comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
didit mundũ. Qiusquis ut substantiam eiꝰ
quã ꝯcupiscit obtineat. ꝓcidens ñ ueretur
ad orare malignum. hec inquit omnia t̾¬
dabo si ꝑcidens ad orare me. Tune ula se¬
cisti miser: Quomͦ labis que ille creauit.
aut quomͦ abste sꝑanda. quomͦ tua adora¬
tione petenda. que ab illo condita. inilliꝰ¬
sunt posita dicione: Iam meo quod ait
mitte te de orsum. caue tͥ quicũq es qui
templi pinnaculũ conscendisti. Caue tͥ
locũ cerneris tenere sublimen. Quam ingra¬
pietatem. Quam infidelis ei qui misterium
respondes eius dignationi.qui in dispensa¬
tione humilitatis sue sublimen esse te fecit.
celestia tͥ sacramenta conmisit. celestem
te mitas. sapiens nõ q̃sursũ sunt s que sr̃
t̾ram. S et o r̃ s̃ qui de uirtutũ eminentia.
ad inanis głe sese demitit ⁊ deicit appetitũ.
aud ubiũ qn dño uirtutũ qui tanta int̃ nos
tolerauit ut nobis formã huiꝰ ĩpͥmeret scĩ¬

Expanded text:
didit mundum, quisquis, ut substantiam ejus didit mundum, quisquis, ut substantiam ejus quam concupiscit obtineat, procidens non veretur adorare malignum? Haec omniadabo, si procidens adoraveris me. Tune illa fecisti, miser? Quomodo dabis quae ille creavit? Aut quomodo abs te speranda, quomodo tua adoratione petenda, quae ab illo condita in illius posita sunt ditione? Jam in hoc quod ait: Mitte te deorsum, cave tibi, quicunque es qui templi pinnaculum conscendisti; cave tibi, locum cerneris tenere sublimem. Quam ingrapietatem! Quam infidelis ei es, qui ministerium respondes ejus dignationi, qui in dispensatione humilitatis suae sublimem esse te fecit, coelestia tibi sacramenta commisit, coelestem,te mittas, sapiens non quae sursum, sed quae super terram! Sed et omnis qui de virtutum eminentia ad inanis gloriae sese demittit et dejicit appetitum, haud dubium quin Domino virtutum, qui tanta inter nos toleravit ut nobis formam hujus imprimeret sancti
Abbreviated transcription (Latin):
tũ fuise dñm arbiteat᷑ que facta ẽ iieii¬
mo deserti in pinacło templi inuertice mon¬
tis. Sane inbis onũb erat manifesti tempta¬
tio. erum ala que extunc et deuiceps usq
ad mortem crucis ei ñ defuit &e si olcultior.
tria illa beneficia que iam transiere eiud en¬
tissima. et in lucem posita eẽ noscuntur.
Sane quod ad spem uite et̃ne ꝑtinet nec¬
dum exhibitum. nec dum ꝓpalatum ẽ nod.
Nichil pinde mirũ si sit miuꝰ aꝑta tẽptatio
uͥ etiam causa tẽptationis occulta. Cetin
et cluiturnior⁊ ualidior ipsa est: qd̾ adu̾sus
spem nr̃am qc quid habet malignitatis exe¬
rat inimicus. Itaq pͥmo quidem ut aͣctori
nature in gratos faciat ampliorem ingerit
xp̃o esurienti ausus ẽ oice. dicut lapides
isti panes fiunt. Quasi u figmentũ nr̃m ig¬
noret ipse qui finxit: aut nõ curet homiueꝰ
qui pascit uolucres celi. Quam uero ingratꝰ
est ei qui ꝓpt̾ hominem uniu̾sum hunc con¬

Expanded text:
num fuisse Dominum arbitratur, quae facta est in jejunum fuisse Dominum arbitratur, quae facta est in jejunio deserti, in pinnaculo templi, in vertice montis . Sane in his omnibus erat manifesta tentatio. Verum illa quae extunc et deinceps usque ad mortem crucis ei non defuit, etsi occultior, tria illa beneficia, quae jam transiere, evidentissima et in lucem posita esse noscuntur. Sane quod ad spem vitae aeternae pertinet, nondum exhibitum, necdum propalatum est nobis. Nihil proinde mirum, si sit minus aperta tentatio, ubi etiam causa tentationis occulta. Caeterum et diuturnior, et validior ipsa est, quod adversus spem nostram quidquid habet malignitatis, exserat inimicus. 5. Itaque primo quidem ut auctori naturae ingratos faciat, ampliorem ingerit  Christo esurienti ausus est dicere: Dic ut lapides isti panes fiant: quasi vero figmentum nostrum ignoret ipse qui finxit, aut non curet homines qui coeli volucres pascit. Quam vero ingratus est ei, qui propter hominem universum hunc con
Abbreviated transcription (Latin):
habit uñob̾. Qud ad huc restat: factꝰ ẽ ipse
fiouio caro una. te quoq secum faciet sp̃m unũ.
ucit᷑ delectatione. his uelut quib dam stimu¬
us irgens solicita aĩam tuam. his facibiis
inflanmare curato ad redam audũ eum. qͥ
tam multiplicit̾ suum t erga te commendat
toũ serua manoata benefactoris cui. redep¬
toris tui. tui remunetatoris. S: si hec quatuor
qͣt sunt mandata: Om̃s nouimꝰ.x. esse.
Itaq ꝑ quatnariũ hunc decalogum legis
multplicans. uerum habes quadragesimã
tenes quadragesimã sp̃alem. Tm̃ sta inti
qua druplici temptamento. quadrifariam
impedire conatur actionẽ qua exigoris
grãrum. Temptatꝰ ẽ in his om̃ib xp̃c. ut
ueracit᷑ ab apł̃o scriberet᷑. tẽptatꝰ ꝑ omnia
ꝓsimił. absq.p. Erit forte qui miretur.
et dicat quartam sese temptationem dñ¬
ñ legisse. Uerum ut ego arbitror ñ hoc di¬
ceret si legisse se meminisset. qm̃ tempta
nit ñ ea tm̃ triplici temptatione tempta¬

Expanded text:
avit in nobis . Quid adhuc restat? Factus est ipse tecum caro una: te quoque secum faciet spiritum unjugiter delectare. His velut quibusdam stimulis urgens sollicita animam tuam, his facibus eam inflammare curato, ad redamandum eum qui tam multipliciter suum tibi erga te commendat tui, serva mandata benefactoris tui, redemptoris tui, remuneratoris tui. 4. Sed si haec quatuor, quot sunt mandata? Omnes novimus decem esse. Itaque per quaternarium hunc decalogum legis multiplicans, veram habes quadragesimam, tenes quadragesimam spiritualem. Tantum sta in timquadruplici tentamento quadrifariam impedire conatur actionem quam exigeris gratiarum. Tentatus est in his omnibus Christus, ut veraciter ab Apostolo scriber . Erit forte qui miretur et dicat, quartam sese Domini tentationem non legisse. Verum, ut ego arbitror, non hoc diceret, si legisse se meminisset, quoniam tennit, non ea tantum triplici tentatione tenta
Abbreviated transcription (Latin):
ista descendere caues. urget quis molestia.
⁊ ecce ꝓtinus aspis ad ẽ. nam oportunũ sibi
tp̃s inuenit. E se uidetur. Quis ñ exasꝑa¬
bitur ab aspide ista: Nempe uir t̾ẽꝑans
⁊ modestus. quis sciat abundare et penuriã
pati. Puto ex hac occasione faftiare te uolet.
male blandiens oculus nequam. Quis au̾tet
faciem suã: ꝓfecto iustus qui ñ mͦ ñ ipse sibi
acciꝑe głam quȩ dĩ ẽ. s une ab alio quidẽ acci¬
ꝑe uelit oblatam. Si tñ ille sit iustus qui uiste
qd̾̃ iustum ẽ exequatꝰ. qui iusticiam suam ñ
faciat coram hominib qui deniq ⁊ si uistus
fu̾it caput ñ leuet: hec enim uirtus sp̃aliter
in humilitate consistit. hec intentionẽ pur¬
gat. hec quoq m̾st᷑ omẽ eo ueratiꝰ ⁊ efficatiꝰ
obti̾et: quo minꝰ arrogat sibi.

