comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
lationib dr̃. Et tuam ipsiꝰ animam: ꝑ¬
transibit gladius. Rursum ꝑ gladium
ira uł ꝑsuasio maligni hostis exprimi¬
tur: sic̃ psalmista ait. Qui lib̾asti dauid
seruum tuum: de gladio maligno. Be¬
nignꝰ quippe sc̃ȩ p̃dicationis ẽ. gladiꝰ
quo ꝑcutim ut aculpa moriamur.
Malignus uͦ ẽ. diabolicȩ ꝑsuasionis gla¬
dius: quo male quisq ꝑcutitur. ut aui¬
ta recaitudinis extinguatur. Antiqui gͦ
hostis ẽ. gladius: ille tunc dampnatus
homo. in usum ministerii eiꝰ assumptꝰ
Ipsum quippe ꝑ malitram fraudis exacu¬
it: ⁊ infirmorum corda tranffigit. hunc
cum suus dampnatiis homo susceꝑit.
Si autem gladii nomine. eius ira signa¬
tur: recte non apprehendere gladium.
s a gladio deprebendi describitur Intan¬
ta quippe tune insania uertitur: ut do¬
minari om̃ib appetens. nequaquã
suȩ irȩ dñetur. Nos namq cum iram
in usu iustitiȩ assumimꝰ. gladium tene¬

Expanded text:
lationibus, dicitur: Et tuam ipsius animam pelationibus, dicitur: Et tuam ipsius animam pertransibit gladius . Rursum per gladium ira vel persuasio maligni hostis exprimitur, sicut Psalmista ait: Qui liberasti David servum tuum de gladio maligno . Benignus quippe sanctae praedicationis est gladius, quo percutimur ut a culpa moriamur. Malignus vero est diabolicae persuasionis gladius, quo male quisque percutitur ut a vita rectitudinis exstinguatur. Antiqui ergo hostis est gladius, ille tunc damnatus homo, in usum ministerii ejus assumptus. Ipsum quippe per malitiam fraudis exacuit, et infirmorum corda transfigit. Hunc eum suus damnatus homo susceperit. Si autem gladii nomine ejus ira signatur, recte non apprehendere gladium, sed a gladio apprehendi describitur. In tantam quippe tunc insaniam vertitur, ut dominari omnibus appetens, nequaquam suae irae dominetur. Nos namque cum iram in usu justitiae assumimus, gladium tene
Abbreviated transcription (Latin):
titur: quando & iam iustorum uio
turbatur. hii qui oderunt aduentil
iudicis qͥd fatiunt. si trorem canl
uditii &iam qui diligunt ex pauescunt:
Et q in sc̃is p̃dicatoribus hoc pauore.
excoquit᷑ si qua eis in esse potuit leui¬
um rubigo uitiorum: postquam qixit
cum sublatus fuerit timebunt angłi.
apte. mox subdidit. & terriai purgabun¬
tur.S qr hȩc de leuiathan istius fine
cognouimus: interim priusquam pe¬
subsistere non poterit neq hasta neq
dampnatio. aliquando tribulatio tẽ¬
poralis. aliquando antiqui hostis ira
uł ꝑsuasio designatur. Gladius enim
gladium sp̃s: qđ ẽ uerbum dĩ. Eladii
nomine. ȩtna dampnatio designat᷑.
sic̃ de p̃dicante heretico scriptum ẽ. Si
multiplicati fuerint filii eus: in gladio
erunt. Quia quantalibet hic numerosi¬
tate germinent: ȩc̃na dampnatione cõ¬
sumunt᷑. Eladiꝰ. tribulatio temporalis
accipitur: sic̃ MaRis de secuturis tribu¬

Expanded text:
titur, quando etiam justorum vita titur, quando etiam justorum vita turbatur. Hi qui oderunt adventum judicis, quid facient, si terrorem tanti judicii etiam qui diligunt expavescunt? Et quia in sanctis praedicatoribus hoc pavore excoquitur, si qua eis inesse potuit levium rubigo vitiorum, postquam dixit: Cum sublatus fuerit, timebunt angeli, apte mox subdidit: Et territi purgabuntur. Sed quia haec de Leviathan istius fine cognovimus, interim priusquam pesubsistere non poterit neque hasta, neque damnatio, aliquando tribulatio temporalis, aliquando antiqui hostis ira vel persuasio designatur. Gladius enim gladium spiritus, quod est verbum Dei . Gladii nomine aeterna damnatio designatur, sicut de praedicante haeretico scriptum est: Si multiplicati fuerint filii ejus, in gaudio erunt , quia quantalibet hic numerositate germinent, aeterna damnatione consumuntur. Gladius tribulatio temporalis accipitur, sicut Mariae de secuturis tribu
Abbreviated transcription (Latin):
ueniente districto uidice extrema hie
leuiathan istius dampnatio desigiat.
qr de hoc mundo ꝑ iram uiditis dolltꝰ
qui nunc mira mansuetudinis lon¬
guanimitate toleratur. Lanto autem
hinc pondere t̾roris excutit᷑: ut scõruĩ¬
&iam p̃dicatorum fortitudo turbetuia
Cum enim sublatus fuerit. timebunt
angłi: qr cum uditii turbine rapitur
hii qui incorporib reperiri potuerint
immenso terrore concussi. & iam suꝑ¬
nȩ patriȩ nuntii contremiscunt. ua
sunt in tanti terroris turbine. nulla
formidine concuti. D cum leuiachan
iste rapit̾. cumq omĩa in eiꝰ interitu
elementa quatiuntur: p̃dicatores suos
quos ut dixi adbuc in suis corporib
illd̃ tempus inuenerit. spes de regn
ꝓpinquitate letificat : ⁊ cariis insie¬
mitas de irȩ ostensione ꝑturbat Cit
gͦ ineis aliquo modo tremor letus⁊
timor securus: qr & celesti regno se
remunerari certi sunt. & ꝑ tanti aus¬
buus metum ꝑ carnis infirmitãtt un¬
tunc iniquorum conscientia coneu¬

Expanded text:
ue districto judice, extrema hic leviathan damnatio designatur, qua de hoc mundo per iram judicii tollitur, qui nunc mira mansuetudinis longanimitate toleratur. Tanto autem hinc pondere tetiam praedicatorum fortitudo turbetur; Cum enim sublatus fuerit, timebunt angeli, quia cum judicii turbine rapitur, hi qui in corporibus reperiri potuerint, immenso terrore concussi, etiam supernae patriae nuntii contremiscunt. Quasunt in tanti terroris turbine nulla formidine concuti. Sed cum Leviathan iste rapitur, cumque omnia in ejus interitu elementa quatiuntur, praedicatores sanctos, quos, ut dixi, adhuc in suis corporibus illud tempus judicii invenerit, spes de regni propinquitate laetificat, et carnis infirmitas de irae ostensione perturbat. Erit ergo in eis aliquo modo tremor laetus, et timor securus, quia et coelesti regno se remunerari certi sunt, et per tanti turbinis metum pro carnis infirmitate contunc iniquorum conscientia concu
Abbreviated transcription (Latin):
supbia irrũpit. ẜ qͦ ditiorẽ queqͦ ceperit:
eo in dñio durior exurgit. Ie qͦ ampliꝰ res
uirtutis sine humilitate agit᷑: eo latiꝰ ista
dñatur. Quisqͥs uͦ eiꝰ inse tyrannidẽ cap¬
tiua m̃te susceꝑit: hoc pͥmũ dãpnũ pati¬
t᷑. qđ clauso cordis ocło iuditii equitatẽ.
ꝑdit. Nam cuncta quȩ ab aliis uł bene
gerunt᷑ displicent: & sola ei quȩ ipse uł
praue egerit placent: Semꝑ aliena oꝑa
despicit. semꝑ mirat᷑ qd̃ facit: qr & quic¬
quid egerit. egisse se singłarit̾ credit.
m& ipsi fau& ꝑ cogitationẽ. E cũ se in
cuncts transcend̾e. ceteros estimat: ꝑ lata
cogitationũ spatia secũ deambulans. lau¬
des suas tacitꝰ clamat. Nonñꝗͣ uͦ ad tantã
elationẽ mens ducit᷑: ut in eo qd̾ tum&.
&iam ꝑ ostentationẽ loquutionis effre¬
nec᷑. S tanto facilis riuna sequit᷑: quanto
aput se. quisq inpudentiꝰ exaltat᷑ huic eñ

