comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
onẽ tanti luminis agnouisset: requirere eum studuit dicẽs.
Ubi fuisti: At ille latere posse se credens: in monasterio se fuis¬
se respondit. Quo negante: abbas cõpulsus est dice̾. quid ui¬
disset. At ille uidens se eẽ dep̃hensũ: hoc quoq qd abbate. late¬
bat aꝑuit ad iungeus. Quando suꝑ me uidisti lucẽ de celo des¬
cende: uox etiam parit uenit dicens. Simissum est peccatũ
tuũ: ⁊ quidẽ omp̃s ds̃ peccatũ eius potuit tacendo laxare. ẜ
uris quoꝙ temporib peccator ⁊ penitũs uocẽ de celestib audi¬
uit. Illi dictũ est qͥd me ꝑ sequeris: iste uͦ meruit audire. dimis¬
sũ est pectatũ tuũ Longe est inferior meritis pectator peni
tens iste: quam paulus. S quia ad huc hac in re desaulo lo¬
quim̃ crudelitatem netis anhelante: liceat audent. ditere c ina
saulus ꝓpt supbiem uocem increpationis: iste uero. ꝓptͥ huni¬

Expanded text:
onem tanti luminis agnovisset, requirere eum studuit, dicens: onem tanti luminis agnovisset, requirere eum studuit, dicens: Ubi fuisti, frater? At ille, latere posse se credens, in monasterio se fuisse respondit. Quo negante, abbas compulsus est dicere quid vidisset. At ille videns se esse deprehensum, hoc quoque quod abbatem latebat aperuit adjungens: Quando super me vidisti lucem de coelo descendere, vox etiam pariter venit, dicens: Dimissum est peccatum tuum. Et quidem omnipotens Deus peccatum ejus potuit tacendo laxare; sed nostris quoque temporibus peccator et poenitens vocem de coelestibus audivit. Illi dictum est: Quid me persequeris? Iste vero audire meruit: Dimissum est peccatum tuum. Longe est inferior meritis peccator iste poenitens quam Paulus. Sed quia adhuc in hac re de Saulo loquimur crudelitatem necis anhelante, liceat audenter dicere quia Saulus propter superbiam vocem increpationis, iste vero propter humi
Abbreviated transcription (Latin):
fecerat ante uigilias egredi: ut se cotidie infletu penitentie
quanto secretius. tanto lib̾ius mactaret. Contemplabatur
uãꝙ districtionẽ uenturi iudicis sui: & iam eid̃e iudici conçor¬
dans puuebat in lacrimis. reatũ facinoris sui. Quada u̾o
uocte albas mouasterii ugilans. hunc latent̾ egͥdientẽ intu¬
itus: lento foras pede setutus est. Quem cũ in secreto montis
latere cerneret in oratione ꝓstratũ. expectare uoluit qñ sur¬
geret. ut ip̃am quoꝙ longanimitatẽ orationis eiꝰ exploraret:
cũ subito celitus. lux emssa suꝑ eũ fusa est qui in oratione. ꝓ¬
stratus iacebat: tantaq se illo in loco claritas sparsit  ut tor¬
ta pars regionis illiꝰ ex cadem luce candesçeret. Quã albas ut
uidit: intremuit et fugit. Cũq pꝰ longuore spatiũ idem sẽ
ad monasteriũ redisset ⁊ albas eius ut disceret an suꝑ se effusi¬

Expanded text:
fecerat ante vigilias egredi, ut se quotidie in fletu poenitentiae fecerat ante vigilias egredi, ut se quotidie in fletu poenitentiae quanto secretius, tanto liberius mactaret. Contemplabatur namque districtionem venturi judicis sui, et, jam eidem judici concordans, puniebat in lacrymis reatum facinoris sui. Quadam vero nocte abbas monasterii vigilans hunc latenter egredientem intuitus lento foras pede secutus est. Quem cum in secreto montis latere cerneret in oratione prostratum, exspectare voluit quando surgeret, ut ipsam quoque longanimitatem orationis ejus exploraret, cum subito coelitus lux emissa super eum fusa est qui in oratione prostratus jacebat; tantaque se illo in loco claritas sparsit, ut tota pars regionis illius ex eadem luce candesceret; quam abbas ut vidit, intremuit, et fugit. Cumque post longum horae spatium idem frater ad monasterium rediisset, abbas ejus, ut disceret an super se effusi
Abbreviated transcription (Latin):
cũq regnat in rerũ opulentia carnuis culpa: in quodã faci¬
nore lapsus est. qd̃ debuisset ualde ꝑtimescere: ac de sue mor¬
tis inimanitate cogitare. Reatus gͥ sui considatione com¬
punctus: erexit se contra se. Mundi huiꝰ omĩa reliquit:
monasteriũ petiit. In quo nimirũ monasterio tante hum¬
litatis. tanteq sibi districtionis exticit ⁊ ut cuncti fr̃s qui
illic ad amorem diuinitatis excreuerant. suã cogerent᷑
uitam. despicere: dũ illiꝰ penitentiã uiderent. S tuduit nã¬
q toto m̃tis annusu cruciare carnẽ: uoluntates ꝓprias
frangere: furtiuas oratioues querere. cotidianis se lacͥ¬
mis lauare: despectũ sui appet̾e. oblatam a fr̃ĩb uenera¬
tionẽ tuñe. Hic itaq nocturnas fratrũ iugilias pͥuenm
consueuerat. & quia mons in quo monasteriũ fitum est. ex
uno latere insecretiori parte ꝓminebat: illuc consuetudinẽ

Expanded text:
rumque regnat in rerum opulentia carnis culpa, in quodam facirumque regnat in rerum opulentia carnis culpa, in quodam facinore lapsus est, quod debuisset valde pertimescere, ac de suae mortis immanitate cogitare. Reatus ergo sui consideratione compunctus, erexit se contra se, mundi hujus omnia dereliquit, monasterium petiit. In quo nimirum monasterio tantae humilitatis tantaeque sibi districtionis exstitit, ut cuncti fratres, qui illic ad amorem divinitatis excreverant, suam cogerentur vitam despicere, dum illius poenitentiam viderent. Studit namque toto mentis adnisu cruciare carnem, voluntates proprias frangere, furtivas orationes quaerere, 1611 quotidianis se lacrymis lavare, despectum sui appetere, oblatam a fratribus venerationem timere. Hic itaque nocturnas fratrum vigilias praevenire consueverat; et quia mons in quo monasterium situm est ex uno latere in secretiore parte prominebat, illuc consuetudinem
Abbreviated transcription (Latin):
cuilibet ur̃m loquenti. famulus suus subito suꝑbiret. t̾ga
in faciem mitteret: nũqͥd nõ cõtemptꝰ dñs eius suꝑbiam feri¬
ret. uulnera districte anĩadu̾sionis infligeret: Ecce nos pec¬
cando auctori nr̃o t̾ga in faciem mitteret dedimꝰ: ⁊ tam̃ susti¬
nemͣ. Suꝑbe au̾sos. benigne reuocat: ⁊ qui ferire nos aũ¬
santes potuit: ut reuertam᷑ munera ꝓmittit. Tanta gͦ con¬
ditoris nr̃i miscd̃ia duritiam nr̃i reatus emolliat: ⁊ homo
qui malum qd̃ fecit experiri ꝑcussus poterat saltem expec
tunc patre monasterii mei atq p̃sbito nũc aũt siracusano
ep̃o uarrante cognoui. Hanc itaq si sollert̾ auditis: caritati
ur̃e nõ breuit̾ suffragari credo. Nris mͦ temꝑib uictorinus qͥ¬
dam extitit: qui alio quoq nomine emilianus appellatus
est: nõ in obs sbistantie iuxta mediocritatẽ uite. S quia ple¬

