comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
intellectu mystico grauida ñ fuissent. Beatus gͥ iob qr menbrũ¬
ẽ sc̃ȩ ȩccłiȩ & eus iã loquat᷑ ex uoce dicens. quȩ pͥus tangere
nolebat aĩa mea. nc̃ p̃ angustia cibi mei st̃: qr mmirũ amo¬
ris suis ęstib auxia cibum scripturȩ ueteris testamentucõ¬
uersa gentilitas esurit. quẽ dudũ suꝑba desperit. Quȩ tam̃
& uideȩ uocib congruunt: si paulo considerantius disserant᷑.
Ipsa quippe ex eruditione legis. ex uniꝰ dĩ cognitione sal ha¬
buit: & cuncłas gentes ñ alit᷑ quas ut aĩalia bruta despe¬
xit. d qr societatẽ gentiliũ ad semetipsã recipere p̾ceptis legiꝰ
erudita contempserat: quid aliud quã insulsum cibũ sumere
fastidiebat. diuina quippe sententia. ꝓposita morte uetue¬
rat. ne. plebs isrłitica fȩdus cũ alienigenis iungeret: & uitã
scȩ̃ religionis inclinaret. Unde & subdit᷑. Aut gustare. aliquid

Expanded text:
intellectu mystico gravida non fuissent. 11. Beatus igitur Jobintellectu mystico gravida non fuissent. 11. Beatus igitur JobQuae prius tangere nolebat anima mea, nunc prae angustia, cibi mei sunt, quia nimirum amoris sui aestibus anxia cibum Scripturae veteris conversa gentilitas esurit, quem dudum superba despexit. Quae tamen et Judaeae vocibus congruunt, si paulo consideratius disserantur. Ipsa quippe ex eruditione legis, ex unius Dei cognitione sal habuit, et cunctas gentes tanquam animalia bruta despexit. Sed quia societatem gentilium ad semetipsam recipere praeceptis legis erudita contempserat, 217 quid aliud quam insulsum cibum sumere fastidiebat? Divina quippe sententia, proposita morte, vetuerat ne plebs Israelitica foedus cum alienigenis jungeret, et vitam sanctae religionis inquinaret . Unde et subditur: Aut gustare aliquis
Abbreviated transcription (Latin):
pangustia cibi mei sunt. Ualde namq in errorẽ labitur: qui
beati iob uerba ad solam ꝓlata hystoriã suspicat᷑. Uir enĩ sc̃s
& tot conditoris sui p̃coniis fultꝰ. quid magnũ uł potus
quid uerũ diceret. si insulsum cibũ comedi n posse dixisset.: aut
quis eius esui mortifera alimenta obtulerat cũ subiungat.
aut potest aliquis gustare. qd̾ gustatũ affert mortẽ quȩ si
de amicoꝵ colloqui is dicta sentimus. ab intellectu hoc. senten¬
tia subiuncta cõpescim᷑ qua ait. quȩ pͥus tangere nolebat aĩa
mea. nunc p̃ angustia cibi mei st̃. Absit enĩ ut uir sc̃s in sta¬
tus suñ columitate constitutꝰ. amicoꝵ suciꝵ aliquando dicta
despexerit: qui sic̾ ipso attestante post diseimus. & seruis hu¬
milis fuit. Uerba gͦ eius a mysteriis ñ uacant: quȩ sic̾ ex fine
hẏstoriȩ discimꝰ. & int̾nus arbiter laudat. Quȩ nequaꝗͣ. etiam
cum tanta ueneratione. usq ad mundi extre  decurrerent: si

Expanded text:
aturae praedicuntur. --Valde namque in errorem labitur qui beati Job verba ad solam prolata historiam suspicatur. Vir enim sanctus, et tot conditoris sui praeconiis fultus, quid magnum, vel potius quid verum diceret, si insulsum cibum comedi non posse dixisset? Aut quis ejus esui mortifera alimenta obtulerat, ut subjungat: Aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem? Quae si de amicorum colloquiis dicta sentimus, ab intellectu hoc sententia subjuncta compescimur, qua ait: Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc, prae angustia, cibi mei sunt. Absit enim ne vir sanctus, in status sui incolumitate constitutus, amicorum suorum aliquando dicta despexerit, qui, sicut ipso attestante post didicimus, et servis humilis fuit. Verba ergo ejus a mysteriis non vacant, quae, sicut ex fine historiae discimus, et internus arbiter laudat. Quae nequaquam etiam cum tanta veneratione usque ad mundi extrema decurrerent, si
Abbreviated transcription (Latin):
natione pensemus. Ipse quippe beatũ iob & pͥus contra ad¬
uersariũ p̃tulit dicens. uidisti seruũ meũ iob qd̃ ñ sit ei si¬
milis suꝑ t̾rã. uir simplex & rectus. & timens dm̃i & r̾cedens¬
a malo. Ipse post ꝓbationẽ. amicos eiꝰ redarguit dicens. Hon es¬
tis loquuti corã me rectũ. sic̃ seruus meus iob. Restat gͦ ut
cũ mens in beati iob sermonib fluctuat: eoꝵ pondus ex euis¬
dẽ hẏstoriȩ initio ac fine. ꝑpendat. Ab int̾no enĩ iudice nec
casurus laudari potuit: nec lapsus p̾ferri. Si gͥ in ambiguita¬
tis tẽpestate dep̾hensi pͥma huiꝰ hẏstoriȩ & postrema conspi¬
cimꝰ. nauis cordis considerationis suȩ funib quasi a ꝓra &
puppi restringit᷑. ne in erroris saxa ꝑducat᷑. Iullis gͦ igno¬
rantiȩ nr̃e ꝓcellis obruim. si tranquillũ suꝑnȩ. sententiȩ litͦ
tenemꝰ. Ecce enĩ dicit. qd̃ questione ñ modica lectoris aĩmũ

Expanded text:
natione pensamus. Ipse quippe beatum Job et prius contra adnatione pensamus. Ipse quippe beatum Job et prius contra adversarium praetulit, dicens: Vidisti servum meum Job, quod non ei similis os ejus redarguit, dicens: 212 Non estis locuti coram me rectum, sicut servus meus Job . Restat ergo ut cum mens in beati Job sermonibus fluctuat, eorum pondus ex ejusdem historiae initio ac fine perpendat. Ab aeterno enim judice nec casurus laudari potuit, nec lapsus praeferri. Si igitur in ambiguitatis tempestate deprehensi, prima hujus historiae et postrema conspicimus, navis cordis considerationis suae funibus, quasi a prora et puppi, restringitur, ne in erroris saxa perducatur. Nullis ergo ignorantiae nostrae procellis obruimur, si tranquillum supernae sententiae littus tenemus. Ecce enim dicit quod quaestione non modica lectoris animum
Abbreviated transcription (Latin):
uerumdã mentes plus flagella quã conuitia
ecruciant : quorũdam uͦ plus coniuicia quã fla¬
gella castigant. Nã sepe contra nos quibuslibet
Openis duruis tormenta
uerboꝵ seuiunt. cũq nos ad defensionẽ erigunt: in impatien¬
tiã sternunt. Unde. beato iob ne deesse. tẽptatio ulla potuis¬
set. ñ solũ hunc flagella desuꝑferiunt. s grauiora plagis ami¬
coꝵ colloquia affligunt: ut scĩ uiri aĩa hmc inde pulsata ad
motũ iracundiȩ elationis irrũperet: & qͥcquid mundũ uixerat
ꝑ contumatiã suꝑbȩ loquutionis inqͥnaret. S tactus plagis.
grãs retulit. lacessitus uerbis. recta respondit: & ꝑcussus in no¬
tescit. quã ꝓ minimo salutẽ carnis habuerit. Ioquensq indi¬
cat. quã sapiens tacebat. S quȩdã eiꝰ uerbis admixta st̃ quȩ a¬
pud humana iudicia pacientiȩ limitẽ tranfire. uideant᷑. Quȩ
nos uere intellegimꝰ: si suꝑni sententiã iudicis in eoꝵ exami¬

