comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
stis offendit᷑ : in eisdẽ quoq a iustis pla¬
catur. Nam phariseus ingressus templũ
dicebat. Ieuino bis in sabbato: decimas do
omniũ que possideo. S iustificatus ma
gis publicamis. qm ille exiit. Ez echias
quoq rex eũ molestia corporis afflictus.
ad extremitatẽ ꝑuenisset uite: in oratio¬
ne cõpuictus. dixit. Obsecro dñe menĩ¬
to queso quomͦ ambulauerĩ coram te in
ui̾tate: ⁊ in corde ꝑfecto. Nec tam̃ dñs hãc
confessionẽ ꝑfectionis eius despexit. aut
renuit : quem in sius mox precib exau¬
diuit. Ecce phariseus se iustificauit in
ope. ezeebios iustũ se etiam asseruit in
cogitatione: atq unde ille offendit. in¬
de iste dñm placauit. Cur itaq hoc nsi
quia omp̃s as̃ singulorũ uerba a cogitati¬
onib pensat ꝙ in eius aurib suꝑba ñ st
que humili corde ꝓferunt᷑: Unde beatꝰ iob
cum sua oꝑa ꝓtulit. contͣ dm̃ nullomͦ tii¬

Expanded text:
stis offenditur, in eisdem quoque a justis plastis offenditur, in eisdem quoque a justis placatur: nam Pharisaeus ingressus templum dicebat: Jejuno bis in sabbato, decimas do omnium quae possideo, sed justificgis publicanus, quam ille exiit. Ezechias quoque rex cum, molestia corporis afflictus, ad extremitatem pervenisset vitae, in oratione compunctus dixit: Obsecro, Domine, memento, quaeso, quomodo ambulaverim coram te in veritate et in corde perfecto . Nec tamen Dominus 406 hanc confessionem perfectionis ejus despexit, aut renuit, quem mox in suis precibus exaudivit. Ecce Pharisaeus se justificavit in opere, et Ezechias justum se esse asseruit etiam in cogitatione, atque unde ille offendit, inde iste Dominum placavit. Cur itaque hoc, nisi quia omnipotens Deus singulorum verba a cogitationibus pensat, et in ejus auribus superba non sunt quae humili corde proferuntur? Unde beatus Job, cum sua opera protulit, contra Deum nullo modo tu
Abbreviated transcription (Latin):
Sepe iustoꝵ mens ita ad altiora contẽ planda
suspendit᷑. lit exteriꝰ eorũ facies obstupius¬
se uideat᷑. S quia hane contẽplationis ui.
in occulto agere heretici ignorant: hoc a
iustis ⁊ recta sapientib fieri magis ꝑ y¬
pocrisim. qͣm ꝑ ueritatẽ putant. Quia
ut ꝓferas de ore tuo huiuscemodi
necessitatib afflicti: sua oꝑa cogunt᷑
fateri. Qd̾ beatus iob fecerat: quẽ post
iusticiam flagella depͥmebant. S eum
eoꝵ dicta iniusti audiunt: hec ꝑ elatio¬
nem potius qm ꝑ ueritatẽ existimant
ꝓlata. Ex suis enĩ cordib uerba uistoꝵ
pensant: ⁊ dici humiliter posse uerba
bona ñ estimant. Sicut enĩ grauis cul¬
ꝑa est sibi hoc hominẽ arrogare quod
non est: sie plerunq culpa nulla ẽ. si hu¬
militer bonũ dicat quod ẽ. Unde sepe
contingit. ut iusti ⁊ iniusti habeant
uerba similia: s tam̃ semꝑ corlonge dis¬
simile. Et ex quib dictis dñs ab inui¬

Expanded text:
- Saepe justorum mens ita ad altiora contemplanda - Saepe justorum mens ita ad altiora contemplanda suspenditur, ut exterius eorum facies obstupuisse videatur. Sed quia hanc contemplationis vim in occulto agere hjustis et recta sapientibus fieri magis per hypocrisim quam per veritatem putant, quia ut proferas de ore tuo hujuscemodi necessitatibus afflicti sua opera coguntur fateri, quod beatus Job fecerat, quem post justitiam flagella deprimebant; sed cum eorum dicta injusti audiunt, haec per elationem potius quam per veritatem existimant prolata. Ex suis enim cordibus verba justorum pensant, et dici humiliter posse verba bona non existimant. Sicut enim gravis culpa est sibi hoc hominem arrogare quod non est, sic plerumque culpa nulla est, si humiliter bonum dicat quod est. Unde saepe contingit ut justi et injusti habeant verba similia, sed tamen cor semper longe dissimile: et ex quibus dictis Dominus ab inju
Abbreviated transcription (Latin):
de antiquitate possint: antiquos patres
se habere testant᷑: atq ipsos doctores eccłȩ
suȩ ꝓfessionis magistros dicunt. Cumq
presentes p̃dicatores despiciunt. de an¬
tiquorũ patrum magistio falsa presũp¬
tione głantur: ut ea quȩ ipsi dicunt etiã
antiquos patres tenuisse fateantꝰ: qua¬
tinus hoc qd̾ rectitudine astruere ñ ua¬
lent. quasi ex illorũ auctoritate confir¬
ment. Quia uͦ scriptum ẽ. quẽ diligit
dominꝰ corripit. fiagellat autẽ omnem
filium quẽ recipit: sepe scã eccłia mul¬
tis in hac uita adu̾sitatib laborat: ⁊ rep¬
borum uita tanto sine flagello dimitti¬
tur quanto ad nulla p̃mia seruaturr
S afflictionẽ scẽ eceliȩ uidentes hereti¬
ei. eã despiciunt: ⁊ tot illam flagellis
atteri. ex prauȩ ꝓfessionis merito sus
ocedẽ . O uerba tua praua hoc
one suei eocrigereris: iã dudum conso¬
lationẽ in flagellis habe potiuiiserde

Expanded text:
de antiquitate possint, antiquos patres de antiquitate possint, antiquos patres se habere testantur, atque ipsos doctores Ecclesiae suae professionis magistros dicunt. Cumque praesentes praedicatores despiciunt de antiquorum Patrum magisterio falsa praesumptione gloriantur, ut ea quae ipsi dicunt, etiam antiquos patres tenuisse fateantur, quatenus hoc quod rectitudine astruere non valent quasi ex illorum auctoritate confirment. Quia vero scriptum est: Quem diligit Dominus castigat, flagellat autem omnem filium quem recipit . Saepe sancta Ecclesia multis in hac vita adversitatibus laborat, et reproborum vita tanto sine flagello dimittitur, quanto ad nulla praemia servatur. Sed afflictiones sanctae Ecclesiae videntes haeretici, eam despiciunt, et tot illam flagellis atteri ex pravae professionis merito suspte Deus? sed verba tua prava hoc one fidei corrigeris, jam dudum consolationem flagellis habere potuisses.
Abbreviated transcription (Latin):
exerrore confessionis. eristimant mala
adu̾sitatis erumꝑe⁊ labia sua ei assert̃
respond̾e: ut culpa eloquii sit causa fla¬
⁊ ante colles formatus. Nunqͥo
consiliũ dei audisti. & inferior te erit
euis sapientia: Ac si uerbis aꝑtioribus
dicat. Qui de eterno loqueris: pensa
quia temporalis es. Qui de eius sapi
entia disputas: p
quia euis consiliũ ignoras. S quia ad
hoc heretici uerba dnĩcȩ defensionis as¬
sumunt. ut docti eẽ uideant᷑. ⁊ dũ diu¬
nam głam defendere uident᷑. suam scien¬
tiam hominib innotescunt: ipsa hoc eli¬
phaz subiuncta u̾ba testant᷑. qui loqu
quidem de sapientia dĩ cepit: s statim
ad suam elationẽ cecidit dicens.
dicta patenter ostendunt: ex qua m̃tis
elatione ꝓdeat. quicqͥd quasi ad dñicam
defensionem sonat. Sequitur..¬
heretici a scã uniersali eccłia egressi st̃.
testatur ioħs qui ait. Ex nobis exierunt:
s ñ erant ex nobis. S ut ea quȩ asserunt.
comĩdare stultis m̃tib hominũ. quasi

