comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
strare. Et bene cũ dixerit. unũ de similib loqͥt᷑. ilico adiunx̃.
ut adnuntiet hominis eqͥtatẽ: qi nͥ ille hominib simił fieret
equus hõ ante deũ ñ appareret. Inde qͥppe annuntiat ȩqͥtatẽ¬
nrãm: unde susciꝑe dignatꝰ ẽ infirmitatẽ. nr̃am. Om̃s iudelicet
nos ininuica illa ꝑsuasio in culpȩ contagiũ ab ipsa radice pol¬
luerat. nullusq erat. qͥ apud dñm ꝓ peccatorib loquens. ã per¬
cato liber apparexet: qi ex eadẽ massa editos eque cunctos
reatꝰ muoluerat. Promde ueñ ad nos unigenit᷑ patͥs: assump¬
sit ex nob̃ naturã. ñ ꝑpetrans culpã. Sine peccato qͥppe ẽe de¬
buit. qͥ ꝓ peccatorib int̾uenire potiuss: qi nimir̃ aliena pol¬
lutionis contagia ñ t̾geret. si ꝓpͥa sustineret. Bene. iͦ dr̃ qr in eo
qd̃ similis apparuit. equitate: hominis annuntiauit᷑. Inc̃cedens
tiam mereret᷑ ostendit. Seqͥt᷑. Miserebit᷑ eiꝰ ⁊ dicet. libera eunt

Expanded text:
strare. Et bene cum dixit, « unum de similibus loquitur, » illico adjunxit, « ut annuntiet hominibus veritatem; » quia nisi ille hominibus similis fieret, aequus homo ante Deum non appareret. Inde qnostram, unde suscipere dignatus est infirmitatem nostram. Omnes videlicet nos inimica illa persuasio in culpae contagio ab ipsa radice polluerat , nullusque erat qui apud Deum pro peccatoribus loquens, a peccato liber appareret, quia ex eadem massa editos aeque cunctos par reatus involverat . Proinde venit ad nos Unigenitus Patris, assumpsit ex nobis naturam, non perpetrans culpam. Sine peccato quippe 762 esse debuit, qui pro peccatoribus intervenire potulutionis contagia non tergeret si propria sustineret. Bene ergo dicitur, quia in eo quod similis apparuit, aequitatem hominis annuntiavit. Intercedens tiam mereretur, ostendit. Sequitur: « Miserebitur ejus, et dicet: Libera eum,
Abbreviated transcription (Latin):
unũquẽq electũ suũ diuna gr̃a. tc̃ magis erudiendo custodit.
cũ qͦsi ꝑcutiens deserit: dicat᷑ recte. apꝓpiqͣuit corruptioni
anuna eiꝰ. ⁊ uita illiꝰ mortiferis. Et qͦ se sius uirib uicinũ mort
ꝑ aduersa considerat: eo in cuncꝰtis quȩ fortit egerit. ad diui¬
ne speimunim̃ fugiens. solidius uiuat. Explicit lib̃ xxiii.¬
dispensationis insinuans. de ȩlecti unĩcuiꝰq ꝑcus¬
sione intulit dicens. Apꝓpinqͣuit corruptioni
anima eiꝰ: ⁊ uita illꝰ mortiferis. Et dũ tẽptatũ
hominẽ demonstͣrat unũ. in qͦ tẽptatione sit positũ. huma¬
nũ genꝰ ostendit uniuersũ. Iũq narrat qͥd spetialit agat᷑ m
singulis: liqͥdo intimat qͥd generalĩt agat᷑ i cunctis. Sic e¬
ñ tẽptationẽ expressit quorũdã ꝓpͥe singuloꝵ: ut possit
intelligi:⁊ uniuersalit̾ om̃iũ. Cunctum qͥppe eectoꝵ gen in
hac uita huiꝰ tedio labo : afficit᷑Snde ⁊ mox hiuc generali

Expanded text:
unumquemque electum suum divina gratia tunc magis erudiendo custodit, cum quasi percutiens deserit, dicatur recte: Appropinquabit corruptioni anima ejus, et vita illius mortiferis, ut quo se suis viribus vicinum morti per adversa considerat, eo in cunctis quae fortiter egerit, ad divinae spei munimen fugiens solidius vivat. LIBER VIGESIdispensationis insinuans, de electi uniuscujusque percussione intulit, dicens: Appropinquabit corruptioni anima ejus, et vita illius mortiferis. Et dum tentatum hominem demonstrat unum, in qua tentatione sit positum humanum genus ostendit universum; dumque narrat quid specialiter agatur in singulis, liquido intimat quid generaliter agatur in cunctis. Sic enim tentationem expressit quorumdam, proprie singulorum, ut possit intelligi et universaliter omnium. Cunctum quippe electorum genus in hac vita
Abbreviated transcription (Latin):
rabit de corpore mortis huiꝰ : Corruptioni gͦ uł mortiferis
apꝓpinquare ẽ: considerata infirmitate. humanitatis suȩ. pec¬
catorẽ se ex sius meritis cernere: atq apud se arroganciã ex ꝓ¬
priis uirib ñ habere. Qd enĩ sumꝰ: si conditoris nr̃i ꝓtectione
deseram᷑: Quȩ nimir̃ ꝓtectio. minꝰ necessaria credit᷑: si sẽꝑ habe¬

Expanded text:
rabit de corpore mortis hujus ? Corruptioni ergo et mortiferis appropinquare est, considerata infirmitate humanitatis suae, peccatorem se ex suis meritis cernere, atque apud se arrogantiam ex propriis viribus non habere. Quid enim sumus, si a conditoris nostri protectione deseramur? Quae nimir
Abbreviated transcription (Latin):
s etiã cognoscit᷑ infirmitas humanitatis. Itẽptatꝰ qͥsq. ostendit
qͥdẽ. quantũ de deo ꝓfecerit: s in ipsis flagelloꝵ afflictionibꝰ.
etiã quantũ de semetipso sit infirmꝰ agnoscit: ñ enĩ tantũm
nudant᷑ ossa: s etiã tabescit caro. ap̾te subiungit᷑. Apꝓpin¬
quauit corruptioni anima eiꝰ: ⁊ uita illiꝰ mortiferis. Tempta
firmitate sentire. Corruptioni uidelicet apꝓpinquat. qr ex fu¬
is se uirib ꝑditioni ꝓͥemũ ñ ignorat: ut hoc qd̃ ã ꝑditione lon¬
ge ẽ. ñ sibi .s. dño tͥbuat. Appropinquat uͦ mortiferis. qi ex infir¬
mitate carnis ꝓxͥmũ se peccatis mortẽ ferentib respicit. ã qͥb
diuino mune re. tantomagis longe. fit: qͣnto se eis ꝓxͥmũ ex
suis meritis dep̾hendit. ꝑ contẽplationẽ conditionis suȩ dd̃ cor¬
ruptioni apꝓpinqͣuerat cũ dicebat. Ne. m̃to dñe qd̃ pulus

Expanded text:
iam cognoscitur infirmitas humanitatis, et tentatus quisque ostendit quidem quantum de Deo profecerit, sed in ipsis flagellorum afflictionibus etiam quantum de semetipso sit infirmus agnoscit, quia non tantummodo nudantur ossa, sed etiam tabescit caro, apte subjungitur: CAPquabit corruptioni anima illius, et vita ejus mortiferis. - Tentafirmitate debet sentire. Corruptioni videlicet appropinquat, quia ex suis se viribus perditioni proximum non ignorat, ut hoc quod a perditione longe est, non sibi, sed Domino tribuat. Appropinquat vero mortiferis, quia ex infirmitate carnis proximum se peccatis mortem ferentibus respicit, a quibus divino munere tanto magis longe fit, quanto se eis proximum ex suis meritis deprehendit. Per contemplationem conditionis suae David corruptioni appropinquaverat, cum dicebat: «
Abbreviated transcription (Latin):
fundant᷑ ab miqͥtatib suis: imetiant᷑ fab̾cã: ⁊ erubescant ex
om̃ib quȩ. fecert̃. Tẽplũ qͥppe dĩ . filiis isrl̃ ad confusionẽ ostẽ¬
qͣnta scĩtate. fulgeat. ad confusionẽ suã peccatorib demonstͥ¬
t᷑ ut in illa bonũ qđ neglegunt uideant: im se ipsis malum
qd̃ oꝑant᷑ exubescant. Metiri uͦ ẽ fab̾cã. pensare subrilit iustoꝵ
uitã. S dũ metit᷑ fab̾ca necesse ẽ ut ex cuncꝰtis quȩ facimꝰ eru¬
bescamꝰ: qr bonoꝵ uitã qͣnto subtiliꝰ pensando discutimꝰ. tan

