comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
oesinentia inueniunt᷑ adubia s. pauca pͥmitiua. ut heri.uͥ.ibi. Dr tñ ⁊ here. Iu¬
Alia uͦ nõĩa s̃ loco adũbii posita. ꝑ gntm pleraq ut domi. taurominii lams aci.
tyri. ephesi. belli. Liuiiꝰ in ai ab urbe ꝯdita. Duo nefanda facinora decẽ uiri bel¬
li domiq aditiuis. Inueniunt᷑ & iã ꝑ dat̾m. uesꝑi. ⁊ sorai. T̃ er in anaria. Quẽ ne
ego heri uidi aduos. afferri uesꝑiWirgł georg̾ in .iiii. St̃ quib ad portas o
tͥ istec incidit suspitio. quiquiatenoram. Id in eadẽ. Audiui ⁊ credo multa ꝯcur¬
rt suul qui ꝯiecturã hane nc̃ fatio. Est enĩ abłts aquo ⁊ aqui. In. a pͥmitiua
qͥdẽ. ut qñ tpporale. iex eo ꝯposita. siqñ. aliqn. neqñ. Que añ penultimã hñt¬
uuꝰ in .uiii. ab urbe ꝯdita. Utroq erercitꝰ missi. S uniit̾. quo. aliquo. eo. illo. S qñ
inueniunt᷑ denoĩatuia ut dui: ⁊ exeo ꝯpositũ int̾dui. ⁊anocte noctu. Hã astu

Expanded text:
desinentia inueniuntur aduerbia, sed pauca primitiua, ut heri, ibi, ubi. dicitur tamen et here. Iualia uero nomina sunt loco aduerbii posita, per genetiuum pleraque, ut domi, Taurominii, Lampsaci, Tyri, Ephesi, belli. Liuius in III ab urbe condita : «duo nefanda facinora decemuiri belli domique adiciunt»; inueniuntur etiam per datiuum uesperi et sorti. Terentius in Andria : «quemne ego heri uidi ad uostibi istaec incidit suspicio?:: / qui? quia te noram». idem in eadem: «audiui et credo, multa concurrunt simul, / qui coniecturam hanc nunc facio»; est enim ablatiuus a quo uel a qui. in o primitiua quidem, ut qLiuius in VIII ab urbe condita : «utroque exercitus missi», similiter quo, aliquo, eo, illo; sed quainueniuntur denominatiua, ut diu et ex eo compositum interdiu et a nocte noctu. nam astu
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ꝑ se positȩ sine aliis partib or̃onis sigc̃are possint ut supͣdictũ :. quales s̃ pene
⁊ suplex tua numina posco. Loco: ut iđ in .a. Pruna ꝙ adtroiã ꝓcaris gesserat
argis. Tp̃ri: ut salustiꝰ in .i. historiaꝵ. Adbellũ ꝑsimacedonirũ. Nũo. ad qͥnqua¬
ginta milia. In ꝯpõne qq̃ mͦ intentiuũ ÷ ut appbat. affirmat. Modo ad ꝑsonã¬
aliquã ł rẽ dirigit᷑. ut alloquor. arridet. Similr̃ ⁊ aliȩ supͣdictȩ diu̾sas hñt sigẽo¬

Expanded text:
tum per se positae sine aliis partibus orationis significare possint, ut supra dictum est, quales sunt paene et supplex tua numina posco»; loco, ut idem in I: «prima quod ad Troiam pro caris gesserat Argis»; tempori, ut Sallustius in I historiarum : «ad bellum Persi Macedonicum»; numero: ad quinquaginta milia. in coaliquam uel rem dirigitur, ut alloquitur, arridet. similiter et aliae supra dictae diuersas habent sig
Abbreviated transcription (Latin):
excrinsecꝰ intelligit᷑. id ÷ qualitas quã ꝑse ꝓ nom̃ sine adiunctione̾ nõis hr̃e noͣ
pot̾. Sciendũ tñ ꝙ qualis ⁊ tantꝰ ⁊ tot. si adp̃sentes dicant᷑ & ñ demonstrati¬
ua st̃. Sin aũt ad absentes relatiua ł redditiua tm. ut qualis hercules: talis
thesens fuit. Illud qq aanotandũ ꝙ in not̃o ꝙ inuoc̃to oĩa noĩa eiꝰ capatia posst̃
ẽe demonstratiua. Itaq inhoc solo finitã uident᷑ scdam hr̃e ꝑsonã. Nã in aliis

Expanded text:
extrinsecus intellegitur, id est qualitas, quam per se pronomen sine adiunctione nominis habere non potest. sciendum tamen, quod talis et tantus et tot, si ad praesentes dicantur, etiam demonstratiua sunt, sin autem ad absentes, relatiua uel redditiua tantum, ut qualis Hercules, talis Theseus fuit. illud quoque notandum, quod in uocatiuo omnia nomina eius capacia possunt esse demonstratiua; itaque in hoc solo finitam uidentur secundam habere personam: nam in aliis
Abbreviated transcription (Latin):
in eod. Nlequa scire dolos mediꝰue occurrere possit. Ꝙ sciend̾ ꝙ pͥa ciuicatũ nõia si pͥmȩ¬
ł scd̾e sint decłonis. gnt̃o quid casu. ꝓ adu̾bio inloco accipuit᷑ ut romȩ sũ ł taren¬
Ueneras & ab lanuuino ancioq auxslia. Salustiꝰ in catilinario. Nã tũ brutꝰ ab roma
aberat. Idẽ iniugut chino. Adcircã oppidũ itͥ ꝯstitiumt. Liuiꝰ in .uiii. & fauniꝰ s̃p¬
plementũ abroma adduxit.Iđ in .uii. Quẽ aũt abroma posse excipi. In eo dẽ
Q ua itia adueserĩ ferebat. Salustꝰ in .i. histeriaꝵ. Adolimphũ atq phaselida. In
p̃neste locatꝰ. It apit mutinã. exrodo. Plautꝰ in raercatore. Ilauĩ exrhodo qua:
heri aduectꝰ filiꝰ. Inueniunt᷑ tñ quędã & iã appellatuua. supͣdictã regnlã seruar¬
tia. ut militiȩ militiã nulitia. domi donũ domo. humi humũ humo. In e cõr

Expanded text:
in eodem: «ne qua scire dolos mediusue occurrere possit». et sciendum, quod propria cidae sint declinationis, genetiuo quidem casu pro aduerbio in loco accipiuntur, ut Romae sum uel Taren«uenerant et ab Lanuuio Antioque auxilia». Sallustius in Catilinario : «nam tum Brutus ab Roma aberat». idem in Iugurthino : «ad Cirtam oppidum iter constituunt». Liuius in VIIII: «et Fabius supplementum ab Roma adduxit». idem in VII: «quem autem ab Roma posse exciri?». in eodem: «qua uia ad Veserim ferebat». Sallustius in I historiarum : «ad Olympum atque Phaselida». inPraeneste locatus». idem: «apud Mutinam» ex Rhodo Plautus in mercatore : «nauem ex Rhodo, qua est heri aduectus filius». inueniuntur tamen quaedam etiam appellatiua supra dictam regulam seruantia, ut militiae, militiam, militia; domi, domum, domo; humi, humum, humo. in e cor
Abbreviated transcription (Latin):
nes s. aduba sola ferunt. Igit᷑ siu ꝓ nom̃ ł aduerbũ seꝑ̃ ponit᷑ reciꝓcũ id ÷ siui
pasionẽ sigcais. ł retransitiuũ. ł ad possessionẽ ut sui se̾ruo loq̃t ł sii miseret᷑.
ł rogat me uidua ut sui misertar. Nnquã aũt absolute quomͦ alia ꝓnoĩa ut ego
lo quor ⁊tu loqueris. ⁊ slle loqr. Cũ enĩ sic̃ diximꝰ necẽt sit actũ ł asem& ipsa inse
ł ab alia in eã intelligi. t̃quã pot̾ uerbũ ł recipcari ł transire. nͥ in obliquos casus.
ĩs aũt obliquus noco adiungit᷑ t̾nsitionẽ ꝑsonȩ ad ꝑsonã sigc̃ass. ł uerbo inse nõtm
ãis ciꝰ & iã obliquus eidẽ uerbo possit sine tnsitione ł recipcatione adiungi ut ego
scribo: mei aũt scribo: dr̃e ñ possumꝰ. ille fac̃. illiꝰ fac̃: nemo dic̃. Cũ qͥ sibi loqr¬

