comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ris prudentiȩ tuȩ. Dieat gͦ. Si puta¬
ui aurum robur meũ: ⁊ obrizo dixi fidu
tia mea.Ae si aꝑte fateat᷑ dicens. Nec que
ueraciter intellexi. meo ingenio tribui:
nec m̃ti ꝓprie si qua egisse bonacontigit.
hec principaliter deputau. Qui adhuc
subtilius humilitatem nob̾ sui cordis in¬
sinuans: adingit dicens. Si letatus sũ¬

Expanded text:
ris prudentiae tuae . Dicat ergo: Si putaris prudentiae tuae . Dicat ergo: Si putavi aurum rob Ac si aperte fateatur dicens: Nec quae veraciter intellexi, meo ingenio tribui, nec menti propriae si qua egisse me bona contigit, nec principalem deputavi. Qui adhuc subtilius humilitatem nobis sui cordis insinuat, adjungit, dicens: Sequitu
Abbreviated transcription (Latin):
rum dona ꝑcipiunt. Et nisi quid simi¬
le aurum cum sapientia haberet: qͥ-¬
dam sapiens uunime dixisset. Sapi-¬
entia absconsa. ⁊ thesaurus inuisus: q̃
utilitas in utrisq. Sancti autẽ uiri.
robur suum aurũ non deputant: qͥa
quantolibet ingenio fulgeant: nichil
se esse ex suis uirib pensant. Et cum
sentire omĩa ualenter possunt: prius
intelligere semetipsos cupiunt: qͣti¬
nus lum̃ ingenis. more solis prius illu-¬
stret locum in quo oritur:. ⁊ post mo¬
dum çetera ad quȩ ꝓcedendo dilata-¬
tur: ne si intendendo eognoscendis ali-¬
is. semetipsos neseiant: ibi solis radius.
ubi oritur tenebrescat. Ingenii itaq
uirtutẽ. ad eognoseendã ꝓpriam infir¬
mitatem dirigunt: atq ex infirmita¬
tis suȩ menꝰ cognitione conualescũt.
Aurum gͦ robur ñ creditur: simn accep¬
to ingenio fidutia ñ habetur. Qd̾ bñ
salomon amnmonens ait. Habe fidutiã
in dño ex toto corde tuo:⁊ ne innita¬

Expanded text:
rum dona percipiunt. Et nisi quid simirum dona percipiunt. Et nisi quid simile aurum cum sapientia haberet, quidam sapiens minime dixisset: Sapientia absconsa, et thesaurus invisus, quae utilitas in utriusque ? Sancti autem viri robur suum aurum non deputant, quia quantolibet ingenio fulgeant, nihil se esse ex suis viribus pensant. Et cum sentire omnia valenter possunt, prius intelligere semetipsos cupiunt, quatenus lumen ingenii more solis prius illustret locum in quo oritur, et postmodum caetera, ad quae procedendo dilatatur, ne si intendendo cognoscendis aliis semetipsos nesciant, ibi solis radius ubi oritur obtenebrescat. Ingenii itaque virtutem ad cognoscendam propriam infirmitatem dirigunt, atque ex infirmitatis suae melius cognitione convalescunt. Aurum ergo robur non creditur, si in accepto ingenio fiducia non habetur. Quod bene Salomon admonens, ait: Habe fiduciam in Domino in toto corde tuo, et ne innita
Abbreviated transcription (Latin):
rimus. ꝑ allegoriȩ quoq misti̾a ꝑscru-¬
temur: quid in hoc loco aurũ accipi¬
mus. nisi p̃clari intellectus ingeniũ:
Quid obrizum. isi mentem⁊ quȩ dumi
igne amons ex quoquit᷑. semꝑ inse ser¬
uat claritatem pulchritudinis. cotidia¬
na innouatione feruoris: Nescit enĩ
mens ꝑ torporem ueterascere: quȩ stu¬
det ꝑ desideriũ semꝑ inchoare. Hinc
namq ꝑ paulum dicit᷑. Renouain
in spũ mentis ur̃e. Hinc psalmista qͥ
ad ꝑfectionis iam culĩ ꝑuenerat: qͣsi
inchoans dicebat. Dixi nunc cepi. Qͥa
uidelicet si lassescere ab inchoatis bonis
nolumus: ualde necesse ẽ. ut inchoare
nos eotidie credamꝰ. Nec abhorret a ra¬
tionis ordine. qd̾ auro dicimus ingenz¬
um designari: quia sicut in ornam̃to
aurum subponit᷑ ut gẽmarum desu¬
ꝑ ordo disponatur: ita elara scorum
ingenia. diuinis mun̾ib humiliter
subternunt᷑: ⁊ distincta suꝑ se gr̃a¬

Expanded text:
rimus per allegoriae quoque mysteria perscrurimus per allegoriae quoque mysteria perscrutemur, quid hoc in loco aurum accipimus, nisi praeclari intellectus ingenium; quid obryzum, nisi mentem? quae dum igne amoris excoquitur, semper in se servat claritatem pulchritudinis quotidiana innovatione fervoris. Nescit enim mens per torporem veterascere, quae studet per desiderium semper inchoare. Hinc namque per Paulum dicitur: Renovamini spiritu mentis vestrae . Hinc Psalmista, qui ad perfectionis jam culmen pervenerat, quasi inchoans dicebat: Dixi, nunc coepi , quia videlicet si lassescere ab inchoatis bonis nolumus, valde necesse est ut inchoare nos quotidie credamus. Nec abhorret a rationis ordine quod auro dicimus ingenium designari, quia sicut in ornamento aurum supponitur, ut gemmarum desuper ordo disponatur, ita clara sanctorum ingenia divinis muneribus humiliter substernuntur, et distincta super se gratia
Abbreviated transcription (Latin):
Lux quippe insibił si incaute diligit᷑
a luce inuisibili cor cecat᷑. Quia qnͣto
extra se inhians animꝰ funditur: tan¬
to ampluis in internis obtutib reu̾¬
beratur. Unde sollertes quiq ne cor-¬
poreis sensib nuis ad ext̾iora dila-¬
bant᷑: continuo studio intra m̃tem
suam occulta custodiȩ disciplina se
colligunt: ut tantomagis inuenian-¬
tur interiꝰ integri: quantominus st̃
exterius fusi. Hoc ienim uigore disci¬
pline. intra m̃tis suȩ archana se con¬
strinxerat: qui exterioris uitȩ appe-¬
titum fugiens. dicebat. Biem homi¬
nis ñ concupiui: tuscis. Quod gͦapd̃
ꝓpħam dicitur. diem hoĩs non concu¬
piui: hoc de semetipso beatꝰ iob uer-¬
bis aliis asserit. quia fulgentẽ solem.
⁊ lunam incedentẽ clare ñ uiderit:
atq ex his in cordis abditis letatꝰ non
sit. Quia nimirũ gaudere ñ poterat
de his. quȩ ꝑ delectationis desideriũ
iuxta historiam tractando transẽur¬

