comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
citius subtrahantur. ne si hie dui ui¬
xerit. eius innocentiam malicia corrum¬
pat. Sciendum tamen: quia dei benig¬
nitas ẽ. peceatorib spacium peniten¬
tie largiri.S quia accepta tempora
non ad fructum penitentie. ad usũ
uͦ iniquitatis u̾tunt: qd̾ adiuinami¬
scda mereri p oterant amittunt. Quan¬
uis omp̃s ds illud tempus uniꝰcuiꝰq
ad mortem p̾sciat. quo eiꝰ uita termi¬
natur: nec alio in tempore quisquam mo¬
ripotuit. nisi ipso quo moritur. Nam si
erechie ann additi ad uitam qͥndecim
memorant᷑: tempus quidem uite creuit
ab illo termino quo mori ipse merebat᷑.
Nam diuina dispositio eius tempus tẽ p̾¬
sciit: quo hunc postinodum ex p̾senti
dr̃ quia iniqui sublati sunt ante tempꝰ
suum: nͥ quod om̃s qui p̾sentem uitam
dilͥgunt. longiora sͥ eiusdem uite spaua
ꝓmittunt: S cum eos mors suꝑueniens
ap̾senti uita subtrahat: eorum uite spa¬
cia que sͥ longiora quasi in cogitatione

Expanded text:
citius subtrahatur, ne, si hic diu vicitius subtrahatur, ne, si hic diu vixerit, ejus innocentiam malitia corrumpat. Sciendum tamen quia benignitas Dei est peccatoribus spatium poenitentiae largiri; sed quia accepta tempora non ad fructum poenitentiae, ad usum vero iniquitatis vertunt, quod a divina misericordia mereri poterant, amittunt. Quamvis omnipotens Deus illud tempus uniuscujusque ad mortem praesciat quo ejus vita terminatur, nec alio in tempore quisquam mori potuit, nisi ipso quo moritur. Nam si Ezechiae anni additi ad vitam quindecim memorantur, tempus quidem vitae crevit ab illo termino quo mori ipse merebatur. Nam divina dispositio ejus tempus tunc praesciit, quod hunc postmodum ex praesenti od dicitur, « quia iniqui sublati sunt ante tempus suum? » Nisi quod omnes qui praesentem vitam diligunt, longiora sibi ejusdem vitae spatia promittunt. Sed cum eos mors superveniens a praesenti vita subtrahit, eorum vitae spatia, quae sibi longiora quasi in cogitatione
Abbreviated transcription (Latin):
semita redemptoris nr̃i humilitas: ita
semita secłorum. suꝑbia. Secłorũ itaq
semitam uiri iniqui calcant: quia ꝑ
huius uite desidia inelatione ꝑ am¬
bulant. De quib ad huc iniqͥs subdi
suum: et fluuius subittit fundamen¬
na nob̾ p̃scientia sit ꝓculdubio p̾fixũ:
querendum ualde ẽ qua ratione nẽ
dicit quod iniqui ex presenti secło ante
tempus ꝓpͥum subtrahantur. Omp̃s
enim ds̃ et si plerunq mutat senten¬
tiam: consilium nunquam. Co ergo
tempore ex hac uita quisq subtͣhit᷑:
quo ex diuina potentia ante temꝑ a
p̾scitur. d sciendum. quia creans et
ordinans nos omp̃s ds̃: uixta singło¬
rum merita. disponit et t̾minum:
ut uel malus ille breuiter uiuat. ne
multis bene agentib noceae: uł bo¬
nus iste dutius in hac uita subsi¬
stat. ut multis boni oꝑis aditttor exi¬
stat. uel rursum malus longius dif¬
feratur in uita. ut pͣua adhuc opera
augeat. ex quorum temptatione pur¬
gati iusti uerius uiuant: uel bonis

Expanded text:
semita Redemptoris nostri humilitas, ita semita saeculorum superbia est. Saeculorum itaque semitam viri iniqui calcant, quia per hujus vitae desideria in elatione perambulant. De quibus adhuc iniquis subdisuum et fluvius subvertit fundamenna praescientia nobis sit procul dubio praefixum, quaerendum valde est qua ratione nunc dicit quod iniqui ex praesenti saeculo ante tempus proprium subtrahantur. Omnipotens enim Deus, etsi plerumque mutat sententiam, consilium nunquam. Eo ergo tempore ex hac vita quisque subtrahitur, quo ex divina potentia ante tempora praescitur. Sed sciendum quia creans et ordinans nos omnipotens Deus, juxta singulorum merita disponit et terminum: ut vel malus ille breviter vivat, ne multis bene agentibus noceat, vel bonus iste diutius in hac vita subsistat, ut multis boni operis adjutor existat; vel rursum malus longius differatur in vita, ut prava adhuc opera augeat, ex quorum tentatione purgati justi verius vivant, vel bonus
Abbreviated transcription (Latin):
me p̾mat. Mens et enim quelib iusti.
si ab omĩpotente deo districte iudicat᷑.
mole magnitudinis p̾mitur. In quibꝰ
nimirum u̾b̾ hoc quoq intelligend̾̃
ẽ. quod sc̃s uir dundĩ fortitudinem
deuitat: quid eius aliud qͣm infir

Expanded text:
erant. --Mens etenim quamlibet justi, si ab omnipotente Domino districte judicatur, mole magnitudinis premitur. In quibus nimirum verbis hoc quoque intelligendum est, quod sanctus vir, dum Dei fortitudinem devitat, quid ejus
Abbreviated transcription (Latin):
Que cuncta dñs a ꝑfidis ablata. genti¬
litati tribuit: atq ex his que infide¬
lib abstulit. mentes fidelium orna¬
uit. Unde ⁊ scͥptum ẽ. Et spetiei domts
diuidere spolia. Cum enim uirtutũ
spolia aiudeis abstulit: domui cordis
gentilium qͣm ꝑ fidem inhabitare dig¬
natus ẽ. spetiem donorum dedit. Qd̃
uidelicet gestum ẽ: cum uerba dei et
iudeorum popłis ad solam literam qͤ
oecidit acciꝑet: et conu̾sa gentilitas ꝑ
sp̃m qui uiuificat penetraret. Unde¬

Expanded text:
quae cuncta Dominus, a perfidis ablata, gentiquae cuncta Dominus, a perfidis ablata, gentilitati tribuit, atque ex his, quae infidelibus abstulit, mentes fidelium ornavit. Unde et scriptum est: Speciei domus dividere spolia. Cum enim virtutum spolia a Judaeis abstulit, domui cordis gentilium, quam per fidem inhabitare dignatus est, specie donorum dedit, quod videlicet gestum est cum verba Dei et Judaeorum populus ad solam litteram, quae occidit, acciperet, et conversa gentilitas per spiritum, qui vivificat, penetraret.
Abbreviated transcription (Latin):
nia autem in urbib. in ornamento
lia q̃ ornant. ꝓpħia qͥppe. doctrina. ge¬
nera lingicarum. curationum iuitͦ.
quasi quedam meniamentis sunt.
Quȩ et siquisq ñ habeat: stare mu¬
nitus ꝑfidem et iusticiã potest: qͣn¬
ius ornatus uirtutum altitudine
minime ẽẽ uideat᷑. Spes uͦ et fides et ea¬
ntas: ñ nra menia s munitiones st̃.
Que si habere negligimus. hostilib in¬
sidiis patemus. De iudea gͦ quia ꝓphe-¬
tiam atq doctͥnam. uł miracłorum
signa abstulit: menia p̾cipitauit. Qͥaͥ
uͦ spem. fidem. atq caritatẽ ꝓpt̾ eiꝰ duri¬
tiam auferri ꝑmisit: munitiones eius
dissipare studuit. Rectus uͦ ordo serua¬
tus ẽ: ut pͥus menia. et ptꝰ munitio¬
nes dissipate dicerent᷑. Qui a cum pec¬
catͥx anima relinquit᷑: pͥcis ab ea uir¬
tutum dona q̃ ad manifestationẽ sp̃s
data sunt. et post modum spei. fidei.
atq caritatis fundam̃ta destiuunt᷑.

