comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ea iuditio dustricto dereliqͥt. Inde multitudo enĩ credentiũ m
dm̃ robustiꝰ stetit: uñ se humiliata trepidauit. Nam qͥa eum
ds̃ qut̃ contutit tenet. insinuat ꝑ ꝓpħam dicens. Suꝑ quẽ re¬

Expanded text:
ea judicio districto dereliquit. Inde enim multitudo credentium in ea judicio districto dereliquit. Inde enim multitudo credentium in Deum robustius stetit, unde in se humiliata trepidavit. Nam quia eum Deus quem concutit tenet, insinuat per prophetam, dicens: Super quem re
Abbreviated transcription (Latin):
extiema tenet. ex ea impios excutit: qr dũ infirmos fideles
roborat. fortes ni illa infideles dãpnat. Recte uͦ etiã concutiens
addidit: ꝙ ꝑ aduentũ suũ in mmñsa formidine etiã reꝓboꝵ cor¬
da cõmouit. Concussi qͥppe fuerant. qͥ dicebant. Nichil ꝓficimus:
ecce totꝰ mundꝰ post eũ uadit. Res aut̃ qͥ concutit᷑. huc illucq duc¬
dicebat nͥ eẽt hic ã deo. ñ poterat facere qͥcꝗͣ: atq ad extremũ
ꝑ alios clamabat. si ñ eẽt hic malefactor. ñ tibi tͣdidissemꝰ eum.
Concussi quidẽ s ñ ꝓstrati st̃ reꝓbi: cũ modo miracła obstupes¬
centes ceruerent: Mͦ infirmitatis ohpbria despitientes iriderers
An concussi ñ fuerant. qͥ dicebant. quousq animã nr̃am tollis. ᷤ¬
si tu es xp̃c. dic nob̾ palam. Uel certe extrema t̃rȩ concussit.⁊
tenuit: ꝙ cũ infirma corda humiliũ. pio timore t̾xuit. neqͥquã

Expanded text:
extrema tenet, ex ea impios excutit, quia dum infirmos fideles extrema tenet, ex ea impios excutit, quia dum infirmos fideles roborat, fortes in illa infideles damnat. Recte vero etiam concutiens addidit, quia per adventum suum immensa formidine etiam reproborum corda commovit. Concussi quippe fuerant qui dicebant: Nihil proficimus, ecce totus mundus post eum abiit . Res autem quae concutitur huc illucqdicebat: Nisi hic esset a Deo, non poterat facere quidquam . Atque ad extremum per alios clamat; Si non esset hic malefactor, non tibi tradidissemus eum . Concussi quidem, sed non prostrati sunt reprobi, cum modo miracula obstupescentes cernerent, modo infirmitatis opprobria despicientes irriderent. An non concussi fuerant, qui dicebant: Quousque animam nostram tollis? si tu es Christus, dic nobis palam . Vel certe extrema terrae concussit et tenuit, quia cum infirma corda humilium pio timore terruit, nequaquam
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ domũ ñ manufactã et̃nã in celis. ẜ ene aut̃ post ortũ suũ
locũ ꝓprĩ aurore. ostenddisse se ꝑhibet: q futurȩ retributionis
beatitudinẽ. priꝰquã ꝑ eorpꝰ ipse inmotesceret. in paucoꝵ intelee¬
tu contuuit: cũ uͦ humane natiuitatis infirma suscep̃. uenture
claritatis noticiã in multitudinis innumere. amore dilatauit.
ed cũ duuni oꝑis mysteriũ sic miscd̃ia ꝑagat. ut tam̃ ⁊ira comi¬
tec᷑. quatinꝰ occutꝰ arbit alios respitiens redlimat. alios deserens
extrema t̃re: ⁊ excussisti impios ex ea  Extrema t̾re dñs tenuit.
qr m fine scłoꝵ ad destitutã iã ⁊ alienigenis regib subditã syna¬
Cogã uenit. atq ex illa impios excussit: ꝙ spiritalia fidei p̃dicam̃¬
ta renuentes. etiã ã carnalis sacrificii gła reppulit. Uel certe extre¬
ma t̃re tenuit: qr ex iudea paucos abiecꝰtos ⁊ humiles elẽg̃. Extre¬
ma toe tenuit. qi legis docͥtores deserens piscatores supsit: dũq ẽ

Expanded text:
nam in coelis . Bene autem post ortum suum locum proprium aurorae ostendisse se perhibet, quia futurae retributionis beatitudinem, priusquam per corpus ipse innotesceret, in paucorum intellectu continuit. Cum vero humanae nativitatis infirma suscepit, venturae claritatis notitiam 920 in multitudinis innumerae amore dilatavit. Sed cum divini operis mysterium sic misericordia peragat, ut tamen et ira comitetur, quatenus occultus arbiter alios respiciens redimat, alios deserens extrema terrae, et excussisti impios ex ea? - Extrema terrae Dominus tenuit, quia in fine saeculorum ad destitutam jam et alienis regibus subditam Synagogam venit, atque ex illa impios excussit, ta renuentes, etiam a carnalis sacrificii gloria repulit. Vel certe extrema terrae tenuit, quia ex Judaea paucos abjectos et humiles elegit . Extrema terrae tenuit, quia legis doctores deserens, piscatores assumpsit. Dumque ejus
Abbreviated transcription (Latin):
deserit. iustitiȩ luoe fulgescit. Habemꝰ tam̃ subtiliꝰ aliqͥd. qd con¬
siderata qͣlitate diluculi uł aurorȩ pensemꝰ. Aurora nãq uł
diluculum. noctẽ qͥdẽ interisse nuntiant. nec tam̃ d̃ei clari¬
tatẽ integrã ostentant: s dũ illã pellunt ac suscipunt. lucẽ
tenebris ꝑmixtã tenent. Quid itaq i hac uita om̃s qui ueri¬
lucis sunt agimus: ⁊ tam̃ quibusdã adhuc tenebrarũ reliqͥ¬
is non caremꝰ. ꝑ propħam qͥppe r. Non iustificabit᷑ in con

Expanded text:
deserit, justitiae luce fulgescit. Habemus tamen subtilius aliquid, quod condeserit, justitiae luce fulgescit. Habemus tamen subtilius aliquid, quod considerata qualitate diluculi vel aurorae pensemus: aurora namque et diluculum noctem quidem praeteriisse nuntiant, nec tamen diei claritatem integram ostendunt, sed dum illam pellunt, hanc suscipiunt, lucem tenebris permixtalucis sunt, agimus, et tamen quibusdam adhuc tenebrarum reliquiis non caremus. Per prophetam quippe Deo dicitur: Non
Abbreviated transcription (Latin):
qͥppe diunitatis eiꝰ. ante ⁊ post ñ habet. Cui dũ semꝑ ẽẽ ẽ ꝑ
eternitatẽ. dũ om̃e qd̾ labit᷑ circũfcribit: intͣ semet ipsũ tẽpoꝵ
discurs claudit. Ortus uͦ humanitatis eiꝰ qi ⁊ cep̃ ⁊ desiĩt. ⁊ an
ralitatis suscep̃. lum̃ nob̃ sue et̃nitatis infudit: recͥte ꝑ hunc
ortũ quẽ creator sibi in tẽpore condidit. locũ suũ sine tẽpore.
aurora cognouit. Quia enĩ diluculũ uł aurora a tenebͥs in lu¬
c̃ẽ uertit᷑. ñ immerito diluculi uł aurora nomine. om̃is elecꝰtoꝵ
eccłia designat᷑. Ipsa nãq dũ ab infidelitatis noc̾te. ad lucẽ si¬
dei ducit᷑. uł aurore more in diẽ post tenebͣs splendore suꝑue
claritatis aꝑit᷑. Uñ ⁊ bene in canticis canticoꝵ dr̃. Quȩ ẽ ista
quȩ ꝓgredit᷑ quasi auitra consur gens: sancta enĩ ȩccłia orles¬
tis uite p̃mia appetens. aurora uocata ẽ : qr dũ peccatoꝵ tenebis

