comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dia familiarissimoꝵ: et publicũ malum incertissimis fidere.
fastidire possessa: quȩ consequi posse spes ñ fuit: lnt̃ affectus
facieminqua omisso pudoris rectiq respectu: uires inclilio
sunt uelut signo ad ꝑmiscenda om̃ia dato. ñ igni ñ ferro absti¬
netur: Soluta legib scelera sunt. ne religio quidẽ quȩ int÷
arma hostilia supplices texit: ullum impedimentũ ẽ rueñ¬
tium inp̃dam. Hic expͥuato. hic expublico. hic ex ꝓfano. Hic
sacra rapit hic effringit. hic transilit: Hic ñ contentꝰ augusto iti¬
nere: ipsa quibꝰ artetur euercit. & inlucrum ruina uenit: hͥ
sine cedȩ populatur. hic spolia cruenta manu gestat. nemo¬
ñ fert aliquid ex altero: Inhac auiditate generis humani. one
tu nimis fortunȩ. communis oblitus es. qui queris int̃ rapien-¬
tes referentẽ: Si indignaris ingratos eẽ: indignare liicuriosos:
indignare auaros. indignare impudicos. Indignare ȩgros de¬

Expanded text:
dia familiarissimorum et, publicum malum, incertissimis fidere, dia familiarissimorum et, publicum malum, incertissimis fidere, fastidire possessa, quae consequi posse spes non fuit. Inter adfectus faciem, in qua omisso pudoris rectique respectu vires in concilio sunt velut signo ad permiscenda omnia dato. Non igni, non ferro abstinetur ; soluta legibus scelera sunt ; ne religio quidem, quae inter arma hostilia supplices texit, ullum impedimentum est ruentium in praedam. Hic ex privato, hic ex publico, hic ex profano, hic ex sacro rapit ; hic effringit, hic transilit ; hic non contentus angusto itinere ipsa, quibus arcetur, evertit et in lucrum ruina venit; hic sine caede populatur, hic spolia cruenta manu gestat ; nemo non fert aliquid ex altero. In hae aviditate generis humani o ne tu nimis fortunae communis oblitus es, qui quaeris inter rapientes referentem ! Si indignans ingratos esse, indignare luxuriosos, indignare avaros, indignare impudicos, indignare aegros de
Abbreviated transcription (Latin):
ui accidit: Mãgis mirari deb̾es: siñ accidisset᷑: Aliũ labor. alium
impensa det̾ret. Aliũ ꝑicłum. alium turpis ueretundia. ne dr̃:÷
reddit fateat᷑ accepisse. Alium ignorantia officii. alium pigritia.
alium occupatio: Aspice quẽ admodũ imiñsȩ hominũ cupidita¬
tes hient semꝑ ⁊ poscant. Ñ mnirab̾is ibi neminẽ redde. u nemo
satis accepit: Auis ẽ istoꝵ tã firmȩ m̃tis ac solide. ut tuto apud
eumbeneficia deponas: Aliꝰ libidine insanit. aliud ab dm̃ seruit.
ali lucritosus ẽ cuiꝰ summã ñ uices spectẽt. Aliꝰ inuidia laborat.
alius cca ambitione: & ingladios ruente. A dice torporẽ menti
ac senium. ⁊ contrariã huic in quieti pectoris agitationẽ. tumyl:¬
tusq ꝑpetuos. Adice ȩstimationẽ sui nimiã. ⁊ cumorẽ obquȩ
precepset numquã. fidele consilium datur̾ timor: & mille
errores quibꝰ uoluimur: Audatia timidissimorum: discor¬

Expanded text:
vi acciderit; magis mirari deberes, si non accidisset. Alium labor, alium vi acciderit; magis mirari deberes, si non accidisset. Alium labor, alium impensa deterret, alium periculum, alium turpis verecundia, ne, dum reddit, fateatur accepisse, alium ignorantia officii, alium pigritia, alium occupatio. Adspice, quemadmodum immensae hominum cupiditates hient semper et poscant ; non miraberis ibi neminem reddere, ubi nemo satis accepit. Quis est istorum tam firmae mentis ac solidae, ut tuto apud eum beneficia deponas ? Alius libidine insanit, alius abdomini servit ; alius lucri totus est, cuius summam, non vias, spectat ; alius invidia laborat, alius caeca ambitione et in gladios irruente. Adice torporem mentis ac senium et contraria huic inquieti pectoris agitationem tumultusque perpetuos; adice aestimationem sui nimiam et tumorem, ob quapraeceps et numquam fidele consilium daturus timor et mille errores, quibus volvimur : audacia timidissimorum, discor
Abbreviated transcription (Latin):
cuisse redase. INumꝙ̃ nequerens quidem dicã: Liectum intore egẽ¬
cem excepi. &e regni demens in parte locaui. H ẽ istã ammonitio ĩ.¬
mo conuitiumẽ Hoc ẽ in odium bñficia ꝑducere. hoc s̃ efficere ut
ingratum eẽ aut libeat. aut iuuec: Satis abundaq ẽ summissu &
familiaribꝰ uerb memoriã reuocare: Si bene qͥd de te merui fuit
aut ⁊ͥ quicꝗͣ dulce meũ. Ille inuicem dicat. Qdm merueris: tie ÷¬
lat oblitusẽ Quid facere debeã. queris rem maxime necessariã.
& inqua hanc matĩam consummari decet Quẽadmodũ ingrati
ferendi sint placido animo. mansueto magno: Nu̾mꝗͣ te tã in:¬
humanus & immenior. & ingratꝰ offendat: ut ñ tam̃ dedisse dele¬
etet Nu̾mꝙͣ in has uoces inuiria umpellat Uellem ñ fecisse: Bẽne¬
ficii tui tͥ etiam infelicitas placeat Semꝑ illum penitebit. si te
ne uunc qͥdem pęnitet: Fionẽ qđ indigneris: tamꝗͣ aliquid no:¬

Expanded text:
potuisse reddere. Numquam ne querens quidem dicam : eiectum litore, egenpotuisse reddere. Numquam ne querens quidem dicam : eiectum litore, egentem excepi et regni demens in parte locavi. Non est ista admonitio, convicium est ; hoc est in odium beneficia perducere, hoc est efficere, ut ingratum esse aut liceat aut iuvet. Satis abundeque est submissis et familiaribus verbis memoriam revocare : si bene quid de te merui, fuit aut tibi quicquam dulce meum. Ille in vicem dicat : " Quidni merueris ? Eieclat, oblitus est : quid facere debeam ? " Quaeris rem maxime necessariam et in qua hanc materiam consummati decet, quemadmodum ingrati ferendi sint. Placido animo, mansueto, magno. Numquam te tam inhumanus et immemor et ingratus offendat, ut non tamen dedisse delectet ; numquam in has voces iniuria impellat : " Vellem, non fecissem." Beneficii tui tibi etiam infelicitas placeat ; semper illum paenitebit, si te ne nunc quidem paenitet. Non est, quod indigneris, tamquam aliquid no
Abbreviated transcription (Latin):
tes amicis audientibꝰ. Emissem inquit pauliũ si nummos ha¬
berem. Neminẽ poposcit: om̃s ammonuit: A quo acciꝑet: am¬
bit᷑ fuit. Qd ni esset: Quantulũ enim erat. qd̾ socrates accipiebat.
aut multũ erat eũ fuisse. a quo socrates acciꝑet: Ilum illos ca¬
stigare molliuspoduit: emissẽ inquit. pauliũ si nummos habe:¬
rẽ: Põst hoc quisquis ꝓꝑau̾it: sero dat: Iam socrati defuit: fropꝰ¬
ter acerbos exactores: repetere ꝓhibemus. ñ ut nũquã siat sed
ut parce Aristippus: aliquando delectat᷑ unguento: male in-¬
quit istis effeminatis eueniat qui rem tã bellã inf amauerunt: Idẽ
dicendum ẽ. Male istis imꝓb. & importunis beneficioꝵ suoꝵ qua¬
druplatorib eueniat. qͥ cam bellã ammonitionẽ int̃ amicos su¬
stulerunt. Ego tam̃ utar hoc uire amicitiȩ. & beneficium ab
eo repetam a quo petissẽ. qui att̾us beneficii loco accepturꝰ po

