comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
consulatum a caliga ꝑductꝰ qͥ nisi ꝙmbricis cedib om̃ia funera equa¬
uerit. nisi ciuilis exilũ & trucidationis ñ tantum dedit signũ sea
ipse signun suerit. Parum mutatã ac reposttã in pͥ orẽ iocum forto¬
nam suam sentiet: Ingratus .l. silla. qͥ patͥam duriorib remediis quam
ꝑicła erant sanauit Qͥ cum a prȩnestina arce usq ad collinam por¬
tam ꝑsanguinẽ. humanũ incessisset: alia edidit inurbe prȩlia
alias cedes. legiones duas qđ̃ crudele. ẽ pꝰt uictoriã. qd̾ nefas. pꝰ fidẽ
in angulo congestas contrucidauit ⁊ ꝓscͥptionem cõmentꝰ ẽ dii ma¬
gni ut qͥ ciuiem romanum occidisset: impunitatẽ. pecuniã tantũ
ñ ciuicam acciꝑet: Ingratꝰ .o. Ñ. pompeius qui ꝓtrib consulatib ꝓ
triumphis trib ꝓtot honorib quos ex maxima parte immaturꝰ
inuaserat. hanc grãm.r.p. reddidit. ut impossessionẽ eiꝰ alios quoq

Expanded text:
consulatus a caliga perductus, qui, nisi Cimbricis caedibus Romana funera aequaconsulatus a caliga perductus, qui, nisi Cimbricis caedibus Romana funera aequaverit, nisi civilis exitii et trucidationis non tantum dederit signum, sed ipse signum fuerit, parum mutatam ac repositam in priorem locum fortunam suam sentiet. Ingratus L. Sulla, qui patriam duri oribus remediis, quam pericula erant, sanavit, qui, cum a Praenestina arce usque ad Collinam portam per sanguinem humanum incessisset, alia edidit in urbe proelia, alias caedes : legiones duas, quod crudele est, post victoriam, quod nefas, post fidem in angulo congestas contrucidavit et proscriptionem commentus est, di magni, ut, qui civem Romanum occidisset, impunitatem, pecuniam, tantum non civicam acciperet ! Ingratus Cn. Pompeius, qui pro tribus consulatibus, pro triumphis tribus, pro tot honoribus, quos ex maxima parte immaturus invaserat, hanc gratiam rei publicae reddidit, ut in possessionem eius alios quoque
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. fugnate contra coniuges. pugnate. contra lib̾os. aras. focos. pena¬
tes. armis incessite. Qui ne criumphaturi qͥdem intrare urbẽ inius¬
su senatus deb̾etis. quibq uictorem exercitum reducentibꝰ curia.
extra muros pberetur: Nunc ciuib cęsis. ꝑfusi cruore cognato ur¬
bem subrectis intrate uexillis. obimitescat int militaria signa libras.
& ille uictor pacatorq gentium popłs remotis ꝓcul belł. omniqo¬
re comp̃sso. int̾ muros obsessus: aquilas suas horreat: Ingratus ẽ
conolanus sero & post sceleris pęnitentiã.: pius posiud arma. Sed
in medio parricidio posuit Ingrat᷑ catilina. parũ ẽ illi caꝑe pat̾a
nͥ euerteret nͥ allobrogum in illam cohortes immiserit. ⁊ t̾ns alpeᷤᷤ
accitus hostis. uetera & ingenita odia satiauerit. ac duidebitas in¬
ferias gallicis bustis: duces romani ꝑsoluerint Ingratꝰ .s. marius ad

Expanded text:
est : " Pugnate contra coniuges, pugnate contra liberos ! Aras, focos, penaest : " Pugnate contra coniuges, pugnate contra liberos ! Aras, focos, penates armis incessite ! " Qui ne triumphatum quidem inire urbem iniussu senatus deberetis quibusque victorem exercitum reducentibus curia extra muros praeberetur, nunc civibus caesis perfusi cruore cognato urbem subrectis intrate vexillis. Obmutescat inter militaria signa libertas, et ille victor pacatorque gentium populus remotis procul bellis, omni terrore compresso, intra muros obsessus aquilas suas horreat. Ingratus est Coriolanus, sero et post sceleris paenitentiam pius ; posuit arma, sed in medio parricidio posuit. Ingratus Catilina ; parum est illi capere patriam, nisi verterit, nisi Allobrogum in illam cohortes immiserit et trans Alpes accitus hostis vetera et ingenita odia satiaverit ac diu debitas inferias Gallicis bustis duces Romanos persolverit. Ingratus C. Marius ad
Abbreviated transcription (Latin):
sic rursus om̃s ingrati sunt: Nlam ut dicimus om̃s stulti mali sunt
gͦ ingrati sunt. Quid gͦ ñ sunt: ñ undiq humano generi cũ uitium
merentib ñ inuicẽ pessime inereant᷑ I lec ẽ qđ hanc nr̃am tantũ
murmurationẽ putes. ꝓpessimo prauoq numerantiũ qͥcqͥd citra
recti formulã cecidit: Ecce nescio qui ñ exphilosophoꝵ domo cla¬
mat ex medio conuentu popło gentesq dãpnatura uox mittitur
Non hospes ab hospite cutus. ñ socer agenero. fr̃m quoq grã rara ẽ.
lmminet exicio uir conuigis. illa mariti. hoc iam ampliꝰe. Beneficia
in sclus uersa sunt & sanguini eorum ñ parcit᷑ ꝓquibꝰ sangus
fundendus ẽ. Uladio ac uenenis beneficia sequimur. ipsi patriȩ
manus afferri & fascib illam suis p̃mere: potentia ac dignitas ẽ
Accepti ab illa exercitus: in ipsã conu̾tuntur. & imꝑatoria concio

Expanded text:
sic rursus omnes ingrati sunt." Nam, ut dicimus, omnes stulti mali sunt sic rursus omnes ingrati sunt." Nam, ut dicimus, omnes stulti mali sunt ergo ingrati sunt. Quid ergo ? Non sunt ? Non undique humano generi convicium merentibus non invicem pessime mereantur ? Nec est, quod hanc nostram tantum murmurationem putes pro pessimo pravoque numerantium, quidquid citra recti formulam cecidit. Ecce nescioqui non ex philosophomat et ex medio conventu populos gentesque damnatura, vox mittitur: Non hospes ab hospite tutus, Non socer a genero, fratrum quoque gratia rara. Imminet exitio vir coniugisin scelus versa sunt, et sanguini eorum non parcitur, pro quibus sanguis fundendus est ; gladio ac venenis beneficia sequimur. Ipsi patriae manus adferre et fascibus illam suis premere potentia ac dignitas est accepti ab illa exercitus in ipsam convertuntur, et imperatoria contio
Abbreviated transcription (Latin):
antequas manus inquinet qr ad occidendum iã armatꝰ. ẽ & ht̃
spoliandi atq intficiendi uoluntatem. Exercet᷑ & aꝑietur: oꝑe ne¬
Sacͥlegi dant penas. quamuis nemo usq ad cos manus porrigat.
Quomodo inquit adu̾sus malũ ingratus ẽ qͥsquam: Ingratꝰ ẽ cum¬
illo aliqͥd Exhisq̃ apud imꝑitos sunt. quorum si malis copia ẽ ipse
quoq insimili matĩa grat᷑ eẽ debebit. & illa qualiac̃q sunt cum
ꝓbonis acceꝑit. ꝓbonis reddes E s alienum hab̃e dr̃ ⁊ qͥ aureos de¬
bet. & qui corium forma publica ꝑcussum quale apud la cedemo¬
nios fuit qđ usũ numeratȩ pecuniȩ prȩstat: Quo genere obligatꝰ
es: hoc fidem ex solue: Quid sint beneficia. an & in hanc sordidã
humilemq mat̾iam deduci magnitudo nominis claridebeat
aduos ñ ꝑtinet: In alios queritur. uerũ uos ad speciẽ ueri cõpo¬
uite ammum. & dum honestũ discitis: quicqͥd ẽ id quo nomen