Expanded text:
cuilibet vestrum loquenti famulus suus subito superbiret, terga cuilibet vestrum loquenti famulus suus subito superbiret, terga in faciem mitteret, nunquid non contemptus dominus ejus superbiam feriret, vulnera districtae animadversionis infligeret? Ecce nos peccando auctori nostro terga in faciem dedimus, et tamen sustinemur. Superbe aversos benigne revocat, et qui ferire nos aversantes potuit, ut revertamur munera promittit. Tanta ergo conditoris nostri misericordia duritiam nostri reatus emolliat, et homo qui malum quod fecit experiri percussus poterat, saltem exspetunc patre monasterii mei atque presbytero, nunc autem Syracusano episcopo narrante, cognovi. Hanc itaque si solerter auditis, charitati vestrae non breviter suffragari credo. Nostris modo temporibus Victorinus quidam exstitit, qui alio quoque nomine Aemilianus appellatus est, non inops substantiae juxta mediocritatem vitae; sed quia ple
Abbreviated transcription (Latin):
penitentiã rephensionis sue. Qui gͦ quond̃a concupiscere alienc̃
coniugẽ nequaquã timuit: pꝰ etiã quia aqũa concupisset erpa¬
uit. Qua enim se illicita ꝑpetrasse meminerat: contra semeia¬
ip̃m iam rigidꝰ etiam alicitis abstinebat. Sic sic agimꝰ penitẽdiã
sea que cõmisimꝰ ꝑfecte deploramꝰ. Pensemꝰ suꝑ nos diuitiaꝵ. cuer¬
ditoris uri. Pͥetcare nos uidit ⁊ ꝑtulit: qui nos ante culpa pee¬
caire ꝓphibuit: etiam post culpam expectare adueniã nõ desustit
Ette ip̃e nos quẽ despeximꝰ uocat: ausi ab illo sumꝰ. & tam̃ nõ
auertitur. Unde bene ꝑ ysaiam dr̃: & erunt otuli tui uidene
pteptorem tuũ: ⁊ aures tue audient uocẽ post tͥgum monẽ
pcepta resitudinis accepit. S cum hec eadem p̃cepta cõtẽpsit.
quasi conditori suo dorsũ m̃tis in faciẽ dedit. S ecte adbue pꝰ
gum sequitur ꝙ monet: quis iam ⁊ a nob̾ cõtemptus est:
et tam̃ nos adhuc uocare nõ cessat. Quasi dorsũ ei in faciẽ

Expanded text:
hensionis suae. Qui ergo quondam concupiscere alienam conjugem nequaquam timuit, post etiam quia aquam concupisset expavit. Quia enim se illicita perpetrasse meminerat, contra semetipsum jam rigidus, etiam a licitis abstinebat. Sic sic agimus poenitentiam, si ea quae commisimus perfecte deploramus. Pensemus supernas divitias conditoris nostri. Peccare nos vidit, care prohibuit, etiam post culpam exspectare ad veniam non desistit. Ecce ipse nos quem despeximus vocat, aversi ab illo sumus et tamen non avertit. Unde per Isaiam dicitur: « Et erunt oculi tui videntes praeceptorem tuum, et aurespraecepta rectitudinis accepit. Sed cum haec eadem praecepta contempsit, quasi conditori suo dorsum mentis in faciem dedit. Sed ecce adhuc post tergum sequitur et monet, quia jam et a nobis contemptus est, et tamen nos adhuc vocare non cessat. Quasi dorsum ei in faciem
Abbreviated transcription (Latin):
etatis: stañtib si ceciderunt minat᷑ penã: lapsis uero ut surg̾e
appetant ꝓmittit nuscd̃iam. Illos t̾ret ne p̾sumant in bouis:
istos refouet ne desperent in malis. Iustus es: ꝑtimesce iram
ne corruas. Peccator es: p̾̃sume de nuscdĩa ut surgas. Ecce aũt
iam lapsi sumꝰ. stare nequaquã ualiumus ⁊ in prauis nr̃is de¬
siderus iacemꝰ: s qui nos rectos condidit. ad huc expectat. ⁊ ꝓ
ꝑ penitentiam querit. S penitentiam agẽ digne nõ possumuᷤ
nisi modũ quoq eiꝰdem penitentie cognoscamꝰ. Penitentiam qͥp

Expanded text:
etatis! Stantibus, si ceciderint, minatur poenam, lapsis vero, ut surgere etatis! Stantibus, si ceciderint, minatur poenam, lapsis vero, ut surgere appetant, promittit misericordiam; illos terret, ne praesumant in bonis, istos refovet, ne desperent in malis. Iustus es, iram pertimesce, ne corruas! Peccator es, pręsume de misericordia, ut surgas! Ecce autem iam lapsi sumus, stare nequaquam valuimus, in pravis nostris desideriis iacemus! Sed qui nos rectos condidit, adhuc expectat et per poenitentiam quaerit . Sed poenitentiam agere digne non possumus, nisi modum quoque ejusdem poenitentiae
Abbreviated transcription (Latin):
quis ibi aliqͥd nesciat ubi ip̃m om̃s simul fontẽ scientie dĩ
sideat: Que gͦ ex parte ab om̃ib habent᷑. eis in pͥnato nomine
data sunt: qui hec in munere plenius acceꝑunt. Nam ⁊ si qua
illic sic alii habent. ut baberi ab aliis nequaquã possuit. sicut
speciali nõie dñationes et pͥncipatus uocantur : cuncta ibi sĩ
ecce dũ celestiũ ciuiũ secreta rimam᷑: ab expositionuis nr̃e ordine
longe. digressi sumus. Suspiremꝰ gͦ ad eos de quib loquimur:
s redeamꝰ ad nos: meminisse et enim debemiꝰ quia caro sumus.
Taceamꝰ interum desecretis celi: s ante conditoris oculos. manu
penitentie tͥgamꝰ maculas pulueris nr̃i. Ecce ip̃a diuina mise¬
ricordia pollicetur dicens. gaudiũ erit suꝑ uno peccatore peni¬
cũq die iustus petcauerit. om̃s iusticie eius in obliuione e¬
runt. coramme. Pensemus si possumꝰ dispensationẽ suꝑne pi¬

