comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ tractat de proportiõe. id ÷ dequantitate discerta ad
aliꝗd. Tercia ẽ. geometͥa. q̃ tractat despatio. id ÷ d̾ qͣntitate
contimia ĩ mobili. Quinta q̃ ẽ. astͦnomia. q̃ tractat s̾
motu. id deqͣntitate continua mobili. Elem̃tũ arime
thice ẽ. unitus. elem̃tũ musice ẽ. uni sonũ. elemtum
geometͥȩ.ẽ. punctũ. elem̃tũ astͦnomiȩ instans. Ptica
diuid̾r insolitariã pͥuatã. publica. Solitaria docet
qͦm̾ unꝰ quisq ꝓpͥam uitã honestis morib instituat.
⁊ untutib exornet. Priuata docet qͦmͦ regendi sunt
faimiliares. ⁊ q̃ ꝑcarnis affectum sunt affines. Sublica
elocr qͣlit̾ pͦpłs totus ⁊ gens asius restorib gibneri
debeat. Solitaia ꝑtin&e ad singłos. Eruiata ad pat̾s¬
femnilias. publica adrectores ciuitatũ¬
psentia sua unuficat. colligit imunũ. atq¬
increscendo ato gignendo. S hec homini c̃munia
c̃arbustis:¬

Expanded text:
quae tractat de proportione, id est de quantitate discreta ad quae tractat de proportione, id est de quantitate discreta ad aliquid. Tertia est geometria, quae tractat de spatio, id est quantitate continua immobili. Quarta est astronomia, quae tractat de motu, id est de quantitate cm geometriae est punctum. Elementum astronomiae est instans. Practica dividitur in solitariam, privatam, publicam. Solitaria docet, quomodo unusquisque propriam vitam honestis moribus instituat, virtutibus exornet. Privata docet, quomodo regendi sint familiares, et qui per carnis affectum sunt affines. Publica docet, qualiter populus totus, et gens a suis rectoribus gubernari debeat. Solitaria pertinet ad singulos, privata ad patresfamilias, publica ad rectores civitatupraesentia sua vivificat; colligit in unum, atquin crescendo atque gignendo. Sed haec etiam homini cum arbustis
Abbreviated transcription (Latin):
conp̃hensio reꝵ ꝓut sunt. uircus ẽ habitus auimi.
inmodũ nature. rationi consentaneus. Necessitas est
sine qua uiuere ñpossumꝰ. s felitꝰ niuenus. hec tria
remedia sunt. ccͣ tria mala. quib subiecta ẽ. uita hu¬
mana Sapientia contͣ ignorantiã. Uircus cͣcͣuitiũ.
Necessitas contra infirmitatẽ. Propt̾ ista tͥa mala extir¬
panda q̃sita sunt ista tͥa remedia. ⁊ ꝓpt̾ hȩc tͥa remedia
inuenienda inuenta ẽ. om̃is ars. & om̃is disciplina.
Proptͣ sapientia inuenta ẽ. theorica Propt᷑ uircutẽ iti¬
uenta ẽ. practica. Propt̃ necessitatẽ inuenta ẽ. mechanica.
tuam̃ cẽ deb indoecrina. Quatuorgͦ sunt pͥncipales
practica. Mechanica. Logica. Theorica diuidit᷑ ĩtheologiã.
phisicã. Mathematicti. Theo logia tractat de inuisibilib
matica de uisibilib uisibiliũ formis. Et hȩc mathematica
diuidit̾ in .iiiͦͬiͦ. scientias. Pma ẽ. mrimechica. q̃ tractat
denumõ. id÷ dequantitate descreta ꝑse. Scda ẽ musica

Expanded text:
comprehensio rerum, prout sunt. Virtus est habitus animi in modum naturae rationi consentaneus. Necessitas est, sine qua vivere non possimus, sed felicius viveremus. Haec tria remedia sunt contra mala tria, quibus subjecta est vita humana. Sapientia contra ignorantiam, virtus contra vitium, necessitas contra infirmitatem; propter ista tria mala exstirpanda quaesita sunt ista tria remedia; et propter haec tria remedia invenienda, inventa est omnis ars, et omnis disciplina. Propter sapientiam inventa est theorica, propter virtutem inventa est practica, propter necessitatem inventa est mechanica. tamen esse debet in doctrina. Quatuor igitur sunt principales practica, mechanica, logica. Theorica dividitur in theologiam, inalem. Theologia tractat de invisibilibusmatica de invisibilibus visibilium formis. Et haec mathematica dividitur in quatuor scientias. Prima est arithmetica, quae tractat de numero, id est de quantitate discreta per se. Secunda est musica,
Abbreviated transcription (Latin):
agnoscerent. Iã gͦ aliꝗd lucis erat ipsa agnitio iã dies
erat s necduĩ clarꝰ qi pecẽi ad huc tenebris caligatit.
Uenit gͦ dies iũtatis. dies salutaris qui parcum destruene.
claritatẽ pͥoris cliei illuminar&. ⁊ timorẽ ñ tolleret
s in melius cõmutar&e. S nec duĩ plena claritatisonec
ad ungetur ũitati caritas. Nã ipsa ũtas dic̃. Multa¬
habco uobis dicere. s ñpotestis portare modo. Cũ aut̃
uenit ilie fpc ueritatis. docelit uos om̃em ueritatesn
Om̃is eͦ uitas. ut: mala to̾leret: bona reformar. E cce
tres dies siuit. dies timoris qui manifestat malũ. dics
uĩtatis qui aufert malũ. dies caritatis ꝗ restituit boñ.
Dies u̾itatᷤᷤ clarificat diẽ timoris. dies caritatis clarificat
diẽ tunoris ⁊ diẽ u̾itatis. donec ꝑfocta fiu̾it caritas. ⁊ ꝑ¬
fecce manifestecur õis ueritas. ⁊ timor penȩ transeat.
intimorẽ reuerentiȩ. Nuntiate gͦ d̾die indiẽ salutare

Expanded text:
agnoscerent. Jam aliquid lucis erat ipsa agnitio; jam dies erat, sed necdum clarus; quia peccati adhuc tenebris caligabat. Venit ergo dies veritatis, dies salutis, qui peccatum destrueret, claritatem prioris diei illuminaret, et timorem non tolleret, sed in melius commutaret. Sed necdum plena erat claritas donec adjungeretur veritati charitas. Nam ipsa odo. Cum autem venerit ille Spiritus veritatis, docebit vos omnem veritatem . Omnis ergo veritas ut et mala tolleret, et bona reformaret. Ecce tres dies sunt: dies timoris, qui manifestat malum; dies eritatis, qui aufert malum; dies charitatis, qui restituit bonum. Dies veritatis clarificat diem timoris; dies charitatis clarificadiem veritatis; donec perfecta fuerit charitas, et perfecte manifestetur omnis veritas, et timor poenae transeat in timorem reverentiae. Annuntiate ergo de die in diem salutare
Abbreviated transcription (Latin):
de hoc die suo ipsa sapientia uidis loquit᷑ dicens.
Abraham patͣ ur exultauit ut uider& diẽ meũ uidit
⁊gauisus ẽ. Ueritas enĩ dĩ redep̃tio genĩs humani.
autͣ ꝑ sapientiã ueritas it plec̾ta ẽ. aqͣ oĩs uĩtas est.
Nlec alius ad implendã uĩtatẽ mittendus fuit. nͥ is
inqͦ om̃is uitatis plenitudo cõsistit. henegͦ abrahã
addiẽ uitatis exultat ꝗa impleri uĩtatẽ desidat.Quã

