comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uirtutes accipimꝰ. ipsis qͥppe uelur sedi
regie p̃sidet: sui nob̾ solii nultũ tenet.
qr qͣdiu in hac mortali carne subsisti¬
mus. q̃ qͣntaq fint illa angłoꝵ my¬
steria ñ iudemus. Et expanctit fuꝑil
lud nebulã suã: qr ꝓculdubio ⁊ cõr
nr̃m ad querendũ subleuat: &e tam̃
occulta mod̾atiõe agit᷑. ut ipsa reqͥsi¬
tionis sue ĩm̾sicate repͥmatur. Unde
scriptũ ẽ. Dedit abyssus uoçẽ suam
ab altitudine fantasie fue. Exclama¬
re ił. mens humana in adiuiratiõe
copellit᷑: dũ altitiudine ꝯfid̾atiomꝰ
in reqͥsitioiibꝰ sius. eo ipso qͦ latiꝰ extendit᷑.
angustat᷑. Uel certe qr solrũ d̾i ipsi nos
Suꝑ qd̃ soliũ siũ nebulã suã ds̃ asꝑgere
d̃r: qr intiisibilis manens. occulta suiper
nos udicia exerit ut ⁊ fiat in promptis
qd̃ uid̾e possimꝰ. ⁊ tñ origo facti lateat in
abditis. ut cur fiat nescire debeamus.
aqͥs: usq clũ fimant᷑ lux ⁊ tenebre. Quia

Expanded text:
virtutes accipimus, ipsis quippe velut sedi regiae praesidet, sui nobis 550 solii vultum tenet, quia quandiu in hac mortali carne subsistimus, quae quantaque sint illa Angelorum ministeria non videmus. Et expandit super illud nebulam suam, quia procul dubio et cor nostrum ad quaerendum sublevat, et tamen occulta moderatione agitur, ut ipsa requisitionis suae immensitate reprimatur. Unde scriptum est: Dedit abyssus vocem suam, ab altitudine phantasiae suae . Exclamare enim mens humana in admiratione compellitur, dum in altitudine considerationis in requisitionibus suis eo ipso quo latius extendit Vel certe quia solium Dei, ipsi nos Super quod solium suum nebulam suam Deus aspergere dicitur, quia invisibilis manens, occulta super nos judicia exerit, ut et fiat in promptis quod videre possimus, et tamen origo facti lateat in abditis, ut cur fiat nescire debeamus. aquis, usque dum finiantur lux et tenebrae. - A
Abbreviated transcription (Latin):
adu̾sũ pͥncipẽ ꝑsaꝵ. cũ nl. egrederer ap¬
paruit pͥnceps grecoꝵ adueniens. Qs
itaq alios pͥncipes gentiũ nͥ angłos ap¬
pellat: qͥ sͥ resistere exeunti potuissent
Que gͦ ẽẽ pax in sublimibꝰ potest᷑. sunt̃
ipsos qͦ angłicos sp̃c p̃liandi certam̃
agit᷑. qͥ semꝑ ꝯspectui ueritacis assistuii:
S qr certa angłoꝵ minist̾ia dispensandis
singłis qͥbusq gentibꝰ st̃ p̾lata: cũ subiec¬
toꝵ mores adũsũ seuicissim p̃positorum
spũũ opẽ merent᷑: ipsi qͥ p̃sunt sp̃e ꝯtra¬

Expanded text:
er, apparuit princeps Graecorum adveniens . Quos itaque alios principes gentium, nisi angelos appellat, qui sibi resistere exeunti potuissent? Quae ergo esse pax in sublimibus potest, si inter ipsos quoque angelicos spiritus praeliandi certamen agitur, qui semper conspectui veritatis assistunt? Sed quia certa angelorum ministeria dispensandis singulis quibusque gentibus sunt praelata, cum subjectorum mores adversum se vicissim praepositorum spirituum opem merentur, ipsi qui praesunt spir
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯditons ñ reducit᷑: quisqͥs usq ad finẽ
tute niciis subingatur. Nã si hc superm
respectꝰ memoria tangeret: ꝓculdubio
ab iniqͥtate reuocaret. Eiꝰ qͣrtippe m̾ita
exigunt: ut funditꝰ ab autoris recorda¬
test᷑: qͦ pacto recordari pocest: S qr eos
buit: &e obliuisci cũ in culpa derelinqͥt.
S q cuncta pensat. cuncta sine intͥmis.¬
sionis ali̾natiõe ꝯsid̾at᷑: & recordat᷑ bonoꝵ¬

Expanded text:
ditoris non reducitur, quisquis usque ad finem vitae vitiis subjugatur. Nam si hunc superni respectus memoria tangeret, procul dubio ab iniquitate revocaret. Ejus quippe merita exigunt, ut funditus ab auctoris recordatest, quo pacto recordari potest? Sed quia eos buit, et oblivisci cum in culpa derelinquit. Omnipotens Deus cuncta pensat, cuncta sine intermissionis alternatione considerat, et recordatur bono
Abbreviated transcription (Latin):
p̃dicator erroris. dũ plebẽ extra unita¬
tẽ eccle positã cdocet ꝓfecto sterilẽ.⁊
eã q̃ parere ñ ualet pascit: qr ei usũ
si laboris impendit. q̃ spñales fructꝰ
nequaꝗͣ redctit. Bene ã iudue ñ facit:

Expanded text:
dicator erroris dum plebem extra unitatem Ecclesiae positam docet, profecto sterilem, et eam quae parere non valet, pascit; quia ei usum sui laboris impendit, quae spiritales fructus nequaquam reddit. Bene autem viduae non facit,
Abbreviated transcription (Latin):
census. nec ea que dͥ st̃ in infumis Nunctades¬
piciat: &e hec apd̃ semet ip̃m recte ordinanꝰ sũ
moꝵ amore tuscendat. Sollerti gͦ cura ꝓuiden¬
dũ ẽ. ne carnis gr̃a subrepat: atq a recto itin̾e
cordis gressũ deflectat: ne uim suꝑn amcris
ĩpecliat: & surgeritẽ & mentẽ suꝑ imposito
pondere deorsũ p̃mat. Sic c enĩ quisꝙ ꝓpmqͦ¬

Expanded text:
ec ea quae sibi sunt in infimis conjuncta despiciat, et haec apud semetipsum recte ordinans, summo cum amore transcendat. Solerti ergo cura studendum est ne carnis gratia subrepat, atque a recto itinere cordis gressum, deflectat, ne donum superni amoris impediat et surgentem mentem superimposito pondere deorsum premat. Sic enim quisq
Abbreviated transcription (Latin):
quo du̾cit᷑ nesciat : e carnis iue ileceb̾s selt
ibent̾ subdat. Aliqñ ũ pri desideria carnis aul¬
uunit. e post longũ usũ illiciti oꝑis ocłm cordi
ip̃m quod agit diiudicans. carnis sue delectatio¬
ne suꝑat᷑. Qͥa enĩ plerũq priꝰ ocłs ꝯtẽplationis
aborib amnꝰ subiugat᷑: testat᷑ sanson ab allo¬
philis captꝰ qui postquã ocłos ꝑdidit. ad molã
deputatꝰ ẽ: qͥa nimitũ maligni sp̃s postꝙͣ tẽptati¬
ont̃ stimłis intꝰ aciẽ. dcẽplationis esfodiunt. foris
corde retinet᷑. ꝓpħa ieremias insinuat: qͥ dũ sede¬
hie captiuitatẽ narrat :ordinẽ captiuitatis mt̾¬

