comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
qui int̾ nos defuncti sunt dãnatiõe agnosci¬
te: qr ꝯditori om̃nũ nͥ ꝑfidia ur̃a displiceret:
nequaꝗͣ a uob̃ tam iimerosos ppłos inu̾tu
seuiente subtraheret. Ait enĩ. Etiã si filii tui
peccauer̃t ei: ⁊ dunsit eos in manu inqͥta¬
tis sue. Quasi aꝑte dic̾et. In iniqͥtatis sue ma

Expanded text:
qui inter vos defuncti sunt damnatione cognoscite, quia conditori omnium nisi perfidia vestra displiceret, nequaquam a vobis tam numerosos populos interitu saeviente subtraheret. Ait enim: Etiam si filii tui peccaverunt ei, et dimisit eos in manu iniquitatis suae. Quasi aperte dicens: In
Abbreviated transcription (Latin):
tione solidat᷑. Eꝑ uͦ monas multiplicatus.
in cdenariũ ducit᷑. denariꝰ ꝑ semetipsũ ductꝰ
in centenariũ dilatat᷑: qͥ rursꝰ ꝑ denarium
ductꝰ in milenarmũ tendit᷑: cũ ab uno ici¬
pimꝰ ut ad millenariũ ueniamꝰ. qͥd hoc loco
umiꝰ appellatiõe. nͥ beneuiuendi iniciũ: qͥd
nullenarii num̃i amplitudine. nͥ eiꝰdẽ bone
uite ꝑfectio designat᷑: Cũ dõ ã ꝯtend̾e est: ñ
ei iͥbuere. s s̾ głam sue uͥtutis arrogare. S
si de acceptis extollit᷑. cuncta q̃ acceꝑat amit¬
tit: ⁊ dicat. Si uoluerit ꝯtend̾e cũ eo: ñ pot̾i
respond̾e ei unũ ꝓ mille. Qͥ enĩ cũ autore ꝯ

Expanded text:
ultiplicata in denarium ducitur, denarius per semetipsum ductus in centenarium dilatatur, qui rursus per denarium ductus in millenarium tenditur, cum ab uno incipimus, ut ad millenarium veniamus, quid hoc loco unius appellatione, nisi bene vivendi initium, quid millenarii numeri amplitudine nisi ejusdem bonae vitae perfectio designatur? Cum Deo autem contendere est non ei tribuere, sed sibi gloriam suae virtutis arrogare. Sed si de acceptis extollitur, cuncta quae acceperat amittit, et dicat: Si voluerit contendere cum eo, non poterit respond
Abbreviated transcription (Latin):
saluatũ fuerit de domo ruda. ⁊ qd̃ reliquũ est
mttet radicẽ deorsũ: ⁊ faciet fructũ sursum
Radicẽ qͥppe deorsũ inut̾e ẽ: cogitationẽ bonã
in abditis multiplicare. Fructũ uͦ sursũ fac̾e̾
est: efficacia oꝑis recta que cogitauit ostend̾e.
Lapidũ uͦ noĩe inscript᷑a sacra hões designañ:

Expanded text:
salvatum fuerit de domo Juda, et quod reliquum est, mittet radicem deorsum, et faciet fructum sursum . Radicem quippe deorsum mittere est cogitationem bonam in abditis multiplicare. Fructum vero sursum facere, est per efficaciam operis recta quae cogitavit ostendere. Lapidum vero nomine in Script
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑmittit᷑: sepe ⁊ arietũ ictibꝰ minime qͣssat᷑.
Sic sic uideł bona nr̃a ⁊ intẽpestiue manife¬
stata deꝑeunt. ⁊ hutiꝰ occultata solidantur:
qr humane occupationis manꝰ cũ incipiẽtẽ
ꝯu̾sationis nr̃e uitã ꝯtigerit. qͣsi recentẽ pari¬
etẽ impellit: eãq facile destruit: qr adh hu¬
morẽ infirmitatis ꝓprie ñ amisit. Cũ uͦ in
longa qͥetis sue abiectione se animꝰ cõpͥmit
qͣsi more exficcati parietis ꝯtra ictꝰ obdurescit:
⁊ ꝯfractũ ꝓtinꝰ resilit õe qd̃ solilatũ ferit. Hĩc
est qd̃ uitã inchoantiũ moyses humanis oc

Expanded text:
permittitur, saepe et arietum ictibus minime quassatur. permittitur, saepe et arietum ictibus minime quassatur. Sic sic videlicet bona nostra et intempestive manifestata depereunt, et diutius occultata solidantur, quia humanae occupationis manus cum incipientem conversationis nostrae vitam contigerit, quasi recentem parietem impellit, eamque facile destruit, quia adhuc humorem infirmitatis propriae non amisit. Cum vero in longa quietis suae abjectione se animus comprimit, quasi more exsiccati parietis contra ictus obdurescit, et confractum protinus resilit omne quod solidum ferit. Hinc est quod vitam inchoan
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯfusi. ñ solũ ꝑpetrata minime deplorant:
s adhuc q̃ deplorent᷑ exaggerant. Qui enĩ¬
mundũ desert̃. ad ext̾iora officia ꝓuehi nõ
debent: ñ ꝑ humilitatẽ diutiꝰ m eiusdem
mundi ꝯtemptu solident᷑. Eitiꝰ nãꝙ bona
depereunt. que hõibꝰ ante tempꝰ m̃otesc̃t:
qr ⁊ arbusta plantata. pͥusqͣ fixa radice ꝯ¬
ualescant. si manꝰ ꝯcutiens tangit arescuis.
robuste in alto humilitatis figenda ẽ radirx
cordis : ut cũ ab humano ore detraclioĩs au¬
ra ł fauoris flauerit. ⁊ si in qͣlib partẽ ut¬
cũꝙ incuruat. anmũ funditꝰ ñ euellat: s
ad statũ suũ ꝓtinꝰ pꝰ inflerionẽ redeat. si apd̃
se fortis in radice ꝑdurat. Qͥd in rebꝰ excresc̃e¬
tibꝰ pariere exurgente robustiꝰ : Q tũ si dum
ꝯstruit᷑ impellatur: statĩ sine labore destruit᷑
Si ã ꝑ spaciũ temꝑis ab humore suo exsiccari

Expanded text:
confusi, non solum perpetrata minime deplorant, confusi, non solum perpetrata minime deplorant, sed adhuc quae deplorentur exaggerant.  mundum deserunt, ad exteriora officia provehi non debent, nisi per humilitatem diutius in ejusdem mundi contemptu solidentur. Citius namque bona depereunt quae hominibus ante tempus innotescunt, quia et arbusta plantata prius quam fixa radice coalescant, si manus concutiens tangit, arefacit. robuste in alto humilitatis figenda est radix cordis, ut cum ab humano ore detractionis aura vel favoris flaverit, etsi in quamlibet partem utcunque incurvat, animum funditus non evellat; sed ad statum suum protinus post inflexionem redeat, si apud se fortis in radice perdurat. Quid in rebus excrescentibus pariete surgente robustius? Qui tamen si, dum construitur, impellatur, statim sine labore destruitur; si autem per spatium temporis ab humore suo exsiccari
Abbreviated transcription (Latin):
crunt. nequaꝗͣ hic sue rectitudinis remune¬
rationẽ quer̃t: cũ uͦ a p̃sentis uite inrindi
laboribꝰ exeunt. ad eternã patriã uenienteᷤᷤ
expectata retͥbutiõe ꝑfrinuit᷑. At ꝯtra hy¬
pocrita qr mox in bono oꝑe nascit᷑. p̃sentis
mtindi reciꝑe głam conatur: qͣsi scirpimo¬
re cũ germine orit᷑: qui ꝓ eo qd̃ bene iiiuere
incipit. q̃rit statĩ ut a cunctis honoret᷑. Ger¬
men itaq in ortu ẽ: remuũatio in inchoa¬
tione. Sepe nãq ñ nulli aꝑte pͣuitatis mas
deserunt: sc̃itatis habitũ sumunt: moxq
ut pͥma limina bene uiuendi ꝯtigerint. o¬
bliti qͥ fuerint. affligi iã ꝑ penitentiã de ꝯsũ¬
matis neqͥtiĩs nolunt. Laudari ã de inchoa¬
ta iusticia appetunt: p̃esse cet̾is etiã meliori¬
bus ꝯcupiscunt. Qͦs plerñq dñ uixta uotũ
p̃sens ꝓsꝑitas seqͥtur: multo ꝗͣ priꝰ fuerant
de sc̃itatis habitu peiores fiunt. Nam rebꝰ
multiplicibꝰ occupati. arq ipsa occupatiõe

