comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
caritati eius iniuriam facis. si & dona illuis accipis
⁊ taiñ uicissitudinẽ dilectionis ñ rependis. Aut dona illiuᷤ
si potes respice: uł sidona illius respuere ñ potes: uicissitu¬
qđ diligeris abillo. dilige indonis illuis qđ data sũt ab illo.
⁊ casta dilectio÷. nichil habens sordidũ. nichil amarũ nicħ
transitoriũ decora castitate. iocunda dulcedine. stabiliꝰ
et̾uitate. Anuna. Uerba tua inflamauerunt me con¬
cepi arborem ⁊ estuo intus. Quã uis enĩ ñdũ uiderim
hunc quẽ tam amabilẽ eẽ. asseris: ipsa me tam̃ fateor
sermonis tui dulcedine ⁊ exhortationis suauitate adamorẽ
eius acceudis Cogor siquidem rãõib tuis illum suꝑ oĩa
diligere a quo me uideo om̃ia inpignus dilectionis ac
felicitatem huiꝰ amoris iminuat: nisi illud quoq sic̃
cetera manus tuȩ consolationis abstergat. Huso Fiduci¬
alit̾̃ tͥ ꝓmitto. in hoc amore nichil. eẽ. qđ iure difplicere

Expanded text:
charitati ejus injuriam facis, si et dona illius accipis, charitati ejus injuriam facis, si et dona illius accipis, et tamen vicissitudinem dilectionis non rependis. Aut dona illius si potes respue, vel si dona illius respuere non potes, vicissituquod diligeris ab illo. Dilige in donis illius, quod data sunt ab illo. Haec pura et casta dilectio est, nihil habens sordidum, nihil amarum, nihil transitorium, decora castitate, jucunda dulcedine, stabili aeternitate. ANIMA. Verba tua inflammaverunt me, concepi ardorem, et aestuo intus. Quamvis enim nondum viderim hunc, quem tam amabilem esse asseris, ipsa me tamen fateor sermonis tui dulcedine et exhortationis suavitate ad amorem ejus accendis. Cogor siquidem rationibus tuis illum super omnia diligere, a quo me video omnia in pignus dilectionis accfelicitatem hujus amoris imminuat, nisi illud quoque sicut caetera manus tuae consolationis abstergat. HOMO. Fiducialiter tibi promitto in hoc amore nihil esse, quod jure displicere
Abbreviated transcription (Latin):
amorẽ tam potentis ñ ultro concupiscere tam impiũ sit
& ꝑuersum tã diligenten ñ amare: Uide gͦ ꝯ anima
inprudesis ⁊ temeraria. inde quid agis: cum ushoo
inundo amari & amare concupiscis. Totus tͥ mundis
subiectus ẽ: et tñ ñdico totum mũdũ. s nescio quid par¬
ii uix aliquã mũdi portumculam qđ nec specie pulcͣ
nec utilitate necessaria. nec quantitate magna. nec
bonitate optima añ cedat: insocietatem tui amoris ad¬
micteit ñ asꝑnaris. Corte si hoc diligis: ut subiecta dilige.
ut famulantia dilige. ut dona dilige. ut arram fponsi
itd munera amici. ut beneficia dñi: sic tam̃ ut semꝑ
memineris quid̃ illi debeas. nec ista ꝓ illo. nec ista cũ
illo: s ista ꝑꝑt̃ illũ. ⁊ ꝑ ista illũ. ⁊ supra ista diligas.
Caue oanima. ne qđ absit ñ sponsa s meretͥx dicaris.
simunera dantis plusꝗͣ amantis affectũ diligis. Maiorẽ

Expanded text:
amorem tam potentis non ultro concupiscere, tam impium sit amorem tam potentis non ultro concupiscere, tam impium sit atque perversum tam diligentem non redamare. Vide ergo, o anima imprudens et temeraria, vide quid agis, cum in hoc mundo amari et amare concupiscis. Totus tibi mundus subjectus est, et tu non dico totum mundum, sed nescio quid vix aliquam mundi portiunculam, quod nec specie pulchra, nec utilitate necessaria, nec quantitate magna, nec bonitate optima antecedat, in societatem tui amoris admittere non aspernaris. Certe si haec diligis, ut subjecta dilige, ut famulantia dilige, ut dona dilige, ut arrham sponsi, ut munera amici, ut beneficia Domini. Sic tamen, ut semper memineris quid illi debeat, nec ista pro illo, nec ista cum illo, sed ista propter illum, et per ista illum, et supra ista illum diligas. Cave, o anima, ne quod absit! non sponsa, sed meretrix dicaris, si munera dantis plus quam amantis affectum diligis. Majorem
Abbreviated transcription (Latin):
tuisq oblectam̃tis parit᷑ & necessitatib scdđm asfluentiã.¬
indeficientẽ occurrat. Hoc celum. hoc tra. hoc aer.
hoc mare. cum his que meo sunt uniuersis: explere ñ
cessant: Hoc circuitus tempoꝵ annuis innouationib
⁊ rediunis partub antiqua innouans. dilapsa refor¬
maus. consup̃ta restaurans: partu perpetuo subminiᷤᷤ¬
trat. Quis gͦ putas instituit. quis istud nature p̃cepit.:
ut sic uno consensu tͥ seruiat: Benefitiũ accipis: &
auccorẽ eius ñ agnocis Donũ in manifesto÷: largitor oc¬
cultus. & tam̃ ipsa te ratio dubitare ñ sinit: hoc eẽ nõ
tiuĩ debitum. s benefitium alionũ. Quicũq gͦ ille ÷.
multũ tibi contulit. qui hoc totum & tantũ tibi dedit.
ultũ diligendus ẽ: qui tͥ tantum dare potuit. ⁊ qui tatũ
dare uoluit multũ dilex̃. Tantũ gͦ diligens ⁊ tantũ di¬
ligendus dono suo demonstratur: ut quã stultum .c̃.

Expanded text:
tuisque oblectamentis pariter et necessitatibus secundum affluentiatuisque oblectamentis pariter et necessitatibus secundum affluentiaindeficientem occurrat. Hoc coelum, hoc terra, hoc aer, hoc maria, cum iis, quae in eis sunt, universis, explere non cessant; in hoc circuitus temporum annuis innovationibus, et redivivis partubus antiqua innovans, dilapsa reformans, consumpta restaurans, pastu perpetuo subministrat. Quis ergo putas hoc instituit? quis istud naturae praecepit ut sic uno consensu tibi serviat? beneficium accipis, et auctorem ejus non agnoscis. Donum in manifesto est, largitor occultus. Et tamen ipsa te ratio dubitare non sinit hoc tuum non esse debitum, sed beneficium alienum. Quicunque ergo ille est, multum tibi contulit, qui hoc totum et tantum tibi dedit multum diligendus est, qui tantum dare potuit et qui tantum dare voluit, multum dilexit. Tantum ergo diligens, et tantum diligendus dono suo demonstratur, ut quam stultum est
Abbreviated transcription (Latin):
aliene libidini tutpit᷑ et impudice ꝓstituis. Noli sie facere.
quam ded̾it. Fortasis ut ipso inunere enis qͣ peneste ẽ: pot̾is
agnoscere. quo affectu illum diligere. quo studio & diligen¬
tia te illi debeas conseruare:. Insignis arra eius ẽ nobile do¬
num euis. qr nec magnũ decuit ut parua daret. nec pro
punio sapiens magna dedissec Magnũ gͦ ẽ. qđ tibi dedit.
s mauis ẽ qđ te diligit. Magnũ ÷ qđ dedit. Quid dedit
esoi o anumna sponsus tuus: Expectas fortasis & nescis qͥd
ieturus sum. Sogitas aquo quid magni acceꝑis nec n¬
uenis te aliquid hr̃e auit accepisse im̃ gloriari possis. Dicã
d t̃ ut scias quid tͥ dedit sponsus tiuis Respiee uuersũ
mũdũ istum. & consicła si aliquid si aliquid inco sit. qđ
tibi ñ seruiat. Om̃is natura adhunc fine siũ cursũ dirũ
dirigu̾nt ut obsequiis tius famulet᷑. ⁊ utilitati desenuat.

