e triumphos insignes milttaris manus inuidia
concitata. dampnatus & expulsus ẽ ciitate qͣsi
p̃da cõmumi iniquius distributa. irruentibus

Expanded text:
so nomine Alicio reddidit, adjiciens et aurum, quod so nomine Alicio reddidit, adjiciens et aurum, quod parentes in redemptionem captivae attulerant, ut esset virgini in dotem, aut marito in munus nuptiale. Itaque multiplici magnificentia universa gons victa, quae forte alias cessura non fuerat, Romani imperii populo accessit. Camillo Faliscos obsidenti, magister ludi liberos Faliscorum tanquam ambulandi causa, extra murum eductos, tradidit, dicens retentis obsidibus, civitatem, necessario facturam imperata. Camillus vero non solum sprevit perfidiam, sed restrictis manibus post terga, magistrum virgis agendum ad parentes pueris tradidit, adeptus beneficio victoriam, quam fraude non concupierat. Nam Falisci ob hanc justitiam sponte se dediderunt. Exstat quoque ejusdem Camilli non ignobilior titulus. Cum enim post subactas civitates et triumphos insignes, militaris manus invidia concitata, damnatus et expulsus esset civitate, quasi praeda communi iniquius distributa: irruentibus
Abbreviated transcription (Latin):
nec circũstantia pila. quã tutatur amor. ñ extor¬
quebis amari. hoc alterna fides. hoc simplex gr̃a
donat.  Alexander cũ hieme ducens exercitum
resideret ad ignẽ: recognoscere p̃tereuntes copias ce¬
pit. Cumq conspexisset quendam ppe exanimatũ
frigore: uissit eũ sedere in loco sua dicens. Si inꝑ
sis natusesses. in regia sella resedisse capitale fo¬
ret: sed in macedonia nato conceditur. Fertur
.E aliud de eodem. qd̾ cũ uirgo eximie pulchei¬
tudinis finitime gentis pͥncipi desponsata int̾
captiuas ad ẽe nuntiaret᷑. abstinentia sũma
peꝑcit. ut ne illam quidem aspexerit. Qua
mox adsponsũ remissa: uniuerse gentis. ꝑ hoc
beneficium sihi mentes conciliauit. Dis huma¬
nitate. suoꝵ alienoꝵ animos sibi iusticia deuin¬
xit. Simle ẽ qd̾ scipio affricanꝰ inhispania gessisse
ept euica uirgo nobilis ouimũ in se detorus adma¬
ratione conuertens oculos adducta eẽt: eam spon¬

Expanded text:
nec circumstantia pila, Quam tutatur amor; non extornec circumstantia pila, Quam tutatur amor; non extorquebis amari: Hoc alterna fides, hoc simplex gratia donat. Alexander cum hieme ducens exercitum, resideret ad ignem, recognoscere praetereuntes copias coepit, cumque conspexisset quemdam prope exanimatum frigore, jussit eum sedere in loco suo, dicens: « Si in Persis natus esses, in regia sella resedisse capitale foret, sed in Macedonia nato conceditur. » Fertur et aliud de eodem, quod cum virgo eximiae pulchritudinis, finitimae gentis principi desponsata, inter captivas adesse nuntiaretur, ei abstinentia summa pepercit, ut ne illam quidem aspexerit. Qua mox ad sponsum remissa, universae gentis per hoc beneficium sibi mentes reconciliavit. Sic humanitate suorum, alienorum animos sibi justitia devinxit. Simile est quod Scipio Africanus in Hispania egisse legitur, cui cum virgo nobilis omnium in se decoris admiratione convertens oculos, adducta esset, eam spon
Abbreviated transcription (Latin):
defuerit: hominũ frustra sibi congruunt opera.
cũ dolus in ꝑuitiem ꝑgat. sine affectu ꝑficiendi
Simulatores inquit iob .& callidi. ꝓuocant iram
dei. neq clamabunt cũ uincti fuerint. Morietur
in tempestate aninia eoꝵ: & uita eoꝵ inter effe¬
minatos. Oꝑib namq causam pr̃at nunc pudor:
timor interdũ. Sed iunctura illa solidissima ẽ
que ex adipe fidei &e dilectionis ꝓcedit. & in solo
iututis fundamento subsistit. Opera tñ qͥa mor
argumenta sunt. gratiã pariunt: qua nichi
utiliꝰ nichil efficatius ẽ. ad statũ magistratuum
& ꝓcessũ. Inde ẽ illud imꝑatoris. aut si mauis
uersificatoris egregu. dũ tam̃ idẽ eos sensisse ñ
ambigas. Sis pius in primis: nam eũ iuncamur
in om̃i munere: sola deos equat elementia nobis
Neu dubie suspectus agas. neu falsus amicis ru¬
moꝵ ue auidus: Qui talia curat. manes horrebit
strepitus. nulla ñ anxius hora. Non sic excubie.

Expanded text:
defuerit, hominum frustra sibi congruunt opera, defuerit, hominum frustra sibi congruunt opera, cum dolus in perniciem pergat, sine affectu proficiendi. Simulatores, inquit Job, et callidi provocant iram Dei, neque clamabunt, cum vincti fuerint. Morietur in tempestate anima eorum, et vita eorum inter effeminatos . Operibus namque causam praestat nunc pudor, timore interdum. Sed junctura illa solidissima est, quae ex adipe fidei et dilectionis procedit, in solo virtutis fundamento subsistit. Opera tamen quia morum argumenta sunt, gratiam pariunt, quia nihil utilius, nihil efficacius est ad statum magistratuum, et processum. Inde est illud imperatoris, aut si mavis versificatoris egregii, dum tamen idem eos sensisse non ambigas. Sis pius in primis, nam cum vincamur in omni Munere, sola deos aequat clementia nobis. Neu dubie suspectus agas, neu falsus amicis, Rumorumve avidus: qui talia curat, inanes Horrebit strepitus, nulla non anxius hora. Non sic excubiae,
Abbreviated transcription (Latin):
tus: de si caput corporis intumescat. ut a neb̃
aut omnino aut sine molestia ferri non possit.
Hanc autẽ passionẽ. sine grauissimo dosore mẽ¬
broꝵ tolerari uel curari impossibile est. Si u̾o
ineurabilis fuerit passio: sic uiuere quã mori
miseriꝰ ẽ. Miseris autẽ nichil utiliꝰ est: quam ut¬
cũq finire miseriam. Idem quoq dixisse legit᷑.
Cũ in subiectos potestas seuit: idem est. ac si tutor
pupillũ ꝑsequatur: uel eũ suo muerone iugules.
ob cuiꝰ defensionẽ ab eodẽ traditũ tibi gladiũ acce¬
pisti. Rem namq publicam frui iure pupilli ꝑ¬
celebre ẽ: & eam tunc demũ recte ꝓcedere. crim
caput eiꝰ se inutile esse cognoscit. nisi fideliter mẽ¬
bris cohereat. Hec ille: & quidẽ eleganter & uere.
Sed ut michi uidetur. coherentia fidelis & firma
esse non potest: ubi ñ est tenax unio uoluntatum.
& quasi ipsarũ animarũ conglutinatio. Que si