Expanded text:
nerationem quaerunt; cum vero a praesentis mundi laboribus exeunt, ad aeternam patriam venientes, exspectata retributione perfruuntur. At contra hypocrita, quia mox in bono opere nascitur, praesentis mundi recipere gloriam conatur. Quasi scirpi more cum germine oritur, qui pro eo quod bene vivere incipit, quaerit statim ut a cunctis honoretur. Germen itaque in ortu est remuneratio in inchoatione. Saepe namque nonnulli apertae pravitatis vias deserunt, sanctitatis habitum sumunt; moxque ut prima limina bene vivendi contigerint, obliti qui fuerint, affligi jam per poenitentiam de consummatis nequitiis nolunt; laudari autem de inchoata justitia appetunt, praeesse caeteris etiam melioribus concupiscunt. Quos plerumque dum juxta votum praesens prosperitas sequitur, multo quam prius fuerant de sanctitatis habitu pejores fiunt. Nam rebus multiplicibus occupati, atque ipsa occupatione
Abbreviated transcription (Latin):
carne niuentes extingunt. Sicꝙ ꝑ absti¬
nentiã morti appropiant: ut pene cotidie
morientes uinant. S ꝑ hec humanos ocłos
q̃runt: admirationis głam expetunt: ue¬
ritate atrestante q̃ ait. Ext̾minant facies su¬
as: ut pareant hoĩbꝰ ieuinantes. Nam ora¬

Expanded text:
carne viventes exstinguunt, sicque per absticarne viventes exstinguunt, sicque per abstinentiam morti appropiant, ut pene quotidie morientes vivant. Sed ad haec humanos oculos quaerunt, admirationis gloriam expetunt, Veritate attestante, quae ait: Exterminant facies suas, ut
Abbreviated transcription (Latin):
rũq em̃ ut p̃diximꝰ sacre legis eruditiõe ful¬
qunt᷑: doctrine tierba ꝓfert: õe qd̾ sentiroa
testimoniis accingt: nec tñ ꝑ hec uitã audi¬
entiũ. s ꝓpͥos fauores querunt: qi nͨ ꝓferre
alia nouer̃t. nͥ que auditoꝵ corda ad repen¬
cdendas laudes excutiant: ñ ã ad lacrimas
rioribꝰ occriꝑata. igne cliriini amoris ñ calet:
⁊ iocirco ad suꝑnũ desid̾iũ inflãmare audi¬
tores suos nequeunt. u̾ba q̃ frigido corde ꝓ¬
ferunt᷑. Neq enĩ res q̃ in seipsa ñ arserit: ali¬
ud accendit. Uñ fic plerũq ut hẏpoc̾taꝵ
dicta ⁊ audientes ñ erudiant: ⁊ eosdẽ ipsos
qͥ se ꝓfer̃t elatos laudibꝰ det̾iores reddant.
Attestante ⁊ enĩ paulo scientia inflat: cari¬
tas edificat. Cũ gͦ caritas edificando ñ eri¬
git: scĩa inflando ꝑu̾tit. Pierũq se hẏpoc̾¬
te mira abstinentia affligt̃: õe robrir cor¬
poris atter̃t. ⁊ qͣsi uitã carnis funditus in

Expanded text:
ue enim, ut praediximus, sacrae legis eruditione fulciuntur, doctrinae verba proferunt, omne quod sentiunt testimoniis accingunt, nec tamen per haec vitam audientium, sed proprios favores quaerunt, quia nec proferre alia noverunt, nisi quae auditorum corda ad rependendas laudes excutiant, non autem ad lacrymas rioribus occupata igne divini amoris non calet; et idcirco ad supernum desiderium inflammare auditores suos nequeunt verba quae frigido corde proferuntur. Neque enim res quae in se ipsa non arserit aliud accendit. Unde fit plerumque ut hypocritarum dicta et audientes non erudiant, et eosdem ipsos qui se proferunt elatos laudibus deteriores reddant. Attestante etenim Paulo, Scientia inflat, charitas aedificat . Cum ergo charitas aedificando non erigit, scientia inflando pervertit. Plerumque se hypocritae mira abstinentia affligunt, omne robur corporis atterunt, et quasi carnis vitam funditus in
Abbreviated transcription (Latin):
nobis: ⁊ sol ñ ortus ẽ nob̾. Ante solẽ gͥ sccrpꝰ
humndꝰ cernit᷑: qi pͥusꝗͣ dinina distͥctio ĩ uicti¬
cio candeat. oĩs hypocrita infusũ se scĩtatis
gr̃a ostentat. Quasi uirens aspicit᷑: q uistus
estimat᷑. Honoris locũ obtinet: de gła sc̃itatis
pollet. A cunctis uen̾atio defert᷑: opinio lau¬
dis extendit᷑. Scirpꝰ itaq iste in nocte hum¬
dus ẽ. sole ã ueniente siccat᷑: qi nimirũ in te¬
nebris uite p̃sentis sc̃s ab oĩbꝰ credit᷑: s cum
distrietꝰ ruidex uen̾it. ꝗͣ sit iniquꝰ apparebit.
Dicat gͦ. Humectꝰ iudet᷑ anteꝗͣ ueniat soł: qr
uirentem se nc̃ humanis ocłis exhib: sed in
ortu suo germ̃ eiꝰ egredit᷑. Herba quelibet¬
nascendo priꝰ a terra ꝓducit᷑. aura ⁊ estibus
tangit᷑: sole ac pluuiis nutrit᷑: ⁊ tẽ demum
ad ꝓferendũ siti seminis germ̃ aꝑit᷑. Scirpꝰ uͦ
cũ flore suo nascit᷑: moxq ut a t̾ra surgit. sui se¬

Expanded text:
bis, et sol non est ortus nobis . Ante solem igitur scirpus humidus cernitur, quia prius quam divina districtio in judicio candeat, omnis hypocrita infusum se sanctitatis gratia ostentat; quasi virens aspicitur, quia justus aestimatur, honoris locum obtinet, de gloria sanctitatis pollet, a cunctis ei veneratio defertur, opinio laudis extenditur. Scirpus itaque iste in nocte humidus est; sole autem veniente siccatur, quia nimirum nebris vitae praesentis sanctus ab omnibus creditur, sed cum districtus judex venerit, quam sit iniquus apparebit. Dicat ergo: Humectus videtur antequam veniat sol, quia virentem se nunc humanis oculis exhibet, sed in ortu suo germen ejus egreditur. nascendo prius a terra producitur, aura et aestibus tangitur, sole ac pluviis nutritur, et tunc demum ad proferendum sui seminis germen aperitur. Scirpus vero cum flore suo nascitur, moxque a terra surgit, sui se
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ cũ bonis p̃sentibꝰ utunt᷑. uenta mala me¬
tiuint: ⁊ cũ demalis p̃sentibꝰ gem̃t. bonoꝵ
sequentiũ amore ꝯsolant᷑. Sicq tẽporali re¬
fonent᷑ subsidio: sicut uiator in stabło utit᷑
lecto. Pausat: ⁊ reced̾e festinat: qͥesii corꝑe.
ꝑpeti appetunt: in tͣnsitoriis ꝓsꝑari refugi¬
unt. ne delectõne ituiis. a patrie ꝑuentiõe
tardent᷑: ne gressũ cordis inuia ꝑegͥnatio¬
nis sigant: ce qͣndoq ad ꝯspectũ celestis
pat̾e sine remun̾atione ꝑueniant. Gaudens
despici: nec dolent se necessitatibꝰ affligi.
Qͥ gͥ ꝯtra p̃sentia se adu̾sa ñ muniunt. qͣsi
ꝯtra estus ⁊ pliurias hab̾e tab̾nacłm nolirii.

