comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
denda sub leuem᷑. S in hanc dñs descendit. quia nobis mul¬
tũ ꝓficientib parũ de se. aliquid nr̃is sensib aꝑit. si tam̃ c
in illo uł parũ ut aliquid potest. qui unus semꝑ & idẽ ꝑ¬
manens. intellegi partilit᷑ ñ potest: & tam̃ a suis fi delibus
participari dicit᷑. cũ in eius substantia pars nullatenꝰ admit¬
tatꝰ᷑ S quia hunc expͥmere ꝑfecto sermone ñ possumus: hu¬
manitatis nr̃e. modulo quasi infantie inbecillitate p̃pedi¬
ti. eũ aliquatenus balbutiendo resonamus. Quia uͦ & in mag¬
na contẽplatione subleuati subtile quid de ęt̾nitatis cogͦ¬
nitione ꝑtingimꝰ. sacrȩ. hẏstoriȩ uerbis ostendit᷑. cũ de cõg¬
nitione dĩ ꝓpħa nobilis helyas edocet᷑: cui cũ transiturumꝰ¬

Expanded text:
denda sublevemur. Sed in hanc Dominus descendit, quia nobis multum proficientibus parum de se aliquid nostris sensibus aperit; si tamen dici in illo vel parum, vel aliquid potest, qui unus semper et idem permanens, intelligi partiliter non potest, et tamen a suis fidelibus participari dicitur, cum in ejus substantia pars nullatenus admittatur. Sed quia hunc exprimere perfecto sermone non possumus, humanitatis nostrae modulo, quasi infantiae imbecillitate praepediti, eum aliquatenus balbutiendo resonamus. Quia vero et in magna contemplatione sublevati, subtile quid de aeternitatis cognitione pertingimus, sacrae historiae verbis ostenditur, cum de cognitione Dei
Abbreviated transcription (Latin):
cens. qui aut̃ reliqui fuerint auferent᷑ ex eis. & rursũ sentẽ¬
tiȩ suȩ ocłm in eũ quẽ. p̃dixerat interitũ reꝓboꝵ mittens
subito adiunxit. morient᷑. & ñ in sapientia. ac si diceret.
Hi quos dixi qr ñ intellegentes inȩt̾nũ pereunt. ꝓculdubio
ñ in sapientia moriunt᷑. S hunc eẽ ñnũquã morẽ sacri elo

Expanded text:
i fuerint, auferentur ex eis. Et rursum sententiae suae oculum in eum, quem praedixerat, interitum reproborum mittens, subito adjunxit: Morientur, 174 et non in sapientia. Ac si diceret: Hi quos dixi quia non intelligentes in aeternum peribunt, procul dubio non in sapientia morientur. Sed hunc esse nonnunquam m
Abbreviated transcription (Latin):
cata. Iracundus quipye. peccata effundit : qr etiã malos quos
incaute. ad discordiã ꝓuocat peiores facit ꝑ irã lux uerita¬
tis aniittit᷑ sic̃ seriptũ ẽ: sol ñ occidat suꝑ iracundiã urãm

Expanded text:
cata. Iracundus quippe peccata effundit, quia etiam malos, quos cata. Iracundus quippe peccata effundit, quia etiam malos, quos incaute ad discordiam provocat, peiores facit. Per iram lux veritatis amittitur, sicut scriptum est: Sol non occidat super iracundiam vestram.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ quã dũ mansuetudo amittit᷑ suꝑnȩ imaginis similitudo uu¬
ciat᷑. Parã sapientia ꝑdit᷑. ut quid quoue ordine agendũ
sit omĩno nesciat᷑. sic̃ scriptũ ẽ: ira in sinu stulti requies¬
eio. eqr nimirũ intellegentiȩ lucẽ subtrahit. cũ mentẽ ꝑ¬
mouendo confundit. ꝑ irã uita amittit᷑. & si sapientia tene¬
roniudect᷑ sic̃ scriptũ ȩ ira ꝑdit etiã prudentes: q scilicet
confusus animꝰ. tiequaꝗͣ explet etiã si quid intellegere. prii¬
nis exasꝑat. omẽ qd furoꝵ suggerit rectũ putat. ꝑirã gr̃a
uite socialis amittit᷑. sic̃ seriptũ ẽ: noli eẽ assiduus cũ ho¬
mine iracundo. ne. discas semitas eius & sumas scandalum
anime tue: qr qui se. ex humana ratione. ñ tẽperat. neces¬
se ẽ ut bestialit᷑ solus uiuat. ꝑ irã concordia rũpit᷑. sic̃ seri¬
ptũ ẽ uir animosus parit rixas. & uir iracundus effundit pe¬

Expanded text:
per quam dum mansuetudo amittitur, supernae imaginis similitudo viper quam dum mansuetudo amittitur, supernae imaginis similitudo vitiatur. Per iram sapientia perditur, ut quid quove ordine agendum sit omnino nesciatur, sicut scriptum est: Ira in sinu stulti requiescit ; quia nimirum intelligentiram vita amittitur, etsi sapientia teneri videatur, sicut scriptum est: Ira perdit etiam prudentes, quia scilicet confusus animus nequaquam explet, etiamsi quid intellegere prunis exasperat, omne, quod furor suggerit, rectum putat. Per iram gratia vitae socialis amittitur, sicut scriptum est: Noli esse assiduus cum homine iracundo, ne discas semitas eius et sumas scandalum animae tuae, quia qui se ex humana ratione non temperat, necesse est, ut bestialiter solus vivat. Per iram concordia rumpitur, sicut scriptum est: Vir animosus parit rixas, et vir iracundus effundit pec
Abbreviated transcription (Latin):
humili dñi pee deposcere: Respondere. uͦ dĩ ẽ. effectũ p̃cibus
p̃bere: Ait gͦ. uoca siẽ qͥ t̾ respondeat. Ac si aꝑte dicat. A uantũ¬
libet afflictusclames. dm̃ respondentẽ. ñ habes. quia uoxte
trihulatione ñ inuenit quẽ mens in tranquillitate. contẽp¬
aduitores ñ uales: quos habere. socios in hylaritate noluisti.
Qui post irrisionẽ ꝓtinus sententiã subdit dicens. Uirũ stul
mirũ sententia uera eẽt: si illata contra tanti iuri paeien¬
tiã ñ fuisset. S nos pensemus qd̾ dicit᷑ quãuis ab auctoris
sui uirtute. relidat̃: ut ostendamꝰ ꝙͣ rectũ ẽ qd̾ ꝓmit᷑. si ñ
in beato iob inuste. ꝓmeret᷑. cũ seriptũ sit. Tuaut̾ dñe. eũ
tranquillitate. iudicas. Sciendũ nob̶ magnopere. ẽ qr quo¬
tiens turbulentos motꝰ animi sub mansuetudinis uirtute
scissaq ꝑt arbat : ut sibimet iꝑsi ñ congruat. ac uĩ intimȩ simi