Expanded text:
superbia irrumpit; et quo ditiorem quemque ceperit, superbia irrumpit; et quo ditiorem quemque ceperit, eo in dominio durior exsurgit, quia quo amplius res virtutis sine humilitate agitur, eo latius ista dominatur. Quisquis vero ejus in se tyrannidem captiva mente susceperit, hoc primum damnum patitur, quod clauso cordis oculo, judicii aequitatem perdit. Nam cuncta quae ab illis vel bene geruntur, displicent: sola ei quae ipse vel prave egerit, placent; semper aliena opera despicit, semper miratur quod facit: quia et quidquid egerit, egisse se singulariter credit; metipsi favet per cogitationem. Et cum se in cunctis transcendere ceteros ęstimat, per lata cogitationum spatia secum deambulans, laudes suas tacitus clamat. Nonnumquam vero ad tantam elationem mens ducitur, ut in eo, quod tumet, etiam per ostentationem locutionis effrenetur. Sed tanto facilis ruina sequitur, quanto apud se quisque inpudentius exaltatur. Hinc enim
Abbreviated transcription (Latin):
qͣlit᷑ concussi animũ euertat oste̾nd it. Intꝰ
nãq priꝰ ebullit elatione: qđ foras post¬
modũ spumat in oꝑe. S qr occasio de su¬
ꝑbiȩ disputatione se p̃buit: debemꝰ hanc
subtiliꝰ sollititiꝰq discutere. atq ad huma¬
nas mentes quanta uł qͣlis ueniat. ⁊ quib
qualit̾ subripiat demonstrare. Alia qͥppe
uitia eas solũmͦ uirtutes impetunt: quib
ipsa destruunt᷑: ut uidelic& ira patientiã.
castrimargia abstinentiã. libido continen¬
tiã expugn&. Suꝑbia autẽ quã uitiorũ
radicẽ diximꝰ: neqͣquã uniꝰ uirtutis extinc̃¬
tione cõtẽpta cuncta animȩ m̃bra se eri
git. ⁊ quasi generalis ⁊ pestifer morbꝰ corpꝰ
om̃e corrũpit: ut qͥcqͥd illa inuadente a¬
gitur. & iam si e̾e uirtus ostendit᷑. ñ ꝑhoc
dõ s soli uanȩ głȩ seruiat᷑. Quasi enĩ qͥdã¬
ꝙ rannꝰ obsessã ciuitatẽ uit̾cipit. cũ m̃tẽ

Expanded text:
qualiter concussi animam evertat ostendit. Intus qualiter concussi animam evertat ostendit. Intus namque prius ebullit in elatione, quod foris postmodum spumat in operperbiae disputatione se praebuit, debemus hanc subtilius sollicitiusque discutere, atque ad humanas mentes quanta vel qualis veniat, 1138 et quibus qualiterve subripiat, demonstrare. Alia quippe vitia eas solummodo virtutes impetunt quibus ipsa destruuntur, ut videlicet ira patientiam, gastrimargia abstinentiam, libido continentiam expugnet. Superbia autem, quam vitiorum radicem diximus, nequaquam unius virtutis exstinctione cogit, quasi generalis ac pestifer morbus corpus omne corrumpit, ut quidquid illa invadente agitur, etiam si esse virtus ostenditur, non per hoc Deo, sed soli vanae gloriae servitur. Quasi enim nus quidam obsessam civitatem intercipit, cum mentem
Abbreviated transcription (Latin):
sipiuis dicta sunt cader&: sola se suꝑbia
peulit. Neq enĩ ꝑ illos tot uitiorũ tamos
xesceros: n ꝑ hanc priꝰ in radice putruisset.
hanc enĩ ipse succubuit: ꝑ hanc se sequenteo
hominẽ strauit. Eo ⁊ enĩ telo. salutẽ nr̃e ĩ mortalitar¬
tis impetiit: qͦ uitã suȩ beatitudinis extin¬
xit. S iderreo hanc dñs fint suȩ loquu¬
tionis inseruit: ut cum post mala omĩa
leuiathan istiꝰ suꝑbiã dicer&. qͥd ẽẽt ma¬
lis om̃ib decerius indicar&. Quãuis ꝙiã
ꝓhoc qd in imo ponit᷑: utiorũ radix e̾ẽ mons¬
tratur. Sic̃ enĩ inferiꝰ radix tegit᷑ s ab illa
rami extrinsecus expandunt᷑. ita suꝑbia
intrinsecꝰ celat s ab illa ꝓtinꝰ aꝑta uitia pul¬
lulant. Nulla qͥppe mala ad publicũ ꝓdi¬
rent. nͥ hec mentẽ in occulto constringer&.
hȩc quȩ leuiathan istiꝰ sensũ feruescere sic̃
ollã facit. Unde ⁊ humanas mentes in qͦ¬
dã feruore insanȩ concutit: s ꝑ aꝑta oꝑa

Expanded text:
t caderet, sola se superbia perculit. Neque enim per tot illos vitiorum ramos aresceret, nisi per hanc prius in radice putruisset. hanc enim ipse succubuit, per hanc se sequentem hominem stravit. Eo etenim telo salutem nostrae immortalitatis impetiit, quo vitam suae beatitudinis exstinxit. Sed idcirco hanc Dominus fini suae locutionis inseruit, ut cum post mala omnia Leviathan istius superbiam diceret, quid esset malis omnibus deterius indicaret. Quamvis etiam per hoc quod in imo ponitur vitiorum radix esse monstretur. Sicut enim inferius radix tegitur, sed ab illa rami extrinsecus expanduntur, ita se superbia intrinsecus celat, sed ab illa protinus aperta vitia pullulant. Nulla quippe mala ad publicum prodirent, nisi haec mentem in occulto constringeret. Haec est quae Leviathan istius sensum fervescere sicut ollam facit. Unde et humanas mentes in quodam fervore insaniae concutit, sed per aperta opera
Abbreviated transcription (Latin):
Quia uidelic&e iniꝰ quisq doni suꝑni
grãm intranqͥllitate quietis ꝑ cipit:
sed quantũ ꝑceperit maduersitate
ꝑ turbationis ostendit. Iabescat gͦ
caro: ut nudentur ossa. Periamur
pat̾nis correptionibꝰ : ut quantum
ꝓfecerimꝰ agnoscamꝰ. ⁊ lagellis enĩ
dñ pinguedo carnalis delectationis
at teritur : s uirtutũ nr̃arũ ossa pate¬
funt. Decus nr̃m exteriꝰ ipsa huiꝰ
mundi ad uersitate fȩd atur. sed qͥd