Expanded text:
atus, ac si caput corporis intumescat, ut a membris atus, ac si caput corporis intumescat, ut a membris aut omnino, aut sine molestia ferri non possit. Hanc autem passionem sine gravissimo dolore membrorum tolerari vel curari, impossibile est. Si vero incurabilis fuerit passio, sic vivere quam mori miserius est. Miseris autem nihil utilius est quam utcunque finire miseriam. » Idem quoque dixisse legitur: « Cum in subjectos potestas saevit, idem est ac si tutor pupillum persequatur, vel eum suo mucrone jugules, ob cujus defensionem, ab eodem traditum tibi gladium accepisti. Rem namque publicam frui jure pupilli percelebre est, et eam tunc demum recte procedere, cum caput ejus se utile esse cognoscit, nisi fideliter membris cohaereat. » Haec ille, et quidem eleganter et vere. Sed, ut mihi videtur, cohaerentia fidelis et firma esse non potest, ubi non est unio tenax voluntatum, et quasi ipsarum animarum conglutinatio. Quae si
Abbreviated transcription (Latin):
sipienti. est rei publice subuertere uitã. Et mu¬
posũbile est ut auos utiliter regat: quẽ prius
subu̾tit error. Ait enĩ. Ubi non ẽ gubernatoe.
popłs corruet. Et alibi. Rex insipiens perdet
popłm suũ: & ciuitates in habitabunt᷑ suꝑ sen¬
sũ peudentiũ. Om̃is potẽstatus breuis uita:
languor plixior grauat medicũ. Breuẽ languo¬
re p̃ cidet medicus. sic & rex hodie est & ers
moriet᷑. Cũ enĩ moriet᷑ homo: hereditabit letpẽ¬
tes. & bestias & uermes. Nunquid queso parpis
opprimiuit᷑ iniuriis. attenuant᷑ exactionibus.
rapinis multiplicib spoliant᷑. iubentur uise
concurrere popłi & orbẽ concutere: ut poteni¬
bus isti succedant heredes : Isti namq sueces̃
om̃ib iure suo. nec desideratur sollempnital
testamenti: ab intestato e mergunt. uelis nall
hos habebis heredes. In scłarib litt̾is fert᷑ dixil¬
se plato. ꝑinde est. cũ subditos oppͥmit magillo¬

Expanded text:
nsipienti, est reipublicae subvertere vitam. Et imnsipienti, est reipublicae subvertere vitam. Et impossibile est, ut alios utiliter regat, quem proprius subvertit error. Ait enim: Ubi non est gubernator, populus corruet . Et alibi: Rex insipiens perdet populum suum, et civitates habitabuntur super sensum prudentium. Omnis potentatus vita brevis, languor prolixior gravat medicum. Brevem languorem praecidet medicus, sic et rex hodie est, et cras morietur. Cum enim morietur homo, haereditabit serpentes, et bestias, et vermes . Nunquid, quaeso, pauperes opprimuntur injuriis, attenuantur exactionibus, rapinis multiplicibus spoliantur, jubentur in se concurrere populi, et orbem concutere, ut potentibus isti succedant haeredes? Isti namquo succedunt omnibus jure suo, nec desideratur solemnitas testamenti, ab intestato emergunt; velis nolis, hos habebis haeredes. In saecularibus litteris fertur dixisse Plato: « Perinde est cum subditos opprimit magistr
Abbreviated transcription (Latin):
gladiũ. & consument᷑ stulticia. Uides ne iuitii¬
um regũ duplicẽ exitũ: Aut enĩ ꝑ gladiũ tea¬
seunt: aut stulticia consumiunt᷑. Et recte dũr fͣi¬
sire ꝑ gladiũ ñ fiuiri: eo qd̾ gladiꝰ quasi quidam
transitus eis est ad locũ. ubi sedñi multitudinẽ
iniquitatũ suatũ. potentes potent̾ puniuntur
Sed& stulticia consunnt impios: quia un depre¬
sione popłi. robur pͥncipis eneruatur. Popuiꝰ
nanq contritus erigere uires pͥncipis ñ potest.
qui mittit lapidẽ in aceruũ mereuru.
sic quidat insipienti honorẽ. Hoc adus¬
sis diuerso modo exponitur. Ego sapientiorum
uenia impetrata. a ceruũ ẽdo mercurii in quo
consistit ratio calculandi: quia mercuriꝰ num̃
eori. est. qui negotiationẽ exercetit. & raciocinis
suis diligenter iniugilant. Mittere gͦ lapidẽ
in aceruũ quo regitur ratio calculandi. ẽ totami
turbare calciui rationẽ: & honorẽ conferre i¬