Expanded text:
quis ibi aliquid nesciat ubi ipsum omnes simul fontem scientiae Deum quis ibi aliquid nesciat ubi ipsum omnes simul fontem scientiae Deum raesideat? Quae ergo ex parte ab omnibus, eis in privato nomine data sunt qui haec in munere plenius acceperunt. Nam etsi qua illic sic alii habent, ut haberi ab aliis nequaquam possint, sicut speciali nomine dominationes et principatus vocantur, cuncta ibi suntecce dum coelestium civium secreta rimamur, ab expositionis nostrae ordinae longe digressi sumus. Suspiremus ergo ad eos de quibus loquimur, sed redeamus ad nos. Meminisse etenim debemus quia caro sumus. Taceamus interim de secretis coeli, sed ante conditoris oculos manu poenitentiae tergamus maculas pulveris nostri. Ecce ipsa divina misericordia pollicetur, dicens: Gaudium erit in coelo supecumque die iustus peccaverit, omnes iustitiae eius in oblivione erunt coram me. Pensemus, si possumus, dispensationem supernę pi
Abbreviated transcription (Latin):
Sciendũ quoꝙ est: quia plerũq ip̃i beatoꝵ spũum ordines.
uicinoꝵ sibi ordinũ uocabula sortiunt᷑. Thronos et enĩ scilicz
sedes dei specialem beatoꝵ spũum ordinẽ diximꝰ. ⁊ tam̃ per
psalmistam dr̃. Qui sedos suꝑ cherubin appare. Quia uide¬
licet dum in ip̃is distinctõnib agminũ. cherubin throme
uingit᷑ sedere etiã suꝑ cherubin dñs ex uiciuiagminis equa¬
litate ꝓhibet᷑ Sic quippe in illa sũma cuutatespecialia q̃õa
singłoꝵ sunt ut tam̃ sint cõmunia omiũ. ⁊ qd̾ inse quisq ex
parte habet÷ hoc in alio ordine totũ possidet. S ic cirto uno¬
codẽt uocabulo cõmuuit̾ nõ censent᷑: ut ille ordo uocari pri¬
uato uniꝰtuiꝰq rei nõie debeat: qui hanc in munere plenus
accepit. Seraphi namq incendiũ diximꝰ: ⁊ tam̃ amore condi¬
toris simul om̃s ardent. Cherubi plenitudinẽ scientie: ⁊ tanm̃

Expanded text:
Sciendum quoque est quia plerumque ipsi beatorum spiritum ordines Sciendum quoque est quia plerumque ipsi beatorum spiritum ordines vicinorum sibi ordinum vocabula sortiuntur. Thronos etenim, scilicet sedes Dei, specialem beatorum spirituum ordinem diximus, et tamen per Psalmistam dicitur: Qui sedes super cherubim, appare , quia videlicet, dum in ipsis distinctionibus agminum cherubim thronis junguntur, sedere etiam super cherubim Dominus ex vicini agminis aequalitate perhibetur. Sic quippe in illa summa civitate specialia quaedam singulorum sunt, ut tamen sint communia omnium; et quod in se ex parte eodemque vocabulo communiter non censentur, ut ille ordo vocari privato uniuscujusque rei nomine debeat, qui hanc in munere plenius accepit. Seraphim namque incendium diximus; et tamen amore Conditoris simul omnes ardent. Cherubim vero plenitudo scientiae, et tamen
Abbreviated transcription (Latin):
ioꝵ uocabula sortuint᷑: nos affirmare nolumꝰ. quod aꝑtis
testimoruis nõ approbamꝰ. Hoc tam̃ certissime scimꝰ. quia ad
explendũ de suꝑnis minstium alii sp̃s alios mittunt: ⁊a¬
charia scilicet ꝓph̃a testante qui ait. Ecce angls qui loque¬
bat᷑ in me. egrediebat᷑. ⁊ alius angłs egrediebat᷑ in occursũ
eius. ⁊ dixit ad eum. Curre: ⁊ loquere ad puerũ istũ dicens:¬
curre et loquere: dubium nõ est. quia alius alium mittit
Mmora uero sunt que mittunt᷑: maiora que mittunt. S hoc
tũ ad nos ueniunt sic exteriꝰ implent miusteriũ⁊ ut tamer
uũquam desuit interiꝰ ꝑ contẽplationẽ. & mittunt᷑ gͥ ⁊ assis¬
tuuit: quia ⁊ si cͥcũscͥptus est angłicus sp̃s: sũnus tam̃ sp̃s
ip̃e qui deus est. cirtũscͥptus nõ est angeli itagia muissi ante
ipsũ sunt: quia quolibet missi ueniant. intra ip̃m currunt.

Expanded text:
jorum vocabula sortiuntur, nos affirmare nolumus quod apertis jorum vocabula sortiuntur, nos affirmare nolumus quod apertis testimoniis non approbamus. Hoc tamen certissime scimus, quia ad explendum de supernis ministerium alii spiritus alios mittunt, Zacharia scilicet propheta testante, qui ait: Ecce angelus qui loquebatur in me egrediebatur; et ecce alius angelus egrediebatur in occursum ejus, et dixit ad eumCurre et loquere, » dubium non est quia alius alium mittit. Minora vero sunt quae mittuntur, et majora quae mittunt. Huic  ut tamen nunquam desint interius per contemplationem. Et mittuntur igitur, et assistunt, quia etsi circumscriptus est angelicus spiritus, summus tamen spiritus ipse, qui Deus est, circumscriptus non est. Angeli itaque et missi, et ante ipsum sunt, quia quolibet missi veniant, intra ipsum currunt. 14.
Abbreviated transcription (Latin):
usum exterioris ministerii nequaquã habent. Cui rei illõ
uidet᷑ ẽẽ contrariũ quod ysaias dicit. Uolauit ad me unus
de seraphin: et in manuui eius calculus. quẽ forcipe tulerat
uitelligi: quia hi sp̃s qui mittunt᷑ eoͣꝵ uocabulũ ꝑcipi¬
unt. quoꝵ officium gerunt. Quia enĩ ut peccata locu¬
tionis incendat. de altari angłs carbonẽ portat: seraphin
nõ inconuenient̾ opitulari: qd̃ ꝑ dauielem dr̃. Milia u¬
liũ ministrabant ei: et deties centena nulia assistebant ei.
Aliud est namiq ministrare: aliud assistere. Qui adminit¬
trant deo hi st̃ qui et ad nos nuntiando exeunt. assistunt
uero: qui sic contemplatione intima ꝑfruuntur ⁊ ut ad
explenda foris oꝑa minime mittaut᷑. S quia in qͥbrdã
scripture locis. queda ꝑ cherubin. quedã uero ꝑ seraphin
agi didicimꝰ: utrũ ꝑ se hec faciant. an ꝑ subiecta agmina
agantur. que sicũt dr in eo quod a maiorib ueuiunt. ma¬

Expanded text:
usum exterioris ministerii nequaquam habent. Cui rei illud usum exterioris ministerii nequaquam habent. Cui rei illud videtur esse contrarium quod Isaias dicit: Et volavit ad me unus de seraphim, et in manu ejus c vult intelligi, quia hi spiritus qui mittuntur, eorum vocabula percipiunt, quorum officium gerunt. Qui enim, ut peccata locutionvenienter opitulari, quod per Danielem dicitur: Millia millium ministrabant ei, et decies millies centena millia assistebant ei . Aliud namque est ministrare, aliud assistere, quia hi administrant Deo, qui et ad nos nuntiando exeunt; assistunt vero qui sic contemplatione intima perfruuntur, ut ad explenda foras opera minime mittantur. 13. Sed quia in quibusdam Scripturae locis quaedam per cherubim, quaedam vero per seraphim agi didicimus, utrum per se haec faciant, an per subjecta agmina agantur, quae, sicut dicitur, in eo quod a majoribus veniunt ma
Abbreviated transcription (Latin):
De aũt anime: que in se de his bonis que enumerauimꝰ minime
aliquid recognoscit. Eiq adhuc ue deteriꝰ imminet: si ⁊ pͥuatã
se donis intelligit.⁊ nequaquã gemut. Quisquis gͦ talis est
fr̃s mei: gem̃dus est ualde. quia nõ gemt. Pensemꝰ gͦ accepta
electoꝵ munera: ⁊ uirtute qua possumꝰ ad amorẽ tante sortis
anhelemus. Qui inse donoꝵ grãm minume recognoscit: gemat
Qui uero inse minora cognoscit: maiora in alus nõ inuideat
quia ⁊ suꝑne ille distinctiones beatoꝵ spũum ita sunt cõdite:
ut alie aliis sint p̃late. Fertur uero dyonisius ariopagita. an¬
tiquus uidelicet et uenerabilis pat̾ dicere. quod ex minorib
angloꝵ agminib. Foras ad expendũ ministeriũ uł uisibilit̾
uł inuisibilit̾ nttunt᷑: scilicet quia ad humana solatia.
aut angłi. aut archangli ueniunt : nã septẽ suꝑiora illa
aginina. ab intimis nũquã recedunt: qm̃ ea que preminẽt