Expanded text:
n uel ad uerbum semper ponitur reciprocum, id est sui passionem significans, uel retransitiuum uel ad possessionem, ut sui seruo loquitur uel sui miseretur uel rogat me uidua, ut sui miserear, numquam autem absolute, quomodo alia, ut ego loquor et tu loqueris et ille loquitur. cum enim, sicut diximus, necesse sit, actum uel a semet ipsa in se uel ab aliomnis autem obliquus nominatiuo adiungitur transitionem personae ad personam significans uel uerbo in se nominatiuum se nominatiuus, cuius etiam obliquus eidem uerbo possit sine transitione uel reciprocatione adiungi, ut ego scribo mei autem scribo dicere non possumus, ille facit, illius facit nemo dicit. cum igitur sibi loq
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ putaui. eggo qq̃ ab ea incipiã. Nõi enĩ quȩ principalis: oium oronis par¬
tiũ. ⁊ cet̾is quȩ easus ad nõis similitudinẽ sumt̃ p̃posita: nĩ pot̾ sibi dictio
ꝯpositioue.Est aũt qñ ꝑ appositionẽ ꝓlatȩ prepones p̃postere ponunt᷑ poetica ple¬
rũq auctoritate. Nã sine mecris scribentes rarissime hoc inuenias fac̾e. n̾iricũ.
quȩ sol& quib dã ꝓnõib aput om̃s. similit̾ pꝰponi. Qñ aũt ordinẽ mutats mu

Expanded text:
principalis est omnium orationis partium, et ceteris, quae casus ad nominis similitudinem sumunt, praeposita uim potest sibi dictioncompositione. est autem quando per appositionem prolatae praepositiones praepostere ponuntur, poetica plerumque auctoritate; nam sine metris scribentes rarissime hoc inuenies facere nisi in cum, quae solet quibusdam pronominibus apud omnes similiter postponi. quando autem ordinem muta
Abbreviated transcription (Latin):
ẜpositȩ accuunt᷑ in pͥncipio. S hoc int̾÷ int̾ s̃positiones ⁊ ꝯiunctiones ꝙ ꝯiunctio¬
nes p̃posite ñ quã ꝯponi posst̃. n cũ declinabilib his infinitis ut siqua nequa. p̃positio¬
nes il quãuis in t̾nsitione ponant᷑ ꝑsonaꝵ. seꝑate. id ÷ ꝑ appositionẽ ꝓlatȩ. ñ ꝯuing̃t̃
aras̃. ł duo accidentia cũ una sub̾a. ut scribit slegit hõ ł iustꝰ ⁊ifortis hõ. &ut hoc
ipsũ plamꝰ absoluã ñ copulat p̃positio aduas casuales dictiones. ł duo adu̾bia eũ uno
ones quid añ casuales tã in ꝯpositione quã in appositione ponunt᷑. Cõunctio uͦ nisiin
appositione p̃poni aliis partib ñ pot̾. nec supponi quid excepto:q. ut uͥq plerũq
undiq utiq In quo tñ possumꝰ additionẽ mag̃ ł diriuationẽ q silłȩ. quemͦ . ce. qqͣ¬
legẽ indinacionis in õib ut undiq utiq Diruiata aũt ꝑ adcitionẽ finalis alicuiꝰ

Expanded text:
positiones et coniunctiones, quod coniunctiones praepositae numquam componi possunt cum declinabilibus nisi infinitis, ut siqua, nequa, praepositiones uero, quamuis in transitione ponantur personarum separatae, id est per appositionem prolatae, non coniungunt arant, uel duo accidentia cum una substantia, ut scribit et legit homo uel iustus et fortis homo. et ut hoc ipsum plenius absoluam, non copulat praepositio duas casuales dictiones uel duo aduerbia cum uno positiones quidem ante casuales tam in compositione quam in appositione ponuntur, coniunctio uero nisi in appositione praeponi aliis partibus non potest, nec supponi quidem, excepto que, ut ubique, plerumque, undique, uterque, in quo tamen possumus additionem magis uel deriuationem que syllegem inclinationis in omnibus: undique, utique. deriuatiua autem per additionem finalis alicuius
Abbreviated transcription (Latin):
uouiam de oĩb ut potui declinabilib supͣ disserui. idi de nõe
⁊ u̾bo. ⁊ participio ⁊ ꝓnõie. nc̃ ad indeclinabilia ueniã quȩ iu¬
re extrenia ponunt᷑. Ua enĩ sine illis sentñtiã ꝯplere ñ poss.
Illa uͦ sine istis sepissime qplent. Itaq cũ bñ mͥ uideant᷑. sposi¬
tionẽ cet̾is indelinabilib grecoꝵ doctissimi: p̃posiusse ⁊ ma

Expanded text:
uoniam de omnibus, ut potui, declinabilibus supra disserui, id est de nomine et uerbo et participio et pronomine, nunc ad indeclinabilia ueniam, quae iure extrema ponuntur: ea enim sine illis sententiam complere non possunt, illa uero sine istis saepissime complent. itaque cum mihi bene uideantur praeposition
Abbreviated transcription (Latin):
ñ solũ ipsoꝵ quȩ ostendunt᷑. s & iã illoꝵ ad quos referunt᷑: demonstrationẽ ht̃.
diu̾sa reserre. Ut si aspicientes mare. dicamꝰ talẽ cẽ nilũ. cũ sit nilus mascłi. mare
au̾t neutri. ł quis dicat statuã herculis cerneis. Tanti tã magni fueruit mei
litudinis causa hꝰ cemodi noum demonstrationes ꝓferunt᷑. quȩ ÷ in ꝯmuni qua¬
litate ł quantitate qua caress ꝓ nõia. quȩ dubitatio ÷ noĩa magis hȩc ẽẽ. appella¬
Argo cũ adiungimꝰ sub̾am qualitati nã huic sub̾am sigcat similis uͦ qualitatẽ.

Expanded text:
n solum ipsorum, quae ostenduntur, sed etiam illorum, ad quos referuntur, demonstrationem habet, diuersa referre, ut si aspicientes mare dicamus, talem esse Nilum, cum sit Nilus masculini, mare autem neutri, uel si quis dicat statuam Herculis cernens, tanti fuerunt mei si igitur similitudinis causa huiuscemodi nominum demonstrationes proferuntur, quae est in communi qualitate uel quantitate, qua carent pronomina, quae dubitatio est, nomina magis haec esse appellaergo cum adiungimus substantiam qualitati, nam huic substantiam significat, similis uero qualitatem
Abbreviated transcription (Latin):
iquȩ ex eo ꝯponunt᷑ in hoc ẽẽ dm̃s qualitatẽ. Ht̃ gͥ & iã qualitatẽ quã desiderat
nom̃. Ut breuit̾ gͥ totũ colligausꝰ ꝓ noĩa loco ꝓp̃rioꝵ accipiunt᷑ noum. Itaq fini¬
litas inuenit᷑. ut quis. quȩ.ꝙ. aliꝰ. alia. aliutd. nicħ mirũ cũ uoib partib oronis
de quib nulla dubitatio ÷ hoc inueniat᷑. ut in nõib supellex supellectilis. hospes
bospua. gracilis gracila. in ꝓ nõib ipse ł ipsus ipsa ipsũ. inu̾bis. sũ fui. fero. tu
possũt ẽẽ demonstratiua. & ꝓnoͣia tñ inueniunt᷑ carentia demonstratione. quȩ
st̃ relatiua ut is. sui. Hoc tñ int̾÷ int̾ demonstrationẽ nołm ⁊ ꝓnou̾m. ꝙ id ꝙ¬

