comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
conatib ad sũma ꝑuenit. Longuo studio se¬
ges serit᷑: sole atq imbre diutuio nutrit᷑. s tũ
una & subita scintilla ꝯsumit᷑. Paulisꝑ eclifi¬
cia alta ꝓficiunt: s repentinis casib t̾rã petunt
Robusta arbor in aera ꝑ tarda inccem̃ta se eri¬
git: s qͥcqͥd diu ad alta ꝓtulit. semel e simul
cadit. Qͥa gͥ ascensus in labore ẽ. descensus in

Expanded text:
conatibus ad summa pervenit. Longo studio seconatibus ad summa pervenit. Longo studio seges seritur, sole atque imbre diutino nutritur, sed tamen una et subita scintilla consumitur. Paulisper aedificia ad alta proficiunt, sed repentinis casibus terram petunt. Robusta arbor in aera per tarda incrementa se erigit; sed quidquid diu ad alta protulit, semel et simul cadit. Quia igitur ascensus in labore est, descensus in
Abbreviated transcription (Latin):
mũ ñ figunt᷑. Uñ apte ẽ torrenti qͥ raptim tͣn¬
sit in duallib cõparant᷑. Torrens nãꝙ ex mon¬
tanis ad ua defluit: & collectus hyemalib
pliuuis estiuis solib arescit. Ꝙ enĩ t̾rena dili¬
gentes spẽ suꝑne patrie deser̃t: qͣsi ex montib
ualles petunt. Qͦs tñ hyemps p̃sentis uite
inłuplicat. s estas uenturi uidicii exficcat. qa
cũ sol suꝑne distͥctionis incanduetit. reꝓboꝵ¬
leticiã inariditatẽ u̾tit. Bene aũt cdr̃. raptun
t̃nsit in conuallib. Torrent qͥppe ad ꝯualles
raptim tͣnsire ẽ: pͣuoꝵ m̃tes ad ima desideria
sine ullo obstaculo ac difficultate descendere.
Om̃is nãq ascensus in labore ẽ. descensus in
uoluptate: qͥa ꝑ annisũ gressus ad suꝑiora
tendit᷑ : ꝑ remissionẽ uͦ ad inferiora declinat᷑.
Ao montis enĩ u̾ticẽ saxũ subuehere magni
laboris ẽ: eũq: a sũmis ad ima dimitt̾e la¬
bor ñ ẽ. Sine mora uidelicet ꝓruit: qͥ magni

Expanded text:
mum non figuntur. Unde et apte etiam torrenti, qui raptim transit in convallibus, comparantur. Torrens namque ex montanis ad ima defluit, et collectus hiemalibus pluviis, aestivo sole arescit. Qui enim terrena diligentes, spem supernae patriae deserunt, quasi ex montibus valles petunt. Quos tamen hiems praesentis vitae multiplicat, sed aetas venturi judicii exsiccat, quia cum sol supernae distetitiam in ariditatem vertet. Bene est autem dicere, raptim transit in convallibus. Torrentem quippe ad convalles raptim transire, est pravorum mentes ad ima desideria sine ullo obstaculo ac difficultate descendere. Omnis namque ascensus in labore est, descensus in voluptate, quia per adnisum gressus ad superiora tenditur, per remissionem vero ad inferiora declinatur. Ad montis enim verticem saxum subvehere magni laboris est, idemque a summis ad ima dimittere labor non est. Sine mora videlicet proruit, qui magnis
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sentis uite desideria ñ habere: mundũ & ꝓfessi
b ꝓpinquoꝵ pretoria ircũpere: t̾renarũ rerũ iur¬
gus uacare ⁊ libertatẽ intine qͥetis relinquere:
ce mundi in se studia iã dudũ destructa reparare.
ti seculo inchoata iã uite ꝑfectio soluerat: s mor¬
dinatꝰ amor t̾rene cognationis ligat. Q enĩ dis¬
tricto studio & ñ dissolutis gressib et̾ne spon¬
sionis premiũ sequunt᷑: sic̃ semet ip̃os ꝓ diui¬
no amore despiciunt: sic cuncta quib se senti¬
unt p̃peduri postponunt. Et cũ ꝑ deo necesse ẽ
ut quib ualent cunctis inseruiant: ꝑdeo pͥ¬
uata obsequia cẽ ꝓpinqͥs negant. hinc ẽ enĩ qd̃
qͥdã cũ diceret. ꝑmitte mͥ priꝰ ire & sepelire pa¬
trẽ meũ: ueritatis ore ꝓtinꝰ audiuit. Sine ut
mortui sepeliant mortuos suos:tu aũt uade
anmincia regnũ dĩ. Qua in re notandũ ẽ qͥa
electus discipulꝰ dũ a parentis sepultura cõpes¬

Expanded text:
praesentis vitae praesentis vitae bus propinquorum, praetoria irrumpere, terrenarum rerum jurgiis vacare, libertatem intimae quietis relinquere, et mundi in se studia jamdudum destructa reparare. ti saeculo inchoata jam vitae perfectio solverat, sed inordinatus amor terrenae cognationis ligat. Qui tricto studio, et non dissolutis gressibus aeternae sponsionis praemium sequuntur, sicut semetipsos pro divino amore despiciunt, sic cuncta, quibus se sentiunt praepediri, postponunt; et cum pro Deo necesse est ut quibus valent cunctis inserviant, pro Deo privata obsequia etiam propinquis negant. Hinc est enim quod quidam cum diceret: Permitte mihi prius ire et sepelire patrem meum , Veritatis ore protinus audmortui sepeliant mortuos suos: tu autem vade, annuntia regnum Dei. Qua in re notandum est quia electus discipulus dum a parentis sepultura compes
Abbreviated transcription (Latin):
duine scĩe sermo dissipat᷑: quia iuxta ueritatis
sententiã. obortũ semen spine oppͥmunt ⁊ cũ u̾bũ
dei a memoria ĩportune t̾renarũ retũ sollititudme
expellunt. Dissolutis itaq gressib in rete ãbr¬
lant: qui dũ mundũ ꝑfecte ñ desert̃. semet ip̃os
gͣdiendo obligant. ne gradiant᷑. Et st̃ pleriq qͥ ñ
solũ aliena ñ appetunt: uerũ etiã cuncta que pos¬
sederant in mundo derelinquunt. Semet ipsos
despiciunt: nullã p̃sentis uite głam reqͥit̃. Ab
huiꝰ mundi se actionib separant: ce penes se qͥc
qͥd ꝓsꝑitatis arriserit calcant. S tñ adhuc uin¬
culo carnalis cogitationis obligau. dũ amori ꝓpin¬
qͥtatis indiscrete deseruiunt: ad ea sepe ꝑ affectũ
cognationũ redeunt. que iam & cũ ꝓpͥo despectu
subegert̃. Cũꝙ plusꝙͣ necesse ẽ. carnis ꝓpinquos
diligunt: retracti exteriꝰ a cordis parente duuidunt᷑
Nã sepe qͦsdã uidimꝰ qͣntũ ad ꝓpriũ studiũ spectat

Expanded text:
ientiae sermo dissipatur, quia, juxta Veritatis sententiam , obortum semen spinae opprimunt, cum verbum Dei a memoria importunae terrenarum rerum sollicitudines expellunt. Dissolutis itaque gressibus in rete ambulant, qui dum mundum perfecte non deserunt, semetipsos gradiendo obligant, ne gradiantur. 40. Et sunt plerique qui non solum aliena non appetunt, verum etiam cuncta quae possederant in mundo derelinquunt, semetipsos despiciunt, nullam praesentis vitae gloriam requirunt, ab hujus mundi se actionibus separant, et pene quidquid prosperitatis arriserit calcant. Sed tamen adhuc vinculo carnalis cognationis obligati, dum amori propinquitatis indiscrete deserviunt, ad ea saepe per effectum cognationum redeunt, quae jam et cum proprio despectu subegerunt. Cumque plus quam necesse est carnis propinquos diligunt, retracti exterius, a cordis parente dividuntur. Nam saepe quosdam videmus, quantum ad proprium studium spectat, jam
Abbreviated transcription (Latin):
sus ignoro illos. & nesciert̃ filios suos: Hi
custodiert̃ eloqͥũ tuũ &e pactũ tuũ: seruaue¬
rt̃ iudicia tua. Ille enĩ scire dñm familiar̃
appetit: qͥ p̃ amore pietatis nescire desiderat. qͥ
carnalit̾ sciuit. Graui ce enĩ dampno scia diui¬
na minuit᷑. si cũ carnis noticia partit᷑. Ext̃ ceg¬
natos gͦ qͥsq ac ꝓximos debet fieri si uult pa¬
renti omniũ uertꝰ iungi: qͣtuiꝰ eosdẽ qͦs ꝓpter
deũ utilit̾ negligit tanto solidiꝰ diligat : quan¬
to in eis affectũ solubilem copule carnalis ig¬

