comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Tigris et enfrates uuo se fonte resoluunt
Et mox ab iniunctis dissociantur aquis
Si cocant cursumq iterum reuocentur in unum:
Confluat altermi quod trahit unda uadi.
Conueniant pupes et uulsi flumine trunci
Mistaq fortitos implicet unda modos.
Quos tñ ip̃a uagos terre decliuia casus
Gurgitis et lapłi defluus ondo regit
Sicq ꝑmissis fluitare uidetur abenis
Fers ꝑatitur frenos ip̃aq lege meat.
Nimauerto inquam. idq uti tu dicis ita eẽ consentio. Sedĩ
hac herentium sibi serie cisarum est ne illa nostri arbitrii
libertas an ip̃os quoq humanoꝵ motus aĩoꝵ fatalis catena con¬
stringit. Est inquit. Neq enim fuerit rõnalis creatura quin eide
libertas adsit arbitrii. Nam quod ratione uti naturaliter potest. id¬
etiam habet iudicium quo ꝙq discernat. Per se igitur fugiẽda
optanda ue dinoscit. Quod uero quis optandum õc iudicat petit
refugit uero quod estimat ẽẽ fugiendum. Quare qb in ip̃is ĩ est

Expanded text:
Tigris et Euphrates uno se fonte resoluunt Et mox abiunctis dissociantur aquis. Si coeant cursumque iterum reuocentur in unum, Confluat alterni quod trahit unda uadi; Conuenient puppes et uulsi flumine trunci Mixtaque fortuitos implicet unda modos, Quos tamen ipsa uagos terrae decliuia casus Gurgitis et lapsi defluus ordo regit. Sic quae permissis fluitare uidetur habenis Fors patitur frenos ipsaque lege meat. Anmiaduerto, inquam, idque, uti tu dicis, ita esse consentio. Sed in hac haerentium sibi serie causarum, estne ulla nostri arbitrii libertas an ipsos quoque humanorum motus animorum fatalis catena constringit? Est, inquit, neque enim fuerit ulla rationalis natura quin eidem libertas adsit arbitrii. Nam quod ratione uti naturaliter potest id habet iudicium quo quidque discernat; per se igitur fugienda optandaue dinoscit. Quod uero quis optandum esse iudicat petit; refugit uero quod aestimat esse fugiendum. Quare quibus in ipsis inest
Abbreviated transcription (Latin):
Ne nr̃m comites ꝑsequerentur iter.
uboria felicis olira m̃disq inuente
Solant᷑ mesti nũc mͣea fatu lenis.
Uenit enim properata malis iopina senechus.
Et dolor etatem iussit in esse suat
Intem pestiui funduntur hertice eani
Et tremit este co corpore lassa cutis
Mors hominumꝰ felix que se nec duscib annis
Inserit et mestis sepe uocata uenit.

Expanded text:
ntur iter. Gloria felicis olim uiridisque iuuentae Solantur maesti nunc mea fata senis. Venit enim properata malis inopina senectus Et dolor aetatem iussit inesse suam. Intempestiui funduntur uertice cani Et tremit effeto corpore laxa cutis. Mors hominum felix quae se nec dulcibus annis Inserit et maestis saepe uo
Abbreviated transcription (Latin):
nu uti uulgo solitũ est uob̾ blãdicie nr̃e detraherẽt. minꝰ mo¬
leste ferẽdu putare. Nichil qpe ĩ eo nr̃e oꝑe lederent᷑. Hunc
uero elcaticis atq achademicis studiis enutritũ detrahitis. Sed
abite pociꝰ suenes usq ĩ exiciu dulces meisq eũ musis sanãd ũ
curãduq reliꝗte. hiis ille chorus ĩccepitus deiecit. humi me¬
stior miltu ꝯfessusq rubore uerecũdia limen tristis excessit
At ego auus acies lacrimis mersa caligau̾at ne dignosce̾ posse
qͥnam ẽẽt ħ mulier tam ĩpĩose auctoritatis obstipui. uisoq in
tuens uultũ luctu grauẽ atq ĩ humũ merore deiectu hiis u̾sib
de nostre mentis perturbatione conquesta est.
Eu ꝙprecipiti mersa ꝓfundo¬
Mens hebet ⁊ ꝓpͥa luce relicta

Expanded text:
 blanditiae uestrae detraherent, minus mo blanditiae uestrae detraherent, minus moleste ferendum putarem, nihil quippe in eo nostrae operae laederentur. Hunc uero Eleaticis atque Academicis studiis innutritum? Sed abite potius Sirenes usque in exitium dulces meisque eum Musis curandum sanandumque relinquite. His ille chorus increpitus deiecit humi maestior uultum confessusque rubore uerecundiam limen tristis excessit. At ego cuius acies lacrimis mersa caligaret nec dinoscere possem, quaenam haec esset mulier tam imperiosae auctoritatis, obstipui uisuque in tuens vultum luctu gravem atque in humum maerore deiectum his versibus de nostrae mentis perturbatione conquesta est: Heu quam praecipiti mersa profundomens hebet et propria luce relicta
Abbreviated transcription (Latin):
pientiũ q hoĩu frustrabatꝰ intuitu. Westes erãt tenuissimis
filis sb̾tili artificio ĩdissolubili materia/fecte. Quas uti postra
eadem ꝓderitẽ cognoui suis maĩb ip̃a rexuerat. quaꝵ specie
ueluti tumosas imagines solet caligo q̃dam neglecte uetu¬
statis obduxerat. Harum ĩ extremõ margine.P. greꝯ.ĩ sup̃mo nõ
T. legebatur ĩtextum. Altq uter utrasq fitteras ĩ scalaꝵ modum
gradus ꝗda ĩsigniti uidebant᷑. qͥb ab ĩferiori ad suꝑ iꝰ elem̃tu
eẽt ascesus./ Eande tñ ueste molẽtoꝵ quorunda sciderãt manus.
et ꝑticulas quas ꝗsq potuit abstulerat. Et dextra ꝗde eius
libellos sceptru uero sinistra gestabat. Que ubi pocticas musas
nr̃o uidit asistẽtes thoro flectib q meis u̾ba dictantes. cõmota¬
paulisꝑ ac toruis ĩflamata luib. Quis ĩꝗt has senecas meretri¬
ꝗ̃ infructuosis asfectuũ sꝑinis ubere fructib roĩs segetẽ necãt

Expanded text:
erant tenuissimis filis subtili artificio indissolubili materia perfectae, quas, uti post eadem prodente cognoui, suis manibus ipsa texuerat; quarum speciem, ueluti fumosas imagines solet, caligo quaedam neglectae uetustatis obduxerat. Harum in extremo margine Π Graecum, in supremo uero Θ legebatur intextum atque inter utrasque litteras in scalarum modum gradus quidam insigniti uidebantur, quibus ab inferiore ad superius elementum esset ascensus. Eandem tamen uestem uiolentorum quorundam scideet particulas quas quisque potuit abstulerant. Et dextera quidem eius libellos, sceptrum uero sinistra gestabat. Quae ubi poeticas Musas uidit nostro adsistentes toro fletibusque meis uerba dictantes, copaulisper ac toruis inflammata luminibus: Quis, inquit, has scenicas meretriquae infructuosis affectuum spinis uberum fructibus rationis segetem necant,
Abbreviated transcription (Latin):
Heu heu ꝙͣ surda miseros auertitur aure
Et flentes oculos claudire seua negat
Dum leuib malefida bonis fortuna faueret.
Pene caput tristis merłeratora meum.
Flunc quia fallacem mutauit nubisa uultum.
Protrahit ingratas impia uita moras.