Expanded text:
quae ex eo componuntur, in hoc esse dicimus qualitatem. habet igitur etiam qualitatem, quam desiderat nomen. ut breuiter igitur totum colligamus, pronomina loco propriorum accipiuntur nominum, itaque finilitas inuenitur, ut quis quae quod, alius alia aliude quibus nulla dubitatio est, hoc inueniatur, ut in nominibus: supellex supellectilis, hospes hospita, gracilis gracila, in pronominibus ipse uel ipsus ipsa ipsum, in uerbis sum fui, fero tulpossunt esse demonstratiua, et pronomina tamen inueniuntur carentia demonstratione, quae sunt relatiua, ut is sui. hoc autem interest inter demonstrationem nominum et
Abbreviated transcription (Latin):
ealayeos ⁊ cayoos ꝙ ÷ pͥmȩ iscde ꝑsonȩ. ñ hm̃s. s ꝓ eis sĩplicib pͥmituis utimͣ quȩ
tã in recspeatione quã in tͣnsitione poni post̃. ut mei misereor. ⁊ mei iusereris. similt̃
tui misereris. ⁊ tiu misereo. Nec mirũ cũ apuit grecos q̃q uetustissimꝰ oiũm fere aucto¬

Expanded text:
ibus primitiuis utimur, quae ibus primitiuis utimur, quae tam in reciprocatione quam in transitione poni possunt, ut mei misereor et mei misereris, similiter tui misereris et tui misereor. nec mirum, cum apud Graecos quoque uetustissimus omnium fere aucto
Abbreviated transcription (Latin):
enũ int̾rogatiua noĩa nec infinita. nec ab negatiua. nec distributua. ł imꝑ¬
titiua. nec relatua. quȩ oĩa careis demonstratione uocatiuos pollicent᷑. ut qͥs
isimilia. nec pͥmȩ ⁊ t̾ciȩ ꝑsone ꝓ nõia. Cet̾a uͦ noĩa ꝑ uoctos casus & iãsi sint
appellatiua. loco pͥoꝵ fungunt᷑. cũ demonstratio ipsa defuit p̃sentẽ scdam
tinos absoluta sunt. ⁊ tã p̃positua quã subiunctiua. rectiq accentꝰ. id ÷ hortho
dico ego. tu dicis. dicis tu. ille dic̃. dic̃ ille. Absoluta aũt añr quȩ cũ alus socia¬
ri posst̃ ł ñ. nã dicendo ego dico. possũ isolus intelligi. ⁊ cũ alio. ¶ Solet tñ m&
addita plerũq sigͣcantiã ł discretionẽ ostende. quã grȩci ayace coaitii dict̃.¬
⁊ goma&. ia: ego. in alius. Nec nõ & iã tpse ego. ł egomae ipse. Ut ter in adelplus. E gomoe
rapra. Iose ego solui argentũ. id÷ ego ⁊ ñ alius. Sui solũ aput latinos recipeũ fic

Expanded text:
enim interrogatiua nomina nec infinita nec abnegatiua nec distributiua uel impertitiua nec relatiua, quae omnia carent demonstratione, uocatiuos pollicentur, ut quis similia, nec primae et tertiae personae pronomina. cetera uero nomina per uocatiuos casus, etiam si sint appellatiua, loco propriorum funguntur, cum demonstratio ipsa definit praesentem secundamtinos absoluta sunt et tam praepositiua quam subiunctiua rectique accentus, id est ὀρθοdico ego; tu dicis, dicis tu; ille dicit, dicit ille; absoluta autem dicuntur, quae cum aliis sociari possunt uel non; nam dicendo ego dico possum et solus intellegi et cum alio. solet tamen met addita plerumque significantiam uel discretionem ostendere, quam Graeci διαστολήν dicuegomet, ego et non alius. nec non etiam ipse ego uel egomet ipse, ut Terentius in adelphis : «egomet rapui, ipse egomet solui argentum», id est ego et nullus alius. sui solum apud Latinos reciprocum fi
Abbreviated transcription (Latin):
bulas. ꝓnoĩa enĩ pͥmȩ. i scdȩ ꝑ sonȩ iõ maxe accipiunt᷑ ut loco pͥoꝵ fungant᷑
noũm. cũ uerb̾ eaꝵdẽ ꝑsonaꝵ. ut ego ambulo tu ambulas. Itaq loco t̾ciȩ ꝑsone
meliꝰ nom̃ ponit᷑. i max̾e si ab÷ ego fatio. tu facis. tulliꝰ fac̃. nͥ ł preseis sit uixta
⁊ demonsttiue hoc ipsũ uolentes indicare dicamꝰ hic ł iste. ł si longe uideat᷑ ⁊i
dicamꝰ ille. ł si absit ⁊ quasi iã cognito utamͣ relatiuo. is dicentes. de quo iã no
hoc aũt nõĩs careat nots iure ad t̾ciam retrudit᷑ ꝑsonã. Substantiuis aut ⁊

Expanded text:
 personae ideo maxime accipiuntur, ut loco propriorum fungantur nominum cum uerbis earundem personarum, ut ego ambulo, tu ambulas. itaque loco tertiae personae melius nomen ponitur, et maxime si abest: ego facio, tu facis, Tullius facit, nisi uel praesens sit iuxta et demonstratiue hoc ipsum uolentes indicare dicamus hic uel iste, uel longe uideatur et dicamus ille, uel, si absit, quasi de iam cognito utamur relatiuo is, dicentes de quo iam nouhoc autem nominis careat nominatiuus, iure ad tertiam retruditur personam. substantiuis autem et
Abbreviated transcription (Latin):
ut pacnuiꝰ in medo. Quess isti. Cato: Quescũq romȩ regna uidissen. Acciꝰ in
flectit᷑. Qñ aũt ꝓrelat̾iuo acuit᷑ ꝑse. Inlectione uͦ grauat᷑. Simiłr obliqui casꝰ
gn̾alẽ accentuu regulã seruant. qñ sunt infinita ł int̾r ogatua. Qn uͦ relatiua
utri. alteriꝰ alt̾i. an huiꝰ hiuc. cuiꝰ cili. eiꝰ ei monosibła sis accipienda in dato. I
dedimꝰ conubia ur̃a reipisit. Idẽ in .i. georg. Hiuc astirpe pedes temo ꝓtentꝰ inocto.
pares hñt sittas. ei. eis tus. ut cui quis. huic in quo .c. ꝑ adiectionẽ diffr̃ȩ causa
Id̾ in eod. t alsus huic pinnas ⁊ cornua sum̾e tetrȩ. Cui qqͣ terrentianꝰ de litt̾is.
erũ ut cuq ÷ ꝑximitas locis oriri Est enĩ sodaticũex duob ionicis amalore. itris
trocheis. In eod. E xora̾ine fulgens eni dat nom̃ sinopes. Tertiꝰ modꝰ decłonis ꝑ no¬

Expanded text:
ius in Medo : «ques sunt isti?». Cato: «quescumque Romae regnauissent». Accius in uatur. similiter obliqui casus generalem accentuum regulam seruant, quando sunt infinita uel interrogatiua, quando uero relatiua, utri, alterius alteri, an huius huic, cuius cui, eius ei monosyllaba sint accipienda in datiuo, dedimus, conubia nostra / reppulit», idem in I georgicon : «huic a stirpe pedes temo protentus in octo», pares habent syllabas, ei, eis uel iis, ut cui, quis, huic, in quo c per adiectionem differentiae causa idem in eodem: «falsus huic pinnas et cornua sumeret aethrae». cui quoque Terentianus de literis : uerum ut cuique est proximitas loci soniue; est enim sotadeum ex duobus ionicis a maiore et tribus trochaeis. in eodem: ex ordine fulgens cui dat nomen sinopes. tertius modus declin
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ alia mulle. ñ tñ io sig̃conẽ grȩcã adtendentes debeniꝰ nos ea ꝯposita dt̃e. ł quȩ
ex ꝯt̾rio inuentunt᷑ sĩplitia apiit illos: aput nos ꝯposita. ut incertꝰ. arta ioayai¬
adiungi. sic̃ &iã u̾ba scde ꝑsonȩ. ut uenisti ad me uirgili. ⁊ ꝓnõia. fecisti tu hom̃e
uenisti tu terenti. nͥ cũ substantinuis łuoc̃tis adiungant᷑ uerb̾. T utic enĩ & iã nõtis
utim̃. quomͦ ⁊ inprua. unt̾cia ꝑsona. ut cues docrꝰ. ego sũ prndeis. pͥscianꝰ ego uocor.

