comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
pponit᷑ nõi ł diffr̃e causa ł ꝙ eo tͣpre quo sabinos romaniasci¬
uert᷑ eiitati. ad cõfirmandã cõiũctionẽ noĩa illoꝵ suis p̃ponet
nõib & inuicẽ sabini romanoꝵ. & ex illo tp̃re cõsuetudo tenu¬
it ut nemo romanꝰ sit absq prenoi̾e. & notant᷑ ł singlis litt̾is
Ibinis. ⁊ t̾nis. Tũ singłis qñ a uocali incipit p̃nom̃. ut .a. au
lus. ł ab una cõsonãte ut.p. paibliꝰ.t̃. ut.tit̾. Tũ duab qnͣ. a
duab cõsonãtib incipit. ut. gn.gneus.sp. spuriꝰ. ĩẽ trib qnͣ
a consonãte incipit pͥma sillaba. & in cõsonãtẽ desinit sit᷑n a¬
la qͦq prȩnoĩa ab eisdẽ incipiant cõsonantib idq fit diffr̃ȩ

Expanded text:
ni uel differentiae causa uel quod tempore, quo Sabinos Romani asciuerunt ciuitati ad confirmandam coniunctionem, nomina illorum suis praeponebant nominibus et inuicem Sabini Romanorum. et ex illo consuetudo tenuit, ut nemo Romanus sit absque praenomine. et notantur uel singulis literis uel binis uel ternis. tum singulis, quando a uocali incipi ab una consonante, ut P. Publius, T. Titus; tum duabus, quando a duabus consonantibus incipit, ut Cn. Gneus, Sp. Spurius; tum tribus, quando a consonante incipit prima syllaba et in consonantem desinit, si tamen alia quoque praenomina ab eisdem incipiunt consonantibus. idque fit differentiae
Abbreviated transcription (Latin):
gnto primitiui. filios. ł nepotes. eacides. eaci filiꝰ. ł nepos.
& hac forma poete maxͣe solẽt uti. ꝓ qua romani. cognomini¬
b familiar᷑ ntunt᷑. ut cornelii. marcelli. Om̃s enĩ ab illo qͥ
primꝰ corneliꝰ & qui marcellus nõatꝰ ÷. hoc nom̃ habuert̃ qͥ¬
eñq ex eiꝰdẽ familia st̃. sic̃ om̃s minores thesei thesidas gei

Expanded text:
o primitiui filius uel nepos Aeacides, Aeaci filius uel nepos. et hac forma poetae maxime solent uti, pro qua Romani cognominibus familiarum utuntur, ut Cornelii, Marcelli; omnes enim ab illo, qui primus Cornelius et qui Marcellus nominatus est, hoc nomen habuerunt, quicumque eiusdem familiae sunt, sicut omnes minores Thesei Thesidas Graeci
Abbreviated transcription (Latin):
ebilosophi athoma uocãt. ut plato. soc̾tes. Itaq caret cõnui¬
nione nat᷑ali. Cũ gͥeuenit ut multi eodẽ nõe ꝓpͥo nũcupẽ¬
tur fortuitu. & sola uoce. ñ & iã intellectu cõmunis alicuiꝰ
ua intelligi posst̃. ut si dicã uirgłs intelligo & hõiẽ & poe¬
tã. Ir appellatiuis aũt ꝓpͥa ñ intelligunt᷑ ut homo uir
nͥ ꝑ excellẽtiã loco ꝓpͥi in qͥbdã ꝑsonis accipiant᷑. ut poe

Expanded text:
philosophi atomos uocant, ut Plato, Socrates. itaque caret commuphilosophi atomos uocant, ut Plato, Socrates. itaque caret communione naturali. cum igitur euenit, ut multi eodem nomine proprio nuncupentur, fortuitu et sola uoce, non etiam intellectu communis alicuiusua intellegi possunt, ut, si dicam Virgilius, intellegitur homo et poeta, in appellatiuis autem propria non intelleguntur, ut homo, uir, nisi per excellentiam loco proprii in quibusdam personis accipiantur, ut poe
Abbreviated transcription (Latin):
tullꝰ prenom̃ : .M. uͦ tulliꝰ: hic nom̃. Similit̾ & inaliis loco
cognomiñ. alioꝵ. agnomina. ł noĩa. ł. contͣ. ut cicero qui
primꝰ ab habitii faciei nõatꝰ:. agnom̃ hoc habuit. familiȩ uͦ¬
N eiceronis cognom̃ fuit. Similt cesar scipio. Thoc aũt int̾ est
int̾ ꝓpiũ & appellatiuũ ꝙ appellatuũ nat᷑alit̾ cõmune mubo¬
rũ÷ quos eadẽ sub stãtia. siue qͣlitas. ł qua̾titas grat ł sp̃alis.
uingit. Gñalis. ut animal. corpꝰ. uirtꝰ. Spͣalis: ut lomo lapis
gramatieꝰ.albꝰ. niger magnꝰ.breuis. hec enĩ qqͣ quę a qͣlita¬
te ł quãtitate sumunt᷑ sp̃ãli. idẽ. ad iectiua. nat᷑alit̾ cõmuni¬
sta̾dã eoꝵ qͣlitatẽ. ł quãtitate. quę augeri ł munui sine sub¬
stãtis cõsũptioe posst̃. ut bonũ animal. magnꝰ homo sapi¬
ens gͥmatic̾. magnꝰ homerꝰ. ꝓ priũ uͦ nat᷑alit̾ unĩeꝰq pͥua¬
tã subam & qͣlitatẽ sigc̃at. at in reb ⁊ indiuidius quaĩ

Expanded text:
us uero Tullius: hic nomen. similiter et in aliis loco cognominis aliorum agnomina uel contra, ut Cicero, qui primus ab habitu faciei nominatus est, agnomen hoc habuit, familiae uero eius cognomen fuit. similiter Caesar, Scipio. hoc autem interest inter proprium et appellatiuum, quod appellatiuum naturaliter commune est multorum, quos eadem substantia siue qualitas uel quantitas generalis specialisue iungit: generalis, ut animal, corpus, uirtus; specialis, ut homo, lapis, grammaticus, albus, niger, grandis, breuis. haec enim quoque, quae a qualitate uel quantitate sumuntur speciali, id est adiectiua, naturaliter communistandam eorum qualitatem uel quantitatem, quae augeri uel minui sine substantiae consumptione possunt, ut bonum animal, magnus homo, sapiens grammaticus, magnus Homerus. proprium uero naturaliter uniutantiam et qualitatem significat et in rebus est indiuiduis, quas
Abbreviated transcription (Latin):
sitiones ꝓficisci.ut ab anea eneius. apatre patrisso. aclaro. clare. aqua. ⁊re. quare.
R aũbis simait̾ noĩa. ⁊u̾ba. ⁊ participia. ⁊ aduerbia. ut alego. lector. i lecturio. ⁊ legeis.
acurro cursim. ab adũbus noĩa iarlũbia. ultͣ. ult̾ior. ulteriꝰ. aparticiptis participia
nr possius nasci. nec u̾ba. s uł noĩa tm̃. ut indulgeis indulgẽtia. ładubia indulgent̃.
cientia aliquo casii. Nec mirũ nã ineo qq̃ imitant᷑ adiectiua quȩ nullo defi¬
⁊i mãcipi. ⁊ ħꝰ cemodi ⁊ similia. ñ defitiunt aliqͦ casu certo. s: ꝓ oĩ casu eadẽ t̾minatio¬
ne fungunt᷑. Quãius possuss hec eadẽ figͣate magis ꝓlata ut dictũ ÷ ꝑ gnͣtm ł dãtm.¬
di Cordi hõi. cordi haem. ⁊ possũ cũ õib casib figate ung̾e dat̃m. Sic frugi hõ
id÷ qui frugi ÷. hoc ÷ utilitati. similit̾ õib casĩb adiungit᷑ figate:⁊ ÷ magis datuius.

