comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uissima rogandi lib̃anda ẽ. Illud beneficium ioc̃dum uicturq̃:
in animo scias: qͦd obuiam uenit: Si ñ contigit p̃uenire. plu¬
ra rogantiᷤᷤ u̾ba int̾cidamus. ne rogati uideam᷑. s certiores facti:
statim. ꝓmittamus. faccurosq nos etiã anteꝙͣ int̃pellemur.
ipsa festinatione apꝓbemus: Quẽ admodũ in egris oportunitas
cibi salutaris ẽ. ⁊ aqua tempestiue data remedii locum optinuit:
ita quamuis leue ⁊ uulgare benesicium sit. si p̃sto fuit. si ꝓximã
quamq horã ñ ꝑdidit: multum sibi adicit grãmq p̃ciosi. s len¬
ti. ⁊ du cogitati muneris: uincit. Qͥ tam parate fec̃. ñ ẽ dubium
quin libent̃ faciat: Itaq letꝰ facit. ⁊ induit sibi animi sui uultũ.
Ingentia quoꝵdam beneficia. silentium. aut loquendi tarditas
imitata grauitatẽ ⁊ tͥsticiam: corrupit. cum ꝓmitterent uulto

Expanded text:
vissima rogandi liberanda est; illud beneficium iucundum victurum vissima rogandi liberanda est; illud beneficium iucundum victurum in animo scias, quod obviam venit. Si non contigit praevenire, plura rogantis verba intercidamus ; ne rogati videamur sed certiores facti, statim promittamus facturosque nos, etiam antequam interpellemur, ipsa festinatione approbemus. Quemadmodum in aegris opportunitas cibi salutaris est et aqua tempestive data remedii locum obtinuit, ita, quamvis leve et vulgare beneficium est, si praesto fuit, si proximam quamque horam non perdidit, multum sibi adicit gratiamque pretiosi sed lenti et diu cogitati muneris vincit. Qui tam parate facit, non est dubium, quin libenter faciat ; itaque laetus facit et induit sibi animi sui vultum. Ingentia quorundam beneficia silentium aut loquendi tarditas imitata gravitatem et tristitiam corrupit, cum promitterent vultu
Abbreviated transcription (Latin):
ueret̃dia: Optimum ẽ antecede desidium cuiusq ꝓximũ seqͥ.
illud meliꝰ occupare: antequã rogem᷑. ꝙ cũ homini ꝓbo ad ro¬
gandũ os concurral. & suffundat᷑ rubor qͥ hoc torm̃tum remit:¬
tit. multiplicat munus suũ: ñ tulit gratis: qͥ cũ rogasset acce¬
pit Q m̃qͥdem ut maioribꝰ nr̃is grauissimis uiris uisum eͣ nul:
lacͤariꝰ constat. quam q̃ p̃cibꝰ empta ẽ uota hominis partius
facerent si palam facienda. ẽẽnt Adeo etiã dõs qͥb honestimȩ
supplicamꝰ : tacite malumꝰ. & intra nos metipsos p̃cari. Mole¬
stum u̾bum. ẽ onerosũq. demisso uultu dicendũ: Rogo: huiꝰ:
facienda ẽ. grã. annco. ⁊ ciuic̃q. quẽ amicun sis ꝓmerendo fac¬
turꝰ: Pꝑet licor. Sero benesicium dedit qͥ roganti dedit: Ideo
diuinanda cuiꝰq uoluntas. & cum intellecta ẽ necessitate gra¬

Expanded text:
verecundia. Optimum est antecedere desiderium cuiusque, proximum sequi. verecundia. Optimum est antecedere desiderium cuiusque, proximum sequi. Illud melius, occupare ante quam rogemur, quia, cum homini probo ad rogandum os concurrat et suffundatur rubor, qui hoc tormentum remittit, multiplicat munus suum. Non tulit gratis, qui, cum rogasset, accepit, quoniam quidem, ut maioribus nostris gravissimis viris visum est, nulla res carius constat, quam quae precibus empta est. Vota homines parcius facerent, si palam facienda essent ; adeo etiam deos, quibus honestissime supplicamus, tacite malumus et intra nosmet ipsos precari. Molestum verbum est, onerosum, demisso vultu dicendum, rogo. Huius facienda est gratia amico et quemcumque amicum sis promerendo facturus ; properet licet, sero beneficium dedit, qui roganti dedit. Ideo divinanda cuiusque voluntas et, cum intellecta est, necessitate gra
Abbreviated transcription (Latin):
fieri: Quid ista int̾ se mixta diuidimus: Non ẽ beneficium. cu
de ẽ pars optima: datum eẽ iudicio Alioquin pecunia ingens. si
ñ ratione. nec recta uoluntate donata ẽ: ñ magis beneficiũ ẽ qͣm
chesaurꝰ. Multa sc̃ autem: q̃ oportet acciꝑe nec deb̾e. Explicit lib¬
quẽadmodum dandũ sit benesiciũ: Cuiꝰ rei: expeditissimã udeo
monstratur᷑ uiã: Sic demus: quomͦ uellemus acciꝑe: Ante om̃ia::
libent̃. cito. sine ulla dubitatione: Ingratum ẽ beneficisi: quod
diu int̃ manus dantis hesit. qđ qͥs egre dimittere uisus ẽ. ⁊ sic da¬
do. ne delib̾asse uideamur: Froximꝰ. ẽ a negante: qͥ dubitauit.
nullãq iniet grãm: Ilam cum beneficio idcũdissima sit tͥbuentisᷤ
uoluntas: qr nolent̾ se cribuisse ipsa cunctatione cestat᷑ ẽ nõ
rata. facilia. occurrentia. ubi nulla mora fuit: nͥ in accipientiᷤᷤ

Expanded text:
fieri. Quid ista inter se mixta dividimus ? Non est beneficium, cui fieri. Quid ista inter se mixta dividimus ? Non est beneficium, cui deest pars optima, datum esse iudicio : alioqui pecunia ingens, si non ratione nec recta voluntate donata est, non magis beneficium est quam thesaurus. Multa sunt autem, quae oportet accipere nec debere. Libquemadmodum dandum sit beneficium ; cuius rei expeditissimam videor monstraturus viam : sic demus, quomodo vellemus accipere. Ante omnia libenter, cito, sine ulla dubitatione. Ingratum est beneficium, quod diu inter dantis manus haesit, quod quis aegre dimittere visus est et sic dado, ne deliberasse videamur; proximus est a negante, qui dubitavit, nullamque iniit gratiam. Nam eum in beneficio iucundissima sit tribuentis voluntas, quia nolentem se tribuisse ipsa cunctatione testatus est, non rata, facilia, occurrentia, ubi nulla mora fuit nisi in accipientis
Abbreviated transcription (Latin):
arumi etiam si arecta uoluntate incepit. nͥ quã urtutũ mot̾ fec̃
uero libalitatem nepotari: Tc iuuat accepisse beneficium. & su¬
piuis qͥdem manibꝰ. ubi illud ratio ad dignos ꝑducit Nonqlibet
casus ⁊ confilu naigens impet̾ defert qd ostentare ⁊ be qͥube¬
htre sibi. Seneficia du uocas quoꝵ auctorẽ fateri pudet: At ula:
quto ⁊ ratiora st deitoq in partem int̾iorẽ animi nunqͣ extura
dlescendiuin. sã delectant cogitante magis aquo. qua q̃d acce¬
pis Eũ puis paisienus solebat dicere. quoꝵdam se iudiciummal:¬
le itn benesiciũ. Quordã beneficium malle. qltã iudnicui. mxal
subiciebat exempla oalo aiebat diiui augusti iudicium ma¬
lo claudii beneficium: Ego uͦ: muulꝰ puto expecenoũ et̃ bene¬
ficium cuiꝰ uitȩ uidiciũ ẽ Quid gͦ. Nd̾n erat accipiendum a claudio
qd̃ dabat᷑: Erat s sicut a fortuna. quam scires statim posse mala