Expanded text:
tes amicis audientibus : " Emissem," inquit, " pallium, si nummos hates amicis audientibus : " Emissem," inquit, " pallium, si nummos haberem." Neminem poposcit, omnes admonuit. A quo acciperet, ambitus fuit; quidni esset ? Quantulum enim erat, quod Socrates accipiebat ! At multum erat eum fuisse, a quo Socrates acciperet. Num illos castigare mollius potuit ? " Emissem," inquit, " pallium, si nummos haberem." Post hoc quisquis properaverit, sero dat ; iam Socrati defuit. Propter acerbos exactores repetere prohibemus, non, ut numquam fiat, sed ut parce. Aristippus aliquando delectatus unguento : " Male," inquit, " istis effeminatis eveniat, qui rem tam bellam infamaverunt." Item dicendum est : " Male istis improbis et importunis beneficiorum suorum quadriplatoribus eveniat, qui tam bellam rem, admonitionem inter amicos, sustulerunt! " Ego tamen utar hoc iure amicitiae et beneficium ab eo repetam, a quo petissem, qui alterius beneficii loco accepturus est
Abbreviated transcription (Latin):
datio ueniat: ltaq ille. cum dixit. qui candore niues. ante irẽt
cursib auras. qd̾ ñ pot̾ãt fieri: ilixit ut credetur quantũ plu¬
rumum possẽt: Et qui dix̃. his immobilior scopuł. iuolentior
amne: Hoc quidẽ se ꝑsuasurum ñ putauit aliquẽ tam unmo¬
bilẽ eẽ quam scopulum: Numꝙ. tantum sꝑat hyꝑbola quantũ
audet. s incredibilia affirmat: ut ad credibilia ꝑ ueniat: sum
dicimus qͥ bñficium dedit obliuiscat᷑ hoc dicimus simił sit
oblito. memoria eius ñ appareat nec incurrati cum dicimꝰ bene¬
ficium repeti ñ oportere: ñ extoto repeticionẽ collimus: Sepe eñi:
opꝰ ẽ malis exactore etiam bonis ammonitione: Qd ergo. occasi¬
onẽ ignoranti ñ ostendã. necessitates illi meas ñ decegam. qua¬
re nescisse se aut mentiat᷑. aut doleat: Int̾ueniat. aliquando am¬
monitio. s uerecunda quȩ. ñ urgeat nec in ius uocet. Socra¬

Expanded text:
dacio veniat. Itaque ille, cum dixit : Qui candore nives anteirent, dacio veniat. Itaque ille, cum dixit : Qui candore nives anteirent, cursibus auras, quod non poterat fieri, dixit, ut crederetur, quantum plurimum posset. Et qui dixit : His inmobilior scopulis, violentior amne, ne hoc quidem se persuasurum putavit aliquem tam immobilem esse quam scopulum. Numquam tantum sperat hyperbole, quantum audet, sed incredibilia adfirmat, ut ad credibilia perveniat. Cum dicimus : " Qui beneficium dedit, obliviscatur," hoc dicimus : " Similis sit oblito ; memoria eius non appareat nec incurrat." Cum dicimus beneficium repeti non oportere, non ex toto repetitionem tollimus ; saepe enim opus est malis exactore, etiam bonis admonitione. Quid ergo ? Occasionem ignoranti non ostendam ? Necessitates illi meas non detegam ? Quare nescisse se aut mentiatur aut doleat ? Interveniat aliquando admonitio, sed verecunda, quae non poscat nec in ius vocet. Socra
Abbreviated transcription (Latin):
quẽadmodum int̃ uos officia diuisa sunt: illi obliuio intẽꝑata
e tͥ meminisse mandauimꝰ: Errat. tam̃ siquis existimat cum dicimꝰ
eum qͥ bñficium reddit obliuisci oportere. excut̾ẽ nos illi memo¬
riam rei p̃sertim honestissimȩ: auẽ p̃cipimus ultra modũ: ut
aduerum & suum redeant: Cum dicimus ineminisse. ñ debet hoc
Iuolumus intelligi: Predicare ñ debet. nec iactare nec grauseẽ:
Quidam enim. beneficiũ qͦd dedert̃ om̃ibꝰ circuł narrant: hoc
sobrũ loquunt᷑. hoc ebrii ñ continent. hoc ignotis ingert̃. hoc
amicis committunt: ut hȩc nunia & ex ꝓbratrix memoria sub¬
sidet: obluusci eum qui dedit iussimus. & plus imꝑando quã
prestari potãt: silentium suasimus Quotiens parũ fidutiȩ
.ẽ in his quibꝰ imꝑes: amplius exigendũ ẽ quã sat. ẽ ut prestet᷑
quantum sat ẽ In hoc om̃is hy ꝑbole extendit᷑ ut aduerũ men¬

Expanded text:
quemadmodum inter vos officia divisa sint : illi oblivio imperata quemadmodum inter vos officia divisa sint : illi oblivio imperata est, tibi meminisse mandavimus. Errat tamen, si quis existimat, cum dicimus eum, qui beneficium dedit, oblivisci oportere, excutere nos illi memoriam rei praesertim honestissimae ; quaedam praecipimus ultra modum, ut d verum et suum redeant. Cum dicimus : " Meminisse non debet," hoc volumus intellegi : " Praedicare non debet nec iactare nec gravis esse." Quidam enim beneficium, quod dederunt, omnibus circulis narrant ; hoc sobrii locuntur, hoc ebrii non continent, hoc ignotis ingerunt, hoc amicis committunt ; ut haec nimia et exprobratrix memoria subsideret, oblivisci eum, qui dedit, iussimus et plus imperando, quam praestari poterat, silentium suasimus. Quotiens parum fiduciae est in iis, quibus imperes, amplius exigendum est, quam sat est, ut praestetur, quantum sat est. In hoc omnis hyperbole extenditur, ut ad verum men
Abbreviated transcription (Latin):
uenit adtab̃nam red diturus Et cum clausam dui pulsaret fu¬
it qui diceret: Quid ꝑdis oꝑam tuam : Sutor ille quẽ quȩris
electus: combustus ẽ: Qd nob fortasse molestum ẽ qui ineter¬
num nr̃os amittimus: libi minime qͥ scit fut᷑um ut renascatur:
Locatus inpithagoricũ: At philosophꝰ nr̃. tres aut quatuor. dena¬
rios ñ inuita manu domum retulit. subinde concutiens: Deinde
cum rep̃hendisset. hanc suam ñ reddendi tacitã uoluptatẽ: in¬
telligens adrisisse sibi illud lucellum: redit ad eandẽ. tab̃nam
&r ait: lue tͥ uiuit: redde qd̾ debes Deinde ꝑ clostrũ qua se com¬
missura. laxauerat. quatuor denarios intab̾nam inseruit ac
misit pęnas a se exigens improbȩ cupiditatis: ne alieno assues¬
ceret: Qđ debes: quȩre cui reddas: Et si nemo poscet: ipse ce ap¬
pella: Malus an bonus sit: ad te ñ ꝑtinet. redde & accusa. Oblitꝰ

