comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sit qd̃ dicitur. uidens tiuitatem fleuit suꝑ illã dicens. qͥa
si cognouisses et tu. Eleuit enĩ pius redemptor ruinam
ꝑfide ciuitatis: quã ip̃a ciuitas sibi nõ cognoscebat esse
uenturã. Cui a flente dño recte dicit᷑. quia si cognouisses
i tu subaudis. fleres: que mͦ quia nescis qd̃ imminet exul¬
tas. Unde ⁊ subditur. Et quidem in hac die tua: que ad
pacem tibi. Cũ enum carnis se uoluptatib daret ⁊ uen-¬
tura mala nõ ꝓspiceret: in die sua que ad pacem ei esse
poterant habebat. Cur uero bona p̾sentia ad pacẽ habu¬
erit: manifestatur cũ subditur. Nunc autẽ abscondita
sũt ab oculis tuis. Si enim a cordis eius oculis. mala
que imminerent abscondita nõ essent: leta ĩp̃sentib ꝓ¬
speris nõ fuisset. Cuius mox etiam pena q̃ de romanis sic̃
p̃dixi principib imminebat: ad iuncta est. Qua descͥpta
quid dñs fecerit subditur: quia ingressus tẽplũ cepit ei¬
cere uendentes ⁊ ementes de illo. dicens illis. Scriptũ. ẽ.

Expanded text:
d dicitur: Videns civitatem, flevit super illam, dicens: Quia si cognovisses, et tu. Flevit etenim prius Redemptor ruinam perfidae civitatis, quam ipsa sibi civitas non cognoscebat esse venturam. Cui a flente Domino recte dicitur: Quia si cognovisses, et tu, subaudi, fleres, quae modo quia nescis quod imminet, exsultas. Unde et subditur: Et quidem in hac die tua, quae ad pacem tibi. Cum enim carnis se voluptatibus daret, et ventura mala non prospiceret, in die sua quae ad pacem esse ei poterant habebat. Cur vero bona praesentia ad pacem habuerit, manifestatur cum dicitur: Nunc autem 1646 abscondita sunt ab oculis tuis. Si enim cordis ejus oculis mala quae imminerent abscondita non essent, laeta in praesentibus prosperis non fuisset. Cujus mox etiam poena quae de Romanis, sicut praedixi, principibus imminebat, adjuncta est. 2. Qua descripta, quid Dominus fecerit subditur: quia, ingressus templum, coepit ejicere vendentes in illo et ementes, dicens illis: Scriptum est
Abbreviated transcription (Latin):
gaudentes ⁊ festa celebrantes. despectis uestib apparere erube¬
ceret. Nos ad dei nuptias uenimus: ⁊ cordis uestem mutare
dissimulamꝰ. Congaudent angłi: cũ ad celum assumunt᷑ elecdi
Qua gͦ m̃te hec spiritalia festa cõspiciꝰ: qui spiritalem ueᷤ¬
tem. id est caritatem que sola nos speciosos exhibeat. nõ ha¬
bemiꝰ: Sciendũ uͦ est. qr sicut in duob lignis suꝑiori uidelicet
⁊ inferiori uestis texit᷑: ita in duob p̃ceptis caritas habetur¬
diũm dm̃i tuũ. ex toto corde tuo. ⁊ ex tota anima tua. ⁊ ex tota
uirtute tua. ⁊ diliges ꝓximũ tuũ sicut te ip̃m. Qua in re no

Expanded text:
gaudentes et festa celebrantes despectis vestibus apparere erubesgaudentes et festa celebrantes despectis vestibus apparere erubesceret. Nos ad Dei nuptias venimus, et cordis vestem mutare dissimulamus. Congaudent angeli, cum ad coelum assumuntur electi. Qua ergo mente haec spiritalia festa conspicimus, qui nuptialem vestem, id est charitatem, quae sola nos speciosos exhibet, non habemus? 10. Sciendum vero est quia sicut in duobus lignis, superiore videlicet et inferiorDominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota virtute tua, et diliges proximu
Abbreviated transcription (Latin):
Quid ergo debemꝰ intelligere nuptialem uestem nͥ caritatẽ.
Intrat enum ad nuptias. s cũ nuptiali ueste nõ intrat: qui ĩ
scã ecclia assistens. fide habet s caritatẽ nõ habet. Recte
erũ caritas nuptialis uestis uocatur⁊ quia hant in se cõ¬
ditor nr habuit: dum ad sociande si eccł̃ie nptias ueriit. Soc¬
la quppe dilectione dei actum est: ut eius unigenit᷑ mñtes
sibi electoꝵ hominũ inuret. Unde ⁊ ioh̃s dicit. Sic enĩ dilex¬
it deus mundum: ut filium suum unigenitũ daret ꝓ nob̾.
Qui gͦ ꝑ caritatẽ uenit ad homines: eandem caritatẽ in notu¬
it uestem ẽẽ nuptialem. Om̃is gͦ ur̃m qui in eccł̃ia positus
deo credidit: iam ad nuptias intrauit. S cum nuptiali ueste
nõ uenit: si caritatis grãm nõ custodit. & certe fr̃s siquis ad
carnales nuptias eẽt inuitatus. uestem mutaret⁊ congaudẽ
se sponso ⁊ sponse ex ip̃o sui habitus decore ostenderet: inter

Expanded text:
Quid ergo debemus intelligere nuptialem vestem, nisi charitatem? Quid ergo debemus intelligere nuptialem vestem, nisi charitatem? Intrat enim ad nuptias, sed cum nuptiali veste non intrat, qui in sancta Ecclesia assistens fidem habet, sed charitatem non habet. Recte enim charitas nuptialis vestis vocatur, quia hanc in se conditor noster habuit, dum ad sociandae sibi Ecclesiae nuptias venit. Sola quippe dilectione Dei actum est ut ejus unigenitus mentes sibi electorum hominum uniret. Unde et Joannes dicit: Sic enim dilexit Deus mundum, ut Filium suum unigenitum daret pro nobis . Qui ergo per charitatem venit ad homines, eamdem charitatem innotuit vestem esse nuptialem. Omnis ergo vestrum qui in Ecclesia positus Deo credidit, jam ad nuptias intravit; sed cum nuptiali veste non venit, si charitatis gratiam non custodit. Et certe, fratres, si quis ad carnales nuptias esset invitatus, vestem mutaret, congaudere se sponso et sponsae ex ipso sui habitus decore ostenderet, inter
Abbreviated transcription (Latin):
ores quiꝙ sunt: tanto pauciores. Que in sũmo ad illũ ꝑdu¬
cit᷑: qui solus homo in hominib. ⁊ sine alteriꝰ cõparatione
natus est sc̃s: qui iuxta psalmiste uocẽ. factus est sicut paͤ¬
ser unicus in edificio. Tanto gͦ magis mali tolerandi sunt.
quanto ⁊ amplius habundant. Quia ⁊ in aree tritura pa¬
ca sunt grana. que seruantur horreis: ⁊ grandes acerui pa¬
leaꝵ. qui ignib cõburunt᷑. S quia iam largiente dño nup¬
tiaꝵ domũ id est scãm eccl̃iam intrastis ⁊ sollerter fr̃s kiñi
aspicite: ne aliquid de m̃tis ur̃e habitu rex ingrediens n¬
p̾hendat. Cum magno enĩ cordis timore pensandũ est:
qd̾ ꝓtinus subdit᷑ Intrauit aũt rex ut uderet discũbentes:
⁊ uidit ibi hominẽ nõ uestitũ ueste nuptiali. Quid fc̃s kĩ
baptisia uł fidem dicimꝰ ⁊ quis sine baptismate ⁊ fide hcs
nuptias intrauit: Eo enĩ ip̃o foris est: quo nec dum credidit:

Expanded text:
ores quique sunt, tanto pauciores. Quae in summo ad illum perduores quique sunt, tanto pauciores. Quae in summo ad illum perducitur qui solus homo in hominibus, et sine alterius comparatione, natus est sanctus. Qui, juxta Psalmistae vocem, Factus est sicut passer unicus in aedificio . Tanto ergo magis mali tolerandi sunt, quanto et amplius abundant, quia et in areae tritura pauca sunt grana quae servantur horreis, et grandes acervi palearum qui ignibus comburuntur. 9. Sed quia jam, largiente Domino, nuptiarum domum, id est sanctam Ecclesiam intrastis, solerter, fratres, aspicite, ne aliquid de mentis vestrae habitu rex ingrediens reprehendat. Cum magno enim cordis timore pensandum est quod protinus subditur: Intravit autem rex ut videret discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali. Quid, fratres baptisma vel fidem dicimus, quis sine baptismate et fide has nuptias intravit? Eo enim ipso foris est, quo necdum credidit.
Abbreviated transcription (Latin):
inferidrib. & angusta insuꝑiorib fuit: q̃ in sũmitate et¬
am sua ad mu̾ m̃surã cubiti excreuit. In feriꝰ quippe qua¬
drupedia atꝙ reptilia: suꝑiꝰ uerd aues ⁊ homines habu¬
isse credenda est. Ibi lata extitit. ubi bestias habuit: ibi au¬
gusta. ubi homines seruauit. Quia nimirũ sc̃a eccl̃ia ĩcar¬
nalib ampla est: in spiritalib angusta. Ubi eñ bestiales
hominũ mores tolerat: illic latius sinũ laxat. Ubi aũt eos
habet. qui spiritali ratione suffulti sunt: illic quidẽ ad sum¬
mũ ducit᷑⁊ s tam̃ quia pauci sunt angustatur. Lata quippe
uia est que ducit ad ꝑditõnẽ. ⁊ multi sunt qui uadunt ꝑ eam
⁊ angusta est que ducit ad uitã: ⁊ pauti sunt qui in ueniunt
eam. Co aũt usq archa angustatur in sũmis: quousq ad
m̃surã uniꝰ cubiti ꝑducat᷑. Quia in scã ecclĩa quanto sancti.¬

Expanded text:
inferioribus, et angusta in superioribus fuit, quae in summitate etinferioribus, et angusta in superioribus fuit, quae in summitate etiam sua ad unius mensuram cubiti excrevit. Inferius quippe quadrupedia atque reptilia, superius vero aves et homines habuisse credenda est. Ibi lata exstitit, ubi bestias habuit; ibi angusta, ubi homines servavit, quia nimirum sancta Ecclesia in carnalibus ampla est, in spiritalibus angusta. Ubi enim bestiales hominum mores tolerat, illic latius sinum laxat. Ubi autem eos habet qui spiritali ratione suffulti sunt, illic quidem ad summum ducitur, sed tamen, quia pauci sunt, angustatur. Lata quippe via est 1639 quae ducit ad perditionem, et multi sunt qui vadunt per eam; et angusta est quae ducit ad vitam, et pauci sunt qui inveniunt eam . Eo autem usque arca angustatur in summis, quousque ad mensuram unius cubiti perducatur, quia in sancta Ecclesia quanto sancti
Abbreviated transcription (Latin):
chielem dñs dicit: Fili hominis: increduli ⁊ subũsores
sunt tecũ: ⁊ cũ scorpionib habitas. Hinc petrus beati
loth uitam głificat: dicens. Iustũ loth opp̾ssũ a nefandor
in iusta conu̾satione eruit: Aspectu enim et auditu iust̾
erat: habitans apud eos qui de die in diem arumã iustã
iniquis oꝑib cruciabant. Hinc paulus discipłoꝵ uitam
⁊ laudat ⁊ roborat dicens. In medio nationis praue ⁊ ꝑ¬
use: int̾ quos lucetis sicut luminaria in mũdo u̾bum
uite continentes. Hinc ꝑganu eccl̃ie ioh̾es atcestatur di
tens. Scio ubi habitas. ubi sedes est sathaue: ⁊ tenes no¬
ꝑturrendo. cognoscimꝰ quia bonus nõ fuit: quẽ malor
prauitas nõ ꝓbauit. Ut enim ita loquar. ferrũ nr̃e aĩe
eraserit aliene lima prauitatis. Terrere aũt uos nõ debet
qd̃ in ecclia ⁊ multi mali. ⁊ pauci sunt bom: quia archa
inundis diluuii que huiꝰ eccłie typũ gessit : ⁊ ampla ĩ

Expanded text:
chielem Dominus dicit: Fili hominis, increduli et subversores chielem Dominus dicit: Fili hominis, increduli et subversores sunt tecum, et cum scorpionibus habitas . Hinc Petrus beati Lot vitam glorificat, dicens: Et justum Lot oppressum a nefandorum injuria conversatione eruit; aspectu enim et auditu justus erat, habitans inter eos qui de die in diem animam justam iniquis operibus cruciabant . Hinc Paulus discipulorum vitam et laudat et roborat, dicens: In medio nationis pravae et perversae, inter quos lucetis sicut luminaria in mundo, verbum vitae conur dicens: Scio ubi habitas, ubi sedes est Satanae: et tenens nopercurrendo cognoscimus quia bonus non fuit quem malorum pravitas non probavit. Ut enim ita loquar, ferrum animae noseraserit alienae lima pravitatis. 8. Terrere autem vos non debet quod in Ecclesia et multi mali et pauci sunt boni, quia arca in undis diluvii, quae hujus Ecclesiae typum gessit, et ampla in
Abbreviated transcription (Latin):
sres allios noe archa continuit: s ex his duo electi sumt
unu reprob fuit. Suos abraham filios habuit . s uiuis e¬
lectus est: ⁊ alt̾ reprob fuit. Duos ysaac filios habuit:
ħumis electus: alt̾ reprob fuit. Duodetim filios habuit
iacob: s ex his unus ꝓuinocentiam uenditurs est alibit per
maliciam uenditores fãs fuerunt. Duodecim apłi sunt elesti.
s unus inhis admixtus est qui ꝓbaret: idetim qui ꝓbarẽt᷑
Septem sunt diacones ab apłis ordinati ⁊ s sex infide recta
ꝑmanentib: iiꝰ extitit auctor exroris. In hac gͦ eccli̾a nec
mali ẽẽ sine bonis: nec boni ẽẽ sine uialis possunt. Ante
qui malos tolerare recusauit. Hinc nãq est: qd̃ de semet.¬
ip̃o beatus iob asserit dicens. Erat̾ fui drachonũ: ⁊ socius
strutionũ. Huic ꝑ salomonẽ sponsi uoce sc̃e eccł̃ie dr̃. Sic̃
liliũ int̾ spinas: sic amica mea int̾ filias. Hinc ad iere¬