Expanded text:
ista descendere caves, urget quis molestia: ista descendere caves, urget quis molestia: et ecce protinus aspis adest: nam opportunum tempus sibi invenisse videtur. Quis non exasperabitur ab aspide ista? Nempe vir temperans et modestus, qui sciat abundare, et penuriam pati. Puto ex hac occasione fascinare te volet male blandiens oculus nequam. Quis avertet faciem suam? Profecto justus, qui non modo non ipse sibi accipere gloriam quae Dei est, sed ne ab alio quidem recipere velit oblatam: si tamen ille sit justus, qui juste quod justum est exsequatur, qui justitiam suam non faciat coram hominibus, qui denique, etsi justus fuerit, caput non levet. Haec enim virtus specialiter in humilitate consistit, haec intentionem purgat, haec quoque meritum omne eo veracius et efficacius obtinet, quo
Abbreviated transcription (Latin):
at. Uidẽtꝰ hec quatuor monstra affectiõib
eque quatuor singula singulis incubare. Cui
gͦ potissimũ draco insidiatꝰ: Estimo quia
cupiditati. quod hauc nouerit eẽ radicem
malorũ om̃iũ. ⁊ quȩ mat̾e corsubutat. In de
enim quasi consulens dixit. hec omnia tͥ da¬
bo. siam de leone quid̃ manifestũ ẽ qd ñ nisi
ad timoris ianuam. t̾rificos det rugitus.
Porro tristicie aspis fores obseruat. quod
eas mar̾e morsib suis ꝑuias arbitret᷑. Unde
ñ accessit. Econtra sane caueat neceẽ est
leticia basilisc. qd̾̃ eo potissimũ atlitu ue¬
nenatos ingerere soleat radios ocłorum.
ñ timebit: Siquis ille fuerit. fortis erit.
S frustrato leone. draco ab scondit᷑ ina¬
rena. ut uirulentis flatib atthͣaat animã:
insuflans ei quodãmͦ concupiscentiam t̾re¬
norum. Qd putas illiꝰ p̃t̃ uitabit insidiaᷤ:
slemo utiq nisi prudens. At forte dũ ad

Expanded text:
at. Videntur haec quatuor monstra affectionibus at. Videntur haec quatuor monstra affectionibus aeque quatuor, singula singulis incubare. Cui ergo potissimum draco insidiatur? Aestimo quia cupiditati, quod hanc noverit esse radicem malorum omnium, et quae proxime cor subvertat. Inde enim etiam quasi consulens dixit: Haec omnia tibi dabo. Nam de leone quidem manifestum est, quod nonnisi ad januam timoris terrificos det rugitus. Porro tristitiae fores aspis observat, quod eas maxime morsibus suis pervias arbitretur. Undem cerneret, non accessit. E contra sane caveat necesse est laetitia basiliscum, quod eo potissimum aditu venenatos ingerere soleat radios oculorum;. Leo rugiet, quis non timebit? Si quis ille fuerit, fortis erit. Sed frustrato leone, draco absconditur in arena, ut virulentis flatibus attrabat animam, insufflans ei quodammodo concupiscentiam terrenorum. Quis, putas, illius praetervitabit insidias? Nemo utique nisi prudens. At forte dum ad
Abbreviated transcription (Latin):
nifeste ⁊̃ leonẽ te ꝯculcauit. leo de tribu iu¬
da. Sic adu̾sum nos fr̃s. ut in cet̾is omib
uiderit se frustratũ. toto iam furore ꝑ se¬
cutionẽ suscitat. qualis ñ fu̾it abinitio. ut
uehementia tribulationis. regnum celeste
sꝑantib in t̾cludat. felix aĩa que ⁊ ipsum
leonẽ potenti uirtute conculcans. iuolent̃
ilłd raꝑe p̃ualebit. Ex hoc itaq dilectissi¬
mi tãqu̾a suꝑ aspidem ⁊ basiliscũ cautuis
⁊ solliticiꝰ ambulemꝰ. Caueamꝰ omnẽ radicẽ
a maritudinis. ut nemo nr̃m mordax in¬
ueniatur. Neno audax uł ardens. uemo
in exorabilis aut rebellis. Nec uero deorsũ
mittamus nos. s transcendamꝰ ⁊ transilia
mus ietalẽ głe tẽpotał obtutũ: ut quomͦ
scͥptum ẽ frustra iaciatur rete ante ocłos pen¬
natorum. Conculcemꝰ leonẽ parit̃ ⁊ draconẽ:
ut neq illiꝰ rugitus t̾reat. nec istiꝰ flatꝰ infici¬

Expanded text:
nifesto etiam leonem te conculcavit Leo de tribu Junifesto etiam leonem te conculcavit Leo de tribu Juda. Sic et adversum nos, fratres, ut in caeteris omnibus viderit sese frustratum, toto jam furore persecutionem suscitat, qualis non fuerit ab initio, ut vehementia tribulationis regnum coeleste sperantibus intercludat. Felix anima, quae et ipsum leonem potenti virtute conculcans, violenter illud rapere praevalebit! 9. Ex hoc itaque, dilectissimi, tanquam super aspidem et basiliscum cautius et sollicitius ambulemus. Caveamus omnem radicem amaritudinis, ut nemo nostrum mordax inveniatur, nemo audax vel ardens, nemo inexorabilis aut rebellis. Nec vero deorsum mittamus nos, sed transcendamus et transilia lethalem gloriae temporalis obtutum, ut quomodo scriptum est: Frustra jacitur rete ante oculos pennatorum . conculcemus quoque leonem pariter et draconem: ut neque illius rugitus terreat, nec istius flatus 870 infici
Abbreviated transcription (Latin):
dulentꝰ. quod fraudis sue conmenta dissolue¬
ret. Quid enim mandauit: Nempe qd̵ inpͥal¬
mo sequitur. ut custodiant te in oĩb uiis tuis:
nũ quid inp̃cipiciis: Qualis uia hec depin-¬
nacło templi mutere se de orsum: Non est
uua s ħ ruina: et si uia tua ẽ ñ illus. frustra
intemptationẽ capitis intorsisti: qd̾ scͥptũ ẽ
ad corꝑis consolationẽ. huic enim ne cẽẽ cͦus¬
todiri. Cui timendũ ẽ ne offendat ad lapidẽ
pedem tuum. Non ẽ qdi custodiatur. cui
non ẽ quod tuneat᷑. Quid uͦ taces ⁊ illud qd̾
leon̾. ⁊ dracoñ : Te enim ħ parabola tang̃.
Monstruosa malignitas. monstruosis appel¬
lationib conculcanda signatur. Nec mͦ abip¬
so capite. s etiam acorpore uniu̾so. Si quid̃
adu̾sus dñm post tͥnã hanc confusionẽ. nõ
iam serpentina calliditate. s crudeli tate
usus ẽ leonina. usq ad ꝯtumelias ad flagel¬
la. ad alapas. ad mortẽ ⁊ mortẽ crucis s ma¬