Expanded text:
sitiones proficisci, ut ab Aenea Aeneius, a patre patrisso, a claro clare, a qua et re quare, et a uerbis similiter nomina et uerba et participia et aduerbia, ut a lego, lector, lecturio et legens, a curro, cursim, ab aduerbiis nomina et aduerbia: ultra, ulterior ulterius, a participiis participia non possunt nasci nec uerba, sed uel nomina, ut indulgens, indulgentia, uel aduerbia, indulgentercientia aliquo casu. nec mirum, nam in eo quoque imitantur adiectiua, quae nullo defiet mancipi et huiuscemodi et similia non deficiunt aliquo casu certo, sed pro omni casu eadem terminatione funguntur, quamuis possunt haec eadem figurate magis prolata, ut dictum estdi, cordi homini, cordi hominem, et possum cum omnibus casibus figurate iungere datiuum. sic frugi homo, id est qui frugi est, hoc est utilitati, similiter omnibus casibus adiungitur figurate et est magis datiuus.
Abbreviated transcription (Latin):
hõ. taurꝰ equiss. aurũ. lapis. ñ eg̾e ꝯiunctione. Dui̾sȩ enĩ subȩ: in uno ꝯuingi nõ
possunt. Itaq cũ dicã publiꝰ corneliꝰ scipio affricanꝰ. ñ egeo ꝯiunctionib Unã łt.
his indico ẽẽ õib sub̾am. Similit᷑ hõ ÷ aĩal rõnabile mortale discipline capax.¬

Expanded text:
ungi non ungi non possunt. itaque cum dicam Publius Cornelius Scipio Africanus, non egeo coniunctionibus: unam enim his indico esse omnibus substantiam. similiter homo est animal rationale, mortale, disciplinae capax,
Abbreviated transcription (Latin):
intrasituoꝵ. Participui aũt si ꝓferas ꝓ alquo uerbo ⁊ adungas ei uerbũ: bñ sine
ꝯuictione ꝓ fers. ut legẽs aisco. ꝓ lego udisco. ⁊ docente me discis. ꝓdoceo ⁊ discis.
Cont̃ aũt noĩa aiu̾sa si ad unũ referant᷑ sine ꝯtunctione oporte̾t ea ꝓferre. nͥsi
adiectiua geminent᷑.ut piꝰ uiustꝰ aneas. martꝰ culliꝰ cicero. Si enĩ dicas pius
⁊ eneas ł marcꝰ & tulliꝰ & cicero: quasi de alio ialio dicis. Accidentia uͦ nõia fiue
a diectiua. si geminent᷑ necesse ÷ int̾poni ꝯũctionẽ. ut bonꝰ. ⁊ piꝰ ⁊uistꝰ &ͥ neas. re fortis¬
Uerba qq̃ ⁊ participia sisequant᷑ sese. egent ꝯiunctione. ut legit . iscribit doctor.lo¬
qͣns ⁊ currẽs fecit. Nec mirũ ꝓͥa quȩ insecabilẽ sub̾am demõstrãt. ut socrates
sciplo nec appellatiua quae secabilẽ id÷ gn̾asẽ ł spetialẽ que diudi pot̾. ut aĩal. corpꝰ.¬

Expanded text:
intransitiuorum; participium autem si proferas pro aliquo uerbo et adiungas ei uerbum, bene sine coniunctione profers, ut legens disco pro lego et disco et docente me discis pro doceo et discis. contra autem nomina diuersa, si ad unum referantur, sine coniunctione oportet ea proferre, nisi si adiectiua geminentur, ut pius Aeneas, Marcus Tullius Cicero; si enim dicas pius et Aeneas uel Marcus et Tullius et Cicero, quasi de alio et alio dicis. accidentia uero siue adiectiua si geminabuntur, necesse est interponi coniunctionem, ut bonus et piusuerba quoque et participia si sequantur sese, egent coniunctione, ut legit et scribit doctor, loquens et currens fecit. nec mirum, propria, quae insecabilem substantiam demonstrant, ut Socrates, Scipio, nec non appellatiua, quae secabilem id est generalem uel specialem quae diuidi potest
Abbreviated transcription (Latin):
⁊. NIã sca terentiũ iaue ꝰ. ilauatutꝰ. deb& ꝓferri qui supinũ ꝓtulit lauatũ in
einucho. Urc elouuta ÷ hoc foras simul onĩs ꝓriuint se abeunt lauatũ ꝑstre¬
punt. Uñ ouid̾ in iii. fastoꝵ. Siluia uestalis qͣuid enĩ uetat iñ moueri sacra¬

Expanded text:
est. nam secundum Terentium lauatus et lauaturus debet proferri, qui supinum protulit lauatum in est. nam secundum Terentium lauatus et lauaturus debet proferri, qui supinum protulit lauatum in eunucho : «uix elocuta est hoc, foras simul omnes proruunt se, / abeunt lauatum, perstrepunt». unde Ouidius in III fastorum : «Siluia
Abbreviated transcription (Latin):
minatu criuinatꝰ. osculatii osculatꝰ. Adeponentib ut for. fatu. fatꝰ. reor ratu
ratꝰ. uereor ueritu ueritꝰ. loquor locuti. locutꝰ. molior molitu molitꝰ. A neutro¬
passiuis. ut gauisii ganisus. factu factꝰ. Aneutris uͦ paucis pt̃m nascit᷑. ut ce¬
natu cenat᷑. pransu pransus. placitu placitus. nuptii nuptꝰ. Excipit᷑ mortuis
amoꝵor.cuiꝰ supinũ cũ sca analogiam moritu. ⁊ hinc moriturꝰ face futm
taturꝰ. & potatꝰ. scđ analogiã an potu. potꝰ. poturꝰ. ꝑ sincopã meliꝰ dicat᷑. quȩ
inusu nẽ sunt. Uirgł ĩbucolico. huc ipsi adpotũ uenien ꝑprata uiuenci.¬
& in aui. georg. Quoq mͦ potis guiderent intibra fibris. Lucanꝰ ina. strimo¬
na sic geliũ bruma pellente relinquis poturȩ tenile grues. Ex quo ostẽdit᷑¬
pos qq̃ participiũ eẽ. Nec mirũ eñ lautꝰ. ⁊ lauturꝰ. ꝓ lauatꝰ. ⁊lauaturꝰ. in usu

Expanded text:
minatu criminatus, osculatu osculatus; a deponentibus: for fatu fatus, reor ratu minatu criminatus, osculatu osculatus; a deponentibus: for fatu fatus, reor ratu ratus, uereor ueritu ueritus, loquor locutu locutus, molior molitu molitus; a neutropassiuis: gauisu gauisus, factu factus; a neutris uero paucis praeteritum nascitur: caenatu caenatus, pransu pransus, placitu placitus, nuptu nuptus. excipitur mortuus a morior, cuius supinum cum secundum analogiam moritu et hinc moriturus facere futaturus et potatus secundum analogiam, an potu potus poturus per syncopam melius dicatur, quae in usu non sunt.  in Georg.: Quoque modo potus gauderent intiba fibris. Lucanus in V: Strymona sic gelidum bruma pellente relinquunt Poturae te, Nile, grues. Lautus, lautum lautus et lauturus pro lauatus et lauaturus in usu
Abbreviated transcription (Latin):
unũ quidẽ actiuũ inris. alt̾m passinũ uidus. Illud ꝙ inrus. desinit. scd̾ p̃dictã
fit regulã. criminatii erinunaturꝰ. osculatu osculaturꝰ. Passiua uͦ eiꝰdẽ tpͣris par¬
ticipia. fuint agt̃o participũ tpr̃is p̃sentis. tis finali. in dus ꝯu̾sa. amans aman¬
tis amandus. docẽs aocentis docendus. legẽs legentis. legendus. audiẽs audientis
audiendus. p̃ceriens preceuntis preteundꝰ trasiens trãseusis trãseuudus. Pt̃i uͦ¬
tp̃ris parcicipia. quȩ uicus.ł. in.sus. ł i.xus desinũt. similit̾ asupino excremo fiũt
addita .s. ⁊ ccerepta .ii. Hascunt᷑ aũt auerbis passiuuis. i ꝯmunib ⁊ deponẽtib ⁊ neu¬
tropassius. ⁊ quib dã neutris. A passiuis ut amatui amatus. domitu domitꝰ. doctu
doctꝰ. delectu. deliꝰ. mersu nersus. pexii pecus. auditu auditꝰ. Aꝯmunib ut cri¬