Expanded text:
et cum bonis praesentibus utuntur, ventura mala meet cum bonis praesentibus utuntur, ventura mala metuunt; et cum de malis praesentibsequentium amore consolantur. Sicque temporali refoventur subsidio, sicut viator in stabulo utitur lecto, pausat et recedere festinat: quiescit corpore,  adversa perpeti appetunt, in transitoriis prosperari refugiunt; ne delectatione itineris a patriae perventione tardentur, ne gressum cordis in via peregrinationis figant, et quandoque ad conspectum coelestis patriae sine remuneratione perveniant. Gaudent despici, nec dolent se necessitatibus affligi. Qui ergo contra praesentia se adversa non muniunt, quasi contra aestus et pluvias habere tabernac
Abbreviated transcription (Latin):
Farmã culmꝰ ñ facit: cũ is qͥ in p̃senti scło
ꝓficit. nil subtilitatis intelligit᷑: nullũ bo
hanc alieni comedt: qr ⁊ cũ bona opera
hypoc̾te ostend̃t. de his malignoꝵ spũum
uota satiant᷑. Qui .n. dõ ꝑ hec placere non
appetunt: nequaꝗͣ agri dñm. s alienos pa¬
scunt. Fecundo itaq ħypocͥta. ⁊ neglecto pal¬
niti simił seruare fructũ ñ ualet: qr botrus
boni oꝑis in t̾ra iaiet. S tñ hacipsa sua ue¬
cordia pascit᷑: qr ꝓ bono oꝑe a cunctis honora¬
tur. Ceteris p̃minet: subiectas hominũ m̃tes
tenet. Maioribꝰ locis attollit᷑: fauoribꝰ nutrit᷑
Hec uͦ ei sua uecorcdia placet interĩ. s ñ placebit.
qr cũ retͥbutionis tempꝰ aduenerit. in pena ei¬
displicebit qd̃ uecors fuit. Tc̃ se stulte egisse
intelliget: cũ ꝓ delectatiõe laudis sententiã
diuine increpationis acceꝑit. Tẽ se necordẽ
fuisse ꝯsid̾at: cũ se ꝓ tẽporali ꝗͣ ꝑcepit gła ꝑpe¬

Expanded text:
Farinam culmus non facit, cum is qui in praesenti saeculo proficit, nil subtilitatis intelligit, nullum bonierit farinam, hanc alieni comedunt, quia et cum bona opera hypocritae ostendunt, de his malignorum vota satiantur. Qui enim per haec Deo placere non appetunt, nequaquam agri dominum, sed alienos pascunt. Fecundo itaque hypocrita et neglecto palmiti similis, servare fructum non valet, quia botrus boni operis in terra jacet. Sed tamen hac ipsa sua vecordia pascitur, quia pro bono opere a cunctis honoratur; caeteris praeeminet, subjectas hominum mentes tenet, majoribus locis attollitur, favoribus nutritur. Haec vero ei sua vecordia placet interim, sed non placebit, quia cum retributionis tempus advenerit, in poena displicet quod vecors fuit. Tunc se stulte egisse intelliget, cum pro delectatione laudis sententiam divinae increpationis acceperit. Tunc se vecordem fuisse considerat, cum se pro temporali quam percepit gloria pe
Abbreviated transcription (Latin):
tit: qr quisqͥs se autori bonoꝵ cõꝑat. bono se
qd̃ acceꝑat pͥuat. Qͥ emĩ accepta bona sͥ ar¬
rogat: sus ꝯtra dm̃ cdonis pugnat. Uñ gͦ de¬
ꝯspicit. si ab int̾no arbitre cdistricte iudicet᷑.
sacra millenariꝰ nimerꝰ ꝓ uniu̾sitate solec in¬
telligi. Hinc et enĩ psalmista ait. Uerbi qd̃
mandauit in nulle gen̾ationes: cũ profecto
ꝯstet qd̃ ab ipso mundi exordio usꝙ ad redẽp¬
toris aduentũ ꝑ engłistã ñ ampliꝰ ꝗͣ septuagĩ
ta septẽ ppagines numerent᷑. Qa gͥ in mule

Expanded text:
se auctori bonorum comparat, bono se quod acceperat privat. Qui enim accepta bona sibi arrogat, suis contra Deum donis pugnat. Unde ergo detum esse vitium conspicit, si ab interno arbitro districte judicetur, sacra millenarius numerus pro universitate solet intelligi. Hinc etenim Psalmista ait: Verbi quod mandavit in mille generationes ; cum profecto constet quod ab ipso mundi exordio, usque ad Redemptoris adventum, per evangelistam non amplius quam septuaginta et septem propagines n
Abbreviated transcription (Latin):
afflictionẽ abstinentie ꝓ alia ꝗͣ necesse ẽ intẽ¬
tione tołare. An ñ rau crucẽ in angaria por¬
tat: qͥ qͣsi ad p̃ceptũ dm̃ carnẽ domat. s tũ
sp̃ualẽ patriã ñ amat: Uñ ⁊ symon idem
crucẽ portat. s nequaꝗͣ morit᷑: qr oĩs hypo

Expanded text:
afflictionem abstinentiae pro alia quam necesse est intentione tolerare. An non Jesu crucem in angaria portat qui quasi ad praeceptum Domini carnem domat, sed tamen spiritualem patriam non amat? Unde et Simon idem crucem po
Abbreviated transcription (Latin):
terit õe qd̾ exteriꝰ de humano fatiore ꝯfidit.
sationis ẽ edificiũ qd̾ inhabitat corpꝰ: ita
cdomiꝰ nr̃e cogitõnis ẽ res quelib ꝗͣ ꝑ di¬
lectionẽ inhabitat animꝰ. Om̃e quippe
qd̃ diligunꝰ: qͣsi in hoc corde qͥescentes ha¬
bat. Nrã ꝯu̾satio in celis ẽ. Mens irac hy¬
pocͥte nil aliud in õe qd̾ agit. nͥ opinionis
sue głam cogitat: nec curat qͦ post ꝑ m̾itũ
clucat᷑: s qͥd interĩ dicat᷑. Domus gͦ eiꝰ est de¬
lectatio fauoris. Quã qͣsi quietꝰ inhabitat:
q ꝑ cuncta sua oꝑa ad hanc se intͣ animũ
reclinat. S stare domꝰ hec ñ ualet: qr laus
cũ uita p̃terit᷑. & humanꝰ fauor in iudicio
ñ subsistit. uñ ⁊ fatue uͥgines q̃ oleũ in ua¬
sis ñ sũpserant. qr in alienis scił laudibus
bate ꝑ sponsi p̃sentiã dicc̃. Date nob̾ de oleo
ur̃o: qr lãpades nr̃e extingunt᷑. Oieũ qͥppe
a ꝓrxiinis petẽ ẽ. głam boni opiz a destimo

Expanded text:
aeterit omne quod exterius de humano favore confidit. onis est aedificium quod inhabitat corpus, ita domus nostrae cogitationis est res quaelibet quam per dilectionem inhabitat animus. Omne quippe quod diligimus, quasi in hoc quiescentes habat: Nostra conversatio in coelis est . Mens itaque hypocritae nihil aliud in omne quod agit nisi opinionis suae gloriam cogitat, nec curat quo post per meritum ducitur, sed quid interim dicatur. Domus ergo ejus est delectatio favoris, quam quasi quietus inhabitat, quia per cuncta sua opera ad hanc se intra animum reclinat. Sed stare domus haec non valet, quia laus cum vita praeterit, et humanus favor in judicio non subsistit. Unde et fatuae virgines, quae oleum in vasis non sumpserant, quia in alienis scilicet vocibbatae per sponsi praesentiam, dicunt: Date nobis de oleo vestro, quia lampades nostrae exstinguuntur . Oleum quippe a pr
Abbreviated transcription (Latin):
pancis quomͦ baldach u̾ba hereticoꝵ sur¬
reptionibꝰ ꝯgruant demonstremꝰ. Hi qͥppe
dũ scãm eccłam tẽporali corripi aĩadu̾siõe
ꝯspicnint: semecipsis audaciꝰ in lactantiã
ꝑuerse p̃dicationis intumescunt: ⁊ superni
examinꝰ rectitudinẽ p̃tendentes. ꝓspari se
ex meritis asser̃t: illam uͦ affligi dignus tͥbri¬
lationibꝰ atrestant᷑. E uerbis blandientibus
surreptionis aditũ ꝓtinꝰ int̾ dolores quer̃t:
atq alioꝵ uitã exꝓbrantes. alioꝵ mortibus
fernuit: acsi illi iam uiste defuncti sinit. qͥ de
dõ cred̾e digna noluer̃t. Uñ baldach suites
postꝗͣ cdixiã insticiã ꝓtulit: ilico adiungit.¬

