comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
solus tñ dĩ sapientia xp̃c lignum est uite.
solus panis uiuus qui descendit de cęlo &
dat uitam mundo. Idõ ait. Sub umbra eiꝰ
quẽ desideraueram sedi: & fructus eiꝰ dulcis
gutturi meo. Oerito umbram eiꝰ desidera¬
lutis. Unus eͣ enĩ uitȩ auctor. unus media
cit sponsȩ sue salus tua egõ sum. Non mo
bram. quod solus sit qui ñ solũ ab estu refri¬
gerat uitioꝵ: s &e replet delectatione uir¬
tutum. Sub umbra illiꝰ quẽ desideraueram
sediuinbra eiꝰ caro eiꝰ: umbra eiꝰ fides. Ma¬
rie uimbrauit. ꝓprii filii card: mͥ dñi fides.
Quã quã ⁊ mͥ quoq quomͦ ñ obumbrat caro:
qui in misterio manducat eam. & sc̃a ni¬
chilominus uirgo fidĩ ⁊ tpsa exꝑta ẽ umbrã.
cui dictum ẽ. & beata quȩ credidisti. Sub
bra. in gentib : in luce cum angelis. I
umbra sumus. quandiu ꝑ fidem ambulamꝰ:
ce non ꝑ speciem. Q ideo iustus in umbra.
qui ex fide uiuit. At qui uruit ex intel¬

Expanded text:
solus tamen Dei Sapientia Christus lignum est vitae, solus tamen Dei Sapientia Christus lignum est vitae, solus panis vivus qui de coelo descendit, et dat vitam mundo . 6. Ideo ait: Sub umbra ejus quem desideraveram sedi, et fructus ejus dulcis gutturi meo . Merito ejus desideralutis. Unus est enim vitae auctor, unus mediatcit sponsae suae: Salus tua ego sum . Non Moybram, quod solus sit qui non solum ab aestu refrigerat vitiorum, sed et replet delectatione virtutum. Sub umbra ejus quem desideraveram sedi. Umbra ejus, caro ejus; umbra ejus, fides. Mariae obumbravit proprii Filii caro; mihi, Domini fides. Quanquam et mihi quoque quomodo non obumbrat caro, qui in mysterio 1434 manduco eam? Et sancta nihilominus Virgo fidei et ipsa experta est umbram, cui dictum est: Et beata quae credidisti . Subbra in gentibus, in luce cum angelis. In umbra sumus, quandiu per fidem ambulamus, et non per speciem; et ideo justus in umbra, qui ex fide vivit. At qui vivit ex intel
Abbreviated transcription (Latin):
minẽ dmĩ suꝑ omnẽ gram hominũ: ñ autẽ
suꝑ excellentiã angłoꝵ. Sic̃ malus int᷑ ligna
siluarũ: sic dilectus m̃s int̾ filios. & bene
intͣ filios qr cũ ẽẽt unicus patris sui. mul¬
tos illi ⁊ absq muidia filios adquirere studu¬
it: quos ñ confundit᷑ uocare frẽs. ut sit
ipse pͥmogenitus in multis frĩb. Iure autẽ
preponitur uniu̾sis adoptatis ꝑ grãm: is qͥ
ꝑ naturã filius ẽ. Sicut malus int ligna
siluarũ : sic dilectus m̃s int᷑ filios. Merito
sicut malus. qui instar fructifere arboris
⁊ umbram refrigerii habet. & fert fruc¬
tum optimum. An non uere fructiferum lig¬
num. cuius flores fructus honoris ⁊ hone¬
statisᷤ Deniq lignũ uitȩ ẽ apphendentib
eũ. Non cõparabuntur huie omĩa ligna
siluarum. quia ⁊ si sint arbores pulchrȩ . ꝙ
magnȩ quȩ opem ferre uideantur. oran¬
Do ministrando docendo. exemplis uiue̾ndo.

Expanded text:
minem Deum super omnem gratiam hominum, non autem minem Deum super omnem gratiam hominum, non autem super excellentiam angelorum. 5. Sicut malus inter ligna silvarum, sic dilectus meus inter filios. Et bene inter filios; quia cum esset unicus Patris sui, multos illi et absque invidia filios acquirere studuit, quos non confunditur vocare fratres, ut sit ipse primogenitus in multis fratribus. Jure autem praepper naturam filius est. Sicut malus inter ligna silvarum, sic dilectus meus inter filios. Merito sicut malus, qui instar fructiferae arboris et umbram refrigerii habet, et fert fructum optimum. An non vere fructiferum lignum, cujus flores fructus honoris et honestatis? Denique lignum vitae est apprehendentibus eum . Non comparabuntur huic omnia ligna silvarum, quia, etsi sint arbores pulchrae et magnae, quae opem ferre videantur orando, ministrando, docendo, exemplis juvando,
Abbreviated transcription (Latin):
p̃latus hominib s ab angelis minoratus:
Miro ⁊enim modo ⁊ angelis sese facꝰtꝰ caro
subiecit. ⁊ angelos sibi manens ds̃ subiectos re¬
tinuit Deniq uidebitis inquit angelos asce̾¬
dentes ⁊ descendentes suꝑ filiũ hominis : qd̾ in
uno eodẽt homine. xp̃o iħu ⁊ infirmitatem
foueant ⁊ stupeant marestatẽ. Quia gͦ spon¬
se id duleius quod se inminuit sapit: liben¬
tiuis attollit grãm. p̃fert miscdiam. stupet
dignationẽ. Libuit ꝓunde hominẽ int̾ ho¬
plane int̾ hortors plantaria. Nec putat
minu laudes. uͥ de considatione infirmita¬
tis pietatis bonitas exaltat᷑. Quo enĩ iuxta
aliquid a laudib temꝑat. eo item iuxta ali¬
quid magis laudat: minus ꝓsequens głam
dignitatis. ut grã dignationis emineat. Siẽ
fortusq dicit eẽ hominib s ñ angelis. ce
sic̃ ꝓpheta speciosum p̾dicat forma pͣ filiis ho
spũ loquens. sub tẏpo fructiferȩ arboris sil¬
uestriq lignoꝵ. hoc loco efferre uoluit ho¬

Expanded text:
latus hominibus, sed ab angelis minoratus . Miro etenim modo et angelis sese factus caro subjecit, et angelos sibi manens Deus subjecto retinuit. Denique: Videbitis, inquit, angelos ascendentes et descendentes super Filium hominis : quod in uno eodemque homine Christo Jesu et infirmitatem foveant, et stupeant majestatem. Quia ergo sponsae id dulcius, quod se imminuit, sapit; libentius attollit gratiam, praefert misericordiam, stupet dignationem. Libuit proinde hominem inter hoplane inter hortorum plantaria. Nec putat minui laudes, ubi de consideratione infirmitatis pietatis bonitas exaltatur. Quo enim juxta aliquid a laudibus temperat, eo item juxta aliquid magis laudat, minus prosequens gloriam dignitatis, ut gratia dignationis emineat. Sicutfortiusque dicit esse hominibus , sed non angelis; et sicut Propheta speciosum praedicat forma prae filiis hspiritu loquens, sub typo fructiferae arboris silvestriumque lignorum hoc loco efferre voluit Ho
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ etiã ut nec uite temptatio sentiat᷑. Qͥs dabit mͥ pen¬
nas sic̃ colũbe: & uolabo & reqͥescã: utiã hac morte
frequent̃ cadã. ut euadã laqueos mortis. ut ñ sentiam
uite luxuriantis mortifera blandim̃ta. ut ñ obstupes
cã ad sensũ libidinis. ad estũ auaricie. ad iracundiȩ
& impatientie stimulos: ad angores sollicitudinũ. ⁊
molestias curar. Moriat᷑ aĩa morte iustoꝵ: ut nulla il
laqueet iniꝰ ticia. nulla oblectet iniqͥtas. Bona
mors. quȩ uitã ñ aufert: s transfert in meliꝰ. Bona¬
mors. qua corpꝰ ñ cadit: s aĩa subleuat᷑. Uerũ hec ho¬
minũ ẽ. S moriat᷑ dĩã mea morte. si dici pot̃ etiã ange

