comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
id qd sentit. alioquin. ñ ẽ sensus. Ut puta sic̃ phisici ai¬
tumant. uis uisibilis a cerebro ꝑ radios oculorũ egres¬
sa. offendit in formas uł colores utsibiliũ. quas cũ m̃tis
renuntiat. conformat᷑ eis mens ipsa: ⁊ fit uisus. Non
enĩ alit̾ uideret uidens. Qd̃ ȩque de cȩt̾is sensib in¬
telligendum ẽ. Sic mens ꝓ sensu habet intellectũ
sentit. quicquid sentit. Cũ sentit rationabilia. ratu
in ea progredit᷑: qua renuntiante. mens in ea trans¬
format᷑. ⁊̃ fit intellectus. In eis uͦ que sunt ad dm̃
sensus mentis amor ẽ: ipso sentit qͥcquid de d̾o scdm¬
quicũq amat qđ uere amandũ ÷. Cum enĩ nichil am¬
amor: ⁊ ad ipsum recurrit semꝑ. si ñ captiuus ac uinet
alicubi tenet᷑. ubi falso bono decipit᷑. Amori uͦ n̾r̃o. as¬
fectui n̾ro illi naturali. sic ẽ amor di: sic̃ corpori nr̃o
anima sua ẽ. Si in ipso ẽ. uiuit. sin aut̃. ñ nisi morties¬

Expanded text:
id quod sentit: alioqui non est sensus, ut puta, sicut physici auid quod sentit: alioqui non est sensus, ut puta, sicut physici autumant, vis visibilis a cerebro per radios oculorum egressa offendit in formam vel colores visibilium: quas cum menti renuntiat, conformatur eis mens ipsa, et fit visus. Non enim aliter videret videns. Quod aeque de caeteris sensibus intelligendum est. Sic mens pro sensu habet intellectum, eo sentit quiquid sentit. Cum sentit rationabilia, ratio in ea progreditur: qua renuntiante, mens in ea transformatur, et fit intellectus. In eis vero quae sunt ad Deum, sensus mentis amor est: ipso sentit, quiquid de Deo squicunque amat quod vere amandun est. Cum enim nihil amamor: et ad ipsum recurrit semper, si non captivus ac vinctus alicubi tenetur, ubi falso bono decipitur. Amori vero nostro, affectui nostro illi naturali, sic est amor Dei, sicut corpori nostro anima sua est. Si in ipso est, vivit; sin autem, nonnisi mortici
Abbreviated transcription (Latin):
ft̃. cũ soli sibi st̃. alit̾ cũ ꝑ afficientẽ gr̾am ipse ẽ in eis:¬
n illi in ipso ꝑ affectum deuotionis. Cũ enĩ speculatur
gl̾am dñi anima sitiens ad dm̃ uiuũ: ducente gr̾a offe¬
quad̾s ẽ sentit in seipsa splendorẽ gr̃ȩ drifigurã substan¬
suus. sensus suus ẽ quo sentit eũ quẽ sentit: & quodãmͦ
transformat᷑ in id qͥ sentit: ñ enĩ eum sentit nisi in eum
transformet᷑. hoc ẽ nͥ ipse in ipsa. ⁊ ipsa in ipso sit. Etenĩ sic̃
se habet sensus exterior corporis ad corpora ⁊ corporaliaᷤsic
interior ad similia sibi idẽ rationabilia ac diuina uł
sp̃ualia. Int̾ioruͦ animȩ sensus. intellectus eiꝰ ẽ. Maior
tam̃ ⁊ dignior sensus eiꝰ ⁊ purior intellectus amorest.
si fuerit ipse purus. Hoc enĩ sensu ipse creator acreat
sentit᷑. hoc intellectu intelligit᷑. quantum sentiri ues
intelligi pot̾ a creatura ds. Sensus enĩ uł anima bo¬
minis. cũ se mouet ad sentiendum: sentiendo mutat᷑.

Expanded text:
t; aliter, cum per afficientem gratiam ipse est in ipsis per affectum devotionis. Cum enim speculatur gloriam Domini anima sitiens ad Deum vivum, ducente gratia, offenqua Deus est sentit in scipsa splendorem gratiae Dei, et figuram substansuus sensus suus est, quo sentit eum quem sentit; et quodammodo transformetur in id quod sentit, non enim eum sentit, nisi in eum transformetur, hoc est nisi ipse in ipsa, et ipsa in ipso sit. Etenim sicut se habet sensus exterior corporis ad corpora et corporalia, sic est interior ad similia sibi, id est, rationabilia ac divina, vel spiritualia. Interior vero animae sensus intellectus ejus est. Major tamen et dignior sensus ejus, et purior intellectus, amor est, si fuerit ipse purus. Hoc enim sensu ipse Creator a creatura sentitur, intellectu intelligitur quantum sentiri vel intelligi potest a creatura Deus. Sensus enim vel anima hominis cum se movet ad sentiendum sentiendo mutatur in
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ multi cogitant. qͥ ñ amant. Ipsum aut̃ nemo cogi¬
tat. ⁊ ñ amat. Semꝑ uero inhiandum ẽ: ut quantum
datũ fuerit gustet᷑ quã suauis ẽ dñs cũ uͦ mens pia.
mens humilis admitti ñ meret᷑ in illã puritatẽ propt̾
suã impuritatẽ: uł si admittit᷑ ad gustandũ ñ sufficit
stare ad fruendũ. ꝓpter suã imbecillitatẽ: ñ sine gemiti
amoris ⁊ lacrimis doloris inde pellat᷑.:  amplectatur
bonitatẽ dñi ⁊ disciplinã bonitatẽ in eo qđ in digna
admittit᷑: disciplinã. qđ repulsa erudit᷑: fe̾ratq pati¬
ent̾ quã diu mundat᷑: i dignã se faciat. quȩ crebrius
admittat᷑. diutiꝰ immoret᷑. ubi ⁊ aliquando inętͥnũ
habitare mereat᷑. ut possit ẽẽ in xp̾o ubi ipse ẽ: ⁊ in
patre ẽẽ cũ illo in quo ipse ẽ. Qđ ñ ẽ huiꝰ uitȩ. s eius
inqua uidebit᷑ sicuti ẽ. uidebit᷑ cognoscet᷑. ñ credet᷑.

Expanded text:
enim multi cogitant, qui non amant, ipsum autem nemo cogienim multi cogitant, qui non amant, ipsum autem nemo cogitat, et non amat. Semper vero inhiandum est, ut quantum datum fuerit, gustetur quam suavis est Dominus, cum vero mens pia, mens humilis, admitti non meretur in illam puritatem, propter suam impuritatem, vel si admittitur ad gustandum, non sufficit stare ad fruendum propter suam imbecillitatem, non sine gemitu amoris et lacrymis doloris, inde pellatur, et amplectatur bonitatem Domini ad disciplinam: bonitatem in eo quod indigna admittitur; disciplinam, quod repulsa eruditur; feratque patienter, quandiu mundatur, et dignam se faciat quae crebrius admittatur, diutius immoretur: ubi et aliquando in aeternum habitare mereatur, ut possit esse in Christo, ubi ipse est; in Patre esse cum illo, in quo ipse est. Quod non est hujus vitae, sed ejus in qua videbitur sicuti est: videbitur, cognoscetur, non credetur.
Abbreviated transcription (Latin):
fidẽ. ueritas intelligentiã. Interim ⁊ enĩ ⁊ si ñ pot̾ d̾s
uideri uł cognosci sicuti ẽ. ñ parũ ꝓficit ꝓficiens. si
nil ꝓ d̾o suscipit qđ ipse ñ ẽ: ut qͥoquid corporeũ uel¬
locale occurrerit: qͥcquid alicuiꝰ ptulerit formã quali¬
tatis uł dim̾sionẽ quantitatis. respuat mens fi delis
& imꝓbet. ipsamq ueritatẽ sic̃ potuerit cogitet. ⁊ certis¬
sime eam cognoscat. ⁊ amet: quȩ qͣm uere sit ex hoc euident̾
dinoscit᷑: quia etiã ñ cognita amatur. Hȩc ueritas d̾s ẽ.¬
sũmũ bonũ ẽ. ex quo ⁊ in quo. ⁊ꝑ quẽ ẽ bonum. bonũ qcũq
ẽ. Remone quecũq ex ueritate uera. quecũq ex bono
bona st̃ ipsamq ueritatẽ ipsũ bonũ. cogita si potes. Quis
cogitat ⁊ ñ amat: Nimirum. ds̃ ẽ. id ipsum ẽ: qđ cogi¬
tare ⁊ amare idipsum ẽ. Ipsum dico: ñ deipso. De ipso