Expanded text:
ex errore confessionis existimant mala adversitatis erumpere, labia sua ei asserunt respondere, ut culpa eloquii sit causa flaet ante colles fconsilium Dei audisti, et inferior te erit ejus sapientia? - Ac si verbis apertioribus dicat: Qui de aeterno loqueris, pensa quia tementia disputas, pensa quia ejus consilium ignoras. Sed quia ad hoc haeretici verba dominicae defensionis assumunt, ut docti esse videantur, et dum divinam gloriam defendere videntur, suam scientiam hominibus innotescant, ipsa hoc Eliphaz subjuncta verba testantur, qui loqui quidem de sapientia Dei coepit, sed statim ad suam elationem cecidit, dicens: dicta patenter ostendunt ex qua mentis elatione prodeat quidquid quasi ad Dominicam defensionem sonat. Sequiturhaeretici a sancta universali Ecclesia sunt egressi, testatur Joannes, qui ait: Ex nobis prodierunt, sed non erant ex nobis . Sed ut ea quae asserunt commendare stultis mentibus hominum quasi
Abbreviated transcription (Latin):
tatẽ sequens dm̃ non timeat: quos ua¬
let ⁊ quantũ ualet pauꝑes affligat: ⁊i de
gła temporali cor eleuet. Cum gͦ talis
est qui unquo potenti adheret: de eiꝰ ꝓfe¬
ctolatere a ruina dependet. De qͦ adhuc¬

Expanded text:
tatem sequens, Deum non timeat, quos vatatem sequens, Deum non timeat, quos valet, et quantum valet, 412 pauperes affligat, de gloria temporali cor elevet. Cum ergo talis est qui iniquo potenti adhaeret, de ejus profecto latere arvina dependet. De qu
Abbreviated transcription (Latin):
Uisus quippe in facie ẽ: inqua ⁊ prima
corporis honorabilior pars ẽ. Non gͦ im¬
merito. m̃tis intentio ꝑ faciem designa¬
tur: quã quolibet uertimus. illiic uide¬
mus. faciem gͦ crassitudo oꝑit: quia de¬
siderata terrenarũ rerũ abundantia
oculos m̃tis premit: ⁊ hoc qd̾ in eis eẽ ho¬
norabile debuit. ante dĩ oculos fedat.⁊
quia euris multiplicib aggrauat. Qͥb
tam̃ nec solũ sufficit ut ipsi suꝑbiant:
nisi &e hi qui eis conuincti st̃. de eorum
pinguedine etiam ipsi głentur. Nam
st̃ non nulli qui poͣtronis maiorib ad¬
uincti suꝑbuint. ⁊ de eorũ potentia
contͣ in opes extollunt᷑. Unde ad huc sub¬
t de lat̾ib eius a ruina Edit᷑¬
dependet. Quia a ruina pinguedo
carnis ẽ: latera diuitũ solemus hos di¬
cere. quos eis coniunctos cermmus. A ru¬
ina de laterib eius dependet: quia qͥs¬
quis potenti ⁊ iniquo adheret⁊ ipse qͦq
de eius potentia uelut ex pinguedine re¬
rum tumet: ut patroni ꝑuersi iniqui¬

Expanded text:
isus quippe in facie est, in qua et prima corporis honorabilior pars est. Non ergo immerito mentis intentio per faciem designatur, quam quolibet vertimus, illuc videmus. Faciem ergo crassitudo operit, quia desiderata terrenarum rerum abundantia oculos mentis premit, et hoc quod in eis esse honorabile debuit, ante Dei oculos foedat, quia curis multiplicibus aggravat. Quibus tamen nec solum sufficit ut ipsi superbiant, nisi et hi qui eis conjuncti sunt de eorum pinguedine etiam ipsi glorientur. Nam sunt nonnulli qui patronis majoribus adjuti superbiunt, et de eorum potentia contra int de lateribus ejus arvina ependet. - Quia arvina pinguedo est carnis, latera dicere solemus divitum, hos quos eis conjunctos cernimus. Arvina de lateribus ejus pendet, quia qquis potenti et iniquo adhaeret, ipse quoque de ejus potentia, velut ex pinguedine rerum, tumet, ut, patroni perversi iniqui
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtransiret. Paululũ roboratus ẽ hõ:
quia hic uiuendi uires ad modicũ accepit.
ut inꝑpetuũ transeat: ubi eius uitã termi¬
nus ñ coneludat. S in hac breuitate ubi
roboratꝰ est. colligat unde ꝑpetuitatẽ in¬
ueniat. uel ut semꝑ gaudeat: uel ut sus¬
cepta supplicia ñ euadat. Qu ꝓ eo qd̾ pau¬
lulum roboratus ẽ. ut in ꝑpetuũ ꝑtran¬
seat: apte mox subdit᷑:.
mmutabis faciem euis : ⁊ emutes eum.
facies hominis immutat᷑: cum eius sp̃es
morte acterit᷑. Emitat᷑ uͦ: quia ab his quȩ
uolens tenuit. tͣnsire ad eterna cogiturno¬
lens. Dumq ad illa ꝑducit᷑: hȩc quȩ diu co¬
gitata tenuit. qualiter sese habitura sĩt

Expanded text:
transiret. - Paululum roboratus est homo, transiret. - Paululum roboratus est homo, quia vivendi vires ad modicum accepit, ut in perpetuum transeat ubi ejus vitam terminus non concludat. Sed in hac brevitate ubi roboratus est colligit unde in perpetuitate inveniat, vel ut semper gaudeat, vel ut suscepta supplicia non evadat. Qui pro eo quod paululum roboratus est ut in perpetuum transeat, apte mox subditur: mmutabis faciem ejus, et emittes eum . Facies hominis immutatur, cum ejus species morte atteritur. Emittitur vero, quia ab his quae volens tenuit, transire ad aeterna cogitur nolens. Dumque ad illa perducitur, haec quae diu cogitata tenuit, qualiter sese habitura sint
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥs itaq aliud. qͣm aquȩ excauauert᷑ lapidẽ.
⁊ alluuione paulatim terra consũpta ẽ. qͥa
subripiente paulisꝑ infusione peceati. t̾ra
cordis illiꝰ ad consumptionẽ defluxit: Con¬
sideret gͦ beatus iob utrasq tẽptationes uel
subitã ⁊ inm̃sam. uel lentam atq longio¬
rem: consideret casus hominũ. ⁊ ex his
quȩ exteriꝰ accidunt. rapiat᷑ interuis in¬
contemplationẽ dicens. Mons cadens de¬
fluit: ⁊ saxũ transfert᷑ de loco suo. Lapideᷤᷤ
exeauant aquȩ : ⁊ alluuione paulatim
terra consumit᷑. Et hoĩes gͦ similit̾ ꝑdes:
Idest sicut hȩc insensibilia mͦ subito corru¬
unt. mͦ paulisꝑ infusa aquatũ mollicie.
consumunt: ita etiam eum quẽ rationa¬
bilem condidisti. uel subita tẽptatione de¬
icis. uel longa ac lenta consumi ꝑmittis:
Atq mox eandẽ rationabilẽ ereaturã uerbis
sequentib explicat dicens.¬
oborasti eũ paululũ: ut inꝑpetuũ