Expanded text:
aucis quomodo Baldad verba haereticorum subreptionibus congruant demonstremus. Hi quippe dum sanctam Ecclesiam temporali corripi animadversione conspiciunt in semetipsis, audacius in jactantiam perversae praedicationis intumescunt; et superni examinis rectitudinem praetendentes, prosperari se ex meritis asserunt, illam vero affligi dignis retributionibus attestantur, et verbis blandientibus subreptionis aditum protinus inter dolores quaerunt, atque aliorum vitam, exprobratis aliorum mortibus, feriunt, ac si illi jam juste defuncti sint qui de Deo credere digna noluerunt. Unde Baldad Suhites, postquam divinam justitiam protulit, illico adjungit
Abbreviated transcription (Latin):
õrũ qui obliuiscunt᷑ dñm: ⁊ spes hypoc̾te
ꝑibit. Qd enĩ cunctis oꝑibꝰ siuis hẏpocrita
sꝑat. nͥ honoris reu̾entia: głam laudis: ame¬
lioribꝰ metui: sc̃s ab õĩbꝰ uocariͦ S ꝑman̾e
spes hypoc̾te ñ ualet: qr et̾nitatẽ ñ quereis.
sugit qd̃ tenet. Nequaꝗͣ qͥppe m̃tis eiꝰ intẽtio
in illa gła figit᷑ : q̃ sine fine possidet᷑. S cum
tͣnsitoriis fanoribꝰ inhiat. ꝑdit ꝑcipiendo qd̃
laborat: u̾itate atrestante q̃ ait. Nm̃ dico uob̾:
receper̃t mercedẽ suã. S hec spes recipiende
m̃cedis teneri dui ñ potest: qr ꝓ ostensis oꝑibꝰ
honor tribuit᷑. s uita ad terminũ urgetur.
Laudes resonãt: s ad finẽ cũ laudibꝰ tẽpora
festinant. ⁊ q nequaꝗͣ animꝰ in et̾nitatis
amore racdicat᷑: cũ ipsis ꝓfecto rebus quas
diligit labit᷑. Nemo namq ualẽ mobilia di¬
ligere: ⁊ ip̃e ĩ mobilis stare. Q enĩ tͣnseuntia
amplectitur: eo ipso ad cursũ ducit᷑. qͦ decur¬

Expanded text:
 Deum, et spes hypocritae peribit. Quid enim cunctis suis operibus hypocrita sperat, nisi honoris reverentiam, gloriam laudis, a melioribus metui, sanctus ab omnibus vocari? Sed permanere spes hypocritae non valet, quia, aeternitatem non quaerens, fugit quod tenet. Nequaquam quippe mentis ejus intentio in illa gloria figitur quae sine fine possidetur, sed cum transitoriis favoribus inhiat, perdit percipiendo quod laborat, Veritate attestante, quae ait: Amen dico vobis quia receperunt mercmercedis teneri diu non potest, quia pro ostensis operibus honor tribuitur, sed vita ad terminum urgetur; laudes resonant, sed ad finem cum laudibus tempora festinant; et quia nequaquam animus in aeternitatis amore radicatur, cum ipsis profecto rebus quas diligit labitur. Nemo namque valet mobilia diligere et ipse immobilis stare. Qui enim transeuntia amplectitur, eo ipso ad cursum ducitur, quo decur
Abbreviated transcription (Latin):
si ei reatus sui debitũ misccłe benignitas ñ
relaxat. Uel certe cũ dr. qͥd faciã t᷑: patent̾
ostendit᷑. qr hec ipsa bona que agere p̃cipi¬
mur. ñ p̃ceptori. s nob̃ ꝓsunt. Underur sũ
Humilitas ã nr̃e destitutionis expͥmtt᷑. cũ ds
hominũ custos nocat᷑: qr si eiꝰ nos custodia mi¬
nime ꝓtegit᷑ ante occulti hostis insidias nr̃e
sollicitudins ocłs ugilans cdoriit: psalmista
rursũ atrestante qͥ ait. Nisi dñs custodierit ci¬
uitatẽ: inuanũ uigilant qͥ custodiunt eã. ꝑ
nos nãꝙ cecidunꝰ: s nr̃is resurg̾e uiribꝰ non
ualemꝰ. Culpa nos uoluntatis ꝓprie semel stra¬
it: s pena culpe ddeteriꝰ coticdie depͥmit. Ad
amissã rectitudinẽ surgere studioꝵ conatibꝰ
nitun᷑: s meritoꝵ pond̾e grauam᷑. Unde ⁊

Expanded text:
sui debitum misericordiae benignitas non relaxat. Vel certe cum dicitur: Quid faciam tibi? patenter ostenditur quia haec ipsa bona quae agere praecipimur, non praeceptori, sed nobis prosunt. Unde rursum Humilitas autem nostrae destitutionis exprimitur cum Deus hominum custos vocatur, quia si ejus nos custodia minime protegit, ante occulti hostis insidias, nostrae sollicitudinis oculus vigilans dormit, Psalmista rursus attestante, qui ait: Nisi Dominus custodierit civitatem, in vanum vigilant qui custodiunt eam . Per nos namque cecidimus, sed nostris resurgere viribus non valemus. Culpa nos voluntatis propriae semel stravit, sed poena culpae deterius quotidie deprimit. Ad amissam rectitudinem surgere studiorum conatibus nitimur, sed meritorum pondere gravamur. Unde et
Abbreviated transcription (Latin):
te. De loco suo hypocͥta absorbet᷑: cũ ap̃sentiᷤ
uite fauoribꝰ morte int̾cienente seꝑarat᷑. S
hc̃ absortũ int̾nus arbit̾ negat᷑. seq eũ nesci¬
redeñtiat: q simulatoris uitã nste reꝓbas¬
do u̾itas ignorat: nec recognoscit eiꝰ bona q̃
egit: qr hec ex recta intentiõe ñ ꝓtulit. Uñ ⁊
fatius uirginibꝰ in nuidiciũ ueniens dicit. Am̃

Expanded text:
sentis vitae favoribus morte interveniente separatur. Sed hunc absorptum internus arbiter negat, seque eum nescire denuntiat, quia simulatorum vitam juste reprobando veritas ignorat, nec recognoscit ejus quae egit bona, quia ex recta intentione non protulit. Unde et fatuis virginibus in judicio veniens, dicit: « Amen
Abbreviated transcription (Latin):
głam. s ꝓprios fauores quert̃. Cũq ꝑ accep¬
tabona in sua laude se eleuant: ipsis mu¬
neribꝰ ꝯtra largitorẽ pugnant. Inde qͥppe
ꝯtra dantẽ suꝑbiunt: uñ ei ampliꝰ hiumi¬
les eẽ debuer̃t. S eo eos pꝰmodũ cdistrictior
sententia ꝑcutit: quo nẽ suꝑna bonitas et
ingͣcos largiꝰ infundit. Fieq eis amplitudo
mun̾is increm̃tũ dãnationis: q irrigati
fructũ ñ ferunt: s sub uiriditatis colore
uacui in altũ crescunt. Qͦs bene ꝑ eugłm
ueritas expͥmit dic̃s. Multi dicent mͥ in illa

