comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
meliori illum sibi apparuisse significans. Ore entm ad os sicut quondam
cum sc̃o moy se loquitur cum sponsa. & palam non ꝑeniginata & figuras
dm̃ uidet. Calem deniq ore pnuntiat. qualem & m̃te conspicatur. uisione
plane sublimi ⁊ suaui. Regem in decore suo uiderunt oculi eius. ñ tam̃
ut regem s ut dilectum. Uiderit eum sane quis suꝑ solium excelsum &e
eleuatum. oralius quoq facie ad faciem sibi apparuisse testatus sit. mͥ tam̃
uidetur eminentia in hac parte ẽẽ ap̃ sponsam. qt̾ ibi uisus legitur dñs.
ħ dilectus. Sic enim habes. Uidi dñm sedentẽ sr̃.s. e. &e eleuatum.¬
Etitẽ. Uidi dñm facie ad faciem. ⁊ salua facta ẽ anima mea. S si ego dñs
in quit. uͥẽ timor m̃s: Qd̃ si iłł facta reuelatio cũ cimore. qr uͥ dñs ibi
timor. ego ꝓfecto si optio daretur tanto uibentius tantoq carius sponse

Expanded text:
meliori illum sibi apparuisse significans. Ore enim ad os, sicut quondam meliori illum sibi apparuisse significans. Ore enim ad os, sicut quondam cum sancto Moyse , loquitur cum sponsa; et palam, non per aenigmata et figuras, Deum videt. Talem denique ore pronuntiat, qualem et mente conspicatur, visione plane sublimi et suavi. Regem in decore suo viderunt oculi ejus, non tamen ut regem, sed ut dilectum. Viderit sane eum quis super solium excelsum et elevatum; et alius quoque facie ad faciem sibi apparuisse testatus sit: mihi tamen videtur eminentia in hac parte esse apud sponsam, quod ibi visus legitur Dominus, hic dilectus. Sic enim habes: Vidi Dominum sedentem super soliuma mea . Sed si ego Dominus, inquit, ubi est timor meus? Quod si illis facta est revelatio cum timore; quia ubi Dominus, ibi timor: ego profecto, si optio daretur, tanto libentius, tantoque charius sponsae
Abbreviated transcription (Latin):
fr̃s ñ puto mediocrẽ hanc neq comunẽ eẽ omnibꝰ uisionẽ. ⁊ sisit infe¬
rior illa qua uidendus ẽ. infuturo. Deniq ex his quȩ secuntur ad u̾tite
Sequitur enim. Ecce tu pulcher es dilectemi. eoce tu pulcher. Uides ꝗͣ
in excelso stat. & in sublime m̃tis u̾ticẽ extulit. quȩ uniu̾sitatis dñm
quadam sibi propͥetate uendicet indilectum: Attende enĩ qͦmͦ ñ
simplicit᷑ dilecte. s dilecte mi in quit. ut ꝓprium de signaret. Magna
uisio prorsus dequa ista in id fiduciȩ & auctoritatis excreuit. ut om̃iũ dim
dñm nesciat. s dilectum. Existimo enim nequaqu̾a hac uice enis sen¬
sibꝰ importatis imagines carnis aut crucis. aut alias quascumq corporeaꝵ
similitudines infirmitatũ. In his namq iurta propħam ñ erat ei sp̃es neq
deo. Nec autẽ eo uituito. nunc pulchrum decoꝵq pronuntiat in uisione

Expanded text:
fratres, non puto mediocrem hanc, neque communem esse omnibus visionem, etsi sit infefratres, non puto mediocrem hanc, neque communem esse omnibus visionem, etsi sit inferior illa, qua videndus est in futuro. Denique ex his quae sequuntur advertite. Sequitur enim: Ecce tu pulcher es, dilecte mi, ecce tu pulcher. Vides quam in excelso stat, et in sublime mentis verticem extulit, quae universitatis Dominum quadam sibi proprietate vindicet in dilectum. Attende enim quomodo non simpliciter, Dilecte; sed, dilecte mi, inquit, ut proprium designaret. Magna visio prorsus, de qua ista in id fiduciae et auctoritatis excrevit, ut omnium Dominum, dominum nesciat, sed dilectum. Existimo enim nequaquam hac vice ejus sensibus importatas imagines carnis, aut crucis, aut alias quascunque corporearum similitudines infirmitatum. In his namque, juxta prophetam, non erat ei species neque decor . Haec autem eum intuita, nunc pulchrum decorumque pronuntiat, in visione
Abbreviated transcription (Latin):
Et si placeat oportet referas capitulum p̃sens ad id qd̾ paulo ante so¬
dales murenulas ei facere aureas ꝓmiserunt. non intendentes ut te
doci ornare aures corporis. s informare auditum cordis. Potuit
dum qd̾ ante non poterat instructior redderetur. Et qm̃ de acceptiᷤᷤ
murenulis. in uisu acutiori adintelligentiam sp̃alem insa ẽ ꝓfecisse.
placuit sponso eui semꝑ qd̃ in se ẽ placet magis uideri in sp̃u. & annu-¬
merans id quoq enis iaudibꝰ ait. Oeuli cui columbarum. Iam me inquit in
quia oculi tui columbarum. Ante ñ habebas &e ideo repͥmenda fuisti.
s ñc copiam habeto uidendi. quia oculi tui columbarum.i. sp̃ales. Non
sane copiam qu̾a petebas. nec enim uł mͦ ad huc ad illam potes. s que
tam̃ int̾im sufficere possit. Sane ducenda es de claritate inclaritatem.
& ꝓpterea uide ut potes mͦ. & cum plus poteris plus uidebis. Non puto

Expanded text:
Et si hoc placeat, oportet referas capitulum praesens ad id quod paulo ante soEt si hoc placeat, oportet referas capitulum praesens ad id quod paulo ante sodales muraenulas ei facere aureas promiserunt , non intendentes, ut tunc docui, ornare aures corporis, sed informare auditum cordis supra, dum quod ante non poterat, instructior redderetur. Et quoniam de acceptis muraenulis in visu acutiori ad intelligentiam spiritualem visa est profecisse; placuit sponso, cui semper, quod in se est, placet magis videri in spiritu; et annumerans id quoque ejus laudibus, ait: Oculi tui columbarum. Jam me, inquit, intquia oculi tui columbarum. Ante non habebas, et ideo reprimenda fuisti: sed nunc copiam habeto vivendi, quia oculi tui columbarum, id est spirituales. Non sane copiam quam petebas: nec enim vel modo adhuc ad illam potes, sed quae tamen interim sufficere possit. Sane ducenda es de claritate in claritatem: et propterea vide, ut potes, modo; et cum plus poteris, plus videbis. 6. Non puto,
Abbreviated transcription (Latin):
nulieres. nec pulchr̃a ingenis uł in collo. sicut ante dicebam. s puilchrã
simpliciter fateor. ñ utiq pulchiam ex comparatione. non cũ distinctione.
ñ ex parte. ceaddit. Oculi tui columbarum. Aꝑte adhuc cõm̃datur
humilitas. Ad hoc siquidem respieit. qt̾ illa rep̃hensa dealta inquisi¬
tione sua. continuo ñ cunctata ẽ ad simpliciora descendere. ita ut di¬
ceret. fasciculus myrrȩ dilectus m̃s mͥ. Multum ꝓfecto distat int̾ uultũ
huc ad quiescere reuocari. Ergo oculi tui columbarum. Iam inquit
ñ ambulas inmagnis neq mninnabilibꝰ fr̃te. s instar simplicissimȩ uolucris
contempta es simplioribꝰ. in dificas inforaminibꝰ petrȩ. meis uulneribus
immorans ⁊ libenter ea quȩ sunt de me dum taxat incarnato &e passo.
ruit. sp̃alis magis quã simplex mea intuitus columbȩ nomine cõm̃dat᷑

