comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
diues: ut uicto uictores inuideant : Sac̃dotiũ tͥ petenti pix̧t̾ĩtis
cũ plurib quorum parentes metũ militauerant: dedi Cũ sic de
te meruerim: occide me constitiusti: Cũ adhanc uocẽ exclamaᷤ¬
set ꝓcul hanc abse abeẽ dem̃tiam: ñ p̃stas in quit fidẽ cinna.
conuenerat ne int̾ loquereris Occide in quã me. paras Abiecit lo¬
cum. socios. diem ordinem insidiarũ cii commnissũ eẽt ferrum:
Et cũ defixum iudet. nec exconuentione iam s ex conscientia ta¬
centem. qͦ inqͥt hoc animo facis: ut ipse sis pͥnceps: male me her
Domum tueri tuam ñ potes Nuꝑ libtini hominis gratia. inpͥua¬
to uidicio suꝑat᷑ es Ad eo nicħ facilius potes. quã contͣ cȩsarẽ.
aduocare: Cedosi spes tua solus impedio: Paulus ne te & fabius
inaximus. & cossi et seruilia ferent: tantumq agm̃. nobilium

Expanded text:
dives es, ut victo victores invideant. Sacerdotium tibi petenti praeteritis dives es, ut victo victores invideant. Sacerdotium tibi petenti praeteritis compluribus, quorum parentes mecum militaverant, dedi ; cum sic de te meruerim, occidere me constituisti. " Cum ad hanc vocem exclamasset procul hanc ab se abesse dementiam : " Non praestas," inquit, " fidem, Cinna ; convenerat, ne interloquereris. Occidere, inquam, me paras " ; adiecit locum, socios, diem, ordinem insidiarum, cui commissum esset ferrum. Et cum defixum videret nec ex conventione iam, sed ex conscientia tacentem : " Quo," inquit, " hoc animo facis ? Ut ipse sis princeps ? Male mehercuDomum tueri tuam non potes, nuper libertini hominis gratia in privato iudicio superatus es ; adeo nihil facilius potes quam contra Caesarem advocare. Cedo, si spes tuas solus impedio, Paulusne te et Fabius Maximus et Cossi et Servilii ferent tantumque agmen nobilium
Abbreviated transcription (Latin):
ria: Seueritate: nicħ ad huc ꝓfecisti: Saluidenũ. lepidꝰ secutus
ẽ. lepidũ: murena. murenã: cepio. cȩpionẽ ignatius Ut alios
taceã. quos tantum ausos pudet: Hc̃ tempta quom̃ tͥ gedat de¬
m̃tia. Ignosce.L. cuinȩ: Dephensus ẽ iã nocere t̃ ñ potest. ꝓdesse
famȩ tuȩ potest Gauisus sibi qd̾ ad uocatũ inuenerat ⁊ ixori
quidẽ grãs egit renuntiari aut̃ exemplo amicis quos inconsiliũ
rogauerat imꝑauit et cinnã unum ad se accersit: Dimissisq oĩ¬
bus ecubicło. cum alterã. cunȩ poni cathedrã iussisset. hoc in¬
quit pͥmum a te peto. ne me loquentẽ int̾pelles. ne medio sermo¬
ne meo ꝓclames. dabit᷑ tͥ loquendi lib̾um tempus Ego te cinna
cum in hostium castris inuenissẽ. ñ factũ tantum mͥ inunicũ s na¬
tum: seruaui. patͥmoniũ tͥ om̃e concessi: hodie tã felix es et tam

Expanded text:
aria. Severitate nihil adhuc proiecisti; Salvidienum Lepidus secutus aria. Severitate nihil adhuc proiecisti; Salvidienum Lepidus secutus est. Lepidum Murena, Murenam Caepio, Caepionem Egnatius, ut alios taceam, quos tantum ausos pudet. Nunc tempta, quomodo tibi cedat clementia; ignosce L. Cinnae. Deprensus est; iam nocere tibi non potest, prodesse famae tuae potest. " Gavisus, sibi quod advocatum invenerat, uxori quidem gratias egit, renuntiari autem extemplo amicis, quos in consilium rogaverat, imperavit et Cinnam unum ad se accersit dimissisque omnibus e cubiculo, cum alteram Cinnae poni cathedram iussisset : " Hoc," inquit, " primum a te peto, ne me loquentem interpelles, ne medio sermone meo proclames ; dabitur tibi loquendi liberum tempus. Ego te, Cinna, cum in hostium castris invenissem, non factum tantum mihi inimicum sed natum, servavi, patrimonium tibi omne concessi. Hodie tam felix et tam
Abbreviated transcription (Latin):
cum. m̃. antonius ꝓscriptionis edictum int̃ genã dictaret gem̃s
subinde uoces uarias emittebat. et int̾ se contͣrias: Qd: ergo ego
ꝑcussorem meum securũ ambulare patiar me sollicito: ergo i
dabit pęnas qui ciuilibꝰ bellis frustra petitum caput. tot naua¬
lib. tot pedestrib p̃lus incolume. postqͣ cra mariq pax parta
ẽ ñ occidere constituat. s immolare: Fam sac̃ficantem: placuerat
adoriri: Rursus silentio int̃posito: maiore multo uoce sibi quã
cinne irascebat᷑. Quid uiuis. si ꝑire ce cam multoꝵ int̃. est s fi¬
nis erit. supplicioꝵ. quis sanguinis.: Egosum nobilibꝰ ad olescento¬
lis expositum caput. in quod mucrones acuant: Ñ ẽ tanti uita:
si ut ego ñ ꝑeam tã multa ꝑdenda st̃. Intpellanit tandẽ illum
liuia uxor: Et admittis inquit muliebre consilium: fãc qđ me¬
dici solent. qͥ ubi usitata remedia ñ ꝓcedunt: temptant contͣ¬

Expanded text:
cui M. Antonius proscriptionis edictum inter cenam dictarat. Gemens cui M. Antonius proscriptionis edictum inter cenam dictarat. Gemens subinde voces varias emittebat et inter se contrarias : " Quid ergo ? Ego percussorem meum securum ambulare patiar me sollicito ? Ergo non dabit poenas, qui tot civilibus bellis frustra petitum caput, tot navalibus, tot pedestribus proeliis incolume, postquam terra marique pax parata est, non occidere constituat, sed immolare ? " nam sacrificantem placuerat adoriri. Rursus silentio interposito maiore multo voce sibi quam Cinnae irascebatur : " Quid vivis, si perire te tam multorum interest ? Quis finis erit suppliciorum ? Quis sanguinis ? Ego sum nobilibus adulescentulis expositum caput, in quod mucrones acuant ; non est tanti vita, si, ut ego non peream, tam multa perdenda sunt. " Interpellavit tandem illum Livia uxor et : " Admittis," inquit, " muliebre consilium ? Fac, quod medici solent, qui, ubi usitata remedia non procedunt, temptant contr
Abbreviated transcription (Latin):
inlocũ singłoꝵ succedunt: Hoc ꝙ̃ uerũ sit: ammonere te exẽplo¬
domestico uolo: Diuus aug̃. fuit mitis pͥnceps Siquis illum a pͥnci¬
patu suo estimare. incipiat: in cominuni quidẽ . R .e. gladiũ mo¬
uit. cum ętatis eẽt qͦd tu nunc es Quodeuicesimum egressus an¬
num: iã pugiones insinum ainicoꝵ abscondat: lam insidiis. c̃.
antonii consulis latus petierat. iam fuerat collega ꝓscͥptionis :S
cum annũ quadragesimum transisset. & ingallia moraretur:
delatum ẽ. ad eum indiciũ.L. cinnã stolidi ingenii uirum ansi¬
dias ei struere. Dictum ẽ. & ubi. et qͣdo. ⁊ quẽadmodum aggredi
uellet: Unus exconsciis deferebat. constitiit se ab eo uindicare:
Et consilium amicorum aduocari iussit: Hox illi inquieta erati.
cum cogitaret ad olescentem nobilẽ. hoc detracto integrum: qñ.
pompeii nepotem dãpnandũ: Iam unum hominẽ occid̾e ñ pot̾at