Expanded text:
quippe divinitatis ejus ante et post non habet. Cui dum semper esse est per aeternitatem, dum omne quod labitur circumscribit, intra semetipsum temporum discurralitatis suscepit, lumen nobis suae aeternitatis infudit, recte post hunc ortum quem creator sibi in tempore condidit locum suum sine tempore aurora cognovit. Quia enim diluculum vel aurora a tenebris in lucem vertitur, non immerito diluculi vel aurorae nomino omnis electorum Ecclesia designatur. Ipsa namque dum ab infidelitatis nocte ad lucem fidei ducitur, velut aurorae more in diem post tenebras splendore supernae claritatis aperitur. Unde et bene in Canticis canticorum dicitquae progreditur, quasi aurora consurgens? Sancta Ecclesia coelestis vitae praemia appetens, aurora vocata est, quia, dum peccatorum tenebras
Abbreviated transcription (Latin):
exemplis p̃cedentiũ patrũ:⁊ utilit᷑ ad oꝑationẽ uirtus accendittr.
nit᷑. alta consideratione opꝰ ẽ ne fortasse nequaꝗͣ cõmunis boni con¬
silio. s timore ꝓpͥo uł cuĩ libet ambitionis studio. a uirtutis exer¬
citatione cessetur. Q qͣ minir̃ cũ agit᷑. Iamñ dispensationi. s. culpe.
seruit᷑. uñ curandũ sollicite ẽ: ut cũ quis susceptũ negotiũ eũ uir¬
tutis cessatione dispensat. semet ipsũ priꝰ in radice cordis infigat:
ne sibi ꝑ hoc aliqͥd auarus appetat. si ei ꝑ hoc sol timidis pareat.
⁊ eo fiat paruum qd̵ in oꝑa sequit᷑. qͦ non exxecta cogitationis in

Expanded text:
exemplis praecedentium patrum, et utiliter ad operationem virtus accenditur, exemplis praecedentium patrum, et utiliter ad operationem virtus accenditur, nitur, alta consideratione opus est, ne fortasse nequaquam communis boni consilio, sed timore proprio vel cujuslibet ambitionis studio a virtutis exercitatione cessetur. Quod nimirum cum agitur, jam non dispensationi, sed culpae servitur. Unde curandum sollicite est ut cum quis susceptum negotium cum virtutis cessatione dispensat, semetipsum prius in radice cordis inspiciat, ne sibi per hoc aliquid avarus appetat, sibi per hoc soli timidus pareat; et eo fiat pravum
Abbreviated transcription (Latin):
ditus fuerat. circũcidit. Uidens enĩ qđ nͥ se mandata littere serua¬
re ostenderet. iudeoꝵ rabiẽ etiã in his qͥ sibi tc̃ comites aderant
excitaret: adsextionis sue ium postposuit. ⁊ sine. dampno fidei se
suosq a ꝑsecutionis immanitate custodiuit. łec̃ qd fieri fidei amo¬
enĩ urtus cũ indiscrete tenet᷑ amittit᷑: cũ discrete int̃mittit᷑. plus te¬
net᷑. Nec mirũ si in corporeis intelligiuꝰ: qd̾ agi ⁊ incorporib uidemꝰ.
Exe studio nãq arẽ custendit᷑: ut in suo t̾epore cũ utilitate tendat᷑.
Quasi ortũ relaxationis ꝑdit. sic aliquando in exercitatione uirtꝰ:
cũ ꝑ discretionẽ p̃termittit᷑. reseruat᷑. At tanto post uitia ualent̃
feriat: quanto a ꝑcussione interim prudent̃ cessat. Subtilis gͥ dis¬
eretionis suꝑ hanc t̃ram linea tendit᷑. qͣndo ostensis unicuiq an̾ime

Expanded text:
ditus fuerat, circumcidit . Videns enim quod nisi se mandata litterae servaditus fuerat, circumcidit . Videns enim quod nisi se mandata litterae servare ostenderet, Judaeorum rabiem etiam in his qui sibi tunc comites aderant, excitaret, assertionis suae vim proposuit, et sine damno fidei se suosque a persecutionis immanitate custodivit: fecit quod fieri fidei amoenim virtus cum indiscrete tenetur, amittitur; cum discrete intermittitur, plus tenetur. Nec mirum si in corporeis intelligimus, quod agi et incorporeis rebus videmus. Ex studio namque arcus distenditur, ut in suo tempore cum utiliusu tensionis perdit. Sic aliquando in exercitatione virtus cum per discretionem praetermittitur, reservatur, ut tanto post vitia valenter feriat, quanto a persecutione interim prudentcretionis super hanc terram linea tenditur, quando ostensis unicuique animae
Abbreviated transcription (Latin):
am deserimꝰ: si hanc ⁊ aliquando agere. ⁊ ali quando postponere
nesciamꝰ. Non enĩ res eadẽ sẽꝑ ẽ uirtus: qi ꝑ mom̃ta tẽpoꝵ sepe. me¬
rita mutant᷑ actionũ. Uñ fit. ut cũ qͥd bene agimꝰ. plerũq melius
ab eiꝰ actione cessemꝰ:⁊ laudabiliꝰ ad tẽpus deserat. qd̾ in suo tẽpore
laudabilit mens tenebat. Nam si ꝓ nr̃is bonis minimis qͥb actis ꝓ¬
ficimꝰ. nec int̾ussissam̃ interimꝰ. maiora laboꝵ mala ꝓrͥmis mini¬
nent. necessario nos uirtutũ augm̃ta se ponimꝰ. ne infirmiorib pe¬
imis fidei detrim̃ta generemꝰ: ne tanto iam qd̾ agimꝰ uirtus non
sit. quanto ꝑ occasionẽ su in alienis cordib fundam̃ta uirtutũ de¬
truit. Quã discretionis lineã bene ant̃ intuentiũ ocłos paulus ten¬
dit. qͥ ⁊ gentiles ad libertatẽ fidei uenientes circuncidi ꝓhibuit:
tam̃ lystris atq liconiã trausiens ipse timotheũ qͥ gentili patre e¬

Expanded text:
am deserimus, si hanc et aliquando agere et aliquando postponere nesciamus. Non enim res eadem semper est virtus, quia per momenta temporum saepe merita mutantur actionum. Unde fit cum quid bene agimus, plerumque melius ab ejus actione cessemus, et laudabilius ad tempus deserat quod in suo tempore laudabiliter mens tenebat. Nam si roficimus, nec tamen intermissis interimus, majora laborum mala proximis imminent; necessario nos virtutum augmenta seponimus, ne inferioribus proximis fidei detrimenta generemus; ne tanto jam quod agimus virtus non sit, quanto per occasionem sui in alienis cordibus fundamenta virtutum destruit. Quam discretionis lineam bene ante intuentium oculos Paulus tendit, qui et Gentiles ad libertatem fidei venientes circumcidi prohibuit; et tamen Lystris, atque Iconium transiens, ipse Timotheum qui Gentili patre e
Abbreviated transcription (Latin):
uibent᷑ p̃bere. Q uia enĩ plus sẽmꝑ ira in undicta exut quã miuria
aceitp̃. dũ discunt mala ñ mnultiplitiꝰ reddere: quandoq discerent ea
lors uite figura cõposuit. Bruta nãq animalia idolis m egnoto
mactabant. eiq in usum postmodũ animalia in maclationẽ reti¬
niuit. s idoloꝵ cultũ uitauit: ut dũ de usu suo aliqͥd amitteret.
consolaret᷑. eius infirmitas ꝑ hoc qd de usu suo aliquid haberet.
Miri aut̃ ddispensatione consilu. qd̵ ei dñs de consuetudine carnali re¬
tinuit: hoc in sigura sp̃c potentiꝰ uertit. Quid enĩ sacͥficia illor am¬
maliũ: nͥ unigenis mortẽ designant:S quid sacͥfitia illoꝵ anima¬
liũ: nͥ extinctionẽ nr̃e carnalis uite significant: ũn gͣ imibecilli¬
tati poplĩ rudis condescendit᷑. mñ ei ꝑ umbratas allegolłiar̃ speties