Expanded text:
Lux quippe visibilis si incaute diligitur, Lux quippe visibilis si incaute diligitur, a luce invisibili cor caecatur, quia quanto extra se inhians animus funditur, tanto amplius in internis obtutibus reverberatur. Unde solertes quique ne corporeis sensibus nimis ad exteriora dilabantur, continuo studio intra mentem suam occulta custodiae disciplina se colligunt, ut tanto magis inveniantur interius integri, quanto minus sunt exterius fusi. Hoc enim vigore disciplinae intra mentis suae se arcana constrinxerat, qui exterioris vitae appetitum fugiens, dicebat: Diem hominis non concupivi, tu scis . Quod ergo apud prophetam dicitur: Diem hominis non concupivi, tu scis, hoc de semetipso beatus Job verbis aliis asserit, quia fulgentem solem et lunam incedentem clare non viderit, atque ex his in cordis abditis laetatus non sit, quia nimirum gaudere non poterat de his quae per delectationis desiderium juxta historiam tractando 700 discur
Abbreviated transcription (Latin):
tatum ẽ in abscondito cor meũ. Quid
hoc uidere dicit᷑. nisi desiderant̾ in¬
tueri: Unde ⁊ psalmista ait. Iniqͥta¬
tem si aspexi in corde meo: ñ exaudiet
ds̃. Quȩ nimirũ iniquitas in ore ex¬
pruns non posset: si ñ conspiceret᷑ in
corde. S aliud est uidere ꝑ uiditiũ: aliud
ꝑ appetitum. Beatus gͦ iob fulgentem
solem. ⁊ clare incedentẽ lunam. neqͣ¬
quam uidisse se phibet: ut se demon¬
stret p̃sentis lucis spetiem ñ appetisse.:
ac si post despectum terrenȩ sue habũ¬
dantiȩ patent̾ insinuet. Quid dicam.
quia neqͣquam in auro letatus sum.
qui m ipsa quoq luce corꝑea delectatus
non sum. Sẽi i enim uiri postqͣm omĩa
presentis uitȩ oblectam̃ta despiciunt.
preilliꝰ lucis internȩ dulcedine: ab hac
exteriori luce anmũ. quasi a denebͥs
auertunt: inultũq secum intͥiisecus
contendunt: ne huzus lucis q̃ fulget
extrinsecꝰ. delectatione rapiantur.

Expanded text:
tatum est in abscondito cor meum. Quid tatum est in abscondito cor meum. Quid hoc in loco videre dicitur, nisi desideranter intueri? Unde Psalmista ait: Iniquitatem si conspexi in corde meo, non exaudiat Deus . Quae nimirum iniquitas in ore exprimi non posset, si non conspiceretur in corde. Sed aliud est videre per judicium, aliud per appetitum. Beatus ergo Job fulgentem solem, et clare incedentem lunam nequaquam vidisse se perhibet, ut se demonstret praesentis lucis speciem non appetisse. Ac si post despectum terrenae suae abundantiae patenter insinuet: Quid dicam, quia nequaquam in auro laetatus sum, qui in ipsa quoque luce corporea delectatus non sum? Sancti etenim viri postquam omnia praesentis vitae oblectamenta despiciunt, prae illius lucis internae dulcedine, ab hac exteriori animum luce quasi a tenebris avertunt: multumque secum intrinsecus contendunt, ne hujus lucis, quae fulget extrinsecus, delectatione rapiantur.
Abbreviated transcription (Latin):
eie uocant᷑: in quoꝵ eultu multos nou¬
mus seriptura teste eecidisse. Dieut scͥp¬
tum ẽ. Adorauerunt uniu̾sam miliciã
cȩli. Et quia sol ⁊ luna. aliter uidentur
adusum. aliter aduen̾ationem: eo more
quo a cultorib suis uen̾ari solent. solẽ
ilimã beatus iob nequaqͣm uidisse se ꝑhi¬
bet: nec letatum fuisse eor suũ⁊ nec oscu¬
latum manũ ore suo. In qua uidelicet os¬
eulatione quid aliud qm grã uenera¬
tionis exprimitur: Qd̃ si fecisset umꝙͣ:
hoc inquitatẽ maximam .⁊ dĩ negatio¬
nem uocat. S postqm tanta de se locis
suꝑiorib uͥtutum eulmina narrauit.:
quid nunc mixũ memorat. si solẽ. ⁊ lunã
non se adorasse manifestat. Unde pen¬
sandum ẽ. quod postqm in auro ñ ha-¬
buisse fidutiã. nec in multis diuitiis
letatum se fuisse testat᷑. adhuc ad sub¬
limiora ducit᷑: ut tanto nos magiserii¬
diat. quanto de se aliqua subtilius
narrat. Ait enĩ. Di uidi solem cũ ful¬
geret. nlunam incedentẽ elare: ⁊⁊ le¬

Expanded text:
cultum multos novimus, scriptura teste, cecidisse, sicut scriptum est: Adoraverunt universam militiam coeli . Et quia sol et luna aliter videntur ad usum, aliter ad venerationem, eo more quo a cultoribus suis venerari solent, solem et lunam beatus Job nequaquam vidisse se perhibet, nec laetatum fuisse cor suum, nec osculatum manum ore suo. In qua videlicet osculatione, quid aliud quam gratia venerationis exprimitur? Quod si fecisam, iniquitatem maximam, et Dei negationem vocaret. Sed postquam tanta de se locis superioribus virtutum culmina narravit, quid nunc mirum memorat, si solem ac lunam non se adorasse manifestat? Unde pensandum est, quod postquam in auro non habuisse fiduciam, nec in multis divitiis laetatum se fuisse testatur, adhuc ad sublimiora ducitur, ut tanto nos magis erudiat quanto de se aliqua subtilius narrat. Ait enim: Si vidi solem cum fulgeret, et lunam incedentem clare, et lae
Abbreviated transcription (Latin):
nrĩ. mentis pedẽ prius ꝑtimorẽ in i-¬
mo ponimꝰ: ⁊ postinodũ ꝑ caritatem
ad alta amoris leuaniꝰ: ut ab eo qd̾ quis¬
q tumet. reprimat᷑ ut timeat: ⁊ ab
eo quod iã tumut. subleuet᷑ ut pre-¬
sumat. Hos autẽ uirtutum gradus
non magni laboris ẽ. ꝑpendere⁊ cum
ab una ad alterã transitur. s subti-¬
lissima disputatione res indiget. eũ
mens pensare nitit᷑. in una eademq
uirtute. quib ꝓuectus sui gradib e¬
leuetur. Ut enim pͥma elem̃ta uirtu-¬
tum. fidem scilicet .⁊ sapientiã loqͣr.⁊
obtineri singła ꝑfecte nequeunt: nͥ
ad hȩc distinctis ordinatisq modis. qͥ
b dam gradib ascendamꝰ. Ipsa ienĩ
fides que ad bona alia ꝑfecte capes-¬
senda nos imbuit: plerũq in ẽxor¬
duis suis ⁊ nutat. ⁊ solida e. Et iam ceris¬
sima habet᷑: ee tam̃ de eius fidutia a de¬

Expanded text:
nostri, mentis pedem prius per timorem in inostri, mentis pedem prius per timorem in imo ponimus, et postmodum per charitatem ad alta amoris levamus, ut ab eo quo quisque tumet, reprimatur ut timeat, et ab eo quod jam metuit, sublevetur ut praesumat. Hos autem virtutum gradus non magni laboris est prehendere, cum ab una ad alteram transitur. 49. Silissima disputatione res inindiget, cum mens pensare nititur, in una eademque virtute quibus profectus sui gradibus elevetur. Ut enim prima elementa virtutum, fidem scilicet et sapientiam, loquar, obtineri singula perfecte nequeunt, nisi ad haec distinctis ordinatisque modis, quasi quibusdam gradibus, ascendamus. Ipsa enim fides, quae ad bona alia perfecte capessenda nos imbuit, plerumque in exordiis suis et nutat, et solida est; et jam certissime habetur, et tamen de ejus fiducia ad
Abbreviated transcription (Latin):
subleuatus autẽ. adhue in manib. ⁊ ge¬
nib meũbit: qui quedam iã contagia
deserit: s quibdam adhiic terrenis
ꝑib non contradicit. Iam uͦ ad uerba
dei erectus assistit: qui ꝑfecte m̃tem
ad sublima erigit: ⁊ ꝑ in iinda de¬
tem trementẽ se stetisse indicat: quia
eramen subtilitatis internȩ. quo plus
ad illud ꝓficitur. amplius formidatira.
Ybi apte diuina uoce subiungit᷑. No
metuere. Quia cum plus ipsi quod ti¬
meamus agnoscimꝰ: plus nobis de dõ
ꝑ internam grãm infunditur qd̾ amie-¬
mus: quatinꝰ ⁊ contemptus nr̃ paulis¬
ꝑ transeat in timorẽ:⁊ ntimor transeat
in caritatẽ: ut quia querenti nos dõ
ꝑ contemptũ restitimus: ꝑ timorem
fugimus: ⁊ contẽptu quandoq ⁊ timore
postposito. solo ei amore iungam᷑. lau¬
lisꝑ enĩ etiam timere de discimꝰ: eiq¬
u solius dilectionis in heremꝰ. Apposi¬
tisgͥ quasi quibdam gradib ꝓuectus