Expanded text:
uantalibet doctrina mens polleat, gravis ejus imperitia est velle uantalibet doctrina mens polleat, gravis ejus imperitia est velle cruciant; quorumdam vero plus convicia quam flagella castigant. Nam saepe contra nos quibuslibet poenis durius tormenta verborum saeviunt; cumque nos ad defensionem erigunt, in impatientiam sternunt. Unde beato Job ne deesse tentatio ulla potuisset, non solum hunc flagella desuper feriunt sed graviora plagis amicorum colloquia affligunt; ut sancti viri anima hinc inde pulsata, ad motum iracundiae et elationis erumperet, et quidquid mundum vixerat, per contumaciam superbae locutionis inquinaret. Sed tactus plagis gratias retulit; lacessitus verbis recta respondit; et percussus innotescit, quam pro minimo salutem carnis habuerit. Loquens quoque indicat, quam sapiens tacebat. Sed quaedam ejus verbis admista sunt, quae apud humana judicia patientiae limitem transire videantur: quae nos vere intelligimus, si superni sententiam judicis in eorum exami
Abbreviated transcription (Latin):
ẜlectis quippe tempus alienũ ẽ uita p̃sent. Inde. &e. quibi¬
dã adhuc infidelib ueritas dicit. Tempus meum ñdum ui¬
nit. tempus aut̃ ur̃m semꝑ ẽ paratũ. & rursũ. Hȩc ẽ bo¬
ra urã. & potestas tenebraꝵ. Sepulchrũ gͦ in tempore. suo
sic̃ frum̃ti aceruus ingredit᷑: qr ille. ȩt̾nã requiem in¬
uenit. qui pͥus hic ut ab exurendis paleis liber sit disciplinȩ
p̾ssuras sentit. helifaz uͦ qr. & in loquutionis suȩ serie ta¬
b̃naculũ. bestias. lapides. semen. herbas. sepulchrumq nomi¬
nauit. qd̃ ñ hȩc iuxta litterã dixerit. ipse innuit. qui post
Liquet ꝓfecto qd̃ in ħis ncħ ab eo uixta suꝑficiẽ litterȩ dicit¬
qr nimirũ ante faciẽ ñ iacet qd inuestigat᷑. Qui gͦ hȩc in¬
uestigasse se indicat : qr in uerbis exteriorib interiora q̃¬
sierit demonstrat. S post cuncta ad stultitiã iactantiȩ ꝑ¬

Expanded text:
Electis quippe tempus alienum est vita praesens, unde et quibuElectis quippe tempus alienum est vita praesens, unde et quibusdam adhuc infidelibus Veritas dicit: Tempus meum nondum venit, tempus autem vestrum semper est paratum . Et rursum: Haec est hora vestra, et potestassicut frumenti acervus ingreditur, quia ille aeternam requiem ipit, qui prius hic, ut ab exurendis paleis liber sit, disciplinae pressuras sentit. Eliphaz vero, quia et in locutionis suae serie tabernaculum, lapides, bestias, semen, herbas, sepulcrumque nominavit, quod non haec juxta litteram dixerit, ipse innuit, qui post b eo juxta superficiem dicitur, quia nimirum ante faciem non jacet quod investigatur. Qui ergo haec investigasse se indicat, quia in verbis exterioribus interiora quaesierit demonstrat. Sed post cuncta ad stultitiam jactantiae p
Abbreviated transcription (Latin):
tur aceruus in tẽpore suo. frumentũ quippe in segete. so¬
le tangit᷑ qr in hac uita humana anima respectu suꝑm
luminis illustrat᷑. Piuuias ꝑcipit: qr ueritatis eloquio pĩ¬
guescit: Uentis concutit᷑: qr tẽptationib exercet᷑. & secũ
crescentes paleas portat: quia nequiorẽ contra se cottidie.
uitã peccantiũ tolerat: atq ad aream deductũ triturati¬
onis pondere p̃mit᷑: ut a paleaꝵ conexione. soluat᷑: qr meis
nr̃a celesti disciplinȩ supposita. dũ correctionis flagella
ꝑcipit. a societate carnaliũ uelut frumentũ mundior rece¬
dit Et relictis paleis ad horreũ ducit᷑: qr foris remanenti¬
b reꝓbis. electa anima ad suꝑnȩ mansionis gaudia ȩt̾na
chrũ sic̃ infert aceruus in tempore suo : qr dum post afflic¬
tionem uisti p̃mia patriȩ celestis inueniunt. quasi post p̃¬
ssuras ad horreũ grana deferunt᷑. & in alieno qͦq tempo¬
re ꝑcussiones sentiunt. s in suo a ꝑcussione requiescunt.

Expanded text:
tici in tempore suo. - Frumentum quippe in segete sole tangitur, quia in hac vita humana, anima respectu superni luminis illustratur. Pluvias percipit, quia veritatis eloquio pinguescit. Ventis concutitur, quia tempestatibus exercetur; et secum crescentes paleas portat, quia nequiorem contra se quotidie vitam peccantium tolerat; atque ad aream deductum triturationis pondere premitur, ut a palearum connexione solvatur. Quia mens nostra coelesti disciplinae supposita, dum correctionis flagella percipit, a societate carnalium mundior recedit, et relictis paleis, ad horreum ducitur: quia foris remanentibus reprobis, electa anima ad supernae mansionis gaudia aeterna cervus tritici in tempore suo; quia dum post afflictionem justi praemia patriae coelestis inveniunt, quasi post pressuras ad horreum grana deferuntur; et in alieno quidem tempore percussiones sentiunt, sed in suo a percussione requiescunt.
Abbreviated transcription (Latin):
uit᷑ iherechiel ꝓpħa expͥmit. cũ uolantia animalia contẽ¬
platꝰ ait. Similitudo manus hominis subtꝰ pennas eoꝵ erat
Quid enĩ ꝑ pennas animaliũ nͥ contẽplationes possumus sen¬
tire. scõꝵ : quib ad sũma transuolant. ⁊ terrena deseren¬
tes sese: in cȩlestib librant. quid ꝑ manus nͥ oꝑationes acci¬
pimꝰ : q cũ in ꝓximi amore. se dilatant. bona quȩ p̃ualent
etiã corporalit᷑ administrant S manꝰ eoꝵ sub pennis st̃
qr actionis suȩ oꝑa uirtute contẽplationis iuncunt. Po
s quies ȩt̃nȩ & intimȩ retributionis intellegi. In qua quan¬
to uerus quescit᷑: tanto in nobis corruptionis uita ꝑfectĩ
necat᷑. In habuntlantia gͦ sepulchrũ ingredit᷑: qui post conges¬
ta uitȩ. p̃sentis oꝑa mutabilitate sua plene mortuus in se¬
creto ueri luminis occultat᷑. Unde. & ꝑ psalmistã dicit᷑. Abs¬

