comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
multitudine inclusis. tͣctat ac disserit. Circũ stantie uͦ st̃. quis.
qͥd. ubi. qͣndo. cur. qͦmͦ. Quib adminiculis rursus dialetica
quidẽ siqͣndo circũstantias ueluti ꝑsonã factum ue aliqͦd ad
disputationẽ sumit. ñ pͥncipalit̃ s omnẽ eiꝰ uim ad thesin deqͣ
disserit tͣnsfert. Rethorica uͦ si thesin assũpserit. ad hypothesin
trahit. E utͣq suã quidẽ materiã tͣctat. S alteriꝰ assumit.
ut ꝓniori in sua materia facultate nitat᷑. Rursus dialetica
int̾rogatione ac responsione ostricta ẽ. Rethorica uͦ rẽ ꝓposi¬
tã ꝑpetua oratione decurrit. Itẽ dialetica ꝑfectis utit᷑ syllo¬
gismis. rethorica entimematũ breuitate ꝯtenta ẽ. Illud etiã
differentiã facit. qͦd rethor ht aliquẽ p̃ter adu̾sariũ iudicẽ qͥ
int̃ utͦsq disceptet. dialetico uͦ ille fert sententiã qͥ adu̾sarius

Expanded text:
multitudine inclusis, tractat et disserit. Circumstantiae vero sunt: quis, multitudine inclusis, tractat et disserit. Circumstantiae vero sunt: quis, quid, ubi, quando, cur, quomodo, quibus adminiculis. Rursus dialectica quidem si quando circumstantias, veluti personam factumve aliquod ad disputationem sumit, non principaliter, sed omnem ejus vim ad thesim, de qua disserit transfert. Rhetorica vero si thesim assumpserit, ad hypothesim trahit, et utraque suam quidem materiam tractat, sed alterius assumit, ut proniore in sua materia facultate nitatur. Rursus dialectica interrogatione ac responsione constricta est. Rhetorica vero rem propositam perpetua oratione decurrit. Item dialectica perfectis utitur syllogismis. Rhetorica enthymematum brevitate contenta est. Illud etiam differentiam facit, quod rhetor habet alium praeter adversarium judicem, qui inter utrosque disceptet. Dialectico vero ille fert sententiam, qui adversarius
Abbreviated transcription (Latin):
bat explicuimꝰ. ñc uͦ de rethoricis dicendũ ẽ. quid sint ł quid̃
a dialeticis discrepare uideant᷑. Ad cuiꝰ plenã disputationẽ
integri quarti uoluminis spaciũ reseruemꝰ. Explic̃ lib̾ tereiꝰ.
ex aminator inspiciat. cũ de topicis diffe̾ntiis
conscribamꝰ. ñ id a nob̃ tantũ ex pectare debe¬
bit ut locoꝵ int̃ se dialeticoꝵ ł etiã rethoricoꝵ
diffentias demꝰ. uerũ id multomagis ut dialec̃¬
ticos locos a rethoricis segregemꝰ. Qͦd nos effica¬
ciꝰ aggredi posse arbitram. si ab ipsa facultatũ
natura disputandi sumamꝰ exordiũ. Ostensa enĩ dialeticȩ ac
rethoricȩ similitudine ac dissimilitudine: ab ipsarũ faculta¬
tũ necesse ẽ formis ut etiã locoꝵ qͥ eisdẽ facultatib deserui¬
unt cõmutati discrepantias ducamꝰ. Dialetica gͥ facultas
de cin tantũ ꝯsiderat. Thesis uͦ ẽ: sine circũstantiis questio.

Expanded text:
at explicuimus. Nunc vero de rhetoricis dicendum videtur quid sint, vel quid at explicuimus. Nunc vero de rhetoricis dicendum videtur quid sint, vel quid a dialecticis discrepare videantur, ad cujus plenam disputationem integrum quarti voluminis spatium reservemus. LIBER QUARTUS. Si examinator inspiciat, cum de Topicis differentiis conscribamus, non id a nobis tantum exspectare debebit, ut locorum inter se dialecticorum, vel etiam rhetoricorum differentias demus, verum id multo magis ut dialecticos locos a rhetoricis segregemus, quod nos efficacius aggredi posse arbitramur, si ab ipsa facultatum natura, disputandi sumamus exordium. Ostensa enim dialecticae ac rhetoricae similitudine ac dissimilitudine, ab ipsarum facultatum necesse est formis etiam locorum qui eisdem facultatibus deserviunt communitates discreesim tantum considerat. Thesis vero est sine circumstantiis quaestio.
Abbreviated transcription (Latin):
ł si ipse usus efficiat᷑: ei loco ciceronis adhibendꝰ ẽ. qui ab
effectis uocat᷑. Ab effectib uͦ si quidẽ efficit aliqͥd effectus.
ab efficientib causis ẽ. Si uͦ ipse effectꝰ aliqͥd plenũ ꝯfectũ ꝙ
demonstrat. is locꝰ est quẽ ab effectis tulliꝰ dix̃. A corruptioni¬
b uͦ. ab efficientib dici potest. Nã cũ om̃is gen̾atio efficiat
aliqͥd id substantiã forme: corruptio rursus ipsa qͦq efficit
qͥddã. id substantiali forma spoliat ac p̾uat. uelut mors fac̃
corporis dissolutionẽ. A ꝓportione uͦ idem ẽ quẽ tulliꝰ a simi¬
lib dixit. Nam multoꝵ in multis similitudo ꝓportio esti
Transumptio uͦ si quidẽ ad maiora fit: locus est a maiorum
cõparatione. Si uero ad minora: locus est a minoꝵ com¬
paratione. Quod si ad paria: locus est a parium. Atꝙ
exemplum.
c de dialecticis quidẽ locis qͣntũ ꝓpositi oꝑis ratio postula¬

Expanded text:
Quod si ipse usus efficitur, ei loco Ciceronis adhibendus est qui ab Quod si ipse usus efficitur, ei loco Ciceronis adhibendus est qui ab effectis vocatur. Ab effectibus vero, siquidem efficit aliquid effectus, ab efficientibus causis est; si vero ipse effectus plenum aliquid confectumque demonstrat, is locus est quem ab effectis Tullius dixit. A corruptionivero ab efficientibus dici potest. Nam cum omnis generatio efficiat aliquid, id est substantiam formet, corruptio rursus ipsa quoque efficit quiddam, id est substantiali forma spoliat ac privat, velut mors facit corporis dissolutionem. A proportione vero idem est, quem Tullius a similibus dixit, nam multorum in multis similitudo proportio est. Transumptio vero siquidem ad maiora sit, locus a maiorum comparatione est; sin vero ad minora, locus est a minorum comparatione; quod si ad paria, locus est a parium comparexemplum.c de dialecticis quidem locis, quantum propositi operis ratio postul
Abbreviated transcription (Latin):
dicit᷑. Ab efficientib eiceronis: a causis themistii. Ab effectis
tullii: a fine themistii. A cõparatione maioris ac minoris may¬
ei tullii: idẽ sunt a maiore & minore themistii. A cõparatio¬
ne pariũ ciceronis: a similib themistii. Cũ gͥ ciceronis plena
diuisio in aliquib m̃bris themistiane diuisioni aptet᷑: fieri
ñ potest ut m̃mẽbra themistiane diuisionis statĩ ad tullianȩ
ꝯuenientia reducant᷑. Qͦcirca si qͥd reliquũ ẽ ex themistii di¬
uisione. id÷ qͦd suꝑiori formulȩ ñ uidet᷑ adscriptũ: plene
marei tullis diuisioni poterimꝰ aptare. Inuicẽ sibi diuisiones
alt̾na recpꝓcatione ouinctȩ st̃. Restant aũ ex themistii locis hi.
Ab usib. ab effectib. & corruptionib. a ꝓportione & tnsumptio¬
ne. Quoꝵ quidẽ ab usib si usus ł alicuiꝰ rei semꝑ effector ẽ:
ei loco ciceronis aptandũ ẽ qui ab efficientib nuncupatur.