Expanded text:
ubentur praebere . Quia enim semper plus ira in vindicta exigit quam injuria accipit, dum discunt mala non multiplicius reddere, quando discerent ea liori vitae figura composuit. Bruta namque animalia idolis in Aegypto mactabant eiqnuit, sed idolorum cultum vetavit, ut dum de usu suo aliquid amitteret, consolaretur ejus infirmitas per hoc quod de usu suo aliquid haberet. Mira autem dispensatione consilii, quod eis Dominus de consuetudine carnali retinuit, hoc in figuram spiritus potentius vertit. Quid enim sacrificia illorum animalium, nisi Unigeniti mortem designant? Quid sacrificia illorum animalium, nisi exstinctiones carnalis nostrae vitae significant? Unde ergo imbecillitati populi rudis condescenditur, inde per umbratas allegoriarum species
Abbreviated transcription (Latin):
se deteris pponit: sua magis consilia elig̃: ⁊ sibi potꝰ quã aluis cre¬
piens: ecie extͣ limitẽ tendit. Hunc petrꝰ int̾ m̃surae lmeã reuocat:
qui postqͣ libertate uocis auctoritatẽ pͥncipũ p̃ssit. ꝑ humilitatẽ
cordis de non circũcicendis gentib pauli consiliũ audiuit. Sic
enim semetipsil contͣ aduersarios ex auctoritate eurabat erige¬
re. ut tam̃ sibuetipsi ñ crederet. in his quȩ ñ recte sentiret: ut.
libertate fortitudinis tum̃tes potestates exoederet: ⁊ humilitatȩ.
mansuetunis obedientiã in recto consilio etiã minorib fratrib ex¬
iberet: ⁊ modo ꝑ semet ipsũ aliis. mͦ ⁊ sibimet ipsi cũ aliis obuiaret

Expanded text:
se caeteris praeponit; sua magis consilia eligit, et sibi potius quam aliis crese caeteris praeponit; sua magis consilia eligit, et sibi potius quam aliis crepiens, pedem extra limitem tendit. Hunc Petrus intra mensurae lineam revocat, qui postquam libertate vocis auctoritatem principum pressit, per humilitatem cordis de non circumcidendis gentibus Pauli consilium audivit. Sic enim semetipsum contra adversarios ex auctoritate curabat erigere, ut tamen sibimetipsi non crederet in his quae non recte sentiret; ut et libertate fortitudinis tumentes potestates excederet, et humilitate mansuetudinis obedientiam in recto consilio etiam minoribus fratribus exhiberet: et modo per semetipsum aliis, modo et sibimetipsi cum aliis obviaret.
Abbreviated transcription (Latin):
pͥ sumit. Sunc petrꝰ qr in timore angustũ respic̃: ostensa exẽplo¬
rũ suoꝵ linea ad uirtutis latitudinẽ fendit. Ipse flagellatꝰ ã pͥn¬
cipib popłi. cũ iccirco se relaxari conspiceret ut ap̃dicatione ces¬
saret. Cũ ꝓhiberet᷑ loqui in posterũ nequaꝗͣ saltẽ in p̃sens cessit.
sam respondit ꝓtinꝰ dicens. Obedire oportet deo magi ꝙͣ homi¬
aib & r irsus. son enĩ possumꝰ quȩ uidimꝰ ⁊ audiũ ñ loqui.
it ile dudũ debilis : ⁊ p̃sentia dampna formidans. dũ exẽpla tan
te fortitudinis contẽplat᷑. in auctoritate uerbi iã pet lmeã seqͥt᷑
iam nichil ad uersicatis metuit. iã resistentes deo potestates solie
tiã cũ corporis laceratione contẽpnit: s tam̃ quanto uires ꝑseqͣn¬
tiũ patiendo fortit̃ destruit. tanto int̃ ad uersa nullis terrorib
cecuit: & tanto plerũq in his etiã. quȩ int̾ fideles positus senserit

Expanded text:
praesumit. Hunc Petrus quia in timore angustum respicit, ostensa exemplopraesumit. Hunc Petrus quia in timore angustum respicit, ostensa exemplorum suorum linea ad virtutis latitudinem tendit. Ipse quippe flagellatus a Principibus populi, cum idcirco se relaxari conspiceret, ut a praedicatione cessaret; cum prohiberetur loqui in posterum, nequaquam saltem in praesens cessit. Nam respondit protinus, dicens: Obedire oportet Deo, magis quam hominibus ; et rursum: Non enim possumus quae vidimus et audivimus, non loqui. At ille dutae fortitudinis contemplatur in auctoritate verbi, jam Petri lineam sequitur; jam nil adversitatis metuit; jam resistentes Deo potestates saeculi, etiam cum corporis laceratione contemnit. Sed tamen quanto vires persequentium patiendo fortiter destruit, quanto inter adversa nullis terroribus cedit, tanto plerumque et in his etiam quae inter fideles positus senserit,
Abbreviated transcription (Latin):
tendit᷑. qͣndo electe unicuiq animȩ ad sũme iuuendi regulam
patrũ p̃cedentiũ exempla monstrant᷑: ut ex illoꝵ uita considem
quid in suis actib seruet: quatinꝰ respecto iusti lmitis tͣmite.
nec infra minima neglegens deficiat. nec ultͣ maxime suꝑbiens
tendat. nec minus conetur explere quam suffic̃. nec plus aripi¬
at quã accep̃: ne aut ad m̃surã quã debet ñ ꝑueniat: aut e¬
anddem m̃surã cdeserens extͣ limite cadat. angusta qͥppe porta
ẽ quȩ duc̃ ad uitã: ⁊ ille ingredit᷑. qͥ in cunctis quȩ agit dis¬
cretionis subtilitate ꝓpt̃ hanc sollicite coartat᷑. N amꝰꝑ uolunta
Ut ss huiꝰ terre m̃sura seruet᷑. suꝑ eã diuinitus linea tendit᷑ q
quia subtilis subtilis ant̾ nos scõꝵ uita expandit᷑. ut qͥd nobis
quantũ ꝙ agendũ sit ostensa illoꝵ discretione difinit᷑. Ecce aliqͥs¬
potentis ꝑtimescit:⁊ contͣ resistentiũ uim. ueritꝰtẽ defendere ñ

Expanded text:
tur, quando electae unicuique animae ad sumendam vivendi regulam, patrum praecedentium exempla monstrantur; ut ex illorum vita consideret quid in suis actibus servet, quatenus respecto justi limitis tramite: nec infra minima negligens deficiat, nec ultra maxima superbiens tendat; nec minus conetur explere quam sufficit, nec plus arripiat quam accepit: ne aut ad mensuram quam debet non perveniat, aut eamdem mensuram deserens, extra limitem cadat. Angusta quippe porta est quae ducit ad vitam; et ille hanc ingreditur, qui in cunctis quae agit discretionis subtilitate propter hanc sollicite coarctatur: nam qui per vUt ergo hujus terrae mensura servetur, super eam divinitus linea tenditur. quia subtilis ante nos sanctorum vita expanditur; et quid nobis quantumque agendum sit, ostensa illorum discretione definitur. Qpotentiae pertimescit, et contra vim resistentium veritatem defendere non
Abbreviated transcription (Latin):
publica defuit:⁊ tam̃ tacendo xp̃m negauit. Non gͦ desunt uł m
pace ȩccł̃iȩ antix temptam̃ta. Nemo itaq illa ꝑsecutionis extreme
tẽpora. quasi sola ꝑorrescat. apd̃ miqͦs nãq cotidie. res antixp̃i