Expanded text:
dulentus, quod malignitatis suae commenta dissolveret. Quid enim mandavit? Nempe quod in psalmo sequitur: Ut custodiant te in omnibus viis tuis. Nunquid in praecipitiis? Qualis via haec de pinnaculo templi mittere se deorsum? Non est via haec, sed ruina; et si via, tua est, non illius. Frustra in tentationem capitis intorsisti, quod scriptum est ad corporis consolationem. Huic enim necesse est custodiri, cui timendum, ne offendat ad lapidem pedem suum. Non est quod custodiatur, cui non est quod timeatur. Quid vero taces et illud quod leonem et draconem? Te enim haec parabola tangit. Monstruosa malignitas monstruosis appellationibus conculcanda signatur, nec modo ab ipso capite, sed etiam a corpore universo. Siquidem adversus Dominum post trinam confusionem hanc, non jam serpentina calliditate, sed crudelitate usus est leonina, usque ad contumelias, ad flagella, ad alapas, ad mortem, et mortem crucis. Sed ma
Abbreviated transcription (Latin):
opus tue redẽptionis attende. Non ẽ uelam̃
excusationis: laboratum ꝓrsus inea. Gratis
hoc quoq p̃stitũ ẽ. s gratis quod adte ꝑti¬
net. nã. quod ad illum plane ñ gratis. Sal
dormitat affectio: Inimo uͦ mortua ẽ illa ñ
dõmit. que huic bene ficio ñ respondet: que
se totam ñ effũdit in grãrum actionẽ. ⁊ uocẽ
laudis. slam et cet̾a duo. eudentissime t̾cium
hoc ꝯm̃dat. ut in eis quoq uera fuisse di
nollet alit̾: s qd̾ ñ alit̾̃ oporteret. Itaq fe¬
cit te ds̃ tuus. fecit tam multa ꝑꝑte.fecit

Expanded text:
opus tuae redemptionis attende. Non est velamen opus tuae redemptionis attende. Non est velamen excusationis; laboratum prorsus in ea. Gratis hoc quoque praestitum est, sed gratis quod ad te pertinet. Nam quod ad illum, plane non gratis. Salvuid adhuc dormitat affectio? Imo vero mortua est illa, non dormit, quae huic beneficio non respondet, quae se totam non effundit in gratiarum actionem, et vocem laudis. Nam et caetera duo evidentissime tertium hoc commendat, ut in eis quoque vera fuisse dilnollet aliter, sed quod non aliter oporteret. Itaque fecit te Deus tuus, fecit tam multa propter t
Abbreviated transcription (Latin):
quanta ad consolationẽ. quanta ex hoc iam ad
correptionẽ.: quanta etiam ad delectationẽ.
Uerum hec duo gratis. ẽt duplicit᷑ gͣtis fecit.
Quiddico duplicit᷑ gratis: fecit: Sine m̾ito
tuo. sine labore suo. Nẽpe dixit ⁊ facta sunt.
An idcͥco minus deuotus. minꝰ obnoxiꝰ. minꝰ
gratus es. qd̾ hec quidẽ sic̃ ꝓnichilo. sic de
nichilo fecit: Pu̾si cordis ẽ: occasiones in gra¬
titudinis uestigare. Nemo id facit. nͥ qui etiã
gratis eẽt ingratus. Puto enim neutrũ ẽ tͥ
ppea minus utile: quod pr̃anti minime diffi-¬
cile fuit. Auoqum. si forte qd̃ ei laboriosum.
tͥ mag̃ cõmodũ ducis. ex terpso tͥ uidicium.
hoc. nec te alibi illud putẽ. quã aput te di¬
dicisse. Sic pr̃ares ipse libentius frĩ tuo: absq
incõmodo tuo. Uerum ⁊ sigratis pr̃are uel¬
les. nolles tñ ut hanc tͥ ille p̃tenderet ingra¬
titudinis causam. Cet̾m ex hoc iam t̃tium

Expanded text:
quanta ad consolationem! quanta ex hoc jam ad quanta ad consolationem! quanta ex hoc jam ad correptionem! quanta etiam ad delectationem! Verum haec duo gratis, et dupliciter gratis fecit. Quid dico, dupliciter gratis? Sine merito tuo, sine labore suo. Nempe dixit, et facta sunt . An idcirco minus devotus, minus obnoxius, minus gratus es, quod haec quidem sicut pro nihilo, ita de nihilo fecit? Perversi cordis est occasiones ingratitudinis vestigare. Nemo id facit, nisi qui etiam gratis est ingratus. Puto enim neutrum tibi propterea minus utile, quod praestanti minime difficile fuit. Alioquin si forte quod ei laboriosum, tibi magis commodum ducis, ex te ipso tibi judicium hoc, nec te alibi illud putem quam apud te didicisse. Sic praestares libentius ipse fratri tuo absque incommodo tuo. Verum etsi gratis praestare velles, nolles tamen, ut hanc tibi ille praetenderet ingratitudinis causam. 3. Caeterum ex hoc jam tertium
Abbreviated transcription (Latin):
meruit sꝑabatur. Quid in grãs agat: Siqͥs
se inte rationẽ: quis ñ aliꝰ tͥ uehementissime
succenseret. si qñ forte beneficii huiꝰ in memo¬
rem. aut bñ factori dep̃hendisset ingratum:
conpegit etiam et formauit. ac suo qͦq illustra¬
uit officio. Quomͦ ñ is omĩ uire sibi gr̃as exig̃
ampliores: Nonne hoc quidẽ licet iaximo
contemptꝰ munere. qui dedit ut eẽs qui ante
ñ fu̾as adiecit etiam uñ susist̾es quiiã eras. Nec
minꝰ lib̾alitar ħ. quam illud mirabilit̾ ẽ oꝑatꝰ.
faciamꝰ inquit hominẽ. ad ĩmaginẽ ⁊ sumilitu¬
dinẽ nr̃am. Quid uͦ pꝰ ea: Et p̃sit piscib ma
menta. inusus creasse tuos ante docuerat. Nẽpe
facta memorãt᷑ ut eeñt in signa ⁊ tp̃a ⁊ dies et
aut ñ intelligunt ea. Quã copiosus inscdo
hoc bñficio: ꝗͣ lib̾alissimꝰ fuit. Quanta tͥ largi¬
tus ẽ ad sustentationẽ. quanta ad erudicionẽ.

Expanded text:
meruit sperabatur. Quidni gratias agat? Si quis meruit sperabatur. Quidni gratias agat? Si quis se in te rationem: quis non alius tibi vehementissime succenseret, si quando forte beneficii hujus immemorem te, aut benefactori deprehendisset ingratum? do fecit, sed et compegit etiam, et formavit, ac suo quodque illustravit officio. Quomodo non in his omni jure sibi gratias exigit ampliores? 2. Nam ne hoc quidem, licet maximo, contentus munere, qui dedit ut esses qui ante non fueras, adjecit etiam unde subsisteres qui jam eras. Nec minus liberaliter hoc, quam illud mirabiliter est operatus. Faciamus, inquit, hominem ad imaginem et similitudinem nostram. Quid vero postea? Et praesit pmenta in usus creasse tuos, ante docuerat. Nempe facta memorantur, ut essent in signa, et tempora, et dies et aut non intelligunt ea. Quam copiosus in secundo hoc beneficio, quam liberalissimus fuit? Quanta tibi largitus est ad sustentationem! quanta ad eruditionem!
Abbreviated transcription (Latin):
ganius gr̃as fr̃s factori nr̃o. bene¬
factori nr̃o redẽptori nr̃o. reiniu¬
meratori nr̃o.: aut potuis spei nr̃e. Ipse enui
retributor. ipsei retributio nr̃a. nõ aliud iam
quam ipsum expectamꝰ abipso. Primũ qd̾
nobis p̃sticit. nos ipsi sumus. Siquidẽ ipse
fecit nos. & ñ ipsi nos. Paruũ ne tͥ istud iudetꝰ
quia te fecit : Cogita qualẽ fecit. Nempe
etiam scdm corpus egregiam creaturã. S scob
animã magis. ut pote imagine creatoris in¬
signem. rationis participem. capacem beati¬
tudinis sempit̾ñe. Porro scdm ambo simul.
p̃ cet̾is creaturis maxune admirantlã. cohe¬
rentem sibi in conp̃hensibili artificio. inues¬
tigabili sapientia conditoris. Itaq tam mag¬
num hoc donum: quam magna res honio. S
quam gratuitum putas: Planũ est. quia neb¬
quia nicħ ante ꝓmeruit. qui penitꝰ nicħ fuit. an
postea sꝑabatur grãm retributurus auctori: Dixi
sibi sufficit. s deuotas relaturꝰ grãs ei qui sic