Expanded text:
in locum singulorum succedunt. Hoc quam verum sit, admonere te exemploin locum singulorum succedunt. Hoc quam verum sit, admonere te exemplodomestico volo. Divus Augustus fuit mitis princeps, si quis illum a principatu suo aestimare incipiat ; in communi quidem rei publicae gladium movit. Cum hoc aetatis esset, quod tu nunc es, duodevicensimum egressus annum, iam pugiones in sinum amicorum absconderat, iam insidiis M. Antonii consulis latus petierat, iam fuerat collega proscriptionis. Sed cum annum quadragensimum transisset et in Gallia moraretur, delatum est ad eum indicium L. Cinnam, stolidi ingenii virum, insidias ei struere ; dictum est, et ubi et quando et quemadmodum adgredi vellet; unus ex consciis deferebat. Constituit se ab eo vindicare et consilium amicorum advocari iussit. Nox illi inquieta erat, cum cogitaret adulescentem nobilem, hoc detracto integrum. Cn. Pompei nepotem, damnandum ; iam unum hominem occidere non poterat,
Abbreviated transcription (Latin):
cipiant: lrasci ñ potes: nisi ut om̃ia p̃mantur. sic neminẽ affligẽ
nisi ut quicqͥd circa fuerit quatiat᷑ ut fulmina paucoꝵ ꝑiculo
cadunt. om̃ium metu: sic animadu̾siones magnarũ potesta¬
tum: trent. latius ꝙq̃ nocent: Non sine causa N enim quantũ
fecerit. s quantum facturꝰ sit cogitat᷑: in eo qui om̃ia potest
A dice nc̃. qđ pͥuatos homines ad accipiendas in iurias oportu¬
niones. acceptarũ pacientia facit. Regibꝰ.: certior ẽ ex mansue¬
tudine securitas. quia frequens uindicta: paucoꝵ odium:
repͥmit. om̃ium: irritat. uoluntas oportet ante seuiendi: quã
causa: deficiat. Alio quin quẽ ad modum p̃cisȩ arbores plurimiᷤᷤ
Iramis repullulant. & multa satoꝵ genera ut densiora surgãt
recidunt᷑ ita regia crudelitas auget iniicoꝵ numerũ collẽ¬
Ido: Parentes enim lib̾iq eoꝵ qui int̾sectist̃ & ꝓpuiqui & amici.

Expanded text:
cipiant ; irasci non potes, nisi ut omnia tremant, quia neminem adfligere, cipiant ; irasci non potes, nisi ut omnia tremant, quia neminem adfligere, nisi ut, quidquid circa fuerit, quatiatur. Ut fulmina paucorum periculo cadunt, omnium metu, sic animadversiones magnarum potestatum terrent latius quam nocent, non sine causa ; non enim, quantum fecerit, sed quantum facturus sit, cogitatur in eo, qui omnia potest. Adice nunc, quod privatos homines ad accipiendas iniurias opportuniores acceptarum patientia facit, regibus certior est ex mansuetudine securitas, quia frequens vindicta paucorum odium opprimit, omnium irritat. Voluntas oportet ante saeviendi quam causa deficiat ; alioqui, quemadmodum praecisae arbores plurimis ramis repullulant et multa satorum genera, ut densiora surgant, reciduntur, ita regia crudelitas auget inimicorum numerum tollendo ; parentes enim liberique eorum, qui interfecti sunt, et propinqui et amici
Abbreviated transcription (Latin):
c̃ ñ licent q̃ nob beneficio tuo licent:. Possũ inqualibet parte ur¬
Ibis solus incede sine cimore quãuis nullus sequat᷑ comes. nullus
sit domi. nullus ad lat᷑ gladius: libi intua pace: armato uiuẽ¬
dum ẽ: Aberrare a fortima cua ñ potes. obsidet ce. & qͥẽq: desẽ¬
dis: magno apparatu sequit᷑: Est hȩc summe magnitudinis
seruit᷑. ñ posse fieri minorẽ s cum diistͥ communis ipsa neces¬
sitas ẽ: Ham illos quoq cȩlum alligatos tenet nec magis illis
descende datum ẽ quã tͥ tutum: fastigio tuo affixus es. nr̃osmo¬
cus: pauci sentiunt: Edire nob ac recede.&. mutare. habitum.
sine sensu publico licet: libi ñ magis: quam soli latere c̃tingit:
Multa contͤ te lux ẽ Om̃ium in istam conũsi ocłi sc̃. Edire de pu¬
tes: ouris: Loqui ñ potes. nͥ ut uocẽ cuam quȩ ubiq st̃ gentes ex¬

Expanded text:
tibi non licent, quae nobis beneficio tuo licent ! Possum in qualibet parte urtibi non licent, quae nobis beneficio tuo licent ! Possum in qualibet parte urbis solus incedere sine timore, quamvis nullus sequatur comes, nullus sit domi, nullus ad latus gladius ; tibi in tua pace armato vivendum est. Aberrare a fortuna tua non potes ; obsidet te et, quocumque descendis, magno apparatu sequitur. Est haec summae magnitudinis servitus non posse fieri minorem; sed cum dis tibi communis ipsa necessitas est. Nam illos quoque caelum alligatos tenet, nec magis illis descendere datum est quam tibi tutum ; fastigio tuo adfixus es. Nostros motus pauci sentiunt, prodire nobis ac recedere et mutare habitum sine sensu publico licet ; tibi non magis quam soli latere contingit. Multa circa te lux est, omnium in istam conversi oculi sunt. Prodire te putas ? Oriris. Loqui non potes, nisi ut vocem tuam, quae ubique sunt gentes, ex
Abbreviated transcription (Latin):
q imꝑii. quam serem cȩli & nitentis. Crudele regnum: turbidũ
tenebͥsq obscurum ẽ. int̾ trementes & ad repentinum sonitũ ex¬
pauescentes. ne eo quidẽ qui om̃ia ꝑturbat. inconcusso: facilius
priuatis ignoscitur: ꝑtinacit̃ se uindicantib fossunt eñi ledi.
dolorq eoꝵ abiniuria uenit: liment p̃t̾ea contentũ. & ñ retuliꝰ¬
se ledẽtib grãm infirmitas uidet᷑ ñ clem̃tia: At cui ultio infacili:
ẽ ĩsomissa ea. certã laudẽ mansuetudinis conseqͥt᷑ humili loco
positis: exercere manũ. litigare. uirixã ꝓcurrere. ac morẽ ire
s eorum qͥ inturba quã ñ excedunt latentꝰ quoꝵ & uirtutes ut appa¬
reant dui luctant᷑ et uitia cenebras habent. Urã facca dictaq ni
I mor excipit. ⁊ ideo nulli magis curandum ẽ qualẽ famã habeat
ꝙͣ qui qualẽcumq meruerint: magnã habituri st̃: Quã multa

