comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nuesu alii post male oꝑationis usũ. ad sp̃em celestẽ subito amore
tionis semetipsos increpando recolligunt. Hos adhuc respitien¬
tes homines qͣles ducͥũ i oꝑe nouerant. tales ꝓutant. At ẽtͣ
illi ꝑ disfc̾te consideratiõis exam̃. uitã suã qͣlẽ fuisse recolunt in¬
secunt᷑: scit᷑ qͥcqͥd̃ fuerint. s qͥd iã ceꝑuit ẽẽ nescit᷑. In hoc gͥ u¬
ꝑq genere hominũ sepe contingit. ut qͥ uid̃ent᷑ stare humano
uiditio. iã in conspectu et̃m iuidicis iaccant. & qͥ ad huic coram
hominib iacent. iã in conspectu ȩt̃ni udicis stent. Iuis enĩ homi¬
nũ estimare potuss iudã iuuendi sortẽ. etiã post ministeriũ
artido mortis muenĩre ᷤ occult᷑ꝰ aut̃ iudex p̃sidens: nit̾rũꝙ cor¬
da discernens: alterũ pie statuit. altũ iuste confrẽg. Illũ distric¬
casuros alios passiõis suȩ tẽporȩ: atq alios surrecturos adnunti¬

Expanded text:
nunquam vero alii post malae operationis usum ad spem coelestem subito amore nunquam vero alii post malae operationis usum ad spem coelestem subito amore ationis semetipsos increpando recolligunt. Hos adhuc respicientes homines quales dudum in opere noverant, tales putant. At contra illi per districtae consideratiorint, sed quid jam coeperint esse nescitur. In hoc ergo utroque genere hominum saepe contingit ut et ii qui videntur stare humano judicio jam in conspectu aeterni judicis jaceant; et qui adhuc coram hominibus jacent, jam in conspectu aeterni judicis stent. Quis enim hominum aestimare potuisset Judam vivendi sortem etiam post ministerium articulo mortis invenire? Occultus autem judex praesidens, et utrorumque corda discernens, alterum pie statuit, alterum juste confregit. Illum districetiam per prophetam casuros alios passionis suae tempore atque alios resurrecturos annunti
Abbreviated transcription (Latin):
br sortiunt᷑: s eo lapsũ suũ negleg̃t. qͦ interitũ qͥ se in ȩt̾aũ mane¬
at ñ adtendunt. Si enĩ ad illud qđ illic passuri st̃ timerent: sta
ta cdeserat. alios ad participationẽ regni celestis admittat.
S hoc ñc̃ secreto iuditio cõtidie agit᷑. qd tc̃ publico demonst̃
alios in exteriora respuit: alios ad ea quȩ st̃ mtͥnsec̃ tͣhirdros
accendit int̾na appeters: illos ꝓ uoluptatib suis deserit exteri¬
ora cogitare. I ł oꝵ m̃tẽ ad suꝑna erigit: illoꝵ suꝑbiã in inifi¬
mis desideriis mergit. Aliena aut̃ corda humanis oclis claus.
st̃: ⁊ nescit᷑ qͥ repellit᷑: q penetͣre nequeunt. quȩ ab imo qͦꝙ
cogitant᷑. Nã sepe corde ꝑu̾so. necdũ ꝓcessit usq ad affectũ opi
delib̾atio cogitatiõis ⁊ ad huc fortasse ꝑ habitu intꝰ astͥngitur:
qr ĩa m̃te foras uagat᷑.  tał qͥlib& iste tc ant̾ ocłos int̾ni iudi¬
cis cecidit: dũ ab appetendis interiorib ꝑ desideriũ exiuut. Nor¬

Expanded text:
eo lapsum suum negligunt, quo interitum qui se in aeternum maneat non attendunt. Si enim ad illud quod illic passuri sunt oculos suos mnta deserat, alios ad participationem regni coelestis admittat. Sed hoc nunc secreto judicio quotidie agitur, quod tunc publico demonstrael disponens, alios in exteriora respuit, alios ad ea quae sunt intrinsecus trahit; hos accendit interna appetere, illos pro voluptatibus suis deserit exteriora cogitare; horum mentem ad superna erigit, illorum superbiam in infimis desideriis mergit. Aliena autem corda humanis oculis clausa sunt, et nescitur qui repellitur, quia penetrari nequeunt quae ab unoquoque cogitantur. Nam saepetasse per habitum intus astringitur, qui jam 797 mente foris vagatur. Sed talis quilibet iste tunc ante oculos interni judicis cecidit, cum ab appetendis interioribus per desiderium exivit. Non
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ẽ. Ex corde exeunt cogitationes male. Intꝰ gͦ uigilandũ ẽ: ne
mens dũ extollit᷑ cadat. Intꝰ seruemꝰ: om̃e qd̾ foris agimꝰ.
S̾i enĩ semel medullã cord̃ elationis putredo consũpsexit: citẽ
cõruit cortex uacua ȩt̾nȩ usionis. Notandũ uͦ ẽ qr dũ alis
cadentib. adstandũ alii solidari ꝑhibent᷑: electoꝵ numexꝰ certus
ac diffirutꝰ ostendit᷑. Unde etiã filadelpbis ȩccł̃ȩ ꝑ angl̃m dẽ.
Tene qd habes: ne aliꝰ accipiat coronã tuã Nac g sententia qͣ nar¬
rat᷑ alioꝵ erigi. alioꝵ aut̃ uita confringi. ⁊ spes nutrit᷑ humi¬
lũi.⁊ elatio pͥmit᷑ suꝑboꝵ: ctũ ⁊ illi bona posst̃ amittere: de qͥb
supbiunt. ⁊ isti ea ꝑciꝑe. quȩ qi ñ habent contẽpnunt᷑. formi

Expanded text:
e exeunt cogitationes malae . Intus ergo vigilandum est ne mens dum extollitur cadat. Intus servemus omne quod foris agimus. Si enim semel medullam cordis elationis putredo consumpserit, citius corruit cortex vacua externae visionis. Notandum vero est quia dum aliis cadentibus ad standum alii solidari perhibentur, electorum numerus certus et definitus ostenditur. Unde etiam Philadelphiae Ecclesiae per angelum dne quod habes, ne alius accipiat coronam tuam. Hac ergo sententia, qua narratur, aliorum erigi, aliorum autem vita bona confringi, spes nutritur humilium, elatio premitur superborum, dum et illi bona possunt amittere de quibus superbiunt, et isti ea percipere quae quia non habeant contemnuntur.
Abbreviated transcription (Latin):
ipsũ inseqͥt᷑. illũ qͥ fuit: atq ab ipso homine. aduersus semet¬
ipsum. fit quedã rixa in animo. parturiens pacẽ cũ deo. Hanc
cordis rixã dñs reqͥrebat. cũ ꝑ ꝓpħam diceret. Adtendi ⁊ auscri¬
taui. nemo qd̵ bonũ ẽ loqͥt᷑. nullꝰ ẽ qͥ agat pęnitentiã suꝑ pec¬
cato suo dicens. Quid feci. Ista cord̃ humani rixa placatꝰ ẽ: cũ
ꝓpħ̃e suo de ahab rege. semetipsũ rep̃hendente. loqueret᷑ dicers
Nidisti ahab humiliatũ corã me. Quia ħ humiliatꝰ ẽ causa mei.¬
te ẽ. int̾nũ m̃tis nr̃e c̃tͣ nos subire iuditiũ. recognoscendo accu¬
sem̃ nosmetipsos qͣles fiumꝰ. penitendo torqueamꝰ: ñ cessemꝰ dũ