Expanded text:
atres, gratias factori nostro, benefactori nostro, redemptori nostro, remuneratori nostro, aut potius spei nostrae. Ipse enim retributor, ipse retributio nostra: nec aliud jam quam ipsum exspectamus ab ipso. Primum quod nobis praestitit, nos ipsi sumus: siquidem ipse fecit nos, et non 867 ipsi nos. Parumne tibi videtur istud quia te fecit? Cogita qualem te fecit: nempe etiam secundum corpus egregiam creaturam, sed secundum animam magis, utpote imagine creatoris insignem, rationis participem, capacem beatitudinis sempiternae; porro secundum ambo simul prae caeteris creaturis maxime admirandam, cohaerentem sibi incomprehensibili artificio, investigabili sapientia conditoris. Itaque tam magnum hoc donum, quam magna res homo. Sed quam gratuitum putas? Planum est quia nihil ante promeruit, qui penitus nihil fuit. An postea sperabatur gratiam retributurus auctori? Dixi sibi sufficit, sed devotas relaturus gratias ei qui sic
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ asemetipã eẽ ñ pot.a se possit eẽ beata. Sic̃ gͦtupi¬
di homẽs laudiꝰ aliene. tota solititudine oꝑã dabãt
ea oꝑãĩ q̃ mirarẽt᷑ homine ᷑: laudarẽt. Sic isti sola
ea iudicabũt ẽẽ sectanda. q̃ ĩtior arbiter animꝰ apꝓ¬
taret. Et ħ quid̾ sũma philosophia sapientiũ huiꝰ¬

Expanded text:
upidi laudis alienae tota sollicitudine operam dabant ea operari quae mirarentur homines et laudarent: sic isti sola ea judicabant sectanda esse quae interior arbiter animus approbaret. 2. Et haec quidem summa philosophia sapientium hu
Abbreviated transcription (Latin):
occulto suggerit sp̃us uit̾atis quid desit nob̃. suꝑ¬
biam. uegligentiã. ingratinudinẽꝙ reppellit: quo
t̾plici uitio. õe paulommꝰ religiosoꝵ hamqnũ genꝰ
ꝑiculose laborat ꝓeo qd̾ minꝰ attenta cordis aure ꝑ¬
cupidi. nulla ratioẽ quiescere posst̃. quod ĩseipĩs pe¬
nitus nicħ ĩueniunt. uñ possĩt aliquate nꝰ głaĩ ꝑfec¬

Expanded text:
occulto Spiritus veritatis quid desit nobis, superbiam, negligentiam, ingratitudinemque repellit. Quo triplici vitio omne paulo minus religiosorum hominum genus periculose laborat, pro eo quod minus attenta cordis aure pcupidi, nulla ratione quiescere possunt, cum in se ipsis penitus nihil inveniunt unde possint aliquatenus gloriari. Perfec
Abbreviated transcription (Latin):
quã nuch lat⁊ sentẽtiã de nob̾ tenẽ meruerimꝰ ĩea pla
udicare ait apłs̾. donec ueniat dñs qui⁊ illurtana¬
bit apscõdita tenebraꝵ. Illa ẽ ꝑ fecta. omĩo erit
⁊ secura głatio. cũ ent uniciq laus adõ. tiqͦ lice ñ
penarie. lic⁊ ñ sine timore ⁊ solicitudine multa ali
głiri qd̾ tantũ patrẽ habemꝰ. quod maiestati ineffa¬

Expanded text:
quam nihil latet, sententiam de nobis tenere meruerimus, in ea planjudicare, ait Apostolus, donec veniat Dominus, qui et illuminabit abscondita tenebrarum . Illa enim perfecta omnino erit et securplenarie, licet non sine timore et sollicitudine multa, aligloriari, quod tantum habemus Patrem, quod majestati ineffa
Abbreviated transcription (Latin):
Iniungit᷑ noua legacio angło gabrieli. ⁊ nouã uirgo
ꝓfessa uirtutẽ. noue salutationis honorat᷑ obsequio.
antiqua excluditur maledictio mulierum. nouã
noua mat̃ accipͥt benedictionẽ. Inpletair ꝑ gr̃am. q̃
cõcupiscẽtiam nescit: ut sp̃u sr̃uenienti altissimo
pariat filiũ que uiruꝰ aignatur admittere. Intiat ad
nos eadẽ porta salunis antidotũ: qua uenenũ serpẽ¬
In nuõs hscemodi flores ex his facile ẽ legere pratis.
s intue:or mediam metuende ꝓfunditatis ab bis¬
sũ. abbissus plane ĩꝑscrutabił ẽ ĩ carnacionis
dñice sacram̃tũ. abbissus inpenetrabit. u̾bũ caro
linteamina. uapor ȩxalans. ꝓptea sane licet irrum¬
pere uerear ꝓͥe cõsciꝰ infirmitatis. frequẽt̃ tñ uelut
dicum illud siñ ĩuidia cõmunicare ꝓposui: uelud
exp̃sso lintsamine. ł exigua refundens celestis stilli¬

Expanded text:
Injungitur nova legatio angelo Gabrieli, et novam Virgo professa virtutem, novae salutationis honoratur obsequio. Antiqua excluditur maledictio mulierum, novam nova mater accipit benedictionem. Impletur per gratiam quae concupiscentiam nescit, ut spiritu superveniente Altissimi pariat filium quae virum dedignatur admittere. Intrat ad nos eadem porta salutis antidotum, qua venenum serpent. Innumeros hujuscemodi flores ex his facile est legere pratis; sed intueor mediam metuendae profunditatis abyssum. Abyssus plane imperscrutabilis, Incarnationis Dominicae sacramentum; abyssus impenetrabilis. Verbum caro. linteamina vapor exhalans. Propterea sane licet irrumpere verear propriae conscius infirmitatis, frequenter tamen velut dicum illud sine invidia communicare curabo, velut expresso linteamine vel exigua refundens coelestis stilli
Abbreviated transcription (Latin):
simul om̃s tĩbili maledicto⁊ necessitati mortis.
addiciens: adam quoq indignationi diuine muli¬
erem ꝓqua peccauã̾t obiecit. quasi pꝰ rergum eius
uolens declinare sagitaam. Uidit enĩ mulier
tans. ħ sola mũdus habet: cõcupiscẽtiam. car¬
nis. cõcupiscẽtiã ocłoꝵ. ⁊ sr̃biam uite. His ab
cit. Sic zadam qui mulieri male misertus ẽ.
ut cũ ea peccaret. bene noluit misereri: aut penã
te moueris. ⁊dicens ne forte moriam̃. demum
serpenn credens penitus abueganti ⁊ dicenti
nequaquam moriemini: priuanus est ⁊adam

Expanded text:
cituris, simul omnes terribili maledicto et necessitati mortis addicens. Adam quoque indignationi divinae mulierem, pro qua peccaverat, objecit, quasi post tergum ejus volens declinare sagittam. Vidit enim mulier tatis. Haec sola mundus habet, concupiscentiam carnis, concupiscentiam oculorum, et superbiam vitae. His abscit. Sic et Adam, qui mulieri male misertus est ut cum ea peccaret, bene noluit misereri, ut poenam te morieris ; et dicens, Ne forte moriamur: demum serpenti credens, penitus abneganti et dicenti, Nequaquam moriemini. Privatus est et Adam
Abbreviated transcription (Latin):
ñ inuistꝰ. ñ adult̾. Ansine fructib peni¬
tencie erat: Ieuinabat bis insalbato:
dcimã dabat omũum q̃ possicdbat. S.
ingͣtum foritansuspicamini. audite
erat humił. s elatꝰ. Noneñi ꝗd sibi deẽt
scire studuit. s exagerauit meritum
suũ. Nec erat illa solida plenitudo. E
tumor. llacuus ꝓm̃ redũt: ꝗ plenitu¬
dinẽ simulauit. Nam publicanꝰ ille
pe animas gͣtant̃ respic. pio illo respec¬
tu d̾ qͦ sapiens ait. Qm̃ gr̃a ⁊ mĩaᷤͤ in¬

