comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
non nouerat adhuc nͥignẽ consumentem. Ppt̾e̾a
mirabat᷑ qͥ rubus ardebat: ⁊ ñ comburebatur.
Quamdiu enim animꝰ desidia su a in infimis uolup¬
tatibꝰ pascit. ⁊ carnali concupiscentiȩ uinctꝰ ñdu
ad amplexiis sapĩȩ ꝑuenit: in igne consumente ẽ
⁊ deuorante usq ad ꝑditionẽ. flamma enĩ libidi.¬
nis ⁊ amor carnis. eos qͦs accendit consumit Amor
frigidos. ardentes t̃n ñ cõburit. Ppt̾ea moyses mira¬
batur. quomͦ ardebat rubus ⁊ ñ cõburebat᷑. Nam⁊
ipse ardebat. q uxoĩe ethiopissam habebat: neq h
ei miracłm fuit: s ardere ⁊ ñ cõburi qͦd exꝑtũ nͥ fuit
n ei miracłm fuit. T ipsum miracłm trahebat eum

Expanded text:
non noverat adhuc nisi ignem consumentem; propterea non noverat adhuc nisi ignem consumentem; propterea mirabatur, quod rubus ardebat, et non comburebatur . Quandiu enim animus desideria sua in infimis voluptatibus pascit, et carnali concupiscentia vinctus nondum ad amplexus sapientiae pervenit in igne consumente est et devorante usque ad perditionem. Flamma enim libidinis et amor carnis eos quos accendit, consumit. Amorfrigidos, ardentes tamen non comburit. Propterea Moyses mirabatur quomodo ardebat rubus, et non comburebatur. Nam et ipse ardebat, quia uxorem Aethiopissam habebat; neque hoc ei miraculum fuit, sed ardere et non comburi: quod expertum non fuit, hoc ei miraculum fuit. Et ipsum mir
Abbreviated transcription (Latin):
pientiam plene app̃hendere poterit: Sapĩa enim de oc¬
cultis trahit᷑ ⁊ in occultis inuenit᷑:. ⁊ semꝑ secretum
amat sapĩa: nec se contẽplancda p̃bet nͥ his qui ing̃diun.¬
tur ad eam. Sed ħ ualde graue ẽ infirmis animis. ut
dilecta relinquant ⁊ deserant amata. ⁊ ad ea transearł
appetenda quȩ non norunt nͥ doloribus sius erudiant᷑:
& amara eeᷤ incipiant quȩ añ dulcia fuerunt:⁊
ita quodamͦ inuiti retrahantur ⁊ compellantur
intrare. ⁊ transire ad contemplancda sapientiam.
Nam cum gustare ceꝑint ⁊ intellige̾ suatutatem
⁊ iocunditatẽ sapientiȩ. tc iam compelsisñ habent:
sed sequunt᷑ uolentes ⁊ libent̾ uniu̾sa despiciunt.⁊
relinquunt omia ut transeant ad contemplanda
qi ipsi appropinquant ei. ⁊ ñ elongant ab ea in con¬
cupiscentias alienas. Sic cum moyses ee̾t in deserto
pastor animalium. ⁊ ethiopissam haberet uxorem:

Expanded text:
pientiam plene apprehendere poterit? Sapientia enim de ocpientiam plene apprehendere poterit? Sapientia enim de occultis trahitur et in occultis invenitur; et semper secretum amat sapientia, nec se contemplandam praebet, nisi iis, qui ingrediuntur ad eam. Sed hoc valde grave est infirmis animis, ut dilecta relinquant, et deserant amata; et ad ea transeant appetenda, quae non norunt, nisi doloribus suis erudiantur; et amara esse incipiant, quae ante dulcia fuerunt; et ita quodammodo multi retrahantur, et compellantur intrare, et transire ad contemplandam sapientiam. Nam cum gustare coeperint et intelligere suavitatem et jucunditatem sapientiae: tunc jam compelli opus non habent, sed sequuntur volentes; et libenter universa despiciunt, et relinquunt omnia, ut transeant ad contemplandame illis sapientia, quia ipsi appropinquant ei, et non elongant ab ea in concupiscentias alienas. Sic cum esset Moyses in deserto pastor animalium, et Aethiopissam haberet uxorem,
Abbreviated transcription (Latin):
more. ⁊ iutas u̾bi in corde:⁊ ipsum uerbu ẽ ueritas.
quia u̾itas u̾bum ẽ. & cum tam ꝓpe sit ipsa u̾itas:
nicħ t̃ñ longuis ab his qui ftulticiam amant. Quid
aut̾ stultius qm semꝑ ima respice̾: ⁊ uultus hr̃e
ꝓnos interram: Hoc enim bestiis datum ẽ: quibꝰ
in suꝑnis: ad quã erigi nolunt qui bestiis compara¬
ti sunt. ⁊ terram intuentur. Rȩc ẽ ipsa stulticia
de qua transiuit iste ad contẽplanda sapĩam cuna
falsa bona quȩ in terra amauerat desperit.⁊ ad ue¬
ra bona quȩ sursum st̃ contemplanda ⁊ amanda
se erexit: qr in his quȩ deorsum st̃ sub sole om̃ib. ua¬
nitatẽ asperit. ꝓpt̾ea cum uidisset in om̃ib uanita¬
tem ⁊ afflctionẽ animi. ⁊ nicħ ꝑmane̾ sub sole: tnͣsiuit
ad contemplancła sapĩam supͣ sołe. O qͣm difficilis tran.¬
situs: ⁊ ꝙͣ. multoꝵ dierum uia infirmos gssis habentib
& nescio si tota uita hominis suffic̾e̾ possit ad conficien¬
dum hoc iter. Qs eniminhac mortali uita degens. sa¬

Expanded text:
 veritas, quia veritas verbum est. Et cum tam prope sit ipsa veritas, nihil tamen longius ab iis qui stultitiam amant. Quid autem stultius quam semper ima respicere, et vultus habere pronos in terram? Hoc enim bestiis datum est, quibuin supernis; ad quam erigi nolunt, qui bestiis comparati sunt et terram intuentur. Haec est ipsa stultitia, de qua transivit iste ad contemplandam sapientiam, cum falsa bona, quae in terra amaverat, despexit, et ad vera bona, quae sursum sunt, contemplanda et amanda se erexit; quia in his quae deorsum sunt sub sole omnibus vanitatem aspexit. Propterea cum vidisset in omnibus vanitatem et afflictionem animi, et nihil permanere sub sole, transivit ad contemplandam sapientiam supra solem. O quam difficilis transitus et quam multorum dierum via infirmos gressus habentibus! Et nescio an tota vita hominis sufficere possit ad conficiendum hoc iter. Quis enim in hac mortali vita degens, sa
Abbreviated transcription (Latin):
qͦd modico tempore molestum ẽ carm tota intendio¬
ne fuge: ⁊ id qͦd animȩ semꝑ exitiale constat nͥ cau̾e:
Hec ẽ sapĩa de qua iste głat᷑. sub umbr̾a folioꝵ iacens.
Ofolia ⁊ umbra: quał ẽ fructꝰ ũr. Uide adam qualia
st̾ folia tua: ⁊ quał ẽ fruetus tuus. Abscondistite
& folia tua umbracłm p̃buert̃: ut tectus non uideres
ut coiruptus edulio ꝑleres immortalitatẽ. Recognor¬
ce miser: recognosce malu tuum: recognosoe miseriã
tuam: recognosce ubi es. ⁊ qual factuses. Conuertere
de umbra ad claritatẽ luminis: ut non solu uerba
audias. sed faciem uideas ueritatis. Erplic̃ lib̾ terciꝰ.