Expanded text:
viter Ezechiel propheta exprimit, cum volantia animalia contemviter Ezechiel propheta exprimit, cum volantia animalia contemplatus ait: Et similitudo manus hominis subtus pennas eorum erat . Quid enim per pennas animalium, nisi contemplationes possumus sentire sanctorum, quibus ad summa transvolant, et terrena deserentes, sese in coelestibus librant? Quid per manus, nisi operationes accipimus? Quia cum in proximi amore se dilatant, bona quae praevalent etiam corporaliter administrant. Sed manus eorum sub pennis sunt, quia actionis suae opera virtute contemplationis vincunt.  sed requies aeternae et intimae retributionis intelligi; in qua tanto verius quiescitur, quanto in nobis corruptionis vita perfectius necatur. In abundantia ergo sepulcrum 211 ingreditur, qui post congesta vitae praesentis opera, mutabilitati suae plene mortuus, in secreto veri luminis occultatur. Unde et per Psalmistam dicitur: Abs
Abbreviated transcription (Latin):
quo duȩ mulieres diuersa ege̾sse. referunt᷑. Maria quippe
redemptoris nr̃i uerba audiens. ad pedes illuis residebat: mar¬
tha aut̃ corporalib ministeriis insistebat. Cũq contra mari¬
e. ocium martba quȩreret᷑. audiuit. Martha martha sollici¬
ta es & turbaris erga plurima. Porro unũ ẽ necessariũ. ala
ria optimã partẽ. elegit. quȩ ñ auferet᷑ ab ea. Quid enĩ ꝑ
mariã quȩ uerba dñi residens audiebat. nͥ contẽplatiia uita
expͥmit᷑ quid ꝑ martham exteriorib obsequiis occupatã. nͥ¬
act uia uita signat᷑: s mart̾ȩ cura ñ rep̃hendit᷑. mariȩ uͦ
etiã laudat᷑ ꝙr magna sunt actiuȩ. uitȩ merita. s contẽ.¬
platiuę. pociora. Unde nec auferri umquã mariȩ parsdi¬
cit᷑ ꝙ actiuȩ uitȩ oꝑa cũ corpore transeunt. contẽplati
nȩ uͦ gaudia melius ex fine conualescunt. Qd bene. ac bre¬

Expanded text:
quo duae mulieres diversa egisse referuntur. Maria quippe quo duae mulieres diversa egisse referuntur. Maria quippe Redemptoris nostri verba audiens, ad pedes illius residebat; Martha autem corporalibus ministeriis insistebat. Cumque contra Mariae otium Martha quereretur, audivit: Martha, Martha, sollicita es, et turbarisria optimam partem elegit, quae non auferetur ab ea . Quid enim per Mariam quae verba Domini residens audiebat, nisi contemplativa vita exprimitur? Quid per Martham exterioribus obsequiis occupatam, nisi activa signatur? Sed Marthae cura non reprehenditur, Mariae vero etiam laudatur; quia magna sunt activae vitae merita, sed contemplativae potiora. Unde nec auferri unquam Mariae pars dicitur, quia activae vitae opera cum corpore transeunt, contemplativae autem gaudia melius ex fine convalescunt. Quod bene ac bre
Abbreviated transcription (Latin):
consuetudinis in tra nr̃a ut minores ante tradamus ad nupti¬
as quã maiores. Rachel nãq uisũ pͥncipium. lia aut̃ lahoriosa
dicit᷑ Et quid ꝑ rachel nisi contẽplatiua: quid ꝑ liam nͥ acti¬
ua uita signat᷑.  in concontemplatione quippe pͥncipium
qd d ̃ quęrit᷑ in oꝑatione aut̃ sub graui necessitatũ fasce
laborat᷑. Unde ⁊ rachel pulchra s sterilis. lia aut lippae
s fecunda: qr nimirũ mens cum contẽ plandi ocia appetit.
plus uidet. s minus dõ filios generat. Cũ uͦ ad laborẽ se p̃di¬
cationis dirigit minus uidet. s amplius parit. Post liȩ gͦ c̃¬
plexus ad rachelẽ ia cob ꝑuenit: qr ꝑfectus quisq ante. auc¬
tiiȩ uitȩ ad fecunditatẽ iungit᷑. & post contẽplatiuȩ. ad re.¬
quiẽ copulat᷑. Quia enĩ contẽplatiua minor. quidẽ tẽpore
merito maior ẽ quã actiua. sacriȩugłii uerbis ostendit᷑: m

Expanded text:
consuetudinis in terra nostra ut minores ante tradamus ad nupticonsuetudinis in terra nostra ut minores ante tradamus ad nuptias quam majores . Rachel namque, visum principium; Lia autem laboriosa dicitur. Et quid per Rachelem, nisi contemplativa; quid per Liam, nisi activa vita designatur? In  quaeritur; in operatione autem sub gravi necessitatum fasce laboratur. Unde et Rachel pulchra, sed sterilis; Lia autem lippa est, sed fecunda, quia nimirum mens cum contemplandi otia appetit, plus videt, sed minus Deo filios generat; cum vero ad laborem se praedicationis dirigit, minus videt, sed amplius parit. Post Liae ergo complexus ad Rachelem Jacob pervenit, quia perfectus quisque ante activae vitae ad fecunditatem jungitur, et post contemplativae ad requiem copulatur. Quia enim contemplativa vita minor quidem tempore, sed merito major est quam activa, sacri Evangelii verbis ostenditur, in
Abbreviated transcription (Latin):
re suo. Actionis nãq tempus pͥmũ ẽ: contẽplationis extre¬
mũ. Unde necesse ẽ ut ꝑfectus qͥsq pͥus uirtutib mentem
exerceat: atq hanc postmodũ m horreũ quietis condat:
hinc ẽ enĩ qd is quẽ legio dȩmonũ dño iubente dereliquut.
ad safuatoris sui pedes residet. uerba doctrinȩ ꝑeipit. ⁊ de
regione sua simul discedere cum salutis auctore concupa sertũ
s tamꝰ ei ipsa quȩ salutẽ contulit ueritas dicit. Reuerterem¬
parũ de diuina cognitione. ꝑcipimꝰ redire. ad humana eam
nolumus. & ꝓximoꝵ necessitatib onerari recusaniꝰ. qiuetẽ
contẽplationis quęrimꝰ. nicħq aliud nisi hoc qd sine. labore
reficit amamꝰ. S sanatos nos ueritas ad domũ nttus. maen¬
rare quȩ nobiscum acta sunt p̃cipit. ut iudelicet pͥus mens
exudet m oꝑe. & postmodũ refici debeat ꝑ contẽplationiene¬
łme ẽ qd̾ iacob ꝓ rachel seruit & liam accipit. eiq dicit᷑. ne

Expanded text:
s namque tempus primum est, contemplationis extremum. Unde necesse est ut perfectus quisque prius virtutibus mentem exerceat, atque hanc postmodum in horreum quietis condat . Hinc est enim quod is quem legio daemonum Domino jubente dereliquit, ad Salvatoris sui pedes residet, verba doctrinae percipit, et de regione sua simul discedere cum salutis auctore concupiscit; ed tamen ei ipsa quae salutem contulit Veritas dicit: Revertereparum de divina cogitatione percipimus, redire ad humana jam nolumus, et proximorum necessitatibus onerari recusamus. Quietem contemplationis quaerimus, nihilque aliud nisi hoc quod sine labore reficit, amamus; sed sanatos nos Veritas ad domum mittit, et narrare quae nobiscum acta sunt praecipit; ut videlicet prius mens exsudet in opere, et postmodum refici debeat per contemplationeest quod Jacob pro Rachel servit, et Liam accipit, eique dicitur Non est
Abbreviated transcription (Latin):
culpa. Hinc psalmista ait. In me transiert̃ irȩ tuȩ: & t᷑rores
tui conturbauert̃. Int̾ni qͥppe iudicis postꝙͣ irȩ ꝑtranseunt.
etiã t̾rores conturbant: qr iã aluid de dãpnatione patim᷑.
tio ebibit sp̃m meũ. S grauiora in ꝑpetuũ metuens adiun¬
gat: & t̾rores dñi militant c̃t᷑ me. Acsi aꝑte diceret. łcussus

