comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ dõ pͥuata obsequia. etiã ꝓpinqͥs
negant. Hinc. ẽ. enĩ qđ quidã cũ
dicer&. ꝑmitte mͥ priꝰ ire. & sepeli¬
re patrẽ meũ: ueritatis ore ꝓtinus
audiuit. Sine ut mortui sepeli.¬
ant mortuos suos: tu autẽ uade
annuncia regnũ dei. Qua in re
notandum. ẽ. quia electus discipu¬
lus. dũ a parentis sepultura com¬
pescit᷑: hoc deuotũ quẽq exhibẽ¬
re mortuo patri. ex affectu carnã¬

Expanded text:
pro Deo privata obsequia etiam propinquis pro Deo privata obsequia etiam propinquis negant. Hinc est enim quod quidam cum diceret: Permitte mihi prius ire et sepelire patrem meum , Veritatis ore protinus audivit: Sine ut mortui sepeliant mortuos suos, tu autem vade, annuntia regnum Dei . Qua in re notandum est quia electus discipulus dum a parentis sepultura compescitur, hoc devotum quemque exhibere patri mortuo ex affectu carna
Abbreviated transcription (Latin):
uiunt: ad ea sepe ꝑ affectũ cog¬
nationũ redeunt: quȩ iã & cũ
ꝓprio despectu subeger᷑. Cumq
plusquã necesse. ẽ carnis ꝓpin¬
quos diligunt: retracti exteriꝰ. a
cordis parente diuidunt᷑. Nã se¬
pe quosdã uidimꝰ quantũ ad pro¬
prium studiũ spectat. p̃sentis uite
desidia ñ habere: mundũ & ꝓfes
ꝓ inordinatis affectibus ꝓpinquoꝵ
p̃toria irrũꝑe: terrenarũ rerũ
iurgiis uacare: libertatẽ intimȩ
quietis relinquere: & mundi in¬
se studia. iam dudũ destructa re¬
parare. Quo itaq isti. nͥ in rete ai¬
bulant. quos a p̃senti scło. inchoata
iam uitȩ ꝑfectio soluerat: sed inor¬
dinatus amor t̾renę cognationis
non dissolitis gressibus. ȩt̃nȩ spon¬
sionis p̾miũ sequunt᷑: sic̾ sem&ip¬
sos ꝓ diuino amore despiciunt᷑: sic
cuncta quibus se sentiunt p̃pediri
postponunt. Et cũ ꝓ dõ necesse. ẽ.
ut quibꝰ ualent cunctis inseruiant:

Expanded text:
viunt, ad ea saepe per effectum cogviunt, ad ea saepe per effectum cognationum redeunt, quae jam et cum proprio despectu subegerunt. Cumque plus quam necesse est carnis proquos diligunt, retracti exterius, a cordis parente dividuntur. Nam saepe quosdam videmus, quantum ad proprium studium spectat, jam praesentis vitae desideria non habere, mundum et operpro inordinatis affectibus propinquorum praetoria irrumpere, terrenarum rerum jurgiis vacare, libertatem intimae quietis relinquere, et mundi studia in se jam dudum destructa reparare. Quo itaque isti nisi in rete ambulant, quos a praesenti saeculo inchoata jam vitae perfectio solverat, sed inordinatus amor terrenae cognationis non dissolutis gressibus aeternae sponsionis praemium sequuntur, sicut semetipsos pro divino amore despiciunt, sic cuncta, quibus se sentiunt praepediri, postponunt; et cum pro Deo necesse est ut quibus valent cunctis inserviant,
Abbreviated transcription (Latin):
Huiꝰ mundi iurgiis implicantur
Cumq terrenas res studiose tue¬¬
ri desiderant: cordis reqͥem deser̃
quã querebant. Et cũ substantia
fugiens. continua ꝓuisione ꝓtẽ¬
git᷑: conceptus in animo dĩuinȩ
scientiȩ sermo dissipat᷑: qͥa iuxta
ueritatis sententiã. obortũ sem̃
spinȩ op̃pͥmunt᷑: cum uerbũ dĩ a
memoria importune terrenarũ¬
rerũ sollicitudines expellunt. Dis¬
solutis itaq gressibꝰ in rete ãmbu¬
lant: qui dũ mundũ ꝑfecte ñ dẽ-¬
serunt: sem& ipsos gradiendo obli¬
gant. ne gradiant᷑. & sunt pleriq
qui ñ solum aliena ñ appetunt:
uerũetiã cuncta quȩ possedant
in mundo. derelinquunt. Sem&¬
ipsos despiciunt: nullã p̃sentis
uitȩ głam reqͥrunt. Ab huiꝰ mun-¬
di se actionibꝰ separant: & penes se¬
quicquid ꝓsꝑitatis arriserit. cal¬
cant. Sed tam̃ adhic uinculo car-¬
nalis cognationis obligati: dũ amo¬
ri ꝓpinquitatis indiscrete deser.¬

Expanded text:
hujus mundi jurgiis implicantur; hujus mundi jurgiis implicantur; cumque terrenas res studiose tueri desiquam quaerebant. Et cum substantia fugiens continua provisione protegitur, conceptus in animo divinae scientiae sermo dissipatur, quia, juxta Veritatis sententiam, obortum semen spinae opprimunt, cum verbum Dei a memoria importunae terrenrerum sollicitudines expellunt. Dissolutis itaque gressibus in rete ambulant, qui dum mundum perfecte non deserunt, semetipsos gradiendo obligant, ne gradiantur. 40. Et sunt plerique qui non solum aliena non appetunt, verum etiam cuncta quae possederant in mundo derelinquunt, semetipsos despiciunt, nullam praesentis vitae gloriam requirunt, ab hujus mundi se actionibus separant, et pene quidquid prosperitatis arriserit calcant. Sed tamen adhuc vinculo carnalis cognationis obligati, dum amori propinquitatis indiscrete deser
Abbreviated transcription (Latin):
lisꝑ. Theman qͥppe auster: saba
autẽ: rete interp̃tat᷑. Quid hic ꝑ
austrũ. qͥ afflata te poribꝰ m̃bra
dissoluit: nisi fluxa uiuendi re-¬
missio: Quid ꝑ rete: nͥ actionis
obligatio demonstrat᷑: Qui enim
dissoluta mente. ea quȩ ȩ̨t̾na sun
appetunt: ne gressu libero ad dm̃
ꝓdeant. ipsi se suis inordinatis co-¬
natibus ligant. Cũq fluxis conu̾¬
sationis suȩ actibus implicant᷑:
quasi remansiiros in retis maculis
pedes ponunt. Ut enĩ paulo suꝑiꝰ
quosdã ad deuictas iã culpas retra¬
cia diximꝰ: ita ñnulli ad ea quȩ
reliquerant redeunt: ꝑ quedã
quȩ uel honestatis nomine uel
laudis honore palliant᷑. Nã sunt
pleriq qui iã aliena ñ ap̾petunt:
atq ab huiꝰ mundi iurgiis. incho¬
ato quietis amore diuidunt᷑:
erudiri sacris eloquiis sciunt:
uacare suꝑnis contemplationibꝰ
concupiscunt: nec tam̃ ꝑfecta
animi liber tate. curã rerũ fami-¬
liariũ deserunt. Cui sepe dum
licite seruiunt: etiã in illicitis