Expanded text:
humili Deum prece deposcere; respondere vero Dei, est effectum precibus humili Deum prece deposcere; respondere vero Dei, est effectum precibus praebere. Ait ergo: Voca, si est qui tibi respondeat. Ac si aperte dicat: Quantumlibet afflictus clames, Deum respondentem non habes, quia vox in tribulatione non invenit, quem mens in tranquillitate contempadjutores non vales, quos habere socios in hilaritate noluisti. Qui post irrisionem protinus sententiam subdit, dicens: CAPUT XLmirum sententia vera esset, si illata contra tanti viri patientiam non fuisset. Sed nos pensemus quod dicitur, quamvis ab auditoris sui virtute relidatur, ut ostendamus quam rectum est quod promitur, si non in beatum Job injuste promeretur, cum scriptum sit, Tu autem, Domine, cum tranquillitate judicas ; sciendum nobis magnopere est quia quotiens turbulentos motus animi sub mansuetudinis virtute scissamque perturbat, ut sibimetipsi non congruat, ac vim intimae simil
Abbreviated transcription (Latin):
fugiunt. s sapientiã pęnitus deserunt. mortis aut̃. laqueos
ñ euadunt. et qr quandoq morituri iuiuere. moriendo potu¬
erãnt. dum mortẽ quȩ ꝓculdubio uentura ẽ metuuneu &
uitã simul & sapientiã ꝑdunt. At contra iusti in sapientia
morunt᷑. qr mortẽ quã deuitare. funditꝰ nequeunt. eũ ꝓ
ueritate imminet: differre. contempnt̃: eãq dũ equanimit̃
fert̃. pęnã ꝓpaginis uertunt instrum̃to uirtutis. atuinde
hensibilẽ estimans de fastu se. sapientiȩ inflauit. Unde &
post p̃dicam̃ta tante rectitudinis. irrisionis uerba subui¬
git dicens. uoca gͦ si e qͥ tͥ respondeat. Ompẽ enĩ ds̃ sepe. euis
p̃cẽ in ꝑturbationẽ deserit: qui p̃cepta illius in tranquillita¬
te seruare contẽpnit. Unde scriptũ ẽ. Qͥ auertit aurẽ suã
ne audiat legẽ. oratio eiꝰ erit execrabilis. uocare aut̃ nr̃m ẽ.

Expanded text:
fugiunt; sed sapientiam penitus deserunt, mortis autem laqueos fugiunt; sed sapientiam penitus deserunt, mortis autem laqueos non evadunt. Et quia quandoque morituri vivere moriendo potuerant, dum mortem quae procul dubio ventura est metuunt, et vitam simul et sapientiam perdunt. At contra justi in sapientia moriuntur, quia mortem quam devitare funditus nequeunt, cum pro veritate imminet, differre contemnunt; eamque dum aequanimiter ferunt, poenam propaginis vertunt in instrumentum virtutis, ut inde ehensibilem aestimans, de fastu se sapientiae inflavit. Unde et post praedicamenta tantae rectitudinis, irrisionis verba subjungit, dicens: Cprecem in perturbatione deserit, qui praecepta ejus in tranquillitate contemnit. Unde scriptum est: « Qui avertit aurem suam ne audiat legem, oratio ejus erit exsecrabilis . Vocare autem nostrum, est
Abbreviated transcription (Latin):
descretionis admonitiõe. ꝓtinꝰ intulit. qd̾ in aliis pares. ce¬
rent. in aliis laterent dicens. quoꝵdã hominũ peccata ma¬
nifesta st̃ p̃cedentia ad iudiciũ. quosdã aut̃ & subsequunt᷑.
Sic̃ gͦ ꝑ hanc sententiã paulus ñ eisdẽ uerbis congruit.
quib eã loquens de timothei infirmitate subiunx̾it. s al
illud rediit qd̃ suꝑiuus int̾mittendo narrauit: ita hoc lo¬
co heliphar eũ de electis diceret. qͥ reliqui fuerint aufe¬
rent᷑ ex eis. ilico adiungens. morient᷑ e ñ in sapientia.
ad illud ꝓtinꝰ recurrit᷑. qđ suꝑius de reꝓbis ꝓtulit diceis.
& qr nuillus intellegit in et̾nũ ꝑibunt᷑. Iccirco aut̃ rep¬
bi electos despicuuit᷑: qd̾ ã d uitã inuisibilẽ ꝑ uisibiłe
mortẽ tendunt. De. quib hene nc̃ dicit᷑. Morient᷑ e ñ in sapi¬
entia. Ac si aꝑte. diciret᷑. Mortẽ quidẽ & sapientiã pariter

Expanded text:
discretionis admonitione, protinus intulit, quod in aliis patescediscretionis admonitione, protinus intulit, quod in aliis patescerent in aliis laterent, dicens: Quorumdam hominum peccata manifesta sunt praecedentia ad judicium, quorumdam autem et subsequuntur. Sicut ergo per hanc sententiam Paulus non eisdem verbis congruit, quibus eam loquens de Timothei infirmitate subjunxit; sed ad illud rediit, quod superius intermittendo narravit; ita hoc loco Eliphaz cum de electis diceret: Qui reliqui fuerint, auferentur ex eis, illico adjungens: Morientur, et non in sapientia, ad illud protinus recurrit, quod superius de reprobis protulit, dicens: Et quia nullus intelligit, in aeternum peribuntad vitam invisibilem per visibilem mortem tendunt. De quibus bene nunc dicitur: Morientur, et non in sapientia. Ac si aperte diceretur: Mortem quidem et sapientiam pariter
Abbreviated transcription (Latin):
dis oͣfficiis admoneret. ne quos forte ad sacros ordines in¬
ordinate ꝓueheret. dixit. Manꝰ cito nemini imposueris: neo
cõmunicaueris peecatis alienis. Teipsũ castũ custodi. Qͥ ad
infirmitatẽ. eiꝰ corporis ꝓtinꝰ uerba conuertens ait. Noli ad¬
huc aꝗͣ bibere. s modico uino utere ꝓpt̾ stomachũ: & fre¬
quentes tuas infirmitates. Statĩq subiugit dicens. Quoꝵ¬
dã hominũ peccata manifesta sunt. p̃cedentia ad iudicium:
quosdã aut̃ & subsequunt᷑. Quid gͦ ad illud ꝑtinet qd̾ ab in
firmo bibi aquã ꝓhibuit hoc. qd de peccatis absconditis quoꝵ¬
dã hominũ manifestisq subiunxit: nisi qd̃ int̃posita de eius
infirmitate sententia. ad hoc in extremo rediit. qd̾ suꝑius
dix̃. manꝰ cito nemini imposueris neq cõmunicaueris peccatiᷤᷤ
alienis. Ut enĩ hec eadẽ peccata quanta sollicitudine. ꝑqui¬
renda eẽnt ostenderet. int̃pofita ẽtra infirmitatis molestiã

Expanded text:
 officiis admoneret, ne quos forte ad sacros ordines inordinate proveheret dixit: Manus cito nemini imposueris, neque communicaveris peccatis alienis. Teipsum castum custodi. Qui ad infirmitatem ejus corporis protinus verba convertens ait: Noli adhuc aquam bibere, sed modico vino utere propter stomachum tuum, et frequentes tuas infirmitates . Statimque subjungit, dicens: Quorumdam hominum peccata manifesta sunt praecedentia ad judicium, quorumdam aufirmo bibi aquam prohibuit, hoc quod de peccatis absconditis quorumdam hominum manifestisque subjunxit, nisi quod interposita de ejus infirmitate sententia ad hoc in extremo rediit quod superius dixit: Nemini cito manus imposueris, neque communicaveris peccatis alienis. Ut enim haec eadem peccata quanta sollicitudine perquirenda essent ostenderet, interposita contra infirmitatis molestiam
Abbreviated transcription (Latin):
legit in ȩt̾mi ꝑibunt. & de electis dĩ ilico adiurxit. qui re¬
liqui fuerint auferent᷑ ex eis. & hoc ꝓtinꝰ qd eisdẽ. electis
ñ conueniat subdit dicens. morientur & ñ in sapientia:
Si enĩ a reꝓbis diuinitꝰ auferunt᷑: quo pacto mori ñ in sa¬
pientia dicunt᷑.S nimirũ sacrȩ scripturȩ consuetudo
ẽ ut eũ aliquid narrat. int̃posita alterus cause. sen¬
tentia. ad suꝑiora ꝓtinus redeat. Nã postquã dixit. & qr nul

