comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯstat nimirũ qd̾ in suppliciis ordoseruat᷑.
Et nͥ torm̃toꝵ sũmã meritoꝵ acta dirmie¬
rent: nequaq̃ index uenienꝰ dicturũ se
messoribꝰ eẽ ꝑlib̾et. Colligite zizania:
⁊ ligate ea fasciculos ad cõburendũ. Si
enĩ nullus in suppliciis ordo seruabitur.
cur cõburenda zrzania in fascicłis ligan¬
tur : S nimiirũ fascicłos ad cõburendum
ligare ẽ. hos qͥ et̾no igni tradendi st̃. pareᷤᷤ
paribꝰ sociare: ut qͦs similis culpa inqͥnat.
par etiã pena ꝯstringat: & qͥ nequaꝗͣ dis¬
pari iniquitate polluti st̃. nequaꝗͣ dispa¬
ri torm̃to crucient᷑: quatinꝰ simul cdãna¬
tio ꝯterat. qͦs simul elatio subleuabat:
qͦs ꝙ ñ clissimilit̾ dilatauit ambitio. ñ
dissimilis afflictio angustet: ⁊ par cruci¬
et flãma supplicii. qͦs in igne luxurie par
succendit flãma peccĩ. Sicut .u. in domo
patͥs mei mansiones multe st̃ ꝓ diu̾sita¬
te uͥtutis: sic dãnatos diu̾so supplicio ge¬

Expanded text:
pliciis ordo servatur. Et nisi tormentorum summam meritorum acta dirimerent, nequaquam judex veniens dicturum se messoribus esse perhiberet: Colligite zizania et ligate ea in fasciculis, ad comburendum . Si enim nullus in suppliciis ordo servabitur, cur comburenda zizania in fasciculis ligantur? Sed nimirum fasciculos ad comburendum ligare est eos qui aeterno igni tradendi sunt pares paribus sociare; ut quos similiter culpa inquinat, par etiam poena constringat; et qui nequaquam dispari iniquitate polluti sunt, nequaquam dispari tormtio conterat quos simul elatio sublevabat: quosque non dissimiliter dilatavit ambitio, non dissimilis afflictio angustet, et par cruciet flamma supplicii, quos in igne luxuriae par succendit flamma peccati. Sicut enim in domo Patris mansiones multae sunt pro diversitate virtutis , sic damnatos diverso supplicio ge
Abbreviated transcription (Latin):
dari. Cui tñ sepe cũ dr̃. ut de se minime
p̃sumat. s totã se in dinine spei fiduciã
transferat despicit: ⁊ cessante studio adẽe
sara ꝓmissiones dĩ audiens ridet. sed ri¬
dens corripit᷑. correpta ã ꝓtunꝰ fecundat᷑:
⁊ q̃ iuuentute nigens fecundari ñ potuit
anius fracta seuilibꝰ ut̾o marcente ꝯcepit:
qr cũ cura carnus sui fictuciã hab̾e desie¬
rit: ꝯtra spẽ ex chuina ꝓmissione recipit.

Expanded text:
derari. Cui tamen saepe cum dicitur ut de se minime derari. Cui tamen saepe cum dicitur ut de se minime praesumat, sed totam se in divinae spei fiduciam transferat, despicit, et, cessante studio, adessSara promissiones Dei audiens ridet, sed ridens corripitur, correpta autem protinus fecundatur; et quae juventute vigens fecundari non potuit, annis fracta senilibus, utero marcescente, concepit, quia cum cura carnis sui confidentiam habere desier
Abbreviated transcription (Latin):
nimirũ paulrs cũ curã carnis fieri in ꝯcu¬
piscentuis ñ finit: ꝓculdubio in necessitate
ꝯceclit. Discretione gͦ magni mod̾aminis
carnis cura frenanda ẽ ut seruiat. ⁊ imnĩe
pͥncipet᷑: ne qͣsi clnã animũ uincat. s sub¬
sa assit. atq ad nutũ cordis repulsa desiliat᷑.
ut uix a t̾go sc̃e cogitõnis appareat: ⁊ nũꝗͣ
ꝯtra faciẽ recta cogitantis obsistat. Qd̾ bene
nob̾ hystoria sacre lectionis ĩnuit᷑: cũ abra¬
ham tribꝰ angłis occurrisse memorat᷑. Ipse
qͣrpe uenientibꝰ ꝯͣtra ostiũ occurrit. sara uͦ
nuis spũalis scił nr̃ intellectꝰ deb in cogniti¬
one tͥnitatis claustra carnis exced̾e. &e qͣsi
habitatõi infime iantiã extre. Cura ã car¬
nis ut femina foris ñ appareat: & iuideri
iactant̾ erubescat: ut qͣsi pꝰ tergũ turi sub
discretione sp̃c solis necessariis intenta. ne¬
quaꝗͣ sciat ꝓcacit̾ detegi. s u̾ecunde mo¬

Expanded text:
nimirum Paulus cum curam carnis fieri in concunimirum Paulus cum curam carnis fieri in concupiscentia non sinit, procul dubio in necessitate concedit; discretione ergo magni moderaminis carnis cura frenanda est ut serviat, et minime principetur. Nec quasi domina animum vincat, sed subsa adsit, atque a nutu cordis repulsa, desiliat, ut vix a tergo sanctae cognitionis appareat, et nunquam contra faciem rectae cogitationis obsistat. Quod bene nobis historia sacrae lectionis innuitur, cum Abraham tribus angelis occurrisse memoratur. Ipse quippe venientibus extra ostium occurrit, Sara vero noster scilicet intellectus, debet in cognitione Trinitatis claustra carnis excedere, et quasi habitationis infimae januam exire; cura autem carnis, ut femina, foras non appareat, et videri jactanter erubescat, ut quasi post tergum viri sub discretione spiritus, solis necessariis intenta, nequaquam sciat procaciter detegi, sed verecunde mo
Abbreviated transcription (Latin):
dinis animꝰ accingit: torporẽ discutit:
tantoq in celestibus desid̾io rapit᷑. ut pe¬
ne nil ex eo inferiꝰ remansisse uideat᷑: et
tñ cũ ad carnis curã reducit᷑. sine qͣ pre¬
sentis uite uia nullomͦ explet᷑: ita hunc
inferiꝰ dep̃ssũ tenet: acsi adhuc de sũmis
nulla ꝯtigiss. Auditis u̾bis celestis oracħ
te p̃sentis uite stuctio sub t̾rene cure agper
sepelit᷑ : atꝙ in t̾ra cordis nequaqͣ suꝑuespe
manu sc̃e erhortationis eradicat dicens
Nolite solliciti ẽẽ in crasturũ. Stra hans
quoq ꝑ paulũ dr̃. Curã carnis ne fec̾itis
militis rerb̾ agnoscimꝰ : qr tẽ ab ea mor¬
tifero uuln̾e animꝰ pungit᷑. cũ in ea m̃su¬
re eqͥtas ñ tenet᷑. Neꝙ it. mortati achuc
in carne uiruentibꝰ fundit cura cariis ab¬
scidit᷑: s ut discrete aniio seruiat tẽꝑat᷑
phibet. haberi uteũq curã in p̃sentibus ñ
negat: q̃ tencdi ad tempꝰ qd̾ sequit᷑ uetat. ⁊

Expanded text:
tudinis animus accingit, torporem decutit; tantoque in coelestibus desiderio rapitur, ut pene nil ex eo inferius remansisse videatur; et tamen cum ad carnis curam reducitur, sine qua praesentis vitae via nullo modo expletur, ita hunc inferius depressum tenet, ac si adhuc de summis nulla contigisset. Auditis verbis coelestis oraculi te praesentis vitae studio, sub terrenae curae aggere sepelitur; atque in terra cordis nequaquam supernamanu sanctae exhortationis eradicat, dicens: Nolite solliciti esse in crastinum . Contra hanc quoque per Paulum dicitur: Carnis curam ne feceritis militis verbis agnoscimus, quia tunc ab ea mortifero vulnere animus pungitur, cum in eo mensurae aequitas non tenetur . Neque enim mortali adhuc in carne viventibus funditus cura carnis absciditur, sed ut discrete animo serviat, temperaprohibet, habere utcunque curam in praesentibus non negat, quam tendi ad tempus quod sequitur, vetat. Et
Abbreviated transcription (Latin):
dũ int̾ uota ⁊ uicia alt̾nant: ininirũ sͥ cer¬
titudinẽ exanditionis obnubilant. Recte
gͦ dicit᷑. ⁊cũ inuocantẽ me exaucdierit. ñ
credo qd̾ exaudierit uocẽ meã: qr mens ex
ipsa sua mutabilitate fit trepida:. & ꝑ hoc
qd̃ nolens patit᷑. repulsã se abiectãq suspica¬

