comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
U tͥ exꝑs ab ex spositione. ⁊ pars. confitio. a con.⁊fitio. Idẽ. is. ⁊demũ. E rgo ezom&
tute. suapte. hꝰce. minime dicenda st̃ ꝯposita. q additio si soparet᷑. meħ̾sigc̃ ari
domo donrũ. Quedã nũos ut semel.bis. Nĩa aũt simid sugͣ dicta nͥ in ꝓnõib in

Expanded text:
ut expers ab ex praepositione et pars, conficio a con et facio, idem is demum. ergo egomet, ut expers ab ex praepositione et pars, conficio a con et facio, idem is demum. ergo egomet, tute, suapte, huiusce minime dicenda sunt composita, quia additio, si separetur, nihil significare domo, domum, quaedam numeros, ut semel, bis; omnia autem simul supra dicta nisi in
Abbreviated transcription (Latin):
casus adhibentes ꝯpositionẽ ł adiectionẽ alii uͦ abnegent. S. lẽt oni aput geos
sus uetustissimi addẽ articłarib ł de mõstratiuis ꝓnõib hoc ÷ ab aspiratione in¬
eipientib ut hicce. hꝰce. hecce. hocce. Uñ hoc qͣsi auab cõsonantib .cc. seqͣntib
solent poecȩ ꝓ duce̾. ut hoccerat alma parẽs ꝙ me ꝑtela ꝑignes: eripis & sic in
qui . il.s. desint̃ euphoniȩ carsa. hce. hisce. hosce. hasce. Nec solũ poete s &̃ oratores
hisutunt᷑ supͣ dictis adiectionibC ico in .ii inuectiuaꝵ. hosce ego ñ tã milites acres
quã inficiatores lentos eẽ arbitror. Inuenunt᷑ tñ & iã not̾m płm hisce ꝓferentis¬
phoniȩ cansa .s. inc̾posuisse. Necñ similit̾ illicce. Uñ illic qͣsi apocopa facta in
ipse sensꝰ argiut qͥnullꝰ in his seꝑatis pot̃ inueniri. Nicħ enĩ ꝯpositũ aiudit᷑
ꝙ cũ seꝑet᷑ quãuis ex corruptis nõ tñ hec eadẽ corrupta. ab integris ẽẽ ostendat.

Expanded text:
ibentes compositionem uel adiectionem, alii uero abnegent. solent enim apud illos sus uetustissimi addere. articularibus uel demonstratiuis pronominibus, hoc est ab aspiratione incipientibus, ut hicce, huiusce, haecce, hocce, unde hoc quasi duabus consonantibus sequentibus solenqui in s desinunt, euphoniae causa: huiusce, hisce, hosce, hasce. nec solum poetae, sed etiam oratores his utuntur supra dictis adiectionibus. Cicero in II inuectiuarum : «hosce ego non tam milites acris quam infitiatores lentos esse arbitror». inueniuntur tamen etiam nominphoniae causa s interposuisse. nec non similiter illicce, unde illíc quasi apocopa facta in ipse sensus arguit, qui nullus in  cum separetur, quamuis sit ex corruptis, non tamen haec eadem corrupta ab integris esse ostendat,
Abbreviated transcription (Latin):
onẽ aput grecos hñtia. AUstoc iste. hic.is. Cõponunt᷑ qͥ iste ihic secũ. ut istic
istec. istoc. Ii nͦ cũ adu̾bio idẽ ꝙ sig̃cat is demũ ex quib ⁊ cõponit᷑ hoc : it̾m is. feĩ
femin cade Heutr̃ idẽ .i. correpta quȩ in mascło ꝓducit᷑ Virgł in .iiii. aeneit.
dẽ ambas ferro dolor atq eadẽ ora tulisset. Iuuenalis. in .i.  tñ alt̾ sifecisset idẽ¬
cad& sub udice moꝵ. In neutro tñ p̃terea genunat᷑ ꝯpositio. Dm̃s enĩ. idẽtidem.
id÷ iẽ ⁊idĩ. cuiꝰ obliqui defituuss casus. & nõts quidẽ tã mascłi quã neutri: ex

Expanded text:
onem apud Graecos habentia οὗτος: iste, hic, is. componuntur igitur iste et hic secum, ut istic istaec istoc; is uero cum aduerbio idem, quod significat is demum, ex quibus et componitur hoc est iterum is. eius femininum eadem, neutrum ĭdem i correpta, quae in masculino producitur. Virgilius in IIII Aeneidos : «īdem ambas ferro dolor atque eadem hora tulisset». Iuuenalis in I: «et tamen alte sub iudice morum». in neutro tamen praeterea geminatur compositio: dicimus enim identidem, id est idem et idem, cuius obliqui deficiunt casus. et nominatiuus quidem tam masculini quam neutri ex
Abbreviated transcription (Latin):
r asferre conant᷑. S qui in tãta opis mat̾ia ip ossibi
aliquid ꝑfectũ breuit̾ ex ponĩ spaci auoq ueaã pe
frmius ad herodiani scriptoꝵ pelagus &ad eiꝰ patris
t Aonũ spatiosa uolumina meoꝵ cõpẽdiosa sit̃ en¬
manda scripta libroꝵ: huiꝰ am̾ oꝑis te hortatorẽ
Ftitꝰ iudice̾ quoq facio iuliane consul ac patricie
Si sũmes dignitatis gradus sũna ad qͥsiuit in oirini
stuo̾io ingenu claritudo. Nio tantũ accipiẽs ab exeel

Expanded text:
 in tanta operis materia impossibile est aliquid perfectum breuiter exponi, spatii quoque ueniam peto, quamuis ad Herodiani scriptorum pelagus et ad eius patris Apollonii spatiosa uolumina meorum compendiosa sunt existimanda scripta librorum. huius tamen operis te hortatorem sortitus iudicem quoque facio, Iuliane consul ac patricie, cui summos dignitatis gradus summa adquisiuit in omni studio ingenii claritud
Abbreviated transcription (Latin):
& iapictũ. dicemꝰ. alias sigc̃ones mõstrare putarent᷑. Lucanꝰ tia: apacte
cessexe fores. Ingor deponẽtia mutans eã in ctũ. & faciua supinũ. ut fungor
functũ. In lio desinentia. mutant ho in .xi. & facuus ptͣm. ut uebo uexi tra¬

Expanded text:
et impictum diceremus, alias significationes monstrare putarentur. Lucanus in V: «inpactae et impictum diceremus, alias significationes monstrare putarentur. Lucanus in V: «inpactae cessere fores». in gor deponentia mutant eam in ctum et faciunt supinum, ut fungor functum. in ho desinentia mutant ho in xi et faciunt praeterit
Abbreviated transcription (Latin):
sed supdictã regulã. ut mergo mersi mersũ. spargo sparsi sparsũ. dergo uł
tergeo tersi tersũ. iAlia uͦ oĩa go inctũ conu̾tunt. ut rego rectũ. uingo
iunctũ. tingo tinctũ. lego lectũ. pungo punctũ. ago actũ. Ił bituint tñ¬
.ii. insupino euphoniȩ causa. hȩc ꝗͣ pęnultimã .a. hñt łi. ut frango faactũ.
pango pactũ. tango tactũ. fringo frictũ. fingo fictũ. pingo pictũ. strin¬
go strictũ. ringo rictũ. Excipit᷑ cingo cinctũ. tingo tinctũ. stingo stineti
& ex eis cõposita succingo succinctũ. extingo extinctũ. Ango qq̃ aiffr̃ȩ causa
seruauit.n. insupino anctũ. Nã ab ago actũ fit. Quidã tñ &iã anxiis eiꝰ par¬
ticipiũ ꝓtulerunt. & oĩa in cõpositione integras seruats sĩplicis lict̾as. quãuis
fractũ. defringo defractũ. pango pactũ. inpingo inpactũ. & possumꝰ hoc
estimare diffr̃e causa. inplerisq fieri. nesi ꝑ rictũ & abictũ. & defrictũ.