Expanded text:
tatibus suis, et metiantur fabricam, et erubescant ex omnibus quae fecerunt . Templum quippe Dei filiis Israel ad confusionem ostenquanta sanctitate fulgeat ad confusionem suam peccatoribus demonstratur; ut in illa bonum quod negligunt videant, et in seipsis malum quod operantur erubescant. Metiri vero fabricam est pensare subtiliter justorum vitam, sed dum metimur fabricam, necesse est ut ex cunctis quae fecimus erubescamus, quia bono
Abbreviated transcription (Latin):
re ꝑmittim᷑: ut qͥ ex diuino munere. in uirtute. ꝓficimꝰ. etiã quid
sumꝰ. ex ꝓpͥa infirmitate memoremꝰ: Et qͥ ex ꝑceptione muneris
oꝑa uirtutis inferimꝰ. ex infirmitatis nr̃ȩ memoria. sacͥficiũ offe¬

Expanded text:
ri permittimur, ut qui ex divino munere in virtute proficimus, etiam quid ri permittimur, ut qui ex divino munere in virtute proficimus, etiam quid sumus ex propria infirmitate memoremur; et qui ex perceptione muneris opera virtutis inferimus, ex infirmitatis nostrae memoria sacrificium
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ualet. etiã iã uelud ꝑditã
dolet. seq ex se uacuũ
sentiens: infirmitatẽ suã ex
ipsa sua manitate recognoscit. Snde ab om̃i mox iocundita¬
te qͣsi frangit᷑. ⁊ escas prioris lȩtitiȩ respuens: eo quẽ solũ li¬
bent̃ appetͥit luctu satiat᷑. IInusqͥsq enĩ cũ sibi bene iuuendi
ꝓsperitas arridet. hilarescit. atq ipsa hilaritas animũ. uelud
desiderabilis cib refic̃: s cũ tẽptatione paulo ampliꝰ inrͣuente
pulsat᷑. ã m̃te eiꝰ ꝑ meroris fastidiũ. gaudiũ om̃e respuit᷑. quȩ pͥ¬
us eodẽ gaudio quasi satiata lȩtabat᷑. Quia gͥ homo tẽptatꝰ. ab
ore cordis omnẽ cibũ respuit delectationis. nichilq aliud ei. quã
semetipsũ ⁊ cognoscere ⁊ flere delectat: bñ dr̃. abominabilis ei
fit in uita sua panis: ⁊ anime illiꝰ cib ante desiderabilis. S sic̃¬
suꝑiꝰ diximꝰ. iccirco moderamine occulte dispensationis ita tẽpta¬

Expanded text:
non valet, eam jam velut perditam non valet, eam jam velut perditam dolet, seque ex se vacuum sentiens, infirmitatem suam ex ipsa sua inanitate cognoscit. Unde ab omni mox jucunditate quasi frangitur; et escas prioris laetitiae respuens, eo quem solum libenter appetit luctu satiatur. Unusquisque enim cum sibi bene vivendi prosperitas arridet hilarescit, atque ipsa hilaritas animum velut desiderabilis cibus reficit. Sed cum tentatione paulo amplius imminente pulsatur, a mente ejus per moeroris fastidium gaudium omne respuitur, quae prius eodem gaudio quasi satiata laetabatur. Quia igitur homo tentatus ab ore cordis omnem cibum respuit delectationis, nihilque eum aliud quam semetipsum et cognoscere et flere delectat, bene dicitur: Abominabilis ei fit in vita sua panis, et animae illius cibus ante desiderabilis. ita tenta
Abbreviated transcription (Latin):
intͣ sc̃am eccłam detestat᷑. qͥ ꝑ sacros ordines ad dñm ꝓpinquan¬
des. ñ in eisdẽ ordinib uirtutũ merita. s subsidia uitȩ p̃sentis
exquirunt: nec cogitant qͥd uiuendo mutari debeant. s com¬
pendia ꝑcipiendo satient᷑. Satiatos qͥppe de panib. dñm seqͥ
tutib s. ꝓ reqͥrendis subsiduis inhiare. Lursũ ꝑ panes iocunditaᷤ
humanȩ delectationis accipit᷑. Unde iheremias ꝓpħa cũ sina

Expanded text:
 sacros ordines ad Dominum propinquantes, non in eisdem ordinibus virtutum merita, sed subsidia vitae praesentis exquirunt; nec cogitant quid vivendo imitari debeant, sed quae compendia percipiendo satientur. Satiatos quippe de panibus Dominum sequi tutibus, sed pro requirendis subsidiis inhiare. Rursum per panem jucunditas humanae delectationis accipitur. Unde Jeremias propheta dum syna
Abbreviated transcription (Latin):
uim qͥppe intrinsecꝰ estuantẽ ferre uix posst̃: si om̃e qd senti¬
unt. paulo tardiꝰ innotesct̃. Nñ necesse ẽ ut cũ res bona agit᷑.
priꝰ eiꝰ elatio. in corde iuncat᷑: ne. si ã radice miserȩ intentionis

Expanded text:
Vim quippe intrinsecus aestuantem ferre vix possunt, si omne quod sentiVim quippe intrinsecus aestuantem ferre vix possunt, si omne quod sentiunt paulo tardius innotescunt. Unde necesse est ut cum res bona agitur prius ejus elatio in corde vincatur, ne si a radice miserae intentionis
Abbreviated transcription (Latin):
t apłi. dũ linguis om̃ib loquerent᷑. I nideis uescientib s ta¬
m̃ uere ad testantib dictũ ẽ: hi musto pleni st̃. Langunctila
uͦ infirmas. ipsa humanitate conscientias. uł certe hec terre¬
noꝵ corpoꝵ uascula ñ inconuenient̃ accipimꝰ. De qͥb paulus
apłs dicit. habemꝰ thesaur̃ istũ. in uasis fictilib. Heli aut̃ qi¬
sic̃ suꝑiꝰ dix̃. sic inflatiõe elatioĩs extendit᷑. ac si ad loquendũ
ꝑ caritatis grãm ardore sc̃ĩ sp̃e accendat᷑: sensus sui sp̃m in eo
qd tacuit qͣsi musto absq spiracło cõparauit. E bene ait¬
teri.s etiã noua uita ux capit᷑. A ustũ gͦ lagunculas noua
disrũpit: qr feruoris eiꝰ potentia. etiã spiritalia corda tͣscen¬
dit. Ioqͦr ⁊ respirabo paululũ: apꝑiã labia mea:⁊ responcde¬
bo. Bene ait respirabo. qr sic̃ labor iustoꝵ ẽ uidere pͣua nec cor¬
rigere: ita gͣius ẽ labor arrogantiũ. si qd sapunt ñ osteñt.