Expanded text:
 Ignoro illos, et nescierunt filios suos, hi custodierunt eloquium tuum et pactum tuum, et servaverunt judicia tua . Ille enim scire Deum familiarius appetit, qui prae amore pietatis nescire desiderat quos carnaliter scivit. 232 Gravi etenim damno scientia divina minuitur, si cum carnis notitia partitur. Extra cognatos ergo quisque ac proximos debet fieri, si vult parenti omnium verius jungi, quatenus eosdem quos propter Deum utiliter negligit tanto solidius diligat, quanto in eis affectum solubilem copulae carnalis ig
Abbreviated transcription (Latin):
ñ potest meus ẽẽ discipłs. Quo in loco uidelicet
dũ ꝓpinquoꝵ odio anme qͦq nr̃e odiũ subi¬
fertur: patent̾ ostendit᷑ qͥa sic ꝓpinqͦs sic̃ nosmet¬
ip̃os odio habere precipunͣ. ut hos ad et̾na rapi¬
entes. eoꝵq carnalẽ grãm cũ prepedit postpo¬
nentes discamꝰ tẽperata eos discretionis arte
sic sciat ꝑ amorẽ odiũ surgere. ut ualeamꝰ eõ

Expanded text:
n potest meus esse discipulus . Quo in loco videlicet, dum propinquorum odio animae quoque nostrae odium subinfertur, patenter ostenditur quia sic propinquos, sicut nosmetipsos odio habere praecipimur, ut hos ad aeterna rapientes, eorumque carnalem gratiam cum praepedit postponentes, discamus temperata eos discretionis arte sic sciat per amorem odium surgere, ut
Abbreviated transcription (Latin):
census. nec ea que dͥ st̃ in infumis Nunctades¬
piciat: &e hec apd̃ semet ip̃m recte ordinanꝰ sũ¬
moꝵ amore tuscendat. Sollerti gͦ cura ꝓuiden¬
dũ ẽ. ne carnis gr̃a subrepat: atq a recto itin̾e
cordis gressũ deflectat: ne uim suꝑn amcris
ĩpecliat: & surgeritẽ & mentẽ suꝑ imposito
pondere deorsũ p̃mat. Sic c enĩ quisꝙ ꝓpmqͦ¬

Expanded text:
ec ea quae sibi sunt in infimis conjuncta despiciat, et, haec apud semetipsum recte ordinans, summorum amore transcendat. Solerti ergo cura providendum est ne carnis gratia subrepat, atque a recto itinere cordis gressum deflectat, ne vim superni amoris impediat, et surgentem mentem superimposito pondere deorsum premat. Sic etenim quisq
Abbreviated transcription (Latin):
necessaria ꝓpinquos carnis ñ diligunt: s amo¬
re sp̃ualiũ ipsã in se dilectionẽ uincunt: qͣtmꝰ
sic eã discretionis moderamine tẽꝑent ⁊ ut per
hanc in paruo saltẽ ac minimo. a recto itinere
ñ declinent. Qͦs bene nob̃ ꝑ significationẽ in
nuunt uacce. que sub archa clñi ad monta¬
na tendentes. affectu simul ce rigido sensug̃¬
duint᷑: sic̃ scͥptũ ẽ. Tollentes duas uaccas que
lactabant uitłos. iunxert̃ ad plaustrũ. uituloᷤ

Expanded text:
unt, sed amore spiritalium ipsam in se dilectionem vincunt, quatenus sic eam discretionis moderamine temperent, ut per hanc in parvo saltem ac minimo a recto itinere non declinent. Quos bene nobis per significationem vaccae innuunt, quae, sub arca Domini ad montana tendentes, affectu simul et rigido sensu gradiuntur, sicut scriptum est: Tollentes duas vaccas quae lactabant vitulos, junxerunt ad plaustrum, vitul
Abbreviated transcription (Latin):
expectate paulisꝑ. Theman quippe auster: saba
aũt rete int̾p̃tat᷑. Qd hic ꝑ austrũ qͥ afflata tepo¬
rib m̃bra disoluit. nͥ fluxa uiuendi rernissio: qͥd
ꝑrete. nͥ actionis obligatio demonstrat᷑: Q enĩ
dissoluta m̃te ea que et̾na st̃ appetunt: ne gressu
libero ad cleũ ꝓdeant. ip̃i se suis mordinatis cona¬
tib ligant. Cũq fluxis ou̾sationis sue actib ĩpli¬
cant᷑ quasi remansuros in retis macłis pedes po¬
nunt. Utenĩ paulo suꝑiꝰ qͦsdã ad dernctas iã cul¬
pas rethi ꝑ aꝑta quedã ce ñ deuicta uitia diximus.
ita ñmilli ad ea que reliquerant recleunt. ꝑ que¬
dã que uł honestatis nõie. uł laudis honore pal¬
liant᷑. Iã st̃ pletiꝙ qͥ iã aliena ñ appetunt: atq ab
huiꝰ mundi iurgiis inchoato qͥetis arore diuidim¬
tur: erudiri sacͥs eloquiis sitiunt: uacare suꝑnis
dtẽplationib dcupiscunt: nec tñ ꝑfecta ammili¬
bertate curã rerũ familiariũ desert̃. Cui sepe dũ

Expanded text:
ate diligunt. --Theman quippe Auster, Saba autem rete interpretatur. Quid hic per Austrum, qui afflata teporibus membra dissolvit, nisi fluxa vivendi remissio, quid per rete nisi actionis obligatio demonstratur? Qui enim dissoluta mente ea quae aeterna sunt appetunt, ne gressu libero ad Deum prodeant, ipsi se suis inordinatis conatibus ligant; cumque se fluxis conversationis suae actibus implicant, quasi remansuros in retis maculis pedes ponunt. Ut enim paulo superius quosdam ad devictas jam culpas retrahi per aperta quaedam et non devicta vitia diximus, ita nonnulli ad ea quae reliquerant redeunt per quaedam quae vel honestatis nomine, vel laudis honore, palliantur. Nam sunt plerique qui jam aliena non appetunt, atque ab hujus mundi jurgiis inchoato quietis amore dividuntur, erudiri sacris eloquiis sitiunt, vacare supernis contemplationibus concupiscunt; nec tamen perfecta animi libertate curam rerum familiarium deserunt, cui saepe dum
Abbreviated transcription (Latin):
qͣtuiꝰ & tͣnseunte oꝑe oꝑis causa ñ transeat. que
uite p̃mia post uitã parat. S hec curare reꝓbi¬
negligunt: qͥa ꝓfecto ambulantes in uacuũ. ui¬
tã sequentes fugiunt: iuenientes ꝑdurit. Me
liꝰ uͦ a pͭuoꝵ rinitatione cõpescrm: sieoꝵ dãpnã ex

