comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
post hostium fugam et inte
ritum. post congratulatio¬
nem ciuium eum iudich de
diuino auxilio sibi conlato
et de liberatione. sua & laudi¬
bus quas pro hoc dño solue¬
bant: uenit omnis popłs ado¬
rare in hierłm dñm et pro¬
ferre ei ibidem holocausta¬
⁊ uota et repromissiones: qͥa
ibi erat templum dei. et alta-¬
re et sc̃ĩficatio precipua: Mystice
autem significat quea linus¬
quisq electoꝵ post ꝑ actum bel¬
lum hursis mundi et uictoriã
certam de hostibus. purificatꝰ
ab omni labe peccatoꝵ ꝓperat
in suꝑnã cuiͥtatem dei ubi uera
est uisis paeis: ut ibi offerat
conditori suo pura uota cor¬
dis. placitam confessionem
oris et grata holocausta deo
totius conuersacionis suȩ: qͣn¬
do illud quod in apocalipsim
de seĩs scriptum ẽ completur.
asterget in quid ds̃ omnẽ lac̾¬
mam ab ocłis eoꝵ. Tanta illiꝰ
ciuitatis et tam celsa dei mu-¬
nere claritas apparebit. ut
nulla remaneant uestigia ue¬

Expanded text:
post hostium fugam et intepost hostium fugam et interitum, post congratulationem civium cum Iudith de divino auxilio sibi conlato, et de liberatione sua et laudibus quas pro hoc Domino solvebant 60 «venit omnis populus adorare in Hierusalem Dominum» et proferre ei ibidem «holocausta, vota et repromissiones»: quia ibi erat templum Dei et altare et sanctificatio praecipua. 61 Mystice autem significat quod unusquisque electorum, post peractum bellum huius mundi et victoriam certam de hostibus, purificatus ab omni labe peccatorum, properat in supernam civitatem Dei ubi vera est visio pacis, ut ibi offerat conditori suo pura vota cordis, placitam confessionem oris et grata holocausta Deo totius conversationis suae. 62 Quando illud, quod in Apocalipsin de sanctis scriptum est, completur, «Absterget» inquit, «Deus omnem lacrimam ab oculis eorum», tanta illius civitatis et tam celsa de Dei munere claritas apparebit ut nulla remaneant vestigia ve
Abbreviated transcription (Latin):
substantia digne ibi punietur:
que hic penitenciam peccatoꝵ
et bonoꝵ oꝑum fructum age¬
re neglexit: Sed idõ in carnib
dicit ignem et uermes dari: qͥa
fecor uermium de corruptione
solet nasci carnis et sanguinis:
idõq caro recens sale conditur.
ut exsiccato humore sanguineo
uermescere nequeat. Caro gͦ et
sanguis uermes ereat: quia de¬
lectatio carnalis cui condimen-¬
tum continentie resistit. penã
luxuriosis generat eternam:
Dequo saluator in euangelio
ait. Ubi uermis eoꝵ non mo¬
ritur et ignis non extinguit᷑.
in uerme putredinem geheu¬
ne. sicut in igne ardorem de¬
signat. Siue uermem dieit
seram seelerum penitudinem.
que numquã ip tormentis con¬
seieneiam afflietorum morde¬
re cessabit: ut ignis sit pͥena
extrinsecus sęuiens. uermis
dolor interius acusans:
Et mox ut purificati sunt:
obtulerunt omnes holoeau.¬
sta et uota et reꝓmissiones su¬
as Et factumͣ. ẽ. inquit post
hec id ẽ post necem holofernis

Expanded text:
substantia digne ibi punietur, substantia digne ibi punietur, quae hic poenitentiam peccatorum et bonorum operum fructum agere neglexit. Sed ideo «in carnibus» dicit «ignem et vermes dari», quia foetor vermium de corrusolet nasci carnis et sanguinis. Ideo caro recens sale conditur, ut exsiccato humore sanguineo vermescere nequeat. Caro igitur et sanguis vermes creat. Et quia delectatio carnalis, cui condimentum continentiae resistit, poenam luxuriosis generat aeternam, de quo Salvator in Evangelio ait: « Ubi vermis eorum non moritur et ignis non exstinguitur , » in verme putredinem gehennae, sicut in igne ardorem designat; sive vermem dicit seram scelerum poenitudinem, quae nunquam in tormentis conscientiam afflictorum mordere cessabit, ut ignis sit poena extrinsecus saeviens, vermis dolor interius accusans. ominum, et mox ut purificati sunt, obtulerunt omnes holocausta, et vota et promissiones suas. » Et factum est, inquit, post haec, id est post necem Holofernis,
Abbreviated transcription (Latin):
distis inter templum et altare
Amendico uobis uenient hec
omĩa suꝑ generationẽ istam
Huic gͦ generationi uȩ erit ꝑpe¬
tuum: quia sine ullo fine eternũ
illi manec dormentũ iusto uidi¬
ce sibi recte retribuente que illa
antea malitiose in proximos
suos egerat: Unde subiungit᷑
In die uidicii uisitabit illos. Ti¬
sitabit utiq illos ñ ut suꝑna cũ
srĩs mercede coronet: s ut cũ di¬
abolo et angłis eus ꝑpetius pe¬
nis excrutiet in inferno Dabit
enĩ ignẽ et uermes in carnes e¬
orum: ut urantur et sentiant us¬
q in sempiternum: Hinc uoce con
rustos loqu̾itur dicens Nolite
timere obprobrium hominũ.
et blasfemias eoꝵ ne metuatis.
Sicut enĩ uestimentum sie cõ¬
medet eos uermis: et sicut lanã
sic deuorabit eos tinea: Salus
autẽ mea in sehͣpiternum erit:
et iusticia mea in generationẽ
et generationem. Non solum
enĩ in carnes peccatorum tor¬
menta inferni redundant: sed
etiam in animas quia utraq

Expanded text:
et altare. Amen dico vobis, venient haec omnia super generationem istam . » Huic ergo generationi vae erit perpetuum, quia sine ullo fine aeternum illi manet tormentum, justo judice sibi recte retribuente, quae illa antea malitiose in proximos suos egerat; unde subjungitur: « In die judicii visitabit illos. » Visitabit utique illos, non ut superna cum sanctis mercede coronet, sed ut cum diabolo et angelis ejus perpetuis poenis excruciet in inferno. « Dabit enim ignem et vermes in carnes eorum, ut urantur et sentiant usque in sempiternum».Hinc voce consetam ad iustos loquitur dicens: «Nolite timere obprobrium hominum et blasphemias eorum ne metuatis: sicut enim vestimentum, sic commedit eos vermis, et sicut lanam, sic devoravit eos tinea: salus autem mea in sempiternum erit, et iustitia mea in generationem et generationem». 56 Non solum enim «in carnes» peccatorum tormenta inferni redundant, sed etiam in animas, quia utraque
Abbreviated transcription (Latin):
de hierusalem in betuliam:
cum de cęlis descendit in ute¬
rum uirginis. ex quo carnẽ
ad sumens homo factus est
pro nobis: unde elegit disci¬
płos quos ipse fr̃s suos in euan¬
głio nominauit: qui merito
et sapientiȩ ꝑfectionem nomi¬
natur Ut uideret iudith: ut
probaret scilicet ȩccłe suȩ fidẽ
et confessionem Que cum ex¬
isset ad illũ. hoc ẽ. deuocionẽ
mentis suȩ bona oꝑatione os