Expanded text:
. Tres filios Noe arca continuit; sed duo ex his electi sunt, . Tres filios Noe arca continuit; sed duo ex his electi sunt, et unus reprobus fuit . Duos Abraham filios habuit; sed unus electus est, alter reprobus fuit . Duos Isaac filios habuit; sed unus electus est, alter reprobatus . Duodecim filios habuit Jacob; sed ex his unus per innocentiam venditus est, alii vero per malitiam venditores fratris fuerunt . Duodecim apostoli sunt electi; sed unus in his admistus est qui probaret, undecim qui probarentur . Septem sunt diacones ab apostolis ordinati ; sed sex in fide recta permanentibus, unus exstitit auctor erroris . In hac ergo Ecclesia nec mali sine bonis, nec boni sine malis esse possunt. Anteaqui malos tolerare recusavit. Hinc namque est quod de semetipso beatus Job asserit, dicens: Frater fui draconum, et socius struthionum . Hinc per Salomonem sponsi voce sanctae Ecclesiae dicHinc ad Eze
Abbreviated transcription (Latin):
iñ om̃s ꝑ immnutationẽ uite ad lib̾tatẽ spiritalis gre culpis
ut uiam p̃sentis scłi ꝑmixti ꝑagamꝰ. Tunc aũt discernimur:
cũ ꝑuenimꝰ. Honi enim soli nusqũa sunt: nͥ in inferito celo
& mali soli nusquã sunt: nisi in inferno. Hec aũt uita que
int̾ celũ ⁊ infernũ sita est: sicut in medio subsistit ⁊ ita utraꝵ¬
ꝙ partiũ ciues cõmunit̾ recipit. Quos tam̃ scã ecclia ⁊ nũt
indiscrete suscipit. ⁊ postmodũ inegressione disceruit. Sor
gͥ boni estis⁊ quãdiu in hac uita subsistitis. equanimiteri
colerate malos. Nam quisqͥs malos nõ tolerat: ip̃e sibeper
intolerantiam suam testis est. quia bonus nõ est: Abelenem
eẽ renuit: quẽ cham malitia nõ exercet. Sic intritura. qree
gͣna sub paleis pͥmunt᷑ sic flores uit̾ spinas oriunt .⁊ eo
laq̃ redolet crescit cũ spina q̃ pungit. Duos quipe filioe
habuit pͥmꝰ homo: unus hoꝵ electus est: alter reprob fuit

Expanded text:
en omnes per innovationem vitae ad libertatem spiritualis gratiae, culpis ut viam praesentis saeculi permisti pergamus; tunc autem discernimur, cum pervenimus. Boni enim soli nusquam sunt nisi in coelo, et mali soli nusquam sunt nisi in inferno. Haec autem vita quae inter coelum et infernum posita est, sicut in medio consistit, ita utrarumque partium cives communiter recipit, quos tamen sancta Ecclesia et nunc indiscrete suscipit, et post in egressione discernet. Si igitur boni estis, quandiu in hac vita subsistitis, aequanimiter tolerate malos; nam quisquis malos non tolerat, ipse sibi per intoleranesse renuit, quem Cain malitia non exercet. Sic in tritura areae grana sub paleis premuntur; sic flores inter spinas oriuntur, et rosa quae redolet crescit cum spina quae pungit. Duos quippe filios habuit primus homo; sed unus horum electus est, alter reprobus fuit
Abbreviated transcription (Latin):
uatde dei plaustro supposite. ꝑgunt et genunt ⁊ dant abĩ¬
timus mugitus: ⁊ tam̃ de itin̾e nõ deflectunt gressus.
is nimirum p̃dicatores del. sic fideles quiq eẽ intͣ scãi
eccłiam debent ut cõpatiant᷑ pximis ꝑ caritatẽ: ⁊ tam̃ de
uia dei non exorbitent ꝑ cõpassionẽ. Hoc ip̃m uero anumne
odiũ qualit̾ ex hiberi debeat: ueritas subdendo manifest
dicens. Qui nõ bauilat crucẽ suam ⁊ uenit post me: non
potest m̃s ẽẽ discipłs. Crux quippe a cruacitu dr̃ ꝙ duob
modis crucẽ diũ bauilamus ⁊ cũ aut ꝑ abstinentiam car¬
uẽ afficimꝰ: aut ꝑ cõpassionẽ ꝓximi. uecessitatẽ illi̾ uirãm¬
putamꝰ. Qui enim dolorẽ exhibet in aliena necessitate: cru¬
cem portat in mñte. Sciendũ uͦ est: qd̃ sunt ñnulli qui car¬

Expanded text:
vaccae Dei plaustro suppositae pergunt et gemunt: dant ab invaccae Dei plaustro suppositae pergunt et gemunt: dant ab intimis mugitus, et tamen ab itinere non deflectunt gressus. Sic nimirum praedicatores Dei, sic fideles quique esse intra sanctam Ecclesiam debent, ut compatiantur proximis per charitatem, et tamen de via Dei non exorbitent per compassionem. 5. Hoc ipsum vero animae odium qualiter exhiberi debeat, Veritas subdendo manifestat, dicens: Qui non bajulat crucem suam, et venit post me, non potest meus esse discipulus. Crux quippe a cruciatu dicitur. Et duobus modis crucem Domini bajulamus, cum aut per abstinentiam carnem afficimus, aut per coputamus. Qui enim dolorem exhibet in aliena necessitate, crucem portat in mente. Sciendum vero est quod sunt nonnulli qui car
Abbreviated transcription (Latin):
Ibant aũt indirectũ uacce: ꝑ uiam que ducit bethsamis.
Uno itin̾e gradiebant᷑ ꝑgentes ⁊ mugientes: ⁊ declinaban
neꝙ ad dexterã neꝙ ad sinistrã. Quid gͦ uacce uisi fideies qͦs¬
q in ecclia designant. Qui dũ sacri eloquii p̃cepta cõsid̾ant
quasi suꝑimpositam dñi archani portant. Se quil hoc est
etiam nõtandum: quia fuisse fete memorant᷑. Quia sunt ple¬
riꝙ qui in uia dei intrinsecus positi foris carnalib affecti¬
b ligant᷑: s nõ decliuant a recto itine: quia archam dei
portant in m̃te. Ecce edenim uacte bethsanus ꝑgunt. Beti¬
sanus quippe. dr̃ domꝰ solis. Et ꝓph̃a ait uobis aũt quiti
metis dnm: oriet᷑ sol iusticie. Si gͥ ad et̾ui solis habitatõ¬
nem tendimꝰ: dignũ ꝓfecto est: ut de dei itu̾e ꝓ carualib
affectib nõ delinemꝰ. Tota enĩ uirtute pensandũ est. quod

Expanded text:
Ibant autem in directum vaccae per viam quae ducit Bethsamis; Ibant autem in directum vaccae per viam quae ducit Bethsamis; uno itinere gradiebantur, pergentes et mugientes, et non declinabant neque ad dexteram neque ad sinistram. Quid igituque in Ecclesia significant, qui dum sacri eloquii praecepta considerant, quasi superimpositam Domini arcam portant? de quibus hoc est etiam notandum, quod fuisse fetae memorantur: quia sunt plerique, qui in via Dei intrinsecus positi, foris carnalibus affectibus ligantur: sed non declinant a recto itinere qui arcam Dei portant in mente. Ecce enim vaccae Bethsamis pergunt. Bethsamis quippe dicitur Domus solis. Et propheta ait : Vobis autmetis Dominum orietur sol justitiae . Si ergo ad aeterni solis habitationem tendimus, dignum profecto est ut de Dei itinere pro carnalibus affectibus non declinemus. Tota enim virtute pensandum est quod
Abbreviated transcription (Latin):
quilibet in hoc munto adu̾sarius: s in uia dei contrarius non
ametur etiam ꝓpinquus. Quisqͥs enĩ iam et̾ua concupiscit
in ea quã aggreditur causa dei extra patrẽ extra matrẽ. extͣ
utorem. excra filios. extra toguatos. extra semet ip̃m fieri de¬
bet: ut eo uerius cognoscat dm̃. quo in eius causa neminẽ
retognoscit. Multũ nãq est qd̃ carnales affectus intentionẽ
m̃tis diuerberant. eusq aciem abscurant. Quos tam̃ negͥ¬
quã noxios patim᷑ si eos p̾mendo teneamꝰ. Elmandi gͤ sunt
primi: impendenda taritas om̃ib ⁊ ꝓpinqus. ⁊ extraneis. ñ
tam̃ ꝓeadẽ caritate a dei amore flectendũ. Scimus aũt quia
cũ de t̾ra philistiim archa diũ ad t̾rã isrłitatũ rediret. plaust
suꝑ imposita est: ⁊ uacce plaustro subiuncte sunt que fete fi¬
isse memorant᷑: quaꝵ filios clauserunt donu. Et scͥptũ est.