Expanded text:
sublevatus autem adhuc manibus et gesublevatus autem adhuc manibus et genibus incumbit, qui quaedam jam contagia deserit, sed quibusdam adhuc terrenis operibus non contradicit. Jam vero ad verba Dei erectus assistit, qui perfecte mentem ad sublimia erigit, et per immunda detem trementem se stetisse indicat, quia examen subtilitatis internae, quo plus ad illud proficitur, amplius formidatur. Ubi apte divina voce subjungitur: Noli metuere, quia cum plus ipsi quod timeamus agnoscimus, plus nobis de Deo per internam gratiam infunditur quod amemus; quatenus et contemptus noster paulisper transeat in timorem, et timor transeat in charitatem, ut quia quaerenti nos Deo per contemptum resistimus, per timorem fugimus, et contemptu quandoque et timore postposito, solo ei amore jungamur. Paulisper enim etiam timorem ejus discimus, cujus solius dilectioni inhaeremus. Appositis igitur quasi quibusdam gradibus profectus
Abbreviated transcription (Latin):
terra ꝓstratꝰ iaeuit: ꝑ hoc ꝙ̃ se post¬
modum. in manuũ suarun artieu¬
lis ⁊ ingenib erexit: ꝑ hocqd̾ ad ex¬
trenũ erectus quidẽ. s trrmens con-¬
stitit: in semetipso nob̾ omnẽ ordiuẽ
nostri ꝓuectus innotescit. Uerba ⁊¬
enim Sei in terra iacentes audimꝰ:
eum in peceatis positi. cũ terrene
pollutioni conumcti. seõrum uoce
spũalia precepta eognoscimꝰ. Ad quȩ
precepta. quasi suꝑ genua ⁊ suꝑ ar
qui a terrenis contagus recedentes.
quasi iam ab insimis mentẽ leuamꝰ.
Sicut enim terre inheret. qui con¬
sternatus iacet: ita qui ingenib ⁊⁊
manuũ suarum articulis incurua¬
tur. inehoante ꝓuectu. ex magna
iam parte a terra suspenditur.
Ad extremum uͦ uoci dñicȩ erecti
quidem. s trem̃tes assistimuis: cum
a terrenis desideriis ꝑfecte subleua-¬
ti. uerba dei quo plenius eognos¬
cumis. pus timemus. Adhiic enu
a terrenoꝵ desideriis negligit. Quasi

Expanded text:
terra prostratus jacuit, per hoc quod se postterra prostratus jacuit, per hoc quod se postmodum in manuum suarum articulis et in genibus erexit, per hoc quod ad extremum erectus quidem sed tremens constitit, in semetipso nobis omnem ordinem nostri profectus innotescit. Verba enim Dei in terra jacentes audimus, cum in peccatis positi, terrenae pollutioni conjuncti, sanctorum voce spiritalia praecepta cognoscimus. Ad quae praecepta quasi super genua et super quia a terrenis contagiis recedentes, quasi jam ab infimis mentem levamus. Sicut enim totus terrae inhaeret qui consternatus jacet, ita qui in genibus et manuum suarum articulis incurvatur, inchoante profectu ex magna jam parte a terra suspenditur. Ad extremum vero voce dominica erecti quidem, sed trementes assistimus, cum, a terrenis desideriis perfecte sublevati, verba Dei quo plenius cognoscimus plus timemus. Adhuc enim  terrenorum desideriis negligit. Quasi
Abbreviated transcription (Latin):
loquente ad se dño dum positionẽ
nobis sui corꝑis insinure studuit:
hȩc meritorũ inerem̃t signauit.
Ait enu. Andius uocẽt erborum :
n audiens iacebant eonstenatꝰ suꝑ
faciem meam: uultusq meus herebat
terrȩ. Et ecce manus tetigit me. ⁊ere¬
xit me suꝑ genua mea. ⁊ suꝑ articu¬
los manuũ mearũ: n dixit ad me.
Dani el uir desid̾iorum: intellige uer¬
ba quȩ ego loquor adte: ⁊ sta ingͣdu
tuo. Nune enĩ missus sum ad te. Cũq
Aixisset mͥ sermonem istũ. steti tre-¬
mens:⁊ ait adme. Noli metuere. Qũã
indelicet positionẽ su corporis. dũ
intrinsecus uerba loquentis audirit.
nequaqm nobis tanta cura expͥme¬
ret: si a misteris uacare cognouis¬
set. In scriptura enĩ sacra. iusti uri
non solum qd̾ dicunt ꝓpħia est: sed
etiam plerũq qd̾ agunt. Siritaq
sanctus. internis misteriis plenꝰ ꝑ po¬
sitionem quoq corporis. exprinit uͥ¬
tutem uoeis. Et ꝑ hoc qd prinũ in

Expanded text:
loquente ad se Domino, dum positionem loquente ad se Domino, dum positionem nobis sui corporis insinuare studuit, haec meritorum incrementa signavit. Ait enim: Audivi vocem verborum ejus, et audiens jacebam consternatus super faciem meaterrae. Et ecce manus tetigit me, et erexit me super genua mea, et super articulos manuum mearum, et dixit ad me: Daniel vir desideriorum, intellige verba quae ego loquor ad te, et sta in gradu tuo; nunc enim missus sum ad te. Cumque dixisset mihi sermonem istum, steti tremens, et ait ad me: Noli metuere . Quam videlicet positionem sui corporis, dum verba intrinsecus loquentis audiret, nequaquam nobis tanta cura exprimeret, si a mysteriis vacare cognovisset. In Scriptura enim sacra justi viri non solum quod dicunt prophetia est, sed etiam plerumque quod agunt. Vir itaque sanctus internis mysteriis plenus per positionem quoque corporis exprimit virtutem vocis, et per hoc quod primum in
Abbreviated transcription (Latin):
t cum se ꝓduxit fructus : statim
nitt̃t facere: qm̃ uenit tempꝰ mes¬
si Eoce ueritatis uoce: ꝑ qualitates
frigum. distincta st̃ merem̃ta me¬
rrorum. Ait enĩ. Primum herbã.
dende spieas: deinde plenũ frum̃-¬
tun in spica. An non herba adhue
tuncsuerat petrus. eũ ab ancillȩ
ore. sibito unius flatu sermonis
inflexis est: Iam quidẽ ꝑ deuotionẽ
uiridis s adhuc ꝑ infirmitatẽ tener.
Pienum frumentũ in spica inuen
b resistebt dicens. Obedire oportet
magis dõ uam hominib. Plenum
frumentũ inuentus ẽ. quando in tͥ¬
tura ꝑsecutionis tot uerbera ꝑtulit.
⁊ tam̃ nequaqͣm palearũ more im¬
minutus ẽ: sgranum integrum¬
mansit. Paulisꝑ quippe in una qͣq
anima. ut ita diã internȩ grẽ hu¬
mor exuberat: ut herba in frugem
ereseat. Nemo gͦ quemlibet ꝓxi-¬
mum cum adhuc herbã uidet: de
frumento desꝑet. Ab herbarũ quip¬
pe foliis. quȩ hue illueq molliter
defluunt: surgentia frugũ grana