Expanded text:
gladium, et consumentur stultitia . Videsne inutiligladium, et consumentur stultitia . Videsne inutilium regum duplicem exitum? Aut enim per gladium transeunt, aut stultitia consumuntur. Et recte dicuntur transire per gladium, non finiri, eo quod gladius quasi quidam transitus est eis ad locum, ubi secundum multitudinem iniquitatum suarum, potentes potenter puniuntur. Sed et stultitia consumit impios, quia in depressione populi robur principis enervatur. Populus namque contritus, erigere vires principis non potest, qui mittit lapidem in acervum Mercurii, sic qui dat insipienti honorem. Hoc a diversis diverso modo exponitur. Ego, sapientiorum venia impetrata, acervum credo Mercurii, in quo consistit ratio calculandi, quia Mercurius numen eorum est qui negotiationem exercent, et ratiociniis suis diligenter invigilant. Mittere ergo lapidem in acervum, quo regitur ratio calculandi, est totam turbare calculi rationem: et honorem conferre i
Abbreviated transcription (Latin):
magis tacui. nec egressus sũ ostiũ. Si aduersum
me t̾ra clamat. & cũ ipsa suici eiꝰ deflent᷑. si fructꝰ
eiꝰ comedi absq pecuna. & animã agricolarum
eiꝰ afflixi: ꝓ frumento oriatur michi tribulus. &
ꝓ ordeo spina. An non credis eũ ambulare in latitu¬
dine deliciarũ dei qui de corde puro &e conscien¬
tia bona & fide non ficta sub inprecatione tan¬
ta de se ista fatetur: Quis istoꝵ. uerbor. desid̾at
interprecationẽ. aut in tanta uirtutũ luce nõ
uidet: Nnniũ plane hebes est &e obtusi ingenu
cui ꝑse ista ñ lucent. Ininũ hic płima congeruir᷑
quoꝵ uel unũ. orbem quendam illustrare suffiõe
Si pͥncipes plura legere uel audire fastidiunt.
saltẽ hoc tantillũ legant. audiant. &. inquisitioẽ
diligenti discutiant. dũ inutent᷑. Sequitur enĩ
in eodem. di audierint reges & obseruauerint
uocẽ dñi: complebint dies suos in bono. &. anuo
suos in gła. Si autẽ ñ audierint: transibunt per

Expanded text:
ersum me terra clamat, et cum ipsa sulci ejus defient; si fructus ejus comedi absque pecunia, et animam agricolarum ejus afflixi, pro frumento oriatur mihi tribulus, et pro hordeo spina . Annon credis eum ambulare in latitudine deliciarum Dei, qui de corde puro, et conscientia bona, et fide non ficta, sub imprecatione tanta de se ista fatetur? Quis istorum verborum desiderat interpretationem, aut in tanta virtutum luce non videt? Nimium plane hebes est, et obtusi ingenii, cui per se ista non lucent. In unum hic plurima congeruntur, quorum vel unum, orbem quemdam illustrare sufficeret. Si principes plura legere, vel audire fastidiunt, saltem hoc tantillum legant, audiant, et inquisitione diligenti discutiant dum imitentur. Sequitur enim in eodem: Si audierint reges, et observaverint vocem Domini, complebunt dies suos in bono, et annos suos in gloria. Si autem non audierint, transibunt per
Abbreviated transcription (Latin):
om̃ib lenociniis sius arrideat mundus: quicqͥd
mundiciã hominis ꝑinit sordidũ. qd̾ decorem
anime extinguit turpe. qd̾ honestatẽ subu̾tit
ignominiosũ est. Unde & apud antiquos etiam
salutifere u̾itatis ignaros om̃e qd̃ ex debito officũ
gratuitũ eẽ oportet: si fiat adp̃ciũ. in sordib cõpu¬
tatur. Ipsiꝰ quoq p̃cii sic dilatant inter pretatio¬
nẽ: ut ñ mͦ pecc̃am spẽmue contineat. s obseqͥũ
omnẽq oꝑã qͣtenꝰ alias ñ debet᷑. Quod enĩ ex sordi¬
bẽ. qͥd erit nisi sordidũ: Non eiũ potest arbor
mala. fructꝰ bonos fac̾e: cũ in eouis nat᷑e osistat.
ut similia ex similib ꝓcreeent᷑. Ceterũ quia p̃¬
sidũ & atior. uidicũ cõmunẽ ẽẽ inspectionẽ p̃m¬
simus. equitatis & publice quietis ministri st̃.
quos tanto circũspectiores cautiores oportet ẽẽ
magisq sollicitos. qͦ uliꝰ reseruant᷑ examini. cuiꝰ

Expanded text:
omnibus lenociniis suis arrideat mundus, quidquid omnibus lenociniis suis arrideat mundus, quidquid munditiam hominis perimit, sordidum; quod decorem animae exstinguit, turpe; quod honestatem subvertit, ignominiosum est. Unde et apud antiquos, etiam salutiferae veritatis ignaros, omne quod ex debito officii gratuitum esse oportet, si fiat ad pretium, in sordibus computantur. Ipsius quoque pretii sic dilatant interpretationem; ut non modo pecuniam, speciemve contineat, sed obsequium, omnemque operam, quatenus alias non debetur. Quod enim ex sordibus est, quid erit nisi sordidum? Non enim potest arbor mala fructus bonos facere, cum in eo vis naturae consistat, ut similia ex similibus procreentur. Caeterum quia praesidum, et aliorum judicum, communem esse inspectionem praemisimus, aequitatis, et publicae quietis ministri sunt, quos tanto circumspectiores, et cautiores oportet esse, magisque sollicitos, quo illius reservantur examini, cujus
Abbreviated transcription (Latin):
solus ille uisticiã uendit. qͥ ñ ht. Siquidẽ ante
cõmerciũ: relinqͥt sordidũ uenditorẽ. Nonne
sordidus ẽ qui ad acceptas uel oblatas sordes con¬
scientiã polluit. & non tam iusticiã uenalẽ ht̃
ꝗͣ animã suã ͤ Doctor gentiũ diuicias honoresce
tociꝰ mundi uariam suppellectilẽ contemnit ut st̃¬
coia. ut solũ lucrifaciat xp̃m. ratꝰ omĩa que dis¬
pendiũ salutis affert̃. sordib aggreganda. Recte
quidẽ & fidelit̾ eo qd̾ nicħ mundũ. nich honestũ.
nicħ decens salutẽ impedit: sed sola turpitudo:
que sicut dedecet. sic & inmunda ẽ &e certe in¬
utilis: adeo dampnosa ut nullo temporali emn¬
lumento ualeat compensari. Quid enĩ prodest
homini si uniu̾stĩ mundũ lucret᷑. faciens detri¬
mentũ. anime sue: Et uide qͥa ñ dixit mun¬
dũ inutilẽ ubi salus ꝑdit᷑. s etiã uͥ minuit᷑ gła.
Quantũ uis rutilent gẽme. aurũ splendeat. et