Expanded text:
est etiam ut nec vitae tentatio sentiatur. Quis dabit mihi penest etiam ut nec vitae tentatio sentiatur. Quis dabit mihi pennas sicut columbae, et volabo, et requiescam? Utinam hac morte ego frequenter cadam, ut evadam laqueos mortis, ut non sentiam vitae luxuriantis mortifera blandimenta, ut obstupescam 1446 ad sensum libidinis, ad aestum avaritiae, ad iracundiae et impatientiae stimulos, ad angores sollicitudinum, et molestias curarum! Moriatur anima mea morte justorum, ut nulla illam illaqueet fraus, nulla oblectet iniquitas. Bona mors, quae vitam non aufert, sed transfert in melius, bona, qua non corpus cadit, sed anima sublevatur. 5. Verum haec hominum est. Sed moriatur anima mea m
Abbreviated transcription (Latin):
morte: cũ uideł in peccato qd̃ ẽ ad mortẽ ir reuocabi¬
lit̃ ꝑseuerat᷑. Magis aũ istiꝰmodi uitał uigilq sopor. sen¬
sũ interiorẽ illuminat: et morte ꝓpulsata uitã tͥbu¬
it sempitnã. Reuera enĩ dormitio ẽ: que tnͣ sensũ
ñ sopiat s abducat. Est ⁊ mors. qd̃ ñ dubius dixerim:
que tñ ñ uita s uite eripiat laqueis: ut possit dicere.
anima nr̃a sic̃ paser erepta ẽ de laqueo uenantium.
Int̃ medios namq laqueos in hac uita incedit᷑: qͥ utiq
totiens ñ tim̃tur. quotiens scã aliqua ⁊ uehem̃ti cogi¬
tatione aiã a semetipsa abripit᷑. si tam̃ eo usq m̃te se¬
cedat ⁊ auolet. ut hc cõmunẽ trauscendat usũ. ⁊ con¬
suetudinẽ cogitandi. Etenĩ frustra iacit᷑ rete anͣ ocłos
pennatoꝵ. Qͥd enĩ formidet᷑ luxuria: uͥ nec uita sentit᷑.
Excedente qͥppe. dĩa. & si ñ uita. certe uite sensu: necesse

Expanded text:
morte, cum videlicet in peccato quod est ad mortem, irrevocabimorte, cum videlicet in peccato quod est ad mortem, irrevocabiliter perseveratur. Magis autem istiusmodi vitalis vigilque sopor sensum interiorem illuminat, et morte propulsata vitam tribuit sempiternam. Revera enim dormitio est, quae tamen sensum non sopiat, sed abducat. Est et mors, quod non dubius dixerim, quae tamen non vita, sed vitae eripiat laqueis, ut possit dicere: Anima nostra sicut passer erepta est de laqueo venantium . Inter medios namque laqueos in hac vita inceditur, qui utique toties non timentur, quoties sancta aliqua et vehementi cogitatione anima a semetipsa abripitur; si tamen eousque mente secedat et avolet, ut et hunc communem transcendat usum et consuetudinem cogitandi: etenim frustra jacitur rete ante oculos pennatorum . Quid enim formidetur luxuria, ubi nec vita sentitur? Excedente quippe anima, etsi non vita, certe vitae sensu, necesse
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ poterit: s nec quantũ iam potest. Qͥd putas illic
accipiet : que hic tanta familiaritate donat᷑. ut dei
brachiis amplecti se sentiat. di sinu foueri. di cura
et studio custodiri: ne dormiens forte a qͦpiã donec
ultro euigilet excitet᷑. age iã. itaq dicamꝰ si posumꝰ
qͥnã ille sit somnꝰ. qͦ delicatã suã sponsus obdormire
ri: ne forte cũ legerit qͥs apud apłm. hora ẽ iã nos
de somno surgere. siue apud ꝓpħam exorari abip¬
so dm̃ illuminari ocłos suos ne umꝗͣ obdormiat in
morte. nominũ eqͥuocatione turbet᷑: nec inueniat
omĩno qͥd digne de obdormitioe sponsȩ q̃ hoc
loco. memoratur sentire possit. Nam̃ ne illud quidẽ
enĩ dicebat de morte corporis eiꝰ : cũ discipłi de dor
tio corporis. uł placida. que sensus carnis suauit̃ sopit
ad tempꝰ: uel horrida quȩ funditꝰ uitã tollere consue¬
uit. Multomag̃ uͦ ⁊ ab illa alienꝰ existit. qua obdormit᷑

Expanded text:
tunc poterit, sed nec quantum jam potest. Quid, putas, illic tunc poterit, sed nec quantum jam potest. Quid, putas, illic accipiet, quae hic tanta familiaritate donatur, ut Dei brachiis amplecti se sentiat, Dei sinu foveri, Dei cura et studio custodiri, ne dormiens forte a quopiam, donec ultro evigilet, excitetur? 3. Age jam itaque, dicamus si possumus, quisnam ille sit somnus, quo dilectam suam sponsus obdormire ri, ne forte cum legerit quis apud Apostolum: Hora est jam nos de somno surgere , sive apud Prophetam exorari ab ipso Deum, illuminari oculos suos ne unquam obdormiat in morte , nominum aequivocatione turbetur, nec inveniat omnino, quid digne de dormitione sponsae quae hoc loco memoratur, sentire possit. Nam ne illud quidem enim dicebat de morte corporis ejus, cum discipuli de dormtio corporis, vel placida, quae sensus carnis suaviter sopit ad tempus, vel horrida, quae funditus vitam tollere consuevit. Multo magis vero et ab illa alienus existit qua obdormitur
Abbreviated transcription (Latin):
nec deest in nr̃o genere qͥ ħ munere felix letificari me¬
ruerit. & sic in semetipso suauissimi archani hꝰ habue¬
rit exꝑim̃tũ. nͥ tñ scripture loco qͥ pre manib est
om̃ino decredimꝰ : uͥ manifeste inducit᷑ cęlestis sponsꝰ
uehem̃tissime zelans ꝓ qͥete cuiꝰdã dilecte suȩ. sollicitꝰ
seruare int̃ brachia ꝓpͥa dormientẽ: ne qua forte mo¬
lestia uł inqͥetudine. a somno suauissimo deturbetur.
Non me capio pre leticia. qd̃ illa maiestas tã familia¬
ri dulciq consortio. nr̃e se inclinare infirmitati mini¬
me dedignat᷑: & suꝑna ditas aĩẽ exultantis inire con¬
ubia. eiq sponsi ardentissimo amore capti. exhibere
affectũ ñ despicit. Sic sic in cęlo eẽ ñ ambigo. ut lego
in t̾ra: sentietq ꝓcerto aĩa qd̃ continet pagina: nisi
qd̃ ñ sufficit ista omĩno expͥmere quantũ caꝑe illa