Expanded text:
que imperii quam sereni caeli et nitentis. Crudele regnum turbidum que imperii quam sereni caeli et nitentis. Crudele regnum turbidum tenebrisque obscurum est, inter trementes et ad repentinum sonitum expavescentes ne eo quidem, qui omnia perturbat, inconcusso. Facilius privatis ignoscitur pertinaciter se vindicantibus ; possunt enim laedi, dolorque eorum ab iniuria venit ; timent praeterea contemptum, et non rettulisse laedentibus gratiam infirmitas videtur, non clementia ; at cui ultio in facili est, is omissa ea certam laudem man- suetudinis consequitur. Humili loco positis exercere manum, litigare, in rixam procurrere ac morem irae t eorum, qui in turba, quam non excedunt, latent, quorum et virtutes, ut appareant, diu luctantur et vitia tenebras habent ; vestra facta dictaque rumor excipit, et ideo nullis magis curandum est, qualem famam habeant, quam qui, qualemcumque meruerint, magnam habituri sunt. Quam multa
Abbreviated transcription (Latin):
linquimus : Etiam si quis tam bene tam purgauit. animũ ut ni-¬
chil obturbare eum amplus possit ac fallere ad innocentiam
tam̃ peccando ꝑuenit. Qm̃ deoꝵ feci m̃tionẽ: optime. hoc exẽplũ.
I pͥncipi constituam ad qđ formet᷑. ut se talẽ eẽ. cuubꝰ. quales sibi I¬
deos uelit: Expedit ergo hab̾e in exorabilia peccatis atq erroribꝰ
numina: expedit usq adultimam infesta ꝑniciẽ & quis regũ
erit tutus: Cuiꝰ ñ m̃bra haruspices colligant: ad̾ si dii placabi¬
les. & ȩque delicta potentium ñ statim fulminibꝰ ꝑsecunt᷑ qͣnto
ȩquiis ẽ hominem hominibꝰ p̃positum. miti animo exercere in¬
ꝑium. & cogitare utrum mundi status gratior ocłis pulcͥorq sit se¬
reno & puro die. an cum fragoribꝰ crebris omĩa quatiuunt᷑. ⁊ ig¬
nes hinc atq illinc micant: At qui ñ alia facies ẽ quieti morati¬

Expanded text:
linquemus. Etiam si quis tam bene iam purgavit animum, ut nilinquemus. Etiam si quis tam bene iam purgavit animum, ut nihil obturbare eum amplius possit ac fallere, ad innocentiam tamen peccando pervenit. Quoniam deorum feci mentionem, optime hoc exemplum principi constituam, ad quod formetur, ut se talem esse civibus, quales sibi deos velit. Expedit ergo habere inexorabilia peccatis atque erroribus numina, expedit usque ad ultimam infesta perniciem ? Et quis regum erit tutus, cuius non membra haruspices colligant ? Quod si di placabiles et aequi delicta potentium non statim fulminibus persequuntur, quanto aequius est hominem hominibus praepositum miti animo exercere imperium et cogitare, uter mundi status gratior oculis pulchriorque sit, sereno et puro die, an cum fragoribus crebris omnia quatiuntur et ignes hinc atque illinc micant ! Atqui non alia facies est quieti morati
Abbreviated transcription (Latin):
te in hac ciuitate. in qua turba ꝑlatissima. itinera sine int̾̃missi¬
one defluens eligit᷑. quotiens aliquid obstitit qd̾ cursũ eiꝰ uelut
correntis rapidi moraret᷑. in qua tribꝰ eodem temꝑe cheatris. uie
postulant᷑. inqua consumitur qͥcquid tris om̃ib aratur. qnͣta
solitudo ac uastitas futura sit si nicħ relinquit᷑. nͥ qd̾ iudex seue¬
rusabsoluerit: Q uotus quisq ex questoribꝰ e qͣñ ex ipsa lege cene
atur qua querit: Quotus quisq accusator uacat culpa. ⁊ nescio an
nemo ad dandam ueniã difficilior sit: quã qui illã petere sepus
meruit: Peccauimus om̃s. alii grauia. alii leuiora. alii ex destinato
alii forte impulsi. aut aliena nequitia ablati. alii in bonis cõ¬
siliis parum fortit̃ stetimus. & innocentiã inuiti ac retinentes
ꝑdidimus. nec delinquimꝰ. tantum: s usq adextremum eui de¬

Expanded text:
to, in hac civitate, in qua turba per latissima itinera sine intermissito, in hac civitate, in qua turba per latissima itinera sine intermissione defluens eliditur, quotiens aliquid obstitit, quod cursum eius velut torrentis rapidi moraretur, in qua tribus eodem tempore theatris caveae postulantur, in qua consumitur, quidquid terris omnibus aratur, quanta solitudo ac vastitas futura sit, si nihil relinquitur, nisi quod iudex severus absolvent. Quotus quisque ex quaesitoribus est, qui non ex ipsa ea lege atur, qua quaerit ? quotus quisque accusator vacat culpa ? Et nescio, an nemo ad dandam veniam difficilior sit, quam qui illam petere saepius meruit. Peccavimus omnes, alii gravia, alii leviora, alii ex destinata, alii forte impulsi aut aliena nequitia ablati ; alii in bonis consiliis parum fortiter stetimus et innocentiam inviti ac retinentes perdidimus ; nec deliquimus tantum, sed usque ad extremum aevi de
Abbreviated transcription (Latin):
Iaut̃ animi ẽ ꝓpͥum: placidũ eẽ. tranqͥllumq et iniurias atq offen¬
siones suꝑnȩ despicere Muliebre. ẽ furere in ira: ferarũ uͦ & ge¬
transeunt quȩ impulert̃: Ignobilis bestiȩ. ꝑtinata ẽ: Ñdẽcet¬
ĩ regem seua nec in exorabił ira: No̾n multum enim supra. cum
eminet. ciusirascendo exequat.: At si dat uitã. dat dignitatẽ ꝑ icli¬
cantibꝰ et meritis amittere. fac̃ qđ nulli nisi rerum potenti licet:
Uita enĩ etiã suꝑiori eripitur. nũꝙͣ nͥ inferiori datur. Serua¬
re ꝓpͥum ẽ excellentis fortunȩ. quȩ numꝙͣ magis suspici debet.
quã cum illi contigit. idem posse qd̾ diis. quoꝵ beneficio in lu¬
cem edimur: tam boni quã mali: Deoꝵ itaq s animũ assereis
pͥnceps: alios exciuib suis qi utiles boniq sc̃ libens iudeat alioᷤᷤ
innumerũ relinquat. quosdã eẽ gaudeat: quosdã patiat᷑: Cogita¬