Expanded text:
 dictam regulam, ut mergo mersi mersum, spargo sparsi sparsum, tergo uel tergeo tersi tersum. alia uero omnia go in ctum conuertunt, ut rego rectum, iungo iunctum, tingo tinctum, lego lectum, pungo punctum, ago actum. abiciunt tamen n euphoniae causa haec quae paenultimam a habent uel i, ut frango fractum, pango pactum, tango tactum, fingo fictum, pingo pictum, stringo strictum, ringo rictum. excipitur cingo cinctum, tingo tinctum et stingo stinctum et ex eis composita: succingo succinctum, extingo extinctum. ango quoque differentiae causa seruauit n in supino anctum, nam ab ago actum fit. quidam tamen etiam anxus eius participium protulerunt. et omnia in compositione integras seruant simplicis literas, quamuis fractum, defringo defractum; pango pactum, impingo impactum. et possumus hoc existimare differentiae causa in plerisque fieri, ne, si perrictum et abictum et defrictum
Abbreviated transcription (Latin):
ipse. Alia uͦ .o. in .i. mutant inpt̃o ut bibo bibi. Cic̾o in uerrẽ .u. an iste unquã
de se bonã spẽ hũiss&. nͥ de uobis malã opinionẽ. aĩo inbibiss&. Ouidiꝰ in.ui
mãe. Ubera quȩ ebiberais audi lactantia nati. Lambo qq̃ la̾bi. Luciliꝰ in xx¬
ui. Iocũdas q puer qui lãberat ore placentas. Sunilit seabo scabi. It luci¬
uiꝰ in .x. scaberit ut porc̾ contritis arbore costis. Unũ excipit᷑ incumbo incũbns
biu. incũbo ł i cubo incubui. & nc̃ quid simplex eoꝵ idẽ cub  cubas. primȩ
÷ conuigonis. Vecustissimi tñ & hoc & oia quȩ in .iii. faciuss dunsas pt̃m ꝑfm̃¬

Expanded text:
in i mutant in praeterito, ut bĭbo bibi. Cicero in Verrinarum II: «an iste umquam de se bonam spem habuisset, nisi de uobis malam opinionem animo inbibisset?». Ouidius in VI metamorphoseon : «uberaque ebiberant auidi lactantia nati». lambo quoque lambi. Lucilius in XXIII: «iucundasque puer qui lamberat ore placentas». similiter scabo scabi. idem Lucilius in VIIII: «scaberat ut porcus contritis arbore costis». unum excipitur incumbo incumbis, bui, incubo uel incubo incubui. et nunc quidem simplex eorum, id est cubo cubas, primae est coniugationis, uetustissimi tamen et hoc et omnia, quae i
Abbreviated transcription (Latin):
ticipiũ enĩ passinũ lacessitꝰ. Caꝑ tñ lacessi dicit ẽẽ. & facessi. & ꝓfert exẽ¬
plũ lucil. quo usus ÷ inxiiii. Non uetꝰ ille cato lacessisse appellari. ꝙ cõseiꝰ
ñ erat ipse sibi. S potes lacessisse ꝑsincopã cẽ ꝓlatũ .in. silłe. ut cupisse pe¬
tisse dm̃s. ꝓ cupnusse petiuisse. Salustiꝰ in au. bistoriaꝵ. Diũsa uti sol& reb ꝑ¬
ditis lacessiuit. Idẽ in .iiii. ũ leniones pͥdie in monte positas arcessiuit᷑.
Facesso ũ & capesso & iuso quȩ possumꝰ desidatiua dr̃e. sigeat enĩ facesso
desidero facẽ. & capesso desid̾o eaꝑe. & uiso desid̾o uid̾e. freqͣntatiua enĩ ẽẽ
ñ possuss. cũ pͥmae conuig̃onis nͣ sunt. hȩc eadẽ sed diomedẽ & charisiũ .o.
in .a. conu̾tentia facit ptͣm ꝑfm̃. facesso facessi. capesso capessi. uiso uusi. Simi

Expanded text:
ssitus; Caper tamen lacessi dicit esse, ut facessi, et profert exemplum Lucilii, quo usus est in XIIII: «num uetus ille Cato lacessisse appellari quod / conscius non erat ipse sibi?». sed potest lacessisse per syncopam esse prolatum ui syllabae, ut cupisse, petisse dicimus pro cupiuisse et petiuisse. Sallustius in III historiarum : «diuersa, uti solet rebus perditis, capessiuit». idem in IIII: «igitur legiones pridie in monte positas arcessiuit». facesso uero et capesso et uiso, quae possumus desideratiua dicere significat enim facesso desidero facere et capesso desidero capere et uiso desidero uidere; frequentatiua enim esse non possunt, cum primae coniugationis non sunt, haec eadem secundum Diomeden et Charisium o in i co
Abbreviated transcription (Latin):
siuis. ł̃ orsi qq̃ & torsũ & tortũ facit. Itaq tortores & corsores anr̃. Cato inai. eie
detoisũ nomẽ. Teren inphormione.Bonoꝵ contortor. legũ distortor. Cico in aniauer¬
pinũ ut luxi luctũ. auxi auctũ. frrei frictũ. aspexi aspectũ. illexi ille ctũ
duri ductũ. dixi dictũ. neglexi neglectũ. traxi tractũ. struxi structũ. furri
sictũ. & purxi pictũ. & struixi strictũ. & minxi mictũ. euphoniȩ causa .ai. in
supino abitiuis. quãuis uixi iũctũ & tinxi tinctũ. & iunti iunctũ. & ciri an¬
etũ. se pupugi. & piunxi. punctũ. & sanri sanctũ. serues in supino qq̃ .n. Exci

Expanded text:
so». torsi quoque et tortum et torsum facit, itaque tortores et torsores dicuntur. Cato in IIII detorsum nomen». Terentius in Phormione : «bonorum contortor, legum distortor». Cicero in IIII Ver ut luxi luctum, auxi auctum, frixi frictum, aspexi aspectum, illexi illectum, duxi ductum, dixi dictum, neglexi neglectum, traxi tractum, struxi structum. finxi fictum et pinxi pictum et strinxi strictum et minxi mictum euphoniae causa n in supino abiciunt, quamuis iunxi iunctum et tinxi tinctum et uinxi uinctum et cinxi cinctum et punxi punctum et sanxi sanctum seruent in supino
Abbreviated transcription (Latin):
argutor argutaris. Inuenit᷑ tñ in usu &iã arguiturꝰ ꝓ arguturꝰ. Salustiꝰ mai.
historiaꝵ. Quos aduersũ multi exbytinia uolentes accurrare falsũ filiũ
arguituri. Plautꝰ it̾m in pseudolo de si cophanta. & quid argutꝰ es ꝑc̃uictꝰ.
xcipit᷑ rutũ ł ruitũ ꝙ .ii. corripit ł ꝙ .i. seruauit. Nã sc fut᷑i participiũ ia
⁊ ruitutꝰ. debet ruitũeẽ. Lucauꝰ in .iiii. Ruituraq seꝑ stat mirũ moles. Scd¬

Expanded text:
. inuenitur tamen in usu etiam arguiturus pro arguturus. Sallustius in II historiarum : «quod aduersum multi ex Bithynia uolentes adcurrere, falsum filium arguituri». Plautus iterum in Pseudulo de sycophanta: «ecquid argutus es?» pro conuictus. excipitur rŭtum uel ruitum, quod u corripuit uel quod i seruauit; nam secundum futuri participium, id est ruiturus, debet ruitum esse Lucanus in IIII: «ruituraque semper / stat mirum moles
Abbreviated transcription (Latin):
uirgł inumi. & cupei ñ enarrabile textũ. I in .a. Qui primꝰ nodos& un¬
cła. linea rupit.quis innexa pedẽ malo pendebat in alto.