Expanded text:
am, sed proprios favores quaerunt; cumque per accepta bona in sua laude se elevant, ipsis muneribus contra largitorem pugnant. Inde quippe contra dantem superbiunt, unde ei amplius humiles esse debuerunt. Sed eo eos postmodum districtior sententia percutit, quo nunc superna bonitas et ingratos largius infundit. Fitque eis amplitudo muneris 274 incrementum damnationis, quia irrigati fructum non ferunt, sed sub viriditatis colore vacui in altum crescunt. Quos bene per Evangelium Veritas exprimit, dicens: Multi dicent mihi in illa
Abbreviated transcription (Latin):
qr simulator iusticie nͥ ex aliqͣntulo ipse eẽt.
docere itistũ nequaꝗͣ tanta tem̾itate p̃sum̾̃et.
Et quidẽ fortia st̃ ualde q̃ dicit: s hec stultis ñ
atĩt sapienti. pͣuis. ñ recto dicere debuit: qri
uecordẽ se asserit. qͥ ortis sitientibꝰ in flumine
aꝗͣfundit. S interĩ p̾ponentes cui dr̃. pense¬
mus subtilit qͥd dicatur: ut nos plata instru¬
ant: qͣuis meritũ suu autoris ĩpugnẽt. Seqͥt᷑¬

Expanded text:
quia simulator justitiae, nisi ex aliquantulo ipse esset, quia simulator justitiae, nisi ex aliquantulo ipse esset, docere justum nequaquam tanta temeritate praesumeret. Et quidem fortia sunt valde quae dicit; sed haec stultis, non autem sapienti, pravis, non recto, dicere debuit, quia et vecordem se asserit qui, hortis sitientibus, in flumen aquam fundit. Sed interim postponentes cui dicitur, pensemus subtiliter quid dicatur, ut nos prolata instruant, quamvis meritum sui auctoris impugnent. Seq
Abbreviated transcription (Latin):
moriã reductis patribꝰ dicit. de corde suo ꝓ¬
fer̃t eloqͥa. Acsi uitã scẽ ecclẽ heretici dete¬
stantes dicant. Multiplicitatẽ sp̃e in ore
habes: in corde ñ habes. S illi ꝯtra te au¬
cdiendi st̃: qͥ uerba ex corde ꝓferentes. recte
uruendo docuer̾̃t. Sepe ã pͥraui dũ sue ui¬
ciũ tortitudins ignorant: audenter alioꝵ
rectitudinẽ lacerant. Cũq ꝯtra bonos sibi
autoritatẽ increpationis arripiuit: aut
ea bona ꝓfer̃t. que non uidendo. s au¬
diendo didicer̃t: atit ea aliis mala m̃tienteᷤᷤ
inger̃t. que ipsi cõmittunt. S cũ ea bona
ꝓfer̃t que seruare ꝯtẽnunt: sciendũ est q
plerũq u̾itas sic ꝑ ora adu̾sarioꝵ sonat. ũ
eoꝵ linguã mouens. uitã feriat: qͣtinꝰ cul¬
men rectitudinis loq̃ntes. ⁊ignorantes
ipsi sͥ ⁊ u̾bis iudices. ⁊ factis accusatores fi¬
ant. Uñ baldach mira quidẽ ꝯtͣ hypoc¬
tas subdit: s mucrone uerbi se impetit:

Expanded text:
moriam patribus, dicit: De corde suo proferent eloquia. Ac si vitam sanctae Ecclesiae haeretici detestantes, dicant: Multiplicitatem spiritus in ore habes, in corde non habes. Sed illi contra te audiendi sunt, qui verba ex corde proferentes, recta vivendo docuerunt. Saepe autem pravi, dum suae vitium fortitudinis ignorant, audenter aliorum rectitudinem lacerant; cumque contra bonos sibi auctoritatem increpationis arripiunt, aut ea bona proferunt, quae non videndo, sed audiendo didicerunt; aut ea aliis mala mentientes ingerunt, quae ipsi committunt. Sed cum ea bona proferunt quae servare contemnunt, sciendum est quia plerumque veritas sic per ora adversariorum sonat, ut eorum linguam movens vitam feriat, quatenus culmen rectitudinis loquentes et ignorantes, ipsi et verbis judices, et factis accusatores fiant. Unde Baldad mira quidem contra hypocritas subdit, sed mucrone verbi se impetit,
Abbreviated transcription (Latin):
ignoramꝰ: qm̃ sicut umbͣ dies nr̃ist̃ suꝑ terrã.
Geueratio itaq pͥstina int̾roganda ꝓponitur.
ut tͣnsire tempꝰ uite p̃sentis sic̃ umbra demõ¬
st̃ ad memoriã reducimꝰ: patent̾ agnoscunꝰ
ꝗͣ celerit̾ hoc quoq fugiat qd̾ tenemꝰ. Sepe
uero heretici eosdẽ nobiscũ patres qͦs uene¬
rant᷑ laudant: s intellectu depͣuato. ipsis
nos eoꝵ laudibꝰ impugnant. Uñ acdhͨ sub

Expanded text:
ignoramus quomodo sicut umbra dies nostri sunt super terram. - Generatio itaque pristina interroganda proponitur, ut transire tempus vitae praesentis sicut umbra monsunt, ad memoriam reducimus, patenter agnoscimus quam celeriter hoc quoque fugiat quod tenemus. Saepe vero haeretici eosdem 273 nobiscum patres, quos veneramur laudant, sed intellectu depravato, ipsis nos eorum laudibus impugnant. Unde et adhuc sub
Abbreviated transcription (Latin):
ut p̾ora tua suerint parna: ⁊ nonissima tua
multiplicent᷑ nimis. S qr eoꝵ uerb̾ ñ facile
credit᷑. qm̃ sepe uita ꝯtẽptibilis demonstiat᷑.
antiquoꝵ patrũ sententias ꝓfer̃t: eaꝵq ree¬
titudinẽ in argum̃ta sui erroris inflectunt.
rationẽ pͥstinã ac patrũ memoriã nequaqͣ

Expanded text:
t parva, et novissima tua multiplicentur nimis. Sed quia eorum verbis non facile creditur, quoniam saepe vita contemptibilis demonstratur, antiquorum patrum sententias proferunt, earumque rectitudinem in argumentum sui erroris inflectunt. rati
Abbreviated transcription (Latin):
Si uͦ habitacłm iusticie ꝯsiliũ m̃tis uocat:
afflictis catholicis erroꝵ magistri pacatũ ha¬
bitacłm iusticie ꝓmittunt: qr si eos eos ad sua
ꝑtraht̃. ꝓfecto a ꝯtentiõe ꝯticescunt. Namq
hi qͥtrahi ad ꝑuersa potuerint. tanto iã tran¬
quilliꝰ tẽꝑali pace qͥetisunt: qͣto longnis ab
et̾na seꝑant᷑. Opes quoꝙ intelligentie se seq̃

Expanded text:
Si vero habitaculum justitiae, consilium mentis vocat, afflictis catholicis errorum magistri pacatum habitaculum justitiae promittunt, quia si eos ad sua pertrahunt, profecto a contentione conticescunt. Namque hi qui trahi ad perversa potuerunt, tanto jam tranquillius temporali pace quieti sunt, quanto longius ab aeterna separantur. Opes quoque intell
Abbreviated transcription (Latin):
cula tua: ⁊ portas tuas in lapides sculptos.
Ꝙ eosdẽ lapides qͦd dixiss: aꝑuit cũ subrunẽ.
Uniu̾sos filios tuos doctos a dño. Q sic̃ ad¬
monente petͦ dr. Et uos tanꝗͣ laꝑides uiui:
suꝑedificamn domos spũales. Hoc itaq
loco qr lapides dicti st̃. s tñ inui minime
dicunt᷑: nuda appellatiõe lapidũ ꝑmixti¬

Expanded text:
lptos . Qui eosdem lapides quid dixisset aperuit cum subjunxit: Universos filios tuos doctos a Domino : Et sicut admonente Petro dicitur: Et vos tanquam lapides vivi superaedificamini domus spiritales . Hoc itaque loco quia lapides dicti sunt, sed tamen vivi minime dicuntur, nuda appellatione lapidum permi
Abbreviated transcription (Latin):
heretici tenere lum̃ u̾itatis estimant: scãm
eccłam qͣsi in erroris nocte positã. ad dilucu¬
lũ ueritatis uocant: quatinꝰ ⁊ ꝑ cognitionẽ
dĩ qͣsi ꝑ dilucłm surgat: &e ꝑ precẽ penitẽtie
tͥbulationibꝰ tuis uirtutẽ sue ꝓtectionis non
exerit: qͣsi ab adiutorio errantis dormit. Et
pacatũ reddet habitacłm iusticie tue. Id est
p̃sentis uite ꝯtͣrietates amonet: ⁊ tͣnqͥllitatiᷤᷤ¬
gaudiũ singłare estimant chuine remune¬
rationis bonũ: que ipsi anxie ambiunt. hec
aliis ꝓ magno pollicent᷑. Uñ plerũq fit. uit
aut amissa recuꝑarispondeant: aut ad ma¬
iora p̃sentis uite p̃mia. auditoꝵ suoꝵ aĩos
extendant. Qd̃ ꝑatent̾ baldach expͥmit: qͥ