Expanded text:
quia videlicet unusquisque superni doni quia videlicet unusquisque superni doni gratiam in tranquillitate quietis percipit, sed quantum perceperit, in adversitate perturbationis ostendit. Tabescat ergo caro, ut nudentur ossa. Feriamur paternis correptionibus, ut quantum proficimus agnoscamus. Flagellis enim Domini pinguedo carnalis delectationis atteritur, sed virtutum nostrarum ossa patefiunt. Decus nostrum exterius ipsa hujus mundi
Abbreviated transcription (Latin):
Siue enĩ in laboribꝰ flagelloꝵ. seu
incertamine uitioꝵ: non solũ nob̾
nr̃a infirmitas innoteseit: sedęciã
ce cognoscit. Sienĩ bella de sunt:
uirtutũ experim̃ta non prodeunt.
nꝑuidus miles est : qͥfortẽ se inpare
illuis : ⁊ ossa quę tecta fuerant nu¬
cdabuntur. Cũ enĩ flagellis p̃mentibꝰ
omĩs exterior uoluptas ad teritur:
int̾ne fortitudinis ossa nudantur.
Quid aut̃ hoc loco carnis nomine. nisi¬
ipsa delectatio carnalis accipit᷑: uł
quid ꝑossa. nisi uirtutes animȩ de sig¬
nantur abescet gͦ caro ⁊ ossa nu¬
cdantur: quia dũ flagellis arguentibꝰ¬
carnalis delectatio extenuat᷑. ea quȩ¬
dudũ quasi sub carne latuerunt.
uirtutũ fortia pate fuint. Nemo qͥp¬
pe quantũ ꝓfecerit: nisi int̾ aduersa
cognoscit. Cũ enĩ adst̃ ꝓsꝑa : cerni
uiriũ docum̃ta non possunt. Unde
alias scriptũ ÷. Indie mandauit
dñs miscdđiã suã : ⁊ nocte declarauit.

Expanded text:
Sive enim in laboribus flagellorum, seu Sive enim in laboribus flagellorum, seu in certamine vitiorum, non solum nobis nostra infirmitas innotescit, sed etiam ce cognoscit. Si enim bella desunt, 758 virtutum experimenta non prodeunt. Improvidus miles est, qui fortem se in pace illius, e t ossa, quae tecta fuerant, nudabuntur. - Cum enim flagellis prementibus omnis exterior voluptas atteritur, internae fortiQuid autem hoc loco carnis nomine nisiipsa delectatio carnalis accipitur? Vel quid per ossa nisi virtutes animae designantur? Tabescit ergo caro, et ossa nudantur, quia ducarnalis delectatio extenuatur, ea quae quasi sub carne latuerant virtutum fortia patefiunt. Nemo quippe quantum profecerit, nisi inter adversa cognoscit. Cum enim adsunt prospera, cerni virium documenta non possunt. Unde alias scriptum est: In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte declaravit ,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓficimꝰ. etiã quid simꝰ expropria
infirmitate memoremꝰ. & qͥ exꝑ
ceptione muneris oꝑa uir tutis inferi¬
mus: ex infirmitatis nr̃e memoria
sacrifitiũ humilitatis offeramꝰ. Ali¬
quando aut̃ post ꝓfectũ uiriũ non
solũ tẽptant uitia: sedȩtiã flagella
castigant. Cũ aut̃ tẽptam᷑ uitiis : pia
dispensatione nobiscũ agitur. nȩ his
uirtutibꝰ quibꝰ ꝓficimꝰ extollam᷑. Cũ
uero flagellis ad terim᷑ : malis in¬
crepantibꝰ ad monetur. ne mundo blan¬
diente se ducam᷑. Uitia dũ nos tẽp¬
tant: ꝓficientes in nos uir tutes
humiliant. Elagella dũ tẽptant:
surgentes. incorde huiꝰ mundi uolup¬
tates eradicant. Etẽptantia uitia
discimꝰ: quid de nob ꝑferientia fla¬
gella cognoscamꝰ: quid dehoç mundo
fugiam᷑. ꝑ illa restringim᷑ ne extrin¬
secus extollam᷑ : ꝑ ista conprimim᷑.
nequid intrinsecus appetamꝰ. In hac
gͦ uita dũ sumꝰ: ⁊ flagellis acteri. &
aliquando uitiis tẽptari necesse est.

Expanded text:
ia etiam quid sumus ex propria infirmitate memoremur, et qui ex perceptione muneris opera virtutis inferimus, ex infirmitatis nostrae memoria sacrificium humilitatis offeramus. Aliquando autem post profectum virium, non solum tentant vitia, sed etiam flagella castigant. Cum autem tentamur vitiis, pia dispensatione nobiscum agitur, ne his virtutibus quibus proficimus extollamur. Cum vero flagellis atterimur, malis increpantibus admonemur, ne mundo blandiente seducamur. Vitia dum nos tentant, proficientes in nos virtutes humiliant; flagella dum tentant, surgentes in corde hujus mundi voluptates eradicant. Per tentantia vitia discimus quid de nobis simus, per ferientia flagella cognoscimus quid de hoc mundo fugiamus. Per illa restringimur, ne intrinsecus extollamur, per ista comprimimur, ne quid extrinsecus appetamus. In hac ergo vita dum sumus, et flagellis atteri, et aliquando tentari vitiis necesse est.
Abbreviated transcription (Latin):
tionibꝰ uł tẽptationibꝰ singuloꝵ: non
iam passim ꝑ ꝓpħarũ uoces: non ꝑan¬
gelica offitia satisfacit. quia inscrip
tura quicqͥd potest singulis euenire con¬
prehendit. atq uulla ꝑ exempla p̃ceden¬
tiũ. etiã sequentiũ informare curauit.
idipsũ nonrepetit. hoc intelligi subciliꝰ
potest : qͦd pat̾̃ unigenitũ consustancialẽ
sibi filiũ genuit. Loqͥ enĩ deiẽ : uerbum

Expanded text:
tionibus vel tentationibus singulorum non jam passim per prophetarum voces, non per angelica officia satisfacit. Quia in Scriptura sacra quidquid potest singulis evenire, comprehendit, atque per exempla praecedentium, etiam vitam sequentium informare curavit.idipsum non repetit . Hoc intelligi subtilius potest, quod Pater unigenitum consubstantialem sibi Filium genuit. Loqui enim Dei
Abbreviated transcription (Latin):
cit᷑ sumerae: unde culpã neglegent̃
ad misise. Quia igitur unũ quẽq
electũ suũ diuina grã tunc magis
erudiendo custodit. cũ quasi ꝑcutienᷤ
deserit: dicat᷑ recte. Ad ꝓpinquauit
corruptioni anuna eiꝰ : uuta illius
mortiferis. Ut quose s uiribꝰ iucinũ
morti ꝑ aduersa considerat: eo in
cunctis quę fortit̾. egerit. ad dinȩ
spei munim̃ fugiens solidius uiuat.

Expanded text:
citer sumeret, unde culpam negligenter citer sumeret, unde culpam negligenter admisisset. Quia igitur unumquemque electum suum divina gratia tunc magis erudiendo custodit, cum quasi percutiens deserit, dicatur recte: Appropinquabit corruptioni anima ejus, et vita illius mortiferis, ut quo se suis viribus vicinum morti per adversa considerat, eo in cunctis quae fortiter egerit, ad divinae spei munimen fugiens solidius vivat.
Abbreviated transcription (Latin):
ad ꝓphetandũ directꝰ. p̾sente rege
auctoritatẽ libere uocis exercuit.
eiusdẽq regis extensũ brachiũ in
rigore mirabilit̾ adstruixit : Qđ
tam̃ mox misericordit̃ saluti resti¬
tuit: cuiꝰ in domo inuitatus conie¬
dere noluit. quia ne inuia comede¬
ret ꝓhibitionis dñce p̃cepta serua¬
uit. Qui tam̃ ineadẽ uia ⁊ seductꝰ
comedit: ⁊ pastus interiit. Qua inre
quid subtili consideratione colligi¬
mus. quid ut ita dixerĩ formidãdo
su seipimꝰ : Nisi forsitan apđ semet¬
ipsũ tacitus ⁊p̃ceptis dominicis regẽ
se contẽpsisse głatur. ab int̾na mox
soliditate quassatꝰ ẽ : ⁊ inde ei in oꝑe
culpa subripuit. unde gła incorde
surrexit. Ut ꝓphete falsi uerbis de¬
ceptus : discere̾t quia nequaꝗͣ propͥȩ
fortitudinuis fuerit: qđ regis uerba
restitiss&̃. Bene aut̃ exeiꝰ ore mortis
sententiã accepit. cuiꝰ seductione auitȩ
p̃cepto deuiauit. Ut inde penã uera¬