Expanded text:
t transeunte opere, operis causa non transeat quae vitae praemia post vitam parat. Sed haec curare renegligunt, quia profecto, ambulantes in vacuum, vitam sequentes fugiunt, invenientes perdunt. Unde melius a pravorum imitatione compescimur, si eorum damna ex
Abbreviated transcription (Latin):
uite m̾cedẽ bene agendo ñ p̃uidet: in ꝯspectu cdm̃
uacuus apparet. Hinc de iustis ꝑ psalmistã d̃t.
Uenientes aũt uenient in exltatione: portantes
mampulos suos. Ad exam̃ qͥppe iudicii portan¬
des mantpłos ueriunt: qͥ in semet ipsis recta oꝑa
qͥb uitã mereant᷑ ostendunt. hinc de uno quoq
electo psalmista iterũ dicit. Q ñ accipit in uano
animã suã. In uano nãq anmã suã accipit. qͥ
sola p̃sentia cogitans. que se sequant᷑ in ꝑpeniũ

Expanded text:
vitae mercedem bene agendo non providit, in conspectu Domini vitae mercedem bene agendo non providit, in conspectu Domini vacuus apparet. Hinc de justis per Psalmistam dicitur: Venientes autem venient in exsultatione, portantes manipulos suos . Ad examen quippe judicii portantes manipulos veniunt qui in semetipsis recta opera quibus vitam mereantur ostendunt. Hinc de unoquoque electo Psalmista iterum dicit: Qui non accepit in vanum animam suam . In vanum namque animam suam accipit, qui, sola prae
Abbreviated transcription (Latin):
uł qͥb libet occasionib erũpat ⁊ reproboꝵ tam̃ se¬
mite semꝑ inuolute st̃: ut pͣiuis ꝯcupiscentiis
dediti. aut bona nulla appetant ⁊ aut appetenteᷤ
infirmo desidetio ad hec nequaꝙͣ m̃tis lib̾os gres¬
sus tenclant. Recta enĩ arit ñ inciptunt: aut in
ip̃o fracti itinere ad hec minime ꝑtingunt. Uñ
sit plerũq ut ad amorẽ suũ lassati redeant : seseꝙ
ab interitione animi. in carnis uoluptatib ster¬
nant: sola que tͣnseunt cogitent: nulla que secũ
ꝑmaneant curent. Uñ ce apte subdit᷑. Ambula¬
qͥa nicħ secũ de fructu laboris su portant. Alius
nãq adipiscendis honorib exsudat : aliꝰ młtipli¬
candis fatultatib estuat ⁊ aliꝰ ꝓmerendis laudib
anhelat: s qͥa cuncta hec hic qͥsꝙ moriens de¬
serit : labores in uacuũ ꝑdidit: qui secũ ante
iudicẽ nicħ tulit. Quo contͣ bene ꝑ legẽ łr᷑ . sł ap
parebis in ꝯspectu dñi uacuus. Q enĩ ꝓmerende

Expanded text:
vel quibuslibet ex occasionibus erumpat, reproborum tamen semitae semper involutae sunt, ut pravis concupiscentiis dediti, aut bona nulla appetant, aut appetentes infirmo desiderio, ad haec nequaquam mentis liberos gressus tendant. Recta enim aut non incipiunt, aut, in ipso fracti itinere, ad haec minime pertingunt. Unde fit plerumque ut ad morem suum lassati redeant, seseque ab intentione animi in carnis voluptatibus sternant, sola quae transeunt cogitent, nulla quae 230 secum permaneant curent. Unde apte subdituqui nil secum de fructu sui laboris portant. Alius namque adipiscendis honoribus exsudat, alius multiplicandis facultatibus aestuat, alius promerendis laudibus anhelat; sed quia cuncta haec hic quisque moriens deserit, labores in vacuum perdidit, qui secum ante judicem nihil tulit. Quo contra bene per legem dicitur: Non apparebis in conspectu Domini vacuus . Qui enim promerendae
Abbreviated transcription (Latin):
tis ocłos trucidat: qͥa sepe sicbona oꝑa int̾ficit.
ut hec se amit̾e ip̃e qui captus ẽ dolens cernat
Nã genit pletũꝙ animꝰ: ce tñ carnis sue delecta¬
tionib uictꝰ. bona que genuit amaus ꝑdit: ce ea
que patit᷑ dãpna ꝯsiderat: ñ tñ uͥtutis brachiũ ꝯtͣ
tegẽ babysonis leuat. Sdũ uidens neqͥcie ꝑpeiͣti¬
one ꝑcutit᷑: ad hoc qñꝙ pecc̃i usu ꝑducitur. ut ip̃o
qͦꝙ rationis lumine pͥuet᷑. Uñ babylonis rex ex¬
tinctis priꝰ filus. sedechie ocłos eruit: qͥa malignꝰ
sp̃s subductis priꝰ bonis oꝑib. post ce intelligente
lum̃ tollit. Qd recte in reblata sedechias patit᷑. Re¬
blata quippe: młta hec int̾p̃tat᷑. Ei enĩ qñq &e lum̃¬

Expanded text:
tis oculos trucidat, quia saepe sic bona opera interficit ut haec se amittere ipse qui captus est dolens cernat. Nam bona gignit plerumque animus, et tamen carnis suae delectationibus victus bona quae genuit amans perdit, et quae patitur damna considerat, nec tamen virtutis brachium contra regem Babylonis levat: sed dum videns nequitiae perpetratione percutitur, ad hoc quoque peccato superducitur, ut ipso quoque rationis lumine privetur. Unde Babylonis rex, extinctis prius filiis, Sedechiae oculos eruit, quia malignus spiritus subductis prius bonis operibus, post intelligentiae lumen tollit, quod recte Sedechias in Reblatha
Abbreviated transcription (Latin):
Tempore quo fuerint disfipati peribt̃. Qͦs eñi
& t̃c cẽ exteriꝰ ꝑeunt : qͥ intꝰ cludũ et̾na negligen¬
do periert̃. De quib recte sb̃dit᷑. Et ut incalue
ꝙ cũ incaluerit sol de loco suo soluit᷑: qͥa in¬
dicio intime clistrictionis appropinqͣnte. cũ
iã ꝑ cognitionẽ pene feruere ceꝑit. ab ea cui
dudũ inheserat carnis sue delectatione sepa¬

Expanded text:
Tempore quo fuerint dissipati peribunt. 33. Quanet tunc etiam exterius pereunt, qui intus dudum aeterna negligendo perierunt. 226 De quibus recte additur: Et ut incaluerque cum incaluerit, de loco suo solvitur, quia judicio intimae districtionis appropinquans, cum jam per cognitionem poenae fervere coeperit, ab ea, cui dudum inhaeserat, carnis suae delectatione sepa
Abbreviated transcription (Latin):
qͥa udelicet et̾na ñ intelligt̃: nͥ cũ ꝓ tẽporali¬
b iam sine em̃datione pumiunt᷑. Tunc mens
estuat: &e infructuose penitentie se ignib ĩflã¬
mat. Duci ad suppliciũ timet: p̃sentẽ uitã ex
desiderio retinet. S de loco suo soluit᷑: qͥa obles¬
tam̃ta carius deserens eiꝰ duricia ꝑ suppliciũ
liquat᷑. S qͥa miqͥ om̃s qͥd abstractionis sue
tp̃e patiant᷑ audiumꝰ: adhuc aliqͣ qͥb in liber¬
tatis sue spacio ĩplicarit᷑ audiamꝰ. Sequit᷑. Inuo
lute sc̃ senate gressuĩ eoꝵ. Om̃e qͦd inuoluit᷑
in temet ip̃m replicat᷑. Et st̃ ĩmnulli qͥ seducen¬
tib uitiis obiuare qͣsi tota intentione delibe¬
rant: s irrnente tẽptationis articulo. in delibe¬
rationis ꝓposito ñ ꝑdurant. Aliꝰ nãq pͣuo au
susuꝑbie inflatꝰ. cũ magna eẽ p̃mia huilitati