Expanded text:
endentes debemus ea composita dicere uel quae ex contrario inueniuntur simplicia apud illos, apud nos composita, ut incestus μεμολυadiungi, sicut etiam uerba secundae personae, ut uenisti ad me Virgili, et pronomina, fecisti tu Homere, uenisti tu Terenti, nisi cum substantiuis uel uocatiuis adiungantur uerbis. tunc enim etiam nominatiuis utimur, quomodo et in pr
Abbreviated transcription (Latin):
.i płia sẽpatĩ ñ hũit. ⁊ existimo eã eẽ causã. ꝙ necẽe erat ł cũ aspiratione ꝓferre

Expanded text:
et pluralia separatim non habuit? et existimo, eam esse causam, quod necesse erat uel cum aspiratione proferre et pluralia separatim non habuit? et existimo, eam esse causam, quod necesse erat uel cum aspiratione proferre
Abbreviated transcription (Latin):
us. nosaios. nr̃m ł nr̃i ur̃m ł ur̃i. nobis. uob. nos. uos. ouos. anobis. auobis. E x pͥmis
qͥ sullabis tã primetiuoꝵ quã possessnioꝵ ꝑsonȩ. intelligunt᷑. ab extremis casus
ager ⁊⁊mei agri instrumentũ. ⁊ mei agro dedi ⁊ mei agrũ colo. Similr mei
sessiua gntis adiungunt᷑ ĩolis eiꝰdẽ nũ mei serii filiꝰ. tui serui uestis. sui serui mni
pͥnutiuoꝵ gñtis oñis casus adiungi possũt ł nũi. ut tullis ager. agri. agro. agrum
agri a groꝵ. agris. agros. In possessinis uͦ similis casus adiungit᷑ ⁊ nũs ut tulliani
agri. tuillianũ agrũ. tullianos agros. In oib aũt cõcidentib hoc sciendũ ꝙ struc¬
tura ł orainan ꝙ onis dubicationẽ repellit. Hulla enĩalia re discermntur ase
uoce sepe similia. ut amator. accusator. mator. ⁊ nõia fuss. u̾iba. Simiłr ⁊ poetȩ.
inspicienda. Que itͣ &iã illud. cur cũ aput grecos t̾cia ꝑsona ꝓ nõum pͥmitiuoꝵ¬

Expanded text:
os, a nobis a uobis. ex primis igitur syllabis tam primitiuorum quam possessiuorum personae intelleguntur, ab extremis casus ager est et mei agri instrumentum et mei agro dedi et mei agrum colo; similiter mei sessiua, genetiuis adiunguntur solis eiusdem numeri: mei serui filius, tui serui uestis, sui serui miniprimitiuorum genetiuis omnes casus adiungi possunt uel numeri, ut Tullii ager, agri, agro, agrum, agri, agrorum, agris, agros. in possessiuis uero similis casus adiungitur et numerus, ut Tulliani agri, Tullianum agrum, Tullianos agros. in omnibus autem concidentibus hoc sciendum, quod structura uel ordinatio orationis dubitationem repellit. nulla enim alia re discernuntur a se uoce saepe similia, ut amator, accusator, orator et nomina sunt et uerba; similiter poetae, inspicienda. quaeritur etiam illud, cur, cum apud Graecos tertia persona pronominum primitiuo
Abbreviated transcription (Latin):
einucho. Urc elouuta ÷ hoc foras simul onĩs ꝓriuint se abeunt lauatũ ꝑstre¬
punt. Uñ ouid̾ in iii. fastoꝵ. Siluia uestalis qͣuid enĩ uetat iñ moueri sacra¬

Expanded text:
eunucho : «uix elocuta est hoc, foras simul omnes proruunt se, / abeunt lauatum, perstreeunucho : «uix elocuta est hoc, foras simul omnes proruunt se, / abeunt lauatum, perstrepunt». unde Ouidius in III fastorum : «Siluia
Abbreviated transcription (Latin):
ratꝰ. uereor ueritu ueritꝰ. loquor locuti. locutꝰ. molior molitu molitꝰ. A neutro¬
passiuis. ut gauisii ganisus. factu factꝰ. Aneutris uͦ paucis pt̃m nascit᷑. ut ce¬
natu cenat᷑. pransu pransus. placitu placitus. nuptii nuptꝰ. Excipit᷑ mortuis
amoꝵor.cuiꝰ supinũ cũ sca analogiam moritu. ⁊ hinc moriturꝰ face futm
taturꝰ. & potatꝰ. scđ analogiã an potu. potꝰ. poturꝰ. ꝑ sincopã meliꝰ dicat᷑. quȩ
inusu nẽ sunt. Uirgł ĩbucolico. huc ipsi adpotũ uenien ꝑprata uiuenci.¬
& in aui. georg. Quoq mͦ potis guiderent intibra fibris. Lucanꝰ ina. strimo¬
na sic geliũ bruma pellente relinquis poturȩ tenile grues. Ex quo ostẽdit᷑¬
pos qq̃ participiũ eẽ. Nec mirũ eñ lautꝰ. ⁊ lauturꝰ. ꝓ lauatꝰ. ⁊lauaturꝰ. in usu
⁊. NIã sca terentiũ iaue ꝰ. ilauatutꝰ. deb& ꝓferri qui supinũ ꝓtulit lauatũ in

Expanded text:
ratus, uereor ueritu ueritus, loquor locutu locutus, molior molitu molitus; a neutroratus, uereor ueritu ueritus, loquor locutu locutus, molior molitu molitus; a neutropassiuis: gauisu gauisus, factu factus; a neutris uero paucis praeteritum nascitur: caenatu caenatus, pransu pransus, placitu placitus, nuptu nuptus. excipitur mortuus a morior, cuius supinum cum secundum analogiam moritu et hinc moriturus facere futaturus et potatus secundum analogiam, an potu potus poturus per syncopam melius dicatur, quae in usu non sunt.  in Georg.: Quoque modo potus gauderent intiba fibris. Lucanus in V: Strymona sic gelidum bruma pellente relinquunt Poturae te, Nile, grues. Lautus, lautum lautus et lauturus pro lauatus et lauaturus in usu est. nam secundum Terentium lauatus et lauaturus debet proferri, qui supinum protulit lauatum in
Abbreviated transcription (Latin):
fit regulã. criminatii erinunaturꝰ. osculatu osculaturꝰ. Passiua uͦ eiꝰdẽ tpͣris par¬
ticipia. fuint agt̃o participũ tpr̃is p̃sentis. tis finali. in dus ꝯu̾sa. amans aman¬
tis amandus. docẽs aocentis docendus. legẽs legentis. legendus. audiẽs audientis
audiendus. p̃ceriens preceuntis preteundꝰ trasiens trãseusis trãseuudus. Pt̃i uͦ¬
tp̃ris parcicipia. quȩ uicus.ł. in.sus. ł i.xus desinũt. similit̾ asupino excremo fiũt
addita .s. ⁊ ccerepta .ii. Hascunt᷑ aũt auerbis passiuuis. i ꝯmunib ⁊ deponẽtib ⁊ neu¬
tropassius. ⁊ quib dã neutris. A passiuis ut amatui amatus. domitu domitꝰ. doctu
doctꝰ. delectu. deliꝰ. mersu nersus. pexii pecus. auditu auditꝰ. Aꝯmunib ut cri¬
minatu criuinatꝰ. osculatii osculatꝰ. Adeponentib ut for. fatu. fatꝰ. reor ratu