Expanded text:
ad prophetandum directus, praesente rege ad prophetandum directus, praesente rege auctoritatem liberae vocis exercuit, ejusdemque regis extensum brachium in rigorem mirabiliter astrinxit, quod tamen mox misericorditer saluti restituit, cujus in domum invitatus comedere noluit, quia ne in via comederet, prohibitionis Dominicae praecepta servavit, qui tamen in eadem via et seductus comediquid subtili consideratione colligimus, quid ut ita dixerim formidandum suspicamur, nisi quod forsitan apud semetipsum tacitus et pro praeceptis Dominicis regem se contempsisse gloriatur, ab interna mox soliditate quassatus est, et inde ei in opere culpa subripuit, unde sibi gloria in corde surrexit, ut, Prophetae falsis verbis deceptus, disceret quia nequaquam propriae fortitudinis fuerit quod ad regis verba restitisset. Bene autem ex ejus ore mortis sententiam accepit, cujus seductione a vitae praecepto deviavit, ut inde poenam vera
Abbreviated transcription (Latin):
est um̃bris meis. Infelix ego homo
quisine lib̾abit de corpore mortis huiꝰ:
Corruptioni gͦ ⁊ mortiferis ad ꝓpinqͣre
est considerata infirmitate huma¬
nitatis suȩ peccatorẽ se exsius meri¬
tis cernere: atq apd̃ se arrogantiã
expropriis uiribꝰ non habere. Quid
enĩ sumꝰ. si conditoris nr̃i ꝓtectione
de seram᷑. Quȩ nimirũ ꝓtectiominꝰ
necessaria creditur: si sem̃ꝑ habeat᷑.
Sed utilit̾ plerũq subtraitur: ut sibi¬
met ipsi homo quã sine illa nichil
sit ostendatur. Magnus igitur ds̃
aliquando nos nob̾ ꝑ aduersa insmnu¬
at : quia etiã nescientes nos in pros¬
peris portat. Qua destituti dũ cadere
&̾ doctrina fit quod in lapsũ trepi¬
damꝰ. ⁊ custodia qđ instatu ꝑmane¬
mus. Nemo gͦ se alicuiꝰ uirtutis ȩsti¬
met: etiã cũ quid fortit̃ potest :
quẽ si diuina ꝓ tectio deserat. ibi re¬
pente celeriter obruitur. ubise ua¬
lenter stare głatur. Quid÷ enĩ
qđ uir dei contra altare samariȩ

Expanded text:
x ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus ? Corruptioni ergo et mortiferis appropinquare est, considerata infirmitate humanitatis suae, peccatorem se ex suis meritis cernere, atque apud se arrogantiam ex propriis viribus non habere. Quid enim sumus, si a conditoris nostri protectione deseramur? Quae nimirum protectio minus necessaria creditur, si semper habeatur. Sed utiliter plerumque subtrahitur, ut sibimetipsi homo quam sine illa nihil sit ostendatur. Manus igitur Dei aliquando nos nobis per adversa insinuat, quae etiam nescientes nos in prosperis portat: qua destituti dum cadere et doctrina fit quod in lapsu trepidavimus, et custodia quod in statu permaneamus. Nemo ergo se alicujus virtutis aestimet, etiam cum quid fortiter poterit, quia si divina protectio deserat, ibi repente enerviter obruitur, ubi se valenter stare gloriatur; quid est enim quod vir Dei contra altare Samariae
Abbreviated transcription (Latin):
tũ. Hinc ȩtiã de eis ꝑ sapientiã dr̃.
D s̃ tẽptauit illos. ⁊ inuenit illos dig¬
noise. ⁊ep̃tati sunt quippe ad uersita¬
te plagarũ: sed digni inuentisunt
nudatione ossiũ. Nã quia hec eoꝵ
ila tẽptatio ẽ quȩ exflagellis adhibet᷑.
illic aꝑte declarat᷑. dũ sequit᷑. T̾anqͥ
aurũ infornace ꝓbauit illos: ⁊ quasi
holocausti hostiã accepit illos. Quia
gͦ unius cuiꝰq uires non nisi ꝑ aduersi
patefiunt : benedr̃. Tabesc& caro euis¬

Expanded text:
. Hinc de eis per Sapientiam dicitur: Deus tentavit illos, et invenit illos dignos se . Tentati sunt quippe adversitate plagarum, sed digni inventi sunt nudatione ossium. Nam quia haec eorum illa tentatio est quae ex flagellis adhibetur, illic aperte declaratur, dum sequitur: Tanquam aurum in fornace probavit illos, et quasi holocausti hostiam accepit illos . Quia ergo uniuscujusque vires non nisi per adversa patefiunt, bene dicitur: Tabescet eni
Abbreviated transcription (Latin):
qͦd dũ ualidũ paret: aperitur. e
uero sic̃ superiꝰ dictũẽ. inpsa ad urr¬
sitate tẽptationis nonsolũ detegitur
robur fortitudinis. sed ętiã cognoscit᷑
infirmitas humanitatis: ⁊ tẽptatus
quisq ostendit quidẽ quantũ de dõ
ꝓfecerit : sed inipsis flagelloꝵ afflic¬
tionibꝰ etiã quantũ de semet. ipsosit
infirmus agnoscit. Nonenĩ tantũ¬
mͦ nudantur ossa : sed ȩtiã tabescit¬
s caro. apte sub iungitur. Ad propin¬
I quauit corrẽptioni anima eiꝰ : & uita
illius mortiferis. Tẽptati enĩ uniꝰeuiq
uisti anima corrẽptioni ad propinqͣm
dr̃ : quando ne eam uirtus possit ex
tollere. ꝑ flagella conpellitur: quid
sit exꝓpria infirmitate sentire.
Corruptioni uidelic&e ad ꝓpinquat:
qui ex suis se uiribꝰ ꝑditioni ꝑ ximũ
non ignorat. ut hoc qͦd aꝑditione
longe est nonsibi sed dño retribu¬
at. Ad propinquat uero mortiferis
quia ex infirmitate carnis ꝓximũ
se peccatis mortẽ ferentibꝰ respicit.