Expanded text:
publica defuit, et tamen tacendo Christum negavit. Non ergo desunt, vel in publica defuit, et tamen tacendo Christum negavit. Non ergo desunt, vel in pace Ecclesiae Antichristi tentamenta. Nemo itaque illa persecutionis extremae tempora, quasi sola perhorreseat; apud iniquos namque quotidie res Antichri
Abbreviated transcription (Latin):
tate ꝑuenit. Ponamꝰ gͦ ant̃ ocłos qd̵ aliquis ꝑcunctatꝰ ꝑsonã poten¬
tis accepit: ⁊ ne uerbi saltẽ iniuriã pateret᷑. ueritatẽ negauit. Quid
rogo iste faceret in dolore penar̃: qui xp̃m erubuit inter flagel¬
la uerboꝵ s ecce: post hȩc ant̃ ocłos hominũ adhuc xp̃ianꝰ ẽ: ⁊ tam̃
si eũ dñs districꝰte disposuit iudicare: iam ñ ẽ. Uideo aut̃ alios qͥb
ꝑlocũ magisterii exortandi st̃ offitia. arguendiq cõmissa: qi uideis
aliqͥd illicitũ admitti.: ⁊ tam̃ dũ quoꝵdã potentũ offendere grãm
metuunt. arguere ñ p̃sumunt. Qusqͥs iste. ẽ. qͥd aliud fac̃: nͥ uidit
luyũ uenientẽ ⁊ fugit. ᷤ fugit q tacuit: tacuit qi despecta ȩterna
gr̃a. tẽporalem głam plus amauit. Ecce ant̃ potentis faciẽ itͣ sui
se latebras silentii abscondit: ⁊ sic̃ ꝑsecutioni publice. sic occultũ
locũ dedit timori: bene de talib d̃r̃. Dilexerunt głam hominum

Expanded text:
tate, pervenit. Ponamus ergo ante oculos quod aliquis percunctatus personam potentis accepit, et ne verbi saltem injuriam pateretur, veritatem negavit. Quid rogo iste faceret in dolore poenarum, qui Christum erubuit inter flagella verborum? Ecce et posthaec ante oculos hominum adhuc Christianus est, et tamen si eum Dominus districte disposuit judicare, jam non est. Video autem alios, quibus per locum magisterii, exhortandi sunt officia arguendique commissa; qui vident aliquid illicitum admitti, et tamen, dum quorumdam potentum offendere gratiam metuunt, arguere non praesumunt. Quisquis iste est, quid aliud fecit, nisi vidit lupum venientem et fugit? Fugit quia tacuit, quia despecta aeterna gratia temporalem gloriam plus amavit. Ecce ante potentis faciem intra sui se latebras silentii abscondit, et sicut persecutioni publicae, sic occultum locum dedit timori. Bene de talibus dicitur: Dilexerunt gloriam homin
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ẽ. qui dix̃. sedebo in monte testam̃ti in laterib aqͥlonis: ascendã
suꝑ altitudinẽ nubiũ. similis ero altissimo: solus qͥppe altissmaꝰ sta
dñatur suꝑ om̃ia. ut alteri subẽe ñ possit. quẽ diabolus imitari
ꝑuerse uoluit: cũ suũ dõminiũ querens. ei subẽe recusauit. Imita¬
tur eͦ diabolũ. qͥsqͥs iccireo potestatẽ suã appetit. ꝙ ei q̃ sibi ẽ su¬
quosdã in ipsa pace eocł& constitutos infideles ẽẽ renuntient.
Uideo nãq nonuullos ita ꝑsonã potentis acciꝑe: ut reqͥsiti ab eo.¬

Expanded text:
 Sedebo in monte testamenti, in lateribus Aquilonis; ascendam super altitudinem nubium, similis ero Altissimo ? Solus quippe Altissimus ita dominatur super omnia, ut alteri subesse non possit. Quem diabolus imitari perverse voluit, cum suum dominum quaerens, ei subesse recusavit. Imitatur ergo diabolum quisquis idcirco potestatem suam appetit quoniam ei qulurima quae quosdam in ipsa pace Ecclesiae constitutos infideles esse renuntient. Video namque nonnullos ita personam potentis accipere, ut videlicet ab eo
Abbreviated transcription (Latin):
Et̃ si ꝯ̃ełs tuus nequã fuerit. totũ corpꝰ tuũ tenebrosũ erit: q cũ
ꝑuersa intentione qͥd uł rectũ agit᷑. ⁊ si splendẽre corã homuuib
cernif᷑. apd examen int̾m iudicis obscurat᷑. ubi. i recte sub iungit᷑.¬
i lum̃ qd m te ẽ tenebre sint: ipsȩ tenebrȩ quantȩ. st̃: qͥa si hoc
qd bene nos agere credimꝰ. ex mala intentione fuscamꝰ: quanta
ipsa mala st̃. quȩ mala eẽ etiã cũ agim̃ ñ ignoramꝰ : Et si ibi nil
cernimus ubi quasi discretionis lumen tenemꝰ: qua cecitatȩ in
illa offendimꝰ. quȩ sine discretione ꝑpetramꝰ : uigilanti gͥ cura
ꝑ cuncta oꝑas intentio nob̃ nr̃a pensanda ẽ: ut mł tẽporale in his
quȩ agit appetat. totã se. in soliditate. ȩt̾nitatis figat: ne si extra
funcdam̃tũ actionis nr̃e fabrica ponit᷑. terra dehiscente soluatur.
nis. celumpne aut̃ basib innitunt᷑. ita uita nr̃a in uirtutib. uir¬
tutes uͦ in intima intentiontiõe subsistunt. & qr scriptũr ẽ. fun

Expanded text:
s tuus nequam fuerit, totum corpus tuum tenebrosum erit; quia cum perversa intentione quid vel rectum agitur, etsi splendere coram hominibus cernitur, apud examen interni judicis obscuratur. Unde et recte subjungiturSi lumen quod in te est tenebrae sunt, ipsae tenebrae quantae erunt ? quia si hoc quod bene nos agere credimus, ex mala intentione fuscamus, quanta ipsa mala sunt quae mala esse etiam cum agimus non ignoramus? Et si ibi nil cernimus, ubi quasi discretionis lumen tenemus, qua caecitate in illa offendimus quae sine discretione perpetramus? Vigilanti igitur cura per cuncta opera intentio nobis nostra pensanda est, ut nil temporale in his quae agit appetat, totam se in soliditate aeternitatis figat, ne si extra fundamentum actionis nostrae fabrica ponitur, terra dehiscente solvatur. nis, columnae vero basibus innituntur, ita vita nostra in virtutibus, virtutes autem in intima intentione subsistunt. Bases quippe un
Abbreviated transcription (Latin):
ue nomine occulta ⁊ malitiosa carnaliũ cogitatio desiguat᷑: que
uulua ñ ad ꝓferendam ꝓlẽ concipit substantiã corporis. s. ad ex¬
plendã nequitiã causã doloris. De hac uulua cordis miquoꝵ. alias
la quȩ cogitauerint oꝑant᷑. Erũpebat gͦ mare quasi de uilua ꝓ¬
ceddens: cũ imar̃ seculariũ fluctus de carnalis iniqͥtate. concepti in
scẽ eccłie interitũ seuirent.Sed auctore deo ostiis hoc mare conclu¬
sũ ẽ. qr contͣ tumores ꝑsequentiũ. scĩ iuri quasi quedã ostia opposi¬
ti st̃: ut eoꝵ miracłis atq reuerentia ire ꝑsequentiũ frangerenurr.¬