Expanded text:
venit ad tabernam redditurus et, cum elusam diu pulsaret, fuvenit ad tabernam redditurus et, cum elusam diu pulsaret, fuit, qui diceret : " Quid perdis operam ? Sutor ille, quem quaeris, elatus, combustus est ; quod nobis fortasse molestum est, qui in aeternum nostros amittimus, tibi minime, qui scis futurum, ut renascatur," iocatus in Pythagoricum. At philosophus noster tres aut quattuor denarios non invita manu domum rettulit subinde concutiens ; deinde, cum reprehendisset hanc suam non reddendi tacitam voluptatem, intellegens arrisisse illud lucellum sibi redit ad eandem tabernam et ait : " Ille tibi vivit ; redde, quod debes." Deinde per clostrum, qua se commissura laxaverat, quattuor denarios in tabernam inseruit ac misit poenas a se exigens improbae cupiditatis, ne alieno adsuesceret. Quod debes, quaere, cui reddas, et, si nemo poscet, ipse te appella. Malus an bonus, ad te non pertinet ; redde et accusa. Oblitus es,
Abbreviated transcription (Latin):
tas ñ mitterẽ. Lusorias et cubiculatas ⁊ alia ludibria regum ĩma¬
ri lascuuentiũ mittam. ⁊ si extoto eius sanitas desꝑata fuerit: eadẽ
manu qua beneficium om̃ibꝰ dabo. illi reddã. qm̃ ingeniis cali¬
buis. exitus remedium ẽ optimumq ẽ obire ei qͥa adse numꝙͣ
rediturꝰ eł hȩc rare. nequitia ẽ semꝑ portenti loco habita. sic̃
hiatꝰ tirȩ & ecau̾nis maris ignium eruptio Itaq ab illa receda¬
mus. de his loquamur ñ his quȩ detestamur: Sine horrore
huic homini malo quẽ inuenire. in quolibet foro possũ. quẽ
singłi timent: recddã beneficium qđ accepi: Non oportet mnͥ ne¬
quitiam eiꝰ ꝓdisse. qͦd meum ñ ẽ: Redeat. ad dominum bonꝰ
sit an malus. Qo diligent̃ istud excuterem si ñ reddem s darẽ:
hic locꝰ fabulam poscit Pythagoricꝰ quidam emerat. a sutore
phecasia rem magnã ñ prȩsentib nummis: Postaliquot dies

Expanded text:
tas non mitterem, lusorias et cubiculatas et alia ludibria regum in matas non mitterem, lusorias et cubiculatas et alia ludibria regum in mari lascivientium mittam. Et si ex toto desperata eius sanitas fuerit, eadem manu beneficium omnibus dabo, illi reddam ; quoniam ingeniis talibus exitus remedium est optimumque est abire ei, qui ad se numquam rediturus est. Sed haec rara nequitia est semper portenti loco habita, sicut hiatus terrae et e cavernis maris ignium eruptio ; itaque ab illa recedamus, de iis loquamur vitiis, quae detestamur sine horrore. Huic homini malo, quem invenire in quolibet foro possum, quem singuli timent, reddam beneficium, quod accepi. Non oportet mihi nequitiam eius prodesse ; quod meum non est, redeat ad dominum. Bonus sit an malus, quid differt ? Diligenter istud excuterem, si non redderem, sed darem. Hic locus fabulam poscit. Pythagoricus quidam emerat a sutore phaecasia, rem magnam, non praesentibus nummis. Post aliquot dies
Abbreviated transcription (Latin):
inuisum mͥ efficit pͥorq michi ac potior eus officio ratio ẽ quod
humano gm̃i. ꝗͣ quod uni homini debeos quãuis hoc ita sit. &
exeo temꝑe om̃ia michi in illum lib̃a sint ex quo corrumpendo faᷤ
omne ut nicħ in eum nefas eẽt effecerit illum mͥ seruandũ
modum credã. ut si beneficium illi meũ neq uires maiores da¬
turũ ẽ in exitum cõmune. nec confirmaturũ quas ht̃. ita aũt
erit qd̾ illi reddi sine ꝑnitie publica possit: reddã Seruabo
filium eius infantẽ: Qͥd hoc beneficiũ ob est cuiquã eorum
quos crudelitas eius lacerat: Pecuniã quȩ satellitẽ stipendio
teneat: ñ subministrabo: Si marmora & uestes desidauerit.
nichil oberit cuiꝗͣ. id quo luxuria eius instruit᷑: Militẽ ⁊ arma:
ñ suggeram. Si ꝓmagno pecet munere artifices scenȩ ⁊ scorta.
⁊ quȩ feritatẽ eius ẽmolliant: libens offerã cui trirtmes & gȩra¬

Expanded text:
invisum mihi efficit, priorque mihi ac potior eius officii ratio est, quod invisum mihi efficit, priorque mihi ac potior eius officii ratio est, quod humano generi, quam quod uni homini debeo. Sed quamvis hoc ita sit et ex eo tempore omnia mihi in illum libera sint, ex quo corrumpendo fas omne, ut nihil in eum nefas esset, effecerit, illum mihi servandum modum credam, ut, si beneficium illi meum neque vires maiores daturum est in exitium commune nec confirmaturum, quas habet, id autem erit, quod illi reddi sine pernicie publica possit, reddam. Servabo filium eius infantem ; quid hoc beneficium obest cuiquam eorum, quos crudelitas eius lacerat ? Pecuniam, quae satellitem stipendio teneat, non subministrabo. Si marmora et vestes desideraverit, nihil oberit cuiquam id, quo luxuria eius instruitur ; militem et arma non suggeram. Si pro magno petet munere artifices scenae et scorta et quae feritatem eius emolliant, libens offeram. Cui triremes et aera
Abbreviated transcription (Latin):
& ꝙbaͣnnum. Quorũ si naturã. ht̃ intrã. malus. qͥd ni ego istibe¬
neficium suum reddã. ne quid mͥ cũ illo iuris sit amplius: Si
uero sanguine humano ñ tantum gaudet s pascit᷑ s & sup¬
pliciis om̃ium ȩtatum crudelitatẽ insaciabilẽ exercet. nec ira
s auiditate. quad am seuiendi furit. si in ora parentũ lib̃os u¬
gulat. si ñ contentꝰ simplici morte distorquet. nec urit solum
ꝑituros s excoquit. si ara euis cruore semꝑ recenti madet. parũ
ẽ huic beneficiũ ñ redde. Quicqͥd erat quo mͥ cohȩreret: int̾ci¬
sa uiris humani societas abscidit. Si p̃stitisset quidẽ aliquid mͥ.
s arma patͥȩ meȩ inferret: quicqͥd meruerat ꝑdidisset. & refer:¬
re illi grãm scelus hab̃etur. Si ñ patͥam meã impugnat. sed
suȩ grauis ẽ ⁊ sepositus amea gente. suam exagitat abscindit
nichilominus illum tanta prauitas animi : etiam si ñ inimieũ