Expanded text:
 validum latet aperitur. Quia vero, sicut et superius dictum est, in ipsa adversitate tentationis non solum detegitur robur fortitudinis, sed etiam cognoscitur infirmitas humanitatis, et tentatus quisque ostendit quidem quantum de Deo profecerit, sed in ipsis flagellorum afflictionibus etiam quantum de semetipso sit infirmus agnoscit, quia non tantummodo nudantur ossa, sed etiam tabescit caro, apte subjungitur: CAPquabit corruptioni anima illius, et vita ejus mortiferis. - Tentati enim uniuscujusque justi anima corruptioni appropinquare dicitur, quando ne eam virtus ptollere, per flagella compellitur quid 759 sit ex propria infirmitate sentire. Corruptioni videlicet appropinquat, quia ex suis se viribus perditioni proximum non ignorat, ut hoc quod a perditione longe est, non sibi, sed Domino tribuat. Appropinquat vero mortiferis, quia ex infirmitate carnis proximum se peccatis mortem ferentibus respicit,
Abbreviated transcription (Latin):
magna exultatione gauisist᷑ : quod
digni habiti st̃ ꝓeiꝰ nomine contu¬
melias pati: siusq ad uersariis cõfi¬
dutia responder̃. Obȩdire oportet
deo magisquã hominibꝰ. Ecee int̃
ad uersa ualiduis fidei robur e¬

Expanded text:
magna exsultatione gavisi sunt quod digni habiti sint pro ejus nomine contumelias pati, suisque adversariis cum fiducia responderunt: Obedire oportet Deo magis quam hominibus . Ecce inter ad
Abbreviated transcription (Latin):
minis. ⁊ cũcep̃tationẽ concutit᷑ : multa
arre p̃sidet quietis. qͥetiã apd̃ semet¬
ipsũ sub se ipso eẽ. contentiones uitioꝵ
conspicit. quibꝰ nulla fractꝰ delecta¬
tione consentit. Seqͥtur. Non acci¬
piã ꝑsonã uiri: ⁊ dm̃ homini non
equabo. Nescio enĩ quã diu subsistã:
ipost mod̾tũ tollat me factor ms. Recta
consideratio qͦd dm̃ homini ideirro
ñ &quat: quia quã diu hic subsistat.
uł quando ad dei uiditiũ tollatur ig¬
norat. & bene ait post modicũ tollat
me factor ñs: quia quãlib& longũ
fuerit tẽpꝰ uitȩ p̃sentis. eo ipso breue
est. qđ ꝑ manens non ÷. Neq enĩ dignũ
ẽ. ut dutinũ udicetur: quicqͥd fine
circũ seribit᷑. Sed int̾has sententias
quas exueritate solidas ꝓfert: ad uerba
rursũ elationis erũpit dicens. Audi gͥ¬

Expanded text:
minis, et cum tentatione concutitur in alta minis, et cum tentatione concutitur in alta arce praesidet quietis, quia etiam apud semetipsum sub seipso esse contentiones vitiorum conspicit, quibus nulla fractus delectatione consentit. Sequitur: CAonam viri, et Deum homini non aequabo, nescio quandiu subsistam, et post modicum tollat me Factor meus. - Recta consideratio quod Deum homini idcirco non aequat, quia quandiu hic subsistat, vel quando a Deo in judicio tollatur, ignorat. Et bene ait: Post modicum tollat me factor meus, quia quamlibet longum fuerit tempus vitae praesentis, eo ipso breve est, quo permanens non est. Neque enim dignum est ut diutinum judicetur, quidquid fine circumscribitur. Sed inter has sententias quas ex veritate solidas profert, ad verba rursum elationis erumpit, dicens: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
uitesimũ inqͦ flos iuuentutis adoletur.
nisi ipsa contra unũ qđq utiũ bella
signantur : & quid ꝑquinqͣgenariuim
inquo iubelei requies continet᷑. nisi in¬
terna quies edomito bello m̃tis expri¬
mitur. Quid uero ꝑuasa tab̾naculi.
nisi filiũ aniȩ figurant᷑: Leuite gͦ
⁊aquinqͣgenario custodes uasorũ fuĩt.
Ut udelica qui ad huc inpugnantiũ ui¬
cioꝵ certamina ꝑconsensũ delectationis
tolerant: aliorũ curã suscipere non
p̾sumant. Cũ uero intẽptatione bella
sub egerint. quo apud se iã de intima
tranquillitate securisunt : animarũ
custodiam sorciantur. Sed quis haec
tẽptationũ p̃lia sibi ꝑfecte subigat.
cũ paulus dicat. uideo aliam legem
in m̃bris meis repugnantẽ legi m̃tis
mex. ⁊captiuũ meducentẽ inlege¬
peccati: sed aliud ⁊ bella fortit̾ ꝑpe¬
ti : aliud bellis eneruit̾ expugnari.
uullis omĩmͦ extinguit᷑ ne subsistat.
Quigͥ scit fortit̾ tep̾tationẽ ferre certa¬

Expanded text:
vicesimum, in quo flos juventutis oboritur, nisi ipsa contra unumquodque vitium bella signantur? Et quid per quinquagenarium, in quo jubilaei requies continetur, nisi interna quies e domito bello mentis exprimitur? Quid vero per vasa tabernaculi, nisi fidelium animae figurantur? Levitae ergo stodes vasorum fiunt, ut videlicet qui adhuc impugnantium vitiorum certamina per consensum delectationis tolerant, aliorum curam suscipere non praesumant; cum vero tentationum bella subegerint, quo apud se jam de intima tranquillitate securi sunt, animarum custodiam sortiantur. Sed quis haec tentationum praelia sibi perfecte subigat, cum Paulus dicat: Video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae, et captivum me ducentepeccati ? Sed aliud est bella fortiter perpeti, aliud bellis enerviter expugnari: in illis omnimodo exstinguitur, ne subsistat. Qui igitur scit fortiter tentationem ferre certa
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ propħam dr̃. Quihabitatis int̾ra
austri: cũ panibꝰ occurrite fugienti.
Int̾ra quippe austri habitant: qͥ inscã
xccłã positi. suꝑni sps̃ caritate ꝑflan¬
tur. Fugit autẽ : qͥ huiꝰ mundi mala
euadere concupiscit. Q uigͦ int̾ra
austri habitat. fugienti cũ panibꝰ oc
euadere nititur. eruditionis alloqͥo
consolet᷑. Fugienti scilica cũ panibꝰ
occurre ẽ: metuenti at̃na supplicia
doctrine saerȩ escas offerre. & modo
tu morẽ t̾rore conpͥmere : mͦ pauorẽ¬
ꝑ exortationẽ fouere. Quia panis
refectio seripturȩ saerȩ non incon¬
iuda eis solã litterã seruantibis dr̃.
Quare appenditis argentũ ⁊ non inpa¬
nibus : Acsi dicer&. Pensate sacͣ
eloquia : sed non inrefectione. Qui
spiritali intelligentia pinguedinẽ in¬
t̃nȩ refectionis amittitis. Unde illic
apte sub uingit᷑. & laborẽ ur̃m non

Expanded text:
 prophetam dicitur: Qui habitatis in terra Austri, cum panibus occurrite fugienti . In terra quippe Austri habitant qui in sancta Ecclesia positi superni Spiritus charitate perflantur. Fugit autem qui hujus mundi mala evadere concupiscit. Qui ergo in terra Austri habitat, fugienti cum panibus occevadere nititur eruditionis alloquio consoletur. Fugienti scilicet cum panibus occurrere est metuenti aeterna supplicia doctrinae sacrae escas offerre, et modo tumorem terrore comprimere, modo pavorem exhortatione refovere. Quia panis refectio Scripturae sacrae non inconJudaeis solam litteram servantibus dicitur: Quare appenditis argentum, et non in panibus ? Ac si diceret: Pensatis sacra eloquia, sed non in refectione, quia spiritali intelligentia pinguedinem internae refectionis amittitis. Unde illic apte subjungitur: Et laborem vestrum non
Abbreviated transcription (Latin):
a se uigũ dominationis eiꝰ excutit: cui
ꝑ obędientiã sub eẽ. contempnit. At
contra qui quod fecit uitare appetit :
id quod adõ factus ÷ recognoscit. Ad con¬
ditionis suȩ ordinẽ humilit̾ redit :
dũ sua opera fugiens talem se qualis adõ
factus ÷ diligit. Quia uero ꝑhanc in¬