Expanded text:
unum quidem actiuum in rus, alterum uero passiuum in dus, illud, quod in rus desinit, secundum praedictam unum quidem actiuum in rus, alterum uero passiuum in dus, illud, quod in rus desinit, secundum praedictam fit regulam: criminatu criminaturus, osculatu osculaturus. passiua uero eiusdem temporis participia fiunt a genetiuo participii praesentis temporis tis finali in dus conuersa: amans amantis amandus, docens docentis docendus, legens legentis legendus, audiens audientis audiendus, praeteriens praetereuntis praetereundus, transiens transeuntis transeundus. psus, vel xus, desinunt, similiter a supino extremo fiunt, addita s et correpta u. Nascuntur autem a verbis passivis, et communibus, et deponentibus, et neutro-passivis, et quibusdam neutris: a passivis, ut amatu, amatus; domitu, domitus; doctu, doctus; deletu, deletus; mersu, mersus; pexu, pexus; auditu, auditus; a communibus: cri
Abbreviated transcription (Latin):
ns. ut amabã amass. docebã doceis. legebã legens. faciebã faciess. muniebã numi¬
ens. F xceptis in eo. desinentib uiͭii. ꝯuigis uerbis. quȩ ꝯtra alioꝵ regulã . i. bñt¬
añ uam. ꝓductũ. Quã tñ atiqui diptũgũ scribentes mutationẽ uocaliũ facta.¬
eri. ut polibã ꝓpoliebã. insigniba. ꝓ insigniebã. Hec tñ id ꝓhibuit partici¬
pia ad ꝑfectoꝵ regulã nasci. Dicimꝰ enĩ iens. adienꝰ. quieis. p oliens. in signies.
Hec tñ eade participia quȩ auerbis ui. eo desiientib quartȩ ꝯugons nascunt᷑.
anomale ꝑ obli quos casus ꝓ ae. eu. hũerunt. iens. euntis. quiens queuntis. Fut᷑i uͦ
tpris participia si sint auerbis actiuis ł neutris. ł deponentib fuiss ab extremo
supinoꝵ add̾ta rus. amatii. ainaturꝰ. doctii. docturꝰ lectu. lecturꝰ. auaitii. auditurꝰ.
statu staturꝰ locuti. locutrirꝰ. A ꝯnteni q̃q uerba ꝙ infut᷑õ tp̃re duo htͣ participia

Expanded text:
ns, ut amabam amans, docebam docens, legebam legens, faciebam faciens, muniebam muniens, exceptis in eo desinentibus quartagens, faciebam faciens, muniebam muniante bam productam quam tamen antiqui diphthongum scribentes transmutationem uocalium factaeri, ut polibam pro poliebam, insignibam pro insigniebam. nec tamen id prohibuit participia ad perfectorum regulam nasci; dicimus enim iens, adiens, quiens, poliens, insigniens. haec tamen eadem participia, quae a uerbis in eo desinentibus quartae coniugationis nascuntur, anomale per obliquos casus pro ie eu habuerunt: iens euntis, quiens queuntis. futuri uero temporis participia, si sint a uerbis actiuis uel neutris uel deponentibus, fiunt ab extremo supinorum addita rus: amatu amaturus, doctu docturus, lectu lecturus, auditu auditurus, statu staturus, locutu locuturus. a communi quoque uerbo, quod in futuro tempore duo habet participia,
Abbreviated transcription (Latin):
boc uerbũ. ⁊ participiũ. ꝙ admares solos uidet᷑ attin̾e. ⁊ ꝯtra iutuꝑatio.¬
nis causa possũ arẽ.Ut uiu̾enalis in a. Nubit artꝰ ⁊ nuptꝰ uir. Q figate bonꝰ

Expanded text:
hoc uerbum et participium, quod ad mares solos uidetur attinere. et contra uituperatiohoc uerbum et participium, quod ad mares solos uidetur attinere. et contra uituperationis causa possum dicere, ut Iuuenalis in I: «nubit amicus», et nuptus uir, et fi
Abbreviated transcription (Latin):
iectuoꝵ hec dirigi.cũ pene̾ iñ hanc particiria qͣq noiu̾m adiectiuoꝵ. Accidẽ¬
tia .ii. pͥis ł appellatuus nõib sigcant uelut illa. ut bonꝰ hõ. seribens ho &e
illud accidit. ⁊ hoc acudit. for.is scipio. legẽs scipic. Nec nos moneat ꝙ s̃
quedã nerba quȩ nat᷑alit̾ ad mares ꝑtinẽt ł ad feminas quȩ iudent exigere
uit parcicipia ł mascłina sint solũ. ł fem̃a. ut fucuo nubo. futuẽs nubeisllã
ilud ad mares hoc adfeminas ꝑtin& solũ. S illud aitendamꝰ ꝙ adeo
nat᷑a ipsiꝰ uerbi ⁊ participis. ꝯmunis : triũ gn̾um. ꝙ sine uituꝑatiomis calsa
siue figͤate. licet marib aptũ uerbũ ł participiũ. feminis qq̃ adiũgere icon¬
tra facere. ut puta bona anima futuit illã feminã. ꝓbonȩ anine un Ergo
ibona anuna futtiẽs feminã gignit bonã animã. i bonu̾ corpꝰ futuẽs gie¬
nit bonũ corpꝰ. Nec uitiosã fatio or̃onẽ adiungeis ⁊ fem̃o ⁊neutro gñ

Expanded text:
um paene uim habeant participia quoque nominum adiectiuorum; accidentia enim propriis uel appellatiuis nominibus significant, uelut illa, ut bonus homo, scribens homo, et illud accidit et hoc accidit: fortis Scipio, legens Scipio. nec nos moueat, quod sunt quaedam uerba, quae naturaliter ad mares pertinent uel ad feminas, quae uidentur exigere, ut participia uel masculina sint solum uel feminina, ut futuo, nubo, futuens, nubens nam illud ad mares, hoc ad feminas pertinet solum, sed illud attendamus, quod adeo natura ipsius uerbi et participii communis est trium generum, quod siue uituperationis causa siue figurate licet maribus aptum uerbum uel participium feminis quoque adiungere et contra facere, utputa bona anima futuit illam feminam pro bonae animae uir. ergo et bona anima futuens feminam gignit bonam animam et bonum corpus futuens gignit bonum corpus. nec uitiosam facio orationem, adiungens et feminino et neutro generi
Abbreviated transcription (Latin):
tho. Iđ in xii.Regnata ꝑ arua. sat̃no quondã. Ꝙ in a. añ laborate uestes. I pi
iue rrata retrorsus. lictora achemenides. comes infelicis ulicis. ĩ er in adelphis
Decurso iã spatio. Quid enĩ ꝓhib& uerbis qq̃ eoꝵ uti. nͥ auctoritas deficeret. Nec
suitiuũ. ꝙ udet᷑ apuera nasci. ꝙ ñ ÷ inusu. Ut eñ tener tenera tenella. sic puer
puera puella debuit dici. Qͥ tñ qr auctores quoꝵ max̾e usus regnaũ. nũsus
usi nec nos utimur. licet inueniant uetustissimi ꝓtulisse. ⁊ hec puera. shic s hex
puer. Oc ior quasi ob oco ꝙ inusu ñ ÷. licet agrecos. otestcne. Offendo quasi aner
participioꝵ tñ carentia tp̃re nõia ẽẽ ostendiuit᷑. Ut galeatꝰ. scutatꝰ. pilatꝰ. tuni¬
catꝰ. manuleatꝰ. caligatꝰ. baccatꝰ. paludatꝰ. togatꝰ. p̃textatꝰ. trabeatꝰ. comatꝰ. braccatꝰ.¬