Expanded text:
uam surda miseros auertitur aure et flentes oculos claudere saeua negat; dum leuibus male fida bonis fortuna faueret paene caput tristis merserat hora meum; nunc quia fallacem mutauit nubila uultum, protrahit ingratas impia uita moras.
Abbreviated transcription (Latin):
Hrmina qui quondam studio ⁊ lore̾
peregi. Etebilis heu mestos co¬
gor iire modos.
Ecce michi lacere dictãt scrilr̃da ͣmene.
Et ueris elegi flectib era rigrant.
suas saltem nullus potiit ꝑuincẽ triror
Ne nr̃m conites ꝑsequerentur iter
Tloria felicis olir uĩdis q inue te
Solantꝰ mesti nũc mͣea fatu leni.
Uenit enim properata malis mopina senechus

Expanded text:
rmina qui quondam studio florente peregi, Flebilis heu maestos cogor inire modos. Ecce mihi lacerae dictant scribenda Camenae Et ueris elegi fletibus ora rigant Has saltem nullus potuit peruincere terror, Ne nostrum comites prosequerentur iter. Gloria felicis olim uiridisque iuuentae Solantur maesti nunc mea fata senis. Venit enim properata malis inopina sene
Abbreviated transcription (Latin):
Digͣ angustas ĩopes q diuicias. q̃s nec hr̃e totas płib licet
et ad ꝙlibet sine ceteroꝵ pauptate nõ ueniu̾t. An gẽmarum
fulgor oculos trahit. S siꝗd est ĩ hoc splendore p̃cipui. gẽmaꝵ
ẽ lux illa nõ hoĩuz. quas qdez mirari hoĩes uehem̃ter ad
miror. Quid ẽ eĩ carens aĩe motu atq ꝑage mẽbrorũ¬
ꝙ aĩate rõabili q nã pulirũ ẽẽ iure uideat᷑: Que tam et si
ditoris oꝑa suiq distintoẽ postreme aliꝗd pulcritudis traht¬
y tñ ur̃am excellẽtia collocate admiratĩe ur̃a nullo mõ mẽ¬
bantur. An uos agroꝵ pulcritudo delectat. Qͥd ni. Est en un
pulc̾imi oꝑis pulcra portio. Sic quõda sereĩ maris facie gau¬
demꝰ Sic celum sidera lunã soleq miram. Nũ te hoꝵ aliqd
attingit. Nun audes alicurꝰ taliu splẽdore głiari: An u̾nis
Norib ip̃e distingueris. An tua ĩ estiuos fructus ĩtumescit
ubertas. Quid ĩamb gaudiis rapis. Qͥd extertia bona ꝓtius

Expanded text:
 angustas inopesque diuitias, quas nec habere totas pluribus licet et ad quemlibet sine ceterorum paupertate non ueniunt. – An gemmarum fulgor oculos trahit? Sed si quid est in hoc splendore praecipui, gemmarum est lux illa, non hominum; quas quidem mirari homines uehemmiror. Quid est enim carens animae motu atque compage quod animatae rationabilique naturae pulchrum esse iure uideatur? Quae tametsi conditoris opera suique distinctione postremae aliquid pulchritudinis trah tamen excellentiam conlocatae admirationem uestram nullo modo merebantur. An uos agrorum pulchritudo delectat? Quidni? Est enim pulcherrimi operis pulchra portio. Sic quondam sereni maris facie gaudemus; sic caelum sidera lunam solemque miramur. Num te horum aliquid attingit? Num audes alicuius talium splendore gloriari? An uernis floribus ipse distmgueris aut tua in aestiuos fructus intumescit ubertas? Quid inanibus gaudiis raperis? Quid externa bona pro tuis
Abbreviated transcription (Latin):
tib et potãtib ĩesset aliꝗd nãlis ac ꝓpri boĩ. nunꝙͣ pessimis
ꝑueĩrent. Neq eĩ sibi solent adu̾ła sociari. Natura respuit ut

Expanded text:
tibus ac potestatibus inesset aliquid naturalis ac proprii boni, ntibus ac potestatibus inesset aliquid naturalis ac proprii boni, nprovenirent. Neque enim sibi solent adversa sociari. Natura respuit ut
Abbreviated transcription (Latin):
siqñ qd̾ ꝑ raꝵ ẽ ꝓbis deferẽt᷑ qd ĩ eis aluid ꝙͣ ꝓbitas utẽtiũ placet
Ita fit ut nõ mrtutib ex digͥtate s ex uͥtute digͥtatib honor acce¬
dat. Que uõ est ista ur̃a expetibilis ac p̾clara potẽtia. Non ne o ter
unu aliquẽ ius sibi ac potãtem p̃ceteris nẽdicãte ꝙͣto mouereiͣs
cachĩno. Quid uõ si corpus spectes ĩbeciliꝰ hoĩe repire q̃as. quos
uiꝵ suppliciis se tirãnus adactuꝵ putaret ut adu̾su se fce̾ ꝯiuratõis
oscios ꝑderet liuguã ille momordit atq absadit. et ĩ os seuiẽtis
tirãm abiecit. Ita cruciatus quos putabat tirãnus mã crudeli¬
tatis uir sapiẽs fecit eẽ uͥtutis. Quid autẽ ẽ qd̾ ĩ aliũ qsq facere
possit. qd̾ sb̾stinere ab alio ip̃e nõ possit. Busiride accepimꝰ necare
hospites solitũ ab hertule hospite fuisse mactatũ: Regulꝰ płes
penoꝵ bello captos ĩ uĩcla Siecerat. s mox ip̃e uictoꝵ catenis

Expanded text:
st, probis deferantur, quid in eis aliud quam probitas utentium placet? Ita fit ut non uirtutibus ex dignitate sed ex uirtute dignitatibus honor accedat. Quae uero est ista uestra expetibilis ac praeclara potentia? Nonne, o terunum aliquem ius sibi ac potestatem prae ceteris uindicantem, quanto mouereris cachinno! Quid uero, si corpus spectes, imbecillius homine repperire queas, quos uirum suppliciis se tyrannus adacturum putaret ut aduersum se factae coniurationis conscios proderet, linguam ille momordit atque abscidit et in os tyranni saeuientis abiecit; ita cruciatus, quos putabat tyrannus materiam crudelitatis, uir sapiens fecit esse uirtutis. Quid autem est quod in alium facere quisque possit, quod sustinere ab alio ipse non possit? Busiridem accepimus necare hospites solitum ab Hercule hospite fuisse mactatum. Regulus plures Poenorum bello captos in uincla coniecerat, sed mox ipse uictorum catenis
Abbreviated transcription (Latin):
reb ĩfimis excellẽtis nẽ ornam̃ta captatis. Nec ĩtelligitis ꝙtã
ꝯditori ur̃o faciatis ĩiuria. Ille genus humanũ terreĩs oĩb
p̾stare uoluit. Uos dignitatem urãm ĩfra q̃q ĩfima detruditis
Nam si õe cuiusq bonu eo cuiꝰ ẽ ꝯstat ẽẽ p̾cioxius. cũ uilissima
reꝵ ur̃a bona ẽẽ uidicatis eisde uosꝰ metipõs ur̃a existimatione
bestias redigatur. si se nosce desierit: Nam ceteris aĩantib se se
ornari posse aliꝗd ornam̃tis existimatis alienis. At id fieri neqt
Nam siꝗd ex appoĩtis luocat. ip̃a ꝗde q̃ sunt appoĩta laudantur.
Illud uõ hiis tectum atq uelatũ ĩ sua nichilominꝰ feditate per¬
durat. Ego nõ nego illud ẽẽ bonũ quod noceat hñti. Nũ id mẽ¬

