comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
inueniunt᷑. In uerbis & iã sunt quedã uoce actiua quȩ ex se passi¬
ua ñ fatiurꝰ quȩ gn̾ali noĩe neutͣlia uocamꝰ. quãuis diu̾sas hant
sigͣcones. Ex his enĩ quedã iĩ hñt actiuã. ut ÷ fatiote. calefatio
te. Quãuis facit᷑ qq̃ afatio. ꝑ fit ꝓtulert̃ auctores. ut uarro in. ey¬
nico. Sime hercule ꝑgũt & deoꝵ cura ñ satisfacit᷑. Rꝵ. T̃itinniꝰ in¬
U. Consiliũ bonũ gra parui faciat᷑. Faciscit᷑ qq̃. cic̾o ꝓ eluentio.
S: hoc polliceor oĩb sieui forte hac lege negociũ faciscit᷑. Bene gͥ in
plerisq cõpositisi actiuũ .s. ꝑfitio. & ꝑfitior. cõfitio & confitior.
affitio & affitior. effitio & effitior. Sic pene oĩa quȩ cũ prepo̾ nibꝰ
cõponunt᷑. hiã colefatio tepefatio & similia: calefio. tepefio lo¬
co passuioꝵ hñt. E itͣ & iã ꝓfit dicebant.M. cato. censorꝰ.in. quint᷑
thermũ. Postquã diutiꝰ fit᷑. Idẽ de lutio ueturio. Greco ritu fie

Expanded text:
actiua, quae ex se passiua non faciunt, quae generali nomine neutralia uocamus, quamuis diuersas habent significationes: ex his enim quaedam uim habent actiuam, ut est facio te, calefacio te quamuis facitur quoque a facio pro fit protulerunt auctores, ut Varro in cynico : «si me Hercle consilium bonum gratia parui faciatur». facessitur quoque Cicero pro Cluentio : «sed hoc polliceor omnibus, si cui forte hac lege negotium facessetur». bene igitur in plerisque compositis actiuum est: perficio et perficior, conficio et conficioficior; sic paene omnia, quae cum praepositionibus componuntur; nam calefacio, tepefacio et similia calefio et tepefio loco passiuorum habent. fitur etiam pro fit dicebant. Marcus Cato censorius in Quintum Thermum : «postquam diutius fitur». idem de Lucio Veturio : «Graeco ritu fie
Abbreviated transcription (Latin):
scidit᷑ manũ. frangit᷑ pedẽ. sanat᷑ oculũ. rupit᷑ aure. Uirgł in .u.
& neid. Intentaq brachia renus intẽti expectant signũ. Iđ in .iii.¬
ge org̃. Pascunt᷑ uͦ siluas & sũma licer Quȩ ił in .o. desinẽtia nicħ
soluta. ut ÷ uiuo. ditesco.ferueo. sedeo. hȩc enĩ nõ egẽt supͣ dictis ca¬
sib ad cõplendã sentẽtiã. Uñ iuste passius qq̃ carẽt. Inueniunt᷑¬

Expanded text:
sciditur manum, frangitur pedem, sanatur oculum, rumpitur aurem. Virgilius sciditur manum, frangitur pedem, sanatur oculum, rumpitur aurem. Virgilius in V: «intentaque brachia reuas et summa Lycaei». quae uero in o desinentia nihil soluta, ut est uiuo, ditesco, ferueo, sedeo. haec enim non egent supra dictis casibus ad complendam sententiam, unde iuste passiuis quoque carent. inueniunt
Abbreviated transcription (Latin):
solutꝰ ꝑse ponit᷑. ñ egens alteriꝰ coniu̾ctione. Hȩc qq̃ tñ spẽs id ÷ de¬
ponens: qͦm neutlis diu̾sas ht̃ sigc̃ones. De quib latiꝰ ĩnseqͣntib Fle
Neutra uͦ & deponẽtia uariã. Hȩc aũt uerba ꝓpͥe actiua ł recta uo¬
cant᷑. quȩ in .o. desinẽtia & assũpta .r. facientia ex se passuia cõfestĩ
cũ dicunt᷑ posst̃ trãsire inquẽ fit actꝰ. & cõungunt᷑ ł gr̃to ł dãto uel
so te. hȩc enĩ faciunt ex se passiua. que ab latuo casui cũ prepositi¬
one ab. ł .a. solent iungi. Ut abstineor ate. imꝑor ate. maledicor ate.
inuideor ate. oror ate. anor ate accusor ate. Posst̃ tñ passiua dc̃o
&e iã adiũgi. ut seruor tͥ. Ꝙ ÷ querendũ. cur actiua abłto ꝑ se nõ
aduingant᷑. Et puto ꝙ ille casus ꝓpriꝰ ÷ passiuoꝵ. Iõ aũt dixi ꝑse
qr eũ alio cassi soctato iũgunt᷑. ut uideo solẽ oculis. ꝓhibeo filiũ
tpͣitudine. Acct̃o qq inueniunt᷑ passiua cõiungi s fig᷑ate. ut ab¬

Expanded text:
solutus per se ponitur non egens alterius coniunctione. haec quoque tamen species id est deponens quomodo neutralis dineutra uero et deponentia uariam. haec autem uerba proprie actiua uel recta uocantur, quae in o desinentia et assumpta r facientia ex se passiua, confestim cum dicuntur, possunt transire in quem fit actus et coniunguntur uel genetiuo uel so te. haec enim faciunt ex se passiua, quae ablatiuo casui cum praepositione ab uel a solent iungi, ut abstineor a te, imperor a te, maledicor a te, inuideor a te, oror a te, accusor a te. possunt tamen passiua datiuo etiam adiungi, ut seruor tibi. et est quaerendum, cur actiua ablatiuo per se non adiunguntur, et puto, quod ille casus proprius est passiuorum. ideo autem dixi per se, quia cum alio casu sociata adiunguntur, ut uideo solem oculis, prohibeo filium turpitudine. accusatiuo quoque inueniuntur passiua coniungi, sed figurate, ut ab
Abbreviated transcription (Latin):
cesq ratȩ tẽptamina sũpsit. Icł. in.ui. Utq fide pignꝰ dextras
hec aties ab hac atie. Inueniunt᷑ tñ hꝰ cemodi abłto uet̾es & iã ꝓ
horas. die posuit ꝓ diei. S alustĩ qq̃ in histor̾. lib̾.i. Pubitauit atie
pars. ꝓ atiei. Iđ in .i. at in nullã munitionis aut requie mora ꝓ ces¬
sit ad oppidũ. requie ꝓ requiei. Quidã tñ antiqͥssimoꝵ & isi simi

Expanded text:
cisque ratae temptamina sumpsit». idem in VI: «utque fide pignus dextras haec acies ab hac acie. inueniuntur tamen huiuscemodi ablatiuo ueteres etiam pro diei. Sallustius quoque in historiis : «dubitauit acie pars», pro aciei. idem in I: «at inde nulla munitionis aut requie mora processit ad oppidum», requie pro requiei. quidam tamen antiquissimorum etiam simi
Abbreviated transcription (Latin):
stret. Similit̾ repugnãtib regłis soloe quedã caceri. ut toy. ad¬
M. gnts in usu freq̃nti ñ inuenit᷑. ꝙ duȩ cont̾riȩ repugnãt in

Expanded text:
stret. similiter repugnantibus regulis solent quaedam taceri, ut τοῦ adstret. similiter repugnantibus regulis solent quaedam taceri, ut τοῦ ador genetiuus in us
Abbreviated transcription (Latin):
facta ÷ mediȩ silłȩ. sic̃ bob ꝓ bouib Nec ñ & iã inconiertu du̾sa¬
rũ dictionũ sol& fieri. ut cũ nobis turpe ÷ dr̃e. itaq nobiscũ
preposterũ ꝓfert᷑. Unꝰ gͦ ex ins plerũq quatuor modis inuenit᷑ qͥ
facit tã uerba quã alias partes or̃onis eẽ defectiuas.. Diffr̃e qq̃
causa multa soloẽ ł taceri ł cont᷑ regulã ꝓferti. ut fas gnt̃m
ñ ht̃. llã siue fatis siue faris ł fasis dicamꝰ. aliud pot̾ sigcare
oniũx coniũgis scd analogiã debuit ꝓferri.s ne uerbũ putet᷑
absq n. ꝓfert᷑ conuigis. Simul accentꝰ pone ergo diffrẽ causa
uifine ponit᷑. Uenꝰ ueneris cũ oĩa inus correptã ꝓpria. scđş sirs¬
decłonis solũ t̾ciȩ inuenit᷑. Nesi ueni dicamꝰ uerbũ ẽẽ putetur.
Far farris solũ in .a. desinẽs geminauit.r. ne si faris dicat᷑ aliud mõ¬