Expanded text:
oralibus jam sine emendatione puniuntur. Tunc mens aestuat, et infructuosae poenitentiae se ignibus inflammat, duci ad supplicium timet, praesentem vitam ex desiderio retinet; sed de loco suo solvitur, quia oblectamenta carnis deserens, ejus duritia per supplicium liquatur. Sed quia iniqui omnes quid abstractionis suae tempore patientur audivimus, adhuc aliqua quibus in libertatis suae spatio implicantur audiamus. Seq « Omne quod involvitur in se ipsum replicatur. Et sunt nonnulli qui seducentibus vitiis obviare quasi tota intentione deliberant, sed irruente tentationis articulo, in deliberationis proposito non perdurant. Alius namque pravo usu superbiae inflatus, cum magna esse praemia humilitati
Abbreviated transcription (Latin):
tu claustra recolligit. cũ lingue ñ patĩa. s ꝓca¬
citatis sue satisfactio frenũ ponit. Uix gͥ sero post
diicia illata se cohibet: qͥa ce a cursu seꝑe spu¬
mantes eqͦs ñ presidentis dextera. s campi t̃¬
minꝰ cohercet. Bene gͦ de reprobis cr inuolute
st̃ semite gressiuĩ eoꝵ: qͥa recta quidẽ deliberan¬
do appetunt. s ad ꝯfueta semꝑ mala replicant᷑
Et qͣsi extͣ se extensi ad semet ipsos ꝑ cutuitũ
redeurit: qͥ bona quidẽ cupiunt. s a malis nũ¬
qm rececłt. Esse quippe hũiles s tñ sine despec¬
tu÷ ẽẽ dtenti ꝓpriis s sine necessitate : eẽ casti.
s sine maceratione corporis: ẽẽ patientes. s
sine dtumeliis uolunt. Cũꝙ adipisci uͥtutes
quert̃. s labores uͥutũ fugiunt⁊ qͥd aliud ꝙͣ¬

Expanded text:
tii claustra recolligit, cum linguae non patientia, sed procatii claustra recolligit, cum linguae non patientia, sed procacitatis suae satisfactio frenum ponit. Vix igitur sero post convicia illata se cohibet, quia ex cursu saepe spumantes equos non praesidentis dextera, sed campi terminus coercet. Bene ergo de reprobis dicitur: Involutae sunt semitae gressuum eorum, quia recta quidem deliberando appetunt, sed ad consueta semper mala replicantur; et quasi extra se tensi, ad semetipsos per circuitum redeunt, qui bona quidem cupiunt, sed a malis nunquam recedunt. Esse quippe humiles, sed tamen sine despectu; esse contenti propriis, sed sine necessitate; esse casti, sed sine maceratione corporis; esse patientes, sed sine contumeliis volunt; cumque adipisci virtutes quaerunt, sed labores
Abbreviated transcription (Latin):
ocłis sp̃e. uł ad memoriã reducta. cũ subita tẽp¬
tatione. dcutit᷑. ꝓtinꝰ a pͥstina p̃paratione dissipat᷑:
& qͥ otͣ hanc clipeũ deliberationis erexerat. delec¬
tationis iacło ꝯfossus iacet: sicq eũ luxutia ener¬
uem suꝑat. ac si nulla dtͣ eã intentionis arma
p̃parasset. Aliꝰ iracundie flãmis accendit᷑: e usꝙ
ad inferendas ꝓximis ꝯtumelias effrencit᷑. Cũ
uͦi nulla furoris animũ occasio pulsat. qͣnta sit
mansuetudims uirtꝰ. qnta patĩe altitudo oside¬
rat: seꝙ cẽ cont᷑ ꝯtumelias patientẽ parat. S cũ
parua qualibet cõmotionis occasio nascit᷑. repen¬
te ad uoces &e otumelias medullitꝰ inflãmatur:
ita ut ñ solũ ad memoriã patientia ꝓmissa ñ re¬
deat: s & semetipsã mens &e ea que loqͥt᷑ ꝯuitia
ñ agnoscat. Cũq furori plene satisfecerit: quasi
post exercitiũ in tͣnqͥllitatẽ redit: ce t̾e se ad silen¬

Expanded text:
bita tenbita tentatione concutitur, protinus a pristina praeparatione dissipatur; et qui contra hanc clypeum deliberationis erexerat, delectationis iaculo confossus jacet; sicque eum luxuria enervem superat, ac si nulla contra eam intentionis arma praeparasset. Alius irae flammis accenditur, et usque ad inferendas proximis contumelias effrenatur. Cum vero nulla furoris animum occasio pulsat, quanta sit mansuetudinis virtus, quanta patientiae altitudo considerat, seque etiam contra contumelias patientem parat; sed cum parva quamlibet commotionis occasio nascitur, 227 repente ad voces et contumelias medullitus inflammatur; ita ut non solum ad memoriam patientia promissa non redeat, sed et semetipsam mens et ea quae loquitur non agnoscat. Cumque furori plene satisfecerit, quasi post exercitium in tranquillitatem redit, et tunc se ad silen
Abbreviated transcription (Latin):
uniꝰ inuiria u̾bi płsaui̾t. ad ꝯsuetã ꝓtinꝰ elatio¬
nẽ redit: sicq ad tumorẽ ducit᷑. ut neqͣquã qͥa
hũilitats bonũ. cupierat recordet᷑. Aliꝰ auaci¬
cia estuans. augendis facultatib anhelans. cũ
p̃cetire omĩa uelocit᷑ ꝯspicit: uagaritẽ ꝑ dcupis¬
centias m̃tẽ figit. Decernit iã ml appetere. adeꝑ
ta tĩnĩ sub magni moderaminis fceno possidẽ
S cũ repente fuerint ocłis oblata que place¬
ant: in ambitione ꝓtuiꝰ mens anhelat. Semet¬
ipsã ñ capit ⁊ adipiscendi hec occasionẽ querit:
ce oblita ꝯscientie quã secũ pepigerat. cogitatio¬
nũ se stimulis ꝑ desideria acquisinionis inqͥetat.
Aliꝰ luxurie tabe polluit᷑. ce longa iã osuetudine
captꝰ denet᷑. Quanta aũt castitans sit munditia
ospicit: ce carne uinti tͦpe dep̃hendit. Restͥngere
gͦ uoluptatũ fluxa deliberat: & resultare osue¬
tudini qͣsi totis se uirib parat. S uł obiecta

Expanded text:
it, ad consuetam protinus elationem redit, sicque ad tumorem ducitur, ut nequaquam quod humilitatis bonum concupierat, recordetur. Alius avaritia aestuans, augendis facultatibus anhelans, cum praeterire omnia velociter conspicit, vagantem per concupiscentias mentem figit. Decernit jam nihil appetere, adepta tantummodo sub magni moderaminis freno possidere; sed cum repente fuerint oculis oblata quae placent, in ambitione protinus mens anhelat, semetipsam non capit, adipiscendi haec occasionem quaerit, et oblita continentiae quam secum pepigerat, cogitationum stimulis sese per desideria acquisitionis inquietat. Alius luxuriae tabe polluitur, et longa jam consuetudine captus tenetur, quanta autem castitatis sit munditia, conspicit, et a carne vinci turpe deprehendit. Restringere ergo voluptatum fluxa deliberat, et resultare consuetudini quasi totis se viribus parat; sed ob
Abbreviated transcription (Latin):
dis ceruicem subdit. Aliꝰ rebellantẽ iã ĩpatien¬
tiã strauit: s manẽ glam necdũ uicit. Et cũ
se ꝑ hanc mundi honorib inserit: ꝯfixꝰ cau¬
sarũ stimulis ad ĩpatientiã captꝰ redit. Cũq
manis gła ad defensionẽ sui ammũ erigit: &
illã uictus tolerat quã suꝑauit. Aliꝰ manẽ glo¬
riã iã subdidit: s tñ ĩpatientiã necdũ strauit.
Et cũ multa resistentib ꝑ ĩpatĩam minat᷑: eru¬
bescens ñ impłe qͦd loquit᷑. sub manis głe iu