Expanded text:
a quo ducitur nesciat, et carnis suae illecebris sese a quo ducitur nesciat, et carnis suae illecebris sese libenter subdat. Aliquando vero prius desideria carnis ebulliunt, et post longum usum illiciti operis, oculum cordis ipsum quod agit dijudicans, carnis suae delectatione superatur. Quia enim plerumque prius oculus contemplationis aboribus fatigatur, testatur Samson ab Allophylis captus, qui postquam oculos perdidit, ad molam deputatus est, quia nimirum maligni spiritus, postquam tentationum stimulis intus aciem contemplationis effodiunt, foras corde retinetur, propheta Jeremias insinuat, qui dum Sedechiae captivitatem narrat, ordinem capti
Abbreviated transcription (Latin):
ut diximꝰ gula dicit. Si abundanti alm̃to cor¬
pus non reficis: in nullo utili labore subsistẽ
Cũꝙ m̃tẽ ꝑ desideria carnis accendit: mox qͥꝗ
luxurie̾ u̾ba ꝓpͥe suggestioniᷤᷤ facit. dicens. di
misceri ds homines corporalit̾ nollet: m̃bra
ip̃a coeundi apta usib ñ fecisset. Cũq hec qͣsi
ex ratione suggerit: m̃tẽ ad libiduus effrena¬
tionẽ thit. Que sepe dep̃hensa patrocinũ mox
fallacie & negationis inqͥrit: reãꝙ se eẽ ñ esti¬
mat si m̃tiendo ugtã defendat. Silosꝰ gͦ alt̾ ad
alterũ clamat: qñ sub aliqͣ ratiocinandi sp̃e.
ꝑu̾sã m̃tẽ. culpa subsequens ex occasione cul¬
pilosi dũant᷑. Sicꝙ fit ut semꝑ se gressuĩ sem¬
te deteriꝰ inuoluant: dũ m̃tẽ reprobã culpaꝑ
culpã ligat. S int̾ hec sciendũ ẽ. qͦd aliqũ priꝰ
ocłs intellectus obtundit᷑: & postmodũ captꝰ
animꝰ ꝑ exteriora desideria uagat᷑: ut ceca menᷤ

Expanded text:
ut diximus, gula dicit: Si abundanti cibo vel alimento corut diximus, gula dicit: Si abundanti cibo vel alimento corpus non reficis, in nullo utili labore subsistis. Cumque mentem per desideria carnis accenderit, mox quoque luxuria verba propria suggestionis facit, dicens: Si misceri Deus homines corporaliter nollet, membra ipsa coeundi apta usibus non fecisset. Cumque haec quasi ex ratione suggerit, mentem ad libidinum effrenationem trahit; quae saepe deprehensa patrocinium mox fallaciae, et negationis inquirit; reamque se esse non aestimat, si mentiendo vitam defendat. Pilosus ergo alter ad alterum clamat, quando sub aliqua ratiocinandi specie perversam mentem culpa subsequens ex occasione culpilosi dominantur. Sicque fit ut semper se gressuum semitae deterius involvant, dum mentem reprobam culpa per culpam liorum intellectus obtunditur, et postmodum captus animus per exteriora desideria vagatur, ut caeca mens
Abbreviated transcription (Latin):
eis ad uotũ deseruiunt ⁊ qͥs de his gaud̾e ospi¬
ciunt que flere debuert̃. Ubi apte subungit᷑.
Et pilosus clamabit alt̾ ad altim. Q nãce alii
pilosi appellatione sigurant᷑: nͥ hii qͦs greci pa
nos. latimi uͦ incubos uocant: Quoꝵ nimirũ
forma ab hũana esfigie incipit᷑: s bestiali extre¬
nitate t̾minat᷑. Pilosi gͦ nõie cuiꝰlibet peccati
asꝑitas designat᷑: qͥd & siqͣndo qͣsi ab optentura¬
tionis incipit: semꝑ tñ ad urrationabiles motꝰ
tendit. Et quasi hõ in bestiã desinit: dũ culpas
ꝑ rationis imaginẽ inchoans usꝙ ad irtatio¬
nabilem effectũ tͣhit. Nã sepe edendi delectatio
seruit gule: & seriire se sumilat indigentie na¬
ture. Cũꝙ uentrẽ in ingluuiẽ extendit: m̃bra
in luxuriã m̾ͥgit. Pilosus aũt alt̾ ad altmn cla¬
mat. cũ ꝑpetrata neqͥcia. ad ꝑpetͣndã aliã uocat
&e qͣsi qͣlam cognationis uoce cõmissa iã culpa

Expanded text:
eis ad votum deserviunt, quos de his gaudere conspieis ad votum deserviunt, quos de his gaudere conspiciunt, quae flere debuerunt. Ubi aperte subjungitur: Et pilosus clamabit alter ad alterum. Qui namque alii pilosi appellatione figurantur, nisi hi quos Graeci Panas Latini vero incubos vocant? quorum nimirum forma ab humana effigie incipitur, sed bestiali extremitate terminatur. Pilosi ergo nomine cujuslibet peccati asperitas designatur; quod si quando quasi obtentu rationis incipit, semper tamen ad irrationales motus tendit. Et quasi hper rationis imaginem inchoans usque ad irrationabiles effectus trahit. Nam saepe edendi delectatio servit gulae, et servire se simulat necessitati naturae, cumque ventrem ingluvies extenderit, membra in luxuriam erigit. Pilosus ergo alter ad alterum clamat, cum perpetrata nequitia ad perpetrandam nequitquadam cognationis voce, commissa jam culpa,
Abbreviated transcription (Latin):
Strutio quippe spẽm uolandi ht̃. s usũ uolan¬
di ñ ht̃: qͥa ce hypocrisis cunctis intuentib ima
tio pascit᷑ : q̃uia ce latens malicia callide tegit᷑.
& intuentiũ ocłis simłatio bonitatis antefert᷑.
Qͥd uͦ onocentauroꝵ nõie nͥ ce lubrici sigurant᷑¬
& elati: Greco qͥppe eloqͥo onos asinꝰ cłr : ce ap¬
pellatione asmi luxuria designat᷑: ꝓpha attaĩ¬
tante qͥ ait. ut carnes asinoꝵ carnes eoꝵ san¬
ri aũt uocabulo ceriux suꝑbie demonstrat᷑.¬
sicut uoce dñica de uideis suꝑbientib ꝑ psa¬
mistã dr. Tauri pingues obsedert̃ me. Onoceu¬
tauri gͦ st̃: qͥ subiecti luxurie uiciis. inde cerux̃
erigunt. im̃ hũiliari debuert̃. Qͥ carnis sue uo¬
luptatib seruientes. expulsa longe uerecundia
ñ solũ se amitt̃e rectitudinẽ ñ dolent: s adhrit¬
cẽ de oꝑe. ꝯfusionis gaudent. Onocentautis
aũt demonia occurit: qͥa maligni sp̃s ualde

Expanded text:
Struthio quippe, speciem volandi habet, sed usum volanStruthio quippe, speciem volandi habet, sed usum volandi non habet, quia et hypocrisis cunctis intuentibus imathio pascitur: quia et latens malitia callide tegitur, et intuentium oculis simulatio bonitatis antefertur. Qui vero onocentaurorum nomine nisi lubrici figurantur et elati? Greco quippe eloquio onos asinus dicitur, et appellatione asini luxuria designatur, propheta attestante, qui ait: ut carnes asinorum carnes eorum. Tauri autsicut voce Dominica de Judaeis superbientibus per Psalmistam dicitur: Tauri pingues obsederunt me . Onocentauri ergo sunt qui, subjecti luxuriae vitiis, inde cervicem erigunt, unde humiliare debuerunt; quia carnis suae voluptatibus servientes, expulsa longe verecundia, non solum se amittere rectitudinem non dolent, sed adhuc etiam de opere confusionis gaudent. Onocentauris autem daemonia occurrunt, quia maligni spiritus valde
Abbreviated transcription (Latin):
sub dñii uire recipiunt: atq ad uindictã sibi
uicissim tͣdunt. Puersi itaq inuolute st̃ gres¬
suũ semite: qͥa ce si deuicta una neqͥcia pedẽ
leuant: regnarite tñ altera. hunc in ea cẽ quã
deuicerant ĩplicant. Aliqñ uͦ inuolutis gres¬
suũ semitis. & nulla culpa deuincit᷑: ce alia¬
ꝑ aliã ꝑpetrat᷑. Nã sepe furto negationis falla¬
cia uingit᷑. & sepe culpa fallacie. ꝑuirii reatu
cumulat᷑. Sepe quodlibet uiciũ ĩpudenti p̃¬
sũptione cõmittit᷑. & sepe qͦd om̃i culpa fit gͣri
cẽ de cõmisso uitio suꝑbit᷑. lã qͣmiuis de iuirtitte
nasci elauo soleat: ñnũꝙͣ tñ stulta mens de ꝑpe¬
trata se neqͥcia exaltat. S cũ culpa cłpe adrungit᷑:
qͥd aliud ꝙͣ inuolutis semitis atꝙ innodatis
bile draconũ ce pascua strutionũ: ꝙ occurrent
demonia onocentauris: ce pilosꝰ clamabit alt̾
ad alterũ. Qͥd nãq ꝑ dracones nͥ malicia:. Ed
uͦ strutionũ nõie nisi ypochrisis designat᷑:

Expanded text:
t, atque ut vinctum sibi vicissim tradunt. Perversis itaque involutae sunt gressuum semitae; quia etsi devicta una nequitia pedem levant, remanente tamen altera, hunc in ea etiam quam devicerant, implicant. Aliquando vero involutis gressuum semitis, et una culpa non devincitur, et alia perpetratur. Nam saepe furto negationis fallacia jungitur, et saepe culpa fallaciae perjurii reatu cumulatur. Saepe quodlibet vitium impudenti praesumptione committitur; et saepe quod omni culpa fit gravius etiam de commisso vitio superbitur. Nam quamvis de virtute nasci elatio soleat, nonnunquam tamen stulta mens de perpetrata a se nequitia exaltat. Sed cum culpa adjungitur, quid aliud quam involutis semitis atque innodatis bile draconum, et pascua struthionum: et occurren daemonia onocentauris, et pilosus clamabit alter ad alvero struthionum nomine nisi hypocrisis designatur?
Abbreviated transcription (Latin):
parcat. Ac si aꝑte diceret᷑ Qͥa ideo hic qͥbdã par¬
cit. ut eos in ꝑpetuũ feriat: ideo hic me feriat
ut ñ parcendo inꝑpetuũ parcat. Exafflictione
enĩ ꝯsolor: qͥa cortuptionis hũane putredinẽ
sciens. ad spẽ salutis ex uuln̾e certus reddor
Qd qͥa ñ tur̃ati. s humili mente elidit: sub¬
ningendo ut p̃dixiniꝰ patefecit dicens. Nec ꝯtͣdi¬
cã sermonib sc̃i. Plerũq ad nos u̾ba dei ñ ft̃ dic
raret. S qͥd de ꝑcussore suo sentiat indicat. qͥsẽ¬
iã cliximꝰ quẽ ferientẽ tolerat. sc̃m uocat. d̾eqͥ¬

Expanded text:
parcat. Ac si aperte diceretur: Qui ideo hic quibusdam parparcat. Ac si aperte diceretur: Qui ideo hic quibusdam parcit, ut eos in perpetuum feriat; ideo hic me feriat, ut non parcendo, in perpetuum parcat. Ex afflictione enim me consolor, quia corruptionis humanae putredinem sciens, ad spem salutis ex vulnere certus reddor. Quod quia non tumenti sed humili mente edidit, subjungendo, ut praediximus, patefacit, dicens: CAraret. Sed quid de percussore suo sentiat indicat, quem enim ferientem tolerat, sanctum vocat. Seq
Abbreviated transcription (Latin):
uia. hoste ex insidiis erũpente. sua eã deteriꝰ se¬
curitas sternat. Hinc psalmista aic. Pba me
dñe ce tẽpta me. Hinc trm dicit. Ego ad flagel¬
la paratus sũ. Qͥa enĩ sc̃ẽ m̃tes sue corruptio¬
nis uuluꝰ sine putredine ñ ẽẽ ꝯsiderant libent̾
se sub manu medici ad sectiones parant: ut
occidebat. Unde qr adhuc subdit᷑. Et hec mͥ sit
solatio:ut affligens me dolore ñ parcat. Elec¬
ti quiq cũ ꝑpetiasse se illicita nouert̃. s ꝑsccu¬
tantes inueniunt. qͥa nulla ꝓ illicitis adu̾sa
ꝑpessi st̃. uii ĩmense formidinis tabescunt: pauo¬
re estuant: sinistris agitati suspicionib laborant:
ne in et̾nũ se gr̃a deseruerit. qͦs in p̃senti uita
mali sui recͥbutio nulla custodit. Timent ne ul-¬
tio que suspendit᷑: grauior in fine seruet᷑. feri¬
ri pat̾na correptione desid̾ant: & dolorẽ uulne¬
tis medicamima salutis putant. Recte gͥ nc̃ clt.

Expanded text:
via, hoste ex insidiis erumpente, sua eamdem deterius sevia, hoste ex insidiis erumpente, sua eamdem deterius securitas sternat. Hinc Psalmista ait: Proba me, Domine, et tenta me . Hinc iterum dicit: Ego ad flagella paratus sum . Quia enim sancti mentis suae correptionis vulnus se sub manu medici ad sectiones parant; ut occidebat. Unde et adhuc subditur: « Haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat. » Electi quique, cum perpetrasse se illicita noverunt, sed prescrutantes inveniunt, quia nulla pro illicitis adversa perpessi sunt; vi immensae formidinis tabescunt, pavore aestuant, sinistris agitati suspicionibus laborant; ne in aeternum se Dei gratia deseruerit, quos in praesenti vita mali sui retio quae suspenditur gravior in fine servetur; feriri paterna correptione desiderant, et dolorem vulneris medicamina salutis putant. Recte ergo nunc di
Abbreviated transcription (Latin):
desmat: ne desertũ me aduerlario ad ꝯttitio¬
nẽ tradat. Uñ & apte subdit᷑. Soluat manum¬
suã: & succidat me. Sepe nãq fiducia longe
ꝓsꝑitatis inflati. in quodã statu elationis eti¬
giur: cũq nos extolli conditor ospicit. s amo¬
rẽ suũ erga nos ꝑ uerbera ñ exercet: quasi ad fe¬
rienda nostra uitia manũ ligatã tenet. An ñ af¬
fectus sui manũ ligauerat. cũ peccanti popło
subiungit᷑ &e succidat me. Cũ enĩ securos nos
ac de uͥtutũ afluentia elatos repentinꝰ ut̃ flagel¬
li dolor. uł infirmitatis tẽptatio ꝑcutit : ꝑtinꝰ
ab status su uertice. m̃tis nr̃e elatio succisa ca¬
dit. ut de semet ip̃a nicħ audeat: s infirmitatiᷤ
sue ictu ꝓstrata. manũ leuantis querat. Hinc
ẽ qͦd sc̃i uiri cũ de occulta erga se dispositione
petunt: flageslari ꝯcupisc̃t̃: qͣtuiꝰ incautã m̃tẽ
metus ce dolor erudiat: ne in hac ꝑegͥnationis

Expanded text:
desinat, ne desertum me adversario ad contdesinat, ne desertum me adversario ad contnem tradat. Unde et apte subditur: CAPUsuam, et succidat me. » Saepe namque fiducia longae prosperitatis inflati, in quodam statu elationis erigimur. Cumque nos extolli Conditor conspicit, si amorem suum erga nos per verbera non exercet, quasi ad ferienda nostra vitia manum ligatam tenet. An non affectu sui manum ligaverat, cum peccanti populosubjungitur: « Et succidat me. » Cum enim securos nos, ac de virtutum affluentia elatos repentinus vel flagelli dolor, vel infirmitatis tentatio percutit, protinus ab status sui vertice mentis ndit, ut de semetipsa nihil audeat, sed, infirmitatis suae ictu prostrata, manum levantis quaerat. Hinc est quod sancti viri cum de occulta erga se dispositione petunt, flagellari concupiscunt, quatenus incautam mentem metus et dolor erudiat, ne in hac peregrinationis
Abbreviated transcription (Latin):
ia diẽ. Sc̃s g uir qui appropinqͣresdeo cẽ ꝑ flagel¬
la desiderat: ꝑ sp̃m hũilitatis dicat. Qͥ cepit: ip̃e
me ꝯterat. Plerũq enĩ uitioꝵ ꝯtritionẽ in nobi
agere dñs nnchoat: s cũ mens ex ip̃o exordio ꝓuec¬
tus extollit᷑: cũꝙ se iam qͣsi de iurtutib erigit̃. se¬
uienti. dtͣ se aduersario aditũ pandit: qͥ cordis in¬
tua penet᷑ns. om̃e qͦd in ed de studio bone o¬
ꝑationis inuenerit ꝯfringit: tantoꝙ se uehem̃tiꝰ
m eiꝰ ꝯfractione exhibet: qͣnto ce gͣuiꝰ qͥa uł ad mo¬
dicũ fuerat ꝓuectꝰ dolet. Uñ ce teste eungelio
uoce uitatis ad neglectã domtĩ. ꝯicĩe sp̃s qui solꝰ
exist: cũ sp̃itib septe redit. Ne gͦ post duimne correp¬
tionis exordia antiquus hostis fubripiat. atq
ad u̾tutũ ꝯfractionẽ tͣhat. sc̃s uir ogrue exorat
dicens. Q cepit: ip̃e me. ꝯterat. Ac si aꝑte dicat.
hoc quod in me exorsus ẽ. ꝑficere feriendo ñ

