comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
antequã petat᷑ quio nob̃ necesse sit. homo gͥ qui rogat᷑
ꝑ narrationẽ nrãm eclocet᷑. ut sciat quid uelimus. ꝑ sup¬
plicationem nr̃am pulsat᷑. ut annuat qd petimus. S ĩ
illa que ad dm̃ fit oratione narratio netessaria ñ est.
nͥ forte homo narret. ut ipse suã petitionẽ meliꝰ intel¬
legat. ut & ꝑ narrationẽ suã admonitꝰ quid petat con¬
sideret. & ꝑ considerationẽ petitionis sue excitatꝰ deuo.¬
tiꝰ oret. Sane qͣntũ ad dm̃ ꝑtinet. sola supplicatio suf¬
ad ipsũ conu̾tat᷑. Quęcũq gͦ st̃ u̾ba orantis absurda
ñ st̃: si tantũm ad hoc cõpetent᷑ ꝓferri possint. ut ł
orantis affectũ ad amorẽ dĩ excitent. uł qd̃ ampliꝰ est
si iã amore eiꝰ flagrat excitatũ demonstrent. Demons¬
trent aut᷑ ñ ut dm̃ occulta nr̃a quasi nescientẽ doce¬
ant . s ut nos dũ int̾num nr̃m desiderium foris loqͥm᷑.

Expanded text:
antequam petatur, quid nobis necesse sit. Homo igitur, qui rogatur, antequam petatur, quid nobis necesse sit. Homo igitur, qui rogatur, per narrationem nostram edocetur, ut sciat quid velimus; per supplicationem nostram pulsatur, ut annuat quod petimus. Sed in illa, quae ad Deum fit, oratione narratio necessaria non est, nisi forte homo ad hoc narret, ut ipse suam petitionem melius intelligat, ut et per narrationem suam admonitus quid petat consideret, et per considerationem petitionis suae excitatus devotius oret. Sane quantum ad Deum pertinet, sola supplicatio sufad ipsum convertatur. Quaecunque ergo sunt verba orantis, absurda non sunt, si tantummodo ad hoc competenter proferri possint, ut vel orantis affectum ad amorem Dei excitent, vel quod amplius est si jam amore ejus flagrat, excitatum demonstrent. Demonstrent autem, non ut Deum occulta nostra quasi nescientem doceant, sed ut nos dum internum nostrum desiderium foris loquimur,
Abbreviated transcription (Latin):
peccatoꝵ nr̃oꝵ dep̃cari uolumꝰ. quio nob ad hoc ꝓdest. sił
quare fremuert̃ gt̃s. ł attendite popłe ms̃. ł aliũ huice¬
modi psalmũ decantamꝰ  nonne ridiculũ ẽ ut talia ca¬
nentes orare nos credamꝰ Istuo fortasse. aliqui dicͣtͣ ⁊ exis¬
ment nicħ utilitatis eẽ quotiens talia nr̃is orõnib ad¬
miscemꝰ. S qͥsqͥs supͣdictas or̃oĩs species diligent᷑ ꝑspexerit.
qͣlit᷑ etiã ista in orõnib dicta ualeant facile discernit.
Nam hoc genꝰ orandi sepe ad impetͣndũ inuenit᷑ efficatiꝰ.
q alud etiã in qͦ manifeste petitioĩs nr̃ȩ modũ orando ex¬
plieamꝰ. Et licet hoc ut diximꝰ ex his quȩ suꝑius memora¬
ta st̃ satis eiudent̃ intellegi possit. si tam̃ hic specialu
demonstret᷑. quid nͥ ampliꝰ ueritas patescit: hoc uit̾ est
quando oranꝰ hoĩem. & qñ oramꝰ dm̃. qd hõ necessitatem
nram scire ñ potest. nͥ ab alio doctꝰ fuerit. ds̃ aut̃ scit etiã

Expanded text:
ecari volumus; quid nobis ad hoc prodest, si vel Quare fremuerunt gentes , vel: Attendite, popule meus , vel alium hujuscemodi psalmum decantamus? Nonne ridiculum est, ut talia canentes orare nos credamus? Istud fortasse, aliqui dicant, et existiment nihil utilitatis esse quoties talia nostris orationibus admiscemus; sed quisquis supradictas orationis species diligenter prospexerit, qualiter etiam ista in orationibus dicta valeant facile discernet. Nam hoc genus orandi saepe ad impetrandum invenitur efficacius quam illud etiam, in quo manifeste petitionis modum orantes explicamus. Et licet hoc, ut diximus, ex his quae superius memorata sunt, satis evidenter intelligi possit, si tamen hic specialiter demonstretur, quid nisi amplius veritas patescit? Hoc interest quando oramus hominem, et quando oramus Deum, quod homo necessitatem tram scire non potest, nisi ab alio doctus fuerit, Deus autem scit, etiam
Abbreviated transcription (Latin):
de causa nr̃a it̾ato dicimꝰ: unde uł nos ł causã nrãm
atq petitionẽ. in eiꝰ aĩo renouemꝰ. hoc genꝰ supplicandi
ꝗͣ apud homines importunũ iudet᷑: tã apud dm̃ gratũ
atq laudabile ẽ. Pura oratio ẽ. qñ ex habundantia de¬
uotionis mens ita accendit᷑. ut cum se ad dm̃ postulatu¬
ra conu̾terit. p̃ amoris eiꝰ magnitudine. etiã petitionis
sue obliuiscat᷑: & dũ amore eius quẽ. udet ꝑfrui uehe¬
ment᷑ coneupiscit. totaq iam illi uacare desidat. eius
etiã ꝓ quo uenit curã libent᷑ postponat. Hoc genus o¬
randi uniform e ẽ  & quã p̃ ceteris omĩbus unicum. tã
e apud dñi p̃ ceteris omĩbus p̃ciosũ. S int̾ hȩc tria sup¬
plicationũ genera. infimun locũ captatio. mediũ exactio.
supp̃mũ. & excellentissimũ pura oratio. obtinet : qr cap¬
tatio timorẽ. exactio fidutiã. pura oratio ꝑfectũ amorẽ
habet. Sciendũ ẽ. etiã qd̾ supplicatio aliquando fit per

Expanded text:
 unde vel nos, vel causam nostram atque petitionem in ejus animo renovemus. Hoc genus supplicandi quam apud homines importunum videtur, tam apud Deum gratum atque laudabile est. Pura oratio est, quando ex abundantia devotionis mens ita accenditur, ut cum se ad Deum postulatura converterit, prae amoris ejus magnitudine etiam petitionis suae obliviscatur; et dum amore ejus, quem videt, perfrui vehementer concupiscit totaque jam illi vacare desiderat, ejus etiam, pro quo venit, curam libenter postponat. Hoc genus orandi in forma est, et quam prae caeteris omnibus unicum, tam est apud Deum prae caeteris omnibus pretiosum. Sed inter haec tria supplicationum genera infimum locum captatio, medium exactio, supremum et excellentissimum pura oratio obtinet. Quia captatio timorem, exactio fiduciam, pura oratio perfectum habet amorem. Sciendum est etiam, quod supplicatio aliquando fit per
Abbreviated transcription (Latin):
ab oratione. diuina excludit᷑. apud homines aut̃ maxime
sibpbos. & potentes magno studio exercet᷑:  sic̃ in supͣdiet
ostendimꝰ. ita qͦꝙ in his tribus differentiã inuenimꝰ. Insinu¬
atio enĩ ex fidutia ꝑfectis c̃uenit: ex timore. incipientibus.
ex etẽptu malis. De hinc reliqua que de oratione tractare