Expanded text:
Theman quippe Auster, Saba autem rete interpretatur. Quid hic per Austrum, qui afflata teporibus membra dissolvit, nisi fluxa vivendi remissio, quid per rete nisi actionis obligatio demonstratur? Qui enim dissoluta mente ea quae aeterna sunt appetunt, ne gressu libero ad Deum prodeant, ipsi se suis inordinatis conatibus ligant; cumque se fluxis conversationis suae actibus implicant, quasi remansuros in retis maculis pedes ponunt. Ut enim paulo superius quosdam ad devictas jam culpas retratia diximus, ita nonnulli ad ea quae reliquerant redeunt per quaedam quae vel honestatis nomine, vel laudis honore, palliantur. Nam sunt plerique qui jam aliena non appetunt, atque ab hujus mundi jurgiis inchoato quietis amore dividuntur, erudiri sacris eloquiis sitiunt, vacare supernis contemplationibus concupiscunt; nec tamen perfecta animi libertate curam rerum familiarium deserunt, cui saepe dum licite serviunt, etiam illicitis
Abbreviated transcription (Latin):
nerari largiꝰ conspicit: quanto ꝓ
amore illiꝰ cotidianis se mortibus
ueriꝰ impendit. Hinc nãq est qđ
ciues suꝑnȩ patriȩ. conditori eius.
psalmistȩ uocibꝰ dicunt. Propt̾ te
morte afficim᷑ tota die. Hinc pau¬
lus ait. Cotidie morior. pro ur̃a
causam hȩc patior: sed ñ confundor
Scio enĩ cui credidi: & certus sum.
qͥa potens ẽ. depositũ meũ seruare
in illũ diem. Scĩ gͥ uiri. qͦt labores
nc̃ ueritati cõm̃dantes exhibent:
tot iã remunerationis suȩ pignora
intra spei cubiculũ clausa tenent:
Sed graues nc̃ sentiunt᷑ ȩstus in
oꝑe: ut quandoq refrigeriũ ꝑci.¬
piat᷑ ex quiete. Unde & apte sub¬

Expanded text:
nerari largius conspicit, quanto pro nerari largius conspicit, quanto pro amore illius quotidianis se mortibus verius impendit. Hinc namque est quod cives supernae patriae conditori ejus Psalmistae vocibus dicunt: Propter te morte afficimur tota die . Hinc Paulus ait: Quotidie morior propter vecausam haec patior, sed non confundor; scio enim cui credidi, et certus sum quia potens est depositum meum servare in illum diem . Sancti igitur viri quot labores nunc veritati commendantes exhibent, tot jam remunerationis suae pignora intra spei cubiculum clausa tenent. Sed gravis nunc sentitur aestus in opere, ut quandoque refrigerium percipiatur ex quiete. Unde et apte mox sub
Abbreviated transcription (Latin):
ministramꝰ aliena. Quocontͣ qͥbꝰdã¬
ueritas dicit. Si in alieno fideles
non fuistis: qđ ur̃m. ẽ. qͥs dabit
uobis: Sciendũ quoq ẽ. qđ mer-¬
cennariꝰ sollicite curat inspicere:
ne unquã dies uacuus labat᷑ ab
oꝑe: & expectatꝰ finis temporis.
inanis ueniat ad reminerationẽ:
In laboris nãq studio conspicit: qͥd
ꝑcipere in tempore remunerationiᷤᷤ
possit. Nam cũ opus crescit: p̃mii
fiducia ꝓficit. Cum uͦ opus tor¬
puerit: spes a remuneratione las.¬
sescit. Vnde & electus quisq uitã
suã quasi mercennarii dies pensanᷤ:
tanto fidentiꝰ spe tendit ad p̃miũ:
quanto nc̃ robustiꝰ ꝑdiirat ad labo¬
ris incrementũ. Qui sit decursus
p̃sentis temporis pensat: dies cum
oꝑibus nuimerat: ne a labore ua-¬
cui transeant. Uttȩ momenta formi¬
dat: aduersis gaud& passione re¬
ficit᷑: merore refouet᷑: qͥa subse¬
quentis uitȩ p̃miis. tanto se remu¬

Expanded text:
ministramministramVeritas dicit: « Si in alieno fideles non fuistis, quod vestrum est quis dabit vobis? » Sciendum quoque est quod mercenarius sollicite curat inspicere ne unquam dies vacuus labatur ab opere, et exspectatus finis temporis ne inanis veniat ad remunerationem. In laboris namque studio conspicit quid percipere in tempore remunerationis possit. Nam cum opus crescit, praemii fiducia proficit; cum vero opus torpuerit, spes a remuneratione 247 lassescit. Unde et electus quisque vitam suam quasi mercenarii dies pensans, tanto fidentius spe tendit ad praemium, quanto nunc robustius perdurat ad laboris incrementum; qui sit decursus praesentis temporis pensat, dies cum operibus numerat, ne a labore vacua transeant vitae momenta formidat; adversis gaudet, passione reficitur, moerore refovetur, quia subsequentis vitae praemiis tanto se remu
Abbreviated transcription (Latin):
uere desinit. Dies quippe expectant᷑
ut ueniant: sed cũ ad augm̃tũ uitȩ
ueniunt: iam ab augm̃to uttȩ sub¬
trahunt᷑: quia & itinerantis gres-¬
sus. dum in anteriora ꝓficit: qđ
restat iter. decrescit. Uita gͦ nostra.
militia. ẽ: quȩ quo ad augmentũ
dicitꝰ: eo ut non sit. finit᷑. Bene gͥ
cere appetit: ab eodem spacio quod
ꝑdendo colligit. crescendo ꝑtransit:
Nnde apte quoq ipse militiȩ cursus
exprimit᷑. cũ ꝓtinus subinfertur:¬
hominis uera. & ȩt̾na sapientis. recte
diebus mercennarii cõparant᷑: qͥa
p̃sentẽ uitã. uiã. non patriã. militiã
ñ palmã deputat: & eo se ab eẽ lon¬
gius a p̃mio conspicit: quo tardiꝰ
ad finẽ uenit. Considerandũ qͦq
est. quod mercennariꝰ in alienis la.¬
boribus exudat: sedtam̃ ꝓprium
lestiũ p̃diti. exercitio uitȩ p̾sentiᷤᷤ
atterim᷑: in alieno laboram. Nã
sȩpe & reꝓbis seruire cogim᷑: mun-¬
do quȩ mundi sunt redde ooarta¬
mur: & alieno qͥdem labore fatiga

Expanded text:
pectat ut veniant; sed cum ad augmentum vitae veniunt, jam ab augmento vitae subtrahuntur, quia et itinerantis gressus dum in anteriora proficit, quod restat iter decrescit. Vita ergo nostra militia est, quae quo ad augmentum ducitur, eo ut non sit finitur. Bene igicere appetit, ab eodem spatio, quod perdendo colligit, crescendo pertransit. Unde apte quoque ipse militiae cursus exprimitur, cum protinus subinfertur:hominis aeterna sapientis, recte diebus mercenarii comparantur, quia praesentem vitam, viam non patriam, militiam non palmam deputat; et eo se abesse longius a praemio conspicit, quo tardius ad finem venit. Considerandum quoque est quod mercenarius in alienis laboribus exsudat, sed tamen sibi lestium praediti, exercitio vitae praesentis atterimur, in alieno laboramus. Nam saepe et reprobis servire cogimur, mundo quae mundi sunt reddere coarctamur; et alieno quidem labore fatigam
Abbreviated transcription (Latin):
toris aduentũ. sub statẽrȩ appel¬
latione desiderans: dum se ꝑ elõ¬
quiũ aspexit: nos ad uidendi stu¬
diũ erudit. Dum sua narrat: quȩ¬
dam nr̃a indicat: dum de sẽ quȩ
recognoscamus insinuatꝰ nos ad
spem trepidos. infirmosq confir¬
mat. Iam quippe per fidẽ medi¬
atoris uiuimus : & tam̃ adhuc ꝓ ex¬
purgatione uicioꝵ dura animad¬
uersionis intimȩ flagella sustine

