comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
gressione ꝑcepit. Probamus cottidie uerũ eẽ. qd̾ ante
nos dictũ ẽ. qr. scã ȩcelesia elecꝰtoꝵ florib plena habet
in pace lilia. in bello rosas. Sciendum p̃terea ẽ: qd̵̃ trib
modis uirtus patientiȩ ȩxerceri solet. Alia nãq sunt
quȩ a dõ: alia quȩ ab antiquo aduersario. alia quę
a ꝑximo sustmemus. A ꝑximo nãq ꝑsequutionis dap̃n
& contumelias. ab antiquo enĩ aduersario tẽptamen¬
ta. a dõ flagella toleramus. S in om̃ĩb trib bis modis
uigilanti oculo semetipsã debet mens eircũspicere. ne
contra mala ꝓximi ꝑtrahat᷑ ad retributionẽ mali: ne
cont᷑ mala aduersarii seducat᷑ ad delectationẽ uł con¬
sensum delicti: ne contͣ flagella opificis ad excessum
ꝓruat murmurationis. ꝑfecte enim aduersarus uin¬
cit᷑ qͦndo mens nr̃a & int̾ temptamenta eiꝰ ad delec̃¬
tationẽ uł consensũ non trahit᷑. & int̾ contumelias

Expanded text:
gressione percepit. Probamus quotidie verum esse quod ante gressione percepit. Probamus quotidie verum esse quod ante nos dictum est, quia sancta Ecclesia, electorum floribus plena, habet in pace lilia, in bello rosas. 9. Sciendum praeterea est quod tribus modis virtus patientiae exerceri solet. Alia namque sunt quae a Deo, alia quae ab antiquo advea proximo sustinemus. A proximo namque persecutiones, et damna, et contumelias; ab antiquo enim adversario tentamenta, a Deo autem flagella toleramus. Sed in omnibus tribus his modis vigilanti oculo semetiipsam debet mens circumspicere: ne contra mala proximi pertrahatur ad retributionem mali, ne contra tentamenta adversarii seducatur ad delectationem vel consensum delicti; ne contra flagella opificis ad excessum proruat murmurationis. Perfecte enim adversarius vincitur quando mens nostra et inter tentamenta ejus a delectatione atque consensu non trahitur, et inter contumelias
Abbreviated transcription (Latin):
oculis ingredientes anglos uidert̃. s dicere aliqͥd nullo
mͦ potuert᷑: alii om̃ino nil uiderunt. S om̃s qͥ aderat̃s
ita uehementissimꝰ timor ꝑculit. ut nullus egrediente
illa scã anima illic stare potuisset. Et̃ hi gͦ qͥ uiderant
& hi omino qui nil uiderant. uno om̃s timore ꝑcus¬
si & t̾riti fugerunt. Nullusq adsistere illic. illo mo¬
at quando districtus iudex uenturus ẽ. si sic adsi¬
stentes terruit. quando gratus. & remunerans ue¬
nit. Aut qualit̾ timeri potest cum uideri potuerit
si sic mentes p̾sentium strauit: & quando uideri ñ
pace pati entia. ad quantũ hunc retributionis cul¬
men euexit. Quid huic suiis conditor intus dedit.
deꝰ nobis tantam głam in die eius exitꝰ & foris inno¬
tuit. Quib hunc credamꝰ nͥ scĩs martyrib sociatũ:
quẽ attestantib corporeis quoq oculis. a beatis spi¬
ritib constat eẽ susceptũ: Nullo iste gladio ꝑcꝰfus occi

Expanded text:
oculis ingredientes angelos viderunt, sed dicere aliquid nullo oculis ingredientes angelos viderunt, sed dicere aliquid nullo modo potuerunt; alii omnino nihil viderunt; sed omnes qui aderant ita vehementissimus timor perculit, ut nullus, egrediente illa sancta anima, illic stare potuisset. Et hi ergo qui viderant, et hi qui omnino nihil viderant, uno omnes timore perculsi et territi fugerunt, nullusque illic assistere illo moat quando districtus judex venturus est, si sic assistentes terruit quando gratus et remunerans venit; aut qualiter timeri potest cum videri potuerit, si sic mentes praesentium stravit et quando videri nonpace patientia, ad quantum hunc retributionis culmen evexit. Quid huic suus conditor intus dedit, de quo nobis tantam gloriam in die ejus exitus et foris innotuit? Quibus hunc credamus nisi sanctis martyribus sociatum, quem, attestantibus corporeis quoque oculis, a beatis spiritibus constat esse susceptum? Nullo iste gladio percussus oc
Abbreviated transcription (Latin):
nasterii. iuxta reatinȩ urbis męnia constitutꝰ uir
multi qui illũ nouerunt: eiusq uł uitam. uł obitũ
narrant. Erat aut̃ huiꝰ lingua rustica. s doc̾ta uita. Hic
ꝓ amore cȩlestis patriȩ cuncta despexerat: possidere
in hoc mundo aliqͥd fugiebat. Tumultꝰ deuitabat ho¬
minũ: crebris ac ꝓlixiorib orationib intentꝰ erat. Uir¬
tus tam̃ patientiȩ in eo uehement̃ excreuerat: ita ut
eũ sibi amicũ crederet. qͥ sibi molestiȩ aliqͥd irrogisset
Reddebat contumeliis gr̃as: si qd̃ in ipsa sua inopia ei¬
dampnũ fuisset illatũ. hoc maximũ lucrũ putabat.
Om̃s suos aduersarios. nil aliud quã ad iutores estimabat
hunc cũ dies mortis egredi de corpore urgeret. conue¬
nerunt multi ut tam scȩ animȩ de hoc mundo rece¬
denti suas animas cõmendarent. Cumq circa lectum
illiꝰ hu qui conuenerant om̃s adsisterent. alii corporeiᷤᷤ

Expanded text:
nasterii juxta Reatinae urbis moenia constituti, virnasterii juxta Reatinae urbis moenia constituti, virmulti qui illum noverunt, ejusque vel vitam vel obitum narrant. Erat autem hujus lingua rustica, sed docta vita. Hic pro amore coelestis patriae cuncta despexerat, possidere aliquid in hoc mundo fugiebat; tumultus devitabat hominum, crebris ac prolixioribus orationibus intentus erat. Virtus tamen patientiae in eo vehementer excreverat, ita ut eum sibi amicum crederet, qui sibi molestiae aliquid irrogasset; reddebat contumeliis gratias; si quod in ipsa sua inopia damnum ei fuisset illatum, hoc maximum lucrum putabat; omnes suos adversarios nihil aliud quam adjutores aestimabat. Hunc cum dies mortis egredi de corpore urgeret, convenerunt multi, ut tam sanctae animae 1617 de hoc mundo recedenti suas animas commendarent. Cumque circa lectum illius hi qui convenerant omnes assisterent, alii corporeis
Abbreviated transcription (Latin):
tẏrium ẽ in occulta cogitatione. Nam qr duo sunt mar¬
tẏrii genera. unũ in occulto opere. aliud in publico. tes¬
tat᷑ ueritas. quȩ zebedei filios requirit dicens. Potestis bibe¬
re calicẽ. quẽ ego bibiturꝰ sum: Cui cũ ꝓtinꝰ responderes
possumꝰ: ilico dñs respondit. dicens. Calicẽ qͥdẽ meum bi¬
betis. Qͥd enĩ ꝑ calicem. nͥ dolorẽ passionis accipimꝰ: De
qͦ alibi dicit. Pat̾ si fieri potest. transeat a me calix iste.
Et rebedei filii. id ẽ iacob & iohannes non ut̃q ꝑ marty¬
riũ occubuit. & tam̃ qd̃ ut̃q calicẽ biberet audiuit. lo¬
hannes nãq neqͦꝗͣ ꝑ martyriũ uitã finiuit: s tam̃ mar¬
tẏr extitit: qr passionẽ quã ñ suscepit in corpore. ser
uauit in mente. Et nos g̃ hoc exemplo sine ferro eẽ mar
uandȩ patientiȩ edificationẽ loquor.
uit qͥdã dieb nr̃is stephanus nomine pat̾ mona¬