Expanded text:
ab oratione divina excluditur, apud homines autem maxime ab oratione divina excluditur, apud homines autem maxime superbos et potentes magno studio exercetur. Et sicut in supradictis ostendimus, ita quoque in his tribus differentiam invenimus. Insinuatio enim ex fiducia perfectis convenit, ex timore incipientibus, ex contemptu malis. Dehinc reliqua, quae de oratione tractare
Abbreviated transcription (Latin):
effectũ. fidutia fit insinuatio. quando uł de facilitate
causȩ. uł de beniuolentia ꝑsone confidimꝰ. ⁊ idõ deside¬
riũ nrm patent̾ expͥmere neglegimꝰ. qr nos optinere po̾¬
se sola insinuatione sꝑamꝰ: sic̃ ẽ illud qd̃ in nuptiis defi¬
ciente uino dño mat̾ dic̃. Uinũ ñ habent. Non dix̃ peto
ut defectũ poculi uinũ creando aut cõmutando supple¬
as: s hoc mat̾nȩ reuerentiȩ pͥuilegiũ deberi existimaiit.
ut qͥcqͥd uł innuendo se uelle significaret. pati a filio
repulsã ñ debuisset. Et hoc qͥdẽ iustũ fuerat. si tale a¬
liquid ab eo petiu̾sset. qd ille face posset scđm naturã
ꝗͣ ab ea sũptã gerebat. Nc̃ aut̃ qͦdãmꝰ iuste rep̃hendit᷑:
qr ab ea natura ꝗͣ. ñ dederat. obedientiã in miracło exi
ig̾e a filio. s qͣsi mulier si necesse fuisset. miracłm humi¬
lit᷑ postulare. debebat ã dõ. Contẽptu fit insinuatio qͣn

Expanded text:
effectum. Fiducia fit insinuatio, quando vel de facilitate effectum. Fiducia fit insinuatio, quando vel de facilitate causae, vel de benevolentia personae confidimus, et ideo desiderium nostrum patenter exprimere negligimus, quia nos obstinere posse sola insinuatione speramus. Sicut est illud, quod in nuptiis deficiente vino Domino mater dicit. Vinum non habent . Non dixit: Peto ut defectum poculi, vinum creando aut commutando, suppleas, sed hoc maternae reverentiae privilegium deberi existimavit, ut quidquid vel innuendo se velle significaret, pati a Filio repulsam non debuisset. Et hoc quidem justum fuerat, si tale aliquid ab eo petivisset, quod ille facere posset secundum naturam, quam ab ea sumptam gerebat. Nunc autem quodammodo juste reprehenditur, quia ab ea natura, quam non dederat, obedientiam in miraculo exiigere Filio, sed quasi mulier si necesse fuisset miraculum humiliter postulare, debebat a Deo. Contemptu fit insinuatio quan
Abbreviated transcription (Latin):
fit: ob secrando: Rogando: simplicit᷑ postulando. Obse¬
cratio ẽ qñ uehem̃tior necessitas. deuotiꝰ p̃cib insistere
cogit. In mediocrib causis rogamꝰ : in minins simpliciter
postulamus. habent gͥ hȩc tria differentias suas : qr excel¬
lentissimũ ẽ obsecrare: mediũ rogore. minimũ simplicttẽr
postulare: Insinuatio ẽ sine petitione ꝑ solã narrationem
uoluntatis facta significatio. Hȩe qͦq tribus modis fit. timo¬
re. fidutia. contẽptu. Timore fit: quando uł causa magna ẽ
quã agimꝰ: uł magna ꝑsona quã rogamꝰ. sic̃ ẽ illud. Uñe
si fuisses hic. fr̃ ms̃ ñ fuisset mortuuis. Rogare enim uolu
ne causȩ. & ꝑ reuerentia ꝑsone extimuit. insinuare po¬
tiꝰ quã postulare elegit. Dñe si fuisses inquit hic. fr̃ m̃s
ñ fuisset. mor̃. Dix̃ unde uoluntas intellegeret᷑. s teme¬
ritas ñ rep̃henderet᷑: ut ñ exaudita repulsȩ ñ pate¬
ret᷑ obꝓbriũ. uł exaudita uoluntatis suȩ consequeretur

Expanded text:
fit, obsecrando, rogando, simpliciter postulando. Obsecratio est, quando vehementior necessitas devotius precibus insistere cogit. In mediocribus causis rogamus, in minimis simpliciter postulamus. Habent igitur haec tria differentias suas, quia excellentissimum est obsecrare, medium rogare, minimum simpliciter postulare. Insinuatio est sine petitione per solam narrationem voluntatis facta significatio. Haec quoque tribus modis fit, timore, fiducia, contemptu. Timore fit, quando vel causa magna est quam agimus, vel magna persona est quam rogamus, sicut est illud: Domine, si fuissesnem causae et reverentiam personae extimuit, insinuare potius quam postulare elegit. Domine, inquit, si fuisnon fuisset mortuus. Dixit unde voluntas intelligeretur, sed temeritas non reprehenderetur, ut vel non exaudita repulsae non pateretur opprobrium, vel exaudita voluntatis suae consequeretur
Abbreviated transcription (Latin):
ducimꝰ. Dicamꝰ gͥ om̃s illas scripturas quas quoꝵda opi¬
nio ad oratioĩs usũ ñ eẽ adsumendas existimat. iccir co
utilit᷑ ꝯebere. ⁊ c̃uenient᷑ posse int̾ uota p̃cũ nr̃aꝵ ab
orantib recitari. qr. in nobis affectũ pie deuotioĩs exci¬
nos humiliant. ł maliciã adusarioꝵ nr̃oꝵ exaggerando

Expanded text:
ducimus. Dicamus igitur omnes illas Scripturas, quas quorumdam opinio ad orationis usum non esse assumendas existimat, idcirco utiliter debere, et convenienter posse inter vota precum nostrarum ab orantibus recitari, quia in nobis affectum piae devotionis excinos humiliant, vel malitiam adversariorum no
Abbreviated transcription (Latin):
loꝵ suoꝵ cor int̾no dolore tangit᷑. Deuotio ẽ. pius & hu¬
milis affectꝰ in dm̃. qui ex cõpunctione generat᷑. Territus
eni magnitudine maloꝵ suoꝵ animus. & diffidens de ꝓpͥis
uirib ad dm̃ se conuertit: & tanto ardentiꝰ patrocinũ
& humili affectu. humilis enĩ ẽ ex cois¬
cientia
infirmitatis suȩ: pias ẽ ex considati¬
one duu¬
nȩ clementiȩ. Hȩc in se tres pͥncipalẽ
uirtutes
habet: fidẽ. spẽ. caritatẽ. Neq enim
homo ꝑ de¬
uotionẽ se ad dm̃ conu̾teret. nisi & er¬
crederet se
ab eo saluari posse: & sꝑaret eũ misereri uelle. Postre¬
mo nisi eũ plusꝗͣ mala sua diligeret. nequaꝗͣ illa fu¬
giens refugiũ sibi in ipso eligeret᷑. Credit gͦ. sꝑat. & di¬
ligit. Credit potentiã: sꝑat miscdiam : amat custodiã
Nicħ gͦ ẽ aliud oratio. quã mentis deuotio. id ẽ c̃usio
in dm̃. ꝑ piũ ⁊ humilẽ affectũ: fide: spe: & caritate.