Expanded text:
mulieres, nec pulchram in genis, nec in collo, sicut ante dicebam: sed pulchram mulieres, nec pulchram in genis, nec in collo, sicut ante dicebam: sed pulchram simpliciter fateor, non utique pulchram ex comparatione, non cum distinctione, non ex parte. 4. Et addit: Oculi tui columbarum. Aperte adhuc commendatur humilitas. Ad hoc siquidem respicit, quod illa reprehensa de alta inquisitione sua, continuo non cunctata est ad simpliciora descendere, ita ut diceret: Fasciculus myrrhae dilectus meus mihi. Multum profecto distat inter vultumhuc acquiescere revocari. Ergo oculi tui columbarum. Jam, inquit, non ambulas in magnis, neque in mirabilibus super te: sed instar simplicissimae volucris contenta es simplicioribus, nidificans in foraminibus petrae, meis vulneribus immorans, et libenter ea quae sunt de me duntaxat incarnato et passo, ctus apparuit , spiritualis magis quam simplex in ea intuitus columbae nomine commendatur.
Abbreviated transcription (Latin):
peccans. Nam si derat uidere claritatẽ sponsi. quid mali ẽ: Magis co
laudis ẽi&e tam̃ increpata penitentiam egit ⁊ dir̃. fasciculus iiy¬
re dilectus m̃s mͥ int̾ ub̃a mea commorabitur hoc ẽ. Sufficit mͥ.
nolo iam scire nͥ iħm &e hunc crucifixum. Magna humilitas. Al
in nocens suscipit penitentis affectum. & quȩ ñ habet qd̃ penitea:
h̃t̃ tam̃ ut peniteat. Cur ergo in quis increpata ẽ sinchil malise
S enim audi nunc dispensationẽ & prudentiam sponsi. Sieut
abra he olim obedientia sane temptata ẽ. ita ⁊ nunc humilitas
sponse. Et quomͦ ille impleta obedientia tunc audiuit. nunc
ui qõ humilis sis hoc enim ẽ qt̃ ait. ecce tupulem es. Et ideo p̃conium
iterat. ut gle sanctitatis ad ditum signet humilitatis decoꝵ. Ecce tu
pulcia es amea mea ecce tupulera. Nẽ cognoui qd̾ pulera sis. ñ solum
er meo amore. s etiam ex tua humilitate. Non dico ñc̃ pulchram int̾

Expanded text:
peccans. Nam, si desiderat videre claritatem sponsi, quid mali est? magis et laudis est. Et tamen increpata poenitentiam agit, et dicit: Fasciculus myrrhae dilectus meus mihi, inter ubera mea commo rabitur : hoc est: Sufficit mihi, nolo jam scire nisi Jesum, et hunc crucifixum. Magna humilitas! Actu innocens suscipit poenitentis affectum; et quae non habet unde poeniteat, habet tamen ut poeniteat. Cur ergo, inquis, increpata est, si nihil mali fecit? Sed enim audi nunc dispensationem et prudentiam sponsi. Sicut Abrahae olim obedientia sane tentata est, ita et nunc humilitas sponsae. Et quomodo ille impleta obedientia tunc audivit: Nunc unc cognovi quod humilis sis; hoc enim est quod ait: Ecce tu pulchra es. Et ideo praeconium iterat, ut gloriae sanctitatis additum signet humilitatis decorem. Ecce tu pulchra es, amica mea, ecce tu pulchra. Nunc cognovi quod pulchra sis, non solum ex meo amore, sed etiam ex tua humilitate. Non dico nunc pulchram inter
Abbreviated transcription (Latin):
stret᷑ ꝓinde p̃rogatiua hȩc. sumo atq incircum scripto spiũ. qui
solus cũ docet anglm siue hoĩem scientiã: instrumentũ ñ q̃rit
nr̃e corporee auris. sicut nec sibi oris. ꝓ se infundit᷑. ꝑ se innote¬
scit: purus capit᷑ apuris. Solus nullus indig. Solus ⁊ sibi:
om̃ib de sola omĩpotenti uoluntate sufficiens. Oꝑat᷑ tam̃ im¬
mensa ⁊ innumera ꝑ subiectam creaturã corporalẽ siue spt̃alem
s quasi imꝑans. ñ qͣsi m̃dicans. E n uerbigrã quod linguã meã corpo¬
ralem assumpsit nc̃ in opus suũ. docere uideł uos. cũ ꝑse absq dubio faci¬
liuis suausꝰ q id poss ꝓfecto indulgentia: ñ indigentia. I n ꝓfectu siqͥdẽ
uos meritũ querit mͥ. ñ sibi solatiũ. Id ipsũ saꝑe opus ÷ omĩ hoĩ oꝑanti

Expanded text:
mscripto Spiritui, qui solus, cum docet angelum sive hominem scientiam, instrumentum non quaerit nostrae corporeae auris, sicut nec sibi oris. Per se infunditur, per se innotescit, purus capitur a puris. Solus nullius indiget; solus et sibi, et omnibus de sola omnipotenti voluntate sufficiens . 9. Operatur tamen immensa sed quasi imperans, non quasi mendicans. En, verbi gratia, quod linguam meam corporalem assumpsit nunc in opus suum, docere videlicet vos, cum per se absque dubio facilius suaviusque id posset; profecto indulgentia est, non indigentia. In profectu siquidem vestro meritum quaerit mihi, non sibi solatium. Idipsum sapere opu
Abbreviated transcription (Latin):
necessariũ corpus ñ sit. corporis ue similitudo. excepto dũ taxat illo. cui om̃is
absq illo ut cũq possit. Simul qͥppe ⁊ uraificare desunt.⁊ uiuere ille sp̃c
quando morit᷑ pecus. Uerum nos uiuimꝰ quid̾e pꝰ corpꝰ.s ad ea quib beate ui¬
uit̾ nullus nobis accessꝰ patet nͥ ꝑ corpus. Senserat hoc qͥ dicebat. Inuisibi¬
lia dĩ ꝑ eaquȩ facta s̃ intellecta conspiciunt᷑. Ipsa siquidẽ quȩ facta sunt
id÷ corporalia ⁊ iisibilia ista ñ nͥ ꝑ corporis instrumentũ sensa. in nrãm no¬
ticiã ueniunt. Habet qͥ necessariũ corpꝰ spt̃ał creatura quȩ nos sumus.
sine quo nimirũ nequaꝗͣ illã scientiã assequit᷑. ꝗͣ solã accepit gradũ ad ea
dant᷑. breuit̃ respondeo. hoc illis conferre gram ñ naturã. Et quid ad
me de miraculo di. qui de naturalib dissero: Iam quod ⁊ suꝑ cȩlestes
spc̃ opus corporib habeant. illa oraxime certos uera ⁊ uere diuina sen