Expanded text:
dum inter vota et vitia alternant, nimirum sibi cerdum inter vota et vitia alternant, nimirum sibi certitudinem exauditionis obnubilant. Recte ergo dicitur: Et cum invocantem me exaudierit, non credo quod exaudierit vocem meam, quia mens ex ipsa sua mutabilitate fit trepida; et per hoc quod nolens patitur, repulsam se abjectamque suspica
Abbreviated transcription (Latin):
cdrumi amoris flãma accendit᷑: atq ad in¬
tuenda celestia ⁊ archana sublenat᷑. Ad
sũma iã rapit᷑: ⁊ ꝑfecto desid̾io cõpuncta
ab insimis alienat᷑. S repentina tẽptati¬
one ꝑcussa. q̃ intentione forti erecta in dm̃i
fuerat. obortis cogitõnibꝰ transfixa curuat᷑:
ita ut seipsã discernere nequeat: atq int̾
uicia uͥtutes q dep̃hensa. ex qua parte sit
ualentior ñ agnoscat. Nã seꝑe ad ħ usq
ꝑducit᷑. ut miret᷑ quomͦ tã sũma cõpre¬
hendit. ꝗͣ cogitatio illicita polluit: ⁊ rur¬
sũ. quomͦ ulicitã cogitõnẽ recipit. qͣ suꝑ¬
se sp̃c rapit. Qͦs ali̾nantes cogitõnũ mo¬
tus in aĩo bene psalmista intuens. ait.
Ascencdunt usq ad celos: ⁊ descend̃t usq
ad abyssos. Usq ad celos qͥppe ascendimꝰ:
cũ sũma penetramꝰ : s ad abyssos usq descen¬
dimꝰ. cũ repente a ꝯtẽplationis culmine per
turpia tẽptam̃ta deicim᷑. Motꝰ itaq animi

Expanded text:
divini amoris igne accenditur, atque ad intuenda coelestia et arcana sublevatur; ad summa jam rapitur, et, perfecto desiderio compuncta, ab infimis alienatur; sed repentina tentatione percussa, quae intentione forti erecta in Deum fuerat, obortis cogitationibus transfixa curvatur; ita ut seipsam discernere nequeat, atque inter vitia virtutesque deprehensa, ex qua parte sit valentior non agnoscat. Nam saepe ad hoc usque perducitur, ut miretur quomodo tam summa comprehendit, quam cogitatio illicita polluit; et rursum quomodo illicitas cogitationes recipit, qus rapit. Hos ergo alternantes cogitationum motus in animo bene Psalmista intuens, ait: Ascendunt usque ad coelos, et descendunt usque ad abyssos. Usque ad coelos quippe ascendimus, cum summa penetramus, sed ad abyssos usque descendimus, cum repente a contemplationis culmine per turpia tentamenta dejicimur. Motus itaque animi
Abbreviated transcription (Latin):
deiectꝰ. ipsis sius adu̾sariis dic̃. Absit ame
hoc peccatũ in dño: qͦ minꝰ cessem orare ꝓ
uob̾. Qͥd est gͦ in difficultate deprecanca
moysen ⁊ samuelẽ deduc̾e: nͥ aꝑtius indi¬
care. qi eiꝰ ire neq illi si astarent obsist̾ent.
ad eandẽ ideã dicit᷑. Plaga inimici ꝑcussi
te: castigatiõe crudeli. Q rursũ. Qd clamas
ad me suꝑ ꝯtͥtione tua: Insanabił ẽ dolor

Expanded text:
s adversariis dicit: Absit a me hoc peccatum in Domino, quo minus cessem orare pro vobis . Quid est ergo in difficultate deprecandi Moysen et Samuelem deducere, nisi apertius indicare quia ejus irae neque illi si astarent obsisterent,ad eamdem Judaeam dicitur: Plaga inimici percussi te, castigatione crudeli . Et rursum: Quid clad me super contritione tua? insanabilis est dolor
Abbreviated transcription (Latin):
uniꝰ noctis spacio centũ octoginta qumq
nulia hostiũ angło feriente ꝓstrauit: postqͣ
occasui pximũ ad altiora celi spacia solem re¬
dux̃: postꝗͣ uitã ꝓpinqͣnte iã termino eoar¬
tatã in temꝑa longiora ꝓtelauit: susceptis
babylonici regis nuntus bona oĩa q̃ possicde¬
sunt in babylonẽ: nec relinquet᷑ quicꝗͣ dicit
negligunt. ⁊ celari in eisdẽ uirtutibꝰ nolirã:
boua sua ostendedo ostiũ hostibꝰ patefacunt:
⁊ ꝓdentes subrto amitunt. qͥcqͥd diutius stu¬

Expanded text:
um octoginta quinque millia hostium angelo feriente prostravit, postquam occasui proximum ad altiora coeli spatia solem reduxit, postquam vitam propinquanti jam termino coarctatam in tempora longiora protelavit, susceptis Babylonici regis nuntiis, bona omnia quae possidesunt, in Babylonem; non relinquetur quidquam, dicit negligunt, et celari in eisdem virtutibus nolunt, bona sua ostendendo, hostium faciunt, et prodentes subito amittunt quidquid diutius stu
Abbreviated transcription (Latin):
terit õe qd̾ exteriꝰ de humano fatiore ꝯfidit.
sationis ẽ edificiũ qd̾ inhabitat corpꝰ: ita
cdomiꝰ nr̃e cogitõnis ẽ res quelib ꝗͣ ꝑ di¬
lectionẽ inhabitat animꝰ. Om̃e quippe
qd̃ diligunꝰ: qͣsi in hoc corde qͥescentes ha¬
bat. Nrã ꝯu̾satio in celis ẽ. Mens irac hy¬
pocͥte nil aliud in õe qd̾ agit. nͥ opinionis
sue głam cogitat: nec curat qͦ post ꝑ m̾itũ
clucat᷑: s qͥd interĩ dicat᷑. Domus gͦ eiꝰ est de¬
lectatio fauoris. Quã qͣsi quietꝰ inhabitat:
q ꝑ cuncta sua oꝑa ad hanc se intͣ animũ
reclinat. S stare domꝰ hec ñ ualet: qr laus
cũ uita p̃terit᷑. & humanꝰ fauor in iudicio
sis ñ sũpserant. qr in alienis scił laudibus
bate ꝑ sponsi p̃sentiã dicc̃. Date nob̾ de oleo
ur̃o: qr lãpades nr̃e extingunt᷑. Oieũ qͥppe
a ꝓrxiinis petẽ ẽ. głam boni opiz a destimo

Expanded text:
aeterit omne quod exterius de humano favore confidit. onis est aedificium quod inhabitat corpus, ita domus nostrae cogitationis est res quaelibet quam per dilectionem inhabitat animus. Omne quippe quod diligimus, quasi in hoc quiescentes habat: Nostra conversatio in coelis est . Mens itaque hypocritae nihil aliud in omne quod agit nisi opinionis suae gloriam cogitat, nec curat quo post per meritum ducitur, sed quid interim dicatur. Domus ergo ejus est delectatio favoris, quam quasi quietus inhabitat, quia per cuncta sua opera ad hanc se intra animum reclinat. Sed stare domus haec non valet, quia laus cum vita praeterit, et humanus favor in judicsis non sumpserant, quia in alienis scilicet vocibbatae per Sponsi praesentiam dicunt: Date nobis de oleo vestro, quia lampades nostrae exstinguuntur . Oleum quippe a pr
Abbreviated transcription (Latin):
si suibtili nos discussiõe reqͥrimꝰ. plerũq in¬
Etiã si simplex fuero: hocipsũ ignorauit
aĩa mea. Acsi aꝑte diceret᷑. Oditoris ꝯtra
me iudicia qͣ temeritate redargno: qͥ ip̃m
me ex infirmitatis caligine ignoro Unde
ab altitudine fantasie sue. Abyssus qͥrpe
fantasie altitudinẽ portat: cũ humanus