Expanded text:
quod modico tempore molestum est carni, tota intentioquod modico tempore molestum est carni, tota intentione fugere; et id quod animae semper exitiale esse constat, non cavere? Haec est sapientia de qua iste gloriatur sub umbra foliorum jacens. O folia, et umbra qualis est fructus vester? vide Adam qualia sunt folia tua, et qualis est fructus tuus? Abscondisti te, et folia tua umbraculum praebuerunt ut tectus non videres ut corruptus edulio perderes immortalitatem. Recognosce, miser; recognosce malum tuum; recognosce miseriam tuam; recognosce ubi es et qualis factus es. Convertere de umbra ad claritatem luminis, ut non solum verba audias, sed etiam faciem videas veritatis. HOMILIA X.
Abbreviated transcription (Latin):
aliquid latens sub sp̾e illius. Quȩ ẽ enim sap̃ia in um¬
bra folioꝵ: Nam umbra folioꝵ delectatio ẽ ⁊ iocum¬
ditas in sp̾e ⁊ pulcͥtudine rerum transitorarũ. Lht
ista sapĩam suam. Sic enim homines uocant sapĩam.
qua ista requies ⁊ tͣnquillitas ista carnis callide ⁊ astu¬
te queritur: ⁊ prudentͥ conseruat᷑. Wista ẽ sapientia
qua filii huiꝰ scłi ⁊ filii tenebrarũ prudentiores surł
filiis lucis ingeneradione suaͥquȩ ꝑseuerat cum hisqͥ¬
iacent in umbra folioꝵ: ⁊ lum̃ uerȩ sapientiȩ ap̃ qu̾ã
stulticia ẽ sap̃ia ista. uide non possunt. Qͥa enĩ ad sola
cominoda carnis respiciunt. detͥmenta animȩ non
atdendunt: ⁊ qr cauti eeͤ uolunt uͥtimendi nͥ est:
stulti ⁊ imprudentes fiunt ibi uͥ ꝑicłm graue ẽ &
intolerabile detͥmentũ. Namꝗͣ ẽ sapĩa carnem
fouere ⁊ anunam negligere : Quȩ ẽ sapĩa id quide.

Expanded text:
aliquid latens sub specie illius. Quae est enim sapientia in umaliquid latens sub specie illius. Quae est enim sapientia in umbra foliorum? Nam umbra foliorum delectatio est, et jucunditas in specie et pulchritudine rerum transitoriarum. Et habet ista sapientiam suam. Sic enim homines vocant sapientiam qua ista requies, et tranquillitas ista carnis callide et astute quaeritur, et prudenter conservatur. Et ista est sapientia, qua filii hujus saeculi et filii tenebrarum prudentiores sunt filiis lucis in generatione sua , quae perseverat cum iis lumen verae sapientiae, apud quam stultitia est sapientia ista, videre non possunt. Quia enim ad sola commoda carnis respiciunt, detrimenta animae non attendunt, et quia cauti esse volunt ubi timendum non est; stulti, et imprudentes fiunt tibi, ubi periculum grave est et intolerabile detrimentum. Nam quae est sapientia, carnem fovere et animam negligere? Quae est sapientia id quidem,
Abbreviated transcription (Latin):
minantium. familiȩ. possessiones. aurum. argentũ.
substantiȩ regum ⁊ ꝓuintiaꝵ. lyrȩ. citharȩ. tẏbiȩ or¬
gana. cyphi ⁊ urcei. ⁊ uasa p̃tiosa. diuitiȩ: ⁊ pompȩ. &¬
gła: omĩa hȩc folia st̃. Qr̃ folia: Quia uana . qr cadu¬
ca. qr tnͣsitoria: ĩo folia. Hirent quide modico dempore.
s cito arescunt ⁊ cadunt. Sed tñ dum stant umbra
faciunt. ⁊ habent refrigerium suum: s ẽ obscura
umbra ⁊ inimica lumini. Carni quide ad tempus
refrigerium p̾stare uidet᷑: s oc łos caligare facit.
Iccirco suspectã hr̃e debemus umbram: nec facile
his credẽ quȩ uident᷑ inumbra. fallunt enĩ ocłos
imagines: qr ⁊ ipsa umbra imago ẽ non u̾itas. Iõ dixi
ut suspectã habeas umbram: qui te sub foliis positũ
confiteris. Sub foliis es. inumbra es: ⁊ sap̃ĩam upta
te uides: Uide diligent᷑. ne forte non sit sapia: s aliud

Expanded text:
minantium, familiae, possessiones, aurum, argentum, minantium, familiae, possessiones, aurum, argentum, substantiae regum et provinciarum; lyrae, citharae, tibiae, organa, scyphi, et urcei, et vasa polia? Quia vana, quia caduca, quia transitoria: ideo folia. Virent quidem modico tempore, sed cito arescunt et cadunt. Sed tamen dum stant, umbram faciunt et habent refrigerium suum; sed est obscura umbra et inimica lumini. Carni quidem ad tempus refrigerium praestare videtur, sed oculos caligare facit. Idcirco suspectam habere debemus umbram, nec facile credere iis quae videntur in umbra. Fallunt enim oculos imagines; quia et ipsa umbra imago est, non veritas. Ideo dixi ut suspectam habeas umbram, qui te sub foliis positum confiteris. Sub foliis es, in umbra es, et sapientiam juxta te vides. Vide diligenter ne forte non sit sapientia, sed aliud
Abbreviated transcription (Latin):
uoluptatis: ⁊ suꝑ illecebras pulcͥtudinũ ⁊ iocunditatũ
enim tu intꝰ positã queres: Ti ipsa for is uagũ nͥ reliquit:
Quȩ tñ ẽ ista sapĩa: quȩ ita discursus amat. ⁊ secretũ
fastidit: Uide ne foite similitudo fallat te: ⁊ non
sit sapĩa qͦd sapientia eeͤ uidet᷑. Caue ne in umbra
folioꝵ decipiar is. uͥlatuit pat̾ tiuis qui u̾tatẽ. ui¬
dere non potuit. Umbra enim obscurũ facit: ⁊ si
requiem habere uidet᷑. lum̃ non ht. Caue gͦ ne
& tu dum sub umbra folioꝵ requiem queris. inci¬
pias pati caliginem: nec possis inumbra positꝰ clare
discͥnere: qr imago quȩ apparet. umbra sola ẽ non
ueritas. Hanc gͦ umbrã folioꝵ suspectam habe: ne
decipiaris. Quȩ sunt folia : Sp̾es terum iusibilium
folia sunt: quȩ modo quidẽ pulchra ⁊ uirentia appa¬
rent. s cadent subito cum turbo exierit. Quȩ sua
folia: homus. uineȩ. horti. piscinȩ.silua lignore ger¬