Expanded text:
eretici tenere lucem veritatis aestimant, sanctam Ecclesiam quasi in erroris nocte positam ad diluculum veritatis vocant, quatenus et per cognitionem Dei, quasi per diluculum surgat, et per precem poenitentiae tribulationibus tuis virtutem suae protectionis non exerit, quasi ab adjutorio errantis dormit. Et pacatum reddet habitaculum justitiae tuae. Id est, praesentis vitae contrarietates amovet, et tranquillitatigaudium singulare aestimant divinae remunerationis bonum, quae ipsi anxie ambiunt, haec aliis pro magno pollicentur. Unde plerumque fit, ut aut ami sa recuperari spondeant, aut ad majora adhuc praesentis vitae praemia auditorum suorum animos extendant. Quod patenter Baldad exprimit, cum
Abbreviated transcription (Latin):
lis. ad aures audientiũ uasta s uacua ꝓcedit.
Qd̃ nc̃ baldach ad bĩ iob crim̃ intorquet dic̃s
opiã rep̃bendit. Acsi aꝑte dicat. Abundantia
ne ipsi q̃ iusta st̃ nescire uideant᷑: nota omibꝰ bo¬
ua q̃ audiendo didicer̃t. qͣsi incognita ꝓfer̃t.

Expanded text:
lis, ad aures audientium vasta, sed vacua, procedit. lis, ad aures audientium vasta, sed vacua, procedit. Quod nunc Baldad ad beati Job crimen intorquet, dicenopiam reprehendit. Ac si aperte dicat: Abundantia ne ipsi quae justa sunt nescire videantur, nota omnibus bona, quae audiendo didicerunt, quasi incognita proferunt.
Abbreviated transcription (Latin):
se meatꝰ dilatant: s ñ est qsd̾ fundant. Ple
rũq angusta in utimis latet: ⁊ ꝓgredien¬
di rimas difficult̃ inueniens. foras angu¬
stior exsudat. Prerũq uͦ ampla ĩ abscondi
tis surgit: s angustis p̃ssa meatibꝰ tenuis¬
suma ꝓfluit. Sic itaq in alĩs os patens e¬
manat: qd̾ largus ingenii fons ministrat.
In alris intellectũ nec sensꝰ porrigit: nͨ lĩgna
fundit. In aliis os equidẽ ad dicendũ patet:
s ad reddendũ parata a sensu lingna nil ac¬
cepit. In aliis uͦ largꝰ sentiendi fons a corde
exub̾at: s hc̃ quasi meatꝰ tenuis ĩpar
lingua coangrstat. In quibꝰ nimirũ qͣtu¬
or dicendi qͣlitatibꝰ. sola crimini t̾cia subia
utroq ualent᷑ pollet: soda miseranda que
utroq humilit̾ caret: qͣrta acdiuuanda q̃
explere qd̾ sentit ñ ualet: t̾cia uͦ despicien¬
da atꝑ repͥm̃da. que dũ sermõe se erigit.
sensu iacet: que m̃bris inflatiõe tum̃tibꝰ sim¬

Expanded text:
se meatus dilatant, sed non est quod fundant. Plese meatus dilatant, sed non est quod fundant. Plerumque angusta in intimis latet, et progrediendi rimas difficulter inveniens, foras angustior exsudat. Plerumque minima in absctis surgit, sed angustis pressa meatibus tenuissime profluit. Sic itaque in aliis os patens emanat, quod largus ingenii fons ministrat. In aliis intellectum nec sensus porrigit, nec lingua fundit. In aliis os quidem ad loquendum patet, sed ad reddendum parata a sensu lingua nihil accipit. In aliis vero largus sentiendi fons a corde exuberat, sed hunc quasi meatus tenuis impar lingua coangustat. In quibus nimirum quatuor dicendi qualitatibus, sola crimini tertia subjautroque valenter pollet. Secunda miseranda, quae utroque humiliter caret. Quarta adjuvanda, quae explere quod sentit non valet. Tertia vero despicienda atque reprimenda, quae, dum sermone se erigit, sensu jacet, quae membris inflatione tumentibus simi
Abbreviated transcription (Latin):
y gratia st̃ uerba instoꝵ: ⁊ que ad ẽdificationẽ
plata auidiunt. hec qͣsi suꝑimpositũ pondꝰ fer̃t.
Qd̃ de se aꝑte baldach suttes indicat dic̃s. Usꝙ¬
quo loqueris taliaͦ Q enĩ usqqͦ dicit: quia
edificõnis u̾ba iã portare ñ possit ostendit.
S cũ corrigi iniqͥ despicunt: bene prolata
sermone rep̃hendit᷑: ẽẽ ꝓculdubio intelligẽ¬
tie grauitas in sensu denegat᷑. Uis quippe
nsũma loquentiũ. qͣdrisaria qͣlitate distin¬
guit᷑. Nã sunt ñnulli qͦs sentiendi ac dicen¬
di amplitudo dilatat: ⁊ st̃ ñnulli qͦs sentien¬
di simul ⁊ dicendi inopia angustat. Sunt
ñnulli qͥ efficatiã dicendi habent. s acum̃
sentiendi ñ hñt. Et sunt ñnulli qͥ acumine
sentiendi subnixi ft̃: s ex inopia locutiõis
rũq ⁊ abundans aqͣ ab intimis ducitur:
⁊ largis in suꝑficiẽ meatibꝰ deriat᷑. Nlerũq
ditis oritͣ: cũq patent̾ qua exeat inuenit.
ex largo foramine teniis ꝓcedit: magniq

Expanded text:
quae ad aedificationem prolata audiunt, haec quasi superimpositum pondus ferunt. Quod de se aperte Baldad Suhites indicat, dicens: Usquequo loqueris talia? Qui enim usquequo dicit, quia aedificationis verba jam portare non possit ostendit. Sed cum corrigi iniqui despiciunt, bene prolata sermone reprehenditur, esse procul dubio intelligentiae gravitas in sensu denegatur. Vis quippe summa loquentium, quadrifaria qualitate distinguitur. Nam sunt nonnulli quos sentiendi simul ac dicendi amplitudo dilatat, et sunt nonnulli quos sentiendi simul et dicendi inopia angustat. Sunt nonnulli qui efficaciam dicendi habent, sed acumen sentiendi non habent; et sunt nonnulli qui acumine sentiendi subnixi sunt, sed ex inopia locutionis rumque et abundans aqua ab intimis ducitur et largis in superficiem meatibus derivatur. Plerumque ditis oritur; cumque patenter qua exeat invenit, ex largo foramine tenuis procedit, magnique
Abbreviated transcription (Latin):
nec reticens ignorabat. S pcaces quiq ut
diximꝰ etiã nota iactant̾ ꝓfer̃t: ut loquendo
docti uideant᷑. ꝯtemñt mod̾ate ꝯticescere:
ne crecdant᷑ ex imꝑtua tacusse. Sciendũ uͦ ẽ.
se ad gaudiũ incolumitas subleuat. ⁊ alios
flagella castigant: cũ se ꝯspiciunt rerũ pro¬
sꝑitate ꝑfrui: alios adu̾sitate fatigari. Nã
dũ ꝑu̾se agunt. s tam̃ se rectos arbitrant᷑:
hoc qd̃ sͥ ꝓsꝑa suppetunt. deberi sius m̾itis
credunt: eoq colligunt qd d̾s in rriste ñ uicdi¬
increpant. qd̃ paulo ante incolumes admi
dispritant: ad resultationis u̾ba ꝓsiliunt:⁊
correpti q deliq̃rint. gramꝰ delinquunt.
Uñ bene ⁊̃ ꝑ psalmistã: ꝯtra peccõris ꝯfessi¬
qͥppe uox ꝯfessionis ẽ: ꝗͣ format iocunditas
psꝑitatis. Sola ã ꝯfessio h̃t̃ magni meritũ
pond̾is. ꝗͣ a ueritate rectitudinis nequaꝗͣ
seꝑat us doloris: ꝗͣ usq ad indiciũ uocis exa¬
cuit adu̾sitas testis cordis. Non gͦ mirum