Expanded text:
si subtili nos discussione requirimus, plerumque insi subtili nos discussione requirimus, plerumque inEtiam si simplex fueanima mea. Ac si aperte diceretur: Conditoris contra me judicia qua temeritate redarguo, qui ipsum me ex infirmitatis caligine ignoro? Undeab altitudine phantasiae suae . Abyssus quippe phantasiae altitudinem portat cum humanu
Abbreviated transcription (Latin):
sionẽ iusticie ñ uͥtutis emulatiõe. s amore
p̃mii tẽporalis excitat᷑. Iniuste qd̾ iustũ ẽ
exequitur: qͥ ipsã ꝗͣ p̃tendit iusticiã uenu¬
dare minime ueretur. Iuste gͦ uistũ exeqͥ ẽ:
in assertionẽ iusticie eandẽ ipsã iusticiã que¬
tere. Sepe recta agimꝰ. ⁊ nequaꝗͣ premia
nequaꝗͣ laudes ab hoibꝰ expectamꝰ: S tñ
mens in sui fiducia erecta. his a quibꝰ nil
expetit. placere ꝯtẽnit. Eoꝵ iudicia despi¬
cit᷑: seq male liberã ꝑ abrupta elationis
rapit: ⁊ inde sub uicio peius obrint᷑. unde
qͣsi deuictis uiciis nullis se appetitionibꝰ
iusto discutimꝰ. de ipso discretionis studio ĩ
discretiꝰ erramꝰ : & m̃tis nr̃e acies qͦ plꝰ cer¬
nere nitit᷑. obscurat᷑: qr ⁊ qͥ importune soł
radios aspicit. tenebrascit: & inde nil ud̾e
cõpellit᷑: uñ uid̾e ampliꝰ conat᷑. Eꝑ gͥ ab in¬
qͥsitione nr̃a torpentes nos oĩo nescimꝰ: aut

Expanded text:
sionem iustitiae non virtutis emulatione, sed amore sionem iustitiae non virtutis emulatione, sed amore premii temporalis excitatur. Nam iniuste, qexequitur, qui ipsam, quam praetendit, iustitiam venundare minime veretur. Iuste ergo iustum exequi est, in adsertione iustitiae eandem ipsam iustitiam quaerere. Sępe recta agimus, ut nequaquam praemia, nequaquam laudes ab hominibus / expetamus; sed tamen mens in sui fiducia erecta his, a quibus nil expetit, placere contempnit, eorum iudicia despicit seque male libera per abrupta elationis rapit, et inde sub vitio peius obruitur, unde quasi devictis vitiis nullis se appetitionibus idiscretius erramus; et mentis nostrae acies quo plus cernere nititur, obscuratur, quia et qui importune solis radios aspicit, tenebrescit; et inde nihil videre compellitur, unde videre amplius conatur. Quia igitur ab inquisitione nostra torpentes nos omnino nescimus, aut
Abbreviated transcription (Latin):
ne: qͥ recto itinere gradientibꝰ ex latere
iungit᷑: ut ex occultis educto gladio gra¬
dientiũ uita trucidet᷑. Cũq ꝓposite utili¬
tatis intentio. ad stucdia pͥuata deducit᷑
horrendo mͦ uirũ idẽq opꝰ culpa ꝑagit. qͥ
uirtꝰ inchoauit. Sepe ⁊ ab ipsis exordiis
aliud oogitatio expetit: aliud actio osten¬
dit. Seꝑe se fidelẽ sͥ nec ipsa cogitatio ex¬
hibet: qr aliud̃ ante ocłos m̃tis uersat¬
⁊ longe ad aliud ex indentione festinat.
Nã plerũq ñnulli t̾rena p̃mia appetunt.
⁊ iusticiã defend̃t: seq ĩnocentes estimaÑ:
ce ẽẽ defensores rectitudinis exultant. Qbꝰ
si spes nũmi subtrahit᷑: a defensione ꝓtinꝰ
iusticie cessat᷑.  tñ defensores se iusticie
cogitant: sͥꝙ se rectos asser̃t. qͥ nequaquã
rectutndinẽ s nũmos quert. Qͦs ꝯtra bene¬
ꝑ moysen dr̃. Iuste qd̃ iustũ est exequeris.
Irguiste qͥppe qd̾ iustũ est exequit᷑: qͥ ad defẽ¬

Expanded text:
nae, qui recto itinere gradientibus ex latere nae, qui recto itinere gradientibus ex latere jungitur, ut ex occultis educto gladio gradientium vita trucidetur. Cumque propositae utilitatis intentio ad studia privata 305 deducitur, horrendo modo unum idemque opus culpa peragit, quod virtus inchoavit. Saepe et ab ipsialiud cogitatio expetit, aliud actio ostendit. Saepe etiam fidem mentis nec ipsa cogitatio exhibet, quia aliud ante oculos mentis versat, et longe ad aliud ex intentione festinat. Nam plerumque nonnulli terrena praemia appetunt, et iustitiam defendunt seque innocentes aestimant et esse defensores rectitudinis exultant. Quibus si spes nummi subtrahitur, a defensione protinus iustitię cessatur. Et tamen defensores se iustitię cogitant sibique se rectos adserunt, qui nequaquam rectitudinem, sed nummos quaerunt. Contra precipitur: Iuste quod iustum est, exequeris. Iniuste quippe, quod iustum est, exequitur quisquis ad defen
Abbreviated transcription (Latin):
aut qͥs rursũ bonũ in se custodiat qd̾ igno¬
rat: S ꝯtra utraq qͥd suꝑest. nͥ ut recta q̃
agimts sciendo nesciamꝰ. ut hec ⁊ recta e¬
stimemꝰ. ⁊ minima: quatinꝰ ⁊ ad custodiã
sensificet᷑ aiãm scientia rectitudinis. ⁊ in
tumorẽ ñ eleuet estimatio minorationis
S sunt ñ nulla q̃ sciri a nob̾ facile neq̃uã:
etiã cñ gerunt᷑. Nã sepe recto stucdio ꝯtra
delinq̃ntiũ culpas accendim᷑: ⁊ cũ ultra
eqͥtatis metas ꝑ irã rapim᷑. hoc zelũ iu¬
ste districtionis estimamꝰ. Sepe officrũ p̃¬
dicationis assummꝰ. ut ꝑ hoc frat̾ne utili¬
tati serniamꝰ: s nͥ placeamꝰ cui loquim᷑.
nequaqͣ libenter accipit᷑ qd̃ p̃dicantus.
Cũq placere mens uulit̾ studet. ad amo¬
rẽ laudis. ꝓpͥe turpit̾ defluit: ⁊ q̃ a capti¬
uitate inicioꝵ alias curabat eruere: ip̃a
sius fauoribꝰ incrpit capta seruire. Qͣsi
latrunculꝰ quippe ẽ appetitꝰ laudis hrima¬

