comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
illi penetrant᷑. qͦs ante eiꝰ iacula ip̃a infirmita¬
tis sue delectatio steruit: Q bene uelut a tinea
osumi describunt᷑. Tmea qͥppe dampnũ facit: &e
sonitũ non facit. Ita iniquoꝵ mentes qͥ dampna
sua ꝯsiderare negligunt: integͥtatẽ qͣsi nescienteᷤᷤ
ꝑdunt. Amittunt nãꝙ a corde innocentiã: ab ore
ueritatẽ: a carne ꝯtinentiã: & ꝑ accessũ temporis. ab

Expanded text:
illi penetrantur, quos ante ejus jacula, ipsa infirmitailli penetrantur, quos ante ejus jacula, ipsa infirmitatis suae delectatio sternit? Qui bene velut tinea consumi describuntur. Tinea quippe damnum facit, et sonitum non facit; ita iniquorum mentes, quia damna sua considerare negligunt, integritatem quasi nescientes perdunt. Amittunt namque a corde innocentiam, ab ore veritatem, a carne continentiam, et per accessum temporis ab
Abbreviated transcription (Latin):
rit pͣuitatẽ. Quantomagis hii qui habitant do¬
mos luteas. qͥ tercenũ habent fundam̃tũ. ꝯsu¬
ment᷑ uelut a tinea: Ac si aꝑte dicat. Si presentiᷤ
uite uiã illi sine. dtagio tͣnsire nequeunt. qͥ et̾na
nunciantes sese contͣ tẽporalia accingunt: que
decrimenta illi sustinent. qͥ eẽ se in carnalis ha¬
bitationis uoluptatib gaudent: Qͥ enĩ seruiunt
ei ũ st̃ stabiles: qͥa cũ mens ad alta nitit᷑. carnis
sue cogitatione dissipat᷑: ita ut sepe animꝰ dũ in¬
timis uihiat. dũ sola celestia aspectat. subita car-¬
nali delectatione ꝑcussus. a semet ip̃o scissus ia-¬
ceat: ce qͥ se infirimiaus sue molestias suꝑasse
gaudebat. repentino uulnere ꝓstratꝰ gemat. Pra¬
uitas gͦ &e in angelis repperitur: clũ ip̃os quoꝙ
qͥ ueritatẽ nunciant. ĩmũqͣm subreptio uite fal¬
lacis gͣuat. Sigͦ hii cẽ mundi huiꝰ iniqͥtate feri¬
unt᷑ qͦs cont᷑ eum sc̃a intentio erigit: quib ictib

Expanded text:
tatem; quanto magis hi qui habitant domos luteas qui terrenum habent fundamentum, consumentur velut tinea? Ac si aperte dicat: Si praesentis vitae viam illi sine contagio transire nequeunt, qui aeterna nuntiantes, sese contra temporalia accingunt, quae detrimenta illi sustinent qui esse se in carnalis habitationis voluptatibus gaudent? Qui enim serviunt ei, non sunt stabiles, quia cum mens ad alta nititur, carnis suae cogitatione dissipatur; ita ut saepe animus dum intimis inhiat, dum sola coelestia aspectat, subita carnali delectatione perculsus, a semetipso scissus jaceat, et qui se infirmitatis suae molestias superasse gaudebat, repentino vulnere prostratus gemat. Pravitas ergo et in angelis reperitur, dum ipsos quoque qui veritatem nuntiant, nonnunquam subreptio vitae fallacis gravat. Si ergo hi etiam mundi hujus iniquitate feriuntur, quos contra eum sancta intentio erigit quibus ictibus
Abbreviated transcription (Latin):
eis. Seqͥt᷑. Morient᷑. & ñ in sapĩa. Qͥd ẽ qͦd supe¬
riꝰ reꝓboꝵ interitũ ptulit cdicens. qͥa nullus in¬
telligit. in et̾nũ peribt̃: ce de electis dei ilico ad¬
uinxit. qͥ reliqͥ fuerint auferent᷑ ex eis. & hoc p¬
tinus qͦd eisclem electis ñ ꝯueniat. subdit dicens
morient᷑ e ñ in sapĩa : Si enĩ a repbis diuinitꝰ
auferunt᷑ : quo pacto mori ñ in sapĩa dicunt᷑.
S nimirũ sacre scͥpture ꝯsuetudo ẽ: ut cũ aliqͥd
narrat. int̾posita alteriꝰ cause sententia. ad suꝑi¬
ora ꝓtinꝰ redeat. Nã postqͣm clicit. & qͥa nillꝰ est
qui intelligat: inet̾nũ peribunt: electoꝵ mox

Expanded text:
 quod superius reproborum interitum protulit, dicens: Quia nullus intelligit, in aeternum peribunt; et de electis Dei illico adjunxit: Qui reliqui fuerint, auferentur ex eis; et hoc protinus, quod eisdem electis non conveniat, subdit dicens: Morientur, et non in sapientia? Si enim a reprobis divinitus auferuntur, quo pacto mori non in sapientia dicuntur? Sed nimirum sacrae Scripturae consuetudo est, ut cum aliquid narrat, interposita alterius causae sententia, ad superiora protinus redeat. Nam postquam dixit: Et quia nullus est qui intelligat, in aeternum peribunt, electorum mox
Abbreviated transcription (Latin):
ce qͥ seruiunt ei ñ st̃ stabiles. Atq eiꝰdẽ ꝓtiꝰ do¬
cum̃tũ mutabilitatis adiingit᷑: cũ de apostatẽ
sp̃ib subinfert᷑. Et in angelis suis repperit pu¬
tatẽ. Ex quoꝵ casu bene infirmitatis humane
ꝯsiderationẽ colligit: cũ ilico subnectit. Entoma¬
gis hii qui habitant domos luteas. qͥ t̾renũ ha¬
bent fundam̃tũ ꝯsum̃t᷑ uelut atinea: Ltteas¬
quippe habitamꝰ domos: qͥa i corporib t̾renis sut¬
sistimꝰ. Que bene paul̾ ꝯsiderans ait. Habemus
thesaurũ istũ inuasis fictilib. Et rursũ. Scimꝰ¬

Expanded text:
ce qui serviunt ei, non sunt stabiles. Atque ejusdem protinus doce qui serviunt ei, non sunt stabiles. Atque ejusdem protinus documentum mutabilitatis adjungitur, cum de apostatis spiritibus subinfertur: Et in angelis suis reperit pravitatem. Ex quorum casu bene infirmitatis humanae considerationem colligit, cum illico subnectit: Quanto magis hi, qui habitant domos luteas, qui terrenum habent fundamentum, consumentur velut tinea? Lquippe domos habitamus, quia in corporibus terrenis subsistimus. Quae bene Paulus considerans, ait: Habemus thesaurum istum in vasis fictilibus .
Abbreviated transcription (Latin):
do instatu suo ĩmutabilit̾ ꝑmanet: eo ip̃o tan
qͦo creatura ẽ. in semet ip̃a uicissitudinẽ muta¬
bilitatis ht̃. Mutari aũt ex alio ad aliud ire est.
& in semet ip̃a stabilem ñ eẽ. Unaqueꝙ enĩ res
qͣsi tot passib ad aliud tendit: qͣt mutabilitatiꝰ
sue motib subiacet. Sola aũt natura incõpre¬
hensibilis a statu suo nescit mouert que ab eo
qͦd semꝑ idem ẽ. nescit ĩmutari. Nã si angeloꝵ
substantia a mutabilitatis motu fuissec aliem.
bene ab auctore condita. neqͣqͣm in reꝓbis spii¬
tib a beatitudinis sue arce cecidisset. Mire añt
rent. & qui in conditione ꝑsisterent. tanto mea
iã digniꝰ. qͣnto ex arbitrio starent: &e eo maioris.
apd̃ deũ meriti fierent: qͦ mutabilitatis sue mo¬
tum. uoluntatis statione sycissent. Qͥag̾ ip̃a qͥ¬
natura angelica ẽ in se ip̃a mutabilis. quã ui¬
delicet mutabilitatẽ uicit ꝑ hoc qͥd ei qͥ semꝑ
idem ẽ. uinculis amoris illigat᷑: recte nc̃ cr. Et¬