Expanded text:
 , dum linguis omnibus 741 loquerentur, a Judaeis nescientibus, sed tamen vera attestantibus, dictum est: Hi musto pleni sunt . Lagunculas vero infirmas ipsa humanitate conscientias, vel certe haec terrena corporum vascula, non inconvenienter accipimus, de quibus Paulesaurum istum in vasis fictilibus . » Eliu autem inflatione elationis extensus, ac si ad loquendum per charitatis gratiam ardore sancti Spiritus accendatur, sensus sui spiritum in eo uod tacuit, quasi musto absque spiraculo comparavit. Mustum eetiam nova vita vix capitur. Mustum ergo lagunculas novas disrumpit, quia fervoris ejus potentia etiam spiritalia corda transcendit. Loquar, et respirabo paululum; aperiam labia mea, et respondebo. Bene ait: Respirabo, quia sicut labor justorum est videre prava, nec corrigere; ita gravis est labor arrogantium, si quod sapiunt non ostendunt.
Abbreviated transcription (Latin):
pigroꝵ Statim nãq ut bene agentiũ gesta resp. fͥ mꝰ: nosmet¬
ipsos confusione intima ulciscente iudicamꝰ. Mox uerecundi¬
am m̃tẽ concutit. mox iu ste. seiuens reatꝰ addic̃: ⁊ uehem̃ter
hoc etiã displicet. qđ̃ adhuc fortasse turpit libet. Nñ bene¬

Expanded text:
pigrorum. Statim namque ut bene agentium gesta conspicimus, nosmetpigrorum. Statim namque ut bene agentium gesta conspicimus, nosmetipsos confusione intima ulciscente judicamus. Mox verecundia mentem concutit, mox juste saeviens reatus addicit, et vehementer hoc etiam displicet quod adhuc fortasse turpiter libet. Qui
Abbreviated transcription (Latin):
Ende ⁊ in liliis pasci referunt᷑. Iuid enĩ ꝑ lilia: ñ illoꝵ uita decla¬
rat᷑. qͥ ueracit dicunt. xp̃i bonꝰ odor sumꝰ deo :ꝰ flecti gͦ ut ad seqͥ
sũma p̃ualeant. conspecta odorifera ⁊ candida iustoꝵ uita sa¬
tiant᷑. Iam qͥdem uidere dñm siciunt. iã de eiꝰ contẽplationȩ
satiari carit¬
tgi necdũ ualent. ꝑ p̃cedentiũ interim patrũ ex¬
empla pascun tͣ. Uñ ⁊ apte illic tẽpꝰ de ipso lilioꝵ pal¬
tu diffinit᷑. dũ dicit᷑. Donec aspiret dies: ⁊ melinent᷑ ũbre:
Lam diu qͥppe refficiius toꝵ exẽplis indigemꝰ: donec p̃sentis
mortalitatis umbͣs. et̃no die aspirante transeamꝰ. Cũ enĩ
huiꝰ tẽporalitatis umbͣ tran sacta. ac mortalitas fuerit m¬
clinata. qr ipsiꝰ diei mt̃nũ lu m̃ cernimꝰ: neqͣquã iam appe¬
timꝰ. ut ad amorẽ eiꝰ ꝑ alioꝵ ex ẽpla flagremꝰ. Nc̃ aut̃ qr nec¬
dũ eũ intueri possumꝰ sũmoꝵe necesse ẽ: ut eoꝵ qͥ il¬

Expanded text:
illorum vita declaratur, qui veraciter dicunt: Christi bonus odor sumus Deo ? Electi ergo ut assequi summa praevaleant, conspecta odorifera et candida justorum vita satiantur. Jam quidem videre Dominum sitiunt, jam de ejus contemplatione satiari charitpositi, necdum valent, per praecedentium interim Patrum exempla pascuntur. Unde et apte illic tempus de ipso liliorum pastu definitur, dum dicitur: Donec aspiret dies, et inclinentur umbrae. Tandiu quippe refici justomortalitatis umbras aeterno die aspirante transeamus; cum enim hujus temporalitatis umbra transacta, ac mortalitas fuerit inclinata, quia ipsius diei internum lumen cernimus, nequaquam jam appetimus, ut ad amorem edum eum intueri possumus, summopere necesse est ut eorum qui il
Abbreviated transcription (Latin):
cat. quadã delectatione pascit᷑. ⁊ qͣsi gͣculatione ꝓpͥe pleni¬
tudins impingua¬
f. bene dr̃. qd tẽptatione pussan¬
te marcesẽt
ossa: qr dũ ꝓpͥa infirmitas tẽp¬
tatione in¬
terrogante cognoscit᷑. om̃is illa
riũ uelud pinguis uiridisq gͣtu¬
latio. subi¬
to anxietatis merore siccat᷑. E qui nos
alicuiꝰ ẽẽ mom̃iti bona nr̃a pensando credidimꝰ: pulsati pau¬
lo ampliꝰ perituros nos iã iãq formidamꝰ. Tc̃ om̃e bonoꝵ
nr̃oꝵ gaudiũ uertit᷑ in pauore penar̃: tẽ iniqͦs nos ẽe dep̃¬
hendimꝰ. qͥ scõs paulo ante credebamꝰ. Tabescit meus. stupẽt
ocłi. om̃e qd̵ prĩ ꝓsperũ arridebat euanescit: lux ipsa fasti¬
dio ẽ:⁊ sole se in animo. tenebrȩ meroris effimdunt. i¬
chil qd delectet aspicit᷑. tristis ẽ qͥcqd occurrit. Unde. ⁊ apte

Expanded text:
delectatione pascitur, et quasi gratulatione propriae plenitudinis impinguatur, bene dicitur quod tentatione pulsante marcescunt ossa, quia dum propria infirmitas tentatione interrogante cognoscitur, omnis illa rium, velut pinguis viridisque gratulatio, subito anxietatis moerore siccatur, et qui nos alicujus esse momenti bona nostra pensando credidimus, pulsati paulo amplius perituros nos jam jamque formidamus. Tunc omne bonorum nostrorum gaudium vertitur in pavorem poenarum. Tunc iniquos nos esse deprehendimus, qui sanctos paulo ante credebamus. Tabescit mens, stupent oculi, omne quod prius prosperum arridebat evanescit; lux ipsa fastidio est, et solae se in animo tenebrae moeroris effundunt; nihil quod delectet aspicitur, triste est quidquid occurrit. Unde et apte
Abbreviated transcription (Latin):
sibi parauit ad reqͥẽ: hoc mutasti ei occulto iuditio ad ꝑt̾batio¬
nẽ. Qđ pio qͥdẽ consilio agit᷑. ut huiꝰ ꝑegrinationis tẽpore elec¬
toꝵ uita tͣbetur. Uia a qͥppe ẽ. uita p̃sens. qua ad patriã ten¬
dimꝰ: ⁊ iccirco hic occulto iuditio frequenti ꝑturbatione conte¬
rimi. ne uiã ꝓ patͥa diligamꝰ. Solent riũ non nulli uiatores. cũ a¬
mena fortasse in itinere pͣta conspitiunt. ꝑgendi moras inecꝰte¬
re. ⁊ a cepti itineris rectitudine declinare: eoꝵq gressus tardat
pulcͥtudo itineris dũ delectat. Flectis gͦ suis ad se ꝑgentib dñs
huiꝰ mundi it asꝑum fac̃. ne dũ qͥsq uitȩ p̃sentis reqͥe. quasi ame¬
nitatȩ uiȩ pascitur. magis eũ diu ꝑgere. quã citiꝰ ꝑuenire. delectet:
ne dũ obletat᷑ in uia. obliuiscat᷑ q̃d qͥesiderat in patͥa. Quia gͦm
hac uita. om̃is nr̃a ꝗͣ fortasse parauimꝰ reqͥes ꝑturbat᷑. rete dr̃.