Expanded text:
rebus infimis excellentis naturae ornamenta captatis nec intellegitis quantam rebus infimis excellentis naturae ornamenta captatis nec intellegitis quantam conditori uestro faciatis iniuriam. Ille genus humanum terrenis omnibus praestare uoluit, uos dignitatem uestram infra infima quaeque detruditis. Nam si omne cuiusque bonum eo cuius est constat esse pretiosius, cum uilissima rerum uestra bona esse iudicatis eisdem uosmet ipsos uestra existimatione bestias redigatur si se nosse desierit; nam ceteris animantibus seseornari posse aliquid ornamentis existimatis alienis! At id fieri nequit; nam si quid ex appositis luceat, ipsa quidem quae sunt apposita laudantur, illud uero his tectum atque uelatum in sua nihilo minus foeditate perdurat. Ego uero nego ullum esse bonum quod noceat habenti. Num id men
Abbreviated transcription (Latin):
Ex ꝗb oĩb nichil hoꝵ q̃ in tuis ꝯputas boĩs: tuũ ẽẽ bonum
liꝗdo mõstrat᷑. ꝗb si nicħ ĩest appetẽde ꝓ locitudĩs. qd ẽ qd̾ uel
amissis doleas uł leteris retẽtis. Ꝙ si nã pulcra sũt qd id tua
refert. Nã ħ ꝑ se a tuis quoq opib seq̃strata ꝑlacuisset.Neq
debãt᷑. tuis ea diuiciis ãnuãre malluisti. Quid autẽ tãto fortuẽ
suppelletilis uarietate. Ueꝵ q illud ẽ ꝑmultis eos ĩdige̾ ꝗ per¬
multa possideãt. Contraq ueꝵ ẽ minimo eos ĩdige̾ ꝗͥ abũdãtiã
suã nẽ necc̃itate nõ ãbitus suꝑfluitate metiãt᷑. Ita ne aute
nullũ ẽ ꝓpͥu uob̾ atq isitũ bonũ ut extemis ac sepoĩtis rebus
bona ur̃a q̃ratis. Sic reꝵ u̾sa ꝯdicio ẽ. ut diuinũ merito rõnis
aĩal nõ aliter sibi splendẽ nisi ĩaĩate suppelletilis possessioe inde¬
atur. Et alia ꝗde suis ꝯtenta sũt. uos autẽ deo inte ꝯsiłes ab

Expanded text:
is computas bonis tuum esse bonum liquido monstratur. Quibus si nihil inest appetendae pulchritudinis, quid est quod uel amissis doleas uel laeteris retentis? Quodsi natura pulchra sunt, quid id tua refert? Nam haec per se a tuis quoque opibus sequestrata placuissent. Neque debantur tuis ea diuitiis annumerare maluisti. Quid autem tanto fortunae supellectilis uarietatem, uerumque illud est permultis eos indigere qui permulta possideant, contraque minimum qui abundantiam suam naturae necessitate non ambitus superfluitate metiantur. Itane autem nullum est proprium uobis atque insitum bonum ut in externis ac sepositis rebus bona uestra quaeratis? Sic rerum uersa condicio est ut diuinum merito rationis animal non aliter sibi splendere nisi inanimatae supellectilis possessione uideatur? Et alia quidem suis contenta sunt, uos autem deo mente consimiles ab
Abbreviated transcription (Latin):
quoꝵ aĩus et si caligãte memoria. tñ sũmu bonũ repetit. S ue¬
lut ebrius domũ quo tramite reuertat᷑ ignorat. Nũ eĩ hii uidẽt᷑
errare ꝗ nichilo ĩdigẽ̾ nitũtur. Atꝗ nõ ẽ alud qd̃ eqͣ ꝑficẽ btĩtu¬

Expanded text:
quorum animus etsi caligante memoria tamen bonum suum repetit, sed uequorum animus etsi caligante memoria tamen bonum suum repetit, sed uelut ebrius domum quo tramite reuertatur ignorat. Num enim uidentur errare hi qui nihilo indigere nituntur? Atqui non est aliud quod aeque
Abbreviated transcription (Latin):
Uxor ac liberĩ q iccũditatis gr̃a petũtur. Amiroꝵ uõ qd̾ scĩssimum
ꝗdem genus ẽ. nõ ĩ fortuna s ĩ uirtute nũãtur. Reliquũ uõ uł po
tencie cã uł delectatois assimitur. Iam uoͣ corporis bona ꝓmptũ ẽ
ut ad suꝑiora referãtur. Robur eĩz magͥtudo q uidẽtur p̾stare ua¬
lenciam. Pulcritudo atq nelocitas celebritatẽ. salubritas uolup¬
petit id sũmu bonũ ẽẽ iudicat. S sũmu bonũ bt̾itudine eẽ dif¬
finumus. Quare btra ẽẽ iudicat statũ quẽ p̾ cet̾is qłq desiderat.
habes igitur ante oculos ꝓpoĩtam fere forma felicitatis humane¬
opes. honores. potenciaz. głiam uoluptates. q̃ ꝗdez sola ꝯsiderãs
epicurrus dñter sibi sũmu bonũ uoluptatẽ eẽ ꝯstituit. Ꝙ oet̾a
oĩa iocũditatem aĩo uideãtur afferre. S ad hoĩu studia reuertor.

Expanded text:
uxor ac liberi quae iucunditatis gratia petuntur; amicorum uero quod sanctissimum uxor ac liberi quae iucunditatis gratia petuntur; amicorum uero quod sanctissimum quidem genus est, non in fortuna sed in uirttentiae causa uel delectationis assumitur. Iam uero corporis bona promptum est ut ad superiora referantur. Robur enim magnitudoque uidetur praestare ualentiam, pulchritudo atque uelocitas celebritatem, salubritas uoluppetit, id summum esse iudicat bonum. Sed summum bonum beatitudinem esse definiuimus; quare beatum esse iudicat statum quem prae ceteris quisque desiderat. Habes igitur ante oculos propositam fere formam felicitatis humanae—opes, honores, potentiam, gloriam, uoluptates. Quae quidem sola considerans Epicurus consequenter sibi summum bonum uoluptatem esse constituit, quod cetera omnia iucunditatem animo uideantur afferre. Sed ad hominum studia reuertor,
Abbreviated transcription (Latin):
secus qd̃ posset optari. Liq̃t ig̾ ẽẽ b̃titudiẽ statũ bonoꝵ oĩu con¬
gregatõe ꝑfectũ. hanc uti diximꝰ diu̾so tramite mortales conãt̾¬
dignissimũ ueneratõe iudicãtes adeptis honorib reue̾ndi ciuibus
suis eẽ nitũtur. Sũt ꝗ sũmu bonũ ĩsũma potẽcia eẽ ꝯstituũt. hii
uł regnare ip̃i uolunt. uł regnãtib adherere conãt᷑. at qb opti¬
mũ qddam claritas uidetur. Hii uł belli uł pacis artib głiosum
nom̃ ꝓpagare festinãt. Plurum nõ boni fructũ gandio leticiaq
metiuntur. hii felicissimum putãt uoluptate diffluẽ̾. Sũt ⁊̃ qui
bonoꝵ fines ca̾s q alterutro ꝑmutẽt. Ut qͣ diuicias ob potẽcia. uolup
tates q desiderãt. uel ꝗ potẽcia seu pecumie cã seu ꝓferẽdi noĩs petũt.
In hiis ig᷑ ccteris q talib humanoꝵ actuũ notoꝵ q u̾sat᷑ ĩtẽcio.
Ueluti nobilitas fauor q ppłaris q̃ uident᷑ ꝙ̃dam claritudĩe ꝯpne.