Expanded text:
nec reticens ignorabat. Sed procaces quique, ut diximus, etiam nota jactanter proferunt, ut loquendo docti videantur: contemnunt moderate conticescere, ne credantur ex imperitia tacuisse. Sciendum vero se ad gaudium incolumitas sublevat, et alios flagella castigant, cum se conspiciunt rerum prosperitate perfrui, alios adversitate fatigari. Nam dum perverse agunt, sed tamen se rectos arbitrantur, hoc quod sibi prospera suppetunt, deberi suis meritis credunt, eoque colligunt, quod Deus injuste non judiincrepant, quod paulo ante incolumes admirdisputant, ad resultationis verba prosiliunt, et correpti quia deliquerint, gravius delinquunt. Unde bene etiam per Psalmistam contra peccatoris confessiquippe vox confessionis est, quam format jucunditas prosperitatis. Sola autem confessio habet magni meritum ponderis, quam a veritate rectitudinis nequaquam separat vis doloris, quam usque ad judicium vocis exacuit adversitas testis cordis. Non ergo mirum
Abbreviated transcription (Latin):
ripiuut. ⁊ ꝑ hanc gr̃am transitorii ꝓfectus
assequunt᷑ : tota m̃te scłaribꝰ curis inserigunt.
atq a sacra funditꝰ eruditiõe uacnant᷑: ⁊ a¬
gendo pꝰ indicant. qͣntũ temꝑalia cdiligant.
qui sola priꝰ eterna p̃dicabant. Prerũq aũ
assũptã speciẽ maturitaus ostend̾t. quiete
silentii. longanz mitate patientie. ꝯtinẽtie
uͥtute decorant᷑: s cũ ꝑ hec q̃siti culm̃ hono¬
ris atrigerint: cũq iam s̃ reu̾entia ã cunctiᷤᷤ
ĩpenditur. ꝓtinꝰ se in lascriuã uoluptatis fim¬
dunt: ⁊ bona se ñ ex corde tenuisse. ipsifibi¬
testes st̃. qͥ hec cito cdimisert. Nonnũqͣ uͭ que
possident t̾buunt: atq indigentibꝰ cuncta lar¬
giuit᷑. S tñ ante uite terminũ auaricie pru¬
rigine accensi aliena appetunt. qͥ sua largiri
udebant᷑: ⁊ ꝑtinaci pꝰ crudelitate ãbrunt.
qd̃ ficta priꝰ pͥietate reliquerunt. Uñ ⁊ recte

Expanded text:
ripiunt, et per hoc gratiam transitorii provectus ripiunt, et per hoc gratiam transitorii provectus assequuntur, tota mente saecularibus curis inserviunt, atque a sacra funditus eruditione evacuantur, et agendo post indicant quantum temporalia diligant, qui sola prius aeterna praedicabant. Plerumque autem assumptae speciem maturitatis ostendunt; quiete silentii, longanimitate patientiae, continentiae virtute decorantur. Sed cum per haec quaesiti culmen honoris attigerint, cumque sibi jam reverentia a cunctis impenditur, protinus se in lasciviam voluptatis infundunt, et bona se non ex corde tenuisse ipsi sibitestes sunt, qui haec cito dimiserunt. Nonnunquam vepossident tribuunt, atque indigentibus cuncta largiuntur, sed tamen ante vitae terminum, avaritiae prurigine accensi, aliena appetunt, qui sua largiri videbantur, et pertinaci post crudelitate ambiunt quod ficta prius pieta
Abbreviated transcription (Latin):
longe incõꝑabilit̾ reũ rep̃hensorẽ suũ deside¬
rat. ut innocentẽ ñ sius actibꝰ. s alienis cri¬
minibꝰ ostendat: ita ut sepe hc̃ redarguas¬
tionis aliqͥd se cdixisse peniteat: & qͣsi ã car¬
pentis manu. sic a corripientis aĩo qͥclã ut
ita dixerĩ sangitis meroris currat. Uñ bene
ꝑsalomonẽ d̾r. Noli arguere derisorẽ: ne o¬
derit te. Neq enĩ iusto tim̃dũ ẽ. ne derisor cũ
corripit᷑ ꝯtumelias inferat: s ne tractus ad
odiũ peior fiat. Int̾ hec sciendũ ẽ. qd̾ iustoꝵ
bona qi ex corde incipiunt: usq ad p̃sentis
uite terminũ crescunt. Hypocͥtaꝵ uͭ opera
qr nequaꝗͣ st̃ in occulto radicata: sepe ante
cleficrunt. ꝗͣ p̃sens uita finiat᷑. Nã plerũq
studio sacre eruditionis insistunt: ⁊ qr hanc
ñ p̃parandis m̃itis. s ꝓmerendis fauoribꝰ in¬
qͥrunt. statĩ ut iudiciũ humane laudis ar¬

Expanded text:
longe incomparabiliter reum reprehensorem suum desidelonge incomparabiliter reum reprehensorem suum desiderat, ut innocentem se non suis actibus, sed alienis criminibus ostendat; ita ut saepe homo redargutionis aliquid se dixisse poeniteat, et quasi a carpentis manu, sic a corripientis animo quidam, ut ita dixerim, sanguis moeroris currat. Unde bene per Salomonem dicitur: Noli arguere derisorem, ne oderit te . Neque enim justo timendum est corripitur, contumelias inferat, sed ne tractus ad odium pejor fiat. Inter haec sciendum est quod justorum bona, quia ex corde incipiunt, usque ad praesentis vitae terminum crescunt. Hypocritarum vero opera quia nequaquam sunt in occulto radicata, saepe ante deficiunt quam praesens vita finiatur. Nam plerumque studio sacrae eruditionis insistunt, et quia hanc non praeparandis meritis, sed promerendis favoribus inquirunt, statim ut judicium humanae laudis ar
Abbreviated transcription (Latin):
adhuc sit in flore. nec carpat᷑ manu. ante
õs herbas arescit. Scirpus uͦ in flore ẽ: hy¬
pocͥta in laude. Acutis uͦ aculeis surgens
carectũ manii ñ carpit᷑: qr exasꝑatis ꝑ arro¬
gantiã sensibꝰ de pͣuitate sua hypoc̾ta corri¬
ꝑi dedignat᷑. Inflore suo manũ carpentis in¬
cit᷑: qr in laude hypocͥta positꝰ. si hẽ qͥsquam
corriꝑe audeat: asꝑitate sua ꝓtinꝰ uitã corri¬
pientis secat. Sc̃s nãq ñ esse appetit: s uo¬
cari. Ocũ fortasse corripit᷑ qͣsi in opinonis
gła detruncat᷑. Dep̃hensũ se in pͣuitate ira¬
scit᷑᷑: loqͥ sͥ redaguentẽ ꝓhibet: qr uelut in oc¬
culto uuln̾̃e tactus dolet. Qͣus imꝑitis ĩno¬
tuit. talis uult ab omibꝰ estimari: ⁊ parati¬
or mori ꝗͣ corripi. Redargutiõe deterior
reddit᷑: qr qͣsi dure ꝑcussionis estunat ia¬
culũ. puritatis uerbũ. Uñ exasꝑatꝰ ꝓtinꝰ
in ꝯtumelias surgit:⁊ q̃ mala exaggeret
ꝯtra uitã correptoris inqͥrit. Demonstrare