Expanded text:
Quid itaque aliud quam aquae excavarunt lapidem, Quid itaque aliud quam aquae excavarunt lapidem, et alluvione paulatim terra consumpta est, quia subripiente paulisper infusione peccati, terra cordis illius ad consumptionem defluxit? Consideret ergo beatus Job utrasque tentationes, vel subitam et immensam, vel lentam atque longiorem; consideret casus hominum, et ex his quae exterius accidunt rapiat interius contemplationem, dicens: Mons cadens defluit, et saxum transfertur de loco suo. Lapides excavant aquae, et alluvione paulatim terra consumitur; et homines ergo similiter perdes; id est, sicut haec insensibilia modo subito corruunt, modo paulisper infusa aquarum mollitie consumuntur, ita etiam eum quem rationabilem condidisti, vel subita tentatione dejicis, vel longa ac lenta consumi permittis. Atque mox eamdem rationabilem creaturam verbis sequentibus explicat, dicensoborasti eum paululum, ut in perpetuum
Abbreviated transcription (Latin):
ri. S aspiciamus qm subito casu deflu¬
xit: qui dũ in solario deambulans. alienã
connugem concupiuit ⁊ abstulit. eiusqui
rum cũ dampno sui exercitꝰ interemit.
Repentino casu mons cecidit: cũ mens illa
myst̾i̾s celestib assueta. mopinata tẽpta¬
tione deuicta ẽ. tamq ĩmanissimȩ turpi¬
tudini subacta. Saxũ de loco suo transla¬
tum ẽ : cum ꝓpħȩ animꝰ a ꝓphetiȩ mysti¬
is exclusil ᷤ ad cogitandas turpitudines
uenit. Hideamꝰ etiam qualiter lapides
excauant aquȩ: ⁊ alluuione paulatim
terra consumitur. Salomon quippe im¬
moderato usu atq assiduitate mulie¬
rum ad hoc usq ꝑductus ẽ: ut templũ¬
ydolis fabricaret. Et qui prius dõ templum
construxerat: assiduitate libidinis etiam ꝑ¬
fidiȩ substratꝰ ẏdolis construere templa
ñ timuit. Sieq factum ẽ: uit ab assidua car¬
nis petulantia. usq adm̃tis ꝑfidiã ꝑueniret.

Expanded text:
ri; sed aspiciamus quam subito casu defluri; sed aspiciamus quam subito casu defluxit, qui dum, in solario deambulans, alienam conjugem concupivit et abstulit, ejusque virum cum damno sui exercitus interemit , repentino casu mons cecidit, cum mens illa mysteriis coelestibus assueta, inopinata tentatione devicta est, tamque immanissimae turpitudini subacta. Saxum itaque de loco suo translatum est, cum prophetae animus, a prophetiae mysteriis exclusus, ad cogitandas turpitudines venit. Videamus etiam qualiter lapides excavant aquae, et alluvione paulatim terra consumitur. Salomon quippe immoderato usu atque assiduitate mulierum ad hoc usque perductus est, ut templudolis fabricaret ; et qui prius Deo templum construxerat, assiduitate libidinis, etiam perfidiae substratus, idolis construere templa non timuit. Sicque factum est ut ab assidua carnis petulantia usque ad mentis perfidiam perveniret.
Abbreviated transcription (Latin):
tum atq subtile uitiũ. corrumpit durũ
⁊ forte ꝓpositũ mentis. Unde subditur
Et alluuione paulatĩ terra consumitur.
Sicut enĩ influente aqua. paulatĩ consu¬
mitur terra: sic lemter surripiente ui¬
tio. mens etiã fortis absorbet᷑. Unde bene
subiungit᷑. Et homines gͦ similiter ꝑdes:
Idest quia cũ temptationẽ iusto iuditio.
eius m̃ti qui stare in alto cernit᷑. repen-¬
te dñari ꝑmittis: cadere ac defluere.¬
montẽ facis. Et cũ uoluntas ad uitiũ cõ-¬
mutat᷑ quasi ad locũ aliũ transfert᷑
saxum. Cum uͦ temptationẽ lentã atq
subtilem. sẽtam̃ assiduã eorum. qui eẽ¬
fortes credunt᷑ preualere m̃tib sinis:
quasi lapides excauant aquȩ. Et allu¬
uione panlatim terra consumitur. qͥa
nimirum suggestione leni. subacta m̃¬
tis duricia mollitur. Uideamꝰ dauidil¬
le quantũ mons altus fuerit: qui tan¬
ta dĩ mysteria ꝓpħico spũ ualuit contẽpla¬

Expanded text:
tum atque subtile vitium corrumpit durum tum atque subtile vitium corrumpit durum et forte propositum mentis. Unde suEt alluvione paulatim terra consumitur. Sicut enim influente aqua paulatim consumitur terra, sic leniter subripiente vitio mens etiam fortis absorbetur. Unde bene subjungitur: Et homines ergo similiter perdes, id est, quia cum tentationem justo judicio ejus menti qui stare in alto cernitur, repente dominari permittis, cadere ac defluermontem facis; et cum voluntas ad vitium commutatur, quasi ad locum alium transfertur saxum; 402 cum vero tentationem lentam atque subtilem, sed tamen assiduam, eorum qui fortes esse creduntur praevalere mentibus sinis, quasi lapides excavant aquae, et alluvione paulatim terra consumitur, quia nimirum suggestione leni subacta mentis duritia mollitur. 23. Dale quantum mons altus fuerit, qui tanta Dei mysteria prophetico spiritu valuit contempla
Abbreviated transcription (Latin):
ter dat᷑ intelligi. quia duo st̃ genera
tẽptationũ: unum qd̾ in m̃te etiam iu¬
sti hoĩs ꝑ repentinũ euentum agit᷑. qua¬
tinus sic subito temptet᷑. ut hunc in opi¬
nato ꝓuentu concutiat. ⁊ ꝓsternat ca-¬
sumq suũ non nͥ postqmͣ ceciderit uide¬
at: aliuduͦ qd̾ paulatĩ uenit in mentẽ
⁊ resistentẽ. animũ senib suggestionib
inficit: ⁊ om̃s in eo uires iusticiȩ ñ nimie¬
tate sua. s assiduitate consumit. Qla
gͦ alia est temptatio. quȩ iustos plerũq
subita inuasione ꝓsternit: dicatur.
Mons cadens defluit: ⁊ sarum transfert᷑
de loeo suo. Idest mens scã euius locus iu¬
sticia fuerat: impulsu subito tranffertur
ad eulpam. Rursũ quia alia ẽ temptatio.
quȩ se cordi hominis lenit̾ infundit. om¬
nemq duriciã fortitudinis cortũpit adq
consumit: dicat᷑. Lapides excauant aquȩ
Qͥa uidelicet duxiciã mentis. absorbẽt assi¬
dua ⁊ mollia blandim̃ta libidinis: ⁊ len¬