Expanded text:
tho». idem in VI: «regnata per arua / Saturno quondam», et in I: «arte laboratae uestes». idem in tho». idem in VI: «regnata per arua / Saturno quondam», et in I: «arte laboratae uestes». idem in III: «errata retrorsus / litora Achaemenides, comes infelicis Vlixi». Terentius in adelphis : «decurso iam spatio». quid enim prohibet uerbis quoque eorum uti, nisi auctoritas deficeret? nec inutiuum, quod uidetur a puera nasci ut enim tener tenera tenella, sic puer puera puella debuit dici, quo tamen, quia auctores, quorum maxime usus regnauit, non sunt usi, nec nos utimur, licet inueniantur uetustissimi protulisse et haec puera et hic et haec puer; ocior quasi ab oco, quod in usu non est, licet a Graeco est ὠκέως; offendo quasi a uerbparticipiorum, tamen carentia tempore nomina esse ostenduntur, ut galeatus, scutatus, pilatus, tunicatus, manuleatus, caligatus, baccat
Abbreviated transcription (Latin):
noui preseis nosco nosceis facit. Similit̾ in ꝑ sonalia deficiunt insupinis ⁊ par¬
tipiũ quȩ exsupinis nascunt᷑. t piget pudet. quãuis quidã pua̾tũ posuert̃.
ut plautꝰ in bachidib ¶eq mei neq tui. teintꝰ puditũ ÷ factisq facis. Ted&.¬
penitet. liqu&. lic&̾. lib&. oportet. s ꝯpositũ ꝑ te sũ inuenit᷑. & penitens ũn pe¬
nitentia. ⁊ libẽs. ⁊ licens. uñ licentia ⁊ licitꝰ. Uirgł in .uii. & licitotandẽ sermo¬
queo.liceo. libeo.oporteo. Qͦmͦ placeo. contingo. euenio. uacco. attineo. accido.
uiuo. delecto. Qtioꝵ t̾ciȩ ꝑsonȩ imꝑsonaliũ uice fungunt᷑. Placet. cõtind̃. eue¬
nit. uacat. accidit. attin&. Nõ tñ &uãsi participia desitiant᷑. desiciuint ⁊uerba.
lla enĩ exeis. ñ ista ex illis nascunt᷑. Sunt tñ quȩdã participia quoꝵ quãuuis de¬
fitunt u̾ba inusu. rõ tñ analogie. ꝙ dici possint ostendit. Ut triũphatꝰ. erratꝰ

Expanded text:
noui praesens nosco noscens facit. similiter impersonalia deficiunt in supinis et participiis, quae ex supinis nascuntur, ut piget, pudet, quamuis quidam puditum posuerunt, ut Plautus in Bacchidibus : «neque mei neque tui te intus puditum est factis inuenitur et paenitens, unde paenitentia, et libens et licens, unde licentia, et licitus. Virgilius in VIII: «et licito tandem sermoqueo, liceo, libeo, oporteo, quomodo placeo, contingo, euenio, uaco, attineo, accido, iuuo, delecto, quorum tertiae personae impersonalium uice funguntur: placet, contingit, euenit, uacat, accidit, attinet. non tamen etiam si participia deficiant, deficiunt et uerba; illa enim ex eis, non ista ex illis nascuntur. sunt tamen quaedam participia, quorum quamuis deficiant uerba in usu, ratio tamen analogiae quod dici possunt ostendit, ut triumphatus, erratu
Abbreviated transcription (Latin):
mẽ. ut amieꝰ. illi. Ioͣq tp̃re quid caret ꝯꝑationẽ uͦ adsciscit. ut acceptior acctp¬
tissimꝰ. & ea quid sunt quib ostendit᷑ participiũ aliud ẽẽ quã nom. Uerbũ aũt
id ẽẽ nõ potẽ. cũ casus hãt & decłones ign̾a ad nouũm formã. Nullũ enĩ uerbũ¬

Expanded text:
men, ut amicus illi, ideoque tempore quidem caret, comparationem uero asciscit, ut acceptior accepmen, ut amicus illi, ideoque tempore quidem caret, comparationem uero asciscit, ut acceptior acceptissimus. et ea quidem sunt, quibus ostenditur participium aliud esse quam nomen. uerbum autem id esse no
Abbreviated transcription (Latin):
uũ figͣate ꝑ cõpassionẽ quã greci. eynatian uocant. ut amicꝰ illiꝰ. speculator illiꝰ.
sol& aduingi ħcemodi figurȩ. Inueniunt᷑ tñ pauca & iã ab latuiũ seqͣ̃ntia ut di¬
gnꝰ illa re mactꝰ uirtute. Acctm uͦ figͣate. exosus bella. p̾sciꝰ fut᷑a. Participioꝵ
enĩ loco uidens posita illoꝵ constructionẽ seruasse. Uerba aũt & participia
co illi. parcus illi. oro illũ. orass illũ. careo illo careis illo. & actuia quid plerũ¬
dehis si dc annuẽrit cũ de positione ł cõstructione partiũ oronis scripserimꝰ. id:
participia sir. sin aũt amissis tp̃rib casus quoq quos noĩa solent u̾balia sequi
adͥcral ass: trãseus in ea. ut amans illũ participum ÷. Amo enĩ illũ dm̃ns. amãs
aũt illiꝰ nomẽ. ut amator illiꝰ. Itaq & tp̃s amittit. & ꝯꝑationẽ assuniit. ut amiã¬
tior amantissimꝰ. Acceptꝰ ab illo participiũ. qr & accipior ab illo. Acceptꝰ illi no¬

Expanded text:
uum figurate per compassionem, quam Graeci συμπάθειαν uocant, ut amicus illius, speculator illius, solet adiungi huiuscemodi figurae. inueniuntur tamen pauca etiam ablatiuum sequentia, ut dignus illa re, mactus uirtute, accusatiuum uero figurate: exosus bella, praescius futura; participiorum enim loco uidentur posita illorum constructionem seruasse. uerba autem et participico illi, parcens illi; oro illum, orans illum; careo illo, carens illo. et actiua quidem plerude his, si deus annuerit, cum de dispositione uel constructione partium orationis scripserimus, id participia sunt, sin amissis temporibus casus quoque, quos nomina solent uerbalia sequi, attrahant, transeunt in ea, ut amans illum participium est, amo enim illum dicimus, amans autem illius nomen, ut amator illius; itaque et tempus amittit et comparationem assumit, ut amantior amantissimus; acceptus ab illo participium, quia et accipior ab illo, acceptus illi no
Abbreviated transcription (Latin):
audio. ꝓ de cet hõ ⁊eũ audio. Lucente sole uideo. ꝓ lucet sol nudeo. nͥsi ipsã se¬
que allopathian siugͣcant. ut misereor mei legentis. p̃deo in legenti. accuso
me legente. fruor me legente. ⁊ ad eũ casũ ma rxime ꝯungunt᷑. quẽ uer¬
ba desiderant. ut supͣdictũ :. misereor tui. miserens tiii. ut inuideo t. iniuidẽs
t. accuso te. accisais te. dignor te illa re. dignans te illa re.
̃ ut amatꝰ. feminiñ ut amata. neutrũ ut amatũ. Coͣnune triũ ge¬
nerũ ut hic ihec ihoc amans. Nã ꝯmune duũ gn̾um ⁊epichenũ. in parti¬
pio inueniri ipsa nat᷑a ꝓbib&. Cũ enĩ uerba ex quib nascunt᷑ participia par
psũ ꝙ ex̾ eo ꝓficiscit᷑ eisdẽ gñib ad sociat᷑. & si quid in ais. desirat ꝙ fit uapp̃s

Expanded text:
audio pro docet homo et eum audio, lucente sole uideo pro lucet sol et uideo. nisi si ipsa in seaudio pro docet homo et eum audio, lucente sole uideo pro lucet sol et uideo. nisi si ipsa in se significant, ut misereor mei legentis, praebeo mihi legenti, accuso me legentem, fruor me legente, et ad eum casum maxime coniunguntur, quem uerba desiderant, ut supra dictum est: misereor tui, miserens tui; ut inuideo tibi, inuidens tibi; accuso te, accusans te; dignor te illa re, dignans te illa re.num, ut amatus, femininum, ut amata, neutrum, ut amatum, commune trium generum, ut hic et haec et hoc amans; nam commune duum generum et epicoenum in participio inueniri natura ipsa prohibet. cum enim uerba, ex quibus nascuntur participia, parpium, quod ex eo proficiscitur, eisdem generibus associatur. et siquidem in ns desi
Abbreviated transcription (Latin):
enũ similit̾ eũ ab indicatuio nascunt᷑᷑ ꝓ om̃i accipiunt᷑ modo. Dico enĩ sribe mi
bere mre uolo cũ leg̾e. ꝓcũ scribã legere. Nec ÷ mitũ inhis una uoce tã di¬
u̾sas in ueniri sigeones. cũ in multis alus qq̃ dictionib hoc inuenit᷑. St cucũ
hoc inuenis sic̃ supͣdictũ : Igit᷑ participiũ inuentũ ÷. ut in noto quidẽ sine cõun¬
ctione ꝓferat᷑ cũ alio uerbo. ut legẽs doceo. ꝓlego. idoceo. Quȩ cũ positio intrã¬
situia ÷. hoc ÷ ipsã inse manere ostendit ꝑsonã. Obliqni uͦ casus participioꝵ ad¬
ad alias tͣnseuis ꝑsonas. ut docentis potior. ⁊ docenti respondeo. ⁊ docentẽ audio.
fatio ꝓ lego ego hõ ⁊fatio.& similit̾ uoc̃ts.s. hõ bñ legens fac. id: o hõ bñ lege
& fac. Cet̾i uͦ casus magis t̾nsitiui s̃ ut p̃dictũ ÷ ut bellantis nõis misereor ꝓ bel¬
lat hõ ⁊eiꝰ misereor. Inꝑanti hoĩ obedio. ꝓimꝑat hõ & ei obedio. Docentẽ põen