Expanded text:
Aut quis rursum bonum in se custodiat quod ignorat; sed contra utraque quid superest, nisi ut recta quae agimus sciendo nesciamus, ut haec et recta aestimemus, et minima, quatenus et ad custodiam sensificet animum scientia rectitudinis, et in tumorem non elevet aestimatio minorationis? Sed sunt nonnulla quae sciri a nobis facile nequeunt, etiam cum geruntur. Nam saepe recto studio contra delinquentium culpas accendimur; et cum ultra aequitatis metas per iram rapimur, hoc zelum justae districtionis aestimamus. Saepe officiue utilitati serviamus; sed nisi placeamus cui loquimur, nequaquam libenter accipitur quod praedicamus. Cumque placere mens utiliter studet, ad amorem laudis propriae turpiter defluit; et quae a captivitate vitiorum alias curabat eruere, ipsa suis favoribus incipit capta servire. Quasi latrunculus quippe est appetitus laudis huma
Abbreviated transcription (Latin):
nctoꝵ fideliũ societatibꝰ arbiretur. Culpe
sue meritũ aute ocłõs ponat: ⁊ ex bonoꝵ
se estimatiõe despiciat. Polluto gͦ extͣ castͣ
exire ẽ: turpi ĩpugnatiõe laboranti sese ex
ꝯtinentiũ comꝑatiõe despic̃e. E ad uespe.¬
rã lauat᷑ aqͣ. cũ defectũ sutĩ ꝯspiciens ad
penitentie lam̃ta ꝯu̾tit᷑: tit fletibꝰ diluat. õe
qd̾ animũ occulta inqͥnatiõe accusat. Sea
post occasũ solis ad castra recdeat: qi defer¬
uescente tẽptationis ardore. necesse est ut
iterũ fiduciã erga societatẽ bonoꝵ sumat.
Post aꝗͣ qͥppe occũbente sole ad castͣ reu̾tiͣ
qͥ post lam̃ta penitentie frigescente flãma
cogitõnis illicite ad fideliũ merita p̃stũcda¬

Expanded text:
 fidelium societatibus arbitretur: culpae suae meritum ante oculos ponat, et ex bonorum se existimatione despiciat. Pollutum ergo extra castra exire est turpi impugnatione laboranti sese ex continentium comparatione despicere. Qui ad vesperum aqua lavatur, cum defectum suum conspiciens ad poenitd animo occulta inquinatio accusat. Sed post occasum solis ad castra redeat, quia, defervescente tentationis ardore, necesse est ut iterum fiduciam erga societatem sumat bonorum. Postea quippe occumbente sole ad castra revertitur, qui post lamenta poenitentiae, frigescentem flammam cogitationis illicitae, ad fidelium merita p
Abbreviated transcription (Latin):
Ualde itaꝙ mirũ est qd̾ missis apłis dñs celos
tetendit: qd̾ tẽꝑatis ꝑsecutionũ tumoribꝰ mari¬
fluctꝰ gradiens rep̃ssit: qd̾ solidata eccła arctu¬
rũ statuit: qd̾ roboratis ꝯtra adu̾sa martyribꝰ
oriones misit᷑ qd̃ repletis in tranqͥllitate doc̃¬
toribꝰ yadas p̃buit: S pꝰ hec ualde ẽ adini¬
rabile qd̃ sinũ nob̾ celestis patͥe qͣi interiora

Expanded text:
Valde itaque mirum est quod, missis apostolis, Dominus coelos Valde itaque mirum est quod, missis apostolis, Dominus coelos tetendit; quod, temperatis persecutionufluctus gradiens repressit, quod solidata Ecclesia Arcturum statuit, quod roboratis contra adversa martyribus, Orionas misit, quod repletis in tranquillitate doctoribus Hyadas praebuit, sed post haec, valde est admirabile, quod sinum nobis coelestis patriae, quasi interiora
Abbreviated transcription (Latin):
morẽ patrie spũalis ignescit  Uñ ⁊ sponsi uoce
in canticoꝵ canticis d̃r. Surge aqͥlo ⁊ ueni au¬
ster: ꝑfla ortũ meũ ⁊ fluent aromata illiꝰ. Anstͦ
qͥppe ueniente aqͥlo surgens recedit: cũ aduen¬
tu sc̃ĩ sp̃c expulsus antiquꝰ hostis. qͥ intepore
mentẽ ꝯstruix̾at. deserit. atq ortũ sponsi anst̾
ꝑflat ut aromata defluant: qi nimirũ dum
impsuerit. ab ea longe lateq odores boni o¬
peris spargit. Int̾iora gͦ austri st̃ occulti illi
angłoꝵ ordines. ⁊ secretissim patͥe celestis sinꝰ:
meridiano tp̃re ardentiꝰ solis ĩgnis accendit᷑
cia altiora se eleuã. qr de semetipsa nos u̾itas
subtiliꝰ illustrat. Ibi lum̃ intue ꝯtẽplationis
sine int̾uenientẽ cernit᷑ umibra mutabilitati.
ibi calor sũmi luminis sine ulla obscuritate
torporis: ibi ĩuisibiles angłoꝵ chori qͣi astraĩ
abditis emicant: q̃ eo ñc ab hõibꝰ uideri neq̃¬
unt. qͦ flãma uieri luminis altiꝰ ꝑfundunt᷑.

Expanded text:
morem patriae spiritalis ignescit. Unde et sponsi voce in Canticorum canticis dicitur: Surge, Aquilo, et veni, Auster, perfla hortum meum, et fluent aromata illius . Austro quippe veniente, Aquilo surgens recedit, cum adventu sancti Spiritus expulsus antiquus hostis, qui in torpore mentem constrinxerat, deserit. Atque hortum sponsi Auster perflat, ut aromata defluant, quia nimirum dum impleverit, ab ea longe lateque odores boni operis spargit. Interiora ergo Austri sunt occulti illi angelorum ordines, et secretissimi patriae coelestis sinus, meridiano tempore, ardentius solis ignis accenditur, e radius ad spatia altiora se elevat, quia de semetipsa nos veritas subtilius illustrat. Ibi lumen intimae contemplationis sine interveniente cernitur umbra mutabilitatis; ibi calor summi luminis sine ulla obscuritate corporis; ibi invisibiles angelorum chori quasi astra in abditis emicant, quae eo nunc ab hominibus videri nequeunt, quo flamma veri luminis altius perfunduntur.
Abbreviated transcription (Latin):
trices nͥ sanationes st̃ uulnerũ: Laxatas
gͦ neqͥtias ad delectõnẽ memorie redire ꝯ¬
spererat: qͥ cicatͥces ddeflebat. Cicat̾ces qͥppe
cõptitresc̾e ẽ. sanata iã peccõꝵ nulña ruisꝰ
in tẽptatione serꝑe: atq ex eoꝵ suggestionibꝰ

Expanded text:
trices, nisi sanationes sunt vulnerum? Laxatas namque nequitias ad delectationem memoriae redire conspexerat, qui cicatrices deflebat. Cicatrices quippe computrescere est sanata jam peccatorum vulnera rursus in tentationem serpere, atque ex eorum sugg
Abbreviated transcription (Latin):
reant: ce pꝰ ut ꝓclẽe ualeant appareb̃t. S tñ
plebs isrlitica q̃ ubertĩ in fine colligit᷑: in ip̃is
sc̃ẽ eccłe exordiis crudelit̾ obduratur. Nam
p̃dicatores u̾itatis renuit: u̾ba achutorii sp̃¬
uit. Qd̃ tñ mira autoris dispẽsatione agit᷑:
ut nimirũ p̃dicantiũ gła q̃ recepta in uno

Expanded text:
t prodesse valeant, apparebunt. Sed tamen plebs Israelitica, quae ubertim in fine colligetur, in ipsis sanctae Ecclesiae exordiis crudeliter obduratur; nam praedicatores veritatis renuit, verba adjutorii spernit. Quod tamen mira auctoris dispensatione agitur, ut nimirum praedicantium glor
Abbreviated transcription (Latin):
mana ñ retinet: nec se utilit̾ ciuiꝰlib dep̃ca
obicit: cũ semel d̾s aliqͥd ab intimis irascen¬
do disponit. Hinc ẽ enĩ qd̃ moyses. qͥ reatũ
totiꝰ plebis ap̃ dnm suis p̃cibꝰ tersit. dũq se
obicẽ obtulit. diuine rracundie uĩ placaũ
ad petrã oreb ueniens. ⁊ p aque exhibitiõe
diffidens. repmissionis terrã ingredi dño
rascente ñ potuit: ⁊ sepe hac de re afflgit᷑
sepe desid̾io se excitante turbat᷑: & disposite
ultionis iracundiã repellere a semetipsoñ
ualuit: qͥ hanc uolente dño. ⁊ a ppło amo¬
uit. Hinc danid qr ꝓstrata plebe pꝰmodũ
angłi gladiũ p̃ce cõpescuit. pͥus plorans⁊
aliqͥd qͣsi de diuina aĩadũsione sentiret.
qͥ uerbo celos aꝑuit. ante indignationẽ
mulieris territꝰ ꝑ desertũ fugit: ⁊ ꝑsemet¬
ipso ĩfiri mat᷑ in formidine. qui furorẽ dĩ
placat aliis ꝑ int̾uentionẽ. Ire gͥ dĩ ⁊ resisti
ualet qͣndo ipse qͥ irascit᷑ opitulat᷑: ⁊ resisti