Expanded text:
is Dei illico adjunxit: Qui reliqui fuerint, auferentur ex eis; et hoc protinus, quod eisdem electis non conveniat, subdit dicens: Morientur, et non in sapientia? Si enim a reprobis divinitus auferuntur, quo pacto mori non in sapientia dicuntur? Sed nimirum sacrae Scripturae consuetudo est, ut cum aliquid narrat, interposita alterius causae sententia, ad superiora protinus redeat. Nam postquam dixit: Et quia nul
Abbreviated transcription (Latin):
etate uitã. S hec se indesinent᷑ amittere nequaquã con¬
spicunt. dñ toto desiderio euris tẽporalibus occupantus.
Quasi gͦ tinea consumunt᷑: quia sine sonitu culpe morisũ
tolerant: dũ quanta detrim̃ta uitȩ & innocentię patiant᷑

Expanded text:
aetate 172 vitam. Sed haec se indesinenter amittere nequaquam conaetate 172 vitam. Sed haec se indesinenter amittere nequaquam conspiciunt, dum toto desiderio curis temporalibus occupantur. Quasi ergo a tinea consumuntur, quia sine sonitu, culpae morsum tolerant, quanta detrimenta vitae et innocentiae patiantur,
Abbreviated transcription (Latin):
sepe animus dũ intimis inhiat. dũm sola cȩlestia expectat. su¬
bita carnali delectatione. ꝑcussus. a semetipso scissus iaceat. &¬
qui se infirmitatis suȩ molestias suꝑasse. gaudebat. repen¬
tino uulnere ꝓstratꝰ gemat. Prauitas gͦ & in angłis reppe¬
ritꝰ᷑: dũ ipsos quoq qui ueritatẽ nuntiant. ñnũquã subreptio
uite. fallacis grauat. Si gͦ hi etiã mundi huius minquitate.
ferunt᷑. quos contra eũ scã intentio erigit: quib ictib illi pe¬
netrant᷑. quos ante eius iacula ipsa infirmitatis suȩ delecta¬
tio sternit: qui bene uelut tinea consumi describunt᷑. Lme¬
a quippe. dampnũ facit. & sonitũ ñ facit. Ita iniquoꝵ m̃tes
qr dãpna sua considerare. neglegunt. integritatẽ. quasi ne¬
cientes ꝑdunt. Amittunt namq a corde innocentiã. abo¬
re ueritatẽ: a carne continentiã. & ꝑ accessũ tẽporis ab

Expanded text:
saepe animus dum intimis inhiat, dum sola coelestia aspectat, susaepe animus dum intimis inhiat, dum sola coelestia aspectat, subita carnali delectatione perculsus, a semetipso scissus jaceat, et qui se infirmitatis suae molestias superasse gaudebat, repentino vulnere prostratus gemat. Pravitas ergo et in angelis reperitur, dum ipsos quoque qui veritatem nuntvitae fallacis gravat. Si ergo hi etiam mundi hujus iniquitate feriuntur, quos contra eum sancta intentio erigit quibus ictibus illi penetrantur, quos ante ejus jacula, ipsa infirmitatis suae delectatio sternit? Qui bene velut tinea consumi describuntur. Tinea quippe damnum facit, et sonitum non facit; ita iniquorum mentes, quia damna sua considerare negligunt, integritatem quasi nescientes perdunt. Amittunt namque a corde innocentiam, ab ore veritatem, a carne continentiam, et per accessum temporis ab
Abbreviated transcription (Latin):
talibet uirtute. fulgeant. eẽ omĩno sine culpa nequeunt.
cũ it᷑ p̾sentis uite gradiunt᷑: qr eoꝵ inmirũ gressus tangit᷑
aut luto illiciti oꝑis aut puluere cogitationis. Lomos aut̃
luteas habitant. qui de illecebrosa hac uita carnis ex ultañ.
Hanc domũ luteã paulus habitare contempserat. cũ dicebat
Nrã conuersatio in celis ẽ: Dicat gͦ. Ecce qui seruiunt ei ñ
st̃ stabiles & in angłis suis repperit prauitatẽ: quantoma
gis qui habitant domos luteas. qui t̾renũ habent funda¬
mentũ consument᷑ uelut tinea: ac si aꝑte dicat. Si p̃sen¬
tis uitȩ uiã illi sine contagio transire nequeunt. quie¬
t̾na nuntianteᷤ sese contra tẽporalia accingt̃: que det̾ri¬
m̃ta illi sustinent. qui eẽ. se in carnalis habitationis uo¬
luptatib gaudent qui enĩ seruiunt ei ñ st̃ stabiles: qr eũ
mens ad alta nitit᷑. carnis suȩ cogi tatione dissipat᷑ itaut

Expanded text:
talibet virtute fulgeant, esse omnino sine culpa nequeunt, talibet virtute fulgeant, esse omnino sine culpa nequeunt, cum iter praesentis vitae gradiuntur, quia eorum nimirum gressus tangitur aut luto illiciti operis, aut pulvere cogitationis. Domos autem luteas habitant, qui de illecebrosa hac vita carnis exsultant. Hanc domum luteam Paulus habitare contempserat, cum dicebat: Nostra autem conversatio in coelis est . Dicat ergo: Ecce qui serviunt ei non sunt stabiles, et in angelisgis hi qui habitant domos luteas qui terrenum habent fundamentum, consumentur velut tinea? Ac si aperte dicat: Si praesentis vitae viam illi sine contagio transire nequeunt, qui aeterna nuntiantes, sese contra temporalia accingunt, quae detrimenta illi sustinent qui esse se in carnalis habitationis voluptatibus gaudent? Qui enim serviunt ei, non sunt stabiles, quia cum mens ad alta nititur, carnis suae cogitatione dissipatur; ita ut
Abbreviated transcription (Latin):
cia in inferiorib t̾rȩ. Tinea aut̃ de ueste nascit᷑ & eandẽ ues¬
tẽ de qua orit᷑. oriendo corrũpit. Quasi quędã uͦ uestis ani¬
me. caro ẽ : s hȩc nimirũ uestis habet tineã suã. qr ab ipsa
carnalis temptatio orit᷑. ex qua lacerat᷑. Quasi enim quãdam
sua tinea uestis nr̃a consumit᷑. cũ caro corruptibilis tempta¬
tionẽ gignit. & ꝑ hanc ad interitũ ꝑuenit: uelut tinea homo
consumitur.cui. de se orit᷑. unde conterat᷑. Ac si aꝑte dicat. Si
illi sp̃e eẽ ex se mutabiles nequeunt. qui nulla carnis infir¬
mitate depͥmunt᷑ : qua temeritate. se homines in bono ꝑma¬
nere constant᷑ ex istimant. quos in eo qdđ intellectꝰ ad sũma
uehit. carnalis infirmitas aggrauans prepedit: ut ꝑ corrup¬
tionis uiciũ in semetipsis habeant. unde ab intima nouitate
ꝑ ꝓpħam dicit᷑. Labia sacerdotis custodiunt scientiã. s& le¬
gẽ requirent ex ore. enis: qr angłs dñi exercituũ ẽ. Qui qͣn¬