Expanded text:
animi, etiam si a recta voluntate incepit, nisi quam virtutem modus fecit, animi, etiam si a recta voluntate incepit, nisi quam virtutem modus fecit, veto liberalitatem nepotari. Tunc iuvat accepisse beneficium et supinis quidem manibus, ubi illud ratio ad dignos perducit, non quolibet casus et consilii indigens impetus defert ; quod ostentare libet et inscribere sibi. Beneficia tu vocas, quorum auctorem fateri pudet ? At illa quanto gratiora sunt quantoque in partem interiorem animi numquam exitura descendunt, cum delectant cogitantem magis a quo, quam quid acceperis ? Crispus Passienus solebat dicere quorundam se iudicium malle quam beneficium, quorundam beneficium malle quam iudicium, et subiciebat exempla. " Malo," aiebat, " divi Augusti iudicium, malo Claudii beneficium." Ego vero nullius puto expetendum esse beneficium, cuius vile iudicium est. Quid ergo ? Non erat accipiendum a Claudio, quod dabatur ? Erat, sed sicut a fortuna, quam scires posse statim malam
Abbreviated transcription (Latin):
cepit cum rogasset: ego cum ñ rogarẽ: Ille accepit s facile redditu¬
rus. s cuiꝰ senectus ⁊ lib̾a orbitas magna ꝓmittebat mͥ plus dedit
quãuis idem dedit. quia sine spe recipiendi dedit Quẽadmodr
merecͥc ita int̃ multos se diuidet. ut nemo ñ aliqͦd signum fami¬
liaris anum ferat: ita qͥ beneficia sua amabilia uult eẽ ercogiͥ¬
tat quomꝰ multi obligent᷑. ⁊ tñ singłi habeant aliquid qͥ se ꝯtes
p̃ferant: Ego uͭ beneficiis moras ñ obitio Quo plura maioraq fue¬
rint plus afferent laudis Ad sit udicium: Neq enim cordi eẽ.
ciuiꝙͣ possunt: forte ac temere data. Qua re siquis existimat nõ
cum ista p̃cipimꝰ benignitatis fines intorsus referre ⁊ illi minus
larum lunitem aꝑire: ne ꝑꝑam monitiones nr̃as exaudiat: Qn
enim itutẽ magis ueneram᷑. cui magis stimulos addimus.
quibusue tam conuenit. hec adhortatio quã nob̃ societatem.

Expanded text:
cepit, cum rogasset ; ego non rogaram. Ille accepit, sed facile redditucepit, cum rogasset ; ego non rogaram. Ille accepit, sed facile redditurus, sed cuius senectus et libera orbitas magna promittebat ; mihi plus dedit, quamvis idem dederit, quia sine spe recipiendi dedit." Quemadmodum meretrix ita inter multos se dividet, ut nemo non aliquod signum familiaris animi ferat, ita, qui beneficia sua amabilia esse vult, excogitet, quomodo et multi obligentur et tamen singuli habeant aliquid, quo se ceteris praeferant. Ego vero beneficiis non obicio moras ; quo plura maioraque fuerint, plus adferent laudis. At sit iudicium ; neque enim cordi esse cuiquam possunt forte ac temere data. Quare si quis existimat nos, cum ista praecipimus, benignitatis fines introrsus referre et illi minus laxum limitem aperire, ne perperam monitiones nostras exaudivit. Quam enim virtutem magis veneramur ? Cui magis stimulos addimus ? Quibusve tam convenit haec adhortatio quam nobis societatem
Abbreviated transcription (Latin):
larii aut cauponis hospitẽ iudicat. nec coniuiuã dantis epulũ:
Ubi dici potest Qͥd enim in me contulit Nempe hoc qͦd in illũ¬
&e uix bene notum sibi. ⁊ in illum etiã inimicũ ac turpissimum
hominẽ Humqͥd eñi me dignũ iudicauit: Morbo suo: morem
gessit: aͦd uoles gratum eẽ: rarum effice oes patit᷑ sibi imputa¬
ri : Nemo hȩc ita int̾p̃tet᷑. tanqͣ reducã lib̃alitatem. ⁊ frenis alti¬
orib repͥmã: Illa u in qͣntum libet: exeat: S eat: ñ erret: Licet¬
ita largiri: ut unusquisq etiam si cum multis accepit: in popto
se eẽ ñ putet: Nemo ñ ht̃ aliquam familiarẽ notã: ꝑ quã sꝑec se
ꝓpius ad missum: Dicat: Accepi: Idẽ: Qđ ille. s ultro Accepi qd̾
ille. s ego intra breue tempꝰ. cum ille du meruisset. ¶ St̃ qͥ idem
habeant. s ñ eisdem uerb̃̾ datum: ñ eadẽ comitate tͥbuentis. Iue ac¬

Expanded text:
larii aut cauponis hospitem iudicat nec convivam dantis epulum, larii aut cauponis hospitem iudicat nec convivam dantis epulum, ubi dici potest : " Quid enim in me contulit ? Nempe hoc, quod et in illum vix bene notum sibi et in illum etiam inimicum ac turpissimum hominem. Numquid enim me dignum iudicavit ? Morbo suo morem gessit ! " Quod voles gratum esse, rarum effice; quivis patitur sibi imputari. Nemo haec ita interpretetur, tamquam reducam liberalitatem et frenis artioribus reprimam ; illa vero, in quantum libet, exeat, sed eat, non erret. Licetita largiri, ut unusquisque, etiam si cum multis accepit, in populo se esse non putet. Nemo non habeat aliquam familiarem notam, per quam speret se propius admissum. Dicat : " Accepi idem, quod ille, sed ultro. Accepi, quod ille, sed ego intra breve tempus, cum ille diu meruisset. Sunt, qui idem habeant, sed non eisdem verbis datum, non eadem comitate tribuentis. Ille ac
Abbreviated transcription (Latin):
tem darent. s cui dedissent: Et homo glȩ deditꝰ. cuiꝰ nec natu¬
rã nec modum nouerat: herculis. lib̃iq uestigia sequens. ac
ne ibi quidem resistens ubi illa defecerant: ad socium honoris
sui respex̃ a dantib tanꝗͣ celum qđ mente uanissima cõple¬
ccebat᷑ teneret. qͥa herculi equabat᷑ Qd enim illi simile habe¬
bat uesanus ad olescens. cui ꝓuirtute erat felix temeritas: Her¬
cules nichil si uicit. orbem t̾rarum cransiuit: ñ concupiscendo
s udicando. Qͥd uinceret malorum hostis bonoꝵ uindex. t̾rarũ
marisq pacator: At hic apueritia latro. gentiumq uastator. tã
hostium ꝑnities quã amicoꝵ. qͥ sũmũ bonum duceret. cr̃ori eẽ
cunctis mortalib oblitus. ñ ferocissiuma tantũ s ignauissima
qͦq amimalia timeri. malũ obuirus. Ad ꝓpositum nc̃ reu̾tamur.
Beneficiũ qͦd qͥs qͥbuslibet dat: nulligratum ẽ: Nemo se stabu¬