Expanded text:
ipsum insequitur illum qui fuit, atque ab ipso homine adversus semetipsum insequitur illum qui fuit, atque ab ipso homine adversus semetipsum fit quaedam rixa in animo, parturiens pacem cum Deo. Hanc cordis rixam Dominus requirebat, cum per prophetam diceret: Attendi et auscultavi, nemo quod bonum est loquitur, nullus est qui agat poenitentiam super peccato suo, dicens: Quid feci ? Ista cordis humani rixa placatus est, cum prophetae suo de Achab rege semetipsum reprehendente loqueretur, dicens: Vidisti Achab humiliatum coram me? Quia igitur humiliatus est meinostra est internum mentis nostrae contra nos subire judicium, recognoscendo accusemus nosmetipsos quales fuimus; poenitendo torqueamus; non cessemus, dum
Abbreviated transcription (Latin):
uenit. eo seuerĩ ꝑcutit. scõꝵ etiã patrũ residẽre conuentũ. cum
eo parit contẽplant᷑. eoꝵ q uł exẽpla uł dicta se contẽpsisse rep̃¬
hendunt: atq in hoc secreto interioris nditii. ipsa m̃tis suȩ
excutione constͥcti. penitendo feriunt. qd suꝑbiendo cõmisert̃.
Ibi nãq adu̾sũ se. qͥcqd se impugnat enumerãt: ibi ant̃ ocłossci¬
os om̃e defleant. coac̾uant: ibi qͥcqͥd ꝑ irã distcti iudicis dec̾m
possit intuent᷑: ibi tot patunt᷑ suplitia qͦt pati timent: nec de¬
est in hoc iuditio m̃te concepto. om̃e ministeriũ qđ punire reos
suos pleniꝰ debeat. Nã conscientia accusat. ratio iudicat. timor
ligat. dolor excrutiat: qd̃ uidiciũ eo c̃tiꝰ punit. qͦmteriꝰ seuit:
q iudelicet ab exteriorib ñ accedit. Unꝰqͥsq enĩ cũ causã huiꝰ
examinis contͣ se agredi ceperit: Ipse ẽ auctor qͥ exibet. ipse
reus qͥ exibet᷑. Odit se qͣlẽ fuisse se meminit:⁊ ipse qͥ ẽ. semet¬

Expanded text:
rcutit. Sanctorum etiam Patrum residere conventum cum eo pariter contemplantur, eorumque vel exempla, vel dicta se contempsisse reprehendunt, atque in hoc secreto interioris judicii ipsa mentis suae exsecutione constricti, poenitendo feriunt, quod superbiendo commiserunt. Ibi namque adversum se quidquid se impugnat, enumerant; ibi ante oculos suos, omne quod defleant, coacervant; ibi quidquid per iram districti judicis decerni possit intuentur; ibi tot patiuntur supplicia, quot pati timent. Nec deest in hoc judicio mente concepto omne ministerium, quod punire reos suos plenius debeat: nam conscientia accusat, ratio judicat, timor allegat, dolor excruciat. Quod judicium eo certius punit, quo interius saevit, quia videlicet ab exterioribus non accedit. Unusquisque enim, cum causam hujus examinis contra se aggredi coeperit, ipse est exactor, qui exhibet; ipse reus, qui exhibetur. Odit qualem fuisse se meminit, et ipse, qui est, semet
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ oꝑant᷑ miqͥtatẽ. Lux enĩ et̃na quȩ ds̃ ẽ. quanto incõmutabi¬
lit fulget. tanto penetͣbilit uidet: ⁊ neq occulta nescit. ꝙ cun¬
cꝰta penetrat: neq ꝑpetͣta obluuiscit᷑. qr incõmutabilis durat.
ꝓinde qͦtiens indignũ aliqͥd cord̾e conspicimꝰ. totiens in lue pec¬
camꝰ: qi ipsa nob iͥ sibi p̃sentib p̃sto. ⁊ ꝑu̾se gͣdientes ni ipsa¬

Expanded text:
 Vet. VI. Lux enim aeterna, quae Deus est, quanto incommutabiliter 792 fulget, tanto penetrabiliter videt; et neque occulta nescit, quia cuncta penetrat, neque penetrata obliviscitur, quia incommutabilis durat. Proinde quoties indignum aliquid corde concipimus, toties in luce peccamus, quia ipsa nobis
Abbreviated transcription (Latin):
ret: si mutabił ñ fuiss. Quȩ ã paradisi qͦq gaudiis expulsa. si
mutabilis ñ eẽt. ad uitã minime rediret. In hoc ipsũuͭ. qd̃ re¬
dire ad uitã nitit᷑. defectꝰ suos cogit᷑ alt̾nante sẽꝑ mutabilitate
tolerare. Quia gͦ ex nichilo condita. ex se nichilonunꝰ infra se
tendit: nͥ ad boni desiderii statũ artificis sui teneat᷑: ex eo itaq
qd̃ creatura ẽ. deorsũ ire habet. Hirtute nãq ꝓpa in p̃ceps posse¬
se ire considerat. s ad creatorẽ suũ amoris manu se retinet ne
milit̾ elegert̃ eimherere: ã qͦ creati st̃. hanc ipsã in se mutabilita¬
tẽ suã standi. iã immutabilitate uicert̃: ut hoc ipso merito tͣns¬
cenderent. qd nat᷑ȩ suȩ ordine mutabilitati subeẽ potuissent.

Expanded text:
ret, si mutabilis non fuisset. Quae a paradisi quoque gaudiis expulsa, si mutabilis non esset, ad vitam minime rediret. In hoc ipsum vero quod redire ad vitam nititur, defectus suos cogitur alterna semper mutabilitate tur. Quia ergo ex nihilo condita est, ex se nihilominus infra se tendit, nisi ad boni desiderii statum artificis sui manu teneatur. Ex eo itaque quod creatura est, deorsum ire habet: virtute namqse ire considerat, sed ad Creatorem suum amoris manu se retinet, ne militer elegerunt ei inhaerere, a quo creati sunt, hanc ipsam in se mutabilitatem suam, standi jam immutabilitate vicerunt, ut hoc ipso merito transcenderent, quod naturae suae ordine mutabilitati subesse potuissent.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗͣ id q peccatũ ẽ:⁊ pena p̃ceddentis. ⁊ causa culpe subsequentis:
qr i transacta cũ exaggerat. dampnat:⁊ ad huc sequentia quȩ
dãpnari debeãt. seminat. Igit᷑ q peccatis p̃cedentib ocat᷑ ꝯcls
cordis. ipsa ecitas quȩ peccantis animũ ex ante actȩ. culps dãpna¬
tione confundit. merito nox uocat᷑: qr ꝑ hanc ab ocłis delinquen¬
tis. lum̃ ueritatis abscondit᷑. Bene itaq dr̃. nouit eñĩ oꝑa eoꝵ: ⁊ic
cireo inducet noctẽ ⁊ conterent᷑. q ut sepe duictũ ẽ p̃cedentiũ numi

Expanded text:
sa culpae subsequentis est: quia et transacta dum exaggerat damnat, et adhuc subsequentia, quae damnari debeant, seminat. Igitur quia peccatis praecedentibus caecatur oculus cordis, ipsa caecitas quae peccantis animam ex anteactae culpae damnatione confundit, merito nox vocatur, quia per hanc ab oculis delinquentis lumen veritatis absconditur. Bene itaque dicitur: Novit enim opera eorum et idcirco inducit noctem et conterent
Abbreviated transcription (Latin):
Uanar mortis obliuio ẽ S ic̃ enĩ agit mors int̾ ueniens. aee q̃
fuit in iuta: ita int̾ueniens agit obluuo ñ ẽe qd fui miba¬
do sensus mitat᷑. Ie aut̃ qr mala hominũ nec cogitata ignorat.
nec ppetta obluuscit᷑. nͥ ab eiꝰ ocłis penitendo deleant᷑: congrue
dictus ñ st tenebre: ⁊ ñ ẽ ũbͣ mortis: ut abscondant᷑ ibi qͥ opan¬
t᷑ inqͥtatẽ. acsi diceret. Iccirco eiꝰ iudicio nullas abscondit᷑: qi¬