Expanded text:
culpa. Hinc Psalmista ait: In me transierunt irae tuae; et terrores culpa. Hinc Psalmista ait: In me transierunt irae tuae; et terrores tui conturbaverunt me . Interni quippe judicis postquam irae pertranseunt, etiam terrores conturbant, quia jam aliud damnatione patimur, tio ebibit spiritum meum. Sed, graviora in perpetuum metuens, adjungat:
Abbreviated transcription (Latin):
memor fui dĩ & delectatꝰ sũ. & defecit sp̃c meus. Sagittaꝵ gͦ
indignatio uisti sp̃m bibit : qr suꝑnȩ sententiȩ electos qͦs in
peccatis inueniunt. dũ uulnerant immutant: ut duritiã suã
transfixa mens deserat. atq ex saluti fero uulnere. sanguis
confessiois currat. Pensant nãq unde. qͦ lapsi st̃: pensant ã
qͣnta beatitudine. ad quȩ corruptionis suȩ torm̃ta cecidert᷑:
& ñ solũ gemunt in his quȩ sustinent s insuꝑ metuunt hoc
qd̃ distͥcͥtꝰ iudex delinquentib de gehenne ignib minat᷑. In¬
ñ solũ ꝑpendit qd tolerat. s etiã pauet qd̃ restat. Uidet qͣlia
in hac uita patit᷑: metuit ne post hanc grauiora patiat᷑. Lu¬
get qr. in huiꝰ cȩcitatis exiliũ a paradysii gaudiis cecidit: time
ne & cũ exiliũ relinqͥt᷑ mors ȩt̾na subsequat᷑. Iã gͦ sententiã
tolerat in pȩna: s minas adhuc uenturi uidicis formidat ex

Expanded text:
memor fmemor findignatio justi spiritum ebibit, quia supernae sententiae electos, quos in peccatis inveniunt, dum vulnerant, immutant; ut duritiam suam transfixa mens deserat, atque ex salutifero vulnere sanguis confessionis currat. Pensant namque unde, quo lapsi sunt, pensant a quanta beatitudine ad quae corruptionis suae tormenta ceciderunt; et non solum gemunt in his quae sustinent, sed insuper metuunt hoc quod districtus judex delinquentibus de gehennae ignibus minatur. Unnon solum perpendit quid tolerat, sed etiam pavet quod restat. Videt qualia in hac vita patitur, metuit ne post hanc graviora patiatur. Luget quia in hujus caecitatis exsilio a paradisi gaudiis cecidit, timet ne cum exsilium relinquitur, mors aeterna subsequatur. Jam ergo sententiam tolerat in poena, sed minas adhuc venturi judicis formidat ex
Abbreviated transcription (Latin):
tenentes sagittã m italiã & greciã. Rursũ sagittis animad¬
uersioĩs ꝑcussio designat᷑: sic̃ ioas regi ꝑ heliseũ dicit᷑. Iace sagit¬
tã. Qͦ iaciente ait. Ecuties syriã donec consumas eã. Hir gͥ sc̃s
nimaduersionis ingemiscit dicat. Unde & uerba mea dolore
st̃ plena . qr sagittȩ dnĩ in me st̃. Aesi aꝑte diceret. Ego in ex¬
ilii dãpnationẽ ñ gaudeo. s sub iudicio positꝰ doleo:qr uĩ ꝑcus¬
sioĩs ignoro. Pleriq aut̃ st̃. qͦs torm̃ta cruciant. s ñ em̃dan
hominis ebibunt: cũ suꝑnȩ animaduersionis sententiȩ afflic¬
tã mentẽ ab elatione cõpescunt. Sagittȩ dñĩ spm hominis eb¬
bt̃: qr intentũ exteriorib introrsũ trahunt. Epotatꝰ nãq da¬
uid sp̃t fuerat: cũ dicebat. Indeficiendo ex me sp̃m meu̾: tu eog¬
nouisti semitas meas. & rursũ. Negaui consolari aĩam meã.

Expanded text:
tenentes sagittam, in Italiam, in Graeciam . Rursum sagittis, animadtenentes sagittam, in Italiam, in Graeciam . Rursum sagittis, animadversionis percussio designatur, sicut Joas regi per Elisaeum dicitur: Jace sagittam. Quo jaciente ait: Percuties Syriam, donec consumas eam . Vir igitur snimadversionis ingemiscit, dicat: Unde et verba mea dolore sunt plena, quia sagittae Domini in me sunt. Ac si aperte diceret: Ego in exsilii damnatione non gaudeo, sed sub judicio positus doleo, quia vim percussionis agnosco. Plerique auhominis ebibunt, cum supernae animadversionis sententiae afflictam mentem ab elatione compescunt. Sagittae Domini spiritum hominis ebibunt, quia intentum exterioribus introrsus trahunt. Epotatus namque David spiritus fuerat, cum dicebat: In deficiendo in me spiritum meum, et tu cognovisti semitas meas . Et rursum: Negavi consolari animam meam,
Abbreviated transcription (Latin):
pa leuigat᷑. Et qr qͥs qͥs grãm redẽptoris agnoscit. qͥsquis redi¬
tũ ad pat̾am diligit. eruditꝰ sub pondere ꝑegrinationis ge¬
mit: post statere desideriũ recte subiungitur. Unde & uer¬
ba mea dolore st̃ plena. Qui ꝑegͥnationẽ ꝓ patria diligit. do¬
lere etiã int̾ dolores nescit. Iusti aut̃ uerba dolore plena st̃.
q quousq p̾sentia tolerat. ad aliud loquendo suspirat. Ome qd
peccans ꝑtulit conspicit. atq ut ad statũ beatitudinis rede¬
at. sollicite uidicia quib affligit᷑ pensat. Unde & subdit᷑.¬
p̃clicationũ uerba. aliqͣndo animaduersio sententiȩ signa¬
t᷑. Predicationis qͥppe eloqͥa sagittis expͥmunt᷑: qr in eo qd̾ uiti
feriunt: male iuuentiũ corda transfigt̃. De. his sagittis ueni¬
ente redemptore. dicit᷑. Sagittȩ tuȩ acutȩ potentissime :¬
popłi subte cadent in corde: De quo & ysaias dicit. Alittã ex
eis qui saluati fuerint ad gentes. in mare: in affricã. in lidi

Expanded text:
pa levigatur. Quisquis ergo gratiam Redemptoris agnoscit, quisquis reditum ad patriam diligit, eruditus sub pondere peregrinationis gemit. Post staterae desiderium recte subjungitur: Unde et verba mea dolore sunt plena. Qui peregrinationem pro patria diligit, dolere etiam inter dolores nescit. Justi autem verba dolore plena sunt,  quo usque praesentia tolerat, ad aliud loquendo suspirat; omne quod peccans pertulit, conspicit; atque ut ad statum beatitudinis redeat, sollicite judicia quibus affligitur pensat. Unde subditpraedicationum verba, aliquando animadversionis sententia designatur. Praedicationis namque eloquia sagittis exprimuntur, quia in eo quod vitia feriunt, male viventium corda transfigunt. De his sagittis, veniente Redemptore, dicitur: Sagittae tuae acutae, populi sub te cadent . De quibus et Isaias dicit: Mittaati fuerint ad gentes in mare, in Africam, et in Lydiam,
Abbreviated transcription (Latin):
re ut ualeamꝰ eos uerius ꝑ odiũ amare. Hinc rursũ ꝑ moysen
dicit᷑ Qui dixerunt patri suo ee matri suȩ nescio uos. e rib
suis ignoro illos. & nescierunt filios suos. hi eustodieruent