Expanded text:
nia autem in urbibus pro ornamento nia autem in urbibus pro ornamento lia quae ornant. Prophetica quippe doctrina, genera linguarum, curationum virtus, quasi quaedam moenia mentis sunt. Quae etsi quisque non habeat, stare munitus per fidem et justitiam 376 potest, quamvis ornatus virtutum altitudine minime esse videatur. Spes vero, fides, et charitas, non nostra moenia, sed munitiones sunt; quae si habere negligimus, hostilibus insidiis patemus. De Judaea ergo, quia prophetiam atque doctrinam, vel miraculorum signa abstulit, moenia praecipitavit. Quia vero spem, fidem atque charitatem propter ejus duritiam auferri permisit, munitiones ejus dissipare studuit. Rectus vero ordo servatus est, ut prius moenia, et post munitiones dissipatae dicerentur, quia cum peccattutum dona quae ad manifestationem spiritus data sunt, et postmodum spei, fidei, atque charitatis fundamenta destruantur,
Abbreviated transcription (Latin):
doctrina senum ablata est: postqͣm
hanc eccła exgentib uidelicet iuuen¬
cula accepit. que ꝑ psalmistam dicit.
Suꝑseniores intellexi. Quam qͥa oꝑan¬
do tenuit. quant̾ suꝑ seniores intelle¬
xerit ostendit: dum ꝓtinus subdit di¬
cens. Quia mandata tua exquisiui.
Qͥa enustuduit oꝑando implere
qd̵ didicit: accepit intelligere quod
doceret. Unde adhuc aꝑte subditur.¬
Effundit despectionem suꝑ pͥncipes:
et eos qui opp̾ssi fuerant releuans. sũ
enim iudeoꝵ popłs. in legis mandata
ꝑmaneret. et cuncta gentilitas nulla
dei p̾cepta cognosceret: et illi ꝑ sidem
pͥncipari uidebantur: et isti in pro¬
fundo pressi iacuerunt ꝑ infidelita¬
tem. S cum incarnationis dñicȩ my¬
st̾ium uidea negauit. gentilitas cre¬
didit: et pͥncipes in despectionem ce¬
ciderunt: et hi qui oppressi inculpa
ꝑfidiȩ fuerant. in uera fidei lib̾tate
leuati sunt. Hunc uͦ isrłitarum ca¬
sum. longe ante iheremias intuens.

Expanded text:
doctrina senum ablata est postquam doctrina senum ablata est postquam hanc Ecclesia ex gentibus videlicet juvencula accepit, quae per Psalmistam dicit: Super seniores intellexi . Quam quia operando tenuit, qualiter super seniores intellexerit ostendit, dum protinus subdit, dicens: Quia mandata tua exquisivi. Quia enim studuit operando implere quod didicit, accepit intelligere quod doceret. Unde adhuc apte subditurEffundens despectionem super principes, et eos qui oppressi fuerant relevans. - Cum enim Judaeorum populus in legis mandato permaneret, et cuncta gentilitas nulla Dei praecepta cognosceret, et illi per fidem principari videbantur, et isti in profundo pressi jacuerant per infidelitatem. Sed cum incarnationis Dominicae mysterium Judaea negavit, gentilitas credidit, et principes in despectionem ceciderunt, et hi qui oppressi in culpa perfidiae fuerant in verae fidei libertatem levati sunt. Hunc vero Israelitarum casum longe ante Jeremias intuens a
Abbreviated transcription (Latin):
do ueraces erant: dum temporalia
diligentes. ad terrena corruuuint: la
bium ueratiũ cominutat᷑. Et senum
doctrina tollitur: qͥa diligentes tem¬
secunt᷑ ut locum regiminis qͣsi ad
fructum uoluptatis teneant: ñ ad
usum laboris. Qđ tam̃ ciꝑtius de ui¬
deis ualet intelligi: qui ante inear¬
nationem dm̃ ueraces stierunt: qͥa
hunc uentum eẽ. crediderunt. atq
nuntiauerunt: s post qͣm in carne
apparuit. hunc eẽ negauerunt. La¬
bium itaq ueratium mutatum ẽ:
qͥa quem uent᷑um dix̾ant. negaue¬
runt p̾sentem. Et doctͥna senum ab¬
lata ẽ: quia nequaqͣm ea credendo
secuti sunt. q̃ patres suos p̃dixisse
meminerunt. Unde etiam helia
ueniente ꝓmittitur: qd̃ reducat cor¬
da filiorum ad patres eorum: ut do¬
ctrina senum q̃ nunc auideorum
corde ablata ẽ. tunc miserante dño
patres. Sin uͦ senes. eosdem qtioꝙ
udeos accipimus. qͥ suadente ꝑfi¬
dia. ueritaus u̾bo contraire conati st̃.

Expanded text:
do veraces erant, dum temporalia do veraces erant, dum temporalia dilibium veracium commutatur, et senum doctrina tollitur, quia diligentes temquuntur ut locum regiminis quasi ad fructum voluptatis teneant, non ad usum laboris. Quod tamen apertius de Judaeis valet intelligi, qui ante incarnationem Domini veraces fuerunt, quia hunc venturum esse crediderunt, atque nuntiaverunt; sed postquam in carne apparuit, hunc esse negaverunt. Labium itaque veracium mutatum est, quia quem venturum dixerant negaverunt praesentem. Et doctrina senum ablata est, quia nequaquam ea credendo secuti sunt quae patres suos praedixisse meminerunt. Unde etiam Elia veniente promittitur quod reducat corda filiorum ad patres eorum , ut doctrina senum quae nunc a Judaeorum corde ablata est tunc miserante Domino patres. Sin vero senes eosdem quoque Judaeos accipimus, qui, suadente perfidia, Veritatis verbo contraire conati sunt,
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ om̃ps ds̃ ueritatis u̾bum facientib
tribuit: et non facientib tollit. Qui gͦ
hec de ore suo non auferripetiit: qͥd
aliud qͣm grãm bone oꝑationis que¬
siuit: Ac si aꝑte diceret. Abono oꝑe
errare me nonsinas: ne duim amitto
ordinem bene uiuendi: rectitudinẽ
ꝑdam loquendi. Et plerunq doctor
qui docere audet. qd̃ negligit agere:
cum desierit bona loqui. que oꝑtrri
contempsit. docere subiectos incipit
praua que agit: ut iusto dĩ omĩpo¬
tentis iudicio. in bonoiam nec lin¬
guam habeat: qui habere bonam
uitam recusat: Quatinus cũ mens
eiꝰ t̾renartim ierum amori intendit᷑:
de terrenis reb semꝑ loquatur. Unde
in euangłio ueritas cdicit. Ex abundan¬
tia cordis os loquitur. Bonus homo
de bono thesauro profert bona: et
malus homo de malo chesauro pro
ferc mala. Hinc etiam i ħes. ait. Ipsi
de mundo sunt. ideo de mundo loqͣn¬
tur. Bene gͦ dr̃. Commitans labium
ueracium: et doctrinam senum aufe¬
rens. Qͥa hi qui pͥuscelestia p̾dican¬