Expanded text:
lorum suorum cor interno dolore tangitur. Devotio est pius et hulorum suorum cor interno dolore tangitur. Devotio est pius et humilis affectus in Deum, qui ex compunctione generatur. Territus enim magnitudine malorum suorum animus, et diffidens de propriis viribus, ad Deum se convertit. Et tanto ardentius patrocinium et humili affectu. Humilis enim est ex conscientia infirmitatis suae, pius est ex consideratione divinae clementiae. Haec in se tres principales virtutes habet, fidem, spem, charitatem. Neque enim homo per devotionem se ad Deum converteret, nisi crederet se ab eo salvari posse, et speraret eum misereri velle. Postremo nisi eam plus quam mala sua diligeret, nequaquam, illa fugiens, refugium sibi in ipso eligeret. Credit ergo, sperat et diligit. Credit potentiam, sperat misericordiam, amat custodiam. Nihil ergo aliud est oratio quam mentis devotio, id est conversio in Deum per pium et humilem affectu
Abbreviated transcription (Latin):
stitutos clement᷑ eripuit. nec unquã peccatis nrĩs qͦ
minꝰ misereret᷑ uinci potuit. oblitos sui de se ad monu¬
it. auersos a se reuocauit. uenientes ad se benigne suscepit.
penitentib indulsit: ꝑseuerantes custodiuit. stantes tenu¬
it : lapsos erexit. malas delectationes in amaritudines
cõmutauit : s & rursũ salubrit᷑ amaricatis consolatio¬
nes suas tribuit. postremo aut̃ tribulatione purgatis.
quietẽ & pacẽ ꝑerfectã restituit : qui nec peccantibus
umquã defuit ut corrigeret. nec iustis ut custodiret.
Qͥsquis huiꝰ modi meditationib ante orationis tempus a¬
nimũ sutĩ exereiit: nec imꝑuidꝰ fortassis nec tepidꝰ ad ora¬
tionẽ uenit. Meditatio assidua scientiã parit: scientia uͦ
parta ignorantiã pellit. & compunctionẽ parit: Com¬
onẽ sui ilbninat᷑. Cõpunctio ẽ: quando ex consid̾atione. in a¬

Expanded text:
saepe constitutos clementer eripuit, nec unquam peccatis nostris quo saepe constitutos clementer eripuit, nec unquam peccatis nostris quo minus misereretur vinci potuit, oblitos sui de se admonuit, aversos a se revocavit, venientes ad se benigne suscepit, poenitentibus indulsit, perseverantes custodivit, stantes tenuit, lapsos erexit, malas delectationes in amaritudines commutavit, sed rursum salubriter amaricatis consolationes suas tribuit. Postremo autem tribulatione purgatis quietem et pacem perfectam restituit, qui nec peccantibus unquam defuit ut corrigeret, nec justis ut custodiret. Quisquis hujusmodi meditationibus ante orationis tempus animum suum exercuit, nec improvidus fortassis nec tepidus ad orationem venit. Meditatio namque assidua scientiam parit, scientia vero parta ignorantiam pellit, et compunctionem parit, comonem sui illuminatur. Compunctio est, quando ex consideratione ma
Abbreviated transcription (Latin):
ocłos suos p̃terita tẽpora. & dies uitȩ suȩ. consideretq dili¬
gent᷑ quot in anes labores tulerit. quotiens ꝓ amore hu¬
iis uitȩ frustra desudauerit. quotiens in laboriosis cona¬
tib fallaces exitus inuenerit & post longos discursus
requiẽ necdũ ullã adeptus sit: cognoscet quid de in hac ui¬
ta iudicare possit. cũ aut̃ uitȩ huiꝰ crũpnã considerat
etiã quȩ sit patriȩ cȩlestis suauitas atq dulcedo atten¬
dat. ⁊ ꝑpendat quid inuenerit. quid ꝑdiderit. uͥ iaceat.
unde ceciderit: ut ex utroq intellegat. quantũ sibi in hoc
exilio lugendũ sit. hinc enĩ salomon dic̃. Qui addit sci¬
entiã. addit dolorẽ: qr quantomagis homo mala sua intel¬
legit. tanto amplius suspirat. & gemit. Postremo suꝑẽ ut
fiducialius de futuro eius miserationes requirimꝰ. si quẽ¬
admodũ in p̃terito nr̃i misertꝰ sit cogitemus. Reuocemꝰ

Expanded text:
oculos suos praeterita tempora et dies vitae suae, consideretque dilioculos suos praeterita tempora et dies vitae suae, consideretque diligenter quot inanes labores tulerit, quoties pro amore hujus vitae frustra desudaverit, quoties in laboriosis conatibus fallaces exitus invenerit, et post longos discursus requiem necdum ullam adeptus sit, cognoscet quid de hac vita judicare possit. Cum autem vitae hujus aerumnam considerat, etiam quae sit patriae coelestis suavitas atque dulcedo attendat, et perpendat quid invenerit, quid perdiderit, ubi jaceat, unde ceciderit, ut ex utroque intelligat quantum sibi in hoc exsilio lugendum sit. Hinc enim Salomon dicit: Qui addit scientiam, addit et dolorem , quia quanto magis homo mala sua intelligit, tanto amplius suspirat et gemit. Postremo superest ordemur, quia fiducialius de futuro ejus miserationes requirimus, si quemadmodum in praeterito nostri misertus, sit cogitemus. Revocemus
Abbreviated transcription (Latin):
suspectũ. quã instabile. quã transitoriũ ẽ. quieqͥd huius
mundi amor parturit: quicquid species & pulchritudo
temporalis ꝓmit .it. Alia st̃ mala cũ quib nascim̃. & ꝑ
cessu tẽporis siue occulta dĩ gr̃a. siue manifesta indu̾s¬
tria lib̃am᷑. alia uͦ in hanc uitã nob̃eũ ueniunt: ⁊ a no¬
bis ante mortẽ ñ recedunt. alia itẽ st̃ mala quȩ ex tẽ¬
pore nobis accrescunt: ⁊ rursũ decursu temporis ab eunt.
alia aut᷑ post natiuitatẽ cont̾himꝰ: ⁊ ante mortẽ ñ euacu¬
amus. Et quis omĩa mala uitȩ huiꝰ enumerare. possit.  ut
enĩ p̃t̾mittamꝰ ea mala quȩ om̃s cõmunit᷑ homines op̃pri¬
munt: qualia estimamus eẽ secreta ꝑicula singuloꝵ quoꝵ
sibi quiq c̃sci st̃. Si cogitare. quisq uolueritꝰ quȩ ab ĩ¬
eunte etate mala fecerit. quȩ sustinuerit. & c̃stituat ante

