comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uerbis aliis ñ alit̾ adiungit dicens. Sic̃ abortuũ absconditũ
n subsisterẽ ł qui ccepti ñ uidert̃ lucẽ. Quia uͦ hȩc suꝑuis late di¬
gessims. ꝓ iutando lectoris fastidio exposita replicare declinamꝰ. Se
lectat. Hinc nãq ꝑ salomonẽ dicit᷑. Si annis multis iuperit homo.
& inhis omĩb lȩtꝰ factꝰ. meniinisse debet tenebrosi tẽporis.: & die
rũ multoꝵ qͥ cũ uenerunt uanitatis arguunt᷑ p̃terita. łłimc rursũ
scriptũ ẽ. In omĩb oꝑib tuis memorare. nouissima tua. & in et̾nũ
ñ peccabis. Igitur cul ammũ culpa temptat: mens necesse e ut br¬
uitatẽ suȩ delectationis aspiciat: ne. ad uiuaeẽ mortẽ inquitas
rapiat. eũ constet qd̾ ad t̾minũ citiꝰ mortalis uita ꝑcurrat. S se¬
pe ocłs contẽplationis nr̃ȩ confundit᷑ dũ dolor nr̃ flagellis cre¬
brescentib aggrauat᷑ Libet p̃sentis uitȩ exiliũ gemere: s p̃ipsa

Expanded text:
icens: « Sicut abortivum absconditum n subsisterem, vel qui concepti non viderunt lucem . » Quia vero haec superius late digessimus, pro vitando lectoris fastidio exposita replicare devitamus. Seqlectat. Hinc namque per Salomonem dicitur: « Si multis annis vixerit homo, et in his omnibus laetatus fuerit, meminisse debeterita . Hinc rursum scriptum est: In omnibus operibus tuis memorare novissima tua, et in aeternum non peccabis . Igitur cum culpa animum tentat, mens necesse est ut brevitatem suae delectationis aspiciat, ne ad vivacem mortem iniquitas rapiat, cum constet quod ad terminum citius mortalis vita percurrat. Sed saepe oculus contemplationis nostrae confunditur dum dolor noster flagellis crebrescentibus aggravatur. Libet praesentis vitae exsilium gemere, sed prae ipsa
Abbreviated transcription (Latin):
agnoscimꝰ. Si aut̃ culpas ꝑpendimꝰ. ꝓfecto ęquanimit᷑ flagella toleramꝰ.
nec ex dolore. ad impatientiã ꝓruit. cũ suo se iuditio conscientia addi¬
cit. Inde sofar qͥd diceret sciens. s cui diceret nesciens. postꝗͣ. p̃misit
dicens. ut ostenderet tͥ secreta sapientiȩ. & qd̃ multiplex sit lex eiꝰ. ꝓ¬

Expanded text:
agnoscimus. Si autem culpas perpendimus, profecto aequanimiter flagella toleramus; agnoscimus. Si autem culpas perpendimus, profecto aequanimiter flagella toleramus; nec ex dolore ad impatientiam proruit, cum suo se judicio conscientia addicit. Unde Sophar, quid diceret sciens, sed cui diceret nesciens, postquam praemisit dicens, Ut ostenderet tibi secreta sapientiae, et quod multiplex sit lex e
Abbreviated transcription (Latin):
Non irritat᷑: qr & inuiriis latessita ad nullos se ultionis suȩ motꝰ excitat.
ũ ꝓ magnis laborib maiora postinodũ expectat. Non cogitat malũ:
qr in amore munditie mentẽ solidans. dũ om̃e oduĩ radicitꝰ eruit. uer¬
sare in animo qd̃ inqͥnat nescit. Non gaudet suꝑ miquitatẽ: qr qͦ sola
dilectitne erga om̃s inhiat. nec de ꝑditione aduersantiũ exultat: Con¬
audet aut̃ ueritati : qr ut se ceteros diligens. ꝑ hoc qd̾ rectũ in aliis ẽs¬
picit. qͣsi de augmento ꝓprii ꝓuectꝰ hylarescit. Mlultiplex gͦ lex dĩ ẽ: q̃¬
cont᷑ uniꝰcuiꝰq culpȩ iaculũ qd̃ ꝑimendã mentẽ impetit. instructionis
ue munimine. occurrit: ut qr hostis antiquus uaria circũfusione. no
obsidet. ipsa hc̃ de nob̃ mult iplicit᷑ expugnet. Quã nimirũ legẽ si solli¬
cita consideratione pensamꝰ. auctori nr̃o quantũ cottidie. delinquamꝰ

Expanded text:
Non irritatur, quia et injuriis lacessita ad nullos se ultionis suae motus excitat, Non irritatur, quia et injuriis lacessita ad nullos se ultionis suae motus excitat, dum pro magnis laboribus majora post praemia exspectat. Non cogitat malum, quia in amore munditiae mentem solidans, dum omne odium radicitus eruit, versare in animo quod inquinat nescit. Non gaudet super iniquitate, quia quo sola dilectione erga omnes inhiat, nec de perditione adversantium exsultat. Congaudet autem veritati, quia ut se caeteros diligens, per hoc quod rectum in aliis conspicit, quasi de augmento proprii provectus hilarescit. Multiplex ergo ista contra uniuscujusque culpae jaculum, quod perimendam mentem impetit, instructionis suae munimine occurrit, ut quia antiquus hostis varia circumfusione nos obsidet, ipsa hunc de nobis multipliciter expugnet. Quam nimirum legem si sollicita consideratione pensamus, auctori nostro quantum quotidie delinquamus
Abbreviated transcription (Latin):
tata congruit: &e causis se uariantib ñ uariata conungit. Cuiꝰ ninur
legis multiplicitatẽ. bene paulus enumerat dicens. caritas paciens ẽ.
rit quȩ sua st̃. ñ irritat᷑. ñ cogitat malũ. ñ gaudet suꝑ iniqͥtatẽ. con¬
gaudet aut ueritati. Paciens. qͥppe ẽ caritas: qr illata mala ęquani¬
mit᷑ tolerat. Benigna uͦ ẽ : qr ꝓ malis bona largit᷑ ministrat. Non e¬
mulat᷑ qr ꝑ hoc qd̾ in p̃senti mundo nil appetit. inuidero t̾renis
suecesib noscit. Non inflat᷑: qr cũ p̃muĩ int̾nȩ retributionis auxi¬
a desiderat: de bonis Eex teriorib ñ exaltat. Honagit ꝓpera. qr q̃ se
in solũ dĩ & ꝓximi amorẽ dilatat. qͥcqͥd ã rectitudine discrepat ignorat.
Ion ẽ ambitiosa: qr. qͦ ardent᷑ intꝰ ad sua satagit. foras nullatenꝰ aliena
c̃cupiscit. Non quęrit quȩ sua st̃: qr cuncta quȩ hic transitoriȩ possidet.
uelut aliena neglegit. cũ nicħ sibi eẽ ꝓpͥum. nͥ qd̾ secũ ꝑmaneat agnoscit.