Expanded text:
solus ille justitiam vendit, qui non habet. Siquidem ante solus ille justitiam vendit, qui non habet. Siquidem ante commercium relinquit sordidum venditorem. Nonne sordidus est, qui ad acceptas, vel oblatas sordes, conscientiam polluit, et non tam justitiam venalem habet, quam animam suam? Doctor gentium divitias, honores, temnit ut stercora, ut solum lucrifaciat Christum, ratus omnia, quae dispendium saluti afferunt, sordibus aggreganda. Recte quidem et fideliter, eo quod nihil mundum, nihil honestum, nihil decens salutem impedit, sed sola turpitudo, quae sicut dedecet, sic et immunda est, et certe inutilis, adeo damnosa, ut nullo temporali emolumento valeat compensari. Quid enim prodest homini, si universum mundum lucretur, faciens detrimentum animae suae? Et vide, quia non dixit mundum inutilem ubi salus perditur, sed etiam ubi minuitur gloria. Quantumvis rutilent gemmae, aurum splendeat, et
Abbreviated transcription (Latin):
rebat gͦ quomͦ iuste iustificaret causã impii: &
qͣsi illuso deo gr̃am eiꝰ subtraheret electis. Aut si
adu̾sa iustificari ñ posset causa. hoc saltẽ agebat.
ut & abista reced̾et ds̃. Cõpugnantib namq in¬
iquis. iuncere ut dicit᷑ consueuit. qui uiribus
suꝑior ẽ. Balaamitas uideas plurimos: qui licet
iniquã nolint serre sententiã : corrupti tamen
munerib iusticiã partis umꝰ in alt̾am quauis
arte transferre moliunt᷑. Non facile dixerim
utrũ sit nequiꝰ. licet uenditor eqͥtatis maliciã
fuco fallatiori coloret. Potest tam̃ uideri nequior
qͥ officii sui pͥncipẽ &e reginã cui fides famulat᷑.
quasi mercẽ inforo distrahit. ac si seruus inficeł
dñm uendat. Omĩs et enĩ magistratꝰ: usticie
famulus est. Constat autẽ quia equitas auie¬
nat᷑ a uenditore aoemptorẽ ũ trauseat: & empta
ituqͥtas sit ademptorẽ transit. ut neqͣquã auen

Expanded text:
rebat ergo quomodo juste justificaret causam impii, et rebat ergo quomodo juste justificaret causam impii, et quasi illuso Deo, gratiam ejus subtraheret electis. Aut si adversa justificari non posset causa, hoc saltem agebat, ut et ab ista recederet Deus. Compugnantibus namque iniquis, vincere ut dicitur consuevit, qui viribus superior est. Balaamitas videas plurimos, qui licet iniquam nolint ferre sententiam, corrupti tamen muneribus, justitiam partis unius, in alteram quavis arte transferre moliuntur. Non facile dixerim utrum sit nequius, licet venditor aequitatis, malitiam fuco fallaciori coloret. Potest tamen videri nequior, qui officii sui principem et reginam, cui fides famulatur, quasi mercem in foro distrahit, ac si servus infidelis dominum vendat. Omnis enim magistratus, justitiae famulus est. Constat enim quia aequitas alienatur a venditore, licet ad emptorem non transeat, et empta iniquitas sic ad empto
Abbreviated transcription (Latin):
ipsoꝵ & iudicũ alioꝵ una ẽ speculatio. e qd̾
de his dr̃: facile ad alioꝵ consequentiã trabitur.
Est itaq pͥmũ qd̾ ex uecessitate. officiĩ utrisq
indicit᷑. ut iusticie in om̃ib pareat᷑. & nichil eoꝵ
que facienda st̃. fiat ad p̃ciũ. Nam qd̾ inuistũ ẽ
usquequaq ñ licet: ut nec ꝑtemporali uita fieri
liceat. Quod iustũ est. mercedis interuentu ñ indi¬
get: cũ ꝑ se fieri debeat. & iniquũ sit uendere qd̃
debet᷑. Iusticiã gͦ uendere : iniquitas ẽ. Inuisticiã:
iniqua insania. Hec siquidẽ ubiq reprobata ẽ
ut nusꝗͣ eẽ debeat: illa ubiq debita ẽ. ut sine scesẽ
uendi ñ possit. Neq enĩ balaam ex eo culpat᷑ quod
popłi dei causã dampnau̾at. aliud ue dixerit qͣm
qd̾ dñs inspirabat: s qͥa auaricia excecatꝰ infideli¬
tim causã instruens quomͦ ad ꝓuocandũ irã dei de¬
linqueret isrł dictante malicia ꝓcurauit. Que¬

Expanded text:
ipsorum et judicum aliorum una est speculatio, et quod ipsorum et judicum aliorum una est speculatio, et quod de his dicitur, facile ad aliorum consequentiam trahitur. Est itaque primum quod ex necessitate officii utrisque indicitur, ut justitiae in omnibus pareatur, et nihil eorum quae facienda sunt, fiat ad pretium. Nam quod injustum est, usquequaque non licet, ut nec pro temporali vita fieri liceat. Quod vero justum est, mercedis interventu non indiget, cum per se fieri debeat, et iniquum sit vendere quod debetur. Justitiam ergo vendere iniquitas est; injustitiam, iniqua insania. Haec siquidem ubique reprobata est, ut nusquam esse debeat, illa ubique debita est, ut sine scelere vendi non possit. Neque enim Balaam ex eo culpatur, quod populi Dei causam condemnaverit, aliudve dixerit, quam quod Dominus inspirabat, sed quia avaritia excaecatus est, infidelium causam instruens quomodo ad provocandum iram Dei delinqueret Israel, dictante malitia procuravit. Quae
Abbreviated transcription (Latin):
dtendunt. ita inter se u̾sari asserit: ut sinau¬
te sub adu̾sa potestate decertent. quis eori debe¬
at potissimũ gubernare. In quo fortune caleulo
aut nullus aut rarus. idemq temerariꝰ ẽ: qui
sine arte & uirib uendicet magistratũ. Et meo
quidẽ tp̃r nichil miserabiliꝰ uidi: quã uidices
scientie legis ignaros. bone uoluntatis manes:
quod conuincit amor munerũ & retributionũ.
id iuriũ qd̾ hñt in obsequio auaricie. iactantie.
aut carnis & sanguinis exercentes: & a neces¬
sitate sacramenti legitum absolutos. Ex quo
planũ ẽ pͥncipes qui eis ordinariã uiris dictio¬
nẽ contulert̃: uiris ẽẽ ignaros ues contemptores.
Sed quicqͥd de pitia iuris dicamus. aut de iurib
exequendi: iudicẽ oportet ẽẽ religiosissimũ. & qͥ
om̃e iniquũ morte ipsa magis oderit. Quia ergo
p̃sides ordinariã habent uiris dicendi pocestatemr