Expanded text:
e nomine occulta et malitiosa carnalium cogitatio designatur. Quae vulva non ad proferendam prolem concipit substantiam corporis, sed ad explendam nequitiam, causam doloris. De hac vulva cordis iniquorum alias la quae cogitaverint operantur. Erumpebat ergo mare quasi de vulva procedens, cum minarum saecularium fluctus de carnalis cogitationis iniquitate concepti, in sanctae Ecclesiae interitum saevirent. Sed auctore Deo, ostiis hoc mare conclusum est, quia contra tumores persequentium sancti viri quasi quaedam ostia oppositi sunt, ut eorum mirac
Abbreviated transcription (Latin):
uehit᷑: s quasi ꝓ anteactis laborib remunerata repbat᷑. Uñ fit etiã
ut accepta uitꝰ. qũ m usu tͣnsitoriȩ laud̃ ad sumit᷑: q uitio militat. uir¬
tus non sit. Quia enĩ origo urtutis humilitas ẽs illa in nob̾ urtus
ueracit᷑ plluat. quȩ in radice. ꝓpͥa. id ẽ in humilitate ꝑdurat. A qua
nimir̃ si abscidit᷑ arescit: qͥ uiuficantẽ se in iitimis humorẽ caritatis

Expanded text:
vehitur, sed quasi pro ante actis laboribus remunerata reprobatur. Unde fit etiam vehitur, sed quasi pro ante actis laboribus remunerata reprobatur. Unde fit etiam ut accepta virtus, dum in usu transitoriae laudis assumitur, quia vitio militat, virtus non sit. Quia enim origo virtutis humilitas est, illa nobis veraciter pullulat, quae in radice propria, id est humilitate, perdurat. A qua nimirum si absciditur, arescit, quia vivificantem se in infimis humorem charitatis
Abbreviated transcription (Latin):
do ũ gła t̾rena reqͥrat᷑. Medias g has uretutes dicim̃. qͣs ad qͦscũque
mens appetit. mclinamui: quib ꝑceptis ita uti anim siẽ tereld
uitiis potest. Pex terrenas namq diuuitias. alii in gorie ong¬
tatione suꝑbrunt: alii erga ꝓxe̾moꝵ indigentiã ministeria piet¬
tis oꝑant᷑. Cũ ꝑ d̾octͥnam g atq ꝓpħetiã laus exterior querit᷑. qͣ¬
si ꝑ corporales diuitias t̃renȩ głe culm̃ ambit᷑. Cũ uͦ ddoctrma
atꝙ ꝓpħica lucrandis animab impendit᷑. quasi acceptȩ diuitiȩ. ege¬
nis fratrib dilabunt᷑. Quia gͦ sepe ꝑ ipsa dona. que se ꝑcipere ex¬
ultat. ã manu cdantis. incautus animus elongat. iugillanti ꝓuisione
curandũ ẽ: utꝰ priꝰ subigant᷑ uitia.⁊ post sub circũ inspectione dona
teneant᷑ slam si m eis mens incaute se deserit. non ꝑ hec ad uita sub¬

Expanded text:
do vero gloria terrena requiratur. Medias ergo has virtutes dicimus, quas ad quodcunque do vero gloria terrena requiratur. Medias ergo has virtutes dicimus, quas ad quodcunque mens appetit inclinamus. Quibus perceptis ita uti animus sicut terrenis divitiis potest. Per terrenas namque divitias alii in gloriae ostentatione superbiunt, alii erga proximorum indigentiam ministeria pietatis operantur. Cum per doctrinam igitur atque prophetiam laus exterior quaeritur, quasi per corporales divitias ter prophetia lucrandis animabus impeditur, quasi acceptae divitiae egenis fratribus largiuntur. Quia ergo saepe per ipsa quae percipit, exsultat, a manu dantis incautus animus elongat, vigilanti provisione curandum est ut prius subigantur vitia, et post sub circumspectione dona teneantur. Nam si in eis mens incaute se deserit, non per haec ad vitam pro
Abbreviated transcription (Latin):
cere doctrinȩ: mmpulsionib cõpelluit᷑. ipsi dãpnationis suȩ aliqͦ¬
mͦ p̃cones fiunt: qr dũ ea quȩ agere respuunt. p̃dicantes insinu¬
ant. suis se uocib dãpnatos clamant. Contͣ qͦs bene ꝑ psalmistam
dr̃. Eonuersi st̃ in arcũ ꝑuersũ. Arcꝰ qͥppe ꝑuersus ipsũ a qͦ intendit᷑ ꝑ¬
cutit. In dictis aut̃ siuis arrogantium linguae arcui ꝑuerso st̃ simles.
qr dũ contͣ elationẽ uerba fatiunt. in suis auctorib sagitas figunt.
Uñ sũma cura ꝓuidendũ ẽine accepta sapientia cũ iguora ntiȩ te¬
nebras illuminat. lum̃ humilitatis tollat: liam sapientia ẽẽ nequeat.
quȩ ⁊ si uirtutȩ. locutionis fulgeat. elationis tam̃ uelamine cor loquẽ
sũma st̃. spes. fides. caritas: qi cũ ueracit habent᷑. in malo inflecti ñ
quȩ ita int̃ utrũq st̃ posita: ut aliqͣndo ꝑ hȩc sola ẽt̃na patͥa. aliqͣn¬

Expanded text:
cere doctrinae impulsionibus compelluntur, ipsi damnationis suae aliqucere doctrinae impulsionibus compelluntur, ipsi damnationis suae aliquomodo praecones fiunt, quia dum ea quae agere respuunt praedicantes insinuant, suis 888 se vocibus damnatos clamant. Contra quos bene per Psalmistam dicitur: Conversi sunt in arcum perversum . Arcus quippe perversus ipsum a quo intenditur percutit. In dictis autem suis arrogantium linguae arcui perverso sunt similes, quia dum contra elationem verba faciunt in suis auctoribus sagittas figunt. Unde summa cura providendum est ne accepta sapientia, cum ignorantiae tenebras illuminat, lumen humilitatis tollat, et jam sapientia esse nequeat. Quae etsi virtute locutionis fulgeat, elationis tamen velamine cor loquentsumma sunt, fides, spes, charitas. Quae cum veraciter habentur, in malum inflecti non t posita, ut aliquando per haec sola aeterna patria, aliquan
Abbreviated transcription (Latin):
potest. Magnus qͥppe ẽ fortitudine. qi fortẽ aduersariũ suꝑat:
i de donio illiꝰ uasa contumelie auferens: in miscđiȩ uasa ꝑmu¬
tat. Maguꝰ iuditio: qr ⁊ si hic electos suos ꝑ aduersa depͥmit. eos
aut̃ subdit᷑. ⁊ enarrari ñ potest. Qui enĩ sentiri digne ñ ualet:
qͣntomiinꝰ dici: sed meliꝰ hunc uicũq dicimꝰ: si sub consideratio¬
nis eiꝰ formidine ad mirando taceamꝰ. Seqͥt᷑. Ideo timebunt eũ u
ri: ⁊ ñ audebunt contẽplari om̃s qͥ sibi uident᷑ ẽẽ sapientes. Hoc
loco helui uros. eos qͥ ad intelligentiã st̃ fortes appellat. Et no¬
tandũ qd̵ ñ ait. ⁊ ñ audebt̃ contẽplari sapientes. s qͥ sibi ẽẽ uiden¬
tͣ sapientes: qͥb uidelicet uerb̃ peritos qͥdẽ. s arrogantes insinuat.
Helui gͦ dũ multa fortit᷑ sentit: in locutionis sue fine se tetigit.
uiri namq arrogantes ⁊ docꝰti. cũ recꝰte ñ uuunt. s tam̃ recte di¬