Expanded text:
dicitur. Ab efficientibus Ciceronis, a causis Themistii. Ab effectis dicitur. Ab efficientibus Ciceronis, a causis Themistii. Ab effectis Tullii, a fine Themistii. A comparatione majoris ac minoris M. Tullii, idem sunt a majore ac minore Themistii. A comparatione partium Ciceronis, a similibus Themistii. Cum igitur M. Tullii plena divisio aliquibus membris Themistianae divisionis aptetur, fieri non potest ut non membra Themistianae divisionis statim ad Tullianae convenientia reducantur. Quocirca si quid reliquum est in Themistii divisione quod superiori formulae non videatur ascriptum, plenae M. Tullii divisioni poterimus aptare. Invicem enim divisiones alterna reciprocatione conjunctae sunt. Restant autem ex Themistii locis hi, ab usibus, ab effectibus, et corruptionibus, et proportione, et transumptione. Quorum quidem ab usibus, si usus alicujus rei semper effector est, ei loco Ciceronis aptandus est qui ab efficientibus nuncupatur.
Abbreviated transcription (Latin):
roni ouenit: sic̃ prior etiã descͥptio docet. Qđ uͦ ex themistii
suꝑest diuisione. id si ad tulliane partitionis ordinẽ referatur:
facili cõpendio quẽ admodũ ad se inuicẽ partitiones reducat
ostendit᷑. Nã ꝯtinue marci tullii diuisioni ex themistii lociᷤ
in suꝑiores descptiones ꝯuenerant. Ciceronis quidem a toto.
themistii locꝰ a substantia. Apartiũ enumeratione ciceronis.
a diuisione themistii. A notatione ciceronis: a sub̃a themi
themistii. Aforma ciceronis: a parte id ẽ a specie themistii.
A similitudine cõmunis. A differentia ciceronis: ła toto uel a
parte themistii. A cont̾rio ciceronis. idẽ apud themistiũ ab
oppositis. Ab adiunctis ciceronis: eundẽ a comunit acciden¬
tib themistiꝰ dix̃. Ab antecedentib & ꝯsequentib mixti eñ
plurib. A repugnantib eiceronis: idẽ a themistio ab oppositi

Expanded text:
ronis convenit, sicut prior etiam descriptio docet. Quod vero ex Themistii ronis convenit, sicut prior etiam descriptio docet. Quod vero ex Themistii superest divisione, id si ad Tullianae partitionis ordinem referatur, facili compendio quemadmodum ad se invicem partitiones reducantur ostenditur. Nam continuae M. Tullii divisioni ex Themistii locis in superiore descriptione convenerant hi: Ciceronis quidem a toto, Themistii a substantia. A partium enumeratione Ciceronis, a divisione Themistii. A notatione Ciceronis, a nominis inteThemistii. A forma Ciceronis, a parte, id est specie Themistii. A similitudine communis. A differentia Ciceronis, a toto vel a parte Themistii. A contrario Ciceronis, idem apud Themistium ab oppositis. Ab adiunctis Ciceronis, eumdem a communiter accidentibus Themistius posuit. Ab antecedentibus et consequentibus, mixti cum pluribus. A re
Abbreviated transcription (Latin):
oseq̃ntiȩ locũ aliũ facit. cũ ipsa oditio oseq̃ntiȩ ł indiffini¬
tione ł in discͥptione ł in forma ł in causa. ł in cet̾is posita
sit. Repugnantia uͦ oppositis aggregant᷑: efficientia causi
efficientib ł materie. Effecta illi st̾ ꝯsimilia loco: quẽ themi¬
stius posuit a fine. Nã causarũ effectꝰ. finis ẽ. A cõparatione
maioris & minoris idẽ locus ẽ. qͥ apud themistiũ int̾ extͥnsecꝰ
locos ponit᷑ a maiore ł minore. A cõparatione pariũ. int eos
qͥ a simili ducunt᷑ ẽe putandũ ẽ. Dictũ ẽ enĩ in qͣntitate. simili¬
tudinẽ ee̾ paritatẽ. Restat locꝰ utrisq cõmunis. qͥ extrinsecꝰ
collocatꝰ. quẽ cicero sicut themistiꝰ qͦq a nidicio rei ẽẽ ꝓposuit.
Ꝙ marci tullii quidẽ diuisio. superiori themistii partitioni tali
modo pot̾it meludi. Quã licet in subiecta descͥptione ꝓspic̃e:¬
mnis quidẽ marci tullii partitio locoꝵ in themistii diuisione

Expanded text:
 cum ipsa conditio consequentiae, vel in diffinitione, vel in descriptione, vel in forma, vel in causa, vel in caeteris posita sit. Repugnantia vero oppositis aggregantur, efficientia causis efficientibus vel materiae effecta illi sunt consimilia loco quem Themistius posuit a fine; nam causarum effectus finis est. A comparatione majoris vel minoris idem locus est qui apud Themistium inter extrinsecos locos ponitur a majore et minore. A comparatione partium inter eos qui a simili ducuntur esse putandus est. Dictum est enim in quantitate similitudinem esse paritatem. Restat locus utrisque communis, qui est extrinsecus collocatus, quem Cicero, sicut Themistius, a rei iudicio esse proposuit. Et M. Tullii quidem divisio superiorem Themistii partitionem tali modo potuerit includere, quod licet in subiecta descriptione prospicemnis quidem M. Tullii partitio locorum in Themistii divisione
Abbreviated transcription (Latin):
cũ ipso negotio in ipsis herere arbitret᷑. affecta uͦ eẽ ea quȩ
st̃ in gestione negotii ł adiuncta negotio. extrinsecꝰ uͦ ea quȩ
gestũ negotiũ consecunt᷑. Nam iã illȩ ꝑspicue cõmunitateᷤ
qͦd quidã ipsi pene in utͥsq facultatib u̾santur loci. ut genꝰ
ut pars. ut similitudo. ut contͣriũ. ut maiꝰ ac minꝰ. De com¬
munitatib quidẽ satis dictũ. Diffentiȩ uͦ illȩ st̃. qͦd dialecti¬
ci etiã thesib apti st̃: rethorici tantũ ad ypothesis id÷ ad
questiones informatas circũstantiis assumunt᷑. Nã sic̃ ipsȩ¬
facultates a semet ipsis uni̾salitate & particularitate di¬
st̃ quȩ sin¬
gulares faciunt causas: ñ mͦ ad thesis utileᷤ
st̃. uerũ etiã ad argum̃ta quȩ in ypothesib posita st̃: eos ꝙ
locos qͥ ex circũstantiis constant. claud̃t atq ambiunt. Ita ꝙ¬
fit. ut sẽꝑ egeat rethor dialecticis locis. dialecticꝰ uͦ sinᷤ possit