Expanded text:
fidem, veritas intelligentiam. Interim etenim etsi non potest Deus fidem, veritas intelligentiam. Interim etenim etsi non potest Deus videri, vel cognosci sicuti est, non parum proficit proficiens, si nil pro Deo suscipit quod ipse non est, ut quidquid corporeum locale occurrerit, quidquid alicujus praetulerit formam qualitatis vel dimensionem quantitatis, respuat mens fidelis et improbet: ipsamque veritatem sicut potuerit cogitet, et certissime eam cognoscat et amet; quae quam vera sit, ex hoc evidenter dignoscitur, quia etiam non cognita amatur. Haec veritas Deest, ex quo, et in quo, et per quem est bonum, bonum quodcunque est. Remove quaecunque ex veritate vera, quaecunque ex bono bona sunt; ipsamque veritatem, ipsum bonum cogita, si potes. Quis cogitat, et non amat? Nimirum Deus est idipsum est, quod cogitare et amare idipsum est. Ipsum dico, non de ipso. De ipso
Abbreviated transcription (Latin):
in cuiꝰ fonte ẽ. qđ ẽ unitas trinitatis. Et hec ẽ mira ere¬
atoris ad creaturam dignatio. magna gr̃a. incogitabi¬
lis bonitas. pia creat᷑e ad creatorem fiducia: dulcis ac¬
cessus: bonȩ conscientiȩ silauitas. in amplexu ⁊ osculo
se medium. ⁊ ipsa caritate do uniri. qua pat̾ ⁊ filiꝰ unũ
sunt: in ipso scĩficari qui sc̾itas ẽ amborũ. huiꝰ boni sen¬
sus. ⁊ suauitas experientie. quanta pot̾ ẽẽ in hac mise¬
ra uita ⁊ falsa. iã quamuis ñ plena uera tam̃ẽ uita. &
uere beata: in fut᷑o futura plena. ⁊ plene beata. ⁊ in cõmu¬
tabilit̾ ȩt̾na: scilicet cũ cognoscet paulus sic̃ ⁊ cognitꝰ:
cũ euacuabit᷑ qđ ex parte ẽ. ⁊ ueniet qd̾ ꝑfectum ẽ:
cũ iudebit᷑ d̾s sicuti ẽ. In hac enĩ uita. cognitionis huiꝰ
plenitudinẽ promittere. ꝑiculosa p̃sũptio ẽ:⁊ in huiꝰ¬
modi sic̃ circa credenda infidelitas. sic cirea intelligen¬
da temeritas cauenda ẽ. S regat interim auctorttas

Expanded text:
in cujus fonte est, quod est unitas Trinitatis. Et haec est mira Creatoris ad creaturam dignatio, magna gratia, incogitabilis bonitas, pia creaturae ad Creatorem fiducia, dulcis accessus, bonae conscientiae suavitas, in amplexu et osculo se medium, et ipsa charitate Deo uniri, qua Pater et Filius unum sunt, in ipso sanctificari, qui sanctitas est amborum. Hujus boni sensus, et suavitas experientiae, quanta potest esse in hac misera vita et falsa, jam quamvis non plena, vera tamen est vita, et vere beata; in futuro futura plena et plene beata, et incommutabiliter aeterna; scilicet cum cognoscet Paulus sicut et cognitus est , cum evacuabitur quod ex parte est, et veniet quod perfectum est, cum videbitur Deus sicuti est. In hac enim vita cognitionis hujus plenitudinem promittere periculosa praesumptio est; et in hujusmodi sicut circa credenda infidelitas, sic circa intelligenda temeritas cavenda est. Sed regat interim auctoritas
Abbreviated transcription (Latin):
dũ ei ẽ. đm quantũ ⁊ qͦm odo uelt: utrũ mꝰ contẽptũ sui ipsiꝰ. om̃nũ q
que sunt uel eẽ possunt.: n hoc non tantũ ex iudicio racionis. s xxͦ
affectumentis. uit iam uoluntas plusꝙͣ uoluntassit: ut amorsit.
ut dilectio sit: ut sit caritas. sit unitas sp̾c. Dic enĩ diligendus ẽ d̾s.
Magna enĩ uoluntas ad dm̃ amor ÷ dilectio. adhesio. siue comuctio:
caritas. fruicio. Unitas nͦ sp̃c cum dõ. hoĩ sursum cor habenti ꝓfici¬
entis in d̾m uoluntatis ẽ ꝑfectio: cumiam non solũmͦ uult. qđ
deus uult.: s sic ẽ non tamt̾ affectus. s et in affectu ꝑfectus: uͭt

Expanded text:
ontemptum sui ipsius, omniumque ontemptum sui ipsius, omniumque quae sunt vel esse possunt; et hoc non tantum ex judicio rationis, sed etiam ex affectu mentis: ut jam voluntas plus quam voluntas sit, ut amor sit, ut dilectio sit, ut sit charitas, sit unitas spiritus. Sic enim diligendus est Deus. Magna enim voluntas ad Deum, amor est; dilectio, adhaesio sive conjunctio; charitas, fruitio. Unitas vero spiritus cum Deo homini sursum cor habenti, proficientis in Deum voluntatis est perfectio, cum jam non solummodo vult quod Deus vult, sed sic est non ta
Abbreviated transcription (Latin):
recta. necessarias ad usimi uite hunis: pia. efficacaces ad fructus
gaudiũ. pax paciencia. longanimitas bonitas. benignitas man¬
suetudo fides. modestia. castitas. continencia. Et in om̃i genere cogita¬
cionis. onn̾a qͥcumq cogitanti occrunt. conformant᷑ intencioni uo¬
lintatis. agente meis misecordia niudicio dĩ. ut iustus iustificet᷑ ad¬
quidsit qđ in totum uult. ⁊ ꝓpt̾ qđ iuilt qͥcquid aliud uult sp̃c.
ł odit. qͥcquid contra caro illud concupiscit. Incidentes enĩ qͣsi ex¬
trinsecus. ⁊ decedentes. ⁊ p̃teruolitantes uolitantes. quib modo
uult. mͦ non uult. neqͥquã inter uoluntates. s pene inter ociosa ᷤᷤ
deputande sunt cogitaciones. Nam ⁊ si aliqñ fiunt usq ad delec¬
tacionẽ animi: cito tñ se inde excutit animꝰ conpossui. Quod
au̾t in totum uult. pͥmo consid̾andum ẽ qͥd illud sit. qđ si uelit.