Expanded text:
mea in inferioribus terrae . Tinea autem de veste nascitur, et eamdem vestem, de qua oritur, oriendo corrumpit. Quasi quaedam vero vestis animae caro est; sed haec nimirum vestis habet tineam suam, quia ab ipsa carnalis tentatio oritur, ex qua laceratur. Quasi enim quadam sua tinea vestis nostra consumitur, cum caro corruptibilis tentationem gignit, et per hanc ad interitum pervenit. Velut tinea homo consumitur, cum de se oritur unde conteratur. Ac si aperte dicat: Si illi spiritus esse ex se incommutabiles nequeunt, qui nulla carnis infirmitate deprimuntur; qua temeritate se homines in bono permanere constanter existimant, quos in eo quod intellectus ad summa evehit, carnalis infirmitas aggravans praepedit, ut per corruptionis vitium in semetipsis habeant unde ab intima novitate stodiunt scientiam, et legem requirunt ex ore ejus, quia angelus Domini exercituum est . Qui quan
Abbreviated transcription (Latin):
dũ a uite suȩ exordio. usq ad t̾minũ iniquitatis ꝑ petratione
uulnerat᷑. omĩ namq tempore reꝓbi ꝑ augm̃tũ malicie. e¬
tra se ictꝰ ingeminant: quib succisi in ꝓfundũ ruant: De
quib hene ꝑ psalmistã dicit᷑ Uiri sanguinũ &. dolosi ñ di¬
midiabunt᷑ dies suos. Dies quippe dimidiare. e tempus lurte
male in uoluptatib ductũ. ad penitentiȩ lam̃ta diuide re:
atq hoc ad bonũ usũ partiendo reparare S iniqui dies su¬
os nequaquã dimidiant: q ꝑuersã mentẽ. nec inextremo
tẽpore immutant. Quo contra bene paulus admonet di¬
cens. Redim̃tes tempus qm̃ dies mali st̃. Tempꝰ quippe red¬
mimꝰ.: quando anteactã uitã quã lasciuiendo ꝑdiclimꝰ. Nen¬

Expanded text:
num, iniquitatis perpetratione vulneratur. Omni namque tempore reprobi per augmentum malitiae contra se ictus ingeminant, quibus succisi in profundum ruant. De quibus bene per Psalmistam dicitur: Viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos . Dies quippe dimidiare, est tempus vitae male in voluptatibus ductum ad poenitentiae lamenta dividere, atque hoc ad bonum usum partiendo reparare. Sed iniqui dies suos nequaquam dimidiant, quia perversam mentem nec in extremo tempore immutant. Quo contra bene Paulus admonet dicens: Redimentes tempus, quoniam dies mali sunt . Tempus quippe redimimus, quando anteactam vitam, quam lasciviendo perdidimus, flen
Abbreviated transcription (Latin):
cedinis: & plena mors eiꝰ. ẽ. ꝑfectꝰ amor ȩt̾nitatis. Nã cũ
mens ab enis rei appetitu retrahit᷑ quȩ accipientiũ nu¬
mero partit᷑: tantomagis ꝓximũ diligit. quanto ini¬
nꝰ ex ꝓuectu illius sua dãpna ꝑtimescit. Quȩ si ꝑfecte in amo¬
re celestis patriȩ rapitur. plene. etiã in ꝓximi dilectione. so¬
lidat᷑ qr eũ nulla terrena desiderat. nil ẽ qd̾ eiꝰ gͣ. ꝓximũ

Expanded text:
cedinis, et plena mors eius est perfectus amor aeternitatis. Nam cum cedinis, et plena mors eius est perfectus amor aeternitatis. Nam cum mens ab eius rei appetitu retrahitur, quae accipientium numero partitur, tanto magis proximum diligit, quanto minus ex profectu illius sua damna pertimescit. Quae si perfecte in amore cęlestis patriae rapitur, plene etiam in proximi dilectione solidatur, quia cum nulla terrena desiderat, nihil est, quod eius
Abbreviated transcription (Latin):
ustodit᷑. etiã si qua foris infirma sunt. quandoq roborant.
et recte subdit᷑ putredo ossiũ inuidia: ꝙ ꝑ liuoris uitrũ an¬
inuidiã putrescere ẽ: quędã etiã robusta deꝑire.S eur hec
de inuidia dicimꝰ. si ñ etiã qualit̾ eruat᷑ intimemꝰ.  diffici¬
le nãq ẽ. ut hoc alteri ñ inuidiat. qd̾ adipisei alt̾ eroptat.
qr quicquid tẽporale ꝑcipit᷑ tanto fit minus singulis. quã¬
to diuidit᷑ in multis: & iccirco desiderantis m̃te̾. liuor ex¬
erueiat. ꝙ hoc qd̾ appetit. aut funditꝰ alt̾ accipiens adi¬
mit aut a quantitate restringit. Qͥ gͦ liuoris peste. plene
carere desiderat. illã hereditatẽ diligatꝰ. quã coheredũ nume
ñ angustat. quȩ & omĩb una ẽ. & singulis tota que tanto
largior ostendit᷑. quanto ad hãc ꝑcipientiũ multitudo di¬
latat᷑ Imminutio gͦ liuoris ẽ. affectus surgens int̾ne. dũ¬

Expanded text:
ustoditur, etiam si qua foris iustoditur, etiam si qua foris ir; unde subdit: Putredo ossium invidia, quia per livoris vitium ansta deperire. Sed cur haec de invidia dicimus, si non etiam qualiter eruatur intimemus? Difficile namque est ut hoc alteri non invideat, quod adipisci alter exoptat: quia quidquid temporale percipitur, tanto fit minus singulis, quanto dividitur in multis: et idcirco desiderantis mentem livor excruciat, quia hoc quod appetit, aut funditus alter accipiens adimit, aut a quantitate restringit. Qui ergo livoris peste plene carere desiderat, illam haereditatem diligat, quam cohaeredum numerus non angustat. Quae et omnibus una est et singulis tota, quae tanto largior ostenditur, quanto ad hanc percipientium multitudo dilatatur. Inminutio ergo livoris est affectus surgens internę dul
Abbreviated transcription (Latin):
lore. cȩco terebrat conscientiã uulnꝰ inclusũ. Hil lȩtũ de .ꝓ¬
priis libet. quia tabescentẽ. mentẽ. sua pena saciat. quã feliei¬
tas torquet aliena. quantoq extranei oꝑis in altũ faburcadi¬
citur. tanto fundaniento mĩtis liuide. ꝓfundius suffoditur
ut quo alii ad meliora ꝓperant. eo ipsa deteriꝰ ruat. Qua ru¬
ina uidelicet etiã illud destruit᷑ qd in aliis actib ꝑfecto o¬
pere surrexisse putabat᷑. Nã inuidia cũ m̃tẽ tabefecerit. cunc¬
Quid enĩ ꝑ carnes. nisi infirnia quędã ac tenera. & quidꝓ
ossa nͥ fortia acta signant᷑: & plerũq contingit. ut quida
cũ uera cordis innocentia in ñnullis suis actib infirm uide¬
ant᷑ quidã uͦ iã quędã ante humanos ocłos robusta exercediene
s tam̃ gͦ alioꝵ bond intꝰ muidiȩ pestilentia tabescant.. Bene
gͦ dieitur. uita carniũ sanitas cordis: q si m̃tis inuocentia t¬

Expanded text:
lore caeco terebrat conscientiam vulnus inclusum. Nil laetum de prolore caeco terebrat conscientiam vulnus inclusum. Nil laetum de propriis libet, quia tabescentem mentem sua poena sauciat, quam felicitas torquet aliena; quantoque extranei operis in altum fabrica ducitur, tanto fundamentum mentis lividae profundius suffoditur; ut quo alii ad meliora ina videlicet etiam illud destruitur, quod in aliis actibus perfecto opere surrexisse putabatur. Nam invidia, cum mentem tabefecerit, cunc. Quid enim per carnes, nisi infirma quaedam ac tenera? Et quid per ossa, nisi fortia acta signantur? Et plerumque contingit ut quidam cum vera cordis innocentia in nonnullis suis actibus infirmi videantur, quidam vero jam quaedam ante humanos oculos robusta exerceant, sed tamen erga aliorum bona intus invidiae pestilentia tabescant. Bene ergo dicitur: Vita carnium sanitas cordis, quia si mentis innocentia c
Abbreviated transcription (Latin):
sterio. ne se melior. fieret. eiꝰ ꝓuectib obuiare conati funt. Hinc
saul dauid subditũ. lanceã mtorquendo ꝑsequit᷑. qr quẽ. mag¬
nis cottidie augeri uirtutũ successib sensit. ultra se exeres¬
cere ex pauit. Paruulus itaq ẽ qui inuidia occidit᷑: quia nͥ ip¬
se inferior existeret. de bono alterius ñ doleret. S int̾ hec sci
tiqui hostis uirus infundit᷑. in hac tam̃ nequitia tota sua
uiscera serpens concutit. & impͥmendȩ maliciȩ pestẽ uomit.¬
De. quo nimirũ seriptũ ẽ. Inuidia diaboli mors intrauit in
orbẽ t̾raꝵ. Nã cũ deuictũ cor. liuoris putredo corrũpit. ip¬
sa quoq exteriora indicant. quã grauit uesania animũ in¬
stigat. Color quippe. pallore afficit᷑ ocłi depͥmiuit᷑. mens
accendit᷑. & menbra frigeseunt. fit in cogitatione. rabies. indẽ.¬
tib stridor. Cũq in laterib eordis crescens abseondit᷑ odiũ. do¬