Expanded text:
potest. Magnus quippe est fortitudine, quia fortem adversarium superat, et de domo illius vasa contumeliae auferens in misericordiae vasa permutat. Magnus judicio, quia etsi hic electos suos per adversa deprimit, eos autem subditur: Et enarrari non potest. Qui enim sentiri digne non valet, quanto minus dici? Sed melius hunc utcunque dicimus, si sub considerationis ejus formidine admirando taceamus. Sequitur: CAPUunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes. - Hoc loco Eliu eos qui ad intelligentiam sunt fortes appellat, et notandum quod non ait. Et non audebunt contemplari sapientes, quibus videse sapientes. Quibus videlicet verbis peritos quidem, sed arrogantes insinuat. Eliu ergo dum multa fortiter sentit, in locutionis suae fine se tetigit. Viri namque arrogantes et docti cum recte non vivunt, sed tamen recta di
Abbreviated transcription (Latin):
tionẽ senex acceꝑat immolare. Cui nimir̃ ad interrogationẽ be¬
ne respondenti: ider. ad iussionẽ obedienti dr̃. Nc̃ cognoui. quia
terrogare. Scire qͦq eiꝰ ẽ: nrãm obedientiã nosse nos facere. ape¬
riendo uͦ nob̾ quedã atq claudendo uos int̃rogat: sic̃ ꝑ psalmis¬
tant dr̃. Palpebre eiꝰ int̾rogant filios hominũ. P alpebris qͥppe
aꝑtis cernimꝰ. clausis nichil uidemꝰ. Quid gͦ ꝑ palpebras dei: nͥ
eĩ iuditia accipimꝰ : quȩ uixta aliquid claudunt᷑ hominib: iuxx¬
ta aliqͥd reserant᷑. ut homines qͥ se nesciunt sibimetipsis innotes¬
cant: quatinꝰ dũ quedã intellegendo cõprehendunt. quedã uͦ cog¬
noscere om̃ino non posst̃: eoꝵ corcla se latent̃ inquirant. si illos
diuina ĩuditia uł clausa ñ stimulant. uł aꝑta ñ inflant. Hac
tiam. post aꝑta claustra paridisi. post ascensũ celi tercii. post

Expanded text:
tionem senex acceperat immolare . Cui nimirum Abrahae ad interrogationem betionem senex acceperat immolare . Cui nimirum Abrahae ad interrogationem bene respondenti, id est, ad jussionem obedienti, dicitur: Nunc cognovi, quia us jussionibus interrogare. Scire quoque ejus, nostram obedientiam nosse nos facere. Aperiendo nobis quaedam atque claudendo nos interrogat Deus, sitam dicitur: Palpebrae ejus interrogant filios hominum . Palpebris quippe apertis cernimus, clausis nihil videmus. Quid ergo palpebras Dei, nisi ejus judicia accipimus? Quae juxta aliquid clauduntur hominibus, et juxta aliquid reserantur, ut homines qui se nesciunt sibimetipsis innotescant, quatenus dum quaedam intelligendo comprehendunt, quaedam vero cognoscere omnino non possunt, eorum corda sese latenter inquirant, si illos divina judicia vel clausa non stimulant, vel aperta non inflant. Hac tiam, post aperta claustra paradisi, post ascensum tertii coeli, post
Abbreviated transcription (Latin):
hͥteara:  ⁊ num ⁊ paciens ⁊ castus apareret. Uñ bene ꝑ moy sen
as. Eircũcidite p̃putia cordis ur̃i: id ẽ postquã luxuriã a car¬
ne extinguitis. etiã suꝑfluas cogitationes resecate. Seqͥt᷑. Int
rogato ͤ. i responde mͥ. Tribus modis nos conditor inter rogare
consueuit: cũ aut flagelli districtione nos ꝑcutit:⁊ quanta
nc ħ insit uł desit patientia ostendit: aut quedã que nolum̃
p̃cipit. ⁊ niãm nobis obedientiã uł mobedientiã patefacit. aut
notescit. flagello namq int̾rogat. cũ m̃tẽ bene sibi ꝑ tͣnquilli¬
tatẽ subditam afflictionib pulsat: sic̃ isdẽ iob ⁊ laudat᷑ adtesta¬
tione iudicis. ⁊ tam̃ ictib concidit᷑ ꝑcussoris: ut eiꝰ patientia
tanto ueriꝰ claresceret. quanto inqͥsita duriꝰ fu̾iss Precipiendo
aut̃ dͥiura nos int̾rogat. sic̃ abraham terrã suã iubet᷑ egredi:⁊
ꝑgere qͥ nesciebat: m montẽ unicũ ducere: ⁊ quẽ ad consola¬

Expanded text:
areret. Unde bene per Moysen dicitur: Circumcidite praeputia cordis vestri , id est, postquam luxuriam a carne exstinguitis, etiam superflua cogitationum resecate. Sequita nobis abscondendo.---Tribus modis nos conditor noster interrogare consuevit, cum aut flagelli districtione nos percutit, et quanta nobis insit, vel desit patientia ostendit: aut quaedam quae nolumus praecipit, et nostram nobis obedientiam vel inobedientiam patefacit; aut notescit. Flagello namque interrogat cum mentem bene sibi per tranquillitatem subditam afflictionibus pulsat, sicut idem Job et laudatur attestatione judicis, et tamen ictibus conceditur percussoris , ut ejus patientia tanto verius claresceret quanto inquisita durius fuisset. Praecipiendo autem dura nos interrogat, sicut Abraham terram suam jubetur egredipergere quo nesciebat; in montem unicum filium ducere, et quem ad consola
Abbreviated transcription (Latin):
disserere. tẽptet etiã miraculis choruscare: aut is quẽ suꝑne
uirtutis donũ ad sola miracła roborat. etiã duunȩ legis pan¬
dere occulta contendat. In p̃cipiti enĩ pedẽ porrigit. qͥ mensu¬
rar̃ suar̾ limitẽ ñ adtendit: ⁊ pler̃q amittit ⁊ qd poterat. qui
broꝵ nr̃oꝵ tc̃ bene ministeriis utimͣ: cũ sua his officia distincte
seruamꝰ Aucẽ qͥppe oculis cernimꝰ: uocẽ uͦ aurib aucdimꝰ. Si qͥs aut̃
mutato ordine: uoci oculos. luci aures accõmodet. huic incassum
patent. Si qͥs odores uelit ore discernere. sapores narc gustare: utri
usq sensus ministeriũ. ꝙ ꝑuertit interunt. Bũ enĩ ꝓpriis usib hec¬
ñ aptant᷑. ⁊ sua officia deserunt: ⁊⁊ ad extͣnea ad surgunt. Bene