Expanded text:
antequam manus inquinet, quia ad occidendum iam armatus est et habet antequam manus inquinet, quia ad occidendum iam armatus est et habet spoliandi atque interficiendi voluntatem ; exercetur et aperitur opere neSacrilegi dant poenas, quamvis nemo usque ad deos manus porrigat. " Quomodo," inquit, " adversus malum ingratus est quisquam, cum a illo aliquid ex his, quae apud imperitos sunt, quorum et malis copia est, ipse quoque in simili materia gratus esse debebit et illa, qualiacumque sunt, cum pro bonis acceperit, pro bonis reddere. Aes alienum habere dicitur et qui aureos debet et qui corium forma publica percussum, quale apud Lacedaemonios fuit, quod usum numeratae pecuniae praestat. Quo genere obligatus es, hoc fidem exsolve. Quid sint beneficia, an et in hanc sordidam humilemque materiam deduci magnitudo nominis clari debeat, ad vos non pertinet ; in alios quaeritur verum. Vos ad speciem veri componite animum et, dum honestum discitis, quidquid est, in quo nomen
Abbreviated transcription (Latin):
uocas eo ñ reddito. qđ negas eẽ beneficium: Quȩdam etiã si uera. scło.¬
ñ sunt ꝓpt̃ similitudinem eo dem uo cabulo comp̃hensa st̃: Sic̃p̃i¬
xidem. ⁊ argenteam & aureã dicimus: Sic inlitt̾atum. ñ ex toto
rudẽ s ad litt̾as altiores ñ ꝑductum: Sic qͥ male uestitum & pã¬
nosum uidit. nudum se uidisse dic̃: Beneficia ista ñ sunt haber
tam̃ benesiciĩ spetiem: Quomͦ ista sunt. tanquam beneficia: sic ⁊ il¬
le canꝙͣ ingratus ẽ ñ ingratus: falsum ẽ qͥa illa beneficia & qͥdat
appellat: ⁊ qui accipit: lta qͥ ueri beneficũ spetiem fefellit. tam in¬
gratus ẽ ꝗͣ ueneficus qͥ soporẽ cum uenenũ eẽ crederet iniscuit Cle¬
anthes uehem̃tius agit licet inquit bencficiũ ñ sit qd̾ accepit: ipse
tam̃ ingratꝰ ẽ qͥa ñ fuit redditur᷑ etiam si accepisset: Sic latro ẽ etiã

Expanded text:
vocas eo non reddito, quod negas esse beneficium ? " Quaedam, etiam si vera novocas eo non reddito, quod negas esse beneficium ? " Quaedam, etiam si vera non sunt, propter similitudinem eodem vocabulo comprehensa sunt. Sic pyxidem et argenteam et auream dicimus ; sic inlitteratum non ex toto rudem, sed ad litteras altiores non perductum ; sic, qui male vestitum et pannosum vidit, nudum vidisse se dicit. Beneficia ista non sunt, habent tamen beneficii speciem. " Quomodo ista sunt tamquam beneficia, sic et ille tamquam ingratus est, non ingratus." Falsum est, quia illa beneficia et qui dat appellat et qui accipit. Ita, qui veri beneficii speciem fefellit, tam ingratus est quam veneficus, qui soporem, cum venenum esse crederet, miscuit. Cleanthes vehementius agit. " Licet," inquit, " beneficium non sit, quod accepit, ipse tamen ingratus est, quia non fuit redditurus, etiam si accepisset. " Sic latro est etiam
Abbreviated transcription (Latin):
faciendi uoluntate caretss quãuis hȩc ita sint acciꝑe tñ malus q̃. sdo¬
dam potest quȩ beneficuis similia sint quib ñ redditis. ingrat᷑ erit:
St animibona. st corꝑis. st̃ fortune: Illa animi bona: ã stulto ac ma÷¬
lo summouentur: Ad hȩc admittit᷑. quȩ ⁊ acciꝑe potest. ⁊ debet red¬
de.⁊ si ñ reddit ingratus ẽ flec hoc ec nr̃a tantum constitutione:
Peripatetici quoq qͥ felicitatis humanȩ longe lateq t̃minos poñt
aiunt minuta beneficia ꝑuentura ad malos: hȩc qͥ ñ reddit ingrat̾
esti ob itaq beneficia et̃ ñ placet que ñ suntamimnũ factura meliore
cõmoda tam̃ illa eẽ. & expetenda ñ negamus: Hȩc & uiro bono da¬
re malus potest. & acciꝑe a bono: Ut. pecuniã. uestem. honores &
uitam: Quȩ si ñ reddit: in ingrati nom̃ incide At quomͦ ingratũ. q ẽ¬

Expanded text:
faciendi voluntate caret. Sed quamvis haec ita sint, accipere etiam malus tamen quaefaciendi voluntate caret. Sed quamvis haec ita sint, accipere etiam malus tamen quaedam potest, quae beneficiis similia sint, quibus non redditis ingratus erit. Sunt animi bona, sunt corporis, sunt fortunae. Illa animi bona a stulto ac malo submoventur ; ad haec admittitur, quae et accipere potest et debet reddere, et, si non reddit, ingratus est. Nec hoc ex nostra tantum constitutione. Peripatetici quoque, qui felicitatis humanae longe lateque terminos ponunt, aiunt minuta beneficia perventura ad malos ; haec qui non reddit, ingratus est. Nobis itaque beneficia esse non placet, quae non sunt animum factura meliorem ; commoda tamen illa esse et expetenda non negamus. Haec et viro bono dare malus potest et accipere a bono, ut pecuniam et vestem et honores et vitam ; quae si non reddit, in ingrati nomen incidet. "At quomodo ingratum
Abbreviated transcription (Latin):
Unum ẽ apud nos bonum honestũ: Id ꝑuenire ad malũ ñ potest:
Desinet enim malus eẽ. si ad illũ urt intrauerit sluãdui aut̃ mai̾
ẽ nemo illidare beneficium potest. ꝙ mala bonaq dissentiunt
prauo usu corrumpit᷑ Quẽ ad modũ stomacus morbo uitiat᷑ ⁊ col¬
ligens bilem. quosc̃q. accopit cibos mittat. & om̃e alim̃tum in causã
doloris trahit: ita aminus cecꝰ qͥcquid illi cõmiseris: idonus suã & pm¬
tiem ⁊ occasionẽ miseriȩ fac̃: felicissimms itaq opulentissimisq plu.¬
num estus subẽ minusq se inueniunt qͦ in maiorẽ materiã incider̃¬
in quã fluctuarent᷑: cͦ nicħ potest admalos ꝑuenire qđ ꝓsit Imno m¬
cħ̃il qđ ñ noceat Quȩc̃q enim illis contigert̃ in natura suã uertunt
⁊ extra spetiosa ꝓfuturaq si meliora darent᷑ iłł pestifera sq̃deo nec
beneficium dare possunt. qm̃ nemo potest qd̾ ñ ht̃ dare. Hic bene