Expanded text:
recta, necessarias ad usum vitae hujus: pia, efficaces ad fructum recta, necessarias ad usum vitae hujus: pia, efficaces ad fructum ntia, longanimitas, bonitas, benignitas, mansuetudo, fides, modestia, continentia, castitas . Et in omni genere cogitationis, omnia quaecumque cogitanti occurrunt, conformantur intentioni voluntatis, agente in eis misericordia et judicio Dei, ut justus justificetur adquid sit quod in totum vult, et propter quod vult: quidquid aliud vult spiritus vel odit, quidquid contra illud cet praetervolitantes voluntates, quibus modo vult, modo non vult, nequaquam inter voluntates, sed pene inter otiosas deputandae sunt cogitationes. Nam etsi aliquando fiunt usque ad delectationem animi, cito tamen inde se excutit animus compos sui. Quod autem in totum vult, primo considerandum est ei quid illud sit quod sic velit;
Abbreviated transcription (Latin):
in arbitrio cogitantis. s in grã donantis. scilicet cũ sp̾c sc̾s qui ubi
uult spirat. quando uult. ⁊ quomͦ uult.⁊ quib tuilt in hoc aspirat.
S homunis ẽ iugit̾ p̃parare cor. uoluntatẽ expiande ab affectiomb
alienas : racionẽ uel inteulectum a sollicitudinib memoriã ab ociosis
uł negociosis. nonmĩꝙͣ ⁊ anecessariis occupacionib. ut in die bona
dm̃i. ⁊ in hora bñplaciti eius. cum audierit uocẽ sp̃c spirantis. ea que
cogitacionẽ facriunt. continmuo libere concͣrant sibi. ⁊ co oꝑant᷑ in bo¬
nuni. ⁊ quasi simbolũ faciant in gaudiũ cogitantis. uoluntas exi¬
bendo in gaudiũ dñ purã affectionẽ memoria mat̾iã fidelẽ intel¬
lectus exꝑiencie suauitatẽ. Sic gͦ uoluntas neglecta. facit cogita¬
ciones ociosas. ⁊ in dignas d̾o. corrupta. ꝑu̾sas. que separant a d̾o :

Expanded text:
in arbitrio cogitantis, sed in gratia donantis: scilicet cum Spiritus sanctus, in arbitrio cogitantis, sed in gratia donantis: scilicet cum Spiritus sanctus, qui ubi vult spirat, quando vult, et quomodo vult, et quibus vult, in hoc aspirat. Sed hominis est jugiter praeparare cor, voluntatem expediendo ab affectionibus alienis, rationem vel intellectum a sollicitudinibus, memoriam ab otiosis et negotiosis, nonnumquam et a necessariis occupationibus; ut in die bona Domini, et in hora beneplaciti ejus, cum audierit vocem spiritus spirantis, ea quae cogitationem faciunt, continuo libere concurrant sibi, et cooperentur in bonum, et quasi symbolum faciant in gaudium cogitantis: voluntas exhibendo in gaudium Domini puram affectionem; memoria, materiam fidelem; intellectus, experientiae suavitatem. 15. Sic ergo voluntas neglecta facit cogitationes otiosas, et indignas Deo: corrupta, perversas, quae separant a Deo:
Abbreviated transcription (Latin):
ins. Eũ uͦ deeis que de deo. ł ad deñ funt. cogitat᷑. ⁊ uoluntas
eoꝓficit ut amor fiat. Continuo ꝑuiam anioris tufundit se spc̃ sc̃s
one. seu in tractatu infirmitatẽ cogitantis. Et contimio memo¬
ria. efficit᷑ sapĩa. cum suauit̾ ei sapiunt bona dnĩ: ⁊ quod ex eisco¬
gitandum ẽ. formandum in affectum adhib intellectui. ĩntellec̾¬
tͦ uͦ cogitantis efficit᷑ contẽplacio amantis i formans illud in qͣs¬
dam spũalis uel diuine suauitatis exꝑiencias. afficit ex eis aciẽ
cogitantis. ĩlla uͦ efficit᷑ gaudiũ fruentis. Et tunc de do bñ co¬
gitat᷑. scãm humanũ modum: si tam̾ cogitacio dicenda : ubi
nil cogit. nil cogit᷑. s tantũmͦ in memoria abundancie fuauita¬
tis dĩ exuitat᷑ iͦubilat᷑. ⁊ uere sentit᷑ de dño inbonitate. ab eo. qͥ in hac
fimplicitate cordis quęsiuit illum. S modꝰ hic cogitandi ded̾o. ñ÷

Expanded text:
. Cum vero de his quae de Deo vel ad Deum sunt cogitatur, et voluntas . Cum vero de his quae de Deo vel ad Deum sunt cogitatur, et voluntas proficit ut amor fiat, continuo per viam amoris infundit se Spiritus sone, seu in tractatu infirmitatem cogitantis. Et continuo memoria efficitur sapientia, cum suaviter ei sapiunt bona Dei, et quod ex eis cogitatum est formandum in affectu, adhibet intellectui. Intellectus vero cogitantis, efficitur contemplatio amantis, et formans illud in quasdam spiritualis, vel divinae suavitatis experientias afficit ex eis aciem cogitantis; illa vero efficitur gaudium fruentis. Et tunc de Deo bene cogitatur secundum humanum modum; si tamen cogitatio dicenda est, ubi nil cogit nec cogitur, sed tantummodo in memoriam abundantiae suavitatis Dei exsultatur, jubilatur, et vere sentitur de eo in bonitate, ab eo, qui in simplicitate 228 cordis quaesivit illum. Sed modus hic cogitandi de Deo non est
Abbreviated transcription (Latin):
passio quedam uoluntatiꝰ pocuus e̾ẽ uidet᷑ quã actio. cum
nilla sit in eis cogitantis intencio: cum qͦd sponte ebullit.
de memoria formandũ se offert intellectui non curanti: y qͥc¬
qͥd agit᷑. uidet᷑ pociꝰ agi in soninio dormientis. quã inacie co¬
gitantis. Ubitanrisi repellere a se sp̃m scm̃. nonẽ inuoto co¬
gitantis. fit tam̃ exculpa negligentis. ut sp̃e disciphine me¬
rito se auferat a cogitacionib indisciplmatis. Quȩ quãins
fiunt ꝑuim quandã occultã racionisꝰ ñ tam̃ fĩt ex racio¬
ne: ⁊ trahit᷑ in eas intellectus. cũ mulus in eissit intelligen¬
tis assensus. Ubi uͦ serio de reb seriis bñ cogitat᷑. uoluntas
libero arbitͥo de menoria euocat qͣcumq opus ht̾:⁊ intellectñ
formantẽ memorie adhibet: formatũ ꝙ qͥc quic ilud ẽ. intei¬
lectiis adhib aciei cogitantis. & sic ꝑagit᷑ negociũ cogitacio