Expanded text:
facta est mediae syllabae, sicut bobus pro bouibus. nec non etiam in contextu diuersafacta est mediae syllabae, sicut bobus pro bouibus. nec non etiam in contextu diuersarum dictionum hoc solet fieri, ut cum nobis turpe est itaque nobiscum praeposterum profertur. unus ergo ex his plerumque quattuor modis inuenitur, qui facit tam uerba quam alias partes orationis esse defectiuas. differentiae quoque causa multa solent uel taceri uel contra regulam proferri, ut fas genetiuum non habet; nam siue fatis seu faris uel fassis dicamus, aliud potest significare. coniunx coniungis secundum analogiam debuit proferri, sed ne ueabsque n profertur coniugis. similiter accentus poné, ergă differentiae causa in fine ponitur. Venus Veneris, cum omnia in us correptam propria secundae sint, solum tertiae inuenitur, ne, si Veni dicamus, uerbum esse putetur. far farris solum in r desinens geminauit r, ne, si faris dicamus, aliud mon
Abbreviated transcription (Latin):
miniñ. mutauit .s. in .t. & expultrix dixit tusculanaꝵ quĩto. Om¬
tę philosophia dux. o uirtutis indicatrix. expultrreq uitioꝵ. In cod̾.
Regiȩ uirgines ut tonstricule tondebant barbã & capillũ patris ab
eõ ꝙ ÷ tonsor tonstrix fecit feminiñ addita.t. & ex eo diminu¬
tiuũ tonstricula. qͦmͦ anutritor nutrre ninricula. & es ꝑ natu¬
rã. ꝑ fortunã qq̃ duob modis ꝓhibeniur quȩdã ꝓferre. ł ꝙ inus
tata st̃ ł ꝙ inconcĩna & turpia. ł asꝑa ꝓlatu uident᷑ eẽ. Inusitata s̃
quib ñ inueniunt᷑ usi auctores. quauis ꝓporcione potestatẽ facinite¬
hab eam̃ dicinidi. ut faux. prex. caus ditio. Positiuũ faris debet tẽ
for. Passiuũ do. deb& ẽẽ dor. Ea enĩ quãuis rõne regtę bñdicã¬
ctor doctrix uictor uictrix. Qũ gͥ mascłinũ sit nutrite ex. ex
scd ana logiã nascebat᷑ nutritrix. En phonis eñ causa cõcisio

Expanded text:
mininum mutauit s in t et expultrix dixit Tusculanarum V: «o uitae philosophia dux, o uirtutis indagatrix expultrixque uitiorum». in eodem: «regiae uirgines ut tonstriculae tondebant barbam et capillum patris». ab eo, quod est tonsor, tonstrix fecit femininum addita t et ex eo diminutiuum tonstricula, quomodo a nutrix nutricula. et ea per naturam. per fortunam quoque duobus modis prohibemur quaedam prinusitata sunt, quibus non inueniuntur usi auctores, quamuis proportione potestatem faciente dicendi, ut faux, prex, dicio. positiuum faris debet esse for, passiuum do debet esse dor. ea enim quamuis ratione regulae bene dicanctor doctrix, uictor uictrix. cum igitur masculinum sit nutritor, ex eo secundum analogiam nascebatur nutritrix, euphoniae tamen causa concisio
Abbreviated transcription (Latin):
res. hȩ & has & ores.¶Ent̃s fit addita ablãto singłi. rũ silła.¬
ut ab hac re. harũ rerũ. a die dierũ. Qui tñ in alus fere om̃ib
usu aput plerosq deficit. Itaq cico hoc aꝓpbat intopicis dicens.
ndiuisione formaꝵ quas greci. lattac uocãt nr̃i siqui hȩc for¬
de tractant spẽs appellant. ñpessime ia quidẽ s inutilit᷑ ad
muitandos casiis. id dicendo. Nolĩ enĩ nͥ latine quidẽ dici possit spẽ¬
rũ. & spẽb dic̃e & sepe his casib utendũ ÷. at formis & formarũ ue¬
lĩ. Inueniunt᷑ tñ uetustissimi scđ̾ analogiã hoc usicasu. Uato
censoriꝰ in orone quã seripsit. Uti predã inpublicũ referat᷑. mi¬
ror audere atq religionẽ ñ ten̾e. statͣ deoꝵ exẽpla eoꝵ facierũ
signa domi. ꝓ suppellectile statuere. ¶Datũ qq̃ & abłts płris¬

Expanded text:
res hae et has et o res. genetiuus fit addita ablatiuo singulari rum: ab hac re harum rerum, a die dierum; qui tamen in aliis fere omnibus usu apud plerosque deficit. itaque Cicero hoc approbat in topicis dicens: «in diuisione formarum, quas Graeci εἴδη uocant, nostri, si qui haec forte tractant, species appellant, non pessime id quidem, sed inutiliter ad mutandos casus in dicendo. nolim enim, ne si Latine quidem dici possit, specierum et speciebus dicere, et saepe his casibus utendum est: at formis et formarum uelim». inueniuntur tamen uetustissimi secundum analogiam hoc usi casu. Cato censorius in oratione, quam scripsit, uti praeda in publicum referatur : «miror audere atque religione non tenerei, statuas deorum, exempla earum facierum, signa domi pro supellectile statuere». d
Abbreviated transcription (Latin):
ut equor. & quoris. marnior marmoris. S cũ hãt uerbũ adoro
penultimã ꝓ diuẽs deb& ꝓ duci. Uñ & diriuatiuũ eiꝰ adorea o.
ꝓ dducit. cũ marmorea aequorea .o. corripiant. Ergo repugnã¬
tib regłis mãsit ador in freqñti usu in aedinabile. In uerbis
mãsi. facit ne manui dat̾s. manꝰ putet᷑ & neo neui. nesi nui
dreuiꝰs a uuo eẽ uideat᷑. Audeo ausussũ.qr hausi ⁊ haurio fit
uãuis hiuic aspiret᷑ Fac. dic. duc .fer. magis placuit ꝑ i poco.¬
pã ꝓferri diffr̃s. causa. ne si face. dice. duce. fere. diceni: ilind
suifeare putarem̃. qua uis hoc t̃ in oid cõsimilb ł uniuo cis soleat
uident᷑ hr̃e sigc̃ones. Quauis & iã adsensꝰ corꝑis ꝑtinẽtia uerbasiqͥs
altiꝰ consid̾ ce: uactiuis uocib passionẽ & passiuis actionẽ fieri inue¬
niat. Ut audio te. iudeo te. tangote. Ostendo enĩ pati me aliqͥa in
ipso actu. Qũ enĩ dico audio te ostendo ꝙ uocis tuȩ auctũ patiũt