Expanded text:
necessarium corpus non sit, corporisve similitudo, excepto duntaxat illo, cui omnis absque illo utcunque possit. Simul quippe et vivificare desinit. et vivere ille spiritus, quando moritur pecus. Verum nos vivimus quidem post corpus; sed ad ea quibus beate vivitur, nullus nobis accessus patet, nisi per corpus. Senserat hoc qui dicebat: Invisibilia Dei, per ea quae facta sunt, intellecta conspiciuntur . Ipsa siquidem quae facta sunt, id est corporalia et visibilia ista, nonnisi per corporis instrumentum sensa, in nostram notitiam veniunt. Habet ergo necessarium corpus spiritualis creatura quae nos sumus, sine quo nimirum nequaquam illam scientiam assequitur, quam solam accepit gradum ad ea, dantur; breviter respondeo hoc illis conferre gratiam, non naturam. Et quid ad me de miraculo Dei. qui de naturalibus dissero? 2. Jam quod et supercoelestes spiritus opus corporibus habeant, illa maxi
Abbreviated transcription (Latin):
dis. mouendis. ꝓmouendis. innouandis. firmandis. nullis corporeis
indiget instrumentis. qui omia solo uerbo & corpora creauit.⁊ spc̃.
suppetit efficientia tam creandis reb ꝗͣ ordin andis ꝓut uoluerit. Ua¬
let cui uult. qnͣtũ uult. ⁊ absq corporaliũ officio obsequio ue mẽbroꝵ. Q̾dͦ
Ad intuenda quȩ condidit ipse. putas sibi requirat corporei sensus adiu¬
toriũ. Hic hil om̃iũ omĩno latet aut effugit lude ubiq p̾sentẽ. Nec tam̃
ut agnoscat aliꝗd. necessariũ ht̃ renuntiantis sensus minist̾iũ. Nec solum
uniuersa noscit sine corpore. s ⁊ innotescit mundis corde sine corpore. Dico
aut̃ idẽ latiꝰ. ut planiꝰ fiat. S forte q finiendi iã sermonis angustia non
admittit: consilii mag̃ ÷ ut in erastinũ differamu s.

Expanded text:
dis, movendis, promovendis, innovandis, firmandis, nullis corporeis dis, movendis, promovendis, innovandis, firmandis, nullis corporeis indiget instrumentis, qui omnia solo verbo et corpora creavit, et spirsuppetit efficientia tam creandis rebus, quam ordinandis prout voluerit. Valet qui vult, quantum vult, et absque corporalium officio, obsequiove membrorum. Quid? ad intuenda quae condidit ipse, putas sibi requirat corporei sensus adjutorium? Nihil omnium omnino latet, aut effugit lucem ubique praesentem; nec tamen ut agnoscat aliquid, necessarium habet renuntiantis sensus ministerium. Nec solum universa noscit sine corpore, sed et innotescit mundis corde sine corpore. Dico autem idem latius, ut planius fiat. Sed forte quia finiendi jam sermonis angustia non admittit, consilii magis est ut in crastinum differamus.
Abbreviated transcription (Latin):
strat. nec quicꝗͣ ẽ omniũ ꝓpͥe. Nam quod in se ÷ luñr habitans in¬
accessibilẽ. ⁊ pax eiꝰ exuꝑat omnẽ sensũ. ⁊ sapientie exꝰ ñ ẽ nu¬
manihtinierus. ⁊ magnitudinis eiꝰ ñ ÷ finis. nec pot̃ eũ uidere hõ ut ui¬
eo p̃sentius & nuil in comp̃hensibiliꝰ. Quid nempe cuiq rei p̾sentiꝰ
quam et̃ suum: Quid cuiq tam in comp̃hensibilius quam eẽ oñm.
Sane eẽ omniũ dixerim dm̃. non quia illa sunt quod÷ ale. s qr ex ipso.
& ꝑ ipsum & in ipso sunt omĩa. Esse gͦ ẽ omniũ quȩ facta sunt ipse
factor eoꝵ. s causale ñ materiale. T ali ꝓinde mͦ dignat᷑ ulla maie¬
stas sius eẽ creaturis om̃ib quidẽ quod sunt. animantib aut̃ quod
& uiuunt. Porro rõne utentib lux. recte uͦ utentib uirtꝰ. uin¬
centib gła. Et in his om̃ib creandis. gubernandis. ad ministran¬

Expanded text:
strat, nec quidquam est omnium proprie. Nam, quod in se est, lucem habitat instrat, nec quidquam est omnium proprie. Nam, quod in se est, lucem habitat inaccessibilem , et pax ejus exsuperat omnem sensum ; et sapientiae ejus non est numerus , et magnitudinis ejus non est finis ; nec potest eum videre homo ut vieo praesentius, et nil incomprehensibilius. Quid nempe cuique rei praesentius, quam esse suum? Quid cuique tamen incomprehensibilius, quam esse omnium? Sane esse omnium dixerim Deum, non quia illa sunt quod est ille; sed quia ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia . Esse est ergo omnium quae facta sunt ipse factor eorum, sed causale, non materiale. Tali proinde modo dignatur illa majestas suis esse creaturis, omnibus quidem quod sunt; animantibus autem quod et vivunt; porro ratione utentibus lux, recte vero utentibus virtus, vincentibus gloria. 5. Et in his omnibus creandis, gubernandis, administran
Abbreviated transcription (Latin):
hominib quid̾e ita eẽ uidemꝰ. seruos uidelicet offensoꝵ dñoꝵ oscłari
solere pedes cũ ab eis ueniã petunt. ⁊ pauꝑes diuitũ manus. cum ab
stantia mẽbris distincta corporeis. erit forsan qui nullatenus de illo
recipiat tale aliquid. s ame sibi bĩ manus ut pedesflagitet demon¬
strari. sicq ꝓbari quod de oscło pedum manis ue diffinio s qͥd si
& ego uicissim ab ipso meo sciscitatore de ore quoq di requisiero.
quatinꝰ qd de oris oscło scͥptura loquit᷑ ad dm̃ ꝑtinere demonstr&.
N empe aut cũ isto simul ⁊ illa habet: aut cũ illis part̃ ⁊ isto caret. S
enĩ & os habet dis quodocet hoĩem scientiã. ⁊ manũ habet quadat
escam omĩ carni. & pedes habet quoꝵ terra scabellũ ÷. ad quos ni¬
Inirũ peccatores t̾rȩ conuersi atq humiliati satisfaciant. Inuenit
⁊ ꝓmpta deuotio ubi se innouando reficiat: ⁊ iocunda contem¬
platio ubi excedendo quiescat. Omiã om̃ib ÷ qui omĩa admini¬

Expanded text:
hominibus quidem ita esse videmus, servos videlicet offensorum dominorum osculari solere pedes, cum ab ipsis veniam petunt; et pauperes divitum manus, cum ab stantia membris distincta corporeis; erit forsan qui nullatenus de illo recipiat tale aliquid, sed a me sibi Dei manus vel pedes flagitet demonstrari, sicque probari quod de osculo pedum manusve definio. Sed quid, si et ego vicissim ab ipso meo sciscitatore de ore quoque Dei requisiero, quatenus quod de oris osculo Scriptura loquitur, ad Deum pertinere demonstret? Nempe aut cum isto simul et illa habet, aut cum illis pariter et isto caret. Sed enim et os habet Deus, quo docet hominem scientiam; et manum habet, qua dat escam omni carni; et pedes habet, quorum terra scabellum est, ad quos nimirum peccatores terrae conversi atque humiliati satisfaciunt. Haec, inet prompta devotio, ubi se innovando reficiat; et jucunda contemplatio, ubi excedendo quiescat. Omnia omnibus est qui omnia admini
Abbreviated transcription (Latin):
diciũ ÷: om̃s nouimꝰ. Porro aut̃ siut scͥptura loquit᷑ peccata nr̃a
separant int̾ nos ⁊ dm̃. tollat᷑ de medio qd̾ int̃ ÷: ⁊ pax est. Cũ
ꝗͦ satisfacimꝰ ut ablato qd̾ separat peccato. reconciliem᷑: indulgentiã
ꝗ̃ recipimꝰ ꝗd nͥ qͦdd̾a oscłm dixerĩ pacis : Idq interĩ ñ alibi ꝗͣ ad
pedessumendũ. Humilis qͥppe ⁊ uerecunda debet eẽ satisfactio:
qua emendat᷑ suꝑba tͣnsgressio. At cũ etiã ad uiuendũ em̃datius
dõq digniꝰ conuersandũ. placita quadã amplioris gr̃ẽ familiari¬
tate donam᷑. ampliori ⁊ fiducia caput iã leuamꝰ de pulu̾e. lar¬
gitorisut assolet manũ osculat᷑i. si tam̃ de accepto mun̾e ñ nr̃am
s auctoris głam querimꝰ. eiq sua dona : ñ nobis ascͥbimus. Alioqͥn