Expanded text:
igitur vir, qui appropinquare Deo etiam per flagella desiderat, per spiritum humilitatis dicat: « Qui coepit, ipse me conterat . » Plerumque enim vitiorum contritionem in nobis Dominus agere inchoat. Sed cum mens ex ipso exordio profectus extollitur, cumque se jam quasi de virtutibus erigit, saevienti contra se adversario aditum pandit: qui cordis intima penetrans, omne quod in ea de studio bonae inchoationis invenerit, confringit; tantoque se vehementius in ejus confractione exhibet, quanto et gravius, quia vel ad modicum fuerat projectus, dolet. Unde et teste Evangelio, et voce Veritatis , ad negleexiit cum spiritibus septem redit . Ne ergo post divinae correptionis exordia antiquus hostis subripiat, atque ad virtutum confractionem trahat, sanctus vir congrue exorat, dicens: Qui coepit, ipse me conterat. Ac si aperte didicat: Hoc, quod in me exorsus est perficere feriendo non
Abbreviated transcription (Latin):
quiꝰ dtͣ auctorẽ erigit: q̃nto hunc nec piũ in
salite. ꝓpͥa. nec iustũ in alieno uuln̾e agnos¬
cit. Intuendũ uͦ ẽ. qͦd b̃s iob sic sua loqͥt᷑: ut to¬
tiꝰ quoꝙ electi ppłi ꝑ eũ uita signet᷑. Qa enĩ eiꝰdẽ
ppłi menbrũ ẽ: cũ que ip̃e patit᷑ narrat ⁊ ea cẽ

Expanded text:
quius contra auctorem erigit, quanto hunc nec pium in quius contra auctorem erigit, quanto hunc nec pium in salute propria, nec justum in alieno vulnere agnoscit. Intuendum vero est quod beatus Job sic sua loquitur, ut totius quoque electi populi per eum vita signetur. Quia enim ejusdem populi membrum est, cum quae ipse
Abbreviated transcription (Latin):
dit. Iã plerũꝙ ip̃i nos miseros insecunt᷑. qͥ feli¬
ces sine cõparatione coluert̃. Cũ enĩ qͥs positꝰ
an ꝑsona diligat᷑. Amissio aũt felicitatis: int̾¬
rogat iuim dilectionis. Uñ bene qͥdã sapiens
dixit. Non agnoscit᷑ in bonis amicus: e ñ abs¬
condit᷑ in malis inimicus. Nec ꝓsꝑitas quippe
amicũ indicat. nec adũsitas inunicũ celat: qͥa
& ille sepe ꝑsꝑitatis nr̃e reuerentia degit᷑: & iste
ex ꝯfidentia adu̾sitatis aꝑtr᷑. Uit gͥ iustus in¬
flagellis posit᷑ꝰ dicat. qͥ toiuit ab amico suo mi¬
scd̾am. timorẽ dm̃i derelinqͥt: qͥa imirũ qͥ ex
adu̾sitate ꝓximũ despicit: aꝑte ꝯumcit᷑. quod
hunc in ꝓsꝑis ñ amauit. Et cũ omp̃s ds ideo
qͦs dã ꝑcutiat. ut & ꝑcussos erudiat. & ñ ꝑcussi
occasionẽ boni oꝑis p̃beat : qͥsqͥs ꝑcussũ despi¬
cit. occasionẽ a se uͥtutis repeslit: ce tanto se ne¬

Expanded text:
dit. Nam plerumque ipsi vos miseros insequuntur, qui felidit. Nam plerumque ipsi vos miseros insequuntur, qui felices sine comparatione coluerunt. Cum enim quis positus an persona diligatur. Amissio autem felicitatis interrogat vim dilectionis. Unde bene quidam sapiens dixit: Non agnoscitur in bonis amicus, et non agnoscitur in malis inimicus. Non prosperitas quippe amicum indicat, nec adversitas inimicum celat. Quia et ille saepe prosperitatis nostrae reverentia tegitur; et iste ex confidentia suo misericordiam, timorem Domini derelinquit, quia nimirum qui ex adversitate proximum despicit, aperte convincitur quod hunc in prosperis non amavit. Et cum omnipotens Deus ideo quosdam percutiat, ut et percussos erudiat, et non percussis occasionem boni operis praebeat, quisquis percussum despicit, occasionem a se virtutis repellit; et tanto se ne
Abbreviated transcription (Latin):
mare deũ negligit: ꝓfecto diligere ꝓeñe nes-¬
cit. Et t̾c pleniꝰ in dei dilectione ꝓficimꝰ᷑ si ineiꝰ¬
dem dilectionis gremio priꝰꝓximi caritate lac¬
tam. Qa enĩ amor dei amorẽ ꝓxrii generat:
dictutus ꝑ legẽ dñs diliges ꝓxͣiũ tuũ. p̃misit
dicens. piliges dñm deũ tuum: ut scilicet int̾ra
pectoris nt̃i priꝰ amoris sui radiçẽ figeret : qͣtmꝰ
ꝑ ramos postmodũ dilectio frat̾na gerramaret.
Et tursũ qͥa amor di ex ꝓximni amore coalescit:
sirũ quẽ uidet ⁊ cdeũ quẽ ñ uidet quom potest di¬
ligere: Que tñ diuina dilectio ꝑ timorem nasci¬
tut: s in affectũ crescendo ꝑmutat᷑. Sepe uero
omp̃s łs̃. ut qͣntũ qͥsꝙ: a caritate eiꝰ ac ꝓximi
longe sit. uł in ea qͣntũ ꝓfeci̾t innotescat ⁊ mirro
orcline cuncta dispensans. alios flagellis depͥ¬
mit. alios suiccessib fultit: ce cũ qͦscla tẽporalit᷑
deserit. in quoꝵcłã cordib qͦd malum latet osten¬

Expanded text:
ligit, profecto diligere proximum nescit. Et tunc plenius in Dei dilectione proficimus, si in ejusdem dilectionis gremio prius proximi charitate lactamur. Quia enim amor Dei amorem proximi generat, dicturus per legem Dominus: Diliges proximum, praemisit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ; ut scilicet in terra pectoris nostri prius aper ramos postmodum dilectio fraterna germinaret. Et rursum, quia amor Dei proximi amore coalescit, suum, quem videt, Deum, quem non videt, quomodo potest diligere? » Quae tamen divina dilectio per timorem nascitur, sed in affectu crescendo permutatur. Saepe vero omnipotens Deus ut quantum quisque a charitate ejus ac proximi longe sit, vel in ea quantum profecerit innotescat, miro ordine cuncta dispensans, alios flagellis deprimit, alios successibus fulcit. Et cum quosdam temporaliter deserit, in quorumdam cordibus quod malum lateat, osten
Abbreviated transcription (Latin):
ñ potest meus ẽẽ discipłs. Quo in loco uidelicet
dũ ꝓpinquoꝵ odio anme qͦq nr̃e odiũ subi¬
fertur: patent̾ ostendit᷑ qͥa sic ꝓpinqͦs sic̃ nosmet¬
ip̃os odio habere precipunͣ. ut hos ad et̾na rapi¬
entes. eoꝵq carnalẽ grãm cũ prepedit postpo¬
nentes discamꝰ tẽperata eos discretionis arte
cẽ duement̾ diligere. &e salubͣt odio hab̾e: qͣtiꝰ
sic sciat ꝑ amorẽ odiũ surgere. ut ualeamꝰ eõ