Expanded text:
 mutasti occulto judicio ad perturbationem. Quod pio quidem consilio agitur, ut hujus peregrinationis tempore electorum vita turbetur. Via quippe est vita praesens, qua ad patriam tendimus: et idcirco hic occulto judicio frequenti perturbatione conterimur, ne viam pro patria diligamus. Solent enim nonnulli viatores, cum amoena fortasse in itinere prata conspiciunt, pergentes moras innectere, et a coepti itineris rectitudine declinare, eorumque gressus tardat pulchritudo itineris, dum delectat. Unde electis suis ad se pergentibushujus mundi iter asperum facit, ne dum quisque vitae praesentis requie, quasi amoenitate viae pascitur, magis eum diu pergere, quam citius pervenire delectet; ne, dum oblectatur in via, obliviscatur quod desiderabat in patria. Quia ergo in hac vita omnis nostra, quam fortasse paravimus, requies turbatur, recte dicitur:
Abbreviated transcription (Latin):
lectulo. om̃ia ossa marcescere facit: qr cũ in ea reqͥe. ꝗͣ nob̃
ab hoc scl̃o p̃paramꝰ. flagello tẽptationis afficim: qͥ fortasse de
uirtutib nr̃is inflari potumꝰ. eognite infirmitatis nrr̃e tedio
extenuam᷑. Cũ enĩ cupimꝰ sic̃ ad deũ ꝓficimꝰ: si ꝓfectũ nr̃m
tẽptatio nulla pulsaret. alicuiꝰ nos fortitudinis eẽ crederemꝰ.¬
qr nob̃cũ suꝑna dispensatione. agit᷑. ut infirmitatis nr̃e. qr
ꝓficientes obliuiscimur. tẽptati recolamꝰ. ⁊ in ꝓfecꝰtu nr̃o quid
de diuino munere: im tẽptatione cognoscamꝰ. qͥd de. ꝓpͥis ui¬
rib sum.. Que nos ꝓfecto tẽptatio. ad plenũ raperet: nͥ ꝓ
tectio suꝑna seruaret. S pulsat. nec frangit. impellit. nec
mouet. quatit  n deicit: ut de nr̃a infirmitate. sentiamꝰ eẽ
qd̃ quatim. ⁊ de diuino munere ẽẽ qd stamꝰ. Et qr sepe aĩa

Expanded text:
n ea requie quam nobis ab hoc saeculo praeparamus flagello tentationis afficimur, qui fortasse de virtutibus nostris inflari potuimus, cognitae infirmitatis nostrae taedio extenuamur. Cum enim sicut cupimus ad Deum proficimus, si profectum nostrum tentatio nulla pulsaret, alicujus nos fortitudinis esse crederem nobiscum superna dispensatione agitur, ut infirmitatis nostrae quia proficientes obliviscimur, 755 tentati recolamus, et in profectu nostro quid de divino munere, et in tentatione cognoscimus quid de propriis viribus sumus. Quae nos profecto tentatio ad plenum raperet, nisi protectio superna servaret. Sed pulsat, nec frangit; impellit, nec movet; quatit, nec dejicit, ut de nostra infirmitate sentiamus esse quod quatimur, et de divino munere esse q
Abbreviated transcription (Latin):
te desiderabił. Acsi aꝑte dicat. Afflicta mens sibi in amaritu¬
talis gr̃a. aliquando duinȩ docꝰtrinȩ eruditio. aliqͣndo hiere¬
ticoꝵ p̃dicatio. aliquando subsidiũ uitȩ. p̃sentis. aliqͣndo iocun¬
dditas humane ddelectationis accipit᷑. In pane dñs designat᷑. sĩ
ipse dñs in euuangelio dic̃. Ego sũ panis uiuus. qͥ de cȩlo des
Qui obturat aures suas ne audiat sangumẽ: iclaudit᷑ oculos
suos ne uideat malũ. iste in excelsis habitabit. munim̃ta

Expanded text:
tionis.---Ac si aperte dicat: Afflicta mens sibi in amaritutualis gratia, aliquando divinae doctrinae eruditio, aliquando haereticorum praedicatio, aliquando subsidium vitae praesentis, aliquando jucunditas humanae delectationis accipitur. In pane Dominus signatur, sicut ipse in Evangelio dicit: Ego sum panis vivus, qui de coelo descQui obturat aures suas, ne audiat sanguinem, et claudit oculos suos, ne videat malum, iste in excelsis habitab
Abbreviated transcription (Latin):
quãus delectatione ꝑmixta. ñ modicũ dolorẽ parit: helu pꝰ¬
quã dix̃ dm̃ nob̃ ꝑ somniũ loqͥ. ⁊ locutione eiꝰ nr̃as aures aꝑiri.
non immerito eandẽ aꝑtionẽ. auriũ. disciplinã uocat: qr eo
magis nos afficiendo conterit. qͦ magis ad nos ꝑ ocultã eus
inspirationis grãm. int̾nȩ intelligentiȩ sonꝰ erumpit. Neq enĩ
fleret extrinsecꝰ qͥsq qd̃ ẽ : siñ intrinsecꝰ potuss sentire qd
nondũ ẽ. Nam cũ nosmet ipsos inspicimꝰ bene conditos. s ad
ꝑsuasionẽ diabolicã pestifera consensione. deceptos. in nob̃met¬
ipsis adtendimꝰ. aliud ẽẽ qđ fecimꝰ. aliud qd̃ facꝰti sumꝰ: condi¬
tione nos integros. s culpa uitiatos. Promde cõpuncti appe¬
timꝰ uitare quȩ fecimꝰ: ut ad id qđ facti fuimꝰ reformem᷑ Un¬

Expanded text:
n modicum dolorem parit, Eliu, postquam dixit Deum nobis per somnium loqui, et locutione ejus nostras aures aperiri, non immerito eamdem apertionem aurium disciplinam vocat, quia eo magis nos afficiendo conterit, quo magis ad nos per occultam ejus inspirationis gratiam internae intelligentiae sonus erumpit. Neque enim fleret extrinsecus quisque quod est, si non intrinsecus potuisset sentire quod nondum est. Namque cum nosmetipsos inspicimus bene conditos, sed ad persuasionem diabolicam pestifera consensione deceptos, in nobismetipsis attendimus aliud esse quod fecimus, aliud quod facti sumus; conditione nos integros, sed culpa vitiatos. Proinde compuncti appetimus vitare quod fecimus, ut ad id quod facti fuimus reformemur. Un
Abbreviated transcription (Latin):
re fac̃. In scriptura sacͣ lectꝰ. siuie gͣbat᷑. seu stratũ. aliqͣndo
uoluntas carnis. aliqͣndo repausatio in bonis oꝑib. aliqudo
reqͥes tẽporalis accipit᷑. Quid ẽ enĩ. qͣd in euuangelio sana¬
to cuidã dñs dic̃. surge tolle gͣbatũ. tuũ Hiade m domum
tuã: nͥ qđ ꝑ grabatũ. uoluptas carnis designat᷑. ⁊ iubet᷑ uoq
ut hoc sanus portet. uͥ infirmꝰ iacuerat: Qa nimir̃ om̃is qͥ
ad huc uitiis delectat᷑. infirmꝰ iacet in uoluptatib carnis.s.
tiis eiꝰdẽ carnis contumelias postmadũ tolerat. in cuiꝰ priꝰ de¬
sideriis reqͥescebat. Aursũ ꝑ lectũ uł stratũ. repausatio. in bo¬
nis oꝑib designat᷑. Unde in actib apl̃oꝵ petr̃ apł̃s dic̃. Aenẽa¬

Expanded text:
In Scriptura sacra lectus, sive grabatus, seu stratum, aliquando voluptas carnis, aliquando repausatio in bonis operibus, aliquando requies temporalis accipitur. Quid est enim quod in Evangelio sanato cuidam Dominus dicit: Surge, tolle grabatum tuum, et vade in domum tuam , nisi quod per grabatum voluptas corporis desigacuerat, quia nimirum omnis qui adhuc vitiis delectatur, infirmus jacet in voluptatibus carnis. Sed tiis, ejusdem carnis contumelias postmodum tolerat, in cujus prius desideriis requiescebat. Rursum per lectum vel stratum repausatio in bonis operibus designatur. Unde in apo
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ U niuersũ stͣtũ eiꝰ uersasti in infirmitate eiꝰ. Cũ enĩ qͥsq curiᷤ
secularib fatigat᷑. deserere ꝑ diuinã grãm huiꝰ mundi itmera
laboriͦ sa compungit᷑. eogitare. solet qͣm p̃sentis uitȩ desideria
fugiat. ⁊ ab eiꝰ laborib reqͥescat. sibiq mox desideratȩ quietis or¬
dmẽ querit: ⁊ uelud qddã stratũ. sic ã cunctis laborib. cessatiõis
locũ inuenire concupiscit S qr in hac uita adhuc hõ positꝰ. m
cuiꝰ libet ordinis loco. in cuiꝰlibet secreti recesu uiuere. sine tẽp¬
tationib nullatenꝰ potest: pler̃q in id qd̃ ad reqͥem construitur.
maior dolor tẽptationis iuenit᷑. Unde recte ꝑ ꝓpħam dr̃. Nni¬