Expanded text:
tyrium est in occulta cogitatione. Nam quia duo sunt martyrium est in occulta cogitatione. Nam quia duo sunt martyrii genera, unum in occulto opere, aliud in publico, testatur Veritas, quae Zebedaei filios requirit, dicens: Potestis bibere calicem quem ego bibiturus sum? Cui cum protinus responderent: Possumolorem passionis accipimus, de quo alias dicit: Pater, si fieri potest, transeat a me calix iste. Et Zebedei filii, id est Iacobus et Iohannes, non uterque per martirium occubuit, et tamen, quod uterque calicem biberet, audivit. Iohannes namque non per martirium vitam finivit, sed tamen martir extitit, quia passionem, quam vavit in mente. Et nos ergo hoc exemplo sine ferro esse posandae patientiae ad aedificationem loquar. 8. Fuit quidam diebus nostris Stephanus nomine, pater mo
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥb isti sunt similes: nͥ his quos irruens gͣuis lan¬
guor a uita ñ subtrahit: s lenit᷑ ueniens rediuiua fe¬
bris occidit: Iile etiã ueracit᷑ penitentiã seruat. qͥ
& ad tempꝰ aliena mala sine dolore tolerat: & hȩc eadẽ
retractans ꝑtulisse talia exultat. ne bonũ patientiȩ pa¬
cis tempore ꝑdat. qd̵ in sturbationib custodiat᷑. S qr
natalẽ martyris hodierna die colimus frẽs mei. neqͦꝗͣ
nos a iuirtute eius patientie estimare extrancos debemꝰ.
Si enĩ adiuuante dño nos uirtutẽ patientiȩ seruare
contendimus: & in pace ęccłiȩ uiuimꝰ. & tam̃ martyru
palmam tenemus. Duo qͥppe sunt martyrii genera: u¬
num in mente. aliud in carne simul & actione. Itaq eẽ
martyres possumus. etiamsi in nullo ꝑcutientiũ ferro
trucidemur. Mlori qͥppe a ꝑsequente martyrium in aꝑ¬
to oꝑe est: ferre uͦ contumelias. & odientẽ diligere. mar¬

Expanded text:
Quibus isti sunt similes, nisi his quos irruens gravis lanQuibus isti sunt similes, nisi his quos irruens gravis languor a vita non subtrahit, sed leviter veniens recidiva febris occidit? Ille ergo veraciter patientiam servat, qui et ad tempus aliena mala sine dolore tolerat, et haec eadem retractans, pertulisse se talia exsultat, ne bonum patientiae quietis tempore pereat, quod in perturbationibus custoditur. 7. Sed quia natalem martyris hodierna die colimus, fratres mei, nequaquam nos a virtute ejus patientiae existimare extraneos debemus. Si enim, adjuvante nos Domino, virtutem patientiae servare contendimus, et in pace Ecclesiae vivimus, et tamen martyrii palmam tenemus. Duo quippe sunt martyrii genera, unum in mente, aliud in mente simul et actione. Itaque esse martyres possumus, etiamsi nullo percutientium ferro trucidemur. Mori quippe a persequente martyrium in aperto opere est; ferre vero contumelias, odientem diligere, mar
Abbreviated transcription (Latin):
it. Unde fit. ut tota se uirtute contͣ eum erigat. quẽ
contumelias fortit᷑ ꝑtulisse considat. Quẽ qr cõmo¬
uere in ipsa iniuriaꝵ iaculatione ñ potuit. ab aꝑto
certamine interim recedens in secreta cogitatione
deceptionis tempꝰ inqͥrit. & quẽ publico bello ꝑdi¬
dit: ad exhibendas occulte insidias exardescit. Qͥetis
nãq tempore ad uictoris animũ redit: & uł dãpna
rerũ uł miuriarũ iacula ad memoriã reducit: cun¬
cta ᷤ sibi quȩ illata sunt uehement̃ exaggerans. fuisse
intolerabilia ostendit: & qͥescentis animũ tanto fu¬
rore turbat. ut pler̃q uir patiens illa se ȩqͣnimit᷑
tolerasse etiã post uictoriã captꝰ erubescat: seq
non reddidisse contumelias doleat. & deteriora re¬
pendere si occasio p̾beatur querat. Qͥb gͦ isti st simi¬
les: nͥ is qui ꝑ fortitudinẽ in campo uictores s: s ꝑ
neglegentiã postmodũ int᷑ urbis claustra capiunt᷑:

Expanded text:
it; unde fit ut tota se virtute contra eum erigat, quem it; unde fit ut tota se virtute contra eum erigat, quem contumelias fortiter pertulisse considerat. Quem quia commovere in ipsa injuriarum jaculatione non potuit, ab aperto certamine interim recedens, in secreta cogitatione deceptionis tempus inquirit, et qui publico bello perdidit, ad exhibendas occulte insidias exardescit. Quietis namque jam tempore ad victoris animum redit, et vel damna rerum, vel injuriarum jacula ad memoriam reducit; cunctaque quae sibi illata sunt vehementer exaggerans, fuisse intolerabilia ostendit, et quiescentis animum 1616 tanto furore conturbat, ut plerumque vir patiens illa se aequanimiter tolerasse etiam post victoriam captivus erubescat; seque non reddidisse contumelias doleat, et deteriora rependere, si occasio praebeatur, quaerat. Quibus ergo isti sunt similes, nisi his qui per fortitudinem in campo victores sunt, sed per negligentiam postmodum intra urbis claustra capiuntur?
Abbreviated transcription (Latin):
se animus suꝑat᷑. & semetipsũ sibimetipsi subicit.
quando patientia. eũ in humilitate tolerantię ster¬
nit. Sciendũ uͦ ẽ. qđ plerq euenire pai entib solet.
ut eo qͥdẽ tempore quo aduersa patiunt᷑. uł contu¬
melias audiunt. nullo dolore pulsant᷑: & sic patien¬
tiam exhibeant. ut custodire etiã cordis innocentiã
curent. S cũ post paululũ hȩc ipsa quȩ ꝑtulerint
ad memoriã reuocant igne uehementissimi doloris
instigant᷑. argumenta ultionis inqͥrunt: & mansueti¬
dinẽ quã tolerantes habuerunt. in retractatione
sua semetipsos diuidicantes ꝑdunt. Callidꝰ nãq adu̾¬
sarius bellũ cont᷑ duos tenet: unũ uidelicet inflãmans
ut contumelias prior inferat. Alterũ uͦ ꝓuocans ut con¬
tumelias lesus reddat. S qr enus iã uictor extitit. qu̾e¬
ad ꝓferendas contumelias cõmouit. contͣ illatas acri
dolet quẽ ad reddaendas inuirias cõmouere ñ potu¬