Expanded text:
tem darent, sed cui dedissent ; et homo gloriae deditus, cuius nec natutem darent, sed cui dedissent ; et homo gloriae deditus, cuius nec naturam nec modum noverat. Herculis Liberique vestigia sequens ac ne ibi quidem resistens, ubi illa defecerant, ad socium honoris sui respexit a dantibus, tamquam caelum, quod mente vanissima complectebatur, teneret, quia Herculi aequabatur ! Quid enim illi simile habebat vesanus adulescens, cui pro virtute erat felix temeritas ? Hercules nihil sibi vicit; orbem terrarum transivit non concupiscendo, sed iudicando, quid vinceret, malorum hostis, bonorum vindex, terrarum marisque pacator. At hic a pueritia latro gentiumque vastator, tam hostium pernicies quam amicorum, qui summum bonum duceret terrori esse cunctis mortalibus, oblitus non ferocissima tantum, sed ignavissima quoque animalia timeri ob malum virus. Ad propositum nunc revertamur. Beneficium si qui quibuslibet dat, nulli gratum est ; nemo se stabu
Abbreviated transcription (Latin):
grata sc̃: Quanto acceptiꝰ ẽ. si id damus qđ qͥs ñ habes. quã euiꝰ
copia abundat: Qd̃ dui querit nec inuemit: quã qͦd ubiq¬
iusur̾ ẽ. Munera: ñ tam p̃ciosa quã rara & ex quisita sint. quȩ
etiam apud diuitem sui locum faciant: Sic̃ gregalia quoq po¬
ma ⁊ pꝰt paucos dies itura in fastidium: delectant si ꝓuenere
maturiꝰ: Illa qͦq ñ ext̃ sine honore. q̃ aut nemo illis alius dedit
aut nos nulli alii: Alexandro macedoni cũ uictor orientis animoᷤ
supra humana tolleret: chorinthii ꝑlegatos gratulati sc̃ & cun¬
tate illum sua donauert̃: Cum risisset alexander hoc officii ge¬
nus: unus ex legatis: Nulli inquit ciuitatẽ umquã dedumis
alii: quam tͥ ⁊ hercłi: Libens accepit delatum honorẽ. ⁊ legatos. in¬
uitatione. aliaq humanitate ꝓsecut᷑. cogitauit ñ qͥ sibi cunta¬

Expanded text:
grata sunt. Quanto acceptius est, si id damus, quod quis non habet, quam cuius grata sunt. Quanto acceptius est, si id damus, quod quis non habet, quam cuius copia abundat, quod diu quaerit nec invenit, quam quod ubiqvisurus est ! Munera non tam pretiosa quam rara et exquisita sint, quae etiam apud divitem sui locum faciant, sicut gregalia quoque poma et post paucos dies itura in fastidium delectant, si provenere maturius. Illa quoque non erunt sine honore, quae aut nemo illis alius dedit aut nos nulli alii. Alexandro Macedoni, cum victor Orientis animos supra humana tolleret. Corinthii per legatos gratulati sunt et civitate illum sua donaverunt. Cum risisset hoc Alexander officii genus, unus ex legatis : " Nulli," inquit, " civitatem umquam dedimus alii quam tibi et Herculi." Libens accepit non dilutum honorem et legatos invitatione aliaque humanitate prosecutus cogitavit, non qui sibi civita
Abbreviated transcription (Latin):
emm sunt tam gͣti: ut qͥd acceꝑint. etiam si ñ uident: cogitent:
Ingratos qͦq memoria cum ipso munere incurrit: ubi aute oc¬
culos ẽ. ⁊ obluusci sui ñ sunt. s auctorem suum ingerit. & incul¬
cat. Eo qͥdem magis duratura queramus: quia ñ quã ad monere
debemus: Ipsa res cuanescentẽ memoriã excitet. Libentiꝰ donabo
argentum factũ. quã signatum: Libentiꝰ statuas: quã uestem.
⁊ ꝗd̾ usus buis dedat apud paucos: post remanet grã Elures
E apud qͦs ñ diutiꝰ in animo st̃ donata quam inuisu: ego si
fieri potest: consum munꝰ meũ nolo. extet hereat amico meo
conuiuat:. Fiemo tam stultꝰ. ẽ. ut monendꝰ sit ne cui gladiatores
aut uenationẽ. iam dõꝵ munere edito mtitat. & uestiuta esti¬
ua. bruma hiberna: solsticio Sit inbeneficio sensus cõmuniͦ.
lempꝰ. locum: obseruet ꝑsonas qͥa momẽtis qdam grata. & in¬

Expanded text:
enim sunt tam grati, ut, quid acceperint, etiam si non vident, cogitent. enim sunt tam grati, ut, quid acceperint, etiam si non vident, cogitent. Ingratos quoque memoria cum ipso munere incurrit, ubi ante oculos est et oblivisci sui non sinit, sed auctorem suum ingerit et inculcat. Eo quidem magis duratura quaeramus, quia numquam admonere debemus ; ipsa res evanescentem memoriam excitet. Libentius donabo argentum factum quam signatum ; libentius statuas quam vestem et quod usus brevis deterat. Apud paucos post rem manet gratia ; plures sunt, apud quos non diutius in animo sunt donata, quam in usu. Ego, si fieri potest, consumi munus meum nolo ; extet, haereat amico meo, convivat. Nemo tam stultus est, ut monendus sit, ne cui gladiatores aut venationem iam munere edito mittat et vestimenta aestiva bruma, hiberna solstitio. Sit in beneficio sensus communis ; tempus, locum observet, personas, quia momentis quaedam grata et in
Abbreviated transcription (Latin):
ueniunt: delicatos factura. In his sequemur: ut oportunitate gra¬
ta sint. ut ñ uulgaria quȩq aut pauci habuerint aut pauci in¬
tra hanc ȩtatem. aut hoc mͦ Quȩ etiam si natura p̃ciosa ñ sunt: tẽ¬
pore aut loco fiant: Uideamus qͥd oblatum maxime uoluptati
futurum sit. quid frequent̃ occursurũ habenti ut totiens nob̃¬
cum: quotiens cũ illo sint: Utiq cauebumus ne munera suꝑua¬
cua mittamꝰ. ut feminȩ aut seni: arma uenatoria. aut rustico.
libros. aut studiis ac litt̾is dedito: retia. eque ex contrario cir¬
cumspiciemꝰ ne dum grata mittere uolumꝰ: suum cuiq mor¬
bum ex ꝓbratura mittamꝰ. sic̃ ebrioso uina & ualitudinario
medicam̃ta. Maledictum enim incipit eẽ. ñ munus: in qͦ uitiũ
accipientis agnoscit᷑ : Si arbitrium dandi penes nos ẽ p̃cipua
mansura. queremꝰ. ut quã mimime mortale munussit: Pauci:

Expanded text:
veniunt delicatos factura. In his sequemur, ut opportunitate graveniunt delicatos factura. In his sequemur, ut opportunitate grata sint, ut non vulgaria, quaeque aut pauci habuerint aut pauci intra hanc aetatem aut hoc modo, quae, etiam si natura pretiosa non sunt, tempore aut loco fiant. Videamus, quid oblatum maxime voluptati futurum sit, quid frequenter occursurum habenti, ut totiens nobiscum quotiens cum illo sit. Utique cavebimus, ne munera supervacua mittamus, ut feminae aut seni arma venatoria, ut rustico libros, ut studiis ac litteris dedito retia. Aeque ex contrario circumspiciemus, ne, dum grata mittere volumus, suum cuique morbum exprobratura mittamus, sicut ebrioso vina et valetudinario medicamenta. Maledictum enim incipit esse, non munus, in quo vitium accipientis adgnoscitur. Si arbitrium dandi penes nos est, praecipue mansura quaeremus, ut quam minime mortale munus sit. Pauci
Abbreviated transcription (Latin):
Qcqͥd hor discusserimꝰ. quo maiꝰ ac tribiliꝰ erit hoc maiorem
inibimus grãm: Subit enim cogitatio quantiᷤ sint lib̾ati mał.
⁊ lenocinium. ẽ. muñis: antecedens metꝰ. nec tam̃ idõ debemus
cardiꝰ quẽq seruare quam possumus. ut muñi nr̃o timor im¬
ponat pondꝰ. Exima abhis sc̃ sine quib possumꝰ qͥdem uiuere.
s ut mors potior sit. tanquam lib̾tas. & puditicia. & mens bo¬
nai Post hȩc habebimus conunctione ac sanguine. usuq & cõ¬
suetudine longa: cara. ut libos. coniuges. penates cȩt̾ãsq quȩ eo¬
usq animus sibi applicuit: ut ab illis. quã auita diuelli gra¬
uius existimeq Subsecunt᷑ utilia quoꝵ uaria & lata mat̾ia ẽ.
hic ertt pecunia ñ suꝑfluens. s ad sanũ modũ habendi: para¬
ta. Hic erit honor. & ꝓcessus ad altiora tendentium. Nec enĩ uti¬
lius qͥcquam ẽ quam sibi utilẽ fieri Iam cȩt̾a ex habundanti