Expanded text:
non injustus, non adulter. An sine fructibus poenitentiae erat? Jejunabat bis in Sabbato, decimas dabat omnium quae possidebat. Sed ingratum forsitan suspicamini. Audite erat humilis, sed elatus. Non enim quid sibi deesset, scire, studuit, sed exaggeravit meritum suum: nec erat illa solida plenitudo, sed tumor. Vacuus proinde rediit, qui plenitudinem simulavit. Nam publicanus illepe animas gratanter respicit pio illo respectu, de quo Sapiens ait: Quoniam gratia et miseri
Abbreviated transcription (Latin):
n̾ueritꝰ sclic animositatẽ regis Ad
utrumq uͦ causam apls subiuncxit.
uñ scilic id potuerit: ut discamꝰ uñ
fides nr̃a infirmet᷑ in nobis. Maioreᷤᷤ
diuicias reputabat tesauris egipci
oꝵ imꝑꝑium xp̃i: aspiciebat eĩ in¬
quit in remuneracionẽ. Nonest ue¬
rit̾ animositatem regis: inuisibileni
enim inꝗt tanꝗͣ uid̾ns sustinuit. Ni¬
iuꝵ ind̾ fit ut nichil reputent᷑ tem¬
poralia si p̃ ocłis habant᷑ et̾na. iñ fit
ut facile porestas comtemnat᷑ huma¬
na. si tamꝗͣ semꝑ eminens porestas
timeat᷑ diuina. Utrumq uͦ sola sids
agit. cuiꝰ tam inuidi tã ꝑspicaces sun

Expanded text:
non veritus scilicet animositatem regis. Ad utrumque vero causam Apostolus subjunxit, unde scilicet id potuerit, ut discamus unde fides nostra infirmetur in nobis. Majores divitias reputabat thesauris Aegyptiinquit, in renumerationem. Non est veritus animositatem regis: invisibilem enim, inquit, tanquam videns sustinuit ? Nimirum inde fit ut nihil reputentur temporalia, si prae oculis habeantur aeterna; inde fit ut facile potestas contemnatur humana, si tanquam semper imminens potestas timeatur divina. Utrumque vero sola fides agit, cujus tam vividi, tam perspicaces sunt
Abbreviated transcription (Latin):
io q̃ mͦ fiet inquiut: Nors crudelissima ⁊ amaris¬
simaͥ. mors t̾r̾ibilis ⁊ ip̃o horẽda auditu. ⁊ bona
Si excaritate morͥatur quis utiꝙ qui nicħ debeat
morti. Neꝙ enĩ detin̾e potĩt mors ĩnoxium. s. fo¬
mortẽ untãꝙ firmatũ ẽ. Niirũ caritas forns ut
mors. immo ⁊ fortior morte. si fortis illꝰ int̾ueit
at̾um alligabit eum. ⁊ diripiet utiꝙ uasa euis
ẜ⁊ ip̃o transit suo ponet ꝓfundum maris uiam
ĩr mͣseat lib̾ati. Honus uisus ẽ sermo:. ut pote
malo merito. S ex bñplacito suo: Circuit ui̾tas.
orbẽ t̾re ⁊ nemo mundus a sorde. ñec infans cuiꝰ
ẽ uniꝰ dici uta suꝑ tr̃am. S ⁊ miã celum ome ꝑ¬

Expanded text:
id quomodo fiet, inquiunt? Mors crudelissima, et amarissima est, mors terribilis, et ipso horrenda auditu. Bona si ex charitate moriatur quis, utique qui nihil debeat morti. Neque enim detinere poterit mors innoxium, sed fomortem vitamque firmatum est. Nimirum charitas fortis ut mors, imo et fortior morte, si fortis illius intraverit atrium, alligabit eum, et diripiet utique vasa ejus, sed et ipso transitu suo ponet profundum maris viam, ut transeant liberati. 13. Bonus visus est sermo, utpote malo merito, sed ex beneplacito suo? Circuit Veritas orbem terrae; et nemo mundus a sorde, nec infans, cujus est unius diei vita super terram . Sed
Abbreviated transcription (Latin):
utilius loquebatur. Quis putas illi colloquio
meruit int̾ẽẽ ⁊ indicabit nobis: Quis auai¬
unit zennarrabit. For te mennar rabilia sunt. et
nõ licet hoĩ loqui. Suma tñ ꝯtrou̾sie tonuꝰ
hec fuisse uidenir. Eget mseracione crra¬
tura rationalis. ait mia. qm̃ misera facta ẽ
⁊ miserabilis ualde. Uemt tempus miserendi
eiꝰ quia iam p̃tĩt tempus. E contra uĩtas. op¬
ortet inquit inpleri sermonẽ quem locutꝰ
es dñe. totus mouatur adam nec eẽ. ẽ. cum
omnib quii in eo erant: quia die uetitũ po¬

Expanded text:
t loquebatur. Quis putas illi colloquio meruit interesse, et indicabit nobis? quis audivit, et enarrabit? Forte inenarrabilia sunt, et non licet homini loqui. Summa tamen controversiae totius haec fuisse videtur. Eget miseratione creatura rationalis, ait Misericordia, quoniam misera facta est, et miserabilis valde. Venit tempus miserendi ejus, quia jam praeteriit tempus. Econtra Veritas: Oportet, inquit, impleri sermonem quem locutus es, Domine. Totus moriatur Adam necesse est cum omnibus qui in eo erant, qua die vetitum po
Abbreviated transcription (Latin):
lleꝵ. ħ q̃ nc̃ dixunꝰ. ñ om̃ino sufficiunt:
ẜ mag̾ inicium qd̾dam. ⁊ uelud funda¬
m̾tum fid̾i sunt hab̃nda. Id̾oq sicre¬
dis peccata tua ñ posse deleri. nl ab eo
cui soli peccasti.⁊ inquem peccatum ñ ca¬
dit bene facis. s add̾ adhuc. ut ħcredas ꝙ¬

Expanded text:
diximus non omnino sufficiunt, sed magis initium quoddam et velut fundamentum fidei sunt habenda. Ideoque si credis peccata tua non posse deleri nisi ab eo cui soli peccasti, et in quem peccatum non cadit, bene facis; sed adde adhuc ut et
Abbreviated transcription (Latin):
nosse un sit hõi inbabitans gła. Di¬
cobreuit̾: qm̃ ad mistica festinat inten¬
cio. Nam ⁊ ea sola ꝓposueram inu̾bis illis
occiurens pͥma fronte apłicꝰ sermo. d̾
int̾na gła. ⁊ testimonio ꝯsciencie. Sic gͦ in¬
ritas obiuauerint sͥ.:⁊ sese iusticia ⁊ pax
sc̃imoniam secitm̃ ⁊ pacem. sine qua ne¬
mĩa p̾uen̾. s neqͣquã ingrediet᷑. donec ei
ueritas ꝯfessionis occurrat. Peccaui dño
dio argueret᷑. et dñs tͣnstulit peccatum
Iam uͦ ut facias bon̾. in timpano ꝗd̾ ⁊cho
io psallendum ÷. ut ip̃a mortisicacio car¬
nis tue.⁊ penitencie fructꝰ ac iusticie oꝑa
in unitate ⁊ concordia fiant: qm̾ unitas¬