Expanded text:
itus est. 2. Denique nec deest in nostro genere, qui hoc munere felix laetificari meitus est. 2. Denique nec deest in nostro genere, qui hoc munere felix laetificari meruerit, et sic in semetipso suavissimi arcani hujus habuerit experimentum; nisi tamen Scripturae loco, qui prae manibus est, omnino decredimus, ubi manifeste inducitur coelestis sponsus vehementissime zelans pro quiete cujusdam dilectae suae, sollicitus servare inter brachia propria dormientem, ne qua forte molestia vel inquietudine a somno suavissimo deturbetur. Non me capio prae laetitia, quod illa majestas tam familiari dulcique consortio nostrae se inclinare infirmitati minime dedignatur, et superna Deitas animae exsulantis inire connubia, eique sponsi ardentissimo amore capti exhibere affectum non despicit. Sic, sic in coelo esse non ambigo, ut lego in terra, sentietque pro certo anima quod continet pagina, nisi quod non sufficit ista omnino exprimere, quantum capere illa
Abbreviated transcription (Latin):
firme. sponse tn inherent spe ꝓficiendi & ꝓficiscen¬
di in iherłm. ẜhibent᷑ gͦ ab infestatiõe sponse dor¬
mientis. ne scił p̃ter uoluntatẽ ipsiꝰ ullatenꝰ eam
excitare p̃sumant. ꝓpt̾ea enĩ dulcissimꝰ sponsus le¬
uã suã capiti eiꝰ supposuit scđm ea q̃ p̃missa st̃. qͣti¬
nꝰ in sinu suo eam quiesce face̾t ⁊ dormire. Q ncͣsic̃
subinde scͥptura ꝓsequit᷑. ipse custos ipsiꝰ dignatissi¬
me & beniuolentissime uigilat suꝑ eã: ne adolescen¬
tulaꝵ crebris minutisq necessitatib inqͥetata. eui¬
gilare cogat᷑. Ista ẽ litt̾alis coherentia textus. S enĩ
contestatio illa facta ꝑ capreas ceruosq camporũ.
nicħ omino scđm litterã consequentiȩ rationabił
hab̾e uidet᷑: adeo totã sibi eam uendicat intelligen
tia sp̃itał. At qͦmͦ illa se habeat interĩ bonũ ẽ nos
hic esse. & intueri paulisꝑ naturȩ diuine bonitatem:
suauitatẽ. dignationẽ. Qͥd nãq tu hõ in humanis

Expanded text:
e, sponsae tamen inhaerent spe proficiendi et proficiscendi Jerusalem: prohibentur ergo ab infestatione sponsae dormientis, ne scilicet praeter voluntatem ipsius ullatenus eam excitare praesumant. Propterea enim dulcissimus sponsus laevam suam capiti ejus supposuit, secundum ea quae praemissa sunt, quatenus in sinu suo eam quiescere faceret et dormire. Et nunc sicut subinde Scriptura prosequitur, ipse custos illius dignantissime et benevolentissime vigilat super eam, ne adolescentularum crebris minutisque necessitatibus inquietata evigilare cogatur. Ista est litteralis cohaerentia textus. Sed enim contestatio illa facta per capreas cervosque camporum, nihil omnino secundum litteram consequentiae rationabilis habere videtur; adet quoquo modo illa se habeat, interim bonum est nos hic esse, et intueri paulisper naturae divinae bonitatem, suavitatem, dignationem. Quid namque tu, homo, in humanis
Abbreviated transcription (Latin):
puras manꝰ ait. sine ira ⁊ disceptatione. uides ne
quomͦ concordent sibi: ⁊ eodẽ spũ de pace ⁊ tran¬
quillitate animi quã habe debet ille qui orat.
loquant᷑ princeps apłoꝵ ⁊ docꝰtor gentiũ  Pge gͦ¬
tu tota die expandere ad dm̃ manus tuas. qͥ frẽs
tota die molestas: unanimitatẽ impugnas. ab u¬
nitate te separas. & quid me uis face̾ inquis : pro¬
fecto ut pͥmo quidẽ emundes conscientiã ab omĩ
inquinam̃to irȩ ⁊ disceptationis ⁊ murmuris ⁊ li¬
uoris. ⁊ qͥcquid omĩno adu̾sari cognoscit᷑. aut pa¬
ei frũm aut obedientiȩ senioꝵ. de cordis habita¬

Expanded text:
puras manus, ait, sine ira et disceptatione . Videsne puras manus, ait, sine ira et disceptatione . Videsne quomodo sibi concordent et eodem spiritu de pace et tranquillitate animi, quam habere debet ille qui orat, loquantur Princeps apostolorum et Doctor gentium? Perge, tota die expande ad Deum manus tuas, qui fratres tota die molestas, unanimitatem impugnas, ab unitate te separas. Et quid me vis facere, inquis? Profecto, ut primo quidem emundes conscientiam ab omni inquinamento irae et disceptationis et murmuris et livoris, et quidquid omnino adversari cognoscitur aut paci fratrum, aut obedientiae seniorum, de cordis habita
Abbreviated transcription (Latin):
runt eã hostes: ⁊ derisert᷑ sabbata eiꝰ. Cur enĩ
qd̃ dilectus repudiat : ñ irrideat inimicus :
Miror ualde imprudentiã aliquoꝵ qͥ intͣ nos
sunt: qui cũ om̃s nos sua singularitate turba¬
uerint. sua impatientia irritauerint. sira in¬
obedientia coinquinauerint. audent nichil¬
ominus ad tã fedũ conscientie sue lectulum
omĩ orationũ instantia totius puritatis dnm¬
inuitare: At cũ extenderitis ait manꝰ ur̃ãs au̾tam
oculosmeos: ⁊ cũ multiplicaueritis oratione nͣ exau¬
diã. Suid enĩ:  lectulus ñ ẽ floridus. magis autẽ
putidus ẽ: ⁊ tu illuc regẽ głȩ trahis: Ad pausan¬
dum hoc facis: an ad causandũ: Tenturio uetat
illũ intrare sub tecꝰtũ suũ ꝓpt̾ suã indig ni¬
tate᷑. cuiͦ tñ fides uniu̾so redolet israhele: ⁊ tu
ad te cõpellis intrare tantoꝵ sordens spurcitia¬
tote. fr̃nitatẽ diligite : ⁊ uas elecꝰtionis leuantes

Expanded text:
runt eam hostes, et deriserunt Sabbata ejus . Cur enim, runt eam hostes, et deriserunt Sabbata ejus . Cur enim, quod dilectus repudiat, non irrideat inimicus? Miror valde impudentiam aliquorum, qui inter nos sunt, qui cum omnes nos sua singularitate turbaverint, sua impatientia irritaverint, sua inobedientia coinquinaverint, audent nihilominus ad tam foedum conscientiae suae lectulum omni orationum instantia totius puritatis Dominvitare. At cum extenderitis, ait, manus vestras, avertam oculos meos, et cum multiplicaveritis orationem, non exaudiam . Quid enim? lectulus non est floridus, magis autem et putidus est; et tu illuc Regem gloriae trahis? Ad pausandum hoc facis, an ad causandum? Centurio vetat illum intrare sub tectum suum propter suam indignitatem, cujus tamen fides in universo redolet Israel : et tu ad te compellis intrare, tantotote, fraternitatem diligite . Et Vas electionis: Levantes
Abbreviated transcription (Latin):
inquit. ut scias nͥ obȩdientie mandatoꝵ contẽ¬
plationis gustum penitus ñ deberi. Non gͥ pu¬
tes de ꝓpriȩ amore quietis. sc̃ȩ obȩdientiȩ actib
seniorũ ue traditionib pͣiudiciũ ullatenus faci¬
endum. Alioquin nͣ dormiet tecũ sponsus in lec¬
tulo uno. illo p̾sertĩ quẽ tͥ ꝓ obedientie florib
cicutis ⁊ urticis inobedientie asꝑsisti. Propt᷑ qd
ñ exaudiet orationes tuas uocatꝰq ñ ueniet: nec
enĩ dabit inobedienti copiã sui. tantꝰ obedientiȩ
apꝓbat tuȩ contẽplationis in ane᷑ ociũ. qͥ dicit ꝑ
ꝓpħam. laboraui sustinens: significans tẽpus quo
exul cȩlo ⁊ patria sũmȩ quietis oꝑatꝰ ẽ salutem
in medio t̾rȩ. Magis aut̃ uereor. ne te qͦ inuol¬
uat formidolosa illa sententia: ita intonans in
stiuitates alias ñ ferã. Item. kalendas ur̃as &¬
molesta. S lugebit suꝑ te ꝓpħa. ⁊ dicet. Uide¬