Expanded text:
ens: Abraham pater vester exsultavit ut videret diem meum, vidit et gavisus est . Veritas enim Dei redemptio est generis humani. autem per sapientiam haec veritas impleta est, a quo omnis veritas est. Nec alius ad implendam veritatem mittendus fuit, nisi is in quo omnis veritatis plenitudo consistat. Bene ergo Abraham ad diem veritatis exsultat, quia impleri verita
Abbreviated transcription (Latin):
cuceiadĩ c̃sid̾ata in aominitiõe cor nr̃m excitat.
duies pats ẽ. Qũo uõ sapientia di infpecta agcione
uĩtatis cor nr̃m illuminat dies filii ẽ. qnõ autẽ
benignitas di attenta ad amorẽ cor nr̃m inflamat
benignitas lecificat. Indie potentie ꝑtimorẽ morim᷑.
Indie sapientiȩ ꝑ ccẽplationẽ uĩtatis astrepitu hꝰ mũdi
sepelimur. In die benignitatis ꝑ amorẽ ⁊ desidiũ ecnoꝵ
bonoꝵ resurgimꝰ. Idõ enĩ xp̃c. sexto die mortuus ẽ.
septimo die insepulcͦ iacuit. octauo die resurrexit.
die suo intꝰ in abscondito ccẽplatiõis sepeliat. Postmo
benignitas indie suo ꝑdesideriũ duimi amoris
uiuificatos: exurgẽ faciat. quia sextꝰ dies ad laborẽ.
septimus ad requiẽ. octauus ꝑtirꝰ adresurrectionẽ.

Expanded text:
tionem cor nostrum excitat, dies Patris est. Quando vero sapientia Dei inspecta agnitione veritatis cor nostrum illuminat, dies Filii est. Quando autem benignitas Dei attenta ad amorem cor nostrum inflambenignitas laetificat. In die potentiae per timorem morimur. In die sapientiae per contemplationem veritatis a strepitu hujus mundi sepelimur. In die benignitatis per amorem et desiderium aeternorum bonorum resurgimus. Ideo enim Christus sexta die mortuus est, septimo die in sepulcro jacuit, octavo die resurrexit, die suo intus in abscondito contemplationis sepeliat; postremo benignitas in die suo per desiderium divini amoris vivificatos exsurgere faciat; quia sextus dies ad laborem, septimus ad requiem, octavus pertinet ad resurrectionem.
Abbreviated transcription (Latin):
suos uocat. ꝗa alios dies ñ amat. Sic̃ ieremias dic. Dñe dic
hõis ñ desid̾aui. tu scis. Isti sunt dies qͥbꝰ plenꝰ fuit iob.
d̾ quo scͥptum ẽ. qr mortuus ẽ senex plemisq dierũ. Nã
de aliis dichꝰ plenꝰ eẽ n poterat ꝗ transacti iam nerant.
nos dies qui foris sunt soli mali nouerũt. boni uõ qui
iam intͣ nos dies uidere meruerunt eos qui foris sunt.
ñ solũ ñdiligunt. s etiam maledicunt. Pereat inquit
beatus iob dies in qua natus sum. ⁊ nox inqͣ dictũ est
c̃ceptus ẽ. ho. Dies ille uercatur intenebras. ⁊ ñ reqͥrat
eũ ds̃ dͤ suꝑ. ⁊ ñ illustret᷑ lumine. Ilios ꝗͦ dies qui intus
sunt potus debeius amare nisi lucẽ ñsequũt᷑ tenebͦ
ubi ecͣni solis splendore illuminant᷑ oculi interiores
cordis mũdi. Dehis dieb psalmista cecinit. Nuntiate
d dic indiẽ salutare euis. Quid ẽ. salutare nͥ iħe euis.¬

Expanded text:
suos vocat, quia alios dies non amat. Sicut Jeremias dicit: Domine, diem hominis non desideravi, tu scis . Isti sunt dies quibus plenus fuit Job, de quo scriptum est, quia mortuus est senex et plenus dierum . Nam de aliis diebus plenus esse non poterat, qui transacti jam non erant. Illos dies qui foris sunt, solos mali noverunt; boni vero qui jam internos dies videre meruerunt, eos qui foris sunt non solum non diligunt, sed etiam maledicunt. Pereat, inquit beatus Job, dies in qua natus sum, et nox in qua dictum est: Conceptus est homo. Dies ille vertatur in tenebras, et non requirat eum Deus desuper, et non illustret lumine . Illos ergo dies qui intus sunt potius debemus amare, ubi lucem non sequuntur tenebrae, ubi aeterni Solis splendore illuminantur oculi interiores cordis mundi. De his diebus Psalmista cecinit: Annuntiate de die in diem salutare ejus . Quid est salutare ejus
Abbreviated transcription (Latin):
huanam. geñs iicaruẽ uenturũ agnouit. dicatꝰ gͦ nutiate
de cdie indiẽ salutare euis diẽ scm dedie pͥmo in die
terciũ. diẽ ũtatis dedie timoris indiẽ caritatis. ẜmuᷤ
unus dies erat dies timoris. Uenit dies alt̃ dies ũtatiᷤ
ubi futuris suꝑuenientib p̃sentes ñtranseũt. Y numũs

Expanded text:
agnovit; dicatur ergo: Annuntiate de die in diem salutare ejus. Diem secundum de die primo in diem tertium; diem veritatis de die timoris, in diem charitatis. Primum unus dies erat dies timoris, venit dies alter, dies veritaubi futuris supervenientibus praesentes non transeunt. Ubi numerus
Abbreviated transcription (Latin):
ret bapt̾. S. d̾ ñ ħmꝰ deauctoritate certũ. qͥcdatñ dicunt qd̃
ĩ noie ueturi. It siq̃rit᷑ quare ñ ꝯferebat remissionẽ quia ñ
saeramenta iuĩ iefficaciã existitucione. Ioħe batirante ue¬
nit ad eũ xp̃s ut batrtaret᷑ abeo ĩ iordane. ñ qd̾ ipse ege̾t qͥ si¬
ne peccate erat s ut aqͣs scĩficaret. Ibi eni collata ẽ. aque
illa efficacia. ut qͥcũq pꝰea mergeret᷑ ĩ ea inuoeato noĩe tͥnitatis ꝯsoñret᷑
remissionẽ. Et tẽ ĩstitutuĩ . ẽ. bapt̾ xͥ ĩ quo cͥnitas tota oꝑat᷑ remissionẽ¬

Expanded text:
bemus de auctoritate certum. Quidam tamen dicunt quod in nomine venturi. Item si quaeritur, quare non conferebat remissionem peccatorsacramenta vim et efficaciam ex institutione. Joanne baptizante venit ad cum Christus ut baptizaretur ab eo in Jordane; non quod ipse egeret qui sine peccato erat, sed ut aquas sanctificaret. Ibi enim collata est aquae illa efficacia ut quicunque postea mergeretur in eam invocato nomine Trinitatis, consequeretur remissionem: et tunc institutum est baptisma C
Abbreviated transcription (Latin):
tauit ab huiꝰ modi delore nos uoluit lib̾are i fuauissimũ
ꝯferre sacͣm̃tũ bapt̾. qd̾̃ millꝰ aborreret. Solet queri si cͥ ꝯci¬
sio amisit statũ suũ ex qͥ bapt̾ fuit ĩstitut̾. ad qd̾ pot̾ dici ꝗd
ĩ illis amiserat statũ qͥbꝰ ista nouitas sacͣm̃toꝵ noĩata erat. ⁊ ab
eis credita. ⁊ repͨta. Ii aliis adhuc habebat statũ. iꝯferebat eis remi¬