Expanded text:
alienae libidini turpiter et impudice prostituis. Noli sic facere. alienae libidini turpiter et impudice prostituis. Noli sic facere.  saltem arrham, quam dedit; fortassis in ipso munere ejus, quod penes te est, poteris agnoscere quo affectu illum diligere, quo studio et diligentia te illi debeas conservare. In signis est arrha ejus, nobile donum ejus, quia nec magnum decuit ut parva daret, nec pro parvo sapiens magna dedisset. Magnum ergo est quod tibi dedit, sed majus est quod in te diligit. Magnum ergo est quod dedit. Quid dedit tibi anima sponsus tuus? Exspectas fortassis, et nescis quid dicturus sim. Cogitas a quo quid magni acceperis, nec invenis te aliquid tale habere aut accepisse, unde gloriari possis. Dicam igitur tibi, ut scias quid dedit sponsus tuus. Respice universum mundum istum, et considera si aliquid in eo sit, quod tibi non serviutilitati deserviat,
Abbreviated transcription (Latin):
sinulla eũ foras ꝑegrina similitudo. uł adũbrata ue¬
ritatis imaguiatio fallere potest. Qd siforte intͣna illa
tua uisio ꝑnegligentiam obscurata ÷ : temet ipsã ut decet¬
& expedit cõtemplari nonsufficis: sur saltem quid dete es¬
timare debeas. exuidicio alieno ñ ꝑpendis: Sponsũ habes:¬
s nescis Pulcherrimus ẽ om̃iũ: s faciem enis ñuidisti Ille te
udet : qr nisi te udiss&. ñ te diligeret: Noluit adhuc seipsũ
tibi p̾sentare: s munera nusit. arram dedit pignus amoris:
signũ dilectionis Si cognoscere illũ posses. si fpeciem illuis
undes. ñ ampluis de tua pulcͥtudine ãbigeres Scires enim.
qđ tam pulcher. tam formosus. tam elegans. tam uiucus.
in tuo afpectum captus nͣ ee̾t. sineum singłaris decor
ultra ceteros amirandus traheret. Quid gͣ ages: Nc̃ uid̾e
illi in uiriã facere. qđ singłarem eits amorẽ contẽpnis. teq

Expanded text:
nulla eum foris peregrina similitudo, vel adumbrata venulla eum foris peregrina similitudo, vel adumbrata veritatis imaginatio fallere potest. Quod si forte interna illa tua visio per negligentiam obscurata est, et temetipsam ut decet et expedit contemplari non sufficis, cur saltem quid de te existimare debeas, ex judicio alieno nsed nescis. Pulcherrimus est omnium; et faciem ejus non vidisti. Ille te vidit: quia nisi te vidisset, non te diligeret. Noluit adhuc se ipsum praesentare tibi; sed munera misit, arrham dedit, pignus amoris, signum dilectionis. Si cognoscere illum posses, si speciem ejus videres, non amplius de tua pulchritudine ambigeres: scires enim quod tam pulcher, tam formosus, tam elegans, tam unicus in tuo aspectu captus non esset, si non eum singularis decor et ultra caeteros admirandus trilli injuriam facere, quod singularem ejus amorem contemnis, neque
Abbreviated transcription (Latin):
cumqꝰ ẽ deus: nec icciroo ius dilectionis excinguit᷑. si areb
abieccis ⁊ iulib appecitus eius cohibetur: Ille magis sib
iniuriam fac̃: qui uł in honesta uł certe oa que amore suo
digna ñ sunt unsocietatis. dilectionis ãmittit. Eͥ mũ gͣ neceᷤ
sez ut quisq semet ip̃um ꝯ sicłet & eum cognou̾it dignitatẽ
suam ne inuriã faciat amoꝵ suo: abiectiora se ñ amet
Nã ce ea que ꝑse considata pulera sunt: pulcorib conpata ui¬
lescunt. Esic̃ ineptũ ÷ deforma puleris coniungere: sic õo
indecens ẽ ea que ñ hũt nisi infimã quãdã & imaginiariã
pulertaidinẽ pulcherrimis coequare: Nonuis hr̃e anima
fonitũ querit ut ardeat s caue neid inttias qđ fumum
potus aut fecorem ministrat: Ca uis amoris ẽ. uit talem
te cẽ. necẽe sit. quale illud ÷ qđ amas. ⁊ cui ꝑ affectũ con¬
facies tua. Oculus tiuis nichil bene uidec. si seipsum nõ
uideat. Nã ad se ipsũ cõtemplandũ. bene ꝑspicuiis est .

Expanded text:
 est Deus, nec idcirco vis dilectionis exstinguitur, si a rebus abjectis et vilibus appetitus ejus cohibeatur. Ille magis sibi injuriam facit, qui vel inhonesta vel certe ea, quae amore suo digna non sunt, in societatem dilectionis admittit. Primum igitur necesse est, ut quisque semetipsum consideret, et cum cognoverit dignitatem suam ne injuriam faciat amori suo abjectiora se non amet. Nam et ea, quae per se considerata, pulchra sunt, pulchrioribus comparata vilescunt. Et sicut ineptum est deformia pulchris conjungere, sic omnino indecens est ea, quae non habent nisi infimam quamdam et imaginariam pulchritudinem, pulchritudinis coaequare. Non vis habere anima fomentum quaerit ut ardeat. Sed cave ne id injicias, quod fumum potius aut fetorem ministrat. Ea vis amoris est, ut talem esse necesse sit, quale illud est quod amas, et qui per affectum conisibilis facies tua. Oculus tuus nihil bene videt, si seipsum non videat. Nam cum ad seipsum contemplandum bene perspicuus est,
Abbreviated transcription (Latin):
Alienis inditiĩ dicunt homines facies suas: & speciem
uultus su audiendo sepiꝰ quã uidendo cognoscunt: Nisi
forte qͣdam alt̾ius generis speculũ afferas in qͦ faciẽ cordiᷤ
mei cognoscam ⁊ diligam. quasi & illũ ñ rectissime insipi¬
entem quisq deiceret. qui adpascendũ amorẽ suũ simili¬
tudinẽ uultus su. iugit̃ inscło consid̾aret. Ego gͥ qr faciẽ
meã ⁊ speciẽ uultus mei qͣlis sit contẽplari nequeo. faciliꝰ¬