Expanded text:
passio quaedam voluntatis potius videtur esse quam actio, cum passio quaedam voluntatis potius videtur esse quam actio, cum nulla sit in eis cogitantis intentio: cum quod sponte ebullit de memoria, formandum se offert intellectui non curanti, et quidquid agitur, videtur potius agi in somnio dormientis, quam in acie cogitantis. Ubi tametsi a se repellere Spiritum sanctum non est in voto cogitantis, fit tamen ex culpa negligentis, ut spiritus disciplinae merito auferat se a cogitationibus indisciplinatis. Quae quamvis fiant per vim quamdam occultam rationis, non tamen fiunt ex ratione, ut attrahatur in eas intellectus, cum nullus sit in eis intelligentis assensus. Ubi vero serio de rebus seriis bene cogitatur, voluntas libero arbitrio de memoria evocat quodcunque opus habet, et intellectum formantem memoriae adhibet, formatumque quidquid illud est intellectus adhibet aciei cogitantis, et sic peragitur negotium cogitatio
Abbreviated transcription (Latin):
lum applicitꝰ fu̾it. nat᷑alit̾ uiget: s aliꝰ muenit᷑ sibi relictꝰ:
alnis a gr̃a illuminatꝰ. Ille seculi reb ⁊ seriis. ⁊ migatori¬
is se non negat. hic au̾t non nisi dignis se reb ⁊ similib
fibi se ipsum accõmodat. Ille sepe operat᷑ sic̃ sibi retictus. ⁊ ii¬
cio infectus: ex ui racionis. ⁊ uicio corrupte uoluntatis. tęxẽs
ꝑuersas cogitacioneꝰ. quib senr ipsum qui cogitat sponte se¬
parat a deo: hic au̾t sic̃ semꝑ illuminat᷑. ⁊ uirtuti affectus.
co ponunt᷑ cogitaciones fine intellectir᷑ ipse sunt uanȩ. illę
⁊ ociose. neutro intellectui ꝑ cogitantis intencionẽ se applicã¬
tes: non repente ꝑunentes. s sensini npaulatĩ corrũpentes:
occupantes tẽpis. necessaria ĩpedientes. ⁊ animũ inficien¬
tes. non tam cogitaciones. quã ex ueris. uel imaginariis re¬
cordacionib fimulaeͣ quedam cogitacionĩ. seu ipse recorda¬
ciones ultro ⁊⁊ multiplicit᷑. de memoria scaturientes. In ͥb

Expanded text:
aliter viget: sed alius invenitur sibi relictus, alius a gratia illuminatus. Ille saeculi rebus et seriis et nugatoriis se non negat: hic autem nonnisi dignis se rebus, et similibus sibi se ipsum accommodat. Ille saepe operatur sicut sibi relictus, et vitio infectus ex vitio rationis, et vitio corruptae voluntatis, texens perversas cogitationes, quibus semetipsum qui cogitat, sponte separat a Deo: hic autem semper sicut illuminatus, et virtuti affectus, co ponuntur cogitationes sine intellectu, ipsae sunt vanae illae et otiosae, neutro intellectui per cogitantis intentionem se applicantes, non repente perimentes, sed sensim et paulatim corrumpentes, occupantes tempus, necessaria impedientes, et animum inficientes: non tam cogitationes, quam ex veris vel imaginariis recordationibus simulacra quaedam cogitationum, seu ipsae recordationes ultro et multipliciter de memoria scaturientes. In quibus
Abbreviated transcription (Latin):
fas ÷ i possibile hoĩ racionem habenti. aliqũ cogitare. ⁊ his
tari omino ñ potest. msi quantũ ad hoc sensu illumina¬
ti amoris. attingi potest. Credendus cñ ÷ ds̃. ⁊ in quant̃¬

Expanded text:
fas est et possibile homini rationem habenti aliquando cogitare et disqfas est et possibile homini rationem habenti aliquando cogitare et disqtari omnino non potest, nisi quantum ad hoc sensu illuminati amoris attingi potest. 24. Credendus est t
Abbreviated transcription (Latin):
eis cogitet᷑. quam qđ res ht̃. Cogitans gͦ auimꝰ similitudinem
sui. ⁊ dei. pͥmo in hoc formet ⁊ aptet cogitacionẽ suam. ut
omino fugiat sedm corpꝰ cogitare se ipsum: dm̃ uͦ non solum
n sp̃uasia sunt. tantũ diũsa sunt a corpoꝵ qualitate ⁊ na¬
tura: quantũ ab om̃i locali cirẽscripcione remota. Quę
ũ diuia sunt. tantũ suꝑ eminent omi̾a. ⁊ corporalia ⁊ sp̃u¬
alia: quantũ ab om̃i loci. ł temporis lege. ł mutabilicatis s¬
pici one auena. in sue in conmutabiͥtatis. ⁊ ȩter nitatis be¬
atitudine. incõmutabilia manent nȩterna. In quib sic̾ que
corporalia sunt. chsceruit animꝰ ꝑ corporis sensumi: sic quę ra¬
cionabilia sunt. uei spũalia discernere non potest. inisi ꝑ
seniet ipsum: quȩ uͦ sunt d̾i̾. non nisi a do querat uel expec¬
tet intellectum. Et quidẽ de non nullis que addm̃ spectãt.

Expanded text:
eis cogitetur, quam quod res habet. Cogitans ergo animus similitudinem eis cogitetur, quam quod res habet. Cogitans ergo animus similitudinem Dei et sui, primo in hoc formet et aptet cogitationem suam, ut omnino fugiat secundum corpus cogitare se ipsum: Deum vero non solum ualia sunt, tantum diversa sunt a corporum qualitate et natura, quantum ab omni locali circumscriptione remota. Quae vero divina sunt tantum supereminent omnia et corporalia et spiritualia, quantum ab omni loci vel temporis lege, vel mutabilitatis suspicione aliena, in suae incommutabilitatis et aeternitatis beatitudine incommutabilia manent et aeterna. In quibus sicut quae corporalia sunt discernit animus per corporis sensus, sic quae sunt rationabilia vel spiritualia discernere non potest nisi per semetipsum. Quae vero sunt Dei, nonnisi a Deo quaerat vel 232 exspectet intellectus. Et quidem de nonnullis quae ad Deum spectant,
Abbreviated transcription (Latin):
factus ẽ unus sp̃c cum do spũalis ÷: & hec. in hac uita hõis
ꝑfectio ẽ. lam enĩ qui hactenꝰ fuit solitariꝰ uel solus. effi¬
cit᷑ solus. unus. ⁊ solitudo ei corporis uertit᷑ in unitatẽ men¬
tis. ⁊ impletͣ in eo quod dñs ꝓ .hiscipulis in clausula om̃is ꝑ¬
fectionis oiauit dicens. Pater uolo ut sic̃ ego ⁊ tu unum
sumꝰ: ita ⁊ ip̃i in nobĩ unum sint. Hęc enĩ unitas hoĩs cũ
đo. ł similitudo ad dm̃. in quantũ ꝓpinquat dõ. intantũt¬
in cantũ inferius suũ conformat sibi: infimũ illi: ut sp̾c⁊
anima ⁊ corpꝰ suo modo ordinata. sius locis disposita suis me¬
ritis estimata.suis ꝓpͣrietatib cogitent᷑. ut incipiat homo
perfecte nosse se ipsum.⁊ ꝑ cognicionẽ sui ꝓficiendo ascen¬
de. ad cognoscendũ dm. Quo cum pͥmũ ex urgere ⁊ aspi¬
rare incipit ꝓfici eutis affectis. in cogitacicione huiꝰ t̃ si¬
militudins. plurimũ cauendus: error dissimuilitudini᷑ scilie

Expanded text:
unus spiritus cum Deo, spiritualis est. Et haec in hac vita hominis perfectio est. 23. Jam enim qui hactenus fuit solitarius vel solus, efficitur unus, et solitudo ei corporis vertitur in unitatem mentis. Et impletur in eo, quod Dominus pro discipulis in clausula omnis perfectionis oravit dicens: Pater, volo ut sicut ego et tu unum sumus, ita et ipsi in nobis unum sintDeo, vel similitudo ad Deum, in quantum propinquat Deo, in tantum inferius suum conformat sibi, infimum illi: ut spiritus et anima et corpus suo modo ordinata, suis locis disposita, suis meritis aestimata, suis etiam proprietatibus cogitentur: ut incipiat homo perfecte nosse se ipsum, et per cognitionem sui proficiendo, ascendere ad cognoscendum Deum. Quo cum primum exsurgere et aspirare incipit proficientis affectus, in cogitatione hujus similitudinis plurimum cavendus est error dissimilitudinis: scilice
Abbreviated transcription (Latin):
uuinficans i imuntobilis initabilia onrĩa inrita bilit̾ fa¬
ciens: intelligens. ⁊ creans omẽm. ⁊ intellectum ⁊ intelligen¬
tem: sapiã faciens omẽn sapientem: ueritas fixa. stans indecli¬
nabilis: ex qua uera sunt omĩa que uera sunt. in qua sunt et̾¬
nalit̾ raciones rerum omt̃um einciũ tẽporaliter. Cui que
uita. ipsa essencia est. ipsa nat᷑a: emuita uiuens ipse sibi ẽ. que
ẽ ipsa diuinitas. et̾nitas. magnitudo. bonitas ⁊ uirtus. inse
nri ipsa exsistens. ⁊ subsistens. ẽxcedens omẽm locum. uirtute
nature in localis. ẽt̾ntate uͦ om̃e tempꝰ. quod uel racione. ł o
pinione cõprehendi potest que longe uerus ẽ et excellencius.