Expanded text:
secus quod posset optari. Liquet igitur esse beatitudinem statum bonorum omnium congregatione perfectum. 177 Hunc, uti diximudignissimum ueneratione iudicantes adeptis honoribus reuerendi ciuibus suis esse nituntur. Sunt qui summum bonum in summa potentia esse constituat; hi uel regnare ipsi uolunt uel regnantibus adhaerere conantur. At quibus optimum quiddam claritas uidetur, hi uel belli uel pacis artibus gloriosum nomen propagare festinant. Plurimi uero boni fructum gaudio laetitiaque metiuntur; hi felicissimum putant uoluptate diffluere. Sunt etiam qui horum fines causasque alterutro permutent, ut qui diuitias ob pote causa seu proferendi nominis appetunt. In his igitur ceterisque talibus humanorum actuum uotorumque uersatur intentio, ueluti nobilitas fauorque popularis quae uidentur quandam claritudinem comparare,
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃i sufficiẽs. Nũ uõ labutur hii q qd̾ sit optimũ id ⁊̃ reuerẽcie
cultu digͥssimu putãt: aime. Neq eĩ uile ꝗddã ꝯtẽnendu ẽ
quod adipisci oĩm mortaliũ fere laborat ĩtencio. An ĩ boĩs
nõ est numerãda potẽcia. Quid igitur. Nũ ĩbecillũ ac sine ni¬
rib extimãdum ẽ quod oĩb reb. Sstat eẽ p̾stantius. An cla¬
ritudo nichilipetenda est: s seq̃strari neꝗt. qn õe qd excellen¬
tissimũ sit id ⁊̃ uideat᷑ eẽ clarissimũ. Nam non ẽẽ anxiã tristẽ
q btĩtudinẽ nec dolorib molestiis q sbuectã ꝗd attinet dicere.
qñ ĩ minimis qͦ reb id appetitur qd̾ hie̾ fruiq delectet. Atqħ
sunt q̃ adipisci hoĩes nolu̾t. Eaq decã diuicias digͥtates re
sit naẽ uis facile mõstrat᷑. cũ l uarie dissidentesq snĩe sint. tñ
in diligendo boni finem consentiunt.
uantas reꝵ flectat abenas

Expanded text:
 sit optimum, id etiam reuerentiae cultu dignissimum putent? Minime. Neque enim uile quiddam contemnendumque est quod adipisci omnium fere mortalium laborat intentio. An in bonis non est numeranda potentia? Quid igitur? Num imbecillum ac sine uiribus aestimandum est, quod omnibus rebus constat esse praestantius? An claritudo nihili pendenda est? Sed sequestrari nequit quin omne quod excellentissimum sit id etiam uideatur esse clarissimuribus molestiisque subiectam quid attinet dicere, quando in minimis quoque rebus id appetitur quod habere fruique delectet? Atqui haec sunt quae adipisci homines uolunt eaque de causa diuitias, dignitates, resit naturae uis facile monstratur, cum licet uariae dissidentesque sententiae tamen in diligendo boni fine consentiunt. Quantas rerum flectat habenas
Abbreviated transcription (Latin):
nichil sceleratius excogitari potest cũ ex ꝑ rouidetia rerum omuis
ordo ducatur. Nichilq consiliis liccat humanis fit ut uicia quoq
nostra ad bonorum omniu referentur auctorez. Igitur nec spnendi
aliquid nec deprecandi nlla ratio ẽ. Quid enĩ uel speret quisque
uel ⁊ depreçetur quando optanda omnia series ĩdeflexa  nectit.
Nnferetur igitur unicũ illud ĩter hĩes deĩq comercium sperandi
silicet ac deprecandi. Siquidem iuste humilitatis p̾cio ĩextim abi¬
lem uicem diuine gratie promeremur. Qui solus modus est cũ
deo colloqui homines posse uidcantur. Illiq ĩ accense lucis prius qͦ
quam ĩpetrant ip̃a supplicandi rõne iungi. Que si recepta futu¬
rorum neccessitate nichil uiri habere credantur. quid erit quo
summo illi rezum principi cõnecti atq adherere possimus: Quare
neccesse erit humanũ genus ut paulo ante cantabas disceptum

Expanded text:
nihil sceleratius excogitari potest, cum ex prouidentia rerum omnis nihil sceleratius excogitari potest, cum ex prouidentia rerum omnis ordo ducatur nihilque consiliis liceat humanis, fit ut uitia quoque nostra ad bonorum omnium referantur auctorem. Igitur nec sperandi aliquid nec deprecandi ulla ratio est; quid enim uel speret quisque uel etiam deprecetur quando optanda omnia series indeflexa conectit? Auferetur igitur unicum illud inter homines deumque commercium, sperandi ilicet ac deprecandi, si quidem iustae humilitatis pretio inaestimabilem uicem diuinae gratiae promeremur; qui solus modus est quo cum deo colloqui homines posse uideantur illique inaccessae luci prius quoque quam impetrent ipsa supplicandi ratione coniungi. Quae si recepta futurorum necessitate nihil uirium habere credantur, quid erit quo summo illi rerum principi conecti atque adhaerere possimus? Quare necesse erit humanum genus, uti paulo ante cantabas, dissaeptum
Abbreviated transcription (Latin):
stiterit si uti homines ĩcerta iudicat quoꝵ ẽ incertus euentus.
Quod si apud illum rerum oĩu certissimum fontem uich incerti
esse potest certus est corum euentus que futura firmiter ille pre¬
scierit. Quare nulla est humanis consiliis actionibq libertas.
quas diuina mens sine falsitatis errore cuncta prospiciẽs ad unu̾
alligat et constringit euentu. Quo seniel reccpto quantus orasꝰ
huinanarum rerum consequitur liquet. Frustra enim bonis malis¬
q premia pene ue proponuntur. que nullus meruit liber ac uo¬
luntarius motus animorum. Idq indebitur omniũ iniquissimu
quod munc equissintum iudicatur uł piiri ĩprobos uł remierari
probos. Enos ad alterutrum nõ propria mittit uoluntas. s futuri
carit certa necressitas. Nec uicia igitur nec uitutes quicꝙͣ fuerint
s oĩum meritoru pocius mixta atq indiscreta confusio. Quoq

Expanded text:
aestiteris si uti homines incerta iudicat quorum est incertus euentus? aestiteris si uti homines incerta iudicat quorum est incertus euentus? Quod si apud illum rerum omnium certissimum fontem nihil incerti esse potest, certus eorum est euentus quae futura firmi ter ille praescierit. Quare nulla est humanis consiliis actionibusque libertas quas diuina mens sine falsitatis errore cuncta prospiciens ad unum alligat et conshumanarum rerum consequatur liquet. Frustra enim bonis malisque praemia poenaeue proponuntur, quae nullus meruit liber ac uoluntarius motus animorum, idque omnium uidebitur iniquissimum quod nunc aequissimum iudicatur, uel puniri improbos uel remunerari probos, quos ad alterutrum non propria mittit uoluntas sed futuri cogit certa necessitas. Nec uitia igitur nec uirtutes quicquam fuerint, sed omnium meritorum potius mixta atque indiscreta confusio; quoque
Abbreviated transcription (Latin):
euitari. Postremo siquid aliꝗs aliorsu atq se se res habet existiẽt
id non modo scĩa non est sed opinio fallax a sciencie ueritate longe
diuersa. Quare siquid ita futuꝵ est ut euis certus ac neccessa nus
non sit euentus id euenturu ẽẽ p̾sciri qui poterit: Sicut enim
sc̃ia ip̃a imꝑmixta est falłitati ita id quod ab ea concipitur ẽẽ aliter
ꝙͣ concipitur nequit. Ea nanq causa ẽ cur mendacio scĩa careat ꝙ se ita
rem quanꝙͣ habere neccesse est uti eam sese habere scientia comp̾lẽdit.
Quid igitur. Quonã modo deus hec ĩcerta futura prenoscit. Nam si
incuitabiliter euentura censet. que etiam nõ euenire possibile ẽ fal¬
litur. Quod non sentire modo nefas est. sed ⁊̃ uoce proferre. At si
aut quid hoc refrrt uaticinio illo ridiculo tiresie. ꝗcquid dica aut
erit aut non. Quid etia diuina proidentia humana opinione p̃¬