Expanded text:
Vae autem animae quae in se de his bonis quae enumeravimus minime Vae autem animae quae in se de his bonis quae enumeravimus minime aliquid recognoscit, eique adhuc vae deterius imminet, si et privatam se donis intelligit, et nequaquam gemit. Quisquis ergo talis est, fratres mei, gemendus est valde, quia non gemit. Pensemus ergo accepta electorum munera, et virtute qua possumus ad amorem tantae sortis anhelemus. Qui in se donorum gratiam minime recognoscit gemat. Qui vero in se minora cognoscit, aliis majora non invideat, quia et supernae illae distinctiones beatorum spirituum ita sunt conditae, ut aliae aliis sint praelatae. Fertur vero Dionysius Areopagita, antiquus videlicet et venerabilis Pater, dicere quod ex minoribus angelorum agminibus foras ad explendum ministerium vel visibiliter vel invisibiliter mittuntur, scilicet quia ad humana solatia ut angeli aut archangeli veniunt. Nam superiora illa agmina ab intimis nunquam recedunt, quoniam ea quae praeeminent
Abbreviated transcription (Latin):
runt & sunt ñmulli. qͥ suꝑne contemplationis facib attensi. in
solo conditoris sui desiderio anhelant: niliam in hoc mundo cu¬
piunt: solo et̾nitatis amore pascuntur: t̾rena queq abiciunt.
cuntta temporalia m̃te transcendunt. amant ⁊ ardent: atꝙ in
ip̃o suo ardore requiescunt: almando ardent: loquendo ⁊ alios
accendunt: & quos uerbo tangunt: ardere ꝓtinus in dei amo¬
re faciunt. Quid gͦ istos. nisi seraphin dicerim: Quoꝵ cor iu
igne conuersũ lucet ⁊ urit: quia et m̃tiũ oculos ad suꝑna ił¬
luminant: et cõpungendo infletib uitioꝵ rubiginẽ piurgan
Dui gͣ ita ad amorem sui conditoris inflãmati funt quo: no
cretoꝵ ur̃oꝵ merita cogitationesꝙ discutite: uidete si quid iam
boni uobiscũ intus agitis: uidete si urnumero hoꝵ agianiemt
die dreuit tangento ꝑstrintimꝰ. sortem ur̃e uocationis ĩueuiti

Expanded text:
runt. Et sunt nonnulli qui, supernae contemplationis facibus accensi, in runt. Et sunt nonnulli qui, supernae contemplationis facibus accensi, in solo conditoris sui desiderio anhelant, nihil jam in hoc mundo cupiunt, solo aeternitatis amore pascuntur, terrena quaeque abjiciunt, cuncta temporalia mente transcendunt, amant et ardent, atque in ipso suo ardore requiescunt, amando ardent, loquendo et alios accendunt, et quos verbo tangunt, ardere protinus in Dei amore faciunt. Quid ergo istos nisi seraphim dixerim, quorum cor in igne conversum lucet et urit, quia et mentium oculos ad superna illuminant, et compungendo in fletibus vitiorum rubiginem purgant. Qui ergo ita ad amorem sui conditoris inflammati sunt quo nisi cretorum vestrorum merita cogitationesque discutite. Videte si quid jam boni vobiscum intus agitis, videte si in numero horum agminum, quae breviter tangendo perstrinximus, sortem vestrae vocationis invenitis.
Abbreviated transcription (Latin):
turrunt: & sunt ñnulli. qui dum sibimet ip̃is uigilanti cura
dũant᷑ ⁊ dum se sollicita intentione discutiunt. diuino timori
semꝑ in herentes: hoc in mune uirtutis accipiunt. ut iudicare
recte ⁊ alios possiit. In quoꝵ ꝓfecto m̃tib dũ diuina contem¬
platio presto est: in his uelut in throno suo dñs p̃sidens. alioꝵ
facta examinat ⁊ et cuncta mirabilit̾ de sua sede dispensat. Quid
gͦ isti nisi throni sui conditoris sunt: uel quo. nͥ ad suꝑnarũ
sedium numeros ascribunt᷑: ꝑ quos dum scã ecclia regitur: ple¬
rũq de quibrdã suis infirmis actib etiam electi iudicantur.
& sunt ñnulli qui tanta dei ac ꝓximi dilectõe plent sunt: ut
cherubin uire nominentur. Quia enĩ ut p̃fati sumꝰ. cherubin
plenitudo scientie dr̃ ꝙ paulo dicente didicimus. quia plenitu¬
do legis est caritas: om̃s qui dei ⁊ ꝓximi caritate cet̾is ampli
pleni sunt. meritoꝵ suoꝵ sortem int̾ cberubin numeros ꝓcepe¬

Expanded text:
t. Et sunt nonnulli, qui dum sibimet ipsis vigilanti cura dominantur, dum se sollicita intentione discutiunt, divino timori semper inherentes, hoc in munere virtutis accipiunt, ut iudicare recte et alios possint; quorum profecto mentibus dum divina contemplacio presto est. in his velut in throno suo Dominus presidens, aliorum facta examinat et cuncta mirabiliter de sede sua dispensat. Quid ergo isti nisi throni sui conditoris sunt, vel quo nisi ad supernarum sedium numeros adscribuntur? Per quos dum sancta aecclesia regitur, plerumque de quibusdam suis infirmis actibus etiam electi iudicantur.Et sunt nonnulli qui tanta Dei ac proximi dilectione pleni sunt, ut cherubim jure nominentur. Quia enim, ut praefati sumus, cherubim plenitudo scientiae dicitur, et Paulo dicente didicimus quia plenitudo legis est charitas , omnes qui Dei et proximi charitate caeteris amplius pleni sunt meritorum suorum sortem inter cherubim numeros percepe
Abbreviated transcription (Latin):
stare conspiciunt: ꝑ eam transire non possunt. Transire nãq
eoꝵ est: ĩmunda illi desideria asꝑgere. Dicunt gͦ incuruare
ut transeamꝰ quia si ip̃a se ad uma appetenda non deicit: contͣ
hanc illoꝵ ꝑu̾sitas nullatenus conualescit: et transire per
eam nequeunt: qũã contra se rigidã in suꝑnia intentione ꝑ¬