Expanded text:
mana non retinet, nec se utiliter cujuslibet deprecatio objicit, cum semel Deus aliquid ab intimis irascendo disponit. Hinc est enim quod Moyses, qui reatum totius plebis apud Deum suis precibus tersit, dumque se obicem obtulit, divinae iracundiae vim placavit, ad petram Horeb veniens, et pro aquae exhibitione diffidens, repromissionis terram ingredi, Domino irascente, non potuit . Et saepe hac de re affligitur, saepe desiderio se excitante turbatur, et dispositae ultionis iracundiam repellere a semetipso non valuit, qui hanc, volente Domino, et a populo amovit. Hinc David, qui a prostrata plebe postmodum angeli gladium prece compescuit , prius plorans et aliquid quasi de divina animadversione sentiret, qui verbo coelos aperuit , ante indignationem mulieris territus per desertum fugit; et pro semetipso infirmatur in formidine, qui furorem Dei placat aliis per interventionem . Irae igitur Dei et resisti valet, quando ipse qui irascitur opitulatur; et resisti
Abbreviated transcription (Latin):
desius finibꝰ hebrei apłos pellerent: lucrũ
se fecisse arbitrati st̃. qd̃ p̃dicõnis lumer
amiser̃t. Exigentibꝰ quippe meritis iusta
aĩadu̾sione ꝑcussi. tanto intelligentie erro¬
re cecati st̃: ut qd̾ lucẽ ꝑderent. hoc ẽẽ gau¬
diũ putarent. S repuisis apłis ꝓtinus ꝑ¬

Expanded text:
de suis finibus Hebraei apostolos pellerent, lucrum se fecisse arbitrati sunt, quod praedicationis lumen amiserunt. Exigentibus quippe meritis justa animadversione percussi, tanto intelligentiae errore caecati sunt, ut quod lucem perderent, hoc esse gaudium putarent. Sed, repulsis ap
Abbreviated transcription (Latin):
tit in furore suo. In script᷑a sacra sepe mon¬
tiũ noĩe p̃dicantiũ altitudo signat᷑: de qͥbꝰ
ꝑ psalmistã d̃r. Suscipiant montes popłõ
tuo. Electi qͥppe p̃dicatores et̾ne ꝑatͥe ñ un¬
merito montes uocant᷑: qi ꝑ uite sue celsitu¬
dinẽ ima terraꝵ deser̾̃t. ⁊ celo ꝓpinqͥ fiunt.¬
p̾dicantes apłi. a iudee ꝑfictia repulsi. ad in¬
tellectũ gentiũ uener̃t. Uñ ipsi qͦ in sius ac¬
tibꝰ dicunt. Nob̾ oportebat pͥmũ loqͥ uerbũ

Expanded text:
aepe montium nomine praedicantium altitudo signatur. De quibus per Psalmistam dicitur: « Suscipiant montes pacem populo tuo : » electi quippe praedicatores aeternae patriae non immerito montes vocantur, quia per vitae suae celsitudinem ima terrarum deserunt, et coelo propinqui fiuntpraedicantes apostoli a Judaeae perfidia repulsi, ad intellectum gentilium venerunt. Inde ipsi quoque in suis Actibus dicunt: Vobis oportebat primum loqui verbum
Abbreviated transcription (Latin):
extulit: s has suꝑnoꝵ ꝯditor subleuata uir¬
tute p̃dicantiũ mirabiliꝰ strauit. Miistros
ienĩ suos plus ostendit posse ꝑ mira¬
cula: ꝙͣ potestates t̾rene tumuerant ꝑ iram.
int̾iora demintiãs. dicit. Losui arenã t̾mi¬
nũ mari: p̃ceptũ sempiternũ qd̃ ñ p̃teribit.
Et cõmouebunt᷑ ⁊ ñ poter̃t: ⁊ intumescent
fluctꝰ eiꝰ. ⁊ ñ transibt̃ illũ. Arenã q̃ppe dñs
mari t̾minũ posuit: qr ad frangendã m̃di¬

Expanded text:
extulit, sed has supernorum conditor sublevata virextulit, sed has supernorum conditor sublevata virtute praedicantium mirabilius stravit; ministros etenim suos plus ostendit posse per miracula, quam potestates terrenae tumuerant per iram. interiora denuntians, dicit: Posui arenam terminum mari, praeceptum sempiternum, quod non praeteribit; et commovebuntur, et non poterunt; et intumescent fluctus ejus, et non transibunt illud . Arenam quippe Dominus mari t
Abbreviated transcription (Latin):
git᷑. ⁊ gradit᷑ suꝑ fluctꝰ maris. Qͥd .i. mariᷤᷤ
noĩe. uisi in bonoꝵ nece seuiens m̃di hꝰ ama¬
ritudo signat᷑. De quo ⁊ ꝑ psalmistã dr̃. Con¬
gregans qͣi in utre aqͣs maris. Aqͣs ⁊ enim
maris qͣi in utre dñs ꝯgregat. cũ miro mo¬
damine cuncta disponens. in sius clausas
cordibꝰ. carnaliũ minas frenat. Suꝑ fluctꝰ
nis erig̃t. miracłoꝵ eiꝰ obstupefactione fran¬
gunt᷑. Qͥ it. tumores humane uesame miti¬
gat: qͣi erectas in cumulo undas salcat. Nã
cũ morẽ sirũ gentilitas destrui. none ꝯn̾satio¬
nis p̃dicõne ꝯspiceret: cũ m̃di hꝰ diites elati¬
ꝓtinꝰ tẽpestatẽ tumuert̃. S qͥ uerboꝵ adu̾si¬
tate cõmoti ad ꝑsecutionis ꝓcellas insihunt:
signoꝵ ut diximꝰ adiniratiõe tẽꝑant᷑. Toc gͦ
in his fluctibꝰ dñs gressus posuit: qͦt suꝑbis
ꝑsecritoribꝰ miracula ostendit. Uñ bñ rurstĩ¬
ad ꝑsecutionis undas mundꝰ se mirabiliter

Expanded text:
gitur: Et graditur super fluctus maris. Quid enim maris nomine nisi in bonorum necem saeviens mundi hujus amaritudo signatur. De quo per Psalmistam dicitur: Congregans sicut in utre aquas maris . Aquas enim maris quasi in utre Dominus congregat, cum miro moderamine cuncta disponens, in suis clausa cordibus carnalium minas frenat. Super fluctus nis erigunt, miraculorum ejus obstupefactione franguntur. Qui enim tumores humanae vesaniae mitigat, quasi erectas in cumulo undas calcat. Nam cum morem suum gentilitas destrui novae conversationis praedicatione conspiceret; cum mundi hujus divites elati tempestatem tumuerunt. Sed qui verborum adversitate commoti, ad persecutionis procellas insiliunt, signorum, ut diximus, admiratione temperantur. Tot ergo in his fluctibus Dominus gressus posuit quot superbis persecutoribus miracula ostendit. Sequiad persecutionis undas mundus se mirabiliter
Abbreviated transcription (Latin):
ipsa qd̃ ꝑpetrat: s qr hoc ex desid̾io mimi¬
me deserit. erubescit ꝯficeri qd̃ facit. Cũ nͦ
toto iã idicio carnis delectationẽ p̃mit:
audaci noce in accusationis sue ꝯfessioẽ
se erigit. Uñ recte nẽ dr. Duittã actũsũ
me eloqrm̃ meũ: qi fortis mens relaxare
ꝯtra se u̾̃ba detestationiẜinchoat: q̃ apud
semetipsã prĩ infirme u̾ecundata retine¬
bat. S st̃ ñnulli qͥ aꝑtis uocibꝰ culpas fa¬
tent᷑: s tñ in ꝯfessione gem̾e nescunt: ⁊
lugenda gaudentes dicunt. Uñ adhuc ap¬
necesse ẽ. ut has in amaritudine loquatur:
ut hecipsa amarcendo puniat. quicquid
lingna ꝑ m̃tis uidiciũ accusat. Sciendñu
est qr ex pena penidentie ꝗͣ sͥ mens irro¶at.
aliqͣtenꝰ securitatẽ ꝑcipit: atq ad int̾rogatio