Expanded text:
tavit, ab hujusmodi dolore nos voluit liberare, et suavissimum nferre sacramentum baptismi quod nullus abhorreret. Solet quaeri an circumcisio amisit statum suum ex quo baptisma fuit institututum. Ad quod potest dici quod in illis dimiserat statum quibus ista novitas sacramentorum nuntiata erat, et ab eis credita et recepta; in aliis adhuc habebat statum, et conferebat eis remi
Abbreviated transcription (Latin):
Wñ ipse met dic̃. Ego bapͣro ⁊̃ aqua ĩpenitẽciã. Sola enĩ corꝑa
abluebat. pecca uͦ ñ tollebat. ad qͥd gͦ utile: ut pparet ad bapt̃
bat. Et ita licet baptismꝰ ille nullã ꝯferret remissionẽ eis. tñ
ꝑpenitẽciã ⁊ ꝑ cͥꝯcisionẽ que adhue habelãt statii pot̾ant
saluari. Uel ita ex poni pot̾. Bapt̾ ĩpenit̾ .i. ĩsigñ penitẽcie

Expanded text:
ipsemet dicit: Ego baptizo in aqua in poenitentiam . Sola enim corpora abluebat, peccata vero non tollebat. Ad quid ergo utile? Ut praeparet ad baptisbat. Et ita licet baptismus ille nullam conferret remissionem eis, tamen per poenitentiam et circumcisionem quae habebant, adhuc statim poterant salvari. Vel ita p
Abbreviated transcription (Latin):
Moles ÷inmassa : pondẽ. Spatiũ ẽ in longo ⁊ato.
ꝙ fundo n aslto. Decor creaturar ẽ. insitu ⁊ motũ m
spetie ⁊ qualitate. Sitꝰ ẽ in cõpositione. ordine.
Oedo: in loco & tẽpe.⁊ propͥetate. Motꝰ ẽ. quadruptit¬

Expanded text:
moles est in massa et pondere: spatium est in longo et lato, moles est in massa et pondere: spatium est in longo et lato, profundo et alto. Decor creaturarum est in situ et motu, in specie et qualitate. Situs est in compositione et ordine: ordo est in loco et temp
Abbreviated transcription (Latin):
eRBhm bonum.
⁊ uita ⁊ sapiens quȩ mundũ fecit.
contẽplato mundo conspicit᷑. & u̾bũ
ipsum uideri non potuit. ⁊ fec̃ qđ
iuderi potuit. & uisũ ÷ ꝑ id qđ fec̃.
Inuisibilia enĩ ipsius acreatura mundi ꝑea q̃
facta sunt intellecta c̃spitiunt᷑. Eria sunt inui¬
sibilia dĩ. potentia. sapientia. benignitas. Abhis
trib procedunt om̃ia. in his trib c̃sistunt om̃ia.
ꝑ hec tria regunt᷑ om̃ia. Potentia creat. sapientia
gubernat. benignitas conseruat. Quȩ tam̃ tria sic̃
indõ in esfabilit̾ unũ sunt. ita mnoꝑatione oĩno
sep arari ñ possunt. Potentia ꝑ benignitatẽ sapient᷑
creat. Sapientia ꝑpotentiã benigne gubernat. Me¬
nignitas ꝑsapientiam: potent᷑ conseruat. Potentiã
manfestat creaturar̃ inm̃sitas. Sapientiã decor
benignitatẽ: utilitas. Inm̃sitas creaturar: in multi¬
tudine: magnitudine. Multitudo.: insimilib in
d auersis. inꝑmixtis. Magnitudo÷ ĩmmole ⁊ spatio.

Expanded text:
erbum bonum et vita sapiens, quae mundum fecit, contemplato mundo conspicitur. Et verbum ipsum videri non potuit; et fecit quod videri potuit, et visum est per id quod fecit. Invisifacta sunt intellecta conspiciuntur . Tria sunt invisibilia Dei, potentia, sapientia, benignitas. Ab his tribus procedunt omnia, in his tribus consistunt omnia, et per haec tria reguntur omnia. Potentia creat, sapientia gubernat, benignitas conservat. Quae tamen tria sicut in Deo ineffabiliter unum sunt, ita in operatione omnino separari non possunt. Potentia per benignitatem sapienter creat. Sapientia per potentiam benigne gubernat. Benignitas per sapientiam potenter conservat. Potentiam manifestat creaturarum immensitas, sapientiam decor, benignitatem utilitas. Immensitas creaturarum in multitudine et magnitudine. Multitudo in similibus, in diversis, in permixtis. Magnitudo est in mole et spatio:
Abbreviated transcription (Latin):
sensib ⁊ appetitib Rationał ẽ. infactis ⁊ consiliis.
uoies ẽ forma uisibił quȩ oculo discernit. sicut
colores ⁊ figure corpoꝵ. Qualitas ẽ. proprietas in¬
terior que reteris sensib ꝑcipit᷑. Ut melos. insono.
auditu aurtũ. dulcor insapore. gustu fauciuno
flagrantia modore olfatu nariũ. Lenitas in corꝑ
tactu in anuũ. Utilitas creaturarum cõstat ĩgͣto
⁊ apto. ⁊ cõmodo. ⁊ necessario. Gratũ ẽ. qđ placet.
aptum qđ conuenit. cõmodũ qđ ꝓd est. Necessa¬
riũ: sine qͦ quid. ee̾. nõ potest: Nunc propositas
partitiones aprincipio repecamus. ⁊ in uno qͦ
diuisionis genere. qualit᷑ uel ex inm̃sitate
creaturarum creatoris manifestet᷑ potentia.
uel exdecore sapiertia. uel ex utilitate benig¬
nitas ꝑquiramus. & quia inm̃sitas pͥma fuit
inparticione. pͥma. eẽ. debet inꝑsecutione

Expanded text:
sensibus et appetitibus. Rationalis est in factis et consiliis. Species est forma visibilis, que oculo discernitur, sicut colores et figure corporum. Qualitas est proprietas interior, que certis sensibus percipitur, ut melos in sono, auditu aurium, fragrantia in odore olfactu narium, lenitas in corpore tactu manuum. Utilitas creaturarum constat in grato, et apto, et commodo, et necessario. Gratum est quod placet, aptum quod convenit, commodum quod prodest, necessarium sine quo quid esse non potest. Nunc propositas partitiones a principio repetamus; et in unoquoque divisionis genere qualiter vel ex universitate creaturarum Creatoris manifestetur potentia, vel ex decore sapientia, vel ex utilitate benignitas, perquiramus. Et quia immensitas prima fuit in partitione, prima esse debet in prosecutione.
Abbreviated transcription (Latin):
cdaret᷑. ⁊ tñ tenꝑe ħ non p̾cessit illud. qr cũ deo omnia sunt p̾sencia.
nec eget alicuuꝰ testimonio. quã cito aliqͥsstã cito iuste potest eũ uidi-

Expanded text:
amen tempore, hoc non praecessit illud, quia, cum Deo omnia sint praesentia, nec eget alicujus testimonio, quam cito aliquis peccat, juste potest eum judi
Abbreviated transcription (Latin):
qnꝰ. scł ad creatorem. sunt ꝯu̾si. uñ dictũ : fiat lux. S potest queri aliqͥd
qua non potest profic̾e rõnał creat᷑a. cadere enĩ potest ꝑse: s profice̾ non¬
potest. sine grã cooꝑante. Uñ tñ uidĩ pot̾ qd nõ sit imputanł ilł qd̵ ce-¬
culpa illoꝵ fuit qd̾ non ÷ data ͣq ineis nulla culpa adhuc p̾cesserat.
Ad qd potest dici qd̾ quibꝰ data ÷ illa gr̾a: non fuit cdata exmerito. qr nul

Expanded text:
rsi sunt. Unde dictum est: « Fiat lux . » Sed potest quaeri utrum aliquid ns, sine qua non potest proficere rationalis creatura. Cadere enim potest, sed non proficere sine gratia cooperante. Unde nihil potest, quod non sit imputandum illis qui ceculpa eorum fuit quod non est data, quia in eis nulla culpa adhuc praecesserat. Ad quod potest dici, quod quibus data est illa gratia, non fuit data ex merito, quia a
Abbreviated transcription (Latin):
firmitate illd̾ orabat. Similit̾ uolunt dicere qd̃ ipse scdm humanũ
effectum uoluerit salutem omĩum. Ut illd insiti mea potauerunt me
aceto. id est cium uellem fidem illoꝵ. s cũ ipse dicat in Iohanne. non
pro his rogo qui de mundo st̃ non uidetur quod unquam orauerit¬
ipse nisi ꝓ saluandis Non enĩ iudet̾ conueniens qo es oratio exaudita
non fuerit ut qd̃ ipse aliquid orauerit. qd patri sciret. non peneuim
uonipie omia scnet a quibusdã solet queri utrũ sit conced endtur¬