Expanded text:
negotio, in ipsis haerere arbitretur: affecta vero esse ea quae sunt in gestione negotii, vel adjuncta negotio; extrinsecus vero ea quae gestum negotium consequuntur. Nam jam illae perspicuae communitates, quod quidem ipsi pene in utrisque facultatibus versantur loci, ut genus, ut pars, ut similitudo, ut contrarium, ut majus ac minus. De communitatibus quidem satis dictum. Differentiae vero illae sunt quod dialectici etiam thesibus apti sunt; rhetorici tantum ad hypotheses, id est quaestiones informatas circufacultates a semetipsis universalitate et particularitate disunt, quae singulares faciunt causas, non modo ad theses utiles sunt, verum etiam ad argumenta quae in hypothesibus posita sunt, eorumque locos qfit ut semper egeat rhetor dialecticis locis, dialecticus vero suis possit
Abbreviated transcription (Latin):
tempꝰ. locꝰ. occasio. modꝰ. facultas inquirit᷑. Rursus dum fit
factũ ẽ qͦd ministratũ ẽ negotiũ. Que gͦ st̾ in gestione
negotii. ñ st̃ facta. s facto adherentia. Nullus enĩ tempus.
occasionẽ. modũ. locũ. facultatẽ. facta ẽe̾ consenserit. s ut

Expanded text:
tempus, locus, occasio, modus, facultas inquiritur. Rursus dum fit, tempus, locus, occasio, modus, facultas inquiritur. Rursus dum fit, factum est, quod administratur, est negotium; quae vero sunt in gestione negotii non sunt facta, sed facto adhaerent; in illis enim tempus, occasionem, locum, modum, facultatem, facta
Abbreviated transcription (Latin):
ex circũstantiis modũ. ut clam fecit. Quib auxiliis circũ¬
stantiã facultatẽ appellat. ut cũ multo exercitu. Quoꝵ qu¬
dẽ locoꝵ &si ex circũstantiarũ nat᷑a discretio clara ẽ. nos
tam̃ beniuolentiꝰ faciemꝰ si uberiꝰ eis adẽe diffe̾ntias osten¬
damꝰ. Nam cũ ex circũstantiis alia marcꝰ tulliꝰ ꝓposuerit e̾e̾
ꝯtinentia cũ ipso negotio. alia uͦ in gestione negotii atq in
ꝯtinentib: cũ ipso negotio illũ annumerauit locũ quem
appellauit dũ fit. Ex ipsa ꝓlationis significatione idẽ uide¬
tur ẽe̾ locꝰ hic dũ fit. ei qui ẽ in gestione negotii. S ñ ita ẽ:
qr dũ fit illud ẽ qͦd eo tẽpore admissũ ẽ dũ facinꝰ ꝑpetrat᷑.
ut ꝑcussit. In gestione uͦ negotii ea st̃ quȩ añ factũ. &
dũ fit. & post factũ qͦd gestũ ẽ continent. In om̃ib enĩ.

Expanded text:
ex circumstantiis modum, ut clam fecit. Quibus auxiliis circumex circumstantiis modum, ut clam fecit. Quibus auxiliis circumstantiam, facultatem appellat, ut cum multo exercitu. Quorum quidem locorum, etsi ex circumstantiarum natura discretio clara est, nos tamen benevolentius faciemus, si uberius eorum a se differentias ostendamus. Nam cum ex circumstantiis, alias M. Tullius posuerit esse continentia cum ipso negotio, alias in gestione negotii. Atque in continentibus cum ipso negotio illum annumeravit locum quem appellavit dum fit, ex ipsa prolationis significatione idem videtur esse loquia dum fit, illud est quod eo tempore admissum est, dum facinus perpetratur, ut percussit. In gestione vero negotii, ea sunt quae et ante factum, et dum fit, et post factum quod gestum est continent; in omnibus enim
Abbreviated transcription (Latin):
me locꝰ sumit᷑ amplificationis. Ante factũ. ut concitꝰ rapuit
gladiũ. dũ fit: uehem̃t ꝑcussit. Post factũ: in abdito sepeli¬
uit. Quȩ omnia cũ sint facta. tam̃ qm ad gestũ negotiũ de qͦ
querit᷑ ꝑtinent: ñ st̃ ea facta quȩ in attͥbutis ꝑsonȩ numera¬
ta st̃. Illa enĩ extra negotiũ de qͦ agitur posita. ꝑsonã informan¬
tia. fidẽ ei negotio p̾stant de qͦ u̾satur intentio. Hȩc uͦ facta
quȩ ꝯtinentia st̃ cũ ipso negotio. ad ipsũ negotiũ de qͦ queri¬
tur ꝑtinent. Postremas uͦ uii circũstantias cicero ponit in
gestione negotii. quȩ ẽ scd̃a pars attributoꝵ negotiis. & eã
quidẽ circũstantiã quȩ ẽ quando. diuidit in tempꝰ. ut nocte
fecit. & in occasionẽ. ut cunctis dormientib. Eam uͦ circũ¬
stantiã quȩ ẽ ubi. locũ dicit. ut in cubiculo fecit. quomͦ uͦ

Expanded text:
me locus sumitur amplificationis ante factum, ut concitus rapuit me locus sumitur amplificationis ante factum, ut concitus rapuit gladium; dum fit, vehementer percussit. Post factum, in abdita sepelivit. Quae omnia cum sint facta, tamen quoniam ad gestum negotium, de quo quaeritur pertinent, non sunt ea facta quae in attributis personae numerata sunt; illa enim extra negotium, de quo agitur posita, personam informantia, fidem ei negotio praestant de quo versatur intentio; haec vero facta quae continentia sunt cum ipso negotio, ad ipsum negotium de quo quaeritur pertinent. Postremas vero quatuor circumstantias Cicero ponit in gestione negotii, quae est secunda pars attributorum negotiis; et eam quidem circumstantiam, quae est quando, dividit in tempus, ut nocte fecit, et in occasionem, ut cunctis dormientibus; eam vero circumstantiam, quae est ubi, locum dicit, ut in cubiculo fecit, quomodo vero
Abbreviated transcription (Latin):
consecunt᷑. Hoꝵ fides ex tͥnsecꝰ sumit᷑. Ac de rethoricis quidẽ
locis satis dictũ. Nc̃ illud ẽ explicandũ quȩ sit his similitu¬
do cũ dialecticis. quȩ u diu̾sitas. Qđ cũ idonee conuenient᷑s
monstrauero: ꝓpositi oꝑis explicet᷑ intentio.
adeo ut indialecticis locis sicut t̾emistio placet. alii sunt
qͥ in ipsis herent de qͥb querit᷑. alii uͦ assumunt᷑ extrinsecꝰ.
alii uͦ medii int̃ ut᷑sq locati st̃. sic̃ in rethoricis qͦq lociᷤᷤ alii

Expanded text:
consequuntur: horum fides extrinsecus sumitur. Ac de rhetoricis quidem consequuntur: horum fides extrinsecus sumitur. Ac de rhetoricis quidem locis satis dictum. Nunc illud est explicandum quae sit his similitudo cum dialecticis, quae vero diversitas; quod cum idonee convenienterque monstravero, propositi operis explicetur intentio. Primo adeo ut in dialecticis locis, sicut Themistio placet, alii sunt qui in ipsis haerent de quibus quaeritur; alii vero assumuntur extrinsecus, alii vero medii inter utrosque loc
Abbreviated transcription (Latin):
neq ex cõparatione reꝑiunt᷑. s rẽ gestã ł antecedt uel etiã
consecunt᷑. Atq hic totꝰ locꝰ extrinsetꝰ ẽ. Orimũ enĩ in eo q̾rit᷑
id qͥd factũ ẽ. qͦ nõie appellari conueniat. in q̃ ñdere s de uo¬
batores atq emuli. Id totũ ex iudicio & quodã testimonio
extͥsecꝰ posito ad subsidiũ confluit argum̃ti. Dem̃ & quȩ eiꝰ
tera que factũ aliquod similit̃ confestĩ aut int̾uallo solent
consequi. quȩ necesse ẽ extͥnsecꝰ posita. ad oyinionẽ magis
tend̾e ꝙͣ acd ipsã rerũ naturã. Itaq in hec .iii. licet negotiisat¬
tͥbuta cliuide̾. ut sint partĩ continentia cũ ipso negotio que
facta eẽ suꝑiꝰ dictũ ẽ. partĩ ingestione negotii. que ñ ẽẽ facta
s factis adherentia dudũ monstrauimꝰ. partĩ adiuncta nego
tio. Hlex ut dictũ ẽ in relatione ponunt᷑. partĩ gestũ negotũ