Expanded text:
de Hierusalem in Bethuliam» de Hierusalem in Bethuliam» cum de caelis descendit in uterum virginis, ex quo carnem adsumens homo factus est pro nobis. Unde elegit discipulos quos ipse fratres suos in evangelio nominavit, qui merito et sapientiae perfectionem nominantur; «ut videret Iudith», ut probaret scilicet ecclesiae suae fidem et confessionem. 17 «Quae cum exisset ad illum», hoc est devotionem mentis suae bo
Abbreviated transcription (Latin):
ti erant idolatria et seruitute uiei¬
orum obnoxii: quatenus hec oĩa
que suꝑbus assyrius et princeps
mundi huius in iuste possidebat:
oachi autẽ summꝰ pontifex de
hierusalem uenit in bethuliam
iudith Quȩ cum exissec ad illũ:
benedixerunt illam om̃s una
uoce dicentes: Tu gła hierusalẽ
tu leticia isrł. tu honorificencia
ppłi nr̃i: quia fecisti uiriliter. et
confortatum est cor tuum: eo
quod castitatẽ amaueris. et post
uirũ tuũ. alterum nescieris: ideo
et manus dñi confortauit te: et idõ.
eris benedicta in ecernum Et
de hierusalem. nͥ redẽptor. nr in¬
telligitur. qui factus ẽ a dõ nobiᷤ
pontifex in ecernum scđm ordi¬
nem melchisedec: ꝑ quẽ habemꝰ
ac cessum ad patrem. et spem ui¬
te eterne: quod bene nominis eiꝰ
inter pretatio ex primere uide¬
cur: Inter pretatur enĩ ioachim
dñi resurrectio. Unde ipsa
ueritas in euangłio ait: Ego
sum resurrectio et uita: Qui
credit in me: non morietur in

Expanded text:
ti erant idolatria et servitute vititi erant idolatria et servitute vitiorum obnoxii, quatenus haec omnia, quae superbus Assyrius et princeps mundi huius iniuste possidebat, Ioachim autem summus pontifex de Hierusalem venit in Bethuliam Iudith quae cum exisset ad illum benedixerunt illam omnes una voce dicentes tu gloria Hierusalem tu laetitia Israhel tu honorificentia populi nostri quia fecisti viriliter et coquod castitatem armaueris et post uirum tuum alterum nescieris. Et ideo manus Domini confortauit te, et ideris benedicta in aeternum”. Etde Hierusalem» nisi redemptor noster intellegitur, qui factus est a Deo nobis pontifex in aeternum secundum ordinem Melchisedech, per quem habemus accessum ad Patrem et spem vitae aeternae? Quod bene nominis eius interpretatio exprimere videtur: interpretatur enim Ioachim Domini resurrectio.Unde ipsa Veritas in evangelio ait: «Ego sum resurrectio et vita; qui credit in me non morietur in
Abbreviated transcription (Latin):
cubi concedit illi habitationemͥ
subito eum confundat ac conte¬
rat Cum autẽ ꝑactũ fuerit bel¬
lum: tunc de hoste iam securus
reportabit triumphin Nĩ uͦ
thuliam. omĩa que erant illoꝵ
abstulerunt secum: ita ut nõ eẽt
numerus in pecoribꝰ. in iumentis.
et uniuersis mobilibus eoꝵ: ut a
minimo usq ad magnũ om̃s di¬
uites fierent dep̃dationib eorũ:
Intueri oportet qd dicit eos qui
in fra ciuitatẽ remanserant. assy¬
riorũ abstulisse predam: eos uero
qui uictores de cede hostiũ reuer¬
si sunt prcoꝵ et iumentoꝵ et uni¬
uersoꝵ mobiliũ tulisse multitudi¬
nem: quia licet in par labor sit
militũ xp̃i. una tamen debet ẽẽ
intentio et eadem deuotio: ut
quicqͥd de hostiũ iniqua posses¬
sione cripere possint. ad ornatũ
et diuitias sc̃ę eccłȩ conuertant:
hoc. ẽ. aurum sapientię. argentũ
eloquentiȩ. geminas moralitatis
acuirtutum. necnon et homines
carnali sensin deditos. qui captiua¬

Expanded text:
cubi concedit illi habitationem, cubi concedit illi habitationem, subito eum confundat ac conterat. Cum autem peractum fuerit bellum, tunc de hoste iam securus reportabit triumphum. 11 «Hthuliam omniaque quae erant illorum abstulerunt secum, ita ut non esset numerus in pecoribus, in iumentis et universis mobilibus eorum, ut a minimo usque ad magnum omnes divites fierent de praedationibus eorum». 12 Intueri oportet qintra civitatem remanserunt, Assyriorum abstulisse praedam, eos vero qui victores de caede hostium reversi sunt, pecorum et jumentorum, et universorum mobilium tulisse multitudinem. Quia licet multiplex labor sit militum Christi, una tamen debet esse intentio et eadem devotio, ut quidquid de hostium iniqua possessione eripere possint, ad ornatum et divitias sanctae Ecclesiae convertant, hoc est, aurum sapientiae, argentum eloquentiae, gemmas moralitatis ac virtutum, nec non et homines carnali sensui deditos, qui capti
Abbreviated transcription (Latin):
fortati sunt. ꝑuerbum euangłii
om̃s incitat eont᷑ hostes xp̃ia¬
ne religionis: ut recte credendo
et bene oꝑando. inimieoꝵ stude¬
ant ꝓstern̾e multitudinẽ. Un
de omĩs urbs et omĩs regio. e¬
lectam iuuentutẽ armatã mi¬
sit post eos: quia ad predica¬
tionẽ uerbi dĩ ex singłis genti¬
bus atq ꝓuinciis probate ꝑso¬
ne et uiribꝰ animi inclefectę.
in miliciã dñi ad conterendoᷤ
hostes eiꝰ conueniunt. Quod
ait: Eece isti delonge uenient:
et cece illi abaquilone et ma¬
riꝰ & isti de terra australi.
Audite celi. et exultet terra᷑.
iubilate montes laudem: quia
consolatꝰ est dñs ppłm suum.
et pauperum suorum misere¬
bitur Et benedicitur quod
ꝑsecutisunt eos in ore gladii
usq ad extremitatẽ finiũ suoꝵ:
quia non cito miles xp̃i debet
securus ẽẽ. hoste intra patriã
manente: s toto nisu laborare
ut eum expellat de finibꝰ conuer¬
sationis suȩ. cogitationis scilicet
uerboꝵ et actuum: neforte si ali¬

Expanded text:
fortati sunt, per verbum evangelii omnes incitat contra hostes Christianae religionis, ut recte credendo et bene operando inimicorum studeant prosternere multitudinem. 8 Unde «omnis urbs et omnis regio electam iuventutem armatam misit post eos»; quia ad praedicationem verbi Dei ex singulis gentibus atque provinciis probatae personae et viribus animi indefectae in militiam Domini ad conterendos hostes eius conveniunt; quod ait: 9 «Ecce isti de longe venient, et ecce illi ab aquilone et mare et isti de terra australi. Audite, caeli, et exultet terra: iubilate, montes, laudem, quia consolatus est Dominus populum suum et pauperum suorum miserebitur». Et bene dicitur quod «persecuti sunt eos in ore gladii usque ad extremitatem finium suorum»,10 quia non cito miles Christi debet securus esse, hoste intro patriam manente, sed toto nisu laborare ut eum expellat de finibus conversationis suae, cogitationis scilicet verborum et actuum, ne forte, si ali
Abbreviated transcription (Latin):
mui isrł: et interfecit in manu me¬
a hostem ppłi sui in hac nocte
Quid est iudith in eminentio¬
rem loeum ascendere: nisi scãm
ȩcełam ad suꝑna & cęlestia dog¬
mata sermonẽ conuertere. ut
illuc nr̃os animos sustollat. et ad
laudandum dm̃ prouniuersis be¬
neficus sius que miscditer uero in¬
pendit isrłi corpentes prouocet:
euius uirtus hostem antiquum
inderfecit in manu illius femine.
de qua ad callidum serpentem in
primordio dñs ait ipsa conteret
caput eius: et eui ipsaueritas
in euanglio ait ecce dabo uob̃
potestatem caleandi suꝑ serpen¬
tes et scorpiones. et suꝑ omnẽ
uirtutem inimici Et proferens
de pera caput holofernis osten¬
dit illis dicens Ecce caput ho¬
lofernis pͥne ipis militiȩ assyri¬
orum: ec ecce conopeũ illius in
quo recũbebat in ebriecate sua.
ubi et ꝑmanum femine ꝑcussit
eius. et hinc euntem et ibi
commorantem et inde huc re¬
uertentẽ et non ꝑmissit me an¬