Expanded text:
Unum est apud nos bonum, honestum. Id pervenire ad malum non potest ; Unum est apud nos bonum, honestum. Id pervenire ad malum non potest ; desinet enim malus esse, si ad illum virtus intraverit ; quam diu autem malus est, nemo illi dare beneficium potest, quia mala bonaque dissentiunt ervenit, id pravo usu corrumpitur. Quemadmodum stomachus morbo vitiatus et colligens bilem, quoscumque accepit cibos, mutat et omne alimentum in causam doloris trahit, ita animus scaevus, quidquid illi commiseris, id onus suum et perniciem et occasionem miseriae facit. Felieissimis itaque opulentissimisque plurimum aestus subest minusque se inveniunt, quo in maiorem materiam inciderunt, qua fluctuarentur. Ergo nihil potest ad malos pervenire, quod prosit, immo nihil, quod non noceat. Quaecumque enim illis contigerunt, in naturam suam vertunt et extra speciosa profuturaque, si meliori darentur, illis pestifera sunt. Ideo nec beneficium dare possunt, quoniam nemo potest, quod non habet, dare ; hic bene
Abbreviated transcription (Latin):
& intentionẽ excitant. Ita hȩc q̃ uident᷑ callida & insidiosa: se¬
curitatẽ ac segnitiẽ ingeniii auferunt qͥb modo campꝰ in qͦ uagẽ¬
tur steruend̾ ẽ. modo crebri aliquid & confragosi obiciendum ꝑ
qd̾ repant ⁊ sollicite uestigium faciant: dicitur nemo ingrat᷑ eẽ:
potest: ut dicitis stoici Ergd beneficium ñ accipit malus. gͦ ñ ẽ ingra¬
tus Etiam nunc beneficiũ honesta ⁊ ꝓbabiliꝰ res est. Apud malũ. rõ.
nulli honestȩ rei aut ꝓbabili locus ẽ frgo. nec beneficio Qđsi acci¬
ꝑe ñ potest: nec reddere quidem debet. & ideo ñ fit ingrat᷑ Etiam r̃.¬
nunc ut dicitis. bonus uir om̃ia recte facit. Si om̃ia recte fac̃ ing̾¬
tus et̃ ñ potest: Malo uiro: benesicium nemo dare potest Bonus. be. at̃.¬
ueficium redoit malus ñ accipit Qd si ẽ nec bonus quisꝙͣ inge̾
ẽ nec malus¶Ita ingrat᷑ in rerum natura ẽ nemo: Et hoc in ane

Expanded text:
et intentionem excitant, ita haec, quae videntur callida et insidiosa, seet intentionem excitant, ita haec, quae videntur callida et insidiosa, securitatem ac segnitiam ingeniis auferunt, quibus modo campus, in quo vagentur, sternendus est, modo creperi aliquid et confragosi obiciendum, per quod erepant et sollicite vestigium faciant. Dicitur nemo ingratus esse potest, ut dicitis Stoici; ergo beneficium non accipit malus,ingratus nulli honestae rei aut probabili locus est, ergo nec beneficio ; quod si accipere non potest, ne reddere quidem debet, et ideo non fit ingratus. " Etiamnunc, ut dicitis, bonus vir omnia recte facit; si omnia recte facit, ingratus esse non potest. Malo viro beneficium nemo dare potest. Bonus beneficium reddit, malus non accipit ; quod si est, nec bonus quisquam ingratus est nec malus. Ita ingratus in rerum natura est nemo, et hoc inane nomen."
Abbreviated transcription (Latin):
Hic homo colendꝰ ẽ. illi beneficium dedi. dabit ⁊ mͥ. Bñficiũ ẽ qđ qͥs
ñ sua causa dat s eiꝰ cui dat. Is aut̃ qͥ sibi beneficiũ dat: sua cau¬
sa dat: Ñ ẽ gͦ bñficiũ ¶ Uideor tͥ ĩam illud qđ inpͥncipio dixerã
m̃tit᷑: dicis me ab eẽ ab eo qui oꝑe p̃cium facit. immo totã oꝑã
bona fide ꝑde: Expecta. etiam hoc uerius dices. si te adhas latebͣs
ꝑduxero. ex quibꝰ cum euaseris. nichil amplius assecutꝰ eris: qͣm
ut eas difficultates effugias. inquas licuit. ñ descendere. Qͥd eñi
boni ẽ nodos oꝑose soluere. quos ipse ut solueres feceris: S quẽ¬
ad modũ q̃dam in oblectam̃tum ac iocum sic inligant᷑. ut eorum
solutio imꝑito difficilis sit quȩ illi qui explicuit sine ullo ne¬
gotio spirat. qͥa cõmissuras eorum & moras nouit. nichilominꝰ
illa habent aliquã uoluptatẽ. temptant eñĩ acumen animoꝵ.

Expanded text:
Hic homo colendus est ; illi beneficium dedit, dabit et mihi. " Beneficium est, quod quis Hic homo colendus est ; illi beneficium dedit, dabit et mihi. " Beneficium est, quod quis non sua causa dat, sed eius, cui dat ; is autem, qui sibi beneficium dat, sua causa dat ; non est ergo beneficium. Videor tibi iam illud, quod in principio dixeram, mentitus. Dicis me abesse ab eo, qui operae pretium facit, immo totam operam bona fide perdere. Expecta, et iam hoc verius dices, simul te ad has latebras perduxero, ex quibus cum evaseris, nihil amplius eris adsecutus, quam ut eas difficultates effugeris, in quas licuit non descendere. Quid enim boni est nodos operose solvere, quos ipse, ut solveres, feceris ? Sed quemadmodum quaedam in oblectamentum ac iocum sic inligantur, ut eorum solutio imperito difficilis sit, quae illi, qui implicuit, sine ullo negotio paret, quia commissuras eorum et moras novit, nihilo minus illa habent aliquam voluptatem temptant enim acumen animorum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓdest. sibi Et quis ñ alio loco relationẽ grẽ. alio beneficium cogi¬
tat: qui grãm refert sibi ꝓdest: Et quis umꝗͣ ingratꝰ hoc noluit
facere: Immo quis ñ ingratus fuit ut hoc faceret: Si grãs inqͥt
societatem: Cum hoc dicimus: laudamͦ nos. & ut factum nr̃m
comꝓbemus: grãs agentium ũbis abutimur Beneficiũ ẽ qͦd po¬
test cum datũ ẽ ⁊ ñ reddi: Qͥ sibi bñficiũ dat: ñ potest ñ recipe
qđ dedit: Ergo ñ ẽ bñficum: Alio temꝑe. beneficiũ accipit᷑ alio
reddit᷑: Inbeneficio hoc ẽ ꝓbabile. ⁊ suscipiendũ. qđ aliqͥs ut alt̾i
ꝓdeẽt utilitatis iunt̾im suȩ. oblitus ẽ qđ altĩ dedit ablaturꝰ sibi boc
ñ facit qui beneficium sibi dat: Beneficium dare. sociał res est.
aliquem conciliat. aliquẽ obligat: Sibi dare: ñ ẽ sociał res Nemi¬
nem conciliat neminẽ obligat. neminẽ inspem inducit ut dicat.