Expanded text:
neque ex comparatione reperiuntur; sed rem gestam vel antecedunt, vel etiam neque ex comparatione reperiuntur; sed rem gestam vel antecedunt, vel etiam consequuntur. Atque hic locus extrid quod factum est, quo nomine appellari conveniat, in quo non de re, sed de votionis comprobatores, atque aemuli: id totum ex judicio, et quodammodo testimonio extrinsecus posito ad subsidium confluit argumenti; deinde et quae ejus tera quae factum aliquid similiter confestim aut intervallo solent consequi, quae necesse est extrinsecus posita ad opinionem magis tendere quam ad ipsam rerum naturam. Itaque in his quatuor licet negotiis attributa dividere, ut sint partim continentia cum ipso negotio, quae facta esse superius dictum est; partim in gestione negotii, quae non esse facta, sed factis adhtio: haec, ut dictum est, in relatione ponuntur; partim gestum negotium
Abbreviated transcription (Latin):
tare neq sentire neq intellig̾e corporale ẽ. Cumq nulla parͤ
sit anime corporalis: omnino anima corporalis ñ ee̾ monstrata
ẽ. Questio de gen̾e. id ÷ an anuma corpori subiciat᷑ ut generi.
Argum̃tũ a partib. Maxima ꝓpositio. A qͥb partes absunt.
totũ qͦq abee̾. Argum̃tũ a partib totũ coniungentib. Itẽ
ab his partib quȩ diuidunt totũ. hoc mͦ. Sit in questione
an anima scd̃m locũ moueat᷑: dicã. Motus scd̾m locũ tres
species st̃.: crem̃tũ. diminutio. ꝑmutatio. Anima uͦ neq cresci

Expanded text:
tare, neque sentire, neque intelligere corporale est. Cumque nulla sit tare, neque sentire, neque intelligere corporale est. Cumque nulla sit pars animae corporalis, omnino anima corporalis non esse monstrata est. Quaestio de genere, id est, an anima corpori subiiciatur ut generi, argumentum a partibus. Maxima propositio: A quibus partes absunt, totum quoque abesse. Locus a partibus totum coniungentibus. Item ab his partibus quae totum dividunt hoc modo: sit in quaestione an anima secundum locum moveatur. Dicam motus secundum locum tres species sunt, crementum, diminutio, permutatio; anima vero neque crescit,
Abbreviated transcription (Latin):
nitio uͦ est oratio quȩ unicuiꝰq rei quid ẽ esse designat. Ab hac
ita ducunt᷑ argum̃ta. ut si sit questio an arbores qͦq animalia¬
sint. dicã. Animal ẽ substantia animata. sensibilis. At arbor
ñ ẽ sub̾a animata sensibilis: concludã. Non st̃ gͥ arbores aĩalia.
Questio de diffinitione. Maxima ꝓpositio. Uñ diffinitio abest:
inde illud qͦq abest qͥd definitur. Locꝰ a diffinitione. Partes uͦ
st̃. quarũ conuentu afficit᷑ totũ. Partes etiã uocant᷑. que diui¬
dunt totũ. Hȩ aũ species ł formȩ nuncupari solent. a quib
hoc mñ sumit᷑ arguimtũ. Ab his quidẽ partib quarũ coniun¬
ctione cõponit᷑ totũ hoc modo: ut si sit dubitatio ansit anima
corporea. partiem᷑ animã uelut his trib partib. qđ uel uege¬
tabilẽ uim ł sensibilẽ ł intelligibilẽ p̃stet. At neq ipsũ uege¬

Expanded text:
nitio vero est oratio quae uniuscujusque rei quidem esse designat. Ab hac nitio vero est oratio quae uniuscujusque rei quidem esse designat. Ab hac ita ducitur argumentum ut sit quaestio, an arbores quoque sint animalia. Dicam: Animal est est substantia animata sensibilis; arbor non est substantia animata sensibilis; concludam: Non sunt igitur arbores animalia. Quaestio de genere. Maxima propositio: Unde diffinitio abest, inde illud quoque abesse quod diffinitur. Locus a diffinitione. Partes vero sunt, quarum conventu efficitur totum. Partes etiam vocantur quae dividunt totum, hae autem species vel formae nuncupari solent. A quibus hoc modo sumitur argumentum. Ab his quidem partibus, quarum coniunctione componitur totum hoc modo, ut si sit dubitatio an sit anima corporea, partiemur animam velut his tribus partibus, quod vel vegetabilem, vel sensibilem, vel intelligibilem praestet, at ipsum neque vege
Abbreviated transcription (Latin):
affecte st̃ adid de qͦ querit᷑. Extrinsecꝰ aũ ea dicunt᷑ quȩ abft̃
longe q disiuncta st̃. Post hec eñ locũ qui ab affectis ducit᷑. in
ouenientia m̃bra partitꝰ ẽ. hoc mͦ. Alia enĩ inquit eiꝰ st̃ ꝯiugata
alia in genere. alia ex forma. alia ex similitudine. alia ex diffe¬
rentia. alia ex cont̾rio. alia ex adiunctis. alia ex antecedentib
alia ex ꝯsequentib. alia ex repugnantib. alia ex causis. alia ex
affectis. alia ex cõparatione maioꝵ aut minoꝵ aut pariũ. Quor
quidẽ omniũ & ratio breuit attingenda ẽ: & exẽpla ponenda.
Eoꝵ gͥ locoꝵ qui in ipso de qͦ agit᷑ herent. primũ ẽẽ diximꝰ atoto.
Totũ aũ cuiusq rei. in diffintione ostituit. Omnis enĩ diffini¬
tio. rei quã diffinit adȩquat᷑. Qđ si unaqueq res tota ẽ: nicħ
enĩ integrũ ee̾ nisi totũ potest. diffinitionẽ quoq totũ esse ne
cesse ẽ: id÷ quȩ rei totã quã diffinit substantiã claudit. Diffi¬

Expanded text:
 quaeritur. Extrinsecus autem ea dicuntur quae absunt longeque disjuncta sunt. Post haec eum locum qui ab effectis ducitur, in convenientia membra partitus est, hoc modo: alia enim, inquit, sunt conjugata, alia ex genere, alia ex forma, alia ex similitudine, alia ex differentia, alia ex contrario, alia ex conjunctis, alia ex antecedentibus, alia ex consequentibus, alia ex repugnantibus, alia ex causis, alia ex effectis, alia ex comparatione majorum aut minorum aut parium. Quorum quidem omnium et natura breviter attingenda est, et exempla ponenda. Eorum igitur locorum qui in ipso de quo agitur haerent, primum esse dixit a toto. Totum autem uniuscujusque rei in diffinitione constat. Omnis enim diffinitio rei quam diffinit adaequatur; quod si una quaeque res tota est nihil enim integrum esse nisi totum potest, difest, id est, quae totam rei quam diffinit substantiam claudat. Diffi
Abbreviated transcription (Latin):
uanta sibimet ars rethorica cognatio¬
ne uingat᷑. ñ facile considerari potest.
Uixq est etiã ut auditu animadũti
queat. nedũ sit facile reꝑtu. Cuiꝰ qͥdẽ