Expanded text:
fit regulam: criminatu criminaturus, osculatu osculaturus. passiua uero eiusdem temporis parfit regulam: criminatu criminaturus, osculatu osculaturus. passiua uero eiusdem temporis participia fiunt a genetiuo participii praesentis temporis tis finali in dus conuersa: amans amantis amandus, docens docentis docendus, legens legentis legendus, audiens audientis audiendus, praeteriens praetereuntis praetereundus, transiens transeuntis transeundus. psus, vel xus, desinunt, similiter a supino extremo fiunt, addita s et correpta u. Nascuntur autem a verbis passivis, et communibus, et deponentibus, et neutro-passivis, et quibusdam neutris: a passivis, ut amatu, amatus; domitu, domitus; doctu, doctus; deletu, deletus; mersu, mersus; pexu, pexus; auditu, auditus; a communibus: criminatu criminatus, osculatu osculatus; a deponentibus: for fatu fatus, reor ratu
Abbreviated transcription (Latin):
ns. ut amabã amass. docebã doceis. legebã legens. faciebã faciess. muniebã numi¬
añ uam. ꝓductũ. Quã tñ atiqui diptũgũ scribentes mutationẽ uocaliũ facta.¬
eri. ut polibã ꝓpoliebã. insigniba. ꝓ insigniebã. Hec tñ id ꝓhibuit partici¬
pia ad ꝑfectoꝵ regulã nasci. Dicimꝰ enĩ iens. adienꝰ. quieis. p oliens. in signies.
Hec tñ eade participia quȩ auerbis ui. eo desiientib quartȩ ꝯugons nascunt᷑.
anomale ꝑ obli quos casus ꝓ ae. eu. hũerunt. iens. euntis. quiens queuntis. Fut᷑i uͦ
tpris participia si sint auerbis actiuis ł neutris. ł deponentib fuiss ab extremo
supinoꝵ add̾ta rus. amatii. ainaturꝰ. doctii. docturꝰ lectu. lecturꝰ. auaitii. auditurꝰ.
statu staturꝰ locuti. locutrirꝰ. A ꝯnteni q̃q uerba ꝙ infut᷑õ tp̃re duo htͣ participia
unũ quidẽ actiuũ inris. alt̾m passinũ uidus. Illud ꝙ inrus. desinit. scd̾ p̃dictã

Expanded text:
ns, ut amabam, amans; docebam, docens; legebam, legens; faciebam, faciens; muniebam, muniante bam productam quam tamen antiqui diphthongum scribentes transmutationem uocalium factaeri, ut polibam pro poliebam, insignibam pro insigniebam. nec tamen id prohibuit participia ad perfectorum regulam nasci; dicimus enim iens, adiens, quiens, poliens, insigniens. haec tamen eadem participia, quae a uerbis in eo desinentibus quartae coniugationis nascuntur, anomale per obliquos casus pro ie eu habuerunt: iens euntis, quiens queuntis. futuri uero temporis participia, si sint a uerbis actiuis uel neutris uel deponentibus, fiunt ab extremo supinorum addita rus: amatu amaturus, doctu docturus, lectu lecturus, auditu auditurus, statu staturus, locutu locuturus. a communi quoque uerbo, quod in futuro tempore duo habet participia, unum quidem actiuum in rus, alterum uero passiuum in dus, illud, quod in rus desinit, secundum praedictam
Abbreviated transcription (Latin):
tis. & doceor rethoricã. instituor gramaticã. moneor iusticiã. Id u
UIII. & neid̾. Consurgit sentor tunicaq inducit᷑ artꝰ. Uł cũ totu
ꝓ parte pati sig̃cat᷑. ut abscidit᷑ casut. trũcat᷑ nares cecat᷑ oculos.
intendit᷑ btadna. Uir gł in .xi. Indutꝰ terga leonis. Iđ in .xii. for

Expanded text:
tis, et doceor rhetoricam, instituor grammaticam, moneor iustitiam. idem tis, et doceor rhetoricam, instituor grammaticam, moneor iustitiam. idem in VIII: «consurgit senior tunicaque inducitur artus», uel cum totum pro parte pati significatur, ut absciditur caput, truncatur nares, caecatur oculos, intenditur brachia. Virgilius: «indutus t
Abbreviated transcription (Latin):
Iulta aũt uetustissimi sic ꝓtulert᷑. cõfusa t̾minatione. teste capro.¬
passiua uoce actiuã. sic̃ sup̃diximꝰ. timeo te timeor ate. metuo
te metuor ate. Lucanꝰ in a. Dũ metuar sẽꝑ t̾raq ex pecter ab
om̃i. Id in .iiii.S. regia timent᷑ obferrũ. Qic̾o in .iiii. tuscula¬
naꝵ. Uenientia metͥlint᷑. Nec mirũ hoc inueniri aput nos in his
uerbis. cũ aput grecos qq̃ tã actuiũ quã passinũ eiꝰ sigẽatĩnis
uerbũ. acct̃o casui adiungit᷑nt᷑. contͣ cõsuetudinẽ alioꝵ. Dicũt eñ.
Ousu cekap. ꝓcosir ir cayce. St̃ tñ hȩc ead u̾ba absoluta. eñ
ñ iũgunt᷑ casui acct̃o s dat᷑a. Ut tereñs in andria. Eiꝰ uirȩ timeo.
dẽ in ead. Ei metui achriside. Inueniunt᷑ &iã quędã passiua ut
supͣdictũ ÷ quę figurate acc̃to cõiungunt᷑ cũ uideant᷑ agere ipsi.

Expanded text:
imi autem multa sic protulerunt confusa terminatione teste Caprimi autem multa sic protulerunt confusa terminatione teste Caprpassiua uoce actiuam, sicut supra diximus: timeo te, timeor a te, metuo te, metuor a te. Lucanus in V: «dum metuar semper terraque expecter ab omni». idem in IIII: «sed regna timentur / ob ferrum». Cicero in IIII Tusculanarum : «uenientia metuuntur». nec mirum hoc inueniri apud nos in his uerbis, cum apud Graecos quoque tam actiuum quam passiuum eius significationis uerbum accusatiuo casui coniungitabsoluta, cum non iunguntur casui accusatiuo, sed datiuo, ut Terentius in Andria : «eius uitae timeo». idem in eadem: «ei metui a Chryside». inueniuntur etiam quaedam passiua, ut supra dictum est, quae figurate accusatiuo coniunguntur, cum uideantur agere ipsi,
Abbreviated transcription (Latin):
Ictuã. qñ acct̃o iũgit᷑ ut moror te. Iuuenał etũ in .iuii. Morant᷑
pauei ridiculũ & fugientẽ ex utbe fudorẽ. Tereñs in andria
passiuis uerbis. multa absolute sine cõiunctione casus alic̾ solens
ꝓferri. ut sidicã. N eo uolente sanꝰ sũ & animo & corꝑe. Riã & sa¬
pio bene & uideo & audio acute. Quãius enĩ nullũ casũ his ad¬
uinxi plenã tñ sentẽtiã demõstrani. Hoc &iã in passinis sidicã
ꝑ turbor. & angor. & fingor. & rũpor. &ñ addã aquo.St̃ quedã
in .o. t̾minãtia quę cũ sint actiua ꝓpassiuis qq̃ solẽe poni. ut
lauo. tonddeo. duro. calceo. ꝓ lauor. & condeor. & duror. & calceoe.
S: ħ magis ꝑ eclisin cõsuetudo ꝓferre tradidit. Ꝙ poetȩ qq̃ sol&̃
face. Ut uitgł in .iii. georgͥ. Incanaq menta ciniphey tonde
sint passiua sine dubio tñ inuenunt᷑ ab auctorib ꝓ actinis ꝓlata.