Expanded text:
se animus superatur, et semetipsum sibimetipsi subjicit, se animus superatur, et semetipsum sibimetipsi subjicit, quando eum patientia in humilitate tolerantiae sternit. Sciendum vero est quod plerumque evenire patientibus solet, ut eo quidem tempore quo adversa patiuntur vel contumelias audiunt nullo dolore pulsentur, et sic patientiam exhibeant, ut custodire etiam cordis innocentiam curent. Sed cum post paululum haec ipsa quae pertulerint ad memoriam revocant, igne vehementissimi doloris instigantur, argumenta ultionis inquirunt, et mansuetudinem quam tolerantes habuerunt, in retractatione sua semetipsos dijudicantes perdunt. 6. Callidus namque adversarius bellum contra duos movet, unum videlicet inflammans ut contumelias prior inferat; alterum vero provocans, ut contumelias laesus reddat. Sed quia ejus jam victor exstitit quead proferendas contumelias commovit, contra illum acrius dolet, quem ad reddendas injurias commovere non potu
Abbreviated transcription (Latin):
hominib aduersarios tolerare : s maior uirtꝰ coram
dõ diligere : qr. hoc solũ ds̃ sacrificiũ accipit. qđ ante eiꝰ
oculos in altari boni operis flãma caritatis incendit.
Sciendũ uͦ ẽ qd̃ pler̃q ideo patientes uidemur. qr re¬
tribuere mala ñ possumꝰ. S qͥ iccirco malũ ñ retri¬
buit. qi. nequaꝗͣ. ualet. ꝓculdubio ut p̃diximꝰ patiens
non ẽ: qr patientia non in ostensione inquirit᷑. s in
corde. E inpatientiȩ aut̃ uitium. ipsa uirtutũ nutrix
doctrina dissipat᷑. Scriptũ nãq ẽ. Doctrina uiri ꝑ
patientiã noscit᷑. Tanto gͦ qͥsq minus ostendit᷑ doc¬
tus. quanto conuincit᷑ minus patiens. Neq enĩ po¬
test ueracit᷑ bona dicendo impendere: si uiuendo neᷤ¬
ciat equanimit᷑ aliena mala tolerare. Quanto enĩ
culmine uirtus patientiȩ polleat. rursũ salomon
indicat dicens. Melior ẽ uir patiens uiro forti: & qͥ
dominat᷑ animo suo expugnatore urbiũ. Alior ẽ¬

Expanded text:
tolerare, sed virtus coram Deo diligere, quia hoc solum Deus sacrificium accipit, quod ante ejus oculos in altari boni operis flamma charitatis incendit. 5. Sciendum vero quod plerumque ideo patientes esse videmur, quia retribuere mala non possumus. Sed qui idcirco malum non retribuit quia nequaquam valet, procul dubio, ut praediximus, patiens non est, quia patientia non in ostensione inquiritur, sed in corde. Per impatientiae autem vitium ipsa virtutum nutrix doctrina dissipatur. Scriptum namque est: Doctrina viri per patientiam noscitur . Tanto ergo quisque minus ostenditur doctus, quanto convincitur minus patiens. Neque enim potest veraciter bona docendo impendere, si vivendo nesciat aequanimiter aliena mala tolerare. Quanto enim culmine virtus patientiae polleat, rursus Salomon indicat, dicens: Melior est patiens viro forti, et qui dominatur animo suo expugnatore urbium Pr
Abbreviated transcription (Latin):
hȩc uidelicet ei ẽ. coniuncta ꝑ fidem. S illa quȩ dõ c̃¬
uincta fuerat anima amatores suos sequit᷑. quando
mens quȩ iam ꝑ fidẽ credidit. adhuc se imimundis
spiritib in oꝑatione substnit: mundi głam querit.
& euis uoluptatib amaritudines ꝑmiscet᷑. Unde & di¬
eit. Sece ego sepiam uias tuas spinis. Uiȩ enĩ nr̃e spi¬
nis septe st̃: qͣndo in hoc qd male cupimus doloꝵ
punctiones inuenimus. Et sepiam eas maceria: re se
Et semitas nr̃as inuenire non possumus: qr hoc qd̃
male querimus adipisci ꝓͥibemur. Et sequet᷑ amato¬
res suos. & non app̃hendet eos. queret & non inueni¬
et eos. q malignus spc̃ qͥb se in suis desideriis ani

Expanded text:
haec videlicet ei est conjuncta per fidem. Sed illa, quae conjuncta Deo fuerat anima, amatores suos sequitur, quando mens quae jam per fidem credidit adhuc se immundis spiritibus in operatione substernit, mundi gloriam quaerit, et ejus voluptatibus amaritudines permiscet. Unde dicit: Ecce ego sepiam vias tuas spinis. Viae etenim nostrae spinis septae sunt, quando in hoc quod male cupimus dolorum punctiones invenimus. Et sepiam eas maceria, et semEt semitas nostras invenire non possumus, quia hoc quod male quaerimus adipisci prohibemur. Et sequetur amatores suos, et non apprehendet eos; quaeret, et non inveniet eos; quia malign
Abbreviated transcription (Latin):
dic̃. Diligite inimicos urõs. benefacite his qͥ oderunt
uos. Ille gͦ securus amat : qui ꝓpt̾ dm̃ & illum amat
a quo se intellegit ñ amari. Magna sunt hȩc. alta s̃
bet. iam sollicitꝰ metuat ingrediente rege. qͣndo mit¬
epulis pascimur: qui coniunctam dõ eccłiam eẽ gau¬
demus. Considate gͦ si cũ nuptiali ueste ad has nupti¬
as uenistis. Cogitationes ur̃as sollicita inqͥsitione discu¬
tite: de reb singulis corda ur̃a trutinate. si iã contra
nullum odium habetis. Si c̃tͣ felilicitatẽ alienã nulla
uos inuidiȩ face succenditis: si ꝑ occultã maliciã ne¬
mini nocere festinatis. Ecce rex ad nuptias ingredit᷑.
& cordis nr̃i habitũ contẽplat᷑: atq ei quẽ caritatẽ
uestitũ non inuenit. ꝓtinꝰ iratꝰ dicit. Amice qͦ modo

Expanded text:
dicit: Diligite inimicos vestros, benefacite his qui oderunt dicit: Diligite inimicos vestros, benefacite his qui oderunt vos . Ille ergo securus amat, qui propter Deum illum amat a quo se intelligit non amari. Magna sunt haec, alta sunt bet, jam sollicitus metuat, ingrediente rege, quando mitepulis pascimur, qui conjunctam Deo Ecclesiam esse gaudemus. Considerate, rogo, si cum nuptiali veste ad has nuptias venistis, 1641 cogitationes vestras sollicita inquisitione discutite. De rebus singulis corda vestra trutinate, si jam contra nullum odium habetis, si contra felicitatem alienam nulla vos invidiae face succenditis, si per occultam malitiam nemini nocere festinatis. 12. Ecce rex ad nuptias ingreditur, et cordis nostri habitum contemplatur, atque ei quem charitate vestitum non invenit, protinus iratus d
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓximi contẽplationẽ relinquat dĩ: nec plusꝗͣ debet in¬
herens contẽplationi dĩ. cõpassionẽ abiciat ꝓximi. Oĩs
itaq homo int̾ hoĩes uiuens. sic ad eum anhelet quem
desid̾at. ut tam̃ hunc ñ deserat cũ quo currebat. Et sic
huic adiutoriũ f.erat. ut ab illo nullatenꝰ torpeat ad
quẽ festinabat. Sciendũ qͦq ẽ. qd ipsa dilectio ꝑximi
in duob p̾ceptis subdiuidit᷑: cum qͥdã sapiens dicat.
Om̃e qd̃ tͥ odis fieri. uide ne ipse alteri facias. Et per
di nob̵ recte uolumꝰ aliis imꝑtimur. & qd̃ nob̃ fieri
nolumus. hoc aliis facere ipsi deuitamꝰ : caritatis uira
illesa seruamꝰ. S nemo cũ quẽppiã diligit. habere se
ꝓtinꝰ caritatẽ putet. nͥ pͥus ipsam ium suȩ dilectiõis
examinet: nã siqͥs quelibet amat. s ꝓpt̃ dm̃ ñ amat.
caritatẽ non habet. s habere se putat. Caritas aut̃ uera
enim ꝓpt̃ dm̃ diligit eos quos diligit: qui ia & eos di¬