Expanded text:
stare conspiciunt, per eam transire non possunt. Transire namque stare conspiciunt, per eam transire non possunt. Transire namque eorum, est immunda illi desideria spargere. Dicunt ergo, Incurvare, ut transeamus: quia si ipsa se ad ima appetenda non dejicit, contra hanc ilorum perversitas nullatenus convalescit, et transire per eam nequeunt, quam contra se rigidam in superna intentione p
Abbreviated transcription (Latin):
tus fuerat ⁊ s peccatis exigentib foras missus m̃tis sue tene¬
bras portat: suꝑna nõ appetit. et ininfimis intendit ⁊ celes¬
tia nequaquã desid̾at: t̾rena semꝑ in animo uersat: & hoc
qd̃ de suo geniere doluit: in se ip̃o exclamauit dicens. Incur¬
uatus sum. ⁊ humiliatus sum. usquequaq. Contemplatio¬
nem namq celestium ꝑdens. si sola carnis necessaria homo co¬
gitaret. incuruatus ⁊ humiliatus esset: s tam̃ usquequaq
nõ esset. Quem gͦ a suꝑns cogitationib nõ solum necessitaᷤᷤ
deicit: s etiam uoluptas illicita steruit: nõ solum incuruatꝰ
s usquequaq incuruatus est. Huic alius ꝓph̃a de ĩmundis
spiritib dicit. Qui dixerunt anime tue: incuruare. ut tran¬
seamꝰ. Recta quippe stat anima. tũ suꝑna desiderat: et nequaꝙͣ
flectit᷑ adima. S maligni sp̃s cum hanc in sua rectitudine

Expanded text:
tus fuerat, sed peccatis exigentibus foras missus, mentis suae tenetus fuerat, sed peccatis exigentibus foras missus, mentis suae tenebras portat, superna non appetit, in infimis intendit, coelestia nequaquam desiderat, terrena semper in animo versat. Et hoc, quod de suo genere doluit, in seipso exclamavit dicens: Incurvatus sum, et humiliatus sum usquequaque. Contemplationem namque coelestium perdens, si sola carnis necessaria homo cogitaret, incurvatus et humiliatus esset, sed tamen usquequaque non esset. Quem ergo a supernis cogitationibus non solum necessitas dejicit, sed etiam voluptas illicita sternit, non solum incurvatus, sed usquequaque incurvatus est. Hinc alius propheta de immundis spiritibus dicit: Qui dixerunt animae tuae, Incurvare ut transeamus . Recta quippe stat anima cum superna desiderat, et nequaquam flectitur ad ima. Sed maligni spiritus cum hanc in sua rectitu
Abbreviated transcription (Latin):
Uocauit et erexit: quia illuminauit et adiuit. Uocat s
non erigit: qñquidẽ ꝑ eius grãm illimunamur÷ s exigen¬
tib nr̃is meritis adiuuari nõ possumꝰ Plerũq enim ui¬
demꝰ que agenoa sunt: s hec oꝑe nõ implemꝰ. Nitim᷑. et in¬
firmamur. Mentis iuditium rectitudinem conspicit. s ad
hanc oꝑis fortitudo succũbit ⁊ quia nimirũ iam de pena.
peccati suit est. ut ex dono quidẽ possit bonum conspici:
s tam̃ ab eo qd aspicit᷑ contingat ꝑ meritũ repelli. usita¬
ta etenim culpa obligat m̃tem: ut nequaquã surgere
possit ad rectitudinem. Conatur ⁊ labitur: quia ubi sp̃o¬
te diu ꝑstitit ÷ ibi ⁊ cum noluerit coacta cadit. Bene de
hac nr̃a incuruatione ex typo humani generis ꝑ psalmistã
dr̃. Incuruatus sum et humiliatus sum usquequaq. Contẽ¬
platus quippe qd̃ ad suꝑnam lucem intuendã homo condi

Expanded text:
Vocavit et erexit, quia illuminavit et adjuvit. Vocat, sed Vocavit et erexit, quia illuminavit et adjuvit. Vocat, sed non erigit, quando quidem per ejus gratiam illuminamur, sed, exigentibus nostris meritis, adjuvari non possumus. Plerumque enim videmus quae agenda sunt, sed hoc opere non implemus. Nitimur, et infirmamur. Mentis judicium rectitudinem conspicit, sed ad hanc operis fortitudo succumbit, quia nimirum jam de poena peccati est ut ex dono quidem possit bonum conspici, sed tamen ab eo quod aspicitur contingat per meritum repelli. Usitata etenim culpa obligat mentem, ut nequaquam surgere possit ad rectitudinem. Conatur, et labitur, quia ubi sponte diu perstitit, ibi et cum noluerit coacta cadit. Bene de hac nostra incurvatione ex typo humani generis per Psalmistam dicitur: Incurvatus sum et humiliatus sum usquequaque . Contemplatus namque quod ad s
Abbreviated transcription (Latin):
sexto die factus est. ꝑfecta oꝑa habere uoluit ⁊ s ante legẽ
sub lege. atq inexordio inchoantis gr̃e infirmus extitit: de¬
cem et octo anius mulier curua fuit. & erat incliuata: nec o¬
no poterat sursũ respicere. Omĩs peccator t̾rena cogitans
celestia non requirens. sursum respitere nõ ualet: quia dũ
desid̾ia inferiora sequit᷑ am̃tis sue rectitudine curuatur: e
hoc semꝑ uidet qd̃ sine cessatione cogitat. Ad corda ur̃a fr̃s
aspicite. Alius de honorib. alius de petuniis: alius de p̃di¬
oꝵ ambitu cogitat Cuncta ħ inimo sunt: & quando mens
talib implicatur ab status sui rectitudine flectitur ⁊ & quia
ad celeste desideriũ non assurgit: quasi mulier inclinata. sur¬
sum respicere nequaquã potest. Sequit᷑ Hanc cum uidiss
ihc: uocauit ad se et ait illi. Mulier: dimissa es ab infir¬
mitate tua. & imposuit illi manus: et confestim erecta ẽ

Expanded text:
sexta die factus est, perfecta opera habere noluit, sed ante legem, sexta die factus est, perfecta opera habere noluit, sed ante legem, sub lege, atque in exordio inchoantis gratiae infirmus exstitit, decem et octo annis curva mulier fuit. Et erat inclinata, nec omnino poterat sursum respicere. Omnis peccator terrena cogitans, coelestia non requirens, 1585 sursum respicere non valet, quia dum desideria inferiora sequitur, a mentis suae rectitudine curvatur, et haec semper videt, quod sine cessatione cogitat. Ad corda vestra, frtis semper aspicite. Alius de honoribus, alius de pecuniis, alius de praediorum ambitu cogitat. Haec cuncta in imo sunt, et quando mens talibus implicatur, a status sui rectitudine flectitur. Et quia ad coeleste desiderium non assurgit, quasi mulier inclinata sursum respicere nequaquam potest. 7. Sequitur: Hanc cum vidisset Jesus, vocavit ad se, et ait illi: Mulier, dimissa es ab infirmitate tua. Et imposuit illi manum, et confestim erecta est.
Abbreviated transcription (Latin):
tam̃ ad penitentiam redire contempnunt: ⁊ infructuosi deo. in
hoc scĩo uirides stant: S audiamus: quid ficulnee cultor adiũ¬
gat. Si quidẽ fec̾it fructũ. Sin aũt: infuturo fuctides eam. Qͥa
ꝓfecto qui hic nõ uult ad fecunditatẽ pinguescere ꝑ increpati¬
ouem⁊ illic cadet unde iam surgere ꝑ penitentiam nõ ualet: ⁊
infuturo succidet᷑. quamiuis hic sine fructu uiridis stare uide¬
atur. Erat aut docens in sinagoga eoꝵ salbatis: ⁊ ecce mulier
que habebat sp̃m infirmitatis auiuis decem et octo. Paulo aute
iam diximꝰ. quia hoc trinus aduentus dñi ad infructuosam ficul¬
ncam: qd̃ decem et octo annor numerus ad curuã mulierẽ sig¬
nat. Sexto enum die houio factus est: atq eodem sexto die oꝑa
dñi cuncta ꝑfecta sunt. Senarius aũt numerus intrigonũ
ductus: decem ⁊ octo facit. Quia gͦ homo factue est: atq qu