Expanded text:
otens Deus veritatis verbum facientibus tribuit, et non facientibus tollit. Qui ergo hoc de ore suo non auferri petiit, quid aliud quam gratiam bonae operationis quaesivit? Ac si aperte diceret: A bono opere me errare non sinas, ne dum amitto ordinem bene vivendi, rectitudinem perdam loquendi. Et plerumque doctor qui docere audet quod negligit agere, cum desierit bona loqui, quae operari contempsit, docere subjectos incipit prava quae agit, ut justo omnipotentis Dei judicio in bono jam nec linguam habeat, qui habere bonam vitam recusat, quatenus cum mens ejus terrenarum rerum amore incenditur, de terrenis rebus semper loquatur. Unde in Evangelio Veritas dicit: Ex abundantia cordis os loquitur. Bonus homo de bono thesauro profert bona, et malus homo de malo thesausi de mundo sunt, ideo de mundo loquuntur. Bene ergo dicitur: Commutans labium veracium, et doctrinam senum auferens , quia hi qui prius coelestia praedican
Abbreviated transcription (Latin):
rint: quia eo indiscretos se fuisse in¬
ueniunt. quo discrecionis arcem post¬
modum plenius consecunt᷑. recte nẽ
ꝑ sc̃i uiri uocem. adolescentiȩ peccata
formidantur. Quod si ad ipsam litt̾am
est tenendum: hine consid̾ andum ẽ.
quantum sint grauia peccata iuue¬
num et senum: si et illud sic iusti me¬
tuunt. quod in infirma ȩtate deliq̃¬

Expanded text:
runt, quia eo indiscretos se fuisse inrunt, quia eo indiscretos se fuisse inveniunt, quo discretionis arcem postmodum plenius consequuntur, recte nunc per sancti viri vocem adolescentiae peccata formidantur. Quod si ad ipsam litteram est tenendum, hinc considerandum est quantum sint gravia peccata juvenum et senum, si et illud sic justi metuunt quod in infirma aetate deliqu
Abbreviated transcription (Latin):
ultimum mutari nullomͦ ualebit.
Dicat gͦ. S̾cribis contra me amaritu¬
dines. Ubi adhue sub ditur. Et con
sumere me uis peccatis ad olescentiȩ
mee. Ecce uir uistus qͥa in uiuenticte
sua se peccasse non inuenit: ad oles¬
centie factti ꝑtimescit. S sciendum ẽ:
quia sicut in corꝑe. ita sunt etiam
incrementa ȩtatis in mente. Ptima
quippe hominis ȩtas infantia est:
cum et si innocent̾ uiuit: nescit ta¬
men fari innocentiam qͣm ht̃. Ie de¬
inde puericia seqͥtur: inqua iam ua¬
let dicere qđ uult. Ctn succedit ado¬
lescentia: que uidelicet pͥma ẽ. ȩtas
in oꝑatione. Quam iuuentꝰ seqͥtur:
scilicet apta fortitudini. Qepost mo¬
dum senectus: etiam ꝑ tempus iam
aptam bonis actib adolescenti am
diximus: et iusti uiricum magna
ientis maturitate ꝓficiunt. ñ nun¬
qtiam ad memoriam actionũ suaꝵ
initium reduicune. seq concum de
suis pͥmordiis reprehendunt. qitan¬
tum ex grauitate mentis altiꝰ ꝓfece¬

Expanded text:
ultimum mutari nullo modo valebit. ultimum mutari nullo modo valebit. Dicat ergo: Scribis contra me amaritudines. Unde adhuc subditusumere me vis peccatis adolescentiae meae. - Ecce vir justus, quia in juventute sua se peccasse non invenit, adolescentiae facta pertimescit. Sed sciendum est quia sicut in corpore, ita sunt etiam incrementa aetatis in mente. Prima quippe hominis aetas infantia est, cum etsi innocenter vivit, nescit tamen fari innocentiam quam habet. Ac deinde pueritia sequitur, in qua jam valet dicere quod vult; cui succedit adolescentia, quae videlicet prima est aetas in operatione; quam juventus sequitur, scilicet apta fortitudini; ac postmodum senectus, etiam per tempus jam aptam bonis actibus adolescentiam diximus, et justi viri, cum in magna mentis maturitate proficiunt, nonnunquam ad memoriam actionum suarum initium reducunt, seque tantum de suis primordiis reprehendunt, quantum ex gravitate mentis altius profece
Abbreviated transcription (Latin):
aꝑte deploret dicens. Cur tanta re¬
ctitudine impetis eum. qͤm sie infir¬
inum ẽẽ in temptatione cognoscis:
ritudines. Quia omne qͦd loqͥmur
transit. qͦd uͦ scribimus manec: ds̃
non loqui. s scribere amaritudines
dr̃: cum du suꝑ nos eius flagella
ꝑdurant. Semel quippe peccanti ho¬
mini dictum ẽ. Terra es: et in t̾ram
ibis. Et sepe apparentes angłi homi¬
nib precepta dederunt. Moy ses
legis lator: ꝑ districtionem peccata
coercuit. Ipse unigenttus summi pa¬
titis ad nos redimendos uenit: mori¬
endo mortem absorbuit: uitam ꝑpe¬
tuam denuntiauit nob̾. qͣm ostendit
in se. S tamen illa que in paradiso
data ẽ. de morte carnis nr̃e sententia:
ab ipso initio generis humani usq
ad sinem secłi non mutatur. Qͥs ẽ enĩ
homo qui utuit. et non uidebit mor¬
tem: Quod bene rursum psalmista
eanti in paradiso homini iratus se-¬
mel de mortalitate carnis nrȩ sen¬
tentiam fixit: que et nunc et usq ad

Expanded text:
aperte deploret dicens: Cur tanta reaperte deploret dicens: Cur tanta rectitudine impetis eum, quem sic infirmum esse in tentatione cognoscis? e amaritudines - Quia omne quod loquimur transit; quod vero scribimus, manet. Dnon loqui, sed scribere amaritudines dicitur, cum diu super nos ejus flagella perdurant. Semel quippe peccanti homini dictum est: Terra es, et in terram ibis . Et saepe apparentes angeli hominibus praecepta dederunt. Moyses legislator per districtionem peccata coercuit. 388 Ipse Unigenitus summi Patris ad nos redimendos venit, moriendo mortem absorbuit; vitam perpetuam denuntiavit nobis, quam ostendit in se. Sed tamen illa quae in paradiso data est de morte carnis nostrae sententia ab ipso initio generis humani usque ad finem saeculi non mutatur. Quis est enim homo qui vivit, et non videbit mortem ? Quod bene rursum Psalmista delicet peccanti in paradiso homini iratus semel de mortalitate carnis nostrae sententiam fixit, quae nunc et usque ad
Abbreviated transcription (Latin):
ambienda que terrena sunt tendit᷑.
Aliquando hanc suꝑbia eleuet: ali¬
quando uͦ mnordinatus timor in infi¬
mis deponit. Quia gͦ tot temptatio¬
num flatib leuatur et ducitur: recte
folio homo comparatur. Unde bene
quoq ꝑ ysaiam dĩ. Cecidimus quasi
folium uniu̾si: et iniquitates ur̃e qͦsi
uentus abstulerunt nos. Quasi uentꝰ
quippe nos iniquitas abstulit: quia
nam elationem leuauit. Bene autẽ
post folium: etiam stipula appellat᷑
homo. Qui enim arbor fuit in condi¬
tione: foliuim asemet ipso factus
est in temptatione: s post stipula
apparuit indeiectione. Quia enim
de alto cecidit. folium: qͥ a uͦ ꝑ carnem
terre ꝓximus fuit. etiam cum stare
indebatur. si pula eẽ. memoratur.
S quia uiriditatem intimi amoris
ꝑdidit: iam stipula sicca ẽ. Consi¬
det itaq uir sc̃s. et homo quante
uilitatis sit. et d̾s quantȩ districtio¬
nis: ee dicat. Contra folium qͦd uen¬
et stipulam siccam ꝑsequeris. de si