Expanded text:
euitari. Postremo si quid aliquis aliorsum atque sese res habet existimet, euitari. Postremo si quid aliquis aliorsum atque sese res habet existimet, id non modo scientia non est, sed est opinio fallax ab scientiae ueritate longe diuersa. Quare si quid ita futurum est ut eius certus ac necessarius non sit euentus, id euenturum esse praesciri qui poterit? Sicut enim scientia ipsa impermixta est falsitati, ita id quod ab ea concipitur esse aliter atque concipitur nequit. Ea namque causa est cur mendacio scientia careat, quod se ita rem quamque habere necesse est uti eam sese habere scientia comprehendit. Quid igitur? Quonam modo deus haec incerta futura praenoscit? Nam si incuitabiliter euentura censet quae etiam non euenire possibile est, fallitur; quod non sentire modo nefas est, sed etiam uoce proferre, At si Aut quid hoc refert uaticinio illo ridiculo Tiresiae? Quidquid dicam, aut erit aut non. Quid etiam diuina prouidentia humana opinione pr
Abbreviated transcription (Latin):
quisq sedet qm̃ uera est oꝑinio. sed s pocius idera est qm̃ quẽpiam
sedere precessit. Ita cũ causa ueritatis ex altera parte procedat. inest
tñ coĩs in utraq necressitas. Similia de prouidẽtia futuris q rebus
rõcinari patet. Nam etiam si idcirco qm̃ futura sunt prouidentur.
Non uero ideo qm̃ prouidentur eueniunt. Nichilominus tñ a deo uł
uentura ꝑ rouideri uł prouisa nocresse ẽ euenire. ꝙͣuis diuina p̃scĩa¬
solum satis ẽ. Iam uerorquare p̃posterum est ut eterne prescientie tẽ¬
poralium reru euentus causa ẽẽ dicatur. Quid ẽ autem aluid ar¬
bitrari ideo deũ futura qñi sunt cuentura prouidere ꝙͣ putare que
olim acciderunt causam sũme illius ẽẽ prouidencie. Adhec sicuti cu
quid ẽẽ scio id ip̃m esse neccesse est. Ita cũ quid futurũ nom idip̃m
futurum eẽ neccesse est. Sic fit igitur ut euentus p̾scite rei neqͥat

Expanded text:
quisque sedet quoniam uera est opinio, sed haec potius uera est quoniam quempiam quisque sedet quoniam uera est opinio, sed haec potius uera est quoniam quempiam sedere praecessit. Ita cum causa ueritatis ex altera parte procedat, inest tamen communis in utraque necessitas. Similia de prouidentia futurisque rebus ratiocinari patet. Nam etiam si idcirco quoniam futura sunt prouidentur, non uero ideo quoniam prouidentur eueniunt, nihilo minus tamen a deo uel uentura prouideri uel prouisa necesse est euenire prouisasolum satis est. Iam uero quam praeposterum est ut aeternae praescientiae temporalium rerum euentus causa esse dicatur! Quid est autem aliud arbitrari ideo deum futura quoniam sunt euentura prouidere, quam putare quae olim acciderunt causam summae illius esse prouidentiae? Ad haec sicuti cum quid esse scio, id ipsum esse necesse est, ita cum quid futurum noui, id ipsum futurum esse necesse est. Sic fit igitur ut euentus praescitae rei nequeat
Abbreviated transcription (Latin):
uere. Aunt enĩ non ideo quid ẽẽ uentuꝵ qm̃ id prouidentia futuru
ẽe prospexerit. Sed eꝯtrario pocius ꝙͣ quod futurum ẽ id diuinam
prouidentiam latere nõ posse. eoq mõ neccessariũ hoc ĩ contraria
relabi partem. Neq enĩ necresse est continge̾ que prouidentur: Sed
neccesse est que futura sunt prouideri: Qua si uero que cuius rei
pro uidencie laboretur. at uero illud demostrare nitamur. quoquo
mõ se habeat ondo causaꝵ necressariu ẽẽ enentum p̾scitarum rerum
etiasi p̾scientia futuris rebus eueniendi neccessitatem nõ uideat᷑
inferre. Et eni si quispiam sedcat opimonem q̃ eum sedere comectat
ueram esse necresse est. atꝗ enuerso rursus si de quopia uera opi¬
nio sit qm̃ sedet eum sedere neccesse est. In utroq igitur neccessitas
mest. In ha ꝗdem sedendi at uero ĩ altero ueritatis. Sed nõ idcnro

Expanded text:
uere. Aiunt enim non ideo quid esse euenturum quoniam id prouidentia futurum uere. Aiunt enim non ideo quid esse euenturum quoniam id prouidentia futurum esse prospexerit, sed e contrario potius quoniam quid futurum est id diuinam prouidentiam latere non posse eoque modo necessarium hoc in contrariam relabi partem. Neque enim necesse esse contingere quae prouidentur, sed necesse esse quae futura sunt prouideri – quasi uero quae cuius rei prouidentiae, laboretur ac non illud demonstrare nitamur, quoquo modo sese habeat ordo causarum necessarium esse euentum praescitarum rerum etiam si praescientia futuris rebus eueniendi necessitatem non uideatur inferre. Etenim si quispiam sedeat, opinionem quae eum sedere coniectat ueram esse necesse est; atque e conuerso rursus, si de quopiam uera sit opinio quoniam sedet, eum sedere necesse est. In utroque igitur necessitas inest, in hoc quidem sedendi, at uero in altero ueritatis. Sed non idcirco
Abbreviated transcription (Latin):
Uno m̃tis c̾nit ĩ ictu.
Quem qr respicit oĩa solus. Uerum possis dicere solem.
Um ego en inꝙͣ difficiliore rursus ambiguitate confondor
Quenam inquit ista est. Iam enĩ quib ꝑturbare ꝯiecto
Nimium inꝙͣ aduersari ac repugnare udetur p̾noscere uniuersa
deum et ẽẽ ullum libertatis arbitriu. Nam si cuncta prospicit d̾s
neq falli ullo mõ potest euenire neccesse ẽ quod prouidentia futuꝵ
ẽẽ proniderit: Quare si ab eterno non facta mõ hominu. sed etiã
consilia nolũtatesq p̾noscit. Nulla erit arbitrii libertas. Neque
eni uł factum abud ullum uł quelibet existere possit uoluntas. Nisi
quaz nescia falli prouidentia diuina presens erit. Nam si aliorsuz ꝙ
prouise sunt detorqueri ualent non iam erit futuri pñtia sed opĩo
pocius ĩcerta quod de deo credere nefas iudico. Neq enĩ illam ꝓrobo
rationem qua se quida credũt hunc questionis nodum posse dissol¬