Expanded text:
n potest meus esse discipulus. Quo in loco videlicet, dum propinquorum odio animae quoque nostrae odium subinfertur, patenter ostenditur quia sic propinquos sicut nosmetipsos odio habere praecipimur, ut hos ad aeterna rapientes, eorumque carnalem gratiam, cum praepedit, postponentes, discamus temperata eos discretionis arte, et convenienter diligere et salubriter odio habere, quatenus sic sciat per amorem odium surgere, ut
Abbreviated transcription (Latin):
suoꝵ ꝯsciꝰ ea que possidet indigentib iã lar¬
giri desiderat: s tñ ne datis reb egeat ip̃e for¬
midat. Cũꝙ carnis subsidia resetuando rre¬
pidus ĩparat ab alim̃tis miscd̃e animã necat:
&e cũ pati in t̾ra inopiã metuit: et̾nã sibi abun¬
daniã suꝑne refectionis abscidit. Recte g̃ dr qͥ¬
tiunent primnã uruet suꝑ eos nix: qͥa qͥ dculcan¬
da abinfimis metuunt. a sũmis metuenda pa¬
tiuit᷑: &e cũ tͤnsire nolunt qͦd calcare poterant.
nuliciũ de suꝑnis excipiunt. qͦd tolerare neqͣ¬
quã posst᷑. S hec agertes: mundi głam tẽporab̾r
optinent. Qd aũt tẽpore uocationis sue factu

Expanded text:
us, ea quae possidet, indigentibus jam largiri desiderat, sed tamen ne datis rebus egeat, ipse formidat Cumque carnis subsidia reservando trepidus praeparat, ab alimentis misericordiae animam necat. Et cum pati in terra inopiam metuit, aeternam sibi abundantiam supernaetiment pruinam, irruit super eos nix, quia qui conculcanda ab infimis metuunt, a summis metuenda patiuntur; et cum transire nolunt quod calcare poterant, judicium de supernis excipiunt, quod tolerare nequaquam possunt. Sed haec agentes, mundi gloriam temporaliter obtinent. Quid autem tempore vocationis suae fa
Abbreviated transcription (Latin):
tis ocłos trucidat: qͥa sepe sicbona oꝑa int̾ficit.
ut hec se amit̾e ip̃e qui captus ẽ dolens cernat
Nã genit pletũꝙ animꝰ: ce tñ carnis sue delecta¬
tionib uictꝰ. bona que genuit amaus ꝑdit: ce ea
que patit᷑ dãpna ꝯsiderat: ñ tñ uͥtutis brachiũ ꝯtͣ
tegẽ babysonis leuat. Sdũ uidens neqͥcie ꝑpeiͣti¬
qͦꝙ rationis lumine pͥuet᷑. Uñ babylonis rex ex¬
tinctis priꝰ filus. sedechie ocłos eruit: qͥa malignꝰ
sp̃s subductis priꝰ bonis oꝑib. post ce intelligente¬
blata quippe: młta hec int̾p̃tat᷑. Ei enĩ qñq &e lum̃¬

Expanded text:
tis oculos trucidat, quia saepe sic bona opera interficit ut haec se amittere ipse qui captus est dolens cernat. Nam bona gignit plerumque animus, et tamen carnis suae delectationibus victus bona quae genuit amans perdit, et quae patitur damna considerat, nec tamen virtutis brachium contra regem Babylonium levat. Sedquoque hominis lumine privetur. Unde Babylonis rex, extinctis prius filiis, Sedeciae oculos eruit; quia malignus spiritus, subductis prius bonis operibus, et lumen intelligentblatha
Abbreviated transcription (Latin):
de t̾rore uenturi iudicis ex et̾na aĩadũsione for¬
midamtꝰ. Unde ꝓtinꝰ subinfert᷑. Et t̾rores militant
contͣ me. Debet tam̃ a dolore ce metu animꝰ excuti:
&e ad sola et̾ne patrie desideria extencli.Tcenim
nobilitatẽ regenerationis nr̃e ostendimꝰ. sieũ ut
patrẽ diligimꝰ. quẽ ñc seruili mente ut dñm for¬
formidinis mens electi postponat: in iurtute se
amoris exerreat ⁊ renouationis sue dignitatẽ de¬
sideret: ad ꝯditoris sui sp̃em anhelet: quẽ qͦusg
ꝯspicere ñ ualet et̾nitatẽ eiꝰ necesse ẽ. idest intrua
cibũ suũ esuriens expectet. Uñ &e apte subdit᷑. Il¬

Expanded text:
enturi judicis ex aeterna animadversione formidamus. Unde protinus subinfertur: Et terrores Domini militant contra me. Debet tamen a metu et dolore animus excuti, et ad sola aeternae patriae desideria extendi. Tunc enim nobilitatem nostrae regenerationis ostendimus, si eum ut patrem diligimus, quem nunc servili mente ut dominum forformidinis mens electi postponat, in virtute se amoris exerceat, renovationis suae dignitatem desideret, et ad conditoris sui speciem anhelet: quem quousque conspicere non valet, aeternitatem ejus necesse est, id est, intimum cibum suum esuriens exspectet.
Abbreviated transcription (Latin):
infirmũ se in semet ip̃o insinuat: ab maioris ad¬
huc fortitudinis meritũ quom cẽ a ꝓximis desti¬
tuat᷑. adiungat. Sequit᷑. Necessarii quoq mei re¬
cessect̃ a me. S ecce despectus exteriꝰ. intꝰ solio iu¬
dicii p̃sidet. Nã cũ derelictũ seasserit: ꝓtinꝰ ad sen¬
tertiã erũpit dicens. Ꝙ tollit ab amico sus mi¬
nõte nisi quilibet ꝓximiꝰ designat᷑: qͥ eo nobiᷤᷤ
fidelit̾ utłigit᷑. quo ꝑcepto nc a nobis bono oꝑe
ad optinendã post et̾nã patã ueracit᷑ auciliat᷑:
Qa aũt duo sunt p̃cepta caritatis. dei indelicet

Expanded text:
infirmum se in semetipso insinuat, ad majoris adinfirmum se in semetipso insinuat, ad majoris adhuc fortitudinis meritum, quomodo etiam a proximis destituatur adjungat,--IBID.:-- Necessarii quoque mei recesserunt a me. Sed ecce despectus exterius, intus solio judicii praesidet. Nam cum derelictum se asserit, protinus ad sententiam erumpit, dicensnomine, nisi quilibet proximus designatur, qui eo nobis fideliter jungitur, quo percepto nunc a nobis bono opere ad obtinendam post aeternam patriam veraciter auxiliatur? » Quia autem duo sunt praecepta charitatis, Dei vid
Abbreviated transcription (Latin):
qͥa nec more lapidũ ita obduru. ut sub ꝑcus¬
sionis stimulo a ministecio ꝯfessionis obmu¬
descã:. nec rursũ qͣsi es uocẽ. ꝯfessionis resono.
& sensũ uocis ignoro. S qͥa ad ofessionẽ. reꝓ¬
bi debilit̾ fortes st̃. electi aũt ualent̾ ificmi᷑
b̃s iob dũ fortẽ se ꝑ insaniã ñ eẽ asserit. fortẽ
atroget. potent᷑ ad mortẽ currat. Plerũꝙ enĩ untꝰ
habita deceriꝰ qͣm si deesset int̾sicit: qͥa dũ ad sui
dfidentiã mentẽ erigit hanc eaadẽ elationis gla¬
dio t̃nsfigit. Cũꝙ eã qͣsi roborando uiuificat. ele¬
uando necat: ad interitũ uidelicet ꝑthit: quã
ꝑ spem ꝓpriam ab int̾ne fortitudinis fiducia e¬
nellit. S quia b̃s iob ce iurtute pollet & in se¬
met ip̃o fiduciã ñ ht̃ ÷ atꝙ ut ita dixerĩ uires
infirmꝰ ht̃: apte subnngit dicens. Eoce ñ ẽ au¬
mꝰ recurrat. cũ in se sibi ẽẽ auxiliũ denegat. qͥa