Expanded text:
ipsa quod perpetrat, sed quia hoc ex desiderio minime deserit, erubescit confiteri quod facit. Cum vero toto judicio carnis delectationem premit, audaci voce in accusationis suae confessione se erigit. Unde recte nunc dicitur: Dimittam adversum me eloquium meum, quia fortis mens relaxare contra se verba detestationis inchoat, quae apud semetipsam prius infirme verecundata retinebat. Sed sunt nonnulli qui apertis vocibus culpas fatentur, sed tamen in confessione gemere nesciunt, et lugenda gaudentes dicunt. Unde adhuc apnecesse est ut has in amaritudine animae loquatur, ut haec ipsa amaritudo puniat quidquid lingua per mentis judicium accusat. Sciendum vero est quia ex poena poenitentiae, quam sibi mens irrogat, aliquatenus securitatem percipit, atque ad interrogati
Abbreviated transcription (Latin):
tet: s qd̾ se incertũ ẽẽ de p̃miis ⁊ uit̾ laboreᷤᷤ
cdolet. Sciendũ nͦ ẽ qd̃ uiri sci ita incerti stri
ut ꝯfidant: atq ita ꝯfidunt. ut tñ ex securi¬
tate ñ torpeant. E gͦ plerũq mens ⁊ in¬
pensa rectis actibꝰ trepidat: restat ut postĩ
bonũ opꝰ agit᷑. lacͥme dep̃cationis exqͥrant᷑:
quatinꝰ ad et̃na p̃mia meritũ recti operis.
subueat humilitas postulationis. S tam̃
dere ł uita ł lacͥme ñ ualent: quousq noᷤ
mortalitas nr̃e corruptionis tenet. Uñ

Expanded text:
tet, sed quo incertus esse de praemiis et inter labores tet, sed quo incertus esse de praemiis et inter labores dolet. Sciendum vero est quod viri sancti ita incerti sunt ut confidant, atque ita confidunt ut tamen ex securitate non torpeant. Quia ergo plerumque mens et impensa rectis actibus trepidat, restat ut postquam bonum opus agitur lacrymae deprecationis exquirantur, quatenus ad aeterna praemia meritum recti operis subvehat humilitas postulationis.  Vet. Xdere, vel vita, vel lacrymae non valent quousque nos mortalitas nostrae corruptionis tenet. Unde et
Abbreviated transcription (Latin):
tione ñ cleserit. Aut .i. ipse hoc hõ inse pe¬
nitens puiit: aut hoc d̾s cũ homine um¬
dicans ꝑcutit. Nequaꝗͣ gͥ peccatũ parcit᷑
q nullatenꝰ sine indicta laxat᷑. Sic daiud
audire pꝰ ꝯfessionẽ meruit. dñs abstulit
peccm̃ tuũ: ⁊ tñ multis pꝰ cruciatibꝰ afflictꝰ
ac fugiens reatñ culpe ꝗͣ ppetrau̾at exsol¬
uit. Sic nos salutis unda a culꝑa pruni
parentis absoluim᷑: s tũ reatũ eiꝰdẽ culpe
q cdelicta nr̃a siue ꝑ nos. siue ꝑ semecip̃m
resecat. ⁊̃ cũ relaxat. Ab electis .n. sius mi¬
qͥtatũ macłas studet tẽporali afflictione
terg̾̃e: qͣs in eis in ꝑpetuũ ñ nult uidere.
S sepe mens dñ plus iusto trepidat᷑. dũ
pauore quatit᷑: dũ sinst̾s suspicionibus
urget᷑. tedet hanc uitiere: q̃ se ad uitã uł ꝑ
labores ambigat ꝑuenire. Uñ ⁊ subseq̃n¬
indicia trepidans dic̃. Si ã ⁊ sic impiꝰ sum.
qͣre frustͣ laborau: N qd̃ hc̃ laborasse peni¬

Expanded text:
tione non deserit. Aut enim ipse hoc homo in se poenitens punit, aut hoc Deus cum homine vindicans percutit. Nequaquam igitur peccato parcitur, quia nullatenus sine vindicta laxatur. Sic enim David audire post confessionem meruit: Dominus transtulit peccatum tuum . Et tamen multis post cruciatibus afflictus ac fugiens, reatum culpae quam perpetraverat exsolvit. Sic nos salutis unda a culpa primi parentis absolvimur; sed tamen, reatum ejusdem culpae quia delicta nostra sive per nos, sive per semetipsum resecat, etiam cum relaxat. Ab electis enim suis iniquitatum maculas studet temporali afflictione tergere, quas in eis in perpetuum non vult videre. Sed saepe mens dum plus justo trepidat, dum pavore quatitur, dum sinistris suspicionibus urgetur, taedet hanc vivere, quae se ad vitam vel per labores ambigit pervenire. Unde et subsequenjudicia trepidans, dicit: Si autem et sic impius sum, quare frustra laboravi? non quo hunc laborasse poeni
Abbreviated transcription (Latin):
sermo u̾itatis uanaᷤ esiodi. arati. ⁊ calluna¬
chifabulas sequit᷑: ut arcturũ nõians extͤ¬
mã stellaꝵ septẽ caudã urse suspicet᷑: & qͣi
orion gladiũ teneat amator insanus. Hec
qͥppe astroꝵ noĩa a cultoribꝰ sapĩe carnał
inuenta ft̃. S script᷑a sacra icciroo eisdem
uocabuł utit᷑. ut res qͣs insinuare appetit.
noticia risitate appellationis expͥmant᷑. Nã
si astra q̃ uellet ꝑignota nob̾ noĩa diceret:
homo ꝓ qͦ hec eadẽ scͥptura facta ẽ. nesciret
pculdubio qͥd audiret. Sic gͦ in sacͦ eloqͥo
sapientes dĩ sermonẽ traht̃. a sapientibus
scłi᷑. sicut in eo ꝓ irtilitate hoĩs uocem inse

Expanded text:
sermo veritatis vanas Hesiodi, Arati, et Callimachi fabulas sequitur, ut Arcturum nominans, extremam stellarum septem, caudam ursae suspicetur, et quasi Orion gladium teneat, amator insanus. Haec quippe astrorum nomina a cultoribus sapientiae carnalis inventa sunt. Sed Scriptura sacra idcirco eisdem vocabulis utitur, ut res, quas insinuare appetit, notitia usitatae appellationis exprimantur. Nam si astra, quae vellet, per ignorata nobis nomina diceret; homo pro quo haec eadem Scriptura facta est, nesciret procul dubio, quid audiret. Sic igitur in sacro eloquio sapientes Dei sermonem trahunt a sapientibus saeculi; sicut in eo pro utilitate
Abbreviated transcription (Latin):
Solus gͦ dñs ertendit: qͥ secreti mra cdispẽ¬
satione ꝯsilii. p̃dicatores suos uñ ꝑmisit in
uua gente opprimi. fecit in m̃di cardines indi
dilatari. S neq ipsa hec p̃senti dedita m̃do
gentilitas. cũ culpas eiꝰ apłoꝵ lingna corripn¬
it: uerba uite libent̾ accepit. Nã ꝓtuiꝰ in ela

Expanded text:
us coelos extendit, qui secreti mira dispensatione consilii, praedicatores suos unde permisit in una gente opprimi, fecit in mundi cardines inde dilatari. Sed nec haec ipsa praesenti dedita mundo gentilitas, cum culpas ejus apostolorum lingua corripuit, verba vitae libenter accepit. Nam protinus in e
Abbreviated transcription (Latin):
tradidit᷑: nimirũ iste impiꝰ manꝰ ad terrã
tetendit. Huiꝰ terre uidices sacerdotes ⁊
pͥncipes. pẏlatꝰ atꝙ illusores milites fu¬
erunt. Iste itaq imꝑiꝰ nultũ indicũ enis
oꝑuit: qr corda ꝑsequentiũ ne autorẽ
sitũ agnoscerent: malicie nibilo uelauit.