Expanded text:
contendunt, ita inter se versari asserit, ut si naucontendunt, ita inter se versari asserit, ut si nautae sub adversa tempestato decertent, quis eorum potissimum debeat gubernare. In quo fortunae calculo, aut nullus, aut rarus, idemque temerarius est, qui sine arte et viribus vindicet magistratum. Et in eo quidem tempore nihil miserabilius vidi, quam judices scientiae legis ignaros, bonae voluntatis inanes, quos convincit amor munerum et retributionum, et id virium quod habent in obsequio avaritiae, jactantiae, aut carnis et sanguinis exercentes, et a necessitate sacramenti legitimi absolutos. Ex quo pianum est, principes qui eis ordinariam jurisdictionem contulerunt, juris esse ignaros vel contemptores. Sed quidquid de peritia juris dicamus, aut de viribus exsequendi, judicem oportet esse religiosissimum, et qui omne iniquum morte ipsa magis oderit. Quia ergo praesides ordinariam habent jurisdictionem, vel juris dicendi potestatem,
Abbreviated transcription (Latin):
iniquitates: ne forte extunescas faciẽ potentis. &
pouas scandalũ inagilitate tua. Non pecces in mul¬
titudine ciuitatis. nec te in mittas in populũ: ne¬
q alliges duplicia peccata. nec enĩ in uno eris ĩmu¬
nis. Noli eẽ pusillanimis in anima tua. exorare. &
fac̾e̾ elemosinã ñ despicias. Ne dicas in muttitudi¬
ne munerũ meoꝵ respiciet ds̃: & offerente me dco
altissimo. suscipiet mun̾a mea. Non irrideas homi¬
nẽ in amaritudine anime: ẽ enĩ qui humiliat et
exaltat circũs pector łs. Ex his diligenti lectori oc¬
curret. qd̃ uoluntas boni ñ minꝰ udici necessaria
ẽ. ꝗͣ uoticia uel potestas: cũ ũ modo de suis sed ex
alieuis delictis teneat᷑. & duplici suorꝵ & aliorum
p̃mat᷑ on̾e: ut uec ii multitudine munerũ citra
mundiciam uoluntatis sit ei fiducia ante deum
Unde & plato egregie quidẽ & luculent̾ si tamen
audiat᷑. eos qͥ de rei publice gerendo magistratu

Expanded text:
rte extimescas faciem potentis et rte extimescas faciem potentis et ponas scandalum in agilitate tua. non pecces in multitudine ciuitatis, nec te inmittas in populum: neque alliges duplicia peccata, nec enim in uno eris inmunis. noli esse pusillanimis in anima tua. exorare et facere elemosynam non despicias. ne dicas: in multitudine munerum meorum respiciet deus, et offealtissimo munera mea suscipiet. Non irrideas hominem in amaritudine animae, est enim qui humiliat et exaltat circumspector Deus . Ex his diligenti lectori occurret, quod voluntas boni non minus judici necessaria est, quam notitia, vel potestas, cum non modo de suis, sed ex alienis delictis teneatur, et duplici suorum et aliorum prematur onere, ut nec in multitudine munerum citra munditiam voluntatis sit ei fiducia ante Deum. Unde et Plato egregie quidem et luculenter si tamen audiatur eos, qui de reipublicae gerendo magistratu
Abbreviated transcription (Latin):
iustũ est exequendi. Nam sicut medico euentꝰ
mortalitatis imputari ñ debet. ita siquid tristẽ
ꝑ imꝑitiã eiꝰ contigerit: ei merito imputatur.
Quod si nouit & ñ uult: ñ ex ignorantia s ex ma¬
licia condempnat᷑. finis si quidẽ utriꝰq dampuatio
ẽ. licet ignari mitiꝰ puniant᷑. nisi forte ignorantiã
negligentia ꝓcurauerit. Nam siignorantia inuin¬
cibilis ẽ: ñ affert mortẽ. sed ab innatis tenebris ex
iudicis hec eadẽ ꝑtinere certissimũ ẽ: cũ ipsũ uiriᷤ
oporteat hr̃e noticiã. uoluntatẽ boni. uires exeq̃n¬
di: & sacram̃to deb̾at ẽẽ legib obligatus: ut sibi om¬
iuno illicitũ nouerit ab earũ sinceritate diu̾tere.
Nam de sapientia eiꝰ: sapientia docet. Index inqͥt
sapiens iudicabit populũ suũ: & pͥncipatꝰ sensati.
stabilis erit. Sedm̃ iudicẽ populi sic & ministri
eiꝰ: & qualis rector ẽ ciuitatis. tales & inhabitanteᷤ