Expanded text:
suspectum, quam instabile, quam transitorium est quidquid hujus suspectum, quam instabile, quam transitorium est quidquid hujus mundi amor parturit, quidquid species et pulchritudo temporalis promittit. Alia sunt mala, cum quibus nascimur, et processu temporis sive occulta Dei gratia, sive manifesta industria, liberamur. Alia vero in hanc vitam nobiscum veniunt, et a nobis ante mortem non recedunt. Alia item sunt mala quae ex tempore nobis accrescunt, et rursum decursu temporis abeunt. Alia autem post nativitatem contrahimus, et ante mortem non evacuamus. Et quis omnia mala vitae hujus enumerare possit? Ut enim praetermittamus ea mala, quae omnes communiter homines opprimunt, qualia aestimamus esse secreta pericula singulorum, quorum sibi quique conscii sunt? Si cogitare quisque voluerit quae ab ineunte aetate mala fecerit, quae sustinuerit, et constituat ante
Abbreviated transcription (Latin):
tu sursum leuata uolat. Sic gͥ orationi scã meditatio necessari¬
a ẽ: ut omĩno ꝑfecta eẽ oratio nequęat. si eã meditatio aut ñ
comitet᷑. aut p̃cedat. Nã & bñ qui mala sua considerate. ne¬
glegunt. autꝰ nicħ petendo. aut aliud quã oportet petendo.
faeue ꝑ ignorantiam fallunt᷑: aut certe minus quã oportet dic¬
ne petendo. ꝑ desidiam tepescunt. Primũ gͥ necesse ẽ ut si
prudent᷑ e utilit̃ dñi orare uolumus. ugi meditatione. a¬
nimũ nrm̃ exerceamus: ⁊ in consideratione miseriȩ nr̃e
discamus quid nobis necẽe sit petere: in consideratione
quã breuis sit uita nr̃a: quã uia lubrica. quã mors incerta.
Cogitemus qd̾ lugentes in hanc uitã intrauimꝰ: cũ dolore
ꝑtransimꝰ. cũ luctu exituri sumꝰ. Cogitemꝰ quantis amari¬
tudinib admixtũ sit. siqͥd etiã dułce aut iocundũ in
iua huiꝰ uitȩ occursu suo miob̃ alludit. Quã fallax quã

Expanded text:
tu sursum levata volat. Sic ergo orationi sancta meditatio necessaritu sursum levata volat. Sic ergo orationi sancta meditatio necessaria est, ut omnino perfecta esse oratio nequeat, si eam meditatio non comitetur aut praecedat. Nam et ii qui mala sua considerare negligunt, aut nihil petendo, aut aliud quam oportet petendo, facile per ignorantiam falluntur, aut certe minus quam oportet digne petendo per desidiam tepescunt. Primum igitur necesse est, ut si prudenter et utiliter Dominum orare volumus, jugi meditatione animum nostrum exerceamus, et in consideratione miseriae nostrae discamus, quid nobis necesse est petere, in consideratione quam brevis sit vita nostra, quam lubrica, via quam mors incerta. Cogitemus quod lugentes in hanc vitam intravimus, cum dolore pertransimus, cum luctu exituri sumus. Cogitemus quantis amaritudinibus admistum sit, si quid etiam dulce aut jucundum in via hujus vitae occursu suo nobis alludit; quam fallax, quam
Abbreviated transcription (Latin):
aceendit᷑. demonstratũ etiã cur ille a nob̃ scripturȩ quȩ petitio¬
nis formam non habent. ꝓ nr̃a siue alioꝵ salute. postulantibus
uo studio & quo affectu a nobis orandus sit ds̃: ex nr̃a mise¬
ria. simul & ex eiꝰ misccłia considare possimꝰ. Quid enim effi¬
catius hominẽ ad orandi studisĩ excitaret. quam miseria ⁊ calami¬
tas. tantoꝵ maloꝵ quib addictꝰ p̃mit᷑ & quid iocundiꝰ ad affectũ orã¬
di traheret. quã misericordia conditoris sui. quam int̾ mala sua
totiens exꝑit᷑: Ne gͦ mens humana ad orandũ pigra sit: hinc
sua necessitate cõpellit᷑: ne aut̃ trepida & diffidens oret. illine
pietate dĩ ꝓuocat᷑. Istis duab alis miseria scilicet hominis. & miscdia
conditoris oratio subleuat᷑: qr dũ mens alt̾na hoꝵ consideratione
se ad deuotionẽ incessant̃ excitat. quodã spũalis desiderii impe¬

Expanded text:
accenditur; demonstratum etiam cur illae a nobis Scripturae, quae petitioaccenditur; demonstratum etiam cur illae a nobis Scripturae, quae petitionis formam non habent, pro nostra sive aliorum salute postulantibus uo studio et quo affectu a nobis orandus sit Deus, ex nostra miseria simul et ejus misericordia considerare possumus. Quid enim efficacius hominem ad orandi studium excitaret quam miseria et calamitas tantorum malorum, quibus addictus premitur? Et quid jucundius ad effectum orandi traheret quam misericordia Conditoris sui, quam inter mala sua toties experitur? Ne ergo mens humana ad orandum pigra sit, hinc sua necessitate compellitur; ne autem trepida et diffidens oret, illinc pietate Dei provocatur. Istis duabus alis, miseria scilicet hominis et misericordia Redemptoris, oratio sublevatur, quia dum mens alterna horum consideratione se ad devotionem incessanter excitat, quodam spiritualis desiderii impe
Abbreviated transcription (Latin):
ta. quarto ranã. quinto serabronẽ. & post multã effusionẽ sanguinis
Mulier quȩdã stephania noĩe habitans trans tyberim dẽmonio ue¬
crata longo tẽpore. audita fama beati corporis ueuit. & ardentes ou¬
os carbones cũ multo sanguine euoniuit. Iuo facto. sanitati resticuta
ẽ. i mente recepta uisa ẽ ab om̃ib astantib redire uib̃̾ata. In regione
arenula qͥdã habitabat ioħes nomine qͥ uerius contrast imranũ aridã ab
utero matris habebat. beati uiri ueniens ad tumulũ. eã extensã & ualidã
reportat.ẜ homo qͥdã uensi
oauno & patͥ theomaro .h. alunuseulũ hoc dilectionis meȩ
ea uos p̃cor benignitate suscipite : qua me illud scio deuoti¬
one obtulisse. Dictatum breuem de uirtute orationis. meli¬
mato fermone conscriptũ. misi karitati ur̃e : in quo distinctũ
habetis quib modis orantis animus int̾ p̾cũ uerba ꝑ cõpunctionẽ

Expanded text:
tam, quarto ranam, quinto scabronem; et post multam effusionem sanguinis tam, quarto ranam, quinto scabronem; et post multam effusionem sanguinis edam, Stephania nomine, habitans Transtiberim, daemonio vexata longo teos carbones una cum multo sanguine evomuit. Quo facto sanitati restituta est, et mente recepta visa est ab omnibus astantibus redire libera. In regione Arenula, quidam habitabat Joannes nomine, qui, nervis contractis, manum aridam ab utero matris habebat. Hic beati viri veniens ad tumulum, extensam et validam eam reportavit. 14. Homo quidam, veniomino et Patri charissimo H. Munusculum hoc dilectionis meae ea vos precor benignitate suscipite, qua me illud scio devotione obtulisse. Dictatum brevem de virtute orationis inelimato licet sermone conscriptum misi charitati vestrae, in quo distinctum habetis quibus modis orantis animus inter precum verba per compunctionem
Abbreviated transcription (Latin):
uidelicet duo homines qui du ante ianuas apłoꝵ pͥncipis iacue¬
rant contracti. ꝑ meritũ pape leonis abiert̃ erecti. Et hoc pota
pene cuutas nouit. quę hos contractos antea uidit.Mulier quȩ dam
spatio. xui annoꝵ languens & contracta iacens in grabato. eiꝰ ad tu
hec similit̾ riuib nota ẽ.  Altera uͦ mulier de lateranis stephania no¬
mine uror cuiusdã petri demontũ habens. ad tumnulũ illiꝰ uenit.
bi fangunẽ euomens & uolutans se. tres nigros carbones ore res¬
didit. eũ qͥb & demoniũ abscessit. & illa laudans dnĩ. sensu recepto
Nec hoc semel actũ ẽ. s bis ⁊ ter. Et hoc uidit quȩ illa die confluxit
ad eeliam beati petri tota romana multitudo. In merulana regione
quedã mulier rogata nomine habens demoniũ ab ipsa infantia. au¬
ditis miracłis ad tumudlũ uenit. Ibi iacens imintndos sp̃c ita reddidit.
indelicet pͥus murẽ t̾ria capita habentẽ. scd̾o ranunculũ. tc̃io lacer¬