Expanded text:
 volunt dicere, quod ipse secundum humanum affectum voluerit salutem omnium; unde illud: « In siti mea potaverunt me aceto , » id est cum desiderarem fidem illorum. Sed, cum ipse dicat in Joanne: Non pro his rogo qui sunt de mundo, non videtur quod ipse oraverit, nisi pro salvandis. Non enim videtur conveniens, quod ejus oratio exaudita non fuerit, vel quod ipse aliquid oraverit, quod Patri sciret non placere, cum ipse omnia sciret. A quibusdam solet quaeri utrum sit concedendu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpͥa fide ualet paruulis ñ ualentibꝰ hr̃e fidẽ. ita fides ñ ua¬
lentibꝰ hre sacram̃tũ debet uale̾. Itẽ millꝰ negabit an̾ bapt̾.
fidẽ ⁊ caritatẽ posse hri. Multi enĩ cũ fide ⁊ caricate adbapt ᷤ
acceclunt. Hullꝰ enĩ negabit eostẽ posse mori. ⁊ si tẽ morerẽt᷑
millꝰ clãpnat᷑. Si cdnt ñ posse. ẽẽ.ut aliqͥs ħat fidẽ ⁊ caritatẽ
⁊ moriat᷑ sine bapt̾. ñ enĩ ut dnt̾ ꝑmitt̾e̾t d̾s eũ mori sine
bapt̾. S ut mͥ uidet᷑ cũ ipsi nõ sint ꝯsiliarii di stultũ. ẽ. ⁊ te¬
sine bapt̾. ł martirio auctoritates nob̾ opponũt. LG. de fide
ad petrũ. Exillo temꝑe qͦ saluator dix̃. nisi. re .f. ex.a.⁊s.¬

Expanded text:
es non valentibus habere sacramentum debet valere. Item nullus negabit ante baptismum fidem et charitatem posse haberi; multi enim cum fide et charitate ad baptismum accedunt. Nullus etiam negabit eos tunc posse mori; et si tunc morirentur posse esse ut aliquis habeat fidem et charitatem et moriatur sine baptismo. Non enim, ut dicunt, permitteret eos mori sine baptismo. Sed, ut mihi videtur, cum ipsi non sint consiliarii Dei, stultum est et tesine baptismo vel martyrio, auctoritates nobis opponunt: Augustinus De fide ad Petrum: Ex illo tempore quo Salvator dixit: Nisi quis renatus
Abbreviated transcription (Latin):
ordines. siue infamiliis. siue domi militieq : que
uĩ rocinandi ⁊ excogitandi fluuõ eloquentie. car¬
minũ uarietatates ludendi ac iocandi causaᷤᷤ mille¬
formas. simulatioes. modulandi ꝑitiã. dimutendi
subtilitatẽ. numãndi disciplinã. p̃itoꝵ ac fut̃oꝵ¬

Expanded text:
ordines, sive in familiis, sive domi militiaeque in rvim ratiocinandi et excogitandi, fluvios eloquentiae, carminum varietates, ludendi ac jocandi causa milleformes simulationes, modulandi peritiam, dimetiendi subtilitatem, numerandi disciplinam, praeteritorum ac fut
Abbreviated transcription (Latin):
me ⁊ cꝰ. Multi dicunt aĩȩ mee. ⁊cͣ. Rursumq ex affectu
doloris: maffectũ bone p̃sũptionis recurrens. aio. Tu aut̃
dñe sus ceptor meus es. ⁊ cͣ. ut & merorem ꝑfidutiã releuẽ.
⁊ fidutiam ꝑ meniorẽ castigem. Et quis om̃s uirtutes psal¬
moꝵ. quis illas ignitas ⁊ punctiones scoꝵ affectuũ. enu¬
merase loquendo potest. quibꝰ in oratiõe accendit᷑. ⁊ gͣtis¬
simũ dõ sacrifitiũ inara cordis adoletur. Ex plic i ⁊¬

Expanded text:
me? multi insurgunt adversum me . Rursumque ex affectu doloris in affectum bonae praesumptionis recurrens aio: Tu autem, Domine, susceptor meus es . Ut et moerorem per fiduciam relevem, et fiduciam per moerorem castigem. Et quis omnes virtutes psalmorum, quis illas ignitas compunctiones sanctorum affectuum enumerare loquendo potest? quibus mens in oratione accenditur, et gratissimum Deo sacrificium in ara cordis adoletur.
Abbreviated transcription (Latin):
nãq asfilua scientiã parit. Scientia uͦ parca ignorantiam
pellit: ⁊ coupimnctionẽ ꝑapit. Conpunctio aut̃ parta desidiam
fugat. & deuotionẽ parit. Peuotioiuꝰ orationẽ ꝑfic̃. Scientiare.
qudo hõ aio agnicionẽ sui illuminat᷑. sonpinictio ÷. quarido ex
con sideritione maloꝵ suoꝵ. eor int̾no dolore tangitur. Seuodio¬

Expanded text:
namque assidua scientiam parit, scientia vero parta ignorantiam namque assidua scientiam parit, scientia vero parta ignorantiam pellit, et compunctionem parit, compunctio autem parta desidiam fugat, et devotionem parit, devotio vero orationem perficit. Scientia est, quando homo ad agnitionem sui illuminatur. Compunctio est, quando ex consideratione malorum suorum cor interno dolore tangitur. Devotio
Abbreviated transcription (Latin):
homo mala sua intelligit. tanto amplius suspirat & gemit. Post
qr fiducialius de futo eiꝰ miserationes requirimus: si q̃ admodum
inp̃tito nr̃i misertus sit cogitenus. Reuocenius admemoriã hona q̃
tribuit: & qđ inꝑicłis sepe constitutos clem̃t᷑ eripuit. nec unꝙͣ peccis
nr̃is. quo minus misereret᷑ uinci potuit. oblitos sui. de se ãmonuit.
au̾sos ase. adse reuocauit. uenientes adse henigne suscepit. peni¬
tentibꝰ indulsit. ꝑ seuerantes custodiuit. stantes tenuit. lapsos
erexit. malas delectationes inamaritudines ꝯruitauit. s rursĩ
salublit̾̃ amaricatis. consolationes tribuit. pꝰtremo aut᷑ tribulatiõe
pingatis. quiecem ⁊pacẽ ꝑfectam restituit. qui neo peccantibus
uuꝗ defuit. ut corrigeret nec iustis ut custodiret. Quis qs huis¬
modi mecditatiõibꝰ aute orationis tempꝰ aniniũ suũ exerqutu
nec upuidus fortassis nec tepidus ad orationẽ uenit:. Meditatio