Expanded text:
Quidquid horum discusserimus, quo maius ac terribilius erit, hoc maiorem Quidquid horum discusserimus, quo maius ac terribilius erit, hoc maiorem inibimus gratiam ; subit enim cogitatio, quantis sint liberati malis, et lenocinium est muneris antecedens metus. Nec tamen ideo debemus tardius quemquam servare, quam possumus, ut muneri nostro timor imponat pondus. Proxima ab his sunt, sine quibus possumus quidem vivere, sed ut mors potior sit, tamquam libertas et pudicitia et mens bona. Post haec habebimus coniunctione ac sanguine usuque et consuetudine longa cara, ut liberos, coniuges, penates, cetera, quae usque eo animus sibi applicuit, ut ab illis quam vita divelli gravius existimet. Subsecuntur utilia, quorum varia et lata materia est ; hic erit pecunia non superfluens sed ad sanum modum habendi parata ; hic erit honor et processus ad altiora tendentium ; nec enim utilius quicquam est quam sibi utilem fieri. Iam cetera ex abundanti
Abbreviated transcription (Latin):
clamore sublato: salutarẽ uocem homini ñ pigebit̃ ȩmitte¬
re ¶ Sequit᷑ ut dicamꝰ quȩ beneficia danda sint. & quẽad modõ
Ispͥma dem̾ necessaria. deinde utilia. deinde iocunda: utiq mã¬
sura. Incipiendum. ẽ aut̃ a necessariis. Alit̃ enim ad animũ ꝑue¬
nit qđ uitam continet: alit̃ qđ exornat aut instruit¶ Pocest ĩ
eo aliqͥs fastidiosus eẽ. estimator. quo facile cariturꝰ. ẽ de qͦ dicẽ
licet: Reciꝑe ñ desido. meo contemptꝰ sum: Int̾̃m ñ redde tantũ
libet qͦd acceꝑis: s abicere. Ex his quȩ necessaria sunt: q̃dã pͥmũ
optinent locum. sine quib ñ possum uiuere q̃dã scđm: sine qͥbꝰ
ñ debemus quȩdam t̾̃cium: sine qͥb nolumusserima huiꝰ no¬
te st̃. hostium manib eripi. & tyrannice ux. & ꝓscͥptioni. &
aliis ꝑicłis quȩ uaria & incerta: humanã uitam obsident:

Expanded text:
clamore sublato, salutarem vocem homini non pigebit emitteclamore sublato, salutarem vocem homini non pigebit emittere. Sequitur, ut dicamus, quae beneficia danda sint et quemadmodum. Primum demus necessaria, deinde utilia, deinde iucunda, utique mansura. Incipiendum est autem a necessariis ; aliter enim ad animum pervenit, quod vitam continet, aliter, quod exornat aut instruit. Potest in eo aliquis fastidiosus esse aestimator, quo facile cariturus est, de quo dicere licet : " Recipe, non desidero ; meo contentus sum." Interim non reddere tantum libet, quod acceperis, sed abicere. Ex his, quae necessaria sunt, quaedam primum obtinent locum, sine quibus non possumus vivere, quaedam secundum, sine quibus non debemus, quaedam tertium, sine quibus nolumus. Prima huius notae sunt : hostium manibus eripi et tyrannicae irae et proscriptioni et aliis periculis, quae varia et incerta humanam vitam obsident.
Abbreviated transcription (Latin):
de nob̾ ꝓnuntiare debebimus: inalos. eẽ. noł malos fiuisse ip
uitus aditam: & futuros eẽ: Cit̃ homicide. tranni. fures ad¬
ulteri. raptores. sacͥlegi. ꝓditores: Infra om̃ia ista: ingrat᷑ꝰ est
nisi qd om̃ia ista ab ingrato st̃. sine q uix ullũ magnũ faci¬
nus accreuit: Hoc tu caue tanquã maximum crumen. ne ad¬
mittas. Ignosce tanquã leuissimo: si ad missum ẽ. hȩc e enim
Imum: dedisti. Quẽ admodũ aut̃ curandum ẽ ut in eos potissimũ
beneficia conferamus qͥ grate responsuri ert̃: ita quȩdam eciam
simale de illis sꝑabit᷑ faciemus. tribuemusq ñ solum si iudicabi¬
mus ingratos fore: s si sciemus fuisse. tanquã si filios alicui re¬
stituere potero magno ꝑicło lib̾atos: sine ullo meo. ñ dubita¬
bo Dignum etiam: impendio sanguinis mei tuebor. & in par¬
tem discͥminis ueniam: In dignum si eriꝑe latronib potero

Expanded text:
de nobis pronuntiare debebimus, malos esse nos, malos fuisse, — de nobis pronuntiare debebimus, malos esse nos, malos fuisse, — invitus adiciam, et futuros esse. Erunt homicidae, tyranni, fures, adulteri, raptores, sacrilegi, proditores ; infra omnia ista ingratus est, nisi quod omnia ista ab ingrato sunt, sine quo vix ullum magnum facinus adcrevit. Hoc tu cave tamquam maximum crimen ne admittas ; ignosce tamquam levissime, si admissum est. Haec est enim imum : dedisti. Quemadmodum autem curandum est, ut in eos potissimum beneficia conferamus, qui grate responsuri erunt, ita quaedam, etiam si male de illis sperabitur, faciemus tribuemusque, non solum si iudicabimus ingratos fore, sed si sciemus fuisse. Tamquam si filios alicui restituere potero magno periculo liberatos sine ullo meo, non dubitabo. Dignum etiam impendio sanguinis mei tuebor et in partem discriminis veniam ; indignum si eripere latronibus potero
Abbreviated transcription (Latin):
Eũsos moresregnare nequitiam. in deterius res humanas. & oẽ
nefas labi Aut ista eodem stant loco. stabuntq paulũ dum.¬
taxat ultra aut citra mota ut fluctꝰ quos estus accedens longiꝰ
extulit recedens: interiore littoꝵ uestigio tenuit. Nẽ in adui¬
teria magisquã in alia peccauit abrumpetq frenos pudiaicia.
Nc̃ conuuoꝵ uigebit furor. ⁊ sȩdissimũ pat̾monioꝵ exitium
culia. Hc̃ cułtꝰ corꝑum nimius ⁊ formȩ cura. pre se ferens animi
de formitatẽ. Nunc inpeculantiã & audatiã erumpit male dis¬
pensata lib̃tas Nunc incredulitatẽ pͥuatam ac pliblicã ibit̃.
belloꝵq cuulium insaniã qua om̃e scm̃ ac sacrũ ꝓfanet᷑. habe¬
bit̃ aliquando ebrietati honor ⁊ plurimum meri cpissẽ uirt᷑
erit: Nexpectant uno loco uitia. s mobilia & int̾ se dissiden¬
dian denuliant᷑ pellunt inuicẽ fugant᷑q. Cȩcerum itẽ semꝑ