Expanded text:
uam debet inhaerens contemplationi Dei, compassionem abjiciat proximi. Omnis itaque homo inter homines vivens, sic ad eum anhelet quem desiderat, ut tamen hunc non deserat cum quo currebat; et sic huic adjutorium ferat, ut ab illo nullatenus torpeat ad quem festinabat. 11. Sciendum quoque est quod ipsa dilectio proximi in duobus praeceptis subdividitur, cum qui dam sapiens dicat: Omne quod tibi odis fieri, vide ne ipse alteri facias . Et perdi nobis recte volumus, hoc aliis impartimur, et quod nobis fieri nolumus, hoc aliis facere ipsi devitamus, charitatis jura illaesa servamus. Sed nemo, cum quempiam diligit, habere se protinus charitatem putet, nisi prius ipsam vim suae dilectionis examinet. Nam si quis quemlibet amat, sed propter Deum non amat, charitatem non habet, sed habere se putat. Charitas autem verenim propter Deum diligit eos quos diligit, qui jam et eos di
Abbreviated transcription (Latin):
nascat᷑ adiungit. cũ subdit᷑. & dicet. Uadã & reuer¬
tar ad uirũ meum priorẽ: qr bene mͥ erat tunc.
magis quã nunc. Postẽ gͦ uias suas spmnis septas
inenit. postꝙ̃ amatores suos apphendere non ua¬
et ad amorem uri prioris redit: qr plerq̃ postꝗ̃
in hoc mundo non possumus obtinere quȩ uis mo
postqua in t̾renis defiderus de impossibilita encissam̃
tune ad mentẽ am̃ reducimꝰ. tune placerer inc ipit
quͫ a isp licebit: Et is euius amara nob fuerant p̃ dep¬
tã repente dulceseit in memoria.Et peceatra. anti¬
ma que adultera conata ẽe. nec tam apto openn diadi¬
m disceruit eẽ fidelis comunx. Qui g hunis nuici adus¬

Expanded text:
am et revertar ad virum meum priorem, quia bene mihi erat tunc magis quam nunc. Postquam ergo vias suas spinis septas invenit, postquam amatores suos apprehendere non valet, ad amorem viri prioris redit, quia plerumque postquam in hoc mundo non possumus obtinere quae volumus, postquam in terrenis desideriis de impossibilitate lassamur, tunc ad mentem Deum reducimus, tunc placere incipit qui displicebat; et is cujus nobis amara fuerant praecepta repente dulcescit in memoria; et peccatrix anima quae adultera conata est esse, nec tamen aperto opere potuit, decernit esse fidelis conjux. Qui ergo hujus mundi ad
Abbreviated transcription (Latin):
intellectus gram oꝑando ꝑficiunt. Quidã uͦ sic uocant᷑.
ut etiã cõpellant᷑. Nam sunt nonnulli qͥ bona facienda
intellegunt. s hec facere desistunt. Uident quȩ agere
debeant. s hȩc ex desiderio non sequunt᷑. Nis ut suꝑius
is mundi huius aduersitas feriat: apphendere tempora¬
lem głam conant᷑ & nequeunt. Et dũ ꝑ alta pelagi qui¬
si ad grandiores curas huiꝰ scłi nauigare ꝓponunt. sẽꝑ
aduersis flatib ad deiectionis suȩ littora repellant᷑.
Cũq se frangi in desideriis suis aduersante mundo
conspicnnt. qͥd de se auctori suo debeant cõmemoran¬
t᷑: ita ut ad eũ erubescentes redeant. qͥ eũ suꝑbiente
ꝓ mundi amore deserebant. Sepe nãq ñmulli ad tem¬
poralẽ głam ꝓficere uolentes. aut longi egritudine ta¬
bescunt. aut afflicti inuiriis concidunt. aut ꝑeussi
grauib dãpnis affligunt᷑: & inmundi dolore udent
q. nich c̃fidere de eius uoluptate debuert᷑. seq ipsos in

Expanded text:
 quidam vero sic vocantur, ut etiam compellantur. Nam sunt nonnulli qui bona facienda intelligunt, sed haec facere desistunt; vident quae agere debeant, sed haec ex desiderio non sequuntur. His plerumqueis mundi hujus adversitas feriat; apprehendere temporalem gloriam conentur, et nequeant; et dum per alta pelagi quasi ad grandiores curas hujus saeculi navigare proponunt, semper adversis flatibus ad dejectionis suae littora repellantur. Cumque se frangi in desideriis suis, adversante mundo, conspiciunt, quid de se auctori suo debeant commemorantur, ita ut ad eum erubescentes redeant, qui eum superbientes pro mundi amore deserebant. Saepe namque nonnulli ad temporalem gloriam proficere volentes, aut longa aegritudine tabescunt, aut afflicti injuriis concidunt, aut percussi gravibus damnis affliguntur, et in mundi dolore vident quia nihil confidere de ejus voluptate debuerunt, seque ipsos in
Abbreviated transcription (Latin):
dent uos in synagogis. ducentes ad reges & p̾sides ꝓp¬
t̃ nomen meũ. Acsi aꝑte dicat. Priꝰ corda hominũ
& post elementa turbant᷑: ut cũ rerũ ordo c̃fundit᷑
ex qua iam retributione ueniat demonstret᷑. Nã
quãuis finis mundi ex ipso  oͬrdine pendeat. ꝑuer¬
siores tam̃ quosq mueniens qͥ digne ruinis illius
obprimunt᷑ in notescit cũ subdit᷑. ducenteᷤᷤ ad re¬
ges & p̾sides ꝓpt̾ nomen meum. Contingent hȩc uo¬
nͥ eoꝵ. qͥ aut ꝑsequendo mortẽ inferunt. aut uiden¬
do non imitant᷑: Mors qͥppe iustoꝵ. bonis in adiu¬
toriũ ẽ: malis in testimoniũ: ut inde ꝑuersi sine
excusatione ꝑeant. unde electi exemplũ capiunt ut
uiuant. S auditis tot t̾rorib turbari poterant in¬
firmoꝵ corda: Atq ideo consolatio adiungit᷑. cũ ꝓti¬
nꝰ subinfert᷑. Ponite gͦ in cordib ur̃is. ñ p̾meditari¬

Expanded text:
dent vos in synagogas, ducentes ad reges et praesides propter nomen meum. Ac si aperte dicat: Prius corda hominum, et post elementa turbantur, ut cum rerum ordo confunditur, ex qua jam retributione veniat demonstretur. 1614 Nam quamvis finis mundi ex ipso suo ordine pendeat, perversiores tamen quosque inveniens, qui digne ruinis illius opprimantur innotescit cum subditur: Ducentes ad reges et praesides propter nomen meum. Contingent ui aut persequendo mortes inferunt, aut videndo non imitantur? Mors quippe justorum bonis in adjutorium est, malis in testimonium, ut inde perversi sine excusatione pereant, unde electi exemplum capiunt ut vivant. Sed auditis tot terroribus turbari poterant infirmorum corda, atque ideo consolatio adjungitur, cum protinus subinfert
Abbreviated transcription (Latin):
ne delectationis. lure gͥ restat. ut simul nos om̃ia
feriant. quȩ simul omĩa uitus nr̃is male subacta
seruiebant: ut quoͭ priꝰ in mundo incolumes habu¬
imus gaudia. tot de ipso postmodũ cogamur
& tẽpestates. Cum tẽpestates hyemales uenire ex ordi¬
ne tempoꝵ soleant. cur hoc loco tẽpestates uenire in
ꝑditionis signo p̾dicunt᷑: nͥ qđ eas tempestates dñs
uenire denuntiat. quȩ nequaꝗͣ. ordinẽ tempoꝵ seruaĩ.
Quȩ enĩ ordinate ueniunt signa non st̃: s tempesta¬
tes in signũ sunt : quȩ ipsa ẜ quoq tempoꝵ statuta
confundunt. Qd nos quoq Inuꝑ exꝑti sumꝰ. qr esti¬
uum tẽpus om̃e c̾uersũ in  pluuiis hyemalib ui¬