Expanded text:
I: «et clipei non enarrabile textum». idem in V: «qui primus nodos et uincula linea rupit, / quis innexa pedem malo pendebat ab alto».
Abbreviated transcription (Latin):
ł moritꝰ. ꝙ ꝓportio magis exigebat. In.cio. desineis ꝑ si. facit ptm̃ geminata s. qua¬
tio quassi. ꝙ teste charisio inusu ñ ÷ ꝑcutio ꝑtussi. incutio incussi. Supinã scam
regulã in si terminãtiũ. ptͣui ꝑfm̃. in sũ. exit. quassũ. uñ frequtatiuũ quasso quas.¬
sarsi sartũ. fulcio fulsi fultũ. hautio hausi haustũ . P. iͦ anͣ̃. si. posita sic̃ supͣdicti

Expanded text:
us uel moritus, quod proportio magis exigebat. in tio desinens per si facit praeteritum geminata s: quaus uel moritus, quod proportio magis exigebat. in tio desinens per si facit praeteritum geminata s: quatio quassi, quod teste Charisio in usu non est, percutio percussi, incutio incussi. supinum secundum regulam in si terminantium perfectum in sum exit, quassum, unde frequentatiuum quasso quassarsi sartum, fulcio fulsi fultum, haurio hausi haustum. p uero ante si pos
Abbreviated transcription (Latin):
tñ & scd. quartã conuigonẽ hoc ꝓtulisse niueniunt᷑. Enniꝰ. Oua parire sol&
partũ deb& eẽ. Uñ & partꝰ. & parturio meditatiuũ. Plerũq enĩ regulã su¬
pini sequũt᷑. tã meditatua. quã frequentatina. Exceptis quib dã de quib
in sigẽone uerbi diximꝰ. ut lectũ. lecturio. & lectito. mictũ nucturio & micti¬
to. dictũ dicturio & dictito. Sic gͦ partũ parturio & partito. Statiꝰ tñ in .xii.
theb̾. participio fut᷑i addidit. bltq hosti ueniat paritura marito. Deponentia
ueruis auctores. orior oreris. & oriris. morior moreris & moriris. Lucanꝰ in
iuii. Nõ gͣcis morit᷑ ugulo qui ꝓ uocat: hostẽ. Enniꝰ in .xiiii. annali. Hẽ : ille
dies cũ gła maxͣa sese nob̾ ostendat siuinintꝰ siue inorufs. Terẽis ineunucho.
supina. ortũ & moritũ. quãuis oritutꝰ. ñ orturꝰ inueniat᷑ participiũ fituri¬
fut᷑i. mortuus fecit ptͣm geminata .ii. ꝙ in nullo alio participio inuenies. ꝓ mortꝰ

Expanded text:
e soletpartum debet esse, unde et partus et parturio meditatiuum. plerumque enim regulam supini sequuntur tam meditatiua quam frequentatiua, exceptis quibusdam, de quibus in significatione uerbi diximus, ut lectum lecturio et lectito, mictum micturio et mictito, dictum dicturio et dictito. sic ergo partum parturio et partito. Statius tamen in XII Thebaidos participio futuri addidit i: «misceat atque hosti ueniat paritura marito». deponentia ionem declinauerunt auctores, orior oreris et oriris, morior moreris et moriris. Lucanus in IIII: «non gratis moritur, iugulo qui prouocat hostem». Ennius in XIIII annalium : «nunc est ille dies, cum gloria maxima sese / nobis ostendat, si uiuimus siue morimur». Terentius in eunucho : supina ortum et moritum, quamuis orituparticipium futuri, mortuus fecit praeteritum geminata u, quod in nullo alio participio inuenies, pro mort
Abbreviated transcription (Latin):
ruñ. Q̾ sciendũ ꝙ in illo alio supino sine participio seu noĩe participiall.
a.penulcuna corripit᷑. nisi in sup̃dicto & aliis trib id ÷ ratꝰ. datꝰ. staiꝰ. Neor¬

Expanded text:
runt. et sciendum, quod in nullo alio supino siue participio seu nomine participiali runt. et sciendum, quod in nullo alio supino siue participio seu nomine participiali a paenultima corripitur, nisi in supra dicto et aliis tribus, id est sătus,
Abbreviated transcription (Latin):
niunt᷑ ꝓ ordinaui. & ꝓ seui. Enniꝰ in p̃ceptis. uͥ iud& aduenã loliũ cresc̾e int̾
triticũ. seligit secernit aufert sedulo uͥ oꝑam addidit. quã tãto studio se¬
ruit. Duo inuenunt᷑ supͣdictȩ t̾minationis uerba. quȩ duplicant .s. anͣ .i. un
pt̃o. gero gessi & uro ussi. Uerro enĩ secł seruiũ uersi. facit. seđ charisiũ aũ
uerri. ꝙ & usus cõꝓbat. Liciniꝰ. Mat̃ ꝓtuscis quos oportuit amissa resti¬
tuere. hisce &iã reliquias auerreru̾nt. Publiꝰ in muro mũtone. Cellas
seruoꝵ conũsi Curro &iã repecita priore. siłła. cucurri facit ptͣm. Ꝙ ui¬
te patentes tnsmitun eursu cãpo. Liuiꝰ in .xxii. ab urbe condita. Quacii
U na illaꝵ int̾ea ꝓpere pcucurrit. Cesar ad uirgłm. E xeucurristi aneapoli.
face. s diffr̃ȩ causa uet̾es setũ ꝑ retũ dicentes hoc satũ ꝓferre tradide¬

Expanded text:
niuntur, pro ordinaui et pro seui. Ennius in praeceptis : «ubi uidet auenam lolium crescere inter niuntur, pro ordinaui et pro seui. Ennius in praeceptis : «ubi uidet auenam lolium crescere inter triticum, / selegit, secernit, aufert; sedulo ubi operam addidit, / quam tanto studio seruit». duo inueniuntur supra dictae terminationis uerba, quae duplicant s ante i in praeterito: gero gessi et uro ussi; uerro enim secundum Seruium uersi facit, secundum Charisium autem uerri, quod et usus comprobat. Licinius Macer pro Tuscis : «quis oportuit amissa restituere, hisce etiam reliquias auerrerunt». Publius in Murmidone : «cellas seruorum conuerri». curro etiam repetita priori syllaba cucurri facit te patentes / transmittunt cursu campos». Liuius in XXII ab urbe condita : «qua c«una illarum interea propere praecucurrit». Caesar ad Virgilium : «excucurristi a Neapoli». facere, sed differentiae causa ueteres Setum pro Zethum dicentes hoc satum proferre tradide
Abbreviated transcription (Latin):
yorupi. abrũpo abrupi.corrũpo corrupi. Eui breuẽ penultimã hñt¬
añ .po. mutant .o. uidii. diuisas in pt̃o. ut strepo strepui. obstropo obstre.
scalpo scalosi. sculpo seulpsi. carꝑo carpsi. repo repsi. serpo serpsi. scar¬
po scarpsi. Lucan in uui.Si parit̾ longa causã repsepe latenti. Supina
ipi quiade t̾minatoꝵ fuint mutata .s intũ. ut rupi ruptũ. Intuuiero
seꝑatas. subtracta .ii. & addita tũ. ut strepu strepitũ. In psi auͣt exeũ¬
tia. seđ sup̃dictã regulã mutata si in tũ. ut scalpsi scalptũ. sculpsi sculptũ.
triui. quero quesim. sero seius seut. nã sero seras asera. obdita natũ seraui
oaniii. conu̾sa. De sere ꝓ relunquo deserni. Insero ꝓ inmitto: inserui. Si enĩ
de arbore dicamꝰ insero inseui fac. & participiũ insitꝰ. ñ insertꝰ. Uirgł ui
bucolico. Insere nc̃ melibee piros pone ordine uites. Idẽ ui.ii. georg̃. Mutatã¬
q insita mala ferre pyrũ. Uetustissum tñ &iã in siplici serui ꝓtulisse inue