Expanded text:
mui Israhel, et interfecit in manu memui Israhel, et interfecit in manu mea hostem populi sui in hac nocte”». 23 Quid est Iudith «in eminentiorem locum ascendere» nisi sanctam ecclesiam ad superna et caelestia dogmata sermonem convertere, ut illuc nostros animos sustollat et ad laudandum Deum pro universis beneficiis suis, quae misericorditer vero impendit Israheli, torpentes provocet? Cuius virtus hostem antiquum interfecit in manu illius feminae, 24 de qua ad callidum serpentem in primordio Dominus ait: «Ipsa conteret caput eius». Et cui ipsa Veritas in evangelio ait: «Ecce dabo vobis potestatem calcandi super serpentes et scorpiones, et super omnem virtutem inimici». 25 «Et proferens de pera caput Holofernis ostendit illis dicens: “Ecce caput Holofernis principis militiae Assyriorum, et ecce conopeum illius in quo recumbebat in ebrietate sua, ubi et per manum feminae percussit eius et hinc euntem et ibi commorantem et inde huc revertentem, et non permisit me an
Abbreviated transcription (Latin):
scriptum est Beatus. qui causã
suam loquit᷑ in aurem audientis
Et̃ fac̾tum est cum audissent
iuri uocem euis uocauerunt prbos
ciuitatis: et cucurrerunt ad eam
om̃s a minimo usq ad max imũ:
qm̃ sꝑauerunt eam iam ñ esse
uenturam Et ac cẽdentes lumi¬
naria: congirauerunt cirea eam
uniuersi Ad uocem iudith pres¬
br̃i ciuitatis. cum omi plebe con¬
ueniunt: quia ad doctrinam
sc̃ȩ ecełt non solum iinores. s ct̃a
maiores uniuersi concurrunt. ut
eius salubria dicta audiant. et pu¬
ra intentione adimplenda susci¬
piant. Hoc est enĩ luminaria ac¬
cendere: ad discendam ueritadem
cordis piam deuodionem prebere.
et uniuersas tenebras erroꝵ ase
cxpellere Illa autem ascendens
in eminentiori loco: iussic fieri si¬
lentium: Cumq om̃stacuis¬
sent: dixit iudith laudate dñm
nr̃m qui non deseruit sꝑantes in
se: et in me ancilla sua admnpleuit
miscđiam suam quam ꝓmisit do-¬

Expanded text:
scriptum est: «Beatus qui causam scriptum est: «Beatus qui causam suam loquitur in aurem audientis». 20 «Et factum est cum audissent viri vocem eius, vocaverunt presbiteros civitatis. Et cucurrerunt ad eam omnes a minimo usque ad maximum, quoniam speraverunt eam iam non esse venturam; et accendentes luminaria congyraverunt circa eam universi». 21 Ad «vocem Iudith presbiteri civitatis» cum omni plebe conveniunt, quia ad doctrinam sanctae ecclesiae non solum minores sed etiam maiores «universi concurrunt», ut eius salubria dicta audiant et pura intentione adimplenda suscipiant. Hoc est enim «luminaria accendere» ad discendam veritatem, cordis piam devotionem praebere et universas tenebras errorum a se expellere. 22 «Illa autem, ascendens in eminentiori loco, iussit fieri silentium. Cumque omnes tacuissent dixit Iudith: “Laudate Dominum nostrum, qui non deseruit sperantes in se, et in me ancilla sua adimplevit misericordiam suam quam promisit do
Abbreviated transcription (Latin):
quod hoc deposcat addit dicenᷤ.
Quia nobiscum. ẽ qͥfecit uirtutẽ
in isrł Ualde enĩ iustum est ut
qui se unitum cum capite suo
agnoscit de quo scriptum est
dñs uirtutem ppło suo dabit
et benedicet ppłm suũ in pace.
cum eo ad cęlȩstis regni apicem
ascendat: quia sine eo nullomͦ
illuc ꝑuenire potest: Unde ip¬
sa ueritas in euangłio ait. Ne¬
mo as cendit in cęlũ. nisi qui
dlcedit de cęlo: filius nominis
qui est in cȩlo. Notest et hoc quod
dicit iudith custodibus murorũ.
aꝑite portas. deuotio cordis audi¬
dorum suoꝵ ab ea postulata in del¬
ligi hoc est ut preparent intentio¬
nem cordis ad accipienda eaq
sibi dicunt᷑: sicut saluator in euan¬
gelio ꝑ parabolaᷤᷤ docens turbas
si sua eandem sentenciam sepius
repetit dicens: Qui habet aures
audiendi: audiat quid sp̃e dieat
ecclesis Merito gͦ illa que uirtu¬
tes dñi quas fecit exponere uult
auditores deuotos querit: quia

Expanded text:
unde hoc deposcat addit dicens: unde hoc deposcat addit dicens: «quia nobiscum est qui fecit virtutem in Israhel». Valde enim iustum est ut qui se unitum cum capite suo agnoscit, de quo scriptum est: «Dominus virtutem populo suo dabit et benedicet populum suum in pace», cum eo ad caelestis regni apicem ascendat, quia sine eo nullo modo illuc pervenire potest. 18 Unde ipsa Veritas in evangelio ait: «Nemo ascendit in caelum nisi qui descendit de caelo, filius hominis qui est in caelo». Potest et hoc quod dicit Iudith custodibus murorum, «aperite portas», devotio cordis auditorum suorum ab ea postulata intellegi, hoc est ut praeparent intentionem cordis ad accipienda ea quae sibi dicuntur; sicut Salvator in evangelio per parabolas docens turbas si sua eamdem sententiam saepius repetit dicens: «Qui habet aures audiendi audiat quid spiritus dicat ecclesiis». Merito ergo illa quae virtutes Domini, quas fecit, exponere vult, auditores devotos quaerit, quia
Abbreviated transcription (Latin):
alonge custodibꝰ murorũ. Aꝑite
portas qm̃ nobiscũ ẽ ds̃ qui
fecit uirtutem in isrł Custodes
murorũ hoc est tutores castroꝵ
ȩcelȩ sunt doctores sc̃i: qui uer¬
bo et exemplo atq etiã oratio¬
ne assidua muniunt uitã cre¬
dentium: et ad et̃nam beatitu¬
dinẽ illis preparant introitũ:
muros tuos hierusalem cons¬
titui custodes: tota die et tota
nocte non tacebunt laudare
uirtutes. custodes mu rorum¬
spiritalium in celugi. que nobis
deputate sunt. ut nos suis solatii
contra malignos sp̃c defendant:
Clamat gͦ iudich alonge eusto¬
dibus: postulans sibi aꝑiri por¬
tas. eo quod secum sit dñs: Sice¬
et ȩccła in ꝑegrinatione istius
mundi et in uia p̃sentis uite
constituta: dotis medullis cor¬
dis clamans postulat. ut ꝑsufi¬
fragia scõꝵ sibi suꝑne patrię
pandant᷑ introitus. ut ibi no¬
minis sui expleat officiũ: di¬
cas iusticie. et in gressus in eas
confitebor dño: hec porta dñi.
iusti intrabunt ꝑ eam Et unde