Expanded text:
Videlicet duo homines, qui diu ante ianuas Apostolorum principis iacuerant contracti, per meritum papae Leonis abierunt erecti, et hoc tota paene civitas novit, quia eos contractos antea vidit. <2> 2. Mulier quaedam, spatio sedecim annorum languens et contracta iacens in grabato, in eodem dhaec similiter civibus nota est. <3> 3. Altera mulier de Lateranis, Stephania nomine, uxor Petri, daemonium habens ad tumulum venit, ubi, sanguinem evomens et volutans se, tres nigros carbones ore reddidit, cum quibus et daemonium abscessit, et collaudans Deum, sensu recepto,Nec semel actum est, sed bis et tertio, et hoc vidit quae illa die confluit ad ecclesiam Beati Petri apostoli tota Romana multitudo. <5> 2. In Merulana regione quaedam mulier, Rogata nomine, habens daemonium ab ipsa infantia, auditis miraculis, ad tumulum venit, ubi iacens immundum spiritum ita reddidit: 3. videlicet prius murem tria capita habentem, secundo ranunculum, tertio lacer
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ntamꝰ similẽ absurditatẽ ꝓducunt: cũ eiꝰmodi sunt ut
t formã orandi ñ habeant. ł illi quã nos agimus causȩ
ñ concordant. Quid enĩ auint ꝓdest in oratioẽ: illa tiba
dicere qͥbus inuenim̃. uł nicħ. ł aliud ꝗͣ necesse ẽ a deopo¬
tulare. ñ orat potiꝰ s subsannat. & ad iracundiũ ꝓuo¬

Expanded text:
ntamus, similem absurditatem producunt, cum ejusmodi sunt, ut vel formam orandi non habeant, vel illi, quam nos agimus, causae non concordant. Quid enim, aiunt, prodest in oratione illa verba dicere, quibus invenimur vel nihil, vel aliud quam necesse est a Deo postulare? Non orat
Abbreviated transcription (Latin):
animũ auditoris causa aduersarii nr̃i siue ꝑsona depͥmit
ut odio potiꝰ quã amore digna uideat᷑. Istis tribus modis
rmitatẽm ntãm. ubicũq malitiã aduert.¬
sarioꝵ
nr̃oꝵ recitamus : & omĩno quiequid dĩs
auribus
dignũ. ⁊ nr̃e necessitati congruum
ante pe¬
titionis ꝓnuntiationẽ eloqͥm᷑. Exac¬
fieri solet post factã postulationẽ.
quando auditorẽ ne petitio nr̃a apud eũ in obluuoẽm
ueniat. quadã ut ita dicã importunitate atq instantia
frequent memorẽ facimꝰ. Quȩ memoria trib modis uide

Expanded text:
animum auditoris causa adversarii nostri sive persona deprimitur, animum auditoris causa adversarii nostri sive persona deprimitur, ut odio potius quam amore digna videatur. Istis tribus modis rmitatem nostram, ubicunque malitiam adversariorum nostrorum recitamus. Et omnino quidquid Dei auribus dignum, et nostrae necessitati congruum ante petitionis pronuntiationem eloquimur. Exacfieri solet post factam postulationem, quando auditorem ne petitio nostra apud eum in oblivionem veniat quadam ut ita dicam importunitate atque instantia frequenter memorem facimus. Quae memoria tribus modis re
Abbreviated transcription (Latin):
uirtutẽ eiꝰ indicare. Tres st̃ species orationis. Supplicatio.
postulatio. insinuatio. Supplicatio ẽ. sine det̾minatione pe¬
titionis. humił & deuota p̃catio. Postulatio ẽ. det̾minatȩ. pe¬
titioni inserta narratio. Insinuatio ẽ. sine petitione ꝑ solam
narrationẽ uoluntatis facta narratio significatio. Tria st̃
genera supplicationũ: captatio. ex actio. pura oratio. Cap¬
tatio ẽ. qd̃ fit ante postulationẽ ad p̃parandũ ⁊ inclinan¬
dũ animũ auditoris: qđ trib modis facimꝰ. Primo eũ ali¬
quid dicimꝰ qđ ꝑsonã uł causã nrãm cõmẽdet. siue meritũ
nr̃m. siue infirmitatẽ. siue aliud aliquid enumerando qd ad
nrãm causã uł ꝑsonã cõm̃dandã ualeat apud eũ cui nr̃am p¬
ticͥonẽ offerimꝰ. Sed̾̃s modus captationis ẽ. cũ aliquid in laudẽ eius
lẽ ẽẽ significamꝰ: ut nr̃a caritate uicissĩ eiꝰ dilectionẽ mere¬
am̃. Terciꝰ modꝰ captationis ẽ: quando aliqͥd dicimꝰ ꝑ qd̃ ap̃

Expanded text:
licationis. Tres sunt species orationis, supplicatio, postulatio, insinuatio. Supplicatio est sine determinatione petitionis humilis et devota precatio. Postulatio est determinatae petitioni incerta narratio. Insinuatio est sine petitione per solam narrationem, voluntatis facta significatio. Tria sunt genera supplicationum, captatio, exactio, pura oratio. Captatio est id quod fit ante postulationem ad praeparandum et inclinandum animum auditoris, quod tribus modis facimus. Primo cum aliquid dicimus, quod personam vel causam nostram commendat, sive meritum nostrum, sive infirmitatem, sive aliud aliquid enumerando, quod ad nostram causam vel personam commendandam valeat apud eum, cui nostram petitionem offerimus. Secundus modus captationis est, cum aliquid in laudem ejus cissim ejus dilectionem mereamur. Tertius modus captationis est, quando aliquid dicimus, per quod apud
Abbreviated transcription (Latin):
pe dñe. intł. cł. meũ. Intende uoci orationis meȩ: rex
ms. ⁊ ds̃ ms̃. S illud genus supplicationis qđ ꝑ sola no¬
mina fit. quo magisꝰ ẽ s si nificatione imꝑfectũ. tan
to intꝰ ẽ habundãtia dilectionis plenũ. Affectꝰ enim
hoc habet ꝓpͥum. qd̾ quanto magis & feruentior. intꝰ ẽ.

Expanded text:
ellige clamorem meum. Intende voci orationis meae rex meus, et Deus meus . Sed illud genus supplicationis, quod per sola nomina fit, quo magis est foris significatione imperfectum, tanto magis intus est abundantia dilectionis plenum. Affectus enim hoc
Abbreviated transcription (Latin):
tis ẽ omĩs uirtꝰ orandi. enumeremis aliquot ex ipsis.
& exemplis demonstremꝰ: ut qr om̃s enumerare ñ pos¬
sum. infiniti enĩ sunt affectꝰ. quid tam̃ in omib laudahile. sit
⁊ dõ acceptã ex quibusdã coniciamꝰ. Sr̃t affectus dilectio
nis cum forte. mens uł uidens uł reminiscens io qd amat
subito amoris igne corripit᷑. Et affectus admirationis.
cũ aliquid nouũ e admirabile cõtẽplans in stupore. exci¬
tat᷑. Ert affectꝰ congtulationis. cũ acceptabile. aliquid & be¬
neplacitũ uidens quadã hẏlaritate. ꝑfundit᷑: St affectꝰ
humilitatis. quando ex consideratione infirmitatis suȩ ab
elatione sua sponte cõpͥmit᷑. Est affectꝰ meroris. quando
ex consid̾atione maloꝵ suoꝵ qͥdãm᷑ contabescens infirmat᷑.
Sot affectus timoris. qũ ex c̃sidãtioe ĩminentiũ penaꝵ c̃eutit᷑.
Sst affectꝰ indignationis. quando in oduĩ adasarioꝵ ex
ipsa iniquitatis eorum magnitudine inflammatuꝵ.

