comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ne aĩarum supplicia post defimctũ morte corpus relinqs. Et
magna quidem ĩquit. Quorum alia penali acerbitate alia purga¬
toria dementia exerceri puto. Sed nunc de hiis disere̾ ⁊siliu
non est. Id uero hactenus exegimus ut que ĩdignissima tibi ui
debatur malor potestas. ram nullam ẽẽ cognosceres. Quosq ĩ pu¬
nitos querehare uideres nimꝙͣ ĩprobitatis suc carere suppliciis. li¬
cenciam quã cito finiri prabaris ne longam ẽe diceres. Infeliciorẽq
fore si diuturnior. Infelicissimã uero si eẽt eterna. Post ħ miẜiores
ẽe ĩprobos iniusta ĩpunitate dimissos. ꝙͣ iusta ulcione ꝑimnitos. cu¬
sentencie ꝯsequens est ut tũ demũ grauiorib suppliciis arguant
cũ ĩpuniti eẽ creduntur. Tum ego cũ tuas inꝙͣ rõnes cõsidero nids
dici uerius puto. at si ad hominũ iudicia reuertar ꝗs ille ẽ cui hoc

Expanded text:
ne animarum supplicia post defunctum morte corpus relinquis? — Et ne animarum supplicia post defunctum morte corpus relinquis? — Et magna quidem, inquit, quorum alia poenali acerbitate, alia vero purgatoria clementia exerceri puto, sed nunc de his disserere consilium non est. Id vero hactenus egimus, ut, quae indignissima tibi \' videbatur malorum potestas, eam nullam esse cognosceres, quosque impunitos querebare, videres numquam improbitatis suae carere suppliciis, licentiam, quam cito finiri precabaris, nec longam esse disceres infelicioremque fore, si diuturnior, infelicissimam vero, si esset aeterna; post haec miseriores esse improbos iniusta isententiae consequens est ut tum demum grauioribus suppliciis urgueantur cum impuniti esse creduntur. – Tum ego: Cum tuas, inquam, rationes considero, nihil dici uerius puto; at si ad hominum iudicia reuertar, quis ille est cui haec
Abbreviated transcription (Latin):
nun ne felicior est co cuius pura ac solitaria sine auusꝙͣ boni admix¬
tione miseria est. Sic inꝙͣ uidetur. Quid si eidem misero qui auictis
careat bonis preter ea quib miser ẽ. malũ aliud fuerit anexum nõ¬
ne multo ĩfelicior eo censendus ẽ cuius infortuniũ bon ꝑticiꝑatioẽ
supplicio carent in est eis aliquid ulterus mali ip̃a imꝑunitas. ꝙͣ
iniquitatis merito malu ẽẽ confessus es Negare non possimi.
Multo igitur ĩfeliciores improbi sunt iniusta ĩpunitate donati.
ꝙͣ iusta ulcione puniti. S ꝑuniri ĩ probos iustum. Impunitos uero
clabi iniquum esse manifestum est. Quis id neget. S ne istud ꝗdẽ
ait quisꝙͣ negabit. bonum ẽẽ omne quod iustum ẽ. Contraq quod
iniustum est malum liquet. Respondi tũ ego. Ista ꝗdem conse¬
ipͣtia sunt eis q̃ pauleante cõclusa sunt. S queso inꝙ̾ te. nulla¬

Expanded text:
nonne felicior est eo cuius pura ac solitaria sine cuiusquam boni ad-mixnonne felicior est eo cuius pura ac solitaria sine cuiusquam boni ad-mixtione miseria est? Sic, inquam, uidetur. Quid si eidem misero qui cunctis careat bonis, praeter ea quibus miser est malum aliud fuerit adnexum, nonne multo infelicior eo censendus est cuius infortunium boni participatione supplicio carent, inest eis aliquid ulterius, mali ipsa impunitas, quam iniquitatis merito malum esse confessus es. — Negare non possum. — Multo igitur infeliciores improbi sunt iniusta impunitate donati quam iusta ultione puniti. Sed puniri improbos iustum, impunitos vero elabi iniquum esse manifestum est. — Quis id neget? — Sed ne illud quidem, ait, quisquam \' negabit bonum esse omne, quod iustum est, contraque, quod iniustum est, malum. — Liquere respondi. Tum ego: Ista quidem consequentia sunt eis, quae paulo ante conclusa sunt; sed quaeso, inquam, te, nulla
Abbreviated transcription (Latin):
uel collocationẽ propositionum non ẽẽ efficacem neccessarie condu¬
sionis ostendat. alioquĩ concessis precedentib nichil prorsus est qͥdꝰ de
illatione causetur. Nam hoc quoq quod dicam nõ minus mirum udẽat᷑
sed er hiis que sumpta sunt eq ẽ neccessarium. Quid nã inꝙͣ. feliciores
inquit eẽ improbos supplicia luentes. ꝙͣ si cos nulla iustitie pena toerer¬
at. Neq id nunc molior quod cuuisius ueniat in mentem corrigi ulrioẽ
priuos mores et ad rectum supplicii terrore dedua. ceteris q exẽplu
esse culpanda fugiendi. Sed alio quad̃modo ĩfeliciores ẽe improbos
arbitror ĩpunitos. tam et si nulla ratio correctioĩs nullus respectus
habratur exempli. Et quis erit inꝙͣ preter hos alius modͥus. Et illa
bonos inquit ẽẽ felices malos uero miseros nõ ne concessimus. Ita
est inquam. Si igitur inquit nuserie cuiuspiam bonũ aliq addatur.

Expanded text:
uel collocationem propositionum non esse efficacem necessariae concluuel collocationem propositionum non esse efficacem necessariae conclusionis ostendat; alioquin concessis praecedentibus nihil prorsus est quod de inlatione causetur. Nam hoc quoque quod dicam non minus mirum uideatur, sed ex his quae sumpta sunt aeque est necessarium. Quidnam? inquam. Feliciores, inquit, esse improbos supplicia luentes quam si eos nulla iustitiae poena coerceat. Neque id nunc molior quod cuiuis ueniat in mentem, corrigi ultione prauos mores et ad rectum supplicii terrore deduci, ceteris quoque exemplum esse culpanda fugiendi, sed alio quodam modo infeliciores esse improbos arbitror impunitos, tametsi nulla ratio correctionis, nullus respectus habeatur exempli. Et quis erit, inquam, praeter hos alius modus? Et illa: Bonos, inquit, esse felices, malos uero miseros nonne concessimus? Ita est, inquam. Si igitur, inquit, miseriae cuiuspiam bonum aliquid addatur,
Abbreviated transcription (Latin):
bilitate deserti uehementer exopto. Carebunt ĩ qt ciius ꝙͣ uel
tuforsitan uelis uel ille sese extiment carituros. Neq enim est a¬
liquid in tam brenib uite metis ita serum quod expectare longũ
ĩmortalis presertim animus putet. Quorum magna spes et excel¬
sa facinorum machina repentino atq insperato seꝑe fine destruitur.
Quod quidem illis miserie modum statuit. Nam si neꝗcia miseros
farit. miserior sit neccesse est diuturnior nequam. Quos ĩfelicissiõs
ẽẽ iudicarem si non eoꝵ maliciã saltem mors extrema finiret. Et¬
enu si de prauitatis infortunio uera conclusimus. infinita liquet
ẽe miseriam. quam constat eternam / Tum ego mira ꝗdem inquam.
et concessu difficilis illatio sed hiis eam que prius concessa sunt ĩ¬
unum conuenire agnosco. Recte inquit extimas sed qui ꝯclusioni
accedere putat durum equum ẽ uel falsum aliꝗd p̾cesisse de mõstret.