Expanded text:
uaedam oblivio est. Sicut enim agit mors interveniens non esse quod fuit in vita; ita interveniens agit oblivio, non esse quod fuit ido, sensus immutatur. Deus autem, quia mala omnium nec cogitata ignorat, nec perpetrata obliviscitur, nisi ab ejus oculis poenitendo deleantur; congrue dictum est: Non sunt tenebrae, et non est umbra mortis, ut abscondantur ibi, qui operantur iniquitatem.
Abbreviated transcription (Latin):
nitens thesauritas tͥ irã in diȩ irȩ :reuelationis iusti iuditii dĩ
Et ecce dũ uiolentꝰ qͥsq qd̾ ualuerit rapit. dũ iualidos oppmit
⁊ dũ dui om̃e qd neqͥt̃ concupiscit. exercet. qr ñ subito penti¬
t.s eiꝰ in finẽ pena cuiffert᷑. neqͥssima eiꝰ actio a deo uideri ñ
eredit᷑  uñ apte postꝗͣ eiꝰ narrauit interitũ. ilico dde dño ad¬
iuingit dicens. Oculi enĩ eiꝰ suꝑ uias hominũ: ⁊ om̃s gressus eoꝵ
considerat. Tc̃ enĩ neqͥꝗͣ considerare credebat᷑. qͣndo uiolent̃ is¬
te om̃e qd̾ poterat inulte ꝑpet̾bat. Astimabat᷑ dei ocł̃os in uis¬
ti acta ñ cernere. qr differebat iuste dãpnare: ⁊ magna eiꝰ pati¬
entia qͣsi quedã neglegentia putabat᷑. Iniquus qͦq ips e totiens
se in peccatis sius ñ uideri ã deo credidit: qͥtiens multe peccauit.
Cui ꝑ quendã sapientẽ dr̃. Ne dicas peccaui: ⁊ qͥd accidit mͥ tͥste:

Expanded text:
ns, thesaurizas tibi iram in die irae, et revelationis justi judicii Dei . Et ecce dum violentus quisque quos valuerit rapit, dum invalidos opprimit, et dum diu omne quod nequiter concupiscit exercet, quia non subito percutitur, sed ejus in finem poena differtur, nequissima ejus actio a Deo videri non creditVERS. 21. Oculi enim ejus super vias hominum, et omnes gressus eorum considerat. - Tunc enim nequaquam considerare credebatur, quando violentus iste omne malum quod poterat inulte perpetrabat. Aestimabatur Deus injusti acta non cernere, quia differebat juste damnare; et magna ejus patientia quasi quaedam negligentia putabatur. Iniquus quoque ipse toties se in peccatis suis non videri a Deo credidit, quoties inulte peccavit. Cui per quemdam sapientem dicitur: Ne dicas, peccavi, et quid accidit mihi triste ?
Abbreviated transcription (Latin):
tia. Absq manu uͦ aufferent eñ: qͥ manu uolent᷑ fuit. Absq
manu auferent: qr uidelicet subito exitu urgente. iuisibilit̃
rapit᷑. qͥ uisibilit̾ rapiebat. Uidit ipse qͦs rapuit᷑: s qͥs illũ i mor¬
tẽ rapiat. ñ uidet. absq manu uiolentus auferf: qi iraptorẽ
suũ ñ intuet᷑ :⁊ tam̃ ducit᷑. Qtẽ tanto seqͥt᷑ distͥctior sententi¬
a. quanto peccati ei magna ẽ patientia p̃rogata: qr diuina se¬
ueritas eo mniquũ acxiꝰ punit. qͦ diutiꝰ ꝑtulit. S epe nͭ euenit.

Expanded text:
cia. Absque manu vero auferent eum qui manu violentus fuit. Absque manu auferent, quia videlicet subito exitu urgente invisibiliter rapitur, qui visibiliter rapiebat. Vidit ipse quos rapuit, sed quis illum in morte rapiat non videt. Absque manu ergo violentus aufertur, quia et raptorem suum non intuetur, et tamen ducitur. Quem tanto sequitur districtior sententia, quanto peccanti ei magna est patientia prorogata, quia divina severitas eo iniquum acrius punit, quo diutiu
Abbreviated transcription (Latin):
bito diues ille stultꝰ ẽ: qͥ horrea quȩ parabat deseriut nrnfer¬
ni locũ quẽ ñ p̃uidebat mueñ. Ad aliud exexcebat animam
ꝑ cogitationẽ s ad alud emi sit ꝑser ntentiã. Aluid dũ ui¬
ueret contẽplat᷑ ẽ: aluid dũ moreret exꝑtꝰ Reliqͥd enĩ dui tͣc
tata tẽporalia: ⁊ mopmata inuẽnit et̾na. Uñ ei ꝓpt̃ hanc
iguorantiã cecitatis su. bene ꝑ diuinã sententiã dr̃. Hac noc¬
łe animã tuã repetunt a te. In nocte qͥppe ablata ẽ. quȩ
ine obscuritate ẽ cordis admissa. In nocte ablata s̃: quȩ consi¬
derationis: lucẽ habere noluit: ut qd̾ poterat patip̃uideret
In bene disci pulis futura cogitan tib paul apłs die. Uos

Expanded text:
bito dives ille stultus est, qui horrea quae praeparabat deseruit, et inferni locum quem non praevidebat invenit. Ad aliud exercebat animam per cogitationem, sed ad aliud emisit per sententiam. Aliud dum viveret contemplatus Unde ei propter hanc ignorantiam caecitatis suae bene per divinam sententiam dicitur: Hac nocte animam tuam repetunt a te . In nocte quippe ablata est, quae in obscuritate est cordis amissa, in nocte ablata est quae considerationis lucem habere noluit, ut quod poterat pati praevideret. Unde bene discipulis futura cogitantibus Paulus apos
Abbreviated transcription (Latin):
ulnte nr̃e spatia. quanta ẽe ceperint. incipiunt tͤanta ñ ẽõ.
nes cũ tẽporib ipse tͣnsiret. St abat enĩ mom̃tis dec̾rentibr. ꝙ
neqquã ad uute t̾minũ ꝑ dier̃ increm̃ta tendebat. Stabat tan¬
to robustius. Qnio sẽꝑ stanti artiꝰ inberebat. At ubi uetitũ con¬
ti git. liox offenso ereatore. cep̃ ire cũ tẽpore. statu iuidelicet im¬
moretauitatis amisso.eur sus eũ mortalitatis absorbuit. ⁊. dñ¬
tudinẽ. duasi i it irgulto retinem̃. Nã qr ex illo originẽ duci¬
nb. ei cursũ nascen̾o sor t̾iͣ ut eo ipso cotidiano mom̃to qͥ
uiiumꝰ. incessant̃ ã uita tͣnseamꝰ: ⁊ uiuendi nob̃ spatiũ. uñ cres¬
cere credit᷑. m̃ decrescat. Quia gͦ ad sũmã moriendi cotidie ten¬
dinĩ. ꝑ increm̃ta uiuendi. hene de morientib neqͥꝗ tͣasib̾t dr̃.s¬

Expanded text:
trae spatia quanta esse coeperint, incipiunt jam tanta non esne cum temporibus ipse transiret. Stabat enim momentis decurrentibus, quia nequaquam ad vitae terminum per dierum incrementa tendebat. Stabat tanto robustius quanto semper stanti arctius inhaerebat. At ubi vetitum contigit, mox 789 offenso mortalitatis amisso, eum cursus mortalitatis absorbuit. De cutudinem quasi in virgulto retinemus. Jam quia ex illo originem ducimus, ejus cursum nascendo sortimur, ut eo ipso quotidiano momento quo vivimus incessanter a vita transeamus, et vivendi nobis spatium unde crescere creditur, inde decrescat. Quia ergo ad summam moriendi quotidie tendimus per incrementa vivendi, bene de morientibus nequaquam trans
Abbreviated transcription (Latin):
u n amando s timendo retinet᷑. Ius ut minist̾ri uecte ualeat:
oportet pͥmũ ut hanc ñ cupiditas s necessitas imponat. ꝑcepta
aut᷑.nec ꝓ formidine debet deseri. nec ex libicdmne amplectit
ne aut pei qͥs qͣsi ex humilitate suꝑbiat. si duuint dispensatiõis
oraie fugiendo contẽpnat. aut eo iugũ suꝑni rectoris abitiat
i eũ suꝵ ceteros bͥuatũ regim̃ delectat Potestas gͥ cũ ꝑcipit i
ex libidine amanda ẽ. s ex longanmmitate toleranda: ut in t̃t ad
nedescũ salubt̃ leius sit. uñ nc̃ ad nmisteriũ pacient̃ gͣuis i