Expanded text:
quilibet in hoc mundo etiam adversarius, sed in via Dei contrarius non quilibet in hoc mundo etiam adversarius, sed in via Dei contrarius non ametur etiam propinquus. Quisquis enim jam aeterna concupiscit, in ea quam aggreditur, causa Dei, extra patrem, extra matrem, extra uxorem, extra filios, extra cognatos, extra semetipsum fieri debet, ut eo verius cognoscat Deum, quo in ejus causa neminem recognoscit. Multum namque est quod carnales affectus intentionem mentis diverberant, ejusque aciem obscurant; quos tamen nequaquam noxios patimur, si eos premendo teneamus. Amandi ergo sunt proximi, impendenda est charitas omnibus et propinquis et extraneis, nec tamen pro eadem charitate a Dei amore flectendum. 4. Scimus autem quia cum de terra Philisthiim 1629 arca Domini ad terram Israelitarum rediret, plaustro superimposita est, et vaccae plaustro subjunctae sunt, quae fetae fuisse memorantur, quarum filios clauserunt domi. Et scriptum
Abbreviated transcription (Latin):
Tũc et enim bene animã nr̃am odimꝰ: cũ eius carnalib deside¬
riis nõ acquiescimꝰ: cũ eiꝰ appetitũ frangimꝰ eius uoluptatib
reluctam᷑. Que gͦ contempta ad melius ducit᷑: quasi ꝑ odiui
amatur. Sic sic nimirũ exhibere ꝓximis nrĩs odu discretõnẽ
debemus: ut in eis ⁊ diligauiꝰ quod sunt. ⁊ habeamꝰ odio quod
in dei nobis ituni̾e obsistunt. Certe dũ paulus iherosolimam
ꝑgeret: ꝓph̃a agab ⁊onam illius app̃hendit. suisq pedib alli¬
gauit dicens. Uirũ cuiꝰ hec zona est: sic alligabunt ĩ hetłm
S his qui animã suam ꝑfecte oterat: quid dicebat: Ego nõ
solũ alligari s ⁊ mori in iherusalem paratus sum pro nõie dũi
suam amando oderat immo odiens amabat: quã cupiebat ꝓ
ihu morti trad̾e: ut hanc ad uitam de peccati morte suscitaret. ab
hec gͥ discretione odii nr̃i: trahamꝰ formã ad odiũ ꝓximi. flmet̾

Expanded text:
Tunc etenim bene nostram animam odimus, cum ejus carnalibus desideTunc etenim bene nostram animam odimus, cum ejus carnalibus desideriis non acquiescimus, cum ejus appetitum frangimus, ejus voluptatibus reluctamur. Quae ergo contempta ad melius ducitur, quasi per odium amatur. Sic sic nimirum exhibere proximis nostris odii discretionem debemus, ut in eis diligamus quod sunt, et habeamus odio quod in Dei nobis itinere pergeret, propheta Agabus zonam illius appgavit, dicens: Virum cujus haec zona est sic alligabunt in Jerusalem . Sed is qui animam suam perfecte oderat quid dicebat? Ego non solum alligari, sed et mori in Jerusalem paratus sum pro nomine Domisuam amando oderat, imo odiens amabat, quam cupiebat pro Jesu morti tradere, ut hanc ad vitam de peccati morte suscitaret. Ab hac ergo discretione odii nostri trahamus formam ad odium proximi. Ametur
Abbreviated transcription (Latin):
tes ⁊ carualit̾ ꝓpinquos p̃cipimur odisse: qui iubemur ⁊
mimicos diligere. & certe de uxore ueritas dic̃. Q uod deus
dã p̾dicat. cũ magist̾ dicat: qui uxorẽ nõ odit. nõ potest.
r̃s esse discipłs. Nũquid aliud udex nũtiat: aliud p̾to cls¬
mat: an simul ⁊ odisse possumꝰ. ⁊ diligere: S si um p̃cepti
ppendimus. utrũq agere ꝑ discretionẽ ualemꝰ: ut eos qui
uobis carnis cognatione coniuucti sunt. ⁊ quo ꝓximos no¬
uimꝰ diligamꝰ ⁊ ⁊ quo aduersarios in uia dei patim᷑: odiendo
⁊ fugiendo nesciamꝰ. Quasi enĩ ꝑ odium diligit᷑. qui carualit
sapiens. dũ praua nobis ingerit nõ audit᷑. ut aũt dñs demõ¬
straret hoc gͥ ꝓxuos odiũ nõ de inaffectione ꝓcedere. s de ca¬
ritate: addidit ꝓtinus dicens. adhuc aũt ⁊ animã suã. Odisse
itaꝙ p̾cipimn᷑ ꝓximos: odisse ⁊ animã nrãm. Constat gͦ quia
amando debet odisse ꝓximũ: qui sic eum odit sicut semet ip̃m

Expanded text:
ntes et carnaliter propinquos praecipimur odisse, qui jubemur et inimicos diligere? Et certe Veritas de uxore dicit: Quod Deus dam praedicat, cum magister dicat: Qui uxorem non odit, non potest meus esse discipulus. Nunquid aliud judex nuntiat, aliud praeco clamat? An simul et odisse possumus, et diligere? Sed si vim praecepti perpendimus, utrumque agere per discretionem valemus, ut eos qui nobis carnis cognatione conjuncti sunt, et quos proximos novimus, diligamus, et quos adversarios in via Dei patimur odiendo et fugiendo nesciamus. Quasi enim per odium diligitur qui carnaliter sapiens, dum prava nobis ingerit, non auditur. Ut autem Dominus demonstraret hoc erga proximos odium non de inaffectione procedere, sed de charitaitaque praecipitur proximos, odisse et animam nostram: constat ergo, quia amando debet odisse proximum, qui sic eum odit, sicut semetipsum.
Abbreviated transcription (Latin):
tionem ualent. Nam sequit᷑. Et non relinquent in
te lapidẽ suꝑ lapidẽ. Puersa etenum nens cũ ꝑuerse
cogitationi adhuc ꝑuersiorẽ adicit ÷ quid aliud quã
lapidem suꝑ lapidem porut : S in destructa cuutate
suꝑ lapidẽ lapis nõ relinquit᷑ ÷ quia cum ad ultionẽ
suam anima ducit᷑ : om̃is ab illa cogitatinũ suarum
constructio dissipat᷑. Que cur hoc patiat᷑. ad iungitur.
eo qd̃ nõ tognoueris tempus iusitationis tue. Prauã
quãq animam: om̃ipotens dominus modis multis
uisitare consueuit. Nam assidue hanc usitat p̃cepto
aliquando autem flagelło. aliquando uero miraculo: ut et
uera que nesciebat audiat: ⁊ tam̃ adhuc suꝑbiens atq cõtẽp¬
nens. aut dolore compuncta redeat: aut beneficus deuicta.
malum quod fecit erubescat. E quia uisitationis sue tẽpꝰ
minime cognoscit: illis in extremo uite inimicis tͣdet᷑⁊