Expanded text:
po rūpi, abrumpo abrūpi, corrumpo corrūpi. e uero breuem paenultimam habentia mutant o in ui diuisas in praeterito, ut strĕpo strepui, obstrĕpo obstrepuscalpo scalpsi, sculpo sculpsi, carpo carpsi, rēpo repsi, serpo serpsi, sarpo sarpsi. Lucanus in III: «sed per iter longum causa repsere latenti». supina in pi quidem terminatorum fiunt mutata i in tum, ut rupi ruptum; in ui aratas subtracta u et addita tum: strepui strepitum; in psi autem exeuntia secundum supra dictam regulam mutata si in tum, ut scalpsi scalptum, sculpsi sculptum, triui, quaero quaesiui, sero seris seui, nam sero seras, a sera obdita natum, seraui n ui conuersa. desero pro relinquo deserui, insero pro immitto inserui. si enim de arbore dicam, insero inseui facit et participium insitus, non insertus. Virgilius in bucolico : «insere nunc, Meliboee, piros, pone ordine uites». idem in II georgicon : «mutatamque insita mala / ferre pirum». uetustissimi tamen etiam in simplici serui protulis
Abbreviated transcription (Latin):
nerit. Pꝑtiꝰ. At tͥ qui nr̃o nexisti retia lecto. Flecto uͦ flexi fac̃. & plecto ple¬
xi antique. Liuꝰ in .u. eroto pegnion de andromacha. ꝑdudũ manu lasciuo¬
la. ac tenellula capiti meo trepidans libens ilisolito pexi muñe. Nc̃ enĩ
plector & amplector diñis. S plector passiuũ ẽẽ terẽs̃ ostendit in phioom¬
one. Ego plectar pendeis. E. breui añcedente into desinẽtia. duo inueni.
peto petii. & meto messui. Cato in .il. originũ. In cãpo tiburti uͥ ordeũ
dimessuit. idẽ in mõtib serit ibi ordeũ idẽ it̾m metit. Cassiꝰ emina in .iii.
annaliũ. In cãpo tiburte uͥ ordeũ demessuerun. R. antecedente similit̃

Expanded text:
t tibi, qui nostro nexisti retia lecto». flecto uero flexi facit et plecto plexi antique. Laeuius in V erotopaegnion : «te, Andromacha, per ludum manu / lasciuola ac tenellula, / capiti meo trepidans, libens / insolito plexi munere». nunc enim plector et amplector dicimus. sed plector passiuum esse Terentius ostendit in Phormione : «ego plectar pendens». e breui antecedente in to desinentia duo inueni: pĕto petiui et mĕto messui. Cato in II originum : «in campo Tiburti ubi hordeum demessuit, idem in montibus serit, ubi hordeum idem iterum metit». Cassius Emina in III annalium : «in campo Tiburte ubi hordeum
Abbreviated transcription (Latin):
quesuu facit ptͣnl. S salustiꝰ in .i. historiaꝵ. Curionẽ quesiuit uti adoles¬
centior & apopuli suffragiis inte ger xtati conced̾& mamerci. Cic̾o in diui¬
natione. Ipso ꝓfecto metuere incipies ne innocẽti ꝑ icłm facesseris. Inueni¬
cessitũ. lacessitũ. capessitũ. scđ ii. desinẽtiũ regulã. de qua sepe instiꝑiorib
diximꝰ. a pniso aũt pinstũ deb& eẽ. Uñ pistor nom̃ u̾bale. ut pastũ pastor.
ustũ ustor. gestũ gestor. In .to.c. ancedente inuenio pecto. cuuꝰ pt̃m pleriq
pexiii. asꝑ tñ pectui. charisiꝰ pexi. ꝓtuleruñs. Alecenas in octauiã. pexisti
capillũ nat᷑e mun̾ib gratũ. Similit̾ necto nexui. & nexi Hirgł in .u.¬

Expanded text:
eritum. sed Sallustius in I historiarum : «Curionem quaesit, uti adulescentior et a populi suffragiis integer aetati concederet Mamerci». Cicero in diuinatione : «ipse profecto metuere incipies, ne innocenti periculum facesseris»; inuenicessitum, lacessitum, capessitum, secundum in ui desinentium regulam, de qua saepe in superioribus diximus. a pinso autem pistum debet esse, unde pistor nomen uerbale, ut pastum pastor, ustum ustor, gestum gestor. in to c antecedente inuenio pecto, cuius praeteritum plerique pexui, Asper tamen pectui, Charisius pexi protulerunt. Maecenas in Octauiam : «pexisti capillum naturae muneribus gratum». similiter necto nexui et nexi. Virgiliu
Abbreviated transcription (Latin):
totũ posse extra corpꝰ durare geniq Acanendo qqͣ cõposita similit̾ pt̃m
in.ui duusas finiunt. succino succinui. occino occinui. Quidã aũt & occano
occanui ꝓtuleruiss. ut salustiꝰ in .i. hitoriaꝵ. Iussu metelli cornicines occanu¬
ere.S. ꝓb occini qq̃ existimat posse dici. cũ sip̃lex cano cecini faciat. qͦmͦ
acado cecidi. incido incidi. & a tango tetigi. contingo contigi. M. an̾cedẽ¬

Expanded text:
totum posse extra corpus durare genique». a canendo quoque composita similiter praeteritum totum posse extra corpus durare genique». a canendo quoque composita similiter praeteritum in ui diuisas finiunt: succino succinui, occino occinui. quidam autem et occano occanui protulerunt, ut Sallustius in I historiarum : «iussu Metelli cornicines occanuere». sed Probus occini quoque existimat posse dici, cum simplex cano cecini faciat, quomodo a cado cecidi: incido incidi et a tango tetigi: contingo contigi. m anteceden
Abbreviated transcription (Latin):
mͦ in oĩb quȩ inhꝰcemodi pt̃is nascẽtia .i. hñt añ tũ. ut uomo uomui uo¬
mitũ. geniui gemitũ. fremui frenitũ. tremui tremitũ. Emi uͦ emptũ
fac̃. ꝙ iõ assupũt.p. qr ñ pot᷑ .m.añ tũ. sine. p inueniri. euphonie causa. ut
sũptus. ꝓmptꝰ. cõptꝰ. Pressi uͦ scđ insi t̾minantiũ regulã.i. anum conu̾teis
fac̃ supinũ. ut pressi pressũ. ¶ In .no.o. ł .g. ancedentib ꝑ ui. diuisas faciũt
ptͣm. ut pono posui. & ab eo cõposita suppono supposill. cõpono cõposu. An¬
tiqui tñ & posiui ꝓtulisse inueniunt᷑. Plautꝰ iniudularia. Nc̃ aput seq̃¬
strũ uitulũ posiumꝰ. Apuleiꝰ in .i. ermagora. & cibatũ quẽ iocundũ ẽẽ.
nobis anima duertert̃ anͣ eũ apposiuerus. Signo genui. ꝓ quo geno. ue¬
tustisimi ꝓculisse inueniunt. Uarro in andabata S ꝙ hȩc loca aliqͥa genĩ
Cuiꝰ infinitũ passiuũ. lucretiꝰ in .iiii. ꝓtulit. geni .T. stomagis in faciendũ:

Expanded text:
eritis nascentia i habent ante tum, ut uomui uomĭtum, gemui gemĭtum, fremui fremĭtum, tremui tremĭtum. emi uero emptum facit, quod ideo assumpsit p, quia non potest m ante tum sine p inueniri euphoniae causa, ut sumptus, promptus, comptus. pressi uero secundum in si terminantium regulam i in um conuertens facit supinum, ut pressi pressum. in no o uel g antecedentibus per ui diuisas faciunt praeteritum, ut pono posui et ab eo composita, suppono supposui, compono composui. antiqui tamen et posiui protulisse inueniuntur. Plautus in uidularia : «nunc apud sequestrum uidulum posiuimus». Apuleius in I Hermagorae : «et cibatum, quem iucundum esse nobis animaduerterant, eum adposiuerunt». gigno genui, pro quo geno uetustissimi protulisse inueniuntur Varro in andabata : «sed quod haec loca aliquid genunt», cuius infinitum passiuum Lucretius in III protulit, geni: «tanto magis infitiandum est, /
Abbreviated transcription (Latin):
aggo & frango & lego cõposita seruant sĩplitiũ ptͣm. ut exigo eregi. pdigo
ꝓ degi. dego degi. abigo abegi. infringo infregi.ꝑfruigo ꝑfregi. cosugo
collegi. relego relegi. Ꝙ diffrẽ causa. ñ muta uit. le. in.ii. Quãuis & iã pago
.a. inmutabilẽ seruauit. & dego sincopã.a. euphoniȩ causa ꝓtulit. E reiplunt᷑¬

Expanded text:
go et frango et lego composita seruant simplicium praeteritum, ut exigo exegi, prodigo go et frango et lego composita seruant simplicium praeteritum, ut exigo exegi, prodigo prodegi, dego degi, abigo abegi, infringo infregi, perfringo perfregi, colligo collegi, relego relegi, quod differentiae causa non mutauit le in li, quamuis etiam perago a immutabilem seruauit et dego syncopam euphoniae causa protulit. e
Abbreviated transcription (Latin):
antiqui pago q̃ q̃ dicebant. ꝓ paciscor. Cic̃o in .ii. adherentiiũ. Pacta sunt quȩ
legib obseruanda sunt. hoc mͦ rẽ uͥ panguis oroni pagua. T augo pret̾ea tecigi
facit. & pungo pupugi. ł punxi. Iarro ma. humanaꝑnt hñt faruqui uocã¬
t᷑ obiooineic. & in affrica psyliquoꝵ. ofioge nistũ arbitͣnt᷑ suppositũ ẽẽ.
inforpe aliquẽ siãmoueant ut pungat colubra cũ pupug̾it. si de qñe fit ui¬
u̾e siñ sit mori. In eod. amota aspis cũpupug̾it. siñ occidat. sciat & psylloꝵ
ẽẽ stirpe. Neus in glauconia. Q de obsonio stilo. mͥ in manũ pupugit.
Expungo uͦ expunxi dm̃s. At repungo repupugi. & repunxi ut capro
xi dm̃s. i tango cõposita ñ duplicant primã siłtam. contingo contigi. aitu¬
go attigi. In quib notandñ ꝙ pęnultima pt̃i cceripit᷑. psentis uͦ ꝓducit᷑. Iu

Expanded text:
antiqui pago quoque dicebant pro paciscor. Cicero in II ad Herennium : «pacta sunt, quae antiqui pago quoque dicebant pro paciscor. Cicero in II ad Herennium : «pacta sunt, quae legibus obseruanda sunt, hoc modo: rem ubi pagunt orato, ni pagunt». tango praeterea tetigi facit et pungo pupugi uel punxi. Varro in I humanarum : «ut haet in Africa Psylli, quorum ophiogenis cum arbitrantur subpositum esse in stirpe aliquem, ei admouent, ut pungat, colubram: cum pupugerit, si de genere sit, uiuere, si non sit, mori». in eodem: «admota aspis cum pupugerit, si non occidat, sciat, ex Psyllorum esse stirpe». Naeuius in glaucoma : «quod de opsonio / stilo mihi in manum pupugit». expungo uero expunxi dicimus, at repungo repupugi et repunxi, ut Capro xi dicimus. a tango composita non duplicant primam syllabam: contīngo contĭgi, attīngo attĭgi, in
Abbreviated transcription (Latin):
nultimȩ patiant᷑. tñ in pt̃o ꝑfõ eã euphoniȩ causa seruais. ut porgo porreri
ꝑgo ꝑrexi. surgo surrexi. Nã porrigo & corrigo. & arrigo .e. in .i. conũten¬
tia. aptissime seruant scd pportionẽ simplicis. declinationẽ. Excipiunt᷑. frã¬
go fregi. ago egi. lego legi. Quoꝵ cõposita sequunt᷑ simplitiũ dectonẽ. con¬
fringo confregi. ꝑfringo ꝑfregi. exigo exegi. subigo subegi. cogo coegi.
ꝑlego ꝑlegi. relego relegi. Excipiunt᷑ ex hoc cõposita negligo neglexi. &
intelligo.ꝙ antiqui intellego ꝓferebant intelleri. & diligo dilexi. Pango qq̃
pegi. & exeo inpingo inpegi. facit. Paciuuꝰ in medo. Tonsylla pegi leuouilt¬
tore. Luicanꝰ in .u gufficit ad factũ belli fauor istelaborq fortunȩ ꝙ te nõis in¬
pegit harenis. Simplex tñ pango & iã pepigi facit scđ charisiũ & panxi .s

Expanded text:
nultimae patiantnultimae patiante in i conuertentia aptissime seruant secundum proportionem simplicis declinationem. excipiuntur frango fregi, ago egi, lego legi, quorum composita sequuntur simplicium declinationem: confringo confregi, perfringo perfregi, exigo exegi, subigo subegi, cogo coegi, perlego perlegi, relego relegi. excipiuntur ex hoc composita: neglego neglexi et intellego, quod antiqui interlego proferebant, intellexi et diligo dilexi. pango quoque pegi et ex eo impingo impegi facit. Pacuuius in Medo : «tonsillam pegi laeuo in litore». Lucanus in V: «sufficit ad fatum belli fauor iste laborque / fortunae, quod te nostris inpegit arenis». simplex tamen pango etiam pepigi facit secundum Charisium et panxi. sed
Abbreviated transcription (Latin):
tissimi tñ &iã edo edis edit. dicebant corrẽp. pͥma siłła. Neuiꝰ in carbosaria. l
serui multi aput m̃sã adstañ. ille ipse adstat qñ edit. Nõ pot̾ enĩ ihoc sãbo
penultima siłła longa ẽẽ ut intelligat᷑ pt̃m nesit scazon. Plautꝰ in lipargo.¬
Nichil moror mͥ fucũ inaluo apili qui ꝑedit cibũ. Corripit᷑ enĩ penultuna
Iuciliꝰ in .iiii. Quiedit se hic comedit me. Supiniũ eiꝰ tã esũ ut supͣdictũ: quã
iII. Ambesas subigat malis cũ suit̾e mẽias. Cic̾o ꝓeluentio. Abditũ aliqua
in parte panis quã sitotũ coliquefactũ in potione eẽt celeriꝰ potiꝰ comestũ
quã me potũ inuenias atq in om̃s partes corꝑis ꝑman̾&e. In go .r. ancedente
m̃si. spargo sparsi. tergo tersi. Dr tñ & tergeo. Alia uͦ in .xi. conũtun. go:
p̃sentis & fatiunt supradictũ tp̃s ut rego rexi. cingo cuxi.ango anxi. tii¬
go tinri. pingo purxi. A regendo conposita quã uis inp̾senti sin copã .e. pe¬