Expanded text:
eversos mores, regnare nequitiam, in deterius res humanas et omne eversos mores, regnare nequitiam, in deterius res humanas et omne nefas labi. At ista eodem stant loco stabuntque, paulum dumtaxat ultra aut citra mota, ut fluctus, quos aestus accedens longius extulit, recedens interiore litorum vestigio tenuit. Nunc in adulteria magis quam in alia peccabitur, abrumpetque frenos pudicitia ; nunc conviviorum vigebit furor et foedissimum patrimoniorum exitium, culina ; nunc cultus corporum nimius et formae cura prae se ferens animi deformitatem ; nunc in petulantiam et audaciam erumpet male dispensata libertas ; nunc in crudelitatem privatam ac publicam ibitur bellorumque civilium insaniam, qua omne sanctum ac sacrum profanetur ; habebitur aliquando ebrietati honor, et plurimum meri cepisse virtus erit. Non expectant uno loco vitia, sed mobilia et inter se dissidentia tumultuantur, pellunt in vicem fuganturque ; ceterum idem semper
Abbreviated transcription (Latin):
tissis inspectorib uehi ꝑspicuum undiq. Siqͥs nulla se amica
fecit in signem. nec aliene uxori anulum p̃stat: hc̃ matronȩ hu¬
milem. ⁊ sordide libidmis. & ancillariolũ uocant. In decentissi¬
mum sponsarioꝵ genus. ẽ: ad ulterium. & in consensu uidiui cȩ¬
libat̾ quam nemo uxorẽ duxit: nisi qui abduxit. iam rapta spar¬
gere. sparsa ȩgri auaritia: Recolligere certant nichil pensi hab̾e.
pauꝑtatem alienam contẽpnere suum minus quã ullũ aludue¬
reri malum. pacẽ in iuriis ꝑ turbare. inbecilliores ui ac mecu p̃.¬
mere Nam ꝓuintias spoliari. & nũmariũ tribunal audita u¬
trimq licitatione alt̾i ad dici: ñ mirum. qm̃ quȩ emeris: uen¬
dẽ gentium ius ẽ. S longius nos impetꝰ euchit: ꝓuocante ma¬
tia Itaq sic finiamus: ne in nr̃o scło culpa subsidat. Hoc maio¬
res urĩ questi sunt. hoc nos querim᷑. hoc posteri nr̃i querentur:

Expanded text:
missis inspectoribus vehi perspicuam undique. Si quis nulla se amica missis inspectoribus vehi perspicuam undique. Si quis nulla se amica fecit insignem nec alienae uxori annuum praestat, hunc matronae humilem et sordidae libidinis et ancillariolum vocant. Inde decentissimum sponsaliorum genus est adulterium et in consensu vidui caelibatus, quoniam nemo uxorem duxit, nisi qui abduxit. Iam rapta spargere, sparsa fera et acri avaritia recolligere certant; nihil pensi habere, paupertatem alienam contemnere, suam magis quam ullum aliud vereri malum, pacem iniuriis perturbare, imbecilliores vi ac metu premere. Nam provincias spoliari et nummarium tribunal audita utrimque licitatione alteri addici non mirum, quoniam, quae emeris, vendere gentium ius est ! Sed longius nos impetus evehit provocante materia ; itaque sic finiamus, ne in nostro saeculo culpa subsidat. Hoc maiores nostri questi sunt, hoc nos querimur, hoc posteri nostri querentur,
Abbreviated transcription (Latin):
tibiadis parem diuitus animũ & omnẽ iuuenũ opulentoꝵ or¬
nificentiã. uides quomͦ animꝰ inueniat lib̃alitatis mat̾iam etiã
int̃ angustias Uidet᷑ mͥ dixisse. Nichil egisti fortuna. qd̾ me pau¬
ͥ ꝑem eẽ uoliusti. Expediam dignum nichilominꝰ huic iuiro mu¬
nus. ⁊ qͥa de tuo ñ possum: de meo dabo: Neq ẽ qͦd existimes il¬
lum uilẽ sibi fuisse. p̃tium se sui fecit: Ingeniosus adolescens.
inuenit quẽadmodã socratẽ sibi daret. Non quanta quȩq sĩt
At peior opinio: si lingua asꝑ. uultu grauis. cũm iniuidia for¬
i cunam suã explicuit: Collunt enim detestant᷑q felicẽ ⁊ si po¬
tuerit eadem facturi : odere facientem. Conuigib alienis: ne
clam qͥdem s aꝑtȩ ludibrio aditis: suas aliis ꝑmisere. Rusticꝰ
in humanͦ ac mali moris: & int̾ matronas abhominande condi-¬
cionis ẽ Siqͥs comugem suã in sellam ꝓstrare uetuit: & uulgo ad¬

Expanded text:
cibiadis parem divitiis animum et omnem iuvenum opulentorum mucibiadis parem divitiis animum et omnem iuvenum opulentorum munificentiam. Vides, quomodo animus inveniat liberalitatis materiam etiam inter angustias. Videtur mihi dixisse : " Nihil egisti, fortuna, quod me pauperem esse voluisti; expediam dignum nihilo minus huic viro munus, et quia de tuo non possum, de meo dabo." Neque est, quod existimes illum vilem sibi fuisse : pretium se sui fecit. Ingeniosus adulescens invenit, quemadmodum Socraten sibi daret. Non quanta quaeque sint; at peior opinio, si lingua asper, vultu gravis cum invidia fortunam suam explicuit. Colunt enim detestanturque felicem et, si potuerint, eadem facturi odere facientem. Coniugibus alienis ne clam quidem sed aperte ludibrio habitis suas aliis permisere. Rusticus, inhumanus ac mali moris et inter matronas abominanda condicio est, si quis coniugem suam in sella prostare vetuit et vulgo ad
Abbreviated transcription (Latin):
spene magna uio cant᷑ que danti aut extonquent᷑ aut excios
Multoq gratiꝰ uenit. qͦd facili: quã quod plena manu dat᷑:
Exiguum ẽ qđ in me contulit s ampliꝰ ñ potuit: at. hic qͦd
dedit magnum ẽ s dubitauit s distulit. s cũ daret gemuit.
s suꝑbe dedit. s circutulit. & placere ñ ei cui p̃stabat uoluit
Ambitioni dedit: ñ michii Socrati cum multa ꝓsuis quisq fa¬
cultatib offerrent: aeschines pauꝑ auditor. Hichil inqͥt dignũ
te qͦd dare t̾ possim inuenio. & hoc uno mͦ pauꝑem. eẽ. me sen¬
tio Itaq dono tͥ qͦd unum habeo. me ipsũ. Hoc munꝰ rogo: Qua¬
lecũq ẽ. boni consulas cogitesq alios cum multũ tͥ darent. plꝰ
sibi reliquisse: Cui socrates. Qͥd ni tu inquit magnũ munꝰ mi¬
chi dedis. Nisi forte te paruo estimas: Habeo itaq cure. ut te
meliorẽ tibi reddam quã accepi. Uicit ȩcͥhines hoc munere al¬