Expanded text:
voluptatis, et super illecebras pulchritudinum et jucunditatum voluptatis, et super illecebras pulchritudinum et jucunditatum enim tu intus positam quaereres; si ipsa foris vagum non reliquit? Quae tamen est ista sapientia quae ita discursus amat, et secretum fastidit? Vide ne forte similitudo fallat te, et non sit sapientia quod sapientia esse videtur. Cave ne in umbra filiorum decipiaris, ubi latuit pater tuus qui veritatem videre non potuit. Umbra enim obscurum facit; et si requiem habere videtur, lumen non habet. Cave ergo ne et tu dum sub umbra, foliorum requiem quaeris, incipias pati caliginem. Nec possis in umbra positus clare discernere; quia imago quae apparet umbra, sola est, non veritas. Hanc ergo umbram foliorum suspectam habe, ne decipiaris. Quae sunt folia? Species rerum visibilium folia sunt; quae modo quidem pulchra et virentia apparent, sed cadent subito cum turbo exierit. Quae sunt folia? Domus, vineae, horti, piscinae, sylva lignorum ger
Abbreviated transcription (Latin):
lius ibi dñs.: ⁊ hic socius. Nam illic re dñari regnantis
foret ꝓbitas: hic uͦ dñari non regnantis ꝓbitas ẽ. s p̃men.¬
tis iniquitas. ⁊ patientis utilitas. S głe. animał sp̾em
attendit ext̾ius: moibum int̾ius non atdendit. Putat
magnum eẽ quod inflatum ẽ: ⁊ ĩo gardet ext̾ius magnꝰ
uid̃i. introrsus aut̃ uacuus ⁊ inanis e̾e ñ timet.
Possedi inquit seruos ⁊ ancillas: multãq familiam
habiii. Qd multa familia. sine possessione multa⁊
pecuma multa atq abundantia sumptuũ fac̾e
potuisset : ꝓpt̾ca adiunxit ⁊ ait. Armenta qͦ ⁊ mag¬
nos ouium greges: ultͣ om̃s qui fuert añ me in iherłm.
cito ꝑ lasciuiam mollescit ⁊ eneruat᷑.⁊ dic̃: fẽci canto.
& urceos inminifterio ad uina fundenda: ⁊ suꝑg̾s¬
sus sum opibꝰ om̃s qui fuer̃t añ me mniherłm. Sapia¬
qͦͣ ꝑseuerauit mecum. Grandis fiducia. Iõ secure
peccasti. Iõ confident effudisti cor tuum in delitias

Expanded text:
i Dominus, et hic socius? Nam illic dominari, regnantis foret probitas. Hic vero dominari, non repugnantis probitas est, sed prementis iniquitas, et patientis utilitas. Sed gloriae animal speciem attendit exterius, morbum interius non attendit. Putat magnum esse quod inflatum est, et ideo gaudet exterius magnus videri. Introrsus autem vacuus et inanis esse non timet. Possedi, inquit, servos et ancillas, multamque familiam habui. Quid multa familia sine possessione multa; et pecunia multa, atque abundantia sumptuum facere potuisset? Propterea adjunxit, et ait: Armenta quoque, et magnos ovium greges ultra omnes qui fuerunt ante me in Hierusalem. cito per lasciviam mollescit et enervatur et dicit: Feci cantoreurceos in ministerio ad vina fundenda: et supergressus sum opibus omnes qui fuerunt ante me in Hierusalem. Sapiseveravit mecum. Grandis fiducia. Ideo secure peccasti. Ideo confidenter effudisti cor tuum in delicias
Abbreviated transcription (Latin):
rem ad sap̃iam: deuitarẽ q stulticiam. bñ ħ fecisti. Nemo
enim potest duob dñis seruire. Iccirco bñ fecisti. ut p̃cidẽs
ate nebulosam ⁊ denebrantẽ conscientiam delectationem
carnis: quatinꝰ inuenire poduisses luminosam ⁊ nichil
impuritatis habentẽ. delectationem u̾itatis. Bn in ħ fecis¬
ti qd abstrahere ꝓposiusti a uiuo carnẽ tuam. ut meliꝰ me¬
briares sapĩa animã tuam: ⁊ eam ad sem& ipsam introi.¬
sum colligeres. uͥ sap̃ia lucet. uͥ uitas cognoscit᷑. ⁊ pruden¬
tia inuenitur. Nam ⁊ ħipsum erat deuitare ftulticiã.
non se ad mania ⁊ uana appedenda effundẽ: s totam
animi intentionẽ om̃sq cordis conatꝰ sub radiõis mo¬
deramine cohibendo u̾itati conformare. Noc gͦ bñ fecisti.
Sed usquequo: Bonec inquit uiderem quid e̾e̾t utile filiis
hominum: quofacto opꝰ ẽ sub sole: iiunero dierũ uitȩ suȩ

Expanded text:
rem ad sapientiam, devitaremque stultitiam. Bene hoc fecisti. Nemo rem ad sapientiam, devitaremque stultitiam. Bene hoc fecisti. Nemo enim potest duobus dominis servire . Idcirco bene fecisti, ut praecideres a te nebulosam et tenebrantem conscientiam, delectationem carnis, quatenus invenire posses luminosam, et nihil impuritatis habentem delectationem veritatis. Bene in hoc fecisti, quod abstrahere proposuisti a vino carnem tuam, ut melius inebriares sapientia animam tuam, et eam ad semetipsam introrsum colligeres: ubi sapientia lucet, ubi veritas cognoscitur, et prudentia invenitur. Nam, et hoc ipsum erat devitare stultitiam, non se ad inania, et vana appetenda effundere; sed totam animi intentionem omnesque cordis conatus sub rationis moderamine cohibendo veritati conformare. Hoc ergo bene fecisti. Sed usquequo? Donec, inquit, viderem, quid esset utile filiis hominum: quo facto opus est sub sole numero dierum vitae suae.
Abbreviated transcription (Latin):
uere q̃ ħ esset uanitas: ⁊ ĩõ risum reputaui error̃e: ⁊ gau¬
dio dixi quid frustra deciꝑis: Fẽce hominẽ audientẽ
u̾itat̾ẽ:⁊ conficent̾ẽ u̾itatem. Quis putatis iste est:
Magnus uidet᷑ omino. ⁊ appropinquans uitati: qui
sic ꝓfitetur u̾itatem. Here magnus: si non absconditus.
Audit enim ⁊ non uidet u̾itatẽ: qr ipse ꝑ concupiscentiam
forisẽ. u̾itas aut̃ ꝑ sapĩam intus. Q uult eum lucrari un¬
tas. ⁊ reuocare ad se: ⁊ it̾m atq itm̃ dẽitus clamat ⁊ dicit.
Adam ubies: Iile uͦ ꝓditum se sentiens ⁊ comuctum. imo
aditu obstruso alias fugȩ. latebras querit: ⁊ cohercitus
a uoluptate ad auaritiam se effundit. Tenim prius fruc¬
tum adesum expetiit. ñc folia ad umbram querit: ⁊ tanto
ꝓfunduis se a luce u̾itatis abscondit. qͣnto nequius sub
studio parsimoniş uitium ambitionis teaigit. ꝓpterea
infert ⁊ dicit. Cogitaui incorde meo abstrahere: ã umo
carnẽ meam. Qr̃: Ut animum inquit meum tͣnsfẽr¬

Expanded text:
errorem, et gaudio dixi: Quid frustra deciperis? Ecce hominem audientem veritatem, et confitentem veritatem. Quis putatis iste est? Magnus videtur omnino, et appropinquans veritati, qui sic profitetur veritatem. Vere magnus, si non absconditus. Audit enim, et non videt veritatem; quia ipse per concupiscentiam foris est: veritas autem per sapientiam intus. Et vult eum lucrari veritas, et revocat ad se, et iterum itaque iterum de intus clamat, et dicit: Adam ubi es? Ille vero proditum se sentiens et convictum, uno aditu obstruso, alias fugae latebras quaerit; et coercitus a voluptate ad avaritiam se effundit Etenim prius fructum ad esum expetit, nunc folia ad umbram quaerit; et tanto profundius se a luce veritatis abscondit, quanto nequius sub studio parcimoniae vitium ambitionis tegit. Propterea infert, et dicit: Cogitavi in corde meo abstrahere a vino carnem meam. Quare? Ut animum meum, inquit, transfer
Abbreviated transcription (Latin):
bonum extͣ existunat inueniendui: non quasi ꝑ ea quȩ
foris st̃ uerũ bonum intꝰ querendu sit. s qͣsi in eis
consistat. Iccirco sine modestia audacter ꝑ om̃ia se
diffundit: ⁊ quȩ in abstinentia carnis afflictionem
inuenerat. alio aditu reꝑto ꝑ concupiscentiam ocłoꝵ.
carnase affectũ multiplicus pascit. Neq em̃ lasci.¬
iuenti suffic̃ ut in reb quȩ ad humanã seruitutẽ
factȩ st̾ ⁊ iocunditatẽ. delectet᷑. nͥ &̃ suꝑbia equalitat̃e