Expanded text:
inquit, ut scias, nisi obedientiae mandatorum conteminquit, ut scias, nisi obedientiae mandatorum contemplationis gustum penitus non deberi. Non igitur putes de propriae amore quietis sanctae obedientiae actibus, seniorumve traditionibus praejudicium ullatenus faciendum. Alioquin non dormiet tecum sponsus in lecto uno  alias, lectulo uno, illo praesertim, quem tibi pro obedientiae floribus, cicutis atque urticis inobedientiae aspersisti. Propter quod non exaudiet orationes tuas, vocatusque non veniet: nec enim dabit inobedienti copiam sui tantus obedientiae approbat tuae contemplationis inane otium, qui dicit per prophetam: Laboravi, sustinens ; significans tempus, quo exsul coelo et patria summae quietis, operatus est salutem in medio terrae. Magis autem vereor, ne te quoque involvat formidolosa illa sententia, ita intonans in stivitates alias non feram; item: Calendas vesmolesta , et lugebit super te propheta, et dicet: Vide
Abbreviated transcription (Latin):
associans: eui iunctã ñ dubitat in amore. Non
ita illa qͣ ꝓpͥe uoluntati ñdũ abrenuntiauit. s
loquor carnis: cũ quib dissipat bona sua. ⁊ portio¬
nẽ substantie quã diuidi sibi postulauit. Cet̾um
tu qͥ has sp̃c scĩ uoces audis uł legis. putas ne ali¬
citate sponsȩ q̃ hoc amoris carmine ab ipso spũ
canit᷑ aliquid recognosc̾e̾ in temetipso: ne dicat᷑
⁊ tͥ. qr uocẽ eiꝰ audis. ⁊ nescis uñ ueniat aut qͦ
uadat. En forte appetis ⁊ ipse contẽplationis qui¬
etem. ⁊ bñfacis: tantũ ne obluuscaris flores qͥb
lectulũ sponse legis asꝑsum. Ergo cura & tu tuũ.
exercitio. tãquã flore. fructũ scm̃ ociũ p̾uenire:
Alioquin delicato satis ocio dormitare uoles. si ñ ex¬
ercitatꝰ quiesce̾ appetas: ⁊ liȩ fȩcunditate neglec¬
ta. solis cupias rachelis amplexib oblectari. S &
borat ñ manducet. A mandatis tuis intellexi

Expanded text:
associans, cui juncta non dubitat in amore. Non associans, cui juncta non dubitat in amore. Non ita illa, quae propriae voluntati nondum abrenuntiavit, sed loquor carnis, cum quibus dissipat bona sua, et portionem substantiae, quam sibi dividi postulavit. Caeterum tu, qui has Spiritus sancti voces audis, vel legis, putasne alicitate sponsae, quae hoc amoris carmine ab ipso Spiritu canitur, aliquid recognoscere in temetipso, ne dicatur et tibi, quia vocem ejus audis, et nescis unde veniat, aut quo vadat? En forte appetis et ipse contemplationis quietem, et bene facis, tantum ne obliviscaris flores, quibus lectulum sponsae legis aspersum. Ergo cura et tu tuum tutum exercitio tanquam flore fructum sanctum otium praevenire. Alioquin delicato satis otio dormitare voles, si non exercitatus quiescere appetas, et Liae fecunditate neglecta solis cupias Rachelis amplexibus oblectari. Sed et lt laborare, nec manducet . A mandatis tuis intellexi,
Abbreviated transcription (Latin):
natura lignoꝵ hoꝵs cõpententia his quȩ spi¬
talit᷑ disseruntur: s breuitatis causa pͣtereo. No
tandũ uͦ pulchre. omnẽ ȩccłiȩ statum breui uno u̾¬
cus. popłi disciplinã. monachoꝵ quietem. In hoꝵ
ꝓrsus cũ recte st̃ oĩa scã mat᷑ eccłia considerati¬
one letat᷑: ⁊ tẽ ea quoq offert intuenda dilecto.
cũ ad eiꝰ tãquã omĩ̃ auctoris refert omĩa bonita
nr̃arũ. ñ usurpationis eͣ signũ s dilectionis:
qđ nimiȩ uidł fidutia earitatis. nicħ eiꝰ quem
ualde diligit a se estimet alienum. Nec enĩ se
sponsi contubnio aut quietis eiꝰ putat arcendã.
consortio: quȩ semꝑ nͣ quȩ sua s quȩ ulliꝰ sunt qͣ¬
rere consueuit. & hȩc causa cur sibi ⁊ sponso si¬
mul. siue lectulũ siue domos. ausa sit ꝓnuntiare.
cõmunes. Dixit enĩ. Lecꝰtulus nrͣ. ⁊ tigna domoꝵ
nrãrũ ⁊ laquearia nrã. audact᷑ se in possessione

Expanded text:
natura lignorum horum competentia his, quae spinatura lignorum horum competentia his, quae spiritualiter disseruntur: sed brevitatis causa praetereo. 4. Notandum vero pulchre omnem Ecclesiae statum brevi uno vecus, populi disciplinam, monachorum quietem. In horum prorsus, cum recte sunt omnia, sancta mater Ecclesia consideratione laetatur, et tunc ea quoque offert intuenda dilecto, cum ad ejus, tanquam omnium auctoris, refert omnia 1427 bonitater et nostrarum, non usurpationis est signum, sed dilectionis: quod nimiae videlicet fiducia charitatis, nihil ejus, quem valde diligit, a se aestimet alienum. Nec enim se sponsi contubconsortio, quae semper non quae sua, sed quae illius sunt, quaerere consuevit. Et haec est causa, cur sibi et sponso simul sive lectulum, sive domos ausa sit pronuntiare communes. Dixit enim: Lectulus noster, et tigna domorum nostrarum, et laquearia nostra, audacter se comprehensione
Abbreviated transcription (Latin):
nͣ ⁊ odoriferum alteq ꝓceritatis lignũ: satis in¬
dicat quales oporteat assumi uiros in uices tig¬
noꝵ. Ergo ualidos ⁊ constantes necesse eͣ ẽẽ eos
qui suꝑ alios ordinant᷑: nec ñ ⁊ longanimes ĩ spe.
atq in suꝑna mͣtis uerticẽ attollentes. qͥ etiam
bonũ fidĩ sue ⁊ conu̾sationis ubiq odorẽ spar
ris ⁊ imputribile similit᷑ lignũ. incorruptȩ ui¬
te ⁊ fidĩ etiã quẽuis de clero deb̾e ẽẽ demons¬
trat. ut merito decori domꝰ ac laquearũ orna¬
tui deputet᷑. Scriptũ ẽ enĩ. Domũ tuã decet scĩ¬
tudo dñe: in longitudine dierũ. Ubi sane ⁊ sciͣ¬
moniȩ decus. ⁊ indeficientis gr̃e exp̃ssa ꝑseue¬
rantia ẽ. Oportet gͦ uirũ qui ad ornam̃tũ ⁊ de¬
core᷑ assumit᷑ domus. bonis ornatũ morib ẽẽ
⁊ quãuis semꝑ ipse sit intꝰ. bonũ tñ testioni¬
um hab̾e ⁊ ab his qui foris sunt. St̃ ⁊ alia in