Expanded text:
adōro paenultimam producens, debet produci. unde et deriuatiuum eius adōrea o producit, cum marmŏrea, aequŏrea o corripiant. ergo repugnantibus regulis mansit ador in frequenti usu indeclinabile. in uerbis mansi facit, ne manui datiuus manus putetur, et neo neui, ne, si nui diceremus, a nuo esse uideatur, audeo ausus sum, quia hausi ab haurio fit, quamuis huic aspiretur. fac, dic, duc, fer magis placuit per apocopam proferri differentiae causa, ne, si face, dice, duce, fere diceremus, aliud significare putaremur, quamuis hoc non in omnibus consimilibus uel uniuocis soleat icationes, quamuis etiam ad sensus pertinentia uerba, si quis altius consideret, in actiuis uocibus passionem et in passiuis actionem fieri inueniat, ut audio te, uideo te, tango te; ostendo enim, pati me aliquid in ipso actu. cum enim dico audio te, ostendo, quod uocis tuae actum patiuntur
Abbreviated transcription (Latin):
de se & ad se locunt᷑. ꝙ ÷ suũ animãtiũ. quib nat᷑a sermonẽ dedit. In ter¬
tia uͦ ꝑsona sepe passiuũ solet inueniri. &iã ex hꝰcemodi uerbis. s ad
nuita & carẽtia anima ꝑtinens. Dicimꝰ enĩ cõdit᷑ olus. arat᷑ terra. in¬
serit᷑ arbor.currit᷑ spatiũ. Uñ tereũs in adelphis. Decurso iã spatio.
Bibit᷑ uinũ. Inuienał in. uti. S: nulla aconita bibunt᷑ fictilib Potat᷑ flu¬
mẽ. Iđ in.eod. Epotaq fluiniua medo prãdente. Ill endicat᷑ panis. It
in eođ. & mẽdicatꝰ uicta kartagine pa̾nis. Qũ eoꝵ pͥmas ꝑsonas. na¬
tura ꝓhibeat ꝓpͥe dr̃e. Quis enĩ dicit. aror. inseror. curror. nͥ poetica
audiuit dicat. amor. ate. Latiꝰ gͥ tͣctemꝰ de his quȩ uident᷑ contra

Expanded text:
de se et ad se loquuntur, quod est suum animantium, quibus natura sermonem dedit. in tertia uero persona saepe passiuum solet inueniri etiam ex huiuscemodi uerbis, sed ad muta et carentia anima pertinens. dicimus enim conditur holus, aratur terra, inseritur arbos, curritur spatium, unde Terentius in adelphis : «decurso iam spatio», bibitur uinum Iuuenalis in IIII: «sed nulla aconita bibuntur / fictilibus», epotatur flumen idem in eodem: «epotaque flumina Medo / prandente», mendicatur panis idem in eodem: «et mendicatus uicta Carthagine panis», cum eorum primas personas natura prohibeat proprie dicere. quis enim dicit aror, inseror, curror, nisi poetica audiuit, dicat amor a te. latius igitur tractemus de iis, quae uidentur contra
Abbreviated transcription (Latin):
Excipit᷑ unũ dies ꝙ in singłi nũo tã mascłi quã fem̃i
gñis inuenit᷑. Ut lucanꝰ in .ii. ꝓ fata quis ille: quis fuit ille dies.
Hirgł in .iiii. aneiđ. Ille dies primꝰ locti primꝰq maloꝵ: ouisa fuit¬
Iđ in .ii. aneid. Uenit sũma dies & meluctabile tp̃s. In płri uͦ semꝑ¬
mascłi inuenit᷑. in dies. sic̃ & iã ab eo cõpositũ sẽꝑ mascłi gnis ẽ.
hic meridies. Terẽns in adelphis. Pręt̾ea neridie ipso fatiã ut sti¬
enĩ extrema .s. not̃i abiecta. & assũpta .u ut hic dies ħꝰ diei. huic
diei. hȩc facies ħꝰ faciei. huic fatiei. Seruant quidẽ ꝓductionẽ
ħꝰ fidei. huic fidei. res rei. spes spei. plebes plebei. Uet̾es tñ freqũ¬
tissime ĩueniunt᷑ similẽ abłto ꝓtulisse in hac decłone tã gñt

Expanded text:
excipitur unum, diēs, quod in singulari numero tam masculini quam feminini generis inuenitur, ut Lucanus in II: «pro fata! quis ille, / quis fuit ille dies?». Virgilius in IIII Aeneidos : «ille dies primus leti primusque malorum / causa fuit». idem in II: «uenit summa dies et ineluctabile tempus / Darmasculina inuenitur, hi dies, sicut etiam ab eo compositum semper masculini generis est, hic meridies. Terentius in adelphis : «praeterea / meridie ipso faciam ut stienim extrema s nominatiui abiecta et assumpta i, ut hic dies huius diei huic diei, haec facies huius faciei huic faciei. et seruant quidem productionem  fidĕi, res rĕi, spes spĕi, plebes plebĕi. ueteres tamen frequentissime inueniuntur similem ablatiuo protulisse in hac declinatione tam genet
Abbreviated transcription (Latin):
niricatione. & in cõmoditate. id÷ incõsonãtia elementoꝵ. Sũt enĩ
quedã ñ solũ in uerbis s & iã in aliis ꝓartib orationiẜ. quȩ sigeonis
dicã. boñ animꝰ uxoris mͥ nuptꝰ ÷. ꝓ honũ animũ hñs cixor mͥ mup¬
ta ÷. Nuctoritas ut plautꝰ incasina. Lib& ebariñ quid agat scire

Expanded text:
nificatione et in commoditate, id est in consonantia elementorum. sunt enim nificatione et in commoditate, id est in consonantia elementorum. sunt enim quaedam non solum in uerbis, sed etiam in aliis partibus orationis, quae significationis dicam: bonus animus uxoris mihi nuptus est pro bonum animum habens uxor mihi nupta est; auctoritas, ut Plautus in Casina : «libet Charinum quid agat scire
Abbreviated transcription (Latin):
ERBIIM ESt PARS ORATIONISGAI
dem poribus & aiodis Sinf casii
luta. & deponẽtia. oñunodo natura¬
lit̾ ⁊ in actu sunt ł in passione. De diffõ¬
ne soni. Uerbũ aũt quãuis auerbera¬
tu aeris dicat᷑. ꝙ cõmune accidẽs ẽ oĩb partib or̃onis. tñ preci¬
pue in hac dictione quasi ꝓpriũ eiꝰ acctpit᷑. qua freq̃ntiꝰ utimͣ in
oĩ orone. Lic& tñ ꝓ omnib dictionib dr̃e uerba freqn̾tiq usu:
hoc apꝓbat᷑. Mecnon &iã noĩa s raro. Ut uirgł inxi aneid. foli¬
isq notas & noĩa mandat. Tereni in adelphis. Uerbũ de u̾bo
expressũ extulit. Ił in andria. Bona u̾ba queso. Herba accult᷑
octo. Sig̾catio: siue gñs. tp̃s. modꝰ. spẽs figa. cõ iuigatio. & ꝑsona
cũ nũo. qñ affectꝰ anim definit. Sciendũ aũt quȩdã u̾ba inue¬
niri defectiua quoꝵdã supͣaictoꝵ accidentiũ. & hoc ł nat᷑e ne¬
cessitate fieri. ł fortunȩ casu. Ergo nat᷑e necitas bietita insig¬

Expanded text:
rbum est pars orationis cum temporibus et modis, sine casu, luta et deponentia omnimodo naturaliter uel in actu sunt uel in passione. uerbum autem quamuis a uerberatu aeris dicatur, quod commune accidens est omnibus partibus orationis, tamen praecipue in hac dictione quasi proprium eius accipitur, qua frequentius utimur in omni oratione. licet tamen pro omnibus dictionibus dicere uerbhoc approbatur, nec non etiam nomina, sed raro, ut Virgilius in III: «foliisque notas et nomina mandat». Terentius in adelphis : «uerbum de uerbo expressum extulit». idem in Andria : «bona uerba quaeso». uerbo accidunt octo: significatio siue genus, tempus, modus, species, figura, coniugatio et persona cum numero, quando affectus animi definit. sciendum autem, quaedam uerba inueniri defectiua quorundam supra dictorum accidentium et hoc uel naturae necessitate fieri uel fortunae casu. ergo naturae necessitas bipertita est in sig
Abbreviated transcription (Latin):
płalis. iͭͦii. declonis. fit a noto singłi mutata .ui. i.l. & int̾positabi. utt
tib enĩ & partib & artib ab arte parte arce nascunt᷑ quȩ st̃ t̾cia
decłonis. Cuiꝰ datiũ & ablatuiꝰ płalis pęnultimã aliã uͥ .i. correp¬
tã hr̃e ñ pot. Uñ excipit᷑ his & abhis bob In hac uͦ id÷ quarta in
quibdã inueniunt᷑ uet̾es supͣdictos casus płes quãuis tuilla co¬
gẽte causa diffr̃ȩ .ii. penultimã ꝓ .i. ponẽtes ut portub tribub
lacub Ouid in .iii. fastoꝵ. Prȩmia de lacub ꝓxima musta tius.
Ieutroꝵ uͦ singłia quę indeclinabilia eẽ supͣdictũ ÷ corripiẽtia