Expanded text:
odest ? Sibi. Et quis non alio loco relationem gratiae, alio beneficium cogiodest ? Sibi. Et quis non alio loco relationem gratiae, alio beneficium cogitat ? Qui gratiam refert sibi, sibi prodest. Et quis umquam ingratus hoc noluit facere ? Immo quis non ingratus fuit, ut hoc faceret ? "Si gratias," societatem.' " Cum hoc dicimus, laudamus nos et, ut factum nostrum comprobemus, gratias agentium verbis abutimur. Beneficium est, quod potest, cum datum est, et non reddi ; qui sibi beneficium dat, non potest non recipere, quod dedit ; ergo non est beneficium. Alio tehoc est probabile, hoc suspiciendum, quod aliquis, ut alteri prodesset, utilitatis interim suae oblitus est, quod alteri dedit ablaturus sibi. Hoc non facit, qui beneficium sibi dat. Beneficium dare socialis res est, aliquem conciliat, aliquem obligat , sibi dare non est socialis res, neminem conciliat, neminem obligat, neminem in spem inducit, ut dicat : "
Abbreviated transcription (Latin):
beneficiũ dat nichil int̃ ẽ int̾ dare & acciꝑe : auloante dicebam
quȩdam ad alios ꝑtinere. ⁊ sic cẽ formata: ut tota significatio illoꝵ
discedat a nob frat̃ sum alt̾ius Nemo ẽ enim suusfrat̃ Par sum.
um sine altõ ñ ẽ Idem ipso uocabło apparet in quo hoc continet᷑
bene fecisse: Nlemo autem sibi bene facit. ñ magis quam sibi fauet
Quid cum intẽa sit habendum benesiciũ. quȩdam sccam ꝑ sonam
desidant quedã cum sint honesta. pulcherrima sumnȩ iuntutis.
adultimam partẽ: Qui grãm refert. aAliqͥd debet impendẽ. sicut qͥ
soluit. pecuniã: Hich aut̃ impendit qͥ grãm sibi refert ñ magis qͣm
consequit᷑ qͥ beneficium a se accepit: Beneficiũ &e gr̃ẽ relatio: utgro
citroq ire debent: Intra unum hominẽ ñ ẽ uicissitudo: a gr̃am re¬
sert inuicẽ ꝓdest ei a quo consetut᷑ ẽ aliquid: Q sibi grãm refert cui

Expanded text:
beneficium dat, nihil interest inter dare et accipere. Paulo ante dicebam beneficium dat, nihil interest inter dare et accipere. Paulo ante dicebam quaedam ad alios pertinere et sic esse formata, ut tota significatio illorum discedat a nobis : frater sum, alterius, nemo est enim suus frater ; par suum sine altero non est. Idem ipso vocabulo apparet, in quo hoc continetur, " bene fecisse " ; nemo autem sibi bene facit, non magis quam sibi favet,Quidni ? cum inter ea sit habendum beneficium, quae secundam personam desiderant. Quaedam, cum sint honesta, pulcherrima, summae virtutis,ad ultimam partem. Qui gratiam refert, aliquid debet impendere, sicut, qui solvit, pecuniam ; nihil autem impendit, qui gratiam sibi refert, non magis quam consequitur, qui beneficium a se accepit. Beneficium et gratiae relatio ultro citro ire debent ; intra unum hominem non est vicissitudo. Qui gratiam refert, invicem prodest ei, a quo consecutus est aliquid. Qui sibi gratiam refert, cui
Abbreviated transcription (Latin):
re: q statim recipimus: Acciꝑe benesicium me oportet. deinde de¬
bere deinde referre: Debendi loc ñ ẽ qͥa sine ulla mora recipimus
dat nemo: nisi alt̾i: debet nemo: nisi alt̾: Reddit nemo. ñ alt̃i
Id intra unum ñ potest fieri: qđ totiens duos exigit Beneficium
ẽ prestitisse aliquid utilit̃: Ubum aut̃ p̃stitisse. ad alios spectat
Num quid ñ clem̃s uidebit᷑ qui aliquid uendidisse sibi sedicet᷑
quia uenditio alienatio ẽ & rei suȩ uirisq in ea sui in aliũ tnsla¬
tio: At qui quẽ admodũ uende sic dare aliqͥd ase dimittere ẽ &e
id qd tenueris. habendum alteri crade: Qd ẽ si beneficium. nemo
sibi dedit quia neio dat sibi aliquid Duo contraria in uno coe¬
unt: ut id idem dare & acciꝑe Etiam nunc multum ut̾ ẽ int̃ da¬
ix &e accipe. quid ni cum ex diũso ista u̾ba posita st̃. Atqͥsiquis sibi

Expanded text:
re ? Quia statim recipimus. Accipere beneficium me oportet, deinde dere ? Quia statim recipimus. Accipere beneficium me oportet, deinde debere, deinde referre ; debendi locus non est, quia sine ulla mora recipimus. Dat nemo nisi alteri, debet nemo nisi alteri, reddit nemo nisi alteri. Id intra unum non potest fieri, quod totiens duos exigit. Beneficium est praestitisse aliquid utiliter; verbum autem " praestitisse " ad alios spectat. Numquid non demens videbitur, qui aliquid sibi vendidisse se dicet ? Quia venditio alienatio est et rei suae iurisque in ea sui ad alium translatio. Atqui, quemadmodum vendere, sic dare aliquid a se dimittere est et id, quod tenueris, habendum alteri tradere. Quod si est, beneficium nemo sibi dedit, quia nemo dat sibi; alioqui duo contraria in uno coeunt, ut sit idem dare et accipere. Etiamnunc multum interest inter dare et accipere ; quidni ? eum ex diverso ista verba posita sint. Atqui si quis sibi
Abbreviated transcription (Latin):
citura uitandi. ꝓfutura appetendi: Itaq nec lib̾alis ẽ. qͥ sibi do¬
nat: nec clemens qui sibi ignoscit. nec misericors qͥ malis suis
tangitur: Qđ aliis p̃stare lib̾alitas ẽ. cdem̃tia miscdia: sibi pre-¬
stare natura ẽ: Beneficium: res uoluntaria ẽ: At ꝓdcẽ sibi: ne¬
cessarium ẽ Quo qͥs plura benefica dedit beneficientior. ẽ
Quis umꝗͣ laudatꝰ ẽ. qđ sibiipse fuisset auxilio. qđ se eripius¬
set latrombꝰ. Ilemo sibi beneficium dat ñ magis quã hospiciũ
Nemo sibi donat. ñ magis quam credit: Sidat sibi qͥsq beneficiũ:
semꝑ dat. sine int̃missione dat Inire beneficioꝵ sũoꝵ ñ potest
num̃um: Quando ergo grãm referet cum ꝑ hoc ipsum qͦ grãm
refert beneficium dat: Quomͦ enim discernere. pot̾is utrũ det si¬
bi bñficiũ an reddat. cum itra eundem hominẽ res gerat᷑ lib̾a