Expanded text:
enalis in IIII: «morantur / enalis in IIII: «morantur / pauci ridiculum et fugientem ex urbe pudorem», Terentius in Andria endum, quod in actiuis etiam et passiuis uerbis multa absolute sine coniunctione casus alicuius solent proferri, ut si dicam deo uolente sanus sum et animo et corpore, nam et sapio bene et uideo et audio acute; quamuis enim nullum casum his adiunxi, plenam tamen sententiam demonstraui. hoc etiam in passiuis, si dicor et rumpor, et non addam a quo. sunt quaedam in o terminantia, quae, cum sint actiua, pro passiuis quoque solent poni, ut lauo, tondeo, duro, calceo pro lauor et tondeor et duror et calceor. sed haec magis per ellipsin consuetudo proferre tradidit. quod poetae quoque solent facere, ut Virgilius in III georgicon : «incanaque menta / Cinyphii tondent sint passiua, sine dubio tamen inueniuntur ab auctoribus pro actiuis prolata,
Abbreviated transcription (Latin):
tos medicare serentes. Id. ini.ii. gcõr. Senib medicant᷑ anelis. Datõ
casui cõiunx̃. ld in .uii.S. ũ dardanie medicari enspidis ictum
eu aliuit. Terers in phormione. Quas cũ res adu̾se sũ minꝰ me¬
deri possis. Lo quor uerbũ precor dm̃. Quȩ uͦ passiuã ab latũ
cũ .a. ł ab. ppositionib ł dat̃m. ut nascor ate &tͥ. St̃ & iã ex his ꝙͣ¬
dã quȩ absolute dicta: ñ egens supͣdictis casib ut ÷. labor. morior
letor. glorior. tumultuor. uagor. uaticinor. Alia uͦ quę cũ uide¬
uident᷑ hr̃e. ut obliuiscor tui. & te. misereor tui. ł tͥ. ł. te. S uns
alia quę si ablatiuo iugant᷑. passiua st̃ ł cõmunia. Sin ꝑse ꝓ ferã¬
tur. ab soluta. ut sidicã iuideor ate. passiuũ ÷. Sin uideor ẽẽꝰ bonꝰ
ut sigcet .to. do. ħ̾o. ÷ absolutũtũ. Similitͥ moror cõmune ÷ &
absolutũ. Modo enĩ actiuã mͦ passiuã ht̃ sigc̃onẽ. mͦ absolutã

Expanded text:
n : «et senibus medicantur anhelis»; datiuo casui coniunxit. idem in VII: «sed non Dardaniae medicari cuspidis ictum / eualuit». Terentius in Phormione : «quas, cum res aduersae sient, minus mederi possis», loquor uerbum, precor deum; quae uero passiuam, ablatiuum cum a uel ab praepositionibus uel datiuum, ut nascor a te et tibi. sunt etiam ex his quaedam, quae absolute dicta non egent supra dictis casibus, ut est labor, morior, laetor, glorior, tumultuor, uagor, uaticinor; alia uero, quae, cum uideuidentur habere, ut obliuiscor tui et te, misereor tui et misereor te. sunt alia, quae, si ablatiuo iungantur, passiua sunt uel communia, sin per se proferantur, absoluta, ut si dicam uideor a te, passiuum est, sin uideor esse bonus, ut significet τὸ δοκῶ, est absolutum. similiter moror commune est et absolutum; modo enim
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ.s que ñ extrĩsecꝰ fit. quã greci yayoriatiam uocant. iđ :
quȩ ex se in se ipsa fit intrĩsecꝰ passio. ut rubeo. ferueo. caleo.
tepeo. marceo. egroto. titubo. uacillo. Itaq ħꝰcemodi uerba nõ
egent casu. Quãuis auctores hec qqͣ inueniant᷑ more actiuo
ł passiuo cliu̾sis casib adiĩgentes. si figate. Ut uirgł in bucolico.
Ardebat alexĩ. ꝓ amabat. St̃ alia u̾ba quę quãuis ñ ab actiuis
ꝓfiriscẽtia. tñ passuiã sẽꝑ hñt formã. Ex his quedã eađ uoce
utrũq sigĩant. id ÷ & actionẽ & passionẽ. ut ÷ osculor te. & osculor
similit eandẽ t̾minationẽ hñtia nec ab actiuis nata unã dũ taxat

Expanded text:
ed quae non extrinsecus fit, quam Graeci αὐτοπάθειαν uocant, id est quae ex se in se ipsa fit intrinsecus passio, ut rubeo, ferueo, caleo, tepeo, marceo, aegroto, titubo, uacillo. itaque huiuscemodi uerba non egent casu, quamuis auctores haec quoque inueniantur more actiuo uel passiuo diuersis casibus adiungentes, sed figurate, ut Virgilius in bucolico : «ardebat Alexin», pro amabat. sunt alia uerba, quae quamuis non ab actiuis proficiscentia tamen passiuam semper habent formam. et ex his quaedam eadem uoce utrumque significant, id est actionem et passionem, ut est osculor te et osculor similiter eandem terminationem habentia nec ab actiuis nata unam dumtaxat
Abbreviated transcription (Latin):
ses aut nuĩ quã dirimisses. Passiuo eiꝰ usus ÷. lucanꝰ in .ii. Multũ q eo¬
itur buniani gñis maiore in proelia dano.S sciendũ ꝙ eoit᷑ ꝓcol¬

Expanded text:
ses aut numquam diremisses». passiuo eius usus est Lucanus in II: «multumque coses aut numquam diremisses». passiuo eius usus est Lucanus in II: «multumque coitur / humani generis maiore in proelia damno». sed sciendum, quod et co
Abbreviated transcription (Latin):
itiet inana neia. Totũq asedib imis una eurꝰq nochusq riunt đ
eiꝰ cõpositũ passiuũ in .xi. aix̃. hlec mͥ cũ teueris ullũ peruta bellũ
ꝑgama. ł erens in eunuco. ꝓruunt se. Tñ absolute qq̃ ꝓlata rethi
se pati demõstrat. ut ruo ꝓ eado. Hirgł in .ii. aneiđ. ubbs antiqua
ruit multos dñata ꝑ annos. Ruit posuit ꝓcadit. Similit̾ inundo.
net hostes agger muroꝵ nec inundant sanguine fossas Inuenit̾ au
un quis: dã codicisꝰ. Dũ aecinet hostis aggera muroꝵ nec inundaid̃
sanigume fosse. Similit uergo absolutũ & actiuũ. Absolutis urt aurgl
inxi. Quie dann&e labor aut quo uergat poncłe loetũ. etiutũ eii.
E rontiq inuesgit ina sacerdos. Passiuũ: Iucanꝰ ini. S polꝰ auersi
sis neutrũ et̃ iudeat᷑ quã actiuũ. ꝓ cõuenio enĩ accipit᷑. Ut iurgł in¬
ehilippicarũ. Utinã .G. n. põpeis cũ gaio cȩsare societate̾̃ aut nũqͣ cois¬

Expanded text:
 imis / una eurusque notusque ruunt». idem eius compositum passiuum in XI dixit: «nec mihi cum Teucris ullum post eruta bellum / Pergama». Terentius in eunucho : «proruunt se». tamen absolute quoque prolata recise pati demonstrat, ut ruo pro cado. Virgilius in II Aeneidos : «urbs antiqua ruit multos dominata per annos» ruit posuit pro cadit. similiter inundo net hostesn quibusdam codicibus: «dum distinet hostes / agger murorum nec inundant sanguine fossae». similiter uergo absolutum et actiuum: absolutum, ut Virgilius in XII: «quem damnet labor aut quo uergat pondere letum», actiuum in VI: «frontique inuergit uina sacerdos», passiuum Lucanus in I: «et polus auersi gis neutrum esse uideatur quam actiuum pro conuenio enim accipitur, ut Virgililippicarum : «utinam, Gnaei Pompei, cum Gaio Caesare societatem aut numquam cois
Abbreviated transcription (Latin):
gne prĩceps turite ꝓpinques auguriũ. Actnie posuit. Id inai a ne¬
pulo metãq tenebant. Similit̾ simulo absolutũ & actiuũ. & ab eo cõ¬
lora teserus. It ii.x. actiue. Iubas q amini assimulat caprtas.  Are xni
ormã acsimulata camerti. St̃ quȩ tã actiua quã passia noee nonũ
ator iã sigeant. ut merio. & mereor. Aucanꝰ inui. Seeua uiro noti
casteoꝵ inplebe merebat. Uirgł in x aneiđ. Meriui qđ sepe furo¬
res copresi. Ia in aui.aenua. Sibñ quid aete mexui fuit aura
quiaqua auice meũ. Lucanꝰ inxni. seuas mericũ phycueta rapi