Expanded text:
ervicem subdit. Alius rebellantem jam impatientiam stravit, sed inanem gloriam necdum vicit, et cum se per hanc mundi honoribus inserit, confixus causarum stimulis ad impatientiam captus redit; cumque inanis gloria ad defensionem sui animum erigit, et illam victus tolerat, quam superavit. Alius inanem gloriam subdidit, sed tamen impatientiam necdum stravit; et cum multa resistentibus per impatientiam minatur, erubescens non implere quod loquitur, sub inanis gloriae
Abbreviated transcription (Latin):
uicia uehem̃t̾ accingunt: s quedã subigẽ ne¬
gligunt. Cũꝙ se. dtͣ ista ñ erigunt: & ula ꝯtͣ
se reparant que subegert̃. Aliꝰ nãꝙ iã carnẽ a
luxutia edomuit: s tam̃ adhuc m̃tẽ ab auari¬
cia ñ frenauit. Cũꝙ: se in mundo ꝑ exercenda
auaricia retinet: cũq a t̾rens actib ñ recedit:
erũpente occasionis articulo. cẽ in luxuriã
labit᷑. quã iam subegisse uidebat᷑. Aliꝰ auari-¬
cie estũ uicit: s nequaqͣm nim luxurie sub

Expanded text:
itia vehementer accingunt, sed quaedam subigere negligunt; cumque se contra ista non erigunt, et illa contra se reparant quae subegerunt. Alius namque jam carnem a luxuria edomuit, sed tamen adhuc mentem ab avaritia non refrenavit; cumque se in mundo pro exercenda avaritia retinet, cumque a terrenis actibus non recedit, erumpente occasionis articulo, etiam in luxuriam labitur, quam jam subegisse videbatur. Alius avaritiae aestum vicit, s
Abbreviated transcription (Latin):
suoꝵ ꝯsciꝰ ea que possidet indigentib iã lar¬
giri desiderat: s tñ ne datis reb egeat ip̃e for¬
midat. Cũꝙ carnis subsidia resetuando rre¬
pidus ĩparat ab alim̃tis miscd̃e animã necat:
&e cũ pati in t̾ra inopiã metuit: et̾nã sibi abun¬
daniã suꝑne refectionis abscidit. Recte g̃ dr qͥ
tiunent primnã uruet suꝑ eos nix: qͥa qͥ dculcan¬
da abinfimis metuunt. a sũmis metuenda pa¬
tiuit᷑: &e cũ tͤnsire nolunt qͦd calcare poterant.
nuliciũ de suꝑnis excipiunt. qͦd tolerare neqͣ¬
quã posst᷑. S hec agertes: mundi głam tẽporab̾r
optinent. Qd aũt tẽpore uocationis sue factu

Expanded text:
us, ea quae possidet indigentibus jam largiri desiderat, sed tamen ne datis rebus egeat ipse formidat. Cumque carnis subsidia reservando trepidus praeparat, ab alimentis misericordiae animam necat; et cum pati in terra inopiam metuit, aeternam sibi abundantiam supernae refectiment pruinam, irruit super eos nix, quia qui conculcanda ab infimis metuunt, a summis metuenda patiuntur; et cum transire nolunt quod calcare poterant, judicium de supernis excipiunt, quod tolerare nequaquam possunt. Sed haec agentes, mundi gloriam temporaliter obtinent. Quid autem tempore vocationis suae fa
Abbreviated transcription (Latin):
uoluptatũ desid̾ia ꝑtͣhunt: s ad inferm claust᷑
repente ꝑducuut᷑. ¶a enĩ hoc cẽ qͦd qͣlibet lon¬
geiuitate extensũ ẽ. si sine claudit᷑. longũ ñ ẽ. ex
fine miseri colligunt. breue fuisse qđ amit¬
tendo tenuert̃. Uñ bene ce ꝑ salomonẽ d̃r. Si
mł̃tis annis uixerit hõ. & in his om̃ib lecatꝰ
fuĩt: meminisse debet tenebrosi ip̃is. & dierũ
młtoꝵ: qͥ cũ uenerint. uanitatis arguunt᷑ p̃¬
terita. Stulta & enĩ mens cũ malũ repente in¬
uenĩt. qd̃ neqͣqͣm p̃terit: et̾nitatẽ eiꝰ tolerando
intelligit. qͥa qd̃ p̃tetire potuit. uanũ fuit. Sci
la st̃. que infirmis eoꝵ m̃tib. ex p̃serti usla
ꝯtͣlicunt. Cũq adu̾sa in infimis positimeu¬
unt: in suꝑni iudicii rectitudinẽ offendt̃.

Expanded text:
atis desideria trahuntur, sed ad inferni claustra repente deducuntur. Quia enim hoc etiam, quod qualibet longaevitate extensum est, si fine clauditur, longum non est; ex fine miseri colligunt, breve fuisse quod amittendo tenuerunt. Unde bene per Salomonem dicitur: Si multis annis vixerit homo, et in his omnibus laetus fuerit, meminisse debet tenebrosi temporis, et dierum multorum, qui cum venerint, vanitatis arguentur praeterita . Stulta etenim mens cum malum repente invenerit, quod nequaquam praeterit, aeternitatem ejus tolerando intelligit, quia quod praeterire potuit vanum fuit. Sciela quae infirmis eorum mentibus ex praesenti vita contradicant; cumque adversa in infimis perpeti metuunt, in superni judicii rectitudinem offendunt.
Abbreviated transcription (Latin):
sic̃ dño płacuit ita factũ ẽ: sit nom̃ dñi bene¬
dc̃m. S indiscrete m̃ites hanc iuiuendi regłam
nesciunt: ce quo iuas dei dissolute appetunt:
eo ad mundi itinera stulte replicant᷑. Recte gͥ
morat: qͥa qͦs auster reꝓbi teporis solut̾e: hos
nmairũ rece ĩplicationis tenet. Bene aũt pͣuoꝵ
facta describens. ꝯsiderati hec admonet: qͥa ꝑ¬
u̾sa agendo diligimiꝰ: s hec insa in aliis duudi¬
cauiꝰ. & que in nobis mritꝰ chiudicanda credimꝰ.
qͣm sint turpia in alioꝵ actione cognoscimꝰ. Sic¬
ꝙ fit: ut ad semet ipsã mens recleat: & agere
quod rep̃hendit erubescat. Quasi enĩ ab specło
feda facies displicet: cũ mens a uita simili in
se ip̃a qͦd au̾setur uidet. Ait gͦ. Considerate semi¬
tas theme. itinera saba: & expectate paulisꝑ.
Ac si aꝑte lice̾t. Dãpna aliem teporis attendite:
ce t̃t spem de et̾ius firmiꝰ sumitis: si recto cordiᷤ
ocło quod maliis displicet uideuis. Bene aũt cłr¬

Expanded text:
ta factum est; sit nomen Domini benedictum . Sed indiscretae mentes hanc vivendi regulam nesciunt, et quo vias Dei dissolute appetunt, eo ad mundi itinera stulte replicantur. 44. Tepomorat, quia quos Auster reprobi teporis solverit, hos nimirum rete implicationis tenet. Bene autem pravorum facta describens considerare haec admonet, quia perversa agendo diligimus, sed haec visa in aliis dijudicamus; et quae in nobis minus dijudicanda credimus, quam sint turpia in aliorum actione cognoscimus; sicque fit ut ad semetipsam mens redeat, et agere quod reprehendit erubescat. Quasi enim a speculo foeda facies displicet, cum mens a vita simili in se ipsa quod aversetur videt. Ait ergo: Considerate semitas Theman, itinera Saba, et exspectate paulisper. Ac si aperte diceret: Damna alieni teporis attendite, et tunc spem de aeternis firmius sumetis, si recto cordis oculo quod in aliis displiceat videtis.  Vet
Abbreviated transcription (Latin):
parcat. Ac si aꝑte diceret᷑ Qͥa ideo hic qͥbdã par¬
cit. ut eos in ꝑpetuũ feriat: ideo hic me feriat
ut ñ parcendo inꝑpetuũ parcat. Exafflictione
enĩ ꝯsolor: qͥa cortuptionis hũane putredinẽ
sciens. ad spẽ salutis ex uuln̾e certus reddor
Qd qͥa ñ tur̃ati. s humili mente elidit: sub¬
ningendo ut p̃dixiniꝰ patefecit dicens. Nec ꝯtͣdi¬
cã sermonib sc̃i. Plerũq ad nos u̾ba dei ñ ft̃ dic
toꝵ sonitꝰ: s effectus oꝑationũ. In eo enĩ nobis
raret. S qͥd de ꝑcussore suo sentiat indicat. qͥsẽ
iã cliximꝰ quẽ ferientẽ tolerat. sc̃m uocat. d̾eqͥ¬