Expanded text:
rim et alterum tyrannum, quorum si naturam habet intra se malus, quidni ego isti berim et alterum tyrannum, quorum si naturam habet intra se malus, quidni ego isti beneficium suum reddam, ne quid mihi cum illo iuris sit amplius ? Si vero sanguine humano non tantum gaudet, sed pascitur, sed et suppliciis omnium aetatium crudelitatem insatiabilem exercet nec ira sed aviditate quadam saeviendi furit, si in ore parentium liberos iugulat, si non contentus simplici morte distorquet nec urit solum perituros, sed excoquit, si arx eius cruore semper recenti madet, parum est huic beneficium non reddere ! Quidquid erat, quo mihi cohaereret, intercisa iuris humani societas abscidit. Si praestitisset quidem aliquid mihi, sed arma patriae meae inferret, quidquid meruerat, perdidisset, et referre illi gratiam scelus haberetur. Si non patriam meam impugnat, sed suae gravis est et sepositus a mea gente suam exagitat, abscindit, nihilo minus illum tanta pravitas animi, etiam si non inimicum,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑme fit. quid det̾ius. id qͦd accepi reddã. S ꝑ illũ cui si ad sapien-¬
lo potest accepi ¶ Quid si inquit ñ tantum malus factꝰ ẽ s ferus. s q̃o
unmanis quał apollodorus. aut phalaris: Et huic beneficium¬
qͦd acceꝑas reddes: Muitationẽ sapientis tantã natura ñ patitur.:
ñ ipessima ab optimis lapsus: necesse. ẽ. eciã in malo uestigia bo¬
ni teneat: Ium ꝙͣ cantum uirtꝰ extinguit᷑. ut ñ certiores animo no ÷ͥ¬
tas impͥmat: ꝗͣ ut illas eradat ulla mutatio: fere int̾ nos educatȩ
sc. Insiluas erupeit̃ aliqͥd mansuetudinis pͥstinȩ. retinent. tantũq
acplacidisimis ab st̃ quantũ a ueris feris &e ñ quã humana ma-¬
num passis Nemo insũmam nequitiã incidit. qͥ numꝗͣ hȩsit
sapientiȩ. altius infectus ẽ quã ut extoto elii. & tͣnsire iuncolo¬
rẽ malum possit¶ Deiĩ int̾rogo utrum iste. ferꝰ sit animo tantõ.

Expanded text:
per me fit, quod deterius id, quod accepi, reddam, sed per illum, cui, si ad sapienper me fit, quod deterius id, quod accepi, reddam, sed per illum, cui, si ad sapienlo potest accipi. " Quid ? si," inquit, " non tantum malus factus est, sed ferus, sed immanis, qualis Apollodorus aut Phalaris,et huic beneficium,quod acceperas,reddes ?" Mutationem sapientis tantam natura non patitur. Non in pessima ab optimis lapsus ; necesse est etiam in malo vestigia boni teneat ; numquam tantum virtus extinguitur, ut non certiores animo notas imprimat, quam ut illas eradat ulla mutatio. Ferae inter nos educatae si in silvas eruperunt, aliquid mansuetudinis pristinae retinent tantumque a placidissimis absunt, quantum a veris feris et numquam humanam manum passis. Nemo in summam nequitiam incidit, qui umquam haesit sapientiae ; altius infectus est, quam ut ex toto elui et transire in colorem malum possit. Deinde interrogo, utrum iste ferus sit animo tantum,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊hoc ille te infunde. reticulo iubeat aut cribid reddidisse te di¬
ces: Aut redłe uoles. qđ dum reddit᷑ int̃ duos. pereat: Reddẽ
e id qđ debeas ei cuiꝰ ẽ uolenti dares hoc unum mͥ p̃standũ ẽ
ut qͥdam debeat qđ a me. accepitIam ult̾ioris. ẽ cuix ñ tutelã
illi: s fidem debeo. multoq satius ẽ illum ñ hab̾e. ꝙͣ me ñ red¬
dere. & creditori statim in macellum laturo qđ acceꝑit: reddã.
etiam si mͥ adulteram cui numerem delegauerit solum. ⁊ si nõ¬
mos quos accipiet & insinũ suum discinctum fundet dabo
Reddendum enim mͥ ẽ ñ seruandum. cũ reddido ac duendum:
Beneficii accepti: ñ redditi custodiam debeo: dum apud me ẽ sal¬
uum sit ICȩt̃um licet accipientis manibꝰ effluat: dandum ẽ re:¬
piente: stulto reddis: Ñ. Reddo illi quale nc̃ potest acciꝑe: nec

Expanded text:
et hoc ille te infundere reticulo iubeat aut cribro, reddidisse te diet hoc ille te infundere reticulo iubeat aut cribro, reddidisse te dices ? Aut reddere voles, quod, dum redditur, inter duos pereat ? " Reddere est id, quod debeas, ei, cuius est, volenti dare. Hoc unum mihi praestandum est. Ut quidem habeat, quod a me accepit, iam ulterioris est curae ; non tutelam illi, sed fidem debeo, multoque satius est illum non habere, quam me non reddere. Et creditori statim in macellum laturo, quod acceperit, reddam ; etiam si mihi adulteram, cui monerem, delegaverit, solvam ; et, si nummos, quos accipiet, in sinum suum discinctus infundet, dabo. Reddendum enim mihi est, non servandum, cum reddidero, ac tuendum; beneficii accepti, non redditi, custodiam debeo. Dum apud me est, salvum sit ; ceterum, licet accipientis manibus effluat, dandum est repiente, stulto reddis." Non ; reddo illi, quale nunc potest recipere, nec
Abbreviated transcription (Latin):
siue fur. siue ad ult̃ cuasit: habent scelera leges suas Meliꝰ istoᷤ:
uidex: ꝙͣ ingratus emendat: Nemo te malũ qͥ ẽ faciat: Malobe¬
neficiũ ꝓiciam̃: Bono: reddam. huic. qͥa debeo. illi ne debeam:
de alt̾o beneficii gen̾ẽ dubitat᷑ qd̾ si acciꝑe. ñ potiu nisi sapiẽs.
nec redde qͥdẽ nisi sapienti possũ: Pu̾ta enim me redđe. ille ñ
potest reciꝑe. ñ ẽ ia huiꝰ rei capax Scientiã utendi ꝑdidit: Qd
si me remittere manco pilam iubeas: Stultum ẽ. dare aliciui: qd
acciꝑe ñ possit. Ut responde abultimo incipiã.: ñ dabo ulli qđ
acciꝑe ñ potĩt Reddam etiã: si reciꝑe ñ pot̾it. Obligare enim ñ
possum nisi accipientem. libari tantum si reddidi possum. Ille uti
illo ñ potĩt: uidit: Pe̾nes illum erit culpa: ñ penes me : Redde .e
inquit accepturo tradidisse: Quid enim si cui uinum debeas.