Expanded text:
bonum extra existimat inveniendum, non quasi per ea quae foris sunt, verum bonum intus quaerendum sit, sed quasi in eis consistat. Idcirco sine modestia audacter per omnia se diffundit; et quae in abstinentia carnis afflictionem invenerat, alio aditu reperto per concupiscentiam oculorum, carnalem affectum multiplicius pascit. Neque enim lascivientis sufficit, ut in rebus quae ad humanam servitutem factae sunt, et jucunditatem dele
Abbreviated transcription (Latin):
quia eum nec absconditꝰ latiusti. ꝓpt̾ea quesitꝰ inuen¬
tus es: quia latens absconditus non es. Tu uͦ malitia
tua it̾m fugis. ⁊ it̾m fugis: & inueniris. ⁊ fugis: ⁊ semꝑ
fugis ⁊ non effugis. habitus fugis. quesitus fugis. requi¬
situs. inficiaris. ꝓpt̾ea quesitus inueniris. inficiatꝰ con¬
uinceris: conuictus condepnaris. Uideamꝰ gͦ ñc. ne for¬
te sine causa tantũ excessum fecerimus. Uideamus
nr̃m adam: antiquũ illum. ⁊ nouũ adhuc iterata
malidia. Uideamus eum uetera adhuc studia reno¬
uantem: ⁊ transfugam u̾itatis umbra ac latebras: ⁊
tegmina folioꝵ requirentẽ. Undiq conuinci: numqͣ
uelle dẽp̃hendi. Non posse latere: ⁊ semꝑ fugere:
Iideamꝰ gͦ quid faacit. Quid enim facit: Uidit cibum
& contemplatꝰ ẽ qm̃ delec tabilis ẽ uisu ⁊ suauis ad

Expanded text:
quia eum nec absconditus latuisti. Propterea quaesitus invenquia eum nec absconditus latuisti. Propterea quaesitus inventus es, quia latens absconditus non es. Tu vero malitia tua iterum fugis, et iterum fugis, et inveniris et fugis; et semper fugis, et non effugis. Habitus fugis; quaesitus fugis, requisitus inficiaris. Propterea quaesitus inveniris, inficiatus convinceris, convictus condemnaris. Videamus ergo nunc ne forte sine causa tantum excessum fecerimus. Videamus nostrum Adam antiquum illum, et novum adhuc iterata malitia. Videamus eum vetera adhuc studia renovantem, et transfugam veritatis umbram, ac latebras et tegmina foliorum requirentem, undique convinci, nunquam velle reprehendi. Non posse latere, et semper fugere. Videamus ergo quid facit. Quid enim facit? Vidit cibum, et contemplatus est; quoniam delectabilis est visu, et suavis ad
Abbreviated transcription (Latin):
Dure. indurate. ⁊ obdurate: non de emollire: poduit
tanta benignitas. tanta flamina. dam ingens ar¬
dor dilectionis: ut liquefieres. ⁊ curreres pꝰcã. Tu uͦ
quid facis : Audiui inquit uocẽ tuam: ⁊ abscondi
me. Quare: Eoqd nudiis essem. Ergo fugis u̾itate:
quia amas prauitatem. Ipsa aut̃ quid facit: Sequit᷑
fugientẽ: quȩ deseruit discedentem. Quȩ au̾sa ẽ ini¬
qua faciente: reuocat miniquitate ꝑsiftendem.
Adam uͥes: Ego inquit scio ubi es: tu nescis. Ideo uͥ es
Atcende uͥ es. ut corrigas quod factꝰ es: ⁊ redeas ad eũ
ã quo factꝰ es. Adamuͥ es: Audiui dñe uocẽ tuam
& abscondi me. O abscondite ⁊ non abscondite. non
uidens ⁊ uise: cui absconditi te: Audisti uocem:
& faciem non uidifti. Qr̃: Quia absconditꝰ. Hoc erũ
lucratꝰ es abscondendo te: ut ñ uides ã quo uidebariꝰ
Quem quidẽ fugere potiusti. s esfuge non potiustĩ

Expanded text:
Dure, indurate, et obdurate, non te emollire potuit Dure, indurate, et obdurate, non te emollire potuit tanta benignitas, tanta flamma, tam ingens ardor dilectionis, ut liquefieres et curreres post eam? Tu vero quid facis? Audivi, inquit, vocem tuam et abscondi me. Quare? Eo quod nudus essem . Ergo fugis veritatem, quia amas pravitatem. Ipsa autem quid facit? Sequitur fugientem quae deseruit discedentem. Quae aversa est iniqua facientem, revocat in iniquitate persistentem. Adam ubi es? Ego, inquit, scio ubi es; tu nescis. Ideo ubi es? Attende ubi es ut corrigas quod factus es, et redeas ad eum a quo factus es. Adam ubi es? Audivi, Domine, vocem tuam, et abscondi me. O abscondite et non abscondite, non videns et vise, cui abscondisti te? Audivi vocem, et faciem non vidisti. Quare? quia absconditus. Hoc enim lucratus es abscondendo te, ut non videres a quo videbaris. Quem quidem fugere potuisti, sed effugere non potuisti;
Abbreviated transcription (Latin):
qr intꝰ peccator ã ilitate fluctuabat. Deambulabat
tñ ⁊ non discedebat: heq abiit in directũ elongans.
quasi inreuocabił nec reu̾sura ampliꝰ. s ꝓpe gyrans. et
iuxta deambulans abiit. ⁊ non abiit m uacdens. mͦ re¬
diens. ⁊ magno quoda incerto estuans: quasi nolens
sedem suam deserere: nec ualens pollutam sede sustie¬
mansionem sustinere: Quid facis adam: qr siles: Uoca
discedentẽ. sequere fugientẽ: qm̃ ad huc ꝓpe ẽ ⁊ ex¬
pectat si forte reuocet᷑. ⁊ ĩo moram facit. ⁊ blande mi¬
natur abscessum. lesam se dolens. ⁊ uiolent̾ eiectam:
ac redire uelle: si forte inuitetur ut ueniat. Iccirco
non cito abisse. s pͥstolari adhuc. ituram tñ ⁊ iam qr
non ẽ qui reuocet ituram: ⁊ecce ambulare ut abeat:
qm nemo ẽ dilectionis inemor qui caritatis recordet᷑.
cui cordi sit societatis affectus. Omfelix adam. uͥ ẽ
recordatio tua: Uͥ fixisti aminã tuam. ut ħ sustineas.