Expanded text:
alis quartae declinationis fit a nominatiuo singulari mutata u in i et interposita bu, ut tibus enim et partibus et arcibus ab arte, parte, arce nascuntur, quae sunt tertiaalis paenultimam aliam nisi i correptam habere non potest unde excipitur his et ab his bobus; in hac uero id est quarta in quibusdam inueniuntur ueteres per supra dictos casus plurales, quamuis nulla cogente causa differentiae, u paenultimam pro i ponentes, ut portubus, tribubus lacubus. Ouidius in IIII fastorum : «praemia, de lacubus proxima musta tuis». neutrorum uero singularia, quae indeclinabilia esse supra dictum est, corripientia
Abbreviated transcription (Latin):
tisse dm̃s. ꝓ cupnusse petiuisse. Salustiꝰ in au. bistoriaꝵ. Diũsa uti sol& reb ꝑ¬
ditis lacessiuit. Idẽ in .iiii. ũ leniones pͥdie in monte positas arcessiuit᷑.
Facesso ũ & capesso & iuso quȩ possumꝰ desidatiua dr̃e. sigeat enĩ facesso
desidero facẽ. & capesso desid̾o eaꝑe. & uiso desid̾o uid̾e. freqͣntatiua enĩ ẽẽ
ñ possuss. cũ pͥmae conuig̃onis nͣ sunt. hȩc eadẽ sed diomedẽ & charisiũ .o.
in .a. conu̾tentia facit ptͣm ꝑfm̃. facesso facessi. capesso capessi. uiso uusi. Simi

Expanded text:
tisse dicimus pro cupiuisse et petiuisse. Sallustius in III historiarum : «diuersa, uti solet rebus ptisse dicimus pro cupiuisse et petiuisse. Sallustius in III historiarum : «diuersa, uti solet rebus perditis, capessiuit». idem in IIII: «igitur legiones pridie in monte positas arcessiuit». facesso uero et capesso et uiso, quae possumus desideratiua dicere significat enim facesso desidero facere et capesso desidero capere et uiso desidero uidere; frequentatiua enim esse non possunt, cum primae coniugationis non sunt, haec eadem secundum Diomeden et Charisium o in i co
Abbreviated transcription (Latin):
agrũ uidisses. Deserui uͦ descrtũ & inserui insertũ. & ererui exertũ fa¬
ciunt supina. Quȩ uͦ duplicans .s. añ .i. mutas si intũ in sitpino. gessi gestũ
ussi ustũ. Duplicantia uͦ.t. anͣ .o. inp̃senti .ro. insũ conũtentia faciuis supiuũ.
& faciuss ptͣm ꝑfm. lacesso lacessiui. arcesso arcessiui. Salustiꝰ in .ꝙ. historiaꝵ.
Domitũ ꝓconsulẽ ex cit̾iora hispania. cũ oĩb copus quas parau̾at arcessi¬
uit. It in .ai. historiaꝵ. Argentũ mutũ arcessinit. Cico proscio. arcessunt
aliquẽ quẽ aut qnͣ. Lacesso lacessu. sic ꝓb & uidet᷑ michi meliꝰ dr̃e. Par¬
ticipiũ enĩ passinũ lacessitꝰ. Caꝑ tñ lacessi dicit ẽẽ. & facessi. & ꝓfert exẽ
plũ lucil. quo usus ÷ inxiiii. Non uetꝰ ille cato lacessisse appellari. ꝙ cõseiꝰ
ñ erat ipse sibi. S potes lacessisse ꝑsincopã cẽ ꝓlatũ .in. silłe. ut cupisse pe¬

Expanded text:
agrum uidisses». deserui uero desertum et inserui insertum et exerui exertum faciunt supina; quae uero duplicant s ante i, mutant si in tum in supino: gessi gestum, ussi ustum. duplicantia uero r ante o in praesenti ro in sum conuertentia faciunt supinum, aciunt praeteritum perfectum: lacesso lacessiui, arcesso arcessiui. Sallustius in I historiarum : «Domitium proconsulem ex citeriore Hispania cum omnibus copiis, quas parauerat, arcessiuit». idem in II historiarum : «argentum mutuum arcessiuit». Cicero pro Roscio : «arcessiuit aliquem. quem aut quando?» lacesso lacessiui: sic Probus, et uidetur mihi melius dicere, participium enim paplum Lucilii, quo usus est in XIIII: «num uetus ille Cato lacessisse appellari quod / conscius non erat ipse sibi?». sed potest lacessisse per syncopam esse prolatum ui syllabae, ut cupisse, pe
Abbreviated transcription (Latin):
⁊casiũ regillã ut ille. ipse. istẽ. ⁊ reliqua nouẽ. Suss aũt alia eoꝵ demõstratiua
alia relatiua. ⁊ alia demõstratiua relatiua. Qñ notabiles ⁊cercȩ fius ꝑsonȩ.
stratina. ut hic. iste. alia relatiua. ut is. sui. alia mͦ demonstratua nͦ relatiua ut
ille. ipse. Ille demonstratiuũ ter. in eunucho. Uiaen tu illũ tbals. Relatiuũ: ut¬
⁊ : uir. gł in .iii. Ipse ardiuis altaq pulsat sidera. Si uͦ cũ aliis ꝓnõib iungatur¬
Ioꝵ accipit sig̃conẽ. Nt idẽ poeta mai. Ipse ego paulisꝑ ꝓte tua mun̾a inibo. Est¬
enĩ hic demõstratiuũ. qm̃ ⁊ egꝰ cui aduingit᷑ : demonstratiuũ. Inuenit᷑ tñ sepisi¬

Expanded text:
casuum regulam, ut ille, iste, ipse et reliqua nouem. sunt autem eorum alia demonstratiua, alia relatiua, alia et demonstratiua et relatiua, unde notabiles et certae fiunt personae. stratiua, ut hic, iste, alia relatiua, ut is, sui, alia modo demonstratiua modo relatiua, ut ille, ipse. ille demonstratiuum Terentius in eunucho : «uiden tu illum, Thais?». relatiuum Vest Virgilius in III: «ipse arduus altaqeorum accipit significationem, ut idem poeta in quinto: Ipse ego paulisper pro te tua munera inibo; est hic demonstrativum, quoniam ego, cui adiungitur, est demonstrativum. Minu
Abbreviated transcription (Latin):
particiyio simile nom̃ ÷. Uñ fut᷑m staturꝰ. Sedȩ uͦ ꝗq̃ ꝯiug̃is. unũ inueni adepo¬
nẽti reor ratꝰ: ⁊ t̾cis unũ dequo sipͣdiximꝰ. seui satꝰ. Uñ uirgł in .ii. geprg̃. Muta¬
tãq insita mala ferre pirũ. Sepeliui & iã notand̾ ꝙ sepultꝰ fac̃. intiqui tñr ise¬
pelitꝰ diceban  salliui salsitꝰ. ⁊ salsus. ꝑrec̾ea uotanda s̃ asalui ł salui. saltꝰ isalturꝰ.
A halo halas. halaui halitꝰ. nom̃ participiale: ñ halatꝰ: iaspiro spiras spiraui spi¬
ritꝰ. sunilit᷑ nom̃ participiale factũ. ñ spiratꝰ facit᷑. Querit᷑ curcũ spiro syiras