Expanded text:
tis est omnis virtus orandi, enumeremus aliquot ex ipsis, et exemplis demonstremus, ut quia omnes enumerare non possumus infiniti enim sunt affectus quid tamen in omnibus laudabile sit, et Deo acceptum, ex quibusdam conjiciamus. Est affenis, cum forte mens, vel videns, vel reminiscens id, quod amat, subito amoris igne corripitur. Est affectus Admirationis, cum aliquid novum et admirabile contemplans in stuporem excitatur. Est affectus Congratulationis, cum acceptabile aliquid et beneplacitum videns, quadam hilaritate perfunditur. Est affectus Humilitatis, quando ex consideratione infirmitatis suae ab elatione sua sponte comprimitur. Est affectus Moeroris, quando ex consideratione malorum suorum quodammodo contabescens infirmatur. Est affectus timoris, quando ex consideratione imminentium poenarum concutitur. Est affectus indignationis, quando in odium adversariorum ex ipsa iniquitatis eorum magnitudine inflammatur.
Abbreviated transcription (Latin):
& potentia. siue miseriã in infirmitate & culpa nr̃a.
siue maliciã adu̾sarioꝵ nr̃oꝵ in tyrannide eoꝵ & astu¬
tia. ad exercitationẽ mentis. & augmentũ bone. deuoti¬
onis orantes cõmemoramus nicħ meptũ facimꝰ: s ꝑ pium
affectum quẽ ipsa in nobis uba excitant. ubiq orãte
sumꝰ. Ut enĩ breuit᷑ cuncta cõplectar quotienscũq lau¬
des dĩ narramꝰ. quȩcũq sint u̾ba. qͣntũcũq ꝓlixa. qͥd
qd eũ ⁊ admirans amat. ⁊ amando admirat᷑. S unilit
qñ de nr̃a miseria corã eo orantes agimꝰ. quecũq sĩ
nͥ hoc unum qd̃ confitem᷑ nos miscđiam eiꝰ querere & in eo¬

Expanded text:
et potentia, sive miseriam nostram in infirmitate et culpa nostra, sive malitiam adversariorum nostrorum in tyrannide eorum et astutia, ad exercitationem mentis et augmentum bonae devotionis orantes commemoremus, nihil ineptum facimus, et per pium affectum quem ipsa nobis verba excitant, ubique orantes sumus. Ut enim breviter cuncta complectar, quotiescunque laudem Dei narramus, quaecunque sintod eum admirans amat, et amando admiratur? Similiter quando de nostra miseria coram eo orantes agimus, quaecunque sint si hoc unum, quod confitem
Abbreviated transcription (Latin):
s quanto hic tempore conterenda atq differenda sit ignorat᷑.
unde & ore ueritatis dicit᷑. Nonẽ ur̃m nosse tempora uł mo¬
nita. Quȩ pat̾ posuit in sua potestate. ꝑ hoc gͦ qd̾ beati iob passio
dieu docem qd̾ exꝑiendo nouimꝰ. ꝑ hoc uͭ qd quantitas tẽporis
in passione. reticet᷑ cdocem̃ quid nescire debeamꝰ. In longũ p̃fati¬
onis uerba ꝓtraximꝰ ut quasi totũ breuit᷑ ꝑstringendo loquere¬
i. S qr ad loquendi mitiũ dui loquendo ꝑuenimꝰ debemius
pus bystorie radicẽ figere: ut ualeamus mtẽ postmodũ de al

Expanded text:
sed quanto hic tempore conterenda atque differenda sit, ignoratur. Unde et ore Veritatis dicitur: Non est vestrum nosse tempora, vel momenta, 18 quae Pater posuit in sua potestate . Per hoc ergo, quod beati Job passio dicitur, docemur quod experiendo novimus. Per hoc vero quod quantitas temporis in passione reticetur, docemur quid nescire debeamus. In longum praefationis verba protraximus, ut quasi totum breviter perstringendo loqueremur. Sed quia ad loquendi initium, diu loquendo, pervenimus, debemus prius histor
Abbreviated transcription (Latin):
tatis suȩ clipeo. ubiq munitꝰ astitit undiq uenientib gladiis u¬
gilant᷑ obuiauit. amissam substantiã despicit carnẽ in filiis mor¬
tuam equanimit᷑ dolet: carnẽ in se ꝑcussam patient᷑ tolerat: car¬
nẽ in coniuge. male suadentẽ sapient᷑ docet. Suꝑ hȩc amici in
aspera correptione ꝓsiliunt. e ꝓ sedando dolore uenientes. ui
doloris adiungunt. Omĩa gͦ machinam̃ta tẽptationũ. sc̃o uiro
uertunt᷑ in augm̃ta uirtutũ. ꝑ uulnera quippe ꝓbatur eius¬

Expanded text:
tatis suae clypeo, ubique munitus astitit, undique venientibus gladiis vtatis suae clypeo, ubique munitus astitit, undique venientibus gladiis vigilanter obviavit: amissam substantiam tacite despicit, carnem in filiis mortuam aequanimiter dolet, carnem in se percussam patienter tolerat, carnem in conjuge male suadentem sapienter docet. Super haec amici in asperam correptionem prosiliunt; et pro sedando dolore venientes, vim doloris adjungunt. Omnia ergo machinamenta tentationum sancto viro vertuntur in augm
Abbreviated transcription (Latin):
ris itaq ad mouit impetum belli. intus uenena consilii: ut tan¬
to eitiꝰ urbẽ caperet. quanto eã exteruis interiusq turbaret.
ut dictũ ẽ se linguis armauit. quiquidẽ qr seniores erant. de.
eoꝵ uerbis minus fortasse dolere poterat. helui iunior. subro¬
gat᷑ ut scm̃ pectus tanto acriore uulnere ꝑcuteret: quanto con¬
tra illud ictꝰ brachii uilioris excitaret. Ecce ad feriendã inuictis¬
sumum robur inimicus seuiens quot tẽptationũ iacula inuenit.
ecre quot obsidionum machinam̃ta circũposuit. ecce quot ꝑcus¬
sionũ tela transmisit: s in his omĩbus mansit mens imꝑt̾rita.
alios ex occulto transmittere: qui eo licentius pugnantis latus
feriant. quois qui pugnat intentius uenientes hostes contra fa
cepit dampna. quasi hostes contra facie᷑ sustinuit uerba con¬
solantiũ. quasi hostes ex latere: s in his omĩb cireũacto graui¬