Expanded text:
ambienda quae terrena sunt tenditur. ambienda quae terrena sunt tenditur. Aliquando hanc superbia elevat; aliquando vero inordinatus timor in infimis deponit. Quia ergo tot tentationum flatibus elevatur et ducitur, recte folio homo compaquoque per Isaiam dicitur: Cecidimus quasi folium universi, et iniquitates nostrae quasi ventus abstulerunt nos . Quasi ventus quippe nos iniquitas abstulit, quia nam laetitiam levavit. Bene autem post folium, etiam stipula appellatur homo. Qui enim arbor fuit in conditione, folium a semetipso factus est in tentatione; sed post apparuit stipula in dejectione. Quia enim de alto cecidit, folium; quia vero per carnem terrae proximus fuit, etiam cum stare videbatur, stipula esse memoratur. Sed quia viriditatem intimi amoris perdidit, jam stipula sicca est. « Consideret itaque vir sanctus, et homo quantae vilitatis sit, et Deus quantae districtionis, et dicat: Contra folium quod ven stipula sicca est. Ac si
Abbreviated transcription (Latin):
rem redit: qͥa quis fuerit culpȩ fructꝰ
inuenit. Qtq ul am faciem qͣmtimu¬
it inculpa. excitatus reqͥrit ex pena:
ut iam caliginem cecitatis sue fugiat:
atq hoc ipsum qͦd auctorem suũ non
uidet. grauit̾ ꝑ horreseat. Quo uidelicet
desidio compunctus sc̃s iir. clamat.
Cur faciem tuam abscondis: &e arbit᷑¬
ris me inimicum tuum: Qͥa si ut d¬
micum aspiceres: tuȩ me uisionis lu¬
mine ñ priuares. Qui mobilitatem
quoq cordis humani subsequens.
rapitur ostendis potentiam tuam: &
stipulam siccam ꝑsequeris. Quid ẽ
enimhomo nͥ folium: Qͥa uidelicet
inparadiso. ab arbore cecidit. Quid ẽ
nͥ folium: qui temptationis uento
rapitur. et desidiorum flatib leuat᷑:
Mens quippe humana qͦt temptati-¬
ones patitur: quasi tot flatib moue¬
tur. Hanc et enim plerunq ira ꝑ-¬
turbat. Cum recedit ira: succedit in¬
epta leticia. Luxuriȩ stimulis ur¬
getur: estu auaricie longe lateq ad

Expanded text:
rem redit, quia quis fuerit culpae fructus, rem redit, quia quis fuerit culpae fructus, invenit, atque illam faciem qit in culpa, excitatus requirit ex poena: ut jam caliginem caecitatis suae fugiat, atque hoc ipsum quod Auctorem suum non videt graviter perhorrescat. Quo videlicet desiderio compunctus sanctus vir clamat: Cur faciem tuam abscondis, et arbitraris me inimicum tuum? quia si ut amicum aspiceres, tuae me visionis lumine non privares. Qui mobilitatem quoque cordis humani subsequens rapitur, ostendis potentiam tuam, et stipulam siccam persequeris? Quid est enim homo nisi folium, qui videlicet in paradiso ab arbore cecidit? Quid est nisi folium, qui tentationis vento rapitur et desideriorum flatibus levatur? Mens quoque humana quot tentationes patitur, quasi tot flatibus movetur. Hanc etenim plerumque ira turbat; cum recedit ira, succedit inepta laetitia. Luxuriae stimulis urgetur, aestu avaritiae longe lateque ad
Abbreviated transcription (Latin):
ut tune terrori illius liber assistat. Et
ostendi sͥ exorat uͥ displicet: ut hoc in
seꝑpenitentiam piniat: seq hic diui¬
intueri necesse ẽ. quanta ꝑegrinationsᷤ
nr̃e pęna nos ꝑculit: quia in eam cȩci¬
tatem uenimus. ut nos met ipsos igno¬
remus. ꝑpetramus mala: nec camen
hec celerius dep̾hendimus uel ꝑpetra¬
ta. Exclusa quippe anima a luce ue¬
ritatis: nichil in se nisi cenebras inue¬
nit. Et plerunq in peccati foueam pe¬
demporrigit. et nescie: quod numrum
de sola exilii sui cecitate patit᷑: quia
ab illuminatione dñi repulsa. et se¬
met ipsam uidere ꝑdidit: q̃ auctoris
sui faciem non amauit. Unde et sub¬
ditur. Cur faciem tuam abscondis: &
arbitraris me inimicum tuũ: huma¬
so: s sͥmet ipsi placens quo ase reces¬
sit. lumen conclitoris ꝑdidit. Euisq fa¬
ciem ad ligna paradisi fugit: qͥa post
culpam uidere metuebat. qͤm amare
consueuerat. S ecce post culpam. ue

Expanded text:
ut tunc terrori illius liber assistat, et ut tunc terrori illius liber assistat, et ostendi sibi exorat ubi displicet, ut hoc in se per poenitentiam puniat, seque hic dijuIntueri necesse est quanta peregrinationis nostrae poena nos perculit, qui in eam caecitatem venimus, ut nosremus. Perpetramus mala, nec tamen haec celerius deprehendimus, vel perpetrata. Exclusa quippe anima a luce veritatis nihil in se nisi tenebras invenit, et plerumque in peccati foveam pedem porrigit, et nescit. Quod nimirum de sola exsilii sui caecitate patitur; quia ab illuminatione Domini repulsa semetipsam videre perdidit, quae auctoris sui faciem non amavit. « Sequitur: Cur faciem tuam abscondis, et arbitraris me inimicum tuum? Humat, sed sibimetipsi placens, quo a se recessit lumen Conditoris perdidit, ejusque faciem ad ligna paradisi fugit, quia post culpam videre metuebat, quem amare consueverat. Sed ecce post culpam in
Abbreviated transcription (Latin):
flendo atq corrigendo ad meliora ꝑ¬
ducant. Q qͣnuis inter iniqͥtatem
atq peccatum. nichil distare ꝑhibeat
est. ⁊pso tamen usu loquendi. plus
inquitas qͣm peccatum sonat. Et
omnis se homo libere peccatorem fatẽ¬
tur: iniquum uͦ dicere nunqͣm eru¬
bescit. Inter scelera uͦ et delicta hoc di¬
stat: qđ scelus etiam pondus peccati
transit. Quia et cum offerri sacrificiũ
ꝑlegem iubetur: iinirum p̾ciptt᷑. sic̃
ꝓ peccato. ita etiam ꝓdelicto. Et ñnun¬
qͣm scelus in oꝑe est: delictum uͦ pler̃q
insola cogitatione. Unde et ꝑpsalmi-¬
stam dr. Delicta quis intelligit: Qͥ a
uidelicet peccata oꝑis. tanto ciciꝰ cog¬
noscuntur: quantõ exterius uident᷑.
Peccata uͦ cogitationis eo ad intelligen¬
dum difficilia sunt: qͦ inuisibilit̾ ꝑ¬
petrant᷑. Quisquis gͥ et̾nitatis desiłio
anxius. apparere uenturo iudici desi¬
dat mundus: tanto se suibtiliꝰ nunc
examinat: quanto nuirũ cogitat.