Expanded text:
autem animi proprium est placidum esse tranquillumque et iniurias atque offenautem animi proprium est placidum esse tranquillumque et iniurias atque offensiones superne despicere. Muliebre est furere in ira, ferarum vero nec getranseunt, quae impulerunt; ignobilis bestiae per- tinacia est. Non decet regem saeva nec inexorabilis ira, non multum enim supra eum eminet, cui se irascendo exaequat ; at si dat vitam, si dat dignitatem periclitantibus et meritis amittere, facit, quod nulli nisi rerum potenti licet ; vita enim etiam superiori eripitur, numquam nisi inferiori datur. Servare proprium est excellentis fortunae, quae numquam magis suspici debet, quam cum illi contigit idem posse quod dis, quorum beneficio in lucem edimur tam boni quam mali. Deorum itaque sibi animum adserens princeps alios ex civibus suis, quia utiles bonique sunt, libens videat, alios in numerum relinquat ; quosdam esse gaudeat, quosdam patiatur. Cogita
Abbreviated transcription (Latin):
qonicordia. ier ulla altera melior aut honestior sit quedã caai
Quubr is plonis aptior deet magnanimitas quelibetꝰ mortadem
fortunã retiude: Hȩc cam̃ magnanimitas. in bona fortuna lari¬
i orẽ locum ht̃ meliꝰq intribunali quã in plano conspicit᷑. slem̃¬
⁊tia inquãcumq domum ꝑuenerit. eã felicẽ tranquillãq p̃sta¬
bit: S in regia. quo rarior: eo mirabilior: Qͥd eñi ẽ memorabilieꝰ
quam eum cuiꝰ ire nicħ obstat cuiꝰ grauiori sententiȩ ipsi qͥ ꝑeui
ad sentiunt. quẽ nemo int̾rogaturꝰ ẽ. immo si uehemt̃tiꝰ excanduit
ne dep̃caturus . ẽ. quidẽ. ipsum sibi manum inicere. & pocesta¬
te sua in meliꝰ placidiusq uti: hoc ipsũ cogitantẽ: occide contͣ
legem nemo ñ potest. seruare nemo p̃ter me. Magnã fortunã
magnus animus decet qui nͥ se adillã extulit & altior stetit: illã¬
extulit ⁊ altior stetit: illam quoq infra tram deducit: Magni

Expanded text:
oncordia nec ulla altera melior aut honestior sit, quaedam tamen quibusdam personis aptior est. Decet magnanimitas quemlibet mortalem, fortunam retundere ? Haec tamen magnanimitas in bona fortuna laxiorem locum habet meliusque in tribunali quam in plano conspicitur. Clementia, in quamcumque domum pervenerit, eam felicem tranquillamque praestabit, sed in regia, quo rarior, eo mirabilior. Quid enim est memorabilis quam eum, cuius irae nihil obstat, cuius graviori sententiae ipsi, qui pereunt, adsentiuntur, quem nemo interpellaturus est, immo, si vehementius excanduit, ne deprecaturus est quidem, ipsum sibi manum inicere et potestate sua in melius placidiusque uti hoc ipsum cogitantem : " Occidere contra legem nemo non potest, servare nemo praeter me" ? Magnam fortunam magnus animus decet, qui, nisi se ad illam extulit et altior stetit, illam quoque infra ad terram deducit ; magni
Abbreviated transcription (Latin):
S nulla secta benignior leniorq ẽ nulla amantior hominum.
et cõmunib honis attentior ut ꝓpositum sit usui eẽ. ut auxilio.
nec sibi tantũ s uniu̾sis singulisq consulere: Miscdia ẽ egͥ¬
cudo animi obalienarũ miseriarũ spetiẽ aut tristiciã. ex alieuis
malis contraq accidẽ in merentibꝰ credet. Egritudo aut᷑ in sapi¬

Expanded text:
Sed nulla secta benignior leniorque est, nulla amantior hominum Sed nulla secta benignior leniorque est, nulla amantior hominum et communis boni attentior, ut propositum sit usui esse et auxilio nec sibi tantum, sed universis sin- gulisque consulere. Misericordia est aegritudo animi ob alienarum miseriarum speciem aut tristitia ex alienis malis contracta, quae accidere immerentibus credit ; aegritudo autem in sapi
Abbreviated transcription (Latin):
clem̃tiȩ in miscdiã: In hoc leuiore ꝑicło errat᷑: S parerror ẽ aĩ
recedentiũ: Ergo quẽad modũ religio dos colit suꝑsticio uolat.
ita clem̃tiã mansuetudinẽq om̃s boni uiri p̃stabunt. miscdiã
dentis: Itaq pessimo cuiq familiarissima ẽ: anus et mulierlȩ
stquȩ clacͥmis nocentissimoꝵ mouent᷑: Quȩ si liceret. carterem
effringerent. Miscd̃iam: ñ causã s: fortunã spectat. ci em̃tia: ra¬
cionis accidts Scio male audini apud imꝑitos sectã stoicor tãs̃¬
numis duram et minime pͥncipib regibꝰq bonum daturã consi¬
lium Obicitur enim illi. qđ sapientẽ negat misereri. negat ig¬
noscere: Hȩc se ꝑse ponantur: inuisa st̃. Uident᷑ enim nullam¬
spem relinquere humanis errorib s om̃ia delicta adpȩnã dedu¬
cere: Qđ si ẽ: quidni. hȩc scientia quȩ discere humanitatẽ iubet.
portum adu̾sus fortunam certissimum mutuo auxilio claudit

Expanded text:
eviore periculo erratur, sed par error est a vero recedendum. Ergo quemadmodum religio deos colit, superstitio violat, ita clementiam mansuetudinemque omnes boni viri praestabunt, misericordiam orum succidentis. Itaque pessimo cuique familiarissima est ; anus et mulierculae sunt, quae lacrimis nocentissimorum moventur, quae, si liceret, carcerem effringerent. Misericordia non causam, sed fortunam spectat; clementia rationi accedit. Scio male audire apud imperitos sectam Stoicorum tamqnimis et minime principibus regibusque bonum daturam consilium; obicitur illi, quod sapientem negat misereri, negat ignoscere. Haec, si per se ponantur, invisa sunt ; videntur enim nullam relinquere spem humanis erroribus, sed omnia delicta ad poenam deducere. Quod si est, quidnam haec scientia, quae dediscere humanitatem iubet portumque adversus fortunam certissimum mutuo auxilio cludit ?
Abbreviated transcription (Latin):
erit hic populus: quam diu sciet ferre frenos. Quos si quãdo
abruꝑit. uł aliquo casu discussos repom sibi passus ñ erit hec
unitas. & hic maxum imꝑii context᷑. in partes multas dissi¬
liet.: Idemq huic urbi dñandi finis erit qui parendi fuerit.
Ideo pͥncipes regesq & quoc̃q alio nomine sc̃ cutores stat᷑ pu¬
blici. ñ ẽ mirum amari ultra priuatas eciam necessitudines
Nlam si sanis hominibꝰ publica priuatis potiora sunt. sequit᷑
duit s .ẜ. esar: ut seduci alterum ñ possec sine utriusq pni¬
cie. Iiam ut illi uiribꝰ opꝰ ẽ ⁊ huic capite Longuisiuaet᷑ reces¬
sisse a pposus: oratio mea at me hercłe rem iplam p̃mis. ã
i squrs adbue collgti tuianimus rei publice a ȩ n lirospus
cuum. idlesi ut puto quã necessaria sit clem̃tias seibilium pa¬
cis. ium uidis alti parcere. Partendũ itaq est eti am ipt pndis.¬