Expanded text:
tamen ad poenitentiam redire centemnunt, et, infructuosi Deo, in tamen ad poenitentiam redire centemnunt, et, infructuosi Deo, in hoc saeculo virides stant. Sed audiamus quid ficulneae cultor adjungat: Si quidem fecerit fructum: sin autem, in futuro succides eam. Quia profecto qui hic non vult ad fecunditatem pinguescere per increpationem, illic cadet unde jam resurgere per poenitentiam non valet; et in futuro succidetur, quamvis hic sine fructu viridis stare videatur. 6. Erat autem docens in synagoga eorum sabbatis. Et ecce mulier quae habebat spiritum infirmitatis annis decem et octo. Paulo ante jam diximus, quia hoc erat trinus adventus domini ad infructuosam ficulneam, quod decem et octo annorum numerus ad curvam mulierem signat. Sexto enim die homo factus est , atque eodem sexto die opera Domini cuncta perfecta sunt. Senarius autem numerus in trigonum ductus decem et octo facit. Quia ergo homo, qui
Abbreviated transcription (Latin):
putrescere est: carnales quosq infetore luxurie uitam finire.
Nos itaq quotiens carnalem m̃tem de siuis peccatis increpa¬
mꝰ ÷ quotiens ad eius memoriam uitia aute acta reducimꝰ:
loꝵ que egit recolat: et ad cõpunctionis grãm quasi de fetore
pinguescat. Mititur gͦ cophuius stercoris ad radicẽ arboris:
quando prauitatis sue cõscientia tangitur memoria cogitati¬
onis. Cumꝙ se ꝑ penitentiam ad lam̃ta mens excitat ⁊ cumq
ad bone oꝑationis grãm reformat: quasi ꝑ tactũ stertoris. re¬
dit ad fecunditatẽ oꝑis radix cordis. Plargit qd̾ fecisse se menu¬
uit: displicet sibi qualem fuisse se recolit. Intentionẽ contra se
dirigit: atq ad meliora animũ accendit. Ex fetore gͥ ad fructũ
reuuuscit arbor: quia de consid̾atione peccati. ad bona se oꝑa re¬
suscitat animus. & sunt pleriq qui in crepationes audiunt. et

Expanded text:
putrescere est carnales quosque in fetore luxuriae vitam finire. putrescere est carnales quosque in fetore luxuriae vitam finire. Nos itaque quoties carnalem mentem de suis peccatis increpa quotiens ad eius memoriam vitia anteacta reducunt, qum, quae egit, memoriam recolat et ad conpunctionis gratiam quasi de foetore pinguescat. Mittitur ergo cofinus stercoris ad radicem arboris, quando pravitatis suę conscientia tangitur memoria cogitationis. Cumque se per pęnitentiam ad lamenta mens excitat, cumque ad bonę operationis gratiam reformat, quasi per tactum stercoris redit ad fecunditatem operis radix cordis. Plangit, quod fecisse se meminit, displicet sibi, qualem fuisse se recolit, intentionem contra se dirigit atque ad meliora animum areviviscit arbor, quia de consideratione peccati ad bona se opera resuscitat animus. Et sunt plerique qui increpationes audiunt, et
Abbreviated transcription (Latin):
deo nõ est. Postquam enim se ꝑdidit: querendum solũmodo
est cur ⁊ alios p̾mit. Unde bene eiusdem uince dũs dicit Wt
quid etiam t̾ram occupat: Terram quippe occupat: qui men¬
tes alienas granat. Terram occupat: qui locũ ip̃e quem tẽ¬
net. in bonis oꝑib nõ exercet. S tam̃ nr̃m est. ꝓ talibus
dep̾cari. Nam cultor uinee quid dicat audiamꝰ. Dñe dpxutte
illam ⁊ hoc anno: usq dum fodiam circa illam. Quid est circa ficu¬
neam fodẽ ⁊ iusi infructuosas m̃tes increpare: Omĩs quippe fos¬
sa mimo est: et iuimirum increpatio dum m̃tem sibi demonstrat
culture sue debito circa infructuosam arborem fodimꝰ. Post fos¬
sionẽ uero quid dicat: audiamꝰ. & nttam cophinũ stertoris. Qd
est cophinus stercoris: nisi memoria peccatoꝵ: Peccata et enĩ
carius: stertora uocantur. Unde ⁊ ꝑ ꝓpham dicitur. Computru¬
erunt ium̃ta in stertore suo Ium̃ta quippe instercore suo com¬

Expanded text:
Deo non est. Postquam enim se perdidit, quaerendum solummodo Deo non est. Postquam enim se perdidit, quaerendum solummodo est cur et alios premat. Unde bene ejusdem vineae dominus dicit: Ut quid etiam terram occupat? Terram quippe occupat qui mentes alienas gravat, terram occupat qui locum quem tenet in bonis operibus non exercet. 5. Sed tamen nostrum est pro talibus deprecari. Nam cultor vineae quid dicat audiamus: Domine, dimitte illam et hoc anno, usque dum fodiam circa illam. Quid est circa ficulneam fodere, nisi infructuosas mentes increpare? Omnis quippe fossa in imo est. Et nimirum increpatio dum mentem sibi demonstrat,culturae debito circa infructuosam arborem fodimus. Post fossionem vero quid dicatur audiamus. Et mittam cophinum stercoris. Quid est cophinus stercoris, nisi memoria peccatorum? Peccata etenim carnis stercora vocantur. Unde et per prophetam dicitur: Computruerunt jumenta in stercore suo . Jumenta quippe in stercore suo com
Abbreviated transcription (Latin):
in quantũ locum uite p̾sentis tenet. si fructũ bone oꝑatio¬
uis non exhibet : uelut infructuosa arbor t̾ram occupat.
quia meo loco in quo ip̃e est & aliis oꝑandi occasioneni
negat. S in hoc sclo potens quilibet. si fructum nõ habet
bone oꝑationis. etiam impedim̃tum p̃stat ceteris: quia qui¬
tũq sub ip̃o st̃ exemplo prauitatis illuis. quasi umbra ꝓuer¬
sitatis eius p̾muntur Stat desuꝑ arbor infructuosa: et sbr
t̾ra sterilis iacet. Infructuose arboris desuꝑ umbra densatur:
et soli radius ad t̾ram descendere uequaquã ꝑmittitur: qͥa
dum subiecti quilibet patroni ꝑusi ꝑu̾sa exempla conspici¬
unt: ip̃i quoq infructuosi remanentes. ueritatis lumine p¬
uant᷑: et p̾ssi umibra calorẽ solis nõ accipiunt ⁊ quia inde
remanent a deo frigidi. unde. in hoc sclo male ꝓteguntir.
S de hoc ꝑu̾so quolibet ut potente: pene iam inquisitio