Expanded text:
re, ut valeamus eos verius per odium amare. Hinc rursum per Moysen re, ut valeamus eos verius per odium amare. Hinc rursum per Moysen dicitur: Qui dixerit patri suo et matri suae, Nescio vos, et fratribus suis, Ignoro illos,
Abbreviated transcription (Latin):
post ponunt. & cũ ꝓ dõ necesse ẽ ut quib ualent cunc¬
tis inseruiant ꝓ dõ pͥuata obsequia etiã ꝓpinquis negaĩ.
Hinc ẽ enĩ qd̾ quidã cũ diceret ꝑmitte me ire & sepelire
sepeliant mortuos suos: tu aut̃ uade & annuntia regnũ
dĩ. Quia inre. notandũ ẽ qr. electꝰ discipulus dũ a paren¬
tis sepultura compescit᷑: hoc deuotũ quẽq exhibere patri
& exteri s debet. hinc rursũ ueritas dicit. Siquis uenit
ad me & ñ odit patrẽ suũ. & matrẽ. & uxorẽ. & filios. &
eipłs. Quo in loco uidelicet dũ ꝓpinquoꝵ odio animȩ qͦs
nr̃ȩ. odiũ subinfert᷑. patent᷑ ostendit᷑. q. sic ꝓpinquos
sic̃ nosmetipsos odio habere p̃cipun: ut hos ad etͥna rapien¬
tes eoꝵq carnalẽ grãm cum ỹpedit postponentes. discamꝰ
temperata eos discretionis arte & conuenient᷑ diligere. se fa¬
lubrit᷑: odio habere: quatinus sic siat ꝑ amorẽ oduim su ge¬

Expanded text:
postponunt; et cum pro Deo necesse est ut quibus valent cuncpostponunt; et cum pro Deo necesse est ut quibus valent cunctis inserviant, pro Deo privata obsequia etiam propinquis negant. Hinc est enim quod quidam cum diceret: Permitte mihi prius rtuos suos: tu autem vade, annuntia regnum Dei. Qua in re notandum est quia electus discipulus dum a parentis sepultura compescitur, hoc devotum quemque exhibere patri  exteris debet. Hinc rursum Veritas dicit: Si quis venit ad me, et non odit patrem suum, et matrem, et uxorem, et filios, et in loco videlicet, dum propinquorum odio animae quoque nostrae odium subinfertur, patenter ostenditur quia sic propinquos, sicut nosmetipsos odio habere praecipimur, ut hos ad aeterna rapientes, eorumque carnalem gratiam cum praepedit postponentes, discamus temperata eos discretionis arte et convenienter diligere, et salubriter odio habere, quatenus sic sciat per amorem odium surge
Abbreviated transcription (Latin):
unt: quȩ iã & cũ ꝓpͥo despectu subegerunt: cumq plusquã
necesse ẽ carnis ꝓpinquos diligunt: retracti exterius a
cordis parente. diuidunt᷑. Nam sepe quosdã uidemꝰ quantũ
ad ꝓpͥum studiũ expectat iã p̾sentis uitȩ desideria ñ ha¬
bere. mundũ & oꝑe & ꝓfessione. reliquisse : s tam̃ ꝓ mordi¬
natis affectib ꝓpinquoꝵ p̃toria irrũpere. t̾renaꝵ rerũ
iurgiis uacare: lib̾tatẽ intimȩ quietis relinquere: & mũ¬
di in se studia iã dudũ destructa reparare. Quo itaq isti.
nisi in rete ambulant. quos a p̃sentiscło mehoata iã ui¬
te ꝑfectio soluerat: s mnordinatꝰ amor t̾renȩ cognatio¬
nis ligat. Qui enĩ districto studio & ñ dissolutis gressib¬
ȩt̾nȩ sponsionis p̃mium sequunt᷑. sic̃ semetipsos ꝓdiuino
amore despiciunt : sic cuncta quib se sentiunt p̃pediri

Expanded text:
unt, quae jam et cum proprio despectu subegerunt. Cumque plus quam unt, quae jam et cum proprio despectu subegerunt. Cumque plus quam necesse est carnis propinquos diligunt, retracti exterius, a cordis parente dividuntur. Nam saepe quosdam videmus, quantum ad proprium studium spectat, jam praesentis vitae desideria non habere, mundum et opere et professione reliquisse; sed tamen pro inordinatis affectibus propinquorum praetoria irrumpere, terrenarum rerum jurgiis vacare, libertatem intimae quietis relinquere, et mundi studia in se jam dudum destructa reparare. Quo itaque isti nisi in rete ambulant, quos a praesenti saeculo inchoata jam vitae perfectio solverat, sed inordinatus amor terrenae cognationis ligat? aeternae sponsionis praemium sequuntur, sicut semetipsos pro divino amore despiciunt, sic cuncta, quibus se sentiunt praepediri,
Abbreviated transcription (Latin):
rã rerũ familiariũ deserunt. Cui sepe dũ licite seruiunt:
etiã in illicitis huiꝰ mundi uirgiis implicant᷑. Cũq t̾renas
res studio se tueri desiderant: cordis requiem deserunt qͣ
quȩrebant. & cũ substantia fugiens continua ꝓuisione ꝓ¬
tegit᷑. conceptꝰ in animo diuinȩ. scientiȩ sermo dissipat᷑: qr
iuxta ueritatis sententiã ob ortũ sem̃ spinȩ oppͥmunt.
cũ di uerbũ a memoria importune. trenaꝵ rerũ sollicitu¬
dines expellunt. Dissolutis itaq gressib in rete ambulas
qui dũ mundũ ꝑfecte ñ deserunt. semetipsos gradiendo
semetipsos despiciunt. nullã p̃sentis uitȩ głam requirunt
ab huius mundi se actionib separant. & pene quicquid
ꝓsperitatis arriserit calcant: s tam̃ adhuc uinculo
carnalis cognationis obligati. dũ amori ꝓpinquitatis in¬
diserete deseruiunt: ad ea sepe ꝑ affectũ cognationũ rede¬

Expanded text:
ram rerum familiarium deserunt, cui saepe dum licite serviunt, ram rerum familiarium deserunt, cui saepe dum licite serviunt, etiam illicitis hujus mundi jurgiis implicantur; cumque terrenas res studiose tueri desiderant, cordis requiem deserunt, quam quaerebant; et cum substantia fugiens continua provisione protegitur, conceptus in animo divinae 231 scientiae sermo dissipatur, quia, juxta Veritatis sententiam , obortum semen spinae opprimunt, cum verbum Dei a memoria importunae terrenarum rerum sollicitudines expellunt. Dissolutis itaque gressibus in rete ambulant, qui dum mundum perfecte non deserunt, semetipsos gradiendo semetipsos despiciunt, nullam praesentis vitae gloriam requirunt, ab hujus mundi se actionibus separant, et pene quidquid prosperitatis arriserit calcant. Sed tamen adhuc vinculo carnalis cognationis obligati, dum amori propinquitatis indiscrete deserviunt, ad ea saepe per effectum cognationum rede
Abbreviated transcription (Latin):
pectate paulisꝑ. Teman quippe. auster: saba aut̃ rete in¬
t᷑p̃tat᷑. Quid hic ꝑ austrũ qui afflata teporib menbra dissol¬
uit : nisi fluxa uiuendi remissio: quid ꝑ rete. nͥ actionis ob¬
ligatio demonstrat᷑: qui enĩ dissoluta mente. ea quȩ tre¬
na st̃ appetunt : ne gressu libero ad dm̃ ꝓleant. ipsi se
suis mordinatis conatib ligant. Cũq fluxis conuersati¬
onis suȩ actibus implicantib : quasi remansuros in retis
maculis pedes ponunt. Ut enĩ paulosuꝑuis quosdã ad de¬
uictas iã culpas retrahi. ꝑ aꝑta quędã & ñ deuicta uitia
diximus: ita ñnulli ad illa quȩ reliquerant. redeunt. per
quȩdã quȩ uł honestatis nomine. uł laudis honores pal¬
liantur. Nam᷑ pleriq qui tam aliena ñ appetunt: atq ab
huius mundi uirgiis. ichoato quietis amore dnidunt᷑.
Prudiri sacris eloquiis siciunt uacari suꝑnis contẽplati¬
ombus concupiscunt: nec tam̃ ꝑfecta animi libertate cu¬