Expanded text:
parcat. Ac si aperte diceretur: Qui ideo hic quibusdam parparcat. Ac si aperte diceretur: Qui ideo hic quibusdam parcit, ut eos in perpetuum feriat; ideo hic me feriat, ut non parcendo, in perpetuum parcat. Ex afflictione enim me consolor, quia corruptionis humanae putredinem sciens, ad spem salutis ex vulnere certus reddor. Quod quia non tumenti sed humili mente edidit, subjungendo, ut praediximus, patefacit, dicens: CAtorum sonitus, sed effectus operationum. In eo enim nobis raret. Sed quid de percussore suo sentiat, indicat, qui sicut jam diximus quem ferientem tolerat, sanctum vocat. Seq
Abbreviated transcription (Latin):
duallib. Reꝓboꝵ mens qͥa sola p̃sentia diligit:
plerũq nc̃ tanto aliena existit au̾bere. qͣnto
post extͣnea remanit ab hereditate: & suꝑba u¬
stos despicit. qͦs pat̾na miscd̾it᷑ seueritas affui¬
git. Sepe uͦ reꝓbi eandẽ fidẽ qua uiuimꝰ reti¬
nent ⁊ eadẽ fidei sacͣm̃ta ꝑcipiunt: eiꝰdẽ religi

Expanded text:
borum mens quia sola praesentia diligit plerumque nunc tanto aliena existit a verbere, quanto post extranea remanet ab haereditate; et superba justos despicit, quos paterna misericorditer severitas affligit. Saepe vero reprobi eamdem fidem qua vivimus retinent, ead
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑare. Reꝓboꝵ uͦ fortitudo ẽ. tͣnsitoria sine cessa¬
tione diligere: otͣ flagella conlitoris insensibi¬
lit̾ ꝑdurare : ab amore rerũ tẽporaliũ. nec adu̾¬
sitate quiescere: ad manẽ glam ẽ cũ uite de¬
tm̃to ꝑuenire: malicie augm̃ta exqͥrere: bono¬
nare: in semet ip̃is spem pon̾e: iniqͥtatẽ coti¬
die sine ullo desiderii defectu ꝑpetrare. Hhinc
ẽ quod electis ꝑ psalmistã dr. Uirilit̾ agite ce
ꝯfortet᷑ cor ur̃m: om̃s qͥ sꝑatis in dño. Hinc ꝓph̃a

Expanded text:
rum vero fortitudo est transitoria sine cessatione diligere, contra flagella conditoris insensibiliter perdurare, ab amore rerum temporalium nec ex adversitate quiescere, ad inanem gloriam etiam cum vitae detrimento pervenire, malitinare, in semetipsis spem ponere, iniquitatem quotidie sine illo desiderii defectu perpetrare. Hinc est quod electis per Psalmistam dicitur: Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Domino .
Abbreviated transcription (Latin):
tolerat ignorat: qͥa nimirũ delectabilit̾ ad cunc¬
ta ducit᷑. in quib penalit̾ fatigat᷑. Nt contͣ uir
iustus ad mundi picula ꝓ mundo toleranda¬
et debilis studet ⁊ fmẽ suũ conspicit: utta pre
sens qͣm sit tͣnsitoria attendit: &e pro ea exteriᷤ¬
iabores perpeti renuit cuiꝰ intͥasecus delectationẽ
dicat ex sua: dicat ex omiiũ uoce iustoꝵ. Que ẽ
aũ fortitudo mea ut sustineã: aut qͥs finis m̃s
ut patient̾ agã: Ac si aꝑte insinuet dicens. Ma¬
la midi ꝓ mundo tolerare nequeo:qͥa iã in
eiꝰ desiderio fortis ñ sum. Dũ enĩ p̃sentis uite
sinẽ ospicio: cur pondus eiꝰ patior. cuiꝰ appeti¬
tũ calco: Et qͥa rniusti quiq ut diximꝰ tarito
fortiꝰ labores illiꝰ ꝑferunt. quanto auidiꝰ eiꝰ de¬
lectatione pascunt᷑: recte mox eandẽ repboꝵ
fortitudinẽ subdit dicens. Nec forticudo lapidũ
fortitudo mea: nec caro mea enea ẽ. Qͥd hoc. loco

Expanded text:
tolerat, ignorat; quia nimirum delectabiliter ad cunctolerat, ignorat; quia nimirum delectabiliter ad cuncta ducitur, in quibus poenaliter fatigatur. At contra vir justus ad mundi pericula pro mundo toleranda debilis esse studet, finem suum conspicit, praesens vita, quam sit transitoria, attendit, elabores perpeti renuit, cujus intrinsecus delectationem dicat ex sua, dicat ex omnium voce justorum: Quae est enim fortitudo mea, ut sustineam? aut quis finis meus, ut patienter agam? Ac si aperte insinuet, dicens: Mala mundi pro mundo tolerare nequeo, quia jam in ejus desiderio fortis non sum. Dum enim praesentis vitae finem conspicio, cur pondus ejus patior, cujus appetitum calco? Et quia injusti quique, ut diximus, tanto fortius labores illius perlectatione pascuntur; recte mox eamdem reproborum fortitudinem subdit, dicens: « Nec fortitudo lapidum fortitudo mea, nec caro mea aenea est. » Quid hoc loco
Abbreviated transcription (Latin):
desiderii int̾nam reqͥẽ ꝯtepsant᷑. En lectulũ sa¬
lomonis sexaguita fortes amburnt: ex fortissi¬
mis isrł̃. Hinc ꝓsalmista contͣ repbos in passi¬
one positi uocẽ redemptoris insinuans ait. Ec¬
ce occupauert̃ animã meã: irruer̃t in me for¬
tes.Quã bene utrãq fortitudinẽ. ysaias com¬
plexꝰ ẽ dicens. Q ofidunt in dño: mutabt̃ forti¬
uidinẽ. Quia nequaqͣm sument. s muttabunt
dixit ⁊ ꝓfecto patent̾ innotuit aliã ẽẽ que po¬
nit᷑. ceͥ aliã que incboat᷑. An ñ cẽ reꝓbi fortes
rib cutrunt: ꝑiculis se audent̾ obiturnt : ꝑ
luctis ꝯtumelias libent̾ fert̃⁊ ab appetitꝰ sui li¬
bidine nulla uicti dtͣrietate resilurit : ꝑcussto¬
nib durescunt. & mala mundi tolerant pro
mundo: eiꝰq ut ita dixetumn gaudia querentes
ꝑdunt. nec tũ hec ꝑdendo fatigant᷑: Uñ bene
a sensu ẽ rationis alienꝰ ⁊ dũ qͥoqͥd ꝑ mundo su¬
stinet leue deputat. laboris amaritudinẽ quã

Expanded text:
m requiem contemplantur: En lectulum Salomonis, sexaginta fortes ambiunt, ex fortissimis Israel . Hinc Psalmista contra reprobos in passione positi voce Redemptoris insinuans, ait: Ecce occupaverunt animam meam, irruerunt in me fortes . Quam bene utramque fortitudinem Isaias complexus est, dicens: Qui confidunt in Domino, mutabunt fortitudinem . Quia enim nequaquam sument, sed mutabunt dixit, profecto patenter innotuit aliam esse quae ponitur, et aliam quae inchoatur. 25. In quibus fortis ribus currunt, periculis se audacter objiciunt, pro lucris contumelias libenter ferunt, ab appetitus sui libidine nulla victi contrarietate resiliunt, percussionibus durescunt, et mala mundi tolerant pro mundo, ejusque, ut ita dixerim, gaudia quaerentes perdunt, nec tamen haec pendendo fatigantur? Unde et sensu rationis est alienus: dum quidquid pro mundo sustinet, leve aestimat; laboris amaritudinem, quam
Abbreviated transcription (Latin):
sibi in hac uita amarũ fit dulce estimat: omne
quod affligit requiem putat: tͣnsire & ꝑ mortẽ ap¬
pecit: ut optinere plemiꝰ uitã possit. Funditꝰ in in¬
fimis extingui desiderat: quo ueriꝰ sũma oscen¬
dat. S hec de cuiuslibet iusti aĩo hec de b̾i iob