Expanded text:
sterio, ne eis melior fieret, ejus profectibus obviare conati sunt . Saul sterio, ne eis melior fieret, ejus profectibus obviare conati sunt . Saul rex David subditum lanceam intorquendo persequitur, quia quem magis quotidie augeri virtutum successibus sensit, ultra se excrescere expavit . Parvulus est qui invidia occiditur, quia nisi ipse inferior existeret, de bono alterius non doleret. Sciendum summoptiqui hostis virus infunditur, in hac tamen nequitia, tota sua viscera serpens concutit, et imprimendae malitiae pestem De quo nimirum scriptum est: Invidia diaboli mors intravit in orbem terrarum . Nam cum devictum cor livoris putredo corruperit, ipsa quoque exteriora indicant, quam graviter animum vesania instigat. Color quippe pallore afficitur, oculi deprimuntur, mens accenditur, et membra frigescunt, fit in cogitatione rabies, in dentibus stridor; cumque in latebris cordis crescens absconditur odium, do
Abbreviated transcription (Latin):
ret᷑. Ira ꝑ zelũ sapientes turbat. ira uͦ ꝑ uiciũ stultos tru¬
cidat : ꝙr sub rationeꝰ restringit᷑. hȩc uͦ irrationabilit̃ d¬
uicte m̃ti dnãt᷑. be ne. aut̃ subdit᷑. & paruulũ occidit in¬
uidia. Inuidere. enĩ ñ possumꝰ. nͥ eis qͦs nob̃ in aliquo meliores
putamꝰ. Paruulus gͦ ẽ qui liuore. occidit᷑: qr. ipse sibi testinio¬
niũ ꝑhibet. qd̾ ei minor sit euiꝰ inuidia torquet᷑. Hinc ẽ. qd
hostis callidus pͥmo homini inuidendo subripuit: qr amissa
beatitudine minorẽ se immortalitate illius agnouit. Niuc
ẽ qd̃ cam ad ꝑpetrandũ fratricidiũ corruit. ꝙr despecto suo
sacrificio p̃latũ sibi infremuit. cuiꝰ ds̃ hostiã accepit: & quem
meliorẽ. se eẽ exhorruit. ne utcũq ẽẽt amputauit. Hinc
se ei quẽ nascendo p̃ibat ingemuit. Hinc ioseph frẽs sui isma¬
helitis transeuntib uendiderunt. qͥuia cognito reuelationis my

Expanded text:
retur: Ira per zelum sapientes turbat, ira vero per vitium stultos truretur: Ira per zelum sapientes turbat, ira vero per vitium stultos trucidat, quia illa sub ratione restringitur, haec vero irrationabiliter devictae menti dominatur. Bene autem subditur. --Invidere enim non possumus, nisi eis quos nobis in aliquo meliores putamus. Parvulus ergo est qui livore occiditur, quia ipse sibi testimonium perhibet, quod ei minor sit cujus invidia torquetur. Hinc est quod hostis callidus primo homini invidendo subripuit, quia amissa beatitudine, minorem se immortalitati illius agnovit. Hinc est quod Cain ad perpetrandum fratricidium corruit ; quia despecto suo sacrificio, praelatum sibi infremuit, cujus Deus hostiam accepit: et quem meliorem se esse exhorruit, ne utcunque esset, amputavit. Hinc se ei, 179 quem nascendo praeibat, ingemuit. Hinc Joseph fratres sui Ismaelitis transeuntibus vendiderunt , quia cognito reve
Abbreviated transcription (Latin):
ex ⁊elo rectitudinis surgat. si immoderata mentẽ uicerit. rati¬
oñi ꝓtinus seruire contempnit. & tanto se impudentius dilatat.
quanto impacientiȩ uiciũ uirtutẽ putat. Unde necesse. eꝰ ut
hoc ante omĩa qui xelo restitudinis mouet᷑ attendat. ne ira ex¬
tra m̃tis dominiũ transeat. s in ultione peccati. tempus. modũ¬
q considerans. surgentẽ animi ꝑturbationẽ. subtiliꝰ retractã¬
do restringat. animositatẽ repͥmat. & motus feruidos sub e¬
quitate. disponat. ut eo fiat iustior ultor alienꝰ. quo pͥus exti¬
ante. ipse qui corrigit᷑ ꝑ patientiã crescat. ut feruorẽ su¬
ũ transcendendo diudicet. ne intẽperant᷑ excitatꝰ ipso ze¬
lo rectitudinis longe arectitudine aberret. Quia uͦ siẽ dixi
mus etiã laudanda boni ȩmulatio mentis ocłm turbat. rec¬
te. nẽ dicit᷑. Uirũ stultũ intͤficit iracund̾a. Ac si aꝑte diee¬

Expanded text:
ex zelo rectitudinis surgat, si immoderata mentem vicerit, ratiex zelo rectitudinis surgat, si immoderata mentem vicerit, rationi protinus servire contemnit. Et tanto se impudentius dilatat, quanto impatientiae vitium virtutem putat. Unde necesse est ut hoc ante omnia, qui zelo rectitudinis movetur, attendat, ne ira extra mentis dominium transeat, sed in ultione peccati tempus modumque considerans, surgentem animi perturbationem subtilius retractando restringat, animositatem reprimat, et motus fervidos sub aequitate disponat: ut eo fiat justior ultor alienus, quo prius exstiante ipse qui corrigit, per patientiam crescat, ut fervorem suum transcendendo dijudicet, ne intemperanter excitatus, ipso zelo rectitudmus, etiam laudanda boni aemulatio mentis oculum turbat, recte nunc dicitur: Virum stultum interficit iracundia. Ac si aperte dice
Abbreviated transcription (Latin):
turbat᷑ ne uideat. inde ꝓficit. ut ad uidendũ ueriꝰ clarescat. sic̃
infirmanti ocło eũ colliriũ mittit᷑. lux pęnitꝰ negat᷑ s inde. eam
Nuquã nͥ cõmotioni contẽplatio iungit᷑. nec p̃ualet mens ꝑ¬
turbata conspicere: ad qd̾ uix tranquilla ualet in hiare. Q
nec solis radius cernit᷑. cũ cõmotȩ nubes celi faciẽ obducunt
nec turbatꝰ fons respicientis imaginẽ reddit. quã tranqͥl¬
lus ꝓpͥe. ostendit.: qr quo eius unda palpitat. in se speciem si¬
militudinis obseurat. S eũ ꝑ relũ animus mouet᷑. eurandũ
sũmopere  ne hec eadẽ quȩ instrum̃to uirtutis assuruit᷑. m̃ti¬
ira dñet᷑: ne quasi dña p̾eat. s uelut ancilla ad obsequiũ pa¬
rata a rationis tergo nũꝗͣ receclat. Tunc enĩ robustius cont
uitia erigit᷑. cũ subclita rationi famulat᷑ Nã quantũ libet ira