Expanded text:
ate diligunt. --Theman quippe Auster, Saba autem rete interpretatur. Quid hic per Austrum, qui afflata teporibus membra dissolvit, nisi fluxa vivendi remissio, quid per rete nisi actionis obligatio demonstratur? Qui enim dissoluta mente ea quae aeterna sunt appetunt, ne gressu libero ad Deum prodeant, ipsi se suis inordinatis conatibus ligant; cumque se fluxis conversationis suae actibus implicant, quasi remansuros in retis maculis pedes ponunt. Ut enim paulo superius quosdam ad devictas jam culpas retrahi per aperta quaedam et non devicta vitia diximus, ita nonnulli ad ea quae reliquerant redeunt per quaedam quae vel honestatis nomine, vel laudis honore, palliantur. Nam sunt plerique qui jam aliena non appetunt, atque ab hujus mundi jurgiis inchoato quietis amore dividuntur, erudiri sacris eloquiis sitiunt, vacare supernis contemplationibus concupiscunt; nec tamen perfecta animi libertate cu
Abbreviated transcription (Latin):
ceret : si deeiꝰ ꝑcussionib murmuraret. S quid de ꝑcussore. suo
sentiat indicat: qui sic̃ iã diximus quẽ ferientẽ tolerat.
q alia ẽ fortitudo reꝓboꝵ. Iustoꝵ quippe fortitudo ẽ carnẽ
iuncere: ꝓpͥis uoluntatib contraire. delectationẽ uitȩ p̾sen¬
tis extinguere. huiꝰ mundi aspera ꝓ ȩt̾nis p̾miis amare. ꝓs¬
peritatis blandimenta contẽpnere. aduersitatis metũ incor
one diligere contra flagella conditoris incessant᷑ ꝑdura¬
reꝰ b amore rerũ temporalium nec ex aduersitate. quies¬
cere:ad manẽ głam etiã cũ uitȩ detrimento ꝑuenire:
malitiȩ augmenta exquirere. bonoꝵ uitã ñ solum uer¬
bis ac morib s etiã gladiis impugnare: in semetipsis spc̃
ponere: iniquitatẽ cottidie sine ullo desiderii defectu pe¬

Expanded text:
ceret, si de ejus percussionibus murmuraret. Sed quid de percussore suo ceret, si de ejus percussionibus murmuraret. Sed quid de percussore suo sentiat indicat, quem enim ferientem tolerat, que alia est fortitudo reproborum. Justorum quippe fortitudo est carnem vincere, propriis voluntatibus contraire, delectationem vitae praesentis exstinguere, hujus mundi aspera pro aeternis praemiis amare, prosperitatis blandimenta contemnere, adversitatis metum in corone diligere, contra flagella conditoris insensibiliter perdurare, ab amore rerum temporalium nec ex adversitate quiescere, ad inanem gloriam etiam cum vitae detrimento pervenire, malitiae augmenta exquirere, bonorum vitam non solum verbis ac moribus, sed etiam gladiis impugnare, in semetipsis spem ponere, iniquitatem quotidie sine ullo desiderii defectu pe
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ illicitis aduersa ꝑpessi sunt.: ui immensȩ. formidinis ta¬
bescunt. pauore estuant. sinistris agitati suspitionib labo¬
rant: ne in ȩtͣmim se grã deserat. quos in p̃senti ita ma¬
li sui retributio nuilla custodit. Timent ne ultio quȩ sus¬
pendit᷑. grauior in fine seruet᷑. ferrri pat̾na correptio¬
ne desiderant : & dolorẽ uulueris medicamina salutis
putant. Recte gͦ nc̃ dicit᷑ hȩc mͥ sit consolatio: ut affli¬
gens me. dolore. non parcat acsi aꝑte diceret᷑. Quia hic quibꝰ¬
dam parcit: ut eos in ꝑpetuũ feriat idõ hic me feriat: ut
non parcendo in ꝑꝑetuũ parcat. Ex afflictione consolor:
qr correptionis humanȩ putredinẽ. sciens. ad spẽ. salutis¬
ex uulnere certus re
dictoꝵ sonitus: s effectus oꝑationum. In eo enĩ nobis loquit᷑
qd̃ gͦ nos tacitꝰ operat᷑. Beatus gͥ iob sermonib dĩ contradi¬

Expanded text:
pro illicitis adversa perpessi sunt; vi immensae formidinis tapro illicitis adversa perpessi sunt; vi immensae formidinis tabescunt, pavore aestuant, sinistris agitati suspicionibus laborant, ne in aeternum se gratia deseruerit, quos in praesenti vita mali sui retributio nulla custodit; timent ne ultio quae suspenditur gravior in fine servetur; feriri paterna correptione desiderant, et dolorem vulneris medicamina salutis putant. Recte ergo nunc dicitur: Haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore non parcat. Ac si aperte diceretur: Qui ideo hic quibusdam parcit, ut eos in perpetuum feriat; ideo hic me feriat, ut non parcendo, in perpetuum parcat. Ex afflictione enim me consolor, quia corruptionis humanae putredinem sciens, ad spem salutisex vulnere certus redd nos sunt effectus operationum. In eo ergo nobis loquitur, quod erga nos tacitus operatur. Beatus igitur Job sermonibus Dei contradi
Abbreviated transcription (Latin):
at. s infirmatis suȩ ictu ꝓstrata manum leuantis quęrat. ħma
ẽ qd̃ scĩ uiri cũ de occulta erga se dispositione suspecti sunt.
plus ꝓsꝑa ipsa ꝑtimescunt. temptari appetunt. flagellaric¬
cupiscunt: quatimis incautã mentẽ metus & dolor. erudiat: ne
in hac ꝑegrinationis uia. hoste ex insidiis irrũpente sua eam¬
deterus securitas sternat. Hmc psalmista ait. ꝓba me dñẽ. &
tempta me: hinc iterũ dicit. Ego ad flagella paratus sum.
Quia enĩ sc̃ĩ uiri mentis suȩ corruptionis uulnus. sine putre¬
dine ñ eẽ considerant. libent᷑ se sub manu medici ad sectio¬
nes parant: ut aꝑto uulnere uirus peccati exeat. qđ sana cu¬
te intus occidebat. Unde. adhuc subdit᷑. E hec mͥ sit consolar
ut affligens me. dolore ñ parcat. E lecti quippe cũ ꝑpetras¬
se se illicita nouerint. s ꝑserutantes inueniunt qr. nulla