Expanded text:
non et odoriferum, altaeque proceritatis lignum, satis innon et odoriferum, altaeque proceritatis lignum, satis indicat quales oporteat assumi viros in vices tignorum. Ergo validos et constantes necesse est esse eos, qui super alios ordinantur, necatque in superna mentis verticem attolentes, qui etiam bonum fidei suae et conversationis ubique odorem spargris, et imputribile similiter lignum incorruptae vitae et fidei etiam quemvis de clero debere esse demonstrat, ut merito decori domus, et laquearium ornatui deputetur. Scriptum est enim: Domum tuam decet sanctitudo, Domine, in longitudinem dierum . Ubi sane et sanctimoniae decus, et indeficientis gratiae expressa perseverantia est. Oportet ergo virum, qui ad ornatum et decorem assumitur domus, bonis ornatum moribus esse, et quamvis semper ipse sit intus, bonum tamen testimonium habere et ab his qui foris sunt. Sunt et alia in
Abbreviated transcription (Latin):
in sublimitate positi sunt xpiani. utiq utri¬
usq ordinis pͥncipes. quasi tigna parietes uis
tis impositis legib fortit᷑ stringunt: ne sua qͥq
lege uł uoluntate uiuentes. tãquam parietes in¬
clinate ⁊ macheriȩ depulsȩ dissideant a semetip¬
sis: ⁊ sic omĩs structura edificii corruens dissipet᷑.
Laquearia uͦ quȩ a tignis firmit᷑ pendent. ⁊ domos
insignit᷑ ornant. puto bene instituti eleri man¬
suetos ⁊ disciplinatos mores. riteq ammninistrata
officia designare. Quomͦ nãq stabunt ordines
clericoꝵ. ⁊ ãministrationes eoꝵ. si ñ pͥncipũ tãquã
tignoꝵ bñficio ⁊ munificentia sustentent᷑. ⁊ pro¬
tegantur potentia: Qd̃ autͣ tigna cedrina & la¬
quearia cipͣssina describunt᷑. natura absq dubio
htͣ in his specieb lignoꝵ. qd̃ congruat p̾fatis
ordinib. Et cedrus quidẽ qm̃ inputribile eͣ nec¬

Expanded text:
in sublimitate positi sunt, christiani utique utriin sublimitate positi sunt, christiani utique utriusque ordinis principes, quasi tigna parietes, tis impositis legibus fortiter stringunt, ne sua quique lege vel voluntate viventes, tanquam parietes inclinati et maceriae depulsae dissideant a semetipsis, et sic omnis structura aedificii corruens dissipetur. Laquearia vero quae a tignis firmiter pendent, et domos insigniter ornant, puto bene instituti cleri mansuetos et disciplinatos mores, riteque administrata officia designare. Quomodo namque stabunt ordines clericorum, et administrationes eorum, si non principum, tanquam tignorum beneficio et munificentia sustententur, et protegantur potentia? 3. Quod autem tigna cedrina, et cypressina laquearia describuntur, natura absque dubio habet in his speciebus lignorum, quod congruat praefatis ordinibus. Et cedrus quidem quoniam imputribile est, nec
Abbreviated transcription (Latin):
Epitalamũ canit: eubile & thalamos
pulchro sermone describens. Sponsum
inuitat ad requiem: hoc enĩ melius quiescere
& cum. xp̃o eẽ. Necessarium autͣ exire ad luera:
propt̃ saluandos. Uerum nunc oportunitate ut
putat inuenta. ornatũ nuntiat thalamum.
lecꝰtulumq digito monstrans. dilectũ ut dixi
inuitat ad requiẽ: ⁊ cũ euntib in emaus cor¬
dis ardorem ñ sustinens ad mentis ꝑtrahit ho¬
spicium. secũ ꝑ nocꝰtare compellit: ⁊ eũ petro lo¬
quitur. dñe bonũ ẽ nos hic esse. Iam quid spĩ¬
talit᷑ ista contineant: requiramus. Q in ęccłia
quidẽ lectũ in quo quiescit᷑. claustra eẽ ⁊ mo existir
nasteria: in quib quiete a curis uiuit᷑ scłi.
sollicitudinib uite: Atq is lecꝰtus floridus de¬
monstrat᷑. cũ exemplis ⁊ institutis patrũ. tan¬
quã quib dam bñ olentib resꝑsa florib: frm
conu̾satio ⁊ uita refulget. Porro domos popła¬
res conuentꝰ intellige xp̃ianoꝵ. quos hi qui

Expanded text:
Epithalamium canit, cubile et thalamos pulchro sermone describens. Sponsum invitat ad requiem. Hoc enim melius, quiescere et cum Christo esse. Necessarium autem exire ad lucra propter salvandos. Verum nunc opportunitate, ut putat, inventa, ornatum nuntiat thalamum, lectulumque velut digito monstrans, dilectum, ut dixi, invitat ad requiem, et cum euntibus in Emmaus cordis ardorem non sustinens, ad mentis pertrahit hospitium, secum pernoctare compellit , et cum Petro loquitur: Domine, bonum est nos hic esse . 2. Jam quid spiritualiter ista contineant, requiramus. Et in Ecclesia quidem lectum in quo quiescitur, claustra existimo esse et monasteria, in quibus quiete a curis vivitur saeculi, et sollicitudinibus vitae. Atque is lectus floridus demonstratur, cum exemplis et institutis patrum, tanquam quibusdam bene olentibus respersa floribus, fratrum conversatio et vita refulget. Porro domos populares conventus intellige Christianorum: quos hi qui
Abbreviated transcription (Latin):
donat᷑ ingrato : ingͣtitudo inimica ẽ aĩe: exmnatͣio
meritoꝵ. uirtutũ disꝑsio. beneficio ꝑditio. Ingͣtitudo
uentꝰ urens siccans sibi fontẽ pietatis. rorẽ miscđĩe :
ua sensit grãs egit : ñ expectans plenitudinẽ que in
dextera ẽ. Neq enĩ ubi memorata ẽ leuã iã ẽẽ sub
capite suo. etiam sequuta: a dextera se similit̾ amplexa¬
tã: s amplexabit᷑ me inqͥt. Ceterũ qͥd putamꝰ u̾bo
sponso leuã ẽẽ siue dexterã: Nũ id qd̾ dr hominis ũ¬
bũ. istiꝰmodi corporeas partes ht. in se diuisas: liniam̃¬
ta distincta. ac distinguentia int̾ sinistrã & dext̾am:
Quantomag̃ is qͥ dĩ & d̾s ẽ sermo uarietatẽ ꝓrsus ali¬
quã ñ admittit: s ẽ qͥ ẽ in sua nimirũ natura tam
simplex ut ñ habeat partes : tam unꝰ ut ñ habeat
numeros: est enĩ di sapĩa: de qua scriptũ ẽ. & sapĩe