Expanded text:
enim similiter cum ab indicatiuo nascuntur, pro omni accipiuntur modo: dico enim scribere ibere uolo, tum legere pro cum scribam legere. nec mirum in his una uoce tam diuersas inueniri significationes, cum in multis aliis quoque dictionibus hoc inuenitur, ut circum nis, sicut supra dictum est. igitur participium inuentum est, ut nominatiuus quidem sine coniunctione proferatur cum alio uerbo, ut legens doceo pro lego et doceo, quae compositio intransitiua est, hoc est ipsam in se manere ostendit personam; obliqui uero casus participioad alias transeant personas; ut, docentis potior, docenti respondeo, docentem audio, facio pro lego ego homo et facio, et similiter uocatiuus: o homo bene legens fac, id est o homo bene lege et fac; ceteri uero magis transitiui sunt, ut praedictum est, ut bellantis hominis misereor pro bellat homo et eius misereor, imperanti homini oboedio pro imperat homo et ei oboedio, docentem hominem
Abbreviated transcription (Latin):
defectiua sint uerba defitiuis &eiã participia. Ut ambigo. scando. renideo.
uergo. arceo. mando. niandis. strideo. Quãuis aput uetustissimos eoꝵ qq̃¬
ticipiis eiꝰdẽ tp̃ris. Copi ñ ht̃ prȩsens ⁊ futm nec participiũ. s tm̃mͦ ẽo eptus p̃ti.
Similit̾ otli nouiosus. ex quo posus. & exosus notus. Plautꝰ in amphitrione.
nimicos sẽꝑ osa sũ obtuerier. & ũbale tñ nom̃ exeo ꝓtulit. id̃ paautꝰ inasina

Expanded text:
defectiua sint uerba, deficiunt etiam participia, ut ambigo, scando, niteo, defectiua sint uerba, deficiunt etiam participia, ut ambigo, scando, niteo, uergo, arceo, mando mandis, strideo, quamuis apud uetustissimos eoticipiis eiusdem temporis. coepi non habet praesens et futurum nec participium, sed tantummodo coeptus. similiter odi, noui, osus, ex quo perosus et exosus, notus Plautus in Amphitrione : «inimicos semper osa sum optuerier». et uerbale tamen nomen ex eo protulit idem Plautus in asin
Abbreviated transcription (Latin):
i. tolłe dulcẽ. cogitat heredẽ cariturꝰ turture mago. Hirgł in .ii. & neid. Dimi¬
sere nec inhũc cassũ lumine lugent. Quib dã tñ hoc id÷ cassus magis nom̃
ẽẽ uidet᷑ ut lassus. In anomalisqq̃ scpͣdictȩ regłe seruant᷑ ut latu laturꝰ latus.
fercis ferentis ferendus. esu esurꝰ. esus. edes ed endꝰ & sciendũ ꝙ si defiaũt sui¬
pina. defitiunt &iã participia. tã fut᷑i tp̃ris urus. desinc̃tia. quã pt̃i quȩ ex
ipsis nascunt᷑. Ꝙ inuenis in oĩb meditatiuis. ⁊ inchoatiuis. in quib deficuit supi
resco. calesco. feruesco. aniasco. miseresco. lasuasco. hisco. horreo. tepeo.eges. ca¬
les.ferueo. stuꝓeo. lateo. candeo. niteo. alueo. astuo. luo. Rarissime tñ ut dr¬
mꝰ inueniunt᷑ ex quibdã hiuiꝰcemodi uerbiᷤᷤ supina ł futi tp̃ris participia
ut doleo. doliturꝰ. careo cariturꝰ. ⁊ alia tñ niulta inueniunt deficientia in
geo.spuo. metuo.timeo. medeor. disco. posco. ꝯpesco. cresco. & quocũq tpͣre

Expanded text:
lcem / cogitat heredem, cariturus turture magno». Virgilius in II Aeneidos : «demisere neci, nunc cassum lumine lugent?». quibusdam tamen hoc, id est cassus, magis nomen esse uidetur, ut lassus. in anomalis quoque supra dictae regulae seruantur: latu laturus latus, ferens ferentis ferendus, esu esurus esus, edens edendus. et sciendum, quod, si deficiant supina, deficiunt etiam paipsis nascuntur: resco, calesco, feruesco, amasco, miseresco, labasco, hisco, horreo, tepeo, egeo, caleo, ferueo, stupeo, lateo, candeo, niteo, albeo, luo. rarissime tamen, ut diximus, inueniuntur ex quibusdam huiuscemodi uerbis supina uel futuri temporis participia, ut doleo doliturus, careo cariturus. et alia tamen multa inueniuntur deficientia in geo, spuo, metuo, timeo, medeor, disco, posco, compesco, cresco, et quocumque tempore
Abbreviated transcription (Latin):
Iñ ÷ dicendũ ꝙ siñ sit nom̃ & uerbũ: nec alia pars orͣonis ꝯstare pot̾it. Itaq
quibdã philosophis placuit nomͣ ⁊ uerbũ solas eẽ gartes orõnis. Cet̾as uͦ am¬
minicła. ł ꝯuincturas eaꝵ. quomͦ nauiũ partes suis tabula & trabes. Cet̾a
uͦ. ⁊d stupa . ⁊ claui. imilia uincła. ⁊ ꝯglutinationes partiũ nauis hoc :
tabulaꝵ itrabiũ. ñ partes nauis dicunt᷑. si ÷ ebitiendũ adhoc ꝙ cera. istupa
ñ ex eadẽ ꝯstant mat̾ia ex qua tabulȩ ⁊trabes. Coniunctiones aũt ⁊ pͣpo¬
sitiones ⁊ similia. ex eadẽ sunt mat̾ia ex qua not̃ ⁊iuerbũ: ꝯstat. hoc :
litt̾is .i silłis. & accentib iucellectu. Itaq & iã ꝑ se ꝓlatȩ: ꝙ parces sunt¬

Expanded text:
 dicendum, quod, si non sit nomen et uerbum, nec alia pars orationis constare poterit. itaque quibusdam philosophis placuit nomen et uerbum solas esse partes orationis, cetera uero adminicula uel iuncturas earum, quomodo nauium part est stuppa et claui et similia uincula et conglutinationes partium nauis hoc est tabularum et trabium, non partes nauis dicuntur. sed est obiciendum ad hoc, quod cera et stuppa non ex eadem constat materia, ex qua tabulae et trabes, coniunctiones autem et praepositiones et similia ex eadem sunt materia, ex qua et nomen et uerbum constat, hoc est literis et syllabis et accentibus et intellectu. itaq
Abbreviated transcription (Latin):
sitione. Uñ & iã ditiuatuũ ꝑ similitudinẽ eiꝰ ꝙ iã erat añ exse orcũ. ei ad debat᷑
ut pat̾ nom̃ & paternꝰ nom̃. Simiłr̃ rex & regalis tautꝰ & tauriꝰ noĩa. Qͥeqͥã em̃
accidit primitiuo accidit &iã diriuatiuo ferueo uerbũ. & feruesco uerbũ. Sum¬
lit̃ fatio & facesso. uideo & uiso. uerba sus ab eodẽ inidẽ. S & iã bñ. male di¬
riuatiua adu̾bia a nõib ab alio ad aluid a dsimilitudint̃ uata sus añ in ꝓpria¬
positione inuentoꝵ. ut pene. ne̾pe. fere. hȩc enĩ ase orta sua. Qͥequid enĩ accidit
tur stoici bñ fecisse. S rursus ea phib& ẽẽ nõia t̃poꝵ diu̾soꝵ assũptio: quȩ sit