Expanded text:
toris adventum sub staterae appellatione desiderans, dum se per eloquium aperit, nos ad vivendi studium erudit; dum sua narrat, quaedam nostra indicat; dum de se quae recognoscamus insinuat, nos ad spem trepidos infirmosque confirmat. Jam quippe per fidem Mediatoris vivimus, et tamen adhuc pro expurgatione vitiorum dura animadversionis intimae fl
Abbreviated transcription (Latin):
te subiungit᷑. Quȩ priꝰ tangere no¬
lebat anima mea: nc̃ p̃ angustia cibi
mei sunt. Iudea quippe uitã genti¬
lium dedignata eam dudum quasi
tangere noluit: cuiꝰ societatẽ re¬
cipere spręuit. Sed ad redempto¬
ris grãm ueniens. ab israhelitis in¬
ad collectionẽ se gentiliũ dilatat:
quasi hoc in cibum esuriens accę¬
pit: quod indignũ priꝰ fastidiosa
despex̃. Predicationis enĩ suȩ an¬
gustias ꝑtulit: quȩ apud hebre¬
os despici quod loquebat᷑ uidit:
Sed p̃ angustia cibos quos dudũ
contempserat comedit: quia re¬
pulsa a iudeoꝵ duricia. gentileᷤᷤ
susciꝑe populos. quos despexe¬
rat concupiuit. Quia gͥ hȩc figu¬
ralit̾ diximus: restat nc᷑ ut mo-¬
ralit inqͥramus. Nir ses redlemp¬

Expanded text:
bjungitur: Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc prae angustia, cibi mei sunt. Judaea quippe, vitam gentilium dedignata, eam dudum quasi tangere noluit, cujus societatem recipere sprevit; sed ad Redemptoris gratiam veniens, ab Israelitis inad collectionem se gentium dilatat, quasi hoc in cibum esuriens accipit, quod indignum prius fastidiosa despexit. Praedicationis enim suae angustias pertulit, quae apud Hebraeos despici quod loquebatur vidit. Sed prae angustia cibos quos dudum contempserat comedit, quae, repulsa Judaeorum duritia, gentiles suscipere populos quos despexerat concupiscit. Quia igitur haec figuraliter diximus, restat nunc ut moraliter inquiramus. SENSUS M
Abbreviated transcription (Latin):
lib& inter hȩc oculos mentis attal¬
lere: & electos dei exteriꝰ oppressos.
quanta intrinsecus arce p̃sideant
uidere. Cuncta quippe q̃ foris e¬
minent: occultis eoꝵ obtutibꝰ ꝑ
despectũ iacent. Nam suꝑ se inte.¬
riꝰ rapti. in alto animũ figunt. &
quȩq in hac uita patiunt᷑ quasi
longe infra labentia. atq a se ali¬
ena conspiciunt᷑: atq ut ita dixe.¬
rim. dum mente extra carnẽ fie¬
ri decertant: pȩne ipsa quȩ tole.¬
rant ignorant. In hoꝵ ꝓfecto ocu¬
lis quicqͥd temporaliter ẽminet:
altum ñ. ẽ. Nam uelut in magni
uertice montis siti. p̃sentis uite pla-¬
na despiciunt: seq ipsos ꝑ spĩtalẽ
celsitudinẽ transcendentes: sibimae
subiecta intus uident: quȩ ꝑ car-¬

Expanded text:
Libet inter haec oculos mentis attollere, et electos Dei exterius oppressos quantae intrinsecus arci praesideant videre. Cuncta quippe quae foris eminent, occultis eorum obtutibus per despectum jacent. Nam, super se interius rapti, in alto animum figunt; et quaeque in hac vita patiuntur, quasi longe infra labentia atque a se aliena conspiciunt; atque, ut ita dixerim, dum mente extra carnem fieri decertant, pene ipsa quae tolerant ignorant. In horum profecto oculis quidquid temporaliter eminet altum non est. Nam, velut in magni vertice montis siti, praesentis vitae plana despiciunt, seque ipsos per spiritalem celsitudinem transcendentes, subjecta sibimet intus vident, quaeque
Abbreviated transcription (Latin):
tant. Cum uͦ bonoꝵ spes interius
figit᷑ & nequaquã malis exterio¬
ribus ad ima reclinat᷑ : prauorum
mentẽ confiisio occupat: qͥa dũ ꝑ¬
uenire ad afflictoꝵ intima neque¬
untꝰ: in cassum se existere crudeles
erubescunt. Sc̃s gͥ uir dicat ex uo.¬
ce sua. dicat ex uniuersalis ȩccłȩ
afflictȩ gementisq constantia q̃
inter aduersa reproboꝵ. suꝑnę
retributionis gaudiũ. sine ullo
mentis defectu desiderat: atq ad
uita moriendo ꝑdurat: confusi
sunt quia speraui. Ac si aperte
dicat. Quia duris ꝑsequutionibꝰ
reꝑbi. uim mei rigoris ñ emolli¬
unt: erubescentes ꝓculdubio
laborẽ suȩ crudesitatis ꝑdunt:
Unde & mox uenturȩ retributi¬
onis bona. quasi iam p̾sentia con¬
spicit: & qui reatus in iudicio
reprobis maneat attendit. dicens:

Expanded text:
tant. Cum vero bonorum spes interius tant. Cum vero bonorum spes interius figitur, et nequaquam malis exterioribus ad ima reclinatur, pravorum mentem confusio occupat, quia dum pervenire ad afflictorum intima nequeunt, incassum se existere crudeles erubescunt. Sanctus igitur vir dicat ex voce sua, dicat ex universalis Ecclesiae afflictae gementisque constantia, quae inter adversa reproborum supernae retributionis gaudium sine ullo mentis defectu desiderat, atque ad vitam moriendo perdurat: Confusi sunt, quia speravi. Ac si aperte dicat: Quia duris persecutionibus reprobi vim mei rigoris non emolliunt, erubescentes procul dubio laborem suae crudelitatis perdunt. Unde et mox venturae retributionis bona quasi jam praesentia conspicit, et qui reatus in judicio reprobos maneat attendit, subdens:
Abbreviated transcription (Latin):
ciens: ait. Pusillũ adhiic: & ñ erit
peccator. Hinc iterũ dicit. Homo
sic̃ fȩnũ dies eius. Hinc isaias ait.
flos fȩni. Hinc mentes p̾sum̃tiũ:
iacobus corripit dicens. Que est
parens. Recte gͦ dr̃. expectate pau¬
lisꝑ: quia & immensum. ẽ. qđ sine
t̃mino sequit᷑: & parũ. ẽ quicqͥ
finit᷑. Longũ quippe nob uideri ũ
deb&: quod cursu ad occasũ sui tẽ¬
poris tendit. ut non sit. Qđdũ ꝑ
momenta dicit᷑: ipsa hoc mom̃ta
sua quȩ deferunt impellunt᷑: atq
unde teneri cernit᷑: inde agit᷑. ne
teneatur. Bene autẽ beatus iob post¬
quã brȩuitatẽ p̃sentis uitȩ despici¬
ens intulit: contra iniquos ꝓtinꝰ in
uocẽ om̃iũ electoꝵ surgit. adiun¬
Cum bonis mala. rẽꝓbi ingerunt:
si hos ab spe intima labefactari con-¬
spiciunt: effectu deceptionis hila¬
rescunt. Lucrũ nãq maximũ erro¬
ris sui ꝓpagationẽ deputant: qͥa
habere se ad ꝑditionẽ sõcios exul¬