Expanded text:
nosse unde sit homini inhabitans gloria? Dico breviter, quoniam ad mystica festinat intentio. Nam et ea sola proposueram in verbis illioccurrens prima fronte apostolicus sermo de interna gloria et testimonio conscientiae. Sic ergo inritas obviaverint sibi, et sese justitia et pax sanctimoniam sectemur et pacem, sine qua neia praevenit; sed nequaquam ingredietur, donec ei veritas confessionis occurrat. Peccavi Domindio argueretur. Et transtulit Dominus peccatum Jam vero ut facias bonum, in tympano et choro tibi psallendum est, ut ipsa mortificatio carnis tuae, et poenitentiae fructus ac justitiae opera in unitate et concordia fiant quonia
Abbreviated transcription (Latin):
tuã. Iustitia thronũ p̃parabat scd̃m illud: iusticia
iudiciũ p̃paracio sedis tue. Paxcũ rege uenit ut
ppha fiieł inueniret᷑ qui dixerat: pax erit intr̃a nr̃a
cũ uenerit. Iñ ẽ qd̾ nato dñõ angłoꝵ chorus cane¬
bat: pax int̾ra hominib bone uolũ. S⁊ tc̃ iusticia.
pax osculate sũt: q̃ ñ modice uidebantur actenus
dissidere. Prior enĩ siqua exlege erat iusticia ñ oscu¬
lũ ẜ aculeum mag̃ habebat: urgens timore quã
ꝓuocatis dilectione. S nec habuit illa recõciliatioẽm:
sic̃ nt̃ nc̃ q̃ exfide noscitur eẽ iustinia. Aliꝰqn quid
erat qd̾ nec abraam. nec moyses. nec cet̾i iusti tp̃is
illlꝰ in obitu suo pacẽ illã beatituainis e t̃ne app̃¬
endere aut regnũ pacis potan̾t ĩ troire. ñ qd mini¬
me adhuc iꝰ sticia: pax sese fuerãt obsculate: Ex
hoc sane dilectissimi. feruẽtiore nobi ÷elo sectanda
iusticia ẽ. Siquid̾ iusticia ⁊ pax osculate sunt

Expanded text:
at, secundum illud: Justitia et judicium praeparatio sedis tuae . Pax cum rege venit, ut propheta fidelis inveniretur qui dixerat: Pax erit in terra nostra cum venerit. Inde est quod nato Domino angelorum chorus canebat: Pax in terra hominibus bonae voluntatis .pax osculatae sunt, quae non modice videbantur hactenus dissidere. Prior enim, si qua erat ex lege justitia, non osculum, sed aculeum magis habebat, urgens magis timore quam provocans dilectione. Sed nec habuit illa reconciliationem, sicut habet nunc quae ex fide noscitur esse justitia. Alioquin quid erat quod nec Abraham, nec Moyses, nec caeteri justi temporis illius, in obitu suo pacem illam beatitudinis aeternae apprehendere, aut regnum pacis poterant introire, nisi quod minime adhuc justitia et pax sese fuerant osculatae? Ex hoc sane, dilectissimi, ferventiore nobis zelo sectanda justitia est; siquidem justitia et pax osculatae sunt,
Abbreviated transcription (Latin):
dam susurrio. pat̾na pulsantes uiscera loque¬
bantur. Numquid in et̾̃num ꝓiciet deus.
Etquam uis diu multumq uisus sit dissi¬
mulare pat̾ miserationum.⁊ intim satisfacer:¬
⁊ elo iusticie ⁊ uitatis. nõtñ influctuosa fuit
suplicantium inportunitatis: s exaudita est
intp̃r oportuno. Forte enim: int̾ pellantibus
tale dicatur dedisse respõsum. Usꝙ quo p̃ces
ur̃e : Debitor sum ⁊ sororibus ur̃is. quas acciñt
uidetis adfaciendam uindinctam innationib
iusticie ⁊ uitati. Uocentur ueniant: suꝑ hoc
u̾bo pariter ꝯferamus. Festinant gͦ legati celeste.
ut urderet miseriam hominum.⁊ crudelem
ascendit uitas ad constitutam diem. s ascen¬
dit usq adnubes. nec dum plana lucida set
sub obscura ⁊ obnubilata ad huc zelo indigni¬
tionis. Factumꝙ ẽ ut legimꝰ. inꝓpħa. Domur

Expanded text:
dam susurrio paterna pulsantes viscera loquedam susurrio paterna pulsantes viscera loquebantur: Nunquid in aeternum projiciet Deus? Et quamvis diu multumque visus sit dissimulare Pater miserationum, ut interim satisfaceret zelo justitiae et veritatis; non tamen infructuosa fuit supplicantium importunitas, sed exaudita est in tempore opportuno. 10. Forte enim interpellantibus tale dicatur dedisse responsum: Usquequo preces vestrae? Debitor sum et sororibus vestris, quas accinctas videtis ad faciendam vindictam in nationibus; justitiae et veritati. Vocentur, veniant, et super hoc verbo pariter conferamus. Festinant ergo legati coelestes, et ut viderunt miseriam hominum et crudelem ascendit veritas ad constitutam diem, sed ascendit usque ad nubes: necdum plane lucida, sed subobscura et obnubilata adhuc zelo indignationis. Factumque est ut legimus in Pr
Abbreviated transcription (Latin):
qui erubuerit me corã hominib . e. ze. eũ. Pacẽ
quoꝙ ꝓtinꝰ amiserunt: quia ñ ẽ pax impiis. drc̃
dñs. Nõ ne .ni. cõtrariã legem ĩuenerant inmẽ¬
bris suis. quo d̃ nouo pudere ceperat nuditan:
Timui inquid: eo quod nudus eẽm. Nõ sic miser.
nõ sic paulo ante timebas: nõ que re bas folia
licet corpore nudus sic̃ ⁊ mͦ. Ex hoc sane.
ut ꝓphe ip̃iꝰ parabolã ꝓsequam̃ qui sibi ob¬
uiasse eas⁊ reconciliatas inoscło memorauit.
grauis quedam int̾ uirtutes uidr orta cõtẽ¬
cio. Si quid uitas ⁊ iꝰticia miseꝵ affligebãt:
pax⁊ mĩa. zeli huiꝰ exꝑtaes. iudicabant mag̃
eẽ partendum. Sunt enim collactanee. hee
due sibi: quẽ admodum ⁊ pores. Unde ⁊ factũ
futuri cumulantibus comminantione su¬
plicii: ille se cederent incor patris. redeuntes
ad dñm qui dedit illas. Solus siquidem ip̃e
cogitabat cogitaciones pacis: cum afflictio¬
nis plena omia uiderentur. Siquid̾ ũ cessa

Expanded text:
. Pacem quoque protinus amiserunt, quia non est pax impiis, dicit Dominus . Nonne enim contrariam legem invenerant in membris suis, quos de novo pudere coeperat nuditatis? Timui ego, inquit, eo quod nudus essem . Non sic miser, non sic paulo ante timebas: non quaerebas folia, licet corpore nudus, sicut et modo. 9. Ex hoc sane ut Prophetae ipsius parabolam prosequamur, qui sibi obviasse eas, et reconciliatas in osculo memoravit gravis quaedam inter virtutes videtur orta contentio. Siquidem veritas et justitia miserum affliia zeli hujus expertes judicabant magis esse parcendum. Sunt etenim collactaneae hae duae sibi, quemadmodum et priores. Unde et factum 75 molestias futuri cumulantibus comminatione supplicii, illae secederent in cor Patris, redeuntes ad Dominum qui illas dedit. Solus siquidem ipse cogitabat cogitationes pacis, cum afflictionis plena omnia viderentur. Siquidem non cessab
Abbreviated transcription (Latin):
gine inferni. quã sustinere faciem di irati.
Enima̾ t̃c stabit iusti in magna ꝯstancia.
spectu dñi ad iudnclam uoluntatem ip̃i: se¬
cura stabit ad iudndã głam eiꝰ Uigilate fr̃s.
state infid. Quem fids timore sollicitat. ũ
pot̾ dormitare ꝑ negligenc iam: qũẽ fids in
spe radicat ñ pot̾ titubare ꝑdiffidnciam.
Om̃ia aut̃ urã incaritate fiant. ut fidilenitaᷤ