Expanded text:
quia nec more 223 lapidum ita obdurui, ut sub percusquia nec more 223 lapidum ita obdurui, ut sub percussionis stimulo a ministerio confessionis obmutescam; nec rursus quasi aes vocem confessionis resono, et sensum vocis ignoro. Sed quia ad percussionem reprobi debiliter fortes sunt, electi autem valenter infirmi, beatus Job dum fortem se per insaniam non esse asserit, fortem arroget, potenter ad mortem currat. Plerumque enim virtus habita deterius quam si deesset interficit; quia dum ad sui confidentiam mentem erigit, hanc elationis gladio transfigit; cumque eam quasi roborando vivificat, elevando necat; ad interitum videlicet pertrahit quam per spem propriam ab internae fortitudinis fiducia evellit. Sed quia beatus Job et virtute pollet, et in semetipso fiduciam non habet, atque, ut ita dixerim, vires infirmus habet, apte subjungit, dicens: CAPUT imus recurrat, cum in se sibi esse auxilium denegat. Sed quia
Abbreviated transcription (Latin):
pides clarũ sonũ reddere nequeunt: es uͦ cũ ꝑ¬
cutit᷑ canorꝰ ualde sonitꝰ ex eius ꝑcustione for¬
mat᷑. Quod quia ut lapis uita caret: sensum
in sonttu ñ habet. Et st̃ ñnuilli qͥ lapidib simile.
ita ad pretatis precepta duruert̃: ut cũ eos ꝑcus¬
sio suꝑne aĩaduersionis examinat. nequaꝙͣ so¬
nitũ humilis ꝯfessions reddant. Qͥdã uͦ metal¬
lo eris in nullo discrepantes. cũ flagella suꝑne
ꝑcussionis accipiunt: pie ꝯfessionis sonitum
emiturat. S qͥa hũilitatis uoces ex corde ñ ꝓ¬
ferunt: ad statũ salutis reducti nescit̃ qͦd ꝓ¬
misert̃. Illi gͦ more lapidũ ꝑcussi nec uoces hñt:
isti aũt innullo. eris imitationẽ fuguit: qͥ in
ꝑcussione posici. bona que ñ sentiunt locunt᷑.
lli ad uenerationẽ ferientis &e uerba denegant:
cat. Nec fortitudo lapidũ foruitudo mea: nec
caro mea enea ẽ. Ac si aꝑte fateret᷑. Reꝓboꝵ¬
similitudinẽ sub discipline uerbere fugio⁊

Expanded text:
s clarum sonitum reddere nequeunt; aes vero cum percutitur, canorus valde sonitus ex ejus percussione formatur. Quod quia ut lapides vita caret, sensum in sonitu non habet. Et sunt nonnulli, qui lapidibus similes, ita ad pietatis praecepta duruerunt, ut cum eos percussio supernae animadversionis examinat, nequaquam sonitum humilis confessionis reddunt. Quidam vero metallo aeris in nullo discrepantes, cum flagella supernae percussionis, accipiunt, piae confessionis sonitum emittunt, sed quia humilitatis voces ex corde non proferunt, ad statum salutis reducti nesciunt quod promiserunt. Illi ergo more lapidum percussi, nec voces habent; isti autem in nullo aeris imitationem fugiunt, qui, in percussione positi, bona quae non sentiunt loquuntur. Illi venerationi ferientis et verba denegant; cat: Nec fortitudo lapidum fortitudo mea, nec caro mea aenea est. Ac si aperte fateatursimilitudinem sub disciplinae verbere fugio,
Abbreviated transcription (Latin):
fugat. S pletũq mens iusti ad tantũ se uittu¬
tis culmen extenlit. ut & apd̃ se in rnt̾ne ratio¬
nis aie p̃sideat: ce quoꝵdã foris stulticiã dole¬
rando du̾ttat. Qs enĩ ad fortia tͣhere nitim. eoꝵ
necesse ẽ. ut infirma toleremꝰ: qͥa nec iacentẽ eri¬
gio. ñ qł statiᷤ sui rectitudinẽ ꝑ cõpassionẽ flec¬
tit. Cũ uͦ aliene infirmitati cõpatim ualentiꝰ a
nr̃a roboram᷑: ut amore futuroꝵ mens ad p̃sen¬
tia adu̾sa se p̃paret ⁊ ce cruciatꝰ corporis qͦs time¬
bat expectet. Auctis nãꝙ desideriis celestib an¬
gustat᷑ ⁊cũꝙ et̾ne patͥe quanta sit dulcedo oside¬
rat: ꝑ ea p̃sentis uite amaritulines ardenter
amat. Unde post insulsi cibi fastidiũ. post ĩpos¬
sibilem mortis gustũ recte subiungit᷑. Que prĩ¬

Expanded text:
git, sed plerumque mens justi ad tantum se virtutis culmen extendit, ut et apud se internae rationis arce praesideat, et quorumdam foris stultitiam tolerando convertat. Quos enim ad fortia trahere nitimur, eorum necesse est ut infirma toleremus, quia nec jacentem erigit, nisi qui status sui rectitudinem per compassionem flectit. Cum vero alienae infirmitati compatimur, valentius a nostra roboramur; ut amore futurorum mens ad praesentia adversa se praeparet, et cruciatus corporis quos timebat exspectet. Auctis namque desideriis coelestibus angustatur; cumque aeternae patriae quanta sit dulcedo considerat, pro ea praesentis vitae amaritudines ardenter amat. Unde post insulsi cibi fastidium, post impossibilem mortis gustum, recte subjungitur
Abbreviated transcription (Latin):
mulieris noĩe qͥd nͥ infirmitas mentis¬
designat᷑. cũ dr̃. hõ natꝰ de muliere. Aosi
aꝑtius dicat᷑. Qͥd in se habebit fortandi¬
insͥ qͥ natꝰ est ex infirmitate. Breui ui¬
uens tp̃r: repletͣ multis miseriis. Ecce
scĩ uuiri uocibꝰ pena hõibꝰ breuit̾ ẽ exp̃ssa.
q ⁊ angustatur ad iutã. ⁊ cdilatat᷑ ad mi
seriã. Si .i. subtilit̾ ꝯsideret᷑ ouĩe qd̾ hie
agit᷑: pena ⁊ muiseria ẽ. Ipsi ⁊ eñ corrup¬
tiomi carnis seriure ad necessaria atq
ꝯcessa miseria ẽ: ut ꝯtra frigꝰ uestim̃ta.
ꝯtra fam̃ alim̃ta. ꝯtra estũ frigora reqͥras.
labore reparat᷑: & tñ reparata semꝑ in¬
dubio ẽ. Qͥd hoc aliud ꝗͣ mortalisꝰ uite
miseria ẽ: qd̾ amamꝰ amicos suspecti ne
offendi ualeant: formidamꝰ ininicos.
atq securi de eis ñ sumꝰ utiq qͦs formi¬
damꝰ: qd̾ plerũq inimicis sic fident᷑ qͣsi
moꝵ. ⁊ inultũ nos fortasse diligentiũ