Expanded text:
sibi in hac vita amarum fit, dulce aestimat, omne sibi in hac vita amarum fit, dulce aestimat, omne quod affligit requiem putat; transire et per mortem appetit, ut obtinere vitam plenius possit; funditus in infimis exstingui desiderat, quo verius summa conscendat. Sed haec de cujuslibet justi animo, haec d
Abbreviated transcription (Latin):
dũ sola ꝓpͥa curaret. ferre aliena fastidiebat:que
minꝰ alienis cõpatiens. ꝯualescere dtͣ adu̾sa non
poterat: cũ ad toleranda ꝓximi infirma se attͣ¬
hit. ad adu̾sa suꝑanda ꝯualescit: ita ut ꝓ amore
u̾tatis p̃sentis uite cruciatꝰ tanto post fortis ap¬
petat: quanto priꝰ infirma fugiebat. Inclinatio¬
ne nãq sua erigit᷑ : attractione tendit᷑: cõpassione
roborat᷑. Cũq se in amore ꝓxum dilatat: qͣsi ex
meditatione colligit. qͣnta fortitudine in auctorẽ
surgat. Caritas nãꝙ que nos ad uim cõpassio¬
nuis humiliat. altiꝰ in culmime. ꝯtẽplationis le-¬
uat: ce nrłtiplicata ⁊ã maiorib desideriis estuat:
iã ꝑuenire ad uitã spiritus etiam ꝑ cruciatus
corporis anhelat. Quod gͦ priꝰ tangere nolebat¬
aĩa hoc post p̃ angustia comedit: quia deside¬
ria sua uix capiens. ce ip̃as qͣs dudũ timue¬
rat. iã p̃ amore celestis pate penas amat. Si e¬
nĩ mens in cleũ forti intentione dirigit᷑: qͥcquid

Expanded text:
dum sola propria curaret, ferre aliena fastidiebat, quae minus alienis compatiens, convalescere contra adversa non poterat, cum ad toleranda proximi infirma se attrahit, ad adversa superanda convalescit; ita ut pro amore veritatis praesentis vitae cruciatus tanto post fortius appetat, quanto prius infirma fugiebat. Inclinatione namque sua erigitur, attractione tenditur, compassione roboratur; cumque in amorem proximi se dilatat, quasi ex meditatione colligit quanta fortitudine in auctorem surgat. Charitas namque, quae nos ad vim compassionis humiliat, altius in culmine contemplationis levat; et multiplicata jam majoribus desideriis aestuat, jam pervenire ad vitam spiritus, etiam per cruciatus corporis, anhelat. Quod ergo prius tangere nolebat, hoc post prae angustia comedit, qui desideria sua vix capiens, et ipsas quas dudum timuerat, jam prae amore coelestis patriae poenas amat. Si enim mens in Deum forti intentione dirigitur, quidquid
Abbreviated transcription (Latin):
Sciendũ uͥ ĩ. qͥa aliqñ nos adu̾sariꝰ. aliqñ autẽ
oterit ds. Ex contͥtione aũt adu̾sarii a uͥtute defi
boramur. Hanc ꝯtritionẽ ꝓph̃a ospexerat: cũ di¬
cebat. Reges eos inuirga ferrea: & tanꝙͣ uas fi¬
quia dispensationis sue recutudine cũ nos inte¬

Expanded text:
Sciendum vero est quia aliquando nos adversarius, aliquando autem conterit Deus. Ex contritione autem adversarii a virtute deficboramur. Hanc contritionem Propheta prospexerat, cum dicebat: Reges eos in virga ferrea, et tanquam vas fiquia dispensationis suae forti rectitudine cum nos inte
Abbreviated transcription (Latin):
parcat. S fortasse hec ꝑ dtumatiã expetit: fortasse
in eo qͦd se ꝑfecte extingni desiderat. in iusticiã feri¬
entis accusat. Absit hoc. Nã qua mente id expetat:
u̾bis sequentib demonstrat dicens. Nec dtradicã
sermonib sc̃i. Nequaꝙͣ gͦ de riusticia ꝑcutienteᷤ

Expanded text:
 fortasse haec per contumaciam expetit, fortasse in eo quod se perfecte exstingui desiderat, injustitiam ferientis accusat. Absit hoc. Nam qua mente id expetat, verbis sequentibus demonstrat, dicens: Nec contradicam sermonibus sancti. Nequaquam ergo de injustiti
Abbreviated transcription (Latin):
ad p̃licationis officiũ suscepti ordmnis iugũ pr¬
mit: Herba uͦ onagri ce pabulũ boius ẽ: int̾na
refectio popłi fidelis. Alii nãꝙ more borus irara
scãm eccłiam suscepti officii loris tenent᷑: alii mo¬
re onagri sacri orbmis stabula nescrunt: ce m
cãpo ꝓprie uoluntatis degunt. S cũ qͥs ex uita
seculari int̾ne uisionis desiderio ardet ⁊ cũ refe¬
tionis intime pabulũ ⁊cupiscit: cũ ieuinũ seu
reficit᷑: qͣsi herbam ñ inueniens onager rugit Aiꝰ
quoq necessitatẽ suscepti ordinis tolerat ⁊ in la¬
bore predicationis exsudat : ce ꝑ et̾nã iã tẽpla
tionẽ refici appetit: s qͥa redẽptoris sui spẽm nec¬
dũ. ꝯspicit. qͣsi bos ad presepe uacuũ ligat᷑ ge¬
mit. Qa enĩ longe ab int̾na sapĩa positi et̾ne
hereditatis uiriditatẽ ñ cernimꝰ: uelut bruta
aĩalia a desiderata herba ieuramꝰ. De qua m¬
mirũ herba redẽptoris uoce cłr ꝑ me si qͥs uitͦi¬

Expanded text:
dicationis officium suscepti ordinis jugum premit? Herba vero onagri et pabulum bovis est interna refectio populi fidelis. Alii namque more bovis intra Ecclesiam suscepti officii loris tenentur; alii more onagri sacri ordinis stabula nesciunt, et in campo propriae voluntatis degunt. Sed cum quis ex vita saeculari internae visionis desiderio aestuat, cum refectionis intimae pabulum concupireficit, quasi herbam non inveniens onager rugit. Alius quoque necessitatem suscepti ordinis tolerat, in labore praedicationis exsudat, et per aeternat; sed quia Redemptoris sui speciem necdum conspicit, quasi bos ad praesepe vacuum ligatus gemit. Quia enim, longe ab interna sapientia positi, aeternae haereditatis viriditatem non cernimus, velut bruta animalia, a desiderata herba jejunamus. De qua nimirum herba Redemptoris voce dicitur: Per me si quis introi
Abbreviated transcription (Latin):
loco apte subiungit᷑. Que priꝰ tangẽ nolebat aĩa
mea: nc p̃ angustia cibi mei st̃. Indea quippe ui¬
tã gentiliũ dedignata. eam dudũ qͣsi tangere no¬
luit: cuiꝰ societatẽ recipere spreuit. S ad redẽptoris
grãm ueniens ab israelitis infidelib repulsa dũ
ꝑ scõs apłõs. ad collectionẽ se gentiliũ dilatat: qͣsi
hoc in cibũ esuriens accepit qͦd indignũ priꝰ fasti¬
diosa despexit. Predicationis enĩ sue angustias
ꝑtulit: que apud hebreos despici qͦd loquebat᷑
uidit. S p̃ angustia cibos qͦs dudũ. ꝯtẽpserat co¬
medit: qͥa repulsa a duricia uideoꝵ gentiles sus¬
cipere populos qͦs despexerat. ꝯcupiuit. Qa gͥ
hec figuralit̾ diximꝰ: restat nc̃ ut moralit inqͥramꝰ.¬
ir sc̃s redẽptoris aduentũ.
sub statere appellatione desiderans. dũ se
ꝑ eloquiũ aperit: nos ad uidendi studiũ erudit.
Dũ sua narrat. quedã nr̃a indicat: dũ de se que
recognoscamꝰ insinuat: nos ad spem trepidos in¬