Expanded text:
flendo atque corrigendo ad meliora pflendo atque corrigendo ad meliora perducant. Et quamvis inter iniquitatem atque peccatum nihil distare perhibeat est ; ipso tamen loquendi usu plus iniquitas, quam peccatum sonat. Et omnis se homo libere peccatorem fatetur; iniquum vero dicere nonnunquam erubescit. Inter scelera vero et delicta hoc distat, quod scelus etiam pondus peccati transit; quia et cum offerri sacrificium per legem jubetur, nimirum praecipitur sicut pro peccato, ita etiam et pro delicto. Et nonnunquam scelus in opere est, delictum vero plerumque in sola cogitatione. Unde et per Psalmistam dicitur: Delicta quis intelligit ? Quia videlicet peccata operis tanto citius cognoscuntur, quanto exterius videntur. Peccata vero cogitationis eo ad intelligendum difficilia sunt, quo invisibiliter perpetrantur. Quisquis, aeternitatis desiderio anxius, apparere venturo Judici desiderat mundus, tanto se subtilius nunc examinat, quanto nimirum cogitat
Abbreviated transcription (Latin):
tͥ non ꝑ dilectionem. s ꝑ formidinem
p̾sentiam quasi famili arit̾ ac corpo¬
raliter querit: ut ꝑ hanc et dudiat
quod ignorat. et in his audiat᷑ que
came et respondebo tͥ: aut certe loqͣr
et tu responde mͥ.mut¬
uocare et respondere. intelligi et alit̾
possit. Nocare enim dei ẽ: nos aman¬
do et eligendo respͥcere.Res¬
pondere autem nr̃m est:
amori illius bonisoꝑibus
parere. Ubi apte additur. ut cerce
loqͣr: et tu responde mͥ. Loquimur
nanq: cum eius faciem ꝑ desid̾ium
postulamus. Respondet uͦ ds loqͦmi
b: cum nob̾ se amantib apparet. S
quia quisquis et̾nitatis ilesiłio an¬
helat. semet ipsum stibtiliter repre¬
hendens. facta sua discutit: et ne qͥd
in illo sit. in quo auctoris sui faciem
offendat querit: recte fubitngit.
Quantas habeo iniquitates et pec¬
cata: scelera mea et delicta ostende mͥ.
Iste in hac uita ustorum laboi ẽ. ut
semet ipsos inueniant: et inuenientes.

Expanded text:
tibi non per dilectionem, sed per formidinem tibi non per dilectionem, sed per formidinem praesentiam quasi familiariter ac corporaliter quaerit, ut per hanc et audiat quod ignorat, et in his audiatur quaca me, et respondebo tibi; aut certe loquar, et tu responde mvocare ac respondere intelligi et aliter possit. Vocare enim Dei est nos amando et eligendo respicere. Respondere autem nostrum est amori illius bonis operibus parere. Ubi apte additur: Aut certe loquar, et tu responde mihi. Loquimur namque cum ejus faciem per desiderium postulamus. Rebus cum nobis se amantibus apparet. Sed quia quisquis aeternitatis desiderio anhelat, semetipsum subtiliter reprehendens, facta sua discutit, et ne quid in illo sit in quo auctoris sui faciem offendat quaerit, recte subjungit: Quantas habeo iniquitates et peccata, scelera mea et delicta ostende mihi. Iste in hac vita justorum labor est ut semetipsos inveniant, et invenientes
Abbreviated transcription (Latin):
quisquis sub illa pecearet. ꝓtinus
morte puniretur. Nec plebs isrłitica
ex amore dño: s ex timore seruiẽbat.
Nunqͣm uͦ impleri iusticia ꝑtimorẽ
potest: quia uixta iohannis uocem.
ꝑfecta caritas foras mittit timorem.
Paulus adoptiuos filios consolatur.
dicens. Non accepistis sp̃m seruitu¬
tis iterum in cunore: s accepistis
sp̃m adoptionis filiorum. in quo
clamamus abba pater. Ex uocegͥ
generis humani. legalis ꝑcussionis
duriciam transire concupiscens. at¬
q a formidine ꝑuerure ad dilectio¬
nem appetens: que duo ase omp̃s
d̾s longe faciat exorat dicens. Ma¬
num tuam longe fac ame: et formi-¬
do tua non me terreat. Idest ꝑcussi¬
onis duriciam remoue: et formidi¬
nis pondus tolle: s et irradiante gr̃a
dilectionis. sp̃m securitatis infunde.
Quia si longe aꝑcussione et formi¬
dine non fuero: scio qͥa a districtione¬
tui examinis non abscondar. Qm̃ in
conspectu tuo uistus eẽ non ualet: qͥ

Expanded text:
quisquis sub illa peccaret, protinus quisquis sub illa peccaret, protinus morte puniretur. Nec enim plebs Israelitica ex amore Domino, sed ex timore serviebat. Nunquam vero impleri justitia per timorem potest, quia juxta Joannis vocem: Perfecta charitas foras mittit timorem . Et Paulus adoptivos filios consolatur, dicens: Non accepistis spiritum servitutis iterum in timore, sed accepistis spiritum adoptionis filiorum, in quo clamamus, Abba, pater . Ex voce igitur generis humani, legalis percussionis duritiam transire concupiscens, atque a formidine pervenire ad dilectionem appetens, quae duo a se omnipotens Deus longe faciat exorat, dicens: Manum tuam longe fac a me, et formido tua non me terreat; id est, percussionis duritiam remove a me, formidinis pondus tolle, sed irradiante gratia dilectionis, spiritum securitatis infunde, quia si 386 longe a percussione et formidine non fuero, scio qtui examinis non abscondor; quoniam in conspectu tuo justus esse non valet, qui
Abbreviated transcription (Latin):
semet ipsa non nunqͣm de stulta cogi¬
tatione rep̾hendunt: ꝓpter hoc fortas¬
se subditur: Quare tacens consumor:¬
Tacens enim consumit᷑: qui de stulta
se cogitatione rep̾hendens. ciput semet¬
ipsum dente conscientie mordet᷑. de si
aiꝑte dicat. Sicut uixiut accusatorẽ
exterius nullum timerem: utinam
sic iuxissem. ut intra memet ipsum
accus atricem conscientiam ñ haberẽ
Tacens enim consumitur: qͥ intus in se
inuenit unde uratur. Sequitur.
Duotantum ne facias mͥ: et tunc a
facie tria non abscondar. Hoc loco
quid dei faciem. nisi animadu̾sio¬
nem debemus acciꝑe: In qua dum
peccata respicit punte: o qua ui de¬
licet mullus etiam iustus abscondi¬
tur.si duo quepostulat non amo¬
tiram longe fac ame: et formido
tua non me terreat. In quib uide¬
licet duob quid aliud ꝑ ꝓpħiȩ uocẽ.
quam tempus gr̾e. et redemptionis
inquirit: Lex nanq sub ꝑcussio¬
ne ultionis. populum tenuit: ut