Expanded text:
donatur ingrato. Ingratitudo inimica est animae, exinanitio donatur ingrato. Ingratitudo inimica est animae, exinanitio meritorum, virtutum dispersio, beneficiorum perditio. Ingratitudo ventus urens, siccans sibi fontem pietatis, rorem misericordiva sensit, gratias egit, non exspectans plenitudinem quae in dextera est. Neque enim ubi memorata est laevam jam esse sub capite suo, etiam secuta est a dextera se similiter amplexatam; sed, amplexabitur me, inquit. 7. Caeterum quid putamus Verbo sponso laevam esse, sive dexteram? Num id quod dicitur hominis verbum istiusmodi corporeas partes habet in se divisas, et lineamenta distincta, ac distinguentia inter sinistram et dexteram? Quanto magis is, qui Dei et Deus est, sermo varietatem prorsus aliquam non admittit, sed est qui est , in sua nimirum natura tam simplex ut non habeat partes, tam unus ut non habeat numeros. Est enim Dei sapientia, de qua scriptum est: Et sapie
Abbreviated transcription (Latin):
rat donec absens fuit fidelẽ ad oꝑa. & sollicitã ad lu¬
cra. in eo nimirũ qd flores sibi & fructꝰ p̃ceꝑat aduna¬
ri. etiam cũ ꝓpensiori hac uice remuneratione gr̃ȩ ẽ
reu̾sus. Deniq uno brachioꝵ suoꝵ sustentat caput ia¬
centis: alterũ ad amplexũ parans. ut sinu foueat. felix
aĩa que in xͥ recũbit pectore : & int̃ u̾bi brachia reqͥes¬
cit. Leua eiꝰ sub capite meo: ⁊ dextera eiꝰ amplexabit᷑
me. Non ait amplexat᷑ s amplexabit᷑ me : ut nou̾is
pͥori grẽ adeo ñ ingratã: ut scdam graꝵ actione p̃¬
uenerit. Disce in referendo grãm ñ esse tardus aut seg¬
nis : disce ad singła dona grãs agere. Biligent̃ in qͥt
debita grãꝵ actione frustent᷑: ñ gͣndia. ñ mediocra.
ñ pusilla. Ueniq iubem᷑ collig̾e fragm̃ta ne ꝑeant:
id ẽ nec minima beneficia obliuisci. Nũqͥd ñ ꝑit qđ

Expanded text:
rat, donec absens fuit, fidelem ad opera, et sollicitam ad lurat, donec absens fuit, fidelem ad opera, et sollicitam ad lucra, in eo nimirum, quod flores sibi et fructus praeceperat adunari; etiam cum propensiori hac vice remuneratione gratiae est reversus. Denique uno brachiorum suorum sustentat caput jacentis, alterum ad amplexandum parans, ut sinu foveat. Felix anima quae in Christi recumbit pectore, et inter Verbi brachia requiescit. Laeva ejus sub capite meo, et dextera ejus amplexabitur me. Non ait: Amplexatur; sed, amplexabitur me, ut noveris priori gratiae adeo non ingratam, ut secundam gratiarum actione praevenerit. 6. Disce in referendo gratiam non esse tardus aut segnis, disce ad singula dona gratias agere. Diligenter, inquit, ione frustrentur; non grandia, non mediocria, non pusilla. Denique jubemur colligere fragmenta ne pereant ; id est, nec minima beneficia oblivisci. Nunquid non perit quod
Abbreviated transcription (Latin):
diu̾sitate sensuũ iudicabor. dũ mͦ ueritas utrobiq
nob̾ patͦcinet᷑: ⁊ caritas cui scripturas seruire opor¬
tet. eo edyficet plures. qͦ plures ex eis in opꝰ suum
ueros eruerĩt intellectus. Cur enĩ ħ displiceat in
sensib scripturaꝵ: qd in usib rerũ assidue exꝑi¬
mur:in quantos uerbi causa sola aqua nr̃oꝵ
assumit᷑ corpoꝵ usus: Ita unꝰ quilibet diuinꝰ sermo ñ
erit ab re si diu̾sos pariat intellectus: diu̾sis ammaꝵ
capite meo: & dext̾a illiꝰ amplexabit᷑ me. Q suꝑ hoc qͦ
in p̃fato opusculo memini uberiꝰ disputatũ: s signemꝰ
sermonis ordinẽ. Liquet denuo adesse sponsũ: credo
ut sua p̃sentia languentẽ erigat. Quomodo enĩ non
in p̃sentia conualescet : quã absentia const̾narat: gͥ
ñ sustinet dilecte molestiam: adest. neq enĩ morã fa¬
cere potest tantis desidiis euocatꝰ. Et qr illam comꝑe¬

Expanded text:
diversitate sensuum judicabor, dummodo veritas utrobique diversitate sensuum judicabor, dummodo veritas utrobique nobis patrocinetur; et charitas, cui Scripturas servire oportet, eo aedificet plures, quo plures ex eis in opus suum veros eruerit intellectus. Cum enim hoc displiceat in sensibus Scripturarum, quod in usibus rerum assidue experimur? In quantos, verbi causa, sola aqua nostrorum assumitur corporum usus? Ita unus quilibet divinus sermo non erit ab re, si diversos pariat intellectus, diversis animarum capite meo, et dextera ejus amplexabitur me. Et insuper hoc quoque in praefato opusculo memini uberius disputatum; sed signemus sermonis ordinem. Liquet denuo adesse sponsum, 1443 credo, ut sua praesentia languentem erigat. Quomodo enim non in praesentia ejus convalesceret, quam absentia consternarat? Ergo non sustinet dilectae molestiam: adest, neque enim moram facere potest tantis desideriis evocatus. Et quia illam compere
Abbreviated transcription (Latin):
de contemplationis: cũ talib fuero circundatus
florib atq fructib pietatis. Patient̃ auellor ab in¬
fecunde rachelis amplexib : ut mͥ exuberent fruc¬
tus ꝓfectuum ur̃oꝵ. Minime ꝓrsus imꝓpigebit int̃¬
turbate quietis ꝓ cura sermonis. cũ uidero in uob̃
germinasse sem̃ meũ: atq ex eo augeri increm̃ta
frugũ iusticie ur̃e. Caritas enĩ quȩ ñ querit quȩ
sua st̃. id mͥ iam dudũ facile ꝑsuasit : nil scił de
arbit᷑tus sũ ꝓpt̃ uos detrim̃ta. fulcite me floribus.
stipate me malis : qr amore langueo. Hoc itaq locu¬
ta est sponsa adolescentuł in sponsi absentia. mo¬
nens eas in fide ꝓficere & oꝑib bonis. donee ueni¬
at. sentiens in eo forte et beneplacitũ sponsi ⁊ fili¬
aꝵ salutẽ : ⁊ suãipsius consolationẽ. Scio me hunc
locũ de dilectione di pleniꝰ explicuisse. & sub alio
intellectu. potiori an det̾iori lector iudicet: si eui
utrũq uidere placuerit. Non sane a prudente de

Expanded text:
 tristitia, cum talibus fuero circumdatus floribus atque fructibus pietatis. Patienter avellor ab infecundae Rachelis amplexibus, ut de Lia mihi exuberent fructus profectuum vestrorum. Minime prorsus pigebit me intermissae quietis  germinare semen meum, atque ex eo augeri incrementa frugum justitiae vestrae. Charitas enim quae non quaerit quae sua sunt , id mihi jamdudum facile persuasit, nil scilicet arbitratus sum propter vos detrimenta. 4. Fulcite me floribus, stipate me malis, quia amore langueo. Hoc itaque locuta est sponsa adolescentulis in sponsi absentia, monens eas in fide proficere et operibus bonis donec veniat, sentiens in eo fore et beneplacitum sponsi, et filiarum salutem, et suam ipsius consolationem. Scio me hunc locum in libro De dilectione Dei plenius explicuisse, et sub alio intellectu: potiorine an deteriori lector judicet si cui utrumque videre placuerit. Non sane a prudente de
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓinde audis uel legis u̾bum atq animã
parit᷑ colloqui. ⁊ se inuicem intueri: noli
tͥ imaginari ¶ corporeas int̾eurrere uoces. sic̃
nec corporeas colloquentiũ apparere imagines.
Audi potuis quid tibi sit in huiꝰmodi cogitan
guas suas quib se. alt̾utrum alloquantur. p̃¬
sentesq indicent. & u̾bi quidẽ lingua fauor
dignationis eiꝰ: aĩȩ uͦ deuotionis feruor. Qlm¬
guis ẽ anima atq infans quȩ hanc ñ hab&e:
⁊ non potest ipsi ullatenꝰ sermocinatio ẽẽ
cum u̾bo. Ergo. huiꝰ cemodi linguã suã uerbũ
mouet uolens ad animã loqui: ñ potest a¬
nima nͣ sentire. Uiuus ẽ enĩ sermo dĩ & effi¬

