comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
at. s meminerit scriptũ. Oelior ÷ iniquitas ui¬
ri: quã bñfaciens mulier. Nã tu quidẽ in tui
custodia uigilans bñfacis. S qui iuuat multos.
& meliꝰ facit & uiriliꝰ. Qd si implere ñ sufficit
absq aliqua iniquitate. id absq quadã in equa¬
litate uitȩ & conu̾sationis suȩ. mem̃to qr ca¬
ritas oꝑit multitudinẽ peccatoꝵ. Hȩc dicta sin
iudicare diabolicis instigationib incitant᷑. S
redeamus ad unguenta sponse. uidesne quã sit
pͣferendũ cet̾is istud pietatis unguentũ. de
ꝑditio de ipso ñ fit. ut nec aquȩ frigidȩ mu¬
nus irremuneratũ sinat᷑. Bonũ tam̃ contri¬
tionis unguentũ. qd̃ de recordatione peocatoꝵ
conficitur. mittit᷑q in pedes dñi: qr cor contritũ
⁊ humiliatũ ds̃ ñ despicit. Ceterũ longe melius
arbitror eẽ id qd̃ dicit᷑ deuotionis. factũ de re¬
cordatione bnͣficioꝵ dĩ. quippe qd̃ & capiti ido¬

Expanded text:
at, sed meminerit scriptum: Melior est iniquitas viat, sed meminerit scriptum: Melior est iniquitas viri quam bene faciens mulier. Nam tu quidem in tui custodia vigilans bene facis. Sed qui iuvat multos, et melius facit et virilius. Quod si implere non sufficit absque aliqua iniquitate, id est absque quadam inequalitate vite et conversationis sue, memento quia caritas operit multitudinem peccatorum. Hec dicta sunt judicare diabolicis instigationibus incitantur. 10. Sed redeamus ad unguenta sponsae. Videsne quam sit praeferendum caeteris istud pietatis unguentum, de perditio de ipso non fit, ut nec aquae frigidae munus irremuneratum sinatur . Bonum tamen contritionis unguentum, quod de recordatione peccatorum conficitur, mittiturque in pedes Domini; quia cor contritum et humiliatum Deus non despiciet . Caeterum longe melius esse arbitror id quod dicitur devotionis, factum de recordatione beneficiorum Dei; quippe quod et capiti ido
Abbreviated transcription (Latin):
s mulier. Quid temptatis ei impone̾ iugũ. ad qͦd
ego eũ minꝰ sufficiente᷑ intueor: bonũ opꝰ oꝑat᷑
in me. Stet in bono quãdiui ñ conualescit ad
meliꝰ. Si qnͣ de muliere in uirũ. ⁊ uirũ ꝑfecꝰtũ
ꝓfecerit. pot̾it ⁊ in opꝰ ꝑfectionis assumi. frẽs re¬
uereamur ep̃os. s ueream᷑ labores eoꝵ. Si labores
pensamus. ñ affecꝰtamꝰ honores. Agnoseamꝰ impa¬
res uires nr̃as. nec delecꝰtet molles ⁊ femineos hu¬
meros uiroꝵ suppon̾e sarcinis. Nec obseruemꝰ eos:
s honoremꝰ. In humane nẽpe redarguis oꝑa: qͦR
oꝑa refugis: Temerarie obiurgat uirũ. de pͣlio
reu̾tentẽ mulier. nens in domo. Dico enĩ. Si is qͥ
de claustro÷ eũ qͥ uersat᷑ in popło intͣdũ minus
districte. minꝰ ue circũspecꝰte sese age̾ dep̾hende¬
rit. u̾bi grã in u̾bo. in cibo. in somno. in risu.
in ira. in iudicio: ñ ad iudicandũ cõfestim ꝓsili¬

Expanded text:
sed mulier. Quid tentatis ei imponere jugum, ad quod sed mulier. Quid tentatis ei imponere jugum, ad quod ego eum minus sufficientem intueor? Bonum opus operatur in me. Stet in bono, quandiu non convalescit ad melius. Si quando de muliere in virum, et virum perfectum profecerit, poterit et in opus perfectionis assumi. ereamur episcopos, sed vereamur labores eorum. Si labores pensamus, non affectamus honores. Agnoscamus impares vires nostras, nec delectet molles et femineos humeros virorum supponere sarcinis, nec observemus eos, sed honoremus. Inhumane nempe eorum redarguis opera, quorum onera refugis. Temerarie obiurgat virum de prelio revertentem mulier nens in domo. Dico enim: Si is qui de claustro est eum qui versatur in populo interdum minus districte minusve circumspecte sese agere deprehenderit, verbi gratia: in verbo, in cibo, in somno, in risu, in ira, in iuditio, non ad iudicandum confestim prosili
Abbreviated transcription (Latin):
ferens sacrificiũ sp̃e contribulati in recordatio¬
ne peccatoꝵ meoꝵ aut certe ad caput si qnͣ uł
raro starẽ. ⁊ exultarẽ in recordatione bñficioꝵ
eiꝰ. audiui dicentes. Utqͥd ꝑditio ħ: Causantes ui
dł qđ soli uiuem mͥ: qͥ ut putabant multis pro¬
desse possẽ. Et dicebant. Potuit uenundari. &¬
dari pauꝑib. S ñ bonũ mercatũ mͥ etiã si u¬
niu̾sũ mundũ lucrer. meipsũ ꝑd̾e. ⁊ detͥmen¬
tum mei facere. Unde intelligens u̾ba hȩc.
illas ẽẽ quas seriptura loquitur muscas mo¬
rituras. que ꝑdunt suauitatẽ unguenti: re¬
cordatus sũ diuine illiꝰ sententie. P płe mt̃
qui te beatificant᷑: in errorẽ ducunt. ue¬
rum audiant excusantẽ dnm. ⁊ respondentẽ
ꝓ me: qui me quasi de ocio incusant. Q uid
inquit molesti estis huie mulieri: Qͦd ẽ Uos
uidetis in facie. ⁊ idõ scđm faciẽ iudicatis. Ñ ÷
uir ut putatis qui possit mitte manũ ad fortia.

Expanded text:
ferens sacrificium spiritus contribulati in recordatioferens sacrificium spiritus contribulati in recordatione peccatorum meorum; aut certe ad caput, si quando vel raro starem, et exsultarem in recordatione beneficiorum ejus, audivi dicentes: Ut quid perditio had soli viverem mihi, qui, ut putabant, multis prodesse possem. Et dicebant: Potuit enim dari pauperibus . Sed non bonum mercatum mihi est, etiamsi universum mundum lucrer, me ipsum perdere, et detrimentum mei facere. Unde intelligens verba haec illas esse, quas Scriptura loquitur, muscas morituras, quae perdunt suavitatem unguenti , recordatus sum divinae illius sententiae: Popule meus, qui te beatificant, in errorem inducunt . Verum audiant excusantem Dominum, et respondentem pro me, qui me quasi de otio incusant: Quid, inquit, molesti estis huic mulieri? quod est: Vos videtis in facie, et ideo secundum faciem judicatis. Non est vir, ut putatis, qui possit mittere manum ad fortia,
Abbreviated transcription (Latin):
tionib releuari. Ipsi gͦ p̃ciosa unguenta retinu¬
it. cũ anticipans horã & accelerans głam. muli¬
erũ deuotionẽ ñ elusit s instruxit. Renuit
ungi: ñ sꝑuens s parcens. Non recusans obseqͥ¬
um : s reseruaus ꝓficuũ. Proficuũ dico. ñ huiꝰ
mat̾ialis atq corporalis unguenti: s plane. sp̃i¬
talis qd̃ in isto designatũ ÷. In isto gͦ peꝑcit
magist᷑ pietatis. unguentis optimis pietatis: q̃
menbris suis indigentib tam corpor alit᷑ quam
spũalit᷑ omĩno cuꝑet exhiberi. Teniq pauloan¬
buit. Inmo & obstitit ꝓhibentib. Nam
& symoni indignanti. qͦd se tangi a peccatri¬
ce ꝑmitteret. longã texuit rep̾hensionis pa¬
rabolam. & aliis ꝑditionis unguentũ causan¬
tib : respondit dicens. Qͥ d molesti estis huic
mulieri: Nonnũquã ego ut modicũ faciam
excessum cũ sederẽ mͥ ad pedes iħu. merens ⁊ of¬