Expanded text:
ge custodibus murorum: “Aperite portas, quoniam nobiscum est Deus qui fecit virtutem in Israhel”». Custodes murorum, hoc est tutores castrorum ecclesiae, sunt doctores sancti, qui verbo et exemplo atque etiam oratione assidua muniunt vitam credentium et ad aeternam beatitudinem illis praeparant introitum; muros tuos, Hierusalem, constitui custodes, tota die et tota nocte non tacebunt» laudarevirtutes custodes murorumspiritalium intellegi, quae nobis deputatae sunt ut nos suis solatiis contra malignos spiritus defendant. Clamat ergo «Iudith a longe custodibus», postulans sibi «aperire portas eo quod secum sit Domiet Ecclesia in peregrinatione istius mundi, et via praesentis vitae constituta totis medullis cordis clamans postulat, ut per suffragia sanctorum sibi supernae patriae pandatur introitus, ut ibi nominis sui expleat officium, diiustitiae et ingressus in eas confitebor Domino; haec porta Domini, iusti intrabunt per eam». 17 Et
Abbreviated transcription (Latin):
uorae he iui puicano neforte pre tristicia induret᷑ cor et desꝑatioe psus pere ct
soranꝰ ab sincio mei ut silubris amaritudo salutem dare possit. cũ mrtotemĩe¬
tata duleore eibi poterit. ludd deuiq clin quom̃ ipse contriti coreto terꝑpe
amaritudinẽ qͥmodo pusillaimiẽ adesperationi biratio reuoertꝰ. q sept
blande q sidelis ꝓmilionis melle merentẽ consolatur. ertgit disfiat entemꝰ
It ꝑpropham Ego infrenabo ostuũ laude mea: ne intereas. hoc est. ne uutui¬
ui ficinoꝵ tuoꝵ nimiã incurras tristicia atq instar esfrenis eu e ti spe uatiu
inpreceps ruos et pͥeas frenote inqt inhibedo indulgentiȩ inet neess audibꝰ
eridam. ⁊ espirabisq in bonis meis qui de tius confunderis nans. dumensie ladio
berigiore quca te eul yabilior ẽ inuenies. hoc freno si infreriat sui setrea mre sarie¬

Expanded text:
vinae benignitatis, ne forte prae tristitia indurvinae benignitatis, ne forte prae tristitia indurMisceamus absinthio mel, ut salubris amaritudo salutem dare tunc possit, cum immisto temperata dulcore bibi poterit. Audi denique Deum, quomodo ipse contriti cordis temperat amaritudinem, quomodo pusillanimem a desperationis bacathro revocat, quomodo blandae et fidelis promissionis melle moerentem consolatur, erigit diffidentem. Ait per prophetam: Ego infrenabo os tuum laude mea, ne intereas . Hoc est: Ne intuitu facinorum tuorum nimiam incurras tristitiam, atque instar effrenis equi desperatus in praeceps ruas, et pereas; freno te, inquit, inhibebo indulgentiae meae, et meis laudibus erigam, respirabisque in bonis meis, qui de tuis confunderis malis, dum me sane benigniorem, quam te culpabiliorem invenies. Hoc freno si infrenatus fuisset Cain, nequa
Abbreviated transcription (Latin):
iri infine sermonis nec me iterare piget. quod cupiam om̃s uos fieri sacrȩ unctio¬
nuis participes. illiꝰ uidelic& inqua dei bñficia cum leticia et gr̃aꝵ actione recolit
tolerabiliores nobis fiunt exultantib in laude dei: tum quia nichil ita ꝓprie queda
terris rep̃sentat celestis habitacionis statum. sicut alacritas laudantium dm̃ dicen
precipue unguento: puto dixisse ꝓpħam. Ecce quã honũ : quã iocundũ. habitare frt
in unũ. sicut unguentũ in capite. Neq enĩ priori uidetur congruere posse. Ilud
enĩ et sibonũ sit. non est tamen iocundũ: quia recordatio peccatoꝵ amaritudinẽ
ca ditant a. ꝑ hoc ipsiuere lubitant in unũ. Bonũ est autẽ qd faclunt. quia sruat
uo bistissime qlaon eiũ et etiã nichilominꝰ iocundũ. qua delectit. Qua oorea serclot
confum dimini. ipłꝰ intuitu respiretio. Uolo uos erxperia iesied qdei⁊it qui maliob¬
dolor ꝓpeccatit ẜsi nonsit continins Sane int̾poletur lecisori perdena tieres sart¬

Expanded text:
ixi in fine sermonis, nec me iterare piget, quod cupiam vos omnes fieri sacrae unctionis participes, illius videlicet, in qua Dei beneficia cum laetitia et gratiarum actione recolit tolerabiliores nobis fiunt exsultantibus in laude Dei; tum quia nihil ita proprie quemdam terris repraesentat coelestis habitationis statum, sicut alacritas laudantium Deum, Scripraecipue unguento 1295 puto dixisse Prophetam: Ecce quam bonum et quam jucundum habitare fratres in unum; sicut unguentum in capite . Neque enim priori videtur posse congruere. Illud enim etsi bonum sit, non est tamen jucundum; quia recordatio peccatorum amaritudinem cogitant; ac per hoc ipsi vere habitant in unum. Bonest, et nihilominus jucundum, quia delectat. 2. Quamobrem suadeo confundimini, ipsius intuitu respiretis. Volo vos experiri illud quodolor pro peccatis; sed si non sit continuus, sane interpoletur laetiori recordatione di
Abbreviated transcription (Latin):
theoricqp sermonẽ: qui cũ sit amboꝵ fructus. ñ nͥ sobriis mentib ⁊ aurib or̃mꝗ
credend̾ ẽ. Alioquin ante caruẽ discipłinȩ studiis edomitã et mancipatã spũi
ante spretã &e abiectã scłi ponpã et sarcinã: indigne ab impuris lectio sc̃a p̃su̾mit᷑.
uomꝰ nẽpe lux in cassũ circũ fundit ocłos eȩcos uł clausos: ita anmalis hõ ñ ꝑcip̃
u̾sum nos murmuret. his qui nob̾ de uia uenit amicus: cum et istũ