Expanded text:
cum non amando, sed timendo retinetur. Quae ut ministrari recte valeat, cum non amando, sed timendo retinetur. Quae ut ministrari recte valeat, oportet primum ut hanc non cupiditas, sed necessitas imponat. Percepta autem nec pro formidine debet deseri, nec ex libidine amplecti; ne aut pejus quis quasi ex humilitate superbiat, si divinae dispensationis ordinem fugiendo contemnat; aut eo jugum 788 superni rectoris abjiciat, quo eum super caeteros privatum regimen delectat. Potestas ergo cum percipitur, non ex libidine amanda est, sed ex longanimitate toleranda, ut inde tunc ad judicium salubriter levis sit, unde nunc ad ministerium pa
Abbreviated transcription (Latin):
mescant: ut queddã lenĩt correpta tolerent. nec tam̃ disciplins
uincula ead̾e lenitate dissoluant: ut quedã tolerando difsuu¬
lent. nec tam̃ ea crescere dissimulando ꝑmittant. Laboriosa st̃
ista: ⁊n diuina gr̃a fulciat. ad custodiendũ diffici lia. Recbe

Expanded text:
mescant, ut quaedam leniter correpta tolerent, nec tamen disciplinae mescant, ut quaedam leniter correpta tolerent, nec tamen disciplinae vincula eadem lenitate dissolvant, ut quaedam tolerando dissimulent, nec tamen ea crescere dissimulando permittant. Laboriosa sunt ista, et nisi divina gratia fulciat, ad custodiendum difficilia. Recte
Abbreviated transcription (Latin):
testatẽ pastoralis p̾tentis quereret. grex subditꝰ ꝑ abrupta seque¬
ref. ⁊̃ ad impietatẽ sequentes cuceret. qͥ pietatis officiũ suscepiss.¬
Uñ necesse ẽ ut is qͥ p̃est. quȩ exempla subditis p̃beat. sollert̃. ab¬
tendat: ⁊ tantis se sciat uuere. quantis pẽs̃. ac iugilant̃ inspi¬
tiat. ne in eo qd platus ẽ intumescat. ne iura debite potestaris
entiũ corda ꝑuertat. ne ut dictũ ẽ impietatis dux. ꝑ officiũ
pietatis existat. Non aut̃ debet hominũ ducatũ suscixe. qͥ pesẽ
homies bene iuuendo p̃rre: ne qͥ ad hoc eligit᷑. uit alioꝵ eulpas
corrigat. qd resecare clebuit ipse cõmittat. Flinc inde se g q
unt: ⁊ int̾ sinũ m̃tis abscondant.:⁊ tam̃ ex eo ad ꝓuectũ sequen¬
tiũ exẽpla recte oꝑatiois imꝑtiant.: ut subditor culpas amim¬
aduertentes corrigant. nec tam̃ ꝑ ium eiꝰdẽ a nimadu̾sisis intie¬

Expanded text:
testatem pastoralis potentiae quaereret, grex subditus per abrupta sequetestatem pastoralis potentiae quaereret, grex subditus per abrupta sequeretur, et ad impietatem sequentes duceret, qui pietatis officium suscepissUnde necesse est ut is qui praeest, quae exempla subditis praebeat solerter attendat, et tantis se sciat vivere, quantis praeesse, ac vigilanter inspiciat ne in eo quod praelatus est intumescat, ne jura debitae potestatis entium corda pervertat, ne ut dictum est, impietatis dux per officium pietatis existat. Non autem debet hominum ducatum suscipere, qui nescit homines bene vivendo praeire, ne qui ad hoc eligitur ut aliorum culpas corrigat, quod resecare debuit ipse committat. Hinc inde se ergo unt, et intra sinum mentis abscondant, et eo ad provectum sequentium exempla rectae operationis impertiant, ut subditorum culpas animadvertentes corrigant, nec tamen per vim ejusdem animadversionis intu
Abbreviated transcription (Latin):
subditos despic̃. eiꝰ suꝑ se dominiũ sub qͦ om̃s eqͣles st̃ ñ agnosc̃.
recte dr̃. qͥ dic̃ regi apostata. Quia uͦ dũ dominando p̃sunt.¬
exẽplo suꝑbiȩ. subditos ad impietatẽ tͣhunt: apte subiuagit᷑.
qͥ uocat duces impios. Ad uiã nãq pietatis ducerent: si sub¬
ditoꝵ oculis. humilitatis exẽpla monst̾rent. Dux aut̃ s impĩ.¬
sequentes inuĩtat. Oux ẽ impiꝰ. qͥ ꝑ tumoris exẽpla: uiã ostendit
erroris. ꝑ aulꝰ dux impiꝰ ẽẽ metue̾bat: cũ potestutis sue celli¬
tudinẽ repͥmebat dicens. Nec querentes ab hominib głam nop
ã uob. neq ab alluss. cũ possimꝰ oneri ẽẽ ut xͥ apł̃i: s facti sum̃
pariuli in medio ur̃m. Paruulꝰ in medio eoꝵ factꝰ fuerat: quia
timebat ne m̃t̃ discipłos. si honorẽ suȩ celsitudinis tuindicaret.
exẽpla elationis ostenderet. Timebat nimir̃ nedũ ipse sibi po¬

Expanded text:
subditos despicit, ejus super se dominium sub quo omnes aequales sunt non agnoscit, subditos despicit, ejus super se dominium sub quo omnes aequales sunt non agnoscit, recte dicitur: Qui dicit regi, apostata. exemplo suae superbiae subditos ad impietatem trahunt, apte subjungitur. Qui vocat duces impios. Ad viam namque pietatis ducerent, si subditosequentes invitat. Dux est impius, qui erroris. Paulus dux impius esse metuebat, cum potestatis suae celsitudinem reprimebat dicens: « Non quaerentes ab hominibus gloriam neque a vobis, neparvuli . Parvulus in medio eorum factus fuerat, quia timebat ne si inter discipulos honorem suae celsitudinis vindicaret, exempla elationis ostenderet. Timebat nimirum ne dum ipse sibi po
Abbreviated transcription (Latin):
te imꝑabatis eis:÷ cũ potentia. Ipsa enĩ bona quȩ subditis
dic̃t. dñando potiꝰ ꝗͣ consulendo ꝓfer̃t: qr uidelicet. si qͥcꝗͣ eis
qͦsi ex eqͦ dicerent. semet ipsos existimant celecisse. S ingłari¬
tum̃tia corda recꝰtoꝵ subtilit̃ dñs pensat bene contͣ eos dr̃. Qui
dic̃ regi apostata. Uñqͥsq enĩ suꝑb rector. totiens ad culpã a¬
postasiȩ dilabit᷑: qͦtiens p̃ẽe hominib delectat᷑. honoris sui sin¬
gularitate lȩtat᷑. S ub qͦ enĩ sit ñ considerat: ⁊ ooȩqͦlib qͦͣsi ñ
sit equalis exultat. Nñ aut̃ hȩc uitioꝵ radix pullulat in cor¬
de regentiũ. nͥ ex imitatiõe illiꝰ qͥ despectis angłoꝵ societatib
dĩxe. ascendã suꝑ altitudinẽ nubiũ: ⁊ sinuł ero altissimo: Quia
g unꝰqͥsq recꝰtor qͦtiens extollit᷑ in eo qd̃ ceteros reg̃. totiens ꝑ
lapsũ suꝑbiȩ a sũmi rectoris seruitio separat᷑.⁊ cũ eqͣles sibi