Expanded text:
stissimi tamen etiam ĕdo ĕdis ĕdit dicebant correpta prima syllaba. Naeuius in carbonaria : «tibi serui multi apud mensam adstant, ille ipse adstat, quando ĕdit». non potest enim in hoc iambo paenultima syllaba longa esse, ut intellegatur praeteritum, ne nil moror mihi fucum in alueo, apibus qui perĕdit cibum», corripitur enim paenultima. Lucilius in IIII: «qui ĕdit se, hic comĕdit me». supinum eius tam esum, ut supra dictum est, quam idem in II: «ambesas subigat malis consumere mensas». Cicero pro Cluentio : «abditum aliqua in parte panis, quam si totum conliquefactum in potquam epotum in uenas atque in omnes partes corporis permanaret?». in go r antecedente, um, ut mergo mersi, spargo sparsi, tergo tersi. dicitur tamen et tergeo. alia uero in xi conuertunt go praesentis et faciunt supra dictum tempus, ut rego rexi, cingo cinxi, ango anxi, tingo tinxi, pingo pinxi. a regendo composita, quamuis in praesenti syncopam e pae
Abbreviated transcription (Latin):
arator: uonieris obtunsi dentẽ cauat arbore lintres. Cudo similit̾ cusũ. Idẽ in eodẽ.
Lapidẽq reu̾tens incusũ aut atrȩ massã picis urbe reportat. Cado qq̃ casũ facit.ca.
tñ penultuna ꝓducta. In õi enĩ supino siue participio pt̃i. ꝓ ducit᷑.a. penultima.

Expanded text:
arator / uomeris obtunsi dentem, cauat arbore lintres». cudo similiter cusum. idem in eodem: arator / uomeris obtunsi dentem, cauat arbore lintres». cudo similiter cusum. idem in eodem: «lapidemque reuertens / incusum aut atrae massam picis urbe reportat». cado quoque cāsum facit, ca tamen paenultima producta. in omni enim supino siue participio praeteriti producitur a paen
Abbreviated transcription (Latin):
ctã. Uetustissimi tñ tã ꝓducebant quã corripiebant. supͣdicti ñbi. id ÷ tutudi pe¬
confecit acetuo. Eoce bic corripuit. It in .xui. Ingenio forti dext̃ latꝰ ꝑtudit astra.
dẽ in annalib Uiresq ualentes contudit cruaelis hiems. hic ꝓdixit pęnultiniã.
Cado qq̃ cecidi fac̃. uesi cadi dicamꝰ nom̃ eẽ pucet᷑. Conposita tñ ñ duplicant ꝓ euul¬
timã sillabã. ut ꝑpendo ꝑpendi. extendo extendi. ꝑtunido ꝑtudi. incido incidi. cõ¬
cido conꝗidi. Exceptis a. do & asto compositis. & adisco & posco. ut ꝓdo ꝓdidi.
resto restiti. dedisco dedidici. deposco depoposci. Acurro cõposita. utroq mͦ
plata inueniunt᷑ ab auctorib ut decurro decurri. & decucurri. Excipit᷑ e iã
diudo ꝙ pt̃m diuisi facit. Enpina illa quidẽ quȩ ado conponinit᷑. mutant .o. ina.

Expanded text:
cta. uetustissimi tamen tam producebant quam corripiebant supra dicti uerbi id est tutudi paecta. uetustissimi tamen tam producebant quam corripiebant supra dicti uerbi id est tutudi paeconfecit acerbo». ecce hic corripuit. idem in XVI: «ingenio forti dextra latus pertŭdit hasta». idem in annalibus : «uiresque ualentes / contūdit crudelis hiems». hic produxit paenultimam. cado quoque cecidi facit, ne, si cadi dicamus, nomen esse putetur. composita tamen non duplicant paenultimam syllabam, ut perpendo perpendi, extendo extendi, pertundo pertudi, incido incidi, concido concidi, exceptis a do et a sto compositis et a disco, posco, ut prodo prodidi, resto restiti, dedisco dedidici, deposco depoposci. a curro composita utroque modo prolata inueniuntur ab auctoribus, ut decurro decurri et decucurri. excipitur etiam praeteritum diuisi facit. supina illa quidem, quae a do componuntur, mutant o in i
Abbreviated transcription (Latin):
a cciꝰ sota. dicoꝵ .i. Nõ gͦ aquila ita ut predicant sciciderat pectꝰ. Neuiꝰ intesticula¬
ria. Inmo quos scicidimꝰ cõscindã atq abitiã. Enniꝰ in menalippa. Cũ saxũ sci¬
cidr. Quident᷑ hi rõnabiliꝰ ꝓtulisse neminoꝵ sit tẽpoꝵ pt̃m quã p̃seis. ꝙ rarissi¬
adiisi liquefacto tĩpora plũbo diffidit ac multa porrectũ extẽdit barena. Horatiꝰ
iii.iii. carminũ. Dim̾sas exitio diffidit urbiũ portas uir macedo & subruit enuilis.
Cet̾a uͦ seruañ .n. ut pando pandi. defendo defendi. scando scandi. ascendo ascẽdi.
Excipunt᷑ duplicantia prĩcipalẽ silłam. pendo pependi. tendo tetendi. tuudo tutu¬
E lapsa ancilla cȩlo extudat. Sol&̾ aũt cõposita seruare sipliciũ tpr̃a. cado ceci¬
di concido concidi. penultima corrẽp. cedo cicidi. concido concidi. pȩnultuna ꝓdu¬

Expanded text:
Accius sotadicorum I: «num ergo aquila ita, ut hi praedicant, sciciderat pectus?». Naeuius in testiculaAccius sotadicorum I: «num ergo aquila ita, ut hi praedicant, sciciderat pectus?». Naeuius in testicularia : «immo quos scicidimus, conscindam atque abiciam». Ennius in Melanippa : «cum saxum sciciderit». et uidentur hi rationabilius protulissesi liquefacto tempora plumbo / diffidit ac multa porrectum extendit arena». Horatius in III carminum : «demersa exitio, diffidit urbium / portas uir Macedo et subruit aemulos». cetera uero seruant n, ut pando pandi, defendo defendi, scando scandi, accendo accendi. excipiuntur duplicantia principalem syllabam: pendo pependi, tendo tetendi, tundo tutu«et lapsa ancilia caelo / extŭderat». solent autem composita seruare simplicium tempora: cădo cecĭdi, concĭdo concĭdi, paenultima correpta; caedo cecīdi, concīdo concīdi, paenultima produ
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ freqͣntatinũ cuso cusas :. Ex quo cõposita incuso incusas. & recuso recusas.
& accisso accusas. & excuso excusas. Ado uerbo ꝙ simplex pͥmȩ ÷ conuigõnis cõpo¬
sita cũ prepõne t̾ciȩ sunt. & pͥmitiui seruant pt̃m ꝑfñi. duplicantia di. quãus
in. illo penultima .e. haͣt. ut do dedi. reddo reddidi. ꝓdo ꝓdidi. ꝑdo ꝑdidi. cre¬
do qq̃ ab eo cõponit᷑ quasi crecũ do. & uendo. uenũdo. & condo cõpositũ ado &
abscondidi. Plautꝰ in carbonaria. Sed ipsã arã aurũ abscondidi. N. nͦ añ do
asmoniꝰ inarte quã ad constantiũ imꝑatorẽ scribit: serrat. Nã lucanꝰ in .iii.
s̃cidit ponit. Qua a r ͤ tellurẽ subitis aut obruit undis: aut scidit & medias fe¬
stẽ. Id in .xi. allo quioscidit ipsa nouo terrore cruenta eimenhis. Martiał. in
ii.epigrãmaton. Unguentũ fateor bonũ dedisti. cõuiuus here s nichil scidisti
S affraniꝰ more antiquo dixit in hoĩe. Satis fortit᷑ paulo ur̃as scicidistis colus.