Expanded text:
suo immutabiliter permanet; eo ipso tamen quo creatura est, in semetipsa vicissitudinem mutabilitatis habet. Mutari autem, ex alio ad aliud ire est, et in semetipso stabilem non esse. Unaquaeque enim res quasi tot passibus ad aliud tendit, quot mutabilitatis suae motibus subjacet. Sola autem natura incomprehensibilis a statu suo nescit moveri, quae ab eo quod semper idem est, nescit immutari. Nam si angelorum substantia a mutabilitatis motu fuisset aliena, bene ab auctore condita, nequaquam in reprobis spiritibus a beatitudinis suae arce cecidisset. Mire autemrent, et qui in conditione persisterent, tanto in ea jam dignius, quanto et ex arbitrio starent; et eo majoris apud Deum meriti fierent; quo mutabilitatis suae motum voluntatis statione fixissent. Quia ergo ipsa qnatura angelica est in semetipsa mutabilis, quam videlicet mutabilitatem vicit per hoc, quod ei qui semper idem est vinculis amoris illigatur, recte nunc dicitur: Ec
Abbreviated transcription (Latin):
diuina cognitio exhibet. infirmitatis nr̃e igno¬
rantiã ꝑfecte docet: qͥ uocẽ aure senis audiuit.
dicat que ex ip̃a hac auditione didicerit. Seqt᷑.
factore suo purior erit uir: Humana iusticia.
cerna in tenebͥs fulgere cernit᷑: ẜ mn solis radio
posita tenebrat᷑. Qͥd gͦ elyphar raptꝰ in dtẽpla¬
tione cognouit ⁊ nͥ qͦd iustificari homo dei cõpa¬
ratione ñ possit: Recta nãq credimꝰ. que exterĩ
oꝑam: sed cũ minime interna cognoscimꝰ. Cũ¬

Expanded text:
divina cognitio exbibet, infirmitatis nostrae ignodivina cognitio exbibet, infirmitatis nostrae ignorantiam perfecte docet, qui vocem aurae lenis audivit, dicat quae ex ipsa hac auditione didicerit. Sequitufactore suo purior erit vir? 67. Justitia cerna in tenebris fulgere cernitur, sed in solis radio posita tenebratur. Quid ergo Eliphaz raptus in contemplatione cognovit, nisi quod justificari homo Dei comparatione non possit? Recta namque credimus quae exterius operamur, sed cum minime interna cognoscimu
Abbreviated transcription (Latin):
hec agens: in spelunce ostio stetisse describit᷑. Qd
nãꝙ spelunca nr̃a ẽ nͥ hec corruptionis habitatio:
in qua adhuc ex uetustate retiniem᷑: S cũ aliqͥd
ꝑcipere de cognitione dumitatis incipimꝰ: qͣsi
iam in spelunce nr̃e ostio stamꝰ. Qa enĩ ꝓgredi
ꝑfecte ñ possumꝰ: ad cognitionẽ tam̃ ueritatis in¬
hiantes. iã aliqͥd de libertatis aura captamiꝰ. In
ingressu gͦ spelunce stare ẽ: rep̃sso nr̃e corrupti¬
onis obstaculo. ad cognicionẽ ueritatis incipere
exire. Unde &e nube in tabernaculũ descendente
israelite ẽ longinquo cernentes in papilionum
suoꝵ ostus stetisse memorant᷑: qͥa hii qͥ duum¬
tatis aduentũ utcũꝙ ospiciunt. qͣsi iã ex ha¬
bitatulo carnis ꝓcedunt. Qͥagͥ humana men̾
qͣntalibet se unrͣtute tetenderit. uxde intimis
extrema cognoscit: recte ñc d̾r. Et uocẽ qͣsi aure
lenis audiui. S qm̃ cũ de se saltẽ parũ nobis

Expanded text:
haec agens, in speluncae ostio stetisse describitur. Quid haec agens, in speluncae ostio stetisse describitur. Quid namque spelunca nostra est, nisi haec corruptionis habitatio, in qua adhuc ex vetustate retinemur? Sed cum aliquid percipere de cogitatione divinitatis incipimus, quasi jam in speluncae nostrae ostio stamus. Quia enim progredi perfecte non possumus, ad cognitionem tamen veritatis inhiantes, jam aliquid de libertatis aura captamus. In ingressu ergo speluncae stare, est represso nostrae corruptionis obstaculo, ad cognitionem veritatis incipere exire. Unde et nube in tabernaculum descendente, Israelitae e longinquo cernentes in papilionum suorum ostiis stetisse memorantur, quia qutatis utcunque conspiciunt, quasi jam ex habitaculo carnis procedunt. Quia igitur humana mens quantalibet se virtute tetenderit, vix de intimis extrema cognoscit, recte nunc dicitur: Et vocem quasi aurae lenis audivi. Sed quoniam cum de se saltem parum nobis
Abbreviated transcription (Latin):
suspendit᷑. qͥcqͥd ꝑfecte. ospicere p̃ualet. ds̃ ñ ẽ. Cũ
ii subtile aliqͥd ꝯspicit: hoc ẽ qͦd de incõprehensibi¬
li stb̃a et̾nitatis audit. Quasi enĩ sibilũ tenius
aure ꝑcipimꝰ: cũ saporẽ incircum scͥpte ueritaus
dtẽplatione subita subtilit̾ degustamꝰ. Tẽ gͦ uerũ
ẽ qd̃ cle dño cognoscimꝰ: cũ plene nos aliqͥd de illo
cognoscere ñ posse sentimꝰ. Unde bene illic subdit᷑
Quod cũ audisset helyas. operuit uultũ suũ pal¬
lio: &e ingressus stetit in ostio spelunce. Postaure
temus sibilũ uultũ suũ ꝓpħa pallio operit: qͥa in
ip̃a subtilissima ⁊tẽplatione ueritatis. qͣnta igno¬
rantia homo tegat᷑. agnoscit. Uultui nãq palliũ
suꝑducere ẽ: ne altiora mens querere audeat. hanc
ex osideratione ꝓpͥe infirmitatis uelare: ut neqͣ¬
qͣm intelligentie ocłos ultͣ se p̃cipitant̾ aꝑiat: s
ad hoc qͦd app̃hend̾e ñ ualet reuerent̾ claudat.Q¬

Expanded text:
ere praevalet, Deus non est. Cum vero subtile aliquid conspicit, hoc est quod de incomprehensibili substantia aeternitatis audit; quasi enim sibilum tenuis aurae percipimus, cum saporem incircumscriptae veritatis contemplatione subita subtiliter degustamus. Tum ergo verum est quod Deo illo cognoscimus, cum plene nos aliquid de illo cognoscere non posse sentimus. Unde bene illic subditur: « Quod cum audisset Elias, operuit vultum suum pallio, et ingressus stetit in ostio speluncae . Post aurae tenuis sibilum, vultum suum propheta pallio operit, quia in ipsa subtilissima contemplatione veritatis, quanta ignorantia homo tegatur, agnoscit. Vultui namque pallium superducere est, ne altiora mens quaerere audeat, hanc ex consideratione propriae infirmitatis velare; ut nequaquam intelligentiae oculos ultra se praecipitanter aperiat, sed ad hoc quod apprehendere non valet, reverent
Abbreviated transcription (Latin):
Unde alias scciptũ ẽ. Iustus perit. & nemo ẽ qͥ re¬
cogitet incorde suo: ce iuri miscd̃e colligunt᷑. quia
ñ ẽ qͥ intelligat. Iniqͥ gͦ dũ sola temporalia appetuit.
ce que bona electis in et̾nũ maneant. scire ꝯtẽpnũt:
dũ iuistoꝵ afflictionẽ ospiciunt. s que sit afflictio¬
nis retͥbutio ñ agnoscunt. acdionis sue pedẽ in ꝓ¬
fundo porrigunt: qͥa a luce intelligentie sponte sua
ocłos claudunt. Stulti: enĩ uoluptatib decepti.
dũ que uident tẽporalit̾ diligunt: a semet ipsis
alienati ñ uident. uͥ in eternum ruunt. Potest
signari. De mane gͦ usꝙ ad uesꝑam reꝓbi succi¬
dunt᷑: qͥa &e ꝑ ꝓspera lascuuentes depereunt: &
ꝑ adu̾sa ĩpatientes ad insaniam exurgunt. Qs
de mane usq ad uesꝑam neqͣqͣm culpa succidet.¬