Expanded text:
itis dicunt dominando potius quam consulendo proferunt, quia videlicet quidquam eis quasi ex aequo dicere semetipsos existimant dejecisse. Singulariquia haec tumentia corda rectorum subtiliter Dominus pensat, bene contra eos dicitur: Qui dicit regi, apostata. Unusquisque enim superbus rector toties ad culpam apostasiae dilabitur, quoties, praeesse hominibus delectatus, honoris sui singularitate laetatur. Sub quo enim sit non considerat, et quod aequalibus quasi non sit aequalis exsultat. Unde autem haec vitiorum radix pullulat in corde regentium, nisi ex imitatione illius qui, despectis angelorum societatibus, dixit: Ascendam super altitudinem nubium, et similis ero Altissimo ? Quia ergo unusquisque rector quoties extollitur in eo quod caeteros regit, toties per lapsum superbiae a summi rectoris servitio separatur; et cum aequales sibi
Abbreviated transcription (Latin):
tosq subditos in sui cõparatiõe despittunt: nec c̃descendo
consulunt. s dñando p̃munt: qr uidelicet alta cogitatione
se erig̃t:⁊ eqͣles se illis qͥbꝰ eos p̃ẽẽ contingit. ñ agnoscunt. Con¬
t hun c tumorẽ. ꝑ eccłiasticũ librũ dr̃. Duc̃e te constituer̃t.
nol i extolli: sed esto in illis qͣsi unꝰ ex iłł. Nunc tumorẽ ꝑ

Expanded text:
tosque subditos in sui comparatione despiciunt, nec condescendendo tosque subditos in sui comparatione despiciunt, nec condescendendo consulunt, sed dominando premunt, quia videlicet alta cogitatione se erigunt, et aequales se illis quibus eos praeesse contingit non agnoscunt. Contra hunc tumorem per Ecclesiasticum librum dicitur: Ducem te constituerunt; noli extolli, sed esto in illi
Abbreviated transcription (Latin):
aut̃ attendit qd̃ diceret: s ⁊ cui diceret ñ adtendit. B eatꝰ qͥꝑ¬
pe iob amabat iuditiũ: qr causas suas cũ dño pensare subtilit
nouerat: nec condẽpnauerat eũ qͥ iustus ẽ. S cur sine peccato
ꝑcussus fuerat: in dolore positꝰ cũ humilitate reqͥrebat. Amai
iuditiũ. qͥsqͥs uias suas subtilit̾ discutit: ⁊ secretariũ cordis
ingressus. qͥd dñs ipsi tͥbuat. qͥd ipse qño c̾ebeat pensat. ¶d
beatꝰ rob qͦm ñ fecerat: qͥ tã crebͣ sacͥficia in expiatione. filioꝵ
etiã ꝓ cogitationibꝰ offerebat: Qa helu dix̃. qd his qͥ iuditium
non amat. sanari ñ possit. arguens beatũ iob. qd iuditiũ ñ
amaret: ⁊ qͥ eũ qͥ uistꝰ ẽ condẽpnass. ilico eiꝰdẽ iusti. id ẽ d̃ni
iustitiã subdidit dicens. Qui dic̃ regi apostata: qͥ uocat du¬
ces impios. Sepe nouimꝰ qd pleriq qͥ p̃sunt mordinatũ sib
nerari uolunt. Intus enĩ se tumore cordis extolunt. cunc

Expanded text:
t quid diceret, sed cui diceret non attendit. Beatus quippe Job amabat judicium, 785 quia causas suas cum Domino pensare subtiliter noverat. Nec condemnaverat eum qui justus est, sed cur sine peccato percussus fuerat in dolore positus cum humilitate requirebat. Amat judicium quisquis vias suas subtiliter discutit, et secretarium cordis ingressus, quid Dominus ipsi tribuat, quid ipse Domino debeat pensat. Quod beatus Job quomodo non fecerat, qui tam crebra sacrificia in expiatione filiorum etiam pro cogitationibus offerebat? Quia ergo Eliu dixit quod is qui judicium non amat sanari non possit, arguens beatum Job quod judicium non amaret, et quia eum qui justus est condemnasset, illico ejusdem justi, id est Domiuitur: VERS. 18. Qui dicit regi: Apostata; qui vocat duces impios. - Saepe novimus quod plerique qui praesunt inordinatum sibi o Domino venerari volunt. Intus enim se tumore c
Abbreviated transcription (Latin):
suis motib seruit: q p̃sidens sp̃e cuncta eiꝰ fluxa restͥngit.
qͦdã distͥctionis suȩ gladio om̃e qd in illa male iuuebat int̃¬
fic̃. hoc nimir̃ dispͤlinȩ gladio. semetipsũ iheremias int̃fecerat
cũ dicebat. P ostꝗͣ conũtisti me. egi pęnitentiã: ⁊ postꝗͣ osten¬
disti mͥ. ꝑcussi fem᷑ͣ meũ. Quid enĩ i femore: nͥ uoluptas carniᷤ
postꝗͣ suꝑna sp̃italit uidit. om̃e qd̃ inferiꝰ in se carnalĩt uiuebat.
extuỹẽ: ut qͣntomagis sũma patescerent. tanto ampliꝰ mia que
inchoat inferiꝰ interire. Iuxta affectũ nãq carnalis oꝑationis.
om̃is caro pauli simul inter̾ierat. cũ dicebat. Uiuo aut̃ iã ñ ego.¬
cinerẽ reuertef᷑. In peccato enĩ qͥsq positꝰ. mortalitatis suȩ obli¬
uiscit᷑: ⁊ t̾ram se ẽẽ ñ meminit. dũ ad huc ꝑ suꝑbiã inflat᷑. Post

Expanded text:
uis moribus servit, quia praesidens spiritus cuncta ejus fluxa restringit, et quodam districtionis suae gladio omne quod in illa male vivebat, interficit. Hoc nimirum disciplinae gladio semetipsum Jeremias interfecerat, cum dicebat: Postquam convertisti me, egi poenitentiam; et postquam ostendipostquam superna spiritaliter vidit, omnia quod inferius in se carnaliter vivebat exstinxit: ut quanto magis summa patescerent, tanto amplius ima quae inchoat inferius interire. Juxta affectum namque carnalis operationis, omnis caro Pauli simul interierat cum dicebat: « Vivo autem jam non egocinerem revertetur. In peccato enim quisque positus mortalitatis suae obliviscitur, et terram se esse non meminit, dum adhuc per superbiam inflatur. Post
Abbreviated transcription (Latin):
do iusti neqͣꝗͣ uxta oꝑa flagellant᷑. hac ipsa historia qͥ tctamꝰ. o¬
stendit᷑. Neꝙ enĩ isdẽ beatꝰ iob ꝓ culpa fuerat flagellatus: qͥ ante
flagelli stimulũ ipso iudice attestante. laudatꝰ ẽ Ueriꝰ gͦ helui
diceret. si dixissi. q in om̃ĩpotente deo impietas atq miqͥtas
ñ ẽ: etiã cũ iux̾ta uias ꝓpͥas hominib recdere ñ uidet᷑. Nã ⁊ qd
ã nob̃ ñ intellegit᷑ ex occulti iudicũ. ñ iusta lance ꝓfertur. Iuia
si p̃dicatores arrogantes dũ multa mania spargunt: etiã sepe
uera ac solida ꝓferunt. helui recte subiungit. Uere enĩ ds̃ ñ con¬

Expanded text:
ipsa historia quam tractamus ostenditur. Neque enim idem beatus Job pro culpa fuerat flagellatus, qui ante flagelli stimulum ipso judice attestante laudatus est. Verius ergo Eliu diceret, si dixisset: Quia in omnipotente Deo impietas atque iniquitas non est, etiam cum juxta vias proprias hominibus reddere non videtur. Nam et quod a nobis non intelligitur, ex occulti judicii non injusta lance profertur. Quia vero praedicatores arrogantes, dum multa inania spargunt, etiam saepe vera ac solida proferunt, Eliu recte subjungit: CAPUT XIX Vet.
Abbreviated transcription (Latin):
S qr arrogantes uiri. aliqͣndo ut diximꝰ recta ñ recte sentiunt.
⁊ bona inuenire nouer̃t. s hec bene ꝓferre contẽynunt. heli¬
u post elationis typũ qd dixerat. si habes intellectũ. audi qđ¬