Expanded text:
erit hic populus, quam diu sciet ferre frenos, quos si quando erit hic populus, quam diu sciet ferre frenos, quos si quando abruperit vel aliquo casu discussos reponi sibi passus non erit, haec unitas et hic maximi imperii contextus in partes multas dissiliet, idemque huic urbi finis dominandi erit, qui parendi fuerit. Ideo principes regesque et quocumque alio nomine sunt tutores status publici non est mirum amari ultra privatas etiam necessitudines ; nam si sanis hominibus publica privatis potiora sunt, sequitur, uit rei publicae Caesar, ut seduci alterum non posset sine utriusque pernicie ; nam et illi viribus opus est et huic capite. Longius videtur recessisse a proposito oratio mea, at mehercules rem ipsam premit. Nam si, quod adhuc colligit, tu animus rei publicae tuae es, illa corpus tuum, vides, ut puto, quam necessaria sit clementia; tibi enim parcis, cum videris alteri parcere. Parcendum itaque est etiam improbandis
Abbreviated transcription (Latin):
spetiosuis sit: ille in occulto maneat tenuis. & inqua sede lati¬
tet inceitꝰ tam̃ manus. pedes. ocłi negotium illi gerunt. illum
hȩc cutis munit. illiꝰ uissu iacemus. aut inquieti discurrimus.
cum ille imꝑauit siue auarꝰ dñsẽ. mare lucri causa scrutamur
siue ambitiosus. iã dudum dext̾am flãmis abiecim. aut uolun
tariã subsiluimꝰ: sichȩc imm̃sa multitudo umniꝰ anima cutdata.
illiꝰ spũ regitur. illiꝰ ratione. flectit᷑. pressura se ac fractura ui¬
rib suis: nili consilio sustineret᷑: Suã itaq incolumitatẽ amãt.
cum ꝓuno homine denas legiones in aciem deducunt. cum inpri¬
mam frontẽ ꝓcurrẽ. & adu̾sa uuln̾ib pectora fert: ne imꝑatoris
da: si mens illa imꝑii subtrahat᷑: Rege in columi. mens om̃ibꝰ
una. amisso: ruꝑe fidem: Hic casus: romane pacis exitum erit
Hic tanti fortunã popłi in ruinas aget: lã diu abisto ꝑicło ab:¬

Expanded text:
speciosius sit, ille in occulto maneat tenuis et in qua sede latispeciosius sit, ille in occulto maneat tenuis et in qua sede latitet incertus, tamen manus, pedes, oculi negotium illi gerunt, illum haec cutis munit, illius iussu iacemus aut in- quieti discurrimus, cum ille imperavit, sive avarus dominus est, mare lucri causa scrutamur, sive ambitiosus, iam dudum dextram flammis obiecimus aut voluntarii terram subsiluimus, sic haec immensa multitudo unius animae circumdata illius spiritu regitur, illius ratione flectitur pressura se ac fractura viribus suis, nisi consilio sustineretur. Suam itaque incolumitatem amant, eum pro uno homine denas legiones in aciem deducunt, cum in primam frontem procurrunt et adversa vulneribus pectora ferunt, ne imperatoris nus et praeda, si mens illa imperii subtrahatur. Rege incolumi mens omnibus una; amisso rupere fidem. Hic casus Romanae pacis exitium erit, hic tanti fortunam populi in ruinas aget ; tam diu ab isto periculo ab
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓsalute singlorum atq uniu̾sorum cotidie exꝑiuntur: Quo
ꝓcedente: ñ cãquã malũ aliquod aut noxium animal e
cubili ꝓsilierit. diffugunt: s tanꝗͣ ad clarũ ac beneficum.
sidus certatim aduolant obicere se ꝓ illo mucronibꝰ insidi¬
antium paratissimi. et substernere corꝑa sua. siꝑstragẽ illi
pumanã iter ad salutẽ struendum sis. Somnum euis: nocur¬
nis excubus muniunt: Latera: obiecti cucumfusiq defendt̃
Incurrentib̾ ꝑicłis se opponunt: Ñ ẽ hic sine ratione popłis ur¬
bib q consensus: sic ꝓtegendi amandiq reges. ⁊ se suaq iactã¬
di quoc̃q desidauit imꝑantis salus. Nec hȩc uilitas suis aict
clemtia ꝓuno capite tot exciꝑe milia ferrum. ac multis mortibꝰ
unam animã redimere ñ numꝙͣ seius & in ualidi Quẽ admodũ
cotum corp̃ animo deseruit & cum hoc tanto maius cantoq

Expanded text:
pro salute singulorum atque universorum cottidie experiuntur, quo pro salute singulorum atque universorum cottidie experiuntur, quo procedente non, tamquam malum aliquod aut noxium animal e cubili prosilierit, diffugiunt, sed tamquam ad clarum ac beneficum sidus certatim advolant. Obicere se pro illo mucronibus insidiantium paratissimi et substernere corpora sua, si per stragem illi humanam iter ad salutem struendum sit, somnum eius nocturnis excubiis muniunt, latera obiecti circumfusique defendunt, incurrentibus periculis se opponunt. Non est hic sine ratione populis urbibusque consensus sic protegendi amandique reges et se suaque iactandi, quocumque desideravit imperantis salus ; nec haec vilitas sui est aut dementia pro uno capite tot milia excipere ferrum ac multis mortibus unam animam redimere nonnumquam senis et invalidi. Quemadmodum totum corpus animo deservit et, cum hoc tanto maius tantoque
Abbreviated transcription (Latin):
secerni nisi signa quibꝰ dignoscant᷑ impresseris: lercioloco quȩ¬
rimus: quomodo ad hanc uirtutẽ ꝑducat᷑ animꝰ quomͦ confir¬
met eam. ⁊ usu suã faciat. Nlullã ex om̃ib uirtutib homini ma¬
gis conuenire cum sit nula humanior. constet necesse.s. ñ solũ
int nos qui hominẽ sociale anial. communi bono genitũ iudi
uolumus. s etiã int̃ illos qui hominẽ uoluptati donant qͥrũ
om̃ia dicca factaq adultilitatẽ suam spectant: Nam si qͥetã
petto ⁊ otium: hanc uirtutem naturȩ suȩ nactus ẽ quȩ pace
amat ⁊ manus retinet: Hullũ tam̃ clementia ex omib magis
quem regem aut pͥncipẽ decet Ita enim magnȩ uires decori
gleq sunt: si ił salutaris potentia. ẽ Nam pestifera uisẽ ua¬
Ilere ad nocendum: Illiꝰ demum magnitudo stabit fundataq
ẽ quã om̃s tã supͣ se eẽ quam ꝓse scuint cuiꝰ cura. excubare

Expanded text:
secerni, nisi signa, quibus dinoscantur, impresseris ; tertio loco quaesecerni, nisi signa, quibus dinoscantur, impresseris ; tertio loco quaeremus, quomodo ad hanc virtutem per- ducatur animus, quomodo confirmet eam et usu suam faciat. Nullam ex omnibus virtutibus homini magis convenire, cum sit nulla humanior, constet necesse est non solum inter nos, qui hominem sociale animal communi bono genitum videri volumus, sed etiam inter illos, qui hominem voluptati donant, quorum omnia dicta factaque ad utilitates suas spectant ; nam si quietem petit et otium, hanc virtutem naturae suae nanctus est, quae pacem amat et manus retinet. Nullum tamen clementia ex omnibus magis quam regem aut principem decet. Ita enim magnae vires decori gloriaeque sunt, si illis salutaris potentia est ; nam pestifera vis est valere ad nocendum. Illius demum magnitudo stabilis fundataque est, quem omnes tam supra se esse quam pro se sciunt, cuius curam excubare
Abbreviated transcription (Latin):
cent: etiam ĩnocentes colunt: Deinde ht̃. hȩc quoq inꝑsona in no¬
centium locum. quia interim fortuna ꝓculpa. ẽ nec innocentia¬
etati clem̃ti succurrit: s sepe uirtuti. qm̃quidẽ conditione tẽ¬
poꝵ incidunt q̃dam. quȩ. possint. laudate. puniri Adice quod
magna pars hominũ ẽ quȩ reu̾ti ad innocentiã possit siñ cam̃
uulgo ignoscere. decet. Nam ubi discrimen int̃ malos bonosq
sublatum ẽ confusio sequit᷑ & uitioꝵ eruptio: Itaq adhibenda
modatio ẽ quȩ. sanabilia ingenia distinguere. a deploratissciat:
Nec ꝓmiscuam hab̾e. ac uulgarẽ clem̃tiam oportet nec abscisã:
Nam tã om̃ib ignoscere. crudelitas ẽ quã nulli Modum dene¬
re debemus: S qi difficile ẽ cemꝑam̃tum : quicqͥd ȩquo plus fo¬
manu missionis: Scda: quȩ naturã clem̃tiȩ habitumq demon¬
stret: iam cum sint uitia quȩdam uirtites imitantia: ñ posst̃