Expanded text:
 . Cum enim quisque curis saecularibus fatigatus deserere per divinam gratiam hujus mundi itinera laboriosa compungitur, cogitare solet quomodo praesentis vitae desideria fugiat, et ab ejus laboribus requiescat, sibique mox desideratae quietis ordinem quaerit, et velut quoddam stratum, sic a cunctis laboribus cessationis locum invenire concupiscit. Sed quia in hac vita adhuc homo positus, in cujuslibet ordinis loco, in cujuslibet secreti secessu vivere sine tentationibus nullatenus potest, plerumque in id quod ad requiem construitur, major dolor tentationis invenitur. Unde recte per
Abbreviated transcription (Latin):
ualet. Unde a uultu ocłoꝵ dei ꝓiectũ se ẽẽ cognouit. Suble¬
uatꝰ quippe uidit. qd̃ se hic uidere ñ posse: ad se relapsus inge
solet. q om̃s imaginationes corporeas insolent̃ sibi obuiantes
discutit: ⁊ cordis oculũ figere in ipso radio incrrcũscripte. lu¬
cis intendit. Nas qͥppe figurar̃ corporaliũ speties. ad se intꝰ ex in¬
firmitate corporis trax̃: s ꝑfecte cõpuncta. hoc sũmoꝑe miugi¬
lat. ne cũ ueritatẽ querit eã imaginatio circũscriptȩ uisiois
illudat: cunctasq sibi obuiantes imagines respuit. Iue enĩ
ꝑ illas infra se lapsa ẽ: sine illis suꝑ se ire conat᷑. Et posꝗͣ per
multa indecenter sparsaẽ. in unũ se colligere nitit᷑: ut si mag¬
na ui amoris p̃cialet eẽ. unũ atq incorporeũ contẽplet᷑. Inde¬
aliqͥndo ad quandã musitatã dulcedinẽ int̾ni saporis amͥ̾nitti¬
E ⁊iraptim aliq̃ m̃ ardenti sp̃u afflata renouat᷑. Tantoq magiꝰ

Expanded text:
valet. Unde et a vultu oculorum Dei projectum se esse cognovit. Sublevatus quippe vidit quod de se hic videre non posse ad se relapsus ingemsolet, qua omnes imaginationes corporeas insolenter sibi obviantes discutit, et cordis oculum figere in ipso radio incircumscriptae lucis intendit. Has quippe figurarum corporalium species ad se intus ex infirmitate corporis traxit. Sed perfecte compuncta hic summopere invigilat, ne cum veritatem quaerit, eam imaginatio circumscriptae visionis illudat, cunctasque sibi obviantes imagines respuit. Quia enim per illas infra se lapsa est, sine illis super se ire conatur; et postquam per multa indecenter sparsa est, in unum se colligere nititur, ut si magna vi amoris praevalet, esse unum atque incorporeum contempletur. aliquando ad quamdam inusitatam dulcedinem interni saporis admittitur, ac raptim aliquo modo ardenti spiritu afflata renovatur; tantoque magis
Abbreviated transcription (Latin):
considerat ubi ẽ: aut cũ bona suꝑne: pat̾e. contẽplatͣ: quȩ qr
necdũ adipiscit᷑. lugens c̃spic̃ ubi non ẽ. Maloꝵ suoꝵ paulus me¬
nimerat: ⁊ ex eis se in qͥb fuerat affligebat. cũ diceret. Non su
ditiũ subtilit̾ pensans in futuro mala ẽẽ metuebat dicens. cas¬
tigo corpꝰ meũ: seruituti subitio. ne forte aliis p̃dicans. ipse
reꝓb efficiar. Rursũ mala p̃sentis uitȩ pensabat cũ diceret.
D ũ sumꝰ in corpore. peregrinam᷑ ã dño. Et uideco aliã legẽ. in m̃¬
bris meis. repugnantẽ legi m̃tis meȩ: ⁊ captiuũ me ducentẽ in

Expanded text:
considerat ubi est; aut cum bona supernae patriae contemplatur, quae quia considerat ubi est; aut cum bona supernae patriae contemplatur, quae quia necdum adipiscitur, lugens conspicit ubi non est. Malorum suorum Paulus meminerat, et ex eis se in quibus fuerat affligebat, cum diceret: Non sumdicium subtiliter pensans, in futuro male esse metuebat, dicens: Castigo corpus meum, et servituti subjicio, ne forte aliis praedicans, ipse reprobus efficiar . Rursus mala praesentis vitae pensabat, cum diceret: Dum sumus in hoc corpore, peregrinamur a Domino . Et: Video aliam legem in membris meis repug
Abbreviated transcription (Latin):
reȩ ꝑcussionis. Plage uͦ in secretiorib uentris st̃: int̾na m̃tis
uulnera. que ꝑ cõpunctionẽ fiunt. Sic̃ enĩ uent̃ cibis repletꝰ¬
extendit᷑: ita mens pͣuis cogitationib dilata. subleuat᷑. Abst̃¬
gunt gͥ mala:iliuor uulneris. ⁊ plage in secretiorib uen¬
tris: qr ⁊ disciplina exterior culpas deluit. ⁊extensã m̃tem
compunctio penitentiȩ ultione tran᷑figit. S hoc int̾ se utͣ¬
q hȩc differunt. qd plage ꝑcussionũ dolent: lam̃ta compun¬
tionũ sapiunt. Ille. affligentes crutiant: ista reficiunt dũ af
fligunt. ꝑ illas in afflictionẽ mer or ẽ : ꝑ hȩc in merore lȩti-¬
tates. quib iusti uri. anima in cõpunctione uehem̃ter af¬
ficit᷑: cũ aut maloꝵ suoꝵ reminiscit᷑. considerans ubi fuit.
aut iuditioꝵ dei sententiã metuens: i secũ quexens. cogitat
ubi erit: aut cũ mala uitȩ. p̃sentis sollert̃ attendens. merens

Expanded text:
reae percussionis. Plagae vero in secretioribus ventris sunt interna mentis reae percussionis. Plagae vero in secretioribus ventris sunt interna mentis vulnera, quae per compunctionem fiunt. 751 Sicut enim vent dilatata sublevatur. Abstergunt igitur mala, et livor vulneris, et plagae in secretioribus ventris, quia et disciplina exterior culpas diluit, et extensam mentem compunctio poenitentiae ultione transfigit. Sed hoc inter se utraque haec differunt, quod plagae percussionum dolent, lamenta compunctionum fligunt. Per illas in afflictione moeror est, per haec in moerore laetitates quibus justi viri anima in compunctione vehementer afficitur, cum aut malorum suorum reminiscitur, considerans ubi fuit; aut judiciorum Dei sententiam metuens, et secum quaerens, cogitat ubi erit; aut cum mala vitae praesentis solerter attendens, moerens
Abbreviated transcription (Latin):
dare debeat. de gladio seutentiȩ: quẽ hic post emendationẽ suã.
pollutio ñ corruꝑit culpȩ. Bene ergo dr̃. erues animã eiꝰ de. moi¬