Expanded text:
ciens, ait: Pusillum adhuc, et non erit ciens, ait: Pusillum adhuc, et non erit peccator . Hinc iterum dicit: Homo sicut fenum dies ejus . Hinc Isaias ait: flos feni . Hinc mentes praesumentium Jacobus corripit dicens: Quae est parens . Recte ergo dicitur: Exspectate paulisper, quia et immensum est quod sine termino sequitur, et parum est quidquid finitdebet quod cursu ad occasum sui temporis tendit ut non sit, quod dum per momenta ducitur, ipsa hoc momenta sua quae differunt impellunt, et unde teneri cernitur inde arguitur nteneatur. Bene autem beatus Job, postquam brevitatem praesentis vitae despiciens intulit, contra iniquos protinus in voce omnium electorum surgit, adjun- Cum bonis mala reprobi ingerunt. Si hos a spe intima labefactari conspiciunt, effectu deceptionis hilarescunt. Lucrum namque maximum, erroris sui propagationem deputant, quia habere se ad perditionem socios exsul
Abbreviated transcription (Latin):
& delectatus p̃sentibus desꝑatiõ¬
nis suȩ caligine reuerbat᷑. Cumq
longũ putat. qđ ad uiuendi sibi
spaciũ restat: repente uitã deseren:
libus ȩstimant᷑: spem inuisibilium
derelinquunt. Cũq mens in p̃sen¬
tibus figit᷑: uita t̾minat᷑: & repen¬
te ad supplicia imꝓuisa ꝑueniua:
qͥ decepti suis p̃sumptionibꝰ. aut
nũquã se contingere. aut tardecre¬
dider̃. Hinc ueritas dicit. Nigila¬
te itaq: quia nescitis diẽ neq ho¬
rã. Hinc rursum scriptũ. ẽ. Dies
dñi sicut fur in nocte: ita uenice
Quia enĩ ad rapiendam animã pro¬
pinquans. minime conspicit᷑: furi
in nocte cõparat᷑. Tanto gͥ debo
nob̾ ñ ual& uenturus p̾sciri. Un¬
de & scĩ uiri qͥa breuitat᷑ẽ uitae
indesinent̾ aspiciunt: qͣsi cotidie
morientes uiuunt: & tantõ se soli¬
dius mansuris p̃parant: quanto e
nulla. eẽ. transitoria. semꝑ ex fine
pensant. Hinc qͥppe psalmista ue¬
loci cursu fugere uitã peccatoris aspi¬

Expanded text:
us praesentibus, desperationis suae caligine reverberatur. Cumque longum putat quod ad vivendum sibi spatium restat, repente vitam deserens, libus aestimant, spem invisibilium derelinquunt. Cumque mens in praesentibus figitur, vita terminatur; et repente ad supplicia improvisa perveniunt, quae, decepti suis praesumptionibus, aut nunquam se contingere, aut tarde crediderunt. Hinc Veritas dicit: Vigilate itaque, quia nescitis diem neque horam . Hinc rursum scriptum est: Dies Domini sicut fur in nocte, ita veniel . Quia enim ad rapiendam animam propinquans minime conspicitur, furi in nocte comparatur. Tanto igitur debet nobis non valet ventura praesciri. Unde et sancti viri, quia brevitatem vitae indesinenter ascipiunt, quasi quotidie morientes vivunt; et tanto se solidius mansuris praeparant, quanto et nulla esse transitoria semper ex fine pensant. Hinc quippe Psalmista, veloci cursu fugere vitam peccatoris aspi
Abbreviated transcription (Latin):
quos in p̾senti uita. mali sui re¬
tributio nulla custodit. Timeñ
ne ultio quȩ suspendit᷑: grãuior
in fine seruetur. feriri pat᷑na cor¬
rectione desiderant: & dolorem
uulneris. medicãmina salitis pu
re non parcat. Ac si aꝑte diceret᷑
Qui ideo hic quibusdam parcit.
ut eos in ꝑpetuũ feriat. idõ hic
me feriat: ut ñ parcendo. in ꝑpe¬
tuũ parcat. Ex afflictione enim
consolor: quia corruptionis hu¬
manȩ putredinẽ sciens: ad spem
salutis. ex uulnere certus reddor:
Quod quia ñ tumenti. sed humi¬
li mente edidit: subiungendo ut
p̃diximꝰ patefecit dicens. Dec con¬
tradicam sermonibus sc̃i. Perũq
ad nos uerba dei. non sunt dictoꝵ
sonitꝰ: sed effectus oꝑationum
In eo enĩ nob̃ loquit᷑ : qđ erga
nos tacitus oꝑatur. Beatus igit᷑
iob sermonibus dĩ contradicer&:¬
si de eius ꝑcussionibus murmu¬
rar&. Sed quid de ꝑcussore suo
sentiat indicat: qui sic̃ iã dixi¬

Expanded text:
quos in praesenti vita mali sui requos in praesenti vita mali sui retributio nulla castigat. Timent, ne ultio, quae suspenditur, gravior in fine servetur. Feriri paterna correctione desiderant, et dolorem vulneris mede dolore non parcat. Ac si aperte diceretur: Qui ideo hic quibusdam parcit, ut eos in perpetuum feriat; ideo hic me feriat, ut non parcendo, in perpetuum parcat. Ex afflictione enim consolor; quia corruptionis humanae putredinem sciens, ad spem salutis ex vulnere certus reddor. Quod quia non tumente, sed humili mente edidit, subjungendo, ut praediximus, patefecit, dicens: « Non contradicam sermonibus sancti. » Plerumque ad nos verba Dei non sunt sonitus dictorum, sed effectus operationum. In eo enim nobis loquitur, quod erga nos tacitus operatur. Beatus igitur Job sermonibus Dei contradicersi de ejus percussionibus murmuraret. Sed quid de percussore suo sentiat, indicat, qui, sicut jam dixi
Abbreviated transcription (Latin):
de occulta erga se dispositione sus¬
pecti sunt: plus ꝓsꝑa ipsa ꝑtimes¬
cunt. Temptari appetunt: flagel¬
lari concupiscunt: quatinꝰ incau¬
ne in hac ꝑegrinationis uia. hoste
ex insidiis erumpente: sua eã de-¬
teriꝰ securitas sternat. Hinc psal¬
mista ait. Proba me dñe & tẽpta
ne. Hinc iterũ dicit. Ego ad
flagella paratus sum. Quia enĩ
sc̃ȩ mentes. suȩ corruptionis
uulnꝰ sine putredine non esse
considerant: libent᷑ se sub manu
medici ad sectiones parant: ut
aperto uulnere uirus peccati
exeat: quod sana cute. intus oc¬
cidebat. Unde & adhiic subdit᷑
Et hȩc mͥ sit consolatio: ut affli¬
gens me dolore non parcat. Electi
quiq cũi ꝑpetrasse se illicita nouẽ¬
runt: sed ꝑscrutantes inueniunt.
qͥa nulla ꝓ illicitis aduersa ꝑpessi
sunt: ui immensȩ formidinis ta¬
bescunt: pauore estuant: sinistriᷤᷤ
agitati suspitionibus laborant:
ne in ȩt̾num se grã deseruerit:

Expanded text:
de occulta erga se dispositione susde occulta erga se dispositione suspecti sunt, plus prospera ipsa pertimescunt. Tentari appetunt, flagellari concupiscunt; quatenus incauet in hac peregrinationis via, hoste ex insidiis erumpente, sua eum dedeterius securitas sternat. Hinc Psalmista ait: Proba me, Domine, et tenta me . Hinc iterum dicit: Ego ad flagella paratus sum . Quia enim sancti mentis suae correptionis vulnus sine putredine non esse considmedici ad sectiones parant; ut aperto vulnere virus peccati exeat, quod sana cute intus occidebat. Unde et adhuc subditur: « Haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat. » Electi quique, cum perpetrasse se illicita noverunt, sed prescrutantes inveniunt, quia nulla pro illicitis adversa perpessi sunt; vi immensae formidinis tabescunt, pavore aestuant, sinistris agitati suspicionibus laborant; ne in aeternum se Dei gratia deseruerit,
Abbreviated transcription (Latin):
exorat dicens. Qui cȩpit ipse me
conterat. Ac si aꝑte dicat. Hoc
qđ in me exorsus ẽ. ꝑficere ferien¬
do ñ desinat: ne desertũ me ad¬
uersario ad contritionẽ tradat:
manũ suã. & succĩdat me. Sȩpe
nãq fiducia longȩ ꝓsperitatis
inflati. in quodam statu elatio¬
nis erigim᷑ : cũq nos extolli con¬
ditor conspicit: sed amorẽ suum
erga nos. ꝑ uerbera non exercet:
quasi ad ferienda nr̃a uicia. ma-¬
nũ ligatam ten&. An ñ affectus
sui manũ ligauerat. cũ peccanti
populo dicebat: iam ñ irascartͥ.
& zelus meus recessit ate : Soluat
Recte gͦ subiungit᷑. Et succidat
me. Cum enĩ securos nos. ac de
uirtutũ affluentia elatos. repen-¬
tinus uel flagelli dolor. uel infir¬
mitatis temptatio ꝑcutit: ꝓtinꝰ
ab status sui uertice. mentis nr̃ȩ
elatio suocisa cadit: ut de semet¬
ipsa nichil audeat: sed infirmitã¬
tis suȩ ictu ꝓstrata. manũ leuan¬
tis querat. Hinc. ẽ. qđ sc̃i uiricũ

Expanded text:
exorat, dicens: « Qui coepit, ipse me exorat, dicens: « Qui coepit, ipse me conterat. » Ac si aperte dicat: Hoc quod in me exorsus est, perficere feriendo non desinat, nec desertum me adversario ad contritionem tradat. manum suam, et succidat me. » Saepe namque fiducia longae prosperitatis inflati, in quodam statu elationis erigimur. Cumque nos extolli Conditor conspicit, si amorem suum erga nos per verbera non exercet, quasi ad ferienda nostra vitia manum ligatam tenet. An non affectu sui manum ligaverat, cum peccanti populo dicebat? « Jam non irascar tibi, et zelus meus recessit a te . » SolvRecte autem subjungitur: « Et succidat me. » Cum enim securos nos, ac de virtutum affluentia elatos repentinus vel flagelli dolor, vel infirmitatis tentatio percutit, protinus ab status sui vertice mentis nostrae elatio succisa cadit, ut de semetipsa nihil audeat, sed infirmitatis ictu prostrata manum levantis quaerat. Hinc est quod sancti viri, cum
Abbreviated transcription (Latin):
nrͣ homo corrumpat᷑: tam̃ is qui
intus. ẽ renouatur de die in diem
Sanctus igit᷑ uir. qui appropin¬
quare deo. etiã ꝑ flagella deside.¬
rat: ꝑ spm̃ humilitatis dicat:
ui cȩpit. ipse me conterat. Plerũq
eniꝰ uicioꝵ contritionẽ in nob̃ age
Are dñs inchoit: sed cũ mens ex ip̃¬
so exordio ꝓuectus extollit᷑: cũq
se iam quasi de uirtutibus erigitꝰ
sȩuienti contra se aduersario adi-¬
tũ pandit: qui cordis intima pe¬
netrans. om̃e qđ in ea de studio bo¬
nȩ inchoationis inuenerit confrin.¬
git: tantoq se uehementiꝰ in eiꝰ con¬
fractione exhibae: quantõ & grauiꝰ
qͥa uel ad modicũ fuerat ꝓiectꝰ do¬
l&. Unde & teste eugłio: uoce ue¬
ritatis ad neglectã domũ conscien-¬
tiȩ. spc̃ qͥ solus exiit: cũ spiritibus
septẽ redit. Ne gͦ post diuinȩ cor¬
rectionis exordia antiquus hostis
surripiat: atq ad uirtutũ con-¬
fractionẽ trahat: sc̃s uir congrue

Expanded text:
noster homo corrumpitur, tamen is qui noster homo corrumpitur, tamen is qui intus est renovatur de diSanctus igitur vir, qui appropinquare Deo etiam per flagella desiderat, per spiritum humilitatis dicat: « Qui coepit, ipse me conterat . » Plerumque enim vitiorum contritionem in nobis Dominus agere inchoat, sed cum mens ex ipso exordio profectibus extollitur, et se jam quasi de virtutibus erigit, saevienti contra se adversario aditum pandit; qui cordis intima penetrans, omne quod in ea de studio bonae inchoationis invenerit, confringit; tantoque se vehementius in ejus confractione exhibet, quanto et gravius, quia vel ad modicum fuerat projectus, dolet. Unde et teste Evangelio voce veritatis, ad neglectam domum conscientiae spiritus qui solus exiit, cum spiritibus septem redit . Ne ergo post divinae correptionis exordia antiquus hostis subrepat, atque ad virtutum confractionem trahat; sanctus vir congrue
Abbreviated transcription (Latin):
Sed fortasse hȩc ꝑ contumaciã ex¬
petitꝰ fortasse in eo qđ se ꝑfecte
extingui desiderat: iniusticiã fe¬
rientis accusat. Absit hoc. Nam
qua mente id expect&e: uerbis se¬
quentibus demonstrat dicens Hec
contradicã sermonibꝰ scĩ. Nequaqͣm
gͦ de iniusticia ꝑcutientis muir mu¬
rat: qͥ ꝑcussorem suũ. & int̾ uer¬
bera scm̃ uocat. Sciendũ uͦ. ẽ quia
aliquando nos aduersariꝰ: aliqͣndo
autẽ conterit deus. Ex contritio¬
ne autẽ aduersarii. a uirtute de¬
ficimꝰ: ꝑ contritionẽ uͦ dñi. fracti
a uiciis. in uirtute roboramur:
Hanc contritionẽ ꝓpħa conspere¬
rat: cũ dicebat. Reges eos in uir
onis suȩ fortitudine. cũ nos inte¬
riꝰ reficit: exteriꝰ affligit. Nã qͦs
uirtute carnis humiliat: intenti¬
one sp̃c exaltat. Unde & hȩc eaden
contritio. figuli uasi comparat᷑.
sicut & ꝑ paulũ dĩ. Habemꝰ the¬
saurũ istum in uasis fictilibꝰ. Qui
simul contritionẽ & regimen ex¬
primens ait. Lic& is quiꝰ foris est

Expanded text:
Sed fortasse haec per contumaciam expetit, fortasse in eo quod se perfecte exstingui desiderat, injustitiam ferientis accusat. Absit hoc. Nam qua mente id expetat, verbis sequentibus demonstrat, dicens: Nec contradicam sermonibus sancti. Nequaquam ergo de injustitia percutientis murmurat, qui percussorem suum et inter verbera sanctum vocat. Sciendum vero est quia aliquando nos adversarius, aliquando autem conterit Deus. Ex contritione autem adversarii a virtute deficimus; per contritionem vero Domini fracti, a vitiis in virtute roboramur. Hanc contritionem Propheta prospexerat, cum dicebat: Reges eos in virgonis suae forti rectitudine cum nos interius reficit, exterius affligit. Nam quo virtutem carnis humiliat, intentionem spiritus exaltat. Unde et haec eadem contritio figuli vasi comparatur, sicut et per Paulum dicitur: Habemus thesaurum istum in vasis fictilibus . Qui simul contritionem et regimen exprimens, ait: Licet is qui foris est
Abbreviated transcription (Latin):
miliat: altiꝰ in culmine contem¬
plationis leuat: & multiplicã¬
ta iam maioribus desideriis ȩstu¬
atꝰ iã ꝑuenire ad uitã sp̾c. etiã
ꝑ cruciatꝰ corporis anhelat. Qđ̃
ergo priꝰ tangere nolebat ani¬
ma. hoc post. p̃ angustia cõme¬
dit: qͥa desideria sua uix cãpi¬
ens: & ipsas quas dudũ timuerat
iam p̃ amore cęlestis patriȩ pęnas
amat. Si enĩ mens in deum forti
intentione dirigit᷑: qͥcqͥd sibi in
hac uita amarũ fit. dulce ęstimat:
om̃e qđ affligit requiẽ putat:
transire & ꝑ mortẽ appetit: ut
optinere pleniꝰ uitã possit. Fun¬
ditus in infimis ex tingui desidat :
quo ueriꝰ sũma conscendat. S hȩc
de cuuisliba& iusti animo. hȩc de
beati iob mente mentior: nͥ ipse