Expanded text:
bilitate deserti uehementer exopto. Carebunt, inquit, ocius quam uel bilitate deserti uehementer exopto. Carebunt, inquit, ocius quam uel tu forsitan uelis uel illi sese aes timent esse carituros. Neque enim est aliquid in tam breuibus uitae metis ita serum quod exspectare longum immortalis praesertim animus putet: quorum magna spes et excelsa facinorum machina repentino atque insperato saepe fine destruitur, quod quidem illis miseriae modum statuit. Nam si nequitia miseros facit, miserior sit necesse est diuturnior nequam; quos infelicissimos esse iudicarem, si non eorum malitiam saltem mors extrema finiret. .Etenim si de prauitatis infortunio uera conclusimus, infinitam liquet esse miseriam quam esse constat aeternam. Tum ego: Mira quidem, inquam, et concessu difficilis inlatio, sed his eam quae prius concessa sunt nimium conuenire cognosco. Recte, inquit, aestimas. Sed qui conclusioni accedere durum putat, aequum est uel falsum aliquid praecessisse demonstrat
Abbreviated transcription (Latin):
Tecta mitis obambulat.
Numen archadis alitis
Nec nocentia corpori¬
Mentis uulnere seuiũt.
¶m ego fateor inꝙͣ. Nec ĩniria dici indeo uiciosos tam et si
human corporis spẽm seruent. ĩ belluas tñ aĩoꝵ qualitate
mutari. Sed quorum atrox scelerataq mens bonoꝵ ꝑuicie seuit id
ipsum eis licere noluissem. Nec licet inquit uti ꝯuenienti mõstrabit᷑
loco. Sed tñ si idip̃m quod eis licere creditur anferatur magna ex
parte sceleratorum hominũ pena releuatur. Et enim quod ĩcredibile
forte nuiꝙͣ uideatur. Infeliciores ẽẽ neccesse ẽ malos cũ concupita ꝑ¬
fecerint. ꝙͣ si ca que cupiunt implere nõ possunt. Naui si nuseru
est uoluisse praua potuisse miserrus est. sine quo noluntatis miẜe
langueret effectus. Itaq iñ sua singulis miseria sit. triplici ĩfor¬
tumo neccesse est urgeantur. quos uidas scelus uelle posse ꝑficeͬ
Acredo inꝙͣ. S uti har ĩfortunio cito careãt patrandi sceleris possi¬

Expanded text:
lecta mitis obambulat. Numen Arcadis alitis Nec nocentia corporMentis uulnere saeuiunt. Tum ego: Fateor, inquam, nec iniuria dici uideo uitiosos, tametsi humani corporis speciem seruent, in beluas tamen animorum qualitate mutari; sed quorum atrox scelerataque mens bonorum pernicie saeuit, id ipsum eis licere noluissem. Nec licet, inquit, uti conuenienti monstrabitur loco. Sed tamen si id ipsum quod eis licere creditur auferatur, magna ex parte sceleratorum hominum poena releuetur. Etenim quod incredibile cuiquam forte uideatur, infeliciores esse necesse est malos, cum cupita perfecerint, quam si ea quae cupiunt implere non possint. Nam si miserum est uoluisse praua, potuisse miserius est, sine quo uoluntatis miserae langueret effectus. Itaque cum sua singulis miseria sit, triplici infortunio necesse est urgeantur quos uideas scelus uelle, posse, perficere. Accedo, inquam, sed uti hoc infortunio cito careant patrandi sceleris possi
Abbreviated transcription (Latin):
e ĩ nobilitate boĩ id arbitror c̃e solũ. ut ĩpoi̾ta nobilib neccͣitudo ui¬
deatur. nec a maioꝵ uiitute degeneretur.
Mne hominum gemis in terris simili surgit ab ortu
Unus enĩ reꝵ pater est. Unus ꝗ cuncta ministrat
Ille dedit phebo radios. dedit et cornua lune
Ille hoĩes etia terris dedit. et sidera celo.
Hic dausit mẽbris aĩos celsa sede petitos
adottales igitur ꝯctos edidit nobile germen.
Quid genus et ꝑuauos strepitis. si pͥmordia nr̃a

Expanded text:
est in nobilitate bonum, id esse arbitror solum, ut imposita nobilibus necessitudo viest in nobilitate bonum, id esse arbitror solum, ut imposita nobilibus necessitudo videatur, ne a maiorum virtute degeneret. Omne hominum genus in terris simili surgit ab ortu; unus enim rerum pater est, unus cuncta ministrat. Ille dedit Phoebo radios, dedit et cornua lunae, ille homines etiam terris dedit ut sidera caelo, hic clausit membris animos celsa sede petitos; mortales igitur cunctos edit nobile germen. Quid genus et proavos strepitis? Si primordia
Abbreviated transcription (Latin):
płies enĩ magnũ sepe nom̃ falsis nilgi opinioĩb abstulerũt. quo
qd turpius excogitari põt. Nam ꝗ falso p̾dicãtur suis ip̃i neccesse
est laudib erubescãt. Quesi ⁊̃ meritis ꝯq̃site sint. ꝗd tñ sapiẽtis
adiecerint ꝯscĩe Qui bonũ suum nõ ppłari rumore s ꝯscĩe ueri
gentes neccesse sit. ad qͣs unius fama hoĩs neq̾at ꝓuen̾re. Eit ut ꝙ
ta extimas eẽ głiosum ꝓxima ꝑte t̾raꝵ nideat᷑ ĩglorius. Inter ħ
uõ ppłarem grã nec ⁊memoratõe ꝗdẽ dignã puto. q̃ nec iudicio
ꝓuenit nͨ unꝙͣ firma ꝑdurat. Iam uero ꝙͣ sit ĩane ꝙͣ sit futile nobi¬
litatis nom̃ qͥs nõ uideat. Que si ad claritudinẽ referatur: res alicã
ẽ. Uidetur nanq ẽẽ nobilitas q̃dam de meritis ueĩens laus parẽtũ.
Q si claritudinẽ p̾dicatio facit illi sint clari neccesse ẽ ꝗ p̃dicãtur.
Quare splendidũ te si tuã nõ hẽs. aliena claritudo nõ efficit. eꝵ siꝗd

Expanded text:
es enim magnum saepe nomen falsis vulgi opinionibus abstulerunt, quo quid turpius excogitari potest? Nam qui falso praedicantur, suis ipsi necesse est laudibus erubescant. Quae si etiam meritis conquisitae sint, quid tamen sapientis adiecerint conscientiae, qui bonum suum non populari rumore, sed conscientites esse necesse sit ad quas unius fama hominis nequeat peruenire, fit ut quem tu aestimas esse gloriosum proxima parte terrarum uideatur inglorius. Inter haec uero popularem gratiam ne commemoratione quidem dignam puto, quae nec iudicio prouenit nec umquam firma perdurat. Iam uero quam sit inane, quam futtile nobilitatis nomen, quis non uideat? Quae si ad claritudinem refertur, aliena est; uidetur namque esse nobilitas quaedam de meritis ueQuodsi claritudinem praedicatio facit, illi sint clari necesse est, qui praedicantur; quare splendidum te, si tuam non habes, aliena claritudo non efficit. Quodsi quid
Abbreviated transcription (Latin):
Slut quis ualeat nescita loqui.
Quone inueniat. quis repertam
Queat ignarrus noscere formam
An cũ mentem cerneret altam
Parcter summam et singala norat.
Nunc membrorum condita nube