Expanded text:
dicium esse omnes novimus. Porro autem si, ut Scriptura loquitur, peccata nostra dicium esse omnes novimus. Porro autem si, ut Scriptura loquitur, peccata nostra separant inter nos reconciliemur; indulgentiam quam recipimus, quid nisi quoddam osculum dixerim pacis? Idque interim non alibi, quam ad pedes sumendum. Humilis quippe et verecunda debet esse satisfactio, qua emendatur superba transgressio. 3. At cum etiam ad vivendum emendatius, Deoque 1276 dignius conversandum, placita quadam amplioris gratiae familiaritate donamur; ampliori fiducia caput jam levamus de pulvere, largitoris, ut assolet, manum osculaturi; si tamen de accepto munere non nostram, sed auctoris gloriam quaerimus, eique sua dona, et non nobis a
Abbreviated transcription (Latin):
tebat osculũ sũmũ eẽ ñ solum: Ri ne deniq ita inuicẽ loquim᷑. oscu¬
lare me. uł damͥ osclm̃. ⁊ nemo sequit᷑ ut dicat. ore tuo. siue oscło
oris cui: Qd alterutrũ osculari parantes ñ uersus inuicẽ ora tendimꝰ.
quȩ tam̃ ab inuicẽ ñ requirimꝰ nominatĩ: Deniq qui narrat u̾bi
grã a dño susceptũ ioscło ꝓditorẽ ⁊ osculatꝰ ÷ ait eũ. nec ad¬
didit ore suo uł oscło oris sui. Sic nimirũ om̃is ⁊ qui scbit ⁊
qui loquit᷑ consueuit. Sunt gͦ in tres animarũ affectꝰ siue ꝓ¬
fectꝰ exꝑtis duntaxat satis noti ⁊ manifesti. cum aut de actis
malis indulgentiã. aut de bonis agendis grãm. aut ipsiꝰ etiã in¬
dultoris ⁊ bene factoris sui p̃sentiã eo quid̾e mͦ qͦ incorpore fra¬
gili possibile ÷ obtinet intueri. Ceterum primum & scđm. qͦ
ratioẽ oscła noiãuerim: manifestus accipite. Osculũ pacis in¬

Expanded text:
tebat osculum, summum esse, non solum? Nonne denique ita invicem loquimur: Oscutebat osculum, summum esse, non solum? Nonne denique ita invicem loquimur: Osculare me; vel: Da mihi osculum: et nemo sequitur ut dicat Ore tuo, sive, Osculo oris tui? Quid? alterutrum osculari parantes, tuum versus invicem ora tendimus, quae tamen ab gratia, a Domino susceptum in osculo proditorem: Et osculatus est, ait, eum ; nec addidit: Ore suo, vel, Osculo oris sui. Sic nimirum omnis et qui scribit, et qui loquitur consuevit. Sunt ergo hi tres animarum affectus, sive profectus, expertis duntaxat satis noti et manifesti, cum aut de actis malis indulgentiam, aut de bonis agendis gratiam, aut ipsius etiam indultoris et benefactoris sui praesentiam, eo quidem modo quo in corpore fragili possibile est, obtinent intueri. 2. Caeterum primum et secundum qua ratione oscula nominaverim, manifestius accipite. Osculum, pacis in
Abbreviated transcription (Latin):
R IPLicem quendam
anime ꝓfectũ sub nomine triumoscłoꝵ sermo hestñꝰ cõplexus ẽ.
Numquid excidit uob̃: Is mͥ hodieria disputatione ꝓsequendꝰ erit ꝓ¬
ut parat᷑ dignabit᷑ indulcedine sua pauꝑi ds. Diximꝰ si recolitis illa oscła
sumi ad ꝑcdes. ad manum. ados: singła singłis referentes. In pͥmo sane:
pͥmordia de dicant᷑ nr̃e conuersionis. Scđ̾m aut̃ ꝓficientib indulget᷑.
Porro terciũ. sola exꝑit᷑ ⁊ rara ꝑfectio. Ab hoc solo qđ ultimũ positũ ẽ.
sumpsit exordiũ scriptura ista ꝗͣ tractare suscepimus: ⁊ ipsiꝰ causa. reliqͣ
duo a nob adiuncta st̃. Anuͦ necessarie: uos iudicabitis. Puto enĩ fa¬
cies ipsa eloquũ facile ad monet ⁊ ista requirere. Airum uͭ si non ⁊ uos
aduertitis oportere reuera eẽ aliud siue alia oscła aquib illud oris di
poterat dixisse simplicit̃ osculet᷑ ie. pret̾ morẽ tam̃ usũq loqͥndi di¬
stincte ⁊ signant̃ adiecit oscło oris sui. nͥ ut ostenderet ipsũ quod pe

Expanded text:
riplicem quemdam animae profectum sub nomine trium osculorum sermo hesternus complexus est. Nunquid excidit vobis? Is mihi hodierna disputatione prosequendus erit, prout parare dignabitur in dulcedine sua pauperi Deus. Diximus, si recolitis, illa oscula sumi ad pedes, ad manum, ad os, singula singulis referentes. In primo sane primordia dedicantur nostrae conversionis; secundum autem proficientibus indulgetur: porro tertium sola experitur, et rara perfectio. Ab hoc solo, quod ultimum positum est, sumpsit exordium Scriptura ista quam tractare suscepimus, et ipsius causa reliqua duo a nobis adjuncta sunt. An vero necessarie vos judicabitis. Puto enim, facies ipsa eloquii facile admonet et ista requirere. Mirum vero si non et vos advertitis, oportere revera esse aliud, sive alia oscula, a quibus illud oris discere poterat dixisse simpliciter, osculetur me; praeter morem tamen usumque loquendi, distincte et signanter adjecit, osculo oris
Abbreviated transcription (Latin):
qͦs inubro uitȩ ⁊ absq contͣdictione legit. ⁊ absq difficultate intelligit:. Cur
insudore uultꝰ sui laboret excut̾e grana de paleis. de uius uina. ⁊ de amurca
oleũ. qui exom̃ib satis habundeq ad manũ hab: Qͥs mendicet uictum
suũ ꝑ alienas domos: in sua habundans panib Qsputeũ fodere curet. ⁊
in terrȩ uiscerib uenas aquarũ cũ labore rimari. cui ultro affatĩ aquas lim¬
beatã spt̃alẽ faciunt creaturã. siis ullomꝰ corporib adiouant᷑. ille qͥde ꝓ in¬
nata stoliditate ñ capiens. iste uͦ ꝓ exxellentioris głȩ p̃rogatiua ñ indigñs.