Expanded text:
miliat, altius in culmine contemmiliat, altius in culmine contemplationis levat; et multiplicata jam majoribus desideriis aestuat, jam pervenire ad vitam spiritus, etiam per cruciatus corporis, anhelat. Quod ergo prius tangere nolebat, hoc post prae angustia comedit, qui desideria sua vix capiens, et ipsas quas dudum timuerat, jam prae amore coelestis patriae poenas amat. Si enim mens in Deum forti intentione dirigitur, quidquid sibi in hac vita amarum fit, dulce aestimat, omne quod affligit requiem putat; transire et per mortem appetit, ut obtinere vitam plenius possit; funditus in infimis exstingui desiderat, quo verius summa conscendat. Sed haec de cujuslibet justi animo, haec de beati Job mente mentior, nisi ipse
Abbreviated transcription (Latin):
turoꝵ mens ad p̃sentia aduersa se
prepar&: & cruciatus corporis quos
timebat expect&. Auctis nanq de¬
sideriis cȩlestibus angustat᷑ cumq
ȩt̃nȩ patriȩ quanta sit dulcedo con¬
siderat: ꝓ ea p̃sentis uitȩ amaritu¬
dines ardent̃ amat. Unde post in¬
sulsi cibi fastidium: post impos¬
sibilem mortis gustum: recte sub
quȩ prius dum sola ꝓprĩa curar&.
ferre aliena fastidiebat᷑: quȩ minꝰ
alienis cõpatiens. conualescere contͣ
aduersa non poterat: cũ ad tole¬
randa ꝓximi infirma se attrahit:
ad aduersa superanda conualescit:
ita ut ꝓ amore ueritatis. prȩsentis
uitȩ cruciatus tantõpost fortis ap̃¬
petat: quantõ priꝰ infirma fugie¬
bat. Inclinatione nanq sua erigit᷑:
at trectatione tenditur: cõpassio¬
ne roborat᷑. Cũq se in amõre ꝓ.¬
ximi dilatat: quasi ex meditati¬
one colligit: quanta fortitudine
in auctorẽ surgat Karitas nãq
quȩ nos ad uim compassionis hu¬

Expanded text:
turorum mens ad praesentia adversa se turorum mens ad praesentia adversa se praeparet, et cruciatus corporis quos timebat exspectet. Auctis namque desideriis coelestibus angustatur; cumque aeternae patriae quanta sit dulcedo considerat, pro ea praesentis vitae amaritudines ardenter amat. Unde post insulsi cibi fastidium, post impossibilem mortis gustum, recte sube prius, dum sola propria curaret, ferre aliena fastidiebat, quae minus alienis compatiens, convalescere contra adversa non poterat, cum ad toleranda proximi infirma se attrahit, ad adversa superanda convalescit; ita ut pro amore veritatis praesentis vitae cruciatus tanto post fortius appetat, quanto prius infirma fugiebat. Inclinatione namque sua erigitur, attractione tenditur, compassione roboratur; cumque in amorem proximi se dilatat, quasi ex meditatione colligit quanta fortitudine in auctorem surgat. Charitas namque, quae nos ad vim compassionis hu
Abbreviated transcription (Latin):
depͥmens pondus credant. Malde
nanq insolens atq intolerabile esti¬
mant: quicqd illud non sõnat quod
intus amant. Sed sȩpe mens iam ꝑ
desideriũ ad sublimia rapit᷑: iã fun¬
ditus ab stulta terrenoꝵ hominũ
loquutione separatur: nec tamen
adhuc ꝓ amore ueritatis ad ꝑfe¬
rendos p̃sentis uitȩ cruciatus ac¬
cingit᷑. Iam suꝑna appetit: iam in
infimis stulta contempnit: sed nec
dũ se ad ꝑferendȩ aduersitatis to¬
est appetere quod cruciat: sequi
quod uitã fugat. Sed plerũq menͦ
iusti. ad tantũ se uirtutis culmen
extendit: ut & apud se in int̾nȩ
rationis arce p̾sideat: & quorudã
foris stulticiam tolerando conuer¬
tat. Quos enĩ ad fortia trahere
nitimur: eoꝵ necesse. ẽ. ut infir¬
ma toleremus: quia nec iacentẽ
erigit: nisi qui status sui rectitudi¬
nem. ꝑ compassionẽ flectit. Cũ uͦ
alienę infirmitati compatim᷑: ua¬
lentius a nr̃a roboram᷑: ut amore fu¬

Expanded text:
deprimens pondus credant. Valde deprimens pondus credant. Valde namque insolens atque intolerabile aestimant, quidquid illud non sonat, quod intus amant. Sed saepe mens jam per desiderium ad sublimia rapitur, jam funditus ab stulta terrenorum hominum locutione separatur, nec tamen adhuc pro amore veritatis ad perferendos praesentis vitae cruciatus accingitur, jam superna appetit, jam in infimis stulta contemnit. Sed nec dum se ad perferendae adversitatis toest appetere quod cruciat, 219 sequi quod vitam fugat. Sed plerumque mens justi ad tantum se virtutis culmen extendit, ut et apud se in internae rationis arce praesideat, et quorumdam foris stultitiam tolerando convertat. Quos enim ad fortia trahere nitimur, eorum necesse est ut infirma toleremus, quia nec jacentem erigit, nisi qui status sui rectitudinem per compassionem flectit. Cum vero alienae infirmitati compatimur, valentius a nostra roboramur; ut amore fu
Abbreviated transcription (Latin):
resq carnaliũ. quasi cibũ se nr̃is m̃¬
tibus ingerunt. ut in delectationis
uentremꝰ rapiant᷑: sed electus qͥsq
insulsa non cõmedit: qͥa prauorũ
dicta. factaq diuidicans. ab ore
cordis repellit. Paulus ad esum m̃¬
tiũ. inferri insulsa ꝓhibuit: cũ dis¬
cipulis dixit. Sermo ur: semꝑ in
gr̃a sale sit conditus. Et psalmistȩ
quoq uerba. reꝓboꝵ in cordis ore
insulsa sapuerant: cum dicebat. Far¬
rauerunt mͥ iniqui fabulationes:
sed non ita. ut lex tua dñe. Sȩpe
autẽ uerba carnalium . dũ se ĩpor¬
tiine nr̃is auribus ingerunt: in cor¬
de bellum temptationis gignunt:
E quãuis hȩc & ratio respuat.¬
& lingua reprehendat: cũ labore
tam̃ intus uincitur: quod foris cũ
auctoritate iudicat᷑. Unde necesse
est. ut nec ad aures ueniat: quod
mens a cogitationis aditu uigilans
repellat. Sc̃i igit᷑ uiri. cũ ȩt̾nitatis
desideriis anhelant. in tanta altitu
dine uitȩ se subleuant: ut audire
iam quȩ mundi sunt. graue sibi ac