Expanded text:
nae delectationis. Jure ergo restat ut simul nos omnia nae delectationis. Jure ergo restat ut simul nos omnia feriant, quae simul omnia vitiis nostris male subacta serviebant, ut quot prius in mundo incolumes habuimus gaudia, tot de ipso postmodum cogamur e coelo et tempestates. Cum tempestates hiemales venire ex ordine soleant temporum, cur hoc loco tempestates venire in perditionis signum praedicuntur, nisi quod eas tempestates Dominus venire denuntiat quae nequaquam ordinem temporum servant? Quae enim ordinate veniunt, signum non sunt; sed tempestates in signum sunt, quae ipsa quoque temporum statuta confundunt. Quod nos quoque nuper experti sumus, quia aestivum tempus omne conversum in pluvias hiemales vi
Abbreviated transcription (Latin):
ni: erce respectꝰ irȩ desuꝑ. Frunt pestilentiȩ: Ec̃ce me¬
qualitates corpoꝵ. Erͣit I fames. Ecce sterilitas t̾rȩ. Ter¬
roresq de celo & tẽpestates: Ecce in eqͥlitas aeris. Quia
gͦ om̃ia consũmanda s̃.ẜ ante confũmationẽ omĩa ꝑt᷑¬
bęnt᷑. Et qͥ in cunctũ  delinqͥmꝰ: in cunctis ferimur.
ut impleat᷑ qđ dr̃ in salomone. Pugnauit ꝓ eo orb̃
terrarũ. cont᷑ insensatos. Omĩa quȩ ad usũ uitȩ
accepimꝰ : ad usum conuertimus culpȩ. S cuncta ꝗ̃
ad usum pͣuitatis infleximus : ad usũ nob̃ uertunt᷑
ultionis: Tranqͥllitatẽ qͥppe humanȩ pacis. ad usum
uertimꝰ uanȩ securitatis. Peregrinationẽ terrȩ. ꝓhabit¬
tione dilȩximꝰ patriȩ. Salutẽ corpoꝵ: redegimꝰ in usũ
uitioꝵ. Ubertatis habundantiã: ñ ad necessitatẽ carni.
s ad ꝑuersitatẽ intorsimꝰ uoluptatis. Ipsa serena blan¬
dimenta aeris: ad amorẽ nobis seruire coegimus t̃re¬

Expanded text:
 ecce respectus irae desuper; erunt pestilentiae, ecce inaequalitas corporum; erit fames, ecce sterilitas terrae; terroresque de coelo et tempestates, ecce inaequalitas aeris. Quia ergo omnia 1613 consummanda sunt, ante consummationem omnia perturbantur; et qui in cunctis deliquimus, in cunctis ferimur, ut impleatur quod dicitur: Et pugnabit pro eo orbis terrarum contra insensatos . Omnia namque quae ad usum vitae accepimus ad usum convertimus culpae, sed cuncta quae ad usum pravitatis infleximus ad usum nobis vertuntur ultionis. Tranquillitatem quippe humanae pacis ad usum vertimus vanae securitatis, peregrinationem terrae pro habitatione dileximus patriae; salutem corporum redegimus in usum vitiorum; ubertatis abundantiam non ad necessitatem carnis, sed ad perversitatem intorsimus voluptatis; ipsa serena blandimenta aeris ad amorem nobis servire coegimus terre
Abbreviated transcription (Latin):
Homo pacis meȩ. in quo speraba : & qui edebat paneᷤ
meos ampliauit aduersũ me subplantationẽ. Acsi
de traditore suo aꝑtis uocib dicat. Transgressionem
eiꝰ tanto g̾uius ꝑtuli. qͣnto hanc ab eo qͥ ms eẽ uide¬
bat᷑ sensi. Om̃s gͦ electi qr summi capitis menbra st̃.
caput qͦq suũ in passionib sequunt᷑: ut ipsos adu̾¬
sarios in sua morte sentiant. de quoꝵ uita p̾sumebai:
& tanto eis crescat merces operis. qͣnto eis uirtutis lu¬
crũ ꝓficit ex alienȩ dapno caritatis. S qr dura sunt¬
quȩ: p̾dicunt᷑. de afflictione mortis: ꝓtimus consolati¬
o subdit᷑ de gaudio resurrectionis cũ dr̃. Capillus de
capite ur̃o non peribit. Scimus frẽs. qr caro incisa
dolet: capillus incisus non dolet. Ait gͦ martyrib suis
Capillus de capite ur̃o non peribit. uidelicet aꝑte di¬
cens. cur timetis ne ꝑeat qđ incisũ dolet. qͣndo & il¬
lud in uob ꝑire ñ potest qđ incisũ non dolet: Seqͥt᷑.

Expanded text:
Homo pacis meae, in quo sperabam, qui edebat panes meos, ampliavit adversum me supplantationem . Ac si de traditore suo apertis vocibus dicat: Transgressionem ejus tanto gravius pertuli, quanto hanc ab eo qui meus esse videbatur sensi. Omnes ergo electi, quia summi capitis membra sunt, caput quoque suum in passionibus sequuntur, ut ipsos adversarios in sua morte sentiant, de quorum vita praesumebant: et tanto eis crescat merces operis, quanto eis virtutis lucrum proficit ex alienae damno charitatis. Et eritis, intione mortis, protinus consolatio subditur de gaudio resurrectionis, cum dicitur: Capillus de capite vestro non peribit. Scimus, fratres, quia caro incisa dolet, capillus incisus non dolet. Ait ergo martyribus suis: Capillus de capite vestro non peribit, videlicet aperte dicens: Cur timetis ne pereat quod incisum dolet, quando et illud in vobis perire non potest quod incisum non dolet? Sequitur:
Abbreviated transcription (Latin):
m̃s ẽẽ discipłs. S ꝑcunc̾tari libet quomͦ parentes
& carnalit̾ ꝓximos p̾cipimur odisse: qui iubemur
& inimicos diligere. Et certe de uxore ueritas dicit.
rẽ diligendã p̃dicat: cũ magist᷑ dicat. qui uxorẽ non
odit. ñ potest meus eẽ discipłs. Nũqͥd aliud uidex ñti¬
at : & aliud p̃co clamat : An simul & odisse possumus.
& diligere: S si uim p̃cepti ꝑpendimꝰ. utrũq agere ꝑ
discretionẽ ualemꝰ: ut eos qui nobis carnis cognatiõe
coniuncti sunt. & quos ꝓximos nouimꝰ diligamꝰ. &
quos aduersarios in uia dĩ patimur. odiendo. & refu¬
giendo nesciamꝰ. Quasi enĩ ꝑ odiũ diligit᷑. qͥ carnalit᷑
sapiens dũ praua nob̃ ingerit ñ audit᷑. Ut aut̃ diis
demonstraret hoc erga ꝓximos odium ñ de in affecti¬
one ꝓcedere. s de caritate : addidit ꝓtinus decens: ad huc
aũt & animã suã. Odisse itaq p̾cipimur ꝓximos. o¬
disse & ani mã nr̃am. Constat gͦqr amando debet