Expanded text:
cent, etiam innocentes colunt. Deinde habet haec in persona quoque innocent, etiam innocentes colunt. Deinde habet haec in persona quoque innocentium locum, quia interim fortuna pro culpa est ; nec innocentiae tantum clementia succurrit, sed saepe virtuti, quoniam quidem condicione temporum incidunt quaedam, quae possint laudata puniri. Adice, quod magna pars hominum est, quae reverti ad innocentiam possit, si 〈poenae remissio fuerit〉. Non tamen vulgo ignoscere decet; nam ubi discrimen inter malos bonosque sublatum est, confusio sequitur et vitiorum eruptio ; itaque ad- hibenda moderatio est, quae sanabilia ingenia distinguere a deploratis sciat. Nec promiscuam habere ac vulgarem clementiam oportet nec abscisam; a Tam omnibus ignoscere crudelitas est quam nulli: modum tenere debemus, sed quia difficile temperamentum est, quicquid equo plus fumanumissionis ; secunda, quae naturam clementiae habitumque demonstret : nam cum sint vitia quaedam virtutes imitantia, non possunt
Abbreviated transcription (Latin):
nant M̃radꝰ a magnis ad maiora fit. ⁊ spes imꝑbissimas. cõple¬
ccunt᷑ insꝑata assecuti Om̃ib tam̃ nc̃ cuub cuis ⁊ hȩc confes¬
sio expͥmitur: eẽ felices. & illa nichil iã his accede bonispos
se: ut ꝑ petua sint: Multa illos cogunt. ad hanc confessionẽ.
qua nulla in homine cardior ẽ: securitas. alta affluens. lus supͣ
omnẽ in uiriã positum: Obuersabat᷑. ocłis letissima forma .r.p.
expectat. maiora minoraq Exclem̃tia. omnes idẽ spant. nec est.
quisquam cui tam ualde innocentia sua placeat. ut ñstare ui
conspectu. dem̃tiam paratam humanis erroribꝰ gaudeat. Esse
aut̃ aliquosscio: qui dem̃tia pessimum quẽq putent. sustine¬
ri. qm̃. nisi post. crim̃. suꝑuacua ẽ et sola hȩc uirtꝰ int̾ in nocen¬
tes cessat. ¶ S pͥmum om̃ium sicut medicinȩ apud egros usus.
etiam apud sanos honor ẽ: ita clem̃tiam qͣuis pęna digni inuo¬

Expanded text:
nant ; gradus a magnis ad maiora fit, et spes improbissimas complenant ; gradus a magnis ad maiora fit, et spes improbissimas complectuntur insperata adsecuti; omnibus tamen nunc civibus tuis et haec confessio exprimitur esse felices et illa nihil iam his accedere bonis posse, nisi ut perpetua sint. Multa illos cogunt ad hanc con- fessionem, qua nulla in homine tardior est : securitas alta, adfluens, ius supra omnem iniuriam positum ; obversatur oculis laetissima forma rei puexpectat maiora minoraque, ex clementia omnes idem sperant ; nec est quisquam, cui tam valde innocentia sua placeat, ut non stare in conspectu clementiam paratam humanis erroribus gaudeat. Esse autem aliquos scio, qui clementia pessimum quemque putent sustineri, quoniam nisi post crimen supervacua est et sola haec virtus inter innocentes cessat. Sed primum omnium, sicut medicinae apud aegros usus, etiam apud sanos honor est, ita clementiam, quamvis poena digni invo
Abbreviated transcription (Latin):
cionẽ repetant: ad numerare genus humanus parat᷑ sum. Potes
hoc cesar audact̃ p̃dicare: Om̃ia quȩ infidẽ cutelãq habi poᷤ¬
nec bonitas ista tua singłaris. ingratos aut malignos estima¬
tibi onus imposiusti: Nemo iam diuum aug̃. nec tyb̃n ģsaris
pͥma temꝑa loquit᷑. nec qͦd te unitari uelit exempłar. extra te
quȩrit Principatꝰ tuus: ad aug̃. exigit᷑ difficile hoc fuisset si ñ
naturalis tͥ ista bonitas fuisset s ad tempꝰ sumpta: Nemo eñi
Ipotest ꝑsonam diu ferre. ficta: cito in naturã suam recidunt:
Quib ueritas subẽ quȩq ut ita dicam ex solido enascuntur.
temꝑe ipso in maius meliusq ꝓcedunt: Magnã adibat. albam.
publica: intuto sunt : Nec enim ꝑiłum. ẽ ne te subita tui
capiat obliuio: fac̃ quidẽ auidos nimia felicitas. nec tam
cemꝑate. cupiditates sunt. umquã ut in eo qͦd contingit desi¬

Expanded text:
rtalibus, si a me rationem repetant, adnumerare genus humanum paratus sum." Potes rtalibus, si a me rationem repetant, adnumerare genus humanum paratus sum." Potes hoc, Caesar, audacter praedicare omnia, quae in fidem tutelamque eram nec bonitas ista tua singularis ingratos aut malignos aestimatibi onus imposuisti; nemo iam divum Augustum nec Ti. Caesaris prima tempora loquitur nec, quod te imitari velit, exemplar extra te quaerit ; principatus tuus ad gustum exigitur. Difficile hoc fuisset, si non naturalis tibi ista bonitas esset, sed ad tempus sumpta. Nemo enim potest personam diu ferre, ficta cito in naturam suam recidunt ; quibus veritas subest quaeque, ut ita dicam, ex solido enascuntur, tempore ipso in maius meliusque procedunt. Magnam adibat aleam popublica in tuto sunt ; nec enim periculum est, ne te subita tui capiat oblivio. Facit quidem avidos nimia felicitas, nec tam temperatae cupiditates sunt umquam, ut in eo, quod contigit, desi
Abbreviated transcription (Latin):
transportari. quibꝰ lib̾tatem dari. quibꝰ eripi. quos reges manci¬
pia fieri. quoꝵꝙ capiti regiũ circ̃dari decus oporteat q̃ ruant
urbes. quȩ oriantur: mei uiris diccio ẽ. In hac tanta facultate
rerui. ñira me ad iniqua supplicia compulit ñ uiuenilis impe¬
cus ñ cemeritas hominum & contumatia. quȩ sepe tranquills¬
sunis quoq pectoribꝰ patientiã excorsit ñ ipsa ostentande ptror es
potenie dira & frequens magnis impiis gla Conditum immo cõ¬
strictum apud me ferrũ ẽ summa parsimonia: etiã uilissimi sã¬
guinis. Hemo ñ cui alia desint. hominis nomine apud megratio¬
sus c̃ Seueritatẽ: ab ditam. at clem̃tiam: in ꝓcinctu habeo: Sic me
eustodio: canquã legibꝰ quas exabdito a tenebͥs inlucẽ euoca¬
ui radonẽ redditur̾ sim: Altius ȩtate pͥma motꝰ sum. alt̾ius ul¬
tina: Alium dignitati donaui. alium humilitati: Quotiens nui