Expanded text:
tradidit; nimirum iste impius manus ad terram tradidit; nimirum iste impius manus ad terram tetendit. Hujus terrae judices sacerdotes et principes, Pilatus atque illusores milites fuerunt. Iste itaque impius vultum judicum ejus operuit, quia corda persequentium, ne actorem suum cognoscerent, malitiae nub
Abbreviated transcription (Latin):
penis ĩnocentũ rideat. Acsi dic̾et. Uota
nr̃a libent̾ accipiens. ultͣ ñ differat: sed
ostendendo exhibeat eũ qͥ nos in sua expec¬
tatione castigat. E uͦ eũ specialit᷑ beatꝰ
iob occidi semel petiit. qͥ carnis soliꝰ mor¬
tẽ in mundi ꝓ nob̾ fine tolerauit. ꝓtinꝰ
aperit: cũ ip̃sũ qͦ ordinẽ eiꝰ passionis ad¬
nͥ caro expͥmit᷑: Des appellatione impii:
nͥ diabolus designat᷑: Huiꝰ impii manus
Terra itaq clara est in manꝰ impii: qr an¬
tiquus hostis redẽptoris mentẽ corrũpere
ꝑ se tẽptando ñ ualuit: s eiꝰ carnẽ ꝑ suoᷤ
satellites ad triduũ ꝑmissus extinxit
dispensationi suꝑne pietatis nesciens. ex
hac ipsa ꝑmissione sermuit. Cribꝰ uenĩ
redẽptorẽ nr̃m temptationibꝰ pulsans.
cor dei temerare ñ ualuit: s cũ iude m̃tẽ
ad mortẽ carius excitauit: cũq ei cohor¬
tẽ. atq apontificibꝰ ⁊ phariseis iiusts

Expanded text:
poenis innocentum rideat. Ac si diceret: Vota poenis innocentum rideat. Ac si diceret: Vota nostra libenter accipiens, ultra non differat, sed ostendendo exhibeat eum qui nos in sua exspectatione castigat. Quia vero eum specialiter beatus Job occidi semel petivit qui carnis solius mortem in mundi pro nobis fine toleravit, protinus aperit, qui ipsum quoque ordinem ejus passionis adnisi caro exprimitur? Quis appellatione impii nisi diabolus designatur? Hujus impii manus Terra itaque data est in manus impii, quia antiquus hostis Redemptoris mentem corrumpere per se tentando non valuit , sed ejus carnem per suos satellites ad triduum permissus exstinxit , et dispensationi supernae pietatis nesciens ex hac ipsa permissione servivit. Tribus etenim Redemptorem nostrum tentationibus pulsans, cor Dei temerare non valuit. Sed cum Judae mentem ad mortem carnis ejus excitavit , cumque ei cohortem atque a pontificibus et Ph
Abbreviated transcription (Latin):
tidie flagello uindicte ꝓ culpa atterit᷑:
ille iã ueniat. qͥ pro nob̾ semel sine cul¬
pa moriat᷑: ut de ĩnocentũ penis d̾s ultͣ
ñ rideat. si ipse carne passibilis apparet.
in cuiꝰ se desideriis mens nr̃a castigat. uł
certe si risũ di eiꝰ leticiã appellat: de inno¬
centũ penis th̃s ridere dr̃: qr quo a nob̾
qͦidã qͥppe ei ex pena gandrũ facimꝰ: cũ ꝑ
sc̃a desideria ꝓ eius nos amore castigamꝰ
Hinc psalmista ait. Ostituite cliẽ sollẽnẽ
in ꝯfreq̃ntationibꝰ: usq ad cornu altaris
Sollemnẽ nãq diẽ dño in ꝯfreq̃ntationibꝰ¬
ꝯstituit: qͥsqͥs se assidue meiꝰ desid̾io afflig̃.
Q̾ ininirũ sollẽnitatis dies usq ad altaris
corim tendi p̃cipit᷑: qr tãdui necẽẽ est ut
qͥsq se afficiat. quousq ad suꝑni sacrificii
altitudinẽ. id ẽ ad gaudia et̾na pertingat.
Iustus gͥ uir qr impleri desiderrũ suum
appetit. ñ differri: humilit̾ dicit. Non de

Expanded text:
tidie flagello vindictae pro culpa atteritur, ille jam veniat qui pro nobis semel sine culpa moriatur, et de innocentium poenis dicatur, ultra non rideat, si ipse carne passibilis appareat, in cujus se desideriis mens nostra castigat. Vel certe risum Dei laetitia appellat. De innocentium poenis Dominus ridere dicitur, quia quo a nobis quoddam quippe ei ex poena gaudium facimus, cum per sancta desideria pro ejus nos amore castigamus. Hinc Psalmista ait: Constituite diem solemnem in confrequentationibus, usque ad cornu altaris . Solemnem namque diem Domino in confrequentatione constituit, quisquis se assidue in ejus desiderio affligit. Qui nimirum solemnitatis dies usque ad altaris cornu tendi praecipitur, quia tandiu necesse est ut quisque se afficiat, quousque ad superni sacrificii altitudinem, id est ad aeterna gaudia pertingat. Justus igitur vir, quia impleri desiderium suum appetit, non differri, humiliter dicit: Non de
Abbreviated transcription (Latin):
rus. Diuie fortitudinis facta tẽ ueriꝰ exple¬
mus. cũ hec nos explere ñ posse cognoscimꝰ:
tc̃ facundiꝰ loquim᷑. cũ ab his ostupescendo re¬
ticemꝰ. Ad narranda qͥppe dĩ oꝑa habet de¬
fectꝰ nr̃ ꝗͣ sufficient̾ exerat linguã suã: uit q̃
comp̃hend̾e idonee ñ ualet. hec idonee nuitꝰ
laudet. Uñ bene ꝑ psalmistã dr. Laudate e

Expanded text:
inae fortitudinis facta tunc verius explemus, cum haec nos explere non posse cognoscimus. Tunc facundius loquimur, cum ab his obstupescendo reticemus. Ad narranda quippe Dei opera, habet defectus noster, quam sufficienter exerat linguam suam, ut quae comprehendere idonee non valet, haec idonee mutus laudet. Unde bene nunc per Psalmistam dicitu
Abbreviated transcription (Latin):
posse resist̾e d̃r: cũ multos indignationi fu¬
ꝑne aĩauersionis obuiasse eloqͥa diuinate¬
stant᷑. An ñ ire dĩ moyses restitit. qui pro
cadente ppłõ erectꝰ. ipsũ suꝑne ꝑcussionis
impetũ mortis sue oblatione restriux̃ dic̃s:
duniite illis hanc noxã. alio qͥn dele me d
libro tuo quẽ scripsisti :. An ñ ire dĩ aaron
restitit. cũ int̾ uiuientes ⁊ mortuos thuri¬
bulũ sũpsit: atq aĩau̾sionis ignẽ incensi
fumo tẽꝑauit: An ñ finees ire dĩ restitit.
qͥ luxuriantes cũ alienigenis. in ipso coi¬
tu trucidans. zelũ suũ diuine indignati¬
om obtulit. & furorẽ gladio placauit : An
ñ daud ire dĩ restitit: qͥ anglõ ferientĩ se
offerens. placationis grãm ⁊ ante tempꝰ
ꝓpositũ exegit An ñ helyas ire dĩ restitit:
qui longo iã tẽpore terra arente subductaᷤᷤ
de celo plunias u̾bo renocauit: Quomͦ gͥ
diuine ire nullũ posse resist̾e dr̃: cũ multoᷤ