Expanded text:
duo sunt genera tentationum? Unum, quod in mente etiam justi hominis per repentinum eventum agitur, quatenus sic subito tentetur, ut hunc inopinato proventu concutiat et prosternat, casumque suum nonnisi postquam ceciderit videat. Aliud vero, quod paulatim venit in mentem, et resistentem animum lenibus suggestionibus inficit, et omnes in eo vires justitiae non nimietate sua, sed assiduitate consumit. Quia ergo alia est tentatio quae justos plerumque subita invasione prosternit, dicatur: Mons cadens defluit, et saxum transfertur de loco suo; id est, mens sancta, cujus locus justitia fuerat, impulsu subito transfertur ad culpam. Rursum quia alia est tentatio, quae se cordi hominis leniter infundit, omnemque duritiam fortitudinis corrumpit atque consumit, dicatur: Lapides excavant aquae, quia videlicet duritiam mentis absorbent assidua et mollia blandimenta libidinis, et len
Abbreviated transcription (Latin):
ualeat. qd̾ ad tantam ꝑducit głam homi¬
nem post culpam: Pensat ds̃ mala quȩ
facimus: ⁊ tam̃ ꝑ benignitatis suȩ grãm.
ea miscd̾iter relaxat. Unde ⁊ subdit᷑:¬
as̃ dinumerat: eũ singula queq nr̃a¬
oꝑa ꝓpter retributionẽ signat. Qͥd enĩ
ingressib. nisi una queq nr̃a actio de¬
signatur: Omp̃s itaq ds̃ .⁊ gressus dinu¬
ter acta nr̃a considerat. ⁊ ꝙ tam̃ hȩc pe¬
intentib miscd̾iter relarat. Quia &
duriciam in peccantib conspicit: s ta¬
iñ hanc p̃ueniente grã ad penitentiã e¬
ad singła quȩ fecimus deflenda conuer¬
tit. Quas miscd̾iter relarat: quia eas
dum nos punimꝰ ipse nequaqͣm in extre¬
mo ȩxamine uidicat: paulo attestan¬
te qui ait. Si nosmetipsos duudicare¬
mus: ñ utiq iudicarem᷑. Unde ad huc

Expanded text:
valeat, quod ad tantam perducit gloriam homivaleat, quod ad tantam perducit gloriam hominem post culpam? Pensat Deus mala quae facimus, et tamen per benignitatis suae gratiam ea misericorditer relaxat. Unde et subditmeos dinumeraopter retributionem signat. Quid enim in gressibus, nisi unaquaeque nostra actio designatur? Omnipotens itaque Deus, et gressus dinuter acta nostra considerat, et tamen haec poenitentibus misericorditer relaxat . Qui et duritiam in peccantibus conspicit, sed tamen hanc, praeveniente gratia, ad poenitentiam ead singula quae fecimus deflenda convertit. Quas misericorditer relaxat, quia eas dum nos punimus, ipse nequaquam in extremo examine judicat; Paulo attestante, qui ait: Si nosmetipsos dijudicaremus, non utique judicaremur I ad C
Abbreviated transcription (Latin):
eat. Iccireo ereatura eorruptibilis ꝑsiste̾
ad incorruptionẽ potest. quia tuȩ pote¬
statis mamii erigit᷑:. itui respectus gr̃a ut
ꝑsistat tenet᷑. Humana nanq natura eo¬
ipso quo ereatura ẽ: in semetipsa habet
sub se defluere. S a conditore suo homo
accepit. ut & suꝑ se contẽplatione rapi¬
atur: & in seipso in incorruptione teneatur.
Creatura gͦ nec sub se defluat. s in incorrup¬
tione ꝑsistat: ad incõmutabilitatis statũ.
auctoris sui dextera leuatur. Potest qͦq
dexterȩ noĩe filius designari: quia omĩa
ꝑ ipsum facta st̃. Oꝑi gͦ manuũ suarũ. por¬
rexit omp̃s ds̃ dexteram suam: quia ut
abiectum atq in infimis iacens ad sũma
erigeret genus humanũ. in carnatum
ad hoc unigenitũ misit: ex cuius nobis
incarnatione datũ est. ut qui exuolun¬
tate ꝓpͥa incorruptionẽ cecidimus ⁊ uocã¬
ti nos dõ quandoq ad incorruptionis
głam respondere ualeamꝰ. Qua in re
largitatẽ diuinȩ mised̾iȩ pensare quis

Expanded text:
cat: Idcirco creatura tua corruptibilis persistere ad incorruptionem potest, quia tuae potestatis manu erigitur, et tui respectus gratia, ut persistat, tenetur. Humana namqipso quod creata est, in semetipsa habet sub se defluere; sed a conaccepit, ut et super se contemplatione rapiatur, et in seipso incorruptione teneatur. Creatura ergo ne sub se defluat, sed in incorruptione persistat, ad incommutabilitatis statum auctoris sui dextera levatur. Potest quoque dexterae nomine Filius designari: Quia omnia per ipsum facta sunt . Operi igitur manuum suarum porrexit omnipotens Deus dexteram suam, quia ut abjectum atque in infimis jacens ad summa erigeret genus humanum, incarnatum ad hoc unigenitum misit. Ex cujus nobis incarnatione datum est ut qui ex voluntate propria in corruptionem cecidimus, vocanti nos Deo quandoque ad incorruptionis gloriam respondere valeamus. Qua in re largitatem divinae misericordiae pensare quis
Abbreviated transcription (Latin):
quod illius requies est. hoc nr̃a unita¬
tur. Naniq ut beati atq eterni simꝰ
ineternum: imitam᷑ eternum. Et mag.¬
na nobis est eternitas: imitatio et̾nita¬
tis. Mec exortes sumꝰ eius quem imita¬
ri possumus: quia ⁊ uidentes partici¬
paniur. ⁊ participantes imitamur. Quȩ
deo sapientiã. quam mͦ ꝑ ora predicant¬
um quasi ꝑ decurrentia flumina su¬
mimus: in ipso suo fonte biberimus.¬

Expanded text:
quod illius requies est, hoc nostra imitaquod illius requies est, hoc nostra imitatur. Namque ut beati atque aeterni simus in aeternum, imitamur aeternum, et magna nobis est aeternitas imitatio aeternitatis. Nec exsortes sumus ejus quem imitari possumus. Quia et videntes participamus et participantes imitamur. Quae Deo sapientiam, quam modo per ora praedicantium, quasi per decurrentia flumina sumimus, in ipso fonte Chris
Abbreviated transcription (Latin):
ge quippe dispariliter uidet creatorse.
quam uidet creatura creatorẽ. Nlam qͣn¬
tum ad imm̃sitatem dei. quidã modus
figitur contẽplationis: qͥa eo ipso ponde¬
re circumscribim᷑. quo ereatura sumus.
ipse conspicit se: sicut ñ ita requiescimꝰ
in deo. quẽ admodum ipse reqͥeseit in se.
Nam uisio nr̃a uelrequies. erit uterimq
similis uision uel requiei illiꝰ: sed equa¬
us non erit. Ne enĩ iaceamus in nobis: ut
ita dicam contẽplationis penna nos sub¬
leuat. atq a nobis ad ullũ eriginuir in¬
tuendũ: raptiq intentione cordis ⁊ di¬
cedine contẽplationis. aliquo mͦ imus in
ipsum. Etiam hoc ipsum ire nr̃m. minꝰ
est requiescere: ⁊ tam̃ sic ire. ꝑfecte re
quiescere ẽ. Et ꝑfecta gͦ requies est. qͥa
deus cernit᷑: ⁊ tamen ȩquanda ñ est
requiei illius. qui ñ ase in altum tͣn¬
sit. ut requieseat. Est itaq requies ut
ita dicam similis atq dissimilis: quia