Expanded text:
tioribus relevari. Ipsi ergo pretiosa unguenta retinutioribus relevari. Ipsi ergo pretiosa unguenta retinuit, cum anticipans horam, et accelerans gloriam, mulierum devotionem non elusit, sed instruxit. Renuit ungi, sed parcens, non spernens; non recusans obsequium, sed reservans proficuum. Proficuum dico, non hujus materialis atque corporalis unguenti, sed plane spiritualis, quod in isto designatum est. In isto ergo pepercit Magister pietatis unguentis optimis pietatis, quae membris suis indigentibus tam corporaliter quam spiritualiter omnino cuperet exhiberi. Denique paulobuit? Imo et obstitit prohibentibus. Nam et Simoni indignanti, quod se tangi a peccatrice permitteret, longam texuit reprehensionis parabolam; et aliis perditionem unguenti causantibus respondit, dicens: Quid molesti estis huic mulieri? 8. Nonnunquam ego, ut modicum faciam excessum, cum sederem mihi ad pedes Jesu moerens, et of
Abbreviated transcription (Latin):
miscđiȩ:. lib̾alem benignũq exhibeas. ñ tm̃ pa¬
rentib siue cognatis tuis. aut quos tͥ uł bene¬
factores tenes. uł bñfacturos sꝑas. nã ⁊ ethni¬
ci hoc faciunt. s uixta pauli consilium studeas
oꝑari bonũ ad om̃s. ita ut ꝓptͣ dmͣ nec inimi¬
co officiũ humanitatis corp̾orale seu spĩtale.
negandũ subtrahendũ ue existimes. coustat
&e te habundare unguentis optimis. nec caput
aut pedes dniͣ tantũ. s passim quantũ in teꝵ
ungere suscepisse totum corpus. qd̃ ẽ eccłia. E
forte ꝓuide ob hoc dñs iħc paratã sibi confec¬
tionem expendi noluit in suo corpore mortuo.
ut seruaret uiuo. uiuit enĩ eccłia quȩ mandu¬
cat panẽ uiuũ. qui de celo descendit. Ipsa est
carus corpus xͥ qd̃ ne mortẽ gustaret: mor¬
ti illud alterũ traditũ fuisse nullus xpiͣanus
ignorat. Ipsam ungi. ipsam foueri desiderat.
ipsius infirma nienbra cupit fom̃tis ac cura¬

Expanded text:
misericordiae, liberalem benignumque exhibeas, non tantum pamisericordiae, liberalem benignumque exhibeas, non tantum parentibus sive cognatis tuis, aut quos tibi vel benefactores tenes, vel benefacturos speras: nam et ethnici hoc faciunt ; sed, juxta Pauli consilium, studeas operari bonum ad omnes , ita ut propter Deum nec inimico officium humanitatis corporale seu spirituale negandum, 1300 subtrahendumve existimes: constat te quoque abundare unguentis optimis, nec caput aut pedes Domini tantum, sed passim, quantum in te est, ungere suscepisse totum corpus, quod est Ecclesia. Et forte proinde ob hoc Dominus Jesus paratam sibi confectionem expendi noluit in suo corpore mortuo, ut servaret vivo. Vivit enim Ecclesia, quae manducat panem vivum, qui de coelo descendit. Ipsa est charius corpus Christi, quod ne mortem gustaret, morti illud alterum traditum fuisse nullus Christianus ignorat. Ipsam ungi, ipsam foveri desiderat, ipsius infirma membra cupit momentis accura
Abbreviated transcription (Latin):
tet .&. ad hec ungunta requiramꝰ. Mlaria mag¬
dalene ⁊ maria iãcobi ⁊ salome emert᷑ aroma¬
ta : ut uenientes ungerent iħm. Que nã unguẽ¬
ta istaatam p̾ciosa ut xͥ corpori parent᷑. ⁊ cõpa¬
rentur : tam copiosa ut toti sufficiant: Neutrum
ad opus dñi. aut toto in corpore legitur fuisse
diffusum. S: de subito introducit᷑ mulier. uno
quidẽ in loco osculans pedes. ⁊ unguento ungeis.
in alt̾o uͦ uł ipsa uł altera habens alabaustrũ
unguenti. ⁊ illud mittens in caput. Ceterũ nc̃
emert̃ ait aromata. ut uenientes ungerent
iħm. Emunt ñ unguenta s aromata: & unctio
in obsequiũ dnĩ. ñ fac̾ta assumit᷑. s noua confi¬
cit᷑. Nec ad ungendã tm aliquã corporis parte̾.
u̾bi grã pedes aut caput. s sic̾ scriptũ eͥ ut
uenientes ungerent iħm. qd̃ ẽ totius cõplexio¬
ñ partis distinctio. Tu qͦ si te induas uiscera

Expanded text:
tet et ad haec unguenta, requiramus. Maria Magtet et ad haec unguenta, requiramus. Maria Magdalene, et Maria Jacobi et Salome, emerunt aromata, ut venientes ungerent Jesum . Quaenam ista unguenta, tam pretiosa ut Christi corpori parentur et comparentur, tam copiosa ut toti sufficiant? Neutrum ad opus Domini, aut toto in corpore legitur fuisse diffusum. Sed desubito introducitur mulier, uno quidem in loco osculans pedes, et unguento ungens ; in altero vero vel ipsa, vel altera, habens alabastrum unguenti, et illud mittens in caput . Caeterum nunc, emerunt, ait, aromata, ut venientes ungerent Jesum. Emunt non unguenta, sed aromata: et unctio in obsequium Domini non facta assumitur, sed nova conficitur; nec ad ungendam tantum aliquam corporis partem, verbi gratia pedes aut caput; sed sicut scriptum est: Ut venientes ungerent Jesum; quod est totius complexio, non partis distinctio. 7. Tu quoque si te induas viscera
Abbreviated transcription (Latin):
Tu qͦ si donum qd̃ desuꝑ accepisti. nobis contub¬
nalib tuis libent̃ imꝑtiaris. si te exhibeas ubi¬
q int̾ nos officiosum. si affecꝰtuosum si gratum
si tractabilẽ. si humilem: testimoniũ habebis ab
om̃ib qd̃ fragles ⁊ ipse unguentis optimis. Oĩs
in uob̃ qui frat᷑nas infirmitates tã corpoꝵ quã
animoꝵs. ñ solũ patient᷑ subportat. s insuꝑ si
licet ⁊ si ualet iuuat obsequiis. confortat allo¬
sollicitis saltem orationib solatiari nͣ cessat in¬
firmo: omĩs inquã qui talia oꝑat᷑ in uob̾ bonũ
omĩno spargit odorẽ intͣ frẽs. ⁊ odorẽ de unguẽ¬
tis optimis. Balsamũ more huiꝰcemodi fr̃ in con¬
gregatione: Monstrat᷑ digito. ⁊ dict̃ de eo om̃s.
hic eͣ fratrũ amator. & popłi isrł. hic eͣ qͥ mul
tũ orat. ꝓ popło. & uniu̾sa scã ciuitate. S re
curramus ad eugłm. atq aliquid qđ̾ forte spec¬