Expanded text:
homo mala sua intelligit, tanto amplius suspirat et gemit. Postrhomo mala sua intelligit, tanto amplius suspirat et gemit. Postr recordemur, quia fiducialius de futuro ejus miserationes requirimus, si quemadmodum in praeterito nostri misertus, sit cogitemus. Revocemus ad memoriam bona, quae tribuit, et quod in periculis saepe constitutos clementer eripuit, nec unquam peccatis nostris quo minus misereretur vinci potuit, oblitos sui de se admonuit, aversos a se revocavit, venientes ad se benigne suscepit, poenitentibus indulsit, perseverantes custodivit, stantes tenuit, lapsos erexit, malas delectationes in amaritudines commutavit, sed rursum salubriter amaricatis consolationes suas tribuit. Postremo autem tribulatione purgatis quietem et pacem perfectam restituit, qui nec peccantibus unquam defuit ut corrigeret, nec justis ut custodiret. Quisquis hujusmodi meditationibus ante orationis tempus animum suum exercuit, nec improvidus fortassis nec tepidus ad orationem venit. Meditatio
Abbreviated transcription (Latin):
ea mala q̃ om̃s cõmunit᷑ homines opprimunt: qualia estimamuᷤ
eẽ secreta ꝑicła singłoꝵ. qͦꝵ sibi quiq consei sunt: Si cogitare qͥsq
uoluerit. que abineunte ectate mala fecerit. que sustimierit.⁊ ꝯs¬
tituat ante oculos suos pͣtĩta tempora & d̃ies uite sue consider& q
diligent᷑ qđ manes labores tulerit quociens ꝙ amore enuis uite frustͣ
suclauerit. quociens inlaboriosis conatibꝰ fallaces exitus inuenerit: et
post longos discursus requiẽ necdum ullam adeptus sit: cognoscet
quid dehac uita uidicare possit. Cum aut̃ uite huiꝰ eritpnã con¬
siderat: & que sit patrie celestis suauitas atq dulcedo atcendat ⁊
ꝑpendat quid inuenerit. quid ꝑdid̃it. ubiiaceat. unde cecidłit: ut
exutroq intelligat quantũ sibi in hoc exilio lugendũ sit. Ninc enĩ
salomon dic̃. Qui addit scienitiam addit dolorẽ: qr quantomagis

Expanded text:
ea mala, quae omnes communiter homines opprimunt, qualia aestimamus ea mala, quae omnes communiter homines opprimunt, qualia aestimamus esse secreta pericula singulorum, quorum sibi quique conscii sunt? Si cogitare quisque voluerit quae ab ineunte aetate mala fecerit, quae sustinuerit, et constituat ante oculos suos praeterita tempora et dies vitae suae, consideretque diligenter quot inanes labores tulerit, quoties pro amore hujus vitae frustra desudaverit, quoties in laboriosis conatibus fallaces exitus invenerit, et post longos discursus requiem necdum ullam adeptus sit, cognoscet quid de hac vita judicare possit. Cum autem vitae hujus aerumnam considerat, etiam quae sit patriae coelestis suavitas atque dulcedo attendat, et perpendat quid invenerit, quid perdiderit, ubi jaceat, unde ceciderit, ut ex utroque intelligat quantum sibi in hoc exsilio lugendum sit. Hinc enim Salomon dicit: Qui addit scientiam, addit et dolorem , quia quanto magis
Abbreviated transcription (Latin):
tulare. Cogitennus ꝙͣ breiuis sit uita nr̃a: quã ua lubrica ꝙͣ mors in¬
certa. Cogitemus qđ lugentes inhanc uitam int̾umus. c̃ ddolore per¬
transimus: cũ luctii exituri sumus. Cogitemus quantis amaritu¬
dinib ã mistũ sit si quid ⁊ͣ dulce aut iocumdũ ipua huiꝰ utte
occursuo nobis alludit: quam fallax. ꝙͣ sufpectum. ꝙͣ instabile
ꝗͣ transitornuĩ eͣ quic quid huiꝰ mũdi amor parcurit quic quid
species. ⁊ pulcritudo temꝑalis ꝓmittit. Alia sunt mala c̃ quibꝰ
nasciur. & ꝓcessu temporis siue occulta dĩ gr̃a siue manifesta
industria liberamur. Alia uͦ inhanc uitam nobiscum ueniunt
⁊ auobis ante mortẽ ñrecedunt. Alia autͣ mala que extempore
nob̾ accrescunt. ⁊ rursum decursu temporis abeunt. Alia autem
post natiuitatem contͣhimus ⁊ aute mortẽ ñ euacuamus. Et quis
om̃ia mala uite huiꝰ enumerare possit: Ut enĩ p̃termittamus

Expanded text:
tulare. Cogitemus quam brevis sit vita nostra, quam lubrica, via quam mors intulare. Cogitemus quam brevis sit vita nostra, quam lubrica, via quam mors incerta. Cogitemus quod lugentes in hanc vitam intravimus, cum dolore pertransimus, cum luctu exituri sumus. Cogitemus quantis amaritudinibus admistum sit, si quid etiam dulce aut jucundum in via hujus vitae occursu suo nobis alludit; quam fallax, quam suspectum, quam instabile, quam transitorium est quidquid hujus mundi amor parturit, quidquid species et pulchritudo temporalis promittit. Alia sunt mala, cum quibus nascimur, et processu temporis sive occulta Dei gratia, sive manifesta industria, liberamur. Alia vero in hanc vitam nobiscum veniunt, et a nobis ante mortem non recedunt. Alia item sunt mala quae ex tempore nobis accrescunt, et rursum decursu temporis abeunt. Alia autem post nativitatem contrahimus, et ante mortem non evacuamus. Et quis omnia mala vitae hujus enumerare possit? Ut enim praetermittamus
Abbreviated transcription (Latin):
a nobis orancdis sit deus. ex nr̃a miseria simul ⁊ eius¬
ad orandi studiũ excitaret quam miseria & calamitas tantoꝵ
malorum quib additꝰ p̃mitur: & quid iocundiꝰ ad affectũ oran¬
di tra heret quam miscdia conditoris sui quã int̾ mala sua tociẽs
exꝑitur: Ne g mens humana ad orandũ pigrasit: ħuc sua ne¬
cessitate ꝯpellit᷑. ne aut̃ trepida ⁊ diffidens orat. illinc pietate dĩ
ꝓuocat᷑. Istis duabꝰ alis. miseria scilic& hominis ⁊ misccłia redẽp¬
toris: oratio subleuat᷑. qr dũ mens altͣna horum consideratione se
ad deuotionẽ incessant᷑ exeitat. qͦdã spu̾alis desiderii impetu sursũ
leuata uolat. Sic gͥ orationi scã meditatio necessaria ẽ: ut om̃ino
ꝑfecta eẽ. oratio nequeat. si eam meditatio aut ñ comitet᷑ aut p̃cedat.
Nam ⁊ hi qui mala sua considerare negligunt: aut nichil pecendo
uolumus: iugi meditatiõe animũ nrͣm exerceamus. & incõsid̾atioẽ

Expanded text:
a nobis orandus sit Deus, ex nostra miseria simul e ad orandi studium excitaret quam miseria et calamitas tantorum malorum, quibus addictus premitur? Et quid jucundius ad effectum orandi traheret quam misericordia Conditoris sui, quam inter mala sua toties experitur? Ne ergo mens humana ad orandum pigra sit, hinc sua necessitate compellitur; ne autem trepida et diffidens oret, illinc pietate Dei provocatur. Istis duabus alis, miseria scilicet hominis et misericordia Redemptoris, oratio sublevatur, quia dum mens alterna horum consideratione se ad devotionem incessanter excitat, quodam spiritualis desiderii impetu sursum levata volat. Sic ergo orationi sancta meditatio necessaria est, ut omnino perfecta esse oratio nequeat, si eam meditatio non comitetur aut praecedat. Nam et ii qui mala sua considerare negligunt, aut nihil petendo,volumus, jugi meditatione animum nostrum exerceamus, et in consideratione
Abbreviated transcription (Latin):
miseriã nr̃am in hoc qđ fragiles & perratores sumus: malitiã
dum impii. Siue gͥ laudẽ dĩ inbonitate ⁊ potentia. siuemise¬
piam uram ininfirmitate & culpa nr̃a. siue malitiã adũsario
nr̃oꝵ intiranuide eoꝵ & astutia ad excitationẽ mentis ⁊ aug¬
iñtũ bone deuotionis orantes cõmemoremus: nichil ineptum
facimus. qr ꝑpũ affectum quẽ ipsa innobis uͥba excitant. uꝙ
or aurers sunus. Ut enĩ breuit᷑ cuncta cõplactar. quociens cumq
landem dĩ narramus q̃cumq sint uerba quanicomq. cuꝙ¬