Expanded text:
ge quippe dispariliter videt creator se, ge quippe dispariliter videt creator se, quam videt creatura creatorem. Nam quantum ad immensitatem Dei, quidam nobis modus figitur contemplationis, quia eo ipso pondere circumscribimur, quo creatura sumus. ipse conspicit se, sicut non ita requiescimus 603 in Deo quemadmodum ipse requiescit in se. Nam visio nostra vel requies erit utcunque similis visioni vel requiei illius, sed aequalis non erit. Ne enim jaceamus in nobis, ut ita dicam, contemplationis penna nos sublevat, atque a nobis ad illum erigimur intuendum, raptique intentione cordis, et dulcedine contemplatipsum. Etiam hoc ipsum ire nostrum minus est requiescere. Et tamen sic ire, perfecte quiescere est. Et perfecta ergo requies est, quia Deus cernitur; et tamen aequanda non est requiei illius, qui non a se in alium transit ut quiescat. LXVII. Est itaque requies, ut ita dicam, similis atque dissimilis. Quia
Abbreviated transcription (Latin):
res. Humanitatis noie notare solet.
Unde isdem apłs quibdã discordantib
dicit. Euim enĩ sit inter uos ⁊dlus. i contẽ¬
tior nonne carnales estis. ⁊ sed̾m hominẽ
ambulatis: Quib paulopost subieit.
Nonne homines estis: Et unde alias te¬
stimoniũ ꝓtulit: quod oełs non uidit.
nec auris audiuit. nec incor hoĩs ascendit.
quȩ pp̃arauit ds̃ diligentib se. Et cum
hoc hominib dixisset absconditũ ͥ mox
siibdidit. nobis autẽ reuelauit ds̃ ꝑ spi
discernens: qui raptus supͣ hominem
diuina iam saꝑet. Ita etiam hoc loco
cum lucẽ dei maccessibilẽ ꝑhiberet. ut
ostenderet quib subdidit. quẽ uidit
nullus hominũ. sed nec uidere potest:
more suo hoiẽs uoeans. om̃s humana sa¬
pientes: quia qͥ duina sapiunt: uideli¬
cet supra hoĩes sunt. Hidebimus igit᷑
dm̃ ÷ si ꝑ cȩlestẽ conuersationẽ supra
homines ẽẽ mereamur: nec tam̃ ita ui¬
debimus. sicut uidet ipse seipsũ Lon¬

Expanded text:
res, humanitatis nomine notare solet. res, humanitatis nomine notare solet. Unde isdem apostolus quibusdam discordantibus dicit: Cum enim sit inter vos zelus et contentio, nonne carnales estisambulatis ? Quibus paulo post subjicit: Nonne homines estis? Et unde alias testimonium protulit: Quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit quae praeparavit Deus diligentibus se . Et cum hoc hominibus dixisset absconditum, mox subdidit: Nobis autem revelavit Deus per sdiscernens, qui raptus supra hominem divina jam saperet. Ita etiam hoc loco cum lucem Dei inaccessibilem perhiberet, ut ostenderet quibus, subdidit: Quem vidit nullus hominum, sed nec videre potest. More suo homines vocans omnes humana sapientes, quia qui divina sapiunt, videlicet supra homines sunt. Videbimus igitur Deum, si per coelestem conversationem supra homines esse mereamur. Nec tamen ita videbimus sicut videt ipse seipsum. Lon
Abbreviated transcription (Latin):
derium sacietas comitat᷑: ⁊ saciantur
sine fastidio. qͥa ipsa sacietas ex desi¬
derio semꝑ accendit᷑. Sicqͦ & nos eri¬
mus: quando ad ipsum fontẽ uitȩ ue¬
nerimus. Erit nobis delectabiliter im¬
pressa sitis simul atq sacietas: s longe
abest a siti necessitas. longe a sacietate
fastidium: quia ⁊ sitientes saciabimur:
n satiati sitiemꝰ. Wi debimus igit᷑ dm̃:
ipseq erit premiũ laboris nostri: ut pꝰ
mortalitatis huiꝰ tenebras. accessa eius
cimus accessam: obsistit aĩo qd pau¬
lus dicit. Qii lucem habitat maecessibilẽ:
quem uidit nullus hominũ. s nec uidere
potest. Cece rursũ audio qd̾ psalmista
sam lucẽ qua illuminari possimꝰ non ui¬
demus: Ei uͦ accedendo ad eũ. ipsam qͥ
illuminam lucem uidemꝰ. quomͦ inac¬
cessibilis eẽ ꝑhibetur: Quaure pen¬
sandum ẽ. quod inaccessibilẽ dixit ho
mini: s humana sapienti. Seriptura
quippe sacra: om̃s earnalium seetato¬

Expanded text:
derium satietas comitatur; et satiantur derium satietas comitatur; et satiantur sine fastidio, quia ipsa satietas ex desiderio semper accenditur. Sic quoque et nos erimus quando ad ipsum fontem vitae venerimus. Erit nobis delectabiliter impressa sitis simul atque satietas. Sed longe abest ab ista siti necessitas, longe a satietate fastidium, quia et sitientes satiabimur, et satiati sitiemus. Videbimus igitur Deum, ipsumque erit praemium laboris nostri, ut post mortalitatis hujus tenebras, accessa ejus cimus accessam, obsistit animo quod Paulus dicit: Qui lucem habitat inaccessibilem, quem vidit nullus hominum, sed nec videre potest . Et rursum audio quod Psalmista sam lucem qua illuminari possumus non videmus? Si vero accedendo ad eum ipsam qua illuminamur lucem vimus, quomodo inaccessibilis esse perhibetur? Qua in re pensandum est quod inaccessibilem dixit ised omni homini humana sapienti. Scriptura quippe sacra omnes carnalium sectato
Abbreviated transcription (Latin):
suspieant᷑: ꝙ tamen dictũ ꝑueritatis
sententiã scimus. Angłi eorum incȩł.
semꝑ uident faciem patris mei qͥ ui ee¬
lis est. Nunquid gͦ aliud ueritas. aliud
predicator iisonat u̾itatis. Sed si sen¬
tentia utraq confert᷑: quia sibi nequa¬
quam discordet aguoscit᷑. Dm̃ quippe
angłi ⁊ uident ⁊uidere desiderant: ⁊
derii minime ꝑfruant᷑: desiderium
sine fructu anxietatẽ habet: ⁊ auxie¬
tas penã. Beati uͦ angłi. ab om̃i pena
anxietatis longe sunt: quia nunqͣm si¬
mul pena ⁊ beatitudo comieniunt. Rur¬
sum cum eos dicimꝰ dei uisione satiari:
quia ⁊ psalmista ait. satiabor dũ mani¬
festabitur gła tua: consid̾andum nob̾
est. qm̃ sacietatem solet fastidiũ subse¬
qui. Ut gͦ recte sibi utraq conueniant.:
dicat ueritas. quia sẽꝑ uident: dicat p̃
derant. Ne enĩ sit in desiderio anxietas:
desiderantes satiant᷑. Ne autem sit in
sacietate fastidiũ: saciati desid̾ant.¬
Et desiderant gͥ sine labore. qͥa desi¬

Expanded text:
tamen dictum per Veritatis sententiam scimus: Angeli eorum in coelis semper vident faciem Patris mei, qui in coelis est . Nunquid ergo aliud veritas, aliud praedicator insonat veritatis? Sed si sententia utraque conferatur, quia sibi nequaquam discordet, cognoscitur. Deum quippe angeli et vident et videre desiderant; inderii minime perfruantur, desiderium sine fructu anxietatem habet; et anxietas poenam. B. vero angeli ab omni poena anxietatis longe sunt, quia nunquam simul poena et beatitudo sibi conveniunt. Rursum cum dicimus, eos Dei visione satiari, quia Psalmista ait: Satiabor, dum manifestabitur gloria tua , considerandum nobis est, quoniam satietatem solet fastidium subsequi. Ut ergo recte sibi utraque conveniant, dicat Veritas, quia semper vident; dicat praderant. Ne enim sit in desiderio anxietas, desiderantes satiantur; ne autem sit in satietate fastidium, satiati desiderant.Et desiderant igitur sine labore, quia desi
Abbreviated transcription (Latin):
quod tot testam̃ti ueteris patres dm̃ se
uidisse testati st̃. ⁊ tam̃ de hac sapien¬
tia quȩ ds̃ est dicit᷑ abscondita ẽ ab o¬
culis omniũ uiuentium: ⁊ iohes ait.
am̃ nemouidit unqͣm÷ nisi quod paten

