comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
qui illam contumelioso ⁊ sepe repudiato collo cauit: Malus pat̃
familiȩ. habebit᷑. qͥ negotioꝵ gestorum dampnato pat̾monii
sui curã mandaũit: Quomͦ dem̃tissime cestabit᷑ qͥ tutar ẽ filio reli¬
querit pupilloꝵ spoliatorẽ sic pessime beneficia dare dicetur
quic̃q ingratos eligit inqͦs ꝑitura conferat. Dii quoꝙ inquit młͣ¬
ta ingratis tribuunt s illa bonis parauert̃ Contingunt aut̃ etiã
mał: qr seꝑari ñ possunt: Satius ẽ aut̃ ꝓdec̃ etiam mał ꝓpt̃ bonoᷤ:
ꝙͣ bonis deeẽ ꝓpt̾ malos. Itaq refers diem solẽ. hiemis. estatisq
cursus. ⁊ media ueris autumniq temꝑam̃ta. imbres ⁊ fontiũ
haustꝰ uentoꝵ statos flat᷑. ꝓuniũsis inuener̃. excerꝑe singłos ñpo¬
tucit̃: Rex honores dignis dat. congiarium ⁊ indignis frum̃tũ
publicũ: tam fur. quã ꝑctorus. ⁊ ad ult̃ accipiunt ⁊ sine deflectu

Expanded text:
qui illam contumeliose et saepe repudiate collocavit, malus pater qui illam contumeliose et saepe repudiate collocavit, malus pater familiae habebitur, qui negotiorum gestorum damnato patrimonii sui curam mandaverit, quomodo dementissime testabitur, qui tutorem filio reliquerit pupillorum spoliatorem, sic pessime beneficia dare dicetur, quicumque ingratos eligit, in quos peritura conferat. " Di quoque," inquit, " multa ingratis tribuunt." Sed illa bonis paraverunt; contingunt autem etiam malis, quia separari non possunt. Satius est autem prodesse etiam malis propter bonos, quam bonis deesse propter malos. Ita, quae refers, diem, solem, hiemis aestatisque cursus et media veris autumnique temperamento imbres et fontium haustus, ventorum statos flatus pro universis invenerunt ; excerpere singulos non potuerunt. Rex honores dignis dat, congiarium et indignis ; frumentum publicum tam fur quam periurus et adulter accipiunt et sine dilectu
Abbreviated transcription (Latin):
stoicos Qͥd gͦ: achilles cimidus ẽ quid gͦ aristides cui iusticiano.¬
tor: Ĩ hoc dicimꝰ sic om̃ia uitia eẽ in om̃ib quomͦ inqͥb̾dã singła
eminent. s malum ac stultã: nullo uicio uacare. Ne audacẽ qͥd ẽ
aimoris ab soluim̾.: ne ꝑdigũ qͥoẽ auaritia libam̃: Quomͦꝰ hõ om̃s
sensus hc̃ nec ideo tñ om̃s homines aciem habent luseo similẽ:
Sic qui stultꝰ ẽ tam acria et concitata. ht̃ om̃ia ꝙͣ qͥdam q̃dam
Omnia in om̃ibꝰ uitia st̃. s ñ om̃ia in singłis extant: hc̃ natura
ad auaritiã impellit. hic uino. hic libidini deditꝰ ẽ aut si ñdum
deditꝰ ita formatus ut in hoc illum mores sui ferant itaq ut ao
ꝓpositum reu̾̃tar: nemo ñ ingrat᷑ ẽ. qͥ malus ht̃ enim om̃ia ne¬
quitie semina: lamen ppͥȩ ingratꝰ appellat᷑ qͥad hoc uitiũ u̾git
huic gͦ beneficium ñ dabo: Quomodo male filiȩ suȩ consulit