Expanded text:
specie magna videantur, quae danti aut extorquentur aut excidunt, specie magna videantur, quae danti aut extorquentur aut excidunt, multoque gratius venit, quod facili quam quod plena manu datur. Exiguum est, quod in me contulit, sed amplius non potuit ; at hic quod dedit, magnum est, sed dubitavit, sed distulit, sed, cum daret, gemuit, sed superbe dedit, sed circumtulit et placere non ei, cui praestabat, voluit; ambitioni dedit, non mihi. Socrati cum multa pro suis quisque facultatibus offerrent, Aeschines, pauper auditor: " Nihil," inquit, " dignum te, quod dare tibi possim, invenio et hoc uno modo pauperem esse me sentio. Itaque dono tibi, quod unum habeo, me ipsum. Hoc munus rogo, qualecumque est, boni consulas cogitesque alios, cum multum tibi darent, plus sibi reliquisse." Cui Socrates : " Quidni tu," inquit, " magnum munus mihi dederis, nisi forte te parvo aestimas ? Habebo itaque curae, ut te meliorem tibi reddam, quam accepi." Vicit Aeschines hoc munere Al
Abbreviated transcription (Latin):
lum ẽ Animus ẽ. qͥd parua extollit. sordida illustrat. magna &
inp̃cio habita de honestat: Ipsa quȩ appetunt᷑. neutrã naturã. ha¬
bent nec boni nec mali: Refert quo illa reccor impellat: a qͥ forma
reb datur. Nẽ. bencsicium ipsũ qd̾ numerat᷑. aut tradit᷑. sic̃ nec
nuictunis qͥdem licet opimȩ sint auroq p̾fulgeant: deoꝵ ẽ ho
farie ac sitala religiosi st̃. mali rursus ñ effugiunt impietatem:
q uains aras sanguine multo cruentauerint ihibeneficia in reb
mapsa benefaciendi. uoluntate consisterent: co malora e mres
maiora sune quȩ accipimus. id aut̃ falsum ẽ. Nonnquã eni ma¬
Srs nos obligat qui dedit parua magnifice. qui regus qiũ piat
opes amimo q̃ exigium cribuit s libent̃ qui pauptatisiut
oblitus aum meã respicit qui ñ uoluntatẽ tantũ iuiuandiha¬
buit s cupidtiatẽ. qͥ accipe se putauit benesiciuĩ qiuharet. quidedit

Expanded text:
lum est. Animus est, qui parva extollit, sordida illustrat, magna et lum est. Animus est, qui parva extollit, sordida illustrat, magna et in pretio habita dehonestat ; ipsa, quae appetuntur, neutram naturam habent, nec boni nec mali; refert, quo illa rector impellat, a quo forma rebus datur. Non est beneficium ipsum, quod numeratur aut traditur, sicut ne in victimis quidem, licet opimae sint auroque praefulgeant, deorum est farre ac fitilla religiosi sunt ; mali rursus non effugiunt impietatem, quamvis aras sanguine multo cruentaverint. Si beneficia in rebus, non in ipsa benefaciendi voluntate consisterent, eo maiora essent, quo maiora sunt, quae accipimus. Id autem falsum est ; non numquam enim magis nos obligat, qui dedit parva magnifice, qui " regum aequavit opes animo," qui exiguum tribuit sed libenter, qui paupertatis suae oblitus est, dum meam respicit, qui non voluntatem tantum iuvandi habuit sed cupiditatem, qui accipere se putavit beneficium, cum daret, qui dedit
Abbreviated transcription (Latin):
falsum beneficii nom̃ usui pant: ministi̾a sunt ꝑ quȩ se uoluntas
amica explicati hoc in aliis quoq rebus euenit. ut alicubi sit spe¬
dies rei: alicubi ipsa res. Imꝑator aliquem torquib murali. & ciui¬
ca donat. Qd habet ꝑse corona p̃ciosum: quid p̃texta: qͥd falces:
qͥd tribunal & curiꝰ Nichil hoꝵ honor ẽ s honoris insigne. Sic ñ÷
ẽ heneficium id qͦd sub ocłis uenit. s beneficii uestigium & nota:
Qⁱd est gͦ beneficium. Benuola actio. tribuens gaudium: capicis¬
ꝙ tribuendo. in id qͦd facit ꝓna & sponte sua parata. Itaq n qͥd
fiat aut qͥd det̾ refert s qua m̃te. Qͥa beneficium ñ in eo qͦd fit
aut datur consistit. s in ipso dantis aut facientis animo. Mag¬
nũ aut̃ eẽ int̾ ista discrim̃. uł ex hoc intelligas licet. qd bene¬
ficium utiq bonum ẽ Id aut̃ qd̾ sit aut dat᷑ nec bonũ nec ma¬

Expanded text:
falsum beneficii nomen usurpant, ministeria sunt, per quae se voluntas falsum beneficii nomen usurpant, ministeria sunt, per quae se voluntas amica explicat. Hoc in aliis quoque rebus evenit, ut aliubi sit species rei, aliubi ipsa res. Imperator aliquem torquibus, murali et civica donat. Quid habet per se corona pretiosum ? Quid praetexta ? Quid fasces ? Quid tribunal et currus ? Nihil horum honor est, sed honoris insigne. Sic non est beneficium id, quod sub oculos venit, sed beneficii vestigium et nota. Quid est ergo beneficium ? Benevola actio tribuens gaudium capiensque tribuendo in id, quod facit, prona et sponte sua parata. Itaque non, quid fiat aut quid detur, refert, sed qua mente, quia beneficium non in eo, quod fit aut datur, consistit, sed in ipso dantis aut facientis animo. Magnum autem esse inter ista discrimen vel ex hoc intellegas licet, quod beneficium utique bonum est, id autem, quod fit aut datur, nec bonum nec ma
Abbreviated transcription (Latin):
ita exponã necesse ei hoc pͥmum nob̃ eẽ. discendũ. qͥd accepto
beneficio debeamus Debere enim se aliꝰ pecuniã quã accepit.
aliꝰ consulatũ. alius sac̾dotum. aliꝰ ꝓuintiam: ait: Ista aut̃ st̃ me
ritoꝵ signa: ñ merita. Non potest beneficiũ manu tangi. sed
animo gerit᷑. Multum int̾ ẽ mat̾iam beneficii: & beneficium.
aut̃ id qd̾ ocłis occurrit. & qͦo tradit᷑ possideturq. solũ notãt
re nobis ea & fortuna & in una potest. Beneficiũ uͦ: etiam
amisso eo ꝑ qͦd datum. ẽ. durat: Est enim rectȩ. factũ. qͦd irri¬
cum nulla uis efficit. Amicum apiratis redemi. hc̃ alius ho¬
stis excepit. & in carderẽ condidit. ñ beneficium: s usũ bene¬
ficii mei sustulit. Ex naufragio alicui raptos uł ex incendio:
lib̾os reddidi. hos uł morb uł aliqua fortuita in iuria eri¬
puit. manet etiã sinc illis. quod in illos datum ẽ. Om̃ia itaq quȩ