Expanded text:
dare debeat de gladio sententiae, quem hic post emendationem suam dare debeat de gladio sententiae, quem hic post emendationem suam pollutio non corruperit culpae. Bene ergo dicitur: Eruens animam ejus de co
Abbreviated transcription (Latin):
auertit᷑. de suꝑbia liberat᷑. Contͣ conditorẽ qͥppe suꝑbire ẽ. pre¬
cepta eiꝰ peccando fͣnscendere : qr quasi ã se iugũ dominationis eꝰ
excutit. cui ꝑ obedientiã subẽe contempnit. At contͣ qͥ qd fec̃
uitare appetit. id qd ã deo factus ẽ recognoscit: ⁊ ad conditi¬
onis suȩ ordinẽ humilit̃ redit: dũ sua oꝑa fugiens. talẽ se qͣlis
ã deo factꝰ ẽ diligit. Quia uͦ ꝑ hanc intelligentiã. gła suꝑna
eiꝰ de corruptione: ⁊ uitã illiꝰ ut ñ transeat in gladiũ. Om̃is
qͥppe peccator ab hac corruptione uitioꝵ. illuc ad gladiũ cõ¬
pellit᷑ transire penar̃.: ut unde hic iniq delectatꝰ ẽ. nde il¬
uc iuste crutiet᷑. Notandũ ẽ. gͦ qđ̃ ds̃ nob̃. ꝑ sõniũ loquens.
prĩ nos ã corruptione:⁊ postmodũ ã gladio liberet: qi nimi¬
rũ illiꝰ uitam illic eripit ab ultione supplitii. cuiꝰ mentẽ hic¬
subtrahit ã delectatione peccati. Neq enĩ illic habet qd formi¬

Expanded text:
ditorem quippe superbire est praecepta ejus peccando transcendere, quia quasi a se jugum dominationis ejus excutit, cui per obedientiam subesse contemnit. At contra qui id quod fecit vitare appetit, id quod a Deo factus est recognoscit, et ad conditionis suae ordinem humiliter redit, dum sua opera fugiens, talem se qualis a Deo factus est diligit. Quia vero per hanc intelligentiam gloriaejus a corruptione, et vitam illius, ut non transeat in gladium. - Omnis quippe peccator ab hac corruptione vitiorum illuc ad gladium compellitur transire poenarum, et unde hic inique delectatus est, inde illic juste crucietur. Notandum est ergo quod Deus nobis per somnium loquens, prius nos a corruptione, et postmodum a gladio liberat, quia nimirum illius vitam illic eripit ab ultione supplicii, cujus hic mentem subrahit a delectatione peccati. Neque enim illic habet quod formi
Abbreviated transcription (Latin):
quietis t̃renoꝵ desiderioꝵ tumultib obdormiuit. atq iccirro
diuinã uocẽ ꝑciꝑe meruit: qr ꝑ suꝑnã grãm qͣntomagis ab ap¬
petendis exteriorib torpuit. tanto ueriꝰ ad cognoscenda interi¬
ora uigilauit. Rursus isrłitici ppł̃i turb̃ p̃latꝰ. ut legis p̃cepta
ꝑcipiat in montẽ ducit᷑: atq ut int̃na pẽnetret. ab̃ externis
tumultib occultat᷑. Unde ⁊ sci uiri qͥ exteriorib ministeriis
deser uire officii necessitate cogunt᷑. studiose seꝑ ad cord̃ secreta¬
refugiunt. ibiq cogitationis intimȩ cacum̃ ascendunt: ⁊ legem
quasi in monte ꝑcipiunt. dũ post positis tumultib actionũ tẽ¬
poraliũ. in contẽplationis suȩ uertice suꝑnȩ uoluntatis sententi¬
am ꝑscrutant᷑. Hinc ẽ qd isdẽ moyses crebro de reb dubiis. ad
tabernaculũ redit. ibiq secreto dñm consulit: ⁊ qͥd certiꝰ decer¬

Expanded text:
quietis terrenorum desideriorum tumultibus obdormivit, atque idcirco quietis terrenorum desideriorum tumultibus obdormivit, atque idcirco divinam vocem percipere meruit; quia per supernam gratiam quanto magis ab appetendis exterioribus torpuit, tanto verius ad cognoscenda interiora vigilavit. Rursus Israelitici populi turbis praelatus, ut legis praecepta percipiat, in monte ducitur, atque ut interna penetret, ab externis tumultibus occultatur. Unde et sancti viri qui exterioribus ministeriis deserrefugiunt; ibique cogitationis intimae cacumen ascendunt, et legem quasi in montibus percipiunt, dum, postpositis tumultibus actionum temporalium, in contemplationis suae vertice supernae voluntatis sententiam perscrutantur. Hinc est quod idem Moyses crebro de rebus dubiis ad tabernaculum redit, ibique secreto Dominum consulit, et quid certi decer
Abbreviated transcription (Latin):
tura gͥ sacͣ uocẽ dei. afflicto paulo audiuimꝰ: ne cũ fortas¬
se affligim᷑. singuli audire. eã pͥuata consolatiõe quȩxeremꝰ.
Non gͦ dñs ad onũia nob̃ uerba respondet. qr semel loqͥt᷑. ⁊ se

Expanded text:
tura igitur sacra vocem Dei, afflicto Paulo, audivimus, ne cum fortastura igitur sacra vocem Dei, afflicto Paulo, audivimus, ne cum fortasse affligimur, singuli audire eam privata consolatione quaereremus. Non ergo Dominus ad omnia 748 verba nobis respondet, quia semel loquetur,
Abbreviated transcription (Latin):
ctoꝵ questionib satisfac̃. In scripture quippe. eiꝰ eloqͥo. cau¬
sas nr̃as singl̃i si reqͥrimꝰ. muenimꝰ: nec op̃ ẽ. ut in eo qd̃ spe¬
cialit̃ qͥsq tollerat. respondere sibi diuina uoce specialit quȩ¬
rat. Ibi enĩ nob̾ om̃ib in eo qd specialit̃ pati᷑. cõmunit᷑ res-¬
pondet᷑: ibi uita p̃cedentiũ. fit forma. sedentiũ. Ut enĩ unũ
eplurib ꝓferamꝰ. ecce dũ pasione aliqͣ. uł molestia carnis affi¬
cimͣ. scirẽ fortasse occultas causas passionis eiꝰdẽ uł molestiȩ
optamꝰ: qͣtinꝰ in eo qd̃ patimͣ. ex ipsa rer̃ scientia consolem᷑. S
qr de specialib tẽptationib nr̃is. neqͣꝗͣ nob singuł. specialit̃
respondet᷑. ad scripturã sacͣm recurimꝰ: ibi uidelicet muenimꝰ¬
qd paulꝰ carnis infirmitate tẽptatꝰ audiuit. Suffic̃ tͥ gr̃a me¬
a: nã uirtꝰ in infirmitate ꝑficit᷑. Qđ iccirco illi in infirmita¬
te ꝓpͥa dictũ ẽ: ne singillatim nob̃ om̃ib diceret᷑. In scrip¬

Expanded text:
 eloquio causas nostras singuli si requirimus, invenimus, nec opus est ut in eo quod specialiter quisque tolerat responderi sibi divina voce specialiter quaerat. Ibi enim nobis omnibus in eo quod specialiter patimur communiter respondetur, ibi vita praecedentium fit forma sequentium. Ut enim unum e pluribus proferamus, ecce dum passione aliqua vel molestia carnis afficimur, scire fortasse occultas causas passionis ejusdem vel molestiae optamus, quatenus in eo quod patimur ex ipsa rerum scientia consolemur. Sed quia de specialibus tentationibus nostris nequaquam nobis singulis specialiter respondetur, ad Scriptura carnis infirmitate tentatus audivit: Sufficit tibi gratia mea, nam virtus in infirmitate perficitur . Quod idcirco illi in infirmitate propria dictum est, ne singillatim nobis omnibus diceretur. In Scrip
Abbreviated transcription (Latin):
flicti cordis ẽ ꝓpͥũ ut in om̃e qd̵ appetit. ⁊ tam̃ rer̃ ordiñe
contͣriũ sentit. si possit fieri. cur ita uł ñ ita sit. diuinissi¬
bi respondere uocib uelit: ut dm̃ de cuncta rer̾ c̃trouersia
c̃sulat. ⁊ responsionis eiꝰ cognita ratiõe c̃quiescat. Nelui aut̃
p̃iudens. qd̃ scripturã sacram dñs c̃deret: ut i ea uł publi