Expanded text:
t cum ex se produxerit fructus, statim mittit falcem, quoniam venit tempus messis. Ecce Veritatis voce per qualitates frugum distincta sunt incrementa meritorum. Ait enim: Primum herbam, deinde spicam, deinde plenum frumentum in spica. An non herba adhuc tunc fuerat Petrus cum ab ancillae ore subito unius flatu sermonis inflexus est, jam quidem per devotionem viridis, sed adhuc per infirmitatem tener. Plenum vero frumentum in bus resisteret, dicens: Obedire oportet Deo, magis quam hominibus . Plenum frumentum inventus est, quando in tritura persecutionis tot verbera pertulit, et tamen nequaquam palearum more imminutus est, sed granum permansit. Paulisper quippe in unaquaque anima, ut ita dicam, internae gratiae humor exuberat, ut herba in frugem crescat. Nemo ergo quemlibet proximum, cum adhuc herbam videt, de frumento desperet. Ad herbarum quippe foliis, quae huc illucque molliter defluunt, surgentia frugum grana
Abbreviated transcription (Latin):
eruperit. Et quasi ꝑ singłos gradꝰ
suos librum ꝓmintiat: qui ꝑcepis¬
se se eius scientiam. non uerba tan¬
tum mͦ. s etiam ꝑ oꝑa demonstrat.
pi offeram eum. Om̃e enim quid of¬
ferimus: in manib tenemꝰ. Senenti
gͦ ad iuditiũ principi. librũ fferre
est: uerba preceptorum illiꝰ uactio¬
ne tenuisse. Sequitur. Si asuersum¬

Expanded text:
eruperit. Et quasi per singulos gradus eruperit. Et quasi per singulos gradus suos librum pronuntiat, qui percepisse se ejus scientiam non per verba tantummodo, sed etiam per opera demonstrat.  quasi principi offeram eum. Omne enim quod offerimus, in manibus tenemus. Venienti ergo ad judicium principi librum offerre est verba praeceptorum illius in actione tenuisse. Sequitur: CAPU
Abbreviated transcription (Latin):
contemplatiose uenitur. In quascili¬
eet contemplatone dũ mens in altũ
ducitur. subleiata uidet indõ. qͥa
non potest peneture qd̾ uidet. Et qua¬
si tangit aquã torientis. quã ꝑtransi¬
re ñualet: quia uintuet᷑ speculando
quod libeat: ⁊ tam̃ hoc ipsũ ꝑfecte
sit: quia ad contẽplationem sapien-¬
tiȩ cum ad extremũ ducim᷑. ipsa e¬
ius imm̃sitas quȩ ex se hominẽ sub-¬
leuat. a se humano anime plenam
cognitionẽ negat: ut honie. ⁊tan¬
gendo amet. ⁊ tam̃ uequac. ꝑtran-¬
seundo penetret. Beatus gͥ iob hȩe
inerementa uirtutũ. quia distinete ho¬
minib suꝑnomunere tribuz conspe¬
xit. gradus uocauit: qm̃ ꝑ ipsos ascen¬
ditur. ut ad celestia obtinenda ueni¬
atur. Sacrutaq libri. idest dium
eloquii memoriã faciens: dicit. ꝑ
singulos gradus meos: ꝓnuntiabo il¬
lum. Quia nimirũ ille ad doctrinã
dei ueraciter ascendit: qui ad obti
nendam hanc. gradib sc̃ẽ oꝑationis

Expanded text:
contemplationem venitur. In qua scilicontemplationem venitur. In qua scilicet contemplationem dum mens in altum ducitur, sublevata videt in Deo, quia non potest penetrare quod videt, et quasi tangit aquam torrentis, quam pertransire non valet, quia et intuetur speculando quod libeat, et tamen hoc ipsum perfecte sit, quia ad contemplationem sapientiae cum ad extremum ducimur, ipsa ejus immensitas, quae ex se hominem sublevat, ad se humano animo plenam cognitionem negat, ut hanc et tangendo amet, et tamen nequaseundo penetret. Beatus igitur Job haec incrementa virtutum, quia distincte hominibus superno munere tribui conspexit, gradus vocavit: quoniam per ipsos ascenditur ut ad coelestia obtinenda veniatur. Sacri itaque libri, id est, divini eloquii memoriam faciens, dicit: « Per singulos gradus meos pronuntiabo illum . » Quia nimirum ille ad doctrinam Dei veraciter ascenendam hanc gradibus sanctae operationis
Abbreviated transcription (Latin):
me flectatur. Hinc namq ꝑ paulum
dicitur. Remissas manus ⁊ dusolu¬
tagenua erigite: n rectos gressus faei¬
te pedib ur̃is. Aqua gͦ ad genua ꝑuenit:
cum nos ꝑcepta sapientia. ꝑfecte ad bo¬
in oꝑis rectitudinẽ stringit. Qui iterũ
netitur mille: ⁊ ꝓpħa ꝑ aquã usq ad
reies ducit᷑: quiã uidelicet tẽ in nobis
pleutudo oꝑis excrescit: qnͣdo in nob̾
ꝑecta sapientia. omnẽ quoq in quan
tun possibile ẽ. delectationẽ carnis
extitrit. Nisi carnis delectatio eẽt in
remb psalmista minime dixisset.
Ure ree meos. ⁊ cor meũ. Aqua gͥ ad
renes ii it: cum dulcedo sapientiȩ.
etiam ientiua carnis interunit. ut
ea quȩ uere nĩtem poderant. delecta¬
tionis inendia frigeseant. Qui adhuc
mensus ẽ ulle: torrentẽ ui delicet
quem ꝓph.ytransire ñ potuit. De qͦ
etiam dicit. qm̃ intumuerant aquȩ
ꝓfunde torretis. qͥ non potest transua¬
dari. Pereeptaiãq ꝑfectione oꝑis: ad

Expanded text:
me flectatur. Hinc namque per Paulum me flectatur. Hinc namque per Paulum dicitur: Remissas manus et dissoluta genua erigite, et gressus rectos facite pedibucum nos, percepta sapientia, perfecte ad boni operis rectitudinem stringit. Qui iterum metitur mille, et Propheta per quam usque ad renem ducitur: quia videlicet tunc in nobis plenitudo operis excrescit, quando in nobis percepta sapientia omnes quoque, in quantum est possibile, delectationem carnis exstinxerit. Nisi enim carnis delectatio esset in renibus, Psalmista minime dixisset, « Ure renes meos, et cor meum . » Aqua igitur ad renes venit, cum dulcedo sapientiae etiam incentiva carnis interimit, ut ea quae urere mentem poterant delectationis incendia frigescant. Qui adhuc mensus est mille torrentem, videlicet quem Propheta pertransire non potuit. De quo etiam dicit: « Quoniam intumuerunt aquae fundae torrentis, qui non potest transvadari. Percepta namque perfectione operis ad
Abbreviated transcription (Latin):
mensus ẽ mille: ⁊ transdux̃ me ꝑ aquã
usq ad genua. E mensus ẽ mille ⁊
transdux̃ me ꝑ aquã usq ad renes.
Et mensus ẽ mille. torrentẽ quem ñ
potui ꝑtransire: qm̃ intumuerant
aque ꝓfunde torrentis. qui ñ potest
transuadari. Quid namq millena¬
rio numero. nͥ eollati muni̾s plem¬
tudo ignoratur. Hir itaq qui appa¬
ruit. mille cubitos metitur: ⁊ ꝓpħas
ꝑ aquas usq ad talos ducit᷑. quia re¬
demptor nr̃. eum nobis ad se conu̾sis.
boni exordiz plenitudinẽ tribuit: do-¬
no spũalis sapientiȩ. pͥma nr̃i oꝑis ue¬
stigia infundit. aquam quippe usq
ad talos uenire ẽ : iam nos ꝑ acceptã
sapientiam. desid̾atȩ rectitudinis ue¬
stigia tenere. Qui rursũ mille meti¬
tur:. ⁊ ꝓpħa usq ad genua ꝑ aquã du¬
citur: quia cum bom oꝑis plenitudo
tribuit᷑. ad hoc usq nr̃a sapientia.
augetur. ut in prauis iã actib mini¬