Expanded text:
transportari, quibus libertatem dari, quibus eripi, quos reges mancitransportari, quibus libertatem dari, quibus eripi, quos reges mancipia fieri quorumque capiti regium circumdari decus oporteat, quae ruant urbes, quae oriantur, mea iuris dictio est. In hac tanta facultate rerum non ira me ad iniqua supplicia compulit, non iuvenilis impetus, non temeritas hominum et contumacia, quae saepe tranquillissimis quoque pectoribus patientiam extersit, non ipsa ostentandae per terrores potentiae dira, sed frequens magnis imperiis gloria. Conditum, immo cstratum apud me ferrum est, summa parsimonia etiam vilissimi sanguinis ; nemo non, cui alia desunt, hominis nomine apud me gratiosus est. Severitatem abditam, at clementiam in procinctu habeo ; sic me custodio, tamquam legibus, quas ex situ ac tenebris in lucem evocavi, rationem redditurus sim. Alterius aetate prima motus sum, alterius ultima ; alium dignitati donavi, alium humilitati; quotiens null
Abbreviated transcription (Latin):
cui: ut quodammͦ specłi uice fungerer &̃ tetͥ
ostendem ꝑuenturũ ad uoluptatẽ maximã
om̃ium: Quamius enim recte factoꝵ uerꝰ fructoꝰ.
sit fecisse. nec ullum uirtutũ p̃tiũ dignũ illis
extͣ ipsas sit: ĩuuat. inspicere & cucũire bonã
conscientiã. tum inmittere odos in hanc inm̃:¬
sam multitudinem: discordã. seditiosã. impotentẽ. imꝑnitiem alie¬
nam suãq parit̃ exultaturã: Si hoc iugũ fregert ita loqͥ secs̃
Ego ne ex om̃ib mortalib placiu. eleccusq sum. qui utris deoꝵ
uce fungerer. Ego uite necisq gentib arbit̃. qualẽ quisq sortẽ
statumq habeat: in manu mea positum ẽ Qd cuiq mortalium
fortuna datum uelit: meo ore ꝓnuntiat. Ex nr̃o responso leticie
caufas: popłi urbesq concipiunt: Nulla pars usquã nisi uolen¬
ce ꝓpitioq me. floret: Hȩc tot milia gladiorum q̃ pax mea cõ¬
pͥmit ad nutum meũ stringent᷑: Quas nationes fundit᷑. excidi. q̃t

Expanded text:
 ut quodam modo speculi vice fungerer et te tibi ostenderem perventurum ad voluptatem maximam omnium. Quamvis enim recte factorum verus fructus sit fecisse nec ullum virtutum pretium dignum illis extra ipsas sit, iuvat inspicere et circumire bonam conscientiam, tum immittere oculos in hanc immensam multitudinem discordem, seditiosam, impotentem, in perniciem alienam suamque pariter exultaturam si hoc iugum fregerit, et ita loqui secum: " Egone ex omnibus mortalibus placui elitae necisque gentibus arbiter; qualem quisque sortem statumque habeat, in mea manu positum est ; quid cuique mortalium fortuna datum velit, meo ore pronuntiat ; ex nostro responso laetitiae causas populi urbesque concipiunt ; nulla pars usquam nisi volente propitioque me floret; haec tot milia gladiorum, quae pax mea comprimit, ad nutum meum stringentur ; quas nationes funditus excidi, quas
Abbreviated transcription (Latin):
tepantia. ⁊ humani gen̾is comp̃hendit te sibi amor ñ cippidita¬
te aliqua ñ temeritate incendis ñ prioꝵ pͥncipũ ex empluis arry¬
us quantũ sibi incuies suos liceat exꝑiendo temptare ñ hebeta¬
re aciem inpu sui. frestitisti csar ciuttate incruenta.⁊ hooia
magno atumo glat̾ es. nullã. te toto orbe stillã cruoris buma

Expanded text:
piditate aliqua, non temeritate ingenii, non priorum principum exemplis corruum, quantum sibi in cives suos liceat, experiendo temptare, sed hebetare aciem imperii sui. Praestitisti, Caesar, civitatem incruentam, et hoc, quod magno animo gloriatus es nullam te toto orbe s
Abbreviated transcription (Latin):
Alt̃ illos: tamqͣ auctor sibi Alt̾ tamꝙͣ emptor asserit. At recte ut᷑¬
q dicunt᷑ eẽ. Utriꝰq enim st̃ s ñ eodem mͦ: Sic pocest citꝰ̾ liuius
indoro acciꝑe aut emere. libros suos Possum donare. sapienti qͥd
uiritm neũ ẽ licet alius sint om̃ia: Nã cum regio more cuncta
conscientia possideat. singłarum aut̃ rerũ inunum quẽq ꝓͥe¬
tas sit sparsa & acciꝑe munus & deb̾e. ⁊ em̃e. & conducere po¬
test. Cesar om̃ia ht̃. fiscus eiꝰ: pͥuata cantũ ac sua Et uniũsa in.
impio euis st̃ inpatͥmonio ꝓpͥa. Quid eiꝰ sit qͥd ñ sit sine diminutio e
umpis querit . Niã id quoq qđ tamꝗͣ alienum ab iudicat᷑ alit iuli

Expanded text:
Alter illos tamquam auctor sibi, alter tamquam emptor adserit; ac recte utrAlter illos tamquam auctor sibi, alter tamquam emptor adserit; ac recte utriusque dicuntur esse, utriusque enim sunt, sed non eodem modo. Sic potest Titus Livius a Doro accipere aut emere libros suos. Possum donare sapienti, quod viritim meum est, licet illius sint omnia ; nam cum regio more cuncta conscientia possideat, singularum autem rerum in unumquemque proprietas sit sparsa, et accipere munus et debere et emere et conducere potest. Caesar omnia habet, fiscus eius privata tantum ac sua ; et universa in imperio eius sunt, in patrimonio propria. Quid eius sit, quid non sit, sine diminutione imperii quaeritur ; nam id quoque, quod tamquam alienum abiudicatur, aliter illius
Abbreviated transcription (Latin):
pienti Hec mirum. e aliquid ei. cuiꝰ. ẽ cotum: posse donare: Con¬
duxi domum ate: In hac aliqͥd tuum ẽ aliquid meum Res cua
ẽ usus rei tuȩ meus ẽ. Itaq nec fruciꝰ tanges colono tuo ꝓhiben¬
ce: quamuis intua possessione. nascant᷑ Et si annona carior
fuerit. aut fames: heu frustra magnum alt̾ius spectab aceruum.
intuo natum. in tuo positũ. inhorrea iturum tua. Nec conduau
meum quãꝗͣ sis dominus initrab̃: nec seruũ tuũ mercennarium
meũ abduces. Et cum a te redam conduxero: bñsiciũ accipies sit̃
inuehicło tuo sełe ꝑmisero: Uides gͦ posse fieri ut aliquis accipiẽdo
qđ suum. ẽ munus accipias. In om̃ib istis quȩ modoretuli. ut̃q eĩ¬
dem rei dñs ẽ. Quomͦ: aiua alit̃ rei dñsẽ alit̃ usus Ilibros dicimus
ẽẽ. ciceronis Cosdem dorus librarius suos uocat ⁊ utr̃q uerum ẽ