Expanded text:
flicti cordis est proprium, ut in omni quod appetit, et tamen rerum ordinem contrarium sentit, si possit fieri, cur ita vel non ita sit, divinis sibi responderi vocibus velit, ut Deum de cuncta eorum controversia consulat, et responsionis eius cognita ratione, conquiescat. Heliu autem praevidens, quod Scripturam sacram Dominus conderet, ut in ea vel p
Abbreviated transcription (Latin):
Bene ergo dr̃. respondebo tͥ. qd̵ maior sit d̾s homine: ut c̃si¬
ex cessũ uocis erũꝑe cogeret᷑. ad c̃siderationẽ. c̃ditionis suȩ. se
recolligens ait. Obmutui. ⁊ ñ aꝑui os meũ: qm̃ tu fecisti me¬
Pensauit enĩ c̃ditionis suȩ ordinẽ: ⁊ ustitiã ꝑcussionis mueñ
qi qͥ benigne eũ qͥ ñ erat condidit. eũ qͥ erat ꝓfecto non nͥ¬

Expanded text:
Bene ergo dicitur: Respondebo tibi quod major sit Deus homine, ut cBene ergo dicitur: Respondebo tibi quod major sit Deus homine, ut cexcessum vocis erumpere cogeretur, ad considerationem conditionis suae se recolligens ait: Obmutui, et non aperui os meum, quPensavit enim conditionis suae ordinem, et justitiam percussionis invenit, quia qui benigne eum qui non erat condidit, eum profecto qui
Abbreviated transcription (Latin):
ȩlationis uerba. tandẽ scientiã suã ostendere. inchoans ait.¬
quis ista uł cũ ñ audit ignorat:s nimir̃ hec sententia uilis
credit᷑: si ñ ex ipsa intentionis suȩ radice penset᷑. Hagellato
uidelicet loquebat᷑. qui ⁊ ꝑcussionis uerbera acceꝑat: ⁊ causas
uerber̃ nesciebat. Idcirco gͦ intulit. respondebo tͥ. qd̾. sit ds̃ ho¬
mine:. ut flagellat᷑ homo considerans qi illo maior ẽ ds in om¬
ne qd̃ patitur. eiꝰ iuditio se post põnat. cui se minorẽ ẽẽ ñ du¬
bitat: ⁊ qd̃ ã meliore patit᷑. iustũ credat. etiã si eiꝰdẽ iusticiȩ
causas ignorͣt. Esqͥs enĩ etiã ꝓ peccato ꝑcutit᷑. nͥ mmurando
renitat᷑: eo ipso iam uistꝰ ẽẽ inchoat. qͦ ferientis iustitiã ñ accu¬
sat. H omo nãq subdeo ẽ condit᷑:⁊ ad c̃ditionis ordinẽ redi
quãdo sibi ȩqͥtatẽ iudicis sui etiã ꝗͣ ñ intelligit ante ponit.

Expanded text:
elationis verba, tandem scientiam suam ostendere inchoans, aitelationis verba, tandem scientiam suam ostendere inchoans, aitQuis istud vel cum non audit ignorat? Sed nimirum haec sententia vilis creditur, si non ex ipsa intentionis suae radice pensetur. Vet. XVIII. Flagellato videlicet loquebatur, qui et percussionis verbera acceperat, et causas verberum nesciebat. Idcirco ergo intulit: Respondebo tibi quod major sit Deus homine, ut flagellatus homo considerans quia illo major est Deus, in omne quod patitur ejus judicio se postponat, quo se minorem esse non dubitat; et quod a meliore patitur, justum credat, etiam si ejusdem justitiae causas ignorat. Quisquis etiam pro peccato percutitur, nisi murmurando renitatur, eo ipso jam justus esse 747 inchoat, quo ferientis justitiam non accusat. Homo namque sub Deo est conditus, et ad conditionis ordinem redit, quando sibi aequitatem judicis sui, etiam quam non intelligit, anteponit.
Abbreviated transcription (Latin):
neqͣꝗͣ se. mundũ hoc m qͦ ei obitiunt᷑ absq peccato. uł imma¬
cłatũ ⁊ sine iniqͥtate fuisse memoraũ. S helui dũ cũ auste¬
ritate studuit increpare. quȩ dicta st̃: m̃tiens addidit. q̃ dic¬
ta ñ st̃. Qͥ enĩ sẽꝑ increpare appetunt: ⁊ nũꝗͣ fouere: multa
pler̃q increpando m̃tiunt᷑. Nã ut arguere docte uideant᷑
fingunt ñnũꝙͣ quȩ red̾arguant: ⁊ cũ ipsi eqͥno more incur sũ
suȩ ostentationis inferueant. i subiectoꝵ in uectiõib ex fictis
sibi miqͥtatib campũ parant. Siendũ p̃terea ẽ sic̃ ⁊ suꝑiꝰ dixi.
qd arrogantes uiri. in flatis suis sermonib sepe fortia dic¬
ta ꝑmiscent. nec considerant aliqͣndo qͥd iuuant. ẜ pensant.
studiose qͥd doceant. Quoꝵ nc̃ helui speciẽ tenet: qͥ ñ recte ui¬
uere appetit.s. docere. Iuia gͦ sciens. s arrogansloqͥt᷑. taceamꝰ
iã qd tumidũ uiuit: ⁊ audiamꝰ qd̃ solidũ dix. ꝑ ost tot itaq

Expanded text:
 ei objicitur, absque peccato, vel immaculatum, et sine iniquitate fuisse memoravit. Sed Eliu, dum cum austeritate studuit increpare quae dicta sunt, mentiens addidit quae dicta non sunt. Qui enim semper increpare appetunt, et nunquam fovere, multa plerumque increpando mentiuntur. Nam ut arguere docte videantur, fingunt nonnunquam quae redarguant; et cum ipsi equino more in cursum suae ostentationis inferveant, in subjectorum invectionibus ex fictis sibi iniquitatibus campum parant. Sciendum praeterea est, sicut et superius dixi , quod arrogantes viri inflatis suis sermonibus saepe fortia dicta permiscent, nec considerant aliquando quid vivant, sed pensant studiose quid doceant. Quorum nunc Eliu speciem tenet, qui non recte vivere appetit, sed docere. Quia ergo sciens sed arrogans loquitur, taceamus jam quid tumidum vivit, et audiamus quid solidum dicit. Post tot itaque
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ sem̃. Qͥ dũ ordinate emittit᷑: audientis mens. quasi c̃c̃ipien¬
tis uterꝰ. ad boni oꝑis ꝓlem fetat᷑. Si uͦ importune diffluit. emit¬
tentẽ polluens. generandi uirtutẽ. ꝑdet. Nã si sermo. sem̃ ñ eẽt.
de p̃dicante paulo neqͣꝗͣ atthenienses dicerent. Quid sibi uult
seminator uerboꝵ hic dicere: De qͦ ⁊ lucas ait. Ipse eñĩ erat
dux uerbi. Sem̃ gͦ usui ꝓpaginis dicatũ incõpetent̃ fluens.
cȩtera m̃bͣ coinqͥnat. cũ sermo ꝑ quẽ in audientiũ sensibus nã¬
ci scientia debuit. si mordinate ꝓdeat etiã quȩ recta sense¬
rit fedat. Unde heliu qͦq etiã quȩ recta pocest sentire cõ¬
macłat. dũ cui uł quid loquat᷑ ignorat. Et quasi fluxũ
seminis sustmet: qͥ linguã utilitati congruã. ꝑ uerba ua¬
ne locutionis mouet bono aut̃ ordine: ⁊ factũ se astruit