Expanded text:
turbatur, ne videat, inde proficit, ut ad videndum verius clarescat – sicut turbatur, ne videat, inde proficit, ut ad videndum verius clarescat – sicut infirmanti oculo, cum collirium mittitur, lux penitus necatur, sed inde eam pNumquam vero commotioni contemplatio iungitur, nec praevalet mens perturbata conspicere, ad quod vis tranquilla valet inhiare, quia nec solis radius cernitur, cum commotę nubes caeli faciem obducunt. Nec turbatus fons respicientis imaginem reddit, quam tranquillus proprie ostendit, quia quo eius unda palpitat, in se speciem similitudinis obscurat. Sed cum per zelum animus movetur, curandum summopere est, ne haec eadem, quae in instrumento ira dominetur: nec quasi domina praeeat, sed velut ancilla ad obsequium parata, a rationis tergo nunquam recedat. Tunc enim robustius contra vitia erigitur, cum subdita rationi famulatur. Nam quantumlibet ira
Abbreviated transcription (Latin):
eit᷑. Irascimini & nolite. peccare. Qd̾ nimirũ ñ recte. intellegunt.
qui irasei nos nob̾ tantũmͦ. ñ etiã ꝓrimis delinquentib uolt᷑.
Si enĩ sic ꝓximos ut nos amare p̃cipimꝰ restat ut sic eoꝵ erra¬
tib sic̃ nrͣis uitus irascam᷑. De. hac ꝑ salomonẽ dicit᷑. Alelior ẽ.
ira risu qr ꝑ tristitiã uultꝰ corrigit᷑ animꝰ delinquentis. De
hae itm psalmista ait. Turbatꝰ ẽ pꝰ ira ocłs ms. Ira quippe. ꝑ
uieiuĩ ocłm m̃tis excęcat. ira aut̃ ꝑ zelũ turbat: qr quo saltĩ
recti emulatione coneutit᷑. ea quȩ nͥ tranquillo corde. ꝑcipi
ñ potest. contẽplacio dissipat᷑. Ipse nãq relus rectitudinis.
ꝙ inqͥetudine mentẽ agitat eiꝰ mox aciẽ obscurat. ut altiora
mn cõmotione ñ uideat. quȩ bene pͥus tranquilla cernebarer
larguis aꝑit. que hec interĩ ꝑ cõmotionẽ. claudit. e unde mnens

Expanded text:
citur: Irascimini, / et nolite peccare! Quod nimirum non recte intellegunt, citur: Irascimini, / et nolite peccare! Quod nimirum non recte intellegunt, qui irasci nos nobis tantummodo, non etiam proximis delinquentibus volunt. Si enim sic proximos ut nos amare praecipimur, restat, ut sic eorum erratibus sicut nostris vitiis irascamur. De hac per Salomonem dicitur: Melior est ira risu, quia per trishac iterum Psalmista ait: Turbatus est prae ira oculus meus . Ira quippe per vitium oculum mentis excaecat, ira autem per zelum turbat: quia quo saltem recti aemulatione concutitur, ea quae nisi tranquillo corde percipi ndum inquietudine mentem agitat, ejus mox aciem obscurat, ut altiora in commotione non videat, quae bene prius tranquilla cernebat. largius aperit, hic interim per commotionem claudit: et unde mens
Abbreviated transcription (Latin):
pe infirmitaf ꝓpͥa : mala nobis excusat aliena. Pacient᷑
nãq illatã inui̾riã tolerat. qui pie meminit qd̾ fortasse.
adhuc habeat in quo debeat ipse tolerari: & quasi aqua ig¬
nis extinguit᷑. cũ surgente feruore animi sua cuiq ad m̃¬
tẽ culpa reuocat᷑ qr erubescit peccata ñ parcere. qui uł
dõ uł ꝓximo sepe se recolit parcenda peccasse . S int̾ hȩc
solert᷑ sciendum ẽ qd̃ alia ẽ ira quã impacientia excitat. a¬
lia ꝗͣ. ⁊ elus format. Illa ex uicio: hȩc ex uirtute. generat᷑.
Sienĩ nulla ira ex uirtute surgeret. diuinȩ animaduersi¬
onis impetum finees ꝑ gladium ñ placasset. Hanc irã qr
heli ñ habuit. motũ contra se implacabilit᷑ suꝑnę ulti¬
onis excitauit. Nam quo contra subditoꝵ uitia teptut. eo c̃t᷑
illũ districtio ȩt̃i rectoris exarsit. De. hac ꝑ psalmistã di¬

Expanded text:
pe infirmitas/ propria mala nobis excusat aliena. Patienter pe infirmitas/ propria mala nobis excusat aliena. Patienter namque inlatam iniuriam tolerat, qui pie meminit, quod fortasse adhuc habeat, in quo debeat ipse tolerari. Et quasi aqua ignis extinguitur, cum surgente furore animi sua cuique ad mentem culpa revocatur, quia erubescit peccata non parcere, qui vel deo vel proximo sępe recolit parcenda peccasse. Sed inter haec sollerter sciendum est, quod alia est ira, quam inpatientia excitat, alia, quam zelus format: Illa ex vitio, haec ex virtute generatur. Si enim nulla ira ex virtute surgeret, divinae animadversionis impetum Finees per gladium non placasset. Hanc iram quia Heli non habuit, motum contra se inplacabiliter supernę ultionis excitavit. Nam quo contra subditorum vitia tepuit, eo contra illum districtio aeterni rectoris exarsit. De hac per psalmistam di
Abbreviated transcription (Latin):
ponat. quatinꝰ redẽptoris sui ꝓbra cogitans ad aduersa se p̃pa¬
ret. quȩ nimirũ uenientia. tanto fortior excipit. quanto se cau¬
tiꝰ ex sp̃cientia armauit. Qui enĩ in ꝓuidꝰ ab aduersitate. dep̾hen¬
dit᷑. quasi ab hoste. dormiens inuenitur : eũq citius inimicus
necat. qr nͨ repugnantẽ ꝑforat. Nã qui mala imminentia ꝑ
sollicitudinẽ. p̃notat. hostiles incursus quasi in insidias uigilais
expectat: & inde ad uictoriã ualent̃ accingit᷑. unde nesciens
dep̃ hendi putat᷑ Solert̾ gͦ animꝰ ante actionis suȩ pͥmordia. cun¬
cta debet aduersa metditari. ut semꝑ hȩc cogitans semꝑ c̃tra
hȩc torace pacientiȩ munitꝰ: & quicquid accesserit ꝓuidus su¬
peret. & quicquid ñ accesserit lucrũ putet. Scd̾s aut̃ seruã¬
dȩ mansuetudinis modus ẽ. ut cũ alienos ex cessus aspicimus.
nr̃a quib in aliis excessimꝰ delicta cogitemus Considerata qͥp¬