Expanded text:
tionem valent. Nam sequitur: Et non relinquent in tionem valent. Nam sequitur: Et non relinquent in te lapidem super lapidem. Perversa etenim mens cum perversae cogitationi adhuc perversiorem adjicit, quid aliud quam lapidem super lapidem ponit? Sed in destructa civitate super lapidem lapis non relinquitur, quia cum ad ultionem suam anima ducitur, omnis ab illa cogitationum suarum constructio dissipatur. 5. Quae cur hoc patiatur adjungitur: Eo quod non cognoveris tempus visitationis tuae. Pravam quamque animam omnipotens visitare consuevit. Nam assidue hanc visitat praecepto, aliquando autem flagello, aliquando vero miraculo, ut et vera quae nesciebat audiat, et tamen adhuc superbiens atque contemnens, aut dolore compuncta redeat, aut beneficiis devicta malum quod fecit erubescat. Sed quia visitationis suae tempus minime cognovit, illis in extremo vitae inimicis tradetur,
Abbreviated transcription (Latin):
bona nõ licet: que cum licuit agere contempsit. De qͥb
adhuc apte qd̃ sequit᷑. intelligi ualet. Cirtumdabunt te
⁊ coangustabunt te undiꝙ. Maligni quippe sp̃c undix
auunam angustant : quando ei non solum operis. ue¬
rum etiam locutionis atq in suꝑ cogitatinis iniquita¬
tes replicant : ut que prius se ꝑ multa dilatauit in sce¬
lere ÷ ad extremũ de omnib angustet᷑ in retributione. Se¬
quitur. Et ad t̾ram consternent te: ⁊ filios tuos qui
uite sunt. Tunc aĩa ꝑcognitionẽ reatus sui ad t̾ram
consternitur: cũ caro quam uitam suam credidit. redi¬
re ad puluerem urgetur. Tunc ĩmortẽ filii illius cad̃t
cũ cogitationes illicite que modo ex illa ꝓdeunt. mex¬
trema uite ultione dissipant᷑. sicut scriptũ est. In illa
die ꝑibunt om̃s cogitationes eoꝵ. Que scilicet du¬
re cogitationes: intelligi etiam ꝑ lapidũ significa¬

Expanded text:
bona non licet quae, cum licuit agere, contempsit. De quibus bona non licet quae, cum licuit agere, contempsit. De quibus adhuc apte quod sequitur intelligi valet: Circumdabunt te, et coangustabunt te undique. Maligni quippe spiritus undique animam angustant, quando ei non solum operis, verum etiam locutionis atque insuper cogitationis iniquitates replicant, ut quae prius se per multa dilatavit in scelere, ad extremum de omnibus angustetur in retributione. Sequitur: Et ad terram prosternent te, et filios tuos qui in te sunt. Tunc anima per cognitionem reatus sui ad terram consternitur, cum caro quam vitam suam credidit redire ad pulverem urgetur. Tunc in mortem filii illius cadunt, cum cogitationes illicitae quae modo ex illa prodeunt, in extrema vitae ultione dissipantur, sicut scriptum est: In illa die peribunt omnes cogitationes eorum . Quae scilicet durae cogitationes intelligi etiam per lapidum significa
Abbreviated transcription (Latin):
quentis iudicii recedat amemoria : quatinus dũ meus
pauida extreme ultionis tuore transfigit᷑: quantũ
nunc p̃sens leticia. tantũ post ira subsequen cẽꝑet᷑ hĩc
namꝙ scriptũ est. Beatus homo: qui semꝑ est pauidus.
Qui uero m̃tis est dure: corruit in malũ. Sequentis enĩ
ira iuditii tanto tũc districtior portabitur: quanto nũc
⁊ int̾ culpas minime tuetur. Sequitur. Quia uenient
dies inte: ⁊ circumdabunt te inimici tui uallo. Qui umꝙͣ
sunt humane anime maiores inimici. quam maligni
sp̃c ÷ qui hanc acorpore exeuntem obsident. quã ĩ carnis
amore positam. deceptoruis delectationib fouent: Qr̃a
uallo circumdant: quia ante m̃tis eius oculos reductis
iniquitatib quas ꝑpetrauit. Hanc ad societatẽ sue dãp¬
nationis trahentes coartant ⁊ ut in ip̃a iam extremitate
uite dep̾hensa. ⁊ aquib hostib cirtũclusa sit uideat: et
tam̃ euadendi aditũ inuenire nõ possit ÷ quia oꝑari ia

Expanded text:
quatenus dum mens pavida extremae ultionis timore transfigitur, quantum nunc praesens laetitia, tantum post ira subsequens temperetur. Hinc namque scriptum est: « Beatus homo qui semper est pavidus; qui vero mentis est durae, corruet in malum . » Sequentis enim ira judicii tanto tunc districtior portabitur, quanto nunc et inter culpas minime timetur. Sequitur: « Quia venient dies in te, et circumdabunt te inimici tui vallo. Qui unquam sunt humanae animae majores inimici, quam maligni spiritus, qui hanc a corpore exeuntem obsident, quam in carnis amore positam deceptoriis delectationibus fovent? Quam vallo circumdant, quia ante mentis ejus oculos reductis iniquitatibus quas perpetravit, hanc ad societatem suae damnationis trahentes coarctant, ut in ipsa jam extremitate vitae deprehensa, et a quibus hostibus circumclusa sit videat, et tamen evadendi aditum invenire non possit, quia operari jam
Abbreviated transcription (Latin):
tudine tabescunt ⁊ aut afflicti in uiriis concidunt. aut ꝑcussi
grauib dampnis affligunt᷑. ⁊ in mundi dolore uident. quia
nicħ cõfid̾e de eius uoluptate debuerunt. Seq ip̃os in suis de¬
sideriis rep̾hendentes: ad eum corda cõuertunt. De his quippe

Expanded text:
tudine tabescunt, aut afflicti injuriis concidunt, aut percussi tudine tabescunt, aut afflicti injuriis concidunt, aut percussi gravibus damnis affliguntur, et in mundi dolore vident quia nihil confidere de ejus voluptate debuerunt, seque ipsos in suis desideriis reprehendentes, ad Deum corda convertunt. De his quippe
Abbreviated transcription (Latin):
Uocantur ⁊ ueniunt: qui acceptam intellectus grãm oꝑando
ꝑficiunt. Quidã uero sic uocant᷑: ut etiam cõpellant᷑. Nam
sunt ñ nulli qui bona facienda intelligũt: s hec facere desistũt.
Uacent que agere debeant: s hec ex desiderio nõ sequunt᷑. His
ut suꝑius dixius plerũq contingit: ut eos incarnalib
desideriis suis mũdi huiꝰ adu̾sitas feriat: app̾hendẽ temꝑalẽ
glam conentur: ⁊ nequeant. & dũ ꝑ alta pelagi quasi ad gnͣ¬
diores curas huiꝰ sclĩ nauigare ꝓponunt: semꝑ adu̾sis fla¬
tib ad deiectionis sue litora repeslant᷑. Cumq se frangi in de¬
sideriis suis adu̾sante mundo conspiciunt: quid de se auctori
suo debeant cõmemorant᷑: ita ut ad eum erubescentes redeat̃:
qui eum suꝑbientes ꝓ mũdi amore deserebant. Sepe naq
ñnulli ad temꝑalem gl̾am ꝓficere uolentes. aut longa egre¬