Expanded text:
Alienis indiciis discunt homines facies suas, et speciem Alienis indiciis discunt homines facies suas, et speciem vultus sui audiendo saepius quam videndo cognoscunt, nisi forte quoddam alterius generis speculum afferas, in quo faciem cordis mei cognoscam et diligam, quasi et illum non rectissime insipientem quisque diceret, qui ad pascendum amorem suum similitudinem vultus sui jugiter in speculo consideraret. Ego igitur quia faciem meam et specie
Abbreviated transcription (Latin):
mari aut̃ ñ pot̾. qd nͣ pot̾ uidi ecͣna miseria semꝑ ui¬
uentem sequit̾. si semꝑ ꝑmanens amor ñ inuenitur
Demo eiũ sine amore eẽ. beatus potest: qr uł in hoc solo
miserum ee constat. qr ñ diligit id qđ÷ Iimo uero
quis iabũ ũdico beatũ. s uł hominẽ diceret qui humani¬
ceuis oblatus. ⁊ societatis pacem respuens. solitarianadu
& misera dilei hõe se solũ amaret: Necesses gut cut
alia que salubrius atq iocundius amentur de monstre. H.
S itemporalia ista ⁊ insibilia icento amari debere. existinas
ee illis quendam sui decorẽ generis ineẽ cospicar se du
te ipsam potius ñ diligis. que fpecie tua om̃iĩ uisibiliũ
decorem &et pulcritudinẽ uincis: Ofite ipsam aspiceres.
oso faciem tuam uideres: Agnoceres certe. quanta rep̃¬
hensione digna fueras: cum aliquid extrate amore
tuo ddignum existimabas. A. Deulus cuncta uidec. se¬
ipsum ñ uidec. & eo lumine quo reliqua cernimus.
ipsam inqua positum ÷ lum̃ faciẽ nram: ñ uideamꝰ:¬

Expanded text:
aeterna miseria semper viventem sequitur, si semper permanens amor non invenitur. Nemo enim sine amore esse beatus potest, quia vel in hoc solo miserum esse constat, quod non diligit id quod est. Imo vero quis illum non dico beatum, sed vel hominem diceret, qui humanitatis oblitus, et societatis pacem respuens, solitaria quadam et misera dilectione se solum amaret? Necesse est igitualia quae salubrius atque jucundius amentur, demonstres. HOMO. Si temporalia ista et visibilia idcirco amari debere existimas, quia illis quemdam sui generis decorem inesse conspicaris, cur teipsam potius non diligis, quae specie tua omnino visibilium decorem et pulchritudinem vincis? O si teipsam aspiceres! O si faciem tuam videres, agnosceres certe quanta reprehensione digna fueras, cum aliquid extra te amore tuo dignum existimabas! ANIMA. Oculus cuncta videt, seipsum non videt, et eo lumine, quo reliqua cernimus, ipsam, in qua positum est lumen, faciem nostram non videmu
Abbreviated transcription (Latin):
s doleo qͥ mamore ȩcũorum ñdũ requiesci Si infelicior
aduiam reuocanda es. De exilio patriam faceres: si ĩ ista
uita transitoria. ȩtñiũ amorem habere uelles. Nunc uͦ
inexilio erras. qr dũ traheris ꝑ concupiscentiã tẽꝑaliũ.
amorẽ ñ inuenis ȩc̃norum: S magnũ salitis pͥncipiũ

Expanded text:
sed doleo quod in amore aeternorum nondum requiescis. Infelicior  erras, ad viam revocanda es. De exsilio patriam faceres, si in ista vita transitoria aeternum amorem habere velles. Nunc vero in exsilio erras, quia dum traheris per concupiscentiam temporalium, amorem non invenis aeternorum. Sed magnum salutis princip
Abbreviated transcription (Latin):
DQUaR secreto aniine mee. & amica cõfa¬
bulatione exigam abea qđ scire cupio sle¬
mo alieniis admittet᷑. si aꝑta cõscientia
soli uerba cõ sereremus Sic enĩ nec mͥ timore
erit occulta querere: nec illi pudor uera responde.
Dic mͥ queso anima mea quid qdđ suꝑ om̃ia diligis:
Ego scio qr uita tua dilactio est: & scio qr sine dilectiõe
ee ñ potes s ueli mͥ sine uerecũdia cõfitearis: quidĩt
oneia diligendum elegeris: Dicam adhuc ut manifets
inteligas quid te utͣtogem: Aspice inunciũ & omta
qni e mer sunt: Multa ibi species puleras & ille cebro¬
sas muenis que humanos asfectus alicimt lecedmo
marias interitionũ deletationes adfruenaũ se scdsu¬
diaz a cceudur. Habet arũ habent lapihes sẽ clos
fulgo ⁊ẽ suĩ habet deor carnis speciem. pict ptaost¬
dia & uestes fueate olorem. Infinita sumnt racta. taꝑs
her cur i enumerẽ: Ece & tu nouisti om̃ia. idistiꝰ
pens sug la. exꝑta plurima. Multa iommi de uidisste

Expanded text:
quar secreto animae meae, et amica confabulatione exigam ab ea quod scire cupio. Nemo alienus admittetur, sed aperta conscientia soli verba conferemus. Sic enim nec mihi timor erit occulta quaerere, nec illi pudor vera respondere. Dic mihi, quaeso, anima mea, quid est quod super omnia diligis? Ego scio, quod vita tua dilectio est et scio quod sine dilectione esse non potes. Sed velim mihi sine verecundia confitearis, quid inter omnia diligendum elegeris? Dicam adhuc, ut manifestius intelligas quid te interrogem. Aspice mundum, et omnia quae in eo sunt; multas ibi species pulchras et illecebrosas invenies, quae humanos afvarias utentium delectationes ad fluendum se desideria accendunt. Habet aurum, habent lapides pretiosi fulgorem suum, habet decor carnis speciem, picta tapeta et vestes fucatae colorem. Infinita sunt talia. Sed haec cur tibi enumerem? Ecce et tu novisti omnia, vidisti pene singula, experta plurima. Multa jam te vidisse
Abbreviated transcription (Latin):
consideres utrũ ne iccuro de singulari amore sponsi tui głari
ñ ꝓossis. qđ abeo ũsine societate bonoꝵ diligeris: Qua ꝓpt̃
remiiscere uolo illuis quã suꝑiꝰ in assertionẽ attuli senten¬
tidin quã tunc quidẽ quasi minꝰ congruam acid sequo
illis agebatie atꝙ adhuc agit᷑ copbandũ: niqͥcasti. suqplico
t̃ aiͤ eam. ut diligentiꝰ coram te discitaa. utru ue aliqurd
nobes ad ia qđ demonstrare nitimur confirmandũ. auitaᷤ
tue particrpes. nec anioris tui afꝑari debes hr̃e consortes: Nã
si uere bonos cliligis: quic quid illi bñfitii ĩpendit᷑ idͤ karitaᷤ

Expanded text:
consideres utrumne idcirco de singulari amore sponsi tui gloriari consideres utrumne idcirco de singulari amore sponsi tui gloriari non possis, quod ab eo non sine societate bonorum diligeris. Quapropter reminisci te volo illius quam suuasi minus congruam ad id, de quo illic agebatur atque igitur comprobandum, judicasti. Replico igitur nunc eam, ut diligentius coram te discutiam; utrumne aliquid nobis ad id quod demonstrare nitimur confirmandum, ejus vetuae participes, nec amoris tui aspernari debes habere consortes. Nam si vere bonos diligis, qui
Abbreviated transcription (Latin):
bestie ñ ꝓpt̾ se s ꝑꝑ bon̾os hiͦminẽ. create sunt: ita mali hoĩes
bonoꝵ referendum sit Iccirco aut̃ mali int̾ bonos uuiere per¬
mittinit᷑: ut societas illoꝵ. bonoꝵ uitam exerceat: Quos ⁊
felicitate sua ãmonent potiora his. & que mali cõmunicare
ñ possunt bona querere. ⁊ iniquitate sua cogunt artiꝰ iurtutẽ
debeant creatori grͣas referre. Ratio siquidẽ diuine difpensatiõiꝰ
ad nr̃e salutis augm̃tũ. & glorificationis dociuñtũ hoc exige¬
boni alit̾ potiora sibi seruari ñ crecłent: nisi ista tam honis qͣ
inalis conmiuia eẽ. cernerent: Nichil gͥ ampluis d̾ societate aut
felicitate maloꝵ cõ queraris Nec idõ inp̾uilegiũ singłaris a¬
lita tue ꝓficiuiit. q̃ istis tec̃ ñ tantum iiti s ⁊ dñari posst̃
Quid aut̃ desocietate bonoꝵ dicam: Nã hoc solũ nc̃ restat ut