Expanded text:
at, sed, infirmitatis suae ictu prostrata, manum levantis quaerat. Hinc at, sed, infirmitatis suae ictu prostrata, manum levantis quaerat. Hinc est quod sancti viri, cum de occulta erga se dispositione suspecti sunt, plus prospera ipsa pertimescunt, tentari appetunt, flagellari concupiscunt, quatenus incautam mentem metus et dolor erudiat, ne, in hac peregrinationis via hoste ex insidiis erudeterius securitas sternat. Hinc Psalmista ait: Proba me, Domine, et tenta me . Hinc iterum dicit: Ego ad flagella paratus sum . Quia enim sancti mentis suae correptionis vulnus sine putredine non esse considerant, libenter se sub manu medici ad sectiones parant, ut, aperto vulnere, virus peccati exeat, qte intus occidebat. Unde et adhuc subditur: « Haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat. » Electi quique, cum perpetrasse se illicita noverunt, sed prescrutantes inveniunt, quia nulla
Abbreviated transcription (Latin):
congrue exorat dicens. Qui cȩpit ipse me conterat. Acsi aꝑte di¬
cat. Hoc qd in me exorsus ẽ ꝑficere feriendo nͥ desinat. ne. de¬
sertũ me aduersario ad contritionẽ tradat. Hbi & apte sub¬
dit᷑. Soluat manum suã. & succidat me. Sepe. nãq fidutia. lon¬
ge ꝓsꝑitatis inflati. in quo statu elationis erigim. Cliq noᷤ
ex tolli conditor conspicit: s amorẽ suũ erga nos ꝑ uerberan
exercet. quasi ad ferienda nr̃a uitia manũ ligatã tenet. Ann
affectus sui manũ ligauerat. cũ peccanti popło dicebat. rã n
irascar tͥ. & xelus ms recessit ate. Soluat gͦ manũ dicit᷑. ex¬
erceat affectũ. Recte aut̃ subiungit᷑ & succidat me. Cũ enĩ secu¬
ros nos ac de uirtutũ affluentia elatos repentinus uł flagelli
dolor. uł infirmatis temptatio ꝑcutit. ꝓtinus ab status sui uer¬
tice mentis nr̃ȩ elatio succisa cadit: ut de semetipsa nicħ aude¬

Expanded text:
congrue exorat, dicens: « Qui coepit, ipse me conterat. » Ac si aperte dicongrue exorat, dicens: « Qui coepit, ipse me conterat. » Ac si aperte dicat: Hoc quod in me exorsus est, perficere feriendo non desinat, nec desertum me adversario ad contritionem tradat. Unde et bene subditur: « Salvat manum suam, et succidat me. » Saepe namque fiducia longae prosperitatis inflati, in quodam statu elationis erigimur. Cumque nos extolli conditor conspicit, sed amorem suum erga nos per verbera non exercet, quasi ad ferienda nostra vitia manum ligatam tenet. An non affectus sui manum ligaverat cum peccanti populo dicebat: Jam non irascar tibi ; et: Zelus meus recessit a te ? Solvat ergo manum dicitur, exerceat affectum. Recte autem subjungitur: Et succidat me. Cum enim securos nos ac de virtutum affluentia elatos, repentinus dolor, vel infirmitatis tentatio, percutit, protinus a status sui vertice mentis nostrae elatio succisa cadit, ut de semetipsa nihil aude
Abbreviated transcription (Latin):
mens ape: Licet is qui foris ẽ nr̃ homo corrumpit᷑ : tam̃ is qui
intꝰ ẽ renouat᷑ de die in diẽ. Sẽs gͥ uir qui apꝓpinquare. dõ¬
etiã ꝑ flagellaidesiderat. ꝑ sp̃m humilitatis dicat. qui cȩpit ap¬
se me conterat. Plerũq enĩ uitioꝵ contritionẽ. in nobis agere
dñs inchoat: s cum mens ex ipso exordio ꝓuectꝰ extollit᷑. cumꝙ
se iã quasi de uirtutib erigit. seuienti contra se aduersario
aditũ pandit. Qui cordis intima penetrans. om̃e qd mnea de
studio bonȩ icͥoationis inuenerit confringit: tantoq se uehe¬
mentius in eius confractione exhibet. quanto & grauiꝰ qr uł
ad modicum fuerat ꝓiectus dolet. Unde & teste. ȩuglio uoce ueri
tatis ad neglectã domũ conscientiȩ sp̃c qui solus exiit eũ spiri¬
b septẽ rediit. Ne gͦ post diuinȩ correptionis exordia antiqui
hostis subripiat: atq ad uirtutũ confractionẽ trabat. sẽs iuir

Expanded text:
imens, ait: Licet is qui foris est noster homo corrumpitur, tamen is qui imens, ait: Licet is qui foris est noster homo corrumpitur, tamen is qui intus est renovatur de die in dieetiam per flagella desiderat, per spiritum humilitatis dicat: « Qui coepit, ipse me conterat . » Plerumque enim vitiorum contritionem in nobis Dominus agere inchoat, sed cum mens ex ipso exordio profectibus extollitur, et se jam quasi de virtutibus erigit, saevienti contra se adversario aditum pandit; qui cordis intima penetrans, omne quod in ea de studio bonae inchoationis invenerit, confringit; tantoque se vehementius in ejus confractione exhibet, quanto et gravius, quia vel ad modicum fuerat projectus, dolet. Unde et teste Evangelio voce veritatis, ad neglectam domum conscientiae spiritus immundus qui solus exiit cum spiritibus septem redit . Ne ergo post divinae correptionis exordia antiquus hostis subripiat, atque ad virtutum confractionem trahat, sanctu
Abbreviated transcription (Latin):
cat. S fortasse hȩc ꝑ contumatiã expetit. fortasse in eo qd se
ꝑfecte extingui desiderat. inustitiã ferientis accusat. Absit
hoc. Nam qua mente id expetat. uerbis sequentib demons¬
trat dicens. Nec contradicam sermonib scĩ. Nequaꝗͣ. gͦ de in¬
iustitia ꝑcutientis. murmurat: qui ꝑcussorẽ suũ & int̾ uer¬
bera scm̃ uocat. Sciendũ uͦ ẽ. qr. aliquando nos aduersariꝰ.
aliquando aut̃ conterit ds. Ex contritione aut̃ ad
aliquando aut̃ conterit
ds̃. Ex contritione aut̃ adu̾¬
ii a uirtute defici mus: ꝑ contritionẽ uͦ dnĩ fra¬
cti a uiciis. in uirtute roboram᷑. Hanc contritionẽ ꝓpħa
conspexerat. cũ dicebat. Reges eos in uirga ferrea: e tã¬
rius reficit. ex terius affligit. Nam quo uirtute carnis humi¬
liat. intentionẽ sp̃c exaltat. Unde & hȩc eadẽ contritio figu¬
li uasi comparat᷑: sic̃ & ꝑ paulũ dicit᷑ habemus thesaurũ is¬
tum in uasis fictilib Qui simul contritionẽ & regimen expͥ¬

Expanded text:
asse haec per contumaciam expetit, fortasse in eo quod se perfecte exstingui desiderat, injustitiam ferientis accusat. Absit hoc. Nam qua mente id expetat, verbis sequentibus demonstrat, dicens: Nec contradicam sermonibus sancti. Nequaquam ergo de injustitia percutientis murmurat, qui percussorem suum et inter verbera sanctum vocat. Sciendum vero est quia aliquando nos adversarius, aliquando autem conterit Deus. Ex contritione autem adaliquando autem conterit Deus. Ex contritione autem adii a virtute deficimus; per contritionem vercti, a vitiis in virtute roboramur. Hanc contritionem Propheta prospexerat, cum dicebat: Reges eos in virga ferrea, et tarius reficit, exterius affligit. Nam quo virtutem carnis humiliat, intentionem spiritus exaltat. Unde et haec eadem contritio figuli vasi comparatur, sicut et per Paulum dicitur: Habemus thesaurum istum in vasis fictilibus . Qui simul contritionem et regimen expr
Abbreviated transcription (Latin):
la mala ꝓximis irrogant. si irrogata a ꝓximis ȩquanimit᷑
ortant. si obiectis bonis tẽporalib nequaꝗͣ mens lȩtitia
soluit᷑. si subtractis ñ nimiũ merore sauciatur. Ac deinde ꝑ¬
pendant si cũ ad semetipsos introrsus redeunt. in eo qđ spũ¬
alia rimant᷑. neqͣꝗͣ secum rerũ tẽporaliũ umbras trahunt.
uł fortasse tractas manu discretionis abigunt. si incircũ¬
scriptũ lum̃ uidere cupientes. cunctas circũ scriptionis suȩ
imagines depͥmunt. ⁊ in eo qd̾ suꝑ se contingere appetunt. iũ¬