Expanded text:
posse resistere dicitur, cum multos indignationi supernae animadversionis obviasse eloquia divina testentur. An non irae Dei Moyses restitit, qui, pro cadente populo erectus, ipsum supernae percussionis impetum mortis suae oblatione restrinxit, dicens: Dimitte illis hanc noxam; alioqui dele me de libro tuo, quem scripsisti ? An non irae Dei Aaron restitit, cum inter viventes ac mortuos thuribulum sumpsit, atque animadversionis ignem incensi fumo temperavit ? An non Phinees irae Dei restitit, qui, luxuriantes cum alienigenis in ipso coitu trucidans, zelum suum divinae indignationi obtulit, et furorem gladio placavit ? An non irae Dei David restitit, qui, angelo ferienti se offerens, placationis gratiam et ante tempus propositum exegit ? An non Elias irae Dei restitit, qui longo jam tempore terra arente, subductas de coelo pluvias verbo revocavit ? Quomodo ergo divinae irae nullum posse resistere dicitur, cum mult
Abbreviated transcription (Latin):
cderestationis ostendit᷑: que auguriis ꝯningũ¬
tur. Rursũ nͥ aliq̃n ex cogitõne simul ⁊ illusi¬
one ꝓced̾ent: salomon minzme clixiss. Mul¬
tas curas sequunt᷑ sõnia. ⁊ nͥ aliq̃n somnia
ex myst̾io reuelationis orirent᷑: ioseph p̃fe̾ndñ
se fr̃ibꝰ ꝑ sõmũ ñ uid̾e̾t: nec marie sponsũ ut
ablato puero in egyptũ fugeret. ꝑsõnũ ueri¬
tas admon̾et. Rursũ nͥ aliqn sõma cogitõne
pheta. nabuchodonosor uisionẽ ddisserens. a
radice cogitõnis. inchoass dic̃s. Lu rex cepisti
cogitare in stratutuo. qͥd ẽẽt futurũ post hec:
⁊ qui reuelat myst̾ia ostendit tͥ que fut᷑a sĩ.
Et paulopost. Uidebas: ⁊ ecce qͣsi statua una

Expanded text:
ationis ostenditur, quae auguriis conjunguntur. Rursum nisi aliquando ex cogitatione simul et illusione procederent, Salomon minime dixisset: Multas curas sequuntur somnia . Et nisi aliquando somnia ex mysterio revelationis orirentur, Joseph praeferendum se fratribus somnio non videret : nec Mariae sponsum ut ablato puero in Aegyptum fugeret, per somnium Veris admoneret. Rursum nisi aliquando ex cogitatione pheta, Nabuchodonosor visionem disserens, a radice cogitationis inchoasset, dicens: Tu rex coepisti cogitare in stratu tuo quid esset futurum post haec, et qui revelat mysteria ostendit tibi quae ventura sunt . Et paulo post: Vid
Abbreviated transcription (Latin):
ligat᷑. Hab̾e pacẽ resistens ñ potest: qr dum
suꝑbiã ꝯfusio sequit᷑. qͦd stulte ꝑ culpã gerit᷑.
gen̾alit̾ humane suꝑbie ꝯspicit. ad speciale
matũ ꝓtinꝰ plebis isrłitice ocłos m̃tis tendit:
ut q̃ pena elatos õs maneat. ex uniꝰ gentis
unt̾itu ostendat. Nã repente subringit cic̃s.¬

Expanded text:
ligatur. Habere ergo pacem resistens non potest, quia dum ligatur. Habere ergo pacem resistens non potest, quia dum superbiam confusio sequitur, quod stulte per culpam geritgeneraliter humanae superbiae conspicit, ad speciale malum protinus plebis Israeliticae oculos mentis tendit, et quae poena elatos omnes maneat, ex unius gentis interitu ostendit. Nam repente subjungit, dic
Abbreviated transcription (Latin):
in se pacẽ ñ inuennnt. cui uenienti desuꝑ
in autore ꝯtͣicunt. Sic sũmꝰ ille angłicus
sp̃e qͥ subiectꝰ d̃o in culmine stare potuisset
semetipsũ repulsꝰ patit᷑: qi ꝑ nat᷑e sue inqͥe¬
tudinẽ foris uagat᷑. Sic primꝰ humani ge¬
neris parens. qr autoris p̃cepto restitit. car¬
nis ꝓtinꝰ ꝯtumeliã sensit: ⁊ qr subẽẽ ꝯdito¬
ri ꝑ obedientiã noluit: sub semecipso pro
Qs restitit ei ⁊ pacẽ habuit: qi ꝑu̾sa mens uñ
se ꝯtra autorẽ erigit᷑: inde se in semetipsa ꝯfun¬
cdit. Resiste̾ ã dõ dicun᷑ cũ repugnare eius di¬
spositionibꝰ conam᷑. Neꝙ enĩ nr̃a infirmitas
incõmutabili eiꝰ sententie obuiat: s tñ quod
erplere ñ ualet tẽptat. Nã sepe humana in¬
firimntas occulte nĩ dispositionis agnoseit:⁊
git: s ipso se gladio ꝯtradictionis frangit.
Orclim int̾no renitit᷑. s suis uicta conatibꝰ

Expanded text:
in se pacem 290 non inveniunt, cui venienti desuper in se pacem 290 non inveniunt, cui venienti desuper in auctore contradicunt. Sic summus ille angelicus spiritus, qui subjectus Deo in culmine stare potuisset, semetipsum repulsus patitur, quia per naturae suae inquietudinem foras vagatur. Sic primus humani generis parens, quia auctoris praecepto restitit, carnis protinus contumeliam sensit; et quia subesse conditori per obedientiam noluit, sub semetipso prosQuis restitit ei, et pacem habuit? quia perversa mens unde se contra auctorem erigit, inde se in semetipsa confundit. Resistere autem Deo dicimur, cum repugnare ejus dispositionibus conamur. Neque enim nostra infirmitas incommutabili ejus sententiae obviat, sed tamen quod explere non valet tentat. Nam saepe humana infirmitas occulte vim dispositionis agnoscit, egit, sed ipso se gladio contradictionis frangit. Ordini interno renititur, sed suis victa conatibus
Abbreviated transcription (Latin):
scimꝰ: & qͥd mirũ qd̾ fortẽ ẽẽ memorat: q̃
hanc ẽẽ ipsã fortitudinẽ nullus ignorat:
S sc̃s uir duobꝰ uerbis. in laude autoris ꝓ¬
latis. aliqͥd nob̾ intimat: ũn nos ad cognit¬
onẽ nr̃am trepidos recducat. Sapiens qͥpe
d̃s dr: qi occulta nr̃a subtilit̾ agnoscit. Q
ẽẽ fortis adiungit᷑: qi ualent̾ cognita ꝑcu¬
tit. Nec gͦ falli a nob̾ qr sapiens: nͨ uitari
qr fortis est ualet. Nẽ ut sapiens oĩa mussi¬
bilis aspicit: nc̃ ut fortis sine ullo obstaculo
qͦs repbat punit. Qͥ hoc qͦ hac forti sapien¬
tia ordinat: ut humana mens cũ ꝯtͣ autorẽ
se eleuat. ipsa sesua elatiõe ꝯfundat. Uñ⁊¬
cuncta mirabilit̾ creat: ipse ut creata sibi¬
met ꝯueniant ordinat. In qͦ gͦ ꝯditori resi¬
stit᷑. pacis ꝯuentio dissipãt᷑: qr ordinata ẽẽ
neq̃unt. q̃ suꝑni mod̾aminis clispensatio¬
nẽ ꝑdunt. Que .n subiecta dõ in tͣnqͥllitate
ꝑsistunt. ipsa se dͥmet dimissa ꝯfundt̃: qr

Expanded text:
d mirum quod fortem esse memorat, quem hanc ipsam esse fortitudinem nullus ignorat? Sed sanctus vir duobus verbis in laudem auctoris prolatis, aliquid nobis intimat, unde nos ad cognitionem nostram trepidos reducat. Sapiens quippe Deus dicitur, quia occulta nostra subtiliter agnoscit; et esse fortis adjungitur, quia valenter cognita i ergo a nobis, quia sapiens; nec vitari, quia fortis est, valet. Nunc ut sapiens omnia invisibilis aspicit, tunc ut fortis sine ullo obstaculo quos reprobat punit. Qui hoc quoque hic forti sapientia ordinat, ut humana mens cum contra auctorem se elevat, ipsa se sua elatione confundat. Uncuncta mirabiliter creat, ipse ut creata sibimet conveniant ordinat. In quo ergo Conditori resistitur, pacis conventio dissipatur, quia ordinata esse nequeunt, quae superni moderaminis dispositionem perdunt. Quae enim subjecta Deo in tranquillitate persisterent, ipsa se sibimet dimissa confundunt, quia