Expanded text:
tata congruit, et causis se variantibus non variata conjungit. Cujus nimirum legis multiplicitatem bene Paulus ostendit, dicens: Charitas patiens est, det super iniquitate, congaudet autem veritati . Patiens quippe est charitas, quia illata mala aequanimiter tolerat. Benigna vero est, quia pro malis bona largiter ministrat. Non aemulatur, quia per hoc quod in praesenti mundo nil appetit, invidere terrenis successibus nescit. Non inflatur, quia cum praemium internae retributionis anxia desiderat, de bonis se exterioribus non exaltat. Non agit perperam, quia quo se in solum Dei ac proximi amorem dilatat, quidquid a rectitudine discrepat ignorat. Non est ambitiosa, quia quo ardenter intus ad sua satagit, foras nullatenus aliena concupiscit. Non quaerit quae sua sunt, quia cuncta quae hic transitorie possidet velut aliena negligit, cum nihil sibi esse proprium nisi quod secum permaneat agnoscit.
Abbreviated transcription (Latin):
periri ꝑ contẽplationis suȩ speciẽ omp̃ẽ potest. s tam̃ ad ꝑfectũ
ñ potest: qr & si hc̃ in claritate. sua q̃ndoq conspicimꝰ. ñ tam̃ eiꝰ¬
eẽntiã plene. contuem̃. Angł̃ica & enĩ uł humana mens cũ ad in¬
ircũscriptũ lum̃ ihiat. eo ipsa qͦ ẽ creatura coangustat: & suꝑ
se quidẽ  ꝓuectũ tendit᷑. s tam̃ eius fulgorẽ cõp̃hendere. nec di¬
lata suffieit. qui & transcendendo & portando omĩa & implendo

Expanded text:
 ad perfectum non potest, quia etsi hunc in claritate sua quandoque conspicimus, non tamen ejessentiam plene contuemur. Angelica etenim, vel humana mens cum ad incircumscriptum lumen inhiat, eo ipso se, quo est creatura, coangustat; et super se quidem per provectum tenditur, sed tamen ejus fulgorem comprehendere nec dilatata sufficit, qui et transcendendo et portando omnia et implendo
Abbreviated transcription (Latin):
uerset in mente: Qd̃ caute ille conspicere athleta sp̃ualis nouerat.
qui dicebat. Cõputruert̃ & deteriorauerunt cicatrices meȩ a facie
insipientiȩ meȩ. Qͥd nãq cicatͥces. nͥ sanationes st̃ uulnerũ. laxatas
gͦ neqͥtias aᵈ delectationẽ memoriȩ redire conspexerat. qͥ cicatͥces de¬
flebat. Ciratͥces quippe cõputrescere ẽ. sanata iã peccatoꝵ uulnera rur¬
sus in tẽptationẽ serpere. atq ex eoꝵ suggestionib post suꝑductã
cutẽ pęnitentiȩ. fetorẽ culpȩ iterũq dolorẽ sentire : qr uidelicet in
re. & nil foras opere agit᷑. & sola intꝰ cogitatione peccat᷑. dist̾ctoq
se reatu mens obligat. nͥ hoc sollicitis lamentis tͣgat. Inde bene ꝑ
moysen dicit᷑. Si fuerit int uos homo qͥ noctuno pollutꝰ sit somnio
egrediet᷑ extͣ castra. & ñ reuertet᷑ pͥusꝗͣ ad uesꝑu̾m lauet᷑ aqͣ: & post

Expanded text:
verset in mente. Quod caute ille conspicere athleta spiritalis noverat, verset in mente. Quod caute ille conspicere athleta spiritalis noverat, qui dicebat: Computruerunt et deterioraverunt cicatrices meae, a facie ingo nequitias ad delectationem memoriae redire conspexerat, qui cicatrices deflebat. Cicatrices quippe computrescere est sanata jam peccatorum vulnera rursus in tentationem serpere, atque ex eorum suggestionibus, post superductam cutem poenitentiae, fetorem culpae iterum doloremque sentire. Qua videlicet in re et nihil foras opere agitur, et sola intus cogitatione peccatur; districtoque se reatu mens obligat, nisi hoc sollicitis lamentis tergat. 84. Unde bene per Moysen dicitur: Si fuerit inter vos homo qui nocturno pollutus sit somnio, egredietur extra castra; et non revertetur prius quam ad vesperam lavetur aqua, et post
Abbreviated transcription (Latin):
ad absolutionis nr̃ȩ fidutiã correptione & pęnitentia subsequente
roboram᷑: ꝑpet̾tȩ tam̃ nr̃ȩ nequitiȩ adhuc memoria tangim. & cogitatio¬
ne illicita auersi nolentesq pulsam᷑. Unde ad huc subiungit. Si peccaui¬
& ad horã mͥ peꝑcisti. cur ab iniqͥtate mea mundũ mne eẽ. ñ pateris :
ad horã dñs peccato parcit: cũ reatũ culpȩ concessis ꝓtinꝰ fletib dilu¬
it. S ab iniquitate nr̃a mundos nos eẽ ñ patit᷑. qr uolentes qͥdẽ cul¬
pã fecimꝰ. s ñnũꝗͣ nolentes eiꝰ memoriã cũ delectatione toleramꝰ. Se¬
pe nãq hoc qd̃ a conspectu iã uidicis fletu int̾ueniente deletũ ẽ. ad
animũ redit. & deuicta culpa ad delectationẽ rursus inserpere i¬
tit᷑. atq in antiquo certamine rediuiua pulsatione reparat᷑. ita
ut qd pͥus egit incorpore. hoc importuna cogitatione postmodi

Expanded text:
ad absolutionis nostrae fiduciam correctione et poenitentia subsequente ad absolutionis nostrae fiduciam correctione et poenitentia subsequente roboramur; perpetratae tamen nostrae nequitiae adhuc memoria tangimur, et cogitatione illicita aversi nolentesque pulsamur. Unde et apte subjungitur: CAet ad horam pepercisti mihi, cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris? - Ad horam Dominus peccato parcit, cum reatum culpae concessis fletibus diluit. Sed ab iniquitate nostra mundos nos esse non patitur, quia volentes culpam fecimus, sed nonnunquam nolentes ejus memoriam cum delectatione toleramuspe namque hoc quod a conspectu jam judicis fletu interveniente deletum est ad animum redit, et devicta culpa ad delectationem rursus inserpere nititur, atque in antiquo certamine rediviva pulsatione reparatur; ita ut quod prius egit in corpore, hoc importuna cogitatione postmodum
Abbreviated transcription (Latin):
gitatione lubrica ab interiorib eximꝰ. Et nisi nos suꝑna uisitatio ui
ad amorẽ cõpungendo uiuificet. ł ad timorẽ flagellando restauret.
repentino lapsu mens funditꝰ tota destruit᷑: quȩ longo uirtutis.
studio innouat᷑a uidebat᷑. Unde subiungit. E uisitatio tua eustodi¬
uit spm meum. humanũ qͥppe sp̃m uisitatio suꝑna custodit: cum hẽ
uirtutib ditatũ uł flagello ꝑcutere. uł compungere. amore ñ de¬
sinit. Nã si dona p̃stat. s hunc continue restaurando ñ sublenat. ci¬
tꝰ bonũ ꝑdit᷑. qd̾ ñ a largiente custodit᷑. S ecce uir scs dũ se bumi¬
lit̾ agnoscit: conferendo generalit᷑ diunȩ miscdiȩ secreta dep̃hen¬
dit. Cumq infirmitatẽ suã ueracit᷑ fatet᷑: repente ad cognoscendã
Cur de me trepido: qͥ & uniuersas gentes qr colligas scio: qđ tam̃
in corde celas: qr hoc adhuc aꝑto sermone ñ indicas s qͥ uniuersoꝵ