Expanded text:
sive fur sive adulter evasit. Habent scelera leges suas ; melius istos sive fur sive adulter evasit. Habent scelera leges suas ; melius istos iudex quam ingratus emendat. Nemo te malum, quia est, faciat. Malo beneficium proiciam, bono reddam, huic, quia debeo, illi, ne debeam. De altero beneficii genere dubitatur, quod si accipere non potui nisi sapiens, ne reddere quidem nisi sapienti possum. " Puta enim me reddere : ille non potest recipere, non est iam huius rei capax, scientiam utendi perdidit. Quid, si me remittere maneo pilam iubeas ? Stultum est dare alicui, quod accipere non possit." Ut respondere ab ultimo incipiam : non dabo ulli, quod accipere non poterit ; reddam, etiam si recipere non poterit. Obligare enim non possum nisi accipientem ; liberari tantum, si reddidi, possum. Ille uti illo non poterit ? Viderit ; penes illum erit culpa, non penes me. " Reddere est," inquit, " accepturo tradidisse. Quid enim ? si cui vinum debeas
Abbreviated transcription (Latin):
debes: qͥa dimitteris: Ñ rapias hoc: nec testeris Ocͥcasiones red :¬
dendi nichilominus quȩras Redde illi qͥa repetit huic qͥa re¬
reddere debeat: si ille desiit eẽ sapiens: & in malũ uersus est:
Redd̃es enim & depositum qđ a sapiente accepisses: etiã malo
reddes creditum. Qͥd ẽ cur ñ ⁊ beneficium: Qͥa mutatꝰ ẽ. ille ce
mutat: Qͥo siquid a sano accepisses. egro ñ reddes. cum plꝰ semꝑ in¬
becillo amico debeamꝰ: &. hic eger ẽ animo. adiuuet᷑ feratur.
Sculticia: morbꝰ ẽ animi. Distinguendum hoc qͦ magis incelli scło¬
gatur existimo: duo st̃ beneficia U̾num qͦd dare nͥ sapiens sapi:¬
enti ñ potest. hoc ẽ ab solutum. & uerũ beneficium: Altͥerum i¬
uulgare. plebeiũ. cuiꝰ int̃ nos imꝑitos: commnerciũ ẽ De hoc ñ:
dubium quin illi qualicumq ẽ. debeã redđe siue homicida.

Expanded text:
debes, quia dimittens. Non rapias hoc nec testeris ; occasiones reddebes, quia dimittens. Non rapias hoc nec testeris ; occasiones reddendi nihilo minus quaeras. Redde illi, quia repetit, huic, quia reccepit, reddere debeat, si ille desiit esse sapiens et in malum versus est. Redderes enim et depositum, quod a sapiente accepisses, etiam malo, redderes creditum. Quid est, cur non et beneficium ? Quia mutatus est, ille te mutet ? Quid ? Si quid a sano accepisses, aegro non redderes, cum plus semper imbecillo amico debeamus ? Et hic aeger est animo ; adiuvetur, feratur. Stultitia morbus est animi. Drstinguendum hoc, quo magis intellegatur, existimo. Duo sunt beneficia : unum, quod dare nisi sapiens sapienti non potest ; hoc est absolutum et verum beneficium ; alterum vulgare, plebeium, cuius inter nos imperitos commercium est. De hoc non est dubium, quin illi, qualiscumque est, debeam reddere, sive homicida
Abbreviated transcription (Latin):
excusationes ingratis: ad quas refugere ñ possint. ⁊ sub quibꝰ
inficiatio nẽ suã tegere: om̃ia feci. fac etiã nc̃: Qd tu tam un¬
prudentes iudicas maiores nros fuisse ut ñ intelligerent iniqͥs¬
simum eẽ eodẽ loco hab̃i eum qͥ pecuniam ꝗͣ a creditore acce¬
ꝑat libidini aut aleȩ. absumpsit. & eum qͥ incendio aut latro¬
cimo aut aliquo casu tristioreraliena cum siuis ꝑdidit Nullã ex¬
cusationẽ receꝑunt. ut homines scirent. fidẽ utiq p̃standã Satdꝰ
enim erat a paucis etiam iustam excusationẽ ñ accipi. quã ab ho¬
minbꝰ aliquã temptari  Om̃ia fecisti ut redđes. hoc illi satis sit ÷.
tibi parum: Ham quẽ ad modũ ille si enixã & sedulã oꝑam
transire ꝓirrita patit᷑ cui gr̃ã referatur indignus ẽ ita tu in¬
gratꝰ es nͥ ci qͥ uoluntatẽ bonam insolutum. accipit eo libentiꝰ

Expanded text:
excusationes ingratis, ad quas refugere non possint et sub quibus excusationes ingratis, ad quas refugere non possint et sub quibus infitiationem suam tegere. " Omnia feci." Fac etiamnunc. Quid ? tu tam prudentes iudicas maiores nostros fuisse, ut non intellegerent iniquissimum esse eodem loco haberi eum, qui pecuniam, quam a creditore acceperat, libidini aut aleae adsumpsit, et eum, qui incendio aut latrocinio aut aliquo casu tristiore aliena cum suis perdidit ? Nullam excusationem receperunt, ut homines scirent fidem utique praestandam ; satius enim erat a paucis etiam iustam excusationem non accipi quam ab omnibus aliquam temptari. Omnia fecisti, ut redderes ; hoc illi satis sit, tibi parum. Nam quemadmodum ille, si enixam et sedulam operam transire pro irrita patitur, cui gratia referatur, indignus est, ita tu ingratus es, nisi ei, qui voluntatem bonam in solutum accipit, eo libentius
Abbreviated transcription (Latin):
resille tͥ prestitit uoluntatẽ ⁊ rẽ: lu quoq illi duas debes. Merito soto
istud diceres ei. qͥtͥ reddidit uoluntatẽ ociosã. hui uere debes:¬
& qui uult & conatur. ⁊ nicħ intemptatũ relinquit s ñ potest
in locum rei succedit tam ꝓpensa uoluntas: & cupida reddẽ¬
diiQuod si animus sine re ad ferendã grãm ñ ualet. nemo adũ:¬
sus deos gratus ẽ ⁊ inquos uoluntas sola confert᷑. Diis inquit.
nicħ alud prestare possumus: S si huic quoq cui referre gr̾ã
debeo nichil aliud p̃stare possum. qͥd ẽ quare ñ eo adu̾sus ho¬
minẽ gratus sim. quo nicħ ampliꝰ indeos confero Si tñ qͥd sen
tiam quęris. & uis signare responsum: hic beneficiũ recepisse
se iudicet ille se sciat ñ reddidisse: Hic illum dimittat. ille:
se teneat: hic dicat habeo: ille respondeat. habeoIñomni.
quȩstione ꝓpositũ sit nob̃ bonũ publicũ/ ẜrȩcludende sun

Expanded text:
res ille tibi praestitit, voluntatem et rem ; tu quoque illi duas debes." Merito res ille tibi praestitit, voluntatem et rem ; tu quoque illi duas debes." Merito istud diceres ei, qui tibi reddidit voluntatem otiosam, huic vero, qui et vult et conatur et nihil intemptatum relinquit, id non potes in locum rei succedit tam propensa voluntas et cupida reddendi. Quod si animus sine re ad referendam gratiam non valet, nemo adversus deos gratus est, in quos voluntas sola confertur. " Dis," inquit, " nihil aliud praestare possumus." Sed si huic quoque, cui referre gratiam debeo, nihil aliud praestare possum, quid est, quare non eo adversus hominem gratus sim, quo nihil amplius in deos confero ? Si tamen quaeris, quid sentiam, et vis signare responsum, hic beneficium recepisse se iudicet, ille se sciat non reddidisse ; hic illum dimittat, ille se teneat ; hic dicat : " Habeo," ille respondeat : " Debeo. " In omni quaestione propositum sit nobis bonum publicum ; praecludendae sunt
Abbreviated transcription (Latin):
toris oppositis: nauigasse hyeme tam seua ꝑ infesta latrociniis
littora. emensum quicquid ꝑicłi afferre. potest etiã pacatum
mare: Pagratis om̃ib sollicitudinibꝰ cum qͦs nemo fugiebat.
ego quȩrerẽ: tandem adpẏratas ꝑueni. iam te alius redsmerat:
Negab me grãm retulisse. etiam nisi in illa nauigatione pecu¬
niam ꝗͣ saluti tuȩ contraxerã naufragus ꝑdidi. etiã nͥ uincula
quȩ detrahere tibi uolui: ipse incidi. negab me retulisse grãm:
At me hercłe athenienses harmodium. ⁊ aristogitonẽ tyran¬
nicidas uocant ⁊ mutio manis inhostili ara relicta: instar oc¬
cisi porsennȩ fuit. Et semꝑ contra fortunã luctata uirtꝰ᷑: etiã cttͣ
effectum ꝓpositi. oꝑis enituit: Plus prestitit qͥ fugientes occasio¬
nes secutus ẽ ⁊ alia atq alia captauit. ꝑ quȩ referre grãm pos¬
set: quãquẽ sine ullo sudore gratum pͥma fec̃ occasio. Duas inqͥt qõ