Expanded text:
 Justus perit, et nemo est, qui recogitet in corde suo: et viri misericordiae colliguntur, quia non est qui intelligat. » Iniqui ergo dum sola temporalia appetunt, et quae bona electos in aeternum maneant, scire contemnunt, dum justorum afflictionem conspiciunt, et quae sit afflictionis retributio, non agnoscunt, actionis suae pedem in profundum porrigunt, quia a luce intelligentiae sponte sua oculos claudunt. Stultis enim voluptatibus decepti, dum quae vident, temporaliter diligunt, a semetipsis alienati non vident ubi in aeternum ruunt. Potest signari. De mane ergo usque ad vesperum reprobi succiduntur, quia et per prospera lascivientes depereunt, et per adversa impatientes ad insaniam exsurgunt. Quos de mane usque ad vesperam nequaquam culpa succide
Abbreviated transcription (Latin):
nalis. Od in se sollicite ꝓpħa. ꝯspexerat: tũ dicelat
Non ẽ occultatũ os meuͭ a te qͦd fecisti in occuto:
ae substantia mea in inferiorib t̾re. Tinea autẽ
de ueste nascit᷑: & eandẽ uestẽ de qua oritͣ. orien¬
do corrũpit. Quasi quedã uͦ uestis anime caro ẽ.
S hec nimirũ uestis ht̃ tineã suã: qͥa ab ip̃a car¬
nalis tẽptatio orit᷑. ex qua lacerat᷑. Quasi mim
quadã sua tinea uestis nr̃a osumt᷑: cũ caro cor¬
ruptibilis temptationẽ gignit. & ꝑ hanc ad inte¬
ritũ ꝑuenit. Uelut atinea hõ osumit᷑. cũ de
se orit᷑ unde ꝯterat᷑. Ac si aꝑte dicat. Si illi sp̃s
eẽ ex se incõmutabilis nequeunt. qͥa nulla car¬
nis infitmitate depͥmunt᷑: q̃ temeritate se hoĩts
i bono ꝑmanere ostanter existimans. qs en
eo qd intellectus ad sĩia euebit. carnalis infir¬
nitas aggrauans p̃pedit: ut ꝑ cortuptionis ii¬
tium rasemet ip̃is habeant. unde ab intima no¬

Expanded text:
 dicebat: Non est occultatum os meum a te, quod fecisti in occulto, et substantia mea in inferioribus terrae . Tinea autem de veste nascitur, et eamdem vestem, de qua oritur, oriendo corrumpit. Quasi quaedam vero vestis animae caro est; sed haec nimirum vestis habet tineam suam, quia ab ipsa carnalis tentatio oritur, ex qua laceratur. Quasi enim quadam sua tinea vestis nostra consumitur, cum caro corruptibilis tentationem gignit, et per hanc ad interitum pervenit. Velut tinea homo consumitur, cum de se oritur unde conteratur. Ac si aperte dicat: Si illi spiritus esse ex se incommutabiles nequeunt, qui nulla carnis infirmitate deprimuntur; qua temeritate se homines in bono permanere constanter existimant, quos in eo quod intellectus ad summa evehit, carnalis infirmitas aggravans praepedit, ut per corruptionis vitium in semetipsis habeant unde ab intima no
Abbreviated transcription (Latin):
q angłs dñi exercituũ ẽ. Ꝙ quantalibet uir¬
tute fulgeant. ẽẽ om̃ino sine culpa nequeunt.
praue cogitationis. Domos aũt luteas habitãt:
qui de illecebrosa hac inta catnis exultant. Hanc
domũ luteam paulus habitare. dtempserat: cũ

Expanded text:
 angelus Domini exercituum est . Qui quantalibet virtute fulgeant, esse omnino sine culpa nequeunt, re cogitationis. Domos autem luteas habitant, qui de illecebrosa hac vita carnis exsultant. Hanc domum luteam Paulus habitare contempserat, cum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑam peccator succidit᷑: dũ a uite sue exordio usq
ad t̾mmũ miqͥtatis ꝑpet̾cione uulnerat᷑. Omni
nãꝙ tẽpore reprobi ꝑ augm̃tũ malicie contra se
ictus ingeminant: qͥb succisi in ꝓfundũ ruant.
De quib bene ꝑ psalmistã cłr. Uiri sangumũ a
dolosi ñ dimnidiabt̃ dies suos. Dies quippe dimidia¬
re ẽ: tempꝰ uite male in uoluptatib ductũ ad peni¬
tentie lam̃ta diuidere: atq hoc ad bonũ usũ. parci

Expanded text:
peram peccator succiditur, dum a vitae suae exordio usque ad terminum, iniquitatis perpetratione vulneratur. Omni namque tempore reprobi per augmentum malitiae contra se ictus ingeminant, quibus succisi in profundum ruant. De quibus bene per Psalmistam dicitur: Viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos . Dies quippe dimidiare, est tempus vitae male in voluptatibus ductum ad poenitentiae lamenta dividere, atque hoc ad bonum usum p
Abbreviated transcription (Latin):
si futtiue suscepit auris mea uenas susurrii eiꝰ.
Diesti quippe a paradisi gardiis & cetitatis pena
multati. uix susucrii uenas app̃hendimꝰ: qͥa ip̃a
qͣꝙ mira etꝰ oꝑa raptim tenuiterq pensamꝰ. Sci¬

Expanded text:
Quasi furtive suscepit auris mea venas susurrii ejus. Quasi furtive suscepit auris mea venas susurrii ejus. Projecti quippe a paradisi gaudiis, et caecitatis poena multati, vix susurrii venas apprehendimus, quia ipse quoque mira ejus opera raptim tenuiterque pensamus
Abbreviated transcription (Latin):
sicuti ẽ. Hrac paulꝰ dicit. Tt̃ cognoscã: sicut ce cog¬
nitus sũ. Nc̃ aũt diuinũ susutriũ tot ad nos
uenas habet: qͦt creatis oꝑib ip̃a diuinitas p̃si¬
det. Dũ enũ que st̃ cuncta creata cernimꝰ: increa¬
toris admiratione subleuam᷑. Nã sicut aqua
leniter fluens rimata ꝑ uenas querit᷑ ut auge¬
at᷑ ⁊ tantoq se uastiꝰ fundit. qͣnto uenas aꝑtioreᷤ
inuenerit: ita nos dũ studiose cliuinitatis noti¬
ciã ex creature eiꝰ osideratione costigimꝰ. qͣsi susur
cernimꝰ. uirtutẽ factoris admiramur: e ꝑ ea que
st̃ in publico. illud ad nos emanat qͦd latet in oc¬
culto. Quasi enĩ ꝑ quendã ad nos sonitũ exũꝑit.
clũ dsideranda nobis sua oꝑa ostendit: qͥ semetip̃m
utcũq indicat ⁊ dũqͣm sit incõprehensibilis ma¬
nifestat. Qͥagͥ osiderare eũ digne ñ possumꝰ. nec
eiꝰ uocẽ. s irix susurriũ audimꝰ : plene enĩ ꝑpen¬
dere. neq ip̃a que st̃ creata scifficimꝰ. recte dr̃. Q