Expanded text:
m, etc. Percunctari libet quomodo parentes et carnaliter propinquos praecipimur odisse, qui jubemur et inimicos diligere, et certe de uxore Veritas dixit: rem diligendam praecipit, cum Magister dicat: Qui uxorem non odit, non potest meus esse discipulus. Nunquid aliud judex nuntiat, aliud praeco clamat? an simul et odisse possumus et diligere? Sed si vim praecepti perpendimus, utrumque agerdiscretionem valemus, ut eos, qui nobis carnis cognatione juncti sunt, et quos proximos novimus, diligamus, et quos adversarios in via Dei patimur, odiendo, et fugiendo nesciamus. Quasi enim per odium diligitur, qui carnaliter sapiens, dum prava nobis ingerit, non auditur. Ut autem Dominus demonstraret hoc erga proximos odium non de affectione procedere, sed de charitate, addit protinus dicens: Adhuc autem et animam suam. Odisse itaque praecipitur proximos, odisse et animam nostram: constat ergo, quia amando debet
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ ille fecisset. nͥ de eadẽ sua inuitatione gauderet.
responsũ humile redderet. uestẽ mutaret. ire qͣntotiꝰ
festinaret. ne prior. se ad potentis conuiuium alt̃ oc¬
curreret: Homo gͦ diues inuitat. & pauper occurre¬
re festinat. Ad dĩ inuitamur conuiuiũ. & excusamꝰ.
S ecce int̾ hȩc estimare possum: qͥd sibi corda ur̃a res¬
pondeant. Occultis enĩ fortasse sibi cogitationib dicuñ.
excusare nolumꝰ. Ad illud enĩ suꝑnȩ refectionis conui¬
uium. & uocari. & ꝑuenire gratulamur. Loquentes uo¬
bis talia mentes ur̃ȩ uerũ dicunt. si non plus t̾rena
quã cęlestia diligunt: si non amplius reb temporali¬
b quã spiritalib occupant᷑. Unde hic qͦq ipsa excusan¬
trum causa subiungit᷑. cũ ꝓtinus subinfert᷑. Primꝰ di¬
xit. Uillam emi: & necesse habeo exire & uidere illam.

Expanded text:
per ille faceret, nisi de eadem sua invitatione gauderet, per ille faceret, nisi de eadem sua invitatione gauderet, responsum humile redderet, vestem mutaret, ire quantocius festinaret, ne prior se ad potentis convivium alter occurreret? Homo ergo dives invitat, et pauper occurrere festinat; ad Dei invitamur convivium, et excusamus. Sed ecce inter haec aestimare possum quid sibi corda vestra respondeant. Occultis enim fortasse sibimet cogitationibus dicunt: Excusare nolumus, ad illud enim supernae refectionis convivium et vocari et pervenire gratulamur. 4. Loquentes vobis talia mentes vestrae verum dicunt, si non plus terrena quam coelestia diligunt, si non amplius rebus corporalibus quam spiritalibus occupantur. Unde hic quoque ipsa excusantium 1621 causa subjungitur, cum protinus subinfertur: Primus dixit: Villam emi, et necesse habeo exire, et vid
Abbreviated transcription (Latin):
cutite: atq ex eis mortale fastidiũ pellite. Ad repellendỹ
nãq fastidiũ ur̃m: iam parata sunt omĩa. S si adhue
carnales estis: fortasse epulas carnales inqͥritis. Ecce ip¬
sȩ carnales epulȩ: in spiritale uob̃ alimentũ conuersȩ
sunt. Ad abstergendũ nãq mentis ur̃ȩ fastidiũ: in cęna
dĩ. ille uob̃ singularis agnus occisus ẽ. S qͥd agimꝰ: qͥ
hoc qđ subiungit᷑. adhuc fieri a multis uidemꝰ: ꝙ ce¬
perunt simul om̃s excusare. Offert ds̃ qd̃ rogari debuit:
non rogatꝰ dare uult. qđ uix sperari poterat. qr digna¬
ret᷑ largiri postulatꝰ. & tamen contẽpnit᷑. Paratas delici¬
as refectionis et̃nȩ denuntiat: & tam̃ simul om̃s exeu¬
sant. Ponamus ante ocłos mentis minima: ut possimꝰ
digne pensare maiora. Si qͥspiam potens ad inuitan¬
dũ quẽ libet pauperẽ mitteret: qͥd fres rogo. qͥd pau¬

Expanded text:
cutite, atque ex eis mortale fastidium pellite. Ad repellendum cutite, atque ex eis mortale fastidium pellite. Ad repellendum namque fastidium vestrum jam parata sunt omnia. Sed si adhuc carnales estis, fortasse epulas carnales inquiritis. Ecce ipsae carnales epulae in spiritale vobis alimentum conversae sunt. Ad abstergendum namque mentis vestrae fastidium in coena Domini ille vobis singularis agnus est occisus. 3. Sed quid agimus, qui hoc quod subjungitur adhuc fieri a multis videmus? Et coeperunt omnes simul excusare. Offert Deus quod rogari debuit; non rogatus dare vult quod vix sperari poterat quia dignaretur largiri postulatus, contemnitur; paratas vero delicias refectionis aeternae denuntiat, et tamen simul omnes excusant. Ponamus ante oculos mentis minima, ut possimus digne pensare majora. Si quispiam potens ad invitandum quemlibet pauperem mitteret, quid, fratres, rogo, quid pau
Abbreviated transcription (Latin):
nob̃ in extremo p̃parabit᷑: rectũ fuit. ut hoc non
prandiũ. s cena uocaret᷑. S qͥs ꝑ hunc seruũ. qͥ ã pa¬
trefamilias ad inuitandũ mittit᷑. nͥ p̃dicatoꝵ ordo
signat᷑: De quo uidelicet ordine: quauis adhuc indig¬
ni existimus. quãuis peccatoꝵ nr̃oꝵ ponderib gͣuemi.
& nos tam̃ in istis dieb sumꝰ. Et cũ de ȩdificatione
ur̃a. tiobis aliqͥd loquor. hoc ẽ qđ ago. Seruus enĩ sũ sũmi patris¬
familias. Cum uos admoneo a contẽptu scłi: inuitare
uos uenio ad cȩnã dĩ. Nemo me ꝓpt̃ me. hoc in loco
despiciat. Et si ad inuitandũ neq̃qͣm dignus appareo:
s tam̃ magne sunt deliciȩ quas ꝓmitto. Sepe fr̃es mei.
qͥ audiunt. ꝑ quẽ : s qͥd. uł a quo audiant. Ita gͦ frẽs:
ita uos agite. Et si nos forsitan digne despicitis. in men¬
tȩ tam̃ ur̃a. uocantis dñi reuerentiã seruate. Conuiuȩ
fieri sumi patrisfamilias libent᷑ obedite. Corda ur̃a dis¬