Expanded text:
citura vitandi, profutura appetendi. Itaque nec liberalis est, qui sibi docitura vitandi, profutura appetendi. Itaque nec liberalis est, qui sibi donat, nec clemens, qui sibi ignoscit, nec misericors, qui malis suis tangitur. Quod aliis praestare liberalitas est, clementia, misericordia, sibi praestare natura est. Beneficium res voluntaria est, at prodesse sibi necessarium est. Quo quis plura beneficia dedit, beneficentior est; quis umquam laudatus est, quod sibi ipse fuisset auxilio ? Quod se eripuisset latronibus ? Nemo sibi beneficium dat, non magis quam hospitium ; nemo sibi donat, non magis quam credit. Si dat sibi quisque beneficium, semper dat, sine intermissione dat, inire beneficiorum suorum non potest numerum. Quando ergo gratiam referet, cum per hoc ipsum, quo gratiam refert, beneficium det ? Quomodo enim discernere poteris, utrum det sibi beneficium an reddat, cum intra eundem hominem res geratur ? Lib
Abbreviated transcription (Latin):
ita in homine existima fieri Cum illum in multa mutaueris:
unꝰ ẽ: Cicidit se. inuiriarũ cũ quo agat ñ ht̃ Alligauit & cdau¬
sit de ui ñ tenetur: Benesicium sibi dedit: danti ꝓtinus reddidit
lam redit: Neꝑire quicꝗͣ potest qđ quo exctoat ñ ht̃ s eodem
reuoluit᷑ unde discedit: Qd simile inquis ht̃ hoc exemplũ huic
ꝓposite quȩstioni dicam: Futa te ingͣtum eẽ ñ ꝑibit bñsicium
ht̃ illud qͥ dedit: futa te reciꝑe nolle apud te ẽ antequã red¬
ditur: Non potest quicquam amittere. qͥa qđ detrahitur. nichi¬
lominus cͥ ad quiritur: Intra te tpsum orbagitur: Accipiendo
das. dando accipis. Beneficium inqͥt sibi dare oportet: figo ꝙ
ferre grãm oportet: Primum illud falsum ẽ. ex quo pendent
sequentia: Nemo enim sibi beneficiũ dat s naturȩ suȩ paret.
q̃qua: ad caritatẽ sui compositus ẽ Unde illi summa cura ẽ no¬

Expanded text:
ita in homine existima fieri ; cum illum in multa mutaveris, ita in homine existima fieri ; cum illum in multa mutaveris, unus est. Cecidit se : iniuriarum cum quo agat, non habet ; adligavit et clusit : de vi non tenetur ; beneficium sibi dedit : danti protinus reddidit.lam redit, nec perire quicquam potest, quod, quo excidat, non habet, sed eodem revolvitur, unde discedit. " Quid simile," inquis, " hoc exemplum habet huic propositae quaestioni ? " Dicam. Puta te ingratum esse : non perit beneficium, habet illud, qui dedit. Puta te recipere nolle : apud te est, antequam redditur. Non potes quicquam amittere, quia, quod detrahitur, nihilo minus tibi adquiritur. Intra te ipsum orbis agitur ; accipiendo das, dando accipis. " Beneficium," inquit, " sibi dare oportet ; ergo et referre gratiam oportet." Primum illud falsum est, ex quo pendent sequentia ; nemo enim sibi beneficium dat, sed naturae suae paret, a qua ad caritatem sui compositus est, unde summa illi cura est no
Abbreviated transcription (Latin):
bet: ut aliquis accipiat: N ẽ. dare nec acciꝑe in dexterã ma¬
num: de sinistra transferre: Quomͦ nemo se portat ꝙͣuis corpꝰ
isse sibi dr̃: Ilec statuam sibi tantum patͦno suo ponit Quom̾ si
eger cum cura sua conualuit mercedẽ a se ñ exigit sic in omni
re grãm sibi qͥa ñ habebit cui referat: Ut concedam aliquem
dare sibi beneficiũ: dum dat ⁊ recipit: Ut concedã aliquẽ a se ac¬
cipe beneficiũ. dum accipit reddit. Domi qͦd aiuint u̾sura fio a&
uelut lusoriũ nom̃ statim transit: Nleq eñĩ alius dat ꝙͣ qͥ accipit
s uñ atq idem: Hoc u̾bum deb̾e. ñ ht̃ nisi int̃ duos locum. ͣ
modo ergo inuno consistit qͥ se obligando lib̾at: ut in orbe ac pi¬
la nicħ imum ẽ. nich summũ. nich extremum nicħ primum
quia motu ordo mutat᷑ & quȩ sequebant᷑ precedunt & quȩ occi¬
debant oriuntur. omĩa quomͦ cumq ierint. in idem reũtunt᷑

Expanded text:
bet, ut aliquis accipiat. Non est dare nec accipere in dexteram mabet, ut aliquis accipiat. Non est dare nec accipere in dexteram manum ex sinistra transferre. Quomodo nemo se portat, quamvis corpus isse sibi dicitur nec statuam sibi tamquam patrono suo ponit, quomodo aeger, cum cura sua convaluit, mercedem a se non exigit, sic in omni re gratiam sibi, quia non habebit, cui referat. Ut concedam aliquem dare sibi beneficium, dum dat, et recipit ; ut concedam aliquem a se accipere beneficium, dum accipit, reddit. Domi, quod aiunt, versura fit et velut lusorium nomen statim transit ; neque enim alius dat quam accipit, sed unus atque idem. Hoc verbum " debere " non habet nisi inter duos locum ; quomodo ergo in uno consistet, qui se obligando liberat ? Ut in orbe ac pila nihil imum est, nihil summum, nihil extremum, nihil primum, quia motu ordo mutatur et quae sequebantur praecedunt et quae occidebant oriuntur, omnia, quomodocumque ierunt, in idem revertuntur,
Abbreviated transcription (Latin):
quentur: Quem magis ad mirabis. quã qui imꝑat sibi. quã qͥse ht̃:
inpotestate: Gentes facilius ẽ barbaras impacientesq alien ar
agit socrati grãs qđ ab illo didicit quare socrates sibi ñ agat qđ
ipse se docuit: m. cato ait Qd tͥ deerit ãte ipso mutuare: Quare
donare mͥ ñ possum. si commodare possum: Innumerabilia sunt
inquib consuetudo nos diuidit: Dicere solemus Sineloqͥr mec̃
irasci debet. sic ⁊ grãs agere. quomodo obiurgare se. sic & laudare
se. quomͦ dampno sibi eẽ sic ⁊ lucro potest: Inuiria & beneficium sl̃o.¬
contͣria st̃: Si de aliquo dicimus. inuriã sibi fec̃: pot̾imꝰ dicere.
& beneficium sibi dedit: Nlatura sibi dedit: Natura pͥus ẽ ut qͥs
debeat. deinde ut grãm referat: debitor ñ ẽ sine creditore. nĩ ma¬
gis quã maritꝰ sine uxore. aut sine filio pat̾ Aliquis dare de¬

Expanded text:
quentur. Quem magis admiraberis, quam qui imperat sibi, quam qui se habet quentur. Quem magis admiraberis, quam qui imperat sibi, quam qui se habet in potestate ? Gentes facilius est barbaras impatientesque arbitriiagit Socrati gratias, quod ab illo didicit ; quare Socrates sibi non agat, quod ipse se docuit ? M. Cato ait : ' Quod tibi deerit, a te ipso mutuare.' Quare donare mihi non possim, si commodare possum ? Innumerabilia sunt, in quibus consuetudo nos dividit ; dicere solemus : ' Sine, loquarirasci debet, sic et gratias agere ; quomodo obiurgare se, sic et laudare se ; quomodo damno sibi esse, sic et lucro potest. Iniuria et beneficium contraria sunt ; si de aliquo dicimus : ' Iniuriam sibi fecit,' poterimus dicere et : ' Beneficium sibi dedit.' " Natura prius est, ut quis debeat, deinde, ut gratiam referat ; debitor non est sine creditore, non magis quam maritus sine uxore aut sine filio pater ; aliquis dare de
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ de nullo quȩri possum alio ꝙͣ de me. ego mͥ irascor. ⁊ ego ame
penas exigam ⁊ odi me: Multa p̃terea euismodi ꝑ quȩ unusquisq
de se canquã de altero loquit᷑. Si nocere inquit mpossum. quare.
⁊ ñ beneficium m̃ dare possim: Prȩt̾ea que si in alium contulissẽ
beneficia uocarent᷑: quare si in me contuli ñ sint  dsi ab altero acce¬
pisse deberẽ. quare simͥ ipse dedi ñ debeam: Quare sim adu̾sus me
ingrat᷑: qd̾ ñ minꝰ cͣpe ẽ ꝙͣ in se sordidum eẽ ⁊ inse durũ ac seuum
ce sui negligentẽ tam alieni corꝑis leno mala audit quã sui Nẽpe
rep̃hendit᷑ ad sentator. & aliena subsequens u̾ba paratus ad falsa
laudator. ñ minus placens sibi ⁊ se suspiciens ut itadicã adsentator
suus Uitia ñ tantum cum foris peccant inuisa st̃ s cum inse retor¬