Expanded text:
toris oppositis navigasse hieme tam saeva per infesta latrociniis toris oppositis navigasse hieme tam saeva per infesta latrociniis litora, emensum, quidquid periculorum adferre potest etiam pacatum mare ; peragratis omnibus solitudinibus, cum, quos nemo non fugiebat, ego quaererem, tandem ad piratas perveni ; iam te alius redemerat : negabis me gratiam rettulisse ? Etiamne, si in illa navigatione pecuniam, quam saluti tuae contraxeram, naufragusquae detrahere tibi volui, ipse incidi, negabis me rettulisse gratiam ? At mehercules Athenienses Harmodium et Aristogitonem tyrannicidas vocant, et Mucio manus in hostili ara relicta instar occisi Porsinae fuit, et semper contra fortunam luctata virtus etiam citra effectum propositi operis enituit. Plus praestitit, qui fugientes occasiones secutus est et alia atque alia captavit, per quae referre gratiam posset, quam quem sine ullo sudore gratum prima fecit occasio. " Duas," inquit, "
Abbreviated transcription (Latin):
quesisse: nͥ soluit. Illic enim stat. acerb suꝑ caput creditor: qui
nullũ diem gratis occide patiatur: Hic benignissimus. qui te
cum uidit concursantẽ & sollicitum. atq anxiũ: dicat. Mute
hanc de pectore curã desine. tͥ molestus instare. om̃ia ate ha¬
beneficium: diceres illũ si grãm reculisse. Codem gͦ loco ẽ qui
reddidit & qui ñ reddidit Contra nc̃ illud pone. Si oblit᷑ eẽt
accepti beneficii. si nec temptasset. quidẽ gratꝰ eẽ. negares il¬
lum grãm retulisse. At hic se dieb noctibꝰq lassałt. & om̃ibꝰ
aliis renuntiabit officiis. huic uni imminens. & oꝑatꝰ nequa
se fugeret occasio. Codẽ ergo loco ert̃. ille qͥ curam referende
grẽ abiecit. & hic qui numꝗͣ ab illa recessit. Iniquus es si rẽ
ad me exigis. cum uideas animum ñdefuisse ad sũma. futa
cũ capt᷑ eẽs: me pecuniã mutuatũ. reb meis insecuritatẽ credi¬

Expanded text:
quaesisse, nisi solvit ; illic enim stat acerbus super caput creditor, qui quaesisse, nisi solvit ; illic enim stat acerbus super caput creditor, qui nullum diem gratis occidere patiatur ; hic benignissimus, qui, te cum viderit concursantem et sollicitum atque anxium, dicat : " Mitte hanc de pectore curam ; desine tibi molestus instare. Omnia a te habeneficium, diceres illum gratiam rettulisse ; eodem ergo loco est, qui reddidit et qui non reddidit ? " Contra nunc illud pone : si oblitus esset accepti beneficii, si ne temptasset quidem gratus esse, negares illum gratiam rettulisse ; at hic se diebus noctibusque lassavit et omnibus aliis renuntiavit officiis huic uni imminens et operatus, ne qua se fugeret occasio ; eodem ergo loco erunt ille, qui curam referendae gratiae abiecit, et hic, qui numquam ab illa recessit ? Iniquus es, si rem a me exigis, cum videas animum non defuisse. Ad summam puta, cum captus esses, me pecuniam mutuatum rebus meis in securitatem credi
Abbreviated transcription (Latin):
tum cuiꝰ faciendi ñ eẽ occasionẽ ñ habuit: Et creditori suo pe¬
cuniam ñ soluit is qͥ ut solueret. uͥq quȩsiit nec inuenit Quȩ¬
dam eiꝰ conditionis st̃. ut effectum p̃stare debeant. Qbusdam
ꝓeffectu ẽ om̃ia temptasse. ut efficeret: Si om̃ia fec̃ ut sanaret
quentiȩ officium. si om̃i uire usus ẽ. Laus imꝑatori etiã uicto do¬
ce redditur: si & prudentia. & industria et fortitudo muneribꝰ
sus functa ẽ Omnia fec̃: ut beneficium reddet: Obstitit. illi
felicitas tua: Nichil incidit duruis. qd̾ ueram amiticiã exꝑi¬
retur: Locupleti donare. ñ potuit: Sano asside felici succurrẽ
G̃rãm retulit: etiam. si tubñficiũ ñ recepisti. ẜrxtẽa huic intentꝰ
semꝑ. & huuꝰ rei tempꝰ oppiens. qui in hoc multum cure mł¬
tum sedulitatis impendit: plꝰ laborauit ꝗͣ cui cito referre grã
contigit: Debitoris exemplum dissimile ẽ cui parum ẽ peccuniã

Expanded text:
tum, cuius faciendi occasionem non habuit. Et creditori suo petum, cuius faciendi occasionem non habuit. Et creditori suo pecuniam non solvit is, qui, ut solveret, ubique quaesivit nec invenit." Quaedam eius condicionis sunt, ut effectum pomnia fecit, ut sanaret, quentiae officium, si omni vi usus est ; laus imperatoria etiam victo duci redditur, si et prudentia et industria et fortitudo muneribus suis functa est. Omnia fecit, ut beneficium redderet, obstitit illi felicitas tua ; nihil incidit durius, quod veram amicitiam experiretur ; locupleti donare non potuit, sano adsidere, felici succurrere : gratiam rettulit, etiam si tu beneficium non recepisti. Praeterea huic intentus semper et huius rei tempus opperiens, qui in hoc multum curae, multum sedulitatis impendit, plus laboravit, quam cui cito referre gratiam contigit. Debitoris exemplum dissimile est, cui parum est pecuniam
Abbreviated transcription (Latin):
nec equestria. ⁊ tñ cominunia tͥ cũ cet̾is equestribꝰ st̃. Nonẽ ar¬
gum̃tum ideo aliquid tuum ñ eẽ qͥa uende ñ potes. qͥa consu¬
mere. qͥa mutare. indetĩus aut meliꝰ: luum eñi ẽ etiã qd suble¬
ge certa tuum ẽ: Accepi: s certe. ñ minus. nec faciã trahã lon¬
gius Beneficium: maiꝰ eẽ. ñ potest. Eaquȩ beneficiũ datur pos¬
sunt maiora ẽẽ ⁊ plura: Inquȩ. s qui beniuolentia effundat.¬
& sic sibi indulgeat. quẽadmodũ amantes solent. quoꝵ plura:
oscła ⁊ complexꝰ artiores ñ augent amorẽ s exercent. hȩc qq
quȩ uenit quęstio: ꝓfligata ẽ inpͥorib Itaq breuit ꝑstringetur
Posst̃ enim in hanc quȩ alus data st̃ argum̃ta tͣnsferri Quertur
an qui om̃ia fec̃ ut beneficiũ reddet reddidit: Ut scias inquit
illum ñ reddidisse: om̃ia fecit ut reddet: Apparet gͦ ñ eẽ. id fac¬