Expanded text:
. Hinc Paulus dicit: Tunc cognoscam, sicut et cognitus sum . Nunc autem divinum susurrium tot ad nos venas habet, quot creatis operibus ipsa divinitas praesidet. Dum enim quae sunt cuncta creata cernimus, in creatoris admiratione sublevamur. Nam sicut aqua leniter fluens, rimata per venas quaeritur, ut augeatur, tantoque se vastius fundit, quanto venas apertiores invenerit; ita nos dum studiose divinitatis 162 notitiam ex creaturae ejus consideratione colligimus, quasi susurrcernimus, virtutem factoris admiramur; et per ea quae sunt in publico, illud ad nos emanat, quod latet in occulto. Quasi enim per quemdam ad nos sonitum erumpit, dum consideranda nobis sua opera ostendit, in quo semetipsum utcunque indicat, dum quam sit incomprehensibilis manifestat. Quia igitur considerare eum digne non possumus, non ejus vocem, sed vix susurrium audimus. Plene enim quia perpendere neque ipsa quae sunt creata sufficimus, recte dicitur:
Abbreviated transcription (Latin):
nato ceco uinuit: cui fnsiens auditũ p̃buit. s
stans oculos reparauit. ꝑ humanitatis quipe
dispensationẽ transire habuit: ꝑ duattatis uͭ
potentiã. qua uͥꝙ p̃sens ẽ. stare. Uoces gͥ cecita¬
tis nr̃e dñs audire transiens clt: qͥa humane
miserie factꝰ homo miseret᷑. Stans aũt lucẽ re¬
parat: qͥa infirmitatis nr̃e tenebras ex uirture
diumitatis illustrat. Benegͦͥ postꝙͣ dictũ ẽ. cũ
sp̃s me p̾resente tnsiret: subdit᷑. stecit qͥdã cuiꝰ ñ
agnoscebã uultũ. Acsi aꝑte diceret᷑. Eũ quẽ ꝑ
transitũ sensi: ñ transire dep̃hendi. Ip̃e est gͣ
qͥ tͣnut: ip̃e qͥ stat. Transit enĩ: qͥa teneri cognit᷑
ñ ualet. Stat aũt qͥa in qͣntũ cognoscit. incom¬
mutabilis apparet. Qͥa gͦ raptun is qͥ semper
idem ẽ. cernitus: simł d̃s &e transiens e stans
udet᷑. Uelcerte stare eiꝰ ẽ nulla mutatione ua¬

Expanded text:
inato caeco innuit, cui transiens auditum praebuit, sed inato caeco innuit, cui transiens auditum praebuit, sed stans oculos reparavit . Per humanitatis quippe dispensationem transire habuit; per divinitatis vero potentiam, quia ubique praesens est, stare. Voces igitur caecitatis nostrae Dominus audire transiens dicitur, quia humanae miseriae factus homo miseretur. Stans autem lucem reparat, quia infirmitatis nostrae tenebras ex virtute divinitatis illustrat. Bene ergo, postquam dictum est: Cum spiritus me praesente transiret, subditur: Stetit quidam, cujus non agnoscebam vultum. Ac si aperte diceretur: Eum quem per transitum sensi, non transire deprehendi. Ipse est ergo qui transit, ipse qui stat. Transit enim, quia teneri cognitus non valet; stat autem, quia in quantum cognoscitur, incommutabilis apparet. Quia ergo raptim is qui semper idem est cernitur, simul Deus est transiens et stans videtur. Vel certe stare ejus est nulla mutatione va
Abbreviated transcription (Latin):
uultũ. Bene aũt dictũ ẽ stetit. Omĩs quippe
creatura. qͥa ex nichilo facta ẽ. ce ꝑ semet iplã
ad nichilũ tendit: ñ stare habet. s defluere. Ra¬
tionalis uͦ creat᷑a eo ip̃o qͦ ad ymaginẽ aucto¬
ris ẽ ꝯdita: ne ad nichilũ transeat. figit᷑. Itra¬
tionalis aũt neq̃qͣm figit᷑. s donec uisionis sue
miniscerio. unu̾sitatis spẽm ĩpleat. tͣnserindo¬
tardat᷑. Nã  si celũ ac t̾ra post in et̾nũ ꝑmanent
ex senetip̃is tam̃ n̾c ad nichilũ ꝓperantis p
eoꝵ usu qͥb seruiunt. in meliꝰ mutanda ꝑseue¬
rant. Stare gͦ soliꝰ creatoris ẽ. ꝑ quẽ cuncta ñ
tͣnseuntẽ tnseunt: & in quo aliqua ne fnseant
retinent᷑. Unde ce redẽptor nr̃ qͥa diuinitatis
eiꝰ statꝰ capi ab humana ñite ñ potuit: hunc
nobis ad nos ueniens. creatꝰ. natꝰ mortuus. se¬
pultꝰ. resurgens. atꝙ ad celestia rediens. q̃si tͣn¬
seundo monstrauit. Qd bene ꝑ eu̾ngeliũ illum¬

Expanded text:
t. --Bene autem dictum est stetit. Omnis quippe creatura, quia ex nihilo facta est, et per semetipsam ad nihilum tendit, non stare habet, sed defluere. Rationalis vero creatura eo ipso, quo ad imaginem auctoris est condita, ne ad nihilum transeat, figitur; irrationalis autem nequaquam figitur, sed donec visionis suae ministerio universitatis speciem impleattardatur. Nam etsi coelum ac terra post in aeternum permanent, ex semetipsis tamen nunc ad nihilum properant, sed pro eorum usu quibus serviunt in melius mutata perseverant. Stare ergo, solius creatoris est, per quem cuncta non transeuntem transeunt, et in quo aliqua, ne transeant, retinentur. Unde et Redemptor noster, quia divinitatis ejus status capi ab humana mente non potuit, hunc nobis ad nos veniens, creatus, natus, mortuus, sepultus, resurgens, atque ad coelestia rediens, quasi transeundo monstravit. Quod bene per Evangelium illum
Abbreviated transcription (Latin):
pressa corporali sp̃e anima ꝑducat᷑: ut semet ipsã
sime corporea ymagine cogitet ⁊ &e cogitando se.
uiam dibi usq ad dsiderandã et̾nitatis sub̃am¬
paret. Hoc aũt mͦ qͣsi quandã scalam s̾ exhibet
semetipsã: ꝑ quã ab exteriorib ascendendo in se
tͣnseat ÷ ce a se in auctorẽ tendat. Cũ enĩ corpore¬
as ymagines deserit: in semet ipsã mens uem¬
ens ñ modicũ ascendit. d̾ qͣmuis icorporea sit
aĩa: qͥa tam̃ corpori inheret. ex ip̃a sui qͣlitate
cognoscit᷑: que carnis loco retinet᷑. Que clum
obliuiscit᷑ scita. cognoscit incognita. menini
obluuoni mandata. hylarescit post tristia. ad¬
dicit᷑ post leta: ip̃a sui diu̾sitate indicat. qͣntũ
a substantia et̾ne incõmutabilitatis naturaꝙ