Expanded text:
gitatione lubrica ab interioribus eximus. Et nisi nos superna visitatio vel gitatione lubrica ab interioribus eximus. Et nisi nos superna visitatio vel ad amorem compungendo vivificet, vel ad timorem flagellando restauret, repentino lapsu mens funditus tota destruitur, quae longo virtutis studio innovata videbatur. Unde subjungit: Et visitatio tua custodivit spiritum meum. Humanum quippe spiritum visitatio superna custodit, cum hunc virtutibus ditatum, vel flagello percutere, vel compungere amore non desinit. Nam si dona praestat, sed hunc continue restaurando non sublevat, citius bonum perditur, quod non a largiente custoditur. Sed ecce vir sanctus dum se humiliter agnoscit, conferenda generaliter divinae misericordiae secreta deprehendit; cumque infirmitatem suam veraciter fatetur, repente ad cognoscendam Cur de me trepido, qui et universas gentes quia colligas scio? Quod tamen in corde celas, quia hoc adhuc aperto sermone non indicas. Sed qui et universorum
Abbreviated transcription (Latin):
carnis itaq nos motib humiliat ad dona: s ꝑ ossa uirtutũ roborat cont᷑
tẽptam̃ta. dit gͦ. Carne & pellib uestisti me: ossib & neruis cõpegisti mi
acsi aꝑte. dicat. fo̾ras me. ad ꝓbationẽ deseris. s tam̃ intꝰ ne. peream uir¬
tutib astͥngendo custodis: qͥ iccirco bene uiuentli nobis rectitudinẽ
tͥbuit. & benigne p̃terita quȩ. deliqͥmꝰ parcit. Inde. apte. adhuc subiun
tib benignitas aspirat᷑. S uita sine. miscdia accipi neqͣꝙͣ ualet: qr ad op¬
tiuenda dñs iustitiȩ bona ñ aduiuat. si pͥus miscdit᷑ anteactas nequi¬
tias ñ relaxat. Ił certe uitã nobis & miscdi̾am tͥbuit: qr ea qua nõ
miscdia ad bene uiuendũ p̃uenit. etiam subsequente. custedit. hisi
enĩ miscdiam subroget: seruari ñ ualet uita ꝗͣ p̃bet. Ipso qͥppe cot¬
tidie humanȩ uitȩ usu ueterescimꝰ: & exterioris hominis impulsu co¬

Expanded text:
Carnis itaque nos motibus humiliat ad dona, sed per ossa virtutum roborat contra Carnis itaque nos motibus humiliat ad dona, sed per ossa virtutum roborat contra tentamenta. Ait ergo: Carne et pelle vestisti me, ossibus et nervis compegisti me. Ac si aperte dicat: Foras me ad probationem deseris, sed tamen intus ne peream virtutibus astringendo custodis. Qui idcirco nobis bene vivendi rectitudinem tribuit, quia benigne praeterita quae deliquimus parcit. Undetibus benignitas aspiratur. Sed vita sine misericordia accipi nequaquam valet, quia ad obtinenda Dominus justitiae bona non adjuvat, si prius misericorditer anteactas nequitias non relaxat. Vel certe vitam nobis et misericordiam tribuit, quia ea qua nos misericordia ad bene vivendum praevenit, etiam subsequente custodit. Nisi enim misericordiam subroget, servari non valet vita quam praebet. Ipso quippe quotidie humanae vitae usu veterascimus, et exterioris hominis impulsu co
Abbreviated transcription (Latin):
tionis noue teneritudine & in subtilitate. format᷑. Et sic̾ caseum
coagulat᷑. qr in cõpaginatione. pingueseentis cogitationis astͥngit᷑:
ut neqͣꝗͣ iã ꝑ desideria diffluat. s m uno amore se colligens ad soli
ex usu ueteri caro submurmurat: & mens bella tollerat. ex homi¬
ne qd̾ foras portat. Unde subiungit. Pelle & carnib uestisti me. Pel¬
le qͥppe & carnib interior homoᷤ uestit᷑ : qr in eo qd̃ ad suꝑna erigi¬
t᷑. carnaliũ motuũ obsidione uallat᷑. S tendentẽ ad iustitiã neq̃ͣꝗͣ in
tẽptatione. conditor deserit. qͥ ꝑ infusionẽ gr̃ȩ etiã peccantẽ p̃uenit
s subleuatã mentẽ & adbella exterius laxat. & interiꝰ roborat. U¬
de adhuc apte subuingit᷑. ossib & necuis cõpegistime: Carnib e
pelle uestim᷑. s ossib ꝙ neruisq cõpegim᷑: qr. & si tẽptatione fo¬
ras irruente concutim᷑. intꝰ tam̃ nos c̃ditoris manꝰ roborat. ne frangam᷑.

Expanded text:
icut caseus coagulatur, quia in constipatione pinguescentis cogitationis astringitur, ut nequaquam jam per desideria diffluat, sed in uno amore se colligens, ad soliex usu veteri caro submurmurat, et mens bella tolerat ex homine quem foris portat. Unde subjungit: Pelle et carnibus vestisti me. Pelle quippe 324 et carnibus interior homo vestitur, quia in eo quod ad superna erigitur, carnalium motuum obsidione vallatur. Sed tendentem ad justitiam nequaquam in tentatione conditor deserit, qui per infusionem gratiae etiam peccantem praevenit; sed sublevatam mentem et ad bella exterius laxat, et interius roborat. Unde adhuc apte subjungitur; Ossibus et nervis compegisti me. Carnibus et pelle vestimur, sed ossibus nervisque compingimur, quia etsi tentatione foras irruente concutimur, intus tamen nos conditoris manus roborat, ne frangamur.
Abbreviated transcription (Latin):
at᷑.ꝓ qua tamen culpa specialit᷑ ꝑcutit᷑. minime cognoscit. atq ed
magis in ꝑcussione trepidat quo causas suȩ ꝑeussionis ignorat. Pe¬
tit ut semetipsũ sibi uidex indicet: quatinꝰ qd̾ ille. animaduerten¬
do ꝑcutit. hoc in se flendo & ipse castiget. Scit nãꝙ qd̃ ȩquissimꝰ
qr & dolet in uerbere. & dep̃hendere in se ꝑfecte ñ ualet qd deplo¬

Expanded text:
aliter culpa percutitur, minime cognoscit; atque eo magis in percussione trepidat, quo causas suae percussionis ignorat. Petit ut semetipsum sibi judex indicet, quatenus quod ille animadvertendo percutit, hoc in se flendo et ipse castiget. Scit namque quod aequissimquia et dolet in verbere, et deprehendere in se perfecte non valet quod deplo
Abbreviated transcription (Latin):
tate. fortes sententias dixerat. sofar redarguens uerbosũ uocat:
qr cũ ab ore iustoꝵ sapientia culpas merepat. stultoꝵ aurib suꝑ¬
fluitas loquutionis sonat. Praui nãq nil rectũ. nͥ qd̾ ipsi senserint
putant: & iustoꝵ uerba eo ociosa estimant. qͦ suis hȩc sensib inue¬
niunt diuersa. Nec fallacẽ qͥdẽ sofar sententiã ꝓtulit. qđ uir uer¬
bosus iustificari neq̃ꝙͣ possit: qr dũ qͥsqͥs ꝑ uerba diffluit. ꝓdita

Expanded text:
itate fortes sententias dixerat Sophar redarguens, verbosum vocat, itate fortes sententias dixerat Sophar redarguens, verbosum vocat, quia cum ab ore justorum sapientia culpas increpat, stultorum auribus superfluitas loquacitatis sonat. Pravi namque nil rectum, nisi quod ipsi senserint, putant; et justorum verba eo otiosa aestimant, quo suis haec sensibus inveniunt diversa. Nec fallacem quidem Sophar sententiam protulit, quod vir verbosus justificari nequaquam possit, quia dum quisque per verba
Abbreviated transcription (Latin):
to aliꝰ aliis subrogat᷑. ut luctantis uires q̃ndoq molliores mueniant.
q̃s ipsa sua crebrescens uictoria fatigat: quatinꝰ cũ nouus qͥsq ẽgredi¬
t᷑ is qui uinci uiriũ qualitate ñ ualet ꝑsonaꝵ saltẽ mutatione su¬
ꝑet᷑ Sic sic in hoo hominũ angłoꝵq spectaculo beatꝰ iob fortis athleta
ꝓdiit. qͣntũq contra mutationẽ aduersantiũ ualeat. continuatione
dos ictꝰ se totis conatib erigt̃. s tam̃ ad feriendã altitudinẽ robusti
pectoris ñ ꝑtingunt. Ipsa quippe eoꝵ uerba patent᷑ insinuant. qd̾
ictꝰ in auras iactant. qr cũ sem̃ uirũ ñ recte redarguunt. exp̃ssa in
uacuũ uerbera ꝑcussionis ꝑdt̃. Qd̃ liquido ostendit᷑. eũ sopharnaama¬
e dictis sẽꝑ e diuerso respondeant: ne si ad ꝓlata consentuint: inferi¬
ores eẽ uideant᷑. quib iustoꝵ uerba ꝗͣlibet pauca sonuerint multa
hoc qd̃ recta p̃dicatione contra crimina ꝓfert᷑. Ipsũ qͥppe qͥ ex uer¬