Expanded text:
vocantur et veniunt qui acceptam intellectus gratiam operando vocantur et veniunt qui acceptam intellectus gratiam operando perficiunt; quidam vero sic vocantur, ut etiam compellantur. Nam sunt nonnulvident quae agere debeant, sed haec ex desiderio non sequuntur. His, ut superius diximus, plerumque contingit ut eos in carnalibus desideriis suis mundi hujus adversitas feriat: apprehendere temporalem gloriam conentur et nequeant; et dum per alta pelagi quasi ad grandiores curas hujus saeculi navigare proponunt, semper adversis flatibus ad dejectionis suae littora repellantur. Cumque se frangi in desideriis suis, adversante mundo, conspiciunt, quid de se auctori suo debeant commemorantur al., commonentur, ita ut ad eum erubescentes redeant, qui eum superbientes pro mundi amore deserebant. Saepe namque nonnulli ad temporalem gloriam proficere volentes, aut longa aegri
Abbreviated transcription (Latin):
pulũ designat: qui tenere legẽ insuburbana cõuersatõe
nouerat. Cum uero conuiuas suos colligi ex uiis ⁊ sepi¬
b p̾cipit: nimrũ agrestem ppłm colligere. id est gentilem
querit: de ciuiꝰ significatione ꝑ psalmistam dr̃. Tũc exulta¬
bunt orũa lign̾a siluarũ ante faciem dñi: qm̃ uenit. lig¬
na enĩ silue gentes uocate sunt: quia in infidelitate sua tor¬
te ⁊ iufructuose semꝑ fuerunt. Qui gͦ ex ilło agresti usu cõ¬
uersi sunt: ad cenam dñicã quasi ex sepib uenerunt. No-
tandũ uero qd̃ in hac inuitatione t̾cia. nõ dr inuita: s cõpel¬
le intrare. Alii enĩ uocant᷑. ⁊ uenire contempnũt: alii uocãt
et ueniunt: alii aũt nequaquã dĩ quia uocant᷑. s cõpellunt
ut intrent. Uocant᷑ ⁊ uenire cõtẽpnunt: qui donũ quidem in¬
tellectus accipiunt. s eundẽ intellectũ oꝑib nõ sequuntur.

Expanded text:
pulum designat qui tenere legem sub urbana conversatione pulum designat qui tenere legem sub urbana conversatione noverat; cum vero convivas suos colligi ex viis et sepibus praecipit, nimirum agrestem populum colligere, id est gentilem, quaerit, de cujus significatione per Psalmistam dicitur: Tunc exsultabunt omnia ligna silvarum ante faciem Domini, quoniam venit . Ligna enim silvae gentes vocatae sunt, quia in infidelitate sua tortae et infructuosae semper fuerunt. Qui ergo ex illo agresti usu conversi sunt, ad coenam dominicam quasi ex sepibus venerunt. 9. Notandum vero est quod in hac invitatione tertia non dicitur Invita, sed Compelle intrare. Alii enim vocantur, et venire contemnunt; alii vocantur et veniunt; alii autem nequaquam dicitur quia vocantur, sed compelluntur ut intrent. Vocantur et venire contemnunt qui donum quidem intellectus accipiunt, sed eumdem intellectum operibus non sequuntur;
Abbreviated transcription (Latin):
hostes ducunt. Qui conuuuantes amalechitas uelut da¬
iuid gladio feriunt: quia suꝑbos quosq qui se in mundo
despexerant. dñi uirtute ꝓsternunt. Puer gͦ egyptius qui
uniua remanserat. amalechitas int̾ficit : quia plerũq ip̃i
m̃tes scl̃ariũ p̾dicando suꝑant: qui prius cũ scl̃arib ĩ hoc
mundo currere nõ ualebant. S deductis ad cenam pau¬
ꝑib: quid puer subiungat. audiamꝰ. Dñe factũ est qd̾ ĩ¬
perasti: ⁊ adhuc locus est Multi tales ad cenã dn̾icã ex i¬
dea collecti sunt. s multitudo que ex isrłitico ppło credidit.
locũ suꝑui coniuuii nõ impleuit. Intrauit iam frequẽtia
udeoꝵ: s adhuc locus uacat in regno. ubi suscipi debeat
numerositas gentiũ. Unde ⁊ eidẽ seruo dr̃. Exi inuias. ⁊ se¬
pes. ⁊ cõpelle intrare: ut impleat᷑ domꝰ mea. Cum de uicis
⁊ plateis ad cenã quosd̾a dñs inuitat: illum uidelicet po¬

Expanded text:
hostes ducunt. Qui convivantes Amalecitas velut Dahostes ducunt. Qui convivantes Amalecitas velut David gladio feriunt, quia 1623 superbos quosque qui se in mundo despexerant Domini virtute prosternunt. Puer ergo Aegyptius qui in via remanserat Amalecitas interficit, quia plerumque ipsi mentes saecularium praedicando superant, qui prius cum saecularibus in hoc mundo currere non valebant. 8. Sed, deductis ad coenam pauperibus, quid puer subjungat audiamus: Domine, factum est ut imperasti, et adhuc locus est. Multi tales ad coenam dominicam ex Judaea collecti sunt, sed multitudo quae ex Israelitico populo credidit locum superni convivii non implevit. Intravit jam frequentia Judaeorum, sed adhuc locus vacat in regno, ubi suscipi debeat numerositas gentium. Unde et eidem servo dicitur: Exi in vias et sepes, et compelle intrare, ut impleatur domus mea. Cum de vicis et plateis ad coenam quosdam Dominus invitat, illum videlicet po
Abbreviated transcription (Latin):
debilẽ reliquerant: cũ magna fortitudine ꝓstrauit. amale¬
chita quippe: ppłs lãbens uocatur. & quis ꝑ lambentt̃ po¬
pulũ. nisi m̃tes scłariũ designant᷑: Que terrena cuncta q̃¬
biendo quasi lamibunt: dum solis temporalib delectant᷑. ssi
enĩ ppłs lambens p̃dam facit: dum t̾rena diligentes. lucra de
alienis dampnis exaggerant. S puer egypturs eger ĩuis
relinquit᷑. quia peccator quisq dũ in firinari ab huĩ mũdi
statu ceꝑit: mox scl̃arib m̃tib in despectũ uenit. Quem tam̃
dauid inuenit. eiq cibũ & potũ p̾bet: quia manu fortis dũs
abiecta mũdi nõ despicit. & plerũq eos qui sequi mundũ
minime ualentes. quasi in iua remanent ad amoris sui gͣ¬
tiam conuertit: eisq uerbi sui cibum potũq porrigit &¬
quasi duces sibi iniuia elegit: dũ suos etiã p̾dicatores facͭ
Dum eñ xp̃m peccatoꝵ cordib inferunt: quasi dauid suꝑ

Expanded text:
debilem reliquerant cum magna fortitudine prostravit. Amaledebilem reliquerant cum magna fortitudine prostravit. Amalechita quippe populus lambens vocatur. Et quid per lambentem populum nisi mentes carnalium designantur? Quae terrena cuncta ambiendo quasi lambunt, dum solis temporalibus delectantur. Quasi enim populus lambens praedam facit, dum terrena diligentes lucra de alienis damnis exaggerant. Sed puer Aegyptius aeger in via relinquitur, quia peccator quisque dum infirmari ab hujus mundi statu coeperit, mox saecularibus mentibus in despectum venit. Quem tamen David invenit, eique cibum et potum praebet, quia manu fortis Dominus abjecta mundi non despicit, et plerumque eos qui, sequi mundum minime valentes, quasi in via remanent ad amoris sui gratiam convertit, eisque verbi sui cibum potumque porrigit; et quasi duces sibi in via eligit, dum suos etiam praedicatores facit. Dum enim Christum peccatorum cordibus inferunt, quasi David super
Abbreviated transcription (Latin):
res humiles eligant᷑. bos itaq eligit deus. quos despicit
mundus: quia plerũq ip̃a despectio hominẽ reuocat ad
se ip̃m. Is enĩ qui patrẽ reliquit. ⁊ partẽ substantie quã per¬
ceꝑat ꝓdige expendit: postquã esurie cepit inse reu̾sus dix̃.
Quanti mercennarii in domo patris mei abundant panib.
Longe quippe a se discesserat: qñ peccabat: & si ñ esurisset inse¬
met ip̃m minime redisset: quia postquã t̾renis reb indiguit.
t̃s cogitare cepit qͥd de spiritalib amisit. Pauꝑes gͦ ⁊ debiles.¬
hoc mũdo nõ habent ubi delectent᷑. Qd̃ bene amalethitaꝵ puer
ille egyptius designat. qui amalethitis p̾dantib atꝙ currẽ.¬
tib eger remansit in uia fame sitiꝙ aruit: quẽ tam̃ dauidĩ¬
uenit. ei cibũ potũt p̾buit. Qui ilico conualescẽs. dix dã¬
uid factus est. Comunantes amalethitas repperite :⁊ eosf qur