Expanded text:
jam mala proximis irrogant; si subirrogata a proximis, aequanimiter jam mala proximis irrogant; si subirrogata a proximis, aequanimiter portant; si objectis bonis temporalibus, nequaquam eos laetitia solvit; si subtractis, non nimio moerore sauciantur, ac deinde perpendant, si cum ad semetipsos introrsus redeunt, in eo quod spiritualia rimantur, nequaquam secum rerum corporalium umbras trahunt: vel fortasse tractas, manu discretionis abigunt, si incircumscriptum lumen videre cupientes, cunctas circumscriptionis suae imagines deprimunt: et in eo quod super se contingere appetunt, vin
Abbreviated transcription (Latin):
fumoq descendit : qr ⁊ humiles ꝑ claritatẽ suȩ ostensionis
illuminat. ⁊ suꝑboꝵ oculos ꝑ caliginem erroris obscurat. Priꝰ
gͥ mens ab appetitu głȩ temporalis atq ab omĩ carnalis cõ¬
cupiscentiȩ delectatione tgenda ẽ:⁊ tẽ ad aciẽ contẽplati¬
onis erigenda. Unde & cũ lex accipit᷑ popłs a monte ꝓhibet᷑.
ut uidelicet qui infirmis adhuc mentib t̾rena desiderant.
c̃siderare sublimia ñ p̾sumant. Unde & recte dicit᷑. Si besti
tetigerit montẽ lapidabit᷑. Bestia e enĩ montẽ tangit. cũ
mens irrationabilib desideriis subdita. ad contẽplationis alta
se erigit: s lapidib ꝑcutit᷑. qr sũma ñ sustinens ipsis suꝑni
ponderis ictib necatur. Qui gͥ culm̃ attingere ꝑfectioni.
nitunt᷑. cũ contẽplationis arcẽ tenere desiderant. pͥus se
in campo oꝑis ꝑ exerticiũ ꝓbent: ut sollicite sciant si mul

Expanded text:
fumoque descendit ; quia et humiles per claritatem suae ostensionis fumoque descendit ; quia et humiles per claritatem suae ostensionis illuminat, et superborum oculos per caliginem erroris obscurat. Prius igitur mens ab appetitu gloriae temporalis, atque ab omni carnalis concupiscentiae delectatione tergenda est, et tunc ad aciem contemplationis erigenda. Unde et cum lex accipitur, populus a monte prohibetur, ut videlicet qui infirmis adhuc mentibus terrena desiderant, considerare sublimia non praesumant. Unde et recte dicitur: Si bestia tetigerit montem, lapidabitur . Bestia enim montem tangitmens irrationabilibus desideriis subdita, ad contemplationis alta se erigit. Sed lapidibus percutitur, quia summa non sustinens, ipsis superni ponderis ictibus necatur. Qui ergo culmen apprehendere perfectionis nituntur, contemplationis arcem tenere desiderant, prius se in campo operis per exercitium probent, ut sollicite sciant, si nulla
Abbreviated transcription (Latin):
qr in diuini amoris liuore ꝑfectas caritas astringit. Un¬
de necesse ẽ ut quisquis ad contẽplationis studia ꝓperat.
semetipsũ prius subtilit̾ int̾roget quantũ amat. Machi¬
na quippe mentis. ẽ uis amoris: quȩ hanc dũ a mundo
extrahit. in alta substollit. Pruis gͦ discutiat si sũma
inquirens diligit. si diligens timet.: si nouit ieognita
aut amanda comp̃hendere: aut ñ comp̃hensa timendo uene¬
rari. In contemplatione tenim mentẽ si amor ñ excitat. tepi¬
ris sui torpor obscurat: si timor ñ aggrauat. sensus hanc ꝑ in¬
ania ad nebulã erroris leuat: ⁊ cum clausa ei secretoꝵ ianu¬
a tardius aꝑitur. ab ea longus ipsa sua p̃sumptione. repelli¬
t᷑ : qr irrumpere appetit hoc qd̃ ñ inueniens quęrit. Cumq
suꝑbiȩ errorẽ ꝓ ueritate. ꝑcipit : quo quasi intꝰ gressum por¬
rigit. foras tendit. Hinc ẽ enĩ qd̃ legẽ daturus dñs in igne

Expanded text:
quia in divini amoris littore perfecta charitas astringit. Unquia in divini amoris littore perfecta charitas astringit. Unde necesse est 209 ut quisquis ad contemplationis studia properat, semetipsum prius subtiliter interroget, quantum amat. Machina quippe mentis est vis amoris, quae hanc dum a mundo extrahit, in alta sustollit. Prius ergo discutiat, si summa inquirens diligit, si diligens timet, si novit incognita aut amando comprehendere, aut non comprehensa timendo venerari. In contemplatione etenim mentem si amor non excitat, teporis sui torpor obscurat; si timor non aggravat, sensus hanc per inania ad nebulam erroris levat; et cum clausa ei secretorum janua tardius aperitur, ab ea longius ipsa sua praesumptione repellitur; quia irrumpere appetit hoc, quod non inveniens quaerit; cumque superba mens errorem pro veritate percipit, quo quasi intus gressum porrigit, foras tendit. Hinc est enim quod legem daturus Dominus, in igne
Abbreviated transcription (Latin):
tionis studia humilitate postposita. ultra intellegentiȩ ui¬
res surgunt: ñ solũ se in errore. deiciunt s infirmos qͦs ꝙ
ã gremio unitatis diuidunt. Qui gͦ unum de minimis scãn¬
dalizat. melius illi fuerat ligata collo mola asmaria in
mare ꝓiei: qr nimirũ ꝑuersȩ menti expedibilius eẽ potuis¬
set. ut occupata mundo t̾rena negotia ageret. quã ꝑ con¬
tẽplationis stuldia ad multoꝵ ꝑnitiẽ uaccaret. Rursũ nisi
quibusdã mentib contẽplatua uita potius quã actiua c̃¬
grueret: neq̃ꝙͣ ꝑ psalmistã dñs diceret. uacate ⁊ uidete qm̃
ad opus excitat.: ⁊ inquietas in contẽplationistimor. refrenat.
Anchora enĩ cordis ẽ. pondus timoris. Et plerũq fluctu co¬
gitationũ quatit᷑: s ꝑ disciplinȩ. suȩ uinelila retmet᷑. Neq¬
enĩ hȩc tempestas suȩ inquietudinis ad naufragiũ ꝑtrahit.

Expanded text:
tionis studia, humilitate postposita, ultra intelligentiae vitionis studia, humilitate postposita, ultra intelligentiae vires surgunt, non solum se in errorem dejiciunt, sed infirmos quosque a gremio unitatis dividunt. Qui ergo unum de minimis scandalizat, melius illi fuerat, alligata collo mola asinaria, in mare projici, quia nimirum perversae menti expeditius esse potuisset, ut occupata mundo terrena negotia ageret, quam per contemplationis studia ad multorum perniciem vacaret. Rursum, nisi quibusdam mentibus contemplativa vita potius quam activa congrueret, nequaquam per Psalmistam Dominus diceret: Vacate et videte, quoniam ad opus excitat, et inquietas in contemplatione timor refrenat. Anchora enim cordis est pondus timoris; et plerumque fluctu cogitationum quatitur, sed per disciplinae suae vincula retinetur; neque hoc tempestas suae inquietudinis ad naufragium pertrahit,