Expanded text:
quia intus peccator a veritate fluctuabat. Deambulabat quia intus peccator a veritate fluctuabat. Deambulabat tamen et non discedebat, neque abiit indirectum elongans quasi irrevocabilis, nec reversura amplius; sed prope gyrans et juxta deambulans, abiit et non abiit, modo vadens et modo rediens, et magno quodam incerto aestuans: quasi nolens sedem suam deserere nec valens pollutam mansionem sustinere. Quid facis Adam? quare siles? Voca discedentem, sequere fugientem; quoniam adhuc prope est et exspectat si forte revocetur, et ideo moram facit et blande minatur abscessum; laesam se dolens et violenter ejectam; ac redire velle indicat, si fors invitetur ut veniat. Idcirco non cito abiisse, sed praestolari adhuc: ituram tamen, et jam, quia non est qui revocet, ituram, et ecce ambulare ut abeat; quoniam nemo est dilectionis memor, qui charitatis recordetur, cui cordi sit societatis affectus. O infelix Adam, ubi est recordatio tua? Ubi fixisti animam tuam ut haec sustineas?
Abbreviated transcription (Latin):
& sapĩa tua quȩ apud ipsam stulticia ẽ inflatꝰ mag̾
quam solidus obniti conabaris: ⁊ existimasti de aliqͥd
facturum cum nicħ esses. Temptasti om̃ia: ⁊ ubiq
Ergo fluctuas ⁊ iactaris: cadis ⁊ rius. &. impelleris: appetis.
nec consequeris. Palpando ⁊ non uidendo frustra ex adu̾so
inceclens querens u̾itatem uͥ non ẽ. E tuubi es: Illa it̾
ut tuam ignorantiã arguat: ambulat ut inftabilita¬
tem tuam ostendat. Cum deambularet dñs inꝑadiso
ad auram pꝰ meridiem: uocauit ⁊ dixit. Adam ubi es:
Non ambulauit: s deambulauit. Quid ẽ deambulauit:
Huc ⁊ illuc quasi errabundus ⁊ uagus in directũ non
uadens. s ꝑgens quoc̃q ħ ẽ deambulauit.Iq̃r ita de¬
ambulare uoluit: Ut talem se oftendet foris: qualis
rececłet a corde peccoris: immo u̾itas stabat. ⁊ peccatͥ x
conscientia fluctuabat. E ĩo u̾itas foris deambulabat.

Expanded text:
et sapientia tua, quae apud ipsam stultitia est, inflatus magis et sapientia tua, quae apud ipsam stultitia est, inflatus magis quam solidus, obniti conabaris, et existimasti te aliquid facturum cum nihil esses. Tentasti omnia, et ubique Ergo fluctuas et jactaris; cadis et ruis, et impelleris; appetis nec consequeris. Palpando et non videndo frustra ex adverso incedis, quaerens veritatem ubi non est. Et tu ubi es? Illa intubi es? Quaeris ut tuam ignorantiam arguat; ambulat ut instabilitatem tuam ostendat. Cum deambularet Dominus in paradiso ad horam post meridiem vocavit et dixit: Adam, ubi es? Non ambulavit, sed deambulavit. Quid est deambulavit? Huc et illuc quasi errabundus et vagus in directum non vadens; sed pergens quocunque, hoc est, deambulavit. Et quare ita deambulare voluit? Ut talem se ostenderet foris, qualis recederet a corde peccatoris. Imo veritas stabat, et peccatrix conscientia fluctuabat; et ideo veritas foris deambulabat,
Abbreviated transcription (Latin):
ueritatẽ non uideas qͦd tͥ querendu ee uides qͦd deeeᷤ
iudes: lic& hoc qͥd sit non uideas. Ergo inu̾itate uides:
absconditꝰ es. Nam si absconditꝰ non eẽs. iucħ p̃der u̾i¬
tadem querendũ e̾eᷤᷤ uides: ⁊ ipsam u̾itatẽ non queres
sed haberes. Nunc aut̾ absconditꝰ es ⁊ non uides: ⁊ cñ
derelictus non es. qr quere admoneris qͦd non uides
nec inueniet cor tuum uͥ requiescat si inipsa nolu¬
erit: qr nec stabit extra ipsam ut querat. nec inue¬
niet p̃ter ipsam ut requiescat. Sursum. deorsum.
longe ⁊ ꝓpe. quouis ꝑgat: nec inueniet requiẽ. donec
illam inueniet. Quid tumultuaris infelix: Rides.
ploras. foueris. affligeris: quid ad sapientiam: Nam
in lasciuia ⁊ uoluptate stultꝰ fuisti: in afflictione
miser eris. Quid amplius tͥ conferre poterunt :
Uanitas uanitatũ. uanitas uanitatum: ⁊ om̃ia ua¬
nitas. S noncłu ifta cognoueras. ꝓpte̾a sensu tuo

Expanded text:
veritatem non videas quod tibi quaerendum esse vides, quod deesse veritatem non videas quod tibi quaerendum esse vides, quod deesse vides, licet hoc quid sit, non videas. Ergo in veritate videsabsconditus es. Nam si absconditus non esses, nihil praeter veritatem quaerendum esse videres; et ipsam veritatem non quaereres, sed haberes. Nunc absconditus es, et non vides; et tamen derelictus non es, quia quaerere admoneris quod non videsnec inveniet cor tuum ubi requiescat, si in ipsa stare noluerit; quia nec stabit extra ipsam ut quaerat, nec inveniet praeter ipsam ut requiescat. Sursum, deorsum, longe et prope, quovis pergat: non inveniet requiem, donec illam inveniet. Quid tumultuaris, infelix? Rides, ploras, foveris, affligeris: quid ad sapientiam? Nam quia in lascivia et voluptate stultus fuisti, in afflictione miser eris. Quid amplius tibi conferre poterunt? Vanitas vanitatum: vanitas vanitatum et omnia vanitas . Sed nondum ista cognoveras. Propterea sensu tuo
Abbreviated transcription (Latin):
quid non habeas: intelligis qͥd requiras. Nunc aut̃
longe es ⁊ exulas au̾tate: ut non possis ude un ue¬
neris. ⁊ quotͥ redeundum sit. ꝓpt̾ea queris qͥd uałe quer
debeas: qr qͦd amiseris ignoras. queris quid utile sit
filiis hominum: quo facto opꝰ ẽ subsole numo dierum
uitȩ suȩ. O quam scire hoc debiusti: s: non absconditꝰ
es au̾itate latens sub umbra ignorantiȩ tuȩ: qr recessisti
longe ⁊ noliusti cum illa eẽ sine qua ẽẽ non potes.
Namqr sine illa eẽ non potes. iõ queris:⁊ quia au̾sus es
& absconditꝰ ꝓpte̾a nescis quid querẽ debeas: Cum tam̃
in ħ abscondi ab ea om̃ino non potuisti. ut non intelligas
querenłu tͥ ẽẽ. cum uideas ⁊ ħ deesse tͥ qͦd queras. Intellig
gͦ uelinħ ꝓrsus non eeᷤ absconditum. qr illa fugientẽ
sequitur. atq au̾so se ingerit: ac se querenda docet
cui se uidenda non p̃bet. Quamuis ⁊ ħ ipsum extra

Expanded text:
quod non habeas, intelligis quid requiras. Nunc autem quod non habeas, intelligis quid requiras. Nunc autem longe es et exsulas a veritate, ut non possis videre unde veneris et quo tibi redeundum sit. Propterea quaeris quid quaerere debeas; quia quid amiseris, ignoras. Quaeris quid utile sit filiis hominum: quo facto opus est sub sole numero dierum vitae suae! Oh! quam scire hoc debuisti! sed nunc absconditus es a veritate, latens sub umbra ignorantiae tuae; quia recessisti longe et noluisti cum illa esse, sine qua esse non potes. Nam, quia sine illa esse non potes, ideo quaeris; et quia aversus es et absconditus, propterea nescis quid quaerere debeas, cum tamen in hoc abscondi ab ea omnino non potuisti, ut non intelligas quaerendum tibi esse cum videas et hoc deesse tibi quod quaeras. Intellig prorsus non esse absconditum; quia illa fugientem sequitur atque averso se ingerit, ac quaerendam docet cui se videndam non praebet. Quamvis et hoc ipsum extra
Abbreviated transcription (Latin):
uenisti ut ħ nescias qͥd utile sit filiis hominũ. qͦ facto
opꝰ ẽ sub sole num̾o dierum uitȩ suȩ: Ubiesait hoc
ignores: Ues adam. uͥ es: Audiui inquit uocẽ tuam:
⁊ abscondi me. O abscondite: cui abscondice: Oabscon¬
dite.: ubi es: Quam longe.⁊ qͣm ꝓpe es. Quam longe
es ab illo: ⁊ qͣm ꝓpe es illi . ꝓpte̾a uͥes: Ecce querit te
ds tuus. ⁊ clamat uͥes: tu te au̾tis ut lateas ⁊ claudis¬
ocłos ne uidearis. Ille autͥ non uidentẽ uidens. ⁊ ĩo non
uidentẽ. qr non iudi cupientẽ: ꝓpt̾ tuum affectũ non
ꝓpt̾ suum defectum clamat ⁊ dicit. Adam uͥes: Que¬
sum queras: ⁊ dicas dñe ubies: Tu uͦ quid facis:
Namipse si ꝑdidit: tũ querit. Si ꝑdidit non totũ ꝑdidit:
quia uidet qͥd ꝑdidit. E ĩo querit qͦd ꝑdidit: qr uidet
qͦd ꝑdidit. Non enim quere̾t nisi uidẽt. Tu aut̃ qͥd:
Adam ubi es: Tu ꝑdidisti. ⁊ totũ ꝑdidisti: ⁊ qr ꝑdidisti
ne habeas. & uidere desifti ne requiras. Nam si uides