Expanded text:
gine inferni, quam sustinere faciem Dei irati. gine inferni, quam sustinere faciem Dei irati. Enimvero tunc stabunt justi in magna constantia; spectu Domini ad videndam voluntatem ipsius, secura stabit ad videndam gloriam ejus. Vigilate, fratres, state in fide . Quem fides timore sollicitat, non potest dormitare per negligentiam; quem fides in spe radicat, non potest titubare per diffidentiam. Omnia autem vestra in charitate fiant, ut fidei lenitas
Abbreviated transcription (Latin):
encia meritoꝵ. dfid̾ spes nascat᷑ fid̾sq
supponat᷑ uelud subiectum ⁊ positum
fund aĩtum. cui suꝑ edific̃ct᷑ bona et̃na
que sparida sunt. Sine ista fid inipõsibile
est placere do. ⁊ cum istapͥossibile est displi¬
cere do. Ocł̃i tui dñe respiciunt fidem: dixit
ille ꝗiugit̃ in ꝯspectutuo stabat ꝑfid̾m. Om̃¬
no iuste ⁊ merito ꝓrsus debita iucissitudo.
ut ocłi tui dñe resinciant fid̾m: quia ocłi mei
los aut̃ fr̃s si tanꝗͣ sine fid̾simꝰ. dm̃ pꝰdorsum¬
nr̃m ponimꝰ. ut dissimulantes tumorem eius
in uanitates pociꝰ respiciamꝰ: quo merito nos
respiciendos putamꝰ Immo respiciemꝰ. s quo
uultu: Uultus aut̃ dm̃ suꝑ facientes mala.
sciet᷑: quando fugient ꝗodr̃t eum afacie eiꝰ
Et afacie tua dñe qͦ fugient. nͥ in tenebras ex¬
tires. in illud chaos ⁊ abissum ignis ⁊ caliginis
Tc̃ enĩ dicent montib cadite suꝑ nos ⁊ collib
opite nos leuĩ estimantes absorb̃i ab illa uora¬

Expanded text:
fidesque supponatur velut subjectum et fundamentum, cui superaedificentur bona aeterna, quae speranda sunt. Sine ista fide impossibile est placere Deo , et cum ista impossibile est displicere Deo. Oculi tui, Domine, respiciunt fidem , dixit ille qui jugiter in conspectu tuo stabat per fidem. Omnino juste et merito. Prorsus debita vicissitudo, ut oculi tui, Domine, respiciant fidem, quia oculi mei Nos autrum ponimus, ut dissimulantes timorem ejus, in vanitates potius respiciamus; quo merito nos respiciendos putamus? Imo respiciemur. Sed quo vultu? Vultus autem Domini super facientes mala . scietur, quando fugient qui oderunt eum a facie ejus. Et a facie tua, Domine, quo fugient, nisi in tenebras exteriores, in illud chaos et abyssum ignis et caliginis? Tunc enim dicent montibus, Cadite super nos; et collibus, Operite nos , levius aestimantes absorberi vora
Abbreviated transcription (Latin):
Non est ꝗ sinił sit tͥ. munerator copiosis¬
sime. remunerator eqisime: pussime lib̾ ator.
Gratis respicis humiles. iuste uidicas in¬
nocentes: misericordĩt saluas ÷ peccatores.
Hec sunt dilecti̾simi. que nobis inm̾sa di¬
uitis buius patͥsfamilias. scãꝵ testimoniis
scripturaꝵ hodie ꝗd sidiligent̾ aduertimꝰ:

Expanded text:
Non est qui similis sit tibi, munerator copiosissime, remunerator aequissime, piissime liberator! Gratis respicis humiles, juste judicas innocentes, misericorditer salvas etiam peccatores. Haec sunt, dilectissimi, quae nobis in mensa divitis hujus patrisfamilias sanctarum testimoniis Scripturarum, hodie quid
Abbreviated transcription (Latin):
amictum hominẽ pͥmũ. ab ip̃o sue cre¬
acionis exordio:⁊ ut ꝓpħa memunit ue¬
stim̾to salutis indutum. Est enĩ in his
iiͦiͦi salutis integritas. nec sine his om̃ib
pot̃ ꝯstare salus: p̾sertim c̃ nec possint
ẽẽ uirtutes. si ab inuicem separent̃ Acepa
lem nutͥcium ꝯtulit paruulo suo deus:
qualem dedit pedissequam homini recenꝰ
orto. S erat illi necẽsari ÷ eruditor. tanqͣ
ingenue ⁊ racionabili creature: ut n̾ sic̃
inm̃tum aliꝙ custodiret᷑ s tanꝗͣ paruul
educaret᷑. Cui sane magist̾io. nemo pote

Expanded text:
primum hominem ab ipso suae creationis exordio, et, ut propheta meminit, vestimento salutis indutum . Est enim in his quatuor salutis integritas, nec sine his omnibus potest constare salus; praesertim cum nec possent esse virtutes, si ab invicem separentur. Accelem nutritium contulit parvulo suo Deus, qualem dedit pedisequam homini recens orto. Sed erat illi necessarius etiam eruditor, tanquam ingenuae et rationabili creaturae, ut non sicut jumentum aliquod custodiretur, sed tanquam parvulus educaretur. C
Abbreviated transcription (Latin):
merita retorque dicẽs. cauẽdũ omĩo ne fieret
irritũ ubũ patris. ne sermo unuis ⁊ efficax qualib
occasione euacuaretur. pattͣite queso ait pax. pat¬
cite u̾b̾ huiꝰ moĩ. ñ uos tał altẽatio decet. uͭtumim
ẽ ĩ honesta ꝯtentio. Porto uidex inclmãs se digi

Expanded text:
merita retorquere, dicens cavendum omnino ne fieret irritum verbum Patris, ne sermo vivus et efficax qualibet occasione evacuaretur: Parcite, quaeso, ait Pax, parcite verbis hujusmodi. Non nos talis altercatio decet: virtutum est inhonesta contentio. 12. Porro Judex in
Abbreviated transcription (Latin):
d̾. Utiq ꝙ factum ÷ n̾ pot̾ n̾ fieri. ip¬
certum omĩno ÷: ꝙ ea nemo habata
se ip̃o. Nã sistare n potiit humana na¬
suam originem uniu̾sa. qͣntũ in eis est
tendere: ⁊ meam semꝑ ẽe partem ꝓcli¬
uiora. Sic ⁊ nos ꝗade nichilo creau su¬

Expanded text:
 quod factum est, non potest non fieri: ipcertum omnino est, quod nemo haec habeat a seipso. Nam si stare non potuit humana nasuam originem universa, quantum in eis est, tendere, et in eam semper esse partem procliviora. Sic et nos, qui de nihilo creati su
Abbreviated transcription (Latin):
lem: queu̾diuidit᷑. s sorte ꝓuen̾. Ego di¬
uiu̾ã aibitror ẽẽ ĩmaginẽ. que nimiꝵ
ũ assuta. s infita atq i mp̾ssa nature.
diuidi scindiq ñ pot̾ Ndimagiñe nẽpe
similitudinem cdi factꝰ ÷ hõ. inimagiñe
arbitͥi lib̃tatem. untutes habens insimi¬
litudine. Et similitudo qd̾ peruit. uen
re. s ñ deleri. ħ gͦ non scindit᷑. s sorte ꝓ¬
mul ⁊ ip̃a. Nam similitudo n̾sic: s aut
manz in bono. aut sipeccauait anima mu¬
tat᷑ miserabilit̾. ium̾tis insipien otib si¬
T̾ ꝯgruum ÷ ut dicamꝰ. ꝑdidit hõ iusti¬
ciam. c̃ eua serpentis. adã mulieri uoci obe¬
diuit pociꝰ qͣ dine Erat tñ residuum
aliqd̃ qđ app̾endere possent idq dñs
illo suo scrutimo innuebat: s abiecerũt
eciã illud conu̾si mu̾ba malicie. ad excu¬
sandas excusaciones in pec̃co. Prior enĩ