Expanded text:
quod tot Testamenti Veteris patres Deum se vidisse testati sunt, et tamen de hac sapientia quae Deus est dicitur: Abscondita est ab oculis omnium viventium; et Joannes ait: Deum nemo vidit unq
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ ostenderet: ipse pollicetut dicens.
Qu diligit me diliget᷑ apatre meo: ⁊ ego
diligam eũ. i manifestabo meipsũ illi
Ac si patent̾ dicat. Qu in ur̃a me cer¬
nitis: restat ut in mea me natura u¬
deatis. Hinc rursus ait. Beati mundo
corde: qm̃ ipsi dm̃ uidebunt. Hinc pau¬
lusait. Nunc uidemꝰ ꝑ speculũ in enig¬
mate: tunc autẽ facie ad faciẽ. Nune
cognoseo ex parte: tẽ eognoscam sic̃

Expanded text:
que ostenderet, ipse pollicetur, dicens: que ostenderet, ipse pollicetur, dicens: Qui diligit me, diligetur a Patre meo; et ego diligam eum, et manifestabo me ipsum illi . Ac si patenter dicat: Qui in vestra me cernitis, restat, ut in mea me natura videatis. Hinc rursus ait: Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt . Hinc Paulus dicit: Nunc videmus per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem. Nunc cognosco ex parte
Abbreviated transcription (Latin):
uidet: uiuus tam̃ mortuum uidet. Pre¬
dicator autẽ dei. ut ostend̾et quia ꝑ ab¬
iectionẽ qua se humiliando deiecerat.
talis iam factus eẽt. ut nec ipse mundum
nec mundus ipsũ concupisceret. ñ solũ
ait se mundo crucifixũ. ut ipse mun¬
di głam quã appeteret tanqmͣ mortu¬
us ñ uideret: s etiam mundũ sibi as¬
seruit crucifixũ: in quo tanta se hu¬
militate deiecerat: ut ipse mundus
tanqmͣ ad eum mortuus. paulũ huma¬
lematq despectũ iam uidere nequaꝙͣ
posset. Sciendum uͦ est. quod fuere ñ¬
nulli. qu dm̃ dicerent etiã in illa re¬
gione beatitudinis. in claritate qͥdem
sua conspiei: s in natura minime uidẽ¬
ri. Quos nimirũ. mninor inquisitionis
subtilitas fefellit. Neq enĩ illi simplie
⁊ in commutabili eẽntiȩ. aliud ẽ claritas.
aliud natura: s ipsa ei natura. sua clari¬
tas. ipsa claritas natura ẽ. Quia em̃ su¬
is dilectorib. hȩc dĩ sapientia se quando¬

Expanded text:
videt, vivus tamen mortuum videt. Praevidet, vivus tamen mortuum videt. Praedicator autem Dei ut ostenderet, quia per abjectionem qua se humiliando dejecerat, talis jam factus esset, ut nec ipse mundum, nec ipsum mundus conspiceret, non solum ait se mundo crucifixum, ut ipse mundi gloriam cum appeteret, tanquam mortuus non videret; sed etiam mundum sibi asseruit crucifixum, in quo tanta se humilitate dejecerat, ut ei ipse mundus tanquam ad eum esset mortuus, paululum humilem atque despectum jam videre nequaquam posset. Sciendum vero est quod fuere nonnulli, qui Deum dicerent etiam in illa regione beatitusua conspici, sed in natura minime videri. Quos nimirum minor inquisitionis subtilitas fefellit. Neque enim illi simplici et incommutabili essentiae aliud est claritas et aliud natura, sed ipsa ei natura sua claritas, ipsa claritas natura est. Quia enim suis dilectoribus haec Dei sapientia se quando
Abbreviated transcription (Latin):
dit: huic uite funditꝰ moritur: ne iam
eius amore deneat᷑. Nullus quippe eã
uidit. qu adhuc carnalit̾ uiuit: quia
nemo potest amplecti dm̃ simul ⁊ scłm.
Qu enĩ dm̃i uidet: eo ipso morit᷑. quo
uel intentione cordis. uel effectu oꝑis.
ab huius uitȩ delectationib tota m̃te
seꝑatur. Unde ad eundẽ quoq moysen
dicitur. Non enĩ uidebit me hõ: iuiuet
Acsi aꝑte diceret᷑. Nullus unqͣm deum
spĩtaliter uidit: ⁊ mundo carnaliter
te cognouerat. ⁊ iam huic mundo dotũ
se mortuum eẽ ꝑhibebat: dicens. Hichimũ¬
dus erucifixus ẽ: ⁊ ego mundo. Dieut enĩ
iam longe suꝑiꝰ diximus. ñ suffecit ut di¬
ceret mundo crucifixus sũ. nisi etiam p̃¬
mutteret. mͥ mundus crucifixus ẽ: ut ñ
solum se mundo mortuũ. s etiam mun¬
dum sibi mortuũ esse testaret᷑. quati¬
nus nec ipse mundũ. nec ipsum iã mun¬
dus appeteret. Si enim duo fortasse in
uno loco sint. quoꝵ unꝰ uiuus. alter uͦ
sit mortuus: ꝙ si mortuus uiuendem ñ

Expanded text:
moritur, ne jam ejus amore teneatur. Nullus quippe eum videt, qui adhuc carnaliter vivit, quia nemo potest amplecti Deum simul et saeculum. Qui enim Deum videt, eo ipso moritur, quo vel intentione cordis, vel effectu operis ab hujus vitae delectationibus tota mente separatur. Unde ad eumdem quoque Moysen dicitur : Non enim videbit me homo, et vivet. Ac si aperte diceretur: Nullus unquam Deum spiritaliter videt, et mundo carnaliter te cognoverat, jam huic mundo totum se mortuum esse perhibebat, dicens : Mihi mundjam longe superius diximus non suffecit, ut diceret: Mundo crucifixus sum, nisi etiam praemitteret, mihi mundus crucifixus est, ut non solum se mundo mortuum, sed etiam mundum sibi mortuum esse testaretur; quatenus nec ipse mundum, nec ipsum jam mundus appeteret. Si enim duo fortasse in uno loco sint, quorum unus vivus, alter vero sit mortuus, etsi mortuus viventem non
Abbreviated transcription (Latin):
afflata. ꝑfiguras quasdã dm̃ uideat.
sed ad ipsam uĩ eius essentiȩ ñ ꝑtingat.
Hnic est enĩ quod iacob qu dm̃ se uidis¬
se testatur: hunc ñ nisi in angelo u¬
dit. Hinc ẽ qd̾ moyses qui cum dõ fa¬
cie ad faciem loquit᷑. sicut loqui solet
homo eũ amico suo: ei in ipsa uerba¬
suȩ locutionis dicit. Si inuemi grãm¬
in conspectu tuo: ostende mͥ temetipsũ
manifeste: ut uideã te. Certe enĩ si dẽ
non erat cum quo loquebat᷑. ⁊ ostende mͥ
dm̃ diceret: ⁊ non ostende temetipsũ.
Si autẽ deus erat. cum qͦ facie ad faciem
loquebat᷑. eur petebat uidere quẽ uide
bat: S ex hac eius peticione colligit᷑:
quia eũ sitiebat ꝑ incircũscripte natu¬
rȩ suȩ claritatẽ cernere. quem iã ceꝑat
ꝑ quasdam imagines uidere: ut sicsu¬
ꝑna essentia m̃tis enis oculis adeẽt. qua¬
tinus ei adeterntatis uisionẽ. nulla i¬
mago creata tẽporaliter interee̾t. Et
uiderunt gͦ patres testam̃ti ueteris