Expanded text:
to, alius subrogatur; ut luctantis vires quandoque molliores inveniant quas ipsa sua crebrescens victoria fatigat; quatenus cum novus quisque congreditur, is qui vinci virium qualitate non valet, personarum saltem mutatione superetur. Sic sic in hoc hominum angelorumque spectaculo beatus Job fortis athleta prodiit, quantumque contra mutationes adversantium valeat continuatione dos ictus totis se conatibus erigunt, sed tamen ad feriendam altitudinem robusti pectoris non pertingunt. Ipsa quippe eorum verba patenter insinuant quod ictus in auras jactant, quia cum sanctum virum non recte redarguunt, expressa in vacuum verba percussionis perdunt. Quod liquido ostenditur, cum Sophar Naamate dictis semper e diverso respondeant, ne si ad prolata consentiant, inferiores esse videantur. Quibus justorum verba quamlibet pauca sonuerint multa hoc quod recta praedicatione contra crimina profertur. Ipsum quippe qui ex ver
Abbreviated transcription (Latin):
niꝰ. & tañ p̃cipit᷑. ut pedes atq intestina hostiȩ lauent᷑. Pedib enĩ
t̾ra tangit᷑. in testinis uͦ stercora gestant᷑: qr plerũq iã ex deside¬
rio in ęt̾nitate succendim᷑. iã toto deuotionis sensu ad appeti¬

Expanded text:
mus. Et tamen praecipitur ut pedes atque intestina hostiae laventur. Pedibus enim mus. Et tamen praecipitur ut pedes atque intestina hostiae laventur. Pedibus enim terra tangitur, intestinis vero stercora gestantur, quia plerumque jam ex desiderio in aeternitatem succendimur, jam toto devotionis sensu ad appeti
Abbreviated transcription (Latin):
gitationis affligimꝰ: qr in qͥbusdã t̾renȩ c̃uersationis actib ꝗͣuis
licitis libent᷑ occupamur. Cũq uł in minimis t̾rena actio ꝑ deside¬
riũ tangit᷑. crescente cont᷑ nos antiqui hostis fortitudine. mens
nr̃a ñ minima importunitate. tẽptationis inqͥnat᷑. Unde & sacer¬
dos legis menbra hostiȩ ꝑ frusta concisa. caput atq ea quȩ erga
iecur st̃ iubet᷑ ignib cremare : pedes uͦ atq intestina hostiȩ aqua
diluere. Nos quippe ipsos sacrificiũ dõ offerimꝰ: cũ uitã nr̃am cul¬
tui diuino dedicamꝰ. Qͥ menbra hostiȩ ꝑ frusta c̾cisa suꝑ ignẽ poni¬
mꝰ: cũ uitȩ nr̃ȩ oꝑa uirtutib distinguentes immolamꝰ. saput at¬
q ea quȩ uxta iecur continent᷑ incendimꝰ: cũ in sensu nr̃o qͦ ome
corpus regit᷑. atq in occultis desideriis flãma diuimi amoris arde¬

Expanded text:
cogitationis affligimur, quia in quibusdam terrenae conversationis actibus, quamvis cogitationis affligimur, quia in quibusdam terrenae conversationis actibus, quamvis illicitis libenter occupamur. Cumque vel in minimis terrena actio per desiderium tangitur, crescente contra nos antiqui hostis fortitnostra non minima importunitate tentationis inquinatur. Unde et sacerdos legis membra hostiae per frusta concisa, caput atque ea quae circa jecur sunt, jubetur ignibus cremare, pedes vero atque intestina hostiae prius aqua diluere. Nos quippe ipsos sacrificium Deo offerimus, cum vitam nostram cultui divino dedicamus. Qui membra hostiae per frustra concisa super ignem poni opera in virtutibus distinguentes immolamus. Caput atque ea quae juxta jecur continentur incendimus, cum in sensu nostro, quo omne corpus regitur, atque in occultis desideriis flamma divini amoris arde
Abbreviated transcription (Latin):
tra p̾cipit᷑  qr uidelicet dignũ ẽ ut qͥ immunda cogitatione pol¬
luit᷑. indignũ se cunctoꝵ fideliũ societatib arbitret᷑: culpe suȩ me¬
ritũ ante ocłos ponat. & ex bonoꝵ se ęstimatione despitiat. Pollu¬
tũ gͦ extͣ cast᷑ exire ẽ: turpi impugnatione laboranti sese ex c̃¬
tinentiũ cõparatione. despicere. Qͥ ad uesꝑam lauat᷑ aqua. cũ defec¬
tũ suũ conspiciens ad pęnitentiȩ lam̃ta c̃uertit᷑: ut fletib dilu¬
at. om̃t qd̵ aminũ occulta inquinatio accusat. S post solis occasum ad
ist᷑ redeat: qr deferuescente. temptationis ardore. necesse ẽ. ut iterũ
fidutiã erga societatẽ bonoꝵ sumat. Post aquã qͥppe occũbente. sole
ad cast᷑ reuertit᷑. qui post lamenta penitentiȩ. frigescente flamina
cogitationis illicitȩ ad fideliũ merita p̾sumendo reparat᷑: ut iã se
a ceteris longe eẽ ñ estimet. qͥ mundũ se ꝑ obitum intimi ard¬

Expanded text:
itatione polluitur, indignum se cunctorum fidelium societatibus arbitretur, culpae suae meritum ante oculos ponat, ex bonorum se aestimatione despiciat. Pollutum ergo extra castra exire est turpi impugnatione laborantem, sese ex continentium comparatione despicere, quia ad vesperam lotus aqua, cum defectum suum conspiciens ad poenitentiae lamenta convertitur, ut fletibus diluat omne quod amicum occulta inquinatio accusat: sed post solis occasum ad castra redeat, qui defervescente tentationis ardore, necesse est ut iterum fiduciam erga societatis bonum sumat. Post aquam quippe occumbente sole ad castra revertitur, quia post lamenta poenitentiae frigescente flamma, cogitationis illicitae ad fidelium merita praesumenda reparatur, ut jam se a caeteris longe esse non aestimet quia mundum se per affectum intimi ard
Abbreviated transcription (Latin):
aduersario tuo . dũ es in uia cũ illo. atq de hoc eodẽ redemptore
staurat. qr bona quȩ facere ipsi neglegimꝰ. hec ad correptionẽ nrãm
fieri ab aliis demonstrat. ut qui p̾ceptis ñ accendimur. saltem
eremplis excitem̃. atq in appetitu rectitudinis nilsibi mens
nr̃a difficile estimet. ꝗͣ ꝑfecte. ꝑagi ab aliis uidet. & fit plerũo
ut cũ alienȩ uitȩ bona conspicimus nr̃a sollicitiꝰ dampna ti¬
meaniꝰ. &e eõ patescat quantȩ postponere animaduersionis im¬
pedim̃. qͦ nc̃ ã bonoꝵ morib longe discrepamꝰ. Unde & testium