Expanded text:
uanta sibimet ars rhetorica cognatione jungatur, non facile considerari potest; vixque est etiam ut auditu animadverti queat, nedum sit facile repertu. Cujus quide
Abbreviated transcription (Latin):
id qͦd oportuit fieri. Refert᷑ crim̃. cũ iniuste in aliquẽ faci¬
nus cõmissũ eẽ ꝯtendit᷑. qm̃ is in quẽ cõmissũ sit inuiriꝰ sepe
fuerit. atq id qͦd intendit᷑ meruit pati. ut miles in acie ex¬

Expanded text:
id quod oportuit fieri. Refertur crimen cum juste in aliquem faciid quod oportuit fieri. Refertur crimen cum juste in aliquem facinus commissum esse contenditur, quoniam is in quem commissum sit injurius saepe fuerit, atque id quod intenditur meruit pati. Comparatio e
Abbreviated transcription (Latin):
Aut enĩ concedit᷑ crim̃ aut remouet᷑. aut refert᷑. aut quod ẽ
ultimũ cõparat᷑. Concedit᷑ erim̃. cũ nulla int̾ducit᷑ facti de¬
fensio. s uenia postulat᷑. Id fieri duob modis potest. Si dep̃¬
ceris aut purges. Dep̃caris: cũ nichil excusationis attuleris.
Purgas: cũ facti culpa his ascribitur qͥb obsisti obuiariq non
possit. neq tam̃ ꝑsonȩ sint. Id enĩ in aliã ostitutionẽ cadit.
St uͦ hec ĩprudentia. casus. atq necessitas. Remouet᷑ uͭ erimen.
cũ ab eo qͥ incessit᷑ transfert᷑ in aliũ. S remotio cͥminis duob
fieri modis potest. si aut causa referat᷑ aut actũ. Causa refer¬
tur. cũ aliena potestate aliqͥd factũ ẽẽ dtendit᷑. factũ uͦ cũ aliꝰ
aut potuisse aut debuisse fac̾e demonstrat᷑. Atq hec in his
maxime ualent. si eiꝰ nõis in nos intendat᷑ actio qd ñ fec̾imꝰ

Expanded text:
 aut removetur, aut refertur, aut, quod est  aut removetur, aut refertur, aut, quod est ultimum, comparatur. Conceditur crimen, cum nulla inducitur facti defensio, sed venia postulatur. Id fieri duobus modis potest, si depreceris aut purges. Deprecaris, cum nihil excusationis attuleris. Purgas, cum facti culpa his ascribitur quibus obsisti obviarique non possit, neque tamen personae sint; id enim in aliam constitutionem cadit. Sunt autem haec, imprudentia, casus atque necessitas. Removetur vero crimen, cum ab eo qui incessitur transfertur in alium. Sed remotio criminis duobus fieri modis potest: si aut causa refertur, aut factum. Causa refertur, cum aliena potestate aliquid factum esse contenditur; factum vero, cum alius aut potuisse, aut debuisse facere demonstratur. Atque hmaxime valent, si ejus nominis in nos intendatur actio, quod non fecerimus
Abbreviated transcription (Latin):
da ẽ: finitiua dr̃ ostitutio. At si e̾ẽ constit̾it. & de rei diffini¬
tione oueniat. s quale sit inquirat᷑: tc̃ quia cui gen̾i subici dbeat
ambigit᷑: generalis qualitas nuncupat᷑. In hac uͦ questione
& qͣlitatis & qͣntitatis & cõparationis ratio u̾satur. S q̃m de
gen̾e questio ẽ: scdm gen̾is formã in plura necesse est hanc
ostitutionẽ m̃bra distribui. Omnis enĩ questio generalis
distribuit᷑ partes. Nã aut in p̃teritũ querit᷑ de qualitate ꝓpo¬
siti. aut in p̃sens. aut in futurũ. Si in p̃teritũ. udicialis con¬
stitutio nuncupat᷑. sin p̃sentis ł futuri tẽporis teneat questi¬
onẽ. negotialis dr. Iudicialis uͦ cuiꝰ inquisitio p̃teritũ respi¬
cit: duab partib segregat᷑. Aut enĩ in ipso facto uis defensi¬
onis inest. & absoluta qualitas nuncupat᷑: aut extrinsecꝰ assu¬
mit᷑. & assũptiua dr̃ ostitutio. S hȩc in partes iͦii. diriuat᷑.

Expanded text:
a dicitur constitutio. At si et esse constiterit, et de rei diffinitione conveniat, sed quale sit inquiratur, tunc quia cui generi subjici debeat ambigitur, generalis qualitas nuncupatur. In hac vero quaestione et qualitatis et quantitatis et comparationis ratio versatur. Sed quoniam de genere quaestio est, secundum generis formam in plura necesse est hanc constitutionem membra distribui. Omnis enim quaestio generalis,distribuitur partes. Nam aut in praeteritum quaeritur de qualitate propositi, aut in praesens, aut in futurum. Si in praeteritum, juridicialis constitutio nuncupatur. Si praesentis vel futuri temporis teneat quaestionem, negotialis dicitur. Juridicialis vero cujus inquisitio praeteritum respicit, duabus partibus segregatur: aut enim in ipso facto vis defensionis inest, et absoluta qualitas nuncupatur, aut extrinsecus assumitur, et assumptiva dicitur constitutio. Sed haec in partes quatuor derivat
Abbreviated transcription (Latin):
ac pͥmũ quidẽ totiꝰ partitionis cõmunit̃ diffentias colligamꝰ.
de qͥb querit᷑ insunt. alios qͥ extrinsecꝰ assumunt᷑. alios qui
int̃ utrosq u̾sant᷑. ut hec trina intelligat᷑ ẽẽ diuisio. Ne
marci tullii diuisio locos bifariã ostendit. Alios enĩ in eo ipso
de qͦ agitur herere ꝓponit. alios extrinsecꝰ assumi. Hicgͥ om̃s
eos locos qͦs medios themistius ꝓposuit. his applicuit atq con¬
iunxit qui st̃ in ipsis de qͥb agitur t̃minis ꝯstituti. E cõmu¬
niter quidẽ talis diuisionũ ẽ diffentia. quȩ clariꝰ apparebit
si singulas ꝑsequam᷑. Eos gͥ locos qͥ positi sunt in t̾minis de
qͣb in questione dubitat᷑. priori partitione themistiꝰ tum

Expanded text:
ac primum quidem totius partitionis communiter differentias colligamus. ac primum quidem totius partitionis communiter differentias colligamus.  de quibus quaeritur insunt, alios qui extrinsecus assumuntur, alios qui inter utrosque versantur, ut hic trina intelligatur divisio. At M. Tullii divisio locos bifariam ostendit. Alios enim in eo ipso de quo agitur haerere proponit, alios extrinsecus assumi. Hic igitur omnes eos locos, quos medios Themistius proposuit, his applicuit atque coniunxit qui sunt in ipsis de quibus agitur terminis constituti, et communiter quidem talis divisionum est differentia, quae clarius apparebit, si singula persequamur. Eos igitur locos, qui positi sunt in terminis, de quibus in quaestione dubitatur, priore partitio
Abbreviated transcription (Latin):
totũ uͦ partib apꝓbetur. In forma uͭ sufficit ad demonstͣ¬
cdũ quod de genere dr una quęlibet. Itẽ locꝰ a contrario &
repugnantib uidet᷑ eẽ consimilis. s ht̃ differentiam qđ
dormire ac uigilare statĩ sibi ꝯtraria st̃. stertere uͦ repugnat
uigilationi iccirco qr somno ꝯungat᷑. Adiuncta uͦ & ante¬
cedentia & dseq̃ntia. quasi finitima st̃. Necessitas ẽ in ante¬
cedentib & oseq̃ntib maxima. In adiunctis. tẽpora nimiũ
ualent. Nam qͦd adiunctũ ẽ uel p̃cedere in rẽ solet. uł cũ ea
uno eodẽq ẽẽ tempore. ł subsequi posterior. At in anteceden¬
tib nichil hoꝵ ẽ. S ñ habita tẽporũ ratione mox fuerit an¬
cedens. mox ꝯsequens ẽẽ necesse ẽ. E si conseq̃ns ñ fuerit:
antecedens necesse ẽ interire. Ac de marci tullii locis suffici¬
digeste partitiones consentire possint breuit̃ explicemus.