Expanded text:
Stoicos : " Quid ergo ? Achilles timidus est ? Quid ergo ? Aristides, cui iustitia noStoicos : " Quid ergo ? Achilles timidus est ? Quid ergo ? Aristides, cui iustitia notor ? " Non hoc dicimus sic omnia vitia esse in omnibus, quomodo in quibusdam singula eminent, sed malum ac stultum nullo vitio vacare ; ne audacem quidem timoris absolvimus, ne prodigum quidem avaritia liberamus. Quomodo homo omnes sensus habet nec ideo tamen omnes homines aciem habent Lynceo similem, sic, qui stultus est, non tam aeria et concitata habet omnia, quam quidam quaedam. Omnia in omnibus vitia sunt, sed non omnia in singulis extant. Hunc natura ad avaritiam impellit ; hic vino, hic libidini deditus est aut, si nondum deditus, ita formatus, ut in hoc illum mores sui ferant. Itaque, ut ad propositum revertar, nemo non ingratus est, qui malus : habet enim omnia nequitiae semina ; tamen proprie ingratus appellatur, qui ad hoc vitium vergit. Huic ergo beneficium non dabo. Quomodo male filiae suae consulet,
Abbreviated transcription (Latin):
aliquid int̃loqui ne introgatione insidiosa capiamur. Duos
ex constitutione stoica accipe ingratos: dit ẽ ingrat᷑ q stult᷑ ẽ¬
en ic om̃s malos: intemꝑantes dicimus. auaros. luxuriosos
malignos: Nt̃ qr omnia ista singłis magna & nota uitia st. ca
qi eẽ possunt & sunt etiã si latent: Alt̃ s̃ ingrat᷑ qͥuulgo dicit̃
inhoc uitium natura ꝓpensus ¶Illuingrato qͥ sichac culpa ñ
caret. quomͦ nulla caret: dabit beneficium uir bonus. nulli cũ
aare potĩt si cales homines submouerit.IHuic ingto qͥbñficioꝵ
fraudator ẽ oe in hanc partẽ ꝓcubuit. animo. ñ magis dabit
bñficiũ quã qͥ coctori pecuniã credit: Aut depositum cõmittet
ci: qͥa lam płib ab negauitl imidus. dr̃ aliquis qͥa stultꝰ s̃ &
uitia hc̃ s ñ in om̃ia. natura ꝓnus ẽ Aliꝰ in auarttã. alius in
luxuriã. alius impetulentiã inclinat᷑. Itaq errant illi qͥ int̾rogãt

Expanded text:
aliquid interloqui, ne interrogatione insidiosa capiamur. Duos aliquid interloqui, ne interrogatione insidiosa capiamur. Duos ex constitutione Stoica accipe ingratos. Alter est ingratus, quia stultus eic omnes malos intemperantes dicimus, avaros,luxuriosos, malignos, non quia omnia ista singulis magna et nota vitia sunt, sed quia esse possunt ; et sunt, etiam si latent. Alter est ingratus, qui volgo dicitur, in hoc vitium natura propensus. Illi ingrato, qui sic hac culpa non caret, quomodo nulla caret, dabit beneficium vir bonus ; nulli enim dare poterit, si tales homines submoverit. Huic ingrato, qui beneficiorum fraudator est et in hanc partem procubuit animo, non magis dabit beneficium, quam decoctori pecuniam credet aut depositum committet ei, qui iam pluribus abnegavit. Timidus dicitur aliquis, quia stultus est: et vitia habet, sed non in omnia natura pronus est ; alius in avaritiam, alius in luxuriam, alius in petulantiam inclinatur. Itaque errant illi, qui interrogant
Abbreviated transcription (Latin):
teat. qͥa expedit: Hic gratꝰ ẽ ꝗͣuis ñ expediat: qr oportet ꝓpositũ
ẽ nob̃ scđdm rerum naturã iuuere. & deoꝵ exemplum sequi: biĩ
aut̃ qd̾ c̃q faciunt in eo qͥd pret̃ ipsam faciendi rationẽ sequunt᷑
tis t̾ra fructib impleant. quã oportunis & in om̃s oras ferentib
uentis maria ꝑmoueant qͣntis imbrib repente deiectis solũ
molliant uenasq fontium arentes redintegent. & infuso poc
culda nud̾mento nouent: Om̃ia ista sine m̃cede. sine ullo ad̾ ip¬
sos ꝑueniente commodo faciunt. hoc nr̃a quoq ratio si ab erem¬
plari suo ñ aberrat seruet ne ad res honestas conducta uenat
pudeat ullum uenale. eẽ bñficium. gratuitos habem̃ deos Sidos
inqͥt imitaris: da & ingratis. beneficia.Nlam &e sceleratis soloritar.
ee piratis patent marias hoc loco introgant an uir bonus datũ¬
rus sit beneficium ingrato. sciens ingratum eẽ  mitte michi