Expanded text:
ita exponam necesse est hoc primum nobis esse discendum, quid accepto ita exponam necesse est hoc primum nobis esse discendum, quid accepto beneficio debeamus. Debere enim se ait alius pecuniam, quam accepit, alius consulatum, alius sacerdotium, alius provinciam. Ista auttest beneficium manu tangi ; res animo geritur. Multum interest inter materiam beneficii et beneficium ; autem id, quod oculis incurrit et quod traditur possideturque, solum notant, re nobis et fortuna et iniuria potest. Beneficium etiam amisso eo, per quod datum est, durat ; est enim recte factum, quod irritum nulla vis efficit. Amicum a piratis redemi, hunc alius hostis excepit et in carcerem condidit ; non beneficium, sed usum beneficii mei sustulit. Ex naufragio alicui raptos vel ex incendio liberos reddidi, hos vel morbus vel aliqua fortuita iniuria eripuit ; manet etiam sine illis, quod in illis datum est. Omnia itaque, quae
Abbreviated transcription (Latin):
Adhanc honestissimam contentionẽ beneficiis beneficia uin-¬
cendi: Sic nos adhortat᷑ chrysippꝰ ut dicat uerendũ eẽ. ne qͥa
charites iouis filiȩ st̃ parum sacrate gerere sacͥlegium sit: &¬
tam bellis puellis fiat in uiria: Iume aliqͥd eoꝵ doce ꝑ quȩ
beneficientior gratiorq adũsus bene merentes fiam. ꝑ que obli¬
gantium obligantiũq animi certent. ut qͥ p̃stitert̃ obliuiscan¬
tur. ꝑtinax sit memoria debentium: Istȩ uͦ in eptiȩ poetis reli¬
quant᷑. quib aures oblectare ꝓpositum. ẽ & dulcẽ fabulã nec¬
tere. At qͥ ingenia sanare & fidẽ in reb humanis retinere memo¬
riam officioꝵ ingerere animis uolunt: serio loquant᷑. & mag¬
nis uirib agant. Nisi forte existimas. leui. ac fabuloso sermo¬
ne. ⁊ anilib argum̃tis ꝓhiberi posse rem ꝑniciosissimã: bene¬
ficioꝵ nouas tabulas. S quẽadmodũ suꝑuacua transcurram:

Expanded text:
Ad hanc honestissimam contentionem beneficiis beneficia vinAd hanc honestissimam contentionem beneficiis beneficia vincendi sic nos adhortatur Chrysippus, ut dicat verendum esse, ne, quia Charites Iovis filiae sunt, parum se grate gerere sacrilegium sit et tam bellis puellis fiat iniuria ! Tu me aliquid eorum doce, per quae beneficentior gratiorque adversus bene merentes fiam, per quae obligantium obligatorumque animi certent, ut, qui praestiterunt, obliviscantur, pertinax sit memoria debentium. Istae vero ineptiae poetis relinquantur, quibus aures oblectare propositum est et dulcem fabulam nectere. At qui ingenia sanare et fidem in rebus humanis retinere, memoriam officiorum ingerere animis volunt, serio loquantur et magnis viribus agant ; nisi forte existimas levi ac fabuloso sermone et anilibus argumentis prohiberi posse rem perniciosissimam, beneficiorum novas tabulas. Sed quemadmodum supervacua transcurram,
Abbreviated transcription (Latin):
suum illas ferre nom̃ iubet Hoc ut scias ita eẽ. ecte thalia de
qua cum maxime agitur apud hesyodũ charis ẽ. apud home¬
rum musa. S ne faciam qđ rep̃bendendo om̃ia ista quȩ ita
exta pemst. ut nec arca rem qͥdẽ sint relinqua. Tu mͦ nos tuẽre
Siqͥs in obiciet: qd̾ chrisippũ in ordinẽ cohegerĩ magnũ me her¬
cule uirum: s tn grecum. cuiꝰ acum̃ nimis cenue recundit᷑. &
mse sepe replicat᷑ etiã cum agere aliqͥd udet᷑ piingii ñ ꝑforat.
hieũ qd̾ acum ẽ. de beneficis dicendum ẽ. &r ordinqn da prerao
iarime humanã societatẽ alligat. danda lex urcȩ. ne sub spede
benigntatis. in consulta facilitas placeat ne lib alitatẽ ꝙͣ nec
de ẽ oportet nec suꝑflucre. hec ipsa obseruatio restringat dum
ipsis certam̃ ꝓponere. eos quib obligatist̃: re animoq ñ cantũ
equart seo uincere: &a qͥreferre grãm debet: siquã consequitur
nisi p̃cessit: Hi docendi sunt nichil imputares illi plus debere

Expanded text:
suum illas ferre nomen iubet. Hoc ut scias ita esse, ecce Thalia, de qua cum maxime agitur, apud Hesiodum Charis est, apud Homerum Musa. Sed ne faciam, quod reprehendo, omnia ista, quae ita extra rem sunt, ut ne circa rem quidem sint, relinquam. Tu modo nos tuere, si quis mihi obiciet, quod Chrysippum in ordinem coegerim, magnum mehercules virum, sed tamen Graecum, cuius aforat. Hic vero quod acumen est ? De beneficiis dicendum est et ordinanda res, quae maxime humanam societatem alligat ; danda lex vitae, ne sub specie benignitatis inconsulta facilitas placeat, ne liberalitatem, quam nec deesse oportet nec superfluere, haec ipsa observatio restringat, dum ipsis certamen proponere, eos, quibus obligati sunt, re animoque non tantum aequare sed vincere, quia, qui referre gratiam debet, numquam consequitur, nisi praecessit ; hi docendi sunt nihil imputare, illi plus debere.
Abbreviated transcription (Latin):
tũ facere te possit: Nullas tͥ ꝓponam difficultates. ñe despo¬
deas animo. ne laboꝵ ac longe seruitutis expectatione deficias
N differo te. de p̃sentib fiat: Nũquã eris gratꝰ: nisi statim es. i¬
Qud gͦ facies: Non arma sum̃da sunt ⁊ fortasse erunt: ñ ma¬
ria cmetienda. fortasse etiã uentis minantibꝰ solues Uis redde
beneficium: benigne accipe. Retulisti grãm. ñ ut soluisse i¬

Expanded text:
tum facere te possit. Nullas tibi proponam difficultates, ne despotum facere te possit. Nullas tibi proponam difficultates, ne despondeas animum, ne laborum ac longae servitutis expectatione deficias ; non differo te, de praesentibus fiat. Numquam eris gratus, nisi statim es. Quid ergo facies ? Non arma sumenda sunt : at fortasse erunt. Non maria emetienda : fortasse etiam ventis minantibus solves. Vis reddere beneficium ? Benigne accipe ; rettulisti gratiam, non ut solvisse
Abbreviated transcription (Latin):
tate satiffecimꝰ. iei: rẽ debem̾: Itaq quãuis retulisse illũ gr̃a
dicamus. qͥ beneficiũ libent̃ accepit iubemꝰ tñ & simile ali¬
qͥd ei qđ accepit redde: A consuetudine q̃dam quȩ dicimus
abhorrent. deuide alia uia ad consuetudinẽ redeunt: Nega
stulto subripuit: furti condẽpnabimꝰ: Insanire om̃s dicimus:
Nec tñ om̃s curamꝰ elleboro: His ipsis quos uocamꝰ in sanos: &
susfragiũ. ⁊ iuris dictionẽ cõmittum̃: Si dicimꝰ cũ qui benefi¬
cium bono animo accipit: grãm retulisse. nichilomnꝰ illum
inȩre alieno relinquimꝰ. grãm relaturũ: Etiam cũ retulit ex hor¬
sarcina dep̃ssi: deficiam᷑ Ammo bono mͥ donata st̃. ⁊ fama
meum ostendã. Hic ille. ẽ quo ipse suum ostendit: Excipe :¬
beneficiũ. amplexare. gaude. ñ qđ accipias. s qd̾ reddas: de¬
biturusq sĩt: N adibis iã magne rei ꝑidum: ut casus ingra¬