Expanded text:
totum vero partibus approbetur. In forma vero sufficit ad demonstrtotum vero partibus approbetur. In forma vero sufficit ad demonstrandum quod de genere dicitur una quaelibet. Item locus a contrario et repugnantibus videtur esse consimilis, sed habet differentiam, quia dormire ac vigilare statim sibi contraria sunt. Stertere vero repugnat vigilationi idcirco quia somno conjungitur. Adjuncta vero et antecedentia et consequentia quasi finitima sunt. Sed distantmium valent. Nam quod adjunctum est, id vel praecedere rem solet, vel cum ea uno eodemque tempore esse, vel subsequi posterius. At in antecedentibus nihil horum est, sed non habita temporis ratione mox ut fuerit antecedens, consequens esse necesse est, et si consequens non fuerit, antecedens necesse est interire. Ac de M. Tullii locis sufficidigestae partitiones consentire possint breviter explicemus,
Abbreviated transcription (Latin):
Similis enĩ uidet᷑ locꝰ a toto. ei qui ẽ a nota. Uterq enĩ in diffi¬
nitione ẽ ostitutꝰ. Nam intp̃tatio nõis. quȩdã ipsius nõis
diffiitio ẽ. S illa maxima ẽ eoꝵ differentia. qr locꝰ a toto¬
rẽ diffinit. a nota uͦ ñ rẽ diffinit. s nom̃ int̃ptatur. Diũsa
uͭ sunt: res ac nom̃. Floc enĩ significat: illud significat᷑. Itẽ
locꝰ partiũ enumeratione. consimilis uidet᷑ ẽẽ ei qͥẽ a forma.
Nã & forma pars ẽ: & qui genꝰ diuidit enumerat. neq aliter
fieri ex forma argum̃tũ potest. nͥ diuidatur a gen̾e. Sumi
enĩ omnino forma ñ potest. nͥ ꝑ diuisionẽ. S hic qͦq multa
ẽ differentia. Nã partiũ enumeratio totas necesse ẽ diui¬
dat partes. eas uniu̾sas ad fidẽ argum̃tationis assumat. siue
illȩ partes siue ille sint species. ut specieb quidẽ genus.

Expanded text:
Similis enim videtur locus a toto ei qui est a nota, uterque enim in diffiSimilis enim videtur locus a toto ei qui est a nota, uterque enim in diffinitione est constitutus. Nam interpretatio nominis quaedam ipsius nominis diffinitio est. Srem diffinit; a nota vero rem non diffinit, sed nomen interpretatur. Diversa vero sunt res ac nomen. Hoc enim significat, illa significatur. Item locus a partium enumeratione consimilis videtur esse ei qui est a forma. Nam et forma pars est, et qui genus dividit enumerat partes, neque aliter fieri ex forma argumentum potest nisi dividatur a genere; sumi enim omnino forma non potest, nisi per divisionem. Sed hic quoque multa est differentia: nam partium enumeratio totas necesse est ut dividat partes, easque universas ad fidem argumentationis assumat, sive illae partes, sive illae sint species, ut genus quidem speciebus,
Abbreviated transcription (Latin):
extrinsecꝰ dixit assumi. Hic iudicio nitit᷑ & autoritate. & totus
ꝓbabilis ẽ. nichil ꝯtinens necessariũ. Probabile aũ ẽ. qͦd uidet᷑
atq prestantib. ł qui scđ̃m unãquãq artẽ peritiã consecuti st̃.¬
ut medico in medicina. geometre in geometria. Ab hoc loco
fat exꝑtus. Hic uͦ locꝰ extrinsecꝰ dr constitutus. qͣm ñ de his
qͥ p̃dicati uł subiecti sunt t̃mini sumunt᷑. s extrinsecꝰ posito
iudicio uenit. Nic etiã martificalis & artis expers uocatur.
q̃m hinc ñ sibi ipsi conficit argum̃tũ orator. s p̃paratis po¬
sitisq utit᷑ testimoniis. Expeditis gͥ marei tullii differentiis
quib a se maximas ꝓpositiones quas locos ẽẽ diximꝰ separaui:.
ꝑtractanda m breuit᷑ uidet᷑ superiꝰ digesta partitio. ut ea q̃
similia uident᷑ a semet ipsis ratione congrua segregentur.

Expanded text:
extrinsecus dixit assumi, hic iudicio nititur et auctoritate, et totus extrinsecus dixit assumi, hic iudicio nititur et auctoritate, et totus probabilis est, nihil continens necessarium. Probabile autem est quod videtur atque praestantibut medico in medicina, geometrae in geometria. Ab hoc loco rat expertus. Hic vero locus extrinsecus dicitur constitutus, quoniam non de his qui praedicati vel subiecti sunt termini sumitur, sed ab extrinsecus posito iudicio venit; hic etiam inartificialis et artis expers vocatur, quoniam non sibi hinc ipse conficit argumentum orator, sed peractis positisque utitur testimoniis. Expeditis igitur M. Tullii differentiis quibus ipse a se maximas propositiones, quas locos esse diximus, separavit, pertractanda breviter mihi videtur superius digesta partitio, ut ea quae similia videntur a semetipsis ratione congrua segregentur.
Abbreviated transcription (Latin):
tã actus ẽ in exiliũ: Questio de accidenti. Argum̃tũ a compa¬
ratione maioris. Maxima ꝓpositio. qͦd in re maiore ualet. ual&
in minore. Amoris ẽ cõparatio. quoties maior res confertur
minori. atq ex eo capitur argum̃tũ hoc mͦ. Si graiĩ gracchũ
mediocrit᷑ labefactantẽ statũ reipublicȩ scipio priuatꝰ inter¬
fecit: cur ñ catilinã orbẽ terre cede atq incendio uastare cupi¬
entẽ consules ꝑsecunt᷑. Questio ab accidenti. Argum̃tum a
cõparatione minoris. Maxima ꝓpositio. qͦd in re minore ual&
ualet in maiore. Paria sunt quȩ eiꝰdẽ qͣntitatis st̃: & semꝑ pa¬
ritas similitudo ẽ qͣntitatis. Ab hac ita fit argum̃tũ. Si
demostenẽ quis laudare desideret: cur uituꝑet tulliũ: Que¬
stio de accidenti. Argum̃tũ a cõparatione pariũ. Maxima
ꝓpositio. rerũ pariũ idẽ ẽẽ uidiciũ. Restat is locus quem