Expanded text:
imilitudinem eius, quod iam erat ante ex se ortum, ei addebatur, ut pater nomen et paternus nomen, similiter rex et regalis, taurus et taurinus nomina: quidquid enim accidit primitiuo, accidit etiam deriuatiuo. ferueo uerbum et feruesco uerbum, similiter facio et facesso, uideo et uiso uerba sunt ab eodem in idem. sed etiam bene, male deriuata aduerbia a nominibus ab alio ad aliud ad similitudinem nata sunt ante in propositione inuentorum, ut paene, nempe, fere; haec enim a se orta sunt: quidquid enim accidit tur stoici bene fecisse. sed rursus prohibet ea esse nomina temporum diuersorum assumptio, quae fit
Abbreviated transcription (Latin):
riuo. Id pt̃m in .ii. georg̃. Mollib in pratis nuctos saliere ꝑutres. In quib¬
dã tñ inuenit᷑ codicib &iã saluiere scriptũ. Idẽ in .xi. Portisq ab equo
regina sub ipsis desiluit. Id. ina. Haut mora ꝓsiluere om̃s ferit aurea
clamor sida. Lucanꝰ in .ill. Insiluit solo nociturꝰ ponde puppĩ. Statiꝰ tñ in
bis. Idẽ in .iiii. fastoꝵ. ꝑflãmã saluisse pecꝰ. saluisse colones. Quadrigariꝰ
in.ui annali. Artoriꝰ caura dextrũ humerũ sautiat. atq ita resiluit. Can¬
x. Leucatan cãpsans. Aio cuiꝰ decło inusu freq̃nti ñ ÷ quat tȩ coniug̃is ẽẽ
ostendit᷑. ab imꝑatiuo in .i. t̾minante. Sic enĩ ꝓb de dubio ꝓ fecło tractas.
ostendit neuiũ. ꝓtulisse. annata ÷ sponsa pregnais ł ai.ł nega. Actiꝰ in
nione. Quib nã te aibass ortũ locis. ꝓ aiebant. Ꝙ in hac conuigõne fieri so

Expanded text:
ritum in II georgicon : «mollibus in pratis unctos saliere per utres». in quibusdam tamen inuenitur codicibus etiam saluere scriptum. idem in XI: «portisque ab equo regina sub ipsis / desiluit». idem in V: «haut mora, prosiluere omnes, ferit aurea clamor / sidera». Lucanus in III: «insiluit solo nociturus pondere puppim». Statius tamen in bis». idem in IIII fastorum : «per flammam saluisse pecus, saluisse colonos». Quadrigarius in VI annali : «Artorius Taureae dextrum umerum sauciat atque ita resiluit». camX: «Leucatam campsant». aio, cuius declinatio in usu frequenti non est, quartae coniugationis esse ostenditur ab imperatiuo in i terminante. sic enim Probus de dubio perfecto tractans ostendit Naeuium protulisse: «an nata est sponsa praegnas? uel ai uel nega». Accius in Ione : «quibusnam / te aibant ortum locis», pro aiebant, quod in h
Abbreviated transcription (Latin):
ł uenii. Solinꝰ in collectaneis. Stati. in arche i nc̃ edis ÷ uinonis monete qui
anno quinto quã ingressus fu̾at alaurẽtib int̾emptꝰ ÷ septima & uicesima
olĩpiade hoĩem exiuit. Salustiꝰ incacilinario. S neq p̃tio neq gr̃a impel¬
li quiuit. I in .i. historiaꝵ. Neq se reciꝑe aut struere pͣlio qui ii. Suffio suf¬
ad cicõnẽ. Cũ indidẽ hauricrint. Sȩpio sepsi sentio sensi. uenio ueni. aꝑ io
tã coniugõnẽ declinabant. Uñ enniꝰ. Oua parire sol& gñs pennis cũ deco¬
ratũ. Igit᷑ ex eo cõposita si principalẽ siłtam purã nec integra p̃positione hũe¬

Expanded text:
onetae, qui anno quinto quam ingressus urbem fuerat a Laurentibus interemptus est, septima et uicensima Olympiade hominem exiuit». Sallustius in Catilinario : «sed neque pretio neque gratia inpelli quiuit». idem in I historiarum : «neque se recipere aut instruere proelio quiuere», suffio sufad Ciceronem : cum indidem haurierint, saepio saepsi, sentio sensi, uenio ueni, aperiotam coniugationem declinabant, unde Ennius: «oua parire solet genus pinnis condecoratum». igitur ex eo composita, si principalem syllabam puram nec ex integra praepositione habue
Abbreviated transcription (Latin):
ambitꝰ. Ut onid in ꝙ met̃. Iussit & ambitȩ circũdare lictora terrȩ. Lucanꝰ in
.i. Lecalis q ambitꝰ urbi annua uenali refereis certamina cãpo. Quãuis scau¬
rꝰ inutroq similẽ ẽẽ tenorẽ putauit. S ueliꝰ celer respondeis adriano unꝑatori
ꝑ epłam de hoc int̾roganti. decłone & tenore ambitꝰ noniẽ aparcicipio osten¬
dit discerni. ꝙ usu qq̃ ut ostendimꝰ confirmat᷑.¬

Expanded text:
tamorphoseon : «iussit et ambītae circumdare litora terrae». Lucanus in I: «letalisque ambĭtus urbi / annua uenali referens certamina campo», quamuis Scaurus in utroque similem esse tenorem putauit. sed Velius Celer respondens Hadriano imperatori per epistulam de hoc interroganti, declinatione et tenore ambitus nomen a participio ostendit discerni, quod usu quoque, ut ostendimus, confirmat
Abbreviated transcription (Latin):
sequit᷑ maximꝰ aucłor artis grãmatice. Stoici enĩ quon articulũ & ꝓnom̃
unã parcẽ or̃onis accipiebans. infinitũ articulũ uocantes quã grãmatici ar¬
ticulũ uocass. eiq adiũgentes. & iã infinita noĩa ł relatiua ꝙ &̃ iã didimꝰ facit
tractass de latinitate finitũ aũt articulũ dicebantidẽ stoici. Q nũc ꝓ no¬
mẽ uocamꝰ finitũ ꝙ & uera rõne solũ ꝓ nomẽ: dicendũ. gͦ romam qq̃ artiũi
seriptores. stoicoꝵ secuti magis traditionẽ ꝓ noĩa finita dixerũt & infinita.

Expanded text:
enim quomodo articulum et pronomen unam partem orationis accipiebant, infinitum articulum uocantes, quem grammatici articulum, eique adiungentes etiam infinita nomina uel relatiua, quod etiam Didymus facit tractans de Latinitate finitum autem articulum dicebant idem stoici, quod nunc pronomen uocamus finitum, quod et uera ratione solum pronomen est dicendum. ergo Romani quoque artium scriptores stoicorum secuti magis traditionem pronomina finita dixerunt et infinita;
Abbreviated transcription (Latin):
casu. qui sẽꝑ scdȩ adiungit᷑ ꝑsonȩ. sic participia inuenta sunt ut ꝙ de ẽ. uerbis. id ÷
casiis ꝯpleant ꝯiuncta nõib Nec solũ ꝑ obliquos ÷ utile participiũ caso .s &ũ ꝑ no¬