Expanded text:
bestiae non propter se, sed propter hominem creatae sunt, ita mali hominesbestiae non propter se, sed propter hominem creatae sunt, ita mali hominesbonorum referendum sit. Idcirco autem mali inter bonos vivere permittuntur, ut societas illorum, bonorum vitam exerceat, quos et felicitate sua admonent potiora his, et quae mali communicare non possunt, bona quaerere, et iniquitate sua cogunt arctius virtutem debeant Creatori gratias referre. Ratio siquidem divinae dispensationis ad nostrae salutis augmentum et glorificationis documentum hoc exigeuia aliter boni potiora sibi servari non crederent, nisi ista tam bonis quam malis communia esse viderent. Nihil igitur amplius de societate aut felicitate malorum conqueraris, nec ideo in privilegium singularis aluti tuae proficiunt, quod istis tecum non tantum uti, sed et dominari possunt. Quid autem de societate bonorum dicam? Nam hoc solum nunc restat, ut
Abbreviated transcription (Latin):
S om̃ib q̃ cõmimit᷑ usui hominũ concessa suit . ⁊siquidam
ñ iuste amplus aliquid sibi uendicent: errant qui sux aitiõ
quicd singłarit̃ ascribunt: Est gͥ specialis quid am aror
ereatoris ad homines. in quo quidẽ ip̃i homines aliis crecituris
narit̃ ad iucẽ ampluis gloriari habent. Nlãqa in assertioem
surgłaris amoris. dicis etiam michi mt̃ cetera donata c̃e
societatẽ hominũ. cũ tam mea illis quã illoꝵ m ꝯcessa
fate nichil ego in hoc singłare reciꝑe possum: Inq̃ socie¬
tate. ipsolũ me ledit amissa gła singusarscatis. Seꝗ socie¬
litas participationis: Quot enĩ increduili. qt scelesti. t¬
inpuri sunt qui in hac societate similit̃ gloriari possuns: H
Non te conturbare deb& q̃ inusũ reꝵ temꝑaliũ eadẽ bonis
& mał participatio ẽ: nec iccirco eos simiłr adeo amari. exiꝰ¬
times. qr his om̃ib tetum similit̃ cõmunicare uides. Nam sic̃

Expanded text:
 omnibus, quae communiter usui hominum concessa sunt, et si quidem non juste amplius aliquid sibi vindicent, errant qui suae ditioni quidquam singulariter ascribunt. Est igitur specialis quidam amor Creatoris ad homines, in quo quidem ipsi homines aliis creaturis, non autem ad invicem, amplius gloriari habent. Nam quod in assertionem singularis amoris dicis, etiam mihi inter caetera donatam esse societatem hominum, cum tam mea illis, quam illorum mihi concessa sint, nihil ego in hoc singulare reperire possum. In qua societate non solum me laedit amissa gloria singularitatis, sed et vilitas participationis. Quot enim increduli, quot scelesti, qimpuri sunt, qui in hac societate similiter gloriari possunt? HOMO. Non te conturbare debet, quod in usu rerum temporalium eadem bonis et malis est participatio, nec idcirco eos similiter a Deo amari existimes, quia his omnibus tecum similiter communicare vides. Nam sicut
Abbreviated transcription (Latin):
ent̃ fastidire. Qui enĩ semꝑ qđ ñ faẽ appetit. ⁊ qđ fac̃ fastidit.
nec p̃sentib fruitur. nec futis saciatur. In choata enĩ aute
cosũmationẽ deserit. ⁊ inchoanda añ tempus apprehendit.
Piopterea bonũ ẽ. bono suo ẽẽ. contemptũ. ⁊ p̃sentia bona
suꝑuenientib bonis augere. ñ ꝓfuturis abicere. Leuitatis
eni est bonoꝵ cõmutatio exercitatio ante urtutis: multũq
oliuersa currunt uia: qui ꝓ nouis uecera abicuint: & qui
abinferiorib ad suꝑiora conscenclunt. Qui enĩ mutationem
queriti fastidiosus ẽ: sic̃ qui ꝑfectum appecit studiosus ẽ.
Netissime gͦ incedit. qui sic est feruens ad meluis: ut in
bono fastidiosus ñsit.Sed sustineat prius: dones pct̾uis¬

Expanded text:
enter fastidire. Qui enim semper quod non facit appetit, et quod facit fastidivit, enter fastidire. Qui enim semper quod non facit appetit, et quod facit fastidivit, nec praesentibus fruitur, nec futuris satiatur. Inchoata enim ante consummationem deserit, et inchoanda ante tempus apprehendit. Propterea bonum est bono suo esse contentum, et praesentia bona supervenientibus bonis augere, non pro futuris abjicere. Levitas enim est bonorum commutatio, exercitatio autem virtutis, multumque diversa currunt via, qui pro novis vetera abjiciunt, et qui ab inferioribus ad superiora conscendunt. Qui enim mutationem quaerit, fastidiosus est sicut qui profectum appetit, studiosus est. Rectissime ergo incedit, qui sic est fervens ad melius, ut in bono non sit fastidiosus, sed sustineat prius, donec pos
Abbreviated transcription (Latin):
dimitd ñ possunt. Post ħ siquid uoluntaria exercitatiõe
suꝑ addit̾. sic faciendũ ÷. ⁊it clebitũ ñ impechat᷑. Ali uolũt
qd ñ debeut: qui ñ ualet̃ id qd debent. Alii ⁊ siualet᷑ q̃ S̾bet.
uolunitaria inpedim̃ta adducunt uolendo qd̾ ñ debent.
to nieditatio moꝵ duo mala inbona actione p̃ctpue cauẽda
consid erit  hoc ẽ afflictionẽ. ⁊ occupationẽ. A fflictio ẽ. ad
amarioudinẽ: occupatio ad dissipationiẽ. Per afflictionem
dulcedo ĩtis amaricatur: ꝑ occipationẽ tranquillitts
dissipatur. astliccio ẽ qñ prohis que ñ ualet ꝑ ipacietiã
uritur. s capatio: qñ inꝗ̃ ualet agendis ꝑ intẽpantiã
agitatur. Negͥ male amaricet᷑ animus suã ĩpossbilitate
pacient᷑ sustineat. ne aut̃ male occupetur possibilitatem
suam extͣ mensuram suam ñ extendat. Itẽ meditatio mor
alia consideratiõe formã uiuendi di uidicat. ꝓbas nͥ honũ eẽ