Expanded text:
ras itaque admovit impetum belli, intus venena consilii: ut tanras itaque admovit impetum belli, intus venena consilii: ut tanto citius urbem caperet, quanto eam exterius interiusque turbaret.ut dictum est, se linguis armavit. Qui quidem quia seniores erant, de eorum verbis minus fortasse doleri poterat. Heliu junior subrogatur, ut sanctum pectus tanto acriori vulnere percuteret, quanto contra illud ictus brachii vilioris excitaret. Ecce ad feriendum invictissimum robur inimicus saeviens, quot tentationum jacula invenit; ecce quot obsidionum machinamenta circumposuit; ecce quot percussionum tela transmisit: sed in his omnibus mansit mens imperterrita, alios ex occulto transmittere, qui eo licentius pugnantis latus feriant, quo is qui pugnat intentius venientes hostes contra faccepit damna, quasi hostes contra faciem; sustinuit verba consolantium, quasi hostes ex latere: sed in his omnibus circumacto gravi
Abbreviated transcription (Latin):
tigauit uxorẽ. siuitatẽ quippe quã expugnare appetiit. nmis
munitã uidit: & iceirco exterius tot plagas inferens. quasi foraᷤᷤ
exercitũ ad mouit. Animũ uͦ uxoris in uerbis malȩ ꝑsuasionis ac¬
cendens. quasi intus ciuiũ corda corrũpit. Ex bellis enim exterio¬
rib discimus. quid de interioribus sentiamiis. Inimicus namq
seuiens. & urbẽ circũfusis exercitibus uallans. si eius munimi¬
na inuicta conspexerit. ad alia se pugnandi argum̃ta conuertit.
ut intus etiã quoꝵdam ciuium corda corrũpat. quatinus cum
extrinsecus impugnatores ad mouerit: int̃nos quoq habeat adiu¬
tores: atq increscente belli foras certamine: de quoꝵ intus s confi
constituto. murũ ciuitatis enius tot ictib ꝑculit. quot uicib ad¬
uersa nuntiauit. Intꝰ aut̃ quasi ciuiũ corda corrupit. dũ fortia
urbis huius munimina. ꝑsuasione destruere coniugis studuit. fõ¬

Expanded text:
tigavit uxorem. Civitatem quippe, quam expugnare appetiit, nimis tigavit uxorem. Civitatem quippe, quam expugnare appetiit, nimis munitam vidit; et idcirco exterius tot plagas inferens, quasi foras exercitum admovit; animum vero uxoris in verbis malae persuasionis 12 accendens, quasi intus civium corda corrupit. Ex bellis enim exterioribus discimus quid de interioribus sentiamus. Inimicus namque saeviens, et urbem circumfusis exercitibus vallans, si ejus munimina invicta conspexerit, ad alia se pugnandi argumenta convertit, ut intus etiam quorumdam civium corda corrumpat; quatenus cum extrinsecus impugnatores admoverit, internos quoque habeat adjutores, atque increscente belli foras certamine, de quorum intus fide cconstituto, murum civitatis istius tot ictibus perculit, quot vicibus adversa nuntiavit. Intus autem quasi civium corda corrupit, dum fortia urbis hujus munimina persuasione destruere conjugis studuit. Fo
Abbreviated transcription (Latin):
quã de bono qd̃ quȩsierat desꝑaret. S iã ipsum ordinẽ tempta¬
tionis eius exequam᷑. Ininicus sȩuiens. dm̃ & scĩ uiri ualidissimẽ
pectus debellare contendens. cunctas contra eũ temptationum
machinas erexit. Abstulit substantiã. int̾fecit filios. ꝑcussit
corpus. instigauit uxorẽ: amicos ad consolationẽ adduxit. s
in asꝑitatẽ inerepationis excitauit. Aliũ quoq amicum durĩ
increpantẽ in extrema & acriori inuectione seruauit: ut
saltẽ crebriꝰ feriendo cor attingeret. qđ nouo uulnere semꝑ
iteraret. Qͥa enĩ in seculo potentẽ uidit. dampnis substantiȩ
eũ moueri credidit: quẽ ñ concussũ ex filioꝵ morte pulsauit
uidens aut̃ qr ad augm̃tũ diuinȩ laudis. etiã ex uulnere
creuit orbitatis. petiit feriendã salutem corporis. Intuens etiã
quia ꝑ dolorẽ corporis ꝑuenire. nequiuerit ad passionẽ m̃tis. ins¬

Expanded text:
 nunc ipsum ordinem tenta nunc ipsum ordinem tentationis ejus exsequamur. Inimicus saeviens, et sancti viri validissimum pectus debellare contendens, cunctas contra eum tentationum machinas erexit; abstulit substantiam, interfecit filios, percussit corpus, instigavit uxorem, amicos ad consolationem adduxit; sed in asperitatem increpationis excitavit: alium quoque amicum durius increpantem, in extrema et acriori invectione servavit, ut saltem crebrius feriendo cor attingeret, quod novo vulnere semper iteraret. Quia enim in saeculo potentem vidit, damnis substantiae eum moveri credidit, quem non concussum ex filiorum morte pulsavit. Videns autem quia ad augmentum divinae laudis etiam ex vulnere crevit orbitatis, petiit feriendam salutem corporis. Intuens etiam quia per dolorem corporis pervenire nequiverit ad passionem mentis, ins
Abbreviated transcription (Latin):
tuit obtinere ꝓ aliis. Siuero hoc quibusclam displicet qd bona su¬
a ipse narrauit. sciendũ ẽ qr int̾ tot rerũ dampna. int᷑ tot cor¬
poris uulnera. int̾ tot pignoꝵ funera amicis ad consolationẽ
uenientib & ad increpationẽ ꝓrumpentib. de uita sua despe¬
rare cogebat᷑ & quem tot detrimenta afflixerant: insuꝑ in
dũ quasi eius inustitiȩ. exꝓb̾ant. desꝑare. eũ de semetipso fun¬
ditus compellebant. Qd̃ gͦ bona sua ad m̃tẽ reuocat. ñ se ꝑ iac¬
tantiã eleuat: s quasi collapsum int̾ uerba & uulnera. ad spẽ
animũ reformat. Graui enim desꝑationis telo mens ꝑcutitur.
ri ꝑ obprobria timuit. ad statum se fidu ciȩ ex anteacta uita c̃¬
firmando reuocauit. Nequaquam gͦ in arrogantiȩ uitium ceci¬
dit . qr. contra int̾nȩ aspirationis impulsum ꝑ exteriora p̃coni¬
oꝵ suoꝵ uerba pugnauit: ut dũ bona quȩ fecerat diceret. neqͣ

Expanded text:
tuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sutuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumelidum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutiturri per opprobria timuit, ad statum se fiduciae ex anteacta vita confirmando revocavit. Nequaquam ergo in arrogantiae vitium cecidit, quia contra internum desperationis impulsum, per exteriora praeconiorum suorum verba pugnavit; ut dum bon
Abbreviated transcription (Latin):
nedixerit tibi. Hostis itaq in beatũ iob iures suas exercuit: s
tam̃ certam̃ contra dm̃ assũpsit. Int̾ dm̃ itaq & diabolum. beatꝰ
ꝓ illo ꝓposuerat ꝑdidisse. rephendit: Ipse quippe in se temp¬
tanti causam susciꝑe uoluit. qui eũ & ante flagella p̾tulit: & p̃¬
ferens temptari ꝑ flagella ꝑmisit. Sigͦ cessisse iob dicit᷑. lauda¬
tor illius succubuisse ꝑhibet᷑: quãuis eũ nullatenus deliquisse. e¬
tiã lona testant᷑. Quis enĩ nesciat. qd̾ culpis ñ p̃mia. s pęnȩ. de¬
beantur: Qui gͦ duplicia reciꝑe. quȩ. amiserat meruit: ex remiera¬
tione edocuit. qr. nequaquã uitium s uirtus fuit ome. qd cdixit. As¬
sertioni quoq hiuc adhuc adiungit᷑. qd̃ ipse. ꝓ amucis delinquenti¬
b int̾cedit. In grauib nãq peccatis quis posittis. dũ sitis p̃mit᷑. alie¬
na ñ deluit. Mundus gͦ ostendit᷑ eẽ de se: qui enundationẽ. po¬