Expanded text:
Miseriam nostram in hoc, quod fragiles et peccatores sumus. Malitiam Miseriam nostram in hoc, quod fragiles et peccatores sumus. Malitiam dum impii. Sive igitur laudem Dei bonitate ejus et potentia, sive miseriam nostram in infirmitate et culpa nostra, sive malitiam adversariorum nostrorum in tyrannide eorum et astutia, ad exercitationem mentis et augmentum bonae devotionis orantes commemoremus, nihil ineptum facimus, et per pium affectum quem ipsa nobis verba excitant, ubique orantes sumus. Ut enim breviter cuncta complectar, quotiescunque laudem Dei narramus, quaecunque sint verba quantumcu
Abbreviated transcription (Latin):
largiorẽ consuetudinẽ. ñ solum supplicando s yͣ postulando
& insinuando captare solemus. Incaptatiõe autͣ beniuolentia
auditoris conꝑatur. Qđ tribꝰ modis fit. siue qͣndo aliquid it⁊
laudẽ eius dicimus siue qnͣdo aliquid de nr̃a miseria ⁊ me¬
moranus. uł &ͣ quando aliquid qđ ad dep̾ssionẽ adu̾sarioꝵ
nr̃oꝵ spestat: in mediũ ad d̾uicimus. Dicamus gͥ oñs illas
scͥpturas quas qͦrũdam opinio ad orationis usũ ñ eẽ assum̃das
existimat iccͥ̾co utilit̾ debere & conuenient᷑ posse int̾ uota p̃cũ
nr̃arum aborantibꝰ recitari: qr innobis affectum pie deuotiõis
excitant & cor nrͣm uł narrando laudem dĩ ad eius admorẽ
ꝓ uocant. łnrãm miseriam ꝯ memorando ante ꝯfpectũ eiꝰ
nos humiliant uł malitiã adu̾sarioꝵ nr̃oꝵ exaggerando
& utilẽ nobis sollicitudinẽ. & fidutiam coram rpso ãpliorẽ
p̾stant. Laudẽ dĩ & iupotentia ⁊ bonitate euis cognoscmmiꝰ

Expanded text:
largiorem consuetudinem non solum supplicando, sed etiam postulando et insinuando captare solemus. In captatione autem benevolentia auditoris comparatur. Quod tribus modis fit, sive quando aliquid in laudem ejus dicimus, sive quando aliquid de nostra miseria commemoramus, vel etiam quando aliquid, quod ad depressionem adversariorum nostrorum spectat, in medium adducimus. Dicamus igitur omnes illas Scripturas, quas quorumdam opinio ad orationis usum non esse assumendas existimat, idcirco utiliter debere, et convenienter posse inter vota precum nostrarum ab orantibus recitari, quia in nobis affectum piae devotionis excitant, et cor nostrum vel narrando laudem Dei ad ejus amorem provocant, vel nostram miseriam commemorando, ante conspectum ejus nos humiliant, vel malitiam adversariorum nostrorum exaggerando, et utilem nobis sollicitudinem et fiduciam coram ipso ampliorem praestant. Laudem Dei in potentia et bonitate ejus cognoscimus.
Abbreviated transcription (Latin):
necessitate nrãm scire ñ potꝰ: nisi ab alio docꝰtus fuerit.
rogatur ꝑ narrationẽ nrãm edocetur. ut sciat qͥd uelimꝰ
hõ ad ħ narret ut ipse suam pecionẽ meliꝰ uitelligat.
ut & ꝑnarratione̾ suam animonitus quid petat᷑ ꝯ sid̾ae.
quantũ addm̃ ꝑtinet. sola supplicatio suffic̃. qr ut diximus
ds̃ ñ necesse habet doceri ut sciat: s supplicandus ẽ ut an¬
nuat S nullo alio mͦ ciciꝰ deus ad annuendũ flectitur quã
si p̃cautis auimus toto ad ipsum deuotionis affectu ꝯu̾tat᷑.¬

Expanded text:
necessitatem nostram scire non potest, nisi ab alio doctus fuerit, Dnecessitatem nostram scire non potest, nisi ab alio doctus fuerit, Drogatur, per narrationem nostram edocetur, ut sciat quid velimus; homo ad hoc narret, ut ipse suam petitionem melius intelligat, ut et per narrationem suam admonitus quid petat consideret,quantum ad Deum pertinet, sola supplicatio sufficit, quia, ut diximus, Deus non necesse habet doceri ut sciat, sed supplicandus est ut annuat. Sed nullo alio modo citius Deus ad annuendum flectitur, quam si precantis animus toto devotionis affectu a
Abbreviated transcription (Latin):
habent uł illi qͣ uos agimus cause ñ cõ cordent. Quid enĩ
auint ꝓd ÷ in oratione illa u̾ba dicere: quibꝰ inuenimur uł
uichil uł aliud quam necesse ÷ adõ postulare : Nõ orat. s sub¬
sannat potius. ⁊ ad irascũdiã ꝓuocat dm̃: qui cum ante cons¬
pectum eius qͣi pꝰtulaturus uenerit. subito sese ad alia quȩ
nichil ad eẽ. ꝑtiuere uidentur replicanda conuertit. Ecce in
ridiculum ÷. ut talia q̃anentes nos orare credamus: Istud
fortassis aliqui dicant. & existiment nichil utilitatis ẽẽ qͦ ciẽ
talia nr̃is orationibꝰ ãmiscemus: S quis quis supͣdictas oa¬
tionis species diligent̃ ꝑspexerit: qͣlit̃ &̃ ista morationibus
dicta uelleant facile discernit. Nã hoc genus orandi sepe ad
suꝑiꝰ memorata sunt satis euident᷑ intelligi possit. si tam̃
hic specialr᷑ demonstret᷑. quid nͥ amplius ueritas patescit.
Noc uit᷑ ÷ qũdo oranius hominẽ. ⁊ qnͣdo oramus deit̃. qđ ħo

Expanded text:
habeant, vel illi, quam nos agimus, causae non concordant. Quid enim, aiunt, prodest in oratione illa verba dicere, quibus invenimur vel nihil, vel aliud quam necesse est a Deo postulare? Non orat sed subsannat potius, et ad iracundiam provocat Deum, qui cum ante conspectum ejus quasi postulaturus venerit, subito se ad alia quae nihil ad rem pertinere videntur replicanda convertit. Ecce eniridiculum est, ut talia canentes orare nos credamus? Istud fortasse, aliqui dicant, et existiment nihil utilitatis esse quoties talia nostris orationibus admiscemus; sed quisquis supradictas orationis species diligenter prospexerit, qualiter etiam ista in orationibus dicta valeant facile discernet. Nam hoc genus orandi saepe ad superius memorata sunt, satis evidenter intelligi possit, si tamen hic specialiter demonstretur, quid nisi amplius veritas patescit? Hoc interest quando oramus hominem, et quando oramus Deum, quod homo
Abbreviated transcription (Latin):
quod odimus q̃ odit. qđ liligimus q̃ diligit. malle nos ꝓptͣ
boem suie ꝑnisiationẽ fiat: aliene aborationis usu ha¬
bende nsunt. qt lic&e alique eaꝵ narrationes petetionusio
habeatt b ab et caĩ om̃s affectus untutumi quorĩ oõ¬