Expanded text:
Redemptore staurat, quia bona quae facere ipsi negligimus, haec ad correptionem nostram fieri ab aliis demonstrat; ut qui praeceptis non accendimur, saltem exemplis excitemur, atque in appetitu rectitudinis nil sibi mens nostra difficile aestimet quod perfecte peragi ab aliis videt. Et fit plerumque ut cum alienae vitae bona conspicimus, nostrae sollicitius damna timeamus; et eo patescat quantae post pondere animadversionis impatimur, quo nunc a bonorum moribus longe discrepamus. 90. Eorum
Abbreviated transcription (Latin):
pͥmunt: dampna considerat. & plorat ꝓficiens. quȩ pͥus lȩta ꝑ.¬
ꝑ ompc̃ deus unde mentẽ nrãm uisitans ad amorẽ suũ erigit
inde hanc ꝑ lacrimas gͣuiꝰ affligit. Acsi aꝑte dicat. Relinquendo
neqͣꝗͣ afficis. qr insensibilẽ reddis. S cũ reuerteris crucias: qr
dũ te insmuas. mͥ me ꝙͣ sĩ lugendꝰ demonstras. Unde neq̃qͣ. se¬
as
penalit s mirabilit̾ asserit cruciari : qr dũ mens ꝑ luctsi ad sũ
ma rapit᷑. cõpunctionis suȩ penã gaudens miratur: & libet at¬
fici. q afflictione sua se conspicit ad alta subleuari. Sepe aut̾
nit. ecempla se sequentiũ nr̃is obtutib obicit. ut mens ꝑ ocuĩ
remissa. qͦ ui aliis uigilantiam ꝓuectꝰ considerat. eo in se pigre¬
dinẽ torporis erubescat. Unde & recte subiungit᷑. Instauras tes¬

Expanded text:
primunt damna considerat, et plorat proficiens quae prius laeta peprimunt damna considerat, et plorat proficiens quae prius laeta peas, quia omnipotens Deus unde mentem nostram visitans ad amorem suum erigit, inde hanc per lacrymas gravius affligit. Ac si aperte dicat: Relinquendo me nequaquam afficis, quia insensibilem reddis; sed cum reverteris crucias, quia dum te insinuas mihi me quam sim lugendus demonstras. Unde et nequaquam poenaliter, sed mirabiliter asserit cruciari, quia dum per fletum mens ad summa rapitur, compunctionis suae poenam gaudens miratur; et libet affici, quia afflictione sua se conspicit ad alta sublevari.  Vet. XLInit, exempla se sequentium nostris obtutibus objicit, ut mens per otium remissa, quo in aliis vigilantium provectus considerat, eo in se pigritudinem torporis erubescat. Unde et recte subjungitur:
Abbreviated transcription (Latin):
discamꝰ. S cũ mentẽ nrãm elatio erigit: sũmi a nob̾ ꝓtinꝰ cõpunc¬
tio amoris recedit. Cũ uͦ suꝑna nos gr̃a uisitat: stat̾i ꝑ lacrimas
ad sua desideria instigat. Unde & apte subiungit᷑. Reuersusq
nꝰ destitutionis nr̃ȩ dãpna sentimꝰ. Qͦ enĩ longe nos conditor dese¬
rit: eõ mens nr̃ã insensibiliꝰ obdurescit. Hulla quȩ dĩ st̃ diligit.
neq̃ꝗͣ suꝑna c̾cupiscit. E qr amoris intimi calorẽ ñ habet. frigi¬
da deorsũ iacet: ac miserłndo mͦ fit cottidie tanto securior. qͣnto
peior. Cũq unde sit lapsa ñ meminit. & supplicia sequutura ñ
metuit: quantũ lugenda sit nescit. at si afflatu scĩ spc̃ tangit᷑.
ad considerationẽ ꝓtmꝰ suȩ ꝑditionis euigilat. in cęlestiũ inqui¬
sitione se excutit᷑. amoris sũmi ęstib mardescit: quȩ se circũ¬

Expanded text:
discamus. Sed cum mentem nostram elatio erigit, summi a nobis protinus compuncdiscamus. Sed cum mentem nostram elatio erigit, summi a nobis protinus compunctio amoris recedit; cum vero superna nos gratia visitat, statim per lacrymas ad sua desideria instigat. Unde et apte subjungitur: CAPUT nus destitutionis nostrae damna sentimus. Quo enim longe nos conditor deserit, eo mens nostra insensibilius obdurescit, nulla quae Dei sunt diligit, nequaquam superna concupiscit; et quia amoris intimi calorem non habet, frigida deorsum jacet, ac miserando modo fit quotidie tanto securior, quanto pejor; cumque unde sit lapsa non meminit, et supplicia secutura non metuit, quantum lugenda sit nad considerationem protinus evigilat, in coelestium inquisitione se excutit, amoris summi aestibus inardescit; quia omni
Abbreviated transcription (Latin):
tis uirtutib in audatiã suȩ p̃sũptionis erigit᷑. s mira dispensatio¬
ne. pietatis ante eiꝰ ocłos res quȩ libet. in ꝙͣ corruat ordinat᷑. dũ ꝙ
ꝑ culpã aliqͥd appetit. qͥd aliud ꝙͣ p̃dã in foueã c̃eupiscit: sua spon¬
te in hians cecidit. sed siuis surgere uirib ñ ualet: qui eum se nil
ex se eẽ considerat. discit ꝓculddubio cuiꝰ adiutoriũ reqͥrat. Quẽ ta¬
m̃ suꝑna miseratio captũ qͣsi a fouea euehit: ꝙr hẽ infirmitate
cognita ad ueniã reducit. Leenȩ itaq more ꝓpt̾ suꝑbiam ad suꝑi¬
ores partes in caueã remeat. qͥ cũ de uirtute extollit᷑ lapsus ad de¬
sideria in humilitate religat᷑. Qͥa enĩ pͥus ꝓpͥa p̃sũptione periera
mira pietate agit᷑. ut infirmitatis suȩ ĩã notitia clausus uiuat.
Qd̃ qr sc̃s uir crebro accedere hominib conspicit. urĩ in se peri¬
culi uicẽ sumit: ut cũ nos eiꝰ fletꝰ cognoscimꝰ. quȩ i nob̾ st̃ flend

Expanded text:
am suae praesumptionis erigitur, sed mira dispensatione pietatis ante ejus oculos res quaelibet, in qua corruat ordinatur. Dumque per culpam aliquid appetit, quid aliud quam praedam in fovea concupiscit? Sua sponte inhians cadit, sed suis surgere viribus non valet. Qui cum se nihil ex se esse considerat, discit procul dubio cujus adjutorium requirat. Quem tamen superna miseratio captum quasi a fovea evehit, quia hunc infirmitate cognita ad veniam reducit. Leaenae itaque more, propter superbiam ad superiores partes in caveam remeat, qui cum de virtute extollitur lapsus ad desideria in humilitate religatur. Quia enim prius propria praesumptione perierat, mira pietate agitur, ut infirmitatis suae jam notitia clausus vivat. Quod quia sanctus vir crebro accidere hominibus conspicit, nostri in se periculi vocem sumit; ut cum nos ejus fletus agnoscimus, quae in nobis sunt flenda
Abbreviated transcription (Latin):
dent᷑ sũma requirebat. infirmitatẽ suã ꝑ ostmodũ agnoscens. uenera¬
ri inchoat qd ignorat. S in ipsa hac cõmutatione dolor ẽ. qͦ ualde af
cat᷑. Quȩ patit᷑ iusta eẽ. considerat: pauet ne. in dolore ꝑ licentiam
loquutionis exce.lat. Oreͥ silentiũ indicit: s excitatꝰ dolori. eo ipso qͦ
restͥngit᷑ auget᷑. Dicat gͦ. Cũ dixero neqͣꝗͣ. ita loquar. cõmuto faciem¬