Expanded text:
roponat, quatenus redemptoris sui probra cogitans, / ad adversa se praeparoponat, quatenus redemptoris sui probra cogitans, / ad adversa se praeparet. Quae nimirum venientia tanto fortius excipit, quanto se cautius ex praescientia armavit. Qui enim inprovidus ab adversitate deprehenditur, quasi ab hoste dormiens invenitur, eumque citius inimicus necat, quia non repugnantem perforat. Nam qui mala imminentia per sollicitudinem pręnotat, hostiles incursus, quasi in insidiis vigilans, expectat, et inde ad victoriam valenter accingitur, unde nesciens deprehendi putabatur. Sollerter ergo animus ante actionis suae primordia cuncta debet adversa meditari, ut semper haec cogitans, semper contra haec torace patientiae munitus, et quicquid accesserit, providus superet, et quicquid non accesserit, lucrum putet. Secundus autem servandę mansuetudinis modus est, ut, cum alienos excessus aspicimus, nostra, quibus in aliis excessimus, delicta cogitemus. Considerata quip
Abbreviated transcription (Latin):
in fauilla frigescunt. alii aut᷑ lignis grauiorib duriorib ꝙ
ñ dispares. accensionẽ tarde suscip̾iunt. s tam̃ accensi se¬
mel. difficilius extingunt᷑ & qr tardius in asꝑitate. se¬
concitant. furoris suiꝰ durius ignẽ seruant. Alii aut̃¬
qd̵ ẽ nequius & citius iracundiȩ flãmas accipiunt. & tardiꝰ depo¬
nunt. ñnulli uͦ has & tarde suscipiunt. & citiꝰ amittunt. In qͥb
nimirũ quatuor modis liqͥdo lector agnoscit. ꝙr & ad tranquilli¬
tatis bonũ ultimꝰ plusꝗͣ. pͥmꝰ apppinquat. & in malo. scđm. terciꝰ¬
suꝑat. S qͥd ꝓdest qd̃ iracundia qͦmͦ m̃tẽ. teneat dicimꝰ.siñ etiã
qualit᷑ cõpesci debeat expͥmamꝰ: Duob & enĩ modis fracta. possi¬
dere animũ desuescit. Primꝰ qͥppe ẽ. ut mens sollicita anteꝗͣ age¬
re qd̾libet incipiat. om̃s sibi quas pati potest contumelias ꝓ¬

Expanded text:
in favillam frigescunt. Alii autem, lignis gravioribus durioribusque in favillam frigescunt. Alii autem, lignis gravioribus durioribusque non dispares, accensionem tarde suscipiunt, sed tamen accensi semel difficilius extinguntur, et quia se tardius in asperitate concitant, furoris sui durius ignem servant. Alii autod est nequius – et citius iracundiae flammas accipiunt et tardius deponunt. Nonnulli vero has et tarde suscipiunt et citius amittunt. nimirum quatuor modis liquido lector agnoscet quia et ad tranquillitatis bonum ultimus plusquam primus appropinquat, et in malo secundum tertisuperat. Sed quid prodest, quod iracundia, quomodo mentem teneat, dicimus, si non etiam, qualiter compesci debeat, exprimamus? Duobus etenim modis fracta possidere animum ira desuescit. Primus quippe est, ut mens sollicita, antequam agere quodlibet incipiat, omnes sibi, quas pati potest, contumelias p
Abbreviated transcription (Latin):
tuca in t̾rabe̾ uertitur. dũ ira in odiũ ꝑmutat᷑. Plerũq ira
ꝑ silentiũ clausa intra mentẽ uehem̃tius ȩstuat. & c lamo¬
sas tacita uoces format: uerba sibi quib ex asperet᷑ obicit. &
quasi in cause examinȩ posita duruis erasperata respondit.
qd̃ salomon breuit᷑ insinuat dicens. p̃stolatio impioꝵ furor.
sicq fit ut ꝑturbatꝰ animus maiorẽ. strepitũ sui silentu
senerat. euꝰq grauius clausa irȩ. flãma consũmat. Unde. bene
ante. nos quidã sapiens dixit. Cogitationes iracundi. uipere
sunt. generationes: mentẽ comedunt matrẽ. suã. Sciendũ
uͦ ẽ qd̾ ñnullos ira cicius accendit. facilius deserit: ñnullos uͦ
tarde quidẽ cõmouet. s durius tenet. Alii nãq accensis ca¬
lamis similes.dũ uocib ꝑstrepunt quasi quosdã accensiois
suȩ sonitus reddunt. citius quidẽ flãmã faciunt. s ꝓtinꝰ

Expanded text:
tuca in trabem vertitur, dum ira in odium permutatur. Plerumque ira tuca in trabem vertitur, dum ira in odium permutatur. Plerumque ira per silentium clausa intra mentem vehementius aestuat et clamosas tacita voces format. Verba sibi, quibus exasperatur, obicit, et quasi in causae examine posita, durius exasperata respondet. Quod Salomon breviter insinuat, dicens: prętolatio impiorum furor. Sicque fit, ut perturbatus animus maiorem strepitum sui silentii sentiat eumque gravius clausae irę flamma consumat. Unde bene ante nos quidam sapiens dixit: Cogitationes iracundi vipereae sunt generationis, mentem comedunt matrem suam. Sciendum vero est, quod nonnullos ira citius accendit, facilius deserit. Nonnullos vero tarde quidem commovet, sed durius tenet. Alii namque accensi calamis similes, dum vocibus perstrepunt, quasi quosdam / accensionis suae sonitus reddunt; citius quidem flammam faciunt, sed protinus
Abbreviated transcription (Latin):
lo linguã uertit. frĩs namq interitũ p̃cibus exposcit.: &
hoc dm̃ ꝑpetrare expetit. qd̾ ipse ꝑuersus homo facere. uł
metuit uł erubescit. fitq ut uoto & uoce homicidiũ ꝑa¬
gat. etiã cũ a lesione ꝓximi manib cessat. Aliquando ira
ꝑturbato animo quasiᷤ ex udicio silentium indicit. & quo se
foras ꝑ linguã ñ expͥmit. intus deterius ignescit: ut iratus qͥs¬
q colloquutionẽ. suã ꝓximo subtrahat .&. nil dicendo quam
sit auersus dicat & ñnũquã silentii seueritas ꝑ disciplinȩ
dispensationẽ gerit᷑. si tam̃ sollicite. in intimis diseretionis
forma teneat᷑. Nonnũquã uͦ dũ accensus animꝰ a consueta lo¬
quutione restringit᷑ ꝑ accessũ temporis pęnitꝰ a ꝓenni di¬
lectione separat᷑ : & acriores stimuli ad mentẽ ueniunt. eau
seq quȩ grauius exasperent oriunt᷑ atq in irati ocłm fes¬

Expanded text:
lo linguam vertit. Fratris namque interitum precibus exposcit et lo linguam vertit. Fratris namque interitum precibus exposcit et hoc deum perpetrare expetit, quod ipse perversus homo facere vel metuit vel erubescit. Fitque, ut voto et voce homicidium peragat, etiam cum a lęsione proximi manibus cessat. Aliquando ira perturbato animo quasi ex iudicio silentium indicit, et quo se foras per linguam non exprimit, intus deterior ignescit, ut iratus quisque conlocutionem suam proximo subtrahat et nihil dicendo, quam sit aversus, dicat. Et nonnumquam silentii sęveritas per disciplinae dispensationem geritur, si tamen sollicite in intimis discretionis forma teneatur. Nonnumquam vero, dum accensus animus a consueta locutione restringitur, per accessum temporis penitus a proximi dilectione separatur, et acriores stimuli ad mentem veniunt. Causae quoque, quae gravius / exasperant, oriuntur, atque in irati oculum fes
Abbreviated transcription (Latin):
mones meos. cũ enĩ humilẽ. diceret. quietũ ꝓtinꝰ adiunxit.
Sug ira quietẽ m̃tis subtrahit. suã sc̃o sp̃ui habitationem
clau̾dit. cuius recessione animꝰ uaciuis ad aꝑtã mex insaniam
duciti e usq ad suꝑficiẽ ab intimo cogitationũ funclam̃to
dissipat Nã irȩ suȩ stimulis accensũ cor palpitat. corpus
tremit: Iingua se p̃pedit. facies ignescit. ęxasꝑant᷑ ocłi.&
nequaqͦ reeognoscunt᷑ noti. Ore quidẽ clamorẽ format.
s sensus quid loquit᷑ ignorat. In quo itaq istȩ ab abrep¬
tieus longe ẽ. quactionis suȩ conscius ñ ẽ  Unde fit
plerũq ut usq ad manꝰ ira ꝓsiliat: & quo ratio longius
recedit. audacior exurgat. seq ipsũ retinere. animꝰ ñ ualet. ꝙ
factꝰ ẽ potestatis alienȩ: & eo furor menbra foras in ictibus
exerit. quo intus ipsã menbroꝵ dominã mentẽ captiuã te¬
net. Aliquando aut̃ manꝰ ñ exerit : s in maledictionis iaci¬