Expanded text:
Tu quoque si donum quod desuper accepisti, nobis contubTu quoque si donum quod desuper accepisti, nobis contubernalibus tuis libenter impertiaris; si te exhibeas ubique inter nos officiosum, si affectuosum, si gratum, si tractabilem, si humilem, testimonium habebis ab omnibus, quod fragres et ipse unguentis optimis. Omnis in vobis, qui fraternas infirmitates, tam corporum quam animorum non solum patienter supportat, sed insuper, si licet, et si valet, juvat obsequiis, confortat alloiplinam, sollicitus saltem orationibus solatiari non cessat infirmo; omnis, inquam, qui talia operatur in vobis, bonum omnino spargit odorem inter fratres, et odorem de unguentis optimis. Balsamum in ore hujusmodi frater in congregatione, monstratur digito, et dicunt de eo omnes: Hic est fratrum amatotum orat pro populo, et universa sancta civitate . 6. Sed recurramus ad Evangelium, atque aliquid, quod forte spec
Abbreviated transcription (Latin):
Quid benignius ut eius moleste ferret de¬
cessum: cui suocedebat in regnũ. Sed & de
morte parricidȩ. filii. quã difficile consola¬
tionẽ admisit. Magnã ꝓfecto optime uncꝰti¬
onis copiam. p̃ferebat talis affectio. Ergo hii¬
om̃s habuerunt unguenta optima: quib ho¬
dieq ꝑ uniu̾sas eccłias suauissime redolent.
Nec solum ipsi s & quicũq se in hac uita ita
beniuolos. ⁊ bñficos p̃buerunt. ita int̾ hoĩes
humane uiuere studuert̃. quatinꝰ omne̾ qͣm
usi sunt habuisse grãm nͣ sibi tenerent : s in
cõmune deducerent. estimantes se amicis pa¬
rit᷑ & inimicis. sapientib ⁊ insipientib debito¬
res. cumq fuissent utiles om̃ib. humiles in
omĩb. & pͣ om̃ib extitert᷑ dilecti dõ ⁊ homini¬
b. quoꝵ fraglantia in bñdicꝰtione ẽ: quotqͦt
inquã tales pͣsserunt. fraglarunt sus tẽpo¬
rib fraglant & hodie unguentis optimis:

Expanded text:
Quid benignius, ut ejus moleste ferret deQuid benignius, ut ejus moleste ferret decessum, cui succedebat in regnum? Sed et de morte parricidae filii, quam difficile consolationem admisit? Magnam profecto optimae unctionis copiam praeferebat talis affectio: ideo omnes habuerunt unguenta optima, quibus hodieque per universas ecclesias suavissime redolent. Nec solum ipsi, sed et quicunque se in hac vita ita benevolos et beneficos praebuerunt, ita inter homines humane vivere studuerunt, quatenus omnem, quam visi sunt habuisse gratiam, non sibi tenerent, sed in commune deducerent, aestimantes se amicis pariter et inimicis, sapientibus et insipientibus debitores. Cumque fuissent utiles omnibus, humiles in omnibus, et prae omnibus exstiterunt dilecti Deo et hominibus; quorum fragrantia in benedictione est. Quotquot, inquam, tales praecesserunt, fragrarunt suis temporibus, fragrant et hodie unguentis optimis.
Abbreviated transcription (Latin):
moyses elecꝰtus eius stetisset in confractione
in conspectu ut au̾teret iram eius ne disꝑde
ret eos. Deniq si dimittis ait dimitte: sin aut̃
dele me de libro tuo quẽ scripsisti. Ouere ho¬
nunẽ unctũ unctione miscđie. Loquit᷑ plane
parentis affectu. quã nulla possit delectare
felicitas : ex ortib quos parturiuit. Uerbi grã.
Si diues quispiam mulieri pauꝑeulȩ dicat. in¬
gredere tu ad prandiũ meũ. sed quẽ gestas
infantulum relinque foris. qm̃ plorat & mo¬
lestus ÷ nob̃: numquid faciet: Nonne magis
ieiunare eliget: quã exposito pignore caro so¬
la prandere cũ diuite Ita nec moysi sedet so¬
lũ se introduci in gaudiũ dnĩ sui. foris rema¬
nente popło cuilicet inquieto & ingrato. ii¬
ce parit᷑ & affectione matris inheret. Dolet
uiscera: s tolerabiliorem sibi iudicat tortionẽ
quã euulsionẽ. Quid dauid mansuetius qͥ illiꝰ
mortẽ lugebat : qui suã semꝑ sitierat .:

Expanded text:
Moyses electus ejus stetisset in confractione Moyses electus ejus stetisset in confractione in cotte; sin autem, dele me de libro tuo quem scripsisti . O vere hominem unctum unctione misericordiae! Loquitur plane parentis affectu, quam nulla possit delectare felicitas, 1299 ex sortibus quos parturivit. Verbi gratia, si dives quispiam mulieri pauperculae dicat: Ingredere tu ad prandium meum, sed quem gestas infantulum relinque foris, quoniam plorat, et molestus est nobis: nunquid faciet? Nonne magis eliget jejunare, quam exposito pignore charo, sola prandere cum divite? Ita nec Moysi sedet solum se introduci in gaudium Domini sui, foris scilicet remanente populo; cui, licet inquieto et ingrato, vice pariter et affectione matris inhaeret. Dolent viscera, sed tolerabiliorem sibi judicat tortionem quam evulsionem. 5. Quid David mansuetius, qui illius mortem lugebat, qui suam semper sitierat?
Abbreviated transcription (Latin):
dis: ñ irȩ indices s gr̃ẽ ꝓditrices. Samuel
factus intus ad pietatis adeps. foras emana¬
bat. ꝑ oculos. Ob bonũ deniq quẽ circũqͣq
diffuderat suȩ opinionis odorem. refert
de eo scriptura. qr cognouert᷑ om̃s a dan
usq bersabee. qd fidelis samuel ꝓpħa esset
dñi. Q uid de moyse. dicã quanto ad ipe &
pinguedine repleu̾at uiscera sua: Nec domus
illa exasꝑans. in qua ꝓ tempore u̾sabatur potu¬
it umquã in omĩ murmure & furore suo un¬
cꝰtionẽ sp̃s qua semel imbutus fuerat extͣmi¬
nare. quo minus int᷑ assiduas lites ⁊ cotidiana
iurgia ipse in sua mansuetudine ꝑduraret.
omĩũ hominũ qui morabant᷑ suꝑ tram. Si qͥdẽ
cũ his qui oderiunt pacem erat pacificus. intã¬
tum ut popło ingrato ⁊ rebelli ñ mͦ ñ irasce¬
ret᷑. s ⁊ irascentem dm̃ suo int̾uentu leniret
siẽ scriptum ÷. Dixit ut disꝑderet eos. si non