Expanded text:
semetipsa nonnunquam de stulta cogisemetipsa nonnunquam de stulta cogitatione reprehendunt. propter hoc fortasse subditur: CAPUT- Tacens enim consumitur, qui de stulta se cogitatione reprehendens, apud semetipsum dente conscientiae mordetur. Ac si aperte dicat: Sicut vixi ut accusatorem exterius nullum timerem, utinam sic vixissem ut intra memetipsum accusatricem conscientiam non haberem? Tacens enim consumitur, qui intus in re invenit, unde irascatur. Sequitur: Duo tantum ne facias mihi, et tunc a facie tua non abscondar. - Hoc loco quid Dei faciem, nisi animadversionem debeamus accipere? in qua dum peccata respicit, punit. A qua videlicet nullus etiam justus absconditur, si duo quae postulat non amotuam longe fac a me, et formido tua non me terreat. - In quibus videlicet duobus, quid aliud prophetiae vocem, quam tempus gratiae et redemptionis inquirit? Lex namque sub percussionis ultione populum tenuit, ut
Abbreviated transcription (Latin):
sti quasi in sacͤulo delicta mea. statim
subdit. S curasti iniquitatem ineam.
Qui gͦ iustum inueniri se iniudicio
inemorat. nequa qͣm se uiste flagella¬
tum negat: quanuis in flagello eius.
dñs non peccata studuit tergere. s me¬
in oꝑib suis deo auctore custodiunt:
ut omĩno unde accusentur. exterius
tauta se cautela circunspiciunt: ut si
sieri ualeat. semꝑ irrep̾hensibiles in¬
terni uidicis ocłis assistant. S qͣntum
agere possunt. ne exterius labantur
inoꝑe: tantum interius agere neqͣꝙͣ
possunt. ut nunꝙͣ. labantur in cogi¬
tatione. Humana enim conscientia
eo ipso quo ab intimis cecidit: semꝑ
in lubrico est. Unde fit: ut etiam sc̃ĩ
uiri frequenter labantur in corde.
Beatus gͦ iob. tam uoce sua qͣm ex uo¬
ce electorum loquens dicat. Quis est
qui iudicetur metum: ueniat. Qͥa
enim in ext̾iorib actib unde rep̾hen¬
datur non h̃t: libere accusatorem
querit. Qͥa uͦ etiam iustorum corda.

Expanded text:
sti quasi in sacculo delicta mea, statim sti quasi in sacculo delicta mea, statim subdidit: Sed curasti iniquitatem meam. Qui ergo justum inveniri se in judicio memorat, nequaquam se juste flagellatum negat, quamvis in flagello ejus Dominus non peccata studuit tergere, sed mein operibus suis, Deo auctore, custodiunt, ut omnino unde accusentur exterius nonibus suis tanta se cautela circumspiciunt, ut, si fieri valeat, semper irreprehensibiles interni judicis oculis assistant. Sed quantum agere possunt, ne exterius labantur in opere, tantum interius agere nequaquam possunt, ut nunquam labantur in cogitatione. Humana enim conscientia eo ipso quo ab intimis recedit, semper in lubrico est. Unde fit ut etiam sancti viri frequenter labantur in corde. Beatus ergo Job, tam ex voce sua quam ex voce electorum loquens, dicat: Quis est qui judicetur mecum? veniat. Quia enim in exterioribus actibus unde reprehendatur non habet, libere accusatorem quaerit. Quia vero etiam justorum corda
Abbreviated transcription (Latin):
dem uir ualde est inferuis quod de se
memorat: quam quod de illo dns dix̃.
Aliud est enim iustum eẽ: aliud est ei
similem non eẽ. humilit̾ gͥ de semet¬
ipsosensit: qui dum iustus sine com¬
paratione extitit. non se p̾ceteris . s
iustum tantum mͦ inueniri posse
uidetur habere questionis: quod
qui suꝑuis dixit uias me¬
as in
conspectu eius arguã.
et inferiꝰ dicit. consumere me
uis peccatis adolescentie mee. et pecca¬
ta sua subtiliter agnoscens. adhue
longe inferius adiungit. signasti qͣ¬
si in saculo delicta meti: nunc are.
difuero iudicatus: scio quia iustus
inueniar. Neq enim simul conuenire
ti dño purgationẽ suam: et peccatorẽ
se cognoseit ex se: et iustum se factum
non ignorat ex munere. Qui in recto
quoq oꝑe positus. ex abundantia
gre meruit flagella sustinere. ramq¬
se in iudicio iustuminueniri gaudet.
qa ante ꝑ iudicium ꝑcussum uidet.
Unde et cum longe post dieat. signa¬

Expanded text:
dem vir valde inferius est quod de se dem vir valde inferius est quod de se memorat quam quod de illo Dominus dixit. Aliud est enim justum esse, aliud est ei similem non esse. Humiliter igitur de semetipso sensit, qui dum justus sine comparatione exstitit, non se prae caeteris, sed justum tantummodo inveniri posse videtur habere quaestionis, quod qui superius dixit: Vias meas in conspectu ejus arguam ; et inferius dicit: Consumere me vis peccatis adolescentiae meae; et peccata sua subtiliter agnoscens, adhuc longe inferius adjungit: Signasti quasi in sacculo delicta mea; nunc ait: Si fuero judicatus, scio quia justus inveniar. Neque enim simul convenire ti Domino purgationem se cognoscit ex se, et justum se factum non ignorat ex munere, quia in recto quoque opere positus, ex abundantia gratiae meruit flagella sustinere, jamque in judicium justum venire gaudet, qui ante judicium percussum se videt. Unde et cum longe post dicat: Signa
Abbreviated transcription (Latin):
morum fundunt: ec scõs eẽ se estimãt.
quia sic se haberi ab hominibꝰ pensãt.
Cum mentem ꝑ uerba sue laudis
sparserint: nunquam hanc ad cog¬
nitionẽ reducunt culpe: nunquam
consicdant uͥ int̾num iudicem offen-¬
dant. Nu de eius districtione metuũt:
quia sic se placuisse ei. sicut hominib
intentione positi. placent hominib.
plus timerent. Bene
Non enim ueniet
in con¬
spectu eius. omnis
hipocͥta.
Qͥa districtionem
dĩ ante
ocłos non ponit: dũ
placere
humanis ocłis concupiscit. Qui si
mentẽ suam discutiens. semet ipsũ
inconspectu dei poneret: ꝓfecto iam
nominat: figuratas se habere locuti¬
ones demonstrat. Unde apte quoq uo¬
ce fidelis populi subditur. Si fuero
Quod ab eiusdem etiam beati iob ꝑso¬
na non discrepat: quandohoc ipse
foras de semet ipso loquitur.quod de
illo ueritas hosti eius internus dix̾at.
Uidisti seruum meum iob. quod ñ sit
ei similis suꝑ terram: Q quidem is¬