Expanded text:
pienti. Nec mirum est aliquid ei, cuius est totum, posse donari. Conpienti. Nec mirum est aliquid ei, cuius est totum, posse donari. Conduxi domum a te ; in hac aliquid tuum est, aliquid meum : res tua est, usus rei tuae meus est. Itaque nec fructus tanges colono tuo prohibente, quamvis in tua possessione nascantur, et, si annona carior fuerit aut fames. Heu ! frustra magnum alterius spectabis acervum in tuo natum, in tuo positum, in horrea iturum tua. Nec conductum meum, quamquam sis dominus, intrabis nec servum tuum, mercennarium meum, abduces et, cum a te raedam conduxero, beneficium accipies, si tibi in vehiculo tuo sedere permisero. Vides ergo posse fieri, ut aliquis accipiendo, quod suum est, munus accipiat. In omnibus istis, quae modo rettuli, uterque eiusdem rei dominus est. Quo modo ? Quia alter rei dominus est, alter usus. Libros dicimus esse Ciceronis ; eosdem Dorus librarius suos vocat, et utrumque verum est.
Abbreviated transcription (Latin):
enim idẽ eẽ meũ ⁊ tuum :Is inquit cuiꝰ ꝓstitutȩ sunt leno ẽ. om̃ia
sapientis sunt Int̾ om̃ĩa.& ꝓstitutȩ. sunt: Ergo ꝓstitutȩ sapientis
sunt: Lȩno aut̃ ẽ. cuiꝰ ꝓstitutȩ sunt: Ergo sapiens. leno ess ic illum
uetant emere: Dicunt enim. nemo rem suã emit: Om̃ia aut̃ sapiẽ¬
tis st̃: oͦ sapiens nicħ emit. Sic uetant & mutuum sum̃e. qͥa nemo
usurã ꝓpecunia sua pendat. NInnum̃abilia st̃: ꝑquȩ cauillantus.
cum pulcherruȩ qͥd a nob̃ dicat᷑ intelligunti Em̃ sic om̃ia sapi¬
entis eẽ dico: ut nichilominꝰ ꝓpͥum quisq in reb suis dm̃ũ ha¬
beat. quẽadinodũ sub optimo rege. om̃ia rex imꝑio possidet.
singłi dñio: lempꝰ istiꝰ ꝓbandȩ rei ueniet: Interim hoc huic: quȩ¬
stiom sat ẽ. Me id qd̾ alit̃ sapientis ẽ. alit meũ ẽ posse donare sa¬

Expanded text:
enim idem meum esse et tuum. "Is," inquit, " cuius prostitutae sunt, leno est; omnia enim idem meum esse et tuum. "Is," inquit, " cuius prostitutae sunt, leno est; omnia autem sapientis sunt ; inter omnia et prostitutae sunt ; ergo prostitutae sapientis sunt. Leno autem est, cuius prostitutae sunt ; ergo sapiens leno est," Sic illum vetant emere, dicunt enim : " Nemo rem suam emit ; omnia autem sapientis sunt ; ergo sapiens nihil emit." Sic vetant mutuum sumere, quia nemo usuram pro pecunia sua pendat. Innumerabilia sunt, per quae cavillantur, cum pulcherrime, quid a nobis dicatur, intellegant. Etenim sic omnia sapientis esse dico, ut nihilo minus proprium quisque in rebus suis dominium habeat, quemadmodum sub optimo rege omnia rex imperio possidet, singuli dominio. Tempus istius probandae rei veniet; interim hoc huic quaestioni sat est me id, quod aliter sapientis est, aliter meum est, posse donare sa
Abbreviated transcription (Latin):
dicimur: Ad regem enim: potestas om̃ium ꝑtinet Ad singłos: ꝓpͥe:¬
tates: fines atheniensium aut cãpanorum uocamus. quos dein
illius sunt: alit̾ mei: Numquid dubium ẽ quin seruus cũ pe¬
culio domini sit: Dat. tam̃ dño suo munus: Ñ eñi adõ nicħ ht̃
seruus. quia ñ ẽ habitur. si dñs illum hab̃e noluerit: Nec idõ
ñ ẽ. munus cum uolens dedit: qr potuit eripi etiã si noluisset
Quẽ admodum ꝓbemus om̃ia: Nunc enim om̃ia sapientis eẽ.
int̃ duos conuenit: Illd̃ qͦd quęrit᷑ colligendum ẽ quomͦ lib̃alita¬
tis matĩa adu̾sus eum suꝑsit: cuiꝰ uniũsa. eẽ concessimꝰ: Om̃ia pa¬
tris sunt: quȩ inliborum manu st̃: Quis tñ nescit donare aliqͥd
& filium patri: Om̃ia deoꝵ sunt : Tam̃ & diis donũ posiumus. &
stipem iecimus. Ñ ideo qđ habeo. meum ñ ẽ: si meũ tuum ẽ Potest

Expanded text:
dicimur ; ad regem enim potestas omnium pertinet, ad singulos propriedicimur ; ad regem enim potestas omnium pertinet, ad singulos proprietates. Fines Atheniensium aut Campanorum vocamus, quos deindtur, quia aliter illius sunt, aliter mei. Numquid dubium est, quin servus cum peculio domini sit ? Dat tamen domino suo munus. Non enim ideo nihil habet servus, quia non est habiturus, si dominus illum habere noluerit ; nec ideo non est munus, cum volens dedit, quia potuit eripi, etiam si noluisset. Quemadmodum probemus omnia ? Nunc enim omnia sapientis esse inter duos convenit ; illsus eum supersit, cuius universa esse concessimus. Omnia patris sunt, quae in liberorum manu sunt ; quis tamen nescit donare aliquid et filium patri ? Omnia deorum sunt ; tamen et dis donum posuimus et stipem iecimus. Non ideo, quod habeo, meum non est, si meum tuum est ; potest
Abbreviated transcription (Latin):
etiam remota ce solitudinib uit̃clusa penitrant᷑. cum cot ar̃alia.
tantam copiam rerum quas natura beatissimȩ fundit. fundit¬
aspeceris. emitte hanc dei uocẽ hȩc om̃ia mea sunt: Sic fit ut
nicħ cupiat quia nicħ ẽ extra om̃ia: hoc ipsum inquis uolui te¬
neo te uolo ude quomodo ex his laqueis inquos tua sponte de¬
cerdisti. expliceris Dic mͥ quẽ a dmodũ potest aliquis donare sa ĩo.¬
pieuti si om̃ia sapientis sunt: Flam id quoq quod ul donit ip¬
suis e Itaꝙ ñ potest daribeneficium sapienti. qui quiafuro dat᷑
de suo datur. At qui dicitis sapienti posse donari. de aut me sci¬
ne n sls amicil itrogare: om̃ia dicitis illis es communia. sgo
ad regem ꝑtinet uniu̾sa possessio. insingulos dños descripta sc̃.
& una quȩq res: habet possessorem suum: ltaq dare regi & do¬
mum.&. mancipiũ. et pecunam possumus. nec donare illiꝰsuo

Expanded text:
etiam remota et solitudinibus interclusa penetrantur, cum tot animalia, etiam remota et solitudinibus interclusa penetrantur, cum tot animalia, tantam copiam rerum, quas natura beatissime fundit, adspexeris, emittere hanc dei vocem : " Haec omnia mea sunt ! " Sic fit, ut nihil cupiat, quia nihil est extra omnia. " Hoc ipsum," inquis, " volui! teneo te ! Volo videre, quomodo ex his laqueis, in quos tua sponte decidisti, expliceris. Dic mihi. Quemadmodum potest aliquis donare sapienti, si omnia sapientis sunt ? Nam id quoque, quod illi donat, ipsius est. Itaque non potest beneficium dari sapienti, cui, quidquid datur, de suo datur ; atqui dicitis sapienti posse donari. Idem autem me scito et de amicis interrogare. Omnia dicitis illis esse communia ; ergo ad regem pertinet universa possessio, in singulos dominos discripta sunt, et unaquaeque res habet possessorem suum. Itaque dare regi et domum et mancipium et pecuniam possumus nec donare illi de suo