Expanded text:
dis , non irae indices, sed gratiae proditrices. Samuel dis , non irae indices, sed gratiae proditrices. Samuel factus intus, pietatis adeps foras emanabat per oculos. Ob bonum denique quem circumquaque diffuderat suae opinionis odorem, refert de eo Scriptura, quia cognoverunt omnes a Dan usque Bersabee, quod fidelis Samuel propheta esset Domini . Quid de Moyse dicam? quanto adipe et pinguedine et ipse repleverat viscera sua? Nec domus illa exasperans, in qua pro tempore versabatur, potuit unquam in omni murmure et furore suo unctionem spiritus, qua semel imbutus fuerat, exterminare, quominus inter assiduas lites et quotidiana jurgia ipse in sua mansuetudine perduraret. omnium hominum, qui morabantur super terram . Siquidem cum his qui oderant pacem, erat pacificus , in tantum ut populo ingrato et rebelli non modo non irasceretur, sed et irascentem Deum suo interventu leniret, sicut scriptum est: Dixit ut disperderet eos, si non
Abbreviated transcription (Latin):
quit nou mansit ꝑegrinꝰ. Ostium meũ ui¬
atori patuit. Item. Oculus fui ceco. & pes
claudo. Rat eram pauꝑum. Conteraebam mo¬
las iniqui: & de dentib illius auferebã pͣdã.¬
Si negabam qd̃ uolebant pauꝑib : & oculos
uidue ex pectare feci. Si comedi bucellã meã
solus : & non comedit pupillus ex ea. Si despe¬
xi p̾tereunte᷑ eo qd̃ ñ haberet indum̃tum.
tera eius. & de uellerib ouiũ mearũ calefac¬
tus ẽ. Quanto putamꝰ uir iste odore t̾rã res¬
ꝑserat in his oꝑib Singula oꝑa. singula e¬
rant aromata. his ꝓpͥam repleu̾at conscien¬
tiam: ut fetorem putide carnis intͣne sua¬
uitatis ex halatione sibi temꝑaret. Ioseph post¬
quã uniu̾sam egyptum post se fecit curre¬
re in odore unguentoꝵ suoꝵ. etiã suis uen¬
ditorib candẽ demũ fraglantiã ꝓpinauit.
Et quidẽ increpatoria uultu ꝓferebat ira¬
to. s erũpebant lacrimȩ de pinguedine cor¬

Expanded text:
quit, non mansit peregrinus. Ostium meum viquit, non mansit peregrinus. Ostium meum viatori patuit ; item: Oculus fui caeco, et pes claudo. Pater eram pauperum, conterebam molas iniqui, et de dentibus illius auferebam polebant, pauperibus, et oculos viduae exspectare feci. Si comedi buccellam meam solus, et non comedit pupillus ex ea. Si despexi praetereuntem, eo quod non haberet indumentum, tera ejus, et de velleribus ovium mearum calefactus est . Quanto, putamus, vir iste odore terram resperserat in his operibus? Singula opera singula erant aromata. His propriam repleverat conscientiam, ut fetorem putidae carnis internae suavitatis exhalatione sibi temperaret. 4. Joseph postquam universam Aegyptum post se fecit currere in odore unguentorum suorum, etiam suis venditoribus eamdem demum fragrantiam propinavit. Et quidem increpatoria verba vultu proferebat irato; sed erumpebant lacrymae de pinguedine cor
Abbreviated transcription (Latin):
locaustũ tuũ pingue fiet. Sunt uiri diuitiaR
in ciuitate dñi uirtutũ. quero an apud aliquos
hȩc unguenta inueniant᷑. Et pͥmus occurrit si¬
cut uͥq solet mͥ paulus electionis. reuera uas
aromaticũ. uas odoriferũ. ⁊ refertũ omĩ pulu̾e
pigm̃tario. Xpi enĩ erat bonꝰ odor dõ in omĩ lo¬
co. Multe ꝓfecto suauitatis fraglantiã. longe la¬
teq spargebat pecꝰtus illud. qͦd sic affecerat solli¬
citudo omĩũ eccłiarũ. Uide enĩ quales species. &
qualia aromata coaceruauerat sͥ. Lottidie in¬
mat᷑. ⁊ ego ñ infirmorͦ Qͥs scandalizat᷑. & ego
ñ uror & multis talib quȩ uob̾ bene nota s̃
abundabat diues iste. in cõponendis unguentis
optimis. Decebat namq pͥmis ⁊ purissimis aro¬
iterum donec xp̃c formaret᷑ in eis. de m̃bra suo¬
capiti reformarentur. Audi ⁊ de alio diuite
quomͦ ad manũ habebat electas species. de
quib optima unguenta conficeret. Foris in¬

Expanded text:
locaustum tuum pingue fiet. 2. Sunt viri divitiarum locaustum tuum pingue fiet. 2. Sunt viri divitiarum in civitate Domini virtutum: quaero an apud aliquos haec unguenta inveniantur. Et primus occurrit, sicut ubique solet, mihi Paulus vas electionis, revera vas aromaticum, vas odoriferum, et refertum omni pulvere pigmentario. Christi enim erat bonus odor Deo in omni loco . Multae profecto suavitatis fragrantiam longe lateque spargebat pectus illud, quod sic affecerat sollicitudo omnium Ecclesiarum. Vide enim quales species et qualia aromata coacervaverat sibi. Quotidie, inmatur, et ego non infirmor? quis scandalizatur, et ego non uror? . Et multis talibus, quae vobis bene nota sunt, abundabat dives iste in componendis unguentis optimis. Decebat namque primis et purissimis aroiterum, donec Christus formaretur in eis , ac membra capiti suo reformarentur. 3. Audi et de alio divite quomodo ad manum habebat electas species, de quibus optima unguenta conficeret. Foris, in
Abbreviated transcription (Latin):
collectione a romatũ sese ditare: ⁊ impinguare
curauit. infundens ea oleo miscđie: & ardore de¬
coquens caritatis. Qͥs putas ẽ iocundus homo qui
miseret᷑ ⁊ cõmodat. ꝓnus cõpati. subuenire ꝓm¬
tus. dare quã acciꝑe beatius iudicans. ignosce
facilis. irasci difficilis. ulcisci penitꝰ ñ adquiesceis.
& ꝑ omĩa ꝓximoꝵ eque ut ꝓpͥas respiciens ne¬
cessitates.  O quȩcũq es anima sic affecta. sic im¬
buta rore miscđie. sic affluens pietatis uiscerib.
sic te omĩb omĩa faciens. sic facta ipsa tͥ tan¬
quã uas ꝑditũ. ut ceteris p̾sto u̾q semꝑ occur¬
ras. atq suocurras : sic deniq mortua tibi ut
uiuas om̃ib : tu plane t̾ẽiũ optimũq unguen¬
tũ felix possides: ⁊ manꝰ tuȩ distillauert᷑ totius
suauitatis liquore᷑. Non exiocabit᷑ in tempore
inalo. nec feruor ꝑsequutionis ebibet illum.
s semꝑ ds meinor erit omĩs sacrificii tui. & ho¬

Expanded text:
collectione aromatum sese ditare et impinguare collectione aromatum sese ditare et impinguare curavit, infundens ea oleo misericordiae, et ardore decoquens charitatis. Quis, putas, est jucundus homo qui miseretur et commodat , pronus compati, subvenire promptus, dare quam accipere beatius judicans: ignoscere facilis, irasci difficilis, ulcisci penitus non acquiescens, et per omnia proximorum aeque ut proprias respiciens necessitates? O quaecunque es anima sic affecta, sic imbuta rore misericordiae, sic affluens 1298 pietatis visceribus, sic te omnibus omnia faciens, sic facta ipsa tibi tanquam vas perditum, ut caeteris praesto ubique semper occurras atque succurras; sic denique mortua tibi, ut vivas omnibus: tu plane tertium optimumque unguentum felix possides, et manus tuae distillaverunt totius suavitatis liquorem. Non exsiccabitur in tempore malo, nec fervor persecutionis ebibet illum: sed semper Deus memor erit omnis sacrificii tui, et ho
Abbreviated transcription (Latin):
uo me unguenta
uobis tradidisse recordor: unum contriti¬
onis. delicta multa complectens. alt̾um
deuotionis multa continens beneficia. Am¬
bo salubria: s ñ ambo suauia. Primũ siquidẽ
pungitiuũ sentit᷑. qr mouet ad cõpunctionẽ:
amara recordatio peccatoꝵ & dolorem facit
cũ sequens mitigatorũ sit. diuinȩ bonitatis in¬
tuitu consolationẽ dante. & sedante dolorem.
S est unguentũ qđ ambob longe antecellit. &
hoc appellauerim pietatis: eo qd̃ fiat de neces¬
sitatib pauꝑum. de anxietatib opp̾ssoꝵs. de
ꝑturbationib tristiũ. de culpis delinquentiũ.
& postremo de om̃ib quoꝵlibet miseroꝵ erũ¬
nis. etiã si fuerint inimici. Despicabiles uiden¬
tur species istȩ. s eͣ suꝑ omĩa aromata unguẽ¬
Igit᷑ multȩ misodie collectȩ. atq oculo pie¬
tatis inspecte. ipse sunt species ex quib un¬
guenta optĩma componunt᷑. sponsȩ digna
ub̃̾ib. sponsi sensib grata. telix mens quȩ taliũ