Expanded text:
hi ago " et " de nullo queri possum alio quam de me" et " ego mihi irascor " et " ego a me hi ago " et " de nullo queri possum alio quam de me" et " ego mihi irascor " et " ego a me poenas exigam " et " odi me," multa praeterea eiusmodi, per quae unusquisque de se tamquam de altero loquitur. " Si nocere," inquit, " mihi possum, quare non et beneficium mihi dare possim ? Praeterea quae, si in alium contulissem, beneficia vocarentur, quare, si in me contuli, non sint ? Quod, si ab altero accepissem, deberem, quare, si mihi ipse dedi, non debeam ? Quare sim adversus me ingratus, quod non minus turpe est quam in se sordidum esse et in se durum ae saevum et sui neclegentem ? Tam alieni corporis leno male audit quam sui. Nempe reprenditur adsentator et aliena subsequens verba, paratus ad falsa laudator ; non minus placens sibi et se suspiciens, ut ita dicam, adsentator suus. Vitia non tantum, cum foris peceant, invisa sunt, sed cum in se retor
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ nollegtimuit ne quid indignum socrate acciꝑet dicet aliqͥd:
Negasset si nolletis instigasset inse regem insolentem. ⁊ om̃ia sua
magno estimari uolentem: Nicħ ad rem ꝑtinet. utrum dare aliqd
regi nolis: an acciꝑe. a rege: Inȩ quo utramq ponit repulsam: Et
suꝑbo fastidiri acerbius ẽ quam ñ timeri uisscire quid uere uo¬
luerit floluit ire ad uolunt ariã seruitutem is cuiꝰ libtatem cuitaᷤ
lib̾a ferre ñ potiuit Satis ut existimo hanc paitẽ cractaiumus: an
turpe eẽt beneficus uinci Qđ qͥ quȩrit scit ñ solere homines sibi
ipsos beneficium dare. Manifestum enim fuisset ñ eẽ turpe. ase
ipso uinci t qui apud quosdam stoicos ⁊ de hoc ambigit᷑ anpo̾. qs̃¬
sit aliquis sibi beneficium dare. andebeat referre sibi grãm: qa
ut uidetur q̃rendum: illa fecert̃ que solemus dicere grãs mͥ ago.

Expanded text:
quae nollet, timuit, ne quid indignum Socrate accipere. Dicet aliquis : " quae nollet, timuit, ne quid indignum Socrate accipere. Dicet aliquis : " Negasset, si vellet. " Sed instigasset in se regem insolentem et omnia sua magno aestimari volentem. Nihil ad rem pertinet, utrum dare aliquid regi nolis an accipere a rege ; in aequo utramque ponit repulsam, et superbo fastidiri acerbius est quam non timeri. Vis scire, quid vere voluerit ? Noluit ire ad voluntariam servitutem is, cuius libertatem civitas libera ferre non potuit ! Satis, ut existimo, hanc partem tractavimus, an turpe esset beneficiis vinci. Quod qui quaerit, scit non solere homines sibi ipsos dare beneficium ; manifestum enim fuisset non esse turpe a se ipsum vinci. Atqui apud quosdam Stoicos et de hoc ambigitur, an possit aliquis sibi beneficium dare, an debeat referre sibi gratiam. Quod ut videretur quaerendum, illa fecerunt : solemus dicere ; " gratias mi
Abbreviated transcription (Latin):
obducit. mͦ plꝰ tegit. si maiorẽ partẽ sui obiecit mͦ excludit totus
aspectum. si recto libramento int̃ solem t̾rasq media successits
iam ista sida hoc⁊ illo deducet uelocitas sua Iam recipient. diẽ
tie. ⁊ bic ibit ordo ꝑscła dispositosq ac p̃ditos dies ht̃ quib solint:÷¬
cur su lune uetetur om̃s radios effunde ẜaulum expeta iã emer¬
gec ram istam uelut nubem relinquet:Iam exsolut̃ inpedimcis.
lucem suam lib̾e mitteti Socrates parem grãm archelao ferren
posset sullum regnare uetuisset: Parum scilicet magnum bene¬
ficum asocrate accipiebat. si ullum dare potuisset socratis dica
erat derisor om̃ium. maxime potentium s̃ m aluit illinasute ne¬
gare: quã contumacit aut suꝑbȩ: Dix se nolle beneficia ab eo ac¬
cape.: cui ñ posset paria redđe: Timuit fortasse ne cogeret᷑ accipe

Expanded text:
obducit, modo plus tegit, si maiorem partem sui obiecit, modo excludit totius obducit, modo plus tegit, si maiorem partem sui obiecit, modo excludit totius adspeetum, si recto libramento inter solem terrasque media successit. Sed iam ista sidera hoc et illo diducet velocitas sua ; iam recipient diem terrae, et hic ibit ordo per saecula dispositosque ac praedictos dies habet, quibus sol intercursu lunae vetetur omnes radios effundere. Paulum expecta ; iam emerget, iam istam velut nubem relinquet, iam exsolutus impedimentis lucem suam libere mittet." Socrates parem gratiam Archelao referre non posset, si illum regnare vetuisset ? Parum scilicet magnum beneficium a Socrate accipiebat, si ullum dare Socrati potuisset. Quareeret, derisor omnium, maxime potentium, maluit illi nasute negare quam contumaciter aut superbe ; dixit se nolle beneficia ab eo accipere, cui non posset paria reddere. Timuit fortasse, ne cogeretur accipere,
Abbreviated transcription (Latin):
neficium pͥor incipiebat. ueniebat enim rogatus. ⁊ id dabat. qd̾
utiq ille ñ erat socrati redditurꝰ Etiam nunc archelaus daturus
erat aurum ⁊ argentum. recepturꝰ contemptum auri ⁊ argenti: N
poterat referre. archelao socrates gram Et quid Tautum erat ac¬
cepturꝰ quantum dabat. Si ostendisset hominẽ uitȩ ac mortis
peritum: utriusq fines tenentẽ. si regem in luce media errantẽ
adrerum naturã ad misisset. usq eo eiꝰ ignarum lut qͥ die solis
defectio fuit regiam clauderet. ⁊ filium qđ in luctu ac reb adũ¬
sis moris ẽ condet. quantũ fuisset beneficium si timentẽ elate¬
bris suis ex tͣcisset. ⁊ bonum animũ hab̾e. iussisset dicens: Non ẽ
ista solis defectio s duorum. sidum coitus cum luna humiliore
currens uia infra ipsum solem orbẽ suum posuit ⁊ illum obiecty
sui abscdit. quȩ modo partes eius exiguas si intranscursu strinr̃.