Expanded text:
tabilis, mutabilia omnia immutabiliter faciens, intelligens, et creans omnem intellectum et intelligentem, sapientia faciens omnem sapientem; veritas fixa, stans indeclinabilis, ex qua vera sunt omnia quae vera sunt, in qua sunt aeternaliter rationes rerum omnium evenientium temporaliter. Cuique vita ipsa essentia est, ipsa natura: et vita vivens ipse sibi est, quae est ipsa divinitas, aeternitas, magnitudo, bonitas, et virtus in se ipsa existens et subsistens, excedens omnem locum virtute naturae illocalis, aeternitate vero omne tempus quod vel ratione, vel opinione co
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓfert᷑᷑ adhibens intellectũ memorie. ut iñ form et᷑. intellectiui
uͦ aciẽ cogitantis. ut inde cogitet᷑. Que quia in unũ cogit.
uoluntas. ⁊ facili quodã mitu concopulat. a cogendo cogita¬
cio nom̃ accepisse in det᷑. hinc fiunt cogitaciones om̃s. alix
aliȩ ociosȩ n uane: a quib aufert se d̾s. Hinc n enĩ d̾r. qͥa
peruerse cogitaciones separant adeo: ⁊ quia sp̾e sc̃s aufert
se a cogitacionib que sunt sine intellectu. In qͥb u̾bis ad¬
uertendum ÷ quia sine om̃i intellectii millatenꝰ cogitari
potest: ⁊ nulla oĩno cogitacio sine om̃i intellectii ẽ. S aliꝰ

Expanded text:
profertur, adhibens intellectum memoriae ut inde formetur; intellectui profertur, adhibens intellectum memoriae ut inde formetur; intellectui vero, aciem cogitantis, ut inde cogitetur. Quae quia in unum cogit voluntas, et facili quodam nutu copulat, a cogendo cogitatio nomen accepisse videtur. Hinc fiunt cogitationes omnes, aliae aliae otioperversae cogitationes separant a Deo, et quia Spiritus sanctus aufert se a cogitationibus quae sunt sine intellectu . In quibus verbis advertendum est, quia sine omni intellectu nullatenus cogitari potest, et nulla omnino cogitatio sine omni intellectu est. Sed ali
Abbreviated transcription (Latin):
obediencia: siue imperii illa sit siue consilii: fiue subiectio¬
nis. siue soliꝰ caritatis. Puruis enĩ ac dulenis sepe sed̾m a¬
postolũ petrũ ad pares. seu ñ ad inmores suos filii obedien¬
cic castificant corda sua in obediencia caritatis. quã ad ma¬
iores subigant ꝑ obedie neiã necessitatis. In illa enĩ sola ł¬
gloria: in ista uͦ inobedienti maioi semꝑ intentat᷑ pena. Er¬
go in homine sursum cor habente ꝓpt̾ exteriora sua regẽ¬
da. moderanda. componenda. palã omib ẽ quã necessaria sit
uoluntati custodia sua: ampliꝰ aut̃ ꝓpt̾ int̾iora sua. Animo
nãq sepe seipsum uel dm cogitanti. uotuntas in om̃i cogi¬
tacione pͥnceps ẽ.: ⁊ necessario pͥncipiũ uoluntatis seqͥt᷑ oi̾s
tenor cogitaciomis. Tria enĩ sunt que cogitacionẽ faciũt. uo¬
luntas ipsa. memoria. ⁊nitellectus. Uoluntas cogit memori¬
am. ut ꝓfeigit materiã.: cogit intellectũ. ad formandũ quod

Expanded text:
ilii; sive subjectionis, sive solius charitatis. Purius enim ac dulcius saepe, secundum apostolum Petrum, ad pares, seu etiam ad minores suos, filii obedientiae castificant corda sua in obedientia charitatis, quam ad majores subigant per obedientiam necessitatis . In illa enim sola vgloria: in ista vero inobedienti major semper intentatur poena. Ergo in homine sursum cor habente propter exteriora sua regenda, moderanda, componenda, palam omnibus est quam necessaria sit voluntati custodia sua, amplius autem propter interiora sua. Animo enim saepe se ipsum vel Deum cogitanti, ipsa voluntas in omni cogitatione princeps est; et 227 necessario principium voluntatis sequitur omnis tenor cogitationis. 12. Tria enim sunt quae cogitationem faciunt; voluntas, memoria, et intellectus. Voluntas cogit memoriam ut proferat materiam, cogit etiam intellectum ad formandum quod
Abbreviated transcription (Latin):
similitudo. s unitas sp̃e nominat᷑. eum fit homo unũ cũ deo
unus sp̃c: non cantum unuitate idem uolendi. sed ex pressiore qua¬
dam ueritate uircutis. sic̃ iam dictum ẽ. aliud uelle non ualen¬
di. Picit᷑ aũt hȩcamitas sp̃c. non tant̃ quia efficit eam. uł af¬

Expanded text:
similitudo, sed unitas spiritus nominetur; cum fit homo unum cum Deo, similitudo, sed unitas spiritus nominetur; cum fit homo unum cum Deo, unus spiritus, non tantum unitate volendi idem, sed expressiore quadam unitate virtutis sicut jam dictum est aliud velle non valendi. Dicitur autem haec unitas sp
Abbreviated transcription (Latin):
tare potest. ⁊ qui cam hebes ẽ. ut eam cogitare non possit:
scilicet quod sic̃ ubiꝙ ẽ deus. nubiq totus ẽ in creat᷑a fua: fic
z in corpore suo omis uniens anima. Et sic̃ semꝑ sibi in dissimi¬
lis deus. indissimilit̾ dissimilia in creat᷑a operat᷑. fic anima
hominis quamius cotũ corpus iniuficans in dissimili uita.
in sensib corporis. ⁊ i cogitacionib cordis. in dissimilit̾ operat᷑
assidue dissimilia. Hec similitudo dei in hoĩe. quant̃ ad meri¬
tum enis. mullius ap̃ dm̃ est. momenti: cum nature non uo¬
linitatis eriis sit. uellaboris. S ẽ alia magis do ꝓpͥnqͣ. in quan
tutis magnitudme. sumuim boni quasi mntari gestit magni¬
tudinẽ. ⁊ perseuerante in bono constancia. et̾nitatis eiꝰ incon¬
mutabilitatẽ. Suꝑ hane aut̃ alia adhuc ẽ similitudo di. hec de
qua iam aliquanta dicta sunt. in tantũ ꝓprie ꝓpͥa. ut non iã