Expanded text:
uo me unguenta uo me unguenta vobis tradidisse recordor. unum contritionis, delicta multa complectens; alterum devotionis, multa continens beneficia: ambo salubria, sed non ambo suavia. Primum siquidem pungitivum sentitur, quia movet ad compunctionem amara recordatio peccatorum et dolorem facit, cum sequens mitigatorium sit, divinae bonitatis intuitu consolationem dante, et sedante dolorem. Sed est unguentum, quod ambobus longe antecellit: et hoc appellaverini pietatis, eo quod fiat de necessitatibus pauperum, de anxietatibus oppressorum, de perturbationibus tristium, de culpis delinquentium, et postremo de omnibus quorumlibet miserorum aerumnis, etiamsi fuerint inimici. Despicabiles videntur species istae; sed est super omnia aromata unguenIgitur multae miseriae collectae atque oculo pietatis inspectae, ipsae sunt species, ex quibus unguenta optima componuntur sponsae digna uberibus, sponsi sensibus grata. Felix mens, quae talium
Abbreviated transcription (Latin):
homo dispenduĩ fecit. De dño seruus. de: diuite
pauꝑ. caro de u̾bo. ⁊ de dĩ filio hominis filiꝰ fie¬
ri ñ despexit. Mem̃to iam te ⁊ si de: nichilo fac¬
tum. ñ tñ de nichilo redemptũ. Sex dieb cõ¬
annos oꝑatꝰ ẽ salutẽ tuã in medio t̃rȩ. O qͣn¬
tũ laborauit sustinens. Carnis necessitates.
hostis temptationes. nonne sibi erucis aggra¬
uauit ignominia. mortis cumulauit horro¬
ni. Talib odoramentis refouete uiscera urã.
quȩ diu torsit odor molestior peccatoꝵ. ut ha¬
bundetis⁊ his unguentis. ñ minus suauib qͣm
salutarib. Nec tam̃ adhuc uos putetis hab̾e
illa optima. quȩ in sponsȩ ub̾ib cõmendant᷑.
de quib inciꝑe mͦ fuuendi iam sermonis angu¬
stia ꝓhibet. Que dic̾ta sunt de aliis tenete me¬
moria. ꝓbate uita: & de his iuuate me p̃cib
ur̃is ut᷑ digne loqui possim. quã & dignũ sit
tantis sponse delitiis: & ur̃as animas ad amorẽ

Expanded text:
homo, dispendium fecit; de Domino servus, de divite homo, dispendium fecit; de Domino servus, de divite pauper, caro de Verbo, et de Dei Filio hominis filius fieri non despexit. Memento jam te, etsi de nihilo factum, non tamen de nihilo redemptum. Sex diebus conannos operatus est salutem tuam in medio terrae, O quantum laboravit sustinens! Carnis necessitates, hostis tentationes, nonne sibi crucis aggravavit ignominia, mortis cumulavit horroni. Talibus od oramentis refovete viscera vestra, quae diu torsit odor molestior peccatorum, ut abundetis et his unguentis, non minus suavibus, quam salutaribus. Nec tamen adhuc vos putetis habere illa optima, quae in sponsae uberibus commendantur. De quibus incipere modo, finiendi jam sermonis augustia prohibet. Quae dicta sunt de aliis, tenete memoria, probate vita; et de his juvate me precibus vestris, ut digne loqui possim quod et dignum sit tantis sponsae deliciis; et vestras animas ad amorem
Abbreviated transcription (Latin):
te fuerit humilitatis. mansuetudinis. dignationis.
dnm̃ maiestatis carne indui. multari morte: tur¬
pari cruce: S dicit aliquis. Non ualuit opus
suũ reparare creator. absq ista difficultate :
ualuit. s maluit cũ in iuria sui. ne pessimum
atq odiosissimum uitium ingratitudinis occa¬
sionẽ ultra repperiret in homine: Sane mul¬
tum fatigationis assumpsit quo multȩ dilecti¬
onis hominẽ debitorem teneret. cõmoneretq
grarũ actionis difficultas redemptionis. quẽ
minꝰ deuotũ ẽẽ fecerat conditionis facilitas.
Qͥd eniͣ dicebat homo ereatus ⁊ ingratꝰ. Gra¬
tis quidẽ conditꝰ sum: s nullo auctoris graua¬
mine. uł labore: Siquidẽ dixit & factus sum.
quẽ admodũ & uniu̾sa. Qͥd magnũ ẽ: quãlibet
magna in u̾bi facilitate donaueris:s Sic bñfi¬
cium creationis attenuans humana impietas:
ingratitudinis materiã inde sumebat. unde a

Expanded text:
tae fuerit humilitatis, mansuetudinis, dignationis, tae fuerit humilitatis, mansuetudinis, dignationis, Dominum majestatis carne indui, multari morte, turpari cruce? Sed dicit aliquis: Non valuit opus suum reparare Creator absque ista difficultate? 1297 Valuit, sed maluit cum injuria sui, ne pessimum atque odiosissimum vitium ingratitudinis occasionem ultra reperiret in homine. Sane multum fatigationis assumpsit, quo multae dilectionis hominem debitorem teneret; commoneretque gratiarum actionis difficultas redemptionis, quem minus esse devotum fecerat conditionis facilitas. Quid enim dicebat homo creatus et ingratus? Gratis quidem conditus sum, sed nullo auctoris gravamine vel labore: siquidem dixit, et factus sum, quemadmodum et universa. Quid magnum est, quamlibet magna in verbi facilitate donaveris? Sic beneficium creationis attenuans humana impietas, ingratitudinis materiam inde sumebat, unde am
Abbreviated transcription (Latin):
ds̃. ut sit ds̃ omĩa ii omĩb. ratione. recipiente
luoẽ inextingubilẽ: uoluntate pacẽ inꝑtur¬
babilẽ consequente: menioria fonti indeficien
netis. sic tnͣ ut nichil hoꝵs. uł patͥ. uł filio. ut
spui scõ subtrahatis : ne cui forte ꝑsonarũ. aut
plenitudine̾ minuat distinctio: aut ꝓprietatẽ
tollat ꝑfectio. Simul & hoc adu̾tite quã simile
filii huiꝰ scłi exꝑiant᷑ de carnis illecebris. de mũ¬
di spectaculis. & de pompis sathane. cũ tnͣ hoc
totũ sit unde uita pͣsens eludit miseros amato¬
res suos. dicente ioħe. Q cquid in mundo ẽ con¬
cupiscentia carnis eͣ & concupiscentia oculoꝵ:
&e ambitio scłi. Hec de redemptionis fructu.
In modo quoq quẽ si recolitis dei ẽẽ exinani¬
tionẽ diffinuimꝰ. tria itẽ p̃cipue uob̾ intũ
exinatio fuit. s semetipsũ exinanuiit usq ad car¬
nẽ ad mortẽ ad crucem. Quis digne penset quã¬