Expanded text:
denter summa requirebat, infirmitatem suam postmodum agnoscens, veneradenter summa requirebat, infirmitatem suam postmodum agnoscens, venerari inchoat quod ignorat. Sed in ipsa commutatione dolor est, quia valde affcatur. Quae patitur, justa esse considerat; pavet, ne in dolore per licentiam locutionis excedat; ori silentium indicit, sed excitatus dolor eo ipso quo rest
Abbreviated transcription (Latin):
ocłos c̃tinua cogitatione reuoluimꝰ. duris taciti quęstionibus
urgem᷑. cur omp̃e ds̃ condidit. quẽ ꝑiturũ eẽ p̾setuit : eur is
qͥ sũniȩ potens. & sũne bonꝰ c̃ neqͥꝗ̃ uoluit hominẽ talẽ facere
qͥ ꝑire ñ posset. Cũ uͦ hȩc tacita mens int̾rogat. pauet ne ipso in¬
frogationis ausu in suꝑbiam erũpat. seq humilit᷑ cõpͥmit & cogi¬
tationis suȩ uerba restͥngit. S eõ grauiꝰ affligit᷑: qͦ int᷑ mala quȩ
sustinet etiã de c̾ditionis sue abscondito intellectu crutiat᷑ unde
hic qͦq apte subiungit᷑. Cũq dixero neqͣꝗͣ ita loquar. cominuto faciem
meã & dolore torqueor. Neqͣꝗͣ. quippe ita nos debere loqͥ dicimꝰ. cũ nr̃
infirmitatis modũ ex inqͥsitioẽ tͣnseuntes. nosmet ipsos pauore rep̾hẽ¬
dimus . & suꝑnȩ reuerentiȩ consideratione refrenamus. In qua refre¬
natione scilicet mentis nr̃e facies cõmutat᷑. qr. quȩ pͥus ñ capiens ati¬

Expanded text:
oculos continua cogitatione revolvimus, duris taciti quaestionibus urgemur, cur omnipotens Deus condidit quem periturum esse praescivit? cur is qui summe potens et summe bonus est nequaquam voluit hominem talem facere qui perire non posset? Cum vero haec tacita mens interrogat, pavet ne ipso interrogationis ausu in superbiam erumpat, seque humiliter comprimit, et cogitationes restringit. Sed eo gravius affligitur, quo inter mala quae sustinet etiam de conditionis suae abscondito intellectu cruciatur. Unde hic quoque apte subjungitur: Cum dixero, Nequaquam ita loquar, commuto faciem meam, et dolore torqueor. Nequaquam quippe ita nos debere loqui dicimus cum, nostrae infirmitatis modum ex inquisitione transeuntes, nosmetipsos pavore reprehendimus, et supernae reverentiae consideratione refrenamus. In qua refrenatione scilicet mentis nostrae facies commutatur, quia quae prius non capiens au
Abbreviated transcription (Latin):
memoratꝰ ẽ qr caro st̃᷑ Ut lutũ gͦ homo factꝰ ẽ. qr de limo ẽ ad c̃ditio¬
nẽ suptꝰ. Lutũ qͥppe fit eũ se aq̃ terrȩ cõsꝑgit Sic̃ lutũ itaq homo
ẽ c̃ditꝰ. q qͣsi aqua infundit puluerẽ. cũ anima rigat carnẽ. Qx̃ sc̃s
uir bene pietati udicis obicit. eũ postulans dic̃. Memento queso qd̃ sic̃
lutũ feceris me: Acsi aꝑte. dicat. Infirmitatẽ carnis considera. & reatũ
iniqͥtatis laxa. Ubi apte qͦq mors eiꝰdẽ carnis adiungit᷑. cũ ꝓtinꝰ subin

Expanded text:
conditionem sumptus. Lutum quippe fit, cum se aqua terrae conspergit. Sicut lutum itaque homo est conditus, quia quasi aqua infundit pulverem, cum anima rigat carnem. Quod sanctus vir bene pietati judicis objicit, cum postulans dicit: Memento, quaeso, quod sicut lutum feceris me. Ac si aperte dicat: Infirmitatem carnis considera, et reatum iniquitatis laxa. Ubi aperte quoque mors ejusdem carnis adjungitur, cum protinus subin
Abbreviated transcription (Latin):
rit᷑ qͣsi ab humore pͥstino t̾ra siecat᷑: ut infirmitatẽ suã de relictꝰ sen¬
tiat. & sine infusione. suꝑnȩ gr̃ȩ qͣntũ homo aruit agnoscat. Qͥ ap¬
te qͦq reduci ad puluerẽ. dicit᷑ : qr. dimissus sibi cuiꝰlibet tẽptatioĩ
aura raptatꝰ. S dũ relicti coneutim᷑. ea quȩ afflati cognouimꝰ. subti¬
liꝰ iãdona cogitamꝰ. Unde subiungit. Nonne sic̃ lac mulsisti me. &
sic̃ caseum me coagulasti : mens e enĩ nr̃a cũ ꝑ sc̃i sp̃e grãm ab usu¬

Expanded text:
ritur, quasi ab humore pristino terra siccatur, ut infirmitatem suam derelicta sentiat, et sine infusione supernae gratiae quantum homo aruit, agnoscat. te quoque reduci ad pulverem dicitur, quia dimissus sibi cujuslibet tentationis aura raptatur. Sed dum relicti concutimur, ea quae afflati cognovimus subtilius jam dona cogitamus. Unde subjungit: Nonne sicut lac mulsisti me, et sicut caseum me coagulasti? Mens etenim nostra cum per sancti Spiritus
Abbreviated transcription (Latin):
eoagulat᷑ in carne : pelle & carnib indiut᷑. ossib neriisq solidat᷑
Elutũ gͦ pͥmȩ c̃ditionis qͣlitas. ꝑ lac uͭ sequentis ordo eceptionis e¬
imit᷑: qui ꝑ coagulationis incrementa ducit᷑. ut paulisꝑ in ossa robo¬
ret̃᷑. S angusta dĩ laus ẽ descreptio creati corporis. nͥ etiã sub sequent
expͥmat᷑ mira aspiratio ininficationis. Unde & subdit᷑ uitã & misedi
am tribusti mͥ. S icassũ nob̃ bona conditor. nr̃ tͥbuit: siñ om̃e
ut breuit᷑ replicando monstremꝰ. Mem̃to queso qd̾ sic̃ lutũ feceris me.¬
s sepe dũ ꝑceptis suꝑm doni uirtutib sine int̾ruptione utmiͦ: ad
pͥuatã fidutiã usu continuȩ ꝓsꝑitatis elenam᷑. Unde fit plerũq ut is¬
dẽ qͥ subleuauerat parũꝑ spc̃ deserat: quatinꝰ ipsũ sibi hominẽ osten

Expanded text:
 pelle induitur, ossibus nervisque solidatur. Per lutum ergo primae conditionis qualitas, per lac vero sequentis ordo conceptionis exprimitur, quia per coagulationis incrementa ducitur, ut paulisper in ossa roboretur. Sed angusta Dei laus est descriptio creati corporis, nisi etiam subsequenter exprimatur mira aspiratio vivificationis. Unde et subditur: CAPUT LIIatio. --Sed incassum nobis bona conditor tribuit, si non omne ut breviter replicando monstremus. 80. Homo lutuSed saepe dum perceptis superni doni virtutibus sine interruptione utimur, ad privatam fiduciam usu continuae prosperitatis elevamur. Unde fit plerumque ut isdem qui sublevaverat parumper Spiritus deserat, quatenus ipsum sibi hominem osten
Abbreviated transcription (Latin):
mauert᷑ me & fecert̃ me totũ incircuitu. Qͥ enĩ & plasmatũ se &
factũ totũ in circuitu a dõ asserit: tenebraꝵ genti nec in spũ suo
aliqͥd nec in carne derelinqͥt. Nã plasmatũ se ꝓpt̾ int̾nã imaginẽ
retulit: factũ uͦ totũ in circuitu in eo qd̾ ex carnis constat indum̃¬
rit: miscđiȩ uidicis dignitatẽ suȩ c̾ditionis opponit. Quãuis enĩ ꝑ
coȩt̾nũ patͥsuerbũ cuncła creata sint: in ipsa tam̃ relatione creati¬
onis ostendit᷑. qͣntũ cunctis aĩmalib qͣntũ reb ł cęlestib s tam̃ insẽ¬
sibilib homo p̃ferat᷑. Cuncta qͥppe dix̃ & facta st̃. Cũ uͦ facere hominẽ