Expanded text:
participio simile nomen est, unde futurum staturus; secundae quoque unum inueni a deponenti reor, rătus, et tertiae unum, de quo supra diximus, seui sătus. unde Virgilius in II georgicon : «mutatamque insita mala / ferre pirum». sepeliui etiam notandum, quod sepultus facit antiqui tamen et sepelitus dicebant, et salliui sallitus et salsus. praeterea notanda sunt a saliui uel salii saltus et salturus. ab halo halas halaui halitus nomen participiale, non halatus, et a spiro spiras spiraui spiritus similiter nomen participiale factum non spiratus facit; a paui pas
Abbreviated transcription (Latin):
stꝰ. reꝑio repꝑi. reꝑtꝰ. cõꝑio cõꝑi comꝑtꝰ. In psus. unũ inuenio adeponenti rabo
lapsiis. In xiis. tͥa inuenio passina nexꝰ. anexui. pexꝰ apexui flexꝰ. aflexi. Sunt
facius̃ participia ãplector amplexꝰ. ꝯplector ꝯplexꝰ. Supͣdictas formas feruãt
pauca hñt pt̾im parcicipiũ ut sup̃ dictũ ÷. ceno cenatꝰ. prandeo pransus. uro in¬
ratꝰ. careo cassus. ꝙ ⁊ nom̃ ÷. Passus apateo. titubo titubatꝰ. placeo placitꝰ. qͥese¬
quietꝰ. Aneutro passuis .uͦ. s̃. gaudeo gauisiis. audeo austis. soleo solitꝰ. fio fact
fido fisus. Uecustissimi tñi i exalũs plurimis neutris inuenuint᷑ ꝓtulisse par.
pui derbiui. seui. egui. frigui. rigui. durui. stupu. ⁊i sinit. Et q superĩ

Expanded text:
ri repertus, comperio comperi compertus. in psus unum inuenio a deponenti labor: lapsus. in xus tria inuenio passiua: nexus a nexui, pexus a pexui, flexus a flexi. similiter faciunt participia amplector amplexus, complector complexus. supra dictas formas seruant pauca habent praeteritum, ut supra dictum est: caeno caenatus, prandeo pransus, iuro iuratus, careo cassus, quietus. a neutropassiuis quinque sunt: gaudeo gauisus, audeo ausus, soleo solitus, fio factus, fido fisus. uetustissimi tamen et ex aliis plurimis neutris inueniuntur protulisse partipui, ferbui, senui, egui, frigui, rigui, durui, stupui et similia. et quia sup
Abbreviated transcription (Latin):
pepuli pulsus ꝑculi ꝑcussus. Sustuli anomalũ ÷. ⁊ sublatꝰ fac̃. decucur.i decur.¬
sus. uierri uersus. uerti u̾sus. Excipit᷑. peꝑi parcꝰ diffrẽ causa. Peꝑci enĩ parsꝰ

Expanded text:
pepuli pulsus, perculi perculsus. sustuli anomalum est et sublatus facit. decucurri decurpepuli pulsus, perculi perculsus. sustuli anomalum est et sublatus facit. decucurri decursus, uerri uersus, uerti uersus. excipitur peperi partus differentiae causa; peperci enim parsus
Abbreviated transcription (Latin):
risionẽ ł frgurã dicat᷑. quãnis uetustissimi nouus nuptꝰ ꝓtulisse inueniant᷑.
⁊ exeo ꝯposita. ut corripui correptꝰ. p̃ripu p̃reptꝰ. In stus. unũ inueni deponẽs.
queror questꝰ. ⁊ unũ passniũ pascor pastꝰ. Cũ alia eiꝰdẽ formae .s. soleass abicere.
ascor nat᷑. irascor itatꝰ. ob liuiscor oblitꝰ. paciscor pactꝰ. nanciscor nactꝰ. ꝓficũ
cor ꝓ fectꝰ. ulciscor ultꝰ. ex ꝑgiscor exꝑrecł. Defeciscor solũ duplicauit .s. in pão.¬
ticipio. defessiis.X. q̃q̃ ancedente unũ inuenio in.tus. a texui textꝰ. Insus de
minass. Ut lesi lesus. mersi mersus. ussi uillus. mordeo momordi morsus. prã¬
deo prãdi ptansus. tondeo totondi consus obsideo obsedi obsessus. iudeo utli
uuꝰ. fodio fodi fossiis. tendo tecendi tens. tondo tutudi consus. p̃hendo p̃hndi
prebens. scindo scidi scissus. findo fidi fissus. Excipit᷑ usi ustꝰ. gessi gest. torsi

Expanded text:
risionem uel figuram dicatur, quamuis uetustissimi nouus nuptus protulisse inueniantuoque raptus et ex eo composita, ut corripui correptus, praeripui praereptus. in stus unum inueni deponens, queror questus, et passiuum, pascor pastus, cum alia eiusdem formae soleant abicere s: nascor natus, irascor iratus, obliuiscor oblitus, paciscor profectus, ulciscor ultus, expergiscor experrectus; defetiscor solum duplicauit s in participio, defessus. x quoque antecedente unum inuenio in tus, a texui textus. in sus deminant, ut laesi laesus, mersi mersus, iussi iussus, mordeo momordi morsus, prandeo prandi pransus, tondeo totondi tonsus, obsideo obsedi obsessus, uideo uidi uisus, fodio fodi fossus, tendo tetendi tensus, tundo tutudi tunsus, prehendo prehendi prehensus, scindo scidi scissus, findo
Abbreviated transcription (Latin):
qͣq titubatꝰ fac̃. Uirgł inꝙ. xñ. Uestigia p̃sso haut tenuit titubata solo. Uinalus mul¬
tis nentroꝵ pt̃i participia uetustissimi ꝓtulisse inueniunt᷑. ut discessus. interitꝰ. obitꝰ
deo gaudens. gausus. gausurꝰ. audeo auden. ausiis. ausurꝰ. soleo soleis. solitꝰ. solitur
fio fieis. factꝰ. fitiurꝰ. diffrẽ causa. nesi facturꝰ dicamꝰ. simile sit participio ꝙ uenit
afatio u̾bo. ꝙ iũ actiuã possid& fiou̾bi. Uñ asupino eiꝰ nascit᷑ passuũ pt̃i participiũ
⁊ futi actuꝰ. factũ. factu. factus facturꝰ. Fido qq̃ fideis fisus fisuttꝰ. a ꝯmuni uerbo

Expanded text:
atus facit. Virgilius in V: «uestigia presso / haud tenuit titubata solo». et in aliis multis neutrorum praeteriti participia uetustissimi protulisse inueniuntur, ut discessus, interitus, obitus, deo gaudens gauisus gauisurus, audeo audens ausus ausurus, soleo solens solitus soliturus, fio fiens factus futurus differentiae causa, ne, si facturus dicamus, simile sit participio, quod uenit a facio uerbo, quod uim actiuam possidet fio uerbi, unde a supino eius nascitur passiuum praeteriti participium et futuri actiuum: factum factu, factus facturus; fido quoque fidens fisus fisurus. a communi uerbo
Abbreviated transcription (Latin):
ne. Multa tñ in liis qq quȩ regła exig̃ dici. sue eufoniȩ causa defitiant. siue ꝙ iusi
passus fit. a ssuesco assuetꝰ. ꝙ qͥb dã nom̃ ẽẽ magis uidet᷑. sic̃ qͥesco. quietꝰ. Iuro & iã
uiratꝰ. ꝙ & iã in passiua sig̃cone inuenit᷑ quippe & iã uerbũ ipsũ lucanꝰ inx. ꝓtulit.
ħꝰ ꝯuirato. Uirgł in .ii. georq̃. Ant ꝯuirato descendeis dacꝰ ab histro. Nddãt quidã
& iã acareo cassus. Ꝙsi e&e deberet cassurꝰ fac̾e futͣm. ñ cariturꝰ. Ꝙ iauenalis m al ꝓ¬
tulit.Tolłe dulcẽ cogitat heredẽ cariturꝰ turt᷑e magno. Ut sup̃ memoranmꝰ. Ergo