Expanded text:
disserere, si tentet etiam miraculis coruscare; aut quem supernae disserere, si tentet etiam miraculis coruscare; aut quem supernae virtutis donum ad sola miracula roborat, etiam divinae legis pandere occulta contendat: in praecipiti pedem porrigit, qui mensurarum suarum limitem non attendit. Et plerumque amittit quod poterat, quia orum nostrorum tunc bene ministeriis utimur, cum sua eis officia distincte servamus. Lucem quippe oculis cernimus, vocem vero auribus audimus. Si quis autem, mutato ordine, voci oculos, luci aures accommodet, huic utraque incassum patent. Si quis odores velit ore discernere, sapores nare usque sensus ministerium quia pervertit, interimit. Dum enim propriis haec usibus non aptantur, et sua officia deserunt, et ad extranea non assurgunt. Bene
Abbreviated transcription (Latin):
manꝰ: aliꝰ ad iniuncta currendo pes. aliꝰ p̃ceptoꝵ uoẽe intellegen¬
do auris: aliꝰ maloꝵ fȩtorẽ honoꝵq fragrantiã discernendo nar¬
natuxis ẽ: qͥ corporaliũ more mẽbroꝵ duͦ uicissim sibi accessa
offitia impendunt. unũ de semetipsis om̃ib corpꝰ reddunt: ⁊ cum
diuersa m caritate ꝑagunt. ddiuersũ ẽẽ ꝑhibent ubi continent᷑.
mẽbroꝵ diuersitas ñ teneret. Quia gͥ scĩs membͥs ȩccł̃iȩ uirtutũ
dona dñs dͥnudit: t̃re mensuras ponit. Uñ iter̃ paulus dic̃. Ilnicu¬
iq sic̃ diuisit ds̃ m̃surã fidei. Et rursũ. Ex cͦ totũ corpꝰ cõpactũ
i conexũ ꝑ omnẽ iuncturã submnuist̾tionis: scd̃m oꝑationẽ in
mensura uniuscuiꝰq m̃bri augm̃tũ corpꝰ facit in edificationẽ
sui in caritate.S ed cũ nro consilio auctor ac dispositor nr̃
huic illa largit᷑ quȩ alii denegat. alii hec denegat quȩ isti
largit᷑. mensuras sibi positas egredi nitit᷑. qͥsqͥs posse plusꝗͣ acce

Expanded text:
nus, alius ad injuncta currendo pes, alius praeceptorum vocem intelligendo auris, alius malorum fetorem bonorumque fragrantiam discernendo naris est? Qui corporalium more membrorum, dum vicissim sibi accepta officia impendunt, unum de sediversa in charitate peragunt, divisum esse prohibent ubi continentur. membrorum diversitas non teneret. Quia ergo sanctis membris Ecclesiae virtutum dona Dominus dividit, terrae mensuras ponit. Unde iterum Paulus dicit: Unicuique sicut Deus divisit mensuram fidei . Et rursum: Ex quo totum corpus compactum et connexum per omnem juncturam subministrationis, secundum operationem in mensuram uniuscujusque membri, augmentum corporis facit in aedificationem sui in charitate . Miro consilio auctor ac dispositor noster huic largitur quae alii denegat, alii haec denegat quae isti largitur. Mensuras itaque sibi positas egredi nititur quisquis posse plusquam acc
Abbreviated transcription (Latin):
uit᷑ iherłm. Nlon ẽ itaq dͥs angłs qͥ mittit᷑: cũ uerba ab angł̃o. que
rẽ debeat iubentur. Sed qi in conspectu conditoris angłica minis¬
teria ordinata gͣduũ posioͬne distincta st̃: ⁊ ut ꝓ cõmuni felicitate
b̾eatitudinis opificẽ suũ simul uidentes gaudeant: ⁊ tam̃ ꝓ disposi¬
tione dignitatis aliis alii subministrent.:⁊ ad ꝓpħam angłm angłs
mittit: ⁊⁊ quẽ secũ de deo gaudere cõmunit̃ conspic̃: ⁊docet ⁊ diri¬
git: qr eũ ⁊ ꝑ suꝑiorẽ scientiã uirtute oognitionis:⁊ ꝑ p̃stantiorẽ
qͤs hominib demonst̾ret᷑. Cũ uͦ beato iob respondisse dñs de turbi¬
ne dr̃: utrũ ꝑ semetipsum. an ei ꝑ angłm sic locut᷑ ambigit᷑.  otu¬
erunt qͥppe ꝑ angłm cõmotiones aeris fieri: ⁊ ꝑ hec ei que subun¬
cta st̃. ꝑ eũ uerba mandari. Rursũque potuit ⁊ exteriꝰ angłs in tͣ¬
bine aerẽ excutere: ⁊ tam̃ interiꝰ ꝑ semet ipsũ dñs uim sue sententi

Expanded text:
 itaque Deus Angelus qui mittitur, cui verba ab angelo quae dicere debeat, jubentur. Sed quia in conspectu Conditoris angelica ministeria ordinata graduum dispositione distincta sunt, ut et pro communi felicitate beatitudinis opificem suum simul videntes gaudeant, et tamen pro dispositione dignitatis aliis alii subministrent, ad prophetam angelum angelus mittit; et quem secum de Deo gaudere communiter conspicit, et docet et dirigit: quia eum et per superiorem scientiam virtute cognitionis, et per praestantiorem Deus hominibus demonstraretur. Cum vero beato Job respondisse Dominus de turbine dicitur, utrum per semetipsum, an ei per angelum sit locutus ambigitur. Potuerunt quippe per angelum commotiones aeris fieri, et haec ei quae subjuncta sunt per eum verba mandari. Rursumque potuit et exterius angelus in turbine aerem excutere, et tamen interius per semetipsum Dominus vim suae s
Abbreviated transcription (Latin):
lio eũ qͥ sibi subicit᷑ adtendat: ac licet se p̃ire ⁊ aluis sentiat. eidẽ
tam̃ quẽ suꝑat se. in aliis post ponat. Sic cuncta moderatur. ut
dũ singula qͥq st̃ om̃iũ int̃posita quadã caritatis necessitudine.
deat. ut ipse alteri possidendũ qd̃ accip̃ humilit̃ impendat. Hinc
enĩ ꝑ petrũ dr̃. Unusqͥsq sic̃ accep̃ grãm in alterutrũ illam ad¬
ministrantes: sic̃ boni dispensatores multiformis gr̃ȩ dei. Tunc
namq bene multiformis gr̃a dei dispensat᷑. qͣndo acceptũ donũ.
⁊ ei qͥ hoc ñ habet credit᷑. quando ꝓpt̃ eũ cui impendit᷑ datum
caritas a iugo culpȩ liberos reddit. cũ ucissim nos nr̃o ꝑ amorẽ
seruitio subebat: cũ ⁊ aliena bona nr̃a credimꝰ.: ⁊ nr̃a aliis qͣsi sua

Expanded text:
lio eum qui sibi subjicitur attendat; ac licet se praeire ex aliis sentiat, eidem lio eum qui sibi subjicitur attendat; ac licet se praeire ex aliis sentiat, eidem tamen quem superat se in aliis postponat: Sic cuncta moderatur, ut dum singula quaeque sunt omnium, interposita quadam charitatis necessitudine, deat, ut ipse alteri possidendum quod accepit humiliter impendat. Hinc enim per Petrum dicitur: Unusquisque sicut accepit gratiam in alterutrum illam adicens: Sicut boni dispensatores multiformis gratiae Dei. Tunc namque bene multiformis gratia Dei dispensatur, quando acceptum donum et ejus qui hoc non habet creditur, quando propter eum cui impenditur sibi datum charitas a jugo culpae liberos reddit, cum vicissim nos nostro per amorem servitio subjicit: cum et aliena bona nostra credimus, et nostra aliis, quasi sua
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ad p̃sentẽ uitã etiã mortuos reuocat: ⁊ tam̃ ꝓphetis gr̃am
non habens: quȩ sibi uentura st̃ ignorat. Ille uentura queq ue
lud p̃sentia adtendit.: ⁊ tam̃ in nulla signoꝵ oꝑatione se exerit.
Iste ꝑ. discretionẽ sp̃uum in factis subtilit m̃tes conspic̃: s tam̃
diuersi generis linguas nescit. Ille diuersi generis linguas exa¬
minat: s tam̃ in reb similib. dissimilia corda non pensat. alius
in una lingua quã nouit sermonũ pondera int̃pretando pru¬
dent̃ discutit: ⁊ tam̃ reliqͥs bonis quȩ ñ habet patient̃ caret.
Sic itaq creator nr̃ ac dispositor cuncta moderat᷑. u̾t qͥ ex tolli
poterat ex dono qd̵ habet. humiliet᷑ ex uirtute ꝗͣ non habet.
S ic cuncta moderat᷑. ut cũ ꝑ impensã grãm unũ quẽq subleuat.
etiã ꝑ disparẽ alteri alterũ subleuet. ⁊ meliorẽ quisq dono a¬