Expanded text:
nec equestria, et tamen communia tibi cum ceteris equitibus sunt. Non est arnec equestria, et tamen communia tibi cum ceteris equitibus sunt. Non est argumentum ideo aliquid tuum non esse, quia vendere non potes, quia consumere, quia mutare in deterius aut melius ; tuum enim est etiam, quod sub lege certa tuum est. accepi, sed certe non minus. Ne traham longius, beneficium maius esse non potest ; ea, per quae beneficium datur, possunt esse maiora et plura, in quae se denique benevolentia effundat et sic sibi indulgeat, quemadmodum amantes solent, quorum plura oscula et complexus artiores non augent amorem, sed exercent. Haec quoque, quae venit, quaestio profligata est in prioribus ; itaque breviter perstringetur; possunt enim in hanc, quae aliis data sunt, argumenta transferri. Quaeritur, an, qui omnia fecit, ut beneficium redderet, reddiderit. " Ut scias," inquit, illum non reddidisse, omnia fecit, ut redderet ; apparet ergo non esse id fac
Abbreviated transcription (Latin):
co donari. Non enim mͥ sic cũ amico communia om̃ia sint qͦ¬
mͦ cũ socio. ut pars mea sit pars illuis. s quomͦ patͥ matͥq cõmo¬
nes lib̃i sunt. quib cũ duo sunt. ñ singłi singłos habent s sin¬
głibinos Primum om̃ium iam efficiã. ut quisqͥs ẽ iste. qͥ me
insocietatẽ uocat: sciat se nicħ mecum hab̾e cõmune: Quare:
ñ magis amici sunt: quã socii. Dcinde płibꝰ modis: cõmunia st̃
rim: tñ aliqͥd dedisse uideor. ¶Quȩdã quordam sub certa con¬
ditione st̃: Habeo in equestrib locũ. ñ ut uendã. ñ ut locẽ. nõ
ut habitem. in hoc tantũ ut expectem: Prȩtẽa ñ m̃tior sidico
me hab̾e. in equestri locum. s cum intheatrũ ueni. si plena st̃
equestria. & uire habeo locum illic quia sede mͥlicet & nõ
habeo qͥa abhis cum quibꝰ mͥ ius loci cõmune ẽ occupat̾ ẽ Iot
quis. Si qđ amici ẽ meum ẽ liceat mͥ uende: Honlicet fam

Expanded text:
co donari. Non enim milli sic cum amico communia omnia sunt, quco donari. Non enim milli sic cum amico communia omnia sunt, quomodo cum socio, ut pars mea sit, pars illius, sed quomodo patri matrique communes liberi sunt, quibus cum duo sunt, non singuli singulos habent, sed singuli binos. Primum omnium iam efficiam, ut, quisquis est iste, qui me in societatem vocat, sciat se nihil mecum habere commune. Quare? non magis amici sunt quam socii. Deinde pluribus modis communia sunt. rim, tamen aliquid dedisse videor. Quaedam quorundam sub certa condicione sunt. Habeo in equestribus locum, non ut vendam, non ut locem, non ut habitem, in hoc tantum, ut spectem ; propterea non mentior, si dico habere me in equestribus locum. Sed cum in theatrum veni, si plena sunt equestria, et iure habeo locum illic, quia sedere mihi licet, et non habeo, quia ab his, cum quibus mihi ius loci commune est, occupatus est. Idem quis ; " si, quod amici est, meum est, liceat mihi vendere." Non licet ; nam
Abbreviated transcription (Latin):
ior. ⁊ edificia pͥuata laxitatẽ urbiũ magnarũ uincendiã Cũ
bene ista ꝑquę diuitias suas disposuit ac fudit: circ̃spex̾it: suꝑ¬
bumq se fecerit: quiqͥd ht̃ ei qͦd cupit. comparet: pauꝑ ẽ dimi:¬
tte me. ⁊ illis diuitiis meis redde̾ Ego regnum sapientiȩ. noui:
magnũ. securũ: Ego sic om̃ia habeo: ut om̃ium sint. Itaq cum
cȩsar illi ducenta donaret: ridens reiecit: ne dignã quidẽ
sũmam iudicans: qua ñ accepta głiaret᷑: Dii deeq quã pusillo
illum animo aut honorare uoluit aut corrumꝑe: Reddendõ
egregio iuro cestimoniũ ẽ Ingentẽ rẽ ab illo dici audiui cũ
miraret᷑. c̃ dem̃tiam. qd̾ se putasset. tanti posse mutari: Si tẽp¬
tare inqͥt me constituerat toto illi fui exꝑiendꝰ imꝑio. Sapien
tig̃ donari aliquid potest: etiã si sapientis om̃ia st̃ ¶E que nicb̃
ꝓhibet cum omnia amicis dicam eẽ cõmunia: aliquid ami¬

Expanded text:
ior et aedificia privata laxitatem urbium magnarum vincentia ! Cum ior et aedificia privata laxitatem urbium magnarum vincentia ! Cum bene ista, per quae divitias suas disposuit ac fudit, circumspexerit superbumque se fecerit, quidquid habet, ei, quod cupit, comparet : pauper est. Dimitte me et illis divitiis meis redde. Ego regnum sapientiae novi, magnum, securum ; ego sic omnia habeo, ut omnium sint." Itaque cum C. Caesar illi ducenta donaret, ridens reiecit ne dignam quidem summam iudicans, qua non accepta gloriaretur. Di deaeque, quam pusillo animo illum aut honorare voluit aut corrumpere ! Reddendum egregio viro testimonium est ; ingentem rem ab illo diei audivi, cum miraretur Gai dementiam, quod se putasset tanti posse mutari. " Si temptare," inquit, " me constituerat, toto illi fui experiendus imperio." Sapienti ergo donari aliquid potest, etiam si sapientis omnia sunt. Aeque nihil prohibet, cum omnia amicis dicamus esse communia, aliquid ami
Abbreviated transcription (Latin):
istic diplomata. ⁊ singraphas. & cautiones uacua habendi sunu¬
lacra. umbra auaritiȩ quȩdã laborantis ꝑ quȩ decipiant
animum: inanium opinione gaudentẽ. Ꝙd eñĩ ista st̃ quid
fȩnus & kalendinariũ ⁊ usura. nisi. humanȩ cupiditatis extͣ
naturã quȩsita nomina: Possum de rerũ natura quȩri: qd̾ au¬
rum argentũq ñ int̾ius abscondit. qd̾ ñ illis maiꝰ quã qͦd dechi
posset pondus iniecerit Q o st̃ ista. istȩ tabulȩ. quid computa¬
tiones & uenale cempus. & sangͥnolentȩ centesimȩ : uolunta¬
ria mala. ex constitutione nr̃ã pendentia. in quibꝰ nich ẽ qd̾
subici ocłis. qđ teneri manu possit. in anis auaritiȩ sominia
O miserum si quẽ delectat patrimonii sui lib̾ magnus. & ua:¬
sta spatia tr̃arum colenda ꝑunctaͦs. et in m̃si greges pecoꝵ
ꝑ ꝓuintias ac regna pascendi. ⁊ familia bellicosis nationibꝰ ma¬