Expanded text:
tate satis fecimus ; rei rem debemus. Itaque, quamvis rettulisse illum gratiam tate satis fecimus ; rei rem debemus. Itaque, quamvis rettulisse illum gratiam dicamus, qui beneficium libenter accipit, iubemus tamen et simile aliquid ei, quod accepit, reddere. A consuetudine quaedam, quae dicimus, abhorrent, deinde alia via ad consuetudinem redeunt. Negamstulto surripuit, furti condemnabimus ; insanire omnes dicimus, nec omnes curamus elleboro ; his ipsis, quos vocamus insanos, et suffragium et iuris dictionem committimus. Sic dicimus eum, qui beneficium bono animo accipit, gratiam rettulisse, nihilo minus illum in aere alieno relinquimus gratiam relaturum, etiam cum rettulit. Exhorsarcina pressi deficiamus animo. " Bona mihi donata sunt et fama meum ostendam ? " Hic ipse est, quo ille suum ostendit ! Excipe beneficium, amplexare, gaude, non quod accipias, sed quod reddas debiturusque sis ; non adibis tam magnae rei periculum, ut casus ingra
Abbreviated transcription (Latin):
datorẽ fortem urũ. ⁊ seriũ nequã. quẽ incontẽptu mor¬
tis temeritas impulit. Par simonia ẽ scientia uitandi sũp¬
tus suꝑ uacuos. aut ars refamiliari modate utendi farci¬
ssimũ tñ hominẽ uocamꝰ: pusilli animi & contracti Cum
infiitum int̾sit int modũ & angustias: hȩc alia st̃ natura
S efficit in opia sermonis: ut & hc̃ & illum parcũ uocemus
Udoe ille fortis dicat᷑ cum ratione fortuita despiciens: & hic
sine ratione inꝑicła excurrenss s ic beneficiũ. ẽ & acdio ut
diximus benefic a: & ipsum qđdat᷑ ꝑ illam accionem. ut pe¬
cunia. domus. p̃texta: Unum utͥq nom̃ ẽ ius quidẽ ac pote¬
stas. longe alia: Itaq adcende: Iam intelligis nicħ me qđ opi¬
nio tua refugiat dicere. Illi benesicio qđ accio ꝑficit relata :¬
grã ẽ si illud bemuole excipimus: Ilud alterũ. qđ re conti¬
net᷑ ñdum reddidimus. et uolumꝰ reddẽ: uoluntati: uolun¬

Expanded text:
diatorem fortem virum et servum nequam, quem in contemptum mordiatorem fortem virum et servum nequam, quem in contemptum mortis temeritas impulit. Parsimonia est scientia vitandi sumptus supervacuos aut ars re familiari moderate utendi ; parcissimum tamen hominem vocamus pusilli animi et contracti, cum infinitum intersit inter modum et angustias. Haec alia sunt natura, sed efficit inopia sermonis, ut et hunc et illum parcum vocemus, ut et ille fortis dicatur cum ratione fortuita despiciens et hic sine ratione in pericula excurrens. Sic beneficium est et actio, ut diximus, benefica et ipsum, quod datur per illam actionem, ut pecunia, ut domus, ut praetexta ; unum utrique nomen est, vis quidem ac potestas longe alia. Itaque attende, iam intellegis nihil me, quod opinio tua refugiat, dicere. Illi beneficio, quod actio perficit, relata gratia est, si illud benevole excipimus ; illud alterum, quod re continetur, nondum reddidimus, sed volemus reddere. Voluntati volun
Abbreviated transcription (Latin):
grã. aut uenditio. aut aliqua cõmoditas. Sic beneficii fruct̃
pͥmus ille. s̃ conscientiȩ: Hunc ꝑcipit. qui quo uoluit mu
dedit: grãm quidẽ iam recepit. mercedẽ ũdum. debeo ita¬
deide: aliter beneficium. alit̃ creditũ soluitur. Non est
qd̃ expectes. ut solutionẽ tibi ostendã: Resint̃ animos ge¬
ritur. Qđ dico ñ uidebit᷑. aurũ. quãuis pͥmo contra opini¬
onẽ tuam pugnet: Si te cõmendaueris michi. & cogiaue¬
ris plures. eẽ res quã u̾ba: ingens dopia. ẽ rerũ sine nomine
quas ñ ꝓprus appellationib notamus s alienis com̃clatis¬
ꝙ. fedem.: & nr̃m dicimus. & lecti & ueli. & carminis.
sanem: & uenaticũ. & marinũ. & sidus. Qa ñ sufficunus
ut sigł̃is singula assignemꝰ. quotiens opus ẽ mutuamur.
fortitudo ẽ ꝑida iusta contẽpnens. aut scientia ꝑictorũ
repellendoꝵ. excipiendor. ꝓuocandoꝵ: Dicim̃ tam̃ &e gla¬

Expanded text:
gratia aut venditio aut aliqua commoditas. Sic bene ficii fructus gratia aut venditio aut aliqua commoditas. Sic bene ficii fructus primus ille est conscientiae ; hunc percipit, qui, quo voluit, mudedit, gratiam quidem iam recepit, mercedem nondum ; debeo itadeinde aliter beneficium, aliter creditum solvitur ; non est, quod expectes, ut solutionem tibi ostendam ; res inter animos geritur. Quod dico, non videbitur durum, quamvis primo contra opinionem tuam pugnet, si te commodaveris mihi et cogitaveris plures esse res quam verba. Ingens copia est rerum sine nomine, quas non propriis appellationibus notamus, sed alienis commodatisque. Pedem et nostrum dicimus et lecti et veli m et venaticum et marinum et sidus ; quia non sufficimus, ut singulis singula adsignemus, quotiens opus est, mutuamur. Fortitudo est virtus pericula iusta contemnens aut scientia periculorum repellendorum, excipiendorum, provocandorum ; dicimus tamen et gla
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ consũmatur uicib mittendi ac remittendi. flolo dutiꝰ hoc
refelle: Existimemus ita eẽ. De sit aliquid lusui ñ lusori Sc
⁊ in hoc de quo disputamus. de ẽ aliquid rei date. cui pars
alia debet᷑ ñ amino Qͥ auimum parẽ sibi nactꝰ ẽ: qͣntum
in illo ẽ qđ uoluit effec̃ Beneficium mͥ dedit Accepi ñ alit̃
quã ipse accipi uoluit: Iam hĩ qͦd pecit. & qđ unum pecit
Ergo gratꝰ sum: Post hȩc usus mei restat. & aliqđ ex homine
grato cõmodum: Hoc ñ imꝑfecti officii reliqua pars est. s
ꝑ fecti accessio fãcit fidias: statuã Alius ẽ fructꝰ arcis:
alius artifex: Artis ẽ fecisse quod uoluit: Artificii: fecisse
cum fructu: ꝑ fecit opꝰ suum fidias: etiã si ñ uendidit Triplex
illi fructus ẽ oꝑis sui Unus conscientiȩ: hc̃: absoluto oꝑe
ꝑcipit: Alt̃ fam̾e: t̃cius. utilitatis. quã allatura. ẽ. aut

Expanded text:
qui consummatur vicibus mittendi ac remittendo" Nolo diutius hoc qui consummatur vicibus mittendi ac remittendo" Nolo diutius hoc refellere ; existimemus ita esse, desit aliquid lusui, non lusori ; sic et in hoc, de quo disputamus, deest aliquid rei datae, cui par alia debetur, non animo, qui animum parem sibi nanctus est et, quantum in illo est, quod voluit, effecit. Beneficium mihi dedit ; accepi non aliter, quam ipse accipi voluit : iam habet, quod petit, et quod unum petit, ergo gratus sum. Post hoc usus mei restat et aliquod ex homine grato commodum ; hoc non imperfecti officii reliqua pars est, sed perfecti accessio. Facit Phidias statuam ; alius est fructus artis, alius artificii : artis est fecisse, quod voluit, artificii fecisse cum fructu ; perfecit opus suum Phidias, etiam si non vendidit. Triplex illi fructus est operis sui: unus conscientiae ; hunc absoluto opere percipit; alter famae ; tertius utilitatis, quem allatura est aut