Expanded text:
ut quis ualeat nescita sequi? Quoue inueniat, quisque repertam Queat ignarus noscere formam? An cum mentem cerneret altam. Pariter summam et singula norat? Nunc membrorum condita nube
Abbreviated transcription (Latin):
siqñ qd̾ ꝑ raꝵ ẽ ꝓbis deferẽt᷑ qd ĩ eis aluid ꝙͣ ꝓbitas utẽtiũ placet
Ita fit ut nõ mrtutib ex digͥtate s ex uͥtute digͥtatib honor acce¬
dat. Que uõ est ista ur̃a expetibilis ac p̾clara potẽtia. Non ne o ter
unu aliquẽ ius sibi ac potãtem p̃ceteris nẽdicãte ꝙͣto mouereiͣs
cachĩno. Quid uõ si corpus spectes ĩbeciliꝰ hoĩe repire q̃as. quos
uiꝵ suppliciis se tirãnus adactuꝵ putaret ut adu̾su se fce̾ ꝯiuratõis
oscios ꝑderet liuguã ille momordit atq absadit. et ĩ os seuiẽtis
tirãm abiecit. Ita cruciatus quos putabat tirãnus mã crudeli¬
possit. qd̾ sb̾stinere ab alio ip̃e nõ possit. Busiride accepimꝰ necare
hospites solitũ ab hertule hospite fuisse mactatũ: Regulꝰ płes
penoꝵ bello captos ĩ uĩcla Siecerat. s mox ip̃e uictoꝵ catenis
tib et potãtib ĩesset aliꝗd nãlis ac ꝓpri boĩ. nunꝙͣ pessimis

Expanded text:
st, probis deferantur, quid in eis aliud quam probitas utentium placet? Ita fit ut non uirtutibus ex dignitate sed ex uirtute dignitatibus honor accedat. Quae uero est ista uestra expetibilis ac praeclara potentia? Nonne, o terunum aliquem ius sibi ac potestatem prae ceteris uindicantem, quanto mouereris cachinno! Quid uero, si corpus spectes, inbecillius homine reperire queas quos uirum suppliciis se tyrannus adacturum Putaret, ut aduersum se factae coniurationis conscios proderet, linguam ille momordit atque abscidit et in os tyranni saeuientis abiecit; ita cruciatus, quos putabat tyrannus materiam crudelisquam 1 possit, quod sustinere ab alio ipse non possit? Busiridem accipimus necare hospites solitum ab Hercule hospite fuisse mactatum. Regulus plures Poenorum bello captos in uincla coniecerat, sed mox ipse uictorum catenis tes ac potestatibus inesset aliquid naturalis ac proprii boni, n
Abbreviated transcription (Latin):
atur. Et alia ꝗde suis ꝯtenta sũt. uos autẽ deo inte ꝯsiłes ab
reb ĩfimis excellẽtis nẽ ornam̃ta captatis. Nec ĩtelligitis ꝙtã
ꝯditori ur̃o faciatis ĩiuria. Ille genus humanũ terreĩs oĩb
p̾stare uoluit. Uos dignitatem urãm ĩfra q̃q ĩfima detruditis
Nam si õe cuiusq bonu eo cuiꝰ ẽ ꝯstat ẽẽ p̾cioxius. cũ uilissima
reꝵ ur̃a bona ẽẽ uidicatis eisde uosꝰ metipõs ur̃a existimatione
bestias redigatur. si se nosce desierit: Nam ceteris aĩantib se se
ornari posse aliꝗd ornam̃tis existimatis alienis. At id fieri neqt
Nam siꝗd ex appoĩtis luocat. ip̃a ꝗde q̃ sunt appoĩta laudantur.
Illud uõ hiis tectum atq uelatũ ĩ sua nichilominꝰ feditate per¬
durat. Ego nõ nego illud ẽẽ bonũ quod noceat hñti. Nũ id mẽ¬

Expanded text:
atur? Et alia quidem suis contenta sunt, uos autem deo mente consimiles ab atur? Et alia quidem suis contenta sunt, uos autem deo mente consimiles ab rebus infimis excellentis naturae ornamenta captatis nec intellegitis quantam conditori uestro faciatis iniuriam. Ille genus humanum terrenis omnibus praestare uoluit, uos dignitatem uestram infra infima quaeque detruditis. Nam si omne cuiusque bonum eo cuius est constat esse pretiosius, cum uilissima rerum uestra bona esse iudicatis eisdem uosmet ipsos uestra existimatione bestias redigatur si se nosse desierit; nam ceteris animantibus seseornari posse aliquid ornamentis existimatis alienis! At id fieri nequit; nam si quid ex appositis luceat, ipsa quidem quae sunt apposita laudantur, illud uero his tectum atque uelatum in sua nihilo minus foeditate perdurat. Ego uero nego ullum esse bonum quod noceat habenti. Num id men
Abbreviated transcription (Latin):
Ex ꝗb oĩb nichil hoꝵ q̃ in tuis ꝯputas boĩs: tuũ ẽẽ bonum
liꝗdo mõstrat᷑. ꝗb si nicħ ĩest appetẽde ꝓ locitudĩs. qd ẽ qd̾ uel
amissis doleas uł leteris retẽtis. Ꝙ si nã pulcra sũt qd id tua
refert. Nã ħ ꝑ se a tuis quoq opib seq̃strata ꝑlacuisset.Neq
debãt᷑. tuis ea diuiciis ãnuãre malluisti. Quid autẽ tãto fortuẽ
strepitu desideratis. fugare credo ĩdigẽtia copia q̃ritis. atꝗho
suppelletilis uarietate. Ueꝵ q illud ẽ ꝑmultis eos ĩdige̾ ꝗ per¬
multa possideãt. Contraq ueꝵ ẽ minimo eos ĩdige̾ ꝗͥ abũdãtiã
suã nẽ necc̃itate nõ ãbitus suꝑfluitate metiãt᷑. Ita ne aute
nullũ ẽ ꝓpͥu uob̾ atq isitũ bonũ ut extemis ac sepoĩtis rebus
bona ur̃a q̃ratis. Sic reꝵ u̾sa ꝯdicio ẽ. ut diuinũ merito rõnis
aĩal nõ aliter sibi splendẽ nisi ĩaĩate suppelletilis possessioe inde¬

Expanded text:
is conputas bonis tuum esse bonum liquido monstratur. Quibus si nihil inest appetendae pulchritudinis, quid est quod uel amissis doleas uel laeteris retentis? Quod si natura pulchra sunt, quid id tua refert? Nam haec per se a tuis quoque opibus sequestrata placuissent. Neque debantur, tuis ea diuitiis adnumerare maluisti. Quid autem tanto fortunae strepitu desideratis? Fugare credo indigentiam copia quaeritis. Atqusupellectilis uarietatem, uerumque illud est permultis eos indigere qui permulta possideant contraque minimum qui abundantiam suam naturae necessitate non ambitus superfluitnullum est proprium uobis atque insitum bonum ut in externis ac sepositis rebus bona uestra quaeratis? Sic rerum uersa condicio est ut diuinum merito rationis animal non aliter sibi splendere nisi inanimatae supellectilis possessione uide
Abbreviated transcription (Latin):
ãplexaris. Nimꝙͣ tua faciet eẽ fortuna q̃ a te nã reꝵ ẽẽ feçit
aliena. Terraꝵ ꝗdẽ fructus aĩantiu ꝓculdubio debe̾t᷑ alim̃tis.
S si qd̾ nature satis ẽ replẽ indigẽtia uelis. nicħ ẽ fortuẽ