Expanded text:
maverunt me, et fecerunt me totum in circuitu . Qui enim et plasmatum se, et factum totum in circuitu a Deo asserit, tenebrarum genti nec in spiritu suo aliquid nec in carne derelinquit; nam plasmatum se propter internam imaginem retulit: factum vero totum in circuitu, in eo quod ex carnis constat indumerit; misericordiae judicis dignitatem suae conditionis opponit. Quamvis enim per coaeternum Patri Verbum cuncta creata sunt, in ipsa tamen relatione creationis ostenditur quantum cunctis animalibus, quantum rebus vel coelestibus, sed tamen insensibilibus, homo praeferatur. C
Abbreviated transcription (Latin):
libet ad sũma ex cõpunctione contẽplationis ascenderit. Entulibet
m oꝑe se ꝑ exercitiũ laboris acemxerit. indignũ tam̃ adhue ali¬
qͣa de corpore mortis sentit: & ab hominabile eẽ se considetat
m multis. quȩ depondere corruptionis portat. cui hos qͦq fit g
tricto iudici qͥd̾ i se maiꝰ. qͥd ue minꝰ difpliceat ñ agnoseite donde

Expanded text:
nderit, quantumlibet in opere se per exercitium laboris accinxerit, indignum tamen adhuc aliquid de corpore mortis sentit, et abominabilem se esse considerat in multis, quae de pondere corrutricto judici quid in se majus, quidve minus displiceat, non agnoscit. Und
Abbreviated transcription (Latin):
& dispensationẽ suꝑnȩ pietatis nesciens. ex hac ipsa pmissione
seruiuit. Trib cẽ enĩ redemptorẽ nr̃m tẽptationib pulsans. cor dĩ
temerare n ualuit. S eũ idȩ m̃tẽ ad mortẽ carnis eiꝰ exeitauit
cũq ei eohortẽ a pontificib & phariseis ministros tclidit: nimi¬
rũ iste impuis manꝰ ad trã tetendit. Huiꝰ t̾re uidices sacerdo¬
tes & pͥncipes. piatus. atq illusores milites fuert᷑. Iste itaq imi¬
ꝑꝰ uuiltũ incdicũ eiꝰ oꝑuit q corda ꝑsequentiũ ne auctorẽ suũ
cognoscerẽt maliciȩ mibilo uelauit. Unde ceꝑpatiuĩ dicit᷑. Usq in

Expanded text:
et dispensationi supernae pietatis nesciens ex hac ipsa permissione et dispensationi supernae pietatis nesciens ex hac ipsa permissione servivit. Tribus etenim Redemptorem nostrum tentationibus pulsans, cor Dei temerare non valuit. Sed cum Judae mentem ad mortem carnis ejus excitavit , cumque ei cohortem atque a pontificibus et Pharisaeis ministros tradidit, nimirum iste impius manus ad terram tetendit. Hujus terrae judices, sacerdotes et principes, Pilatus atque illusores milites fuerunt. Iste itaque impius vultum judicum ejus operuit, quia corda persequentium, ne auctorem suum cognos
Abbreviated transcription (Latin):
affligit. Qͥ nimirũ sollẽpnitatis dies usq ad altaris cornu tendi p̃¬
cipitur qr tãdu necesse ẽ ut qͥsq se afficiat. qͦusq ad suꝑni sa¬
inocentũ rideat. acsi diceret. Hota nr̃a libent᷑ accipiens ultra ñ
differat: s ostendendo exhibeat eũ qͥ nos ii sua expectatione casti¬
gat. Quia uͦ eũ specialiter beatꝰ iob occĩdi semel petiit. qui carn
Soluis mortẽ in mundi ꝓ nob̾ fine tolerauit ꝓtinꝰ aꝑit. qͥ ipsũ qͦꝙ
tũ iudicũ enis oꝑit. Qd enĩ tre noĩe: nͥ caro expͥmit᷑ qͥd appellatiõe
impis. nͥ diabolus designat᷑ huiꝰ impii manꝰ fuert̃. hi qͥ in redẽpto¬
tis nr̃i morte grassati sunt. Terra itaq data ẽ in manꝰ impis.: qr
antiquus hostis redẽptoris mentẽ corrũpere ꝑ se tẽptando non
ualuit. s eiꝰ carnẽ ꝑ suos satellites ad tridiũ ꝑmissus extuixit.

Expanded text:
affligit. Qui nimirum solemnitatis dies usque ad altaris cornu tendi praffligit. Qui nimirum solemnitatis dies usque ad altaris cornu tendi praecipitur, quia tandiu necesse est ut quisque se afficiat, quousque ad superni sainnocentum rideat. Ac si diceret: Vota nostra libenter accipiens, ultra non differat, sed ostendendo exhibeat eum qui nos in sua exspectatione castigat. Quia vero eum specialiter beatus Job occidi semel petivit qui carnis solius mortem in mundi pro nobis fine toleravit, protinus aperit, qui ipsum quoque mitur? Quis appellatione impii nisi diabolus designatur? Hujus impii manus fuerunt hi qui 308 in Redemptoris nostri morte grassati sunt. Terra itaque data est in manus impii, quia antiquus hostis Redemptoris mentem corrumpere per se tentando non valuit , sed ejus carnem per suos satellites ad triduum permissus exstinxit ,
Abbreviated transcription (Latin):
ñs ñ cõpatiens distulit. qͥd aliud qͣm pęnas in nocentũ risit: ita
iur sc̃s uenturi redẽptoris dona considerans. & uotoꝵ suoꝵ dila¬
tionẽ grauit᷑ tolerans. dicat. Si flagellat occidat semel: & ñ de
enis innocentũ rideat. Acsi aꝑte deploret dicens. Qd uita
nobis semel sine eulpa moriat᷑: ut de innocentũ pęnis ds̃ ñ ultra ri¬
deat. si ipse carne passibilis apparet in cuiꝰ se desideriis mens nr̃a cas¬
gat. Uł certe si risũ dĩ eiꝰ lȩtitiã appellat. de in nocentũ pęnis ride
re dñs dicit᷑ qr qͦ ã nobis ardentius quęrit᷑. eo de nob̾ suauiꝰ lȩtat᷑.
Quasi qd̾dã quippe ei ex pena gaudiũ facimꝰ: cũ ꝑ scã desideria. ꝓ eiꝰ
nos amore. castigamus. hinc psꝰalmista ait. constituite diẽ sollẽpne
in confrequentationib usq ad cornu altaris. Sollempnẽ nãq die
dño in confrequentione constituit. qͥo qͥs se assidue in eiꝰ desiderio

Expanded text:
nus non compatiens distulit, quid aliud quam poenas innocentum risit? Itaque vir sanctus, venturi Redemptoris dona considerans, et votorum suorum dilationem graviter tolerans, dicat: Si flagellat, occidat semel, et non de poenis innocentum rideat. Ac si aperte exoret, dicens: Quia nobis semel sine culpa moriatur, et de innocentium poenis dicatur, ultra non rideat, si ipse carne passibilis appareat, in cujus se desideriis mens nostra castigat. Vel certe risum Dei laetitia appellat. De innocentium pre Dominus dicitur, quia quo a nobis ardentius quaeritur, eo de nobis suavius laetatur. Quasi quoddam quippe ei ex poena gaudium facimus, cum per sancta desideria pro ejus nos amore castigamus. Hinc Psalmista ait: Constituite diem solemnem in confrequentationibus, usque ad cornu altaris . Solemnem namque diem Domino in confrequentatione constituit, quisquis se assidue in ejus desiderio
Abbreviated transcription (Latin):
s faciet cũ temptatione etiã ꝓuentũ ut possitis sustinere: Hisi enim
misericors ds̃ cũ uirib temptamenta modificet. nullus ꝓfecto ẽ qui ma¬
lignoꝵ spũum insidias ñ corruens portet: qr si mensurã uider tẽpta¬
tionib ñ p̃bet. eo ipso ꝓtinꝰ stantẽ deicit. quo ult᷑ uires onera impo¬
nit. Sic aut̃ beatꝰ iob negando requisiuit ista quȩ ꝓtulit sic̃ & reqͥ¬
rendo negat ea quȩ ilico subiungit dicens. Numquid ocłi tarneitibi¬