Expanded text:
casu, qui semper secundae adiungitur personae, sic participia inuenta sunt, ut quod deest uerbis, id est casu, qui semper secundae adiungitur personae, sic participia inuenta sunt, ut quod deest uerbis, id est casus, compleant coniuncta nominibus. nec solum per obliquos casus est utile participiu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsonã nõ ht̃. Participiũ ÷ gͥ pars̃ or̃onis quȩ ꝓ uerbo accipit᷑. ex quo idiri¬
uat᷑ nat᷑alit᷑. gns icasũ hñs ad similitudinẽ nõis. ⁊ accidentia au̾bo absq
discretione ꝑsonaꝵ ⁊ modoꝵ. Iõ aũt reꝑtũ ÷ participiũ ꝙ nõi uerbũ adiũ¬
facio ego bonꝰ. facis tubonꝰ. facit ille bonꝰ. Cũ gͥ flectas nomͣ in obliquos easꝰ
uerbũ aduingi ei ñ pot̾ intrãsitiuũ. hoc÷. aaletasaton. hoc ÷ in sua manens
in quib sol&̃e obliqui casus adiungi uerbis. ut misereor tui. moderat᷑ imꝑator
militib hic enĩ qr ab alia ꝑsona adaliã tͣnsit uerbi sigc̃o: utimͣ obliquis. Cũ
tͥ sunt intrasitiua qr ñ posst̃ obliqui casus his aduingi. loco uerbi subit parti¬
cipiũ. bonꝰ homo loquebat᷑. boni hõis loqͣntis or̃onẽ audiui. bono hoĩ loqͣnti dedi.
bonũ hoem loqͣntẽ audru. bono hoie loq̃nte delectatꝰ sũ. ⁊q enĩ participiũ lo¬

Expanded text:
sonam non habet. participium est igitur pars orationis, quae pro uerbo accipitur, ex quo et deriuatur naturaliter, genus et casum habens ad similitudinem nominis et accidentia uerbo absque discretione personarum et modorum. ideo autem repertum est participiufacio ego bonus, facis tu bonus, facit ille bonus. cum igitur flectas nomen in obliquos casus, uerbum adiungi ei non potest intransitiuum, id est ἀμετάβατον, hoc est in sua manens am, in quibus solent obliqui casus adiungi uerbis, ut misereor tui, moderatur imperator militibus: hic enim, quia ab alia persona ad aliam transit uerbi significatio, utimur obliquis. cum igitur sunt intransitiua, quia non possunt obliqui casus his adiungi, loco uerbi subit participium, ut bonus homo loquebatur, boni hominis loquentis orationem audiui, bono homini loquenti dedi, bonum hominem loquentem audiui, bono homine loquente delectatus sum; ubique enim participium lo
Abbreviated transcription (Latin):
diceban. Unͣ cato. Int̾nũ mortinis : sepelitꝰ ÷. Salio qq̃ saluu ł salu saltũ facit.
Iñ uirgł in .ui. Cũ fatalis eqũ saltu suꝑ ardua uenit ꝑgama. Idẽ in .xi. adme¬
dias int̾cedes exultat amaton. Soless enĩ freqͣntatuua plerũq a supinis ł par¬
ticipus pt̃i nasci. Sallio sallitũ facit. sallo salfũ quomͦ uello uulsũ. Si senna
sic. In eam paludẽ multi pisciũ psalliendoꝵ causa a nauibi semi onustis con¬
meass. A sallio salliendoꝵ drx̃ ñ sallendoꝵ. Salustiꝰ uͦ in .iii. historiaꝵ. Parte
misr lucisiꝰ in .ix. Sallere nurenas mercẽ infrigidaria ferre. In & iã participia
fittͣi saliturꝰ. & salsurꝰ. Luciliꝰ. Saliturꝰ ista ȩcẽ mutã salẽ. Qũmiᷤ istec cũ multo
ad quẽ saliti pomiliones efferebant᷑. Ambio ab eocõpositũ. solũ mutauit pe¬
nultimã .e. in .i. Itaq inio. quidẽ desinentiũ regulã seruais. in participio & in

Expanded text:
 «mortuus est, sepelitus est». salio quoque saliui uel salii saltum facit, unde Virgilius in VI: «cum fatalis equus saltu super ardua uenit / Pergama». idem in XI: «at medias inter caedes exultat Amazon»; solent enim frequentatiua plerumque a supinis uel participiis praeteritis nasci. sallio sallitum facit, sallo salsum, quomodo uello uulsum. Sisenna: «sic in eam paludem multi piscium salliendorum causa a nauibus semionustis commeant», a sallio salliendorum dixit, non sallendorum. Sallustius uero in III historiarum : «parte militer Lucilius in VIII: «sallere muraenas, mercem in frigdaria ferre». inde etiam participia futuri salliturus et salsurus. Nouius: «salliturus istaec est, mittam salem». Mummius: «istaec sum multo «ad quem salliti pumiliones afferebantur». ambio ab eo compositum solum mutauit paenultimam e in i; itaque in io quidem desinentium regulam seruauit in
Abbreviated transcription (Latin):
tũ. Cic̃o in .al. tusculanaꝵ. Tumi&e ore optimo farta & saciata. Alia uͦ in si desinẽ¬
tia supͣdictã regulã seruass. id ÷ gn̾alẽ uisi desinentiũ sensi sensũ. rausi rausũ
ñ luciliꝰ in .xuiiii. Rausuro traiꝰ qui carmina ꝑͣhoreste. Haurio hausi hau¬
stũ diffr̃ȩ causa assũpsit .t. quãuis & aspiratione differat. Sepsi uͦ septũ & sca¬
ꝓportionẽ in supͣdictis expositã facit. Ueni uentũ. & aꝑni aꝑtũ. facuis. sic̃ pario
partũ. & oĩa exeis cõposita aduenio aduentũ. conuenio conuentũ. cõꝑio cõꝑtũ.

Expanded text:
arta et satiata»; alia uero in si desinentia supra dictam regulam seruant, id est generalem in si desinentium: sensi sensum, rausi rausum, unde Lucilius in XVIIII: «rausuro tragicus qui carmina perdit Oreste». haurio hausi haustum differentiae causa assumpsit t, quamuis et aspiratione differat; saepsi uero saeptum sportionem in supra dictis expositam facit. ueni uentum et aperui apertum faciunt, sicut pario partum et omnia ex eis composita: aduenio aduentum, conuenio conuentum, comperio compertum,
Abbreviated transcription (Latin):
labores. nupta ioius fr̃i tͥcia regna ten&. Idẽ in heroidib: ĩ ẽpore qͦ nobis inita
⁊ cerealis elensin. T erẽñ in hȩcira. Nã cũ coup̃ssa ÷ ignata forma intenebris nosci
ñ quita:. Iucienał in aui. Nã eoitꝰ iã longa obliuio ł siconeris iac& exigutis eũ
ramicenerũ. ¶ ñ pȩnultima qq̃ in fut᷑i tpris participio idẽ cõꝓbat corripi¬
uirgł.in .u. Si ꝑiturꝰ abis & nos rape in oĩa tecũ. Lucanꝰ in M. tũ lurida palleis
ra tulit uultꝰ sub nubẽ tristis ituro. Cieo citꝰ. correpta penultima ut axximꝰ
facit. Statiꝰ in. ali. theb̾. Atq hic ingenti capantꝰ mauortis amore ȩxcitꝰ &e lon¬
gã pridẽ indignantia pacẽ coeda tumeis. Acio uͦ citꝰ. penultima ꝓducta ut

Expanded text:
labores nupta Iouis fratri tertia regna tenet’. De est Cerealis Eleusin». Terentius in hecyra : «nam cum conpressa est gnata, forma in tenebris nosci non quĭta est». Iuuenalis in IIII: «nam coĭtus iam longa obliuio uel, si / coneris, iacet exiguus cum ramice neruus». antepaenultima quoque in futuri temporis participio idem comprobat. Virgilius in II: «si perĭturus abis, et nos rape in omnia tecum». Lucanus in V: «tum lurida pallens / ora tulit uultu sub nubem tristis ĭturo». cieo cĭtus correpta paenultima, ut diximus, facit. Statius in III Thebaidos : «atque hic ingenti Capaneus Mauortis amore / excitus et longam pridem indignantia pacem / corda tumens»; a cio uero cītus paenultima producta, ut
Abbreviated transcription (Latin):
exciptis eo. & queo. & uener. & exeis cõpositis. In cio gͥ desinen¬
tiui. ł santii ꝓferebans. Pomponiꝰ scd̾s ad trãseam. S antierat uisuti legi ei¬
ultatis. Sin aũt .n. ñ hũeriis cio in si mutata faciuts pt̃m. ut sartio sarsi. far¬
cio farsi. rautio rausi. fultio fulsi. Ꝙ & ꝓbo plac&. quãuis alii diffr̃e causa
fulxi posueruns. Cico in a. de oratore adesopũ. Si paulũ in rauserit explodi.
In eodẽ. ꝑangustȩ refersit in orone sua. Iđ ꝓcornelio libro .ii. Qui eis reb urbẽ
italiã quȩ referserunt. Idẽ in .ii. tusculanaꝵ. Ex quib uerbis &iã oĩa referse