Expanded text:
Sed quia arrogantes viri aliquando, ut diximus, recta non recte sentiunt, Sed quia arrogantes viri aliquando, ut diximus, recta non recte sentiunt, et bona invenire noverunt, sed haec bene proferre contemnunt, Eliu post elationis typum, quo dixerat: Si habes intellectum, audi q
Abbreviated transcription (Latin):
quib indesinent̃ ad deteriora descendunt. qi dum minora in¬
cuide neglegunt. ad maiora ꝑnitiosae ꝓrũpunt. lã ⁊ hoc de suꝑ¬
bia fuerat. qd̾ beatũ iob id qd iustũ ẽ. loqͥ posse dubitabat.S
dũ hanc in semet ipso considerare. neglegit. ad nequiora ꝑuenit.
ut ñ solũ posse ab eo dici qd̃ iustũ ẽ dubitet. s etiã dicentẽ
se iusta ab eo intelligi posse desperet. Uñ uitiũ suꝑbiȩ ab ip¬
sa mox radice secandũ ẽ: ut cũ latent̃ orit᷑. tẽ uigilant̃ absci¬
lat᷑. ne ꝓuectu uigeat. ne usu roboret᷑. Difficile enĩ in se. qͥsq
in ueteratã suꝑbiã dͥep̃hendit.: qr nimir̾ hoc uitr ũ qͣntoma¬
gis patimͣ. tant̾o minꝰ uidemꝰ: Sic qͥppe in m̃te suꝑbia. sic̃ mo
derit. oppresse m̃tis oculũ funditꝰ clausit: ut captiuus animꝰ.
elationis tẏpũ: ⁊ pati possit. ⁊ tam̃ id qd̾ patit᷑. uidere ñ possit.

Expanded text:
quibus indesinenter ad deteriora descendunt, quia dum minora inquibus indesinenter ad deteriora descendunt, quia dum minora incaute negligunt, ad majora perniciose prorumpunt. Jam et hoc de superbia fuerat, quod beatum Job id quod justum est loqui posse dubitabat. Sed dum hanc in semetipso considerare negligit, ad nequiora pervenit, ut non solum posse ab eo dici quod justum est dubitet, sed etiam dicentem se justa ab eo intelligi posse desperet. Unde vitium susa mox radice secandum est, ut cum latenter oritur, tunc vigilanter abscidatur, ne provectu vigeat, ne usu roboretur. Difficile enim in se quisque inveteratam superbiam deprehendit, quia nimirum hoc vitium quanto magis patimur, tanto minus videmus. Sic quippe in mente superbia sicut in derit, oppressae mentis oculum funditus clauditlationis et pati possit, et tamen id quod patitur videre non possit.
Abbreviated transcription (Latin):
fortasse acutũ sentiunt aliqͥt. inde mox ad uitiũ elationis erũ¬
pant: sensusq om̃iũ in sui cõparatione despitiant. seq in suo
iuditio. alioꝵ mełitis ante ponant. Quib contigit miseris. ut
plus uidendo tenebrescant: ꝙ dũ subtilia adtendunt. semet ip¬
sos intueri nesciunt: ⁊ qͦ intelligentiã acutꝰ ꝑcipiunt. eo ꝑ su¬
ꝑbiam deteriꝰ cadunt. Iui bene qͥdẽ subtilia conspicerent: si m
eo qd̾ ꝓferunt se uiderent. Suꝑiꝰ nãq helui dierat. si habes qd̃
loqͥris responde mͥ: loquere. uolo enĩ te apparere iustũ: nc̃ aut̃
ait. si habes intellectũ. audi qđ̃ dr̃. Fece qͦm̃ paulisꝑ elatio suꝑ
Ibi dix̃.si habes qd̾ loquaris responde mͥ. ac si diceret. dic aliqͥt.
si tam̃ dignꝰ poteris ẽẽ qͥ dicas: hic aut̃ ait. Si aut̃ habes intel¬
lectũ. audi qd̃ dicit᷑. Acsi aꝑte dicat. audi me. si tam̃ dignꝰ pote¬
ris ẽs̃ qͥ audias. Iti st̃ cotidiani defectꝰ. qͥ m cordib reꝓboꝵ fiunt:

Expanded text:
fortasse acutum aliquid sentiunt, inde mox ad vitium elationis erumpant, sensusque omnium in sui comparatione despiciant, seque in suo judicio aliorum meritis anteponant. Quibus contingit miseris ut plus videndo tenebrescant, quia dum subtilia attendunt, semetipsos intueri nesciunt; et quo intelligentiam acutius percipiunt, eo per superbiam deterius cadunt. Qui bene quidem subtilia conspicerent, si in eo quod proferunt se viderent. Superius namque Eliu dixerat: Si habes quod loquaris, responde mihi: loquere, volo enim te apparere justum . Nunc autem ait: Si habes intellectuIbi dixit: Si habes quod loquaris, responde mihi. Ac si diceret: Dic aliquid, si tamen dignus poteris esse qui dicas. Hic autem ait: Si habes intellectum, audi quod dicitur. Ac si aperte dicat: Audi me, si tamen dignus poteris esse qui audias. Isti sunt quotidiani defectus, qui in cordibus reproborum fiunt,
Abbreviated transcription (Latin):
i magis gaudent cũ eoꝵ animũ ira eleuat. ꝗͣ cũ caritas exequat.
Sẽp muenire optant: qd increpando rigide feriant uñ scriptũ ẽ.
In ore stulti. uirga suꝑbiȩ: qi uidelicet ꝑcutere rigide scit . s. cõpa¬
ti humilit̾ nescit. Solent enĩ p̃dicatores iusti auditores suos ob¬
iurgando corriꝑe: solent in eoꝵ uitus distctia increpatione se¬
uire. Uñ scriptũ ẽ. Uerba sapientiũ qͣsi stimuli: ⁊ qͣsi claui in al

Expanded text:
et magis gaudent cum eorum animum ira elevat, quam cum charitas exaequat. et magis gaudent cum eorum animum ira elevat, quam cum charitas exaequat. Semper invenire optant quod increpando rigide feriant. Unde scriptum est: In ore stulti virga superbiae , quia videlicet percutere rigide scit, sed coti humiliter nescit. Solent etiam praedicatores justi, auditores suos objurgando corrigere, solent in eorum vitiis districta increpatione saevire. Unde scriptum est: Verba sapientium quasi stimuli, et sicu
Abbreviated transcription (Latin):
diami pullꝰ. atq subiung̃. qͥ bibit subsaunationẽ qͣsi aquã.
a qua cũ bibit᷑. ita liqͥde sumit᷑. ut adsorbendũ nulla sui pin¬
guerline. retardef᷑. Subsannationẽ uͥ ut aquã bibere ẽ: dm̃
sine aliqͦ obstaculo cogitationis irridere: ut eo q̃
suꝑbit lingua. uł conscientia. nulla trepidatio contͣ dicat.
Hec aut̃ eiꝰ sententia suꝑ beatũ iob. qͣntũ ã tͣmite ueritatis exor¬
bitet: illa dñi adtestatione cognoscimꝰ. q̃ ad diabolũ dic̃. Nũqͥt
considerasti seruũ meũ iob. qd sit ei similis in t̾ra: Ecce quẽ ue¬
ritas dic̃ absq cõparatione iustũ: eũ helui asserit absq cõpara¬
tione peccatorẽ. S hec ẽẽ ꝓpͥa arrogantia p̃dicatoꝵ solent. ut
etiã afflictos auditores suos magis distͥc̾te corriꝑe appetant. qͣ
blande fouere. Plus enĩ student ut mala obiurgando mcrxpem
ꝗ bona laudando c̃firment. Suꝑiores qͥppe uiders desiderant.