Expanded text:
tare potest, et qui tam hebes est ut eam cogitare non possit: tare potest, et qui tam hebes est ut eam cogitare non possit: scilicet quod sicut ubique Deus est, et ubique totus est in creatura sua, sic et in corpore suo omnis vivens anima. Et sicut semper sibi indissimilis Deus indissimiliter dissimilia in 229 creatura operatur; sic anima hominis quamvis totum corpus vivificans indissimili vita, in sensibus tamen corporis et in cogitationibus cordis indissimiliter operatur assidue dissimilia. Haec similitudo Dei in homine, quantum ad meritum ejus, nullius apud Deum est momenti, cum naturae, non voluntatis ejus sit vel laboris. Sed est alia magis Deo propinqua similtutis magnitudine summi boni quasi imitari gestit magnitudinem; et perseverantiae in bono constantia, aeternitatis ejus incommutabilitatem. Super hanc autem alia est adhuc similitudo Dei. Haec est de qua jam aliquanta dicta sunt, in tantum proprie propria, ut non jam
Abbreviated transcription (Latin):
plene uidebimꝰ eũ ficuti ẽ: cum similes ei erimꝰ. hoc ẽ erimꝰ. quod
ille ẽ. Ꝙͥb enĩ potestas data ẽ filios di fieri: data ẽ potestas. non
quidem ut sint deus. s fint camĩ qđ deus ẽ. sint scĩ fut᷑i plene bea¬
ti. quod deus nec aliunde hic sc̃i. nec ibi futuri beati. quam ex dõ:
qui coꝵ n scĩtas ⁊ beatitudo ẽ. Et hec ẽ om̃is est ꝑfectio. similitu¬
do dei ꝑfectum aut̃ nolle ee: delinquere ẽ. Et ideo hiuc ꝑfectio¬
ni mitrienda ẽ semꝑ uoluntas. amor p̃parandins uotuntas cohi¬
benda. ne in aliena dissipet᷑. amor seruandus ne inqͥnet᷑. Propter
hoc enĩ solum. ⁊ creati sumꝰ. ⁊ iuumiꝰ: ut deo similessimus. Ad i
maginẽ enĩ dei: creati siimꝰ. Est aũt similitudo quedã dei. quã
nemo uiuens insi cum uita exuit. quani om̃ui honim in testinio¬
mũ amissȩ melioris et dignioris similitudinis. ereator om̃ium
hominũ reliquit. quã habet ⁊ uolens ⁊ nolens. ⁊ qui eam cogi¬

Expanded text:
eum sicuti est, cum similes ei erimus ; hoc est, erimus quod ipse est. Quibus enim potestas data est filios Dei fieri, data est potestas, non quidem ut sint Deus, sed sint tamen quod Deus est, sint sancti, futuri plene beati, quod Deus est. Nec aliunde hic sancti, nec ibi futuri beati, quam ex Deo, qui eorum et sanctitas et beatitudo est. 16. Et haec hominis est perfectio, similitudo Dei. Perfectum autem nolle esse, delinquere est. Et ideo huic perfectioni nutrienda est semper voluntas, amor praeparandus, voluntas cohibenda, ne in aliena dissipetur; amor servandus, ne inquinetur. Propter hoc enim solum creati sumus et vivimus, ut Deo similes simus, cum ad Dei imaginem creati simus. Est autem Dei similitudo quaedam quam nemo vivens nisi cum vita exuit, quam omni homini in testimonium amissae melioris et dignioris similitudinis creator omnium hominum reliquit; quam habet et volens et nolens et qui eam cogi
Abbreviated transcription (Latin):
tinet corpꝰ suum. Homines doceant d̃m querere angeli
adhorare: solus ipse ẽ qui docet inuenire. habere. ⁊ frui. Ip̃e
tũ est ri soulicitudo bene querentis: ⁊ pictas in sp̃u ⁊ uerita¬
te adorantis:⁊ssapiã inuenientis. ⁊ amor habentis ⁊ gaudiũ¬
fruentis. Quicquid tñ de uisione ⁊ cognicione dei. hic fide¬
lib imꝑtit. speculũ est ⁊ enigma: tantũ distans a fut᷑a
uisione ⁊ cognicione. quant̃ aueritate distat fides. uel tp̃s
ab eternitate: etiã cum aliqñ fit. qđ de es in libro iob legit᷑.
Qui abscondit iucẽ in manib. ⁊ p̃cipit ei ut sursum orta

Expanded text:
tinet corpus suum. Homines doceant Deum quaerere; Angeli tinet corpus suum. Homines doceant Deum quaerere; Angeli adorare: solus ipse est qui docet invenire, habere, et frui. Ipse enim est et sollicitudo bene quaerentis, et pietas in spiritu et veritate adorantis, et sapientia invenientis, et amor habentis, et gaudiufruentis. Quidquid tamen de visione et cognitione Dei hic fidelibus impertitur, speculum est et aenigma; tantum distans a futura visione et cognitione, quantum a veritate distat fides, vel tempus ab aeternitate, nisi cum aliquando fit quod de eo in libro Job legitur: Qui abscondit lucem i
Abbreviated transcription (Latin):
cũi qui ẽ amor pat̾s & filii & unitas & suauitas. & bonũ & osculũ.
& amplexus. & quicquid commune potest eẽ amborum in sũma
illa unitate ueritatis. & in ueritate unitatis: hoc idẽ homini suo
modo fit ad dm̃. quod confubstantiali unitate filio ẽ ad patrẽ:
uel patri ad filium: cum in amplȩxu & osculo. patͥs &e filii. me¬
diam quodammodo. se inuenit beata conscientia oum modo
ineffabili incogitabili fieri meretur homo dĩ. non d̃s s tamen
castitate. in scientia. in longanimitate. in suauitate. in spũ
in medio bonarum uirtutum. fic̾ cor in medio corporis consfi¬
tuit spm̃ sc̃m. Ipse est enĩ om̃ipotens artifex. creaus hõĩs ad
dim bonam uoluntatem. dei ad hominẽ faciens. ꝓpiciasionẽ.
formans affectionẽ. dans uircutẽ.: ꝓ sperans operacionẽ. a¬
gens omĩa fortit. ⁊ disponens suaut̾. Ipse iiuificat sp̃m ho¬
minis i continet in uirim. sic̃ ille uiuificat ⁊ in unum con¬

Expanded text:
um qui est amor Patris et Filii, et unitas, et suavitas, et bonum, et osculum, et amplexus, et quidquid commune potest esse amborum in summa illa unitate veritatis, et veritate unitatis; hoc idem homini suo modo fit ad Deum, quod cum substantiali unitate Filio est ad Patrem, vel Patri ad Filium; cum in amplexu et osculo Patris et Filii mediam quodammodo se invenit beata conscientia; cum modo ineffabili inexcogitabilique fieri meretur homo Dei non Deus, sed tamen castitate, in scientia, in longanimitate, in suavitate, in Spirim, et vivificantem, in medio bonarum virtutum, sicut cor in medio corporis, constituit Spiritum sanctum. Ipse est enim omnipotens artifex creans hominis ad Deum bonam voluntatem, Dei ad hominem faciens propitiationem, formans affectionem, dans virtutem, juvans operationem, agens omnia fortiter, et disponens omnia suaviter. Ipse vivificat spiritum hominis, et continet in unum: sicut et ille vivificat, et in unum con
Abbreviated transcription (Latin):
non uult quod potest excitanda. ⁊ ꝓuocanda ẽ Sepe enĩ si
non frenat᷑ impetũ facit. ⁊ agit᷑ inp̾ceps. sepesi non excitat᷑. dor¬
mit ⁊ cardat. ⁊ obliuicit᷑ quo cendebat: ⁊ facile declinat qͣsi a
se udeat. in huꝰmodi nos meliꝰ sepe iudet alienꝰ oculus quã
nr: nalius ⁊ qui non ẽ parit̾ in feruore eiꝰdẽ uoluntatis.