Expanded text:
a se jugum dominationis ejus excutit, cui a se jugum dominationis ejus excutit, cui per obedientiam subesse contemnit. At contra qui id quod fecit vitare appetit, id quod a Deo factus est recognoscit, et ad conditionis suae ordinem humiliter redit, dum sua opera fugiens, talem se qualis a Deo factus est diligit. Quia vero per hanc in
Abbreviated transcription (Latin):
dm̃ nob̾ ꝑ somniũ loqui: ⁊locutionẽ
eiꝰ nr̃as aures aperire. non in merito
eandẽ aꝑtionẽ auris disciplinã uoca
quia eo magis nos afficiendo conterit
quo magis ad nos ꝑoccultã eiꝰ inspirationl
grãm int̾nȩ intelligentie sonus erumpit.
Ecq eii fera extrinsecus quisq quod÷:
ueterat: sinon intrinsecꝰ potuiss&e sen¬
tiriꝰ quod nondũ est. Nãq cũnos met¬
ipsos inspicimꝰ bene conditos. sed adꝑ
suasionẽ cdiabolicã pestifera consensi¬
one deceptos: in nob̾ ipsis ad tendimꝰ
aliud eẽ. qͦd fecimꝰ. aliud qͦd factisumꝰ.
Conditione nos integros: sed culpa ui¬
ciatos. Proinde conpuncti appetimꝰ
uitari quȩ fecimꝰ : ut adid quod facti fui¬
mus reformem᷑. Unde ⁊ apte seqͥt᷑.¬
Ut auertat hominẽ abhis quȩ fecit : &
liberet eũ desuꝑbia. Quidenĩ homo
conditorẽ quippe suꝑbire ẽ: p̃cepta eiꝰ
peccando transcendere. Quia quasi

Expanded text:
Deum nobis per somnium loqui, et locutione Deum nobis per somnium loqui, et locutione ejus nostras aures aperiri, non immerito eamdem apertionem aurium disciplinam vocat, quia eo magis nos afficiendo conterit, quo magis ad nos per occultam ejus inspirationis gratiam internae intelligentiae sonus erumpit. Neque enim fleret extrinsecus quisque quod est, si non intrinsecus potuisset sentire quod nondum est. Namque cum nosmetipsos inspicimus bene conditos, sed ad persuasionem diabolicam pestifera consensione deceptos, in nobismetipsis attendimus aliud esse quod fecimus, aliud quod facti sumus; conditione nos integros, sed culpa vitiatos. Proinde compuncti appetimus vitare quod fecimus, ut ad id quod facti fuimus reformemur. Unde et apte seqUt avertat hominem ab his quae fecit, et liberet eum de superbia. - Quid enim homo conditorem quippe superbire est praecepta ejus peccando transcendere, quia quasi
Abbreviated transcription (Latin):
hoc intrare appetit : qͦd sibi dulce sa¬
perr intrinsẽcus sentit. quia uidelics
eiꝰ amore dulcedinis. sibi corã seuiliut
Et post quã hanc ut cũq ꝑcipere po.¬
tuit: qͦd sine illa dudũ fuisset in¬
uenit. Cuiinherere conatur : sed ab
eius fortitudine sua adhuc infirmita¬
te repellitur. & quia eiꝰ munditiã cor¬
templari nonual&e: flere dulce ha¬
ba. sibiq adse cadenti infirmitatis
suȩ lacrimas sternere. Neq enĩ po¬
test mentis occulũ inid quod intra
se raptĩ conspexerat figere: quiaipso
uetustatis suȩ usu: deorsũ ire cõpellit̃.
nt᷑ hec hanelat : estuat. suꝑse ire co¬
natur: sed ad familiares tenebras suas
uicta fatigatione relabitur. Quia gͦ¬
sic affecta anima cont᷑ semet ipsã gue
certam̃ tolerat. st ut ipsĩ ⁊ quia om̃is
haec de nob̾ controuersia cũ nos afficit
quã ius delectatione ꝑmixta non modi¬
cũ dolorẽ parit: helui post quã drx

Expanded text:
hoc intra se appetit, quod sibi dulchoc intra se appetit, quod sibi dulce intrinsecus sentit; quia videlicet ejus amore dulcedinis sibi coram se viluit; et postquam hanc utcunque percipere potuit, quid sine illa dudum fuisset invenit. Cui inhaerere conatur, sed ab ejus fortitudine, sua adhuc infirmitate repellitur; et quia ejus munditiam contemplare non valet, flere dulce habet, sibique ad se cadenti infirmitatis suae lacrymas sternere. Neque enim mentis oculum potest in id quod intra se raptim conspexerit, figere; quia ipso vetustatis suae usu deorsum ire compellitur. Inter haec anhelat, aestuat, super se ire conatur; sed ad familiares tenebras suas victa fatigatione relabitur. Quod scertamen tolerat semetipsam, et quia omnis haec de nobis controversia, cum nos afficit, quamvis delectatione permista, non modicum dolorem parit, Eliu, postquam dixit
Abbreviated transcription (Latin):
gemu̾t. ꝑ fectã scilic& animã ista
conpunctio afficere familiariꝰ solet :
quia om̃s imaginationes corꝑeas in¬
solent̾ sibi obuiantes discutit: ⁊ cord̾
occłm figere. impso radio incircũ¬
scripte lucis intendit. Has quippe fi¬
gurarũ corporaliũ speties adse intus
ex infirmitate corꝑis traxit: sed ꝑ¬
fecte conpuncta hoc sũmopere inui¬
gilat. necu ueritatẽ quęrit. eã imna¬
ginatio cirrũspecte uisionis inludat
cunctasq sibi obiiantes iagines
respuit. Quia enĩ ꝑ illas infrase lap¬
sa ẽ: sine illis suꝑse ire conatur. ẜt
post quã ꝑmulta indecenter sparsi
est. inunũ se colligere nititur. Us
magna uia moris p̃ualet eẽ. unũ
atq incorporrũ contẽpletur. Vnde
aliquando ad quandam inusitatã
dulcedinẽ in terni saporis admitat᷑.
⁊raptĩ aliquomͦ ardenti spũ afflata
renouatur. Iantoq magis inhiat:¬
quantomagis qđ amat degustat. dĩq

Expanded text:
gemuit. Perfectam scilicet animam ista gemuit. Perfectam scilicet animam ista compunctio afficere familiarius solet, quia omnes imaginationes corsolenter sibi obviantes discutit, et cordis oculum figere in ipso radio incircumscriptae lucis intendit. Has quippe figurarum corporalium species ad se intus ex infirmitate corporis traxit. Sed perfecte compuncta hic summopere invigilat, ne cum veritatem quaerit, eam imaginatio circumscriptae visionis illudat, cunctasque sibi obviantes imagines respuit. Quia enim sa est, sine illis super se ire conatur. Et postquam per multa indecenter sparsa est, in unum se colligere nititur, ut, si magna vi amoris praevalet, esse unum atque incorporeum contempletur. Unde aliquando ad quamdam inusitatam dulcedinem interni saporis admittitur, et raptim aliquomodo ardenti spiritu afflata renovatur, tantoqquanto magis quod amet degustat. Atque
Abbreviated transcription (Latin):
uiuens. Quã quã inimagine dei ambii¬
l& homo: tam̃ uanstate conturbat᷑.
Quirursũ aeternã patriã contẽplatꝰ. &
haec mala pensans in quibꝰ erat. atq
illa bona considerans in quibꝰ adhuc
non erat:ait. Heu mͥ qđ incolatꝰ m̃s
ꝓlongatus :. & ego dixi in pauore
meo : ꝓ iectussũ auultu occłoꝵ tuoꝵ.
Sub leuatꝰ in extasi. qͦd nr̃i int̾ pretes
pauorẽ non ꝓpriȩ uocauerunt: auul¬
tu ocłoꝵ dĩ uidit̾. se eẽ ꝓiectũ. Post
int̾ni quippe luminis usionẽ quȩ in eiꝰ
anima ꝑ contẽplationis grãm radiocͥa¬
ritatis emicuit: adsemet ipsũ redit.
⁊ cognitione ꝑcepta: uł quibꝰ illic bo¬
nis de ess& uł quibꝰ malis hic adess&
inuenit. Neq enĩ quis p̃sentis uitȩ
mala sicut sunt conspicere p̃ualet :
sibona aet̃ne patriȩ ꝑcontẽplationis gus¬
tũ contingere necdũ ualet. Unde &
auulti occłoꝵ dei ꝓiectũ se eẽ. cogno¬
uit. Sub leuatꝰ quippe uidit: qͦd se
hic uidere non posse. ad se relapsus in