Expanded text:
uno mentis cernit in ictu; quem quia respicit omnia solus uerum possis dicere solem. – Tum ego: En, inquam, difficiliore rursus ambiguitate confundor. – Quaenam, inquit, ista est? Iam enim quibus perturbere, coniecto. – Nimium, inquam, aduersari ac repugnare uidetur praenoscere uniuersa deum et esse ullum libertatis arbitrium. Nam si cuncta prospicit deus neque falli ullo modo potest, euenire necesse est quod prouidentia futurum esse praeuiderit. Quare si ab aeterno non facta hominum modo sed etiam consilia uoluntatesque praenoscit, nulla erit arbitrii libertas; neque enim uel factum aliud ullum uel quaelibet exsistere poterit uoluntas nisi quam nescia falli prouidentia diuina praesenserit. Nam si aliorsum quam prouisa sunt detorqueri ualent, non iam erit futuri firma praescientia, sed opinio potius incerta; quod de deo credere nefas iudico. Neque enim illam probo rationem qua se quidam credunt hunc quaestionis nodum posse dissol
Abbreviated transcription (Latin):
nẽtem Iace̾ bonos nr̃i discrimis terrore ꝓstratos. Nagiciosum
quenq ad audendu ꝗde facinus ĩpunitate. ad efficiendu uõ pre¬
miis ĩcitari. Insontes autẽ non mõ securitate ueꝵ etia ip̃a defen¬
sione priuatos. Itaq libet exclamare.
Stelliferi ꝯditor orbis

Expanded text:
nentem, iacere bonos nostri discriminis terrore prostratos, flagitiosum nentem, iacere bonos nostri discriminis terrore prostratos, flagitiosum quemque ad audendum quidem facinus impunitate, ad efficiendum uero praemiis incitari, insontes autem non modo securitate uerum ipsa etiam defensione priuatos. Itaque libet exclamare: O stelliferi conditor orbis
Abbreviated transcription (Latin):
ĩflamare sacras edes uoluisse. si sacendtes ĩpio iugulare gladio.
atq ĩdefensi ob studiu. ꝓpensius ĩ senatu morti p̾scriptõi q dã¬
namur. O meritos de simili cͥmine neĩem posse ⁊uĩci. Cuiꝰ digͥ¬
tate reatus. ip̃i ⁊̃ ꝗ detulere iuderũt. qua uti alicuiꝰ sceleris¬
admixtiõe fuscarent ob ambitu dignitatis sacrilegio mea̾m¬
ꝯscĩam polluisse mẽtiti sunt. Atꝗ et ta ĩsita nob̾ oĩu mortaliu¬
reꝵ cupidine de sede nr̃i aĩ pellebas. Et sb̾ tuis oculis sacrilegio
um p̾sidia captare. quẽ tu in hanc excellẽcia ponebas ut ꝯsiłe
deo faceres. Pretenea penetral ĩnocens domus et honestissunorũ
cetus amicoꝵ secer ⁊̃ simaeus sanctus et eq actu ip̃o reue̾ndꝰ ab
oĩ nos huius crimis suspectione defendũt. S o. nefas. Illi uõ de
te tanti crimis fide capiunt.Atꝗ ac ip̾o uidemur affines fuisse

Expanded text:
inflammare sacras aedes uoluisse, si sacerdotes impio iugulare gladio, inflammare sacras aedes uoluisse, si sacerdotes impio iugulare gladio, atque indefensi ob studium propensius in senatum morti proscriptionique damnamur. O meritos de simili crimine neminem posse conuinci! Cuius dignitatem reatus ipsi etiam qui detulere uiderunt; quam uti alicuiadmixtione fuscarent, ob ambitum dignitatis sacrilegio me conscientiam polluisse mentiti sunt. Atqui et tu insita nobis omnem rerum mortalium cupidinem de nostri animi sede pellebas et sub tuis oculis sacrilegio ituum praesidia captare quem tu in hanc excellentiam componebas ut consimilem deo faceres. Praeterea penetral innocens domus, honestissimorum coetus amicorum, socer etiam sanctus et aeque ac tu ipsa 2 reuerendus ab omni nos huius criminis suspitione defendunt. Sed, o nefas, illi uero de te tanti criminis fidem capiunt atque hoc ipso uidebimur affines fuisse
Abbreviated transcription (Latin):
care.ñ pꝰ. s simul. quod si placet differre miseri cordia. ẽ. Illoꝵ cul¬
rant non cadere. Nichil enĩ ineis erat quod ad hoc eos conpelleret.
ne int̾uallo. Non enĩ semꝑ fuerunt mali ut quidãm
dicere uolunt ꝓ illa auctoritate. Ab inicio homicda
fuit ⁊ inueritate non stetit. S non dicit᷑ ĩnicio s ab mi¬
sit: non quin iea fueriit. homicida pot̾ dici sui ipsnis.
fuit homicida fuit. quia eũ ꝑ imudiã in morcem p̾ci¬
potest ab micio cẽporis diabolim suꝑbia corruisse. nec
fuisse ullũ antea cempꝰ quo eũ angłis scĩs pacatus uire¬
rit ibeatꝰ s ab ipso pͥmordio creature apostatasse. quia ut ait¬
dns inueritate non stecit. ⁊ hoc abinicio exquo ipse creatus
÷ qui staret. si stare uoluiss. que auctoritaᷤ supͣdicto m pot̾¬

Expanded text:
care, non post, sed simul. Quod si placet differre, misericordia est. Illorum culrant non cadere. Nihil enim ne intervallo. Non enim semper fuerunt mali, ut quidam dicere volunt, pro illa auctoritate: « Ab initio homicida fuit, et in veritate non stetit . » Sed non dicitur: In initio homisit, non quin in ea fuerit. Homicida potest dici sui ipsius, fuit homicida fuit, quia per invidiam in mortem praecipotest ab initio temporis diabolum superbia cecidisse nec fuisse ullum antea tempus, quo cum angelis sanctis pacatus uixerit et beatus, sed ab ipso exordio creaturae aDominus, non stetit, et hoc ab initio ex quo ipse creatus est, qui staret si stare voluisset; quae auctoritas supra dicto mo
Abbreviated transcription (Latin):
dies uĩtatis eͣ dies sapientiȩ. dies filii. dies caritat.
ẽ dies benignitatiᷤ. dies fp̃s scĩ. Dies quidẽ patris.
⁊ dies filii. ⁊ dies fpͣs scĩ. inclaritate diuinitatis
inꝰ dies ẽ. s in nr̃e m̃tis illuminatiõe. qͣsi aliũ diẽ

Expanded text:
dies veritatis est dies sapientiae, dies Filii; dies charitatis dies veritatis est dies sapientiae, dies Filii; dies charitatis est dies benignitatis, dies Spiritus sancti. Dies quidem Patris, et dies Filii, et dies Spiritus sancti, in claritate divinitatis unus dies; sed in nostrae mentis
Abbreviated transcription (Latin):
S dignũ uald̃ ẽ. ut rec̃pensemꝰ ei bñfitiũ suũ. ⁊ quem¬
admodũ nos inpso tͣcia die resurgente resurrex imus
ita ⁊ nos ꝓipso & ꝑ ipsum tͣcia die resurgentes eũ
sibi ip̃e uelit retͥbui. qd pͥor ipse nobis uoluit ĩꝑtiri
Sic̃ gͦ ipse ut mĩam inse ⁊ ꝑse salutẽ oꝑaret᷑: tres dies
hr̃e uoluit. ita ⁊ nobis ut nram in nobis ꝑ ipsum
salutẽ oꝑemur tres dies ddit. S⁊ qr illd̾ qd̾ ip̃o gestũ
ẽ ñ tantum remediũ s &exemplũ fuit ⁊ sacramͣtũ.
oportuit ut uisibilit fier& foris. qͣtenus illd̃ qd in nob̃
inuisibilit᷑ fieri debuit sig̾car&. Dies gͦ euis extrĩsec
fuer̃. nr̃i dies intrinsecꝰ querendi sunt. Tres gͦ dies
habemus intrinsecꝰ quib illuminat᷑ anuna nostra
ad pͥmũ diẽ mors ꝑtin&. ad scdm. sepult᷑a. adt̾ciũ.
resurrectio. Primus dies ẽ. timor. Scłs ẽ ueritas. t̃ci
ẽ. caritas. Dies timoris ẽ dies potentiȩ dies patris.