Expanded text:
dimitti non possunt. Post haec si quid voluntaria exercitatione dimitti non possunt. Post haec si quid voluntaria exercitatione superadditur, sic faciendum est, ut debitum non impediatur. Alii volunt quod non debent, qui non valent id quod debent. Alii, et si valent quod debent, voluntaria impedimenta adducunt, volendo quod non debent. Item meditatio morum duo mala in bona actione praecipue cavenda considerat, hoc est afflictionem et occupationem. Afflictio est ad amaritudinem. Occupatio ad dissipationem. Per afflictionem dulcedo mentis amaricatur. Per occupationem tranquillitas dissipatur. Afflictio est, quando pro his, quae non valet per impatientiam uriagitatur. Ne igitur male amaricetur animus, suam impossibilitatem patienter sustineat: ne autem male occupetur, possibilitatem suam extra mensuram suam non extendat. Item meditatio morum alia consideratione formam vivendi dijudicat probans nec bonum esse
Abbreviated transcription (Latin):
estimare. Itẽ. meditatio morũ finẽ ⁊ directionẽ in oi cõu̾satio ẽ
considat. Fiuus ẽ ad qđ tenditur. diectio qua faciliꝰ ꝑuenitur.
Om̃is enĩ qui ad aliquid tendit. scđm aliquid cursum sium
dirigit. & qui directiꝰ ꝑgit citiꝰ ꝑuenit. Sunt enĩ quedã hona
in quib ⁊ multũ moueri. parii ẽ promoueri. alia cõpendioss
labore fructum magnũ aducunt. & hec gͦ disceruenda st̃
et eligenda magis ꝙ̃ magis ꝓsũt. Quecũq enĩ magis ꝓ sũt.
meliora sunt. ⁊ om̃e opus scł̃m fruetum suũ udicari oporta.
Mult hanc discrectionẽ ñ habentes plurimũ labor auerunt.
⁊ parĩ ꝓfecerunt: qm̃ oculũ habueriunt foris tm̃ ad spem¬
oꝑis: ⁊ ñ intus ad fructũ uirtutiꝰ. Gaudebat̃ enĩ magna se
considerat quȩ debita sunt. siue ex p̃cepto siue ex uoto
⁊eo p̾rui agenda uidicat q̃ sic facta hñt m̃itũ : ut ñ facta
gemerent reatum. ħ gͦ pͥmũ facienda sunt: q̃ sine culpa

Expanded text:
Item meditatio morum finem et directionem in omni conversatione considerat. Finis est, ad quod tenditur. Directio, qua facilius pervenitur. Omnis enim, qui ad aliquid tendit, secundum aliquid cursum suum dirigit, et qui directius pergit, citius pervenit. Sunt enim quaedam bona, in quibus etiam multum moveri parum est promoveri. Alia compendioso labore fructum magnum adducunt. Et haec ergo discernenda sunt, et eligenda magis, quae magis prosunt. Quaecunque enim magis prosunt, meliora sunt, et omne opus secundum fructum suum judicari oportet. Multi hanc discretionem non habentes, plurimum laboraverunt, et parum profecerunt, quoniam oculum habuerunt foris tantum ad speis, et non intus ad fructum virtutis. Gavisi sunt enim magna se considerat quae debita sunt, sive ex praecepto sive ex voto, et ea primum agenda judicat, quae sic facta habent meritum, ut non facta generent reatum. Haec ergo primum facienda sunt, quae sine culpa
Abbreviated transcription (Latin):
sRia sunt loca egiptus. desertum. ⁊tͣra ꝓmissiois.
Inegipto sumꝰ: serui ⁊ miseri. In deserto: miseri s
ueti nera ꝓmissionis: liberi ⁊ beati. Inegipto satiuramut
it ecdbmiu .r. Indeserto esurimꝰ ñ tñ fagellamir sittra piro¬
musionuis ni siagellamur: saturamit. S nobił int̾im aumꝰ
elig̃ mag̾ inopiam clibertate. qͣ inseruititte ab untia. In
sgieto peuinuis. indescito laboramus int̃ra ꝓmissionig
requesenmis.Inagipto ẽ p̃uaricatio. Indeseito essecatio
Intra ꝑrnissionis sabbati atio Inprincipio mundi tͣmui
cuonint deus confusionẽ. Et ea oꝑatiis ẽ. dispositione. Iem̃
suscie requietionẽ. Popłs antiquis megipto oꝑsitue. in aata¬

Expanded text:
ria sunt loca, Aegyptus, desertum, et terra promissionis. In Aegypto sumus servi et miseri. In deserto sumus miseri. In terra promissionis liberi et beati. In Aegypto saturamur et caedimur. In deserto esurimus; non tamen flagellamur. In terra promissionis non flagellamur et saturamur. Sed nobilis interim animus eligit magis inopiam cum libertate, quam in servitute abundantiam. In Aegypto peccamus, in deserto laboramus, in terra promissionis requiescimus. In Aegypto est praevaricatio, in deserto exercitatio, in terra promissionis sabbatizatio. In principio mundi primum creavit Deus confusionem. Postea operatus est dispositionem. Deinde suscepit requietionem. Populus antiquus in Aegypto operatus
Abbreviated transcription (Latin):
nhoc gͦ oꝑa diaboli discetnuntur. qm̃ extͣnoa sunt abhoĩe
aliena ab humana ratiõe. Oꝑa autẽ carnis: suggestione
euris sepuis p̃cedentẽ hñt causan: necessitate. s qr mocdum
mensuram trauseunt. excrescuint insuꝑ fluitatẽ. Ut ũbigsã
ãpesti eatiẽ cibꝰ sumendꝰ immo desate aipecitus ⁊ post
abstinentiã: insumendo edulio mensira ñtenetur. Itẽ
meditatio moꝵ tͥ plici uiditio exercet᷑. pͥmo qđ uiditat
int᷑ diẽ ⁊ noctem. scdo qđ iudicat int̾ diẽ ⁊diẽ. t̃cio quod¬

Expanded text:
In hoc ergo opera diaboli In hoc ergo opera diaboli ione. Opera autem carnis, et suggestiones ejus saepius praecedentem habent causam necessitatem. Sed quia modum et mensuram transeunt, excrescunt in superfluitatem. Ut verbi gratia cum post famem cibus sumendus immoderate appetitur, et post abstinentiam in sumendo edulio mensura non tenetur. Item meditatio morum triplici judicio exercetur. Primo quod judicat inter diem et noctem. S
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ q̃ occulta sunt aliqnͣ bona sunt ⁊ occulta. aliqnͣ mala ⁊
dubia. Et quȩ bona sunt adeo sunt: quȩ autẽ mala sunt. ꝓ
adiabolo. ł acarne sunt. Quȩ gͥ manifesta sunt siue bona
siue mala: apͥma sua origine uidicant᷑ Que aut̃ dubia st̃
inorigirie: ꝓ bantur afine. Exitus autͣ manifestat. qđ apͥnci¬
pio celabatur.⁊ ꝓpterea qui motus suos apͥncipio iudicare
ñ potest: finẽ inuestigeti ⁊ cõsummationẽ. Quȩ enĩ dubia sẽ.
uł incerta bona sunt. ł mala occulta & quȩ mala sunt ficut
dictum ẽ. ł adiabolo ł acarne sunt. ⁊ sunt mala utraq nec
froquentiꝰ surgunt ꝓptͣ necessitate. Quȩ uero adiabolo sunt
alienũ ẽ ab homine: ita frequent᷑ alienũ ÷ ab humana raõne
ut uerbi grã nuꝑ saciatus fam̃ patiatur paulo añ ĩebriatꝰ
tti estuet. pꝰ longam domitiͦo nẽ consurgeas. somno p̃guetur.