Expanded text:
mensus est mille, et transduxit me per aquam mensus est mille, et transduxit me per aquam usque ad genua. Et mensus est mille, et transduxit me per aquam ille torrentem, quem non potui pertransire, quoniam intumuerunt aquae profundae torrentis, qui non potest transvadari . Quid namque millenario numero nisi collati muneris plenitudo signatur? Vir itaque qui apparuit mille cubitos metitur, et propheta per aquas usque ad talos ducitur, quia Redemptor noster cum nobis ad se conversis boni exordii plenitudinem tribuit, dono spiritalis sapientiae prima nostri operis vestigia infundit. Aquam quippe usque ad talos venire est jam nos per acceptam sapientiam desideratae rectitudinis vestigia tenere. Qui rursum mille metitur, et propheta usque ad genua per aquam ducitur, quia cum boni operis plenitudo tribuitur, ad hoc usque nostra sapientia augetur, ut in pravis jam actibus mini
Abbreviated transcription (Latin):
que lit prius aecipit᷑ ut in nobis postino¬
dum ꝑfeete eompleat᷑. Si emm certe gra¬
dunii eredentis m̃te non ꝓficeret: requ¬
situs in euangłio pat̾ sanandi pueri. ñ
dixisset. Eredo añe adinua meredulita¬
tem meã. Adhuc gͦ ascendebat ad fidẽ.
quam iam ꝑceꝑat: qui in uno eodẽꝙ tẽ¬
pore clamab̾at. ⁊ iam se crederez ⁊ adhuc
ex ineredulitate dubitare. Hinc ẽ etiã:
quod redemptori nr̃o a discipłis dicit᷑.
Auge nobis fidem. Ut quȩ iam accepta
ꝑuntium fuerat: quasi ꝑ augm̃ta gra-¬
duum. ad ꝑfectionẽ ueniret. Ipsa qͦq¬
sapientia. quȩ eẽ bonorũ oꝑum solet
magistra: anhelanti m̃ti ꝑ inerem̃ta
tribuit᷑: ut ad eam ꝓculdubio. magni
moderaminis gradib ascendat᷑. Quod
bene iezechiel ꝓpħa figurata narratio¬
ne denuntiat: qui de eo uiro quẽ inex¬
celsum montẽ uiderat. narrat dicens.
Mensus ẽ cubitos mille: ⁊ transduxit
me ꝑ aquã usq ad talos. Rursumq

Expanded text:
prius accipitur, ut in nobis postmodum perfecte compleatur. Si enim certo gradu in credentis mente non proficeret, requisitus in Evangelio pater sanandi pueri non dixisset: Credo, Domine, adjuva incredulitatem meam . Adhuc ergo ascendebat ad fidem quam jam perceperat, qui uno eodemque tempore clamabat se et jam credere, et adhuc ex incredulitate dubitare. Hinc est etiam quod Redemptori nostro a discipulis dicitur: 723 Auge nobis fidem , ut quae jam accepta per initium fuerat, quasi per augmenta graduum ad perfectionem veniret. sapientia, quae esse bonorum operum solet magistra, anhelanti menti per incrementa tribuitur, ut ad eam procul dubio magni moderaminis gradibus ascendatur. Quod bene Ezechiel propheta figurata narratione denuntiat, qui de eo viro quem in excelso monte viderat narrat dicens: Mensus est cubitos mille, et transduxit me per aquam usque ad talos. Rursumque
Abbreviated transcription (Latin):
tari: n post modum sicut corona eireũ¬
dari: quia u delicet sacri eloquii mã¬
data. si bene mͦ portantur in oꝑe: post
nobis eoronã uictorie exhibent ure¬
tributione. Beatus autẽ iob. eur seri¬
bilibrum a iudice postulat: qui ad
testam̃ti noui ꝑuenire temꝑa ñua¬
lebat. Seo sieut sepeiã dictum est
electorũ uocib utitur: atꝙ ereorei sion¬

Expanded text:
tari, et postmodum sicut corona circumtari, et postmodum sicut corona circumdari, quia videlicet sacri eloquii mandata, si modo bene portantur in opere, post nobis coronam victoriae exhibent in retributione. Beatus autem Job cur scribi librum a judice postulat, qui ad Testamenti Novi pervenire tempora non valebat? Sed sicut saepe jam dictum est, electorum vocibus utitur, atque e
Abbreviated transcription (Latin):
de eorruptibili earne nascit᷑: quiam
dumentum sui corꝑis exmatre uirgine
non autem ex corruptione cõmixtio¬
nis sumpsit: ꝓfecto ad nos uestitꝰ line¬
is uenit. Et atram̃tarium seriptoris
ad reneseiꝰ. In renib postĩor eorponis
pars est. & quia ipse dñs postqͣm ꝓno¬
bis mortiuis ẽ. resurrexit. ⁊ ascendit i
celum. tẽ testamentũ nouum ꝑ apłos
scripsit: uir iste atram̃tarium ad renes
habuit. Qui enĩ seripturã testam̃ti¬
testam̃ti noui. postqm diseessit condi¬
dit: atram̃tarium quasi a tergo porta¬
uit. Hoc gͦ atramentariũ. uiro lineis
uestito inherere consid̾at: qͥ dicit.
Et librum scribat: ipse qͥ iudicat. Ded
eur beate iob. ab eo qui uidex ẽ. librũ
scribi desideras. Sequitur. Ut in hu¬
mero meo portẽ illum:⁊ circũdem il¬
lum quasi coronã mͥ. Ribrum quippe
in humero portare ẽ: seriptura sacrã
oꝑando ꝑficere. Et notandũ quam ordi¬
nate describit᷑. ⁊ prius in humero por¬

Expanded text:
de corruptibili carne nascitur, quia de corruptibili carne nascitur, quia indumentum sui corporis ex matre virgine, non autem ex corruptione commistionis sumpsit, profecto ad nos vestitus lineis venit. Et atramentarium scriptoris ad renes ejus. In renibus posterior corporis pars est. Et quia ipse Dominus postquam bis mortuus est, resurrexit et ascendit in coelum, tunc Testamentum Novum per apostolos scribitur. Vir iste atramentarium in renibus habuit. Qui enim scripturam Testamenti Novi postquam discessit, condidit, atramentarium quasi a tergo portavit. Hoc ergo atramentarium viro lineis vestito inhaerere considerat, qui dicit: « Et librum scribat ipse qui judicat . » Sed cur, beate Job, ab eo qui judex est, librum scribi desideras? ut sequitur, « ut in humero meo portem illum et circumdem illum, quasi coronam mihi . » Librum quippe in humero portare est Scripturam sacram operando perficere. Et notandum quam ordinate describitur: et prius in humero por
Abbreviated transcription (Latin):
eius. Uir quoq inus in medio eorũ
uestitus lineis: atram̃tarium seͥp¬
toris ad renes eus. Qͥd namq aliud
in sexuuiris uenentib. nͥ sex etates
humani generis designant᷑. Quȩ
deuia portȩ uꝑioris ueniunt: qͥa a
conditione ꝑadisi. sicut ab ingressu.
mundi. a suꝑiorib generationib e¬
uoluunt᷑. Quȩ porta ad aquilonem
respicit: quia uidelicet mens huma¬
ni generis uitiis aꝑta. nisi ealorẽ ea-¬
ritatis deserens. torporẽ mentis ap-¬
peteret: ad hanc mortalitatis latitudi¬
nem non exisset. E uniꝰ euiisq uas
interius in manu eiꝰ: quia unaqueq
generatio. singulis quibq etatib euo¬
luta. ante redemptoris aduentũ in sua
oꝑatione habuit. unde penã dampna¬
tionis sumpsit. Uir quoq unꝰ in medio
eorum: uestitus lineis. Qͥa redemptor
nr̃ etiam de sacerdotali tribu iuxta
carnem hab̾e parentes dignatus ẽ ue¬
stitus lineis uenire ꝑhibet᷑. Uel certe qͥ¬
a linim de terra. non autẽ sieut lana