Expanded text:
tam actus est in exsilium? Quaestio de accidente, argumentum a compatam actus est in exsilium? Quaestio de accidente, argumentum a comparatione maioris. Maxima propositio: Quod in re maiore valet, valeat in minore. Minoris est comparatio, quoties maior res confertur minori; atque ex ea capitur argumentum hoc modo: Si Caium Gracchum mediocriter labefactantem statum reipublicae Scipio privatus interfecit, cur non Catilinam orbem terrae caede atque incendio vastare cupientem consules persequantur? Quaestio de accidente, argumentum a comparatione minoris. Maxima propositio: Quod in re minore valet, valeat in maiore. Paria sunt quae eiusdem quantitatis sunt, et semper paritas similitudo est quantitatis. Ab hac ita fit argumentum: Si Demosthenem quis laudare desiderat, cur vituperet Tullium? Quaestio de accidente, argumentum a comparatione parium. Maxima propositio: Parium idem esse iudicium. Restat is locus quem
Abbreviated transcription (Latin):
gͥ ac uigilare repugnantia st̃. Ab his ita fit argum̃tũ. Tu ne
eũ dicas uigilare qͥ stertit. Questio de accidenti. Argum̃tũ
a repugnantib. Maxima ꝓpositio. repugnantia sibi conue¬
nire ñ posse. Causa ẽ efficiens. quȩ quãlibet rẽ precedens
sumimꝰ argum̃tũ. Cur eẽ dubites diẽ: cũ solẽ in cęlo ẽẽ conspi
lucidũ. Argum̃tũ ab efficientib causis. Maxima ꝓpositio. uͥ
causa ẽ. inde effectũ deesse ñ potest. Effectum ẽ. qͦd efficit cau¬
sam. aAb hoc ita sumit᷑ argum̃tũ. An tu dubites amasse quam
rapuit: Questio de accidenti. Argum̃tũ ab effectis. Maxima
ꝓpositio. ubi effectũ ẽ. causã abesse ñ posse. Ueluti ñ affuit
amor qͥ fuit causa cũ rapuerit. qͦd est effectꝰ. Cõparatio uͦ ma¬
ioris ẽ. quoties id qͦd minꝰ est maiori cõparatur. Sb hoc ita su¬
mitur argum̃tũ. Si is qui patriã bello ꝑsecutꝰ est tandem a

Expanded text:
igitur ac vigilare repugnantia sunt, ab his ita fit argumentum: Tunc igitur ac vigilare repugnantia sunt, ab his ita fit argumentum: Tunc eum dicas vigilare, qui stertat? Quaestio de accidente, argumentum a repugnantibus. Maxima propositio: Repugnantia sibi convenire non posse. Causa est efficiens, quae quamlibet rem praecedens sumitur argumentum: Cur esse dubites diem, cum solem in coelo esse conspiclucidum; argumentum ab efficientibus causis. Maxima propositio: Ubi causa est, inde effectum abesse non posse. Effectum est quod efficit causa. Ab hoc ita sumitur argumentum: An tu dubites amasse, quam rapuit? Quaestio de accidente, argumentum ab effectis. Maxima propositio: Ubi effectus est, causam abesse non posse, veluti non abfuit amor qui fuit causa, cur rapuerit, quod est effectus. Comparatio vero maioris est, quoties id quod minus est maiori comparatur. Ab hoc loco ita sumitur argumentum: Si is qui patriam bello persecutus est tandem
Abbreviated transcription (Latin):
sequens. Hic ũ locus totꝰ in conditione ẽ constitutꝰ. Posita
em̃ o̾ditione. si sit antecedens. eẽ necesse ẽ quod consequitur
hoc mͣ. Si peꝑit: cũ uiro concubuit. Antecedens ẽ peyerisse
eu uro concubuisse consequens. Nã neq illud querit᷑ qͥd priꝰ
tepore sit: qͥd posterius: & sepe ista ita uariant᷑ ut ia qd poste¬
& ut ꝓcedente & pͥus posito illud necesse ẽ intelligat᷑. Aliq̃¬
poster qͥ consequit᷑: ut si arrogans ẽ. odiosus ẽ. Ex arrogan¬
tia enĩ quisq fit ocliosus. Ex antecedenti gͥ ita sumimꝰ argu¬
ita sumo qͥai sequit᷑. At ñ concubuit cũ uiro. Concludo qͦd añ¬
cedit: non gͥ peꝑit. Questio dde accidenti. Locꝰ ab anteceden¬
tib & ꝯsequentib Maximȩ ꝓpositiones. posito antecedenti
comitat᷑ qͥd subsequit᷑. ꝑempto ꝯseq̃nti ꝑimitur qͦd antecedit.
Repugnantia uͥ sunt cont̾rioꝵ osequentia. ut uiglare dor¬
mire contraria st̃: stertere dormientib adiunctũ ẽ. Ster tere

Expanded text:
sequens est. Hic vero locus totus in conditione est constitutus. Posita enim conditione si sit antecedens; esse necesse est quod consequitur, hoc modo: Si peperit, cum viro concubuit, antecedens est peperisse, cum viro concubuisse consequens: nam neque illud quaeritur quid prius tempore sit, quid posterius; et saepe ista ita variantur, ut id quod posteet hoc praecedente et prius posito, necesse est illud intelligatur. Aliquposterius quod consequitur, ut: si arrogans est, odiosus est, ex arrogantia enim quisque fit odiosus. Ex antecedenti igitur sumitur arguita sumo quod sequitur, at non concubuit cum viro, concludo quod antecedit, non igitur peperit. Quaestio est de accidente, locus ab antecedentibus et consequentibus. Maximae propositiones: Posito antecedenti comitari quod subsequitur, perempto consequenti perimi quod antecedit. Repugnantia vero sunt contrariorum consequentia, ut vigilare, dormire, contraria sunt, stertere dormientibus adjunctum est. Stertere
Abbreviated transcription (Latin):
ille sententiã: atq hic appellat᷑ scriptũ & uoluntas: alio uͦ
sint̃ leges quadã cont̾rietate dissentiant qͣs cũ ex aduersa
parte defendunt. faciunt ꝯtrou̾siã: atq hic uocat᷑ status
legis contͣriȩ. Tercio: cũ scriptũ de qͦ contendit᷑. sententiã
claudit ambiguã. Hȩc suo noie ambiguitas nuncupatur.
Quarto uͦ: cũ ex eo qͦd scriptũ ẽ. alud ñ scriptũ intelligitur
Qd quia ꝑ ratiocinationẽ & quandã syllogisim dsequentiã¬

Expanded text:
ille sententiam: atque hoc appellatur scriptum et voluntas. Alio modille sententiam: atque hoc appellatur scriptum et voluntas. Alio modo, si inter se leges quadam contrarietate dissentiant, quas cum ex adversa parte defendunt, faciunt controversiam: atque hic vocatur status legis contrariae. Tertio, cum scriptum, de quo contenditur, sententiam claudit ambiguam: haec suo nomine ambiguitas nuncupatur. Quarto vero, cum ex eo quod est scriptum, aliud non scriptum intelligitur: quod quia per ratiocinationem et quamda
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsonȩ. ꝓpt̾ qͦd inuidiciũ uocat᷑. Itaq in his duob omĩs locoꝵ
ratio ꝯstituta ẽ. Que enĩ hñt rep̃hensionis occasionẽ: eadẽ
nͥ omnino ad inexcusabilẽ partẽ uergant᷑. defensionis copiã
subministrant. Ex isdẽ enĩ locis accusatio defensioq consi¬
stit. Si gͥ ꝑsona in iudiciũ uocat᷑. neq factũ dictũ ue rep̃hen¬
dit᷑: causa e̾ẽ ñ pot̾it. Nec uͦ factũ dictũ ue aliqͦd in iudicium

Expanded text:
er quod in judicium vocatur. Itaque in his duobus omnis locorum partitio constituta est: quae enim habent reprehensionis occasionem, eadem nisi omnino ad inexcusabilem partem vergunt, defensionis copiam subministrant: ex eisdem enim locis omnis accusatio defensioque consistit. Si igitur persona in judicium vocatur, neque factum dictumve ullum reprehenditur, causa esse non pot
Abbreviated transcription (Latin):
stratiuũ genus. S de his hactenꝰ. Nc̃ de partĩb rethoricȩ ꝑ¬
uidendũ ẽ. Partes enĩ rethoricȩ st̃ quinq. Inuentio. dispositio.
elocutio. memoria. ꝓnuntiatio. Partes aũ uocant᷑ iccirco qui
si qͥd harũ defuerit oratori. ĩꝑfecta facultasẽ. Atq ideo
quȩ uniu̾sã formant oratoriã facultatẽ. eas partes facultatiᷤᷤ
rethoricȩ specieb. Qͦ circa etiã his ciuilib negotiis tͣctandis