Expanded text:
non vult quod potest, excitanda est et provocanda. Saepe enim si non frenatur, impetum facit, et agitur in praeceps. Saepe si non excitatur, dormit, et tardat, et obliviscitur quo tendebat, et facile declinat quasi a videat, in hujusmodi nos saepe melius videt alienus oculus, quam noster; et alius qui n
Abbreviated transcription (Latin):
dendo. eiusde ñ nũquam fiat abscessio. Desicd̃ia enĩ
ñ sunt: quȩ dilatione deficiunt. Ande sponsa
quid in sponsi eg̾it absentia. subdendo mani¬
festat. Surgam & circiubo ciuitatẽ: ꝑ uicos & plateas qͣ¬
ram quẽ diligit anima mea. Quenã est ista ciuitas. qͥ

Expanded text:
dendo, ejusdem nonnunquam fiat abscessio. Desideria enim dendo, ejusdem nonnunquam fiat abscessio. Desideria enim non sunt, quae dilatione deficiunt. Unde Sponsa quid in Sponsi egerit absentia, subdendo manifestat: « Surgam et circuibo civitatem; per vicos et plateas quaeram quem diligit anima mea. » Quaenam est ista civitas, q
Abbreviated transcription (Latin):
le cordis ei p̾parando. uit habeat eũ in conscientia & me¬
ditatione. in intellectu & affetu. in obsequio pietatis
cũ testimonio deuotȩ oꝑationis. Quesiuit gͦ inquit
illum in lectulo meo. ubi familiariꝰ & freq̃ntiꝰ eum
inuenire consueui: quesiui utrũ ibi esset in uerita¬
te querendi. ut ꝓficiente ordine caritatis ipsa qͦ cũ
illo adessem. in uidendi gaudio & fruendi suauita¬
te.qui semꝑ proye esse solet om̃ib inuocantib se
in ueritate. Quesiui illum: & ñ inuem. Quare : forte
quia nox erat: & incentione lassata paululũ imminuta
erat & querenti lux. & feruor seu calor desideranti. Siem̃
quesisset ex affectu: inuenisset eum in intellectu: ꝙ op¬
time illi fuisset in eiꝰ amplexii. Uidet᷑ autẽ magis ꝯgrue¬
re: ut sicut ꝓ consolando tedio sponsȩ sponsi fit ad eam
accessio. sic & comꝓbando. siue ipsiꝰ desiderio etiã accen¬

Expanded text:
le cordis ei praeparando, ut habeat eum in conscientia et mele cordis ei praeparando, ut habeat eum in conscientia et meditatione, in intellectu et affectu, in obsequio pietatis cum testimonio devotae operationis. « Quaesivi » ergo, inquit, illum « in lectulo meo, » ubi familiarius et frequentius eum invenire consuevi: quaesivi utrum ibi esset in veritate quaerendi, ut proficiente ordine charitatis ipsa quoque cum illo adessem, in videndi gaudio et fruendi suavitate, qui semper prope esse solet omnibus invocantibus se in veritate. « Quaesivi illum, et non inveni. » Quare? Forte quia nox erat; et intentione lassata paululum imminuta erat et quaerenti lux, et fervor seu calor desideranti. Si enim quaesisset ex affectu, invenisset eum in intellectu; et optime illi fuisset in ejus amplexu. Videtur autem magis congruere, ut sicut pro consolando taedio Sponsae Sponsi fit ad eam accessio, sic et comprobando, sive ipsius desiderio etiam acce
Abbreviated transcription (Latin):
pus est amplectendi: & tempꝰ longe fieri ab amplexi.
Propter qđ subiungit dicens. Quesiui illum & ñ inueni.
Quem cũ non inuenit. tanto eum clamore uocat. quan¬
to ad eum desiderio anhelat. s ñ respondet ille uocan¬
ti. quãdui ad uotum sui copiam ñ facit desideranti.
hoc autẽ agit in nocte. quã non piget in hoc crebrius
ꝑ noctare: quã a studio querendi tenebrȩ uitȩ huius
& densa scł̃i caligo. nox tẽptationum siue tribulatio¬
num. & si aliqͣndo p̾pediunt. ñ possunt deterrere: be
ñ sicut timida semꝑ solet esse nequitia. s sicut cici¬
tas & infirmitas humana semꝑ sibi debet esse suspe¬
cta. Has enĩ amoris erumnas circa sponsum. tribula-¬
tiones tardantis spei. gaudium habiti. timorẽ ꝑden¬
di. dolorem ꝑditi: sola nouit quȩ amat. & quȩ sponsa
est. Optime autẽ querit eum in cubili quȩ semꝑ ad
hoc satagit. ut semꝑ eum secũ habeat in cubili. cubi¬

Expanded text:
pus est amplexandi, et tempus longe fieri ab amplexibus . pus est amplexandi, et tempus longe fieri ab amplexibus . » Propter quod subjungit dicens: « Quaesivi illum, et non inveni. » Quem cum non invenit, tanto eum clamore vocat, quanto ad eum desiderio anhelat, sed non respondet ille vocanti, quandiu ad votum sui copiam non facit desideranti. Hoc autem agit in nocte, quam non piget in hoc crebrius pernoctare; quam a studio quaerendi tenebrae vitae hujus et densa saeculi caligo, nox tentationum sive tribulationum, etsi aliquando praepediunt, non possunt deterrere. Bea est pavidus : » non sicut timida semper solet esse nequitia, sed sicut caecitas et infirmitas humana semper sibi debet esse suspecta. Has enim amoris aerumnas circa Sponsum, tribulationes tardantis, gaudium habiti, timorem perdendi, dolorem perditi, sola novit quae amat et quae Sponsa est. Optime autem quaerit eum in cubili, quae semper ad hoc satagit, ut semper eum secum habeat in cubili, cubi
Abbreviated transcription (Latin):
pere est.uit continuo quasi impolluta adhuc ꝙ uͥgo
copulet̾ sponso. adhereat deo. & tota in quantũ pre¬
ualet afficiat᷑: ut deinceps tota nocte tota die sc̃a
& ĩmaculata ꝑmanens & corpore & sp̃u ñ diuidat᷑.
setota sit ei ui se ꝓbauit. nec dege neris alicuius al¬
teriꝰ affectionis recipiat cõmixtionem. Attiori uͭ sensu
sponsa sponsũ quẽ foris amisit intꝰ querit: in cubili cor¬
dis. in secreto m̃tis. in conscientia. foris enĩ qđ aã rem
attinet actitat᷑. sponsus p̾cipit. sponsa obsequit᷑. ĩntus
Autẽ quȩ amoris sunt. secreta colloquia. occulta miste¬
ria tractant᷑. s quã diu sponsus ad est. absente enim
sponso ꝑpetua ibi nox est. formidolosa solitudo. tedio¬
sa habitatio: quies nulla. Ubi cũ semꝑ sit indeficien¬
de potentia secreto tam̃ consilio sapientie suȩ ñibi iu¬
giter est presidente gratia. Et enĩ sicut salomon dicit. tẽ¬