Expanded text:
amplexaris? Numquam tua faciet esse fortuna quae a te natura rerum fecit amplexaris? Numquam tua faciet esse fortuna quae a te natura rerum fecit aliena. Terrarum quidem fructus animantium procul dubio debentur alimentis. Sed si, quod naturae satis est, replere indigenti
Abbreviated transcription (Latin):
Digͣ angustas ĩopes q diuicias. q̃s nec hr̃e totas płib licet
et ad ꝙlibet sine ceteroꝵ pauptate nõ ueniu̾t. An gẽmarum
fulgor oculos trahit. S siꝗd est ĩ hoc splendore p̃cipui. gẽmaꝵ
ẽ lux illa nõ hoĩuz. quas qdez mirari hoĩes uehem̃ter ad¬
miror. Quid ẽ eĩ carens aĩe motu atq ꝑage mẽbrorũ¬
ꝙ aĩate rõabili q nã pulirũ ẽẽ iure uideat᷑: Que tam et si
ditoris oꝑa suiq distintoẽ postreme aliꝗd pulcritudis traht¬
y tñ ur̃am excellẽtia collocate admiratĩe ur̃a nullo mõ mẽ¬
bantur. An uos agroꝵ pulcritudo delectat. Qͥd ni. Est en un
pulc̾imi oꝑis pulcra portio. Sic quõda sereĩ maris facie gau¬
demꝰ Sic celum sidera lunã soleq miram. Nũ te hoꝵ aliqd
attingit. Nun audes alicurꝰ taliu splẽdore głiari: An u̾nis
Norib ip̃e distingueris. An tua ĩ estiuos fructus ĩtumescit
ubertas. Quid ĩamb gaudiis rapis. Qͥd extertia bona ꝓtius

Expanded text:
 angustas inopesque diuitias quas nec habere totas pluribus licet et ad quemlibet sine ceterorum paupertate non ueniunt! An gemmarum fulgor oculos trahit? Sed si quid est in hoc splendore praecipui, gemmarum est lux illa non hominum, quas quidem mirari homines uehementer admiror. Quid est enim carens animae motu atque compage quod animatae rationabilique naturae pulchrum esse iure uideatur? Quae tametsi conditoris opera suique distinctione postremae aliquid pulchritudinis trah tamen excellentiam conlocatae admirationem uestram nullo modo merebantur. An uos agrorum pulchritudo delectat? Quidni? Est enim pulcherrimi operis pulchra portio. Sic quondam sereni maris facie gaudemus; sic caelum sidera lunam solemque miramur. Num te horum aliquid attingit? Num audes alicuius talium splendore gloriari? An uernis floribus ipse distmgueris aut tua in aestiuos fructus intumescit ubertas? Quid inanibus gaudiis raperis? Quid externa bona pro tuis
Abbreviated transcription (Latin):
solicitus ꝑtimesçis si uite huiꝰ calle uacuus uiator ĩtrasses corã
latrone cantares. O p̃clara opũ mortaliuz bt̃itudo quã  adeptus
fueris securus eẽ desistis.
Noua litrora uiderat hospes.¬
Tunc clasica seua tacebant.
Odiis neq fusus acerbis
Cruor horrida tinxerat arua.

Expanded text:
sollicitus pertimescis, si uitae huius callem uacuus uiator intrasses, coram latrone cantares. O praeclara opum mortalium beatitudo quam cum adeptus fueris securus esse desisNoua litora uiderat hospes.Tunc classica saeua tacebant,  neque fusus acerbis or horrida tinxerat
Abbreviated transcription (Latin):
Certus figere saxo¬
Q̾uis tonet ruinis
Miscens equora uentus¬
Tu conditus quieti
Ridens etheris iras
rib utẽdu puto. Alge eĩ si iã caduca ⁊ mom̃tanea tor¬
tune dona nõ ẽẽnt. qd ĩ eis ẽ qd̾ ant nr̃m imꝙ Rieri q̃at: aut

Expanded text:
Certus figere saxomuis tonet ruinis s aequora uentusconditus quieti Ridens aetheris iras.ribus utendum puto. Age enim si iam caduca et momentaria fortunae dona non essent, quid in eis est quod a
Abbreviated transcription (Latin):
Quicꝗd de precipuis dee
Matris fontib hauserat.¬
Q luctus dabat ĩpotens.
Ꝙ luctum geĩans amor
Emptam carmune ꝯiugez.¬
S lex dona coercrat
Ne dum tartara liquerit¬
Fas sit lumina flectere.

Expanded text:
Quidquid praecipuis deae Matris fontibus had luctus dabat impotens, luctum geminans amorEmptam carmine conjud lex dona coerceat, ne, dum tartara liqueritin eam lumina flectere.
Abbreviated transcription (Latin):
babis qua ꝑ mutare nõ possis. Si uẽtis uela coĩtteres. nõ q
uolũtas peteret s quo flatus ĩpelleret ꝓmouereris. Si aruis
seĩa crederes feraçes ĩter se annos steriles q pẽsares. Fortune te¬
regẽdum dedisti. dñe morib oz ut obtẽperes. Tu nõ uoluẽtis
rote ĩpetum retinẽ conaris. At oĩu mortaliu stolidissime.
si manere incipit sors ẽẽ desistit.
Ec cu superba uerterit uicẽs dextra
Et extuantis more fertur enͣrupi
Dudum tremendos seua proterit reges.
Humilemq uicti subleuat fallax uultum.
Non illa miseros audit hãud eurat flectus.
Ultroq gemitus quos dira fecit ridet
Sic illa ludit. sic suas probat uires.

Expanded text:
babis quam permutare non possis? Si uentis uela committeres, non quo babis quam permutare non possis? Si uentis uela committeres, non quo uoluntas peteret, sed quo flatus impeteret promouereris. Si aruis semina crederes, feraces iregendum dedisti, dominae moribus oportet obtemperes. Tu uero uoluentis rotae impetum retinere conaris? At, omnium mortalium stolidissime, si manere incipit fors esse desistit. Haec cum superba uerterit uices dextra et aestuantis more fertur Euripi, dudum tremendos saeua proterit reges humilemque uicti subleuat fallax uultum. Non illa miseros audit aut curat fletus ultroque gemitus, dura quos fecit, ridet. Sic illa ludit, sic suas probat uires
Abbreviated transcription (Latin):
te ẽẽ mutata. Erras. hii semꝑ euis mores sũt. Ista ẽ nã eius.
S̾ eruauit curra te ꝓpͥa poius in ip̃a sui mutabilitate .ꝯstancia.
Talis erͣaͣt cũ blandiebatur. cũ tibi fasse illecebris felicitatis
alluderet. Dep̾hendisti ceci nmũs ambiguos uultus. Que¬
morib ne q̃raris. Si ꝑfidam phorrescis sꝑne atq abice ꝑnicio¬
sa ludente. Nlamͣ q̃ nunc tibi causa ẽ tanti meroris. hec eadem
calamitosos fugiẽs facit ꝗd ẽ aliud fugax ꝙ future quodam
calamitatis ĩdiciu. ⁊leq eĩ quod ante oculos sitũ ẽ suffic̾it
ĩtueri. Reꝵ exitus prudencia metitur. Eademq in alterutro
mutabilitas nec formidãdas fortune minas nec exoptandas
facit ẽẽ blandicias. Postremo equo aĩo tolleres oz ꝗcquid ĩtra
fortune area geritur. ⁊semel ugo eiꝰ colla sb̾miseris. Q si
manẽdi abeundi q scribere lege uelis ei quã tu tibi dñam
sponte legisti. Non ne ĩiurius fueris. et ĩpacĩa sortẽ exater¬