Expanded text:
dignum valde est, ut recompensemus ei beneficium suum; et quemadmodum nos in ipso tertia die resurgente resurreximus, ita et nos pro ipso et per ipsum tertia die resurgentes, eumsibi ipse veli retribui, quod prior ipse nobis voluit impertiri. Sicut ergo ipse ut nostram in se et per se salutem operaretur, tres dies habere voluit ita et nobis ut nostram in nobis per ipsum salutem operemur, tres dies dedit. Sed quia illud quod in ipso gestum est non tantum remedium, sed etiam exemplum fuit et sacramentum, Oportuit igitur ut visibiliter foris fieret, quatenus illud quod in nobis invisibiliter fieri debuit, significaret. Dies ejus extrinsecus fuerunt nostri: dies intrinsecus quaerendi sunt. Tres ergo dies habemus intrinsecus, quibus illuminatur anima nostra. Ad primum diem mors pertinet, ad secundum sepultura, ad tertium resurrest charitas. Dies timoris est dies potentiae, dies Patris;
Abbreviated transcription (Latin):
possit demonstrari: qͣlit iste spon sus castitatis singulis
quos diligit quasi om̃ib affectu ⁊ affectuassit: Ꝙ de affectu
quidẽ dubitare ñ pot̾o si hoc in effecti uerũ eẽ cognosco. H
Danima mea si ñ prorsus singłare benefitiũ sponsi tui
tͥ impensum agnoscas: ⁊̃ in hoc tue petioni libenter
anuuo qm̃ hanc tuam instantiã exdeuotione potuis
nasci quã ex importunitate cognosco. Nã in hoc quoq

Expanded text:
uomodo demonstrari possit, qualiter iste sponsus castitatis singulis uomodo demonstrari possit, qualiter iste sponsus castitatis singulis quos diligit quasi omnibus affectu et effectu adsit. Et de affectu quidem dubitare non potero, si hoc in effectu verum esse cognosco. HOMO. O anima mea, si  impensum agnoscas, etiam in hoc tuae petitioni libenter annuo, quoniam hanc tuam instantiam ex devotione potius nasci, quam ex importunitate cognosco. Nam in hoc quoq
Abbreviated transcription (Latin):
qr nec alius p̃ter unũ unice abom̃ib diligendus ẽ. nec alius
p̃ter uiiũ uince om̃s diligere pot̾. Oñĩs aut̃ uumno se qͦsi
uiiũ diligãt. ut inunius dilectione unũ fiant: Iste amor
unicꝰ ẽ. ñ tañ pͥuatus solus. nec tam̃ solitarius participatꝰ.
nec cliuisus cõiinis ot singularis cinictoꝵ siigłaris sĩgłiᷤ.
et singłoꝵ totus: nec participatioẽ decrecens. nec usu de¬
fitiens: nec temꝑe ueterascens. antiquus & nois: affec tu
desiderabił. exꝑientia dulcis. fructu aec̃nus iocũditate ple¬
nus reficiens & sacians. nec unqͣ. fastidiũ generaus. A. satiᷤᷤ
iocũde mͥ sunt assertioes tue. & fateor qm̃ uide iã incipio
arclentiꝰ huiꝰ amorẽ appetere. uñ pͥͫꝰ ceꝑam eũ ampliꝰ fastidire:
Sane unũ adhuc suꝑ ẽ. desiderio meo: qđ si ꝑte adipisci poti
satis ꝑ omĩia mͥ factum eẽ. ñdubitabo: Hoc aut̃÷ si qͦmõ

Expanded text:
quia nec alius praeter unum unice ab omnibus diligendus est, nec alius quia nec alius praeter unum unice ab omnibus diligendus est, nec alius praeter unum unice omnes diligere potest. Omnes autem in uno se quasi unum diligant, ut unius dilectione unum fiant. Iste amor unicus est non tamen privatus, solus nec tamen solitarius, participatus nec divisus, communis et singularis, cunctorum singulus et singulorum totus, nec participatione decrescens, nec usu deficiens, nec tempore veterascens, antiquus et novus, affectu desiderabilis, experientia dulcis, fructu aeternus, jucunditate plenus, reficiens et satians, nec unquam fastidium generans. ANIMA. Satis jucundae mihi sunt assertiones tuae, et fateor quoniam inde jam incipio ardentius hujus amorem appetere, unde prius coeperam eum amplius fastidire. Sane unum adhuc superest desiderio meo quod si per te adipisci potero, satis per omnia mihi factum esse non dubitabo. Hoc autem est, si q
Abbreviated transcription (Latin):
bonoꝵ congratulatiõe delectari. qr cũ in eos ÷ qui eũ parti¬
cipant affectuis dilectionis expauditur. caritatis gaudium
⁊ suauitas ampliatur: Spuał nãq anor tunc meliꝰ cuiu̾q
fit singłaris quando om̃ib ÷ cõminis: uec particapatione
plurimũ minuut᷑. cuiꝰ fructus uinis & idem totus insingłis
repperit᷑: Nichil gͦ pͥuilegio singłaris amoris tui societas
bonorum p̃scͥbit: qr fponsius tius in om̃ib diligẽret. qͦs
diligit ꝑꝑt̾ te. Ac ꝑ hoc ⁊̃ singularit᷑ diligit te: qr nichildiligꝰ
sine te. Nõ autͣ timeas animũ illius mnamorẽ pluriũ quasi
ꝑ affectum distͣhi. & iccirco minore eẽ adsingłos: qđ partitꝰ
qͦdã mͦ ⁊ diuisus uideatur incunctos Sic singulis ad ÷ qͣsi
ꝯĩb: qr nec alium nec maiorẽ dilectiõis affectũ singulis un¬
penderet si absq cinctoꝵ participatione singulos amaret.
Ergo oñs unũ uiice diligant ut om̃s abuno unice diligass.

Expanded text:
bonorum congratulatione delectari, quia cum in eos etiam, qui comparticipant, affectus dilectionis expanditur, charitatis gaudium et suavitatis ampliatur. Spiritualis namque amor tunc melius cuique fit singularis, quando omnibus est communis. Nec participatione plurium minuitur, cujus fructus unus et idem totus in singulis reperitur. Nihil igitur privilegio singularis amoris tui societas bonorum praescribit, quia sponsus tuus in omnibus diligit te, quos diligit propter te, ac per hoc etiam singulariter diligit te, quia nihil diligit sine te. Non autem timeas animum illius in amorem plurium quasi per affectum distrahi, et idcirco minorem esse ad singulos, quod partitus quodammodo et divisus videatur in cunctos. Sic singulis adest quasi omnibus, quia nec alium nec majorem dilectionis affectum singulis impenderet, si absque cunctorum participatione singulos amaret. Ergo omnes unum unice diligant, ut omnes ab uno unice diligantur,
Abbreviated transcription (Latin):
ñ sut: Nũquid pat᷑ familias solus pane suũ comedit:
Nũ quid solus potũ suum bibit: N unquid solus uestim̃tis suiᷤ
uiduitur: Nũquid solus cale fit igne suo: Nũquid solus ha¬
hñt hii qui ei ił ꝑdilectionẽ. ł ꝑ subiectionẽ famulant᷑.
Siue gͥ illa que tͥ serununt. siue illa que tibi seruientib ne¬
cessaria sunt. omĩa tͥ data sunt: om̃ia tͥ seruitiũ impendũt.A.
Qꝙ me mouebat p̃cidisti potiꝰ quam eradicasti Ẽ go namq
hoc querebar qd̾ unice diligẽs unice dilecta ñsum: qr pignꝰ
amoris mĩ aliis eque uideo ẽe concessũ. Tne uero ratione ÷
hoc ꝑsuaserunt: ut illa qͦ singłarit᷑ mͥ donata crederem.