Expanded text:
mones meos? Cum enim humilem diceret, quietum protinus adiunxit. Si ergo / ira quietem menti subtrahit, suam sancto spiritui habitationem claudit. Cuius recessione animus vacuus ad apertam mox insaniam ducitur et usque ad superficiem ab intimo cogitationum fundamento dissipatur. Nam irae suae stimulis accensum cor palpitat, corpus tremit, lingua se praepedit, facies ignescit, exasperantur oculi, et nequaquam recognoscuntur noti. Ore quidem clamorem format, sed sensus, quid loquitur, ignorat. In quo itaque iste ab arrepticiis longe est, qui actionis suae conscius non est? Unde fit plerumque, ut usque ad manus ira prosiliat, et quo ratio longius recedit, audacior exurgat; seque ipsum retinere animus non valet, quia factus est potestatis alienę, et eo furor membra foras in ictibus exerit, quo intus ipsam membrorum dominam mentem captivam tenet. Aliquando autem manus non exerit, sed in maledictionis / iacu
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sentis scłi peccati sui nigredine oꝑtus. sepe. ab eodẽ scło in¬
firmꝰ despectꝰq relinquit᷑. ut cũ eo nequaꝗͣ currere. ualeat. s
fractꝰ aduersitate torpescat :S hẽ dauid inuenit:. qr redẽp
tor nr̃ ueracit᷑ manu fortis. ñnũꝗͣ quos despectos a mundi
gła repperit. in suo amore c̃uertit. sibo pascit. qr uerbisci¬
entia reficit ducẽ itineris eligit. qr sitũ etiã p̃dicatorẽ. fa¬
dnm̃ recipit. p̃dicando hunc etiã usq ad aliena corda ꝑduc
Quo uidelicet duce dauid amachitã conuiuantẽ inuenit &
it. qͦs mundus comites habere desperit. Quia gͥ plerũq quos
mundus relinqͥt dñs eligit. recte. nẽ dicit᷑ qui reliqui fue¬

Expanded text:
praesentis saeculi peccati sui nigredine opertus, saepe ab eodem saeculo inpraesentis saeculi peccati sui nigredine opertus, saepe ab eodem saeculo infirmus despectusque relinquitur, ut cum eo nequaquam currere valeat, sed frator noster veraciter manu fortis, nonnunquam quos despectos a mundi gloria reperit, hos in suo amore convertit. Cibo pascit, quia verbi scientia reficit. Ducem itineris eligit, quia suum etiam praedicatorem faDeum recipit, sed praedicando hunc etiam usque ad aliena corda perducit. Quo videlicet duce, David Amalecitam convivantem invenit et it, quos mundus comites habere despexit. Quia igitur plerumque quos mundus relinquit, Dominus eligit, recte nunc dicitur: Qui reliqui fue
Abbreviated transcription (Latin):
seseq ꝓ tã stulto desiderio ꝓtinꝰ ad lamentũ uertant:
& tanto ualentius ęt̃na desiderent: quanto se. stultius
laborasse ꝓ temporalib dolent. Unde. bene. descriptis
scłm ad nullius usũ głȩ eligit. quasi minimos indignosq de¬
relinqͥt. S mundi reliqͦs auferre. dñs dicit᷑. qr. despectos hu¬
iꝰ scłi eligere dignat᷑: paulo attestante. qui ait. Non mul¬
ti sapientes scdm carnẽ. ñ multi potentes. ñ multi nobi
les: s quȩ stulta sunt mundi elegit ds̃ ut confundat
sapientes: & infirma mundi elegit ds̃ ut confundat for¬
tia. Qd bene in libris regũ egẏptio puero in uia lasescente
signat᷑: quẽ amalechita egrotũ in itinere deserit. dauiduͦ
inuenit. cibo reficit. ducẽ sui itineris facit. amalechitã ꝑse¬
quit᷑. epulantẽ repperit. & funditꝰ extinguit. Qd̃ ẽ enĩ qd̾ e¬
gyptiꝰ amalechitȩ puer in itinere lasatur. nisi qd̃ amator

Expanded text:
seseque pro tam stulto desiderio protinus ad lamentum vertant; seseque pro tam stulto desiderio protinus ad lamentum vertant; et tanto valentius aeterna desiderent, quanto se stultius laborasse pro temporalibus dolent. Unde bene descriptis saeculum ad nullius gloriae usum eligit, quasi minimos indignosque derelinquit. Sed mundi reliquos auferre Dominus dicitur, quia despectos hujus saeculi eligere dignatur, Paulo attestante qui ait: Non multi sapientes secundum carnem, non multi potentes, non multi nos; sed quae stulta sunt mundi elegit Deus, ut confundat sapientes; et infirma mundi elegit Deus, ut confundat fortia . Quod bene in libris Regum Aegyptio puero in via lassescente signatur, quem Amalecita aegrotum in itinere deserit, David vero invenit, cibo reficit, ducem sui itineris facit; Amalecitam persequitur, epulantem reperit, et funditus exstinguit . Quid est enim quod Aegyptius Amalecit
Abbreviated transcription (Latin):
tȩ oblectam̃ta despiciunt. etiã cũ adsunt : transitoria eẽ
considerant. atq hec ex amore ȩt̾̃nitatis calcant. Cũq in
hoc pͥmo gradu uidicii gressus ponunt. uegetatiores ad al¬
tiora ꝑueniunt: ut cuncta tẽporalia ñ solũ quia cicius stͣ
amittenda despiciant. s in his inherere ñ appetant. etiã
si et̃na eẽ potuissent : & a pulchrȩ conditis amorẽ sub¬
trahunt.qr in ipsũ auctorẽ pulchritudinis cordis passi¬
b tendt̃ & sunt ñnulli qͥ bona uite p̃sentis diligt̃. s ta¬
men hȩc nullatenꝰ assequunt᷑. qui reb tẽporalib totis
desideriis inhiant. mundi głam quert̃. s adipisci nequac
possunt. Hos ut ita dixerim cor ad mundũ ꝑtrahit: &¬
mundus ad cor. repellit. Nã sepe contingit ut ipsis suis
aduersitatib fracti ad mentẽ. redeant᷑ & in semetipsis
reuersi. considerent quã sint in ania quȩ querebant.

Expanded text:
tae oblectamentum despiciunt, etiam cum adsunt, transitoria esse tae oblectamentum despiciunt, etiam cum adsunt, transitoria esse considerant, atque haec ex amore aeternitatis calcant. Cumque in hoc primo gradu judicii gressum ponunt, vegetiores ad altiora perveniunt, ut cuncta temporalia non solum quia citius sunt amittenda, despiciant, sed his inhaerere non appetant, etiam si aeterna esse potuissent; et a pulchre conditis amorem subtrahunt, quia in ipsum auctorem pulchritudinis cordis passibus tendunt. Et sunt nonnulli qui bona vitae praesentis diligunt, sed tamen haec nullatenus assequuntur: qui rebus temporalibus totis desideriis inhiant, mundi gloriam quaerunt, sed adipisci nequaquam possunt. Hos, ut ita dixerim, cor ad mundum 173 pertrahit, mundus ad cor repellit. Nam saepe contingit ut ipsis suis adversitatibus fracti ad mentem redeant, et in semetipsis reversi considerent, quam sint inania quae quaerebant,