Expanded text:
faciet cum tentatione etiam proventum, ut possitis sustinere . Nisi enim misericors Deus cum viribus tentamenta modificet, nullus profecto est qui malignorum spirituum insidias non corruens portet, quia si mensuram judex tentationibus non praebet, eo ipso protinus stantem dejicit, quo ultra vires onera imponit. Sic autem beatus Job negando 321 requisivit ista quae protulit, sicut et requirendo negat ea quae illico subjungit, dicens: CAPUT XLVII  Re
Abbreviated transcription (Latin):
c̃ditionẽ homo eligantiꝰ in t̾ra creaturis ceteris aceepit: hoc in flage¬
lo positꝰ pietati sui opificis opponit dicens. Manꝰ tuȩ plasmauert᷑
e fecert̃ me. totũ in circuitu. & sic repente p̃cipitas me: acsi aꝑte di¬
cat. Cur tanta uilitate despicis: quẽ cũ tanta dignitate c̃didisti: &
quẽ ratione reb cȩteris p̃fers. cur ex dolore. supponis: s tam̃ hȩc eadẽ nr̃a
digintas fulget ꝑ ymaginẽ. & longe distat a betitudinis ꝑfectione ꝑ
carnẽ: q dũꝰ sp̃c miscet᷑ pulueri. qͦtãmͦ conectit᷑ infirmitati. Quã seii

Expanded text:
ditionem homo elegantius in terra creaturis caeteris accepit, hoc in flagello positus pietati sui opificis opponit, dicens: Manus tuae plasmaverunt me, et fecerunt me totum in circuitu, et sic repente praecipitas me? Ac si aperte dicat: Cur tanta vilitate despicis, quem cum tanta dignitate condidisti? Et quem ratione rebus caeteris praefers, cur ex dolore supponis? Sed tamen haec eadem nostra dignitas fulget per imaginem, et longe distat a beatitudinis perfectione per carn
Abbreviated transcription (Latin):
omẽm filiũ quẽ recipit. Sepe gͦ mens iusti ut magis securasit.
altiꝰ trepidat: & cũ flagellis cingit᷑. suꝑni uidicii incertitu¬
dine turbat᷑ pauet ne initiũ sequentis dampnationis sit õe
qd̃ patit᷑. & ꝑ cogitationẽ int̾rogat iuidicẽ. qr de uitȩ suȩ meri¬
tis ambigit in ꝑcussione. S cũ uite uirtꝰ ad ocłos mentis re
ne itaꝙ nc̃ dicit᷑ Indica mͥ.cur me ita iudices. Acsi aꝑte di¬
eceret᷑. Quia flagellando me uidicas: ostende qđ ad iudiciũ ꝑ
flagella securũ reddas. Qd tam̃ intellegi. & alit̾ potest. Nã ple¬
rũq uir uistꝰ flagella ad ꝓbationẽ ꝑcipit & uitã suã sub¬

Expanded text:
 sit, trepidat. --Saepe ergo mens justi, ut magis secura sit, altius trepidat; et cum flagellis cingitur, superni judicii incertitudine turbatur. Pavet ne initium sequentis damnationis sit omne quod patitur; et per cogitationem interrogat judicem, quia de vitae suae meritis ambigit in percussione. Sed cum vitae virtus ad oculos mentis redne itaque nunc dicitur: Indica mihi cur me ita judices. Ac si aperte diceretur: Quia flagellando me judicas, ostende quod ad judicium per flagella securum reddas. Quod tamen intelligi et aliter potest. Nam plerumque vir justus flagella ad probationem percipit
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓtunꝰ subinfert᷑. ẜ ñ de pęnis innocentũ rideat. Qd tam̃ ualde &¬
humillimũ sine difficultate cognoscimꝰ: si hoc hunuli mente pẽ¬
samꝰ. Cunctis & eiũ liquet qd̾ om̃e desideriũ pęna ẽ cũ differt᷑: sa
lomone attestante qͥ ait. Spes quȩ differt᷑ affligit aniã. Ridere
aut̃ dĩ ẽ humane uolle afflictioni misereri. unde ꝑ salomonẽ ite¬
rũ dñs reꝓbis in culpa durantib dic̃. Ego qͦq in interitu ur̃o ri¬
debo: idẽ afflictioni ur̃ȩ nulla pietate cõpatior. ante redẽptoris
gͥ aduentũ pęnã suã electi om̃s habuert̃: qr estuante desiderio
incarnationis eiꝰ mysteriũ uidere cupiert᷑: ipso attestante qͥ ait
Mlulti dico uob̃ iusti & ꝓpħȩ uoluert̃ uidere quȩ udetis: & ñ iu

Expanded text:
protinus subinfertur: Et non de poenis innocentum rideat. Quod tamen valde humillimum sine difficultate cognoscimus, si humili hoc mente pensamus. Cunctis etenim liquet quod omne dlomone quoque attestante, qui ait: Spes quae differtur affligit animam . Ridere autem Dei est humanae nolle afflictioni misereri. Unde per Salomonem rursum Dominus reprobis in culpa durantibus dicit: Ego quoque in interitu vestro ridebo ; id est, afflictioni vestrae nulla pietate compatiar. Ante Redemptoris igitur adventum poenam suam electi omnes habuerunt, quia, aestuante desiderio, incarnationis ejus mysterium videre cupierunt, ipso attestante, qui ait: Multi, dico vobis, justi et prophe
Abbreviated transcription (Latin):
iã torm̃ta sequentia incipit. aut tormenta p̾sentia flagellis se¬
quentib extinguit. Hisi enĩ delictis exigentib iustꝰ uidex. & nc̃ &
postmodũ qͦsdã ꝑcuteret. tudas mininie dixisset. Scdo eos qͥ ñ cre¬
diderunt ꝑdidit. Et de iniqͥs psalmista ñ diceret: induant᷑ sic̾ diplo¬
ide confusione sua. Diploidẽ qͥppe duplũ uestimentũ dicimꝰ. Confusioẽ
gͦ sic̃ diploide induti st̃ : qui uixta reatꝰ sui meritũ & tẽporali & ꝑ¬
petua ammaduersione feriunt᷑. Solos quippe pena a supplicio liberat.
qͦs immutat. Nã qͦs p̾sentia mala ñ corrigunt : ad sequentia ꝑducitat
Si aut̃ neqͥꝗͣ qͦsclã pęna p̾sens a supplicio ȩt̾no defenderet: paulus
minime dixisset. Cũ uidicam᷑. ã dño corripim᷑: ut ñ cũ hoc mundo
dampnem᷑. Hinc uoce angłica ad iohem dicit᷑. Eg̾o qͦs amo. redarguo¬

Expanded text:
jam tormenta sequentia incipit, aut tormenta sequentia flagellis prjam tormenta sequentia incipit, aut tormenta sequentia flagellis praesentibus exstinguit. Nisi enim delictis exigentibus justus judex et nunc et postmodum quosdam percuteret, Judas minime dixisset, Secundo eos qui non crediderunt perdidit ; et de iniquis Psalmista non diceret: Induantur sicut diploide confusione sua . Diploidem quippe duplum vestimentum dicimus. Confusione ergo sicut diploide induti sunt qui juxta reatus sui meritum et temporali et perpetua animadversione feriuntur. Solos quippe poena a supplicio liberat quos immutat. Nam quos praesentia mala non corrigunt, ad sequentia perducunt. Si autem nequaquam quosdam poena praesens a supplicio aeterno defenderet, Paulus minime dixisset: Cum judicamur, a Domino corripimur, ut non cum hoc mundo damnemur . Hinc voce ang