Expanded text:
exceptis eo et queo et ueneo et ex eis compositis. in cio igitur desinenciui uel sancii proferebant. Pomponius Secundus ad Thraseam : «sancierat ius utile ciuitati»; sin autem n non habuerint, cio in si mutata faciunt praeteritum, ut sarcio sarsi, farcio farsi, raucio rausi, fulcio fulsi, quod et Probo placet, quamuis alii differentiae causa fulxi posuerunt. Cicero in I de oratore : «at Aesopum, si paulum inrauserit, explodi». in eodem: «peranguste refersit in oratione sua». idem pro Cornelio libro II: «qui eis rebus urbem Italiamque referserunt». idem in II Tusculanarum : «ex quibus uerbis etiam omnia referser
Abbreviated transcription (Latin):
niunꝰ possessiuoꝵ. Ut iit̾: ⁊ refert mea. tua. sua. nr̃a. ur̃a. Cina qqͣ infiniti pos
mũ crimini dat᷑ decͣei cuia int̾fuit ñ ei ciua nicb int̾fuit. Cuiꝰ gentile ñ solũ
cuias. s & ũ cuiatis ꝓferebais ꝯmuni gn̾e. Plautꝰ in penulo. Quid sit ciuatis

Expanded text:
interest et refert mea, tua, sua, nostra, uestra. cuia quoque infiniti possinterest et refert mea, tua, sua, nostra, uestra. cuia quoque infiniti possmum crimini datur, detur ei, cuia interfuit, non ei, cuia nihil interfuit», cuius gentile non solum cuias, sed etiam cuiatis profere
Abbreviated transcription (Latin):
secũ. nob̾eũ uabc̃. ꝑ anastrophen. cũ ꝓnoĩe p̃positio ÷. Unͣ ⁊icasus qui seriuus
p̃positioni.cũ. id: ablti. in utros nꝰuo triũ ꝑsonaꝵ ꝯponunt᷑. Quomͦ gͥ si di¬
& ei cone qͥ de oratore his utit᷑ u̾ebis. Noluimꝰ cũ me ⁊ cũte drẽ. nec idẽ ꝯputa¬
tioni adiungend ẽẽt cũ nobis. s potiꝰ mecũ ⁊cecũ ⁊ secũ inobiscũ aiximꝰcũ
t̃posicione quȩ fac̃ obscemĩ assidue pꝰposita. Antiqͥ tñ absq obseruatione na¬
t᷑ali ordine hec ꝓtulisse inueniunt᷑. Nulla tñ monosillaba p̃yositio anastro¬
phen patit᷑ ñ eaꝰ. & fortaiłis ĩo encletici uice fungit᷑ q encletica monosilła
sus.q ue. ne. Nec mirũ sup̃dicta ꝓnoĩa unuꝰ causa idẽ pari cũ in alus qͣq qͥ
u̾clã structuris hȩc eadẽ sola ꝯmunes hñt qͣsdã pͥetates Intͥ ÷ refert gnto
solent adiugi oiũ casualiũ. absq supͣdictis .u. ꝓnõib ꝑquoꝵ gñtis ablt̃os po¬

Expanded text:
secum, nobiscum, uobiscum per anastrophen cum pronomine praepositio est, unde et casus, qui seruiunt praepositioni cum, id est ablatiui, in utroque numero trium et Cicerone, qui de oratore his utitur uerbis: «noluimus cum me et cum te dicere, ne eadem conputatione adiunpraepositione, quae facit obscenum, assidue postposita». antiqui tamen absque obseruatione naturali ordine haec protulisse inueniuntur. nulla tamen monosyllaba praepositio anastrophen patitur nisi ea, et fortassis ideo enclitici uice fungitur, quia enclitica monosyllaba sunt: que, ue, ne. nec mirum, supra dicta pronomina unius causa idem pati, cum in aliis quoque quibusdam structuris haec eadem sola communes habent quasdam proprietates. interest et refert genetiuo solent adiungi omnium casualium absq
Abbreviated transcription (Latin):
b qq̃ necẽẽ ÷ ostendi. seu demonstratione siue relatione. Querit᷑ tñ cur hãt
gñs neutrũ. prima ⁊ scđa ꝑsona cũ nat᷑alit̾ sermo. nͣ nͥ int̾ mares ⁊ feminas
ioquel a. ad ꝙ dicemꝰ ꝙ possim equid̃ &iã hoĩum inueniri noia neutri gn̾is ut inma¬
rib hoc bassilon. hoc eliconion. quom & iã infem̃is gliceriũ. dortiũ. Possum tñ & iã
cũdas adiung̾e ꝑsonas. & iãsi siã gñis neutri. ut foro. mari. cęlo. Illud qq̃ nocandũ ꝙ
st̃ intrinsetꝰ gñis hoc ÷ cõmunis triũ gñum in quo possessor ostendit᷑. i alteriꝰ extriri¬
secꝰ. hoc ÷ mobslis. in quo possessio denuntiat᷑. ꝙ t̾minatione ꝯseqnti discernit᷑. quon¬

Expanded text:
ione. quaeritur tamen, cur habeat genus neutrum prima et secunda persona, cum naturaliter sermo nonnisi inter mares aut feminas loquella? ad quod dicemus, quod possunt equidem etiam hominum inueniri nomina neutri generis, ut in maribus hoc Basion, Heliconion, quomodo etiam in feminis Glycerium, Dorcium. possumus tamen etiam cundas adiungere personas, etiamsi sint generis neutri, ut foro, mari, caelo. illud quoque notandum, quod t intrinsecus generis, hoc est communis trium generum, in quo possessor ostenditur, et alterius extrinsecus, hoc est mobilis, in quo possessio denuntiatur, quod terminatione consequenti discernitur, quo
Abbreviated transcription (Latin):
quos casus ⁊ oĩs ꝯmunia gnͣis. mei. tui. sii.mͥ.tiꝰbi. sibi. mete . se. ame ate. ase.
lia uͦ oĩasic̃ aput grecos mobilia sus. ut ille illa illud. iste ista istud. Hic hȩc. hoc.
is ea iã. ipse ipsa ipsũ. Diriuatina q̃q̃ mens mea meũ. tiuis tua tuũ. siuis sua suũ.
nr̃atis erais. iur̃atis. Unͣ q ti. silłȩ sincopa facta ÷. mansit in .a. accensꝰ ꝑfecti qͦ¬
modo ⁊ inaliis miltis. ut arpinas ꝓarpinatis. fumat ꝓ funtanit. cupit ꝓcupiuit
illic ꝓ illicce. Itaq nentr̃ q̃q̃ eoꝵ in .e. finit᷑ nr̃ate. ut̃ate. EIx quo ostendit᷑ illo
rũ qͦq nots. in .tis scđ̾ analogiã auetustissimis ꝓlatꝰ eẽ. Casiꝰ hemina in .iii. an¬
q uoce ꝯfusa. t indiu̾sis dutlcta t̾minationib iõ qr ꝓuniꝰ cuꝰq rei ꝓpriis accipi¬

Expanded text:
communia generis: mei tui sui, mihi tibi sibi, me te se, a me a te a se; alia uero omnia, sicut apud Graecos, mobilia sunt, ut ille illa illud, iste ista istud, hic haec hoc, is ea id, ipse ipsa ipsum; deriuatiua quoque: meus mea meum, tuus tua tuum, suus sua suum, nt et uestrâtis. unde quia ti syllabae syncopa facta est, mansit in a accentus perfecti, quomodo et in aliis multis, ut Arpinâs pro Arpinâtis, fumât pro fumâuit, cupît pro cupîuit, illîc pro illîce; itaque neutrum quoque eorum in e finus in tis secundum analogiam a uetustissimis prolatus esse. Cassius Emina in III anque uoce confusa uel in diuersis distincta terminatio