Expanded text:
quod odimus quae odit, quod diligimus quae diligit. Malle nos propter quod odimus quae odit, quod diligimus quae diligit. Malle nos propter tionem, sive per insinuationem fiat, alienae ab orationis usu habendae non sunt, quia licet aliquae illarum narrationes petitionem non habeant, habent tamen omnes affectus virtutum
Abbreviated transcription (Latin):
damus foris nobis. habere nos iitus erga dm̃ affectũ deuotiõi ᷤ.
⁊ ñ solum ostendamus. s qͥ ostendimus habeamus. nesi solum
ostendimus ñ ueri amatores. s adulatores sumus. ⁊ qr deum
ostentatione deciꝑe ñpossumus: nos ipsos potiꝰ decipiamus.
reterea sic̃ adulatores simulatã deuotionẽ pͥores offer̃. ⁊ ꝑ eam
illoꝵ quos dep̃cant᷑ grãm ꝯ ꝑare uolunt: sic & nos p̃cibꝰ nr̃is
p̃ ueniamꝰ faciẽ dnĩ: & ut meream᷑ optinere qđ petimus. ñ
simulatam deuotionẽ s ueram caritatẽ offeramꝰ. Beatificemꝰ
generositatem. approbemus equitatẽ. Itẽ narremus ei miseriã
nr̃am. confiteainur ei culꝑam nrãm. dicantus & credamus
aliũ ñeẽ. ꝑ quem possimus eripi. ꝑquem sꝑemus liberari. Itẽ
litiam. crndelitatẽ. iniquitatẽ. tirannidẽ. qł ei adu̾santur
qui nos ꝑ sequinit᷑. qđ nobis hostes sunt qui ei tͣdicunt.

Expanded text:
damus foris verbis, habere nos intus erga Deum affectum devotionis. damus foris verbis, habere nos intus erga Deum affectum devotionis. Et non solum ostendamus, sed quod ostendimus habeamus. Ne, si solum ostendamus, non veri amatores sed adulatores simus, et quia Deum ostentatione decipere non possumus, nosmetipsos potius decipiamus. Praeterea sicut adulatores simulatam devotionem parare volunt, sic et nos precibus nostris praeveniamus faciem Domini, et ut mereamur obtinere quod petimus, non simulatam devotionem, sed veram charitatem offeramus. Beatificemus generositatem, approbemus aequitatem. Item narremus ei miseriam nostram, confiteamur ei culpam nostram, dicamus et credamus alium non esse, per quem possimus eripi, per quem speremus liberari. Item litiam, crudelitatem, iniquitatem, tyrannidem, quod ei adversantur, qui nos persequuntur, quod nobis hostes sunt, qui ei contradicunt,
Abbreviated transcription (Latin):
maiorẽ denotionẽ affectũ acced&. Quantus aut̃ affectus cordis
bonus dõ placeat: humana ⁊ͣ nob̃ ꝯ suecudo quã uis uiciosa qͣdã
tam̃ uirtutis muitatione d̾monstrat. Certe uidemus adulatoreᷤᷤ
qͣlit᷑ se erga illos aquibꝰ aliquid expecunt deuotos simulant sepe
ꝓcedentibus obuant. mnburba consticutos ponposis. salutatiõib̾
tituunt pliumaria stnunt. pedibꝰ ꝓuoluunt. exantiqͥs historpꝰ
magnalia patrum replicant. & si uieis ñ inueniunt quid lau¬
dent. pͥoꝵ factu ad eorum laudem retorquent. se deuotos se fidoᷤ.
ñ solum dicunt s iurant & qđ eẽ. nolunt hoc om̃i studio udi
laborant. Nũquid putatis iuste rep̃hendi possent. si ee̾nit qͣñ st̃
tales uidi student: Inmo uͦ si tales eeñt qͣles eẽ se fingunt et
ñ sunt: uere laudabiles eeñt. Nec obaliam causam peticio eoꝵ¬
eẽ. fingunt: ut nos mereamur qͥ petimus adõ acctꝑe. qͣlẽ illi
se simulãt. tales studeamus inueritate dõ nos exhib̾e. Osten¬

Expanded text:
orantis affectus. Quantum autem affectus cordis bonus Deo placeat, humana nobis etiam consuetudo, quamvis vitiosa, quadam tamen virtutis imitatione demonstrat. Certe videmus adulatores qualiter se erga illos, a quibus aliquid expetunt, devotos simulant. Saepe procedentibus obviam eunt, in turba constitutos pomposis salutationibus tituunt, pulvinaria sternunt, pedibus provolvuntur. Ex antiquis historiis magnalia patrum replicant, etsi in eis non inveniunt quid laudent, priorum facta ad eorum laudem retorquent, se devotos, se fidos non solum dicunt, sed jurant, et quod esse nolint, hoc omni studio videri laborant. Nunquid putatis juste reprehendi possent, si essent quod non tales videri student? Imo vero si tales essent quales se fingunt et non sunt, vere laudabiles essent. Nec ob aliam causam eorum petitio esse fingunt: ut nos mereamur quod petimus a Deo percipere, quales illi se simulant, tales studeamus in veritate Deo nos exhibere. Osten
Abbreviated transcription (Latin):
conpecent᷑ proferri possunt. ut uł orantis affectũ ad amorẽ
dĩ excitent. ł qđ amplius eͣ.si iam amore eius flagrat ex¬
citatum demonstrent. Demonstrent aut̃ ñ ut dm̃ occulta
nr̃ã qͥĩ nescientẽ doceantis: ut nos dum intͣuũ nr̃m desidiũ
foris loquinur. ex ipsis nr̃is u̾bis ampliꝰ ad amorẽ inflã¬
memur. Sola gͥ cordis deuotio quantũ addm̃ sufficere potat.:
nisi ad hoc ce ut uoce formaretur oratio. ut nientis orantis
admaiorẽ deuotionẽ accendat. Nlam sic̃ diximus sipetitioni
inserta narratio ẽ. ñ deus docecur s orans ammouetur con¬
siderare quid petat ut deuotiꝰ oret. Si uͦ sola supplicatio ÷ : qr
aeuotionem initus incorde ẽo. fignificat: admaiore deuotiouẽ

Expanded text:
nter proferri possint, ut vel orantis affectum ad amorem Dei excitent, vel quod amplius est si jam amore ejus flagrat, excitatum demonstrent. Demonstrent autem, non ut Deum occulta nostra quasi nescientem doceant, sed ut nos dum internum nostrum desiderium foris loquimur, ex ipsis nostris verbis amplius ad amorem inflammemur. Sola ergo cordis devotio quantum ad Deum sufficere poterat, nisi ad hoc etiam in voce formaretur oratio, ut mentem orantis ad majorem devotionem accendat. Nam, sicut diximus, si petitioni inserta narratio est, non Deus docetur, sed orans admonetur considerare quid petat, ut devotius oret. Si vero sola supplicatio est, quia devotionem intus in corde esse significat, ad ma
Abbreviated transcription (Latin):
qͥd piam animatur. De ifis affectibus prm i tus sediiss
precipue geniis scͥpt̾aꝵ ꝑtinent: in quo fit laudatio: qr seslie:
ex ⁊ memoratione bonitatis. surgit affectus dilectionis. Ex
cõmemoratione potentie & fortitudinis: surgit affectus am¬
mirationis. Ex cõmemoratione aut̃ alicuiꝰ ꝓsꝑi euentus et
facta felicis: surgis affectus ꝯ gratulationis. Tres sequenteᷤ
ad illud genus ꝑtinent in quo fit cõmemoratio infelicitatiᷤᷤ
& miserie. Quia uidelicet affectus humilitatis surgit ex¬
ex cõmemoratione infirmitatis ꝓpͥe. affectus doloris surgit
ex ꝯ memoratione maloꝵ p̃sentiũ. ł ex recordatiõe p̃ti̾torum
Affectus timoris: exp̃ insiõe futuroꝵ. T̃res ultimi affectus illi
magis gen̾i scͥpturarũ cõgruunt: in quo fit inuectio. ⁊ ad¬
cusatio in aduersarios. Ulidelic& ꝯtͣ nequitiã illoꝵ ĩdignatio.
contͣ in uidiam zelus: contͣ malitiã maior de dĩ miscđia p̃-