Expanded text:
res humiles eligantur. 7. Hos itaque elegit Deus quos despicit res humiles eligantur. 7. Hos itaque elegit Deus quos despicit mundus, quia plerumque ipsa despectio hominem revocat ad semetipsum. Is enim qui patrem reliquit, et partem substantiae quam perceperat prodige expendit, postquam esurire coepit, in se reversus dixit: Quanti mercenarii in domo patris mei abundant panibus? Longe quippe a se discesserat quando peccabat. Et si non esurisset, in semetipsum minime rediisset, quia postquam terrenis rebus indiguit, tunc cogitare coepit quid de spiritalibhoc mundo non habent ubi delectentur. Quod bene Amalechitarum puer ille Aegyptius designat, qui Amalechitis praedantibus atque currentibus aeger remansit in via, et fame sitique aruit; quem cum David invenit, ei cibum potumque praebuit; qui illico convalescens dux David factus est; convivantes Amalechitas reperit, et eos qui se
Abbreviated transcription (Latin):
les. cecos ⁊ claudos introduc huc. Etce qui trene substantie pl
uisto incubat: uenire ad dnĩcam cenã recusat. Qui labori cu¬
nositatis insudat: p̃parata uite alim̃ta fastidit. Qui carna¬
liͥ cesiteris inseruit: spiritalis cõuiuu epulas respuit Q
gͤ uenire supbi renuuit: paupes eliguntur: Cur hoc nisi qd
iuxta pauli uocem. infirma mundi elegit deus. ut confundat for¬
⁊ ueniunt. Pauꝑes ⁊ debiles. Debiles dicunt᷑: qui iudicio suo
apud semet ip̃os infirmi sunt. Nam pauꝑes ⁊ quasi fortes
sunt: qui ⁊ positi inpauꝑtate suꝑbiunt. Ceti uͦ sunt: qui nul¬
lũ ingenii lum̃ habent. Claudi quoq sunt: qui rectos gressu
inoꝑatione nõ habent. S dum noꝵ uitia in m̃broꝵ debilita¬
te signant᷑ : ꝓfecto liquet. quia sicut illi peccatores fuerunt
qui uocati uenire noluerunt: ita hi quoq pccõres sunt. qui
inuitant᷑ i ueniunt. S peccatores suꝑbi respuunt᷑: ut ptc̃o¬

Expanded text:
iles, caecos et claudos introduc huc. Ecce qui terrenae substantiae plus iles, caecos et claudos introduc huc. Ecce qui terrenae substantiae plus justo incubat, venire ad Dominicam coenam recusat, qui labore incuriositatis insudat, praeparata vitae alimenta fastidit, qui carnalibus desideriis inhaeret, spiritalis convivii epulas respuit. Quia ergo venire superbi renuunt, pauperes eliguntur, cur hoc? nisi quia juxta Pauli vocem, infirma mundi elegit Deus, ut confundat for debiles. Pauperes et debiles dicuntur, qui judicio suo apud semetipsos infirmi sunt. Nam pauperes et quasi fortes sunt, qui et positi in paupertate superbiunt. Caeci vero sunt, qui nullum ingenii lumen habent. Claudi quoque sunt, qui rectos gressus in operatione non habent. Sed dum morum vitia in membrorum debilitate signantur, profecto liquet quia sicut illi peccatores fuerunt qui vocati venire noluerunt, ita hi quoque peccatores sunt qui invitantur et veniunt. Sed peccatores superbi respuuntur, ut peccato
Abbreviated transcription (Latin):
Alius aũt dixit. Uxorẽ duxi: ⁊ ideo nõ possũ uenire. Quid per
uxorem. n uoluptas carnis accipitur : Nam quãuis bonũ sit
coniugiũ. atꝙ ad ꝓpagandã sobolem ꝓuidentia diuina constiti
tũ ͥ ñ nulli tam̃ nõ ꝑ hoc fecunditatem ꝓlis: s desid̾ia expetunt
uoluptatis. & ictitto ꝑ rem iustam: significari potest nõ in cõ¬
grue res inuista. Ed cenam uos gͦ et̾ni conunui sũmus patri¬
familias inuitat: s dum aluiꝰ auaricie aluis curiositati. alui
uoluptati carius est deditꝰ. nimirũ reprobi simul om̃s excusãt
dum hunc t̾rena cura occupat: illũ alieni actus sagax cogitatio
deuastat. alteriꝰ etiã m̃tem uoluptas carnalis inquinat. fastidi¬
osus quisq ad et̾ne uite epulas nõ festinat. Sequit᷑. Reu̾sus
seriuis. nuntiauit hec dño suo. Tunc iratꝰ patͥfamilias: dixit
seruo suo. Exicito in plateas ⁊ uicos ciuitatis: ⁊ pauꝑes. deb¬

Expanded text:
Alius autem dixit: Uxorem duxi, et ideo non possum venire. Quid per Alius autem dixit: Uxorem duxi, et ideo non possum venire. Quid per uxorem nisi voluptas carnis accipitur? Nam quamvis bonum sit conjugium, atque ad propagandam sobolem tum, nonnulli tamen non per hoc fecunditatem prolis, sed desideria expetunt voluptatis, et ideo per rem justam significari potest non incongrue res injusta. Ad coenam nos ergo aeterni convivii summus paterfamilias invitat; sed dum alius avaritiae, alius curiositati, alius voluptati carnis est deditus, nimirum reprobi simul omnes excusant. Dum hunc terrena cura occupat, illum alieni actus sagax cogitatio devastat, alterius etiam mentem voluptas carnalis inquinat, fastidiosus quisque ad aeternae vitae epulas non festinat. 6. Sequitur: Reversus servus nuntiavit haec domino suo. Tunc iravicos civitatis, pauperes ac deb
Abbreviated transcription (Latin):
sui significatione nõ discrepant. dũ dicit eo. ꝓbare: qͥa iudelis
qd̃ ⁊ is quĩ ꝓpt̾ uillam. ⁊ is qui ꝓpt̾ ꝓbanda iuga boum a cena
sui inuitatoris se excusat: humilitatis u̾ba ꝑmiscet. dicens.
Rogo te: habe me excusatũ. Dũ eñ dicit rogo. ꝙ tam̃ ueni
contempnit: humilitas sonat in uoce suꝑbia mactione: ⁊
ette hoc diuidicat. agere prauus quisq cũ audit: nec tam̃ ea q̃
diuidicat. agere desistit. Nam dum cuilibet ꝑu̾se agenti dicimꝰ
conu̾tere. dmi sequere. mũdũ relinque: ubi hunc. nͥ ad drũcã
cenam uocamus: S cũ respondet. ora ꝓme. quia peccator sum.
hoc facere nõ possum ÷ quid aliud agit. nͥ ⁊ rogat. ⁊ excusat: Di¬
cenꝰ nãꝙ peccator sum. humilitatẽ insinuat ⁊ subiungens aũt
cõu̾ti nõ possum: suꝑbiã demonstrat. Rogando gͥ excusat. qui
⁊ humilitatẽ suꝑducit inuoce: ⁊ suꝑbiam exercet inactione.