Expanded text:
nobis in extremo praeparabitur, rectum fuit ut hoc non prandium, sed coena vocaretur. Sed quis per hunc servum, qui a patrefamilias ad invitandum mittitur, nisi praedicatorum ordo designatur? De quo videlicet ordine quamvis adhuc indigni existimus, quamvis peccatorum nostrorum pondere gravamur, et nos tamen in istis diebus sumus, et cum de aedificatione vestra aliquid vobis loquor, hoc est quod ago, servus enim sum summi patrisfamilias. Cum vos admoneo ad contemptum saeculi, invitare vos venio ad coenam Dei. Nemo me propter me hoc in loco despiciat. Et si ad invitandum nequaquam dignus appareo, sed tamen magnae sunt deliciae quas promitto. Saepe, fratres mei, qui audiunt per quem, sed quid vel a quo audiant. Ita ergo, fratres, ita vos agite, et si nos forsitan digne despicitis, in mente tamen vestra vocantis Domini reverentiam servate. Convivae fieri summi patrisfamilias libenter obedite. Corda vestra dis
Abbreviated transcription (Latin):
laboriosa terminant᷑. Seruate gͦ frẽs in mente pati¬
entiã: eãq cũ res exigit exercete in oꝑatione. Nulbꝰ
ur̃m ad odiũ ꝓximi contumeliosa uerba cõmoueañ:
nulla ꝑituraꝵ rerũ dãpna ꝑturbent. Si enĩ fixa ñ¬
te mansura dap̃na ꝑtimescitis. dapna rerũ tran¬
seuntium grauia non putatis. Si ȩt̾ne retributioĩs
głam conspicitis: de temporali iniuria ñ doletis.
Tolerate gͦ ad uersarios uros. & ut frẽs diligite qͦs
toleratis. Eterna p̾mia ꝓ dãpnis temporalib querite:¬

Expanded text:
laboriosa terminantur. Servate ergo, fratres, in mente patientiam, eamque, cum res exigit, exercete in operatione. Nullum vestrum ad odium proximi contumeliosa verba commoveant, nulla periturarum rerum damna perturbent. Si enim fixa mente mansura damna pertimescitis, damna rerum transeuntium gravia non putatis; 1618 si aeternae retributionis gloriam conspicitis, de temporali injuria non doletis. Tolerate ergo adversarios vestros, sed ut fratres diligite quos toleratis. Aeterna praemia pro damnis temporalibus qu
Abbreviated transcription (Latin):
galil&e herode. philippo aut fix̃. eiꝰ thetrarca itu¬
neie trachonit dis iegiors. & hysania abiline thetrar

Expanded text:
pit. Alius namque accepit intelligentiam, praedicationis ministerium debet ex talento; alius terrenam accepit substantiam,
Abbreviated transcription (Latin):
accipiunt. ꝑ adiunctam gr̃am. ad intellectũ quoq mys¬
ticũ ꝑducunt᷑. Ut etiã de int̾na intellegentia polleant.
qͥ exteriora fidelit̾ administrant: generalis etiã senten¬
tia mox subdit᷑. qua dicit᷑. Om̃i enĩ habenti dabit᷑. & ha¬
bundabit: ei aut̃ qͥ ñ habet. & qͦd uidet᷑ habere auferet᷑¬

Expanded text:
accipiunt, per adjunctam gratiam ad intellectum quoque mysticum perducuntur, ut etiam de interna intelligentia polleant qui exteriora fideliter administrant. 6. Generalis etiam mox sententia subditur, qua dicitur: Omni enim habenti dabitur, et abundabit; ei autem qui non habet
Abbreviated transcription (French):
q tune se a t̾irenis operib subtrahunt. qndo ia ꝑ ani
maduersionẽ iudicis ad etiiũ suppliciũ trahunt᷑. Ante
iuder ad feriendũ imminet. luerũ nos qͥd fseciunꝰ eiei
set Explicit omeł.
uno qͥnto decimo imperii tyberii Sedim. Auc am¬

Expanded text:
bras cecidit. Illic coactus patitur tenebras ultionis, qui hic libenter sustinuit tenebras voluptatis. Quid sit autem flenamque est qui veraciter dicat: Talentum minime accepi, non est unde ponere rationes cogar. Talenti enim nomine quilibet pauperi etiam hoc ipsum reputabitur, vel quod minimum acci
Abbreviated transcription (Latin):
qđ acceptũ ñ ẽ. Pensate gͦ frẽs kini qr de accepta hac uer¬
bi peccunia usuras solui̾tis: & curate ex eo qd̵̃ audistis.
&iã alia studeatis intellegere quȩ ñ audistis: quatinꝰ
alia ex aluis colligentes. &iã illa discatis ex uob̃metipsis
agere. quȩ necdũ ex p̾dicatoris ore didicistis. Pigrũ uͦ
seruũ qua sententia feriat audiamꝰ. Tollite ab eo talen¬
tũ: & date ei qͥ habet decẽ talenta. Oportunũ uidebat᷑.¬
ut cũ malo seruo unũ talentũ tollit᷑. ei potiꝰ qui duo.
quã qͥ qͥnq talenta acceꝑat daret᷑. Illi enĩ dari debuit:
qui minꝰ. quã qͥ plus habuit. S sic̃ suꝑius diximꝰ. per
qͥnq talenta. qͥnq uidelicet sensus: id ẽ exterioꝵ sei¬
entia designat᷑. E duo aut̃: intellectus & operatio ex pͥ¬
mit. Plus gͦ habuit qͥ duo. quã qͥnq talenta ꝑceꝑat:¬

Expanded text:
rissimi, quia de accepta hac verbi pecunia usuras solvetis, et curate ut ex eo quod auditis etiam alia studeatis intelligere quae non auditis, quatenus alia ex aliis colligentes, etiam illa discatis ex vobismetipsis agere quae necdum ex praedicatoris ore didicistis. Pigrum vero servum qua sententia feriat audiamus: Tollite ab eo talentum, et date ei qui habet decem talenta. 5. Opportunum vaservo unum talentum tollitur, ei potius qui duo quam qui quinque talenta acceperat daretur. Illi enim 1466 dari debuit qui minus quam qui plus habuit. Sed, sicut superius diximus, per quinque talenta, quinque videlicet sensus, id est exteriorum scientia designatur, per duo autem intellectus et operatio exprimitur. Plus ergo habuit qui duo quam qui quinque talenta pe
Abbreviated transcription (Latin):
te positꝰ speciẽ tenet: cũ uiso iniraculo pisciũ dixit.
re c̃sidadꝰ oportet ut a te dnm ñ repellas. S qͥ icer¬
co melioris babitꝰ uias. & rectioris uitȩ app̃hendere
arpẽ nolunt. q in firmos se eẽ conspieiunt: quasi pec¬
catores se fatent᷑ & diim repellunt. eumq in quo
esiliũ ñ habent. dũ moriunt᷑. & uitã timent. Unde
& hiue seruo ꝓtinꝰ respondet᷑. Serue male & piger
seiebas qr meto uͥ ñ semino: & c̃grego iͥu spargo. Oportuit¬

Expanded text:
te positus speciem tenet cum, viso miraculo piscium, dixit:rem consideras, oportet ut a te Dominum non repellas. Sed qui idcirco melioris habitus vias, et rectioris vitae apprehendere arcem nolunt, quia infirmos se esse conspiciunt, quasi et peccatores se fatentur, et Dominum repellunt, eumque quem iconsilium non habent, dum moriuntur, et vitam timent. Unde et huic servo protinus respondetur: Serve male et piger, sciebas quia meto ubi non semino, et congrego u
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ frẽs kmñi. eum que & corpore audiuimꝰ. & mente sal¬
uatũ. Non falsas diuitias. non t̾rena. ñ fugitiuos hono¬
res. a dño s lucẽ queramꝰ: nec lucẽ quę loco clauditur
quȩ tẽpore finit᷑. quȩ noctiũ int̾ruptione uariatur.
quȩ ã nob̾ cõmunit̾ cũ peccorib cernit᷑. s lucẽ quera