Expanded text:
justum est, exsequendi. Nam sicut medico eventus justum est, exsequendi. Nam sicut medico eventus mortalitatis imputari non debet, ita si quid triste per imperitam ejus contigerit, ei merito imputatur. Quod si novit, et non vult, non ex ignorantia, sed ex malitia condemnatur. Finis siquidem utriusque damnatio est: licet ignari mitius puniantur, nisi forte ignorantiam negligentia procuraverit. Nam si ignorantia invincibilis est, non affert mortem, sed ab innatis tenebris excjudicis haec eadem pertinere, certissimum est, cum ipsum juris oporteat habere notitiam, voluntatem boni, vires exsequendi, et sacramento debeat esse legibus obligatus; ut sibi omnino illicitum noverit, ab earum sinceritate divertere. Nam de sapientia ejus, Sapientia docet. Judex, inquit, sapiens judicabit populum suum, et principatus sensati stabilejus: & qualis rector est civitatis, tales & inhabitantes
Abbreviated transcription (Latin):
muliebrib polluit & incestat. Res si quidẽ mons¬
truosa est philosophus curialis:  dũ utrũq eẽ
affectat. neutrũ ẽ: eo qd̾ curia pħiam exeludit. &
ineptias curiales philosophus usq quaq ñ recipit.
Puntam̃ ad omnẽ curiã cõparatiotransit: s ad ullã
dũtaxat que insipientis distemꝑat᷑ arbitͥo. Eͥ enĩ
sapiens est nugas abigit: cõponit domũ: & uiiũ¬
sa illiꝰ subicit rationi. Ut enĩ ait sapientia. q̃ com¬
enunicatio scõ homuim ad canẽ.: aut luci ad tenebras:
Om̃e animal diligit simile .sͥ. & om̃is homo pro¬
ximũ suũ. Om̃is caro ad simniẽ sͥ coniungitur.
aliquando cõmunicauit: sic peccator iusto.xi.
quã in p̃sidib ꝓuintiarũ consistẽ superiꝰ
dictũ ẽ. Preses g ẽ.: qui in iure reddendo
ꝓuuicialib p̃sidet. Hie autẽ equi & iniqͥ debet
habere noticia.: ⁊t facuitatẽ &e anunuĩ euuis quos

Expanded text:
muliebribus polluit, et incestat. Res siquidem monsmuliebribus polluit, et incestat. Res siquidem monstruosa est, philosophus curialis: et dum utrumque esse affectat, neutrum est, eo quod curia philosophiam excludit, et ineptias curiales philosophus usquequaque non recipit. Non tamen ad omnem curiam comparatio transit, sed ad illam duntaxat, quae insipientis distemperatur arbitrio. Qui enim sapiens est, nugas abigit, componit domum, et universa illius subjicit rationi. Ut enim ait Sapientia: Quae communicatio sancto homini ad canem, aut luci ad tenebras? Omne animal diligit simile sibi, sic et omnis homo, proximum sibi. Omnis caro ad similem sibi conjungitur, aliquando, sic peccator justo. quam in praesidibus provinciarum consistere superius dictum est. Praeses igitur est qui in jure reddendo, provincialibus praesidet. Hic autem aequi et iniqui debet habere notitiam, et facultatem, et animum ejus, quod
Abbreviated transcription (Latin):
ei insignis: eidẽ comparat᷑. Ut enĩ in fabulis ẽ. unda
illiꝰ aspectu decora ẽ: gustu dulcis. suauis tactu. &.
orniũ sensuũ usu gratissimã. s tanta mollicie in¬
gredientes eneruat: ut uiris effeminatis nobiliorẽ
adimat sexũ. nec ante qͥsꝗͣ egredit᷑: ꝗͣ stupeat .& dole¬
at se mutatũ ẽe infeminam. Aut enĩ cedens om̃i¬
no sexus in deteriorẽ degenerat aut uet̾is dignita¬
tis aliquo manente uestigio hermafroditũ induit.
qui quodã delinquentis nature ludibrio sic utriꝰq
sexus ostentat imagnẽ. ut neutriꝰ retineat u̾itatẽ.
Hac autẽ poetici nube figinenti nugarũ curialiũ
rep̃sentatur imago. que uiros abiecta uirtute
emolliunt. aut imagine retenta ꝑu̾tunt. Qͥ euri¬
aliũ ineptias induit. &e philosophi uel bom uiri
officiũ pollicet᷑. hermafroditꝰ ẽ: qui duro uultu
& hispido muliebrẽ detͣpat uenustatẽ. & uirũ

Expanded text:
ei insignis, eidem comparatur. Ut enim in fabulis est, unda ei insignis, eidem comparatur. Ut enim in fabulis est, unda illius aspectu decora est, gustu dulcis, suavis tactu, et omnium sensuum usu gratissima, sed tanta mollitie ingredientes enervat, ut viris effeminatis nobiliorem adimat sexum; nec ante quisquam egreditur, quam stupeat et doleat se mutatum esse in feminam. Aut enim cedens omnino sexus in deteriorem degenerat, aut veteris dignitatis aliquo manente vestigio, hermaphroditum induit, qui quodam delinquentis naturae ludibrio, sic utriusque sexus ostentat imaginem, ut neutrius retineat veritatem. Hac autem poetici nube figmenti nugarum curialium repraesentatur imago, quae viros abjecta virtute emolliunt, aut virtutis imagine retenta pervertunt. Qui curialium ineptias induit, et philosophi, vel boni viri officium pollicetur, Hermaphroditus est, qui duro vultu et hispido muliebrem deturpat venustatem, et virum
Abbreviated transcription (Latin):
antiquitꝰ cautũ ẽ. Alioquin auctor uidebit᷑ in aleficui:
qd̾ p̃termisso officio emendare ꝯtempnit. His enĩ
flagellis hominũ. innocentũq tortorib:. qͦ p̃clarior
&e potentior eo plemor & ꝑnitiosior curia ẽ. Frequẽs
.eenĩ est ut curia recipiat uel faciat uiciosos. apud
quos inualescit audacia delinquendi: cũ ex fami¬
laritate potentũ uicus indulgetur. S & de ante-¬
acta uita cuiꝰcũq frustra p̃sumitur. cũ inter curiales
iux possit innocentia retineri. Quis ẽ enĩ cui uirtutẽ
ñ exeutiant curialiũ nuge: Quis ẽ tantꝰ quis tã solidꝰ
ut crerũpi ñ possit: Optimꝰ ẽ qͥ resistit diutiꝰ. qͥualidiꝰ.
qui corrũpit᷑ minus. Nam ut sit uirtꝰ incolumis:
acurialiũ uia diu̾tendũ ẽ. Pinde quisqͥs hoc dixit.
e prudent̾ curie naturã exp̃ssit. Exea aula qͥ uult
ẽẽ pius. Unde elegant̾ fons salmacis. in famia mollici¬