Expanded text:
strativum genus. Sed de his hactenus. 5. Nunc de partibus rhetoricae pstrativum genus. Sed de his hactenus. 5. Nunc de partibus rhetoricae providendum est. Partes enim rhetoricae sunt quinque; inventio, dispositio, elocutio, memoria, pronuntiatio. Partes autem vocantur idcirco, quia si quid harum defuerit oratori, imperfecta facultas est. Atque ideo quae universa formant oratoriam facultatem, ea partes facultatis erhetoricae speciebus. Quocirca etiam his civilibus n
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ scriptꝰ cuiꝰ ñ facile uis ac nat᷑a clarescat. nͥ diffinitione
detecta sit. Hic uocat᷑ finis inscͥpto. Qͦs om̃s a se differre
ñ ẽ nr̃i oꝑis. uerũ rethoriei demonstrare. Hec enĩ speculan¬
da doctis. ñ rudib discenda ꝓponimꝰ. ꝗͣuis de eoꝵ diffe̾ntia
in topicoꝵ cõm̃tis ꝑ tͣnsitũ disseruerĩ. Carũ aũ ostitutionũ
quȩ p̃t̾ scriptũ in ipsarũ rerũ ꝯtentione st̃ positȩ: ita diffe̾n

Expanded text:
est, cujus non facile vis ac natura clarescat, nisi definitione detecta sit; hic vocatur finis in scripto; quos omnes a se differre, non est nostri operisve rhetorici demonstrare. Haec autem speculanda doctis, non rudibus discenda proponimus: quamvis de eorum differentia in topicorum commentis per transitum disseruerimus. Earum autem constitutionum, quae praeter scriptum in ipsarum rerum con
Abbreviated transcription (Latin):
saria fint. s frequent̃ eueniant. Nã neꝙ qui congresus esꝰ ł
modis omnib amabit. & qͥ congressus ñ ẽ. in uno semel aspectu¬
&ñ ambulante peles strepere si in uno eodẽq loco consistens
pedes moneat. & trepidare quis cũ nichil atrox fecerit. & ñ
terpicdare qͥ fecerit. Ab his cducit᷑ argum̃tũ. ł cum amare aliqͥ
suspicam̃ qͥui fuerit ante congressus. ł ambulasse aliquẽ in les
eũ pedũ strepitꝰ fuerit auditꝰ. ł atrox facinꝰ cõmisisse quẽ trepi¬
dare uideamꝰ. Atq in his questiones de accidentib. Loci: ab¬

Expanded text:
saria sunt, sed frequenter eveniunt. Nam neque qui congressus est, saria sunt, sed frequenter eveniunt. Nam neque qui congressus est, modis omnibus pedum, et non ambulante pedes strepere, si uno eodemque loco consistens pedes moveat; et trepidare quis, cum nihil atrox fecerit, et non trepidare qui fecerit: ab his ducetur argumentum, vel cum amare aliquem suscipiamur, quia fuerit ante congressus, vel ambulasse aliquem in locum, cum pedum strepitus fuerit auditus, vel atrox facinus commisisse, quem trepidare videamus, atq
Abbreviated transcription (Latin):
rerũ ñ idem ẽẽ iudiciũ. Contraria uͦ que cicero appellat. nnͣi
uantia ut iusticia & inusticia. aut relatiua ut dñs seruus.
aut negatiua ut iiuere & ñ uiuere. Ab his om̃ib ita argum̃ta
sumunt᷑. Ab adũsis. si bona ẽ sanitas. mala ẽ egritudo. A pͥuan¬
tib. si iniusticiã fugimꝰ. iusticiã sequam᷑. A relatiuis. quisquis
pat̃ ẽẽ uult. habeat filiũ. A negantib. ñ me accusas fecisse. qͦd
me ñ fecisse defendis. Questiones de accidentib. Maxima
ꝓpositio. in adusis. pͥuantib & negantib contͣria sibi ꝯuenire
meliꝰ opposita uocarent᷑. Adiuncta st̃ quȩ finitimũ locũ te
nent. ut aut tẽporib qͦq tum accidant. ut amor & ꝯgressio.
tũ rei cui adiuncta st̃ hereant. ut ambulationi pedũ strepitꝰ.
tũ consequat᷑. ut atrox facinꝰ mentis trepidatio. non hec neces¬

Expanded text:
rerum non idem esse judicium. Contraria vero quae Cicero appellat, quaturerum non idem esse judicium. Contraria vero quae Cicero appellat, quatuvantia, ut justitia, injustitia; aut relativa, ut dominus, servus; aut negativa, ut vivere, non vivere. Ab his omnibus ita argumenta ducuntur. Ab adversis: si bona est sanitas, mala est aegritudo; a privantibus: si injustitiam fugimus, justitiam sequamur; a relativis: quisquis pater esse vult, habeat filium; a negantibus: non me accusas fecisse quod me non fecisse defendis. Quaestiones de accidentibus. Maxima propositio: In adversis, privantibus et negantibus contraria sibi convenire melius opposita vocarentur. Adiuncta sunt quae finitimum tenent locum, ita ut temporibus quoque, tum antecedant, ut amorem congressio; tum rei cui adiuncta sunt haereant, ut ambulationi pedum strepitus; tum consequantur, ut atrox facinus mentis trepidatio. Neque haec neces
Abbreviated transcription (Latin):
tes. Questio de genere. Nã in subiecto ee̾ uł non ẽẽ accidens
ł substantia significant. quȩ st̃ prima rerũ genera. Maxima
ꝓpositio in formis spectari generũ ꝓpͥetates. Locꝰ a forma. Si¬
militudo ẽ. eadẽ rerũ differentiũ qualitas. Ab hac ita fieri ar¬
gum̃tũ uidet᷑ ut si querat᷑ sorte an electione rectorẽ ciuitatib
dandi sint. neget᷑. q̃m ne in naui quidẽ sorte. s electione peritꝰ
rector eligit᷑. Similis ẽ enĩ nauis quidẽ ciuitati: gubernator aũ
magistratui. Questio de accidenti. Locꝰ a simili. Maxima ꝓpo¬
sitio. de similib idem eẽ iudiciũ. Itẽ differentia. ũt si queratur
an idẽ sit rex qͦd tyrannꝰ. dicemꝰ minime. Nã in rege pietas. iu¬
sticia. mansuctudo: in tyranno cuncta diũsa sunt. Questio de
diffinitione. Locꝰ a differentia. Maxima ꝓpositio. differentiũ

Expanded text:
tes. Quaestites. Quaestivel substantiam significat, quae sunt prima rerum genera. Maxima propositio: In formis spectari generum proprietates. Locus a forma. Similitudo est eadem rerum differentium qualitas. Ab hac ita fieri argumentum judicatur, ut si quaeratur sorte an electione rectores civitatibus dandi sunt, negetur quoniam ne in navi quidem sorte, sed electione peritus rector eligitur. Similis est navis quidem civitati, gubernator autem magistratui. Quaestio de accidente, locus a simili. Maxima propositio: De similibus idem est judicium. Item a differentia, ut si quaeratur an idem sit rex quod tyrannus. Dicemus minime, nam in rege, pietas, justitia, mansuetudo; in tyranno cuncta diversa sunt. Quaestio de diffinitione, locus a differentia. Maxima propositio: Differentium