Expanded text:
enit? Ego divinam arbitror esse imaginem, quae nimirum non assuta, sed insita atque ipsi impressa naturae, dividi scindique non potest. Ad imaginem nempe et similitudinem Dei factus est homo, in imagine arbitrii libertatem, virtutes habens in similitudine. Et similitudo quidem periit, vre, sed non deleri. Haec ergo non scinditur, sed sorte ibi erit. Nam similitudo non sic; sed aut manet in bono, aut, si peccaverit anima, mutatur miserabiliter, jumentis insipientibus situs, congruum est ut dicamus. Perdidit homo justitiam, cum Eva serpentis, Adam mulieris voci obedivit potius quam divinae. Erat tamen residuum aliquid, quod apprehendere possent, idque Dominus suo illo scrutinio innuebat; sed abjecerunt etiam illud, conversi in verba malitiae, ad excusandas
Abbreviated transcription (Latin):
re ꝑuenturꝰ. Ip̃e enĩ peccata ꝯdonat᷑. ip̃e
donat m̾ita:⁊ p̃mia nichilominꝰ ip̃e redonat
P orro testimonia ista: credibilia facta
sunt nimis. Ilam d̾ remissione qd̾ pecc̃oꝵ
ualidisimũ teneo argum̾tum: añicam
pasionẽ. llox siqd̾ sanguinis eiꝰ in ualuit
multo pł ꝗͣ uox sanguinis abel: clamans
incordib electeꝵ remissionem om̃ium
peccatoꝵ. Traditꝰ est enĩ ꝑꝑ peccata nr̃a.
nec dubium ꝗn potencior̾ sit efficacior mors
illiꝰ inbon̾ ꝗͣ peccata nr̃a inmalum. O

Expanded text:
re perventurus. Ipse enim peccata condonat, ipse donat merita, et praemia nihilominus ipse redonat. 4. Porro testimonia ista credibilia mihi facta sunt nimis. Nam de remissione quidem peccatorum validissimum teneo argumentum, Dominicam passionem. Vox siquidem sanguinis ejus invaluit multo plus quam vox sanguinis Abel, clamans in cordibus electorum, remissionem omnium peccatorum. Traditus est enim propter peccata nostra: nec dubium, quin potentior et efficacior sit mors illius in bonum, quam peccata nostra in malum. De
Abbreviated transcription (Latin):
S⁊ uera sit. fid̾s ñ mortua. ẜuiua⁊ uiui¬
sit ⁊ intrepida fid̾serat moysi: de quo
pauł scribit. Fide reliꝗt egiptum. ñ
ueritꝰ animositatẽ regis. Animosi funt
irrid. ꝓincior ⁊ forcior ad ꝑferendũ.
quã illoꝵ furor adꝑ seq̃ndum. Duo
morabili fid̾ moysi. cuiꝰ occasione lec¬
cionis hodierne cuĩcomꝑandam dixi¬
isd̾m moyses ꝗ fid̾i exemplum factꝰ

Expanded text:
sed vera sit; fides non mortua, sed viva et vivised vera sit; fides non mortua, sed viva et viviet intrepida fides erat Moysi, de quo Paulus scribit: Fide reliquit Aegyptum, non veritus animositatem regis. Animosi sunt irridet; promptior et fortior ad perferendum, quam illorum furor ad persequendum. Duo morabili fide Moysi, cui occasione lectionis hodiernae comparandam dixiidem Moyses, qui fid
Abbreviated transcription (Latin):
nancium. potuit exasꝑariꝰ Moysen ꝗd m
seri̾tura p̾dicat mitissimã fuisse suꝑ õs
bomines ꝗ morabant᷑ int̾ra. nũꝗd tñ exa¬
uald̾ iratum adu̾sus emulos meniorat:
Nuiꝰaut̃ magistri nr̃i mansuctudint̾ ñ so¬
lum erga maledicos seciã erga maleficõ
mirabilem me legisse memini: iracundi¬
am n̾ niemim. Quanꝗͣ nec in ip̃o. sicut
nec in moyse. p̾conio sc̃e lenitatis p̾uidi¬
e. si iustꝰ ⁊elo ꝯtͣ peccantes feruet: sine
qͣ lenitas tepor. aut timiditas est. Qm n̾aq
lentas illa scm quempiam facerꝰ q̃ in he
lyꝗ alias sc̃s erat damnata est: Pr̃s ha¬
bit pacem int̾ uos. mandat ille magister
facit dem̾cia tp̃is. nͥ desicauerit cas ftruor
salis. Hab̾te itaq pacemuit̾ uos. S q̃
sale ꝯdita sit: sapiencie. sectamini leni¬
tatem. s que ferueat fid. Infid̃: lenita¬
te uos qͦ scĩ eritis. nec ialenitas suspecta
erit. si fids p̃cesserit: tantum̃ fid̾s ñficta.

Expanded text:
nantium, potuit exasperari? Moysen quidem Scriptura praedicat mitissimum fuisse super omnes homines qui morabantur in terra ; nunquid tamen exavalde iratum adversus aemulos memorat ? Hujus autem magistri nostri mansuetudinem, non solum erga maledicos, sed etiam erga maleficos, mirabilem me legisse memini, iracundiam non memini. Quanquam nec in ipso, sicut nec in Moyse, praeconio sanctae lenitatis praejudicet, si justus zelo contra peccantes fervet, sine quo lenitas tepor aut timiditas est. Quomodo namque lenitas illa sanctum quempiam faceret, quae in Heli, qui alius sanctus erat, damnata est? . Fratres, habete pacem inter vos, mandat ille Magister facit clementia temporis, nisi desiccaverit eas fervor salis. Habete itaque pacem inter vos, sed quae sale condita sit sapientiae; sectamini lenitatem, sed quae ferveat fide. 3. In fide et lenitate vos quoque sancti eritis; nec jam lenitas suspecta erit, si fides praecesserit: tantum fides non ficta,
Abbreviated transcription (Latin):
noris stilit & ꝗetis. Sessiont̃ affetas⁊ al¬
nasti. Quiseminauer̾ laborem ⁊ iulita¬
tem: metent honorem parit̾ ⁊ ꝗetem P
terra sua duplicia po̾sidb̃t. Uñdice¬
bat ꝗdã. Uide humilitatẽ meam:..¬

Expanded text:
alnasti. Qui seminaverunt laborem et vilitatem, metent honorem pariter et quietemterra sua duplicia possidebunt. Unde et dicebat quidam: Vide humilitatem meam
Abbreviated transcription (Latin):
fiducie causa. Suauis ⁊ mitis est: copi
ad ignoscendum. Credamꝰ sane uł mni¬
micis. qui meo nil aliud imn occasioñẽ
struende calumpnie caꝑent. inuene¬
rt. Conpaciebat᷑ aiunt peccatͥti: nec

Expanded text:
causa fiduciae. Suavis et mitis est, copioad ignoscendum. Credamus sane vel inimicis, qui in eo nihil aliud, unde occasionem struendae calumniae caperent, invenerunt. Compa
Abbreviated transcription (Latin):
moyses in lege mandauit. Anꝗ d̾cre¬
uerit adult̾am lapidare. mandauit
muit susanna: ⁊ ait. Angustie mͥ ft̃
undiq Undiq enĩ mors. hinc qd̾ corꝑea:
manꝰ nec adult̾a effug̾. nec pudica:
ur̾as accusaciones. nec sc̃s. nec petra¬
tor euadit. Dissimulatis peccata ur̃a:
uͥ inuencritis aliena. alioꝗn siꝗs for

Expanded text:
Moyses in lege mandavit. An qui decrevit adulteram lapidare, mandavit Susanna, et ait: Angustiae mihi sunt undique. Undique enim mors; hinc quidem corporea, manus nec adultera effugit, nec pudica: vestras accusationes nec sanctus, nec peccator evadit. Dissimulatis peccata vestra, ubi inveneritis aliena: alioquin si quis fort
Abbreviated transcription (Latin):
absolucrit lege dãpnatam. In ur̃ m o
pharisei cap̃: tota ur̃e malignitatis ad¬
inuencio retorq̾t᷑. Diffiditis cause. qui
iudicium subt̾ fugitis. Nam illa qd in sine
abeant pharisei. Uid̾tine duos sene̾.
na aseniorib exire ceꝑunt. qͦmͦ inpo¬
merio ioachim abscondunt᷑. Susannã

Expanded text:
absolverit lege damnatam. In vestrum, o Pharisaei, caput tota vestrae malignitatis adinventio retorquetur. Diffiditis causae, qui judicium subterfugitis. Nam illa quidem sineabeant Pharisaei. Videtisne duos senes nam a senioribus exire coeperunt quomodo in pomerio Joachim abssconduntur? Susannam