Expanded text:
in quantum locum vitae praesentis tenet, si fructum bonae operatioin quantum locum vitae praesentis tenet, si fructum bonae operationis non exhibet, velut infructuosa arbor terram occupat, quia in eo loco in quo ipse est, et aliis operandi occasionem negat. Sed in hoc saeculo potens quilibet, si fructum non habet operationis bonae, etiam impedimentum praestat caeteris, quia quicunque sub ipso sunt, exemplo pravitatis illius, quasi umbra perversitatis ejus premuntur. Stat desuper arbor infructuosa, et subtus terra sterilis jacet. Infructuosae arboris desuper umbra densatur, et solis radius ad terram descendere nequaquam permittitur, quia dum subjecti quilibet patroni perversi perversa exempla conspiciunt, ipsi quoque, infructuosi remanentes, veritatis lumine privantur. Et, pressi umbra, calorem solis non accipiunt, quia 1584 inde remanent a Deo frigidi, unde in hoc saeculo male proteguntur. Sed de hoc perverso quolibet et potente pene jam requisitio
Abbreviated transcription (Latin):
nuit⁊ quia ꝑ naturale intellectũ quid unusqͥsq exemplo sui¬
⁊ qualit̾ erga ꝓximũ agere debuisset innotuit. Uenit in lege
qiua p̾cipiendo docuit. Uenit pꝰ legem ꝑ grãm: quia pietatis
sue p̾sentiam exhibendo demonstrauit. S tam̃ in trib anns fruc¬
tum se ñ uiuenisse conquerit᷑: quia quoxdã prauoꝵ mentes.
nec inspirata lex naturalis corrigit. nec p̃cepta erudiunt ⁊ nec
in caruationis eius miracła conuertunt. Quid uero ꝑcultorẽ
uinee ⁊ nisi ppositoꝵ ordo ex primit᷑: Qui dũ p̃sunt eccłie. ħ
nimirũ dñice uinee curam gerunt. Huiꝰ eium uinee primꝰ
cultor petrus apłs extitit: hunc nos indigui scquimur: in
quantũ pro eruditione ur̃a docendo. dep̃cando. increpando
laboramus. S cum magno iam tunore audiendũ est. qd
cultori uinee de infructuosa arbore dicit᷑. Succide eam. ut
quid etiam t̾ram occupat: Unusquisq uixta modũ suuu

Expanded text:
naturalem intellectum quid unusquisque exemplo suinaturalem intellectum quid unusquisque exemplo sui qualiter erga proximum agere debuisset innotuit. Venit in lege, quia praecipiendo docuit. Venit post legem per gratiam, quia pietatis suae praesentiam exhibendo monstravit. Sed tamen in tribus annis fructum se non invenisse conqueritur, quia quorumdam pravorum mentes nec inspirata lex naturalis corrigit, nec praecepta erudiunt, nec incarnationis ejus miracula convertunt. Quid vero per cultorem vineae, nisi praepositorum ordo exprimitur? Qui dum praesunt Ecclesiae, nimirum dominicae vineae curam gerunt. Hujus enim vineae primus cultor Petrus apostolus exstitit. Hunc nos indigni sequimur, in quantum pro eruditione vestra, docendo, deprecando, increpando, laboramus. 4. Sed cum magno jam timore audiendum est quod cultori vineae de infructuosa arbore dicitur: Succide illam; ut quid etiam terram occupat? Unusquisque juxta modum suum,
Abbreviated transcription (Latin):
lectionis ordinem singła disseramꝰ. arborẽ fici habebat qͥdã
plantatam inuinea sua: ⁊ uenit qurens fructũ in illa et non
inuenit. Quid arbor fici. nisi humanam naturam designat:
Quid mulier inclinata: tusi eandẽ naturam significando demũ¬
tiat: Que et bene plantata est sicut ficus: et bene erecta sicut
mulier. S in culpa sponte ꝓpria lapsa. neq fructũ seruat opa¬
tionis: neq statum rectitudinis: ad peccatũ quippe ex uolunta¬
te corruens. quia fructũ obedientie ferre noluit: statũ recti¬
tudinuis amisit. Que ad dei similitudinẽ condita. dũ in sua
dignitate nõ ꝑstitit: quod plantata uel creata fuerat. serua¬
re contempsit. Tertio dñs uinee ad ficulncam uenit: quia
naturam generis humaui aute legẽ sub lege sub gr̃a. expec¬
tando. ãmoniendo. iusitando. requisunt. Dixit aũt ad cultorẽ
uinee. Ecte auui tres sunt. ex quo ueni fructũ querens in ficul¬
nea hac: ⁊ nõ inuenio. Uernt ante legem: quia partendo susti¬

Expanded text:
sseramus. 2. Arborem fici habebat quidam plantatam in vinea sua; et venit quaerens fructum in illa, et non invenit. Quid arbor fici, nisi humanam naturam designat? Quid mulier inclinata nisi eamdem naturam significando denuntiat? Quae et bene plantata est sicut ficus, et bene ta sicut mulier; sed in culpam propria sponte lapsa, neque fructum servat operationis, neque statum rectitudinis. Ad peccatum quippe ex voluntate corruens, quia fructum obedientiae ferre noluit, statum rectitudinis amisit. Quae ad Dei similitudinem condita, dum in sua dignitate non perstitit, quod plantata vel creata fuerat, servare contempsit. Tertio dominus vineae ad ficulneam venit, quia naturam generis humani ante legem, sub lege, sub gratia, exspectando, admonendo, visitando, requisivit. 3. Dixit autem ad cultorem vineae: Ecce anni tres sunt ex quo venio fructum quaerens in ficulnea hac, 1583 et non invenio. Venit ante legem, quia per
Abbreviated transcription (Latin):
amorem redeunt atꝙ ap̃sentis uite desideriis corriguntur:
quid isti fr̃s km̃i. nisi compellunt᷑ ut intrent: S ualde est
trem̃da sententia: que ꝓtinus subinfertur: uitenta hanc
mei: in quantũ iusti diũ mei. Intenta hanc aure ꝑcipite⁊ ut
tanto eam minus sentiatis in examine: quanto nũc au¬
distis formidolosius ĩp̃dicatione. dit erũ. Dico enĩ uobis:
qd̃ nemo uiroꝵ illoꝵ qui uocati sũt. gustabit cenã meã. Eoce

Expanded text:
amorem redeunt, atque a praesentis vitae desideriis corriguntur, amorem redeunt, atque a praesentis vitae desideriis corriguntur, quid isti, fratres mei, nisi compelluntur ut intrent? 10. Sed valde est tremenda sententia quae protinus subinfertur. Intenta hanc mei; in quantum justi, domini mei. Intenta hanc aure percipite, ut tanto eam minus sentiatis in examine, quanto nunc auditis formidolosius in praedicatione. Ait enim: Dico autem vobis quod nemo virorum illorum qui vocati sunt gustabit coenam meam.
Abbreviated transcription (Latin):
queret ⁊ nõ inueniet eos: quia malignos sp̃s quib se ĩsuis
desideriis anima subdidit: ad desiderioꝵ suoꝵ effectũ minime
cõp̾hendit. S de hac salubri adu̾sitate quanta utilitas nas¬
tat᷑ : ad iungit. cũ subditur: & dicet uadã ⁊ reu̾tar ad uirũ meũ
porẽ: quia bene mͥ tunc erat. magis qmͣ ñc. Postquam gͦ uial
suas spinis septas inuenit. postquã amatores suos app̃hendẽ
nõ ualet. ad amorẽ uiri pͥoris redit: quia plerũq postquã in
hoc mundo nõ possumꝰ obtine que uolumꝰ. postquã in t̾rerus de¬
sideriis impossibilitate lassam᷑: tunc ad m̃tem dm̃ reducimꝰ:
tũt placere incipit qui displicebat: ⁊ is cuiꝰ nob̃ a mara fue
rant p̃cepta. dulcescit in memoria. Et peccatrix anuma q̃ ad¬
ultera conata est ẽc̃. nec tam̃ aꝑto opere potuit: deceruit eẽ
fidelis coniunt. Qui gͦ huiꝰ mũdi adu̾sitatib fracti ad dei