Expanded text:
proinde audis vel legis, Verbum atque animam proinde audis vel legis, Verbum atque animam pariter colloqui, et se invicem intueri; noli tibi imaginari quasi corporeas intercurrere voces, sicut nec corporeas colloquentium apparere imagines. Audi potius quid tibi sit in hujusmodi cogitandguas suas, quibus se alterutrum alloquantur, praesentesque indicent. Et Verbi quidem lingua favor dignationis ejus: animae vero, devotionis fervor. Elinguis est anima atque infans quae hanc non habet, et non potest ipsi ullatenus sermocinatio esse cum Verbo. Ergo hujuscemodi linguam suam cum Verbum movet, volens ad animam loqui, non potest anima non sentire. Vivus est enim sermo Dei
Abbreviated transcription (Latin):
egto ꝓfecto si optio daret᷑ tanto libentiꝰ tanto¬
q carius sponse amplectere ᷑ uisionẽ. quanto
in meliori affectione quȩ est amor factã
est apparere t̾ribilem in consiliis suꝑ filios
hominũ: ⁊ apparere speciosũ forma pͣfiliis
hominũ. Eoce tu pulcher es dilecte .mi. ⁊ de¬
corus. Uerba ista plane amorẽ resonant.
ñ timorẽ. S forte ascendunt cogitationes
in corde. tuo: ⁊ queris dubius apud te dicens.
Qua ratione u̾ba u̾bi facta ad animã refe¬
nuntur. ⁊ rursũ animȩ ad u̾bum.: ut illa du¬
dierit uocẽ loquentis sibi ⁊ ꝑhibentis quod
pulchra sit. uicissim q idem p̃coniũ suo mox
reddiderit laudatori: Quom possunt hȩc fi¬
eri  Nam ubo loquim᷑: non u̾bum loquitur
temq aĩa ñ ht̃ unde loquat᷑. nͥ os corporis
sibi uerba formauerit ad loquendũ. bene
quere s attende spm̃ loqui: ⁊ spĩtaliter
oportere. intelligi quȩ dicunt᷑. Quotiens

Expanded text:
ego profecto, si optio daretur, tanto libentius, tantoego profecto, si optio daretur, tanto libentius, tantoque charius sponsae amplecterer visionem, quanto in meliori affectione, quae est amor, factam est apparere terribilem in consiliis super filios hominum , et apparere speciosum forma prae filiis hominum . Ecce tu pulcher es, dilecte mi, et decorus. Verba ista plane amorem resonant, non timorem. 7. Sed forte ascendunt cogitationes in corde tuo, et quaeris dubius apud te, dicens: Qua ratione verba Verbi facta ad animam referuntur, et rursum animae ad 1425 Verbum, ut illa audierit vocem loquentis sibi, et perhibentis quod pulchra sit, vicissimque idem praeconium suo mox reddiderit laudatori? Quomodo possunt haec fieri? Nam verbo loquimur, non verbum loquitur. Itemque anima non habet unde loquatur, nisi os corporis sibi verba formaverit ad loquendum. Bene quaeris: sed attende spiritum loqui, et spiritualiter oportere intelligi quae dicuntur. Quoties
Abbreviated transcription (Latin):
cies neq decor. hec aut̃ eo inturto. neͣ pulchrũ
decorũq ꝓnuntiat: in uisione meliori illũ
sibi apparusse significans. Ore eniͣ ad os sicut
quondã euͣ scoͣ moyse loquit᷑ cũ sponsa. ⁊ pa¬
lam ñ ꝑ enigniata ⁊ figuras dm̃ uidet. Talẽ
deniq ore ꝓnuntiat qualẽ ⁊ mĩte conspicat᷑.
uisione plane sublimi ⁊ suaui. Rege᷑ in deco¬
re suo uidert᷑ oculi eiꝰ : non tam̃ ut regem.
Sut dilectum. Uiderit eũ sane quͥs super
solium excelsum ⁊ eleuatũ.& alius qͦq facie
ad faciem sibi apparuisse testatus sit: mͥ
tamꝰ uidetur eminentia in hac parte esse.
Apuid sponsam. qd̃ ibi uisus legitur dñs. hie
dilectus. Sic enĩ habes. Uidi dnm̃ sedentẽ suꝑ
solium excelsũ ⁊ eleuatũ. Et item. uidi dnm̃ fa¬
cle ad faciem: ⁊ salua facta ẽ anuna mea. Sed
si ego dñs inquit: uͥ ẽ timor m̃s: Qd̃ si illis
facta reuelatio cũ timore. qr uͭ dñs ibi timor.

Expanded text:
cies neque decor . Haec autem eum intuita, nunc pulchrum cies neque decor . Haec autem eum intuita, nunc pulchrum decorumque pronuntiat, in visione meliori illum sibi apparuisse significans. Ore enim ad os, sicut quondam cum sancto Moyse , loquitur cum sponsa; et palam, non per aenigmata et figuras, Deum videt. Talem denique ore pronuntiat, qualem et mente conspicatur, visione plane sublimi et suavi. Regem in decore suo viderunt oculi ejus, non tamen ut regem, sed ut dilectum. Viderit sane eum quis super solium excelsum et elevatum; et alius quoque facie ad faciem sibi apparuisse testatus sit: mihi tamen videtur eminentia in hac parte esse apud sponsam, quod ibi visus legitur Dominus, hic dilectus. Sic enim habes: Vidi Dominum sedentem super solium excelsum, et elevatum ; et item: Vidi Dominum facie ad faciem, et salva facta est anima mea . Sed si ego Dominus, inquit, ubi est timor meus? Quod si illis facta est revelatio cum timore; quia ubi Dominus, ibi timor:
Abbreviated transcription (Latin):
mͦr ce cũ plus poteris plus uidebis. Non puto
frẽs non puto medioerem hanc neq cõmu¬
nẽ esse omĩb uisionẽ: ⁊ si sit inferior illa ꝗͣ
nidendus est in futuro. Deniq ex his quȩ. se¬
quunt᷑ aduertite: Sequit᷑ enim. Ecce tͥu pul¬
cher es dilecte mi: ecce tu pulcher. Uides qͣm
in excelso stat ⁊ in sublime mͣtis u̾ticem ex¬
tulit : quȩ unui̾sitatis dnm̃ quadã sibi ꝓpri¬
etate uendicet in dilecꝰtũ ᷤ Attende enim qͦ¬
mͦ ñ simpłicit᷑ dilecte. s dilecꝰte mi inquit :
ut ꝓprium designaret. Magna uisio ꝓrsus de
quã ista in. id fiduciȩ ⁊ auctoritatis excreuit .
ut omĩum dnm̃. dnmͣ nesciat s dilectum.
Existimo enĩ nequaquã hac uice. eiꝰ sensib im¬
portatas imagines carnis aut crucis: aut ali¬
as quascũq corporearũ similitudines infirmi¬
tatũ. In his nãq iuixta ꝓpħam. nͣ erat ei spe¬