Expanded text:
pere est ut continuo quasi impolluta adhuc et virgo pere est ut continuo quasi impolluta adhuc et virgo copuletur Sponso, adhaereat Deo, et tota in quantum praevalet afficiatur, ut deinceps tota nocte, tota die sancta et immaculata permanens et corpore et spiritu non dividatur, sed tota sit ei cui se probavit, nec degeneris alicujus alterius affectionis recipiat commistionem. Altiori vero sensu Sponsa Sponsum, quem foris amisit, intus quaerit, in cubili cordis, in secreto mentis, in conscientia. Foris enim quod ad rem attinet actitatur, Sponsus praecipit, Sponsa obsequitur; intus autem quae amoris sunt, secreta colloquia, occulta mysteria tractantur; sed quandiu Sponsus adest. Absente enim Sponso perpetua ibi nox est, formidolosa solitudo, taediosa habitatio, quies nulla. Ubi cum semper sit indeficiente potentia, secreto tamen consilio sapientiae suae non ibi jugiter est praesidente gratia. Etenim sicut Salomon dicit: « Tem
Abbreviated transcription (Latin):
Eit primo secretum cubilis. deinde ꝑ somnũ quies cor
poris: cum post diurnos labores & erumnas uitȩ huiꝰ.
sicut sc̃m iob meditantẽ de deo consolat᷑ lectus suus.
cuius non est lectus sepultura mortui. uel diu̾sorium
hebrietatis s spũalium studioꝵ officina. & sacrarũ lo¬
cus uusionũ. ubi libet sõmare. qđ libuit cogitare. & se¬
pe reuelat᷑ a ormienti qđ ñ potuit iugilanti. Demae
post ciboꝵ & curarũ & cogitationũ hesternarũ digestio¬
nem ii edit sobrietas tam m̃tis qͣm corꝑis. Tunc sicut
ieuinꝰ stomacus cibos quos primo suscipit efficatius de¬
coquit. suauius digerit. ꝙ utiliꝰ coaptat nat᷑e: sic ieui¬
na mens euigilantis tenaciꝰ insid̾et & inheret ei quȩ
primo occurrit cogitationi maxime in qua consentit.
Dropt̃ qđ euigilanti ei quȩ sponsa est. post somnũ sobri¬
um. & qui tantũmͦ sufficiat naturȩ. curandum sũmo¬

Expanded text:
Fit primo secretum cubilis, deinde per somnum corporis Fit primo secretum cubilis, deinde per somnum corporis quies; cum post diurnos labores et aerumnas vitae hujus, sicut sanctum Job , meditantem de Deo consolatur lectus suus: cujus non est lectus sepultura mortui, vel diversorium ebrietatis, sed spiritualium studiorum officina, et sacrarum locus visionum, ubi libet somniare quod libuit cogitare, et saepe revelatur dormienti quod non patuit vigilanti. Deinde, post ciborum et curarum et cogitationum hesternarum digestionem, redit sobrietas tam mentis quam corporis. Tunc sicut jejunus stomachus cibos quos primo suscipit efficacius decoquit, suavius digerit, et utilius coaptat naturae, sic jejuna mens evigilantis tenacius insidet et inhaeret ei quae primo occurrit cogitationi; maxime in qua consentit. Propter quod evigilanti ei, quae Sponsa est, post somnum sobrium, et qui tantummodo sufficiat naturae, curandum summo
Abbreviated transcription (Latin):
hoc fit quicqͥd ab optimo deo fit. Et cũ quem delectabili¬
ter tenebat illapsum. continuo anxie requirit elapsũ
cedente die nox est. & absente luce. frustra ocłi corporis
in tenebris patent: sic sponsȩ ad contẽplandum qđ de¬
siderat sine ad iutorio gratiȩ illuminantis. frustra ni¬
tit᷑ intentio ꝑ iuim rationis. Ideo dicit. In lectulo me¬
o quesiui ꝑ notẽ quesiui quem diligit anima mea.
S primo uidend um est: quid̃ in hoc nobis etiam
iuxta litteram innuat᷑. Sponsa sponsum requirens:
neq diem neq noctem potest habere feriatũ. Et enim
etiã ad̃ litteram. ad sp̃ualis exertitii studia uigiliȩ no¬
cturnȩ quantã habeant oportunitatẽ. quos fructus
sp̃s afferant uigilantib ad reditũ sponsi: norunt ip¬
si uigilantes. ꝓpriũ quippe tempus hoc m̃tis est: & eoꝵ
quȩ m̃tis st̃. Uacant sensus. nec ꝑ eos aliquid obstrepit.

Expanded text:
hoc fit, quidquid ab optimo Deo fit. Et cum, quem delectabilihoc fit, quidquid ab optimo Deo fit. Et cum, quem delectabiliter tenebat illapsum, continuo anxie requirit elapsum,cedente die nox est, et absente luce frustra oculi corporis in tenebris patent, sic Sponsae ad contemplandum quod desiderat sine adjutorio gratiae illuminantis frustra nititur intentio per vim rationis. Ideo dicit: « In lectulo meo per noctem quaesivi quem diligit anima mea. » Sed primo videndum est quid in hoc nobis, etiam juxta litteram innuatur. Sponsa Sponsum requirens, neque diem neque noctem potest habere feriatam. Etenim etiam, ad litteram, ad spiritualis exercitii studia vigiliae nocturnae quantam habeant opportunitatem, quos fructus spiritus afferant vigilantibus ad reditum Sponsi, norunt ipsi vigilantes. Proprium quippe tempus hoc mentis est, et eorum quae mentis sunt. Vacant sensus; nec per eos aliquid obstrepit.
Abbreviated transcription (Latin):
tu mund̃i. pre amore dei: siue ꝑuigiles ad eum mentes
Ad interiora & silentia bonȩ conscientiȩ gauõtia. introdu¬
cendo in friutione sui. Orat eũ etiam crebrius uenire
suꝑ montes. hoc est suꝑ altitudinẽ humanȩ ꝑfectionis.
scilicit ut fluant montes a facie dñi. cũ nichil se esse
estimauerint quilibet magni homines in comparati¬
ore dei. & sine gr̃a ipsius. Cum gͦ sponsa xp̃i fidelis aĩa
aliquatenꝰ aliqnͣdo admittit᷑ ad contemplandũ gau-¬
dium suum s stare ñ preualet diutꝰ ad fruendum.
s illud quiqͥd est. sicut illabit᷑ ñ numqͣm inopinanci.
sic repente elabit᷑ tenenti. fit qđ sequit᷑. Similis esto capre¬
e hinnuloq ceruoꝵ. Ubi qdđ dicit esto. consensus est uo¬
luntatis humanȩ hene affectȩ. cũ uoluntate dei: certis¬
sime credentis. quia siue dignat᷑ desiderantẽ inuisere.
siue quasi recedendo uidet᷑ deserere. bonum est ipsi cui

Expanded text:
tu mundi prae amore Dei; sive pervigiles ad eum mentes tu mundi prae amore Dei; sive pervigiles ad eum mentes ad interiora et silentia bonae conscientiae gaudia introducendo in fruitione sui. Orat eum etiam crebrius venire super montes, hoc est super altitudinem humanae perfectionis, scilicet ut fluant montes a facie Domini, cum nihil se esse aestimaverint quilibet magni homines in comparatione Dei, et sine gratia ipsius. Cum ergo Sponsa Christi, fidelis anima, aliquatenus aliquando admittitur ad contemplandum gaudium suum, sed stare non praevalet diutius ad fruendum, sed illud quidquid est, sicut illabitur nonnunquam inopinanti, sic repente elabitur tenenti, fit quod sequitur: « Similis esto capreae hinnuloque cervorum. » Ubi quod dicit, « esto, » consensus est voluntatis humanae bene affectae cum voluntate Dei, certissime credentis, quia sive dignatur desiderantem invisere, sive quasi recedendo videtur deserere, bonum est ipsi, cui