Expanded text:
am in imagine Dei ambulet homo, tamen vane conturbabitur. Qui rursum aeternam patriam contemplatus, et haec mala pensans in quibus erat, atque illa bona considerans in quibus adhuc non erat, ait: Heu me! quia incolatus meus prolongatus est . Et, Ego dixi in pavore meo: projectus sum a vultu oculorum tuorum . Sublepavorem proprie vocaverunt, a vultu oculorum Dei vidit se esse projectum. Post interni quippe luminis visionem, quae in ejus anima per contemplationis gratiam radio claritatis emicuit, ad semetipsum rediit; et cognitione percepta, vel quibus illic bonis deesset, vel quibus malis 752 hic adesset, invenit. Neque enim quis praesentis vitae mala sicut sunt conspicere praevalet, si bona aeternae patriae per contemplationis gustum contingere necdum valet. Unde et a vultu oculorum Dei projectum se esse cognovit. Sublevatus quippe vidit quod de se hic vi
Abbreviated transcription (Latin):
Eruens animã eiꝰ decorruptione : & uitã
quippe peccator ab hac corruptione
uitioꝵ illuc adgladiũ conpellit̾ tran¬
sire pęnarũ. ut unde hic miq delec¬
tatꝰ ẽ. inde illic iuste crucietur. No¬
tandũ est gͦ qͦd ds̃ nob̾ ꝑ somniũ loqͦns
priꝰ nos acorruptione. ⁊ post modum
agladio liberat : quia nimirũ uitani
illus illic eripit abultione supplicii.
euiꝰ hic m̃tem subtrahit adelectatione
peccati. Neq enĩ illic hab& qđ formi¬
dare debeat degladio sententiȩ : quẽ
hic post em̃dationẽ suã pollutio non
corruperit culpe. Bene gͦ dr̃.: eruens am-¬
mã eius decorruptione: ⁊uitã illius
ut nontranseat ingladiũ. Decorrupti

Expanded text:
eruitur anima a corruptione et a quippe peccator ab hac corruptione vitiorum illuc ad gladium compellitur transire poenarum, ut unde hic inique delectatus est, inde illic juste crucietur. Notandum est ergo quod Deus nobis per somnium loquens, prius nos a corruptione, et postmodum a gladio liberat, quia nimirum illius vitam illic eripit ab ultione supplicii, cujus hic mentem subrahit a delectatione peccati. Neque enim illic habet quod formidare debeat de gladio sententiae, quem hic post emendationem suam pollutio non corruperit culpae. Bene ergo dicitur: Eruens animam ejus de corruptione, et vitam illius, ut non transeat in gladium. De corru
Abbreviated transcription (Latin):
boni sibi conscia cũ uirtutes suas sibi
ad menioriã reuocat. quadã dileta¬
tione pascitur. ⁊ quasi gratulatione
ꝓpriȩ plenitudinis inpingatur:
bene dr̃. qͦd tẽptatione pulsante
marcescant ossa. quia dũ ꝓpria in¬
firmitas tẽptatione int̾rogata cognoᷤᷤ¬
citur. omũis illa nr̃arũ uiriũ uelut
inpinguis uiridisq gratulatio. subi¬
to anxietatis merore siccatur. Et qͥ
nos alicuiꝰ ex̃ mom̃ti bona nr̃a pen¬
sando credimꝰ: pulsati paulo ampliꝰ
perituros nos iãq formidamꝰ. Iunc
omẽ bonoꝵ nr̃oꝵ gaudiũ: uertitur
in pauorẽ penarũ. Tunc iniqͦs nos
eẽ dep̃hendimꝰ : qui scõs nospaulo
ante credebamꝰ. Ĩ abescit mens stu¬
pent occłi: om̃ȩ qͦd proprius ꝓsperũ
arridebat. euanescit. Lux ipsa
fastidiosa est: solȩ se manimo de¬
nebrr meroris effundunt. Nichis
quod delecta aspicitur: triste est
quicqͥd occurrit. Unde ⁊ apte seqͥ¬

Expanded text:
boni sibi conscia, cum virtutes suas sibi boni sibi conscia, cum virtutes suas sibi ad memoriam revocat, quadam delectatione pascitur, et quasi gratulatione propriae plenitudinis impinguatur, bene dicitur quod tentatione pulsante marcescunt ossa, quia dum propria infirmitas tentatione interrogante cognoscitur, omnis illa nostrarum virium, velut pinguis viridisque gratulatio, subito anxietatis moerore siccatur, et qui nos alicujus esse momenti bona nostra pensando credidimus, pulsati paulo amplius perituros nos jam jamque formidamus. Tunc omne bonorum nostrorum gaudium vertitur in pavorem poenarum. Tunc iniquos nos esse deprehendimus, qui sanctos paulo ante credebamus. Tabescit mens, stupent oculi, omne quod prius prosperum arridebat evanescit; lux ipsa fastidio est, et solae se in animo tenebrae moeroris effundunt; nihil quod delectet aspicitur, triste est quidquid occurrit. Unde et apte seq
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ꝑ secutores dñi latronis illius eui
dictũ ÷. hodie mecũ eris inparadiso:
sic̃ latronis ałtius ineruce erura
fregerunt. Cũ gͦ increpat ꝑdolorẽ
in lectulo. omĩa ossa facit marcescert.
quia cũ inea requie quã nob̾ ab hoc
scło p̃paramꝰ: flagello tẽptationis
afficim᷑. qͥfortasse de uirtutibꝰ nr̃is
inflari potiumꝰ : cognito infirmmitad
nr̃e tedio extenuam᷑. Cũ enĩ sic̃ cu¬
temptatio nulla pussart: alicuiꝰ uos
fomitudinis eẽ erederemꝰ. Sed quia
nołi cũ suꝑna dispensatione agitur.
ninfirmitatis nrȩ qr ꝓficientes obli¬
nro quid de diuino munere.: uncẽp¬
tatione cognoscimꝰ quid de ꝓpriis
uiribꝰ p̃sumamꝰ. Quȩ nos ꝓfecto tẽp¬
tatio ad plenũ raperae: nisi ꝓtectio
suꝑna seruara. Sedpulsat nec fran¬
git. inpellit nec mouet. quatit nec
deicit: ut de nr̃a infirmitate sentiam
ex̃ qđ quatim᷑. ⁊ dediuino munere
ex̃ qͣd stamꝰ. Q̾ quia sepe anima̾lieuiꝰ