Expanded text:
eius frequentatiuum cuso cusas est, ex quo composita incuso incusas et recuso recusas et accuso accusas et excuso excusas. a do uerbo, quod simplex primae est coniugationis, composita cum praepositione tertiae sunt et primitiui seruant perfectum duplicantia di, quamuis in illo paenultimam e habeat, ut do dedi, reddo reddidi, prodo prodidi, perdo perdidi. credo quoque ab eo componitur, quasi cretum do, et uendo uenum do, et condo compositum a do et abscondidi. Plautus in carbonaria : «secundum ipsam aram aurum abscondidi». n uero ante do Asmonius in arte, quam ad Constantium imperatorem scribit, sed errat. nam Lucanus in III scidit ponit: «qua mare tellurem subitis aut obruit undis / aut scidit et medias festem». idem in XI: «alloquio; scidit ipsa nouo terrore cruenta / Eumenis». Martialis in III epigrammaton : «unguentum, fateor, bonum dedisti / conuiuis here, sed nihil scidisti». sed Afranius more antiquo dixit in homine : «satis fortiter paulo uestras scicidistis colus».
Abbreviated transcription (Latin):
me infelicẽ hanc re ego uitã parsi ꝑdẽ. Ico pret̾ea pęnultima breui ꝓfert᷑
inpresenti. ceste capra. s ꝓducit eã in pt̃o ꝑfõ. & mutat .o. finalẽ in .i. ico ici.¬
un ictꝰ. Cato censoriꝰ debeturio. Hostẽ nimiũ icit. Celiꝰ in i. Qni cũ ista fedus
leitus. Lucretiꝰ tñ & iã in presenti ꝓducit pȩnultimã e xm corpꝰ ꝓpellit &
icit. Supina inci. quidẽ t̾minantiũ uerboꝵ pt̃o .i. in tũ conũtus. nici uictũ.
conuici conuictũ. Eandẽ seruant regulã & iã liqui lictũ. & exeo cõposita
reliqui relictũ. deliqui delictũ. Hec mirũ cũ pꝰ.q.ii. posita iũ litt̾e amit¬
sit requieturꝰ. Cic̾o contͣ metellũ. Nisi eoꝵ exitio ñ requieturã. Cresco ere¬
ui cretũ. adscisco ad scini adscitũ. descisco descui descitũ. Luiꝰ in .xxu ab
urbe condita. De scitũ aromanis. & notandũ ꝙ ab inchoatiuo seisco cõpo¬

Expanded text:
me infelicem, hancine ego uitam parsi perdere?». ico praeterea paenultima breui profertur me infelicem, hancine ego uitam parsi perdere?». ico praeterea paenultima breui profertur in praesenti teste Capro, si cum is ita foedus icistis». Lucretius tamen etiam in praesenti producit paenultimam: «exim corpus propellit et īcit». supina in ci quidem terminantium praeteritum i in tum conuertunt: uici uictum, conuici conuictum. eandem seruat regulam etiam liqui lictum et ex eo composita, reliqui relictum, deliqui delictum. nec mirum, cum post q u posita uim literae amitfit requieturus. Cicero contra Metellum : «nisi eorum exitio non requieturam», cresco creui cretum, ascisco asciui ascitum, descisco desciui descitum. Liuius in XXVI ab urbe condita : «descitum ab Romanis» et notandum, quod ab inchoatiuo scisco compo
Abbreviated transcription (Latin):
moui moiusti ex quo sũmosses posuit oratiꝰ ꝓ sũmouisses. in .i. libro sermoñ.
mͦ. Itẽ cõmorit ꝓcõmou̾it. id oratiꝰ ponit in .u. sermonũ. At ille qui me cõmo¬
rit meliꝰ nõ tangere elamo flebit. Unũ inuenit᷑ in seo desineis uerbũ. aput
Est auͣt conquiuisco caput inclino. Põpouiꝰ inuacca ł marsupio ait. Sunul
introueni. accessi ad patrẽ. prendimanũ int̾rã ut cubabat nuda adeũ ut cõ¬
quexi uiterĩ nuilieres conspitiua. Excipiunt᷑ p̃terea eiꝰdẽ t̾minationis cõpesee
cõpescui. dispesco dispescui. ꝙ ponit apuleius in dialogo qui ÷ de deo sacratis.
Cũ & liabitacula sũma ab infimis tãta int̾capedine fastigia dispescatit ꝓ distens.
un pt̃m.dedisco de didici. deposco depoposei. Uocali uͦ nat᷑a ionga añceden¬
sa senectꝰ. sanguinis eifudit uigulo flãmisq peꝑcit. Terẽĩs in hȩcyra. heu

Expanded text:
moui mouisti, ex quo summosses posuit Horatius pro summouisses in I sermonum : «hunc hmoui mouisti, ex quo summosses posuit Horatius pro summouisses in I sermonum : «hunc hmodo». item commorit pro commouerit idem Horatius ponit in II sermonum : «at ille, / qui me commorit melius non tangere, clamo / flebit». unum inuenitur in sco desinens uerbum apud est autem conquinisco caput inclino. Pomponius in uacca uel marsuppio ait: «simul intro ueni, accessi ad patrem, prendi manum; / in terram ut cubabat nudam ad eum ut conquexi, interim / mulieres conspiciunt». excipiuntur praeterea eiusdem terminationis compesco compescui, dispesco dispecui, quod ponit Apuleius in dialogo, qui est de deo Socratis : «cum et habitacula summa ab infimis tanta intercapedine fastigii dispescant», pro distent. ciunt praeteritum, dedisco dedidici, deposco depoposci. uocali uero natura longa antecedensa senectus / sanguinis effudit iugulo flammisque perpercit». Terentius in hecyra : «heu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ .u. enĩ greca nos inprĩcipio siłie.ps. scribimꝰ. ut nubo nupsi nuptũ. scribo
scripsi scriptũ. scalpo scalpsi scalptũ. In .co .n. ancedente. abiecta .n. & .o. in
documꝰ. S. uͦ precedente mutaut sco. in .aii. nͥ sint incboatiua. Illa enĩ careis
pt̃o ꝑfõ. Quiesco quieui. pasco paui. cresco creui. ad scisco adscnu. consuesco
copã pęnultime pati silłȩ. cũ ab .ii. loco consonantis incipit. ut amaui.
amauisti ł amasti ꝓ amauisti dr̃. amauit. amauimꝰ amauistis ⁊ amastis amauerus
ł amauere. Neo neui neuistist nesti neuit. neiuimꝰ neiustis ł nestis neueruss tnert̃.
sit .ii. consonais. sincopã pati ñpotest. ut lauo laui laiuisti. ñ possiunus dicere
lasti. Nec ꝓ lauistis lastis. nec ꝓlauerius laruis. Similit̾ faueo faui. faiisti. ne¬
mo dic̃ fasti. neꝙforusti sbsti. nec ꝓsoliusti solsti. S inuenio horatiũ auctoritate
fecisse in quib dã contisionẽ. quãuis positio uerbi hãt .ii. consonantẽ. moueo