Expanded text:
antiquitus cautum est, alioquin auctor videbitur maleficii, antiquitus cautum est, alioquin auctor videbitur maleficii, quod praetermisso officio emendare contemnit. His enim flagellis hominum, innocentiumque terroribus, quo praeclarior et potentior, eo plenior et perniciosior curia est. Frequens etenim est, ut curia recipiat vel faciat vitiosos, apud quos invalescit audacia delinquendi, cum ex familiaritate potentum, vitiis indulgetur. Sed et de anteacta vita cujuscunque, frustra praesumitur, cum inter curiales vix possit innocentia retineri. Quis est enim cui virtutem non excutiant curialium nugae? Quis est tantus, quis tam solidus, ut corrumpi non possit? Optimus est qui resistit diutius, qui validius, qui corrumpitur minus. Nam ut sit virtus incolumis, a curialium vita divertendum est. Provide, quisquis hoc dixerit, et prudenter curiae naturam expressit: exeat aula, Qui vult esse pius. Unde eleganter fons Salmacis, infamia molliti
Abbreviated transcription (Latin):
sam castã. & nobilem repudiaret: respondit. ẽ
hic soccus qm cernitis nouus elegans. & inspee¬
torib om̃ib placens ẽ. s nemo scit p̃ter me so¬
lũ ubi me premat. Legit᷑ in libro numeroum
qd̾ cũ mandiantis forncans isrł indignatioẽ
dñi ꝓuocauerit: donec finees ⁊ ambri filiũ sali cũ
subcuba madiattide educto ense transũberauerit¬
& in occasu nocentũ quieuit ira dei. factus ẽ gͥ ser
modiũ ad moysen dicens. Tolle eunctos principes
popłi. & suspende eos contra solẽ in patibulis. Pei¬
cauerat quidẽ popłs. & fornicatio pͥncipũ ũ expͥit᷑
rapi tam̃ p̃cipiunt᷑ pͥncipes ad patibulũ. & in pena
eoꝵ. quies delinquenti popło reparat᷑: eo qd̾ ex ne¬
gligentia p̃sidentiũ. sepissime: ꝓuenit excessus sib¬
ditoꝵ. Retent itaq potestat is utoꝵ. cohib̾e mal¬
ciam: & eisdem de publico ꝓuidere. ut om̃is grãs¬
sandi occasio subtrahatur. Quod et iniure romano

Expanded text:
sam, castam, et nobilem repudiaret, respondit: « Et sam, castam, et nobilem repudiaret, respondit: « Et hic soccus quem cernitis, novus, elegans, et inspectoribus omnibus placens est, sed nemo scit praeter me solum ubi me premat. » Legitur in libro Numerorum, quod cum Madianitis fornicans Israel, indignationem Domini provocaverit, donec Phinees Zambri, filium Salomi cum succuba Madianitide, educto ense transverberavit, et in occasu nocentum quievit ira Dei. Factus est ergo sermo Domini ad Moysen dicens: Tolle cunctos principes populi, et suspende eos contra solem in patibulis . Peccaverat quidem populus, et fornicatio principum non exprimitur, rapi tamen praecipiuntur principes ad patibulum, et in poena eorum quies delinquenti populo reparatur, eo quod ex negligentia praesidentium saepissime provenit excessus subditorum. Refert itaque potestatis istorum cohibere malitiam, et eisdem de publico providere, ut omnis grassandi occasio subtrahatur. Quod et in jure Romano
Abbreviated transcription (Latin):
bat molestus. domo ñ abigeret: inquit. Cũ talẽ
domi ꝑpetior: insuesco & exerceor. ut ceterorũ
quoq foris petulantiã & iniuriã faciliꝰ ferã. Ux¬
teri celebrat᷑ ꝓu̾bio. quia uacue manꝰ tem̾aria pe¬
ticio ẽ: & ꝓfecto importunꝰ p̃cator ẽ. qui dandas
res ad u̾ba confidit. Utrobiq enĩ scilicet apud
curiales medicos obtinet: ꝓsolis u̾bis montans
utimͣ herbis. ꝓ caris reb. pigmentis & sp̃ebus.
Int̾ alios tñ benigniores st̃. qui mininiũ posst̾̃.
licet fere om̃s ꝓni st̃ ad nocendũ. qd̾ cui uis longe
faciliꝰ ẽ quã ꝑdesse. Exerceant gͦ nundinas suas.
loculos alienos exhauriant. farciant suos. possi¬
deant quantũ paccuuiꝰ. montib aurũ exequẽt.
nec ament aliquẽ. nec ament᷑ ab ullo. Suit ad¬
murationi ignotis: dũ domesticis sint odio uł cou¬
temptui. Tale aliquid inuet̾m romanoꝵ. scͥpis
inuenies. Cumpubliꝰ cineus grecinꝰ aut si aliope

Expanded text:
bat molestiis, domo non abigeret, inquit: Cum talem bat molestiis, domo non abigeret, inquit: Cum talem domi perpetior, insuesco, et exerceor ut caeterorum quoque foris petulantiam, et injuriam facilius feram. Veteri celebratur proverbio: « Quia vacuae manus temeraria petitio est, et profecto importunus precator est, qui dandas res ad verba confidit. » Utrobique enim, scilicet apud curiales et medicos, obtinet, Pro solis verbis, montanis utimur herbis, Pro caris rebus, pigmentis et speciebus. Inter alios tamen benigniores sunt, qui minimum possunt, licet, fere omnes proni sint ad nocendum, quod cuivis longe facilius est, quam prodesse. Exerceant ergo nundinas suas, loculos alienos exhauriant, farciant suos, possideant quantum Pacuvius, montibus aurum exaequent, nec ament aliquem, nec amentur ab ullo, sint admirationi ignotis, dum domesticis sint odio, vel contemptui. Tale aliquid in veterum Romanorum scriptis invenies. Cum P. Cn. Graecinus, aut si alio po
Abbreviated transcription (Latin):
Atrienses quoq cerberros sustinebis. totamq
familiã. que semꝑ aut mordet aut latrat. Om̃s
uͦ quotqͦt st̃. in uno medicos audire dicentes dum
dolet accipe. facturi etiã si sibi expedire credide¬
rint. ut doleat qd̾ sanũ est. In uno tñ pussimas
ẽẽ miraberis. qd̾ querelas libent̾ auduuit. fouẽt
humilioꝵ. causas. & eo usq patrocinatit᷑ afflictis.
dũ ex hauriant loculas plenior. Nam quocunq
mͦ cã p̃cedat: hoc semꝑagit᷑ ut loculi impleant᷑
& si auaricia nequeat saciari. Quisqͥs in istorũ
manꝰ inciderit᷑. si penitens inuenit᷑: opinor hec
tormenta ei sufficere posse adueniam. Nichilad
tolerare fastũ. & contẽptibiliũ calcari atẽptu.
ꝑferre molestias excussoꝵ. & ab indignis q̃uis
indigna ꝑferre: Socrates cũ eũ alcipiades int̾¬
rogaret quare xantippẽ uxorẽ admodũ morosã
uirgiosã. & que die noctuq muliebrib scate¬