Expanded text:
theoricumque sermonem: qui cum sit amborum fructus, nonnisi sobriis mentibus et auribus omnino theoricumque sermonem: qui cum sit amborum fructus, nonnisi sobriis mentibus et auribus omnino credendus est. Alioquin ante carnem disciplinae studiis edomitam et mancipatam spiritui, ante spretam et abjectam saeculi pompam et sarcinam, indigne ab impuris lectio sancta praesumitur. Quomodo nempe lux incassum circumfundit oculos caecos vel clausos, ita animalis homo non perversum nos murmuret is, qui nobis de via venit amicus, cum et t
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ uł sola. uel maxime militant adu̾sus animã uan̾ scił amor mundi. et
suꝑfllius sui: pesti utriq duo illi libri obuiare nascunt᷑. At sarculo discipli¬
nȩ praua queq in morib et carnis suꝑflua resieatis. Alt luice racionis in om̃i
gła mundi fucũ uanitatis sagacit̾ dephendens: ueracit̾q distinguens a solido
ueritatis. Deniq uniu̾sis humanis studiĩs ac mundanis desiderus p̃tulit dm̃ ti¬
mere: eiꝰq obseruare mandata. Merito quidem. Aere etenim sapientie pͥmũ illd̃
initiũ: scđ̾m consũmatio ẽ. Si tam̃ constat uob̾ ñ aliud uerã et consũmatã ce sa¬
pientiã quã declinare amalo et facere bonũ: itẽq recedere amalo neminẽ posse
ꝑfecte absq timore dei: nec bonũ opꝰ omnino eẽ p̃ter obseruantiam mandatoꝵ.
epulsis g duob malis duoꝵ lectione libroꝵs. cõpetent̾ iam accedit̾ adhune sace ũ

Expanded text:
quae vel sola, vel maxime militant adversus animam, vanus scilicet amor mundi et quae vel sola, vel maxime militant adversus animam, vanus scilicet amor mundi et superfluus sui, pesti utrique duo illi libri obviare noscuntur; alter sarculo disciplinae prava quaeque in moribus, et carnis superflua resecans; alter luce rationis in omni gloria mundi fucum vanitatis sagaciter deprehendens, veraciterque distinguens a solido veritatis. Denique universis humanis studiis, ac mundanis desideriis praetulit Deum timere, ejusque observare mandata. Merito quidem. Verae etenim sapientiae primum illud, initium; secundum, consummatio est: si tamen constat vobis non aliud veram et consummatam esse sapientiam, quam declinare a malo, et facere bonum; itemque recedere a malo neminem posse perfecte absque timore Dei, nec bonum opus omnino esse praeter observantiam mandatorum. 3. Depulsis ergo duobus malis duorum lectione librorum, competenter jam acceditur ad hunc sacrum
Abbreviated transcription (Latin):
obis fratres alia. quam alus de seculo: aut certe alit̾ dicenda st̃
llis siquidẽ lac potum dat et ñ escams: qui apłi formã tenet in
docendo. Nam spũalib solidiora apponende eẽ. itidem ip̃e suo do¬
cet eremplo: loqͥm᷑ inqͥens ñ indoctis humane saplentiȩ uerbis. s
ꝑfectos. Qiuales uos nimirũ eẽ confido. nͥ frustra forte exlongo. studiis estis cele¬
stib occupati. exertitati sensib : et in lege dei meditantes die ac nocte. Itaq
patate fauces: ñ lacti s pani. Est panis apud salomonẽ. isq adinodũ spendidꝰ
sapid̃q: librũ dico qͥ cautica canticoꝵ inscribit᷑. ꝓferat᷑ si placet: et friligatur.
eam que in ipsis inuenit᷑ doct̾nã ÷ sufficient̾ emendati st̃ et informati:
inde illis ambob p̃libatis. qͦs nichominꝰ de amici archa p̃stitos accepistis: accedite
et ad t̾ciũ hunc panem: ut ꝓbetis forsitan potiora. Cum enĩ duo sint mala

Expanded text:
obis, fratres, alia quam aliis de saeculo, aut certe aliter dicenda sunt. Illis siquidem lac potum dat, et non escam , qui Apostoli formam tenet in docendo. Nam spiritualibus solidiora apponenda esse, itidem ipse suo docet exemplo, Loquimur, inquiens, non in doctis humanae sapientiae verbis, sed perfectos , quales vos nimirum esse confido; nisi frustra forte jam ex longo studiis estis coelestibus occupati, exercitati sensibus, et in lege Dei meditati die ac nocte. Itaque parate fauces, non lacti, sed pani. Est panis apud Salomonem, isque admodum splendidus sapidusque; librum dico, qui Cantica canticorum inscribitur: proferatur, si placet, et frangatur. 2. eam quae in ipsis invenitur doctrinam sufficienter emendati sunt et informati? Proinde illis ambobus praelibatis, quos nihilominus de amici arca praestitos accepistis, accedite et ad tertium hunc panem, ut probetis forsitan potiora. Cum enim duo sint mala,
Abbreviated transcription (Latin):
incar nandi u̾bi inisteriũ exigebat. dum longa et molesta expectacione fa¬
tigata fides deficeret: et infidelis populus adu̾sus ꝓmissa dei uictus tedio
murm̾aret. Ad inuentio mea ẽ: si ñhoc qͥdẽ et uos recognoscitis de scriptis. Inde
ꝓfecto erant querulae illȩ ⁊ plenȩ murmure uoces. Danda remanda. expecta
reexpecta: modicũ ibi. modicũ ibi. Ide anxiȩ illȩ & plenȩ pietate p̃ces. Da m̃ce

Expanded text:
incarnandi Verbi mysterium, exigebat, dum longa et molesta exspectatione faincarnandi Verbi mysterium, exigebat, dum longa et molesta exspectatione fatigata fides deficeret, et infidelis populus adversus promissa Dei victus taedio murmuraret. Adinventio mea est, si non hoc idem et vos recognoscitis de Scripturis. Inde profecto erant querulae illae et plenae murmure voces: Manda, remanda; Exspecta, reexspecta, Modicum ibi, modicum ibi . Inde anxiae i
Abbreviated transcription (Latin):
suũ: me uͦ opus ñ habet bonoꝵ meoꝵ non eget. Unde gͦ constabit mͥ qd medi¬
ator meus in parte nequaqͣm sit: Tam̃ si uere ut dicitis decreuit misereri ds̃.
cogitatq ut complacitior sit adhuc: statuat testam̃tũ pacis: et fed̾ ꝑpetuum
feriat mͥ in osculo oris sui. Utque ꝓcedunt de labiis sius ñ faciat irrita: exina¬
niat se. humiliet se inelinet se: et osculet᷑ me oscło oris sui. Ut exequo partibus
congruens mediator neutri fuspectus sit. ds̃ filiꝰ dĩ fiat homo. fiat filiꝰ hõĩs:
et certum me reddat in hoc osculo oris sui. Securus suscipio mediatorẽ dei fi¬
lium: quem agnosco et meum. Minime plane iam michi suspectus erit.
frater enĩ et caro mea est. Puto eñ sꝑnere me iam non poterit: os de os¬
sib meis. & caro de carne mea. Ita gͦ uetꝰ querela. sacroscm̃ oscłm. id est