Expanded text:
quos in libro vitae et absque contradictione legit, et absque difficultate intelligit? cur quos in libro vitae et absque contradictione legit, et absque difficultate intelligit? cur in sudore vultus sui laboret excutere grana de paleis, de uvis vina, et de amurca oleum, qui ex omnibus satis abundeque ad manum habet? Quis mendicet victum suum per domos alienas, in sua abundans panibus? quis puteum fodere curet, et in terrae visceribus venas aquarum cum labore rimari, cui ultro affatim aquas limbeatam spiritualem faciunt creaturam, suis ullo modo corporibus adjuvantur; ille quidem pro innata stoliditate non capiens, iste vero pro excellentioris gloriae praerogativa non indigens.
Abbreviated transcription (Latin):
tanq̃ ñ utentes. P orro aut̃ suꝑ celestis sic̃ absq adiutorio corporis
⁊ absq intuitu hoꝵ quȩ ꝑcorpus sentiunt᷑. sola ꝓfecto suȩ uicinitate
ac uiuacitate nattirȩ. sufficit app̃henđẽ sum̃a ⁊ intima penetrare.
A nñ hoc apłs intellex̃. qui cũ diceret inuisibilia di ꝑ eaquȩ facta st̃
intellecta ꝯspiciunt᷑. adiecit ꝓtinꝰ. a creatura mundi: Hi mirum
qm̃ a creatura cȩli ñ ita. Quo enim is inuolutus carne ac terrȩ inꝰ¬
cola spc̃ ex consideratione sensibilium proficiens gradatim qͦda nꝰ
paulatĩ q nitit᷑ ꝑuenire. eo ille cȩlestiũ habitator ingenita subtilitate
ac sublinitate sua in omĩ uelocitate facilitateq ꝑtingit: nialo utiq sen¬
su corporei adminiculo fultꝰ. mullo corporei mẽbri aduitꝰ officio. nullo corp̃o¬
ree cuiꝰ rei informatꝰ intuitu. Cur enĩ int̾ corpora spiritales scrutet᷑ sensus.

Expanded text:
tanquam non utentes. 4. Porro autem supercoelestis spiritus absque adjutorio corporis, tanquam non utentes. 4. Porro autem supercoelestis spiritus absque adjutorio corporis, et absque intuitu horum quae per corpus sentiuntur, sola profecto suae vicinitate ac vivacitate naturae sufficit apprehendere summa, et intima penetrare. An non hoc Apostolus intellexit, qui cum diceret: 1278 Invisibilia Dei per ea quae facta sunt intellecta conspiciuntur; adjecit protinus, a creatura mundi? Nimirum quoniam a creatura coeli non ita. Quo enim is involutus carne et terrae incola spiritus, ex consideratione sensibilium proficiens, gradatim quodam modo paulatimque nititur pervenire: eo ille coelestium habitator ingenita subtilitate ac sublimitate sua, in omni velocitate facilitateque pertingit, nullo utique sensus corporei adminiculo fultus, nullo corporei membri adjutus officio, nullo corporeae cujuscunque rei informatus intuitu. Cur enim inter corpora spirituales scrutetur sensus,
Abbreviated transcription (Latin):
bito seruitutis. ⁊ ad usus necessitatũ iouando temporaliũ corporaliũ q re¬
cessitatũ iuuando seruit. idõq ille sp̃ẽ ⁊ cũ tempore tnsit ⁊ cũ corpore de¬
ficit. Seruus quippe ñ manet in domo inȩt̃nũ. licet qui bene eo utuntur
curat satagit q in libertate spc̃ administrare officiũ pietatis futuroꝵ
bonoꝵ ꝓmptum mortalib alacrẽq se se ministrum exhibens: ut pote
seruiat. iste ut pie subueniat. ambo ꝓcul dubio suis corporib egent ut
iruent. Hã in quo ipsieis iouent᷑ ñ uideo. ad ꝓfectũ dũ taxat et̃ nitaus
rrationalis nempe spẽ ⁊ si corporalia ꝑ corpꝰ⁊ ipse hauriat. nũꝗd tam̃ eous
iuat᷑ corpore suo. ut ꝑ corporalia ⁊ sensibilia quȩ ꝑ ullud sentit. etiã ad
spiritalia⁊ intelligibilia ꝓficiendo ꝑtingat: Ad quȩ tam̃ capessenda
ꝓsuo corporali temporaliq obsequio noscit᷑ iuuare illos qui omnẽ usi
rerũ temporaliũ ad fructũ transferunt ȩx̃narũ. utentes ħ muindo

Expanded text:
alium corporaliumque necessitatum juvando servit; ideoque ille spiritus et cum tempore transit, et cum corpore deficit. Servus quippe non manet in domo in aeternum, licet qui bene eo utuntur, curat satagitque in libertate spiritus administrare officium pietatis, futurorum bonorum promptum mortalibus alacremque ministrum sese exhibens, utpote sserviat, iste ut pie subveniat, ambo procul dubio suis corporibus egent ut juvent. Nam in quo ipsi eis juventur, non video, ad profectum duntaxat aeternitatis. Irrationalis nempe spiritus, etsi corporalia per corpus et ipse hauriat: nunquid tamen eousque juvatur corpore suo, ut per corporalia et sensibilia quae per illud sentit, etiam ad spiritualia et intelligibilia proficiendo pertingat? Ad quae tamen capessenda pro suo corporali temporalique obsequio noscitur juvare illos, qui omnem usum rerum temporalium ad fructum transferunt aeternarum, utentes hoc mundo,
Abbreviated transcription (Latin):
sensu carentia s̃. multo minꝰ dm̃ egere quis dubita: S qndo in opus
bonũ⁊ ipsa concurrt̃. apparet qm̃ oĩã seruiunt ei. cui merito: dicẽ.
de seruitute corporee creature ñ efficaciam querit. s ꝯgruentiam :¬
sto deinde qđ corpoꝵ minist̾i̾a oportune plerumq diuinisoꝑib ap¬
plicent᷑. ut uerbi gr̃a pluinȩ uiuificandis seminib uł multiplicandis
segetib ut fructib maturandis. quid ꝓpͥo queso de corpore facere hab.
cui adnutũ indifferent̃ uniu̾sa corpora cȩlestia atq t̾restria ob seqͥ con¬
at: Plane suꝑfluo haberet suũ. qͥ nullũ sibi repꝑit alienũ. Uerũ
si cuncta quę ħ loco di¬
alio seruenus absoluenda pͥncipio.
sermo.ui.