Expanded text:
et persecutores Domini, latronis illius, cui et persecutores Domini, latronis illius, cui dictum est, Hodie mecum eris in paradiso , sicut latronis alterius in cruce crura fregerunt. Cum ergo increpat per dolorem in lectulo, omnia ossa facit marcescere, quia cum in ea requie quam nobis ab hoc saeculo praeparamus flagello tentationis afficimur, qui fortasse de virtutibus nostris inflari potuimus, cognitae infirmitatis nostrae taedio extenuamur. Cum enim sicut cutentatio nulla pulsaret, alicujus nos fortitudinis esse crederemus. Sed quia nobiscum superna dispensatione agitur, ut infirmitatis nostrae quia proficientes oblinostro quid de divino munere, et in tentatione cognoscimus quid de propriis viribus sumus. Quae nos profecto tentatio ad plenum raperet, nisi protectio superna servaret. Sed pulsat, nec frangit; impellit, nec movet; quatit, nec dejicit, ut de nostra infirmitate sentiamus esse quod quatimur, et de divino munere esse quod stamus. Et quia saepe anima alicujus
Abbreviated transcription (Latin):
tria. Quia gͦ in hac uita omĩs nr̃a
quã fortasse p̃parauimꝰ requies ꝑ¬
turbatur: recte dr̃. Increpat quoq
ꝑdolorẽ in lectulo. Id÷ inp̃sentis
uitȩ requie: uł tep̾tationis nostimus
uł flagelli afflictione conturbat.
Iã sȩpe humanꝰ animꝰ quãlib&e breu
tempore sine tẽptatione inbonis stu¬
diis fuerit: mox eisdẽ studiis inqͥbꝰ
quiescendo exerit : deipsis uirtutibꝰ
quas multiplicare nititur dũ ꝓficere
se sentit eleuatur. Unde pio rectoris
nr̃i moderamine inpulsu tẽptationiᷤ
afficitur : ut in eo ipsa ꝓfectꝰ sui
elatio conprimat᷑. Qua propt̃ post¬
quã dix̃ increpat quoq ꝑdolorem
inlectulo : apte sub iunxit. & omĩa
scriptura : uirtutes accipimꝰ sic̾ scrip¬
tũ est. Dñs custodit omĩa ossa eoꝵ :
unũ exhis non conderetur. Qđ utiq
non de ossibꝰ corporis. sed de uiribꝰ dẽ
mentis. Nã certo nouimꝰ qđ ⁊ multoꝵ
martirũ corꝑalit̾ ossa confrat᷑a sunt:

Expanded text:
tria. Quia ergo in hac vita omnis nostra, tria. Quia ergo in hac vita omnis nostra, quam fortasse paravimus, requies turbatur, recte dicitur: Increpat quoque per dolorem in lectulo, id est, in praesentis vitae requie vel tentationis nos stimulis vel flagelli afflictione conturbat. Nam saepe humanus animus quamlibet brevi tempore sine tentatione in bonis studiis fuerit, mox de eisdem studiis in quibus quiescendo se exerit, de ipsis virtutibus quibus multiplicari nititur, dum proficere se sentit, elevatur. Unde pio rectoris nostri moderamine, impulsu tentationis afficitur, ut in eo ipsa profectus sui elatio comprimatur. Quapropter postquam dixit: Increpat quoque per dolorem in lectulo, apte subjunxit Rec. tes accipimus, sicut scriptum est. Dominus custodit omnia ossa eorum, unum ex eis non conteretur . Quod utique non de ossibus corporis, sed de viribus dicitur mentis. Nam certe novimus quod et multorum martyrum corporaliter ossa confracta sunt,
Abbreviated transcription (Latin):
dolor tẽptationis inuenit᷑. Unde
recte ꝑ propħam dr̃. Uniuersũ
stratũ eiꝰ : uersasti minfirmitate
eiꝰ. acsi diceret. Omẽ qͦd sibi para¬
uit adreqͥẽ: hoc ei mutasti occulto
creto dei consilio agitur: ut huiꝰ pere¬
grinationis tempore. electoꝵ uita
turbetur. Uia quippe ÷ uita p̃sens:
qua ad patriã tendimꝰ. & idcirro hic
occulto  mditio frequenti ꝑturbatio¬
ne conterim᷑: neuiam ꝓ patria diliga¬
mꝰ. Solent enĩ non nulli uiatores
cũ amȩna fortasse initinere prata
conspiciunt. ꝑ gendi moras inectere:
⁊ acepta itineris rectitudine declina¬
re. Eorũq gressus tardat puleritudo
itineris dũ delectat. Electis gͦ ad se
sius ꝑgentibꝰ dñs huiꝰ mundi iter
asperũ facit: necdũ quisq uitȩ p̾¬
sentis rxquie quasi uitȩ amęnita de
pascit᷑. Magis eũ dui ꝑgere quã ertiꝰ
ꝑuenire delectae. Nedũ oblectat᷑ in
uia: obliuscat᷑ qđ desiderabat in pa¬

Expanded text:
dolor tentationis invenitur. Unde et dolor tentationis invenitur. Unde et recte per Prophetam dicitustratum ejus versasti in infirmitate ejus. Ac si diceret: Omne quod hic sibi paravit ad requiem, hoc ei mutasti occulto idem Dei consilio agitur, ut hujus peregrinationis tempore electorum vita turbetur. Via quippe est vita praesens qua ad patriam tendimus; et idcirco hic occulto judicio frequenti perturbatione conterimur, ne viam pro patria diligamus. Solent enim nonnulli viatores, cum amoena fortasse in itinere prata conspiciunt, pergendi moras innectere, et a coepti itineris rectitudine declinare, eorumque gressus tardat pulchritudo itineris, dum delectat. Unde electis suis ad se pergentibus Dominus hujus mundi iter asperum facit; ne dum quisque vitae praesentis requie quasi vitae amoenitate pascitur, magis eum diu pergere, quam citius pervenire delectet; ne, dum oblectatur in via, obliviscatur quod desiderabat in pa
Abbreviated transcription (Latin):
elina amalo: ⁊ fac bonũ. Declinare
quippe amalo ẽ: ab eo qđ iacuit sur¬
gerr. Bonũ uero facere ÷ : mercedis
opera in quibꝰ requiescere debeat ope¬
rari. Quienĩ declinat amalo sibon a
adhuc non facit: surrex̃ quidẽ abeo
qđ iacuit. sed ubi requiescere debeat
necdũ strauit. & rursũ lectus uł stra¬
tũ reqͥes temporalis accipitur : sic̃ sc̃p¬
tumest. Uniuer sũ stratũ eius: uer
curis secularibꝰ fatigatur: deserere
ꝑdiuinã grãm huiꝰ mundi itinera la¬
boriosa conpungit᷑. Cogitare solet
quomodo p̃sentis iute desideria fugiat:
⁊ ab euis laboribꝰ requiescat. Sibiq
mox desideratȩ quietis ordinẽ querit :¬
& uelut quoddã stratũ se acunctis la¬
boribus cessationilocũ inuenire con¬
cupiscit. Sed quia in hac uita ad huc
homo positus incuiꝰ lib& ordinis loco.
incuiꝰ liba secreto recessu. uiuere. sine
tẽptationibꝰ nullatenꝰ potest : plerũ¬
q inidqͦd adrequiẽ construit᷑. maior

Expanded text:
clina a malo, et fac bonum . Declinare clina a malo, et fac bonum . Declinare quippe a malo est ab eo quo jacuit surgere; bonum vero facere, est mercedis opera, in quibus requiescere debeat, praeparare. Qui enim declinat a malo, sed bona adhuc non facit, surrexit quidem ab eo quo jacuit, sed ubi requiescere debeat, nondum stravit. Et rursum lectus vel stratum requies temporalis accipitur, sicut scriptcuris saecularibus fatigatus, deserere per divinam gratiam hujus mundi itinera laboriosa compungitur, cogitare solet quomodo praesentis vitae desideria fugiat, et ab ejus laboribus requiescat; sibique mox desideratae quietis ordinem quaerit, et velut quoddam stratum sicut a cunctis laboribus cessationis locum invenire concupiscit. Sed quia in hac vita adhuc homo positus in cujuslibet ordinis loco, in cujuslibet secreti secessu vivere sine tentationibus nullatenus potest, plerumque in id quod ad requiem construitur major