Expanded text:
mulieris nomine quid nisi infirmitas mulieris nomine quid nisi infirmitas designatur, cum dicitur: Homo natus de muliere? Ac si apertius dicatur: Qinis, qui natus est ex infirmitate, brevi vivens tempore, repletus multis miseriis? Ecce sancti viri vocibus poena hominis breviter est expressa; qseriam. Si enim subtiliter consideretur omne quod hic agitur, poena et miseria est. Ipsi etenim corruptioni carnis servire ad necesaria atque concessa, miseria est: ut contra frigus vestimenta, contra famem alimenta, contra aestum frigora requirantlabore reparatur; dubio est. Quid hoc aliud quam mortalis vitae miseria est? quod amamus amicos suspecti, ne offendi valeant; formidamus inimicos, atque securi de eis non sumus utique quos formidamus, quod plerumque inimicis sic fidenter quasi morum, et multum nos fortasse diligentium
Abbreviated transcription (Latin):
muliere. breui uinens tp̃r: replet᷑ multis
miseriis. In sacro eloqͥo mulier aut pro
sexu ponit᷑: aut ꝓ infirmitate. P sexu qͥp¬
pe: sicut scriptũ est. Misit d̃s filiũ suum
factũ ex muliere: fc̃m sub lege. Pro unsir¬
mitate uͦ: sicut ꝑ q̃nlã sapientẽ dicitur.
Melior ẽ iniqͥtas iiri: ꝗ benefaciens mu¬
lier. Uir em̃ fortis qͥlib ⁊ discret᷑ uo
cat᷑: mulier uͦ mens infirma. ł inliscre¬
ta accipit᷑. ⁊ sepe ꝯtingit. ut ⁊̃ discretus
qͥsq subito labat᷑ in cuipã: atq ĩdiscretꝰ
alius ⁊ infirmꝰ eyhibeat oꝑationẽ. Sis
qͥ indiscretꝰ atq infirmꝰ est. ñmĩꝗͣ de eo qd̃
bene egerit ampliꝰ elenat᷑: adq gramꝰ in
culpã cacdit. Discretus uͦ qͥsq etiã ex hoc
qd̃ male se egisse intelligit. ad discretiõis
regłam arciuis reducit᷑: ⁊ inde altiꝰ ad n¬
sticiã ꝓficit. im̃ ad tempꝰ a iusticia cecidis¬
⁊ uirtꝰ infirmoꝵ occasio pecc̃ĩ. Hoc gͥ loco

Expanded text:
muliere, brevi vivens tempore, repletur multis miseriis. - In sacro eloquio mulier aut pro sexu ponitur, aut pro infirmitate. Pro sexu quippe sicut scriptum est: « Misit Deus Filium suum natum ex muliere, factum sub lege . » Pro infirmitate vero, sicut per quemdam sapientem dicitur: « Melior iniquitas viri, quam benefaciens muliecatur; mulier vero mens infirma vel indiscreta accipitur. Et saepe contingit, ut etiam discretus quisque subito labatur in culpam, atque indiscretus mus bonam exhibeat operationem; sed is qui indiscretus atque infirmus est, nonnunquam de eo quod bene egerit amplius elevatur, atque gravius in culpam cadit. Discretus vero quisque, etiam ex eo quod male se egisse intelligit, ad discretionis regulam arctius reducit, et inde altius ad justitiam proficit, unde ad tempus a justitia cecidiset virtus infirmorum occasio peccati. Hoc igitur loco
Abbreviated transcription (Latin):
c̃auit. Dicatur gͦ. si incluserit hõem. nullꝰ
est qͥ aꝑiat: q sicut nemo obsistit largitati
uocantis. ita nullus obuiat iusticie ram¬
quentis. Includ̾e itaq dĩ est: clausis ñ ape¬
rire. Uñ ⁊ ad moysen ds̃ de pharaõe. Ego
indurabo cor eiꝰ. Obdurare qͥppe ꝑ iusticiã
dr: quando cor reꝓbũ ꝑ gr̃am ñ emollit.
quẽ pat̾ noluit dñs reꝓbanit: & quẽ dñs
uolinit. pat̾ etiã nolendo bñdixit: ut qr iã
pͥmogenita fr̃i ꝓ esca tiendid̾at. pͥmogeni¬
toꝵ benedictionẽ ñ accipet. ꝗͣ ex cupidine
culpe gule reliq̃rat. Q t̾rena ambiens.
fugitina sequens: hereditare cupiens bñ¬
dictionẽ reꝓbatꝰ est. Non .n inuenit pe¬
nitentie locũ. quãꝗͣ cũ lacͥmis inqͥsisset
eũ: qr uideł fructũ ñ habent lam̃ta. que
stucdent cũ gemitu desid̾are ꝑitͣa. Aꝑire
itaq ysaac nec filio potuit: quẽ d̃s omp̃e
iusto iudicio in sue malicie carc̾e melusit.

Expanded text:
cavit. Dicatur ergo: Si incluserit hominem, nullus cavit. Dicatur ergo: Si incluserit hominem, nullus est, qui aperiat, quia sicut nemo obsistit largitati vocantis, ita nullus obviat justitiae relinquentis. Includere itaque dicitur, clausis non aperire. Unde et ad Mosen dicitur de Pharaone: Ego obdurabo cor ejus. Obdurare quippe per justitiam  quando cor reprobum per gratiam non emollit. quem pater voluit Dominus reprobavit, et quem Dominus voluit pater etiam nolendo benedixit , ut qui jam primogenita fratri pro esca vendiderat primogenitorum benedictionem non acciperet, quam ex cupidine gulae reliquisset: qui terrena ambiens, fugitiva sequens, haereditare cupiens benedictionem, reprobatus est. Non enim invenit poenitentiae locum, quanquam cum lacrymis inquisisset eam, quia videlicet fructum non habent lamenta, quae student cum gemitu desiderare peritura. Aperire itaque Isaac nec filio potuit, quem Deus omnipotens justo judicio in suae carcere malitiae inclusit.
Abbreviated transcription (Latin):
audiat᷑: dũ ñnmꝗͣ ipse qͦ dñs in his q̃
loquit᷑. resistentiũ moribꝰ impugnat᷑. Hĩc
est .it. qd̃ cam ⁊ dixiina uoce admoneri
potuit. ⁊ mutari ñ potuit:qr exigente
culpa malicie iã int̾ d̃s cor reliquerat:
cui foris ad testimoniũ u̾ba faciebat.
Bene ã subclit᷑. si ꝯͥcluserit bõẽm. nemo¬
accuset: Ꝙ cũ indicante dõ in maliciesme
cecitate relinquit᷑. qͣsi intra semeip̃m clau¬
dit᷑: ne euadendi locũ ñ urueniat. q̃ inue¬
nire minime meret᷑. Nã sepe ñnulli ea¬
re a prauis actibꝰ cupiunt: s qi eoꝵdem
actuũ ponde p̃munt᷑. in male ꝯsuetudĩs
carcere inclusi. a semecipsis exire ñ posst̃.
Et quidã culpas ꝓpͥas punire cupientes.
hoc qd̾ se recte agere estimant. in gramors
ycccĩs uertunt. suꝙ mͦ miserabili. ut qd̃
eritũ putabant. hoc uclusionẽ inueniai.
peccm̃ intulit. ad et̾ne mutis suppliciũ
puenit: ⁊ peiꝰ de pecc̃o pendant quã pec¬

Expanded text:
 ipse quoque Dominus in his quae loquitur resistentium moribus impugnatur. Hinc est enim quod Cain et divina voce admoneri potuit, et mutari non potuit, quia exigente culpa malitiae, jam intus Deus cor reliquerat, cui foris ad testimonium verba faciebat. Bene autem subditur: Si incluserit hoaccuset? Qui cum judicante Deo in malitiae suae caecitate relinquitur, quasi intra semetipsum clauditur ne evadendi locum inveniat, quem invenire minime meretur. Nam saepe nonnulli ire a pravis actibus cupiunt; sed quia eorundem actuum pondere premuntur, in malae consuetudinis carcere inclusi, a semetipsis exire non possunt. Et quidem culpas proprias punire cupientes hoc, quod recte se agere aestimant, in gravioribus peccatis vertunt, fitque modo miserabili, ut quod exitum putant, hoc inclusionem inveniant. peccatum intt pejus de peccato poenituit, quam pec
Abbreviated transcription (Latin):
ñisurã uniꝰcuiꝰq pecc̃i. intelligentie cecitas
teriꝰ. in eo obstupescit. qd̾ de int̾ms atq ĩti¬
Oĩs hõ qͥ comed̾it uuã acerbã: obstupescẽc
est: Nua qͥppe acerba ẽ: fructꝰ ante tempꝰ.
Qs qͥs N. p̃sentis uite delectõnibꝰ satiari de¬
siderat: quasi fructꝰ aute tempꝰ comedere
festinat. Qui gͦ uuã acerbã comedit denteᷤ
eiꝰ obstupescunt: qi qui p̃sentis mundi cle-¬
lectõnibꝰ pascit᷑. int̾ni eiꝰ sensꝰ ligant᷑. ut iã¬
spũalia mand̾e̾. id ẽ intellig̾e nequeant:
q um̃ in ext̾ioribꝰ delectati sunt. inde in ĩti¬
inis obstupescunt: ⁊ dũ pecc̃o aĩa pascitur.
panẽ iusticie edere ñ ualet: qm ligati den¬
tes ex pecci ꝯsuetudine. iustũ qd̃ intꝰ sapit