Expanded text:
tum ad praesentem vitam etiam mortuos revocat, et tamen prophetiae gratiam tum ad praesentem vitam etiam mortuos revocat, et tamen prophetiae gratiam non habens, quae lut praesentia attendit, et tamen in nulla signorum operatione se exerit; iste per discretionem spirituum in factis subtiliter mentes conspicit, et tamen diversi generis linguas nescit. Ille diversi generis linguas examinat, sed tamen viribus similibus dissimilia corda non pensat. Alius in una lingua quam novit, sermonum pondera interpretando prudenter discutit, et tamen reliquis bonis quae non habet, patienter caret. Sic itaque Creator noster ac dispositor cuncta moderatur, ut qui extolli poterat ex dono quod habet, humilietur ex virtute quam non habet. Sic cuncta moderatur, ut cum per impensam gratiam unumquemque sublevat, etiam per disparem alterius alterum subdat, et meliorem quisque dono a
Abbreviated transcription (Latin):
gentiã. quis posuit m̃suras eius si nosti: uł qͥs tetendit suꝑ eã
ditii secreto moderamine. alii sermonẽ sapientiȩ. alii sermonẽ
scientiȩ. alii plenã fidẽ. alii grãm sanitatũ. alii oꝑationẽ uir¬
tutũ. alii ꝓphetiã. alii discretionẽ sp̃uum. alii genera lin¬
guar̃. alii interp̃tationẽ sermonũ tribuit: quatinꝰ in uno eo¬
demq sp̃u. iste uerbo sapientiȩ polleat. nec tam̃ sermone sci¬
entiȩ id ẽ doctrine fultiat᷑: qr sentire atq inuenire susfic̃. etiã
qd̵ ꝑ chscendi studiũ ñ app̃hendit. Ile sermone scientiȩ fulget.
nec tam̃ in uerbo sapientiȩ conualescit: ꝙ ⁊ suffic̃ explere qͣn¬
tũ didic̃. ⁊ tam̃ ad sentiendum ex semet ipso subtile aliqͥd ñ
ad surgit. Iste ꝑ fidẽ n elem̃tis imꝑat: nec tam̃ ꝑ sanitatũ grãm
infirmitates corporũ curat. Ie orationis ope morbos subtͣmt.
nec tam̃ arenti t̃re uerbo pluuias reddit. Iste oꝑatione uirtu¬

Expanded text:
gentiam, quis posuit mensuras eius, si nosti? Vel quis tetendit super eam nterni judicii secreto moderamine, alii sermonem sapientiae; alii sermonem scientiae; alii plenam fidem; alii gratiam sanitatum; alii operationem virtutum; alii prophetiam; alii discretionem spguarum, alii interpretationem sermonum tribuit; quatenus in uno eodemque spiritu iste verbo sapientiae polleat, nec tamen sermone scientiae, id est doctrinae, fulciatur; quia sentire atque invenire sufficit, etiam quod per discendi studium non apprehendit. Ille sermone scientiae fulget, nec tamen in verbo sapientiae convalescit, quia et sufficit explere quantum didicit, et tamen ad sentiendum ex semetipso subtile aliquid non assurgit. Iste per fidem et elementis imperat, nec tamen per sanitatum gratiam infirmitates corporum curat. Ille orationis ope morbos subtrahit, nec tamen arenti terrae verbo pluvias reddit. Iste operatione virtu
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ se ẽẽ ne̾cire: qr ⁊ si iã dei p̃cepta nouimꝰ: ⁊ si iam uirtutẽ
uerboꝵ illiꝰ sollicita consideratiõe ponderamꝰ: ⁊ si iã quȩ intel¬
lexisse nos credimꝰ agunꝰ: ad huc tam̃ acta ẽadẽ. qͣ duffetione ex¬
aminis sint discutienda. nescimꝰ. Necdũ faciẽ dei cernimꝰ: nec dũ
occulta eiꝰ consilia uiciemꝰ. Quanta gͦ nr̃a ẽ conscientia. quȩ qͦ¬

Expanded text:
epta novimus, etsi jam virtutem verborum illius sollicita consideratione ponderamus, etsi jam quae intellexisse nos credimus agimus, adhuc aperte eadem quali districtione examinis sint discutienda nescimus, necdum Dei faciem cernimus, necdum occulta ejus consilia videmus. Quanta ergo est nostra scientia
Abbreviated transcription (Latin):
bulans. ut cecis m̃tib neqͥtiam suã ñ solũ sermonib s etiã reb
aꝑiret: quatinꝰ peccator homo. ⁊ ꝑ uerba qd̵ fecerat audiret: ⁊
ꝑ deambulationẽ amisso et̃nitatis statu. mutabilitatis suȩ icon¬
stantiã cerneret:i ꝑ aurã feruore caritatis expulso. torporẽ su¬
ũ animaduerteret: ⁊ ꝑ declinationẽ solis cognosceret. qd̵ ad tene¬
bras ꝓpinqͣret. Aliquando ymaginib cordis ocłis extensis ꝑ an¬
głos loqͥtur d̾s. sic iacob subnixa celo scala dormiens uidit:
sic̃ petrus linteũ reptilib ac quadrupedib plenũ mextasi raptꝰ
aspex̃. Qui nͥ incorporeis hȩc ocłis cerneret. mextasi ñ fiuiss : sic̃¬

Expanded text:
cis mentibus nequitiam suam non solum sermonibus, sed etiam rebus aperiret, quatenus peccator homo, et per verba quod fecerat, audiret; et per deambulationem, amisso aeternitatis statu, mutabilitatis suae inconstantiam cerneret: et per auram, fervore charitatis expulso, torporem suum animadverteret, et per declinationem solis cognosceret quod ad tene IV. 7. Aliquando imaginibus cordis oculis ostensis per angelos loquitur Deus, sicut Jacob subnixam coelo scalam dormiens vidit ; sicut Petrus linteum reptilibus ac quadrupedibus plenum in ecstasi raptus aspexit , qui nisi incorporeis oculis haec cerneret, in ecstasi non fuisset; sic
Abbreviated transcription (Latin):
magna dd circũspectione. ddep̃hendit: mira uirtutȩ suꝑanit. Qiuia
enĩ de semetipso intꝰ humilia sentiens. honorẽ exteriꝰ ñ querit. msi¬
nuat dicens. Ludã.: ⁊ uilior fiam. E ꝙ ꝑ hoc qd̵ uilẽ se exteriꝰ p̃buit
neqͥquã interiꝰ intumescit: adiung̃ Eroq humił in ocłis meis.: de si
dicat. Qualẽ me exteriꝰ despitiens exhibeo: talẽ me .i interiꝰ attendo
Quid gͦ acturi st̃ qͦs doctrina eleuat. si dd ex carne sua uentur̃ redẽ¬
ptorem nouerat. eiꝰ gaudia ꝓpħando nuntiabat: ⁊ tam̃ in semetip¬
so ceruicẽ cordis ualida discretionis calce depͥmebat dicens. eroq h¬

Expanded text:
magna David circumspectione deprehendit, mira virtute superavit: quia magna David circumspectione deprehendit, mira virtute superavit: quia enim de semeptiso intus humilia sentiens, honorem exterius non quaerit, insinuat dicens: Ludam, et vilior fiam. Et quia per hoc quod vilem se exterius praebuit, nequaquam interius intumescit, adjungit: Eroque humilis in oculis medicat: Qualem me exterius despiciens exhibeo, talem me et interius attendo. Quid ergo acturi sunt, quos doctrina elevat, si David ex carne sua venturum Redemptorem noverat, ejusque gaudia prophetando nuntiabat; et tamen in semetipso cervicem cordis valida discretionis calce deprimebat, dicens: Eroque h