Expanded text:
us. Vir quoque unus in medio eorum vestitus lineis, et atramentarium scriptoris ad renes ejus . Quid namque aliud in sex viris venientibus nisi sex aetates humani generis designantur? Qui de via portae superioris veniunt, quia a conditione paradisi, sicut ab ingressu mundi, a superioribus generationibus evolvuntur. Quae porta ad Aquilonem respicit, quia videlicet mens humani generis vitiis aperta, nisi calorem charitatis deserens torporem mentis appeteret, ad hanc mortalitatis latitudinem non exisset. Et uniuscujusque vas interitus in manu ejus, quia unaquaeque generatio singulis quibusque aetatibus evoluta, ante Redemptoris adventum in sua operatione habuit, unde poenam damnationis sumpsit. Vir quoque unus in medio eorum vestitus lineis, quia Redemptor noster, etiam de sacerdotali tribu juxta carnem parentes habere dignatus, vestitus lineis venire perhibetur. Vel certe quia linum de terra, non autem sicut lana
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑgram aspirationis accepat. ⁊ uruendo
cognoscere: ⁊ p̃uidendo iintiare. Ded
uiter hec sciendũ est quia cũ eiusdem
sacrieloquis p̃cepta cogitamꝰ. eumq
mentẽ auitȩ corruptibił amore diuer¬
timus: quasi quibdã eordis passibus
ad interiora ꝓperamꝰ. Nemo autem
infima ddeserens. repente fit summꝰ:
quia ad obtinendũ ꝑfectionis meri¬
tum. dum cotidie mens in altũ duci¬
tur: ad hoc ꝓculdubio. uelut ascensi¬
omis euiusdͤam gradib ꝑuenit᷑. Und̾hie

Expanded text:
ationis acceperat et vivendo cognoscere et praevidendo nuntiare. Sed inter haec sciendum est quia cum ejusdem sacri eloquii praecepta cogitamus, cumque mentem a vitae corruptibilis amore divertimus, quasi quibusdam cordis passibus ad interiora properamus. Nemo autem infima deserens, repente fit summus, quia ad obtinendum perfectionis meritum, dum quotidie mens in altum ducitur, ad hoc procul dubio velut ascensionis quibusdam gradibus pervenitur. Unde hic
Abbreviated transcription (Latin):
ma sestama ꝑuenire nequeatiad unto¬
rem quent. de squem nimirũ. nisi uni¬
genitum dĩ filium contẽplatur: qua
humanã naturam in hac mortalitate
laborantẽ. dum suscepit adiuiit. Ipse
quippeadiuirit hominẽ factus hõ: ut
sti. S inter inmortalẽ iustum.⁊ nos
mortales inzustos. apparuit mediator
der ⁊ hominũ mortalis ⁊ iustus: quri
mortem hab̾et cũ hominib. ⁊ iusticiã
eum deo: ut quia ꝑima nr̃a longe di¬
stabamus a sũmis: in seipso uno iunge¬
ret ima cũ sũmis: atq ex eo nob̃ uia rẽ-¬
deundi fieret: quo sũmis suis ima nr̃a
copularet. Hinc gͦ beatus iob. ꝑ totius
eccłiȩ significationẽ loquens: in edia-¬
torem requirit. Qui cũ dixisset. quis
michi tribuat adiutorẽ: apte subdi¬
dit. ut desid̾ium meum omp̃s audiat.
Sciebat quippe: qd̾ adreqͥem liberatio¬
nis eterne. humanȩ p̃ces nsi ꝑ aduoea¬
tum suum audiri non possent. De qͦ¬

Expanded text:
nequeat, adjutorem quaerit. Et quem nimirum nisi unigenitum Dei Filium contemplatur, qui humanam naturam in hac mortalitate laborantem dum suscepit adjuvit? Ipse quippe adjuvit hominem factus homo, ut sti. Sed inter immortalem et justum et nos mortales et injustos apparuit Mediator Dei et hominum mortalis et justus, qui et mortem haberet cum hominibus, et justitiam cum Deo, ut quia per ima nostra longe distabamus a summis, in seipso uno jungeret ima cum summis, atque ex eo nobis via redeundi fieret ad Deum, quo summis suis ima nostra copularet. Hunc ergo beatus Job per totius Ecclesiae significationem loquens, Mediatorem requirit, qui cum dixisset: Quis mihi tribuat adjutorem, apte subdidit: Ut desiderium meum Omnipotens audiat. Sciebat quippe quod ad requiem liberationis aeternae humanae preces nisi per advocatum suum audiri non possent. De q
Abbreviated transcription (Latin):
lex est transinissa ꝑseriũt diligenti¬
b ũ filis euanglis grã est eollata ꝑ
dñm: qui ad redemptionẽ nr̃am ueni¬
ens nouum nob̾ testamentũ condidit.
s de eiusdem testam̃ti nos mandato
diseutiens. quandoq etiã iudex uenit.
necessariũ non est. ut ꝑ expositionẽ
clarescat. qui a librũ scribit ipse qui
Later non uidicat quẽquam: s om̃e
iuditium dedit filio. Erit gͦ tunc
auctor iuditii: qui nẽ est conditor li¬
bri: ut tunc distritus erigat. qd̾ mͦ
ta liccerarũ. blandientes imponiut.
s hec ab eis seuientes exigunt. Et quȩ
dant cũ mansuetudine: cũ uerꝰerẽ¬
nant eloquii duiini mandato s ert̃
asꝑa in eractione sentienda Mansu-¬
eta mͦ est ammonitio uocanis: s tẽ
districta uentura ẽ iusticiaudicis.
Coq certum est. qͥa uel minini man¬
dati indiscussione p̃tereas quouide¬
licet constat. qͥa librum eripsit ip¬
se qui iudicat. Quẽ scuieet librum
nou testam̃ti. quia ipse ꝑse humani