Expanded text:
neficium prior incipiebat, veniebat enim rogatus et id dabat, quod neficium prior incipiebat, veniebat enim rogatus et id dabat, quod utique ille non erat Socrati redditurus. Etiamnunc Archelaus daturus erat aurum et argentum recepturus contemptum auri et argenti: non poterat referre Archelao Socrates gratias ? Et quid tantum erat accepturus, quantum dabat, si ostendisset hominem vitae ac mortis peritum utriusque fines tenentem ? Si regem in luce media errantem ad rerum naturam admisisset usque eo eius ignarum, ut, quo die solis defectio fuit,regiam eluderet et filium, quod in luctu ac rebus adversis moris est, tenderet ? Quantum fuisset beneficium, si timentem e latebris suis extraxisset et bonum animum habere iussisset dicens : " Non est ista solis defectio, sed duorum siderum coitus, cum luna humiliore currens via infra ipsum solem orbem suum posuit et illum obiectu sui abscondit ; quae modo partes eius exiguas, si in transcursu strinxit,
Abbreviated transcription (Latin):
quo minus gratissimi simus. s int̾ueniet. aliquid extrinsecus qđ
ꝓhibeat. Hos tam̃ nec iuncemur animo. nec turpit̃ his rebus suꝑa¬
bimur. q̃ ñ sunt in nr̃a potestate Alexander macedonũ rex głi¬
ari solebat a nullo se beneficiis uictum: Non ẽ qđ minus animis
macedonas. ⁊ grecos. & caras. & ꝑsas. ⁊ nationes districtas sine exer¬
citu suscipiat. Ile hoc sibi p̃stitisse regnum chraciȩ. angulo porre¬
ctum usq ad litus. in cogniti maris iudicet: Cadem re głari socrates
potuit. eadem diogenes. a quo utiq uictus ẽ. Qͥd niuictꝰ sit illo die.
quo homo suꝑ m̃suram humanȩ suꝑbiȩ tumens uidit aliquem
cui nec dare qͥequam posset nec eriꝑe. Archelaus rex socratẽ ro¬
gauit. ut ad se ueniret Dixisse socrates traditur nolle se adeũ
uenire a quo acciꝑet. beneficia cum redde illi paria ñ posset:
Primum in ipsius potestate erat ñ acciꝑe deinde ipse dare be¬

Expanded text:
quominus gratissimi simus, sed interveniet aliquid extrinsecus, quod quominus gratissimi simus, sed interveniet aliquid extrinsecus, quod prohibeat. Nos tamen nec vincemur animo nec turpiter his rebus superabimur, quae non sunt in nostra potestate. Alexander Macedonum rex gloriari solebat a nullo se beneficiis victum. Non est, quod nimius animi Macedonas et Graecos et Caras et Persas et nationes discriptas in exercitum suspiciat, nec hoc sibi praestitisse regnum a Thraciae angulo porrectum usque ad litus incogniti maris iudicet. Eadem re gloriari Socrates potuit, eadem Diogenes, a quo utique victus est, Quidni victus sit illo die, quo homo super mensuram iam humanae superbiae tumens vidit aliquem, cui nec dare quicquam posset nec eripere ? Archelaus rex Socratem rogavit, ut ad se veniret ; dixisse Socrates traditur nolle se ad eum venire, a quo acciperet beneficia, cum reddere illi paria non posset. Primum in ipsius potestate erat non accipere ; deinde ipse dare be
Abbreviated transcription (Latin):
Cum iam ȩtas aliquid prudentiȩ. collegit. ⁊ apparere cȩpit ꝓpt̃
illa ipsa eos amari a nob̾ deb̾e ꝓpt̾̃ quȩ ñ amabant᷑ ammonitio¬
nes seueritatẽ ⁊ in consultȩ ad olescentie diligente custodiã. rapi¬
unt̾ nob Paucosusq ad uerũ fructum a libis ꝑcipiendũ ꝑduẽ
etas Cȩteri. filios onere senserunt. ¶Non ẽ tam̃ curpe uinci bene¬
ficus aparente: Quid ni ñ sit turpe c̃anullo turpe sit: o uibdam
enĩ ⁊ pares & impares sumus fares animo: quẽ solum illis erigt̃.
quẽ nos solum ꝓmittimus: Impares fortuna: quȩ si cui obstitit qͣ¬
minus referret grãm. It̃ ideo illi tamquã uito erubescendũ est.
Ñ ẽ turpe ñ consequi: dum modo sequaris: Sepe necesse ẽ ante alia
beneficia petamus quã pͥora reddidimus. nec ideo ñ peamus.
aut curpit̃. quia ñ reddituri debebimus. quia ñ ꝑnos erit mora

Expanded text:
Cum iam aetas aliquid prudentiae collegit et apparere coepit propter Cum iam aetas aliquid prudentiae collegit et apparere coepit propter illa ipsa eos amari a nobis debere, propter quae non amabantur, admonitiones, severitatem et inconsultae adulescentiae diligentem custodiam, rapiuntur nobis. Paucos usque ad verum fructum a liberis percipiendum perduxit aetas ; ceteri filios onere senserunt. Non est tamen turpe vinci beneficiis a parente; quidni non sit turpe, eum a nullo sit ? Quibusdam enim et pares et impares sumus, pares animo, quem solum illi exigunt, quem nos solum promittimus, impares fortuna, quae si cui obstitit, quominus referret gratiam, non ideo illi tamquam victo erubescendum est. Non est turpe non consequi, dummodo sequaris. Saepe necesse est ante alia beneficia petamus, quam priora reddidimus, nec ideo non petimus aut turpiter, quia non reddituri debebimus, quia non per nos erit mora,
Abbreviated transcription (Latin):
regisopibꝰ One ille tt̃ m̃ito rs⁊ cet̾is qͥbꝰ addẽpiciedã u̾itatẽ ñ erat obfula caligo
supͣ cum emĩnere iusus ẽ infra que omnia iacebant: ulto poten.¬
cior multo locupletior fuit: om̃ia cunc possidente alexandeo.:
Psus enim erat qđ hic nollet acciꝑe: quam qđ ille posse. datre:
Hẽ turpe abhis uncii Neq enim minus forts lumsi cumin¬
uulnerabili me hoste cõmittis: Nec ideo ignis minus urere potest
si in mat̾iam incidit in uiolabilem flammis. Hec ideo ferrum se¬
candi iuim ꝑdidit. si ñ recipiens ictum lapis solidus inuicte adu̾sus
dura nature diuidendus ẽ Idem c̾ de homine grato respondeo: ñ
turpit uincitur bñsicus. si abhis obligat̾ ẽ ad quos aut fortiuies ma¬
gnitudo. aut exunia uirtꝰ aditum redituris adse bñficus clausit:
A parentib fere uincimur: slam tam dui illos habemus. quã dui¬
graues. iudicamus. ⁊ quã diu beneficia illorũ ñ intelligimus:

Expanded text:
rito et sibi et ceteris, quibus ad dispiciendam veritatem non erat obfusa caligo, supra eum eminere visus est, infra quem omnia iacebant. Multo potentior, multo locupletior fuit omnia tunc possidente Alexandro ; plus enim erat, quod hic nollet accipere, quam quod ille posset dare. Non est turpe ab his vinci ; neque enim minus fortis sum, si cum invulnerabili me hoste committis, nec ideo minus ignis urere potest, si in materiam incidit inviolabilem flammis, nec ideo ferrum secandi vim perdidit, si non recipiens ictum lapis solidusque et invictae adversus dura naturae dividendus est. Idem tibi de homine grato respondeo. Non turpiter vincitur beneficiis, si ab his obligatus est, ad quos aut fortunae magnitudo aut eximia virtus aditum redituris ad se beneficiis clusit. A parentibus fere vincimur. Nam tam diu illos habemus, quam diu iudicamus graves et quam diu beneficia illorum non intellegimus.
Abbreviated transcription (Latin):
ñsine niõ pudore ꝓtrahitur. qm̃qͥdem querela amissi beneficui.
bene. dati signum.ẽ. Quantum possumus: causã eius apud nos
agamus. Fortasse ñ potuit. fortasse ignorauit. fortasse facturꝰ
ẽ Quȩdam nomina bona. lentus & sapiens credĩor fec. qͥ susti¬
nuit ac mora fouit: Idem nob faciendum ẽ: Hutͥamus fide lan¬
gindam. Edidibñficiũ Stulte. ñ nosti: Detrunenti du temꝑa
padidisti s cum dares. Nunc palam factum ẽ Etiam uhis
que uidentur. iꝑdito modatio płimum ꝓfuit Ut corpum:
relis. quid inseccatione.: Quare illũ lib̾as. quare dimitcis. Siun¬
grat᷑ es iam nicħ debet: Quȩ ratio ẽ exacerbare. eum inquẽ ma:¬
na concuileris. ut ex amico dubio fiat ñ dubius inimidis & pat¬
cnũ sibi nia infamia querat nec desit qͥ dicat: Hescio qͥd ẽ. qd̾ cũ
cui cantum debut ferre ñ pocut: Sub ẽ aligoficno i luipiris al¬

Expanded text:
non sine nostro pudore protrahitur, quoniam quidem querella amissi beneficti non non sine nostro pudore protrahitur, quoniam quidem querella amissi beneficti non bene dati signum est. Quantum possumus, causam eius apud nos agamus : " Fortasse non potuit, fortasse ignoravit, fortasse facturus est." Quaedam nomina bona lentus et sapiens creditor fecit, qui sustinuit ac mora fovit. Idem nobis faciundum est ; nutriamus fidem languidam. " Perdidi beneficium." Stulte non nosti detrimenti tui tempora ! Perdidisti, sed cum dares ; nunc palam factum est. Etiam in his, quae videntur in perdito, moderatio plurimum profuit , ut corporum querellis? Quid insectatione ? Quare illum liberas ? Quare dimittis ? Si ingratus est, iam nihil debet. Quae ratio est exacerbare eum, in quem magna contuleris, ut ex amico dubio fiat non dubius inimicus et patrocinium sibi nostra infamia quaerat, nec desit vox: " Nescio quid est, quod eum, cui tantum debuit, ferre non potuit ; subest aliquid " ?
Abbreviated transcription (Latin):
beneficiũ eius longuis ȩtas sequens posuit. Sic factum. ẽ ut p̃cep¬
toris tibi ñ eẽt ulla ueneratio: Sic euenit. ⁊ͣ circa consularia oc¬
cupato. aut sacerdotioꝵ candidato: quęsturȩ. suffragator excidet
fortasse uitium de quo quȩreris. si te diligent̃ excusseris: in sinu
inuenies: Iniq publico crimini irasceris: Stulte tuo ut absoluaris.
ignosce: Meliorem illum facies ferendo: utiq peiorẽ ex ꝓbran¬
do: Ñ ẽ qđ frontem eius indures. sine. siquid s̃ pudoris residii:
seruet. Sȩpe dubiam uerecundiam uox conuitiantis clarior ro¬
pit. Hemo id eẽ quod etiam uidetur cumnet: Deprenso. pudor emit¬
titur: E didi beneficiũ. Numquid quȩ consecrauimus. ꝑddisse nos
dicimus: Int̾ consecrata: beneficiũ ẽ etiam si male respondit
bene collatum: Ñ ẽ ille qualem sꝑauimus: Simus nos quales
fuimus ei dissimiles: Dampnum ñ cunc factum apparuit. Ingt̃

Expanded text:
beneficium eius longius aetas sequens posuit ; sic factum est, ut praecepbeneficium eius longius aetas sequens posuit ; sic factum est, ut praeceptoris tibi non esset ulla veneratio ; sic evenit, ut circa consularia occupato comitia aut sacerdotiorum candidato quaesturae suffragator excideret. Fortasse vitium, de quo querens, si te diligenter excusseris, in sinu invenies. Inique publico crimini irasceris, stulte tuo ; ut absolvaris, ignosce. Meliorem illum facies ferendo, utique peiorem exprobrando. Non est, quod frontem eius indures ; sine, si quid est pudoris residui, servet. Saepe dubiam verecundiam vox conviciantis clarior rupit. Nemo id esse, quod iam videtur, timet ; deprenso pudor demitur. " Perdidi beneficium." Numquid, quae consecravimus, perdidisse nos dicimus ? Inter consecrata beneficium est, etiam si male respondit, bene conlatum. Non est ille, qualem speravimus ; simus nos, quales fuimus, ei dissimiles. Damnum non tunc factum : apparuit. Ingratus
Abbreviated transcription (Latin):
formes. senes pallidos Est istud graue uitiũ. ẽ intolerabile. ⁊ qͦd
dissociet homines. qd̾ concordiã qua inbecillitas nr̃a fulcitur.:
scindat. ac dissipet. H usq eo uulgare ẽ ut illud nec qui quȩ:¬
ritur quidẽ effugeret. Cogita tecum. an quibꝰc̃q debuisti grãm
retuleris: an nullũ umquã apud te ꝑierit officium : an om̃ium
te beneficioꝵ memoria comitetur: uideb̾ quȩ. puero data sunt
ante adolescentiã elapsa: Quȩ in iuuenẽ collata sunt. ñ ꝑduras¬
se. insenectutẽ: Quȩdã ꝑdidim. q̃dam ꝓiecimꝰ. quȩdã econspect
nr̃o paulatim exiert̃. a quibꝰdã ocłos au̾timussut excusẽ tͥ imbe:¬
cillitatẽ cuã inpͥmis: fragił ẽ memoria. & rerũ turbȩ ñ suffic̃:
Necesse ẽ. qͣntum recipit emutat. ⁊ antiquissima recentissimis obro¬
at. Sic factum ẽ ut minima apud te nutͥcis. eẽt auctoritas. quia

Expanded text:
formes, senes pallidos! Est istuc grave vitium, est intolerabile et quod formes, senes pallidos! Est istuc grave vitium, est intolerabile et quod dissociet homines, quod concordiam, qua imbecillitas nostra fulcitur, scindat ac dissipet, sed usque eo vulgare est, ut illud ne qui queritur quidem effugerit. Cogita tecum, an, quibuscumque debuisti, gratiam rettuleris, an nullum umquam apud te perierit officium, an omnium te beneficiorum memoria comitetur. Videbis, quae puero data sunt, ante adulescentiam elapsa, quae in iuvenem conlata sunt, non perdurasse in senectutem. Quaedam perdidimus, quaedam proiecimus, quaedam e conspectu nostro paulatim exierunt, a quibusdam oculos avertimus. Ut excusem tibi imbecillitatem, imprimis vas fragile est memoria et rerum turbae non sufficit ; necesse est, quantum recipit, emittat et antiquissima recentissimis obruat. Sic factum est, ut minima apud te nutricis esset auctoritas, quia