Expanded text:
Deus, ut sit Deus omnia in omnibus, ratione recipiente Deus, ut sit Deus omnia in omnibus, ratione recipiente lucem inexstinguibilem, voluntate pacem imperturbabilem consequente, memoria fonti indeficientnetis, sic tamen ut nihil horum vel Patri, vel Filio, vel Spiritui sancto subtrahatis; ne cui forte personarum aut plenitudinem minuat distinctio, aut proprietatem tollat perfectio. Simul et hoc advertite, quid simile filii hujus saeculi experiantur de carnis illecebris, de mundi spectaculis, et de pompis Satanae: cum tamen hoc totum sit, unde vita praesens eludit miseros amatores suos, dicente Joanne: Quidquid in mundo est, concupiscentia carnis est, et concupiscientia oculorum, et ambitio saeculi . Haec de redemptionis fructu. 7. In modo quoque, quem, si recolitis, Dei esse exinanitionem definivimus, tria item praecipue vobis intuenexinanitio fuit; sed semetipsum exinanivit usque ad carnem, ad mortem, ad crucem . Quis digne penset, quan
Abbreviated transcription (Latin):
desideriũ auimȩ: ipse rationi futurꝰ ẽ plenitu¬
do lucis: ipse uoluntati multitudo pacis: ipse me¬
morie continuatio ȩtͣnitatis. Oueritas. caritas. e¬
tͣnitas. O beata & beatificans trinitas. ad te mea
misera tͥnitas nuserabilit᷑ suspirat. qm̃ a te in¬
felicit̾ exulat discedens a te. quantis se intrica¬
uit errorib. dolorib. timorib. heu me qualem
pro te cõmutauimꝰ. trinitate᷑. Cor meũ conturbatũ
ẽ & inde dolor: dereliquit me uirtꝰ mea. & inde
pauor: & lum̃ oculoꝵ meoꝵ nͣ ẽ mecũ. & inde er¬
ror. En quã dissimilẽ trinitatẽ o anune mee tri¬
nitas exulans offendisti. Uierũtñ quare tristis es
aĩa mea. & qr conturbas me: Sꝑa in dõ. qm̃ ad¬
te dolor. a memoria timor omis recesserit: &
successerit illa quã sꝑamus mira serenitas. ple¬
na suauitas. etͣna securitas. Primũ illud facio
ueritas ds̃: scd̾m caritas ds̃. t̾ẽiũ sũma potestaᷤᷤ

Expanded text:
desiderium animae, ipse rationi futurus est plenitudesiderium animae, ipse rationi futurus est plenitudo lucis, ipse voluntati multitudo pacis, ipse memoriae continuatio aeternitatis. O veritas, charitas, aeternitas! O beata et beatificans Trinitas! ad te mea misera trinitas miseserabiliter suspirat, quoniam a te infeliciter exsulat. Discedens a te quantis se intricavit erroribus, doloribus, timoribus! Heu me! qualem pro te commutavimus trinitatem! Cor meum conturbatum est, et inde dolor; dereliquit me virtus mea, et inde pavor, et lumen oculorum meorum non est mecum , et inde error. En quam dissimilem trinitatem, o animae meae trinitas, exsulans ostendisti. 6. Verumtamen quare tristis es, anima mea, et quare conturbas me? Spera in Deo quoniam adte dolor, atque a memoria timor omnis recesserit, et successerit illa quam speramus mira serenitas, plena suavitas, aeterna securitas. Primum illud faciet veritas Deus; secundum, charitas Deus; tertium, summa potestas
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ p̃parasti diligentib te. Dic nob̾ tu qui p̃pa¬
ras: quid p̃paras. Credimꝰ confidimus. reuera si¬
cut ꝓmittis replebimur in bonis domꝰ tue. s. qͥb
queso bonis uł qualib  forte frum̃to uino:⁊ o¬
leo. auro atq argento lapidib ue p̃ciosis. S h
nouimus. ⁊ uidimus. ⁊ uidemus ⁊ fastidimus. Id
querimꝰ qd̃ ocłs ñ uidit: nec auris audiuit. nec
in cor hominis ascendit: hoc placet. hoc sapit.
hoc delectat inquirere: qđeũq ẽ illud. Ertͣ in¬
quit om̃s docibiles dĩ: ⁊ ipse erit omĩa in om̃ib.
taceã in aĩa tria intueor. rationẽ. uoluntatem.
hoc nͥ qr ds̃ nondum ẽ omĩa in om̃ib :ꝰ hinc i
qd̃ ce ratio sepissime. in udiciis fallit᷑. &e uolũ
tas quadrupliei ꝑturbatione iactat᷑: ot me¬
moria multimoda obliuione confundit᷑. Tripli¬
ei huie uanitati nobilis ereatura subrecta est
ñ uolens: in spe tam̃. Nã qui replet in bonis

Expanded text:
quae praeparasti diligentibus te . Dic nobis tu qui praepaquae praeparasti diligentibus te . Dic nobis tu qui praeparas, quid praeparas? Credimus, confidimus, revera sicut promittis: Replebimur in bonis domus tuae . Sed quibus, quaeso, bonis, vel qualibus? Forte frumento, vino et oleo, auro atque argento, lapidibusve pretiosis? Sed haec novimus et vidimus; et videmus, et fastidimus. Id quaerimus, quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit. Hoc placet, hoc sapit, hoc delectat inquirere, quodcunque est illud. Erunt, inquit, omnes docibiles Dei , et ipse erit omnia in omnibus . taceam, in anima tria intueor: rationem, voluntatem, hoc, nisi quia Deus nondum est omnia in omnibus? Hinc est quod et ratio saepissime in judiciis fallitur, et votas quadruplici perturbatione jactatur, et memoria multiplici oblivione confunditur. Triplici huic vanitati nobilis creatura subjecta est non volens, in spe tamen. Nam qui repelet in bonis
Abbreviated transcription (Latin):
duo potissimũ quȩ nc̃ occurrunt urĩs stu¬
diis intimare curabo. Et hoc quã paucis ad
cõpendiũ pot̾o. memor illiꝰ sententiȩ: ea oc¬
casionẽ sapienti: & sapientior erit. Duo gͦ il¬
in st̃.: modus &e fructus. Et modus quidẽ: dei
ex inatio est : fructus uero. nriͣ de illo reple¬
id. Hoc meditari. soe spei seminariũ ẽ: illud
sũmi amoris incentuũ. Utrũq ꝓfectibus
nr̃is necessarium. ne aut spes mercennaria sit.
si amore. ñ comitet᷑: aut amor tepescat. si infruc¬
tuosus putetur. Porro fructũ talem ex pecꝰtamus
nrĩ amoris. qualẽ ipse quẽ amamius ꝓmisit: men¬
surã in quiens plenam & confertã & coagitatam
&e suꝑaffluentẽ dabunt in sinũ ur̃m. Nensura
ista ut audio erit sine m̃sura. S uelim scire cu¬
ius rei futura sit illa msura. uł potiꝰ illa inimen¬
sytas que reꝓmittit᷑ Oculus ñ uidit. ds̃ absq te:

Expanded text:
duo potissimum, quae nunc occurrunt, vestris studuo potissimum, quae nunc occurrunt, vestris studiis intimare curabo. Et hoc quam paucis ad compendium potero, memor illius sententiae: Da occasionem sapienti, et sapientior erit . Duo ergo illa sunt, modus et fructus. Et modus quidem Dei exinanitio est; fructus vero, nostri de illo repletio. Hoc meditari, sanctae spei seminarium est; illud summi amoris incentivum. Utrumque profectibus tris necessarium, ne aut spes mercenaria sit, si amore non comitetur; aut amor tepescat, si infructuosus putetur. 1296 4. Porro fructum talem exspectamus nostri amoris, qualem ipse quem amamus, promisit: Mensutam, inquiens, plenam, et confertam, et coagitatam, et supereffluentem dabunt in sinum vestrum . Mensura ista, ut audio, erit sine mensura. Sed velim scire, cujus rei futura sit illa mensura, vel potius illa immensitas quae repromittitur. Oculus non vidit, Deus, absque te,
Abbreviated transcription (Latin):
uia testimonioꝵ dĩ delectaretur. sic̃ in om̃ibus
diuitiis. Et uos gͥ exemplo iusti si de uobis
in humilitate. sentitis: sentite ⁊ de dno in bo¬
nitate. Sic enĩ legitis apud sapientẽ. Sentite de
dũo in bonitate : & in simplicitate cordis que¬
rite illũ. hoc aut̃ facile m̃ti ꝑsuadet: diuine
munificentiȩ frequens. ĩmo continua recordatio.
Alioqum quomͦ implebit᷑ apłicum illud. in õĩb
grãs agentes: si ea ꝓ quib grȩ debent᷑ a corde
recesserint. Nolo uos iudaico notari obꝓbrio
de quib scriptura testat᷑. qd̃ ñ fuerint᷑ memo¬
cessat misericors ⁊ miserator dñs recolere: & re¬
colligere omĩa omĩ homini impossibile ẽ. quis
enĩ loquet᷑ potentias dñi. auditas faciet õs
laudes eiꝰ. id saltem qd̃ p̃cipuũ ẽ & maximũ.
opus uideł nr̃e. redemptionis. a memoria re¬
demptoꝵ aliquatenꝰ non recedat. In quo oꝑe

Expanded text:
via testimoniorum Dei delectaretur, sicut in omnibus via testimoniorum Dei delectaretur, sicut in omnibus divitiis. Et vos igitur exemplo justi, si de vobis in humilitate sentitis, sentite et de Domino in bonitate. Sic enim legitis apud Sapientem: Sentite de Domino in bonitate, et in simplicitate cordis quaerite illum . Hoc autem facile mentinificentiae frequens, imo continua recordatio. Alioquin quomodo implebitur apostolicum illud: In omnibus gratias agentes , si ea pro quibus gratiae debentur, a corde recesserint? Nolo vos Judaico notari opprobrio, de quibus Scriptura testatur quod non fuerint memocessat misericors et miserator Dominus, recolere et recolligere omnia, omni homini impossibile est; quis enim loquetur potentias Domini, auditas faciet omnes laudes ejus? id saltem, quod praecipuum est et maximum, opus videlicet nostrae redemptionis, a memoria redemptorum aliquatenus non recedat. In quo opere
Abbreviated transcription (Latin):
pħam. Ego infrenabo os tuũ laude mea ne m¬
tẽas. hoc ẽ. Ne intuitu facmoꝵ tuoꝵ nimiã
incurras tristitiam. atq instar effrenis equi
desꝑatus imp̃ceps ruas & ꝑeas. freno te in¬
quit inhibebo indulgentie mee. & meis lau¬
dib erigam. respirabisq in bonis meis. qui
de tus confunderis malis. dũ me sane benig¬
niorẽ quã te culpabiliorẽ inuenies. Hoc
freno si infrenatus fuisset cam: nequaqͣm
desꝑando dixisset. Maior ÷ iniquitas mea.
quã ut ueniã merear. Absit absit. Quor
est eiꝰ pietas: quã queuis iniquitas. Idõ iustꝰ non
continue: s tͣm in pͥncipio sermonis accusator
eͣ sui. Porro autͣ in dei laudes extrema sermonis
claud̾e consueuit. Uidete deniq iustũ ħ ordine
procedentẽ. Cogitaui ait uias meas: & conu̾ti pe¬
des meos in testimonia tua. It qͥ uidł contritio
nẽ ⁊ infelicitatẽ in uiis ꝓpͥis ꝑpessus fuerat: in

Expanded text:
phetam: Ego infrenabo os tuum laude mea, ne iphetam: Ego infrenabo os tuum laude mea, ne intereas . Hoc est: Ne intuitu facinorum tuorum nimiam incurras tristitiam, atque instar effrenis equi desperatus in praeceps ruas, et pereas; freno te, inquit, inhibebo indulgentiae meae, et meis laudibus erigam, respirabisque in bonis meis, qui de tuis confunderis malis, dum me sane benigniorem, quam te culpabiliorem invenies. Hoc freno si infrenatus fuisset Cain, nequaquam desperando dixisset: Major est iniquitas mea, quam ut reniam merear . Absit, absit. Major enim est ejus pietas, quam quaevis iniquitas. Ideo justus non continue, sed tantum in principio sermonis accusator est sui : porro autem in Dei laudes extrema sermonis claudere consuevit. Videte denique justum hoc ordine procedentem. Cogitavi, ait, vias meas, et converti pedes meos in testimonia tua : nem et infelicitatem in viis propriis perpessus fuerat, in
Abbreviated transcription (Latin):
Bonum eͣ aut̃ qd̃ faciunt. qr seruant ei głam¬
cuiꝰ est. & nichilominꝰ iocundũ. qr delectat. Qͣm¬
ob rem suadeo uobis amicis meis reflecꝰtere. intͣ¬
dum pedem a molestia & noxia recordatione
uiarũ ur̃arũ. ⁊ euadere in itinera planiora
senioris menorie bñficioꝵ dĩ: ut qui in uo¬
bis confundimini. ipsius intuitu respiretis.
cordis tui. Et quidẽ necessarius dolor. pepee¬
catis: s si ñ sit contiuuris. Sane int̾poletus
ietiori recordatione diuine. benignitatis. ne.
forte p̃ tristitia induret᷑ cor. & despatione
plus ꝑeat. Misceamꝰ absinthio mel: ut salubs
amaritudo salutẽ tc̃ dare possit. eũ in mirto
temꝑata dulcore bibi poterit. Audi deniq de¬
um. quomͦ ipse. contriti cordis temꝑat amari¬
tudinẽ: qͦnͦi pusillammẽ a desꝑationis baratro
reuocat. quomͦ blandȩ & fidelis ꝓmissionis mel¬
le: m̃tẽ consolat᷑. erigit diffidentẽ. Ait ꝑ pro¬

Expanded text:
Bonum est autem quod faciunt, quia servant ei Bonum est autem quod faciunt, quia servant ei us est, et nihilominus jucundum, quia delectat. 2. Quamobrem suadeo vobis amicis meis reflectere interdum pedem a molesta et anxia recordatione viarum vestrarum, et evadere in itinera planiora serenioris memoriae beneficiorum Dei; ut qui in vobis confundimini, ipsius intuitu respiretis. etitiones cordis tui . Et quidem necessarius dolor pro peccatis, sed si non sit continuus. Sane interpoletur laetiori recordatione divinae benignitatis, ne forte prae tristitia induretur cor, et desperatione plus pereat. Misceamus absinthio mel, ut salubris amaritudo salutem dare tunc possit, cum immisto temperata dulcore bibi poterit. Audi denique Deum, quomodo ipse contriti cordis temperat amaritudinem, quomodo pusillanimem a desperationis bacathro revocat, quomodo blandae et fidelis promissionis melle moerentem consolatur, erigit diffidentem. Ait per pro
Abbreviated transcription (Latin):
qd̃ cupiam oñĩs uos fieri saere unctionis
participes: illiꝰ uidelicet in qua dĩ bene¬
ficia. cũ lȩtitia & gr̃arũ actione recolit
sc̃ã deuotio. hoc enĩ bonum ẽ: cũ ꝓptͣ releuan¬
dos uite p̃sentis labores. qui utiq tolerabilio¬
res nobis fuuit exultantib in laude dĩ: teͣ qr
nichil ita ꝓpͥe quendã t̾ris rep̃sentat celestis
habitationis statum. sicut alacritas laudan¬
tiũ dm̃: scriptura dicente: Beati qͥ habitant
De ħ p̃cipue unguento. puto dixisse ꝓpħam.
Eoce quã bonũ & quã iocundũ : habitare frẽs
in unũ. sic̃ unguentũ in capite. Neq enĩ pͥori
iuidet᷑ congruere posse. Illud enĩ ⁊ si bonuͣ
sit : non tam̃ iocundũ: qr recordatio pecca¬
toꝵ amaritudinẽ facit. ñ iocunditatẽ. S nec
qui illud faciunt in unũ habitant: cũ qͥsq
peccata ꝓpria lugeat atq deploret. Qui uͦ in
grãrumꝰ actione uersantur. dm̃ solũ intuentur
& cogitant. ac ꝑ hoc ipsi uere habitant in uni