Expanded text:
lex est transmissa per servum, diligentibus vero filiis Evangelii gratia est collata per Dominum, qui ad redemptionem nostram veniens novum nobis testamentum condidit, sed de ejusdem nos testamenti mandato discutiens, quandoque etiam judex venit, necessarium non est ut per expositionem clarescat quia librum scribit ipse qui Pater non judicat quemquam, sed omne judicium dedit Filio . » Erit ergo tunc auctor judicii qui nunc est conditor librnta litterarum blandientes imponunt, sed haec ab eis saevientes exigunt, et quae dant cum mansuetudine exquirunt cnant eloquii divini mandata, sed erunt aspera in actione sentienda. Mansueta modo est admonitio vocantis, sed tunc districta ventura est justitia Judicis, od certum est quia nihil vel minimi mandati sine discussione praetereat. Quo videlicet constat quia librum scripsit ipse qui judicat. Quem scilicet librum Novi Testamenti, quia ipse per se humani
Abbreviated transcription (Latin):
sustinet quã intuetur foras: quia terre¬
na omĩa que concupita opprimere m̃¬
tem poterant:: despecta subter lacent.
Unde bene ꝑ ꝓpħam dicit᷑. S latue tͥ spe¬
culam. Ut dum quisq specłatur sũma:
suꝑemineat infimis. Hinc etiã abaeue
dicit. Suꝑ eustodiam meã stabo Sͣtat
quippe suꝑ eustodiã suam: qui ꝑ sol¬
lertiam discipline. terrenis desid̾us ñ
succumbit s suꝑeminet: ut dũ semꝑ
stantẽ appetit eternitatẽ. infra sit ei õe

Expanded text:
sustinet, quam intuetur foris. quia terresustinet, quam intuetur foris. quia terrena omnia, quae concupita opprimere mentem poterant, despecta subterjacent. Unde bene per prophetam dicitur: Statue tibi speculam , ut dum quisque speculatur summa, superemineat infimis. Hinc etiam Habacuc dicit: Super custodiam meam stabo . Stat quippe super custodiam suam, qui per solertiam disciplinae terrenis desideriis non succumbit, sed supereminet, ut dum semper stantem appetit aeternitatem, infra sit ei omne
Abbreviated transcription (Latin):
dis: nl concupiscentiȩ hab̾e scłaris. Nã
si ad terrena adipiscenda eor inhiat⁊ se¬
eurum tranquillũq esse nullatenus
potest: quia aut non habita coneupis¬
cit ut habeat: aut habita metuit ne
amittat. Et dum inaduersis sꝑa ꝓsꝑa.¬
in ꝓsꝑis formidat adu̾sa: huc illueq qͣsi
quibdam fiuctib uoluit᷑: ac ꝑ modos
uarios. rerum alt̾nantiũ mutabilitate
uersat᷑. Em uͦ semei in appeticione su¬
pernȩ patriȩ. forti stabilitate animus fi¬
gitur: ininiis rerum tẽporalium ꝑturba¬
tione uexat᷑. A cunctis quippe externis
motib. eandẽ intentionẽ suam. quasi
quendã secretissimum secessũ petit:
ibiq in cõmutabili inherens. ⁊ mutabi¬
lia euncta transcendens: ipsa iã tranqͥl¬
litate suȩ quietis. in mundo extͣ mun-¬
dum ẽ. Excedit ꝓfecto yma omĩa. intẽ¬
tione summoꝵ :i cunctis reb quas ñ¬
appetit. libertate quadam suꝑ eẽ se sentit.
Nec tenipestatẽ rerum temꝑaliũ intus

Expanded text:
dis, nil concupiscentiae habere saecularis. Nam si ad terrena adipiscenda cor inhiat, securum tranquillumque esse nullatenus potest, quia aut non habita concupiscit ut habeat, aut adepta metuit ne amittat; et dum in adversis sperais formidat adversa, huc illucque quasi quibusdam fluctibus volvitur, ac per modos varios rerum alternantium mutabilitate versatur. Si vero semel in appetitione supernae patriae forti stabilitate animus figitur, minus rerum temporalium perturbatione vexatur. A cunctis quippe externis motibus eamdem intentionem suam quasi quemdam secretissimum secessum petit, ibique incommutabili inhaerens, et mutabilia cuncta transcendens, ipsa jam tranquillitate quietis suae in mundo extra mundum est. Excedit profecto ima omnia intentione summorum, 715 et cunctis rebus appetit libertate quadam se superesse sentit, nec tempestatem rerum temporalium intus
Abbreviated transcription (Latin):
silens ure diuinȩ pietatis audit᷑ eui
dicitii Qd elamas ad me. Intus est gͦ in
desidericlamor secretꝰ: qui ad humanasᷤ
aures ñ uenit: ⁊ tamen auditũ condi¬
toris reple. hinc est qd̾ anna ad templũ
ꝑgens. ore uidẽ tacuit: ⁊ tam̃ tot sui de¬
si derii uoce emisit. Hinc in euangłio
dñs dicit. Inra in eubiculũ tuumꝰ
so: ⁊ pater tunqͥ uidet in abscondito
reddet tͥ. Claus quippe ostio. patrem¬
petit in cubicule qui tacenti ore in
conspectu suꝑnȩ petatis. fundit affe¬
ctum m̃tis. & uoaudit᷑ in abscondi¬
to: cum ꝑ scã desidria silenter ela¬
matur. Unde rectequoq ꝑ psalmi¬
stam dicit᷑. Besi derum pauꝑũ ex¬
audiuit dñs: preꝑatonẽ cordis eorũ
audiuit auris tua. S beatꝰ iob quẽ

Expanded text:
silens aure divinae pietatis auditur, cum silens aure divinae pietatis auditur, cum dicitur: Quid clamas ad me ? Intus ergo in desiderio est clamor secretus, qui ad humanas aures non pervenit, et tamen auditum conditoris replet. Hinc est quod Anna ad Templum pergens, ore quidem tacuit, et tamen tot sui desiderii voces emisit . Hinc in Evangelio Dominus dicit: Intra in cubiculum tuum, et dito, et Pater tureddet tibi . Clauso quippe ostio petit in cubiculo, qui tacenti ore in conspectu supernae pietatis fundit affectum mentis. Et vox auditur in abscondito, cum per sancta desideria silenter clamatur. Unde recte quoque per Psalmistam dicitur: Desiderium pauperum exaudivit Dominus, desideria cordis eorum audivi
Abbreviated transcription (Latin):
sententia ñ exit. quia dum tu uerax
es non om̃is cognoscitur hõ mendar
S notandum qd̾ premittitur. ego eb¬
aiin excessu m̃tis meȩ. Per excessum gͦ
m̃tis. etiam semetipsum transiit. cũ
de hominis qualitate definiuit. Ae fi
patenter dicat. De faisitate omnium
hominũ inde ueram sententiã ꝓtul:
unde ego ipse suꝑ hominẽ fui. In tantũ
uͦ ⁊ ipsemendax. in quantũ homo. In
tantum autẽ omnino ñ mendax: in qͣn¬
tum ꝑ excessum m̃tis suꝑ hominẽ. Sie
itaq sic ꝑfecti om̃s. quamuis adhue ali¬
quid turbulentũ de infirmitate ear¬
nis tolerant: iam tam̃ intrinseeus tran¬
quillissimo secreto ꝑfruunt᷑ ꝑ tontem¬
plationẽ mentis: ut quieqͥd accedit ex-¬
terius. in nulloturbet interiꝰ. Unde be¬