Expanded text:
sensu carentia sunt, multo minus Deum egere quis dubitet? Sed quando in opus bonum et ipsa concurrunt, apparet quoniam omnia serviunt ei, cui merito est dicede servitute corporeae creaturae non efficaciam quaerit, sed congruentiam. Esto deinde quod corporum ministeria opportune plerumque divinis operibus applicentur, ut, verbi gratia, pluviae vivificandis seminibus, vel multiplicandis segetibus, vel fructibus maturandis; quid proprio, quaeso, de corpore facere habet, cui ad nutum indifferenter universa corpora coelestia atque terrestria obsequi constat? Plane superfluo haberet suum, qui nullum sibi reperit alienum. Verum si cuncta, quae hoc loco dialio servemus absolvenda principio. SERMO VI.
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑe ponant in eandem de qua sumpta st̃ materiã dissoluenda. nolo ut
ame requiratis. U id nr̃ patres de huiꝰ modi diuersa sensisse. nec mͥ
ꝑspicuũ ÷ unde alterutrũ doceã. ⁊ nescire me fateor. S ⁊ ur̃is ꝓfe¬
ctib ñ multũ conferre arbitror harũ rerũ noticiã. Illud aut̃ sci¬

Expanded text:
opere ponant in eamdem, de qua sumpta sunt, materiam dissolvenda; nolo ut opere ponant in eamdem, de qua sumpta sunt, materiam dissolvenda; nolo ut a me requiratis. Videntur Patres de hujusmodi diversa sensisse; nec mihi perspicuum est unde alterutrum doceam; et nescire me fateor. Sed et vestris profectibus non multum conferre arbitror harum rerum notitiam. 8. Illud autem sci
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ ea quȩ facta sunt intellecta conspiciunt᷑. Ham ⁊ diabolus eiꝰ satel¬
lites cũ sit eoꝵ semꝑ maligna uitentio. nocere quide semꝑ cupiuns:
s bonis emulatorib quib dicit᷑. qͥs uob̃ noc̾e pot̾it. si boni emulato¬
res fueritis. absit ut possint. Magis aut̃ ꝓsunt ⁊ nolentes. coope¬
rant᷑q inbonũ bonis. Ceterum angłica corpora utrũ nã ipsis sp̃ib
naturalia sint sic̃ hõib sua. ⁊ sint aiãlia sic̃ hoiẽs. umortalia tam̃
qd̾ ñ dũ s t̃ hoĩes. porro ipsa corpora mutent ⁊ uersent in forma ⁊ spe¬
cie qua uolunt qñdo apparere uolunt. densantes : solidantes ea quan¬
tũ uolunt. cũ tam̃ in sui ueritate p̃subtilitate nature atq substantiȩ
suȩ in sepaͥpabilia sint. ⁊ nr̃is oĩno inattingibilia uisib anuͦ simplici
spiritali sub̾a subsistentes. corpora cũ opus÷ sumant. rursũq expleto

Expanded text:
per ea quae facta sunt, intellecta conspiciuntur. Nam et diabolus ejusque satelper ea quae facta sunt, intellecta conspiciuntur. Nam et diabolus ejusque satellites, cum sit semper eorum maligna intentio, nocere quidem semper cupiunt, sed bonis aemulatoribus, quibus dicitur: Quis vobis nocere poterit, si boni aemulatores fueritis ? absit ut possint; magis autem prosunt et nolentes, cooperanturque in bonum bonis. 7. Caeterum angelica corpora, utrumnam ipsis spiritibus naturalia sint, sicut hominibus sua; et sint animalia sicut homines, immortalia tamen, quod nondum sunt homines; porro ipsa corpora mutent et versent in forma et specie qua volunt quando apparere volunt, densantes et solidantes ea quantum volunt, cum tamen in sui veritate prae subtilitate naturae atque substantiae suae impalpabilia sint, et nostris omnino inattingibilia visibus; an vero simplici spirituali substantia subsistentes, corpora cum opus est sumant, rursumque expleto
Abbreviated transcription (Latin):
aurib ꝑcipis instruentẽ: Itaq cum absq corporis adminiculo nec besti¬
alis sp̃c̃ seruilis conditionis solu̾e debitũ. nec spiritał cęlestisq creatura
consulere ad salutẽ. liquet omnẽ creatũ spm̃ siue ut rouet siue ut ixuet᷑
simul ⁊ iruet. corporeo ꝓrsus indigere solatio. Qd enĩ si qua aĩantia qnͣ¬
tũ adusum sui reꝑiant᷑ incõmoda. nullisq apta usib humana neces¬
sitatum: ꝓsunt ꝓfecto uͥsu. ⁊ si ñ usu. utiliora cordib intuentiũ. quã
utentiũ eẽ possent corporib Et si nociua. ⁊ si etiã ꝑniciosa temꝑali
hominũ constet eẽ saluti. ñ tam̃ de ÷ eoꝵ corporib unde cooꝑent᷑ in
bonũ. Insqui scđm ꝓpositũ uocati st̃ scĩ. ⁊ si ñ cedendo incibũ. aut exhi¬
bendo ministium : certe ingeniũ exercendo. uixta eũ qui utiq¬
oniĩ utenti rõne p̃sto ÷ cõmunis disciplinȩ ꝓfectum. quo inuisibilia di

Expanded text:
auribus percipis instruentem? 6. Itaque cum absque corporis adminiculo nec bestialis spiritus servilis conditionis solvere debitum, nec spiritualis coelestisque creatura sufficiat consulere ad salutem: liquet omnem creatum spiritum, sive ut juvet, sive ut juvetur simul et juvet, corporeo prorsus indigere solatio. Quid enim si qua animantia, quantum ad usum sui, reperiantur incommoda, nullisque apta usibus humanarum necessitatum? Prosunt profecto visu, etsi non usu; utiliora cordibus intuentium, quam utentium esse corporibus possent. Etsi nociva, etsi etiam perniciosa temporali hominum constet esse saluti; non tamen deest eorum corporibus unde cooperentur in bonum his qui secundum propositum vocati sunt sancti; et si non cedendo in cibum, aut exhibendo ministerium, certe ingenium exercendo, juxta eum, qui utiqomni utendi ratione praesto est, communis disciplinae profectum, quo invisibilia Dei,
Abbreviated transcription (Latin):
ris aut certe inflaris suꝑbia cum implet᷑. Hoc ile. Nos uͦsponse
curremꝰ emulari libertatẽ atq constantiã : quȩ sicut bene instructa
in om̃ib ⁊ erudita corde in sapientia scit habundare. scit ⁊ penuria
pati. Cum se rogat tram. ostendit quid desit sibi: non pecunie. s
uirtutis. Rursum cum se nichilominus de spegr̃ȩ rediturȩ ꝯsolatur:
& si deficere. ñ tamen diffidere se ꝓbat. Dicit gͦ. Trahe me post te.
in odore unguentoꝵ tuoꝵ curremꝰ. Et quid mirum sundiget trahi.
quȩ pꝰgigantem currit. quȩ comp̃hendẽ nitit᷑ eum qui salit in mon¬
tibus. transilit colles: U elocit᷑ ait currit sermo eiꝰ. Non ualet ex ȩquo
currere. ñ pot̃ pari cum illo celeritate contendere. qui exultat ut gigas
ad currend̾a uiã. non pot̾ sius uirib. ⁊ ꝓpt̾ea rogat se trahi. Fessa sum