Expanded text:
ut hoc nescias quid utile sit filiis hominum, quo facto opus est sub sole numero dierum vitae suae? Ubi es ut hoc ignores? Ubi es Adam, ubi es? Audivi, inquit, vocem tuam et abscondi me . O abscondite, cui abscondisti te? O abscondite, ubi es? Quam longe es, et quam prope es? Quam longe es ab illo, et quam prope es illi? Propterea ubi es? Ecce quaerit te Deus tuus et clamat: Ubi es? Tu te avertis ut lateasoculos ne videas. Ille autem non videntem videns, et ideo non videntem; quia non videri cupientem: propter tuum affectum, non propter suum defectum clamat et dicit: Adam usum quaeras et dicas: Domine, ubi es? Tu vero quid facis? Nam ipse si perdidit, tamen quaerit; si perdidit, non totum perdidit, quia videt quod perdidit: et ideo quaerit quod perdidit, quia videt quod perdidit. Non enim quaereret nisi videret. Tu autem quid? Adam ubi es? Tu perdidisti et totum; perdidisti, quia et perdidisti ne habeas, et videre desisti ne requiras. Nam si vides
Abbreviated transcription (Latin):
isti: ⁊ captiuus factꝰ es uanitatis. Quomͦ huc uenisti᷑
nͥ qr aucdisti uocem eiꝰ ⁊ abscondisti de: łtȩc ẽ enim
umbra uanitatis: sub qua lates ne uideas ueritatẽ:
Quomꝰ gͦ huc uenisti. Nonne debueras quer̾e sapiam:
Sedmens tua longe exulans a ueritate. ⁊ iuam u̾itatis
ignorans. unde ab uno se uicio uoluptatis ꝑ continen¬
tiam gulȩ cohibuit. iñ licentius in om̃em se lasciuuiam
⁊ suꝑsticionẽ ꝑ concupiscentiam ocłoꝵ effudit: ⁊ eo
nequius ñc intoto corrumpit᷑. quo in parte quantu.¬
lacumq correpta uidebat᷑. Prius enim corrũ pebaris
& humiliabaris. qͣm uidisti ⁊ intel lexisti qͦd padieba¬
ris: ñc sub sp̾e uirtutum. uitioꝵ p̃da factus es. Intrat
auaritia sub obtentu parsimoniȩ: ⁊ dũ ꝑsuadet aĩo
in rebus habitis temꝑantiam non deserere. facit ñ
ꝓfutura seruare. Inde multiplicatis diuitiis suꝑ¬

Expanded text:
isti, et captivus factus es vanitatis. Quomodo huc venisti, isti, et captivus factus es vanitatis. Quomodo huc venisti, nisi quia audisti vocem ejus et abscondisti te? Haec est enim umbra vanitatis sub qua lates, ne videas veritatem. Quomodo ergo huc venisti? Nonne debueras quaerere sapientiam? Sed mens tua longe exsulans a veritate et viam veritatis ignorans, unde ab uno se vitio voluptatis per continentiam gulae cohibuit: inde licentius in omnem se lasciviam et superstitionem per concupiscentiam oculorum effudit; et eo nequius nunc in toto corrumpitur, quo magis in parte quantulacunque correcta videbatur. Prius enim corrumpebaris et humiliabaris; quoniam vidisti et intellexisti quod patiebaris, nunc sub specie virtutum, vitiorum praeda factus es. Intra avaritia sub obtentu parcimoniae, et dum persuadet animo in rebus habitis temperantiam non deserere, facit non profutura servare. Inde multiplicatis divitiis sup
Abbreviated transcription (Latin):
meria. ⁊ conseui ea cuncti generis arboribꝰ. ⁊ extruxi.
mͥ piscinas aquarũ ut irrigarẽ siluam lignoꝵ ger¬
minantium. Hoc ẽ qͦd dixĩ extra queris quod intꝰ
ꝑdidisti. Magnificas oꝑa tua: qr intemae ipso minoratꝰ
es. Edificas domos. qr ꝓiectꝰ es de habitac ło conscien¬
tiȩ tuȩ: plantas uineas ⁊ facis hortos. qr germina sa¬
pientiȩ tue in corde tuo aruerunt: extruis piscmã
qui fontẽ uitȩ intꝰ salientis non habes. Siluã irri¬
gas lignoꝵ germinantiũ: qr umbrã queris luce
ueritatis amissa. Qͥd tͥ cum istis delectationbꝰ infelix.
⁊ bonoꝵ tuoꝵ oblite: Uẽ ñc̃ qͦd paulo ante ꝓposu¬
isti auino abstrahere carnẽ tuam qͥmͦ om̃i lascuua
⁊ uanitate in ebrias animã tuam: Num quid ita
querit᷑ sapĩa : Exisse illic uidebaris. Quomͦ tamcito
reu̾suses: Quomͦ nͥ qr in circuitu ambulasti. ⁊ in¬
uoluta fuit semita tua᷑. ⁊ reduxit te parsimonia
iͥ gula ꝓstrauerat: Ecce it̾m in uoluptatẽ corru¬

Expanded text:
 consevi ea cuncti generis arboribus, et exstruxi mihi piscinas aquarum, ut irrigarem silvam lignorum germinantium. Hoc est quod dixi. Extra quaeris quod intus perdidisti. Magnificas opera tua, quia in temetipso minoratus es. Aedificas domos, quia projectus es de habitaculo conscientiae tuae. Plantas vineas et facis hortos, quia germina sapientiae in corde tuo aruerunt. Exstruis piscinas, qui fontem vitae intus salientis non habes. Silvam irrigas lignorum germinantium, quia umbram quaeris luce veritatis amissa. Quid tibi cum istis delectationibus infelix, et bonorum tuorum oblite? Ubi est nunc quod paulo ante proposuisti a vino abstrahere carnem tuam: qui modo omni lascivia et vanitate inebrias animam tuam? Nunquid ita quaeritur sapientia? Exisse illic videbaris, quomodo tam cito reversus es? Quomodo? nisi quia in circuitu ambulasti, et involuta fuit semita tua, et reduxit te parcimonia ubi gula prostraverat. Ecce iterum in voluptatem corru
Abbreviated transcription (Latin):
ut qr id qͦd insem& ipso odit ꝓpt̾ infirmitatẽ nͥ pot̾
tollere. possit saltẽ ꝑignorantiam nͥ uidere. ꝓptea
cum dixisset insua se scientia laborem ⁊ afflictionẽ
inuenisse. atq eadẽ afflictio ⁊ labor ũn esset ex posu¬
isset dicens. eoquod in multa sapientia multa sit
indignatio. ⁊ qui addit scientiam addit ⁊ laborem:
ꝓtinus qualit̾ ꝑ eandẽ afflictionẽ sꝑc ⁊ laborẽ ⁊ indig¬
nationẽ atcͥtus ⁊ accidiatꝰ. ipsam scientiã spreuerit.¬