Expanded text:
Item quae occulta sunt, aliquando bona sunt et occulta, aliquando mala, et Item quae occulta sunt, aliquando bona sunt et occulta, aliquando mala, et dubia. Et quae bona sunt, a Deo sunt; quae autem mala sunt, vel a diabolo, vel a carne sunt. Quae igitur manifesta sunt, sive bona sive mala, a prima sua origine judicantur. Quae autem dubia sunt in origine, probantur a fine. Exitus enim manifestat quod a principio celabatur, et propterea qui motus suos a principio judicare non potest, finem investiget et consummationem. Quae enim dubia sunt vel incerta, bona sunt vel mala occulta. Et quae mala sunt, sicut dictum est, vel a diabolo, vel a carne sunt. Et sunt mala utraque, nec frequentius surgunt propter necessitatem, quae vero a diabolo sunt,alienum est ab homine, ita frequenter alienum est ab humana ratione, ut, verbi gratia, nuper satiatus famem patiatur, paulo ante inebriatus siti aestuet, post longam dormitionem consurgens somno pergravetur.
Abbreviated transcription (Latin):
Qrtum. Spͣc fortitudinis. Quintũ. spͣc cõsilii. Sextũ. fpͣc ĩtellectꝰ.
Septimũ. Spͣc sapientiȩ. Deinde qͣrto loco succedunt. Uͭii. uituteᷤ.
siue desid̾iũ bonũ. Quinta miscłia. S exta cordis munditia.
Septima pax. Nouissime quito loco difponunt᷑ .uii. bĩtudineᷤ¬
ꝑma regnũ celoꝵ. Scd̾a. possessio terre uiuẽtiũ. T̃cia cõsolatõ
filiatio dĩ. Hec ita pͥmo loco distingue. ut intelliguas ip̃ã¬
dep̃hendat uñ ueniant: et quo tencdant. Uñ ueruant scđm
priginẽ: quo tendant scad̾m finẽ. Omis enĩ motus de aliquo:
et ad aliquid Motus gͥ cordis aliqͣndmanisestam habent
origine: aliqnͣ occultam. Et que manifesta eͣ. aliqn manifeste
bona eͣ aliqnͣ manifeste mala Que manifeste bona ẽ adõ.
quȩ autͣ manifeste mala eͣ siue adiabolo ẽ. siue acarne.
sti enĩ tres auctores sunt om̃iũ suggestionũ. ⁊ om̃s afpi¬
rationes quȩ inuisibilit᷑ cordi adueniunt. ahistis ꝓcedunt

Expanded text:
quartum, spiritus fortitudinis; quintum, spiritus consilii; sextum, spiritus intellectus; septimum, spiritus sapientiae. Deinde quarto loco succedunt quatuor virtutessive desiderium bonum; quinta, misericordia; sexta, cordis munditia; septima, pax. Novissimo vero loco disponuntur septem beatitudinePrima, regnum coelorum; secunda, possessio terrae viventium; tertia, consolatio; filiatio Dei. Haec ita primo loco distingue, ut intelligas ipsadeprehendat, unde veniant et quo tendant. Unde veniant secundum originem, quo tendant secundum finem. Omnis enim motus de aliquo est, et ad aliquid. Motus igitur cordis aliquando manifestam habent originem, aliquando occultam, et quae manifesta est aliquando manifeste bona est, aliquando manifeste mala. Quae manifeste bona est a Deo est; quae autem manifeste mala, sive a diabolo est, sive a carne. Isti enim tres auctores sunt omnium suggestionum, et omnes aspirationes, quae invisibiliter cordi adveniunt, ab istis procedunt.
Abbreviated transcription (Latin):
in lege dĩ sit ꝑ dilectionẽ. S ut facilus cognoscas. quomͦ
uł unde hanc ꝗͣ dixi nauẽ siue archam incorde tuo edifi¬
care debeas ꝑ quam huiꝰ diluuii naufragio educcus ad
portum quiecis ꝑuenias. duo oꝑa dĩ considera. uidelicet
opus conditionis & opus restaurationis. Opꝰ aut̃ conditionis
ẽ. creatio celi ⁊ terre ⁊ om̃iĩ quȩ meis continent᷑: quȩ sex dieb

Expanded text:
in lege Dei sit per dilectionem. Sed ut facilius cognoscas quomodo in lege Dei sit per dilectionem. Sed ut facilius cognoscas quomodo vel unde hanc quam dixi navem sive arcam in corde tuo aedificare debeas, per quam hujus diluvii naufragio eductus, ad portum quietis pervenias, duo opera Dei considera: videlicet opus conditionis et opus restaurationis. Opus autem conditionis est creatio coeli et terrae et omnium quae in eis continentur, quae sex die
Abbreviated transcription (Latin):
huiꝰ cupiditate in sitꝑna aĩum attollit: ⁊ portari quidẽ ab aqͥs
pocest. sed mergi oĩno ñ potest. qr ad necessitatẽ hoc modo utit᷑
s eius desiderus ꝑ affectum nõ implicatur. Quis quis gͦ etͣna
ñ credens sola q̃ transeunt appetit. hunc quasi sine naui
laborantẽ influctib impetus aquȩ decurrentis secũ trahit.
Qui aut᷑ etͣna credens transitoria cdilig̃: hic ꝯtra nauẽ nauffrn¬
giuim fac̾. Qui aut̃ etͣna bona ⁊ credit ⁊ diligit: hic innaui
positus fluctuantis maris undas securꝰ ꝑtͥnsit: ⁊ qr ꝑ desidiũ
imitatur. Primũ gͦ si hoc mare magnũ illesi ꝑtransire
uolumus: fabricemus nauẽ. ut fidẽ integram h abeamus.
Deuide nauẽ fidei inhabitemus ꝑ caritatẽ. ut ⁊ credamus
qd diligete debomius: ⁊ diligamus qđ credimus. Sic quia
⁊ lex dĩ incorde nr̃o sit ꝑfecte fidĩ cognitionẽ: ⁊ cor nostrã

Expanded text:
hujus cupiditate in superna animum attollit, et portari quidem ab aquis hujus cupiditate in superna animum attollit, et portari quidem ab aquis potest, sed mergi omnino non potest, quia ad necessitatem hoc mundo utitur, sed ejus desideriis per affectum non implicatur. Quisquis ergo aeterna non credens, sola quae transeunt appetit, hunc quasi sine navi laborantem in fluctibus impetus aquae decurrentis secum trahit. Qui vero aeterna credens transitoria diligit, hic juxta navem naufragium facit. Qui autem aeterna bona et credit et diligit, hic in navi positus fluctuantis maris undas securus pertransit. Et quia per us terrae stabilitatem imitatur. Primum ergo si hoc mare magnum illaesi pertransire volumus, fabricemus navem, ut fidem integram habeamus. Deinde navem fidei inhabitemus per charitatem, ut et credamus quod diligere debemus, et diligamus quod credimus. Sicque et lex Dei in corde nostro sit per rectae fidei cognitionem, et cor nostrum
Abbreviated transcription (Latin):
timor repellit quodãm᷑ in id ipsum iociniditatis sine uexatiõe
requiescit. S quia humane mentis infirmitas ut ñ dicã sẽꝑ
s uix aliqñ in illam diuine contemplationis dulcedinẽ figi
potest quodam initim studio ad illam ad ꝗͣ. necdum ꝑtingere
sufficit stubilitatẽ assue facienda ẽ. id÷ sidiũ semꝑ cogitare
ñ possumus. saltẽ cor nr̃m abillicitis ⁊ uanis cogitationib restͥn¬
gendo inconsidatiõe oꝑũ dĩ ⁊ miyabiliũ eius illud tenieamus.
ut dũ seinꝑ minus instabiles ẽẽ satagimus: tandẽ aliqnͣdo
donante deo uere stabiles fieri ualeamus Ut aut̃ hꝰ ꝓmotioĩs
aliqd tibi exemplũ subitiam: unuiersus iste mundus qͣsi qd̾dã
diluuiũ ẽ: qr omĩa que inmũdo sunt ad similitudinẽ aque
inc̾tis euentib fluctuendo decurrunt. Uera aut̃ fides quȩ non
taisitoria s eterna ꝓmittit. quasi a quibꝰdã fluctib sic̃ amũdi