Expanded text:
pressa corporali specie, anima perducatur; ut semetipsam pressa corporali specie, anima perducatur; ut semetipsam sine corporea imagine cogitet, et cogitando se, viam sibi usque ad considerandam aeternitatis subpit. --Hoc autem modo quasi quamdam scalam sibi exhibet semetipsam, per quam ab exterioribus ascendendo in se transeat, et a se in auctorem tendat. Cum enim corporeas imagines deserit, in semetipsam mens veniens, non modicum ascendit. Sed quamvis incorporea sit anima, quia tamen corpori inhaeret, ex ipsa sui qualitate agnoscitur, quae carnis loco retinetur. Quae dum obliviscitur scita, cognoscit incognita, meminit oblivioni mandata, hilarescit post tristia, addicitur post laeta: ipsa sui diversitate indicat quantum a substantia aeternae incommutabilitatis distat,
Abbreviated transcription (Latin):
subinfert᷑. Cuiꝰ ñ agnoscebã uultũ. humana qͥꝑ¬
pe aĩa pͥmoꝵ hominũ uitio a ꝑadysigandiis
expulsa lucẽ inuisibiliũ ꝑdidit: & totã se in a¬
morẽ uisibihũ fudit: tantoꝙ ab int̾na speculati¬
one cecata ẽ. qͣnto foris deformit̾ sparsa. unde
fit: ut nulla nouerit. nͥ ea que corporeis oculis
ut ita dixerim palpando cognoscit. Homo enĩ
qͥ si preceptũ seruare uoluisset. &ẽ carne spua¬
lis futurus fuerat: peccando factus ẽ cẽ mente
carnalis: ut sola cogiet que ad animũ ꝑ yma¬
gines corpoꝵ tͣhit. Corpus quippe ẽ. celi terre. aqͣs
animaliũ. cunctarũꝙ rerũ uisibiliũ qͣs indesi¬
nent̾ intuet᷑. In qͥb dũ toiã se delectata mens picit.
ab interne intelligentie subtilitate grossescit. Et
qͥa iã exigere ad suma se ñ ualet: in his infirma
libent̾ iacet. Cũ uͦ miris conatib ab his exiuge
nitit᷑ magnũ ualde ẽ. si ad cognitionẽ suã reꝰ¬

Expanded text:
subinfertur: Cujus non agnoscebam vultum. Humana quippe anima, primorum hominum vitio a paradisi gaudiis expulsa, lucem invisibilium perdidit, et totam se in amorem visibilium fudit; tantoque ab interna speculatione caecata est, quanto foras deformiter sparsa; unde fit ut nulla noverit nisi ea quae corporeis oculis, ut ita dixerim, palpando cognoscit. Homo enim, qui si praeceptum servare voluisset, etiam carne spiritalis futurus erat, peccando factus est etiam mente carnalis ut sola cogitet, quae ad animum per imagines corporum trahit. Corpus quippe est coeli, terrae, aquarum, animalium, cunctarumque rerum visibilium, quas indesinenter intuetur, in quibus dum totam se delectata mens projicit, ab internae intelligentiae subtilitate grossescit; et quia jam erigere ad summa se non valet, in his infirma libenter jacet. Cum vero miris conatibus ab his exsurgere nititur, magnum valde est, si ad cognitionem suam, re
Abbreviated transcription (Latin):
re rapunt᷑: dormire posst̃. s uidere angelos
nequeunt: qͥa caput in lapide tene ꝯtepian
guint: s nullis uritutib exercent᷑. hii nim¬
rũ torpore ñ studio dormurat. & icciro int̾n
ñ ꝯspictunt: qͥa caput ũ in lapide. s in t̾ca posi¬

Expanded text:
re rapiuntur, dormire possunt, sed videre angelos re rapiuntur, dormire possunt, sed videre angelos nequeunt, quia caput in lapide tenere contemgiunt, sed nullis virtutibus exercentur. Hi nimirum torpore, non studio, dormiunt; et idcirco interna non conspiciunt, quia caput non in lapide, sed in terra posu
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ dixit. Scit enĩ ds̃ qͦd in quocũq die comederi¬
tis ex eo: aꝑient᷑ oculi ur̃i. Unde ce paulopost
subdit᷑. Tulit qͦꝙ de fructu illcꝰ e comedit. te de¬
dit uiro suo. Qͥ comedit: & aꝑti st̃ ocłi amboꝵ.
Culpa quippe ocłos ocupiscentie apẽruit: qs
innocentia clausos tenebat. Angelos uͥ ascenden¬
tes & descendentes ceru̾s ẽ: ciues suꝑne patrie
dtẽplari. uł qͣnto amore auctori suo suꝑ semet
ipos inhereant ⁊ uł q̃ͣnta cõpassione cartians
nr̃is infirmitatib ꝯdescendeb ant. Et notan¬
dũ ualde ẽ qdõ ille dormiens angelos ospictt
qui in lapide caput ponit: qͥa nimirũ ip̃e ab
exteriorib oꝑib cessans int̾na penetrat: qͥ in¬
tenta mente que pͥncipale ẽ hõis. iitationẽ
sui redẽptoris obseruat. Caput qͥppe in lapede
pone̾ ẽ: mente xp̃o inherere. Q enĩ a p̃sentis¬
uite actione remoti st̃. s ad suꝑna nullo amo¬

Expanded text:
qui dixit: Scit enim Deus quia in quacunque die comederiqui dixit: Scit enim Deus quia in quacunque die comederitis ex eo, aperientur oculi vestri . Unde et paulo post subditur: Tulit de fructu illius et comedit, deditque viro suo, qui comedit, et aperti sunt oculi amborum . Culpa quippe oculos concupiscentiae aperuit, quos innocentia clausos tenebat. Angelos vero ascendentes et descendentes cernere, est cives supernae patriae contemplari vel quanto amore auctori suo super semet quanta compassione charitatis nostris infirmitatibus condescendant. Notandum valde est quod ille dormiens angelos conspicit qui in lapide caput ponit: quia nimirum ipse ab exterioribus operibus cessans, interna penetrat qui intenta mente, quae principale est hominis, imitationem sui Redemptoris observat. Caput in lapide ponere est mente vitae actione remoti sunt, sed ad superna nullo amo
Abbreviated transcription (Latin):
iħm adducet cũ eo. Sommo rursũ torpor negli¬
gentie designat᷑: sicut ab eodẽ paulo dr̃. Hora ẽ
iam nos de sõno surgere. Et rursũ. Euigilate
iusti: ce nolite peccare. Somno qͦꝙ calcatis carniꝰ
desideriis. qͥes uite sigurat᷑: sicut sponse uoce. in
cantico canticoꝵ dr. Ego dormio: ce cor meũ ui¬
gilat. Qͥa uidelicet sc̃a mens quo se ab strepitu
tẽporalis ꝯcupiscentie cõpͥmit. eo ueriꝰ int̾na
cognoscit: & tanto alacriꝰ ad intima iugilat:
qͣnto se ab exceriori inqͥetudine occultat. Qbbe
ne iacob in itin̾e dormiente figurat᷑: qͥ ad caput
lapidẽ posuit. & obdormunt ⁊a t̾ra scalã celo
inherentẽ innixũ scale dñm. ascendentes q̃q ce
descendentes angelos udit. In mn̾e qͥppe dorini
re ẽ: in hoc p̃sentis uite tnsitu a rerũ temporaliũ
amore qͥescere. In itin̾e dormire ẽ: in dierũ la¬
bentiũ cursu. ab appetitu uisibihũ rãtis ocłos
claude̾ : qͦs pͥmis hominib seductor apetui:

Expanded text:
eo . Somno 163 rursum torpor negligentiae designatur, sicut ab eodem Paulo dicitur: Hora est jam nos de somno surgere . Et rursum: Evigilate, justi, et nolite peccare . Somno quoque calcatis carnis desideriis quies vitae figuratur, sicut sponsae voce in canticorum Cantico dicitur: Ego dormio, et cor meum vigilat ; quia videlicet sancta mens quo se ab strepitu temporalis concupiscentiae comprimit, eo verius interna cognoscit; et tanto alacrius ad intima vigilat, quanto se ab exteriori inquietudine occultat. Quod bene per Jacob in itinere dormientem figuratur , qui ad caput lapidem posuit, et obdormivit: a terra scalam coelo inhaerentem, innixum scalae Dominum, ascendentes quoque et descere, est in hoc praesentis vitae transitu a rerum temporalium amore quiescere. In itinere dormire, est in dierum labentium cursu ab appetitu visibilium mentis oculos claudere, quos primis hominibus seductor aperuit,
Abbreviated transcription (Latin):
dtẽplatio. in quã nos ascendimꝰ. uit ad ea que ultͣ
infirmitatẽ nram st̃ uidenda subleuem᷑. d in hanc
dñs descendit. qͥa nob̾ multũ ꝓficientib parũ de
uł parũ uł aliqͥd potest: qͥ unꝰ semꝑ ce idem per¬
manens intelligi partilit̾ ñ potest. Et tam̃ a
suis fidelib participari cłr: cũ in eius substancia
pars nullaten admutat᷑. S qͥa hunc expͥmere ꝑ¬
festo sermone ñ possumꝰ. humanitatis irr̃e mo¬
dulo. qͣsi infantie ĩbecillicitate p̃pediti. eũ aliqͣte¬
nꝰ balbutiendo resonamꝰ. Qͥa uͦ ce in magna. ꝯtẽ¬
platione subleuati. subtile qͥd de et̾nitatis cogni¬
tione ꝑtingimꝰ. sacre hystorie u̾bis ostendit᷑. cũ
de cognitione cłi ꝓpħa nobilis helyas edocet᷑. Cui¬

Expanded text:
contemplatio, in quam nos ascendimus, ut ad ea quae ultra infirmitatem nostram sunt videnda sublevemur. Sed in hanc Dominus descendit, quia nobis multum proficientibus parum de vel parum vel aliquid potest, qui unus semper et idem permanens, intelligi partiliter non potest, et tamen a suis fidelibus participari dicitur, cum in ejus substantia pars nullatenus admittatur. Sed quia hunc exprimere perfecto sermone non possumus, humanitatis nostrae modulo, quasi infantiae imbecillitate praepediti, eum aliquatenus balbutiendo resonamus. Quia vero et in magna contemplatione sublevati, subtile quid de aeternitatis cognitione pertingimus, sacrae historiae verbis ostenditur, cum de cognitione Dei p
Abbreviated transcription (Latin):
uisibilis. uͥꝙ tota. uͥꝙ incõprehensibilis. ꝑ rhy¬
antẽ mentẽ sine aspetu cernit᷑ : sine uoce auot᷑
sine motu suscipit᷑: sine corpore tangit᷑: sine
loco retinet᷑. Hanc nimirũ sub̾am cũ animꝰ co¬
gitat: assuetus reb corporalib diu̾sarũ ymagi¬
nũ fantasmata sustinet. Que dũ ab intentioniꝰ
sue oculis abigit: manu discretionis postponei
ei om̃ia. iã hanc aliqͣtenꝰ ꝯspicit. Quã si neclũ
qͥd sit app̃hendit: agnouit certe qͥd ñ sit. Qa gͥ ad

Expanded text:
ibilis, ubique tota, ubique incomprehensibilis per inhiantem mentem sine aspectu 167 cernitur, sine dubio auditur, sine motu suscipitur, sine corpore tangitur, sine loco retinetur. Hanc nimirum substantiam cum animus cogitat assuetus rebus corporalibus, diversarum imaginum phantasmata sustinet. Quae dum ab intentionis suae oculis abigit manu discretionis, postponens ei omnia, jam hanc aliquatenus conspicit. Quam si necdum quid sit apprehendit, agnovit certe quid non s
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ suã imaginẽ. id est ꝑ filiũ uidemꝰ: & ꝑ eã fpe¬
ciem que de ip̃o sine micio nata ẽ. eũ aliqͦ mo¬
do cernere. qͥ nec cepit. nec desinit conamͣ. Unde
ce hec eadẽ ueritas in euangelio dicit. Nemo ue¬
nit ad patrẽ: nisi ꝑ me. Bene aũt subdit᷑. Et

Expanded text:
 suam imaginem, id est, per Filium videmus; et per eam speciem, quae de ipso sine initio nata est, eum aliquo modo cernere, qui nec coepit, nec desinit conamur. Unde et haec eadem Veritas in Evangelio dicit: Nemo venit ad Patrem, nisi per me . Bene autem subditur:
Abbreviated transcription (Latin):
onis euecerit: adhuc tam̃ ei ede uetustate uite
nascit᷑ qd̾ toleret᷑. Unde & ip̃i leuitarũ pili radi
p̃cepti sunt ñ euelli. Rasis & enĩpilis in carne
radices remanent. &ẽ crescurit iterũ ut recidant᷑:
qͥa magno quidem studio suꝑflue cogitationeᷤ
amputande st̃: s tam̃ amputari fuditꝰ neqͣꝙ
posst̾. Semꝑ enĩ caro suꝑflua gentrat: que sc̃ꝑ
sp̃s ferco sollicituduns recidat. S hec in nobis t̃c¬
subtiliꝰ ospicimꝰ: cũ speculationis alta penet᷑mꝰ¬

Expanded text:
onis evexerit, adhuc tamen ei de vetustate vitae onis evexerit, adhuc tamen ei de vetustate vitae nascitur quod toleretur. Unde et ipsi Levitarum pili radi praecepti sunt, non evelli. Rasis etenim pilis in carne radices remanent, et crescunt iterum ut recidantur, quia magno quidem studio superfluae cogitationes amputandae sunt, sed tamen amputari funditus nequaquam possunt. Semper enim caro superflua generat quae semper spiritus ferro sollicitudinis recidat. Ssubtilius conspicimus, cum speculationis alta penet
Abbreviated transcription (Latin):
stat sp̃s. s tnsit: quia suꝑnã lucẽ nr̃a nobis ꝯte¬
platio & rahiantib aꝑit: ce mox infirmaritib
abscondit. Et quia in hac uita qͣntalibet qͥs uir
tute ꝓfecerit. adhuc tam̃ corruptionis sue strmu¬
lum sentit: corpꝰ qͥppe qͦd corrumpit᷑ aggrauat
animã. &e depͥmit t̾rena habitatio sensũ młta
cogitantẽ: recte subdit᷑. inhorruert̃ pili carnis
mee. Pui &e enĩ carnis st̃: quelibet suꝑflua hu¬
mane corruptionis. Pili carnis st̃. uite ueteris
cogitetiones: qͣs sic a mente incidimꝰ. ut de amiᷤ¬
sione earũ nullo dolore fatigem. Bene autẽ ꝑ¬
Leuita qiuppe assũptꝰ uocat᷑. Oportet gͦ leuitas
om̃s pilos carns sue rad̾e: qͥa is qui in obsequiis
diuinis assuit᷑ debet ante dei oculos. a cunctiᷤ
carns cogitationib mundus apparere. ne illici¬
tas cogitationes mens ꝓferat: ce pulchrã anime
spẽm quasi pilis friicantib deformẽ redlat. S
quantalibet ut diximꝰ quẽpiam uirtꝰ sc̃e ou̾sati¬