Expanded text:
emetipsa odit, propter infirmitatem, non potest tollere, possit saltem per ignorantiam non videre. Propterea cum dixisset in sua scientia laborem et afflictionem invenisse, atque eadem afflictio et labor unde esset, exposuisset, dicens: Eo quod in multa sapientia multa sit indignatio, et qui addit scientiam, addit et laborem, protinus qualiter per eamdem afflictionem spiritus et laborem et indignationem attritus et accidiatus ipsam scientiam su
Abbreviated transcription (Latin):
tibus uerũ bonũ non confert̃: possidentib nec fru¬
entibꝰ conferre quid possunt: Quare gͦ pꝰ bonũ ꝓpo¬
situm continentiȩ ⁊ querendȩ sap̃iȩ studiũ. tam cido
it̾m ad occupationẽ uanã conu̾teris : Quare: nͥ quia
mens tua foris eiecta ẽ. ⁊ uaga ce ꝓfuga effecta suꝑ
terramꝰ. iõq stare ñ potest. qr in ueritate fixa ñ est:
Iccirco inquis magnificaui oꝑa mea. Quȩ opera:¬

Expanded text:
tibus verum bonum non conferunt, possidentibus nec frutibus verum bonum non conferunt, possidentibus nec fruentibus conferre quid possunt? Quare ergo post bonum propositum continentiae, et quaerendae sapientiae studium, tam cito iterum ad occupationem vanam converteris? Quare? nisi quia mens tua foras ejecta est, et vaga ac profuga effecta super terram. Ideoque stare non potest, quia in veritate fixa non est. Idcirco, inquis, Magnificavi opera mea, e
Abbreviated transcription (Latin):
& quocumq ꝑgas. quac̃q egrediaris. si foris es male es.
qr cum u̾itade non es. Sigͦ in ueritate. queris. totꝰ quere:
totus accede. totꝰ intra: qr u̾itas intus ẽ. Quare tam
diuqueris:⁊ non inuenis qͦd queris : Qͥa male queris:
quia ibi queris uͥ non ẽ qͦd queris. lu enim foris queris:
& qͦd queris intus ẽ. Ideo male queris. ⁊ iõ inuenire
non potes qͦd queris: ⁊ ꝓpt̾ea non ibi requiẽ inuenire
poteris ubi es. qr u̾itas ibi non est ubi es. U̾es: Sub
totum ẽ quod uides. ⁊ u̾itas latet. quȩ ẽ umbra:
Spes rerum uisibiliũ umbra ẽ: ⁊ tu animã tuam in
eas effudifti. ⁊ abscondisti de sub foliis ut lateres.
& quomͦ luc̃e queris tenebras intrans: In fructu ua¬
nitadem conspexisti: ⁊ in foliis u̾itatẽ esse putas:
Si terrena omĩa ad fruenđu uana st̃. quomͦ
ad uidendu multõmag uana non st̃: Sienĩ fruen¬

Expanded text:
Et quocunque pergas, quacunque egrediaris, si foris es, male es; Et quocunque pergas, quacunque egrediaris, si foris es, male es; quia cum veritate non es. Si ergo in veritate quaeris, totus quaere, totus accede, totus intra; quia veritas intus est. Quare tam diu quaeris, et non invenis quod quaeris? Quia male quaeris, quia ibi quaeris ubi non est quod quaeris. Tu enim foris quaeris, et quod quaeris intus est. Ideo male quaeris, et ideo invenire non potes quod quaeris, et propterea non ibi requiem invenire poteris, ubi es? quia veritas ibi non est ubi es. Ubi es? Sub totum est quod vides, et veritas latet. Quae est umbra? Species rerum visibilium umbra est, et tu animam tuam in eas effudisti, et abscondisti te sub foliis ut lateres. Et quomodo lucem quaeris tenebras intrans: in fructu vanitatem conspexisti, et in foliis veritatem esse putas? Si terrena omnia ad fruendum vana sunt: quomodo ad videndum multo magis vana non sunt? Si enim fruen
Abbreviated transcription (Latin):
inu̾itate quert̃: Qui toto corde ad eam accedunt. Qui
non dimidii uenuint. ⁊ dimidii recedunt: s toti uenius.
& ex toto ueniunt: hi u̾tatẽ in u̾itate querunt. Qͥ aut̃
cor suum alibi colligunt. ⁊ alibi disꝑgunt. isti non doti
accedunt. nec ex todo accedunt: ⁊ ideo ueritate non
inueniunt. qr id qd̃ de ueritate alibi lucrati uidebant᷑
alibi ꝑdunt. Qͥ congregant mercedes: ⁊ mit turs
cas in sacculu ꝑtusum. Si parsimonia colligit. &
auaritia disꝑgit. quid ꝓdest: Qd confert sigulam
stringens. ꝑ continentiã uoluptatis collegitti᷑ ⁊ oc łos
aꝑiens ꝑ ambitionẽ disꝑsisti : Attendis quia intrasti. s
qr exuiͥsti non attendis. Suntras ⁊ exis. foris es. quem.¬
admocłu si exis ⁊ intras. intus es. Si aut̃ foris es. ubic̃q
es. cum u̾itate nones: qr ueritas intꝰ ẽ. & quid inderest
uͥsis. si ibi non es. uͥ ueritas ẽ: Undecumq uenias.⁊
quac̃q ing̃diaris. suntꝰ es bn es. q cum ueritate es:

Expanded text:
in veritate quaerunt? Qui toto corde ad eam accedunt. Qui non dimidii veniunt, et dimidii recedunt; sed toti veniunt, et ex toto veniunt: hi veritatem in veritate quaerunt. Qui autem cor suum alibi colligunt, et alibi dispergunt: isti non toti accedunt, nec ex toto accedunt, et ideo veritatem non inveniunt; quia id quod de veritate alibi lucrati videbantur, alibi perdunt. Qui congregant mercedes, et mittunt eas in sacculum pertusum . Si parcimonia colligit, et avaritia dispergit, quid prodest? Quid confert si gulam stringens per continentiam voluptatis collegisti, et oculos aperiens per ambitionem dispersisti? Attendis quod intrasti; sed quod exivisti, non attendis. Si intras et exis, foris es; quemadmodum si exis et intras, intus es. Si autem foris es, ubicunque es cum veritate non es; quia veritas intus est. Et quid interest ubi sis, si ibi non es ubi veritas est? Undecunque venias et quacunque ingrediaris, si intus es bene es; quia cum veritate es.
Abbreviated transcription (Latin):
festa ẽ. quȩ illud b̃n consid̾anti indicare ualeat.
& erꝑientia p̃sens quȩ ħpatienti ostendat. ꝓpterea
infert ⁊ dicit. Cogitaui incorde meo abstrahere a
uino carnẽ meam ut animũ meum tranfferrem
ad sapĩam deuitarẽq stulticiam: donec uidem qͥd
esset utile filiis hominum. quo facto opꝰ ẽ nmero¬