Expanded text:
one. multa tamen in his quoque, quae regula exigit dici, siue euphoniae causa deficiunt siue quod in usu passus facit, assuesco assuetus, quod quibusdam nomen esse magis uidetur, sicut quiesco quietus. iuro etiam iuratus, quod etiam in passiua sio Virgilius in II georgicon: «aut coniurato descendens Dacus ab Histro». addunt quidam etiam a careo cassus, quod si esset, deberet cassurus facere futurum, non cariturus, quod Iuuenalis in II protulit: «tollere dulcem / cogitat heredem cariturus turture m
Abbreviated transcription (Latin):
dͥ ꝙ multi simul lo qͣntes dicũt nos fecimꝰ. nõ ÷ sup̃dicto atrariũ. Unꝰquisq enĩ loqnꝰ¬
tiũ ꝯceptionẽ facit eoꝵ qui una secũ locunt᷑. Quippe cũ unꝰquisq pars totiꝰ qui
q tã in ꝓ nõib quã inu̾bis cõtingit. in quib ifinuint᷑ ꝑsonȩ. &sciend ꝙ in pͥma qaẽ¬
⁊ scd̾a ꝑsona ꝓ noñi ꝓponit᷑. Int̾cia uͦ nõ: nͥ demõstratione egeat ⁊ relatione. Nlã
plerũq nom̃ in eiꝰ locũ ponimꝰ ut si pompeiꝰ dicat ad cesarẽ. ego ⁊itu. ⁊ crassus
tene amꝰ rẽ .p. Sin aũt egeat deniõstratione ł relatione. tc̃ ponimꝰ ꝓ nomͣ. ut ego

Expanded text:
ntes dicunt, nos fecimus? non est supra dicto contrarium: unusquisque enim loquentium conceptionem facit eorum, qui una secum loquuntur, quippe cum unusquisque pars est totius, qui que tam in pronominibus quam in uerbis contingit, in quibus et finiuntur personae. et sciendum persona pronomen ponitur, in tertia uero non, nisi demonstratione egeat uel relatione. nam plerumque nomen in eius locum ponimus, ut si Pompeius dicat ad Caesarem ego et tu et Crassus teneamus rempublicam; sin autem egeat demonstratione uel relatione, tunc ponimus pronomen, ut ego
Abbreviated transcription (Latin):
noꝵ. ex quib diruiant᷑. Gña & iã possessiuoꝵ de monsttio ostendit. quẽ ad mod̾
in primitiuis. Extrinsecꝰ uͦ t̾minatio distinguit uũm quomͦ. ⁊ gn̾a. ⁊ casus posses¬
sionũ. in quib regula eoꝵ ꝯsequẽtlã seruat mobiliũ noũm Querit᷑ curnt̃as apłi¬
tm̃mͦ nũo diruat᷑. Ad ꝙ respondendũ ÷ ꝙ patriã sei gentẽ sigcãt. Patria aũt
adiñctione nõum. ad plenã sigc̃onẽ. primitiua uͦ ñ sẽꝑ. Itaq ꝑfm̃ addiscre: onẽ:¬
ego quid̃ adfui. tu aũt ñ aderas. Defitions uͦ quãtũ aadiscretionẽ adfui qͥđ. ñ ad¬

Expanded text:
uorum, ex quibus deriuantur. genera etiam possessorum demonstratio ostendit, quemadmodum in primitiuis. extrinsecus uero terminatio distinguit numerum, quomodo et genera et casus possessionum; in quibus regula eorum consequentiam seruat mobilium nominum quaeritur cur nostras modo numero deriuantur? ad quod respondendum, quod patriam seu gentem significant, patria autemadiectione nominum ad plenam sign"ego quidem affui, tu autem non aderas", deficiens uero, quantum ad discretionem "affui quidem, non ad
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯuentꝰ.ł in.ctꝰ. ut sectꝰ. docł. lectꝰ. sanctꝰ. ł in .piꝰ. ut raptꝰ. captꝰ. sũptꝰ. ł in stus. ut
quest᷑ ⁊ insus. ut risus. morsus. lusus. uississ. ł in psus. ut lapsus. ł iu xus. ut fluxus.
ut amami amatꝰ. oraui oratꝰ. admuiꝰ adiuiꝰ. deleui deletꝰ. cupiui cupitꝰ. lacessiui
lacessitꝰ. decreui decretꝰ. straui stratꝰ. muniui munitꝰ. audiui audit᷑. Excipiunt᷑
diffr̃e causa tͥa .a. longã. in .au. ꝯu̾tentia. Laui lautꝰ. fami fautꝰ. caui cantꝰ. nesi
mas ꝓductas hñt tã in u̾bis pti quã inparticipiis. exceptis seui satꝰ. ⁊siui sitꝰ.
qu in participiis penultimas corripus. ⁊ liui. ł lini litꝰ. Actu qq̃ citꝰ. licet icor¬
riꝑe ⁊ pduce penultimã. Ab iu qq̃ ł ii. ꝯposita:i quiui. ł quis. cor ripiunt ii¬

Expanded text:
in ptus, ut raptus, captus, sumptus; uel in stus, ut quaestus; uel in sus, ut risus, morsus, lusus, iussus; uel in psus, ut lapsus; uel in xus, ut fluxus, ut amaui amatus, oraui oratus, adiuui adiutus, deleui deletus, cupiui cupitus, lacessiui lacessitus, decreui decretus, straui stratus, muniui munitus, audiui auditus. excipiuntur differentiae causa tria a longam in au conuertentia: lāui lautus, fāui fautmas productas habent tam in uerbis praeteriti quam in participiis, exceptis seui sătus et siui sĭtus, quae in participiis paenultimas corripiunt, et lini uel liui lĭtus. a ciui quoque citus licet et corripere et producere paenultimam; ab iui quo
Abbreviated transcription (Latin):
&iã ab hoc ꝯpositũ ꝓducit pęnultimã. diruo dirui dirutꝰ. Ado qq̃ ꝯposita .i. bre¬
tiẽ hñt añ tus. in participio peti. ut reddo readitꝰ. credo credit ꝓdo ꝓditꝰ. ꝑdo

Expanded text:
etiam ab hoc compositum producit paenultimam, diruo dirui dirūtus. a do quoque composita i breetiam ab hoc compositum producit paenultimam, diruo dirui dirūtus. a do quoque composita i breuem habent ante tus in participio praeteriti, ut reddo reddĭtus, credo credĭtus, prodo
Abbreviated transcription (Latin):
pui. correptꝰ. p̃ripui p̃reptꝰ. Similit̃ acanendo ꝯposita. abs̃q .i. fatiunt ꝯposi¬
ta patticipu.ẜ pͥmicini formã. Canor cantꝰ. occinor occentꝰ. accinor accentꝰ ꝙͣ¬
in participiis. Ut desero deserui. desertꝰ. dissero disserui disertꝰ. insere inserm in¬
sertꝰ. apio apui aꝑtꝰ. rexui nexꝰ. pexu pexꝰ. Messui qq̃ messus. fac̃ ut cerisncẽ¬
sus. In suii. ui dlesiẽcia.ui. int̾us ꝯuertut᷑ in participio. Ut eolo colui cult. occilo
occului oceultꝰ. ꝯ sulo ꝯsului ꝯsultꝰ. alo alui altꝰ. ialitꝰ. Nn & ia uolo uolui nultꝰ
fac̃. E nom̃ ÷ participiale. quomͦ colui cultꝰ qñ quarte ÷ ꝯuigͣis decłonis. Q uȩ ã
e u̾bi ual. ꝯuertunt. Qus uͦ inp̃senti in alo desint᷑ .i. extrema pt̃i. in .tꝰ. ꝯu̾sa faci¬
uis participia. ut polluo pollui pollutꝰ. acuo acui acutꝰ. suo sui sutꝰ. tribuo tri¬
bui tributꝰ. eruo eru erutꝰ. ꝙ solũ pęnultimã corripit. Aput antiqͥores tñ