Expanded text:
 mutatam? erras. Hi semper ejus mores sunt, ista natura. Servavit circa te propriam potius in ipsa sui mutabilitate constantiam Talis erat cum blandiebatur, cum tibi falsae illecebris felicitatis alluderet. Deprehendisti caeci numinis ambiguos vultus. Qumoribus, ne queraris; sin perfidiam perhorrescis, sperne atque abice perniciose ludentem. Nam quae nunc tibi est tanti causa maeroris, haec eadem calamitosos fugiens facit, quid est aliud fugax quam futurae quoddam calamitatis indicium? Neque enim, quod ante oculos est situm, sufficit intueri: rerum exitus prudentia metitur eademque in alterutro mutabilitatis nec formidandas fortunae minas nec exoptandas facit esse blanditias. Postremo aequo animo tolleres oportet quid intra fortunae aream geritur cum semel iugo eius colla submiseris. Quod si manendi abeundique scribere legem uelis ei, quam tu tibi dominam sponte elegisti, nonne iniurius fueris et impatientia sortem exacer
Abbreviated transcription (Latin):
Hec ubi regnant.
E T hec paulisꝑ obticuit. Atq uor
attentidne mea modesta taciturnitate coleg̃
Sic exorsa est. Si penitus egritudĩs tue ca̾s
hĩtum q cognoui fortune pͥoris affectu desi¬
derioq tabescis. Ea tñ aĩ tui statũ sicuti tu
tibi fingis mutata ꝑuertit. Intelligo mustifor¬
mes illius Prodigii fucos. Et eousq euz hiis quos
eludere nititur. blandissima familiaritate ht. dũ ĩtollerabili do¬
lore ꝯfundat quos ĩsꝑata relinq̃rit: Cuuis si nãm moresq ac meri¬
tum remĩscare: nec te huisse ĩ ea pulcrũ aliꝗd nec amisisse cogͦsces.
S ut arbitror haud multu tibi ħ ĩ memoria rencrare laborabo

Expanded text:
ec ubi regnant. Post haec paulisper obticuit atque ubi attentionem meam modesta taciturnitate collegit, sic exorsa est: Si penitus aegritudinis tuae causas habitumque cognovi, fortunae prioris affectu desiderioque tabescis. Ea tantum animi tui sicuti tu tibi fingis mutata peruertit. Intellego multiformes illius prodigii fucos et eo usque cum his quos eludere nititur blandissimam familiaritatem, dum intolerabili dolore confundat quos insperata reliquerit. Cuius si naturam mores ac meritum reminiscare, nec habuisse te in ea pulchrum aliquid nec amisisse cognosces, sed ut arbitror haud multum tibi haec in memoriam reuocare laborauerim.
Abbreviated transcription (Latin):
non sine ꝗiͣ quoda Sflictu ⁊tingit aĩoꝵ. Sic factu ẽ ut tu quoq
paulisꝑ a tua tranqlitate discebis. S tpus ẽ te haurur aliꝗd ac
degustare a molle atq iocundu qd̾ ad interiora trãsmissu uali¬
diorib haustib ma fecerit. Adsit igꝰͫ rethorice suadela dul¬
cedinis. q̃ tu tm̃ recto calle ꝓcedit: cũ nr̃a ĩstituta nõ deserit.
Cũq hac musica nr̃i laris u̾nula nũc lemores nc̃ grauiores

Expanded text:
ingit animorum; sic factum est ut tu quoque paulisper a tua tranquillitate descisceres. Sed tempus est haurire te aliquid ac degustare molle atque iucundum quod ad interiora transmissum ualidioribus haustibus uiam fecerit. Adsit igitur Rhetoricae suadela dulcedinis quae tum tantum recto calle procedit, cum nostra instituta non deserit cumque hac Musica laris nostri uernacula nunc leuiores nunc gra
Abbreviated transcription (Latin):
duntur p̾tereunt. An tu ĩ hãc uite sce̾nã nũc ꝓͥmum subitus
hospes uenisti. Ullam ne huãnis reb mẽe ꝯstancia peris. Cũ
ip̃m sepe hoĩem uelox hora dissoluat. Nam et si rara ẽ fortuitis
manendi fides. ultun⁊ tñ uite dies mors qͥda fortune ẽ ⁊̃ manẽ¬
tis. Quid igitur referre putas. Tu ne illaz moriendo desas. an

Expanded text:
 creduntur maesta praetereunt. An tu in hanc uitae scenam nunc primum subitus  creduntur maesta praetereunt. An tu in hanc uitae scenam nunc primum subitus hospesque uenisti? Vllamne humanis rebus inesse constantiam reris, cum ipsum saepe hominem uelox hora dissoluat? Nam etsi rara est fortuitis manendi fides, ultimus tamen uitae dies mors quaedam fortunae est etiam manentis. Quid igitur referre putas tune illam moriendo deseras an
Abbreviated transcription (Latin):
dignitates. Ad singłe felicitatis tuc cumulũ ueĩre delectat
Siꝗs reꝵ mortaliu finctus ullu b̃titudĩs pondꝰ ht. poterit
ne memoria illuis lucis ꝙͣtalibet ĩgruentiu maloꝵ mole de¬
leri. Cũ duos piter sules liberos tuos a domo tua ꝓuehi
sub freꝙ̃cia patru sb̾ plebis alacritate uidisti: Cũ eisdem in
curia currules ĩsidẽtib tue regie laudis orator ĩgeni gła¬
ciraĩfułe multitudĩs exꝑectatõe triũphali largitoe saciasti.
Dedisti ut opinor uerba fortune dũ te illa demulcet. dũ te ut
delicias suas fouet. munꝰ qd̾ nulli unꝙͣ pͥuato comodauãt
abstulisti: Uis ne igitur cũ fortuna calculu ponẽ. Nunc te
pͥmu luenti oculo ꝑstrinxit. Si nũz modu q lectoru
tristiu ue ꝯside̾s adhuc te felice negare nõ possis & si
idcuro te fortumnatu ẽẽ nõ extimas qm̃ que tũc leta uide¬

Expanded text:
dignitates; ad singularem felicitate tuae cumulum uenire delectat. dignitates; ad singularem felicitate tuae cumulum uenire delectat. Si quis rerum mortalium fructus ullum beatitudinis pondus habet, poteritne illius memoria lucis quantalibet ingruentium malorum mole deleri cum duos pariter consules liberos tuos domo prouehi sub frequentia patrum sub plebis alacritate uidisti, cum eisdem in curia curules insidentibus tu regiae laudis orator ingenii glorcircumfusae multitudinis exspectationem triumphali largitione satiasti? Dedisti, ut opinor, uerba Fortunae dum te illa demulcet, dum te ut delicias suas fouet. Munus quod nulli umquam priuato commodauerat abstulisti. Visne igitur cum Fortuna calculum ponere? Nunc te primum liuenti oculo praestrinxit. Si numerum modumque laetorum tristiumue consideres, adhuc te felicem negare non possis. Quodsi idcirco te fortunatum esse non aestimas, quoniam quae tunc laeta uide
Abbreviated transcription (Latin):
non haberes. Aut si ꝗd e quo q̃rela tua uire tucaris ꝓfe¬
ras oportet. Dabunus dicendi locu. Tum ego speciosa ꝗde ista
sunt inꝙͣ. oblita q rethorice ac musice melle dulcedis. Tu taĩ¬
Naudiũtur oblectãt. S miẜis maloꝵ altior sensus ẽ. Itaq cũ
s aurib ĩsonare desierit. isitus aĩu meror p̾grauat. Et illa
ita ẽ inꝗt. hccͣ eĩ nondũ morbi tui remedia. s adhuc ꝯtu¬
maçis aduersu curatoẽ doloris fom̃ta q̃dam sunt. Nam que
oblitus es. Taceo ꝙ desolatu parẽte sũmoꝵ te uiroꝵ cura su¬
scepit. delectus q ĩ affinitate pͥncipũ ciuitatis qd̾ p̃ciosissi¬
mu ꝓꝑĩqͥtatis genꝰ ẽ. pͥus carus ꝙͣ pximꝰ eẽ cepisti. Qͥs
nõ te felicissimu cũ tanto splendore soceꝵ. cũ Siugis pudo¬
re. cũ mascule quoq plis opportanitate p̾dicabit. Pretereo.
libet enĩ p̾terire coĩa. assũptas ĩ adolesçentia negatas seĩb