Expanded text:
sententia non erit, quia dum tu verax sententia non erit, quia dum tu verax es, non omnis homo cognoscitur mendax. Sed notandum quod praemittitur: Ego dixi in excessu mentis meae. Per excessum ergo mentis etiam semetipsum transiit, cum de hominis qualitate definivit. Ac si patenter dicat: De falsitate omnium hominum inde veram sententiam protuli, unde ego ipse super hominem fui. In tantum vero et ipse mendax, in quantum homo. In tantum autem omnino non mendax, in quantum per excessum mentis super hominem. Sic itaque, sic perfecti omnes, quamvis adhuc aliquid turbulentum de infirmitate carnis tolerent; jam tamen intrinsecus tranquillissimo secreto perfruuntur per contemplationem mentis, ut quidquid acciderit exterius, in nullo turbet interius.
Abbreviated transcription (Latin):
quam in imagine dĩ ambulet homota
bilis duret interiꝰ. Et qd̃ uane eonturba¬
ri potest. de infirmitate carnis sit. quã-¬
uis quod inimagine dĩ ambulat. de uͥ¬
tute m̃tis: quatinus ⁊ roboret᷑ uitus di¬
uino adiutorio: & tam̃ ad huc foras sar¬
eina premat᷑ humana. Unde bene aba¬
euch iterũ unam sententiã ꝓtulit: ad
utraq seriuentẽ. Ait enim. Et introi¬
uit tremor in ossa mea:⁊ subtus me
turbata ẽ uirtus mea. Ac si diceret.
Non mea uirtus ẽ. in qua suꝑius raptꝰ
inꝑturbabilis maneo: ⁊ mea uͥtus est
inqua inferius turbor. Ipse gͦ suꝑsem
rat. in quantum ad huc reliqͥas dra¬
hebat in nifima. Ipse suꝑ se inꝑturba¬
bilis. quia in dei iam contẽplatione
transferat: ipse subse ꝑturbabilis.
quia sub semetipso ad hue infirmu
homo remanebat. Huic sententiȩ ds¬
uiio ꝓpħia coneinens ant. Ego diẽi il
excessu mentis meȩ: omĩs homo m̃dax
Euiresponderi potest. Siomis retu. falsa
ꝙ iam erit sententia. quã mender ap¬

Expanded text:
quam in imagine Dei ambulet homo, tbilis duret interius, et quod vane conturbari potest, de infirmitate carnis sit, quamvis quidem in imagine Dei ambulat de virtute mentis, quatenus et roboretur intus divino adjutoriocina prematur humana. Unde bene Habacuc iterum unam sententiam protulit ad utraque servientem. Ait enim: Et introivit tremor in ossa mea, et subtus me turbata est virtus mea . Ac si diceret: Non mea virtus est in qua superius raptus imperturbabilis maneo, et mea virtus est in qua inferius turbor. Ipse ergo superrat, in quantum adhuc reliquias trahebat in infima. Ipse super se imperturbabilis est, quia in Dei jam contemplationem transierat; ipse sub se perturbabilis, quia sub semetipso adhuc infirmus homo remanebat. Huic sententiae David propheta concinens, ait: Ego dixi in excessu mentis meae: Omnis homo mendax . Cui respondque jam erit sententia quam mendax ip
Abbreviated transcription (Latin):
humilius ꝓditur. Beatus gͦ iob. qui tot
magnis oꝑib fultꝰ. confiteri eulpã non
erubuit: ostendit in uͥtutib qͣm hurui¬
lis fuit. S quia ex humilitate uera se¬
cura semꝑ auctoritas nascit᷑ ut tanto
foras nl metuat. qnͣto ad rexum eulim¬
na. animus ꝑ elationis desid̾ium ñ an¬
helat: expressa confessione peccati. re¬

Expanded text:
humilius proditur. Beatus ergo Job, qui, tot humilius proditur. Beatus ergo Job, qui, tot magnis operibus fultus, confiteri culpam non erubuit, ostendit in virtutibus quam humilis fuit. Sed quia ex humilitate vera secura semper auctoritas nascitur, ut tanto foris nil metuat, quanto ad rerum culmina animus per elationis desiderium non anhelat, expressa confessione peccati, re
Abbreviated transcription (Latin):
strat. qmͣ uera de bonis suis dix̾ãt: qui
noluit tacere de malis. Nodo uͥtutes
certissime apparet: quantȩ munditi¬
e in omĩpotentis dĩ oeulis fuerit: qui ⁊
uitauit mala ne cõmuteret  tamen
quȩ eum cõmittere contigit. hoĩb ñ
abscondit: quatinus ei ⁊ iusticie sit gla.
declinasse peccatũ: & iusticiȩ eustodia.
quod ñ pot̾uit declinare ꝓdidisse. Hidea-¬
tur uir iste cuilibet magnꝰ in uirtutib
suis: michi certe sublimis apparet. in pec¬
catis etiam suis. Mirentur in eo qͥ uolunt
castitatis continentiã. mirentur integͥta¬
tem nisticiȩ: mirent᷑ uiscera pietatis:
ego in eo non minꝰ aminiror contessionẽ
humillimã peecatoꝵ. qͣm tot sublimia
gesta uirtutũ. Scio enim quia ꝑ infir¬
mitatis uerecundiã. plerũq grauioris
est certaminis. cõmissa peceata ꝓdere:
quam ñ admissa uitare. Q unũ qd̾ ꝙ
ialum qmuis robustius uitet᷑: tam̃

Expanded text:
strat quam vera de bonis suis dixerat, qui strat quam vera de bonis suis dixerat, qui noluit tacere de malis. Modo virtutes certissime apparet quantae munditiae in omnipotentis Dei oculis fuerit, qui et vitavit mala, ne committeret, et tamen quae eum committere contigit, hominibus non abscondit, quatenus ei et justitiae sit gloria declinasse peccatum, et justitiae custodia quod non potuit declinare prodidisse. Videatur vir iste cuilibet magnus in virtutibus suis, mihi certe sublimis apparet etiam in peccatis suis. Mirentur in eo qui volunt castitatis continentiam, mirentur integritatem justitiae, mirentur viscera pietatis; ego in eo non minus admiror confessionem humillimam peccatorum quam tot sublimia gesta virtutum. Scio enim quod per infirmitatis verecundiam plerumque gravioris est certaminis commissa peccata prodere quam non admissa vitare, et unumquodque malum quamvis robustius vitetur, tamen
Abbreviated transcription (Latin):
quod confessi fuerant ñ negarent. Qua
in re. inditia uerȩ confessionis st̃. si eũ
quisq se peccatorem dicit: id de se d¬
centi etiam alderi ñ contradieit. Nam
quia seriptum ẽ. iustus in pͥncipio accu¬
sator ẽ sui. non magis peccator s iustꝰ
uideri appetit: cũ peccatorẽ se nullo ar¬
guente confitent᷑. S confessionis u̾ita¬
tem ꝓbat: cũ alter malũ quod fecimꝰ
inerepat. Qd̾ si suꝑbe defendimus: li¬
quet. quia peccatores nos ex nob̃ ficte
dicebamꝰ. Unde summoꝑe eurandũ est.
ut mala quȩ fecimus. ⁊ sponte fateamur:
i hȩc aliis arguentib ñ negemus. Suꝑbiȩ
quippe uitium est. ut qd̾ de se fateri qͥs̃¬
q quasi sua sponte dignat᷑. ⁊ hoc sibi di¬
⁊ inter aduersarios nouerat uiuere⁊
⁊ tam̃ non uerebatur culpas uoce eõ¬
fessionis aꝑire. S notandũ quod suꝑiꝰ
uirtutes suas loquit᷑: inferius pecca¬
tum fatetur. Hinc enĩ liquido demon¬

Expanded text:
quod confessi fuerant non negarent. Qua quod confessi fuerant non negarent. Qua in re indicia verae confessionis sunt, si cum quisque se peccatorem dicit, id de se dicenti etiam alteri non contradicit. Nam quia scriptum est: Justus in principio accusator est sui , non magis peccator, sed justus videri appetit, cum peccatorem 714 se quisque nullo arguente confitetur, sed confessionis veritatem probat, cum alter malum quod fecimus increpat. Quod si superbe defendimus, liquet quia peccatores nos ex nobis ficte dicebamus. Unde summopere curandum est ut mala quae fecimus, et sponte fateamur, et haec aliis arguentibus non negemus. Superbiae quippe vitium est ut quod de se fateri quisque quasi sua sponte dignatur, hoc sibi diet inter adversarios noverat vivere, et tamen non verebatur culpas voce confessionis aperire. Sed notandum quod superius virtutes suas loquitur, inferius peccatum fatetur. Hinc enim liquido demon