Expanded text:
. similiter a canendo composita absque i faciunt participia secundum primitiui formam: canor cantus, occinor occentus, accinor accentus, quamin participiis: desero deserui desertus, dissero disserui dissertus, insero inserui insertus, aperio aperui apertus, nexui nexus, pexui pexus. messui quoque messus facit, ut censui census. in lui uero desinentia ui in tus conuertunt in participio, ut colo colui cultus, occulo occului occultus, consulo consului consultus, alo alui altus et alitus. unde etiam uolo uolui uultus facit, quod nomen est participiale, quomodo colui cultus, quando qu u conuertunt. quae uero in praesenti in uo desinunt, i extrema praeteriti in tus conuersa faciunt participia: polluo pollui pollutus, acuo acui acutus, suo sui sutus, tribuo tribui tributus, eruo erui erŭtus, quod solum paenultimam corripit. apud antiquiores tamen
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsona ñ possumꝰ imꝑare terciȩ. nͥ figate ad nosmet ipsos loqñtes quasi ad scđam
tendi qui imꝑat: eo cui imꝑat. Hic aũt suã q̃q̃ coniungeis ꝑsonã. similẽ se soc. ũq
in hac ipsa re de qua imꝑat. ostendit fut᷑m illis quib imꝑat ut pugnemꝰ. legamꝰ
quasi adsotios uidet᷑ hoc modo uti. Itaq meliꝰ illis uisũ : hanc ꝑsonã nũi płis
seꝑare ab imꝑatius. Sciendũ tñ ꝙ freq̃nti.sime iste modus ꝓ optatiuo ponit᷑
sotios ł adeiꝰdẽ nat᷑e quoscũq hões quãns maiores nobis ł similes ꝑ cõnũa¬
tionẽ nr̃i qq̃ quȩ fit inprima ꝑsona: płi. hoc mͦ. id ⁊ imꝑatuio utanie Infini¬
tiua qq̃ & imꝑsonalia gerundiua ł supina carent ꝑ sonis nat᷑alit̃. Pret̾ea in no
tinmat auro. Taratantara. enniꝰ. At tuba terribili sonitu taratantara di

Expanded text:
persona, non possumus imperare tertiae nisi figurate ad nosmet ipsos loquentes quasi ad secundam persona, non possumus imperare tertiae nisi figurate ad nosmet ipsos loquentes quasi ad secundam tendi qui imperat eo cui imperat, hic autem suam quoque coniungens personam, similem se sociumque in hac ipsa re, de qua imperat, ostendit futurum illis, quibus imperat, ut pugnemus, legamus, quasi ad socios uidetur hoc modo uti; itaque melius illis uisum est hanc personam numeri pluralis separare ab imperatiuis. sciendum tamen, quod frequentissime iste modus pro optatiuo ponitur socios uel ad eiusdem naturae quoscumque homines, quamuis maiores nobis uel similes, per connumerationem nostri quoque, quae fit in prima persona plurali, hoc modo id est imperatiuo utamur? infinita quoque et impersonalia et gerundia uel supina carent personis naturaliter. praeterea in nomtinniat auro», taratantara Ennius: «at tuba terribili sonitu taratantara di
Abbreviated transcription (Latin):
tu & ille facitis. Tercia uͦ: nec primã nec scd̾am. s alt̾am terciã. ut iste & ille fa¬
eius̃. & prima quidẽ pot̾ & iã scda & t̾cia absentib ꝑse loqui. ut sepissime ap̃
comicos uidemꝰ induci ꝑsonas quȩ ipsȩ adse loquant᷑. Ut sẏmo in anaria. Hon
tñ & prima & scd̾a sine tercia. & prima & tercia sine scda inueniri. Est aũ
libro uirgłu. Infelix dido nc̃ te fata impia tanguns. tunc decuit cũ sceptra da¬
ł om̃s ł quȩdã deficiuss ꝑsonȩ de his breuit᷑ dicamꝰ. Imꝑatiuis prina ꝑsona sin¬
głis ñ potest eẽ. ꝙ nat᷑ͣalit᷑ imꝑans ab eo cui imꝑat diuidit᷑. Qũ gͦ prima ꝑsona
:quȩ loq̃t ipsa sibi iniꝑare ñ pot᷑. Uñ hic modus & uoct̃mi casũ adsciscĩ. qui
in sccła tm̃ ꝑsona inuenit᷑. ut doce grãmatice. Nã tertiȩ qõ ꝑsone imꝑantes in¬
t̾nuntia utim᷑ scd̾a ꝑsona. ut grãmatice legat discipłus tuus. Ergo si absit scda

Expanded text:
dam, sed alteram tertiam, ut iste et ille faciunt. et prima quidem potest etiam secunda et tertia absentibus per se loqui, ut saepissime apud comicos uidemus induci personas, quae ipsae ad se loquantur, ut Simo in Andria : «notamen prima et secunda sine tertia, et prima et tertia sine secunda inueniri. est enim Virgilii: «infelix Dido! nunc te facta impia tangunt? / tunc decuit, cum sceptra dauel omnes uel quaedam deficiunt personae, de his breuiter dicamus. in imperatiuis prima persona singularis non potest esse, quod naturaliter imperans ab eo, cui imperat, diuiditur; cum ergo prima personapsa sibi imperare non potest. unde hic modus et uocatiuum casum asciscit, qui in secunda tantum persona inuenitur, ut doce grammatice; nam tertiae quoque personae imperantes internuntia utimur secunda persona, ut grammatice legat discipulus tuus. ergo si absit secunda
Abbreviated transcription (Latin):
so. Serie nõ et̃ frigqutatiua conuigatio ostenait. Possum tñ e esunranio acet
desideratica nonuinare. ¶ Sunt alia in lo desinetia que diminitiua ce ple¬
de sigeonis ipse sensus ostendit. ꝙ apnt grecos in uerbis iueniri ns pusi ut alor¬
ulo serosllo. garrio garrilo. caluo cauillo. ꝓ caluilso. Qlis peunt uos salusas
mai historiaꝵ ponit. Caluiratꝰ. Sunt &e alit airiuationes auitirt⁊ salatisores

Expanded text:
rso, quae non esse frequentatiua coniugatio ostendit. possumus tamen ea non incongrue desideratiua nominare. sunt alia in lo desinentia, quae diminutiua ipse sensus ostendit, quod apud Graecos in uerbis inueniri non potest, ut a sorbeo sorbillo, garrio garrulo, caluo cauillo pro caluillo, cuius primitiuum Sallustius in III historiarum ponit: «calui ratus». sunt et aliae deriuationes diuersas terminationes
Abbreviated transcription (Latin):
tractabimꝰ: ostendet᷑. Cerno creul. & cresco creii. apuc uetustissimos in¬
uenit᷑. A mereo uñ meror: merui. deẜet fac̾e s in usi nõ ÷ merui. Alando
Liuiꝰ in odissia. Cũ socios nr̃os mãdisset impiꝰ cyclops. Astrido qq̃ aliĩ stri¬
diui. alii stridi: ꝓtulert̃. Enniꝰ in annalib xi. Missa qi ꝑ pectꝰ dũ transit
striderat hasta. In passius & cõmunib & deponentib id in om̃ib uerbis
ticipia tñ cõiũcta uerbo sustantiuo. id÷ sũ. & om̃i eĩ tpri: eoꝵ uice fu¬
gunt. Ꝙ greci qq̃ solẽt facere in multis uerbis tpris ꝑfecti & plusquã¬