Expanded text:
suum, me vero opus non habet, honorum meorum non eget. Unde ergo constabit mihi, quod medisuum, me vero opus non habet, honorum meorum non eget. Unde ergo constabit mihi, quod mediator meus in parte nequaquam sit? Tamen si vere, ut dicitis, decrevit misereri Deus, cogitatque ut complacitior sit adhuc; statuat testamentum pacis, et foedus perpetuum feriat mihi in osculo oris sui. Ut quae procedunt de labiis suis, non faciat irrita; exinaniat se, humiliet se, inclinet se, et osculetur me osculo oris sui. Ut ex aequo partibus congruens mediator neutri suspectus sit, Deus Filius Dei fiat homo, fiat filius hominis, et certum me reddat in hoc osculo oris sui. Securus suscipio mediatorem Dei Filium, quem agnosco et meum. Minime plane jam mihi suspectus erit: frater enim et caro mea est. Puto enim, spernere me jam non poterit, os de ossibus meis, et caro de carne mea. 7. Ita ergo vetus querela sacrosanctum osculum, id est
Abbreviated transcription (Latin):
neplacito uoluntatis tam crebra iã legatione spondet. nec ex̾ibet oscłet᷑ me
oscło oris sui : sicq in signo pacis faciat de pace securũ. Nã u̾b̾ sã quomodo
credam: Op̃ magis ẽ : oꝑe uerba firmari. ꝓbet ueridicos ñcios suos deus.
si tam̃ nuncii ei sunt. et sequat᷑ eos ipse ut sepiꝰ ꝓmisert̃: quia sine ipso pos¬
sunt facere nichil. Misit puerũ tulit baculum: et necdũ ẽ uor neq uita.
Non surgo ñ suscitor: non excutior de puluere. ñ respiro inspem. si nppheta
ipse descendat: & osculet᷑ me osculo oris sui. Huc accedit qd isꝰ nr̃m seꝓfitetur
mediatorẽ ad dm̃: dei filius ẽ et ds̃ est. Et qͥd homo ut in notescat eĩ aut filiuis
bominis ut reputet eũ : Quȩ mͥ fiducia: ut tantȩ me audeam erede maiesta¬
ti: Ande inquã t̾ra et cinis p̃sumo: dm̃ curã habere mei: Adhec diligpatre

Expanded text:
neplacito voluntatis tam crebra jam legatione respondet, nec exhibet; osculetur me neplacito voluntatis tam crebra jam legatione respondet, nec exhibet; osculetur me osculo oris sui, sicque in signo pacis faciat de pace securum. Nam verbis jam quomodo credam? Opus magis est opere verba firmari. Probet veridicos nuntios suos Deus si tamen nuntii ejus sunt, et sequatur eos ipse, ut saepius promiserunt, quia sine ipso possunt facere nihil. Misit puerum, tulit baculum, et necdum est vox neque vita . Non surgo, non suscitor, non excutior de pulvere, non respiro in spem, si non propheta ipse descendat, et osculetur me osculo oris sui. 6. Huc accedit, quod is qui nostrmediatorem ad Deum, Dei Filius est, et Deus est . Et quid est homo ut innotescat ei, aut filius hominis ut reputet eum? Quae mihi fiducia, ut tantae me audeam credere majestati? Unde, inquam, terra et cinis praesumo Deum curam habere mei? Ad haec diligit Patrem
Abbreviated transcription (Latin):
redemptionẽ isrł. Quiũ p̃sciebant. ip̃i ⁊ p̃dicebant. xp̃m in carne uentur̃:
et cũ ipso pacẽ. Uñ qͥdam eoꝵ et pax erit inqͥt int̾ra nr̃a cum uenerit. Imo
ꝑ ip̃m dĩ grãm homines recuꝑat᷑os cũ om ni fiducia sicut diuinitꝰ acceꝑant:
p̃dicabant. Qd̃ et p̾cursor dñi iħes suo tp̃r impletũ agnouit et ꝑhibuit.: grã
inqͥens & ueritas ꝑiħm xp̃m facta ẽ: et ita uerũ ẽẽ. omnis nc̃ xp̃ianꝰ populus
experitur. Ceterũ illis p̃nunciantib pacẽ. morã aut̃ faciente aucdore pacis.
nutabat populi fides : dum ũ erat qͥ redimeret neq qͥsaluũ faceret. Itaque
nunciis pacis unꝰ qͥlibet de ppło responderet. Quousq tollitis animas nr̃as:
Iam olim p̃dicitis pacẽ & ñ uenit: ꝓmittitis bona & adhuc tͥbulatio. Ecce¬
runt nob̾: dicentes pax et ñ ẽ pax. Simͥ uult ẽẽ ꝑsuasum ds̃ qd̾ de suȩ be¬

Expanded text:
ro praesciebant, ipsi et praedicebant Christum in carne venturum, ro praesciebant, ipsi et praedicebant Christum in carne venturum, et cum ipso pacem. Unde quidam eorum: Et pax erit, inquit, in terra nostra, cum venerit . Imo per ipsum Dei gratiam homines recuperaturos cum omni fiducia, sicut divinitus acceperant, praedicabant. Quod et praecursor Domini Joannes suo tempore impletum agnovit, et perhibuit: GraJesum Christum facta est : et ita verum esse omnis nunc Christianus populus experitur. 5. Caeterum illis praenuntiantibus pacem, moram autem faciente auctore pacis, nutabat populi fides, dum non erat qui redimeret, neque qui salvum faceret. Itaque nuntiis pacis unus quilibet de populo responderet, Quousque tollitis animas nostras? Jam olim praedicitis pacem, et non venit; promittitis bona, et adhuc turbatio. Eccentes: Pax, pax; et non est pax . Si mihi vult esse persuasum Deus, quod de suae be
Abbreviated transcription (Latin):
cui singłarit̾ semelq os u̾bi imp̃ssũ tẽ ẽ cũ ei se corꝑalit̾ plenitudo om̃is diuinita¬
tis indulsit. Felix oscłm ac stupenda dignatione mirabile : in quo ños ori ĩpri¬
mit᷑. s d̾s hõi unit᷑. Et ibi qͥdem contactꝰ labioꝵ cõplexũ significat animoꝵ ÷
hic aũ ꝯfederatio nat᷑aꝵ diuinis humana ꝯponit. quȩ int̾ra st̃ et quȩ in ceł
ipsi de plenitudine eiꝰ accipe. Sentio. placet uob qd̾ dicit᷑. S accipite ⁊ aliũ
sensũ. Nonlatuit scõs & ante aduentũ saluatoris dm̃ suꝑ mortaliũ geniꝰ
cogitare cogitationes pacis. Nec enĩ fac̾et uerbĩ suꝑ terrã: qd̾ ñ reuelaret
seruis suis ꝓphetis. Erat tñ uͥbũ hoc absconditũ amultis. fuit nãq in t̃r
illo rara fides in t̾ris. & tenuis admodũ spes: inplurib ꝙͣ illoꝵ qͥerpectabait¬

Expanded text:
cui singulariter semelque os Verbi impressum tunc est, cum ei se corporaliter plenitudo omnis divinitacui singulariter semelque os Verbi impressum tunc est, cum ei se corporaliter plenitudo omnis divinitatis indulsit. Felix osculum, ac stupenda dignatione mirabile, in quo non os ori imprimitur, sed Deus homini unitur. Et ibi quidem contactus labiorum complexum significat animorum: hic autem confoederatio naturarum divinis humana componit, quae in terra sunt, et quae in coelis ipsi de plenitudine ejus accipere. 4. Sentio, placet vobis quod dicitur: sed accipite et alium sensum. Non latuit sanctos et ante adventum salvatoris, Deum super mortalium genus cogitare cogitationes pacis . Nec enim faceret verbum super terram, quod non revelaret servis suis prophetis . Erat tamen verbum hoc absconditum a multis . Fuit namque in tempore illo rara fides in terris, et tenuis admodum spes in pluribus quoque i
Abbreviated transcription (Latin):
ta doctͥne. fiant in me fons aquȩ sapientis inuitã et̾nã: quẽ unxit pat̾ oleo
tio labioꝵ quȩ int̾dũ pacẽ mentit᷑ animoꝵ. s plane infusio gaudioꝵ reue¬
latio secrecoꝵ: mira quȩdã ⁊ qͦdãmͦ indiscreta cõmixtio. suꝑni luminis et
illuminatȩ mentis. Adherens qͥppe dõ. unꝰ sp̃c ẽ. Merito ꝓinde uisiones ⁊
somnia ñ recipio: fig᷑as et eniginata nolo: ip̃as qͦ angelicas fastidio spẽs.
aliũ siue angłm siue hominẽ : s ip̃m peto oscłari me oscło oris sui. Nec
sane p̃sumo me oscłatũ iri. ab ore ip̃iꝰ ͬ ẽ enĩ hoc assumpti hominis uni¬
cȩ felicitatis. et p̃rogatiue singłaris : s humiliꝰ ab oscło oris sui. peto me
osculari : qd̾ ꝯmune utiq ẽ multoꝵ qͥdic̾e possunt. et nos om̃s de plenitudine
eiꝰ accepimꝰ. Intendite. Sit os osculans. u̾bũ assumens. osculatũ: caro q̃ assumi
oscłet᷑ me ore suo. s tantũ oscło oris sui: ip̃i sane seruantes p̃rogatiuã istã