Expanded text:
timor repellit, quodam modo in idipsum jucunditatis sine vexatione timor repellit, quodam modo in idipsum jucunditatis sine vexatione requiescit. Sed quia humanae mentis infirmitas, ut n vix aliquando, in illam divinae contemplationis dulcedinem figi potest, quodam interim studio ad illam ad quam necdum pertingere sufficit stabilitatem assuefacienda est: id est, si Deum semper cogitare non possumus, saltem cor nostrum ab illicitis et vanis cogitationibus restringendo in consideratione operum Dei et mirabilium ejus illud teneamus, ut dum semper minus instabiles esse satagimus, tamen aliquando donante Deo vere stabiles fieri valeamus. Ut autem promotionis hujus aliquod tibi exemplum subjiciam, universus iste mundus quasi quoddam diluvium est: quia omnia quae in hoc mundo sunt ad similitudinem aquae incertis eventibus fluctuando decurrunt. Vera autem fides, quae non transitoria, sed aeterna promittit, quasi a quibusdam fluctibus sic a mundi
Abbreviated transcription (Latin):
ita cordis¬
amor ẽ. ⁊ iccireo om̃ino inpossibile ẽ. ut sine
arũ e sit cor qđ iuiuere citpit. Quid hinc sequatur cõsid̾a.
S ienĩ humana mous. siue amore eẽ ñ pot̃: aut se tpsam aut
perer aliud aliquid ase diligat necesse ẽ Quia uͭ inseip sa
ꝑfeccum bonũ nͣ inuenit: sise solam diligeret: felix amor
ñ esset. Sporeet gͦ si felicit᷑ amare desidat: alius aliquid
pmc se qd amet. inqͥrat. Si aut inꝑer feccũ aliquits ꝯt so
asiare certe. amorẽ quidẽ suũ irrtant. s miseria ñ excludit.
felicit g̃ ñdilig̃. donec aduerim ⁊ suitmũ bonũ ꝑ amoris
desiderium se conuertit : qr uero sumũ ⁊ uerum bonũ deus
solus ille felicit᷑ amat qui dm̃ amat. ⁊ tanto felicꝰ qͣto ampliꝰ.
Hec ẽ. gͥ cordis nr̃i quies. c in amore dĩ ꝑdesid̾iũ figitur: nec ult
quicquam appetit. s ineo qđ tenec quadam felici securitate
delectatur. Quia enĩ illud nec appetitus ultͣ ꝓtrahit. nec

Expanded text:
ita cordisamor est, et idcirco omnino impossibile est ut sine amore sit cor quod vivere cupit. Quid hinc sequatur considera. Si enim humana mens sine amore esse non potest, aut seipsam aut certe aliud aliquid a se diligat necesse est. Quia vero in seipsa perfectum bonum non invenit; si se solam diligeret, felix amor non esset. Oportet ergo, si feliciter amare desiderat, ut aliud aliquid praeter se quod amet inquirat. Si autem imperfectum aliquid extra se amare coeperit, amorem quidem suum irritat, sed miseriam non excludit. Feliciter ergo non diligit, donec ad verum et summum bonum per amoris desiderium se convertit. Quia vero summum et verum bonum Deus est, solus ille feliciter amat qui Deum amat; et tanto felicius quanto amplius. era cordis nostri requies, cum in amore Dei per desiderium figitur, nec ultra quidquam appetit, sed in eo quod tenet, quadam felici securitate delectatur. Quia enim illud nec appetitus ultra protrahit, nec
Abbreviated transcription (Latin):
nat. fit tũ ñnũ qͣ ut gaudiũ uanitatis uertatur qͥbꝰ dã
inguudiũ consolationis ⁊ ẽ contrio gauchio cõsolationis
quidam alnitantur ꝙ gaudio uanitacis. Rirosĩ aliis dolor
confirsionis indolorẽ exercitationis uertitur. ⁊ itẽ aliis dolor
exertitationis indolore confusionis cõmutatur. ꝯ indi ẽ.¬

Expanded text:
nat. Fit tamen nonnunquam ut gaudium vanitatis vertatur quibusdam nat. Fit tamen nonnunquam ut gaudium vanitatis vertatur quibusdam in gaudium consolationis, et econtrario gaudioabutantur quidam prae gaudio vanitatis. Rursum aliis dolor confusionis in dolorem exercitationis vertitur, et item aliis dolor exercitationis in dolorem confusionis commutatur. His
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ fecte uitium deserit. neq ad uirtutis integritatẽ ueracit᷑ reꝑat᷑
Saudiũ uͦ consolationis iam quodãmodo mentẽ intrinsecus
fouet atq componit. suadeq ut secũ ꝑ man̾e̾ eligat. neq extͣ¬
dignetur querere qđ intus potͣ ut̾itiꝰ atq securiꝰ posside̾. Porro
dolor etertitationis. ita omem extĩoris delectationis memoriã
abatumo secludit. ut dũ suo intrinsecꝰ dolor intende cogit᷑.
quid foris sit delectabile minie recordetur. Postremo gaudiũ
felicitatiꝰ hominẽ ⁊ seipsum obliusci fac̃. qr ctum mens tota
suꝑnoꝵ gaudioꝵ dulcedim inhiat supͣse eleuata. ñ solum
infime delectationis ũ memunt. s ipsa qͦ sibi quodam modo
felicit᷑ inobliuionẽ uenit. Igitur gaudiũ uanitatis ãiũ
disꝑgit. dolor confusionis colligit. gaudiũ consolatiõis
componit. Dolor exercitationis ligat. gaudiũ felicitatis sa¬

Expanded text:
perfecte intimum deserit, neque ad virtutis integritatem veraciter reparatur. perfecte intimum deserit, neque ad virtutis integritatem veraciter reparatur. Gaudium vero consolationis jam quodammodo mentem intrinsecus fovet, atqdignetur quaerere quod intus potest veracius atque securius possidere. Porro dolor exercitationis ita omnem exterioris delectationis memoriam ab animo secludit, ut dum suo intrinsecus dolori intendere cogitur, quod foris sit delectabile minime recordetur. Postremo gaudium felicitatis hominem etiam seipsum oblivisci facit, quia, dum mens tota supernorum gaudiorum dulcedini inhiat super se elevata, non solum infimae delectationis non meminit, sed ipsa quoque sibi quodammodo feliciter in oblivionem venit. Igitur gaudium vanitatis animum dispergit, dolor confusionis colligit, gaudium consolationis componit, dolor exercitationis ligat, gaudium felicitatis sa
Abbreviated transcription (Latin):
uinq status ht̃ uita humana. ꝑ quos qr nũquã ieodẽ
statu dui ꝑmanere potͣ: sine int missioe mutat᷑. siue
Ininenus ꝓficiens. siue deficiens atq decrescens. inpenis. Qui
sunt gaudiũ uanitatis. dolor confusiõis. gaudiũ consolatiõis
dolor exercitationis. gaudiũ felicitatis. Gaudiũ uanitatis est.
pro lueris temporalib lecari. Dolor confusiõis ẽ. pro dampius
temporalib tristari. Gaudui consolatiõis ẽ. ab impugnatiõe
uitioꝵ quiȩsce. Dolor exercitatiõis ẽ. molestias temptationum
sustinere. Sauduĩ felicitatiꝰ uitͣne dulcedinis iocũclitatẽ de gꝰ¬
tare. E gaudiũ uanitatis plus elongat amina adeo qr quãto
longius abeo qui intus ẽ recedit: quanto auidiꝰ se ad delectaõne
exteriores esfundit. Dolor confusionis. malã qͥd̾ delectationem.
quasi foris p̃cidit. ⁊ auimã intus redire compellit. q̃ tñ eo tpso
qdđ ñ sponte s quod ãmodo coacta ad semet ipsam recrudit᷑. nec