Expanded text:
quidpiam animatur. De istis affectibus primi tres ad istud praecipue genus Scripturarum pertinent, in quo fit laudatio. Quia scilicet ex commemoratione bonitatis, surgit affectus dilectionis, ex commemoratione potentiae et fortitudinis surgit affectus admirationis, ex commmemoratione autem alicujus prosperi eventus et facti felicis surgit affectus congratulationis. Tres sequentes ad illud genus pertinent, in quo fit commemoratio infelicitatis et miseriae. Quia videlicet affectus humilitatis surgit ex commemoratione propriae infirmitatis, affectus doloris surgit ex commemoratione malorum praesentium, vel ex recordatione praeteritorum. Affectus timoris ex praevisione futurorum. Tres ultimi affectus illi magis Scripturarum generi congruunt, in quo fit invectio et accusatio in adversarios videlicet contra nequitiam illorum, indignatio contra injuriam, ze
Abbreviated transcription (Latin):
axp̃o ñ quasi mat̃ exigere afilio: s qiͣ mulier sinecesse fui¬
set miraculũ humilit̃ postulare debebat adõ. Contep̃tu
homines aut̃ maxime suꝑhos & poteutes magno studio
exercetur. Et sic̃ insupͣdictis ostendimus : ita qͦ inhis
tribꝰ differentiã inuenimus. Insinuatio enĩ exfidutia
ꝑ feccis conuenit extimore incipientibꝰ ex ꝯteptu malis. De hic̃
reliqͣ de oratioẽ tractanda ꝓposiumus: ad nectenda sunt. Quosdã¬

Expanded text:
a Christo non quasi mater exigere Filio, sed quasi mulier si necesse fuia Christo non quasi mater exigere Filio, sed quasi mulier si necesse fuisset miraculum humiliter postulare, debebat a Deo. Contemptu homines autem maxime superbos et potentes magno studio exercetur. Et sicut in supradictis ostendimus, ita quoque in his tribus differentiam invenimus. Insinuatio enim ex fiducia perfectis convenit, ex timore incipientibus, ex contemptu malis. Dehinc reliqua, quae de oratione tractare proposuimus, adnectenda sunt. CA
Abbreviated transcription (Latin):
elogit. Dũe si fuisses hic: fr̃ mis ñ fuiss& mortuus. Bix̃ und̾
uoluntas intelligeret᷑. s temeritas ñ rep̃henderet᷑. ut uł ñ
exaudita repulse ñpateret᷑ obꝓbriũ. uł exaudita uoliuitatiᷤᷤ
sue cons eq̃ret᷑ offectum. fidutia fit insinuatio: quando ł de
facilitate cause ł de benuolentia ꝑ sone cõfidimiis. & idõ de¬
sideriũ nr̃m patent᷑ expͥmere neglignnus: qr nos optinere
sola insinuatiõe fꝑamus. sic̃ ÷ illud. qđ in irptus deficieute
uino dño mat᷑ dic. Uinũ ũ habent. No dix̃ peto ut defectũ
poculi uniũ creando aut cõmutando supplais: s mat̾̃ne re¬
uerentie pͥuilegiũ deberi existimat. ut quic quid ił ĩnuẽs
se ł significaret: pati afilio repulsan ñ debuiss&. & hoc
quidem iustum fuerat: si tale aliquid ab eo pecuuss quod
ille facere posset. scłm naturam quam ab ea sũptã gerebat.
Nunc aut̃ quodãm᷑ uste rep̃hendit᷑. quia ab ea natura quã

Expanded text:
r meus non fuisset mortuus. Dixit unde voluntas intelligeretur, sed temeritas non reprehenderetur, ut vel non exaudita repulsae non pateretur opprobrium, vel exaudita voluntatis suae consequeretur effectum. Fiducia fit insinuatio, quando vel de facilitate causae, vel de benevolentia personae confidimus, et ideo desiderium nostrum panuatione speramus. Sicut est illud, quod in nuptiis deficiente vino Domino mater dicit. Vinum non habent . Non dixit: Peto ut defectum poculi, vinum creando aut commutando, suppleas, sed hoc maternae reverentiae privilegium deberi existimavit, ut quidquid vel innuendo se velle significaret, pati a Filio repulsam non debuisset. Et hoc quidem justum fuerat, si tale aliquid ab eo petivisset, quod ille facere posset secundum naturam, quam ab ea sumptam gerebat. Nunc autem quodammodo juste reprehenditur, quia ab ea natura, quam
Abbreviated transcription (Latin):
muiscerib meis. Hec tribꝰmodis fit. obsecrando rogaiao sun¬
plieit posti. lando. Obsecratio ÷. quanddo uehentior necesitta
Aeuoriꝰ p cibꝰ insistere cogit. In mediotribs qisis rogi muies it
minunis simplicit postulamus. Habent gͣhria adifensiriaꝰ
onẽ uoluntatis facta. siguificatio. Hec qͦ tribꝰ modis fit.
timore. fidutia. contẽptii. Timore fit: quando ł causa magna
est quã agimꝰ uł magna ꝑsona quam rogamus sic̃ ÷ illa.
Dñe si fuisses hic: fr̃ ñs ñfuisses mortuis. Rogare enĩ uoluit

Expanded text:
isceribus meis . Haec tribus modis fit, obsecrando, rogando, simpliciter postulando. Obsecratio est, quando vehementior necessitas devotius precibus insistere cogit. In mediocribus causis rogamus, in minimis simpliciter postulamus. Habent igitur haec tria difonem voluntatis facta significatio. Haec quoque tribus modis fit, timore, fiducia, contemptu. Timore fit, quando vel causa magna est quam agimus, vel magna persona est quam rogamus, sicut est illud: Domine, si fuisses hic, frater meus non fuisset mortuus . Rogare enim voluit
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑcipe dũe .i.c. meũ. Intende uoci orationis mee: rex ineus ⁊ deu̾ itĩs.
S illud genus supplicationis qđ ꝑ sola nomia fit. quo magis ẽ foris
significatioẽ imꝑfectum. tanto intus ẽ. habundantia dilectionis.
plenũ. Affactus enĩ hoc ꝓprium hab& qđ quanto maior ⁊ feruetior
uitus ẽ. tanto minus foris ꝑuocẽ explicari ꝑot̾. Illud uͦ gemis suꝑ¬
plicationis qdł ꝑ sola uerba expͥmitur: minorẽ quidẽ isto deuotionẽ
uidicait. iaiorẽ aut̃ illo qđ nominibꝰ simul & uerbis plena uocte¬
bee significatiõe ꝓ nunciatur. Iuud gͥ qđ solis nominib fituad
puram orationẽ ꝑtinere uidet᷑. qđ solis uerbis ad exactione. quod
nomĩb suul ⁊ u̾bis ad captionẽ. ita ut pur oratio magis uo
ibilum conuertatur & aꝓpinquet dõ. ciciꝰ ꝑueniat.⁊ esficatius¬

Expanded text:
ige clamorem meum. Intende voci orationis meae rex meus, et Deus meus . Sed illud genus supplicationis, quod per sola nomina fit, quo magis est foris significatione imperfectum, tanto magis intus est abundantia dilectionis plenum. Affectus enim hoc proprium habet, quo quanto major et ferventior intus est, tanto minus foris per vocem explicari potest. Illud vero genus supplicationis, quod per sola verba exprimitur, minorem quidem isto devotionem indicat, majorem autem illo, quod nominibus simul et verbis, plena videlicet significatione pronuntiatur. Illud igitur, quod solis nominibus fit, ad puram orationem pertinere videtur, quod solis verbis ad exactionem; quod nominibus simul et verbis ad captationem. Ita ut pura oratio magis in jubilum convertatur, et ap