Expanded text:
aquae salientis in vitam aeternam. Quem unxit Pater oleo tio labiorum, quae interdum pacem mentitur animorum; sed plane infusio gaudiorum, revelatio secretorum, mira quaedam et quodam modo indiscreta commixtio superni luminis et illuminatae mentis. Adhaerens quippe Deo, unus spiritus est . Merito proinde visiones et somnia non recipio, figuras et aenigmata nolo; ipsas quoque angelicas fastidio speciesalium sive angelum, sive hominem, sed ipsum peto osculari me osculo oris sui. Nec sane praesumo me osculatum iri ab ore ipsius est enim hoc assumpti hominis unicae felicitatis et praerogativae singularis; sed humilius ab osculo oris sui peto me osculari, quod commune utique est multorum, qui dicere possunt, Et nos omnes de plenitudine ejus accepimus . 3. Intendite. Sit os osculans, Verbum assumens; osculatum, caro quae assumitOsculetur me ore suo; sed tantum, Osculo oris sui: ipsi sane servantes praerogativam istam,
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃e me osclet᷑ .o. oris sui. Non eis iã aut ꝑeos loquat᷑ mͥ. qm̃ tenebrosa in nui aqͣ¬

Expanded text:
ipse me osculetur osculo oris sui. Non in eis jam, aut per eos loquatur mipse me osculetur osculo oris sui. Non in eis jam, aut per eos loquatur m
Abbreviated transcription (Latin):
rdorem desiderii patrũ suspirantiũ xpi in carne p̃sentiã frequentis¬
sime cogitans: cõpungor et confundor in me met ipso. Et nũc uix
contineo lacͥmas: ita pudet teporis torporisq miserabiliũ temporum
horum. Cui nãq nr̃m tantũ ingerat gaudiũ gr̃e huiꝰ exhibitio:
quantũ uet̾ib scĩs accendat desideriũ ꝓmissio: Ecce enĩ quã multi in hac
ta foret grã disfusa in labiis illis: ꝓpt̾ea loquens in desiderio animȩ aiebat.
osculet᷑ me oscło o sui: nimirũ oĩmodis cupiens tante suauitati participio
ñ fraudari. Dicebat enĩ ꝑfectꝰ qͥsq. Quo mͥ ora hec seminiu̾bia ꝓpħaꝵ: Ip̃e potiꝰ
spẽciosꝰ forma p̃filiis hominũ: ip̃e me oscłet᷑ oscło o s. Non audio iã moysen.
ĩpeditioris siqͥdẽ lingue factꝰ ẽ mͥ ÷ ysaiȩ labia ĩmunda st̃ : iheremias nescit
ioqͥ quia puer ẽ : et ꝓphetȩ os̃ elingues sunt. Ipse ip̃e quẽ locunt᷑. ip̃e loquat᷑:

Expanded text:
rdorem desiderii Patrum suspirantium Christi a carne praesentiam frequentissime cogitans, compungor et confundor in memetipso; et nunc vix contineo lacrymas, ita pudet teporis torporisque miserabilium temporum horum. Cui namque nostrum tantum ingerat gaudium gratiae hujus exhibitio, quantum sanctis veteribus accenderat desiderium promissio? Ecce enim quam multi in hac poterat, quanta foret gratia diffusa in labiis illis. Propterea loquens in desiderio animae aiebat, Osculetur me osculo oris sui; nimirum omnimodis cupiens tantae suavitatis participio non fraudari. 2. Dicebat enim perfectus quisque: Quo mihi ora haec seminiverbia propspeciosus forma prae filiis hominum, ipse me osculetur osculo oris sui. Non audio jam Moysen: impeditioris siquidem linguae factus est mihi . Isaiae labia immunda sunt : Jeremias nescit loqui, quia puer est : et Prophetae omnes elingues sunt. Ipse, ipse quem loquuntur, ipse loquatur:
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ aliud siue alia oscula. a quib illud oris distinguere uoluit: ille qͥ¬
dixit osculet᷑ me osculo oris sui. Cur enĩ cum suffic̾e poterat dixisse
simpliciter osculet᷑ me. pret̾ morẽ tamen usumq loquendi distincte
et signant̃ adiecit oscło oris sui ÷ nisi ut ostenderet ipsum qd̾ pecebat os¬
culum sum mũ eẽ ñ solum: Nonne deniq ita inuicẽ loquimur
osculare me uł da mͥ osculũ÷ et nemo seqͥtur ut dicat. ore tuo siue

Expanded text:
esse aliud, sive alia oscula, a quibus illud oris distinguere voluit qui esse aliud, sive alia oscula, a quibus illud oris distinguere voluit qui dixit: Osculetur me osculo oris sui . Cur enim, cum sufficere poterat dixisse simpliciter, osculetur me; praeter morem tamen usumque loquendi, distincte et signanter adjecit, osculo oris sui, nisi ut ostenderet ipsum, quod petebat osculum, summum esse, non solum? Nonne denique ita invicem loquimur: Osculare me; vel: Da mihi osculum: et nemo sequitur ut dicat Ore tuo, sive,
Abbreviated transcription (Latin):
forte et de nob̾ audire contingat. Dicunt enim & nonfaciunt. Uos
orate interĩ ut uoluntaria oris mei beneplacita faciat deus ad urãm¬
⁊ ipsoꝵ edificationẽ : ⁊ laudẽ et głam nominis sui.
sermo hesternꝰ complexus est. Nunqͥd excidit uob̃: Is mͥ hodierna dis¬
putacione ꝓsequendꝰ erit: ꝓut ꝑare dignabit᷑ in dulcedine sua pau-¬
peri deus. Diximꝰ si recolitis illa oscula sumi ad pedes: ados: ad manum.
singła singulis referentes. In pͥmo sane pͥmordia dedicant᷑ nr̃ȩ ꝯu̾sio¬
nis. Scd̾m aũt : ꝓficientib indulget᷑. Porro tercium: sola exꝑit᷑ et rara
ꝑfectio. Ab hoc solo qd̾ ultimũ positũ ẽ sumpsit exordiũ scriptura ista
quam tractare suscepimꝰ: & ipsius causa reliqua duo a nob̾ adiuncta
sunt. Anũ necessarie: uos iudicabitis. Puto enĩ facies ipsa eloquii:
facile admonet et ista reqͥrere. Mirũ uͦ siñ et uos adũtitis oportere reu̾