Expanded text:
eui apud uetustissimos inuenitur. a maereo unde maeror maerui debet facere, sed in usu non est maerui; mando Liuius tamen in Odissia : «cum socios nostros mandisset impius Ciclops»; a strido quoque alii stridui, alii stridi protulerunt. Ennius in annalium XI: «missaque per pectus, dum transit, striderat hasta». in passiuis et communibus et deponentibus, id est in omnibus uerbis ticipia tamen coniuncta uerbo substantiuo id est sum et omni eius tempori eorum uice funguntur. quod Graeci quoque solent facere in multis uerbis temporis perfecti et plusquam
Abbreviated transcription (Latin):
fitior ꝓfitior affitior. Heenõ ex nentris quȩdã excõpositione fuinit depo neti
fatio neutrũ. uersificor uerficaris gratificor gratificaris. deponẽdie enẽa
pcornelio in .i. No alicui gratificabat᷑ aut hõi aut ordini. In quib &d iã cõn¬
uign.io mutata. sic̃ in amplifico amplificas. ecdifico ȩdificas. letific oletifias.
ueanꝰ inu. Nõ illũ gła pulsi letificat magni. Sentio assentio & assentio as¬
sternis. actiuũ. coniternor consternaris depones. S alustiꝰ in .. historiaꝵ. E qui
siue recltorib eeterriti. aut sautĩ consternant᷑. aedeor mederis remedio pe¬

Expanded text:
ficior, perficior, afficior. nec non ex neutris quaedam in compositione fiunt deponentia: ficior, perficior, afficior. nec non ex neutris quaedam in compositione fiunt deponentia: facio neutrum, uersificor uersificaris, gratificor gratificaris deponentia Cicero pro Cornelio in I: «num alicui gratificabatur aut homini aut ordini?», in quibus etiam coniugatio est mutata, sicut in amplifico amplificas, aedifico aedificas, laetifico laetificas Lucanus in III: «non illum gloria pulsi / laetificat Magni»; sentio assentio et assentior, assternis actiuum, consternor consternatis deponens Sallustius in I historiarum : «equi sine rectoribus exterriti aut saucii consternantur»; medeor mederis, remedior re
Abbreviated transcription (Latin):
reado reddis. pdo ꝓdis. facio facis. amplifico amplificas. pello peliis cõgelis
copelbsi. &e eopellas. appelle appellis & appellas. S in his ia÷ apello cõpositis
sigeo eũ conuig̃. uariat᷑ & fortassis quomodo mando mancis ce mandpso stes
ditis & dlicas sic & iã pello peslis & pellas. dictũ÷: s nẽ inusu simplex no esto
quosͦa nee fendo. nee spitio. nec perio. nec fragor Ex quib cõposita slis milta.
ut offendo desendo. aspitio respitio. suspicio despitio. aperio reperio. cõ perio&
nor asꝑnaris deponẽs. sentio neutrũ. assentior deponens. inquo cõiugatio man
sit.Dir tũ & assentio. Sedeo sedes neutrũ insidior insidiaris deponens. Dosideo
si oe assideo actiua sunt. Fatiunt enĩ obsideor & assideor. Nñ salustiꝰ in aio ͤ
castra. Curcũeo. Cic̃o ꝓeornelio. Circũitis rosteis ercerent᷑ lapidibiboes eion¬

Expanded text:
reddo reddis, prodo prodis; facio facis, amplifico amplificas; pello pellis, compello reddo reddis, prodo prodis; facio facis, amplifico amplificas; pello pellis, compello compellis et compellas, appello appellis et appellas. sed in his id est a pello compositisio cum coniugatione uariatur, et fortassis, quomodo mando mandis et mandas, dico dicis et dicas, sic etiam pello pellis et pellas dictum est, sed nunc in usu simplex non est, quomodo nec fendo nec spicio nec perio nec fragor, ex quibus composita sunt multa, ut offendo, defendo, aspicio, respicio, suspicio, dispicio, aperio, reperio, comperio, ernor aspernaris deponens; sentio neutrum, assentior deponens, in quo coniugatio mansit dicitur tamen et assentio; sedeo sedes neutrum, insidior insidiaris deponens obsideo uero et assideo actiua sunt, faciunt enim obsideor et assideor, unde Sallustius in IIII castra», circumeor Cicero pro Cornelio : «circumitis rostris eicerent
Abbreviated transcription (Latin):
port oratoo s sunt fere oĩa ꝓfeisionũ noia aput latinos uerbabea aemoredes
sit. Sa gramatic & ⁊hilo sopbuis. & architectus. & soplusta &e poeta gerecast
o actu agentib inponunt᷑. ex uerbis noĩa nõ ex nõĩb uerba ꝑficunbino
amno amator mones monicor. eurro cursor lego lector. Amꝑo semilu ien ꝑa¬
corie antialo consustot auico aucter. Exhis quedã dicentatũ qũ inueniurs̃¬
ut impator. aueto ab adũbiis & iã & ꝓrepõnib iueniunt dixtuatuia uerba
cuproi daceo. Alia cõpesita ut cõeupio cõticeo. Alia ae cõpostailibi teõ posi¬
tis d iriuata ut̃ concupsco eõticesco. C ico mnoratore. Diuino aliquo anenrmso¬
tit marora eõ eupiseã.I nueniunt᷑ tñ quedã uerba & iã extrib parcib cõpostta
ue ꝓte refati. Sunt alia quȩ in cõpostione mutant comugationes ut docdas.

Expanded text:
post orator. et sunt fere omnia professionum nomina apud Latinos uerbalia et in or despost orator. et sunt fere omnia professionum nomina apud Latinos uerbalia et in or dest; nam grammaticus et philosophus et architectus et sophista et poeta Graeca sunt; o actu agentibus imponuntur, ex uerbis nomina, non ex nominibus uerba perficiunt, ut amo amator, moneo monitor, curro cursor, lego lector; impero similiter imperator, consulo consultor, duco ductor; ex his quaedam dignitatium quut imperator, ductor. ab aduerbiis etiam et praepositionibus inueniuntur deriuatiua uerba, cupio, taceo, alia composita, ut concupio, conticeo, alia decomposita, id est a compositis deriuata, ut concupisco, conticesco. Cicero in oratore : «diuino aliquo animi motu maiora concupiscam». inueniuntur tamen quaedam uerba etiam ex tribus partibus composita, ut perterrefacio. sunt alia, quae in compositione mutant coniugationes, ut do das,
Abbreviated transcription (Latin):
uerda dirmi ari. st acornice cornicor & afrutice fruticor. E sius. Nescis quid fe¬
cũ ot aue corncaris mnepte. Iiuienalis in all. S fruticante pilo neglecta & squ¬
lida crura. aphilosopho qq̃ philoso phor pbilosopharis. & ab arebitecto atemn¬
tretor arehicectaris. a patre patro patras. & patrisso. Agreco grecisso. aspumd
spumo. abunda. undo. abundio. iniindo. ab aqua aquor a quaris. irdł in al.
mentaris. apabito pabulor pabularis. ab antiquo artaquo ancionas.⁊  en
fieio iheres exheredo. graecus grȩcor grȩcaris. a uespera uesperascomdie
afortima forcus forcunaũ. ꝑsuis. M ercuriñq acerus fibtada fortunare pe¬
nares. A buccho bachor baccharis. alympha lomphoxlompharis. Extuia
noĩa tã aput grȩcos pleraq quã aput latinos oła. q̾ uerba nafalr pan acci¬
plenda doceo post doctor. ꝓficeor ꝓͦ ꝓfessor. suo p sutor. Cerabo ꝑ seriptor.oeo

Expanded text:
uerba deriuari, ut a cornice cornicor et a frutice fruticor. Persius: «nescio quid teuerba deriuari, ut a cornice cornicor et a frutice fruticor. Persius: «nescio quid tecum graue cornicaris inepte». Iuuenalis in IIII: «sed fruticante pilo neglecta et squalida crura». a philosopho quoque philosophor philosopharis et ab architecto architector architectaris, a patre patro patras et patrisso, a Graeco graecisso, a spuma spumo, ab unda undo, abundo, inundo, ab aqua aquor aquaris Virgilius in mentaris, a pabulo pabulor pabularis, ab antiquo antiquo antiquas id est infirmo, heres exheredo, Graecus graecor graecaris, a uespera uesperasco, a luce a fortuna fortuno fortunas Persius: «Mercuriumque / accersis fibra. da fortunare Penates», a Baccho bacchor baccharis, a lympha lymphor lympharis. artium uero nomina tam apud Graecos pleraque quam apud nos omnia post uerba naturaliter sunt accipienda. doceo post doctor, profiteor post professor, suo post sutor, scribo post scriptor, oro