Expanded text:
ra hisceres non haberes, aut si quid est quo querelam tuam iure tuearis, proferas oportet. Dabimus dicendi locum. Tum ego: Speciosa quidem ista sunt, inquam, oblitaque Rhetoricae ac Musicae melle dulcedinis; tum taaudiuntur, oblectant. Sed miseris malorum altior sensus est. Itaque cum haec auribus insonare desierint, insitus animum maeror praegrauat. Et illa: Ita est, inquit. Haec enim nondum morbi tui remedia sed adhuc contumacis aduersum curationem doloris fomenta quaedam sunt. Nam quae e felicitatis oblitus es? Taceo quod desolatum parente summorum te uirorum cura suscepit delectusque in affiniatem principum ciuitatis, quod pretiosissimum propinquitatis genus est, prius carus quam proximus esse coepisti. Quis non te felicissimum cum tanto splendore socerorum, cum coniugis pudore, cum masculae quoque prolis opportunitate praedicauit? Praetereo, libet enim praeterire communia, sumptas in adulescentia negatas senibus
Abbreviated transcription (Latin):
Pudebit aucti nominis.
Qͥd ȯ supi colla mortali iugo
Erustra leuare gestuint
Licet remotos fama ꝑ ppłos meãs
Diffusa linguas explicet
Et magna tituł fulgeat claris domꝰ
Mors spuit altam gloriam.
Inuoluit huile ꝓit̾ ⁊ celsũ capnt.
Equat q summis ĩfima

Expanded text:
Pudebit aucti nominis. Pudebit aucti nominis. Quid o superbi colla mortali iugo Frustra, leuare gestiunt? Licet remotos fama per populos means Diffusa linguas explicet Et magna titulis fulgeat claris domus, Mors spernit altam gloriam, Inuoluit humile pariter et celsum caput Aequatque summis infima
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰq ꝙlibet młtiplex ad ĩterminabile dutur nitate nͨ ꝯpari
ꝗde põt. Et eĩ finitis ad se incẽ fu̾i̾t q̃da ĩfiniti uõ atq finiti
nulla unꝙͣ pot̾it ẽe collatio. Ita fit ut qͣlibet ꝓlixi tpris fama
si cũ ĩexausta eternitate ccgitetur. nõ ꝓua s plane nulla ẽẽ ui¬
deatur. Uos autẽ nisi ad ppłares auras ĩanesq rumores recte
face̾ nescitis: et relicta ꝯscie uͥtutisq p̾stãtia de alieis p̾mia ser¬
mũculis postulatis. Acripe ĩ huiꝰ moi̾ ariugãcie leuitate qua
festiue aliꝗs illuẜit. Nam cũ ꝗdã adortꝰ ẽẽt hoĩe ⁊tumeliis q
nõ ad uere uͥtutis usu s ad suꝑba głia falsu sibi phi nom̃
nulla ẽ oĩo głia. cũ is cuiꝰ ea ẽẽ dr᷑ nõ extet oĩo. Si uõ bñ sͥ mẽs
ciu sꝑnet q̃ celo fruens terrenis se gaudet exemptam:
Uicũq solã mñte p̾cipiti petit
Artum q terrarum situm
Breuẽ replẽ nõ ualẽtis ambitu.

Expanded text:
e quamlibet multiplex ad interminabilem diuturnitatem ne comparari quidem potest. Etenim finitis ad se inuicem fuerit quaedam, infiniti uero atque finiti nulla umquam poterit esse collatio. Ita fit ut quamlibet prolixi temporis fama, si cum inexhausta aeternitate cogitetur, non parua sed plane nulla esse uideatur. Vos autem nisi ad populares auras inanesque rumores recte facere nescitis et relicta conscientiae uirtutisque praestantia de alienis praemia sermunculis postulatis. Accipe in huius modi arrogantiae leuitate quam festiue aliquis illuserit. Nam cum quidam adortus esset hominem contumeliis, qui non ad uerae uirtutis usum sed ad superbam gloriam falsum sibi philosophi nomen nulla est omnino gloria, cum is cuius ea esse dicitur non exstet omnino. Sin uero bene sibi menstium spernat quae se caelo fruens terrenis gaudet exemptam? uicumque solam mente praecipiti petit Artumque terrarum situm. Breuem replere non ualentis ambitum
Abbreviated transcription (Latin):
sit agusta ꝙͣ ꝯpͥssa głia quã dilatare ac ꝓpagare laboratis. An
ubi romaĩ noĩs tnͣsire fama neꝗt romaĩ hoĩs głia piugradietur.
Quid ꝙ diu̾saꝵ gẽtium mores ĩter se atq ĩstituta discordãt. ut
qd̾ apud alios laude ap̾ alios suplicio dignũ iudicet᷑. Quo fit ut
si quẽ fame p̾dicatio delectat. huic ĩ płimos ppłos nom̃ ꝓferre
nullo mõ ꝯtingat. Erit ig᷑ puulgata ĩter sug głia ꝗsq ꝯtẽtus¬
et ĩtra uiꝰ gẽtis terminos p̾clare illa fame ĩmortalitas coarta¬
bit᷑. S ꝙͣ młtqs clarissimq sius tpt̃ib uiros scͥptoꝵ ĩoꝑs dele
longiorͦ atii obscura uetustas. Uos nõ mortalitatẽ uob̾ ꝓpiga¬
re uideĩ r fut̾i famã tpr̃is cogitatis. Ꝙ si ad eternitatis ĩfini

Expanded text:
sta, quam compressa gloria, quam dilatare ac propagare laboratis? An ubi Romani nominis transire fama nequit Romani hominis gloria progredietur? Quid quod diuersarum gentium mores inter se atque instituta discordant, ut quod apud alios laude apud alios supplicio dignum iudicetur? Quo fit ut si quem famae praedicatio delectat huic in plurimos populos nomen proferre nullo modo conducat. Erit igitur peruagata inter suos gloria quet intra unius gentis terminos praeclara illa famae immortalitas coartabitur. Sed quam multos clarissimos suis temporibus uiros scriptorum inops deleulongior atque obscura uetustas? Vos uero immortalitatem uobis propagare uidemini cum futuri famam temporis cogitatis. Quod si ad aeternitatis
Abbreviated transcription (Latin):
tociꝰ uacua ponderis. sic ꝯsidera. Dẽm t̾re ãbitu sicuti astrologi¬
cis demostratoĩb accepisti ad celi spaciũ pũcti ꝯstat obtine̾ iem
iudicet᷑. Huiꝰ ig̾ tama exigue ĩ mũdo regioĩs qrͣta fere portio est
sic̃ ꝓtolomeo ꝓbãte didicisti. q̃ nob̾ cogͥtis aĩantib ĩcolat᷑. Huic
qͣrte si ꝙͣtu maria paludes q p̾mũt. quãtu q siti uasta regio di¬
.stenditur uogitatoe sbtraperis. uix ãgustissima ĩhĩtandi hoĩbus
area relĩquet᷑. In hoc ig̾ mĩmo pũcti ꝙdã pũcto ciraĩsepti atq o¬
clusi de ꝓuulgãda fama de ꝓferendo noĩe cogitatis. ut ꝗd habrat
ãplum magnifi q głia t̾ã angustis exiguisq limitib artata.
teciꝰ inte rõe distãtes. ad quas tũ difficultate itineꝵ tũ laꝙ̃ di
diu̾sitate tũ com̃ai ĩsolẽna nõ mõ fama hoĩu singłoꝵ sed nec¬