Expanded text:
istic diplomata et syngraphas et cautiones, vacua habendi simuistic diplomata et syngraphas et cautiones, vacua habendi simulacra, umbracula avaritiae quaedam laborantis, per quae decipiat animum inanium opinione gaudentem. Quid enim ista sunt, quid fenus et calendarium et usura, nisi humanae cupiditatis extra naturam quaesita nomina ? "Possum de rerum natura queri, quod aurum argentumque non interius absconderit, quod non illis maius, quam quod detrahi posset, pondus iniecerit : quid sunt istae tabellae, quid computationes et venale tempus et sanguinulentae centesimae ? Voluntaria mala ex constitutione nostra pendentia, in quibus nihil est, quod subici oculis, quod teneri manu possit, inanis avaritiae somnia. O miserum, si quem delectat patrimonii sui liber magnus et vasta spatia terrarum colenda per vinctos et immensi greges pecorum per provincias ac regna pascendi et familia bellicosis nationibus ma
Abbreviated transcription (Latin):
dor possit. quibꝰ sumptis parũ liqͥdo nudã se ñ. eẽ urabit He
ingenti sũma ab ignotis etiã ad cõmertiũ gentib accersuntur
ut matronȩ niẽ ne ad ułtis qͥde plus sui in cubicło ꝙ̃ in publico÷
ostendant. Qͥd agis auaritia. qđ rerũ caritate aurũ cuũuictũs.
Dim̃ia ista q̃ retuli in maiore honore p̃cioq st̃: Hc̃ uolo tuas opes
recognoscere. laminas utriꝰq matiȩ ad qͣs cupiditas nr̃a caligat.
At me hercde tra q̃ quiqͥo utile futurũ nobͥ erat ꝓrtulit ista defo¬
fodit & mersit. & ut noxiosis reb a malo gentium in medium ꝓ¬
dituris: coto ponde incubiit. Uideo ferrum ex hisdẽ tenebͥs eẽ.
ꝓlatum: quib aurum & argentum:. ne aut instrum̃tum incȩ¬
des mutuas deeẽt. aut p̃tium. ⁊ tam̃ ad huc ista aliquã matĩam
habent. Est in quo errorẽ ocłorum animꝰ subseqͥ possit: uideo

Expanded text:
dor possit, quibus sumptis parum liquido nudam se non esse iurabit. Hae dor possit, quibus sumptis parum liquido nudam se non esse iurabit. Hae ingenti summa ab ignotis etiam ad commercium gentibus accersuntur, ut matronae nostrae ne adulteris quidem plus sui in cubiculo, quam in publico ostendant. " Quid agis, avaritia ? Quot rerum caritate aurum tuum victum est ! Omnia ista, quae rettuli, in maiore honore pretioque sunt. Nunc volo tuas opes recognoscere, lamnas utriusque materiae, ad quam cupiditas nostra caligat. At mehercules terra, quae, quidquid utile futurum nobis erat, protulit, ista defodit et mersit et ut noxiosis rebus ac malo gentium in medium prodituris toto pondere incubuit. Video ferrum ex isdem tenebris esse prolatum, quibus aurum et argentum, ne aut instrumentum in caedes mutuas deesset aut pretium. Et tamen adhuc ista aliquam materiam habent; est, in quo errorem oculorum animus subsequi possit. Video
Abbreviated transcription (Latin):
anumaliũ testas. ingentib preciis emptas in quibꝰ ipsa illa quȩ
placet uarietas subditis medicam̃tis insimmlitudinẽ ueri coloat᷑
Uideo istic m̃sas et ȩstimatũ lignũ senatorio censu. eo p̃ciosiꝰ quo
illud inplures nõdos arboris infelicitas corsit. Uideo istic c̾staui¬
na quorum accendit fragilitas p̃tium: Om̃um esui rerũ uolup ÷¬
tas apud imꝑitos ipso quo fugare debet ꝑiło. crescit: Uideo
myrrea pocula. parum scilicet luxuriȩ magno fuerint n qđ
uomant capacib gemmis int̃ se ꝓnuntiauerint: Uideo uniones
ñ singlos singlis aurib comꝑatos. iam eñĩ exercitate aures one¬
ri ferendost̃. Iungunt᷑ int se: ⁊ insuꝑ alii binis suꝑ ponuntur
Nsatis muliebris insania uiros suꝑiecerat ñbina actna patimno¬
nia aurib singłis pependissent: Uideo sericas uestes. siuestes
uocandȩ sunt᷑ in quib nich ẽ qͦ defendi aut. corpꝰ aut demiq po¬

Expanded text:
animalium testas ingentibus pretiis emptas, in quibus ipsa illa, quae animalium testas ingentibus pretiis emptas, in quibus ipsa illa, quae placet, varietas subditis medicamentis in similitudinem veri Coloratur. Video istic mensas et aestimatum lignum senatorio censu, eo pretiosius, quo illud in plures nodos arboris infelicitas torsit. Video istic crystallina, quorum accendit fragilitas pretium ; omnium enim rerum voluptas apud imperitos ipso, quo fugari debet, periculo crescit. Video murrea pocula ; parum scilicet luxuria magno fuerit, nisi, quod vomant, capacibus gemmis inter se propinaverint. Video uniones non singulos singulis auribus comparatos ; iam enim exercitatae aures oneri ferundo sunt ; iunguntur inter se et insuper alii binis superponuntur. Non satis muliebris insania viros superiecerat, nisi bina ac terna patrimonia auribus singulis pependissent. Video sericas vestes, si vestes vocandae sunt, in quibus nihil est, quo defendi aut corpus aut denique pu
Abbreviated transcription (Latin):
genti animo ꝓut impet᷑ culit res suas ꝓsequentis Huic ñ dubi¬
to qͥn ꝓuidentia & talẽ uitã. & talẽ dicendi facultatẽ decłit: ne
aut exemplum scło nr̃o aut cuitiũ deeẽt. Demetrio sires nr̃as
aliquis deorum possidendas uelit trade. sublege certa ne liceat
donare: affirmauerim repudiaturũ dicturũ ue. Egͥo uͦ me ad
istud in extricabile pondꝰ ñ alligo. nec in aliã fecẽ rerũ hc̃ ex:¬
peditum hominẽ demitto: Qiuid ad me defers popłoꝵ om̃ium
mala: Quȩ ne daturꝰ quidẽ acciꝑem: qm̃ multa uideo q̃ me do¬
nare ñ deceat. uolo sub conspectu meo pon̾e quȩ gentiũ ocłosre:¬
gumq p̃stringunt: uolo intueri p̃tia sanguinis animarumq
urãrũ: ẜrima mͥ luxuriȩ spolia ꝓpone. siue illa uis ꝑ ordinem
expande. siue ut ẽ. meliꝰ in unũ aceruũ dare: Uideo elaboratam
scrupolosa distinctione testudinẽ. ⁊ fędissimoꝵ pigerrimoꝵq

Expanded text:
genti animo, prout impetus tulit, res suas prosequentis. Huic non dubigenti animo, prout impetus tulit, res suas prosequentis. Huic non dubito quin providentia et talem vitam et talem dicendi facultatem dederit, ne aut exemplum saeculo nostro aut convicium deesset. Demetrio si res nostras aliquis deorum possidendas velit tradere sub lege certa, ne liceat donare, adfirmaverim repudiaturum dicturumque : " Ego vero me ad istud inextricabile pondus non adligo nec in altam faecem rerum hunc expeditum hominem demitto. Quid ad me defers populorum omnium mala ? Quae ne daturus quidem acciperem, quoniam multa video, quae me donare non deceat. Volo sub conspectu meo ponere, quae gentium oculos regumque praestringunt, volo intueri pretia sanguinis animarumque vestrarum. Prima mihi luxuriae spolia propone, sive illa Vis per ordinem expandere sive, ut est melius, in unum acervum dare. Video elaboratam scrupulosa distinctione testudinem et foedissimorum pigerrimorumque