Expanded text:
gitur: Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc prae angustia, cibi mei sunt. Judaea quippe, vitam gentilium dedignata, eam dudum quasi tangere noluit, cujus societatem recipere sprevit; sed ad Redemptoris gratiam veniens, ab Israelitis infidelibus repulsa, dum per sanctos apostolos ad collectionem se gentium dilatat, quasi hoc in cibum esuriens accipit, quod indignum prius fastidiosa despexit. Praedicationis enim suae angustias pertulit, quae apud Hebraeos despici quod loquebatur vidit. Sed prae angustia cibos quos dudum contempserat comedit, quae, repulsa Judaeorum duritia, gentiles suscipere populos quos despexerat concupiscit. Quia igitur haec figuraliter diximus, restat nunc ut moraliter inquiramir sanctus, Redemptoris adventum sub staterae appellatione desiderans, dum se per eloquium aperit, nos ad vivendi studium erudit; dum sua narrat, quaedam nostra indicat; dum de se quae recognoscamus insinuat, nos ad spem trepidos in
Abbreviated transcription (Latin):
a nc p̃ angustia cibi mei st̃: qͥa minirũ amoris
sui estib anxia cibũ scͥpture ueteris du̾sa genti¬
litas esurit: quẽ dudũ suꝑba despexit. Que tñ
ce iidee uocib ꝯgruunt: si paulo ꝯsiderantiꝰ dis¬
serant᷑. Ip̃a quippe ex eruditione legis. ex uniꝰ di
cognitione salhabuit: & cunctas gentes ñ aliter¬
qͣm aĩalia bruta despexit. S qͥa societatẽ gentiliũ
ad semet ipsã reciꝑe p̃ceptis legis erudita ꝯtẽp¬
serat: qͥd aluid qͣm insulsũ cibũ sumere fastidi¬
ebat: Duuna quippe sententia ꝓposita morte ue¬
tuerat. ne plebs israelitica fedus cũ alienigenis
uungeret: & uitã sc̃e religionis inqͥnaret. onde c
subdit᷑. Aut gustare aliqͥs potest. qͦd gustatum af¬

Expanded text:
nunc prae angustia, cibi mei sunt, quia nimirum amoris nunc prae angustia, cibi mei sunt, quia nimirum amoris sui aestibus anxia cibum Scripturae veteris conversa gentilitas esurit, quem dudum superba despexit. Quae tamen et Judaeae vocibus congruunt, si paulo consideratius disserantur. Ipsa quippe ex eruditione legis, ex unius Dei cognitione sal habuit, et cunctas gentes tanquam animalia bruta despexit. Sed quia societatem gentilium ad semetipsam recipere praeceptis legis erudita contempserat, 217 quid aliud quam insulsum cibum sumere fastidiebat? Divina quippe sententia, proposita morte, vetuerat ne plebs Israelitica foedus cum alienigenis jungeret, et vitam sanctae religionis inquinaret . Unde et subditur: Aut gustare aliq
Abbreviated transcription (Latin):
stia cibimei sc̃. Ualde nãꝙ in errorẽ labit᷑: qͥ beati
iob u̾ba ad solam ꝓlata hystoriã suspicat᷑. Uir
enĩ sc̃s ce tot ꝯditoris sui p̃coniis fultus. qͥd mag¬
nũ. uł potiꝰ qͥd uerũ diceret: si insulsũ cibũ co¬
mecli ñ posse dixisset: Aut qͥs eiꝰ esui mortifera
aliñita optulerat. ut subiungat:aut potest ali¬
qͥs gustare qͦd gustatũ affert mortẽ: Que si de
amicoꝵ eiꝰ colloquis dicta sentimꝰ: ab intellectu
hoc sententia subuincta cõpescim᷑. qua dait. Que
priꝰ tang̾e nolebat aĩa mea: ñc p̃ angustia cibi
mei st̃. Absit enĩ ut iuir sc̃s in status sui incolu¬
mitate dstitutꝰ amicoꝵ suoꝵ aliqñ dicta despexe¬
rit: qͥ sicut ip̃o attestante post discimꝰ. & seruis
humilis fuit. Uerba gͦ eiꝰ a mysteriis ñ uacant:
que sicut ex fine hystorie discimꝰ. &e int̾nꝰ arbit̾
laudat: que nequaꝙͣ cẽ cũ tanta ueneratione
usꝙ ad mundi extrema decurrerent: si intellec¬
tu mystico grauida non fuissent.

Expanded text:
 labitur qui beati Job verba ad solam prolata historiam suspicatur. Vir enim sanctus, et tot conditoris sui praeconiis fultus, quid magnum, vel potius quid verum diceret, si insulsum cibum comedi non posse dixisset? Aut quis ejus esui mortifera alimenta obtulerat, ut subjungat: Aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem? Quae si de amicorum colloquiis dicta sentimus, ab intellectu hoc sententia subjuncta compescimur, qua ait: Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc, prae angustia, cibi mei sunt. Absit enim ne vir sanctus, in status sui incolumitate constitutus, amicorum suorum aliquando dicta despexerit, qui, sicut ipso attestante post didicimus, et servis humilis fuit. Verba ergo ejus a mysteriis non vacant, quae, sicut ex fine historiae discimus, et internus arbiter laudat. Quae nequaquam etiam cum tanta veneratione usque ad mundi extrema decurrerent, si intellectu mystico gravida non fuissent.
Abbreviated transcription (Latin):
eñ ille scripsit. Et tursũ. Habete sal inuobis: &
pacem habete. inter uos. S qͥa ante mediatoris
aduentũ udea legẽ carnalit᷑ tenuit: p̃ceptis eĩ
dura uibentib gentilitas subdi recusauit. In
religionis incidere ⁊ u̾berũ culpas morte resecare:
dura anmadu̾sione distruitit. Mortẽ deculit:
qͥa ce per p̃ceptũ culpam innotuit. & hanc ꝑ gra¬
tiã ñ deleuit: paulo accestante qͥ ait. Nichil ad ꝑ¬
fectũ ꝑduxit lex. Et rursũ. Lex quidẽ sc̃a: ce man¬
datũ sc̃m ce iustũ & bonũ. Et paulopost. Pecc̃m ut
appareat pecc̃m: ꝑ bonũ mͥ oꝑatũ ẽ mortẽ. Noxp̃m
uͦ ⁊uersa gentilitas qͥa hunc sonare ꝑ u̾ba legis
intelligit: angustiata desid̾iis suis eũ quẽ uebe¬
ment᷑ diligit. int̾ precepta carnalia sp̃ualit̾ reqͥ

Expanded text:
enim ille scrienim ille scrios . Sed quia ante Mediatoris adventum Judaea legem carnaliter tenuit, praeceptis ejus dura jubentibus gentilitas subdi recusavit. Insreligionis incidere, verborum culpas morte resecare? dura animadversione distrinxit; mortem detulit, quia et per praeceptum culpam innotuit, et hanc per gratiam non delevit, Paulo attestante, qui ait: Nihil ad perfectum perduxit lex . Et rursum: Lex quidem sancta, et mandatum sanctum et justum et bonum. Et paulo post: Peccatum, ut appareat peccatum, per bonum mihi operatum est mortemersa gentilitas, quia hunc sonare per verba legis intelligit, angustata desideriis suis, eum quem vehementer diligit inter praecepta carnalia spiritaliter re