Expanded text:
forte et de nobis audire contingat: Dicunt enim, et non faciunt . Vos forte et de nobis audire contingat: Dicunt enim, et non faciunt . Vos orate interim, ut voluntaria oris mei beneplacita faciat Deus ad vestram ipsorum aedificationem, et laudem et gloriam nominis sui. sermo hesternus complexus est. Nunquid excidit vobis? Is mihi hodierna disputatione prosequendus erit, prout parare dignabitur in dulcedine sua pauperi Deus. Diximus, si recolitis, illa oscula sumi ad pedes, ad manum, ad os, singula singulis referentes. In primo sane primordia dedicantur nostrae conversionis; secundum autem proficientibus indulgetur: porro tertium sola experitur, et rara perfectio. Ab hoc solo, quod ultimum positum est, sumpsit exordium Scriptura ista quam tractare suscepimus, et ipsius causa reliqua duo a nobis adjuncta sunt. An vero necessarie vos judicabitis. Puto enim, facies ipsa eloquii facile admonet et ista requirere. Mirum vero si non et vos advertitis, oportere revera
Abbreviated transcription (Latin):
demũ audemꝰ forsitan ad ipm̃ os glȩ caput attollere: pauens et tremens
quiram. Nempe auditã fecisti mͥ mane miscdĩam tuam ÷ cũ iacenti
pͥmũ in puluere. tuaq deosculanti reu̾enda uestigia: qd̾ male uixeram
remisisti. Porro in ꝓgressu diei letificasti animã serui tui: cũ deinde in
osculo manꝰ. etiã bene uiuendi gram indulsisti. Et nẽ quid restat obo¬
ne duẽ. nͥ ut iã inplenitudine lucis in feruore spc̃. ad oris quoq oscłm
dignant̾ dadmittens: ad impleas me leticia cũ uultu tuo. Indica mͥ
osuauissime. o serenissime: in dica mͥ ubi pascis: uͥ cubas in meridie. fr̃s
bonũ ẽ nos hic esse: s ecce aduocat dici malicia. hii siquidẽ qͥmͦ suꝑuenis¬
se nunciant̾: gratũ cogunt rũpere. magis quã finire sermonẽ. Ego
exibo adhospites nequid desit officiis eius de qua loquimur caritatis. ne

Expanded text:
demum audemus forsitan ad ipsum os gloriae caput attollere, pavens et tremens demum audemus forsitan ad ipsum os gloriae caput attollere, pavens et tremens quiram. Nempe auditam fecisti mihi mane misericordiam tuam, cum jacenti primum in pulvere, tuaque deosculanti reverenda vestigia, quod male vixeram remisisti. Porro in progressu diei laetificasti animam servi tui, cum deinde in osculo manus etiam bene vivendi gratiam indulsisti. Et nunc quid restat, o bone Domine, nisi ut jam in plenitudine lucis, in fervore spiritus ad oris quoque osculum dignanter admittens, adimpleas me laetitia cum vultu tuo? Indica mihi, o suavissime, o serenissime, indica mihi ubi pascis, ubi cubas in meridie. Fratres, bonum est nos hic esse; sed ecce avocat nos diei malitia. Hi siquidem, qui modo supervenisse nuntiantur, gratum cogunt rumpere magis quam finire sermonem. Ego exibo ad hospites, ne quid desit officiis ejus, de qua loquimur, charitatis, ne
Abbreviated transcription (Latin):
s nomini cius da głam. Da semel ⁊ da it̾m: tum ꝓ donatis cͥminib. tum
ꝓcollatis uirtutib. Aut certe uideto unde munias frontem contͣ ictꝰ istos.
Quid habes qd̃ non accepisti : Si aut̃ accepisti: qͥd głaris quasi ñ acceperis:
Iam atandẽ in osculis duobꝰ. geminũ habens diuinȩ dignationis exꝑim̃tũ:
forsan ñ confonderis p̃sumere sanctiora. Quantũ quippe crescis in gr̃a:
tantũ et infiduciam dilataris. Inde fit ut et amames ardentius: pulse
fidentiꝰ : ꝓ eo qd tͥ deeẽ sentis. Porro pulsanti aꝑiet᷑. Iam summũ illud
quodcumq ẽ sũmȩ dignationis et mirȩ suauitatis osculũ credo ñ negabitur
sic affecto. hec uia: hic ordo. Primo ad pedes ꝓcidimꝰ. et ploram̃ coram dñoqͥ
fecit nos: ea quȩ fecimꝰ nos. Scd̾o manũ querimꝰ subleuantis. ⁊ roborantis
genua dissoluta. Postremo cũ ista multis precib et lacrimis obtinemꝰ÷ tum

Expanded text:
sed nomini ejus da gloriam. Da semel, et da iterum, tum pro donatis criminibus, tum sed nomini ejus da gloriam. Da semel, et da iterum, tum pro donatis criminibus, tum pro collatis virtutibus. Aut certe videto unde munias frontem contra ictus istos: Quid habes quod non accepisti? Si autem accepisti, quid gloriaris quasi non acceperis? 5. Jam tandem in osculis duobus geminum habens divinae dignationis experimentum, forsan non confunderis praesumere sanctiora. Quantum quippe crescis in gratiam, tantum et in fiduciam dilataris. Inde fit, ut et ames ardentius, et pulsos fidentius pro eo quod tibi deesse sentis. Porro pulsanti aperietur. Jam summum illud, quodcunque est summae dignationis et mirae suavitatis osculum, credo non negabitur sic affecto. Haec via, hic ordo. Primo ad pedes procidimus, et ploramus coram Domino qui fecit nos, ea quae fecimus nos. Secundo manum quaerimus sublevantis, et roborantis genua dissoluta. Postremo cum ista multis precibus et lacrymis obtinemus, tum
Abbreviated transcription (Latin):
penitentiȩ fructꝰ: et deinceps non reu̾tar ad uomitũ. Hoc gͦ restat mͥ priꝰ
petendũ ⁊ accipiendũ : quam p̃sumã altiora et sacratiora ꝯtingere. No¬
lo repente fieri summꝰ : paulatim ꝓficere uolo. Quantũ displicet deo ĩ¬
pudentia peccatoris: tantũ penitentis uerecundia placet. Citiꝰ placas eũ
si mensurã tuã seruaueris: et altiora te ñ quesieris. Longus saltus et
arduus ẽ de pede ad os: s nec accessus conueniens. Quid enim: Recenti
ad huc resꝑsus puluere: ora sacra continges: heri deluto tractꝰ ÷ hodie uil¬
tui gloriȩ p̾sentaris: Pmanũ tibi transitus sit. Illa prius te tergat : illa te
erigat. Quom̃ erigat: Dando unde p̃sumas. Quid istud: Decor continentię
et dignȩ penitentiȩ fructꝰ: quȩ opera pietatis. Hec de stercore te erigent: in
spe audendi potiora. Sane accipiendo donũ. osculare manũ: hoc est nontͥ

Expanded text:
poenitentiae fructus; et deinceps non revertar ad vomitum. 4. Hoc ergo restat mihi prius poenitentiae fructus; et deinceps non revertar ad vomitum. 4. Hoc ergo restat mihi prius petendum et accipiendum, quam praesumam altiora et sacratiora contingere. Nolo repente fieri summus; paulatim proficere volo. Quantum displicet Deo impudentia peccatoris, tantum poenitentis verecundia placet. Citius placas eum, si mensuram tuam servaveris, et altiora te non quaesieris. Longus saltus et arduus est de pede ad os, sed nec accessus conveniens. Quid enim? recenti adhuc respersus pulvere, ora sacra continges? heri de luto tractus, hodie vultui gloriae praesentaris? Per manum tibi transitus sit. Illa prius te tergat, illa te erigat? Quomodo erigat? Dando unde praesumas. Quid istud? Decor continentiae, et digni poenitentiae fructus, quae sunt opera pietatis. Haec te de stercore erigent in spem audendi potiora. Sane accipiendo donum, osculare manum: hoc est, non tibi,