Expanded text:
nisi semen? Qui dum ordinate emittitur, audientis mens quasi concipiennisi semen? Qui dum ordinate emittitur, audientis mens quasi concipientis uterus ad boni operis prolem fetatur. Si vero importune defluit, emittentem polluens, generandi virtutem perdit. Nam si sermo semen non esset, de praedicante Paulo nequaquam Athenienses dicerent: Quid vult sibi seminiverbius hic dicere ? De quo et Lucas dicit: Ipse enim erat dux verbi . Semen ergo usui propaginis dicatum incompetenter fluens caetera membra coinquinat, cum sermo per quem in audientium sensibus nasci scientia debuit, si inordinate prodeat, etiam quae recte senserit foedat. Unde Eliu quoque etiam quae recte potest sentire commaculat, dum cui vel quid loquatur ignorat; et quasi fluxum seminis sustinet, cum linguam utilitati congruam per verba vanae locutionis movet. Bono autem ordine
Abbreviated transcription (Latin):
suȩ malitiã dephendi formidãt. S epe aut̃ ⁊ falsis uera ꝑmiscẽt.
ut inde. eoꝵ m̃datio ciciꝰ credat᷑. unde mẽe. eis assertio ueritatiᷤ
agnoscit᷑. Qa gͥ helui ⁊ pure se locutur̃ ꝑhibuit. ⁊ dicta sua
appellando sententias fauore p̃cucurrit: eandem iã sententi¬
dicturꝰ hoc qd̃ recte. saꝑet: ante innotuit. quantũ tumeret.
Sic minir̃ sic arrogantiũ mentes insaniunt: ut ⁊m eis quȩ¬
recꝰte sentiunt. elationis suȩ tortitudine depͣuent᷑. Unde fit
ut eoꝵ etiã recta auditores nequaꝗͣ instruant: qr ꝓfecto illos ꝑ ea
quȩ tumide sentiunt. ñ ad sui reuerentiã. s ad contẽptũ uocant.
Dũq dictis prudentib stulticiȩ uerba miscent᷑. qr stulticia ab
audiente despicit᷑: etiã prudentia ñ tenet᷑. Hurcenĩ ꝑ moysen
dr̃. Uir qͥ fluxũ seminis sustinet. immundꝰ erit. Q uid enĩ sermi

Expanded text:
suae malitiam deprehendi formidant. Saepe autem et falsis vera permiscent, suae malitiam deprehendi formidant. Saepe autem et falsis vera permiscent, ut inde eorum mendacio citius credatur, unde inesse eis assertio veritatis agnoscitur. Quia igitur Eliu et pure se locuturum perhibuit, et dicta sua appellando sententias favore praecucurrit, eamdem jam sententidicturus 744 hoc quod recte saperet, ante innotuit quantum tumeret. Sic nimirrecte sentiunt, elationis suae fortitudine depraventur. Unde fit ut etiam eorum recta auditores nequaquam instruant, quia profecto illos per eam quae tumide sentiunt, non ad sui reverentiam, sed ad contemptum vocant. Dumque dictis prudentibus stultitiae verba miscentur, quia stultitia ab audiente despicitur, etiam prudentia non tenetur. Hinc enim per Moysen dicitur: Vir qui fluxum seminis sustinet immundus erit . Quid est enim sermo,
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ uelud m faͬcib loqͥ dicunt᷑. qͣndo ñ contͣ aduersarios exeim
tes clamant:ẜ. qͦsdã mtͣ sinũ sc̃e eccl̃s qͣsi uicinos ac iuxta posi¬
tos increpant Sepe uͦ arrogantes eandẽ quã tenent arrogan¬
tiã se fugere ostendunt: ⁊ dũ sic cuncta agant. ut nullũ la¬
teant. hȩc pͣuitate. singłis qͣsi silent̃ narrant: qͣtmꝰ ñ solũ de sen¬
sũ intelligentiȩ. s de ipso apud homines etiã arrogantiȩ. con¬
Ac si aꝑte. dicat᷑. E contͣ te prudent̃ si lentio. ecce silent̃ narro.
Aliquando aut̃ in tanta impudentie ȩlatiõe ꝓsiliunt: ut ali
tacentib ipsi soleant laudare qd̃ dicunt. Unde subiungit.¬
Simplici corde meo. sermones mei: ⁊ sententiã labia mea purã
loquent᷑. Aagnȩ uirtutis laus. ẽ simplicitas locutionis. Quã
qr arrogantes ñ habent. habere. se hoc sollicitiꝰ asserunt: ut se¬
curiꝰ audiant᷑.:⁊ pure se lo cuturos denuntiãt: qr dupplicitatis

Expanded text:
ui, quando non contra adversarios extra viventes clamant, sed quosdam intra sinum sanctae Ecclesiae quasi vicinos ac juxta positos increpant. Saepe vero arrogantes eamdem quam tenent arrogantiam se fugere ostendunt, et dum sic cuncta agunt ut nullum lateant, haec pravitatis singulis quasi latenter narrant, quatenus non solum de sensu intelligentiae, sed de ipso apud homines etiam arrogantiae conAc si aperte dicatur: Quae contra te prudenter sentio, ecce silenter narro. Aliquando autem in tantam impudentiae elationem prosiliunt, ut aliis tacentibus ipsi soleant laudare quod dicunt. Unde subjungitSimplici corde meo sermones mei, et sententiam labia mea pura loquentur. - Magnae virtutis laus est simplicitas locutionis, quam quia arrogantes non habent, habere se hanc sollicitius asserunt, ut securius audiantur, et pure se
Abbreviated transcription (Latin):
rit. dũq in becillitatẽ suã c̃spic̃: ipsa ei cognitio secretoꝵ subli¬
miũ absconditos smꝰ pandit. qͣ cognitiõe pressus subtilior redit᷑.
qͥ ad occulta rapit᷑. Nelui uͦ in flagellis beati iob. iccirco ueracẽ
rationẽ ñ inuenit: qr eã querere. humilit nescit. ⁊ increpare.
potiꝰ quã consolari paratior dͥic̃. hoc ẽ gͦ in qͦ ñ es iustificatus.

Expanded text:
rit; dumque imbecillitatem suam conspicit, ipsa ei cognitio secretorum sublirit; dumque imbecillitatem suam conspicit, ipsa ei cognitio secretorum sublimium absconditos sinus pandit, qua cognitione pressus, subtilior redditur, quo ad occulta rapiatur. Eliu ergo in flagellis beati Job idcirco veracem rationem non invenit, quia eam quaerere humiliter nescit; et increpare potius quam consolari paratior, dicit: Hoc est ergo, in quo non es justificatus.
Abbreviated transcription (Latin):
dixi qͦm̃ sapiunt. Et fit pler̃q ut fortit᷑ dicant: s uixta
tam̃ ea que dic̃t. uiuere nesciant. Unde bene qͥdã sapiens
dix̃. Michi aut̃ det ds̃. hec dicere ex sencentia. Sentencia qͥp¬
pe. a sensu uocata ẽ. ⁊ recta quȩ intellegit. ñ ex sola scientia.
s etiã ex sententia dicere appetit: qͥ neqͥqͣm tantũmͦ sciendo
dicere. ẜ sciendo desid̾̃at experiri qd dic̃. S mens arrogan¬
tium dictoꝵ suoꝵ sensũ ñ penetrat: qr ab int̾no gustu recto
iudicio in eos fauores relidit᷑. qͦs foris amat. Nera aut̃ scien¬
tia affic̃ ñ extollit: nec suꝑbientes qͦs impleuerit. s lam̃tes fac̃
ua qͥsq cũ repletꝰ fuerit. pͥmori loco se scire appetit: etiã sui
contiꝰ tanto ꝑ illã robustiꝰ sapit. qͣnto se infirmũ in illa ueriꝰ re¬
cognoscit: atq ampliorẽ uiã huiꝰ scientiȩ. ipsa ei humilitas a pe¬

Expanded text:
do sapiunt. Et fit plerumque ut fortiter dicant, sed tamen do sapiunt. Et fit plerumque ut fortiter dicant, sed tamen juxta ea quae dicunt vivere nesciant. Unde bene quidam Sapiens dicit: Mihi autem det Deus haec dicere ex sententia . Sententia quippe a sensu vocata est. Et recta quae intelligit, non ex sola scientia, sed etiam ex sententia dicere appetit, qui nequaquam tantummodo sciendo dicere, sed sentiendo desiderat experiri quod dicit. Sed mens arrogantium dictorum suorum sensum non penetrat, quia ab interno gustu, recto judicio in eos favores reliditur, quos foris amat. Vera autem scientia afficit, non extollit; nec superbientes quos repleverit, sed lamentantes facit. Qua quisque cum repletus fuerit, primo loco se scire appetit; et jam sui conscius, tanto per illam robustius sapit quanto se infirmum in illa verius recognoscit; atque ampliorem viam hujus scientiae ipsa ei humilitas ape