Expanded text:
os quia nunquam in eodem statu diu permanere potest sine intermissione mutatur, sive in melius proficiens, sive deficiens atque decrescens in pejus. Qui sunt gaudium vanitatis, dolor confusionis, gaudium consolationis, dolor exercitationis, gaudium felicitatis. Gaudium vanitatis est pro lucris temporalibus laetari. Dolor confusionis est pro damnis temporalibus contristari. Gaudium consolationis est ab impugnatione vitiorum quiescere. Dolor exercitationis est molestias tentationum sustinere. Gaudium felicitatis est internae dulcedinis jucunditatem degustare. Per gaudium vanitatis plus elongatur anima a Deo, quia tanto longius ab eo qui intus est recedit, quanto avidius se ad delectationes exteriores effundit. Dolor confusionis malam quidem delectationem quasi foris praecidit, et animam intus redire conpellit: quae tamen eo ipso quod non sponte, sed quodammodo coacta ad semetipsam retruditur, nec
Abbreviated transcription (Latin):
missiois. ẽ. sine pugna uictoria In egipto sunt delectationes
male ⁊ multe. ñ tũ sole Indeserto sunt delectationes bone ⁊
pauce ñ tũ nulle. Nntͣta ꝓmissionis sunt delectões bone ⁊ multe ec¬

Expanded text:
missionis est sine pugna victoria. In Aegypto sunt delectationes missionis est sine pugna victoria. In Aegypto sunt delectationes malae et multae, non tamen solae. In deserto sunt delectationes bonae et paucae, non tamen nullae. In terra promissionis sunt delectationes, et
Abbreviated transcription (Latin):
ndco sabbatum. Egiptꝰ uuita sclaris. Nesertus uii erspriaita ł¬
d̃ erra promissionis: uita celestis. Egiptus caro. desertũ animus. tra
promissionis deus. Egiptus. iherico. desertum stabulũ. Terra pro¬
missionis ihułm. Sgẏptus mũdus. desertum eccłia. Tra ꝓmissiõis.
Huic seruimus megipto inluto ⁊ palea. Lutum ẽ. concupiscentia car¬
nis. Palea ẽ. pontpa scłaris. Illa ꝑimũditiã inquinat. Hec per
mutabilitatẽ. ⁊ instabilitatẽ transuolat. Propterea exceunteᷤ ab egipto
abdicamus setuitiũ pharaonis abrenuntiantes diabolo ⁊ om̃ib
oꝑib eius. ⁊ oĩib pompis enis. In luto oꝑib: ⁊ impalea pompis
Exeuntes itaq ab egipto iidesertũ: relinqͥmus mala ut ñ cõseitiamꝰ.
ĩxeuntes adeserto interram ꝓmissionis: euadimus mala ut non¬
ꝯ sentiamus. Inegypto ẽ. pugna sine uictoria. ł seruitus sine pugna.
Indeserto ÷ pugua sine uictoria. ł uictoria c̃pugna. Int̾ra pro¬

Expanded text:
o Sabbatum. Aegyptus est vita saecularis, desertum vita spiritualis, terra promissionis vita coelestis. Aegyptus caro, desertum animus, terra promissionis Deus. Aegyptus Jericho, desertum stabulum, terra promissionis Jerusalem. Aegyptus mundus, desertum Ecclesia, terra promissionis Huic servimus in Aegypto, in luto et palea. Lutum est concupiscentia carnis. Palea est pompa saecularis. Illa per immunditiam inquinat. Haec per mutabilitatem et instabilitatem transvolat. Propterea exeuntes ab Aegypto,abdicamus servitium Pharaonis, abrenuntiantes diabolo, et omnibus operibus ejus, et omnibus pompis ejus. In luto operibus, et in palea pompis. Exeuntes ab Aegypto in desertum relinquimus mala, ut non consentiamus. Exeuntes a deserto in terram promissionis evadimus, mala ut non sentiamus. In Aegypto est pugna sine victoria, vel servitus sine pugna. In deserto est pugna sine victoria, vel victoria cum pugna. In terra pro
Abbreviated transcription (Latin):
et iuõ fit urt̃ nũꝙͣ ut talem usto iuditio ds̃ qr uitentioni
cius pͣuitatẽ consid̾at. u̾itatẽ discernere ñꝑmitiat : et
testimoniũ conscientiȩ iam illi respondeat. ñ ad id qđ ꝗrete
se finxit. ẜ qd̾ inuenire desidabat. Sic balaam eũ abalac
rese moabitaꝵ admaledicendũ filiis ifrł ꝓposita meroede
niuttarecur. ad dño querit an ire debeat. ⁊ eunidi licenttiae
deus illi responderet: qđ ipse magis auuire desidertiuit.

Expanded text:
uam ut talem justo judicio Deus, quia intentionis ejus pravitatem considerat, veritatem discernere non permittat, et testimonium conscientiae jam illi respondeat non ad id quod quaerere se finxit, sed quod invenire desiderabat. Sic Balaam cum a Balac rege Moabitarum ad maledicendum filiis Israel proposita mercede invitaretur, a Domino quaerit an ire debeat, et eundi licentiam ei Deus responderet quod ipse magis audire desideravit.
Abbreviated transcription (Latin):
uolo sipossum sic̃ postulas prius singillatim emi¬
merando abiuicẽ distingere. postea uero ꝙͣ. int se
habeant. cõuenientiã ead ꝑsingła sibi cõfendo demõstrare
gula. Septima luxuria. Cont᷑ hec scd̾o loco constituunt᷑.uii.
nr̃m cotidianũ. d .n. hodie. Quinta qͣ dr̃. dimitte nobis. d.b.

Expanded text:
volo, si possum, sicut postulas, prius sigillatim enumerando, ab invicem distinguere; postea vero quam inter se habeant convenientiam, eadem per singula sibi conferendo demonstrare. gula, septimum luxuria. Contra haec secundo loco constituuntur septem nostrum quotidianum da nobis hodie; quinta, qua dicitur: Dimitte nobis debita
Abbreviated transcription (Latin):
suũ. Spc̃ em̃ hois hac lege it̾ dm̃ ⁊carnẽ cõstitutꝰ erat:
ut sicło suꝑori obedienciã debitã exiberet: unꝙͣ. eiꝰ im¬
ꝑio subiecta caro contra iret. Quã du gͦ homo pacẽ ad
dm̃ tenuit. nullã ĩ carne sua molestiã contͣdictionis in¬
uenit. S pꝰqm̃ creatori suo ꝑsuꝑbiã rebellis. ẽẽ. ceꝑit :
stati caro ab eiꝰ consensu se diuidens subdita. ẽẽ. recus a¬
uit. hinc homo uariis concupiscenciar̃ suar̾ distractus
uolũptatibꝰ i aliena.⁊ q̃ concessei fuerant appetens c̾minos

Expanded text:
t carnem constitutus erat, ut, si Deo superiori obedientiam debitam exhiberet, nunquam ejus imperio subjecta caro contrairet. Quandiu ergo homo pacem ad Deum tenuit, nullam in carne sua molestiam contradictionis invenit. Sed postquam Creatori suo per superbiam rebellis esse coepit, statim caro ab ejus consensu se dividens, subdita esse recusavit. Hinc homo, variis concupiscentiarum suarum desideriis distractus et aliena et quae inconcessa fuerant appetens, terminos