Expanded text:
mensuram uniuscujusque peccati intelligentiae caecitas mensuram uniuscujusque peccati intelligentiae caecitas terius, in eo obstupescit quod de internis atque inviomo qui comederit uest. Uva quippe acerba est fructus ante tempus. Quisquis enim praesentis vitae delectationibus satiari desiderat, quasi fructus ante tempus comedere festinat. Qui igitur uvam acerbam comedit, dentes ejus obstupescunt, quia qui praesentis vitae delectatione pascitur, interni ejus sensus ligantur, ut jaspiritualia mandere, id est, intelligere, nequeant, quia unde in exterioribus delectati sunt, inde in intimis obstupescunt. Et dum peccato anima pascitur, panem justitiae edere non valet, quoniam ligati dentes ex peccati consuetudine, justum quod intus sapit
Abbreviated transcription (Latin):
Sensu carnis locutos indicat: qͦs iecireo
ad silentiũ restringit. ut ea q̃ illi mens
suggefserit dicat. Acsi aꝑte dicat. Non
ego carnalit̾ s spũalit̾ loquor qr ꝑ sensũ¬
sp̃c ariclio. q̃ ꝑ ministeriũ corꝑis profero.
¶ñ mox ad alta ꝯscendit. seq in mysteriis
eleuat: ⁊ increpationẽ ꝗͣ protulerat. ad
mystica uerba ꝑmutar dic̃s. Quare la
toribꝰ sponse dictũ est. Dentes turi sicut
greges tonsaꝵ:q̃ ascender̃t de lauacro.
Unde ⁊ uui eoꝵ ostensis in figuris gen¬
tibꝰ dr̃. macta ⁊ manduca: id ẽ. uetusta¬
m̃bra ꝯu̾te. Rursũqr dentes int̾iores
sensꝰ accipi solent: ieremias ꝓpħa testat᷑
diõs. Fregit ad numerũ dente meoꝰ.
ꝑdentes ⁊em̃ cibꝰ frangit᷑: ut glutiat᷑. Uñ
ñ ĩ merito in dentibꝰ internos sensꝰ accipimꝰ:
qͥ singła q̃ cogitant. qͣsi mand̃t ⁊ cõminu¬
rint: atq ad uentrẽ memorie transinittura.
Qͦs ꝓpħa ad numerũ fractos dic̃: qr iuxta

Expanded text:
Sensu carnis locutos indicat, quos idcirco ad silentium restringit, ut ea quae illi mens suggesserit dicat. Ac si aperte dicat: Non ego carnaliter, sed spiritaliter loquor, quia per sensu audio quae per ministerium corporis profero. Unde mox ad alta conscendit, seque in mysteriis elevat, et increpationem quam protulerat ad mystica verba permutat, dicens: CAtoribus, sponsae dictum est: Dentes tui sicut greges tonsarum, quae ascenderunt de lavacro . Unde et uni eorum ostensis in figura gentibus dicitur: Macta et manduca ; id est, vetustamembra, converte. Rursum quia dentes interiores sensus accipi solent Jeremias propheta testatur, dicens: Fregit ad numerum dentes meos . Per dentes etenim cibus frangitur, ut glutiatur. Unde non immerito in dentibus internos sensus accipimus, qui singula quae cogitant quasi mandunt et comminuunt, atque ad ventrem memoa ad numerum fractos dicit, quia juxta
Abbreviated transcription (Latin):
tẽptat᷑ ⁊ nolens. Hine ẽ qd̾ ĩmunda q̃dã
in m̃te patit᷑. ꝗͣuis ex idicio reluctet᷑: qr
ꝯceptꝰ de ĩmundicia. dũ ad muidiciã
t̾buat: qr de ĩmundo ꝯceptũ semmme nul¬
lus facere nrudũ potest. nͥ is qͥ mundꝰ ꝑ

Expanded text:
et nolens: hinc est quod immunda quaedam in mente patitur, quamvis ex judicio reluctetur, quia conceptus de immunditia, dum ad munditiam tribuat, quia de immundo conceptum semine nullus facere mundum potest, nisi is qui mu
Abbreviated transcription (Latin):
reuelant᷑: Qñ ipsa ꝙͦ ueritas discipłis in
parabolis loq̃ns ait. Qd̃ dico uobis in
tenebris: dicite in lumie. Cũ i mysti¬
cos allegoriaꝵ nodos ꝑ explanationem
solumꝰ: in lumine dicimꝰ. qd̃ in tenebris
ritia: q̃ unũquẽq peccantẽ morte coꝵis
punire sanccibat. S postꝗͣ redẽptor mr
asꝑitatẽ legalis sanctionis ꝑ manstietuai¬
nẽ tẽꝑanit᷑: & ñ iam ꝓ culpa mortẽ caruis
inferri ꝯstituit. s mois sp̃e quatũ tim̃cia

Expanded text:
 Veritas discipulis in parabolis loquens, ait: Quod dico vobis in tenebris, dicite in lumine . Cum enim mysticos allegoriarum nodos per explanationem solvimus, in lumine dicimus quod in tenebris ritia, quae unumquemque peccantem morte corporis punire sanciebat. Sed postquam Redemptor noster asperitatem legalis sanctionis per mansuetudinem temperavit, non jam pro culpa mortem carnis inferni constituit, sed mors qu
Abbreviated transcription (Latin):
Is qui ꝑ se solus ẽ mundꝰ: mundare p̃¬
ualet inunda. Homo N. in corruptibi¬
li carne uiiuens. hab tẽptationũ in¬
mundicias imp̃ssas in semetipso: qr
nimirũ eas trah̾it ab origine. Ip̃a qp¬
pe ꝓpter delectationẽ carnis eiꝰ ꝯceptio:

Expanded text:
mundare praevalet immunda. Homo enim in corruptibili carne vivens, habet tentationum immunditias impressas in semetipso, quia nimirum eas traxit ab origine. Ipsa quippe propter delectationem carnis ejus conceptio
Abbreviated transcription (Latin):
foris. que ue ñ agenda sint fortit̾ preuidet. Si
enim nos uis compunctionis in intimuis affi¬
cit: omĩs strepitus praue suggestionis obmutes¬
uetaciter dolet: linguã contra nos uicia ñ hñt.
Nam cũ plene uita rectitudinis querit᷑. supua¬
cua suggestio prauitatis obturatur. Sepe autẽ
si forti nos studio contra uitioꝵ incentiua restͥn¬
gimꝰ. ip̃a cẽ uitia ad ust̃ uirtutis ĩmutanꝰ. son¬
nullos namq ira possidet. S hanc dũ rationi subi¬
ciunt: in sci zeli ministeriũ uertunt. Nonnullos
suꝑbia erigit: s dũ diuine formidini animũ in¬
clinant: hanc ad defensionẽ iusticie in uocẽ lib̾e
auctoritatis ĩmutant. Nonnullos fortitudo car¬
nuis illecebrat: s dũ ecercendis piis operib corpꝰ
subdunt: unde iniquitatis stimulum passi st̃.
inde pietatis lucra mercant᷑. Unde bene idem

Expanded text:
foris, quae non agenda sint, fortiter praevidet. Si foris, quae non agenda sint, fortiter praevidet. Si enim nos vis compunctionis in intimis afficit, omnis mox strepitus pravae suggestionis obmutesveraciter dolet, linguam contra nos vitia non habent. Nam cum plene vita rectitudinis quaeritur, supervacua suggestio pravitatis obturatur. Saepe autem si forti nos studio contra vitiorum incentiva stringimus, ipsa etiam vitia ad usum virtutis immutamus. Nonnullos namque ira possidet: sed hanc, dum rationi subjiciunt, in sancti zeli ministerium vertunt. Nonnullos superbia erigit; sed dum divinae formidini animum inclinant, hanc ad defensionem justitiae in vocem liberae auctoritatis immutant. Nonnullos fortitudo carnis illecebrat; sed dum exercendis piis operibus corpus subdunt, unde iniquitatis stimulum passi sunt, inde pietatis lucra mercantur. Unde et bene isdem