Expanded text:
ris, aut certe inflaris superbia, cum impletur. Hoc ille. Nos vero sponsae ris, aut certe inflaris superbia, cum impletur. Hoc ille. Nos vero sponsae curemus aemulari libertatem atque constantiam, quae sicut bene instructa in omnibus, et erudita corde in sapientia, scit et abundare, scit et penuriam pati. Cum se rogat trahi, ostendit quid desit sibi, non pecuniae, sed virtutis. Rursum cum se nihilominus de spe rediturae gratiae consolatur; etsi deficere, non tamen diffidere se probat. 9. Dicit ergo: Trahe me post te, in odore unguentorum tuorum curremus. Et quid mirum si indiget trahi, quae post gigantem currit, quae comprehendere nititur eum qui salit in montibus, transilit colles? Velociter, ait, currit sermo ejus . Non valet ex aequo currere, non potest pari cum illo celeritate contendere, qui exsultat ut gigas ad currendam viam ; non potest suis viribus et propterea rogat se trahi. Fessa sum
Abbreviated transcription (Latin):
nũ. G auarõs terrena esurit ut mendicus. fidelis contempnit ut
dñs. Ille possidendo mendicat. iste contempnendo seruat. Quere a
quouis eoꝵ qui insatiabili corde lucris temꝑalib in hiaͥt. quid nam de
his sentiat qui suauendentes ⁊ dantes pauꝑib regna cȩloꝵ ꝓ terre¬
na mercant᷑ substantia. sapient̃ agant nec ne: ꝓciã dubio responde¬
bit. sapient. Quere item. cur quod aꝑꝑbat ipse nonfacit: ñ possum
inquiet. Quare : ꝓfecto qr domina auaricia non ꝑmittit. q liber ñ ÷
quia non sunt sua quȩ possidere uidet᷑. s nec ipse sui iuiris. Siuere
tua sunt. expende adlucra:⁊ ꝓ terrenis cȩlestia cõmutato. Si ñ uales:
ille illi necessario ⁊ congaudet gaudenti. ⁊ dolenti condolet. tu quoq
cum crescente tuo marsupio crescisparit̾ aĩo.: ⁊ cum decrescente de¬
crescis. Nam ⁊ contraaheris tristicia cũ illud exinanit᷑. ⁊ lȩticia solue¬

Expanded text:
num. 8. Ergo avarus terrena esurit ut mendicus, fidelis contemnit ut num. 8. Ergo avarus terrena esurit ut mendicus, fidelis contemnit ut dominus. Ille possidendo mendicat, iste contemnendo servat. Quaere a quovis corum qui insatiabili corde lucris temporalibus inhiant, quidnam de his sentiat, qui sua vendentes et dantes pauperibus, regna coelorum pro terrena mercantur substantia, sapienter agant necne? Procul dubio respondebit: Sapienter. Quaere item cur quod approbat, ipse non facit? Non possum, inquiet. Quare? Profecto quia domina avaritia non permittit; quia liber non est; quia non sunt sua quae possidere videtur; sed nec ipse sui juris. Si vere tua sunt, expende ad lucra, et pro terrenis coelestia commutato. Si non vales, quomodo 1333 ille illi necessario et congaudet gaudenti, et dolenti condolet, tu quoque cum crescente tuo marsupio crescis pariter animo, et cum decrescente decrescis. Nam et contraheris tristitia, cum illud exinanitur; et laetitia solve
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sciuit & p̃destinauit conformes fieri imaginis filii sui.
ut sit ipse pͥmogenitus in multis fr̃ib Et ego qͥ si exaltatus
fuero a terra. audact̾ dico. omĩa traham ad me ipsũ. Nec¬
enim temerarie usurpo michi fratris mei uocem: cuius me in duo
similitudinem. Quod siita ÷: non putent diuites huiꝰ scłi fratres
xp̃i sola possidere celestia. q audiunt dicentem. O eati pauꝑes spũ.¬
qm̃ ipsoꝵ ÷ regnumcȩloꝵ. Non eos inquã ȩstiment sola cęlestia pos¬
sidere: qr ea sola audiunt in ꝓmissione. Possident & terrena. Et qui¬
dem tanꝗ̃ nichil habentes. s omĩa possidentes. N on mendicantes ut
miseri. s ut domini possidentes: eo ꝓcerto mag̃ dñi. quo minus cupi¬
di. Deniq fideli homini. totꝰ mundus diuitiaꝵ ÷. Totꝰ plane: qͥa
tam aduersa qmͣ ꝓsꝑa ipsus. ¶quẽ omĩa seruiunt ei. ⁊ cooꝑant᷑ in bo¬

Expanded text:
praescivit et praedestinavit conformes fieri imaginis Filii sui, praescivit et praedestinavit conformes fieri imaginis Filii sui, ut sit ipse primogenitus in multis fratribus. Et ego igitur si exaltatus fuero a terra, audacter dico, omnia traham ad me ipsum . Necenim temerarie usurpo mihi, fratres mei, vocem, cujus me induo similitudinem. Quod si ita est, non putent divites hujus saeculi, fratres Christi sola possidere coelestia, quia audiunt dicentem: Beati pauperes spm est regnum coelorum . Non eos, inquam, aestiment sola coelestia possidere, qui ea sola audiunt in promissione. Possident et terrena, et quidem tanquam nihil habentes, sed omnia possidentes: non mendicantes, ut miseri, sed ut domini possidentes, eo pro certo magis domini, quo minus cupidi. Denique fideli homini totus mundus divitiarum est. Totus plane: quia tam adversa, quam prospera ipsius, aeque omnia serviunt ei, et cooperantur in bo
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥ ꝓpe sicut ipse ÷. ita ⁊ tu eris in hoc mundo: nec in aduersis ti¬
midus. nec in ꝓsꝑis dissolutꝰ. In hoc inquã nobilis creatura. fa¬
cta ad inaginem ⁊ similitudinẽ eiꝰ qui se fecit. antiqͥ honoris
dignitatẽ receptare iam iamq & recuꝑare se iidicat. cum sibi
ĩdignum ducit huic labenti scło conformari. reformari mag̃
satagens uxta pauli doctrinam in nouitate sensus sui. in eã
similitudinẽ in qua se conditam nouit. ac ꝑ hoc etiã cogens
mirum in modum conformari sibi: dum omĩa ei cooꝑari in bo¬
num incipiunt. tamꝗͣ in ꝓpͥa & naturali forma ab iecta degen̾i
specie. recognoscentia dominum suũ cui ad seruiendum crea¬
ta fuere. Unde arbitror illum sermonẽ quẽ dixit de se ura¬
genitꝰ uideł si exaltaret᷑ a terra omĩa traheret ad se ipsum.
cunctis qͦ eius fr̃ib posse eẽ cõmunem. his utiq quos pater

Expanded text:
Quippe sicut ipse est, ita et tu eris in hoc mundo, nec in adversis tiQuippe sicut ipse est, ita et tu eris in hoc mundo, nec in adversis timidus, nec in prosperis dissolutus. In hoc, inquam, nobilis creatura facta ad imaginem et similitudinem ejus qui se fecit, antiqui honoris dignitatem receptare, jam jamque et recuperare se indicat, cum sibi indignum ducit huic labenti saeculo conformari, reformari magis satagens, juxta Pauli doctrinam, in novitate sui sensus , in eam similitudinem in qua se conditam novit; ac per hoc etiam cogens,mirum in modum conformari sibi, dum omnia ei cooperari in bonum incipiunt, tanquam in propria et naturali forma, abjecta degeneri specie recognoscentia Dominum suum, cui ad serviendum creata fuere. 7. Unde arbitror illum sermonem, quem dixit de se Unigenitus, videlicet si exaltaretur a terra, omnia traheret ad se ipsum; cunctis quoque ejus fratribus posse esse communem, his utique quos Pater
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ maloꝵ. Ergo in die uirtutis tuȩ noli eẽ securus. s clama ad deum
cum ꝓpha ⁊ dic. Cum defecerit uirtus mea. ne derelinquas me. Porro
in tempore temptationis consolare. & dic cum sponsa. Trahe me pꝰ
te: ini odore unguentoꝵ tuoꝵ curremꝰ. Sic te nondeseret spes
in tempore in alo. nec inbono ꝓuidentia deerit: erisq int̾ aduersa
& ꝓsꝑa imitabilium tempoꝵ tenens quandam ȩteruitatis unagi¬
nem. utiq hanc inuiolabilem ⁊ inconcussam constantis animi e¬
qualitatẽ : benedicens dñm in omĩ tempore. ꝑindeq uendicans
tͥ ⁊̃ in luiꝰ nutabundi scłi dubiis euentib certisq defectibi. per¬
hennis quod̾ amodo incõmutabilitatis statum. dum te cꝑis renoua¬
re ⁊ reformare in insigne illud antiquũ similitudinis eterni di.
apud quem ñ ÷ tnͣsmutatio: nec uicissittidinis obumbratio.