Expanded text:
sui significatione non discrepant, dum dicitur, eo probare illa; quisui significatione non discrepant, dum dicitur, eo probare illa; quiquod et is qui propter villam et is qui propter probanda juga boum a coena sui invitatoris excusat, humilitatis verba permiscet, dicens: Rogo te, habe me excusatum. Dum enim dicit Rogo te, et tamen venire contemnit, humilitas sonat in voce, superbia in actione. Et ecce haec dijudicat pravus quisque cum audit, nec tamen ea quae dijudicat agere desistit. Nam dum cuilibet perverse agenti dicimus Convertere, Deum sequere, mundum relinque, ubi hunc nisi ad Dominicam coenam vocamus? Sed cum respondet: Ora pro me, quia peccator sum, hoc facere non possum, quid aliud agit, nisi et rogat et excusat? Dicens namque: Peccator sum, humilitatem insinuat; subjungens autem: Converti non possum, superbiam demonstrat. Rogando ergo excusat, qui et humilitatem superinducit in voce, et superbiam exercet in actione. 5.
Abbreviated transcription (Latin):
uid̾e uillã: qui sola exteriora cogitat. ꝓpt̾ substantiã. Alter
dixit. Iuga boum emi quinq: ⁊ ego ꝓbare illa. Rogo te:
habe me excusatum. Quid in quinq iugis boũ. nͥ quinq cor¬
ꝑis sensus accipinius: Qui recte quoꝙ iuga boum uocati
sunt: quia inutroq sexu gemuiant. Qui iudelicet corporales
sensus. quia int̾na cõprehend̾e nesciunt. s sola ext̾iora cog.¬
noscunt : ⁊ deserentes intima ea que extra sunt tangunt: ret¬
te ꝑ eos curiositas designat᷑. Que dũ alienã querit utam
discutere: semꝑ sua intima nesciens. studet exteriora cogitare.
Graue namq curiositatis est intium: que dũ cuilibet inte
ad inuestigandam uitam ꝓximi exteriꝰ ducit. semꝑ ei sua in¬
tima abscondit: ut alieua sciens se nesciat: ⁊ curiosi animꝰ
quanto ꝑitus fuerit alieni meriti: tanto fiat ignarus sur
Dpt̃ hoc namꝙ ⁊ de eisd̾e quinꝙ iugis boum dr̃. eo ꝓbate il¬
a rogo te habe me. excusatũ. Ip̃a enĩ extusantis u̾ba auicis

Expanded text:
ogitat propter substantiam. Alter dixit: Juga boum emi quinque, et eo probare illa; rogo te, habe me excusatum. Quid in quinque jugis boum nisi quinque corporis sensus accipimus? Qui recte quoque juga vocati sunt, quia in utroque sexu geminantur. Qui videlicet corporales sensus, quia interna comprehendere nesciunt, sed sola exteriora cognoscunt, et, deserentes intima, ea quae extra sunt tangunt, recte per eos curiositas designatur. Quae dum alienam quaerit vitam discutere, semper sua intima nesciens, studet exteriora cogitare. Grave namque curiositatis est vitium, quae dum cujuslibet mentem ad investigandam vitam proximi exterius ducit, semper ei sua intima abscondit, ut aliena sciens, se nesciat, et curiosi animus quanto peritus fuerit alieni meriti, tanto fiat ignarus sui. Propter hoc namque et de eisdem quinque jugis boum dicitur: Eo probare illa; rogo te, habe me excusatum. Ipsa
Abbreviated transcription (Latin):
gordiana qua suꝑius dixi ascimonialis habitus excelle¬
tia corruit ad penam: ⁊ frat̾ hic de quo ista narram. ab
ip̃o mortis articło rediit ad uitã et̾nam. Nemo gͦroscit qͥs
de se in occultis dei iudiciis agat᷑. quia multi sunt uocat
peuici uero electi. Quia igitur nulli de se certũ est electũ
se esse: restat ut om̃s trepident. omĩs de sua actione formidẽt
Om̃s in sola diuina miscd̃ia gaudeant: nullus de suis uirib
p̃sumat. Est qui ꝑficiat fiduciam nram ⁊ ille scilicet qͥ dig¬
natꝰ est assumere naturam nrãm: qui uiuit ⁊ regnat cum¬

Expanded text:
Gordiana, quam superius dixi, a sanctimonialis habitus excellenGordiana, quam superius dixi, a sanctimonialis habitus excellentia corruit ad poenam, et frater hic, de quo ista narravi, ab ipso mortis articulo rediit ad aeternam vitam. Nemo ergo scit quid de se in occultis Dei judiciis agatur; quia multi sunt vocati, pauci vero electi. Quia ergo nulli de se certum est electum se esse, restat ut omnes trepident, omnes de sua actione formident, omnes in sola divina misericordia gaudeant, nullus de suis viribus praesumat. Est qui perficiat fiduciam nostram, ille scilicet qui in se dignatus est assumere naturam nostram, Jesus Christu
Abbreviated transcription (Latin):
tibi sc̃e crucis imprime. Respondebat ille ut poterat dicẽs.
Uolo me signare. s nõ possum: quia a drachone p̃mor. Cũq
hoc fr̃s audirẽt: ꝓstrati in t̾ram cũ lacrimis. ceꝑunt ꝓ erepti¬
one illius uehem̃tius orare. Et ecce subito melioratus eg̃.¬
cepit quib ualebat uocib exultare dicens. Gratias dõ: c
draco qui me ad deuorandũ acceꝑat fugit: orationib urĩs
expulsus est stare nõ potuit ÷ ꝓ peccatis meis modo int̾cedi¬
te: quia conũti paratus ⁊ secularẽ uitã funditus reling̃re:
homo gͦ qui sicut iam dictũ est. abextrema corꝑis fuerat
parte mortuus: reseruatus ad uitã toto ad deũ corde conu̾¬
sus est. Longis ⁊ continuis inconu̾satione eadẽ flagellis
eruditus: atq ante paucos dies extrescente corporis. tno¬
lestia de functus est. Qui iã draconem moriens nõ iudit. qͥa
illũ iuuendo ꝑ cordis immutationẽ uicit. Ette fr̃s kuũ

Expanded text:
tibi sanctae crucis imprime. Respondebat ille ut poterat, dicens: tibi sanctae crucis imprime. Respondebat ille ut poterat, dicens: Volo me signare, sed non possum, quia a dracone premor. Cumque hoc fratres audirent, prostrati in terra cum lacrymis coeperunt pro ereptione illius vehementius orare. Et ecce subito coepit melioratus aeger quibus valebat vocibus exsultare, dicens: Gratias Deo, ecce draco qui me ad devorandum 1645 acceperat fugit, orationibus vestris expulsus stare non potuit. Pro peccatis meis modo intercedite, quia converti paratus sum, et saecularem vitam funditus relinquere. Homo ergo, qui, sicut jam dictum est, ab extrema corporis fuerat parte praemortuus, reservatus ad vitam, toto ad Deum corde conversus est. Longis et continuis in conversatione eadem flagellis eruditus, atque ante paucos dies excrescente corporis molestia defunctus est. Qui jam moriens draconem non vidit, quia illum per cordis immutationem vicit. Ecce, fratres mei,