Expanded text:
er figuras quasdam Deum videat, sed ad ipsam vim essentiae ejus non pertingat? Hinc est enim quod Jacob, qui Deum se vidisse testatur, hunc nonnisi in angelo vidit. Hinc est quod Moyses, qui cum Deo facie ad faciem loquitur, sicut loqui solet homo cum amico suo, ei in ipsa suae locutionis verba dicit: Si inveni grin conspectu tuo, ostende mihi temetipsum manifeste, ut videam te . » Certe enim si Deus non erat, cum quo loquebatur, Ostende mihi Deum diceret, et non, Ostende temetipsum; si autem Deus erat cum quo facie ad faciem loquebatur, cur se petebat posse vide Sed in hac ejus petitione colligitur, quia eum sitiebat per incircumscriptae naturae suae claritatem cernere, quem jam coeperat per quasdam imagines videre, ut sic superna essentia mentis ejus oculis adesset quatenus ei ad aeternitatis visionem nulla imago creata temporaliter interesset. Et viderunt ergo Patres Testamenti Veteris
Abbreviated transcription (Latin):
hac mortali earne consistentib. ⁊ ui de¬
ri potuit ꝑ quasdã circumseriptas ima¬
gines:. iuderi ñ potest ꝑ incireũscrip¬
tum lum̃ eternitatis. Sin uͦ a quibusdam
potest in hac adhuc corruptibili carneni¬

Expanded text:
hac mortali carne consistentibus videri potuit per quasdam circumscriptas imagines, et videri non potest per incircumscriptum lumen aeternitatis. Sin vero a quibusdam potest in hac adhuc corruptibili carne vi
Abbreviated transcription (Latin):
est. Koquebat᷑ dñs ad moysen facie ad fa¬
ciem: sicut loqͥ solet homo cũ amico suo.
u̾idit isdem iob dnm qui dicit. Auditu
auris audiui te: nunc autẽ ocłs meus
uidet te. Uidit ysaias dñm: qui ait. An¬
no quo mortuus ẽ rex ozias: uidi dñm se¬
tem suꝑ soliũ excelsum ⁊ eleua
Uidit mycheas dñm: qͥ dicit.

Expanded text:
nus ad Mosen facie ad faciem, sicut loqui solet homo ad amicum suum. Vidit Job Dominum qui dicit: Auditu auris audivi te, nunc autem oculus meus videt te. Vidit Esaias Dominum qui ait: Anno quo mortuus est rex Ozias, vidi Dominum sedentem super solium excelsum, et elevatum. Vidit Micheas Dominum qui dicit:
Abbreviated transcription (Latin):
ipse uisusẽ de ęt̾nȩ quietis retͥbutio¬
ne dubitare. cũ dicit putasne: ut nos
uidelicet ꝑpendamꝰ. quanta debemius
formidine uenturũ iuditiũ semꝑ ex¬
pauescere⁊ qnͣdo ⁊ ille qͥ iudice teste lau¬
datus ẽ. adhuc de retͥbutione iuditii
in suis uocib securus non est:.

Expanded text:
ipse visus est de aeterna quietis retributioipse visus est de aeterna quietis retributione dubitare cum dicit: Putasne, ut nos, videlicet, perpendamus quanta debemus formidine venturum judicium semper expavescere, quando et ille qui judice teste laudatus est, adhuc de retributione judicii in suis vocibus securus non est.
Abbreviated transcription (Latin):
lam suã animã descensurã uidet: quiai¬
bi totus ẽ. ubi sentire potest qd̾ reciꝑet.
Nel certe in infernũ omĩa eius descendunt.
etem suȩ retͥbutionis ex omĩb inuenit.
Unde etiam ipsa quies prestolata subiun¬
gitur: cum ilico subinfertur.
utasne saltim ibi erit reqͥes michi.
In quib nimirũ uerbis .÷ innotes¬
eit qd̾ desiderat.⁊ ꝙ tam̃ esse se ad huc
de suscipienda requie dubiũ designat.
ne euiꝰ scã oꝑa tot flagella secuta sunt
occulto iuditio suꝑni iudicis. post fla¬
gella tẽꝑalia. etiã mansura corm̃ta
sequerent᷑. Qua inre eũ magno nob̾
timore pensandũ est. qͥs nostrũ iam
de requie ȩt̾na securus sit: si de ea ad¬
huc uille t̾repidat. euiꝰ uirtutis p̃conia.
⁊ ipse iudex qui ꝑcutit clamat. Sienĩ
iustus uix saluabit᷑ : impiꝰ ⁊ peccator
ubi parebunt: Beatus enĩ iob ad reqͥ¬
em se post flagella ꝑuenturũ nouerat.
s ut nr̃a in timore corda concuteret.

Expanded text:
lam suam animam descensuram videt, quia ibi totus est, ubi sentire possit quod reciperet. Vel certe in inferno ejus omnia descendunt, etem retributionis suae ex omnibus invenit. Unde etiam ipsa quies praestolata subjungitur, cum illico subinfertur. Putasne saltem ibi erit, requies mihi? In quibus nimirum verbis innotescit quod desiderat, et tamen esse se adhuc de suscipienda requie dubium designat: ne cujus sancta opera, tot flagella secuta sunt occulto judicio superni judicis, post flagella temporalia etiam mansura tormenta sequerentur. Qua in re cum magno nobis timore pensandum est, quis nostrum jam de requie aeterna securus sit: si de ea adhuc et ille trepidat, cujus virtutes, praeconia et ipse et judex qui percutit clamat. « Si enim justus vix salvabitur, impius et peccator ubi parebunt? » Beatus etenim Job ad requiem se post flagella perventurum noverat. Sed ut nostra in timore corde concuteret,
Abbreviated transcription (Latin):
t palpebrȩ meȩ caligauerunt.
Palpebrȩ enim recte appellati sunt:
qui ad ꝓuidenda pedum itinera uigilant.
S dum occulta dĩ iuditia p̃positi uigilan¬
tes ñ intelligunt palpebrȩ seẽ eccliȩ caligãt.
S ut sepe iã dirisse me memini. beatus iob

Expanded text:
t palpebrae meae caligaverunt. - Palpebrae enim recte appellatae sunt, qui ad providenda pedum itinera vigilant. Sed cum occulta Dei judicia nec praepositi vigilantes intelligunt, palpebrae sanctae Ecclesiae caligant. Sed ut saepe jam me dixisse memini, beatus Job
Abbreviated transcription (Latin):
intelligi ⁊ ꝓfundꝰ potest. Quantũ uͦ ad
eiusdẽ terre altitudinẽ. ⁊ illa loca infe¬
ri quȩ suꝑiora st̃ aliis receptaculis infer¬
m: hoc locoñ incongrue inferm ꝓfun¬
dissimi appellatione signant᷑. Quia
qd̾ aer ad cęlũ. terra ad aerat hoc il¬
le ẽ suꝑior infernoꝵ sinus. ad terram.
S mirũ ualde ẽ quod adiungit᷑. Des¬
cendent omĩa mea. Cum enĩ sola aĩa
descensura eẽt ad infermi loca. qͥd est
qd̾ sc̃s uir illuc ꝑhibet omĩa sua des¬
cendere. nisi qd ibi se ẽẽ totũ uidit. u¬
bi pondus suȩ remunerationis intelli¬
git: Quia hoc qd̃ ex se insensibile in
terram deserit: quo usq ad incorrup¬
tionẽ resurrectionis redeat. se ẽẽ non
sentit. Omĩa itaq sua in infernũ ꝓ¬
fundissimũ descensura ꝑhibet. quo so