Expanded text:
resque carnalium quasi cibum se nostris mentibus ingerunt, ut in delectationis ventre rapiantur. Sed electus quisque insulsum non comedit, quia pravorum dicta factaque dijudicans, ab ore cordis repellit. Paulus ad esum mentium inferri insulsa prohibuit, cum discipulis dixit: Sermo vester semper in gratia sale sit conditus . Et Psalmistae quoque verba reproborum in cordis ore insulsa sapuerant, cum dicebat: Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ita ut lex tua, Domine . Saepe autem tune auribus nostris ingerunt, in corde bellum tentationis gignunt, et quamvis haec et ratio respuat, et lingua reprehendat, cum labore tamen intus vincitur, quod foris cum auctoritate judicatur. Unde necesse est ut nec ad aures veniat, quod mens a cogitationis aditu vigilans repellit. Sancti igitur viri cum aeternitatis desideriis anhelant, in tanta vitae altitudine se sublevant, ut audire jam quae mundi sunt, grave sibi ac
Abbreviated transcription (Latin):
Sed eoce. ut & suꝑius dictũ. ẽ & di¬
uinȩ correctionis ꝑcussione configi¬
quod de terrore uenturi iudicis.
ex ȩt̾na animaduersione formida¬
mus. Unde ꝓtinꝰ subinfert᷑. Et
trores militant contra me. Deb& tã¬
men a mȩtu & dolore animꝰ excuti:
& ad sola ȩt̾̃nȩ patriȩ desidĩa exten-¬
di. Tunc enĩ nobilitatẽ nr̃ȩ regene¬
rationis ostendimꝰ: si eum ut patrẽ
diligimꝰ: quẽ nc̃ seruili mente. ut
dñm formidamus. Unde ꝑ paulũ
dicit᷑. Non accȩpistis sp̃m seruitu¬
tis iterũ in timore: sed accȩpistis
dinis mens electi postponat: in uir¬
tute se amoris exerceat: renouatio¬
nis suȩ dignitatẽ desiderae: ad con¬
ditoris sui speciem anhel&ꝰ quem
quousq conspicere non ual&: eter¬
nitatẽ eius necesse. ẽ. id est. intimũ
cibũ suũ esuriens expect&e. Unde¬

Expanded text:
Sed ecce, ut superius dictum est, et divinae correptionis percussione configiquod de terrore venturi judicis ex aeterna animadversione formidamus. Unde protinus subinfertur: Et terrores Domini militant contra me. Debet tamen a metu et dolore animus excuti, et ad sola aeternae patriae desideria extendi. Tunc enim nobilitatem nostrae regenerationis ostendimus, si eum ut patrem diligimus, quem nunc servili mente ut dominum formidamus. Unde et per Paulum dicitur: Non accepistis spiritum servitutis iterum in timore, sed accepistis dinis mens electi postponat, in virtute se amoris exerceat, renovationis suae dignitatem desideret, et ad conditoris sui speciem anhelet: quem quousque conspicere non valet, aeternitatem ejus necesse est, id est, intimum cibum suum esuriens exspectet.
Abbreviated transcription (Latin):
ire: delectationẽ uitȩ p̾sentis ex¬
tinguere: huiꝰ mundi asꝑa pro
ȩt̾nis p̃miis amare: ꝓsꝑitatis blan¬
dimenta contempnere: aduersita¬
tis mȩtũ in corde suꝑare. Repro¬
boꝵ uͦ fortitudo. ẽ. transitoria
sine cessatione diligere: contra
flagella conditoris insensibilit᷑
ꝑdurare : ab amore rerũ tempo¬
raliũ nec ex aduersitate qͥescere:
ad in anẽ głam etiã cũ uitȩ detri-¬
mento ꝑuenire : maliciȩ augm̃ta
exquirere: bonoꝵ uitam ñ solum
uerbis ac moribus sed etiã gladiis
impugnare: in sem& ipsis spem
ponere: iniquitatẽ cotidie sine ul¬
lo desiderii defectu ꝑpetrare Hinc
est quod electis ꝑ psalmistã dicit᷑.
Uirilit̃ agite & confortetur cor
urm: omnes qͥ sꝑatis in dño. Hinc¬

Expanded text:
ntis exstinguere, hujus mundi aspera pro aeternis praemiis amare, prosperitatis blandimenta contemnere, adversitatis metum in corde superare. Reproborum vero fortitudo est transitoria sine cessatione diligere, contra flagella conditoris insensibiliter perdurare, ab amore rerum temporalium nec ex adversitate quiescere, ad inanem gloriam etiam cum vitae detrimento pervenire, malitiae augmenta exquirere, bonorum vitam non solum verbis ac moribus, sed etiam gladiis impponere, iniquitatem quotidie sine illo desiderii defectu perpetrare. Hinc est quod electis per Psalmistam dicitur: Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Domin
Abbreviated transcription (Latin):
diicit᷑: in quibus pęnalit̾ fatigat᷑.
At contra uir iustus ad mundi
ꝑicula ꝓ mundo toleranda. ẽẽ. de-¬
bilis stud&: finẽ suũ conspicit: ui.¬
ta p̾sens quã sit transitoria atten¬
dit: & ꝓ ea exteriꝰ labores ꝑpeti
renuit: cuiꝰ intrinsecꝰ delectationẽ
uincit. Beatus gͥ iob p̃sentis uitȩ
aduersitatibus pressus: dicat ex
sua: dicat ex om̃iũ uoce iustoꝵ
Quȩ. ẽ. enĩ fortitudo mea. ut
sustineam: aut quis finis meus.
ut patient᷑ agam: Ac si aꝑte in
simi& dicens. Mala mundi ꝓinun-¬
do tolerare nequeo: qͥa iã in eiꝰ de-¬
siderio fortis non sum. Dũ enĩ pre-¬
sentis uitȩ finẽ conspicio: cur pon-¬
dus eius patior. cuius appetitum
calco: E quia iniusti quiq ut di¬
ximꝰ tanto fortiꝰ labores illiꝰ ꝑfer̾:
quanto auidiꝰ eius delectatione pas

Expanded text:
ducitur, in quibus poenaliter fatigatur. ducitur, in quibus poenaliter fatigatur. At contra vir justus ad mundi pericula pro mundo toleranda esse debilis studet, finem suum conspicit, vita praesens quam sit transitoria attendit, et pro ea exterius labores perpeti renuit, cujus intrinsecus delectationem vicit. Beatus igitur Job, praesentis vitae adversitatibus pressus, dicat ex sua, dicat ex omnium voce justorum: Quae est enim fortitudo mea, ut sustineam? aut quis finis meus, ut patienter agsinuet, dicens: Mala mundi pro mundo tolerare nequeo, quia jam in ejus desiderio fortis non sum. Dum enim praesentis vitae finem conspicio, cur pondus ejus patior, cujus appetitum calco? Et quia injusti quique, ut diximus, tanto fortius labores illius perferunt, quanto avidius ejus delectatione
Abbreviated transcription (Latin):
isrł Hinc psalmista contra rẽꝓboᷤ.
uerunt animã meã: irruer̾ in
me fortes. Quã bene ut ranq for¬
titudinẽ: isaias cõplexus. ẽ di¬
cens. Qui confidunt in dno: mu¬
tabunt fortitudinẽ. Qui enĩ
nequaquã sument. sed mutabt̃
dixit: ꝓfecto patent᷑ innotuit
aliam esse quȩ ponit᷑᷑: & aliã quȩ
inchoat᷑. An non etiã reꝓbi for¬
tes sunt. qͥ ad p̾sentis uitȩ con¬
cupiscentiam tot laboribꝰ cur¬
runt: ꝑiculis se audent̃ obicius̃:
ꝓlucris contumelias libenter fe¬
runt: ab appetitus sui libidine
nulla uicti contrarietate resili¬
unt: ꝑcussionibus durescunt:
& mala mundi tolerant ꝓ mun-¬
do: eiusq ut ita dixerĩ gaudia
querentes ꝑdunt: nec tam̃ hȩc
ꝑdendo fatigantur : Unde bene
ex humani generis uoce. ꝑ ihere¬
miam dr̃. Inhebriauit me absin¬
thio. Ebriꝰ quippe: qđ patit᷑ ne¬
stin& leue deputat: laboris ama.¬
ritudinẽ quã tolerat ignorat: qͥa
nimirũ delectabilit̃ ad cuncta