Expanded text:
 ψ enim Graeca nos in principio syllabae ps scribimus, ut nubo nupsi nuptum, scribo scripsi scriptum, scalpo scalpsi scalptum. in co, n antecedente, abiecta n et o in i cdocuimus; s uero praecedente mutant sco in ui, nisi sint inchoatiua illa enim carent praeterito perfecto: quiesco quieui, pasco paui, cresco creui, ascisco asciui, consuesco copam paenultimae pati syllabae, cum ab u loco consonantis incipit, ut amaui amauisti uel amasti amauit amauimus amauistis uel amastis amauerunt uel amarunt; neo neui neuisti uel nesti neuit neuimus neuistis uel nestis neuerunt uel neruns, syncopam pati non potest, ut lauo laui lauisti, non possumus dicere lasti nec pro lauistis lastis nec pro lauerunt larunt. similiter faueo faui fauisti, nemo dicit fasti, nec pro fouisti fosti, nec pro soluisti solsti. sed inuenio, Horatium auctoritate fecisse in quibusdam concisionem, quamuis positio uerbi habeat u consonantem: moueo
Abbreviated transcription (Latin):
sit adesis. T endo p̃terea & tentũ & censũ facit. Uirgł in au. audit & siquẽ¬
tellus extenta plagaꝵ. quatuor in medio dirimit plaga solis iniqui. Luca¬
nꝰ in .. Uuaria signis tenso dedit aere formas. Idẽ inai. T ensisq rudentib ac¬
te. Ostendo q q̃ ab eo cõpositũ simil it̃ facit ostentũ & ostensũ. Lucanꝰ in .ai. ut
scelꝰ hoc sillȩ cedesq ostense placer& agnoscendus erat. Apuleiꝰ in phoedone.
& causã gignendi ostensurũ & inmortalitatẽ aĩe reꝑturũ. Harro rerũ rustica¬
rũ .i. Ostensus sol. Idẽ diuuinaꝵ. In salute ostenta. Cato ꝓ lucio cȩsare. adpopłm

Expanded text:
sit adesis». tendo praeterea et tentum et tensum facit. Virgilius in VIem extenta plagarum / quattuor in medio dirimit plaga solis iniqui». Lucanus in I: «et uarias ignis tenso dedit aere formas». idem in II: «tensisque rudentibus actae». ostendo quoque ab eo compositum similiter facit ostentum et ostensum. Lucanus in II: «ut scelus hoc Sullae caedesque ostensa placeret, / agnoscendus erat». Apuleius in Phaedone : «et causam gignendi ostensurum et inmortalitatem animae reperturum». Varro rerum rusticarum I: «ostentus soli». idem diuinarum III: «salut
Abbreviated transcription (Latin):
plinio. plac&. Sic̃ & pangor pactũ. & singor fictũ. & tangor tactũ. Sciendũ tñ
ꝙ sũt uerba quȩ seruant .n. in participus pt̃i siue insupinis. ut uingor ĩctꝰ. pun
plantłꝰ. angor anctꝰ. Quȩ aũt seruant .n. ł quȩ ñ: de participio tractatũ repies.
Q aũt corripit᷑ anͣpȩ nultuna. paciscor. & nantiscor & ꝓficiscor. & exꝑgiscor. ex cõpo
nantiã popłi desideriũ cõꝓbabo rei publice cõmoda. Alia uͦ absq c. intũ faci¬
unt supina. ut irascor iratũ. ulciscor ultũ. nascor natũ. obluuscor oblitũ. Exci

Expanded text:
Plinio placet. sicut et pangor pactum et fingor fictum et tangor tactum. sciendum tamen, Plinio placet. sicut et pangor pactum et fingor fictum et tangor tactum. sciendum tamen, quod sunt uerba, quae seruant n in participiis praeteriti siue in supinis, ut iungor iunctus, pungplanctus, angor anctus; quae autem seruant uel quae non, de participio tractatum reperies; quod autem corripitur antepaenultima păciscor et nănciscor et profĭciscor et expĕrgiscor, ex cnanciam populi desiderium, conprobabo reipublicae commoda». alia uero absque c in tum fiunt supina, ut irascor iratum,
Abbreviated transcription (Latin):
pateo passus. careo cassiis. poto potꝰ ꝓ potatꝰ. titubo titubat᷑. Iuro qq̃ uiratꝰ tã in
actiua quã inpassiua inuenit᷑ sigc̃one.  hec quid & iã iuniorib in usu mã¬
seruss. Illa uͦ obsoluerũt. discedo discessus. hoc ÷ qui discessit. Similit̾ int̾eo in¬
teritꝰ. occido occasus. S eoꝵ usus in libro qui inscriptꝰ nobis de participio inue¬
nies. ¶Deponẽtia uł in scor desinentia in añpenultima quidẽ sillaba .a. ł .i. cor¬
reptas hñtia inctũ facuus supinũ. ut paciscor pactũ. ꝓficiscor ꝓfectũ Exꝑgi¬
scor qr arego ÷ ex ꝑrectũ fac̃. Quãius uetustissimi & iã exꝑgitꝰ dicebant. Luciliꝰ
bris. Michi sordi dormitũ suadet ut eã quisquã & si ego obdormiũo tute ibidẽ ubi
eris exꝑrectꝰ. Nanciscor & iã nactũ fac̃. absqn. ut & ꝓbo & capro & pollioni. &

Expanded text:
pateo passus, careo cassus, poto potus pro potatus, titubo titubatus. iuro quoque iuratus tam in pateo passus, careo cassus, poto potus pro potatus, titubo titubatus. iuro quoque iuratus tam in actiua quam in passiua inuenitur significatione. et haec quidem etiam iunioribus in usu manserunt, illa uero obsoluerunt: discedo discessus, hoc est qui discessit; similiter intereo interitus, occido occasus. sed eorum usus in libro, qui inscriptus est de participio, inuenies. deponentia uero in scor desinentia, in antepaenultima quidem syllaba a uel i correptas habentia, in ctum faciunt supinum, ut pacĭscor pactum, proficĭscor profectum, expergĭscor experrectum facit, quamuis uetustissimi etiam expergitus dicebant. Lucilius briis : «surdo mihi / dormitum suadet ut eam quisquam? et si ego obdormiuero, / tute idem ubi eris experrectus?». nanciscor etiam nactum facit absque n, ut Probo et Capro et Pollioni et
Abbreviated transcription (Latin):
ticipiũ fut᷑i ꝓtulit in phoedone. De aĩa sic auditurũ sic disciturũ quȩ meliꝰ
ꝑfm faciunt supinũ scđ̾ ĩupdictã regulã. ut dixi dictũ. diixi ductũ. Peꝑci
uͦ ł parsi parsũ facit supinũ scđ in.si t̾minãtiũ. regulã. Uñ parsurꝰ partici¬
piũ fut᷑i. Uarro in laterensi. Parsurꝰ pecunus bñ partis. Luuꝰ in .xxu. ab urbe
condita. Hecdũ eos capue parsuros credã. Senesco incboatiuũ ÷. nã positiuũ eiꝰ
seneo inuenit᷑ inusu. Acciꝰ in telepho. Iã iã stupido thessala sonno pecora langnõ¬
q senentq Pacuiuiꝰ in pariboea. Quãquã atas sen& satis habeã reni uiriũ utte
arã arceã. Aseneo igitur ñ a senesco fit pt̃m senui. Salustiꝰ in .i. historiaꝵ.
ticipia ꝓferentes. Ut prãdeo pransꝰ. ceno cenatꝰ. placeo placitꝰ. mereo meritꝰ.

Expanded text:
ticipium futuri protulit in Phaedone de anima : «sic auditurum, sic disciturum, qui meliusticipium futuri protulit in Phaedone de anima : «sic auditurum, sic disciturum, qui meliusm faciunt supinum secundum praedictam regulam: dixi dictum, duxi ductum; peperci uero uel parsi parsum facit supinum secundum in si terminantium regulam, unde parsurus participium futuri. Varro in laterensi : «parsurus pecuniis bene partis». Liuius in XXVI ab urbe condita : «nedum eos Capuae parsuros credam». senesco inchoatiuum est: nam positiuum eius seneo inuenitur in usu. Accius in Telepho : «iamiam stupido Thessala somno / pectora languentque senentque». Pacuuius in Periboea : «quamquam aetas senet, satis habeam uirium, ut te ara arceam». a seneo igitur, non a senesco fit praeteritum senui. Sallustius in I historiarum : ti temporis participia proferentes, ut prandeo pransus, caeno caenatus, placeo placitus, mereo meritus,