Expanded text:
festa est, quae illud bene consideranti judicare valeat; et experientia praesens, quae hoc patienti ostendat. Propterea infert et dicit: Cogitavi ergo in corde meo abstrahere a vino carnem meam, ut animum meum transferrem ad sapientiam, devitaremque stultitiam, donec viderem quid esset utile filiis hominum
Abbreviated transcription (Latin):
blandientis mundi illecebras intus ad gaudium
suscipit: pꝰea errat. qñ conceptũ intus gaudium
ad lasciuiã mundi ꝑ risum effundit. Notandu
aut̾ qͥ gaudiũ tm̃ arguit᷑. risus uͦ omino reꝑbatuꝵ:
qr risus omim᷑ malus ẽ. gaudiũ non semꝑ mału ẽ.¬
nͥ qñ de malo ẽ: ⁊ iccirco ilłu reꝓbat. ħ castigat.
quatinꝰ ⁊ id qͦd ꝓrsus malũ ẽ caueat᷑. ⁊ id quod bonũ
esse potest corrigatur. ꝓpterea inquit. risum reputa.¬
ui errorẽ: ⁊ gaudio dixi. quid frustra deciperis.
Decipit᷑ gͦ cum delectatur in rebus noriis. ⁊ bñ sceͤ pu¬
tat cum male ẽ: decipitur &̃ cum p̃sentium occupa
futurorum maloꝵ cor au̾tere possunt: s a p̾ssura
suꝑuenientdium lib̾are non posst. Frustra &̃ decipituꝵ:
qi fallacis boni gaudia in quibꝰ exultat. tantis

Expanded text:
blandientis mundi illecebras intro ad gaudium blandientis mundi illecebras intro ad gaudium suscipit; postea errat, quando conceptum introrsum gaudium ad lasciviam mundi per risum foras effundit. Notandum quod gaudium tantum arguitur, risus vero omnino reprobatur; quia risus omnimodo malus est: gaudium non semndo de malo est; et idcirco illum reprobat, hoc castigat, quatenus et id quod prorsus malum est caveatur, et id quod bonum esse potest corrigatur. Propterea, inquit: Risum reputavi errorem et gaudio dixi: Quid frustra deciperis? Decipitur ergo, cum delectatur in rebus noxiis; et bene sibi esse putat, cum male est. Decipitur etiam cum praesentium occupatfuturorum malorum cor avertere possunt; sed a pressura supervenientium liberare non possunt. Frustra etiam decipitur, quia fall
Abbreviated transcription (Latin):
lud modestię claustris. quada leuitade & incontinen¬
tia lubricȩ mentis ꝓpalatur. Et iccuro recte risus
erroi dr: qr cummens gaudiũ suum ꝑ meptã leti¬
ciam foras fundit. quasi ad sinstram ꝑgens rectũ
iter quo indm gaudendo ꝑgere debuerat d̾elinqͥt.
Sed sciendii ẽ qd spale gaudium nequaqͣm animũ
ad risum dissoluit: s ea tm̃ leticia quȩ a carnis blan¬
dimento concipitur. & ꝑcarnis motum facile aꝑit᷑.
Nam qr pͥmum ad amimum ingdiendo mordina¬
tũ gaudium claustra continendiȩ rupit: eadem
postmodii uia qua illapsum ẽ. cum introrsũ excres¬
cere ceꝑit. sine modestia facile erumpit. Lubrica enĩ
mens semen ꝑu̾sum qͦd pͥmũ sine modestia concipte.
quasi parturiens postinodu sine puditicia effundit:
nec se continere potest quin excrescentẽ intus leti¬
ciam eiciat. cuius indegritatis claustra rupta sun
quando eam concipiebat. Primum gͦ decipit᷑. q̃n

Expanded text:
lut modestiae claustris, quadam levitate et incontinenlut modestiae claustris, quadam levitate et incontinentia lubricae mentis propalatur. Et idcirco recte risus error dicitur; quia cum mens gaudium suum per ineptam laetitiam foras fundit, quasi ad sinistram pergens rectum iter, quo in Deum gaudendo pergere debuerat, derelinquit. Sed sciendum est quod spiritale gaudium nequaquam animum ad risum dissolvit; sed ea tantum laetitia quae a carnis blandimento concipitur etiam per carnis motum facile aperitur. Nam quia primum ad animum ingrediendo inordinatum gaudium claustra continentiae rupit: eadem postmodum via qua illapsum est, cum introrsum excrescere coeperit, sine modestia facile erumpit. Lubrica enim mens semen perversum, quod primum sine modestia concipit, quasi parturiens postmodum sine pudicitia, effundit; nec se continere potest, quin excrescentem intus laetitiam ejiciat, cujus integritatis claustra rupta sunt, quando eam concipiebat. Primum ergo decipitur, quando
Abbreviated transcription (Latin):
Diri gͦ in corde meo. Tadam ⁊ affluam delitiisci fruar
bonis. Ecce qualit desperata mens dotam se in uolup¬
tadem ꝓicit. & carnis blandim̃ta iam sołu bona uo¬
cat. qr ineis laborem ⁊ afflictioem non inuenit : qͣsi
malam reputans inqͥsitionẽ ueritatis. in qua pͥus
plus iusto ꝑcuriositatẽ se distendens laborauit.
Sed hȩc rursum estinatio qr manifestam stulticiam
p̃fert citius dep̃hendit᷑ : quia carnis uoluptas quȩ appe¬
tenti dulcis uisa ẽ. statim ab exꝑto reꝓbat᷑. Uñ conti¬
nuo infert dicens. & uidi qd̃ ħ qͦq esset uanitas. Risũ
reputaui erroiem: ⁊ gaudio dixi. quid frustra deciperis:
Quanta aut̾ uanitas in delidiis carnis sit: supra dixisse
memini. Qñ reliqua quȩ sequnt᷑ considanda nobis
quod diligens inuestigatio adice̾ possit. Fit gͦ: risum re¬
putaui erroremꝰ ⁊ gaudio dixi. quid frustra deciperis.:
Cunctis liquet qͥ ꝑrisum quodamͦ concepta leticia fo¬
ras trahitur: ⁊ qͦd de gaudio intus latuit. ruptis ue¬

Expanded text:
Dixi ego in corde meo: Vadam et affluam deliciis et fruar bonis. Ecce qualiter desperata mens totam se in voluptatem projicit, et carnis blandimenta jam solum bona vocat, quia in eis laborem et afflictionem non invenit, quasi malam reputans inquisitionem veritatis; in qua prius plus justo per curiositatem se distendens laboravit. Sed haec rursum existimatio, quia manifestam stultitiam praefert, citius deprehenditur; quia carnis voluptas quae appetenti dulcis visa est, statim ab experto reprobatur. Unde continuo infert, dicens: Et vidi quod hoc quoque esset vanitas. Risum reputavi errorem et gaudio dixi: Quid frustra deciperis? Quanta autem vanitas in deliciis carnis sit, me supra dixisse memini. Unde reliqua quae sequuntur consideranda nobis  fortasse aliquid quod diligens investigatio adjicere possit. Ait ergo: Risum reputavi errorem et gaudio dixi: Frustra deciperis? Cunctis liquet quod per risum quodammodo concepta laetitia foras trahitur, et quod de gaudio intus latuit, ruptis ve
Abbreviated transcription (Latin):
indignatur. ⁊ rixam quandã ac luctã sumit contra
se: qr turpitudinẽ uicior quã suꝑbia despicit. praui¬
tas defendit. In hac gͦ huuismodi conflictatione gnͣdis
suꝑbiȩ labor nascit᷑ ⁊ indignatio: qr dum subiacere
uiciis dedignat᷑. atq ea a se ꝓpelłe nititur. ne ꝑficere
ualeat qd uult. prauis suis desideriis suꝑatur. Inde

Expanded text:
indignatur et rixam quamdam ac luctam sumit contra indignatur et rixam quamdam ac luctam sumit contra se, quia turpitudinem vitiorum quam superbia despicit, pravitas defendit. In hac ergo hujusmodi conflictatione grandis superbiae labor nascitur et indignatio; quia, dum subjacere vitiis dedignatur, atque ea a se propellere nititur, ne perficere valeat q