Expanded text:
. » Hinc Psalmista contra reprobos erunt animam meam, irruerunt in me fortes . » Quam bene utramque fortitudinem Isaias complexus est, dicens: « Qui confidunt in Domino mutabunt fortitudinem . » Qui enim nequaquam, « sument, » sed, « mutabunt, » dixit; profecto patenter innotuit, aliam esse, quae ponitur, et aliam quae inchoatur. An non etiam reprobi fortes sunt, qui ad praesentis vitae concupiscentiam tot laboribus currunt, periculis se audacter objiciunt, pro lucris contumelias libenter ferunt, ab appetitus sui libidine nulla victi contrarietate resiliunt, percussionibus durescunt, et mala mundi tolerant pro mundo, ejusque, ut ita dixerim, gaudia quaerentes perdunt, nec tamen haec perdendo fatigantur? Unde bene ex humani generis voce per Jeremiam dicitur: Inebriavit me absinthio . Ebrius quippe quod patitur nestinet, leve aestimat; laboris amaritudinem, quam tolerat, ignorat; quia nimirum delectabiliter ad cuncta
Abbreviated transcription (Latin):
cit: quasi bos ad p̃sepe uacuum li.¬
gatus gemit. Quia enĩ longe ab¬
int̾na sapientia positi. ģt̃nȩ heredita¬
bruta animałia. a desiderata herba¬
ieiunamus. De qua nimirũ herba:
redemptoris uoce dr̃. ꝑ me siquis in¬
troierit.saluabit᷑: & ingrediet᷑. &
egredietur. & pascua inueni&. Sed
plerũq quod. ẽẽ. amantibus grauiꝰ
sol&. scĩs bonoꝵ studiis. maloꝵ uita
contradicit: & cũ mens ad cȩleste de¬
sideriũ rapittr: bene cepta inten¬
tio. interrum pentibus stultorum
uerbis. ac moribus reuerberatur:
ita ut quȩ iam ꝑ contemplationis
annisum ad sũma euolauerat: ad
expugnandam prauoꝵ stulticiã.
sese in infimis. contra certamina ac¬
cingat. Unde & subdit᷑. Aut pote¬

Expanded text:
cit, quasi bos ad praesepe vacuum licit, quasi bos ad praesepe vacuum ligatus gemit. Quia eniinterna sapientia positi, aeternam haereditabruta animajejunamus. De qua nimirum herba Redemptoris voce dicitur: Per me si quis introierit, salvabitur, et ingredietur, et egredietur, et pascua inveniet . Sed plerumque, quod esse amantibus gravius solet, sanctis bonorum studiis malorum vita contradicit; et cum mens ad coeleste desiderium rapitur, bene coepta intentio, interrumpentibus stultorum verbis ac moribus, reverberatur; ita ut quae jam per contemplationis adnisum ad summa evolaverat, ad expugnandam pravorum stultitiam sese in infimis contra certamina accingat. Unde et subditur: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
stecerit. Qui alii onagri appellat¬
one signati sunt. nisi hi qui in capo
fidei constituti: nulliꝰ officii lorss
gantur: Vel quos bouis signiscstio
expͥmit: nisi hos quos intra scãn ȩs¬
clesiam. ad p̾dicationis officiũ. sisee¬
pti ordinis iugũ p̃mit: Herba ueso
onagri. & pabulum bouis. ẽ int̾ra
refectio populi fidelis. Alii naq no¬
re bouis. intra scãm ȩccłam suscepti
officii loris tenentur: alii more ona¬
gri. sacri ordinis stãbula nesciunt: &
in campo ꝓpriȩ uoluntatis degunt
Sed cum quis ex uita scłari. int̾nȩ ui¬
sionis desiderio estuat. cũ refections
intimȩ pabulum concupiscit: cũ ie¬
iunum se in peregrinatione huiꝰ uite
considerat: quibus ual& fletibꝰ refiei
quasi herbam non inueniens onager
rugit. Alius quoq necessitatẽ susce¬
ptiꝰ ordinis tolerat: in labore p̃di¬
cationis exudat. & ꝑ ȩt̾̃nã iam con¬
templationẽ refici appetitꝰ sed quia
redemptoris sui speciem necdũ conspi¬

Expanded text:
sione. --Qui alii onagri appellatione signati sunt, nisi hi qui, in campo fidei constituti, nullius officii loris 218 ligantur? Vel quos bovis significatio exprimit, nisi hos quos intra sanctam Ecclesiam ad praedicationis officium suscepti ordinis jugum premit? Herba vero onagri et pabulum bovis est interna refectio populi fidelis. Alii namque more bovis intra Ecclesiam suscepti officii loris tenentur; alii more onagri sacri ordinis stabula nesciunt, et in campo propriae voluntatis degunt. Sed cum quis ex vita saeculari internae visionis desiderio aestuat, cum refectionis intimae pabulum concupiscit, cum jejunum se in peregrinationis hujus caecitate considerans, quibus valet fletibus reficit, quasi herbam non inveniens onager rugit. Alius quoque necessitatem suscepti ordinis tolerat, in labore praedicationis exsudat, et per aeternam jam contemplationem refici appetit; sed quia Redemptoris sui speciem necdum conspi
Abbreviated transcription (Latin):
t& iam ad cuiꝰ spem ꝑcussi animꝰ
recurrat: cũ in se sibi. ẽẽ. auxiliũ
dẽnegat: quia infirmũ se in sem&¬
ipso insinuat: ad maioris adhiic
fortitudinis meritũ. quomͦ etiã
a ꝓximis destituat᷑ adiungat¬
Sequit᷑. Necessarii quoq mei:
recesser̃ a me. Sed ecce despectus
exteriꝰ: intus solio iudicii p̾sid&
Nam cũ derelictũ se asserit: ꝓtinꝰ
ad sententiã eru̾pit dicens. Qui

Expanded text:
t jam ad cujus spem percussi animus recurrat, cum in se sibi esse auxilium denegat. Sed quia infirmum se in semetipso insinuat, ad majoris adhuc fortitudinis meritum, quomodo etiam a proximis destituatur adjungat,--IBID.:-- Necessarii quoque mei recesserunt a me. Sed ecce despectus exterius, intus solio judicii praesidet. Nam cum derelictum se asserit, protinus ad sententiam erumpit, dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
speculo feda facies displic&e: cum
mens auita simili. in seipsa quod
auerset᷑ uid&. Ait gͦ. Considate
semitas theman. itinera saba: &
expectate paulisꝑ. Ac si aꝑte
dicer&. Dampna alieni te poris
atcendite: & tc̃ spem de ȩt̾nis
firmiꝰ sumitis: si recto cordis ocu¬
lo. qđ in aliis displic& uidetis. Be

Expanded text:
speculo foeda facies displicet, cum speculo foeda facies displicet, cum mens a vita simili in se ipsa quod aversetur videt. Ait ergo: Considerate semitas Theman, itinera Saba, et exspectate paulisper. Ac si aperte diceret: Damna alieni teporis attendite, et tunc spem de aeternis firmius sumetis, si recto cordis oculo quod in aliis displiceat videtis.