Expanded text:
nedixerit tibi . Hostis itaque in beato Job vires suas exercuit, sed nedixerit tibi . Hostis itaque in beato Job vires suas exercuit, sed tamen certamen contra 11 Deum assumpsit. Inter Deum itaque et diabolum beatus pro illo proposuerat, perdidisse reprehendit? Ipse quippe in se tentati causam suscipere voluit, qui eum et ante flagella praetulit, et praeferens tentari per flagella permisit. Si ergo excessisse Job dicitur, laudator illius succubuisse perhibetur, quamvis eum nullatenus deliquisse etiam dona testantur. Quis enim nesciat quod culpis non praemia, sed poenae debeantur? Qui ergo duplicia recipere quae amiserat meruit, ex remuneratione edocuit quia nequaquam vitium sed virtus fuit omne quod dixit. Assertioni quoque huic adhuc adjungitur, quod ipse pro amicis delinquentibus intercedit. In gravibus namque peccatis quis positus , dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem po
Abbreviated transcription (Latin):
augeret. Scriptũ quippe ẽ. In omĩbus his ñ ꝑeccauit iob labiis su¬
is. Et quidẽ quȩclã uerba responsionũ illuis imꝑitis lectoribus
asꝑa resonant. quia scõꝵ dicta intelligere sic̃ dicunt᷑ ignorat̃.
Et quia animũ dolentis & iusti in semetipsis assumere nesciut
idõ doloris uerba bene intp̃tari ñ possunt. Mlentẽ quippe pati¬
entis. bene pensare nouit condescensio passionis. Credunt gͦ
qui si beati iob responsa redarguunt. falsam etiam de eo dnĩ sẽ¬
tentiam fuisse testant᷑ Diabolo namq adño dicit᷑ Considerasti
seruum meũ iob. qd non sit ei similis suꝑ t̾rã. uir simplex & rec¬
tus. ac timens dm̃. & recedens a malo: cui mex a diabolo respõ
det᷑. Nũquit gratis iob colit dm̃: Nonne tu uallasti eũ cunctã¬
q familiã eius: s mitte manũ tuã & tange eũ: siñ in faciẽ be¬

Expanded text:
augeret. Scriptum quippe est: In omnibus his non peccavit Job labiis suaugeret. Scriptum quippe est: In omnibus his non peccavit Job labiis suis . Et quidem quaedam verba responsionum illius imperitis lectoribus aspera resonant, quia sanctorum dicta pie intelligere, sicut dicuntur, ignorant; et quia animum dolentis et justi in semetipsis assumere nesciunt, ideo doloris verba bene interpretari non possunt. Mentem quippe patientis bene pensare novit condescensio passionis. 8. Ab imperquia si beati Job responsa redarguunt, falsam etiam de eo Domini sententiam fuisse testantur. Diabolo namque a Domino dicitur: Considerasti servum meum Job, quod non sit ei similis super terram: vir simplex et rectusne tu vallasti eum cunctamque familiam ejus? Sed mitte manum tuam, et tange eum, si non in faciem be
Abbreviated transcription (Latin):
ipse indica  dicens. Principes cessabant loqui. digitũ suꝑ po¬
nebant ori suo. Mansuetudinẽ in uigore tennt sic̃ ipse fate
t᷑ dicens. cũq sederẽ quasi rex circunstante ȩxercitu. eram
tam̃ merentium consolator. Plemosinaꝵ largitatẽ. amplexus ẽ. sic̃
ipse. insinuat dicens. Si comedi bucellã meam solus. & non comedit
pupillus ex ea. Cum gͥ omĩum uirtutũ mandata ꝑficeret unum
ei deerat: ut etiã flagellatus agere grãs sciret. Notũ erat q ser¬
uire dõ int̃ dona nouerat: s dignum fuit ut districtio seueri¬
tatis inquireret. utrũ deuotus dõ. & int̾ flagella ꝑmaneret. Ee¬
na quippe int̾rogat. si quietus quis ueracit̾ amat. Quẽ hostis qͥ¬
dẽ ut deficeret petiit: sed ut ꝓficeret accepit fieri enĩ dñs be¬
nigne ꝑmisit. qd̃ diabolus mique postulauit. Nã cũ iccireo illũ
expetisset hostis ut consumeret: temptando egit: ut eius merita

Expanded text:
ipse indicat dicens: Principes cessabant loqui, et digitum superpoipse indicat dicens: Principes cessabant loqui, et digitum superponebant exercitu, eram tamen moerentium consolator . Eleemosynarum largitatem amplexus est, sicut ipse insinuat dicens: Si comedi buccellam meam solus, et non comedit pupillus ex ea . Cum igitur omnia virtutum mandata perficeret, unum ei deerat, ut etiam flagellatus agere gratias sciret. Notum erat quia servire Deo inter dona noverat: sed dignum fuerat ut districtio severitatis inquireret utrum devotus Deo et inter flagella permaneret. Poena quippe interrogat, si quietus quis veraciter amat. Quem hostis quidem ut deficeret petiit, sed ut proficeret accepit. Fieri Dominus benigne permisit quod diabolus inique postulavit. Nam cum idcirco illum expetisset hostis ut consumeret, tentando egit ut ejus merita
Abbreviated transcription (Latin):
calidũ sapit ostentat. atq in feruorẽ uirtutis uertit᷑. quicquid
in illo ante despicabile infirmũq uidebat᷑. qd̃q in se ꝑ tranquil¬
litatis tẽpora. libens oꝑuerit. exagitatꝰ tribulationib coactꝰ inno¬
tescit. Inde bene ꝑ ꝓpħam dicit᷑. In die mandauit dñs misc¬
diam suam: & in nocte declarauit: miscdia enĩ dnĩ indie mã¬
datur. qr. in tranquillo tẽpore cognoscendo ꝑcipit᷑. In nocte uͦ.
declarat᷑: qr donũ qd̃ in tranquillitate. sumit᷑. tribulationibus
qui tantã uirtutũ custodiam sine rep̾hensione seruauit. Humi¬
litatẽ quippe habuit. qr & ipse testat᷑. Si contẽpsi iudiciũ subire
cũ seruo meo & ancillȩ meȩ. cũ disceptarent aduersus me: Hospi¬
talitatẽ ex hibuit. sic̃ ipse ꝑhibet dicens. foris ñ mansit peregͥ¬
nꝰ. ostium meum uiatori patuit. Disciplinȩ uigorẽ tenuit. sicͣ

Expanded text:
calidum sapit ostentat, atque in fervorem virtutis vertitur quidquid calidum sapit ostentat, atque in fervorem virtutis vertitur quidquid in illo ante despicabile infirmumque videbatur, quodque in se per tranquillitatis tempora libens operuit, exagitatus tribulationibus coactus innotescit. Unde bene per prophetam dicitur: In die mandavit Dominus misericordiam suam, et in nocte declaravit . Misericordia enim Domini in die mandatur, quia in tranquillo tempore cognoscendo percipitur; in nocte vero declaratur, quia donum, quod in tranquillitate sumitur, in tribulationibus qui tantam virtutum custodiam sine reprehensione servavit. Humilitatem quippe habuit, quia et ipse testatur: Si contempsi judicium subire cum servo meo, et ancilla mea, cum disceptarent adversum me . Hospitalitatem exhibuit, sicut ipse perhibet, dicens: Foris non mansit peregrinus, ostium meum viatori patuit . Disciplinae vigorem tenuit, sicut