Expanded text:
augurium» actiue posuit. idem in II Aenepulo metamque tenebant». similiter simulo absolutum et actiuum et ab eo comiora reseruo?». idem in X actiue: «iubasque / diuini adsimulat capitis». idem ia quam passiua uoce unum atque idem significant, ut mereo et mereor. Lucanus in VI: «Scaeua uiro nomen, castrorum in plebe merebat». Virgilius in V: «merui quoque, saepe furores / conpressi». idem in IIII: «si bene quid de te merui, fuit aut tibi quicquam / dulce meum». Lucanus in VIIII: «saeuas m
Abbreviated transcription (Latin):
& epulo ꝓ epul or. & beiulo ꝓ eiulor. & lucto ꝓ luctor & luctito
ꝓ luctitor. & luxurio ꝓ luxurior. & lȩco ꝓlaetor. & ludifico ꝓ ludi¬
ficor. & misereo ꝓ misereor. Uñ miser&. & miseret᷑. inꝑ soualia.
tereis in phor mione. Misertũ ÷. Horto qq̃ ẜ hortor. & lagio ꝓ
largio dicebant. quȩ st̃ cõmuinia. Uñ salustiꝰ in .i. instoriaꝵ. Igr

Expanded text:
r et luctito pro luctitor et luxurio pro luxurior et laeto pro laetor et ludifico pro ludificor et misereo pro misereor, unde miseret et miseretur impersonalia. Terentius in Phormione : «miseritum est». horto quoque pro hortor et largio pro largior dic
Abbreviated transcription (Latin):
Sisenna. Uitã cũ dolore & insigni cruciatu carnificatꝰ amisit. id
qui aput nos. hoc noĩe dignant᷑. az yoyiisai. passiue. Oratiꝰ car¬
minũ libro .i. Bellaq matrib decestata. Quintꝰ põpeiꝰ. Me miserũ
quȩ mille feminȩ despicari ausȩ st̃. Despicor cõmune accipiebant.
Curio pat̾. hIusquã demolit᷑ nusquã ex onerat᷑ pecunia. demollit᷑
passiue dixit. Tereñs in phormione. Meditata mͥ st̃ om̃ia mea: in¬
indomitũ ht̃ quidã inse ferũ s tñ ea nat᷑a ÷ ut curari & dũari pos

Expanded text:
Sisenna: «uitam cum dolore et insigni cruciatu carnificatus amisit», cSisenna: «uitam cum dolore et insigni cruciatu carnificatus amisit», cqui apud nos hoc nomine dignantur», ἀξιοῦνται, passiue. Horatius carminum libro I: «bellaque matribus / detestata». Quintus Pompeius: «me miserum, quem illae feminae despicari ausae sunt». despicor, commune accipiebant. Curio pater: «nusquam demolitur, nusquam exoneratur pecunia», demolitur passiue dixit. Terentius in Phormione : «meditata mihi sunt omnia mea inindomitum habet quiddam in se ferum, sed tamen ea natura est, ut cicurari et dominari p
Abbreviated transcription (Latin):
gai. Nepos. Edis martis: in circo flaminio. architectata. ab her¬
Aipheus philologꝰ. T̃ emistodes cũ a sormoso adsectaret᷑. Passiue.
elius. Ex scriptis eoꝵ qui ueri arbitrantur. Passiue.ytioaã ba¬
hanre ai. Uerri. Blanditꝰq labor molli curabit᷑ arte. Blanditus.
spirauerã dolebã cõsolabar ab ea quȩtimui. Consolabar passiue
ꝓtulit. Uarro. ꝑauꝑtas enĩ hectũ nonita nutricuła ut nc̃ cõspi¬
cat᷑. Seopeieay. passiue dixit. Apiꝰ cecꝰ. Amicũ cũ uides obluise¬
ꝑtas ansa petunt᷑ incognita cõsecuta negligunt᷑. Cõ secuta ꝓ im¬
riꝰ. Uxorẽ tuã & meã nouercã. apopło lapidib consectari uideo.
Consectati passiue posuit. ayco kecsai. Curio. Eã tã inuidiosa
fortuna copleti passiue. Saueriꝰ de ꝓportione. Hõ eẽ positionis

Expanded text:
ουθενεῖται. Nepos: «aedis Martis est in circo Flaminio architectata ab Herουθενεῖται. Nepos: «aedis Martis est in circo Flaminio architectata ab HerAlpheus philologus: «Themistocles cum a formoso adsectaretur», passiueelius: «ex scriptis eorum, qui ueri arbitrantur», passiue, ὑπολαμβάνονται. Verrius: «blanditusque labor molli curabitur arte», blanditus, speraueram dolebam, consolabar ob ea quae timui», consolabar passiue protulit. Varro: «paupertas enim haec tum non ita nutricata, ut nunc conspicatur», θεωρεῖται, passiue dixit. Appius Caecus: «amicum cum uides, obliscepertae ansa petuntur incognita, consecuta negleguntur», consecuta pro imrius: «uxorem tuam et meam nouercam a populo lapidibus / consectari uideo», consectari passiue posuit, διώκεσθαι. Curio: «eum tam inuidiosa fortuna conplecti», passiue. Staberius de proportione : non esse positiones
Abbreviated transcription (Latin):
tiai keceoa. Cic̾o ꝓ roscio. Quo uno malefitio scelera om̃ĩa cõ¬
plexa eẽ uideant᷑. Aureliꝰ. Abhis gallos adortos ex insidus
usis iã omib locis. Abusis. ħ adaħpłł oiitaidni. Uarro utile
utanuit potiꝰ quã abrege abutamͣ. Cannutł. Turpe ÷ ꝓpt̾ uenu¬
statẽ. uesti m̃coꝵ ad mirari. Ut ꝑꝑ turpissime uitã auctã cõtẽpn̾e.
dmirari. Saiala ⁊ ucti. Cicõ ꝓ murena. Puplicis litt̾is testata
st̃ oĩa. Testata passiue. maptipꝰit entuda. Meluis. Inpubes libri¬
inaui. originsi. Duo exules lege publica exe erari. Passiut.
ra machinata fames. breui fatigabat. Macb ina. ⁊ passine dioit.
miecellus numedicꝰ ia oĩone qua aput popłri. G. malinio. tri-¬
buno plebis re põdit hiã ut aliis ꝑlerũq obuenit̃ti magiitra¬
tu obmetũ statue pollictant᷑. Passine. Nattit ae uo eiłis. Reor
q̃q & queror. & solor. Qic̾o ad nepotẽ. hoc restiterat & iã ut ate fi¬
ctis aggredier donis. Ad gredie̾r passiue dicit. enieapeygu. In

Expanded text:
icero pro Roscio : «quo uno maleficio scelera omnia conplexa esse uideantur». Aurelius: «ab his Gallos adortos, ex insidiis usis iam omnibus locis», abusis καταχρησθέντων. Varro: «utile utamur potius, quam ab rege abutamur». Cannutius: «turpe est propter uenustatem uestimentorum admirari, ut propter turpissime uitam actam contempnere», admirari θαυμάζεσθαι. Cicero pro Murena : «publicis literis testata sunt omnia», testata passiue, μαρτυρηθέντα. Aelius: «inpubes libriin IIII originum : «duo exules lege publica execrari», passiue,ra machinata fames breui fatigabat», machinata passiue dixit. Metellus Numidicus in oratione, qua apud populum Gaio Manlio tribuno plebis respondit : «nam ut aliis plerumque obuenienti magistratu ob metum statuae polliceantur», passiue, ἐπαγγελθῶσιν. reor quoque et uereor et solor. Cicero ad Nepotem ctis adgrederer donis», adgrederer passiue dixit, ἐνεδρευθῶ. in
Abbreviated transcription (Latin):
actiua sigc̃one quomͦ passiua ablatiuo cõiungit.Stipulor ate ꝓin
t̾rogo te. & int̾rogor a te. qͦmͦ dñis quero ace. ꝓ int̾ togo te. quã ussit
actiuũ. Iuuenał in .ii. Quãtũ uis stipulare & ꝓtinꝰ accipe ꝙ do. ut
totiens illũ pat̾ audiat. Sub audit᷑ ame stipillare. Escce hic actiue.
Sueconiꝰ aut̃ passine ꝓtulit. in .iiii.prȩtoꝵ. Lecoriaq uetat nunorẽ¬
ni momẽtis animi circũ agi stipulariq irato cõsulitribuno. m̃. ple¬
bei. Plautꝰ in cistellaria. ale responde postulas. inuiriũ ÷ stipulari
sẽꝑ. me ultro oportet a uiris eũ questũ fatio nichil uires ꝓ mittere.
nascor ate. orior ate. patior ate. mercorate. Idq ostendit cõiunctio