Expanded text:
quaeret, et non inveniet eos; quia malignos spiritus quibus se in suis quaeret, et non inveniet eos; quia malignos spiritus quibus se in suis desideriis anima subdidit ad desideriorum suorum effectum minime comprehendit. Sed ex hac salubri adversitate quanta utilitas nascatur adjungit cum subditur: Et dicet: Vadam et revertar ad virum meum priorem, quia bene mihi erat tunc magis quam nunc. Postquam ergo vias suas spinis septas invenit, postquam amatores suos apprehendere non valet, ad amorem viri prioris redit, quia plerumque postquam in hoc mundo non possumus obtinere quae volumus, postquam in terrenis desideriis de impossibilitate lassamur, tunc ad mentem Deum reducimus, tunc placere incipit qui displicebat; et is cujus nobis amara fuerant praecepta repente dulcescit in memoria; et peccatrix anima quae adultera conata est esse, nec tamen aperto opere potuit, decernit esse fidelis conjux. Qui ergo hujus mundi adversitatibus fracti ad Dei
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ reũtar aduirũ meũ priorẽ: quia mͥ bene erat tc̃ magis qũa
uĩc. Uir uniꝰcuiꝰq fidelis anime deus est: quia hec indelicet ei
est conuincta ꝑfidem. S illa que coniuncta deo fuerat auima
amatores suos sequit᷑: qñ mens que iam ꝑfidem credidit: ad¬
huc se unmũdis spiritib in oꝑatione substernit. Mundi
głam quent⁊ carnali delectatione pascit᷑. ex quisitis uolup¬
tatib amaritudines nutritur. S plerũꝙ omp̃s eenta
lem animam miscdit᷑ respicit: ⁊ eius uoluptatib amaritũ¬
dines ꝑmiscet. Unde dicit. Etce ego sepiam ias tuas spins.
uie eiũ nr̃e spuus septe sunt: qñ in hoc quod male cupimus
doloꝵ punctiones inuenimꝰ. Et sepiam eas maceria: ⁊ sem¬
tas suas nõ inueniet. Uie nr̃e maceria sepiunt᷑: cũ desiderus
ur̃is dure in hoc mundo obiectiones resistunt. Et semitas
ur̃as inuenire nõ possumus: quia hoc qd̃ male querimus.
adipisci ꝓhibem᷑. & sequet᷑ amatores suos ⁊ nõ app̃hendet eos:

Expanded text:
 priorem, quia bene mihi erat tunc magis quam nunc . Vir uniuscujusque fidelis animae Deus est, quia haec videlicet ei est conjuncta per fidem. Sed illa, quae conjuncta Deo fuerat anima, amatores suos sequitur, quando mens quae jam per fidem credidit, adhuc se immundis spiritibus in operatione substernit, mundi gloriam quaerit, carnali delectatione pascitur, exquisitis voluptatibus nutritur. Sed plerulem animam misericorditer respicit, et ejus voluptatibus amaritudines permiscet. Unde dicit: Ecce ego sepiam vias tuas spinis. Viae etenim nostrae spinis septae sunt, quando in hoc quod male cupimus dolorum punctiones invenimus. Et sepiam eas maceria, et semitas suas non inveniet. Viae nostrae maceria sepiuntur cum desideriis nostris durae in hoc mundo objectiones resistunt. Et semitas nostras invenire non possumus, quia hoc quod male quaerimus adipisci prohibemur. Et sequetur amatores suos, et non apprehendet eos;
Abbreviated transcription (Latin):
lare ⁊ eñ crucẽ. ⁊ pꝰ diũn ire est. uł carnis abstinentiã. uł
cõpassionẽ ꝓximo. ꝓ studio et̾ne intentionis exhib̾e. Nam
quisquis ħ ꝓ temporali intentione exhibet ⁊ crucẽ quidem
bauilat: s ire pꝰ dñm recusat. Quia uero sublimia p̃cepsta
data sunt: ꝓtinus cõparatio edificande sublimitatis aduia¬
git᷑ cũ dr̃ Qruis enĩ ex uobis uolens turrẽ edificare⁊ aĩtie p̾

Expanded text:
enim crucem, et post Dominum ire, est vel carnis abstinentiam vel compassionem proximo pro studio aeternae intentionis exhibere. Nam quisquis haec pro temporali intentione exhibet, crucem quidem bajulat, sed ire post Dominum recusat. Quia vero sublimia praecepta data sunt, protinus comparatio aedificandae sublimitatis adjungitur, cum dicitur: Quis enim ex vobi
Abbreviated transcription (Latin):
fecit cenam magnam: ⁊ uocauit multos. Quis iste homo ẽ
Qui fecit cenam magnã: quia sacietatem nobis dulcedinis
int̾ne p̃parauit. Qui uocauit multos. s pauci uenint: tͥa

Expanded text:
fecit caenam magnam, et vocavifecit caenam magnam, et vocaviQui fecit coenam magnam, quia satietatem nobis internae dulcedinis praeparavit, qui vocat multos, sed pauc
Abbreviated transcription (Latin):
Suauitatẽ eius nõ cognoscitis: si hanc minime gustatis.
B cibũ uite ex palato cordis tangite: ut ꝓbantes eiꝰ dulced
nẽ amare ualeatis. Has autẽ homo delitias tunc amisit: cũ
u paradiso peccauit. Extra exut: cũ os acibo et̾ne dulcedinis
clausit. Unde nos quoq nati in huiꝰ ꝑegrinationis erumna.
se amplius fastidii nr̃i morb exaggerat: quantomagis ab esu
illius dulcedinis. animus elongat: & eo iam int̾nas delitias
nõ appetit: quo eas comed̾e diu longeq desueuit. Fastidio gͦ
nr̃o tabescimꝰ: ⁊ longa medie peste fatigani᷑. & quia gustare ĩ¬
tus nolumus. paratam dulcedinẽ: amamꝰ foris miseri fam̃e
urãm. S suꝑna pietas nos nec deserentes se deserit: cõtẽptas
enim illas delitias ad memorie nr̃e oculos reuocat. easq no¬
bis ꝓponit: in ꝓmissione torporem excutit: atq ut fastidi¬
um nr̃m repellere debeamꝰ rauitat. Ait nãq. Homo quidam

Expanded text:
Suavitatem ejus non cognoscitis, si hanc minime gustatis. Suavitatem ejus non cognoscitis, si hanc minime gustatis. Sed cibum vitae ex palato coinem amare valeatis. Has autem homo delicias tunc amisit, cum in paradiso peccavit ; extra exiit, cum os a cibo aeternae dulcedinis clausit. Unde nos quoque nati in hujus peregrinationis aerumna, us; tantoque se amplius fastidii nostri morbus exaggerat, quanto magis ab esu illius dulcedinis animus elongat; et eo jam internas delicias non appetit, quo eas comedere diu longeque desuevit. Fastidio ergo nostro tabescimus, et longa inediae peste fatigamur. Et quia gustare intus nolumus paratam dulcedinem, amamus foris miseri famem nostram. Sed superna nos pietas nec deserentes se deserit. 2. Contemptas enim illas delicias ad memoriae nostrae oculos revocat, easque nobis proponit; in promissione torporem excutit, atque ut fastidium nostrum repellere debeamus invitat. Ait namque: Homo quidum