Expanded text:
morum fundunt, et sanctos esse aestimant, morum fundunt, et sanctos esse aestimant, quia sic se haberi ab omnibus pensant, cumque mentem per verba suae laudis sparserint, nunquam hanc ad cognitionem reducunt culpae, nunquam considerant ubi internum Judicem offendant. Nihil de ejus districtione metuunt, quia sic se placuisse ei sicut hominibus intentioplus timerent. Bene Non enim veniet in conspectu ejus omnis hypocrita, quia districtionem Dei ante oculos non ponit, dum placere humanis oculis concupiscit. Qui si, mentem suam discutiens, semetipsum in conspectu Dei poneret, profecto jam nominat, figuratas se habere locutiones demonstrat. Unde apte quoque voce fidelis - Quod ab ejusdem beati Job persona non discrepat, quando hoc ipse foris de semetipso loquitur, quod de illo Veritas hosti ejus interius dixerat: « idisti servum meum Job, quod non sit ei similis super terram . Et quidem i
Abbreviated transcription (Latin):
om̃is ypochrita. Cum constet qđ
iudex ueniens. agnos ad dexteram.
edos uͦ ad suristram ponat: qua nc̃
ratione dr in conspectu exꝰ ypocri¬
tam non eẽ uenturum: Qui scili¬
cet si inter edos erit: ad sinistram
inus. Uuo quidem quo hic peccata
nr̃a subtiliter ꝑpendentes. in eius
nos conspectu punimus: et flendo
diuidicamus. Nam quotiens con¬
ditoris nr̃i potentiam ad sensum
reducimus: totiens in conspectu
illius stomus. Unde rectequoq
quoq mͦ in conspectu dñ uenimus:
cum in extremo iudicio ante tͥbunal
enis assistimus. hẏpocritagͥ ꝑ exam̃
ultimum ante conspectum iudicis ue¬
nit: s quia mͦ culpas suas considare
et deflere dissimulat: in conspectu ue¬
nire dñi recusat. Sicut enim iusti
uiri eum districtionem uenturi uidi¬
cis contemplantur: peccata sua ad me¬
moriam reducunt. deflent que cõmi¬
serunt: districte se iudieant ne uidi¬
cent᷑: ita hypocrite quo exterius ho¬
minib placent. eo se interuis aspice¬

Expanded text:
 cupit. --Cum constet quod judex veniens agnos ad dexteram, haedos vero ad sinistram ponat , qua nunc ratione dicitur in conspectu ejus hypocritam non esse venturum, qui scilicet si inter haedos erit, ad sinistram imus . Uno quidem, quo hic peccata nostra subtiliter perpendentes in ejus nos conspectu punimus, et flendo dijudicamus, nam quoties conditoris nostri potentiam ad sensum reducimus, toties in conspectu illius stamus. Unde recte per vmodo in conspectu Domini venimus, cum in extremo judicio ante tribunal ejus assistimus. Hypocrita igitur per examen ultimum ante conspectum Judicis venit; sed quia modo culpas suas considerare et deflere dissimulat, in conspectu venire Domini recusat. Sicut justi viri, cum districtionem venturi Judicis contemplantur, peccata sua ad memoriam reducunt, deflent quae commiserunt, districte se judicant, ne dijudicentur; ita hypocritae, quo exterius hominibus placent, eo se interius aspice
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ ad ima reuocat᷑. Quia gͥ homo
uelut flos nascitur. et conteritur: qͥa
sicut umbra fugit. atq in statu suo nun¬
qͣm ꝑmanet: quid in hac consid̾atione
subiungat. trudiamus. Sequit᷑. Et¬
dignum ducis suꝑ huiuscẽ mocti aꝑi¬
re ocłos tuos: et adducere eum tecum
imudicium: Consid̃ auit quippe su¬
ꝑius et omĩpotentis dei potentiam:
et infirmitatẽ suam deduxit ante
ocłos: se et dm̃ pensauit. quis cumqͦ
ad iudicium ueniat. Uidit hincho¬
minẽ. inde conditorem: idest pul¬
uerem et dm̃: et recte ait. Et dignũ
ducis suꝑhuiꝰcemodi aꝑire ocłos tuos:
Onĩpotenti deo ocłos aꝑire ẽ: iudi¬
cia exerere. quȩ feriat uidere. Nam
quasi clausis ocłis non uult aspice.
quod non uult ferire. Unde moxde
ipso quoq iudicio. adiungit᷑. Et ad¬
ducere eum tecum iniudicium: S
qͥa contemplatus ẽ. ad iudicium ue

Expanded text:
semper ad ima revocatur. Quia igitur homo semper ad ima revocatur. Quia igitur homo velut flos nascitur et conteritur, quia sicut umbra fugit, atque in statu suo nunquam permanet, quid in hac consideratione subjungat audiamus. Sequitdignum aucis super hujuscemodi aperire oculos tuos, et adducere tecum in judicium? - Consideravit quippe superius et omnipotentis Dei potentiam, et infirmitatem suam deduxit ante oculos. Se et Dominum pensavit, quis cum quo ad judicium veniat. Vidit hinc hominem, inde conditorem, id est pulverem, et Deum; et recte ait: Et dignum ducis super hujuscemodi aperire oculos tuos? Omnipotenti Deo oculos aperire 392 est judicia exercere, quem feriat videre. Nam quasi clausis oculis non vult aspicere quem non vult ferire. Unde mox de ipso quoque judicio adjungitur: Et adducere eum tecum in judicium? Sed quia contemplatus est ad judicium ve
Abbreviated transcription (Latin):
qͥa tempora eo stante transiebant. S
post qͣm deliquit: in quodam se qͣsi
lubrico temporalitatis posuit. Q qͥa
cibum comedit uetitum: status sui
ꝓtinus imienit defectum. Qm tam̃
mutabilitatem non solumi exterius. s
interius quoq homo patitur: dum
ad meliora exurgere oꝑa conatur.
Mens enim mutabilitatis suȩ ponde.
ad aliud semꝑ impellit᷑. quamẽ. Et nͥ
in statu suo arcta custodie disciplina
teneatur: semꝑ in deceriora dil abit᷑.
Que enim semꝑ stantem deseruit: sta¬
tum quem habere potuit amisit. Un¬
de nunc cum ad meliora nititure qͣsi
contra ictum fluminis conat᷑. Cum uͦ
abintentione ascendendi resoluit᷑: sine
ascensu labor est. in descensu ocium:
intraturos ꝑ angustam portam dñs
ammonet dicens. Contendite intrare
ꝑ angustam portam. Dicturus quippe
angustȩ portȩ introitum. p̃misit contẽ¬
dite: quia nͥ mentis contentio ferueat:
unda mundi non uincit᷑. ꝑ qͣm anma

Expanded text:
quia tempora, eo stante, transibant. Sed quia tempora, eo stante, transibant. Sed postquam deliquit, in quodam se quasi lubrico temporalitatis posuit; et quia cibum comedit vetitum, status sui protinus invenit defectum. Quam tamen mutabilitatem non solum exterius, sed interius quoque homo patitur, dum ad meliora opera exsurgere conatur. Mens etenim mutabilitatis suae pondere ad aliud semper impellitur quam est, et nisi in statu suo arcta custodiae disciplina teneatur, semper in deteriora dilabitur. Quae enim semper stantem deseruit, statum quem habere potuit amisit. Unde nunc cum ad meliora nititur, quasi contra ictum fluminis conatur. Cum vero ab intentione ascendendi resolvitur, sineascensu labor est, in descensu otium, intraturos per angustam portam Dominus admonet, dicens: Contendite intrare per angustam portam . Dicturus quippe angustae portae introitum, praemisit, contendite, quia nisi mentis contentio ferveat, unda mundi non vincitur, per quam anima
Abbreviated transcription (Latin):
bilitate figat. eur cursus uitȩ homi¬
nis. umbre potius qͣm soli comparat᷑.
nͥ qui a amisso amore conditoris. calo¬
rem cordis ꝑdidit. et in solo insols¬
iniquitatis sue frigore remansie:
Qͥa iuxta ueritatis uocem. ab undabit
iinquitas: refrigescet caritas multoꝵ.
Qui gͥ in amore dei calorem cordis ñhabs:
uec tamen uitam quam diligit tenet:
scilicet uelut umbra fugit. Unde recte
quoq de illo scriptum e: quia secutusẽ
umbram. Bene autem dr̃: et nunqͣm
in eodem statu ꝑmanet. Quia dumin¬
fantia ad pueritiam. pueritia ad ad oles¬
centiam. adolescentia ad iuuentutem.
iuuentus ad senectutem. se nectus tran¬
sit ad mortem: in cui su uitȩ p̾sentis.
ipsis suis augmentis ad detrimenta
unpellit᷑. Et inde semꝑ deficie: unde se
ꝓficere inspatium uite credit. fixum
et enim statum hic habere non possu¬
mus: uͥ transituri uenimus. Atq hoc
ipsum nr̃m uiuere: cotidie a uita tͣn¬
sire est. Quem uidelicet lapsum pͥmꝰ
homo ante culpam habere ñ potuit:

Expanded text:
bilitate figat; cur cursus vitae hominis umbrae potius quam soli comparatur, nisi quia, amisso amore conditoris, calorem cordis perdidit, et in solo iniquitatis suae frigore remansit? Quia juxta Veritatis vocem: Abundabit iniquitas, et refrigescet charitas multorum . Qui igitur in amore Dei cordis calorem non habet, nec tamen vitam quam diligit tenet, scilicet velut umbra fugit. Unde recte quoque de illo scriptum est: Quia secutus est umbram . Bene autem dicitur: 391 Et nunquam in eodem statu permanet, quia dum infantia ad pueritiam, pueritia ad adolescentiam, adolescentia ad juventutem, juventus ad senectutem, senectus transit ad mortem, in cursu vitae praesentis ipsis suis augmentis ad detrimenta impellitur; et inde semper deficit, unde se proficere in spatium vitae credit. Fixum etenim statum hic habere non possumus, ubi transituri venimus: atque hoc ipsum nostrum vivere, quotidie a vita transire est. Quem videlicet lapsum primus homo ante culpam habere non potuit,
Abbreviated transcription (Latin):
et sic̃ flos agri ita florebit. Uscuas qͥp¬
peait. Omnis caro fenum: et omĩs gła
eius sicut flos agri. Homo et enĩ more
floris ꝓcedit ex occulto: et subito appa¬
rec inpublico: qui statim expublico
ꝑuortem retrahit᷑ ad occultum. Car-¬
nisnos uiriditas ostendit: s ariditas
pulueris ab aspectib retrahit. Quasi
flos apparuimus. qui ñ eramus: qua¬
si flos arescimus. qui temporalit̾ ap¬
parebamus. Et quia ꝑ momenta ho

Expanded text:
et sicut flos agri ita florebit . Isaias quoet sicut flos agri ita florebit . Isaias quoque ait: Omnis caro fenum, et omnis gloria ejus sicut flos agri . Homo etenim more floris procedit ex occulto, et subito apparet in publico: qui statim ex publico per mortem retrahitur ad occultum. Carnis nos viriditas ostendit, sed ariditas pulveris ab aspectibus retrahit. Quasi flos apparuimus qui non eramus, quasi flos arescimus qui temporaliter apparebamus. Et quia per momenta ho
Abbreviated transcription (Latin):
ex cautela nr̃a grauius erramus: qͥd
traq hoc nͥ humanȩ uitȩ mi̾seria ẽ:
Quod amissa celesti patria. repulsus
homo delectat᷑ exilio: grauat᷑ curis.
et camen cogitare dissimulat quam
graue sit quia multa cogitant᷑: quod
priuatus ẽ incernolumine. et tam̃
in hac uita diu uult ꝑpeti cęcitatẽ
suam: quid hoc aluil qͣm de pena
ur̃a nata mĩseria est: S quanuis
hic diustare desidet: ipso tam̃ cursu
mortalis uite impellitur: ut egrediat᷑.¬
flos egreditur. et conteritur et sugit ue¬
lut umbra: et nunqͣm in eod̾e statu per¬
manet. Quasi flos enim egreditur:
qͥttando uitet incarne: s conterit᷑. quia
redigitur in putredinem. Quid enim
sunt nati homines inmundo: nisi qͥ
dam flores in campo: Tendamus ocłoᷤ
mentis. in hac latitudine mundi pre-¬
sentis: et ecce quasi tot florib quot ho¬
minib plenus ẽ. Uita itaq in carne:
flos infeno est. Unde bene ꝑpsalmi¬
stam dr. Homo sicut fenum dies eiꝰ:

Expanded text:
ex cautela nostra gravius erramus. Quid ex cautela nostra gravius erramus. Quid itaque hoc, nisi humanae vitae miseria est? quod amissa coelesti patria repulsus homo delectatur exsilio, gravatur curis, et tamen cogitare dissimulat quam grave sit, quia multa cogitantur, quod privatus est interno lumine: et tamen in hac vita diu vult perpeti caecitatem suam. Quid hoc aliud, quam de poena nostra nata miseria est? Sed quamvis diu hic stare desideret, ipso tamen cursu mortalis vitae impellitur ut egrediatflos egreditur, et conteritur, et fugit velut umbra, et nunquam in eodem statu permanet. - Quasi flos enim egreditur, quia nitet in carne, sed conteritur, quia redigitur in putredinem. Quid enim sunt nati homindam flores in campo? Tendamus oculos cordis in hac latitudine mundi praesentis, et ecce quasi tot floribus, quot hominibus plenus est. Vita itaque in carne, flos in feno est. Unde bene per Psalmistam dicitur: Homo sicut fenum dies ejus:
Abbreviated transcription (Latin):
tius dicatur. Quid inse habebit forti¬
tudinis: qui natus est ex infirmitate:
Bceui uiuens tempore: replet᷑ multis
miseriis. Ecce sci uiri uocib. pena ho¬
minum breuiter ẽ exp̃ssa: quia &. an¬
gustatur ad uitam: et dilatatur ad
miseriam. Si enim subtilit̾ considẽt᷑:¬
omne quod hie agitur. pena et miseria
ẽ. Ipsi et enim corruptioni carnis serui¬
re ad necessaria atq concessa. miseria ẽ:
ut contra frigus uestimenta. contra fa¬
mem alimenta. contra estum frigora
requirantur. Quod multa cautela
custoditur salus corporis. qđ enam
custodita amittitur. amissa cũ gra-¬
timamus amicos suspecti ne offendi
ualeant. formidamus inimicos. atq
de eis securi non sumus. utiq ns for¬
midamus: quod plerunq inimicissic
sidenter quasi amicis loquimur. et
ñnunquam pura uerba ꝓximorum
et multum nos fortasse diligentium.
quasi u̾ba suscipimus inimicorum:
et qui falli nunqͣm uel fallere uolumꝰ.

Expanded text:
ertius dicatur: Quid in se habebit fortiertius dicatur: Quid in se habebit fortitubrevi vivens tempore, repletus multis miseriis? Ecce sancti viri vocibus poena hominis breviter est expressa; quia et angustatur ad vitam, et dilatatur ad miseriam. Si enim subtiliter consideretur, quod hic agitur, poena et miseria est; ipsi etenim corruptioni carnis servire ad necut contra frigus vestimenta, contra famem alimenta, contra aestum frigora requirantur. Quod multa cautela custoditur salus corporis; quod etiam custodita amittitur, amissa cum grav? Quod amamus amicos, suspecti ne offendi valeant; formidamus inimicos, atque securi de eis non sumus utique quos formidamus; quod plerumque inimicis sic confidenter quasi amicis loquimur, et nonnunquam pura verba proximorum, et multum nos fortasse diligentium quasi verba suscipimus inimicorum; et qui falli nunquam vel fallere volumus,