Expanded text:
actiua significatione quomodo passiua ablatiuo coniungitur, stipulor a te pro actiua significatione quomodo passiua ablatiuo coniungitur, stipulor a te pro interrogo te et interrogor a te, quomodo dicimus quaero a te pro interrogo te, quamuis sit actiuum. Iuuenalis in III: «quantum uis stipulare et protinus accipe, quid do, / ut totiens illum pater audiat», subauditur a me stipulare. ecce hic actiue, Suetonius autem passiue protulit in IIII praetorum : «Laetoria, quae ueni momentis animi circumagi stipularique irato consuli tribunum plebei». Plautus in cistellaria : «me respondere postulas: iniurium est, / stipulari semper me ultro oportet a uiris, / eum quaestum facio, nil uiris promittere»,nificationem: nascor a te, orior a te, patior a te, mereor a te, idque ostendit coniunctio
Abbreviated transcription (Latin):
ipse emẽtitis auspitiis uitiosũ fec̾at. F m̃titis. ipepce sicus. Hisci¬
lius. Bonȩ res ꝑ illos arano initio exorsȩ ad summũ ꝑueneruls̃.
Exorsȩ. id ÷ initae. Nigidiꝰ. ex ꝑienda racio. asinniꝰ. Cuł exꝑta uitt᷑
bello garmanie traducta. ad custodiã illirici÷. Exꝑta passiue.
a cel. Multa inuerta exꝑiaq ex hocst hona. E cnestella. trustra¬
tus .đͥ. aspe diuictꝰ. in castra se recepit. frustratꝰ. mata urtee
aueriꝰ. Frustram irridem᷑. Uatro ab amicis hortaret᷑. Suetoniꝰ
ñ dicit. Hirgł inbucolico. Hẽ oblita mͥ tot carmina uex qd
moerini: ipsa fugit. Oblita passiue dix̃. Oratiꝰ in .ii. carmiñ. Hsul¬
la decẽpedis mecata priuatis opacã porticꝰ excipiebat arcton.¬
imilit̾ ꝓtulert̃ t̾ in actiua quã in passina sigõone. tutor. ua¬
R. uen̾or. uelificor. Uñ uiuenalis in iti. uelificatꝰ athos. Uocife¬
Confiteor. tuem. agredior. stipulor. In quo illud qqͣ ÷ obseruandũ. ꝙ

Expanded text:
ipse ementitis auspiciis uitiosum fecerat», ementitis ψευσθεῖσιν. Visellius: «bonae res per illos a raro initio exorsae ad summum peruenerunt», exorsae id est initae. Nigidius: «experienda ratio». Asinius: «cuius experta uirtus bello Germaniae traducta ad custodiam Illyrici est», experta passiue. Accius: «multa inuenta expertaque ex hoc sunt bona». Fenestella: «frustratus igitur a spe, deuictus in castra se recepit», frustratus ματαιωθείς. Laberius: «frustramur, inridemur». Varro: «ab amicis hortaretur». Suetoninon dicitur». Virgilius in bucolico : «nunc oblita mihi tot carmina, uox quoque Moerim / ipsa fugit», oblita passiue dixit. Horatius in II carminum : «nulla decempedis / metata priuatis opacam / porticus excipiebat arctonn actiua quam in passiua significatione: tutor, uador, uenor, uelificor unde Iuuenalis in IIII: «uelificatus Athos», uocifeconfiteor, tueor, aggredior, stipulor. in quo illud quoque est obseruandum, quod
Abbreviated transcription (Latin):
cho. Quẽ prestolare parmeno. Cic̾o in .i. inuectiuaꝵ. Quid tibi
ad foꝵ aureliũ prestolarent᷑. Insidior tibi. Ex his multa antiq
tã actiua quã passiua sigͣcone ꝓtulisse inueniunt᷑. & maxime
ea quȩ aput grecos actiua hñtꝰ & passiua. ut ÷ auxilior te & ade.
imilit̾ adulor adminiculor. auguror. ad ortor. apiscor. ab ominor.
cõsequor. amplector. adorior. abutor.miror. ancestor. execror. ma¬
tor. reor. uereor. solor. arbitror. blandior. consolor. conspicor. cõmitus.¬
cor. cõplector. calumnior. carnificor. despicor. de molior. dominor. de¬
peculor delargior. emẽtior. exordior. exꝑior. frustor. hortor. for.
ritas. Aqua que potumꝰ adu̾sis collig̾e libris exẽpla ꝑferamꝰ. lu¬
ciliꝰ. ame auxiltatꝰ si ÷. Passiue. Boetesitie. Cassius similit̾. ad¬
ulatiq erãt ab amicis & adortati. Adulati. koa akey. Eith̃¬
sec. Uarro. Tribunitio auxilio adminculati. Boeses ttusec.

Expanded text:
cho : «quem praestolare, Parmeno?». Cicero in I inuectiuarum : «qui tibi ad forum Aurelium praestolarentur», insidior tibi. ex his multa antiqui tam actiua quam passiua significatione protulisse inueniuntur, et maxime ea, quae apud Graecos actiua habentur et passiua: auxilior te et a te, similiter adminiculor, auguror, adhortor, apiscor, abominor, consequor, amplector, adorior, abutor, admiror, antestor, aggrtor, reor, uereor, solor, arbitror, blandior, consolor, conspicor, comminiscor, complector, calumnior, carnificor, despicor, demolior, dominor, depeculor, delargior, ementior, exordior, experior, frustror, hortor, for ritas, a qua quae potuimus a diuersis colligere libris exempla proferamus. Lucilius: «a me auxiliatus siet» passiue, βοηθηθείς. Cassius similiter: «adulatique erant ab amicis et adhortati», adulati . Varro: «tribunicio auxilio adminiculati», βοηθηθέντες.
Abbreviated transcription (Latin):
bant᷑ saturnalia. Similit̾ acciuã sigc̃onẽ hãt offitio tͥ. noceo tͥ.
Quedã uͦ ex eisdẽ nałalib uerbis. passiuã sigẽonẽ hñt ut uapulo
ate. fio ate. exulo ate. ueneo ace. nubo tͥ. quãuis antiquissimi
& iã actiua sigc̃one. nubo te dicebãt. Uñ plautꝰ in casina. Lib&
charinũ quid agat scire nouũ nuptũ. Quedã neut᷑. id ÷ que nec
nos in aliũ excrĩsecꝰ nec aliũ in nos aliqͥa ag̾e sigẽant. ut ÷. spiro.
uiuo. ambulo. ꝑgo. quȩ ñ egẽt aliqua cõiũctione casus. cũ ab¬
solutã & plenã ꝑse ꝓlata. sententiã monstrãe. quȩ & ꝓ pͥe neutͣ
uocant᷑ sic̃ supͣdictũs. St̃ alia in hac forma id÷ Iuerbis quȩ in¬

Expanded text:
ionem habent officio tibi, noceo tibi, ionem habent officio tibi, noceo tibi, quaedam uero ex eisdem neutralibus passiuam, ut uapulo a te, fio a te, exulo a te, ueneo a te, nubo tibi quamuis antiquissimi etiam actiua significatione nubo te dicebant, unde Plautus in Casina : «libet Charinum quid agat scire nouum nuptum», quaedam neutra, id nos in alium nec alium in nos aliquid agere significant, ut uiuo, ambulo, pergo, quae non egent aliqua coniunctione casus, cum absolutam et plenam per se prolata sententiam monstrent, quae et proprie neutra uocantur, sicut supra dictu