Expanded text:
sit spiritus, quia supernam lucem nostra nobis contemplatio et inhiantibus aperit, et mox infirmantibus abscondit. Et quia in hac vita quantalibet virtute quis profecerit, adhuc tamen corruptionis suae stimulum sentit: Corpus quippe, quod corrumpitur, aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem , rectsuae. Pili carnis sunt quae libet superflua humanae corruptionis. Pili carnis, sunt vitae veteris cogitationes, quas sic a mente incidimus, ut de amissione eorum nullo dolore fatigemur. Levita Levita namque assumptus vocatur. Oportet ergo Levitas omnes pilos carnis radere, quia is, qui in obsequiis divinis assumitur, debet ante Dei oculos a cunctis carnis cogitationibus mundus apparere, ne illicitas cogitationes mens proferat, et pulchram animae speciem quasi pilis fructificantibus deformem reddat. Sed quantalibet, ut diximus, quempiam virtus sanctae conversati
Abbreviated transcription (Latin):
mens in dteplationis arce subleuata. tanto se¬
met ipsã duriꝰ de suꝑflius cruciat. qͣnto nmis
subtile ꝯspicit ẽẽ qd amat: ce cũ pulchrũ intuet᷑
hoc qͦd suꝑ se appetit: districte uidicat. qͥcqͥd in
se infirmũ priꝰ tranqͥllũ tolerabat. Transeunte
gͦ sp̃u pili ꝑtimesct̃: qͥa ante cõpunctionis ium
cogitationes suꝑflue fuguint. ut nichil fluxũ. ni
chil iam remissum libeat: qͥa afflatã mentẽ. cẽ ot
semet ipsã usitationis uitime seuerttas ĩflãmat.
Cũq hoc qͦd in corde illicitũ nascit᷑. ꝯtinua distric¬
tione resecat᷑: sit plerũq ut uegetata mens pau¬
lo latiꝰ radio sue speculationis inhereat: ce pene
figat sp̃m qͥ tͣnsibat. Nec tam̃ hec ip̃a otẽplatio¬
nis mora diuinitatis ium plene aperit: quia eiꝰ
ĩmensitas humanas uires auctas subleuatasq

Expanded text:
mens in contemplationis arce sublevata, tanto semetipsam durius de superfluis cruciat, quanto nimis subtile conspicit esse quod amat; et cum pulchrum intuetur hoc quod super se appetit, districte judicat quidquid in se infirmum prius tranquille tolerabat. Transeunte ergo spiritu pili pertimescunt, quia ante compunctionis vim cogitationes superfluae fugiunt, ut nihillibeat, quia afflatam mentem etiam contra semetipsam visitationis intimae severitas inflammat. Cumque hoc, quod in corde illicitum nascitur, continua districtione resecatur, fit plerumque ut vegetata mens paulo latius radio suae speculationis inhaereat, et pene figat spiritum qui transibat. Nec tamen haec ipsa contemplationis mora Divinitatis vim plene aperit, quia ejus immensitas humanas vires auctas sublevatasque
Abbreviated transcription (Latin):
at. s fractꝰ aduersitate torpescat: S hunc dauid
uuenit: qͥa redemptor nr̃ ueracit̾ mam fortis.
ñ nũqͣm qͦs despectos a mundi gła repperit. in
suũ amorẽ ꝯuertit. Cibo pascit: quia uerbi scĩa
reficit. Ducẽ itineris eligit: quia suũ cẽ predisa¬
torẽ facit. Et qͥ amalechitã seqͥ ñ ualuit: dux da¬
uid efficit᷑: qͥa is quẽ indignũ mundꝰ deseruit.
ñ solũ ou̾sus in sua mente clñm recipit ⁊ s p̃di¬
cando hunc cẽ usq ad aliena corda ꝑducit. Qe
uidelicet duce. dauid amalechitã conuiuantẽ
inuenit & extinguit: qͥa ip̃is xp̃c p̃dicantib mun¬
di leticiã destruit. qͦs mund̾ comites habe des

Expanded text:
at, sed fracat, sed fracinvenit, quia Redemptor noster veraciter manu fortis, nonnunquam quos despectos a mundi gloria reperit, hos in suo amore convertit. Cibo pascit, quia verbi scientia reficit. Ducem itineris eligit, quia suum etiam praedicatorem facit. Et qui Amalecitas sequi non valuit, dux David efficitur: quia is quem velut indignum mundus deseruit, non solum conversus in sua mente Deum recipit, sed praedicando hunc etiam usque ad aliena corda perducit. Quo videlicet duce, David Amalecitam convivantem invenit et exstinguit, quia ipsis Christum praedicantibus mundi laetitiam destr
Abbreviated transcription (Latin):
considerent. qͣm sint mania que querebant: se¬
seq pro tã stulto desiderio ptinꝰ ad lamentum
uertant: & tanto ualentius et̾na desiderent:
qͣnto se stultiꝰ laborasse ꝑ tẽporalib dolent. Unde
bene descriptis reprobis subdit᷑. Et qui reliqͥ fue
di despectos accipimꝰ : qͦs lũ presens secłm ad nul¬
liꝰ glẽ usũ eligit. qͣsi minimos indignosq derelin¬
multi sapientes scd̃m carnẽ. ñ mutti potentes. ñ
multi nobiles: s que stulta mundi st̃ elegit cłs
ut ꝯfundat sapientes: atꝙ infirma mundi ele¬
git cłs ut ꝯfundat fortia. Qd bene in libro regũ
egyptio puero in uia lassescente signat᷑: quẽ a
uenit: cibo reficit ⁊ ducẽ sui itineris facit: ama¬
lechitã ꝑsequit᷑: epulantẽ repperit. & funditꝰ ex¬
tinguit. Qͥd ẽ enĩ qͦd egyptius amalechite puer
uutinere lassat᷑. nͥ q̃d amator p̃sentis secłi. pecc̃i
sui nigredine oꝑtꝰ. sepe ab eodẽ secło infirmꝰ des¬

Expanded text:
considerent, quam sint inania quae quaerebant, seconsiderent, quam sint inania quae quaerebant, seseque pro tam stulto desiderio protinus ad lamentum vertant; et tanto valentius aeterna desiderent, quanto se stultius laborasse pro temporalibus dolent. Unde bene descriptis reprobis subditur: CAPUT XLI  Redi despectos accipimus? Quos dum praesens saeculum ad nullius gloriae usum eligit, quasi minimos indignosque derelinmulti sapientes secundum carnem, non multi potentes, non multi nout confundat sapientes; et infirma mundi elegit Deus, ut confundat fortia . Quod bene in libris Regum Aegyptio puero in via lassescente signatur, quem Ainvenit, cibo reficit, ducem sui itineris facit; Amalecitam persequitur, epulantem reperit, et funditus exstinguit . Quid est enim quod Aegyptius Amalecitae puer in itinere lassatur, nisi quod amator praesentis saeculi peccati sui nigredine opertus, saepe ab eodem saeculo infirmus des
Abbreviated transcription (Latin):
uulneris estimarent. S qͥa neqͣqͣm sic humani ge¬
neris młtitudo deserit᷑. ut cuncta ad interitũ ten¬
dere ꝓmittat᷑: st̃ ñmilli qui p̃sentis uite oblecta¬
menta despiciumt. cẽ cũ adsunt. Transitoria ẽẽ ꝯsi¬
derant: atꝙ hec ex amore et̾nitatis calcant. Cũq
in hoc pͥmo gradu iudicii gressũ ponunt. uegetati¬
ores adaltiora ꝑueniunt: ut cuncta tẽporalia ñ
solũ qͥa citiꝰ st̃ amittenda despiciant. s his inhere¬
re ñ appetant. ẽẽ si et̾na eẽ potuissent: ce apulchre
oditis amorẽ subthunt: qͥa in ip̃m auctorẽ pulcħ¬
tudinis. cordis passib tendt. Et st̾ ñnulli qͥbona
uite p̃sentis diligunt: s tam̃ hec nullatenꝰ asse¬
cunt᷑. Qͥ reb tẽporalib totis desideriis mhiant:
mundi głam quer̃t: s adipisci nequaꝙͣ posst̾. hos
ut ita dixerim cor ad mundũ ꝑtͣbit: miidus ad cor
repellit. Nã sepe ꝯtingit ut ip̃i suis adu̾sitatibus
fracti ad mente redeant ⁊e m semet ip̃is reuersi