Expanded text:
iamus, nullus. Atque subjungit: Qui bibit subsannationem quasi aquam. Aqua autem cum bibitur, ita liquide sumitur, ut ad sorbendum nulla sui pinguedine retardetur. Subsannationem vero ut aquam bibere est Deum sine aliquo obstaculo cogitationis irridere, ut in eo quod superbit lingua vel conscientia, nulla trepidatio contradicat. Haec autem ejus sententia super beatum Job quantum a tramite veritatis exorbitet, illa Domini attestatione cognoscimus, qua ad diabolum dicit: Nunquid considerasti servum meum Job, quod non sit ei similis in terra ? Ecce quem Veritas dicit absque comparatione justum, eum Eliu asserit absque comparatione peccatorem. Sed haec esse propria arrogantium praedicatorum solent, ut etiam afflictos auditores suos magis districte corripere appetant, quam blande refovere. Plus enim student, ut mala objurgando increpent, quam bona laudando confirment. Superiores quippe videri desiderant,
Abbreviated transcription (Latin):
tis ueritatis credit᷑. nͥ subtili consideratione penset᷑. Aliud nãq
ẽ dãpnare: alud affligere. afflig̃ gͦ iuixta aliqͥt frustͣ. s frust
ñ dãpnat. An ñ iuxta aliqͥt frust᷑ iob afflixerat. cũ ñ dele¬
bat uitiũ. s meritũ augebat. frustͣ eñ condẽpnare ñ po¬
test: qr cdãpnatio fieri ñ ex parte. ad aliqͥt potest. Quȩ uidelicet
in extremo punit: om̃e qd̃ hic qͥsq miq cõmiserit. Nec om̃pe sub¬
uertit uiditiũ: qr ⁊ si min recte uident᷑. ẽẽ quȩ patim᷑. recte ta¬
as nullũ. ꝑ se qͥppe mundũ regit. quẽ ꝑ se condidit. Nec eget
alienis adiutorus ad regendũ: qͥ ñ eguit ad faciendũ. S hȩc
qd̃ pie condidit. impie ñ disponit: ⁊ qͥ necdũ facta curauit ut
essent. que st̃ facta ñ deserit. Iuia gͦ p̃sens ẽ in regimine: qͥ au¬

Expanded text:
tur, nisi subtili consideratione pensentur. Aliud namque est damnare, aliud affligere. Affligit ergo juxta aliquid frustra, sed frustra non damnat. An non juxta frustra Job afflixerat, cum non delebat vitium, sed meritum augebat. Frustra enim condemnare non potest, quia damnatio fieri non ex parte ad aliquid potest. Quae videlicet in extremo punit omne quod hic quisque commiserit. Nec Omnipotens subvertit judicium, quia si minus recta videntur esse quae patimur, recte taas nullum. Per se quippe mundum regit, quem per se condidit; nec eget alienis adjutoriis ad regendum, qui non eguit ad faciendum. Sed haec ene regit, quia quod pie condidit impie non disponit; et qui necdum facta curavit ut essent, quae sunt facta non deserit. Quia ergo praesens est in regimine qui au
Abbreviated transcription (Latin):
bie sp̃u. nichil se de se ẽẽ cognoscant: ⁊ reũtantur in puluerẽ. id
ẽ humilient᷑ ex infirma conditione. ꝑ ropt̃ hunc puluerẽ. ad euuis
memoriã qͥ semet ipsos considerant. reuocant᷑ ꝑ sapientiã dr̃. Iusti¬
fulgebunt: ⁊ sic scintille in arundineto discurit. Sc̃i uiri enĩ
dũ peccatorib ꝑmiscent᷑. eos exẽploꝵ suoꝵ rgne succendunt. atq
om̃e qud nitent in cinerẽ redigunt: ꝙ pietatis flãma consũpti
dũ infirmitatẽ conditionis suȩ conspitiunt. nͥchil aliud ꝗͣ fauil¬
lã se ẽẽ connoscunt: ut a suꝑbie suȩ duritia resoluti. ꝑ peni¬
tentiã dicant. id qd sup̃ ꝓtulimꝰ: mem̃to dñe qͥa pulus sumꝰ.¬

Expanded text:
erbiae spiritu, nihil se de se esse cognoscant. Et revertantur in pulverem, id est humilientur ex infirma conditione. Propter hunc pulverem, ad cujus memoriam qui semetipsos considerant revocantur, per Sapientiam dsicut scintillae in arundineto discurrent . Sancti enim viri dum peccatoribus permiscentur, eos exemplorum suorum igne succendunt, atque omne quod nitent, in cinerem redigunt, quia pietatis flamma consumpti, dum infirmitatem conditionis suae conspiciunt, nihil aliud quam favillam se esse cognoscunt, ut a superbiae suae duritia resoluti, per poenitentiam dicant id quod supra protulimus: Memento, Domine, quia pulvis sum
Abbreviated transcription (Latin):
uerse egimꝰ. ꝑ neqͥtiã p̃sũptionis. nichil sibi nr̃a blandiat᷑ infir¬
mitas. atq i his quȩ recolit. semetipsã delicate. ñ palpet: sed
qͥnto sibi male fit conscia. tanto in se benigniꝰ fit seuera. Pro
ꝑ senͣtiã udicis: hec in sȩ pie feriat. ꝑ penitentiã conũsionis.
disputatiõe inliget. qͣnto hoc qd̾ dic̃ si negligit᷑ acriꝰ dolet. hic
desiderat: qͥsqͥs se ꝑ illud dãpnari formidat. Dũ gͦ dr. neq enĩ
ult᷑ in hominis potestate ẽ.: ut ueniat ad dm̃ in uiditiũ ꝓfecto
ostendit᷑ ẽẽ qddã uiditũ qd̃ quandoq etiã ã dãpnatis ac rexb¬

Expanded text:
erverse egimus per nequitiam praesumptionis. Nihil sibi nostra blandiatur infirmitas, atque in his quae recolit, semetipsam delicate non palpet, sed quanto sibi mali sit conscia, tanto in se benignius sit severa, propper sententiam judicis, haec in se pie feriat per poenitentiam conversionis. disputatione indiget, quanto hoc quod dicit, si negligitur, acrius dolet. Hic desiderat, quisquis se per illud damnari formidat. Dum ergo dicitur: Neque enim ultra in hominis potestate est, ut veniat ad Deum in judicium, profecto ostenditur e
Abbreviated transcription (Latin):
se se credunt. Et fortasse tẽ humilitatẽ p̃dicant: cũ ꝑ elationis
typũ exẽpla suꝑbiȩ. ostendant. Uñ fit. ut eoꝵ p̃dicatio concors
sibi manere ñ possit q id. qd̾ rectũ loquentes seminant. ꝑũse tu¬
m̃tes impugnant. Humilib nãq auditorib uba sua ñ cõpati¬
endo: s uix dedignando largiunt᷑. Longe qͥppe se in altũ positoᷤᷤ
estimant. ⁊ suꝑ eosdẽ. auditores suos qͣsi ꝓcedentis doctne res¬
pectũ: upe de sũmo dignant᷑ melmant. At contͣ u̾ba iustoꝵ ex
radice ueniunt humilitatis. ut fructũ ualeant ferre pietatis:⁊
qͥcq̃d salubre potuerint. ñ tum̃do s. cõpatiendo subministͣnt. ysu
quippe caritates. uł se in auditorib suis. uł auditores suos in se
ita tͣnsformant. acsi nlli ꝑ istos. hoc qd audnunt doceant: ⁊ istiꝑ
illos. hoc qd̃ docendo ꝓferunt discant. Nelui gͦ typũ arrogantiũ
tenens: icũ ꝓnuntiationis ostentatione nchoans. qͥd dicat audi