Expanded text:
esse malorum . 6. Ergo in die virtutis tuae noli esse securus, sed clama ad Deum esse malorum . 6. Ergo in die virtutis tuae noli esse securus, sed clama ad Deum cum Propheta, et dic: Cum defecerit virtus mea, ne derelinquas me . Porro in tempore tentationis consolare, et dic cum sponsa: Trahe me post te, in odore unguentorum tuorum curremus. Sic te non deseret spes in tempore malo, nec in bono providentia deerit, erisque inter adversa et prospera mutabilium temporum tenens quamdam aeternitatis imaginem, utique hanc inviolabilem et inconcussam constantis animi aequalitatem, benedicens Dominum in omni tempore, proindeque vindicans tibi etiam in hujus nutabundi saeculi dubiis eventibus, certisque defectibus, perennis quodammodo incommutabilitatis statum, dum te coeperis renovare et reformare in insigne illud antiquum similitudinis aeterni Dei, apud quem non est transmutatio, nec vicissitudinis obumbratio .
Abbreviated transcription (Latin):
uobis exꝑientia intꝰ respondet. quod ego foris loquor. G cumte torpo¬
re. accidia. uł tedio affici sentis. noli ꝓpt̾ea diffidere aut desistere a
studio spiritali. s ixuantis reguire manum. trahi te obsecrans spon¬
se exemplo.: donec denuo suscitante grã factusꝓmptior alacriorq
curras ⁊ dicas. Uiam mandatoꝵ tuoꝵ cucurri. cum dilatasti cormeũ
Sic aut̃ qmͣdui ad÷ grã. delectare in ea. ut non te existimes donum di
iure hereditario possidere. ita uidelicet securus de eo quasi nũ qmͣ
perd̾e possis: ne subito cum forte retraxerit manum ⁊ subtraxerit
donum. tu aiumo concidas: & tristior quam oportet fias. D eniq ne
dixeris in habundantia tua. non mouebor in ȩt̃nũ. ne ⁊̃ allud qd̃ sequit᷑.
dicere cumgeinitu quidem cogaris. Auertisti faciem tuam ame. &
factus sum conturbatus. Curabis potius si sapis. ꝓ consilio sapientis in
die maloꝵ non immemor eẽ bonoꝵ: atq in die bonoꝵ ñ immnemor

Expanded text:
obis experientia intus respondet quod ego foris loquor. 5. Ergo cum te torpore, acedia, vel taedio affici sentis, noli propterea diffidere aut desistere a studio spirituali; sed juvantis require manum, trahi te obsecrans sponsae exemplo, donec denuo suscitante gratia factus promptior alacriorque, curras, et dicas: Viam mandatorum tuorum cucurri, cum dilatasti cor meum . Sic autem, quandiu adest gratia, delectare in ea, ut non te existimes donum Dei jure haereditario possidere, ita videlicet securus de eo, quasi nunquam perdere possis: ne subito, cum forte retraxerit manum, et subtraxerit donum, tu animo concidas, et tristior 1332 quam oportet fias. Denique ne dixeris in abundantia tua, Non movebor in aeternum; ne etiam illud quod sequitur, dicere cum gemitu quidem cogaris: Avertisti faciem tuam a me, et factus sum conturbatus . Curabis potius, si sapis, pro consilio Sapientis, in die malorum non immemor esse bonorum, atque in die bonorum non immemor
Abbreviated transcription (Latin):
et patientia negligentiorẽ fieni. Impeccato suo etiam securius ob¬
donnire: frustrato ita suauiũ oleo monitoꝵ. oportebit sane moda-¬
tionibꝰ uti medicam̃tis. et uinum cõpunctionis infunde̾. duris ui-¬
uelicet cũ eo merepationibꝰ atq inuectionibꝰ agere. & si causa reqͥrit
et duritia tanta ẽ etiam censurȩ ȩccłiasticȩ baculo ꝑcellere contẽptorẽ
Sunde illi hoo uinum: Nec eiĩ in uineis engadi uinũ inuenitur:
s oleum. Querai gͦ incipro. nam illa insula ferax ẽ uini. & ium optimi.

Expanded text:
et patientia negligentiorem fieri, et in peccato suo etiam securius obet patientia negligentiorem fieri, et in peccato suo etiam securius obdormire: frustrato tam suavium oleo monitorum, oportebit sane mordacioribus uti medicamentis, et vinum compunctionis infundere; duris videlicet cum eo increpationibus atque invectionibus agere, et, si causa requirit, et duritia tanta est, etiam censurae ecclesiasticae baculo percellere contemptorem. Sed unde illi hoc vinum? Nec enim in vineis Engaddi vinum invenitur, sed oleum. Quaerat ergo in Cypro: nam illa insula ferax est vini, et vini optimi
Abbreviated transcription (Latin):
lores penitentium consolatur. S ⁊siquis fr̃̾ in aliquo delicto p̃oceu¬
patus fuerit: uir eccłiasticus qui hunc sp̃m iam accepit. eurabit
huiusmodi mox instruere in eodẽ sp̃u lenitatis. considerans se ipsum
ne ⁊ ipse temptetur. In hoc tipo quot quot baptitandi sunt. etiam
corporalit᷑ ȩccł̃ia oleo materiali ung̾e consueuit. Quia uͦ uulneri
illius qui incidit in latrones. ⁊ ium̃to corporis pii samaritani ȩccłis
ẽ de portatus instabulum. ñ in solo oleo. s in uino simul et oleo san¬
tatẽ recipiunt: necessarium habet sp̃alis medicus etiã uinũ feruit
teli. cũ oleo mansuetudinis. eui sane conuenit ñ mͦ consolan pusilla¬
mines. s ⁊ corriꝑe in quietos. Si enim uiderit illum qui uulneratꝰ ẽ
id ẽ qui peccauit. blandis ac lenibꝰ hortam̃tis quȩ meum p̃rogata sc̃
mimie enĩdatum. magis aut̃ forte etiam abutentẽ sua mansuetudine

Expanded text:
lores poenitentium consolatur. Sed et si quis frater in aliquo delicto praeocculores poenitentium consolatur. Sed et si quis frater in aliquo delicto praeoccupatus fuerit, vir ecclesiasticus, qui hunc spiritum jam accepit, curabit hujusmodi mox instruere in eodem spiritu lenitatis, considerans se ipsum, ne et ipse tentetur . In hoc typo quotquot baptizandi sunt, etiam corporaliter Ecclesia oleo materiali ungere consuevit. 3. Quia vero vulnera illius qui incidit in latrones, et jumento corporis pii Samaritani, Ecclesiae est deportatus in stabulum, non in solo oleo, sed in vino simul et oleo sanitatem recipiunt : necessarium habet spiritualis medicus etiam vinum fervidi zeli cum oleo mansuetudinis, cui sane convenit non modo consolari pusillanimes, sed et corripere inquietos. Si enim viderit illum qui vulneratus est, id est qui peccavit, blandis ac lenibus hortamentis, quae in eum praerogata sunt, minime emendatum, magis autem forte etiam abutentem sua mansuetudine,