Expanded text:
rissimi, eum quem et corpore audivimus et mente salvatum. Non falsas divitias, non terrena dona, non fugitivos honores a Domino, sed lucem quaeramus; nec lucem quae loco clauditur, quae tempore finitur, quae noctium interruptione variatur, quae a nobis communiter cum pecorib
Abbreviated transcription (Latin):
multos ex gentilitate collegit: & udeam ex cuiꝰ car¬
ne ẽ genitꝰ non agnoscit: Unde & mat̾ eiꝰ cũ qua¬
si non agnoscit᷑. foris s̾tare ꝑhibet᷑. qr uidelicet syna¬
goga iccirco ab auctore suo ñ recognoscit᷑. qr legis ob¬
seruationẽ tenens. spiritalẽ intellectũ ꝑdidit: & sese
ad custodiã litterę foris fixit. S cum is qui uolun¬
tatẽ patris fecerit. soror ͭ & mat̾ diũ dicit᷑: ꝓpter
utr̃q sexũ qui ad fidem colligit᷑. mirũ nonẽ: mi¬
randũ uͦ ualde ẽ quomͦ etiã mat̾ dicat᷑. fideles ergo
discpłos. frẽs uocare dignatꝰ ẽ. dicens. Ite nunciate
frĩb meis. Qui gͦ fr̃ dñi fieri ad fidem ueniendo
poterit: querendũ ẽ quomͦ eẽ etiam mat̾ possit. d¬

Expanded text:
multos ex gentilitate colligit, et Judaeam, ex cujus carne est genitus, non agnoscit? Unde et mater ejus cum quasi non agnoscitur, foris stare perhibetur, quia videlicet Synagoga idcirco ab auctore suo non recognoscitur, quia, legis observationem tenens, spiritalem intellectum perdidit, et sese ad custodiam litterae foris fixit. 2. Sed cum is qui voluntatem Patris fecerit soror et frater Domini dicitur, propter utrumque sexum qui ad fidem colligitur mirum non est; mirandum vero valde est quomodo etiam mater dicatur. Fideles enim discipulos fratres vocare dignatus est, dicens: Ite, nuntiate fratribus meis . Qui ergo frater Domini fieri ad fidem veniendo potuerit, quaerendum est quomodo etiam et mat
Abbreviated transcription (Latin):
sertꝰ ẽ: s lumen nob̾ gr̃ę. ꝑ diuinitatis potentiam
infudit. & notandũ qd cę̧co uenienti dicat. Quid
tͥ uis faciã: Nũqͥd lumen reddere poterat. qͥd uell&
cecus ignorabat. S peti uult. hoc qͦd & nos petere. &
se concedere p̾noscit. Importune nãq ad orationẽ
ut petat᷑: ad hoc requirit ut cor ad orationẽ excit&.
Unde & cecus ꝑtinꝰ adiungit᷑. D ñe ut uideam. Lece
cecus a dño. non aurũ. s lucẽ querit. Par ui pendet¬

Expanded text:
sertus est, sed lumen nobis gratiae per divinitatis potentiam sertus est, sed lumen nobis gratiae per divinitatis potentiam infudit. 7. Et notandum quid caeco venienti dicat: Quid tibi vis faciam? Nunquid qui lumen reddere poterat quid vellet caecus ignorabat? Sed peti vult id quod et nos petere et se concedere praenoscit. Importune namque ad orationem ut petatur: ad hoc requirit, ut cor ad orationem excitet. Unde et caecus protinus adjunxit: Domine, ut videam. Ecce caecus a Domino non aurum, sed luce
Abbreviated transcription (Latin):
bas fantasmatũ in oratione patimur. iħm aliquatenꝰ
transeuntẽ sentimꝰ. Cum uͦ orationi uehement̃ uisisti¬
nus stat iħc: ut lucem restituat: qr ds̃ in corde figit᷑.¬
& lux amissa reparat᷑. Qua tam̃ in re & aliud aliqͥd no¬
bis dñs innuit: qͦd intelligi de humanitate ac diuiui¬
tate illiꝰ utilit̾ potest. Clamantẽ &enĩ cecũ transiens
audiuit: s stans miraculũ illuminationis ęxhibuit.
Transire nãq humanitatis ẽ: stare diuinitatis. Per
humanitatẽ qͥppe habuit uasci. crescere. mori. refur¬
gere de loco id locũ uenire: Qͥa gͦ in diuinitate mu¬
tabilitas ñ ẽ. atq hoc ipsũ mutare transire ẽ: ꝓfec¬
to iste transitꝰ ex carne ẽ: non ex diuinitate. Per di¬
uinitatẽ uͦ ei semꝑ stare ẽ: qr ubiq p̾sens. nec per
motũ uenit. nec ꝑ motũ recedit. Cecum gͥ claman¬
tẽ dñs transiens audiuit. stans illuminauit: qͥa
humanitatẽ suã uocib nr̃ȩ cecitatis cõpatiendo mi¬

Expanded text:
atione patimur, Jesum aliquatenus transeuntem sentimus. Cum vero orationi vehementer insistimus, stat Jesus ut lucem restituat, quia Deus in corde figitur, et lux amissa reparatur. 6. Qua tamen in re aliud aliquid nobis Dominus innuit, quod intelligi de humanitate ac divinitate illius utiliter possit. Clamantem etenim caecum Jesus transiens audivit, sed stans miraculum illuminationis exhibuit. Transire namque humanitatis est, stare divinitatis. Per humanitatem quippe habuit nasci, crescere, mori, resurgere, de loco ad locum venire. Quia ergo in divinitate mutabilitas non est, atque hoc ipsum mutari transire eto iste transitus ex carne est, non ex divinitate. Per divinitatem vero ei semper stare est, quia, ubique praesens, nec per motum venit, nec per motum recedit. Deus Patem Dominus transiens audit, stans illuminat, quia per humanitatem suam vocibus nostrae caecitatis compatiendo mi
Abbreviated transcription (Latin):
mat᷑ efficit᷑ pdicando. Quasi enĩ parit dim quẽ cor¬
di audientis infundit: & mat̾ eiꝰ efficit᷑. si ꝑ eius uo¬
cem amor dñi in ꝓximi mente generat᷑. Ad qua rẽ
nob idonee c̾firmandam. adest beata felicitas. cuiꝰ
hodie natalicia celebramꝰ: quȩ credendo extitit
ancilla xp̃i. & p̃dicando fac̾ta ẽ mat̾ xp̃i. Septẽ
qͥpre filios sic̃ in gestis erus emendatiorib legitur
sic post se timuit uiuos in carne relinquere: sic̃
carnales parentes solent metuere ne mortuos pre¬
mittant. In ꝑsequutionis enĩ labore dep̃hensa. filioꝵ
corda in amore suꝑnę patrię predicando robora¬
uit: & parturut spĩi quos carne pepererat: ut p̃¬
dicatione pareret deo. quos carne pepererat mundo.
Considerate fr̃es kañi in femineo corpore iuirile pec¬
tꝰ. ad mortẽ stetit inꝑt̾rita. Amittere se in filiis lu¬
men ueritatis tunuit: si non fuisset orbata. Nũqͥd
ego hanc feminã martyrẽ dixerim: Certe cũ dñs

Expanded text:
enim parit Dominum, quem cordi audientis infuderit. Et mater ejus efficitur, si per ejus vocem amor Domini in proximi mente generatur. 3. Ad quam rem nobis idonee confirmandam adest beata Felicitas, cujus hodie natalitia celebramus, quae credendo exstitit ancilla Christi, et praedicando facta est mater Christi. Septem quippe filios, sicut in gestis ejus emendatioribus legitur, sic post se timuit vivos in carne relinquere, sicut carnales parentes solent metuere ne mortuos praemittant. In persecutionis enim labore deprehensa, filiorum corda in amore supernae patriae praedicando roboravit, et parturivit spiritu quos carne pepererat, ut praedicatione pareret Deo quos carne pepererat mundo. Considerate, fratres charissimi, in femineo corpore virile pectus. Ad mortem stetit 1445 imperterrita. Amittere se in filiis lumen veritatis timuit, si non fuisset orbata. Nunquid ergo hanc feminam martyrem dixerim? sed plus