Expanded text:
totius vacua ponderis, sic considera. Omnem terrae ambitum, sicuti astrologicis ? demonstrationibus accepisti, ad caeli spatium puncti constat:: obtinere riudicetur. Huius igitur tam exiguae in mundo regionis quarta fersicut Ptolomaeo probante didicisti, quae nobis cognitis animantibus incolatur. Huic quartae si quantum maria paludesque premunt quantumque siti uasta regio distenditur cogitatione subtraxeris, uix angustissima inhabitandi hominibus area relinquetur. In hoc igitur minimo puncti quodam puncto circumsaepti atque conclusi de peruulganda fama, de proferendo nomine cogitatis, ut quid habeat amplum magnificumque gloria tam angustis exiguisque limitibus artata? totius vitae ratione distantes: ad quas tum difficultate itinerum, tum loquendi diversitate, tum commercii insolentia, non modo fama hominum sing
Abbreviated transcription (Latin):
pondere uł canẽdi iocũditate refouisti. Adeo ut iã me post hec
ĩpare fortune ictib ẽẽ nõ arbitrer: Itaq remedia q̃ paulo a¬
criora ẽẽ dicebas nõ mõ nõ phorresco. S audiẽdi auidus
uehem̃ter efflagito. Tum illa sensi ĩꝗt. cũ u̾ba nr̃a tacitus

Expanded text:
pondere uel canendi etiam iucunditate refouisti, adeo ut iam me posthac imparem fortunae ictibus esse non arbitrer! Itaque remedia quae paulo acriora esse dicebas non modo non perhorresco, sed audiendi auidus uehementer efflagito. – Tum illa: Sensi, inquit, cum uerba nostra tacitus
Abbreviated transcription (Latin):
spectes nichil usꝙͣ mali eẽ ꝑpendas. Sed uideo te iam dudu et pon¬
dere q̃ͤstionis oneratum et rõnis prolixitate fatigatũ aliquam
carminis expectare dulcedinem. Acpe igitur haustum quo refectꝰ
firmior in ulteriora contendas.¬
Iuis celsi iura tonãtis
Non sol rutilo cõçitus igne

Expanded text:
spectes, nihil usquam mali esse perpendas. Sed uideo te iam dudum et ponspectes, nihil usquam mali esse perpendas. Sed uideo te iam dudum et pondere quaestionis oneratum et rationis prolixitate fatigatum aliquam carminis exspectare dulcedinem; accipe igitur haustum quo refectus firmior in ulteriora contendas. Si uis celsi iura Tonantis utilo concitus igne
Abbreviated transcription (Latin):
facerent. Nam dum iniqua quidam perpeti uidẽtur noxiorũ odio
flagrantes ad uirtutis frugem rediere. dum ser eis dissimiles stu¬
dent ẽẽ quos oderant. Sola est enĩ diuina ius cui mala quoq bona
sint cũ eis ꝯpetenter utendo alicuius boni elicit effectum. Ordo eĩz
ꝗdam cuncta cõplectitur ut quod ab assignata ordinis rõne disceẜ̾it
hoc licet in alium tũ in ordine relabatur. Nequid ĩ regno proiudẽcie
Neq enĩ fas est hoĩ actas diuine ope machinas uł ingenio comp̃¬
hendere uł explicare sermone. hoc tm̃ ꝑspexisse sufficiat ꝙ naturaꝵ
oĩum conditor deus idem ad bonũ dirigens ꝯcta disponat. dum¬
q ea que protulit ĩ sua similitudine retinere festinat. a dlum ẽẽ de
rei publice suc terminis ꝑ fatalis seriem necressitatis eliminet. Qo
fit ut que in terris abundare credũtur. si disponẽtem promdẽtiam

Expanded text:
facerent. Nam dum iniqua sibi a pessimis quidam perpeti uidentur, noxiorum odio facerent. Nam dum iniqua sibi a pessimis quidam perpeti uidentur, noxiorum odio flagrantes ad uirtutis frugem rediere, dum se eis dissimiles student esse quos oderant. Sola. est enim diuina uis cui mala quoque bona sint, cum eis competenter utendo alicuius boni elicit effectum. Ordo enim quidam cuncta complectitur, ut quod adsignata ordinis ratione decesserit, hoc licet in alium, tamen ordinem relabatur, ne quid in regno prouidentiae Neque enim fas est homini cunctas diuinae operae machinas uel ingenio comprehendere uel explicare sermone. Hoc tantum perspexisse sufficiat quod naturarum omnium proditor deus idem ad bonum dirigens cuncta disponat, dumque ea quae protulit in sui similitudinem retinere festinat, malum omne de rei publicae suae terminis per fatalis seriem necessitatis eliminet. Quo fit ut quae in terris abundare creduntur, si disponentem prouidentiam
Abbreviated transcription (Latin):
cernant. In qua ie etiam illud dispensari sredo ꝙ ẽ forsitan alicuius
tam p̾ceps atq ĩportuna natura ut eum in scelera pocuis exacerbare
medetur. Hic fedatam probris consciẽtiam spectans et secu fortunã
suam cõperans forsitan ꝑtimescit ne cuus ei iocundus usus est sit
tristis amissio. Mutabit igitur mores ac dum fortunã metuit amit¬
tere neqriam dereliꝗt. Alios in cladem meritam p̾cipitauit indigne
aucta felutas. Quibusdam ꝓmissu ẽ ius puniendi ut exercicii bomis
et malis ẽet causa supplicii. Nam ut probis atq ĩprobis nullum
fedus ita ip̃i inter se improbi neq̾unt ꝯuenire. Quidni. cũ a semet
ip̃is discrepantib ꝯscientia uiriis quiq discentiãt faciantq sepe
que cũ gesserint non fuisse gerenda decernant. Ex quo sepe illa sũ¬
ma prouidentia protulit insigne miraculum ut malis mali bonos

Expanded text:
cernant. In qua re illud etiam dispensari credo, quod est forsitan alicuius cernant. In qua re illud etiam dispensari credo, quod est forsitan alicuius tam praeceps atque inportuna natura ut eum in scelera potius exacerbare ae remedio medetur. Hic foedatam probris conscientiam exspectans et se cum fortuna sua comparatis, forsitan pertimescit ne cuius ei iucundus usus est, sit tristis amissio. Mutabit igitur mores ac dum fortunam metuit amittere, nequitiam derelinquit. Alios in cladem meritam praecipitauit indigne acta felicitas; quibusdam permissum puniendi ius, ut exercitii bonis et malis esset causa supplicii. Nam ut probis atque improbis nullum foedus est, ita ipsi inter se improbi nequeunt conuenire. Quidni, cum a semet ipsis discerpentibus conscientiam uitiis quisque dissentiat faciantque saepe, quae cum gesserint non fuisse gerenda decernant? Ex quo saepe summa illa prouidentia protulit insigne miraculum, ut malos mali bonos
Abbreviated transcription (Latin):
liis nuxta q̃dam pro aĩorum qualitate distribuit. quosdã remordet.
ne longa felicitate luxuriẽt. alios duris agitari siit ut uirtutes
aĩ paciencie usu arq exercitatione cõfirmet. Alii plus equo metu¬
unt quod ferre possunt. Alii plus equo despiciunt quod ferre nõ
possunt. hos ĩ exꝑimentũ si tristib ducit. Non uulli uenerãdu
seculi nomen gloriose p̾cio mortis emerũt. Quidã suppliciis ĩex¬
nulla dubitacio est. Nam illud quoq quod ĩprobis nũc tristia nc̃
oꝑtata proueniunt ex eisdem ducitur causis. ac de tristib nemo
ꝗdem miratur. ꝙ eos male meritos om̃̇s estunãt. Quoꝵ quidez
supplicia tũ ceteros ab scelerib de terrẽt tum ip̃os qb ĩuehuntꝰ
emendant. leta uõ̾ magnum bonis argumẽtum loquũtur. quid de
huiusmodi felicitate debeant iudicare quã famulari sepe ĩprob̾