Expanded text:
sse tunc humilitatem praedicant, cum per elationis typhum exempla superbiae ostentant. Unde fit ut eorum praedicatio concors sibi manere non possit, quia id quod rectum loquentes seminant, perverse tumentes impugnant. Humilibus namque auditoribus verba sua non compatiendo, sed vix dedignando largiuntur. Longe quippe se in altum positos aestimant, et super eosdem auditores suos quasi praecedentes doctrinae respectum vix de summo dignanter inclinant. At contra verba justorum ex radice veniunt humilitatis, ut fructum valeant ferre pietatis: et quidquid salubre potuerint, non tumendo, sed compatiendo subministrant. Per verba quippe charitatis vel se in auditoribus suis, vel auditores suos in se ita transformant, ac si et illi per istos hoc quod audiunt doceant, et isti per illos hoc quod docendo proferunt discant. Eliu ergo typum arrogantium tenens, et cum pronuntiationis ostentatione inchoans, quid dicat audi
Abbreviated transcription (Latin):
auris escas. nec gutt᷑ uba cognosc̃: ita nec stultꝰ qͥsq sententiã sa¬
pientis intellig̃.Sapientͤ s g atq eruditi. audite qd̃ dico: qͥ po¬
testis ea quȩ fuerint dicta cognoscere. Uideamꝰ gͥ qͣntũ tumeat:
arrogans in p̃dicatione sua. aures tantũm sapientiũ expectat. q
ñ ideo p̃dicat. ut possit qͦsuib& sapientes efficere: s ideo sapientes
querit. ut possit qd̃ senserit suꝑbiendo monstͣre. Sic̃ enĩ suꝑiꝰ
dictũ ẽ. ñ illos appetit erudire s se ostendere: nec intuet᷑ ꝗͣ usti
cationẽ arrogantiũ nulłꝰ admitteret. si ñ ⁊ aliqͥd de humilitatis
imagine ꝑmuscerent. bene heliu postquã ꝑ tumida ũba se extu¬
lit. rusũ quasi ad eqͣlitatis concordiã condescendit dicens. Iudici¬

Expanded text:
auris escas, nec guttur verba cognoscit; ita nec stultus quisque sententiam sapientis intelligit. Sapientes ergo atque eruditi audite quod dico, qui potestis ea quae fuerint dicta cognoscere. Videamus igitur quantum tumeat,  . At contra arrogans in praedicatione sua aures tantummodo sapientium exspectat, quia non ideo praedicat ut possit quoslibet sapientes efficere, sed ideo sapientes quaerit, ut possit quod senserit superbiendo monstrare. Sicut enim superius dictum est, non illos appetit erudire, sed se ostendere; nec intuetur quam justi cationem arrogantium nullus admitteret, si non et aliquid de humilitatis imagine permiscerent, bene Eliu postquam per tumida verba se extulit, rursum quasi ad aequalitatis concordiam condescendit, dicens: C
Abbreviated transcription (Latin):
uet᷑. Et q electi uniꝰcuꝰq mens idẽ tb uicib. id ẽ uł labore conũsi¬
onis. uł tẽptatione ꝓbationis. uł formidine solutionis atterit᷑.
atq ips adtri. tione purgata lib̾at᷑. apte subiungit᷑: ut reuocet¬
morientiũ ẽ: ꝗͣ corporeis ocłis cernimꝰ. Iui adhuc aut̃ huic mun¬
do uiuunt: luce morientiũ tenebrescunt. Illuminant᷑ aut̃ luce.
uiuentiũ. qͥ despecto tẽporali lumine. ad splendorẽ int̃ne clari¬
tatis recurrunt. ut ibi iuuant. ubi uer̃ lum̃ sentiendo uideant:
ubi ñ aliud lum̃. atq aliud uita. s ubi ipsa lux uita sit: ubi fic
nos lux exteri circũ seribat. ut interĩ impleat: sic interi impleat.
ut incircũscripta. exteriꝰ circũscribat Illuminant᷑ gͦ hac luce ui¬
uentiũ: ꝗ̃ tanto tẽ subtiliꝰ conspitiunt. quanto nunc ad illã pͥrĩ
uiuunt. Magna helui ac ualde fortia ꝓtulit. s hoc unꝰqsq ar¬
rogans habere ꝓpͥũ solet: qd̃ dũ uera . ⁊ mistica loqͥt᷑. subito ꝑ tu¬

Expanded text:
lecti uniuscujusque mens iisdem tribus vicibus, id est vel labore conversionis, vel tentatione probationis, vel formidine solutionis atteritur, atque ipsa attritione purgata liberatur, apte subjungitur: Cmorientium est, quam corporeis oculis cernimus. Qui autem adhuc huic mundo vivunt, luce morientium tenebrescunt. Illuminantur autem luce viventium, qui, despecto temporali lumine, ad splendorem internae claritatis recurrunt, 777 ut ibi vivant, ubi verum lumen sentiendo videant, ubi non aliud lumen, atque aliud vita, sed ubi ipsa lux vita sit, ubi sic nos lux exterius circumscribat, ut interius impleat; sic interius impleat, ut incircumscripta exterius circumscribat. Illuminantur ergo hac luce viventium, quam tanto tunc subtilius conspiciunt, quanto nunccere.---Magna Eliu ac valde fortia protulit, sed hoc unusquisque arrogans habere proprium solet, quod dum vera ac mystica loquitur, subito per tu
Abbreviated transcription (Latin):
sui in conũsibilẽ speciẽ dũ respic̃. assumit. Quȩ aͥd mutabititatem
ꝑ semet ipsam lapsa ẽ: ad imiutabilitatis statũ. mmutabilẽ ui¬
dendo format᷑. Igit᷑ helui de afflicꝰto hoc liberatoq homine. qr pͥ¬
mũ meroris amaritudinẽ. ⁊ postmodũ gaudia consolationis exp̃s¬
sit: apte subuũẽ. Hec omĩa oꝑat᷑ ds tͥb uicib ꝑsingłos. uideli¬
cet conũsionis. ꝓbationis: imortis: q ꝑ tria hȩc. ⁊ duris pͥmũ sti¬

Expanded text:
sui inconversibilem speciem dum respicit assumit. Quae enim ad mutabilitatem sui inconversibilem speciem dum respicit assumit. Quae enim ad mutabilitatem per semetipsam lapsa est, ad immutabilitatis statum immutabilitatem videndo formatur. Igitur Eliu de afflicto hoc liberatoque homine, quia prius moeroris amaritudinem et postmodum gaudia consolationis expressit, apte subjunxit: Haec omnia operatur Deus tribus vicibus per singulos, videlicet conversionis, probationis, et mortis, q
Abbreviated transcription (Latin):
leuib qͥbq contagiis. ipso sepe mortis pauore purgant᷑. ⁊ et̃¬
ne retͥbutionis gaudia. iã ab ipsa carnisso lutione ꝑcipiunt.
pleĩ uͦ contẽplatione. quadã retͥbutionis intnȩ etiã priꝰꝗͣ carne
expolient᷑. hilarescunt: ⁊ dũ uetustatis debitũ soluunt. noui iã
muneris lȩtitia ꝑfruunt᷑. recꝰte dicit᷑ uidebit faciẽ eiꝰ in iubilo. uł
certe lib̃auit animã suã. ne ꝑgeret minteritũ: s uidens inderet.
Iusti itaq anima in rubilo faciẽ. d̃i conspic̃: q quantũ de lȩtitia
int̃na ꝑcip̃. tantũ caꝑe uł adsũpta uix possit. Ibi gͥ lucẽ ui eͥns u¬
det: qr sp̃italẽ ocłm in radios int̃ni solis infigit. Ibi luc̃ẽ ui eͥns
uidet: qr om̃i iã mutabili tatis ucissitudine atq obũbͣtione cal¬
cata. ueritati et̃nitatis in heret: eiq inherendo quẽ cernit. ad simi¬
litudinẽ incõmutabilitatis adsurgit: atq in semetipsã auctoris

Expanded text:
uibusque contagiis ipso saepe mortis pavore purgantur, et aeternae retributionis gaudia jam ab ipsa carnis solutione percipiunt, plerumque vero contemplatione quadam retributionis internae etiam priusquam carne exspolientur hilarescunt, et dubilo. Vel certe: Liberavit animam suam, ne pergeret in interitum, sed vivens lucem videret. Justi itaque anima in jubilo faciem Dei conspicit, quia tantum de laetitia interna percipit, quantum capere vel assumpta vix possit. Ibi igitur lucem vivens videt, quia spiritalem oculum in radios aeterni solis infigit. Ibi lucem vivens videt, quia omni jam mutabilitatis vicissitudine atque obumbratione calcata, veritati aeternitatis inhaeret; eique inhaerendo quem cernit, ad similitudinem incommutabilitatis assurgit, atque in semetipsam auctoris