Expanded text:
ne utantur. --Sed quia nequaquam sic humani generis multitudo deseritur, ut cuncta ad interitum tendere permittatur, sunt nonnulli qui praesentis vitae oblectamentum despiciunt, etiam cum adsunt, transitoria esse considerant, atque haec ex amore aeternitatis calcant. Cumque in hoc primo gradu judicii gressum ponunt, vegetiores ad altiora perveniunt, ut cuncta temporalia non solum quia citius sunt amittenda, despiciant, sed his inhaerere non appetant, etiam si aeterna esse potuissent; et a pulchre conditis amorem subtrahunt, quia in ipsum auctorem pulchritudinis cordis passibus tendunt. Et sunt nonnulli qui bona vitae praesentis diligunt, sed tamen haec nullatenus assequuntur: qui rebus temporalibus totis desideriis inhiant, mundi gloriam quaerunt, sed adipisci nequaquam possunt. Hos, ut ita dixerim, cor ad mundum 173 pertrahit, mundus ad cor repellit. Nam saepe contingit ut ipsis suis adversitatibus fracti ad mentem redeant, et in semetipsis reversi
Abbreviated transcription (Latin):
alienis: Ut enĩ hec eadẽ pecc̃a qͣnta sollicitudi¬
ne ꝑquirenda ẽẽnt ostenderet: iñposita contͣ
infirmitatis molestiã discretionis admonitio¬
ne ꝓtinus intulit qͦd in aliis patescerent. in
aliis laterent dicens. Quoꝵdã hominũ pecr̃a
manifesta ft̃. prececlentia ad iudiciũ: qͦsclã aut̃ẽ
ce subsecunt᷑. Sicut gͦ ꝑ hanc sententiã paulus
ñ eisdẽ u̾bis ꝯgruit. quib cẽ loquens. de tims¬
thei infirmitate subiungit. s ad aliud rediit qd̃
suꝑiꝰ int̾micendo narrauit: ita hoc loco elyphar
cũ de electis dicẽt. qͥ reliqͥ fuerint auferent᷑ ex eis.
ilico adiungens. morient᷑ &e ñ in sapientia: ad
illud ꝓtinꝰ recurrit. qͦd suꝑiꝰ de reprobis ptulit
dicens. &e qͥa nustꝰ intelligit. in eternũ peribt̃.¬

Expanded text:
alienis. Ut enim haec eadem peccata quanta sollicitudialienis. Ut enim haec eadem peccata quanta sollicitudine perquirenda essent ostenderet, interposita contra infirmitatis molestiam discretionis admonitione, protinus intulit, quod in aliis patescerent in aliis laterent, dicens: Quorumdam hominum peccata manifesta sunt praecedentia ad judicium, quorumdam autem et subsequuntur. In hac ergo sententia Paulus non eisdem verbis congruit, quibus eam, loquens de Timthei infirmitate subjunxit; sed ad illud rediit, quod superius intermittendo narravit; ita hoc loco Eliphaz cum de electis diceret: Qui reliqui fuerint, auferentur ex eis, illico adjungens: Morientur, et non in sapientia, ad illud protinus recurrit, quod superius de reprobis protulit, dicens: Et quia nullus intelligit, in aeternum perib
Abbreviated transcription (Latin):
morẽ sacri eloquii meliꝰ ostendimꝰ. si ex eo aliquã
huiꝰ rei similitudinẽ ꝓferamꝰ. Paulꝰ nãq apłs
cũ cdilectũ discipłm de instituendis eccłie officiis
adinoneret. ne qͦs forte ad sacros ordines mordi¬
nate pueheret. dixit. Manus cito nemini ĩpo¬
sueris: neq cõmunicaueris pecc̃is aliens. Te¬
ip̃m castiii custodi. Q ad infirmitatẽ eiꝰ corpiꝰ
ptinꝰ uerba du̾tẽs: ait. Noli adhuc aꝙͣ bibere
s uino modico utere ꝓpt̾ stomacħũ turũ. ce fre¬
quentes tuas infirmitates. Statimq subum¬
git dicens. Quorũdã hominũ pecc̃a manifes¬
ta st̃. precedentia ad iudiciũ: qͥsdã aũt ce sub¬
sequunt᷑. Qͥd gͦ ad illud ꝑtinet qͦd ab infirmo
bibi aquã phibuit. hoc quod cde pecc̃ĩs abscondi¬
tis quoeũdã hominũ manifestisq subumxit:
nͥ qͦd int̾posita de eius infirmitate sencentia ad
hoc in extremo recdiit. qͦd suꝑiꝰ dixit. manꝰ cito
nemini ĩposueris. neq cõmunicaueris peccĩs

Expanded text:
morem sacri eloquii melius ostendimus, si ex eo aliquam hujus rei similitudinem proferamus. Paulus namque apostolus cum dilectum discipulum de instituendis Ecclesiae officiis admoneret, ne quos forte ad sacros ordines inordinate proveheret, dixit: Manus cito nemini imposueris, neque communicaveris peccatis alienis: teipsum castum custodi. Qui ad infirmitatem ejus corporis protinas verba convertens, ait: Noli adhuc aquam bibere, sed modico vino utere propter stomachum tuum, et frequentes tuas infirmitates : statimque subjungit, dicens: Quorumdam hominum peccata manifesta sunt praecedentia ad judicium, quorumdam autem et subsequuntur . Quid ergo ad illud pertinet quod ab infirmo bibi aquam prohibuit, hoc quod de peccatis absconditis quorumdam hominum manifestisque subjunxit, nisi quod interposita de ejus infirmitate sententia ad hoc in extremo rediit quod superius dixit: Nemini cito manus imposueris, neque communicaveris peccatis
Abbreviated transcription (Latin):
susurciũ eiꝰ: s uenas susurrii eiꝰ. Susurriũ qͥp¬
pe occulti u̾bi est: hec ip̃a locutio aspirationis
iit̾ne. Uene aũt susurrii dicit᷑. causarũ ori¬
guies: qͥb hec ip̃a aspitatio⁊ ad mentẽ ducit᷑.
Quasi enĩ uenas susurrii sui aꝑit: cũ nobis
cd̾s lacent̾ insinuat. qͥb modis ad nr̃e indelligen¬
tie aurẽ uenit. Aliq̃n enĩ nos amore. aliqñ t̾rore
cõprngit. Aliqñ p̃sentia qmͣ nulla sint ostendit.
ce ad ecerna diligenda desideriũ erigit. Aliqñ pꝰ
et̾na indicat: ut post temporalia uilescant. Ali-¬
qñ nobis nr̃a mala aꝑit: ce ad hoc nos usq ut
lit̾ a nr̃a p̃uitate nos corrigit. Uenas itaq diui¬
ni susurrii furtine audire ẽ: occultos diuine as¬
pirationis modos temut̾ & latent̾ agnoscere:¬

Expanded text:
susurrium ejus; sed venas susurrii ejus. Susurrium quipsusurrium ejus; sed venas susurrii ejus. Susurrium quippe occulti verbi, est haec ipsa locutio aspirationis internae. Venae autem susurrii dicuntur causarum origines, quibus haec ipsa aspiratio ad mentem ducitur. Quasi enim venas susurrii sui aperit, cum nobis Deus latenter insinuat, quibus modis ad nostrae intelligentiae aurem venit. Aliquando enim nos amore, aliquando terrore compungit; aliquando praesentia quam nulla sint ostendit, et ad aeterna diligenda desiderium erigit; aliquando prius aeterna indicat, ut post temporalia vilescant. Aliquando nostra nobis mala aperit, et ad hoc nos usque, ut liter a nostra pravitate nos corrigit. Venas itaque divini susurrii furtive audire, est occultos divinae aspirationis modos tenuiter et latenter agnoscere