Expanded text:
ieri sacrae unctionis participes, illius videlicet, in qua Dei beneficia cum laetitia et gratiarum actione recolit sancta devotio. Hoc enim bonum est, tum propter relevandos vitae praesentis labores, qui utique tolerabiliores nobis fiunt exsultantibus in laude Dei; tum quia nihil ita proprie quemdam terris repraesentat coelestis habitationis statum, sicut alacritas laudantium Deum, Scriptura dicente: Beati qui habitantDe hoc praecipue unguento 1295 puto dixisse Prophetam: Ecce quam bonum et quam jucundum habitare fratres in unum; sicut unguentum in capite . Neque enim priori videtur posse congruere. Illud enim etsi bonum sit, non est tamen jucundum; quia recordatio peccatorum amaritudinem facit, non jucunditatem. Sed nec qui illud faciunt, in unum habitant, cum quisque peccata propria lugeat atque deploret. Qui vero in gratiarum actione versantur, Deum solum intuentur et cogitant; ac per hoc ipsi vere habitant in unum.
Abbreviated transcription (Latin):
aliud. ⁊ aliud exordiũ sermonis desiderat. Nc̃
ħ solum admonitos uos ee̾ sufficiat. si sponsa u¬
tiq de oĩ uͥtute sua. uł grã minime audet
S quippiã arrogare. qͣnto minꝰ adolescentulȩ
forte quȩ nos sumꝰ: Dicamꝰ ꝓinde .&. nos. spon¬

Expanded text:
aliud et aliud exordium sermonis desiderat. Nunc aliud et aliud exordium sermonis desiderat. Nunc hoc solum admonitos vos esse sufficiat, si sponsa utique de omni virtute sua vel gratia minime audet sibi quidpiam arrogare; quanto minus adolescentulae, forte quae nos sumus? Dicamus proinde et nos spon
Abbreviated transcription (Latin):
admones. s si ea dices quȩ tuo ꝓposito conue¬
nirent. Expectate paulisꝑ. Non sũ immemor.
Nonne in manib ẽ id tractare qđ dicit᷑. oleũ
effusũ nom̃ tuũ: hoc opͦ. hic labor ẽ Et quȩ
pͣmisimꝰ. an fuerint necessaria. uos uid̾itis:
nẽ qđ ad me attinet. qr hinc aliena ñ sint
paucis adu̾tite. Non recordamini in sponse
ub̃ib extremã cõmĩdatã ee̾ suaueolentiam
lam sponsa. ne sibi arrogare putet᷑. de spon¬
si bñficio recognoseat: Cui plane sensui. il¬
la omĩa qͣ p̃taxauimꝰ subseruire cognoscitis.
Qd̃ ub̃a inquit mã sic redolent. ⁊ sic placent
nec studiis nec meritis ascribo meis. s tuȩ
o sponse tribuo largitati. de oleo utiq ef¬
fuso noĩe tuo. hoc ꝓ litterȩ consequentia.
Ceterũ explanatio ipsius cãpituli. euiꝰ occa¬
sione suꝑ nequissimo uitio ingratitudinis
p̾sentẽ. sermonẽ tã in longũ ꝓtraximꝰ. tẽpus

Expanded text:
admones, sed si ea diceres quae tuo proposito conveadmones, sed si ea diceres quae tuo proposito convenirent. Exspectate paulisper; non sum immemor. Nonne in manibus est id tractare quod dicitur, Oleum effusum nomen tuum? Hoc opus, hic labor est. Et quae praemisimus, an fuerint necessaria, vos videritis. Nunc quod ad me attinet, quia hinc aliena non sint, paucis advertite. Non recordamini in sponsae uberibus extremam commendatam esse suaveolentiam ut eamdem fragrantiam sponsa, ne sibi arrogare putetur, de sponsi beneficio recognoscat? Cui plane sensui illa omnia, quae praetaxavimus, subservire cognoscitis. Quod ubera, inquit, mea sic redolent, et sic placent, nec studiis, nec meritis adscribo meis, sed tuae, o sponse, tribuo largitati; de oleo utique effuso, nomine tuo. Hoc pro litterae consequentia. 9. Caeterum explanatio ipsius capituli, cujus occasione super nequissimo vitio ingratitudinis praesentem sermonem tam in longum protraximus, tempus
Abbreviated transcription (Latin):
admodũ ab ypochritis. nec sola consuetudi¬
ne sic̾ a secularib. s nec quadã necessita
te. ut ium̃ta ferendis onerib applicant᷑.
s sic̃ decet scõs sinceritate. fida deuotione
sollicita. hilaritate grata. s ñͣ dissoluta. Im¬
molantes itaq hostiam laudis. ⁊ reddentes
uota nrã de die in diẽ curemꝰ omĩ uigilan¬
tia iungere. sensũ usui. affectũ sensui. exul¬
tationẽ affectui. grauitate᷑ exultationi. hu¬
militate᷑ grauitati. lib̾tatẽ humilitati. quo
intͣdũ liberis purgatȩ m̃tis passib ꝓcedamus.
⁊ excedamꝰ ꝑ inusitatas quasdã affectiones sp̃i¬
tales lȩtitias. in iubileis amenitãtib. in lumi¬
ne di. in suauitate. in spii scoͣ. ꝓbantes nos
cõp̃hensos. in his qͦs ꝓpħa intuebat᷑ cũ dice̾t.
Oñe in lumine uultus tui ambulabt᷑. ⁊ in
noĩe tuo exultabt᷑ tota die: ⁊ in iustitia tua
exuͣltabunt᷑. At forte aliquis mͥ dicat. bene

Expanded text:
admodum ab hypocritis, nec sola consuetudiadmodum ab hypocritis, nec sola consuetudine, sicut a saecularibus; sed nec necessitate quidem, ut jumenta ferendis oneribus applicantur: sed sicut decet sanctos, sinceritate fida, 1305 devotione sollicita, hilaritate grata, sed non dissoluta. Immolantes itaque hostiam laudis, et reddentes vota nostra de die in diem, curemus omni vigilantia jungere sensum usui, affectum sensui, exsultationem affectui, gravitatem exsultationi, humilitatem gravitati, libertatem humilitati: quo interdum liberis purgatae mentis passibus procedamus, et excedamus per inusitatas quasdam affectiones spirituales laetitias in jubileis amoenitatibus, in lumine Dei, in suavitate, in Spiritu sancto; probantes nos comprehensos in his quos propheta intuebatur, cum diceret, Domine, in lumine vultus tui ambulabunt, et in nomine tuo exsultabunt tota17. 8. At fortasse aliquis mihi dicat: Bene