Expanded text:
modo; et cum plus poteris, plus videbis. 6. Non puto, modo; et cum plus poteris, plus videbis. 6. Non puto, fratres, non puto mediocrem hanc, neque communem esse omnibus visionem, etsi sit inferior illa, qua videndus est in futuro. Denique ex his quae sequuntur advertite. Sequitur enim: Ecce tu pulcher es, dilecte mi, ecce tu pulcher. Vides quam in excelso stat, et in sublime mentis verticem extulit, quae universitatis Dominum quadam sibi proprietate vindicet in dilectum. Attende enim quomodo non simpliciter, Dilecte; sed, dilecte mi, inquit, ut proprium designaret. Magna visio prorsus, de qua ista in id fiduciae et auctoritatis excrevit, ut omnium Dominum, dominum nesciat, sed dilectum. Existimo enim nequaquam hac vice ejus sensibus importatas imagines carnis, aut crucis, aut alias quascunque corporearum similitudines infirmitatum. In his namque, juxta prophetam, non erat ei spe
Abbreviated transcription (Latin):
magis quã simplex in ea intuitus. colũbe
nomine cõmendatur. E si placet oportet re¬
feras capitulũ pͣsens. ad id qđ pauloante so¬
dales murenulas ei facere ꝓmiserunt . non
intendentes ut tẽ docui ornare aures cor¬
poris. s informare auditũ cordis. Potuit
plius mundato: ad uidendũ qđ añ ñ pot̾at
instructior redderetur. E qm̃ de acceptis my¬
renulis. in uisu acutiori ad intelligentiam
sꝑitalẽ uisa ẽ ꝓfecisse : placuit sponso. cui
⁊ annumerans id quoq eius laudib ait. O¬
culi tui columbarum. Iã me. inquit intue¬
& habes uñ id possis: qr oculi tui colum barum.
Ante ñ habebat᷑ ⁊ idõ repͥmenda fuista. ẜ nẽ
copiam habeto uidendi: qr oculi tui colũbas
id ẽ spĩtales. Non sane copiam quã petebas nec
enĩ ut mn ahuc ad illam potes: s que dam̃
intͣim sufficere. possit. Sane ducenda es decla¬
ritate in claritatẽ ⁊ ꝓpt̃ca uide ut potes

Expanded text:
magis quam simplex in ea intuitus columbae magis quam simplex in ea intuitus columbae nomine commendatur. Et si hoc placeat, oportet referas capitulum praesens ad id quod paulo ante sodales muraenulas ei facere aureas promiserunt , non intendentes, ut tunc docui, ornare aures corporis, sed informare auditum cordis supra, plius mundato, ad videndum quod ante non poterat, instructior redderetur. Et quoniam de acceptis muraenulis in visu acutiori ad intelligentiam spiritualem visa est profecisse; placuit sponso, cui  spiritu; et annumerans id quoque ejus laudibus, ait: Oculi tui columbarum. Jam me, inquit, intue habes unde id possis, quia oculi tui columbarum. Ante non habebas, et ideo reprimenda fuisti: sed nunc copiam habeto vivendi, quia oculi tui columbarum, id est spirituales. Non sane copiam quam petebas: nec enim vel modo adhuc ad illam potes, sed quae tamen interim sufficere possit. Sane ducenda es de claritate in claritatem: et propterea vide, ut potes,
Abbreviated transcription (Latin):
etiã ex tua humilitate. Non dico nc̃ pulchram
intͣ mulieres. nec pulchrã in genis nec in col¬
lo sicut ante dicebam. s pulchram simplicit᷑
fateor: ñ utiq pulc hram ex cõparatione nͣ cũ
distinctione: ñ ex parte: & addit. Ocul tui colũ¬
barũ. Aꝑte adhuc cõm̃datur humilitas. Ad hoc
siquidẽ respicit. qd̃ illa rep̃hensa de alta inqͥ¬
sitione sua continuo ñ cunctata ẽ ad simplici¬
ora descendere: ita ut diceret. fasciculus myr¬
rȩ dilecꝰtus m̃s mͥ. Multũ ꝓfecto distat inter
humilitatis insigne: inde huc adquiescere re¬
uocari. Ergo oculi tu colum barũ. Iam inquit
nͣ ambulas in magnis neq in mirabilib suꝑ
te : s instar simplicissime uolueris contẽpta
ẽ simpliciorib. nidificas in foraminib pe¬
tre meis uulnerib immorans: ⁊ libent᷑ ea
quȩ st̃ de me dumtaxat incarnato ⁊ passo.
oeulo intuens columbino. Aut certe qr in

Expanded text:
etiam ex tua humilitate. Non dico nunc pulchram etiam ex tua humilitate. Non dico nunc pulchram inter mulieres, nec pulchram in genis, nec in collo, sicut ante dicebam: sed pulchram simpliciter fateor, non utique pulchram ex comparatione, non cum distinctione, non ex parte. 4. Et addit: Oculi tui columbarum. Aperte adhuc commendatur humilitas. Ad hoc siquidem respicit, quod illa reprehensa de alta inquisitione sua, continuo non cunctata est ad simpliciora descendere, ita ut diceret: Fasciculus myrrhae dilectus meus mihi. Multum profecto distat inter humilitatis insigne, inde huc acquiescere revocari. Ergo oculi tui columbarum. Jam, inquit, non ambulas in magnis, neque in mirabilibus super te: sed instar simplicissimae volucris contenta es simplicioribus, nidificans in foraminibus petrae, meis vulneribus immorans, et libenter ea quae sunt de me duntaxat incarnato et passo, oculo intuens columbino. 5. Aut certe qui
Abbreviated transcription (Latin):
laudis ẽ: & tnͣ increpata pęnitentiã egit ⁊ di¬
xit. fascicłs myrrȩ dilectus mͣs mͥ. intͣ uba mea
cõmorabitur. Hoc eͣ. Sufficit mͥ. nolo iã scire
nͥ iħm ⁊ heͣ crucifixum. Magna humilitas. Actu
innocens suscipit pęnitentis affectum: ⁊ quȩ
ñͣ habet unͣ pęniteat. htͣ tñ ut pęniteat. Cur
gͦ inquis increpata ẽ. si nicħ mali fecit. S enĩ
audi neͣ dispensationẽ ⁊ prudentiã sponsi. Sic̃
abrahȩ olim obȩdientia teͤmptata ẽ: ita ⁊ ncͣ
humilitas sponsȩ. & quomͦ ille impleta obȩdi¬
entia tẽ audiuit. neͣ cognoui qd̃ tu timeas dm̃:
sic ⁊ huic mͦ quasi sub aliis u̾bis dr̃. nc̃ cognoui
quod humilis sis. Hoc enĩ ẽ quod ait. eccr tu
pulchra es. Et̃ idõ p̃conium iterat: ut głȩ seĩ¬
tatis additũ signet humilitatis decorẽ. Foce tu
pulchra es amica mea: ecce tu pulchra. Nẽ cog¬
noui qd̃ pulchra sis : ñ solũ ex meo amore. sed

Expanded text:
laudis est. Et tamen increpata poenitentiam agit, et dilaudis est. Et tamen increpata poenitentiam agit, et dicit: Fasciculus myrrhae dilectus meus mihi, inter ubera mea commo rabitur : hoc est: Suff et hunc crucifixum. Magna humilitas! Actu innocens suscipit poenitentis affectum; et quae non habet unde poeniteat, habet tamen ut poeniteat. Cur ergo, inquis, increpata est, si nihil mali fecit? Sed enim audi nunc dispensationem et prudentiam sponsi. Sicut Abrahae olim obedientia sane tentata est, ita et nunc humilitas sponsae. Et quomodo ille impleta obedientia tunc audivit: Nunc cognovi quod timeas Deum : sic et huic modo quasi sub aliis verbis dicitur: Nunc cognovi quod humilis sis; hoc enim est quod ait: Ecce tu pulchra es. Et ideo praeconium iterat, ut gloriae sanctitatis additum signet humilitatis decorem. Ecce tu pulchra es, amica mea, ecce tu pulchra. Nunc cognovi quod pulchra sis, non solum ex meo amore, sed