Expanded text:
adhuc sit in flore, nec carpatur manu, ante omnes herbas arescit. Scirpus in flore est hypocrita in laude. Acutis vero angulis surgens carectum manu non carpitur, quia, exasperatis per arrogantiam sensibus, de pravitate sua hypocrita corripi dedignatur. In flore suo manum carpentis incidit, quia in laude hypocrita positus, ne hunc quisquam corripere audeat, asperitate sua protinus vitam corripientis secat. Sanctus namque non esse appetit, sed vocari; et cum fortasse corripitur, quasi in opinionis gloria detruncatur. Deprehensum se in pravitate irascitur, loqui sibi redarguentem prohibet, quia velut in occulto vulnere tactus dolet. Qualis imperitis innotuit, talis vult ab omnibus aestimari; et, paratior mori quam corripi, redargutione deterior redditur, quia quasi dirae percussionis aestimat jaculum puritatis verbum. Unde exasperatus protinus in contumelias surgit, et quae mala exaggeret contra vitam correptoris inquirit. Demonstrare
Abbreviated transcription (Latin):
carc̾e corruptionis p̃mor ͦ Qd̃ tñ nec ãiistis
suꝑbe reqͥrit᷑: qi amore u̾itatis accensi. infir¬
mitatis sue angustias iͣnsgredi ꝑfecte ꝯcupi¬
scunt: nec ab autore iustoꝵ inniste disponit᷑
qr electoꝵ suoꝵ nota differens cruciat. cruci¬
ans pͣgat: uit ad ꝑcipiendũ qd̾ desid̾ant q̃nq
meliꝰ ex dilatione ꝯualescant. Electi ã qͦusq
abintima qͥete deseruntur. ad cor sum̃ rede¬
unt: ibiq a carnis sue tumultibꝰ absconsi.
qͣsi amenissimũ secretũ petunt: s in eo sepe
tẽptationis aculeos sentiunt:. carnis incen¬
tiua patiunt᷑: ⁊ ibi gͣuissimos labores inue¬
nitt. ubi magnã requiẽ a labore q̃sierañ.
Uñ sõs uir pꝰ insinuatũ corruptionis sue
carcerẽ. ad qͥeta cordis spacia redire festi¬
uans. qi eandẽ rixã ⁊ in intimis inuenit. ꝙͣ
ab ext̾ioribꝰ fugit: ꝑtinꝰ subdidit dicens. Si¬

Expanded text:
carcere corruptionis premor? Quod tamen nec a justis superbe requiritur, qui amore veritatis accensi, infirmitatis angustias transgredi perfecte concupiscunt; nec ab actore justorum injuste disponitur; quia electorum suorum vota differens, crucians purgat, ut ad percipiendum quod desiderant, quandoque melius ex dilectione convalescant. Electi autem quousque ab intima quiete differuntur, ad cor suum redeunt, ibique carnis suae tumultibus absconsi, quasi amoenissimum secretum petunt. Sed ideo saepe tentationis aculeos sentiunt, carnis incentiva patiuntur, et ibi gravissimos labores inveniunt, ubi magnam requiem a labore quaesierunt.Unde sanctus vir post insinuatum 261 corruptionis suae carcerem, ad quieta cordis spatia redire festinans, quia eamdem rixam et in intimis invenit quam ab exterioribus fugit, protinus subdit, dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
humilit̾ sertint. Sub humilitatis gͦ cegini¬
ne agladio setante aĩau̾sionis abscond̃t:¬
⁊ quõ terrorẽ uenturi iudicis prestolantes
ꝯgnuo timore trepidant: eo indesmenter
agit᷑ ut paratiores fiant. Sequit᷑. Respon¬

Expanded text:
humiliter sciunt. Sub humilitatis ergo tegmihumiliter sciunt. Sub humilitatis ergo tegmine a gladio se tantae animadversionis abscondunt, et quo terrorem venturi judicis praestolantes continuo timore trepidant, eo indesinenter agitur, ut paratiores fiant. Sequitur. CAP
Abbreviated transcription (Latin):
noctis tenebras demonstratur. De qͦ uuni¬
rũ mane ꝑ ꝑsalmistã clicit᷑. Mane astabo
tͥ: ⁊ iudebo. Querere ã dei ẽ. hõem subtili in¬
t̾rogatiõe discut̾e: ⁊ districte discutiendo in¬
dicare. Beatꝰ gͥ iob humane deiectionis dã¬
na ꝯsid̾ans. uideat qi ⁊ p̃senti iã pena pre¬
mit᷑. ⁊ adhuc de fut᷑is grauiꝰ urget᷑: ⁊ dicat.
Ecce nc̃ in pulu̾e dormiã: ⁊ simane me q̃si¬
eris ñ subsistã. Acsi aꝑtiꝰ deploret diceus. In
p̃senti quidẽ mortẽ iã carnis patior᷑ & tñ
pa sustineo: s acdhuc ad iudiciũ ueniens cul¬
pas restitui. ⁊ pꝰ interitũ formido. Exteriorẽ
gͦ mortẽ ꝯsid̾ans. dicat. Eece nẽ ii pulũe
dormiã. Int̾iorẽ intuens adiungat: ⁊ sima¬
ne me quesieris ñ subsistã. Qntalib emĩ
iusticia polleant. nequaꝗͣ sͥ ad innocentiã
uel electi suffigunt: si in indicio districte
reqͥrant᷑. S hoc nẽ ad solaciũ sue ereptio¬
nis inuenzunt: qd̃ nequaꝗͣ se posse suffic̾e

Expanded text:
nstratur. De quo nimirum mane per Psalmistam dicitur: Mane astabo tibi et videbo . Quaerere autem Dei est hominem subtili interrogatione discutere, et districte discutiendo judicare. Beatus igitur Job humanae dejectionis damna considerans, videat quia et praesenti jam poena premitur, et adhuc de futmiam; et si mane me quaesieris, non subsistam. Ac si apertius deploret, dicens: in praesenti quidem mortem jam carnis patior, et tampa sustineo, sed adhuc ad judicium veniens culpas restitui et post interitum formido. 270 Exteriorem ergo mortem considerans, dicat, Ecce nunc in pulvere dormiam; interiorem metuens adjungat: Et si mane me quaesieris, non subsistam. Quantalibet enim justitia polleant, nequaquam sibi ad innocentiam vel electi sufficiunt, si in judicio districte requirantur. Sed hoc nunc ad solatium suae ereptionis inveniunt, quod nequaquam se posse sufficere
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ mens ͦ Que dũ cibũ suũ. suꝑnũ indelicet
intellectũ suscipit: refecta ꝓculdubio õium
m̃bra actionũ regit. Nisi enĩ sacra eloquia
aliq̃n mentẽ ueniͥs noĩe expͥmerent: salo¬
mon utiq ñ dixiss. Quc̾na dñi spiraculũ
hoĩs. q̃ inuestigat oĩa secreta uentͥs: qr ni
mirũ dũ nos gr̃a suꝑm respectꝰ illuminat:
crincta ⁊̃ m̃tis nr̃e nob̃ absconsa manifestit.
Qͥd gͦ saliue noĩe: nͥ sapor intie ꝯtẽplati¬
onis accipit᷑: Que in os a capite defluit. qr
declaritate ꝯditoris adhuc in hac uuita nos
positos. tux gustu reuelationis tangit. Uñ
⁊ redẽptor ueniens. saliuã luto miscuit.:⁊ ce
plationis irradiat᷑. ⁊ ab originali cecitate
hõem ad intellectũ reformat. Nã qr a pa¬
racdysi gaudiis expulsũ. in hoc iã exilio
natura ecdidit: qͣsi a natruitate hõ sine ocu
ad os quidẽ labit᷑. s ut uere ad uentr̃e usq
ꝑueniat ñ glutit᷑: qr diminitatis ꝯtẽplatio

Expanded text:
 mens? quae dum cibum suum, supernum videlicet intellectum suscipit, refecta procul dubio omnium membra actionum regit. Nisi enim sacra eloquia aliquando mentem nomine ventris exprimerent, Salomon utique non dixisset: Lucerna Domini spiraculum hominis, quae investigat omnia secreta ventrimirum dum nos gratia superni respectus illuminat, cuncta etiam mentis nostrae nobis absconsa manifestat. Quid ergo salivae nomine nisi sapor intimae contemplationis accipitur? quae ad os a capite defluit, quia de claritate conditoris adhuc in hac vita nos positos vix gustu revelationis tangit. Unde et Redemptor veniens salivam luto miscuit, et caonem suae contemplationis irradiat, et ab originali caecitate hominem ad intellectum reformat. Nam quia a paradisi gaudiis expulsum in hoc jam exsilio natura edidit, quasi a nativitate homo sine oculiad os quidem labitur, ut vero ad ventrem usque perveniat non glutitur, quia divinitatis contemplatio