Expanded text:
Atrienses quoque Cerberos sustinebis, totamque Atrienses quoque Cerberos sustinebis, totamque familiam, quae semper aut mordet, aut latrat. Omnes vero quotquot sunt, in uno medicos audierunt, dicentes: « Dum dolet accipe, facturi etiam si sibi expedire crediderint, ut doleat quod sanum est. » In uno tamen piissimos esse miraberis, quod querelas libenter audiunt, fovent humiliorum causas, et eo usque patrocinantur afflictis, dum exhauriant loculos pleniorum. Nam quocunque modo causa procedat, hoc semper agitur ut loculi impleantur, etsi avaritia nequeat satiari. Quisquis in istorum manus inciderit, si poenitens invenitur, opinor haec tormenta ei sufficere posse ad veniam. Nihil entolerare fastum, et contemptibilium calcari contemptu, perferre molestias excussorum, et ab indignis quaevis indigna perferre? Socrates, cum eum Alcibiades interrogaret, quare Xanthippem uxorem admodum morosam et jurgiosam, et quae diu noctuque mulieribus scate
Abbreviated transcription (Latin):
curialiũ eo usq innotuit: ut de testitnonio consci¬
entie. de uenustate morr. de odore opinionis. de sin¬
ceritate cause. de torrente eloquentie: nͥ p̃cio inter¬
ueniente qͥs frustra confidat. Ipse licet uenias
musis comitatꝰ omere: si uichil attuleris ibis om̾e
foras. Non modo leones & tigrides eloquentie bene¬
ficio lenisse dictus ẽ orpheus: s apud ipsũ ditem
uox dulcior ꝑorauit᷑: cauẽq tricipitẽ exorauit cã
fauorabilior: ut ad missã semes euridicen contͣ more
inferoꝵ liceret educere. Tu uͦ licet orpheꝰ sis atit
arion. uł ille qͥ solo testudinis sono saxa ut dicitur
emolliuit: nicħ apud curiales efficies. nisi plumbea
eoꝵ corda. aureo uł argenteo malleo uanitatis uel
cupiditatis incude emollias. Inlementiã cerberi
om̃s abhorrent: ego me credo uidisse hostiarios cer¬
bero duriores. Apud uiferas tamen cerberus unꝰ
ẽ. Quot st̃ diu̾ticula curialiũ: tot cerberi sunt.

Expanded text:
curialium eo usque innotuit, ut de testimonio conscicurialium eo usque innotuit, ut de testimonio conscientiae, de venustate morum, de odore opinionis, de sinceritate causae, de torrente eloquentiae, nisi pretio interveniente, quis frustra confidat. Ipse licet venias Musis comitatus, Homere, Si nihil attuleris, ibis, Homere, foras. Non modo leones et tigrides, eloquentiae beneficio lenisse dictus est Orpheus, sed apud ipsum Ditem vox dulcior peroravit, canemque tricipitem exoravit causa favorabilior, ut admissam semel Eurydicem contra morem inferorum liceret educere. Tu vero licet Orpheus sis, aut Arion, vel ille qui solo testudinis sono, saxa, ut dicitur, emollivit, nihil apud curiales efficies, nisi plumbea eorum corda aureo vel argenteo malleo vanitatis vel cupiditatis incude emollias. Inclementiam Cerberi omnes abhorrent. Ego me credo vidisse ostiarios Cerbero duriores. Apud inferos tamen Cerberus unus est. Quot sunt diverticula Curialium, tot Cerberi sunt.
Abbreviated transcription (Latin):
ones uentũ ẽ. Uerbũ inquit u̾ecundũ. supplici ac
submissa uoce dicendũ. rogo. nec gratis tulit qui
cũ rogaret accepit. Bis enĩ emit: qui rogat. Ad rei
nãq uel spei p̃ciũ: u̾ecundiã uendidit. Munus uͦ
iuste rep̃hensionis ñ ht̃ notã: qd̾ deuotio liberali¬
tatis optulit. ñ imꝓbitas dep̃cantis extorsit. Ita
tñ ut iniquoꝵ. munera ñ acceptet. cũ ingrati ho¬
minis sit. uotis ñ fouere beneficũ:. & impiũ pro
munerib iustificare. dicente dño sit iniquũ. Ytiq
beneficiũ acciꝑe ẽ. uend̾e libertatẽ: & dedecens ẽ
seruos eẽ. qui debent aliis imꝑare. Ueruntamen
& cause ratio h̾nda ẽ &e ꝑsone: ut nec aturpi nec tur¬
piter accipiat᷑. qd̾ ex loco & tempore. & modo. latius
oportet inquiri. Nam plerũq a manu. plerũq a
causa. atẽpore interdũ. interdũ a loco uel modo:
splendent munera uel sordescunt. At improbitas

Expanded text:
ones ventum est. Verbum, inquit, verecundum supplici ac ones ventum est. Verbum, inquit, verecundum supplici ac submissa voce dicendum, Rogo, nec gratis tulit, qui cum rogaret accepit. Bis enim emit, qui rogat. Ad rei namque vel spei pretium, verecundiam vendidit. Munus vero justae reprehensionis non habet notam, quod devotio liberalitatis obtulit, non improbitas deprecantis extorsit. Ita tamen ut iniquorum munera non acceptet, cum ingrati hominis sit, votis non fovere beneficium, et impium pro muneribus justificare, dicente Domino, sit iniquum. Utique beneficium accipere est vendere libertatem, et dedecens est servos esse qui debent aliis imperare. Verumtamen et causae ratio habenda est et personae, ut nec a turpi, nec turpiter accipiatur, quod ex loco, et tempore, et modo latius oportet inquiri. Nam plerumque a manu, plerumque a causa, a tempore interdum, interdum a loco, vel modo, splendent munera vel sordescunt. At improbitas