Expanded text:
non sunt? Nunquid paterfamilias solus panem suum comedit? non sunt? Nunquid paterfamilias solus panem suum comedit? nunquid solus potum suum bibit? nunquid solus vestimentis suis induitur? nunquid solus calefit igne suo? nunquid solus hahabent ii, qui ei vel per dilectionem, vel per subjectionem famulantur. Sive igitur illa, quae tibi serviunt, sive illa, quae tibi servientibus necessaria sunt, omnia tibi data sunt, omnia tibi obsequium impendunt. ANIMA. Quod me movebat, praecidisti potius quam eradicasti. Ego namque hoc querebar, quod unice diligens, unice dilecta non sum, quia pignus amoris mei aliis aeque video esse concessum. Tuae vero rationes hoc persuaserunt, ut illa quoque singulariter mihi donata crederem,
Abbreviated transcription (Latin):
quib id qđ te mouet inueniat᷑ discerne q̃dona afpõso
tuo accepisti. Alia enĩ cõminit̃. alia specialit̃. alia con¬
singłarit̃ elata sunt. Cõmuut̃ data sunt: que om̃ib
ꝑpt̃ te tecũ seriunt. Specialr data sunt: q multis nec
tam̃ om̃ib ꝓpt̃ te om̃ib tecũ sunt concessa: Singłarit̃
dͥata sunt: que tibi soli dͥata sunt. Qiuid gͥ: Ñquid ĩo
minus te diligit: qr quedã dona sua tecum simul
om̃ib cõcessit: Nunquid feliciorẽ te feciss si tͥ soli
mũdũ dediss : Ecce ñ sunt creati homines suꝑ t̾ram.
ñ sunt bestie: sola diuitias mundi possides. Ubi gͥ illa
gͣta ⁊ utił societas humane conu̾sationis: Ibi solatia
ubͥ oblectam̃ta quib minc frueris: Uide gͥ qr & in hoc multũ
tͥ contulit: qr hoc solam̃ tiuĩ tecum creauit: Simtindꝰ istis
⁊ ħom̃ia tͥ seruiunt: qͦm᷑ ẽ om̃ia ad obsequiũ tuum facta

Expanded text:
quibus id quod te movet, invenias. Discerne quae dona a sponso quibus id quod te movet, invenias. Discerne quae dona a sponso tuo accepisti; alia enim communiter, alia specialiter, alia singulariter data sunt. Communiter data sunt, quae omnibus propter te tecum serviunt. Specialiter data sunt, quae multis nec tamen omnibus propter te tecum sunt concessa. Singulariter data sunt, quae tibi soli sunt data. Quid igitur, nunquid ideo minus te diligit, quia quaedam dona sua tecum simul omnibus concessit? Nunquid feliciorem te fecisset, si tibi soli mundum dedisset? Ecce non sunt creati homines super terram, non sunt bestiae, sola divitias mundi possides, ubi igitur illa grata et utilis societas humanae conversationis? ubi solatia, ubi oblectamenta, quibus nunc frueris? vide igitur quia et in hoc multum tibi contulit, quod haec ad solamen tuum tecu omnia tibi serviunt, quomodo etiam omnia ad obsequium tuum facta
Abbreviated transcription (Latin):
que hoc qđ tam magnũ asseris. ñdicam cũbestialibus
s cũ ipsis bestiiꝰ cõmune accepi: ꝗuid mͥ lux solis ampliꝰ
confert. quã reptilibꝰ ⁊ u̾mib t̾re: Om̃ia similit̾ uuuunt.
omĩa spirant: idem pastus. idẽ potus omiũ: Quid hoc
tam magnũ: Quid hoc tam singłare : Uides certe qͣle ÷
Nonataq fatis congrue sigłarit᷑ diligendũ probas. si
non & ipsum quoq uł maliquo singularit᷑ dilexisse de¬
monstras: Magna quidẽ fateor hec & singłari amore
digna forent: si singłarit̃ data fuissent. H. Non michi
displicere pot̾ hec diligentia tua: qr in hoc patet q̃ ꝑfecte
amare desicias qm̃ causã ꝑfecti amoris tam diligent̃ in
inuestigas Grant̃ gͥ hoc tecum disserendũ suscipio: ut
ntã optimũ amorẽ abhac proqua causaris iniuria de¬
fendam. & simul te nequa abilluis dilectione suspiciõe
uacilles ad integrum restituam: Tria quidẽ sunt in

Expanded text:
quae hoc, quod tam magnum asseris, non dicam cum bestialibus, quae hoc, quod tam magnum asseris, non dicam cum bestialibus, sed et cum ipsis bestiis commune accepi? Quid mihi lux solis amplius confert, quam reptilibus et vermibus terrae? Omnia similiter vivunt, omnia spirant, idem pastus, idem potus omnium, quid hoc tam magnum? quid hoc tam singulare? vides certe quale est. Non itaque satis congrue singulariter diligendum probas, si non et ipsum quoque vel in aliquo singulariter dilexisse demonstras. Magna quidem fateor haec et singulari amore digna forent, si singulariter data fuissent. HOMO. Non mihi displicere potest haec diligentia tua, quia in hoc patet, quod perfecte amare desideras, quoniam causam perfecti amoris tam diligenter investigas. Gratanter igitur hoc tecum disserendum suscipio, ut et tam optimi amorem ab hac, pro qua causaris, injuria defendam, et simul te, ne qua ab illius dilectione suspicione vacilles, ad integrum restituam. Tria quaedam sunt, in
Abbreviated transcription (Latin):
debeat. & tam̃ ne magis uideat credulitatẽ tuã fallere.
quã ueritati testimoniũ ꝑhib̾e: uolo ut qđ inde te mo¬
uet aꝑias: ut meis ratiõib confirmata. amplius in eu
desid̾io conualescam: A. Meminisse te uolo. s nec oblitũ
estimo q̃ paulo ante eum tu ꝓbabilẽ & honestũ amorẽ
cõmendares. dixeris: ñ solum unicũ. s ⁊ unice electã ẽẽ.
debere amorẽ. id÷ insolũ dilecto & solum diligendo consti¬
tutũ. eo qđ ꝑfecte laudabił amor ñsit. si uł alt̃ cũ solum
diligit᷑ ł qui sũme diligendus ñ÷ solus amat᷑. Ecce gͥ ego
unice dilectũ ⁊ uice electũ diligo: s hanc enis dilectiõis
mee iniuriã patior. qđ solum diligens sola ñ amor. Nã
hanc dilectionis enis arram quam michi obicis: qͦt sint
uł certe quales cum quib hec michi cõmunis eͣ: tu ipse
agnoscis: Quomͦ gͥ depͥuilegio singłaritate potero głari:

Expanded text:
debeat, et tamen ne magis videar credulitatem tuam fallere, debeat, et tamen ne magis videar credulitatem tuam fallere, quam veritati testimonium perhibere, volo ut mihi quod te movet aperias, ut meis iterum rationibus confirmata amplius in ejus desiderio convalescas. ANIMA. Meminisse te volo, sed nec oblitum existimo, quod paulo ante cum tu probabilem et honestum amorem commendares dixeris non solum unicum. sed et unice electum esse debere amorem, id est in solum dilecto et solum diligendo constitutum, eo quod perfecte laudabilis amor non sit, si vel alter cum solo diligitur, vel qui summe diligendus non est, solus amatur. Ecce igitur ego unmeae injuriam patior, quod solum diligens sola non amor. Nam hanc dilectionis ejus arrham, quam mihi objicis, quot sint, vel certe quales, cum quibus haec mihi communis est, tu ipse agnoscis. Quo igitur de privilegio singularis amoris potero gloriari,