Expanded text:
intelligi, et profundus potest, quantum vero ad intelligi, et profundus potest, quantum vero ad ejusdem terrae altitudinem, et in illa loca inferi, quae superiora sunt aliis receptaculis inferni: hoc loco non incongrue inferni profundissimi appellatione signantur. Quae quod aer ad coelum, terra ad aerem, hoc ille est superior infernorum sinus ad terram. Sed mirum valde est quod jungit: « descendent omnia mea. Cum enim sola anima descensura esset ad inferni loca, quid est quod sanctus vir illuc perhibet omnia sua descendere, nisi quod ibi se esse totum vidit, ubi pondus suae remunerationis intelligit? Quia hoc quod ex se insensibile in terra deserit, quousque ad incorruptionem resurrectionis redeat, se esse non sentit. Omnia itaque sua in infernum profundissimum descensura perhibet, quo so
Abbreviated transcription (Latin):
apud inferos iusti ñ locis penalib. s in
suꝑiori quietis sini tenerent᷑: magna nob̾
oboritur questio. quidnã sit qd̃ beatꝰ iob
asserit dicens. in ꝓfundissimũ infernũ
descendent omĩa mea. Qui ⁊si ante
aduentũ mediatoris dĩ ⁊ hominũ. in
infernũ descensurus erat: liquet ta¬
m̃ quia in ꝓfundissimũ infernũ des¬
censurus ñ erat. An ipsa suꝑiora loca
inferm ꝓfundissimũ infernũ uocat:
Qa uidelicet quantũ ad sublimitatẽ cȩ¬
li: iam huius aeris spatiũ non inme¬
rito dici infernus potest. Unde eñ a¬
postatę angłi a celestib sedib in hoc
caligoso aere sint demersi: petrus a¬
postolus dicit. Angłis peccantib ñ pe¬
ꝑcit: s rudentib inferni detractos. in
tartharũ tradidit. in iuditio erucian
dos reseruari. Si itaq quantumad cel¬
situdinẽ cȩli aer iste caligosus infernꝰ
est: quantũ ad eiusdem aeris altitu¬
dinẽ terra quȩ inferiꝰ iacet. ⁊ infernꝰ

Expanded text:
apud inferos justi non in locis poenalibus, sed in superiori quietis sinu tenerentur, magna nobis oboritur quaestio, quidnam sit quod beatus Job asserit dicens: In profundissimum infernum descendent omnia mea. Qui et si ante adventum mediatoris Dei et hominum in infernum descensurus erat, liquet tamen quia in profundissimum infernum descensurus non erat. An ipsa superiora loca inferi profundissimum infernum vocat? Quia videlicet, quantum ad sublimitatem coeli, jam hujus aeris spatium non immerito dici infernus potest. Unde cum apostatae angeli a coelestibus sedibus in hoc caliginoso aere sint demersi, Petrus apostolus dicit: Angelis peccantibus non pepercit, sed rudentibus inferni detractos, in tartarum tradididos cruciari”. Si igitur, quantum ad celsitudinem celi, aer iste caligosus infernus est, quam ad eiusdem aeris altitudinem, terra que inferius iacet et infernus
Abbreviated transcription (Latin):
quillitate ⁊ enĩ pacis mͦ animarũ luera
cogitat: mͦ terrenarũ rerum dispensatio¬
nes curat. Quȩ uidelicet terrenoꝵ actu¬
um dispensationes. tanto mentib bonis
grauiores st̃: quanto earũ intuitu. ab in¬
tuendis cȩlestib uel ad modicũ euellunt᷑.
Unde bene beatꝰ iob. siue sua. seu uoce uni¬
uersalis eccłiȩ. postqͣm dies suos transisse
testatur: ilico subiunxit. Cogitationes
meȩ dissipatȩ st̃. torquentes cor meum.
Qia dũ bonis m̃tib temporalis felicitas tͣn¬
sit.⁊ etiam cura eis terrenȩ dispensationis
subtrahit᷑. quȩ eas in cogitationib torque¬
re uidebat᷑. Dum enĩ recte semꝑ eẽ ad ꝑci¬
pienda cęlestia appetunt: eo ipso quo ali¬
quando ex dispensatione terrena ad ima
cogitanda descendunt. torqueri se sentiuis.
nde fit: ut ipsa qͦq aduersitas ꝑsecutionis.
uertatur in magnã exultationẽ leticiȩ.
ꝓpter adeptam quietẽ cordis. Sude ⁊ apte

Expanded text:
quillitate enim pacis modo animarum lucra quillitate enim pacis modo animarum lucra cogitat, modo terrenarum rerum dispensationes curat. Quae videlicet terrenorum actuum dispensationes tanto bonis mentibus graviores sunt, quanto earum intuitu ab intuendis coelestibus vel ad modicum avelluntur. Unde bene beatus Job sive sua, sive voce universalis Ecclesiae, postquam dies suos transisse testatur, illico subjunxit: Cogitationes meae dissipatae sunt, 433 torquentes cor meum. Quia dum bonis mentibus temporalis felicitas transit, etiam cura eis terrenae dispensationis subtrahitur, quae eas in cogitationibus torquere videbatur. Dum enim erectae semper esse ad percipienda coelestia appetunt, eo ipso quo aliquando ex dispensatione terrena ad ima cogitanda descendunt, torqueri se sentiunt. Unde fit ut ipsa quoque adversitas persecutionis vertatur in magnam exsultationem laetitiae, propter adeptam quietem cordis. Unde et apte
Abbreviated transcription (Latin):
prudentib .⁊ reuelasti ea pariuilis. ¶a gͦ
hi qui apd̾ semetipsos sapientes st̃. adue¬
ram sapientiã ꝑuenire ñ possunt: recte
beatus iob conuersionẽ auditoꝵ desid̾ans.
exoptat. ne in eis ullũ sapientẽ inueni¬
at. Ac si eis aꝑte dicat. Stulti eẽ apud uos¬
metipsos discite: ut in deo uere sapientes
ẽẽ ualeatis. S
ies mei transierunt.⁊ cogitationes me¬
e dissipatȩ st̃: torquentes cor meum.
Sancta electoꝵ eccłia ꝑdiurna ii nocturna
tempora. conspicit uitȩ suȩ spacia tran¬
sire. quia noctem in aduersitatib. diem uͦ
in ꝓsꝑitatib habere consueuit. Quasi
enim lux ei oritur ex tranqͥllitate pacis:
⁊ nox ex dolore ꝑseeutionis. Sed cũ post
quietis otia. ad excrescentis contra se ꝑ¬
secutionis laborem reoit: dies suos tran¬
sisse testat᷑. In quib tam̃ dieb solet tan¬
to grauiorib curis p̃mi: quanto a se de
ipsa tranquillitate pacis subtiliores a
iudice rationes cogitat exquiri. In tͣn

Expanded text:
elasti ea parvulis . Quia ergo hi qui apud semetipsos sapientes sunt ad veram sapientiam pervenire non possunt, recte beatus Job, conversionem auditorum desiderans, exoptat ne in eis ullum sapientem inveniat. Ac si eis aperte dicat: Stulti esse apud vometipsos discite, ut in Deo vere sapientes esse valeatis. Sies mei transierunt, cogitationes meae dissipatae sunt, torquentes cor meum. - Sancta electorum Ecclesia per diurna et nocturna tempora conspicit vitae suae spatia transire, quia noctem in adversitatibus, diem vero in prosperitatibus habere consuevit. Quasi enim lux ei oritur ex tranquillitate pacis, et nox ex dolore persecutionis. Sed cum post quietis otia, ad excrescentes contra se persecutiones laboremque redit, dies suos transisse testatur. In quibus tamen diebus solet tanto gravioribus curis premi, quanto a se ipsa tranquillitate pacis subtiliores a Judice ratione