Expanded text:
liis mixta quaedam pro animorum qualitate distribuit: Quosdam remordet liis mixta quaedam pro animorum qualitate distribuit: Quosdam remordet ne longa felicitate luxurient, alios duris agitari ut uirtutes animi patientiae usu atque exercitatione confirment. Alii plus aequo metuunt quod ferre popossunt; hos in experimentum sui tristibus ducit. Nonnulli uenerandum saeculi nomen gloriosae pretio mortis emerunt: quidam suppliciis inexnulla dubitatio est. Nam illud quoque, quod improbis nunc tristia nunc optata proueniunt, ex eisdem ducitur causis; ac de tristibus quidem nemo miratur, quod eos male meritos omnes existimant. Quorum quidem supplicia tum ceteros ab sceleribus deterrent, tum ipsos quibus inuehuntur emendant; laeta uero magnum bonis argumentum loquuntur, quid de huiusmodi felicitate debeant iudicare quam famulari saepe improbis
Abbreviated transcription (Latin):
seruantissimum putas oĩa screnti prouidencie diuersu inidetur. ⁊ uic¬
tricem ꝗdem cãm diis nictam uero catomi placuisse familiaris nost̾
lucanus amonuit. hic igitur quicꝗd contra spem uideas geri. xeb
ꝗdem rectus ordo ẽ opinoni uero tue peruersa cõfusio. S sit aliꝗs
ita bene moratus ut de eo diuinũ iudicium ꝑiter humanum qi
sentiat. Sed est aĩ uirib ĩfirmus eui siꝗd eueniat aduersi desinet
colere forsitan ĩnocentia ꝑ quã non potuit retinere fortunã. Parcit
itaq sapiens dispensatio ei que deteriorem facere possit adu̾sitas.
ne cui nõ conuenit laborare patiatur. Est alius Nctis uitutib abso¬
lutus sanctusq ac deo proximus hunc Stingi ꝗbullibet adu̾ sis
nefas proiidentia iudicat. adeo ut ne corporeis ꝗdem morbis agi¬
rerum regendarum deferatur. ut exuberans recũdatur ĩpiobitas. A.¬

Expanded text:
seruantissimum putas omnia scienti prouidentiae diuersum uidetur. Et uicseruantissimum putas omnia scienti prouidentiae diuersum uidetur. Et uictricem quidem causam dis, uictam uero Catoni placuisse familiaris noster Lucanus ammonuit. Hic igitur quicquid citra spem uideas geri rebus quidem rectus ordo est, opinioni uero tuae peruersa confusio. Sed sit aliquis ita bene moratus ut de eo diuinum iudicium pariter humanumque consentiat, sed est animi uiribus infirmus, cui si quid eueniat aduersi desinet colere forsitan innocentiam per quam non potuit retinere fortunam: parcit itaque sapiens dispensatio ei quem deteriorem facere possit aduersitas, ne cui non conuenit laborare patiatur. Est alius cunctis uirtutibus absolutus sanctusque ac deo proximus: hunc contingi quibuslibet aduersis nefas prouidentia iudicat adeo ut ne corporeis quidem morbis agirerum regenda deferatur ut exuberans retundatur improbitas. A
Abbreviated transcription (Latin):
dici solet aĩoꝵ. Non enĩ dissimibe c̃ miratulũ nescienti. cur sanis cor¬
ponb hiis quidem dulcia illis nero amara ꝯueniant. Cur egri etiã
quidam leuib quidam uero acrib adiuuantur. At ħ qui medicus
sanitatis ip̃ius atq egritudinis modum temperamẽtumq dino¬
scit minune miratur. Quid uero aliud aĩoꝵ salus uidetur esse ꝙͣ
ꝓbitas. Quid nõ egritudo ꝙ uicia. Quis autẽ alius uł seruator bo¬
norum uel maloꝵ depulsor ꝙͣ rector ac medicator mentium deus
qui cum ex alta prouidencie specula respicit quid unicuiq ꝯueĩat
agnoscit. et quod unicuiq conienire nouit accomodat. Hinc ia
fit illud fatalis ordinis insigne miraculum cũ a sciente geritur
quod stupeãt ignorantes. Nam ut panca q̃ ratio ualet human a
de diuina profunditate ꝑstringam. de hor que tu iustissimũ et eq

Expanded text:
dici solet, animorum? Non enim dissimile est miraculum nescienti cur sanis cordici solet, animorum? Non enim dissimile est miraculum nescienti cur sanis corporibus his quidem dulcia illis uero amara conueniant, cur aegri etiam quidam lenibus quidam uero acribus adiuuantur. At hoc medicus, qui sanitatis ipsius atque aegritudinis modum temperamentumque dinoscit, minime miratur. Quid uero aliud animorum salus uidetur esse quam probitas, quid aegritudo quam uitia? Quis autem alius uel seruator bonorum uel malorum depulsor quam rector ac medicator mentium deus? Qui cum ex alta prouidentiae specula respexit, quid unicuique conueniat agnoscit et quod conuenire nouit accommodat. Hic iam fit illud fatalis ordinis insigne miraculum, cum ab sciente geritur quod stupeant ignorantes. Nam ut pauca, quae ratio ualet humana, de diuina profunditate perstringam, de hoc quem tu iustissimum et aequi
Abbreviated transcription (Latin):
Quo fit ut tan et si uobis hũc ordinem minimne cõsiderare ualẽ¬
tibus Nfusa oĩa ꝑtirhata q uideãtur. Nichilominus tñ suus modꝰ
ad bonum dirigens tuncta disponit. Nichil est enĩ quod mali cã
ne ab ip̃is quidem ĩprobis fiat. quos ut uberrume demostratu
est bonum querentes puns error auertit. Ne dum oriu de sunmi
boni cardine proficiscens a suo queꝙͣ deflectat exordio. Que uõ
ĩqes potest ulla miqor eẽ ꝯfusio. ꝙͣ ut bonis tũ aduersa. tum ꝓ¬
spera malis etiã tũ optata tum odiosa ꝯtingarit. Nun igitur ca
mentis ĩtegritate hoĩes degunt. ut quos probos ĩprobos ne cẽsu¬
erint. eos quoq uti extimant ẽẽ neccesse e̾t sit. atꝗ ĩ hoc hoĩum
iudicia depugnant. et quos alii p̾mio alii supplicio dignos arbit᷑¬
utur. Sz conçedamus ut aliqs bonos possit malos q discernere. Nun
igitur poterit intueri illam ĩtimam temperiem uelut in corporibus

Expanded text:
Quo fit ut tametsi uobis hunc ordinem minime considerare ualenQuo fit ut tametsi uobis hunc ordinem minime considerare ualentibus confusa omnia perturbataque uideantur, nihilo minus tamen suus modus ad bonum dirigens cuncta disponat. Nihil est enim quod mali causa ne ab ipsis quidem improbis fiat; quos, ut uberrime demonstratum est, bonum quaerentes prauus error auertit, nedum ordo de summi boni cardine proficiens a suo quoquam deflectat exordio. Quae uero, inquies, potest ulla iniquior esse confusio quam ut bonis tum aduersa tum prospera, malis etiam tum optata tum odiosa contingant? Num igitur ea mentis integritate homines degunt ut quos probos improbosue censuerunt eos quoque uti existimant esse necesse sit? Atqui in hoc hominum iudicia depugnant et quos alii praemio alii supplicio dignos arbitrantur. Sed concedamus ut aliquis possit bonos malosque discernere; num igitur poterit intueri illam intimam temperiem, uelut in corporibus