Expanded text:
 hic gratus est, quamvis non expediat, quia oportet. Propositum  hic gratus est, quamvis non expediat, quia oportet. Propositum est nobis secundum rerum naturam vivere et deorum exemplum sequi. Di autem, quodcumque faciunt, in eo quid praeter ipsam faciendi rationem secuntur ? tis terras fructibus impleant, quam opportunis et in omnes oras ferentibus ventis maria permoveant, quantis imbribus repente deiectis solum molliant venasque fontium arentes redintegrent et infuso per occulta nutrimento novent. Omnia ista sine mercede, sine ullo ad ipsos perveniente commodo faciunt. Hoc nostra quoque ratio, si ab exemplari suo non aberrat, servet, ne ad res honestas conducta veniat. Pudeat ullum venale esse beneficium: gratuitos habemus deos ! " Si deos," inquit, " imitaris, da et ingratis beneficia ; nam et sceleratis sol oritur et piratis patent maria." Hoc loco interrogant, an vir bonus daturus sit beneficium ingrato sciens ingratum esse. Permitte mihi
Abbreviated transcription (Latin):
obscuro gradu ꝑgunt. & ꝑ occultum agunt᷑ Qͥd ergo ñ caꝑistantȩ.
molis aspectu. etiã si te ñ tegat. ñ custodiat. ñ foueat generetq
ac spũ suo riget: Quẽadmodũ hec cum pͥmum usum habeant. &
necessaria uitaliaq sint. maiestas tñ eorum totã m̃tem occupat.
ita om̃is illa uirtꝰ & inpͥmis grati animi: multũ quidem prȩstat.
s ñ uult ob hoc diligi. ampliꝰ quidã inse ht̃ nec satis ab eo intel¬
legit᷑ a qͦ int̾ utilia num̾̃at᷑. G̃ratꝰ ẽ qͥa expedit Ergo & quantum
expedit: ñ recepit sordidum uirt᷑ amatorẽ: Soluto ad illã sinu
ueniendum ẽ: Ingratꝰ hoc cogitat: Uolebam grãm referre: sed
timeo impensã. tumeo ꝑiłm. uereor offensam. faciã potiꝰ qd̾ ex¬
pedit: N potest eadẽ ratio & gratum facere & ingratũ Ut diui̾sa
illoꝵ oꝑa: ita diu̾sa int̾ se ꝓposita st̃ ile ingrat̾ ẽ quãuis ñ opor

Expanded text:
obscuro gradu pergunt et per occultum aguntur. Quid ergo ? Non caperis tantae obscuro gradu pergunt et per occultum aguntur. Quid ergo ? Non caperis tantae molis adspectu, etiam si te non tegat, non custodiat, non foveat generetque ac spiritu suo riget ? Quemadmodum haec cum primum usum habeant et necessaria vitaliaque sint, maiestas tamen eorum totam mentem occupat, ita omnis illa virtus et in primis grati animi multum quidem praestat, sed non vult ob hoc diligi ; amplius quiddam in se habet nec satis ab eo intellegitur a quo inter utilia numeratur. Gratus est, quia expedit ? Ergo et quantum expedit ? Non recipit sordidum virtus amatorem ; soluto ad illam sinu veniendum est. Ingratus hoc cogitat: " Volebam gratiam referre, sed timeo impensam, timeo periculum, vereor offensam ; faciam potius, quod expedit." Non potest eadem ratio et gratum facere et ingratum ; ut diversa illorum opera, ita diversa inter se proposita sunt. Ille ingr
Abbreviated transcription (Latin):
buiꝰ cursum fecditas humana respondeat qnille anium obse¬
aderari. sitantum p̃teriret Nerat digna suspecu luna. eta si
ociosum sidus transcurreret: Ipse mundꝰ quotiens ꝑ noctẽ ignes su¬
os fudit. & tantũ stellarũ innumerabiliũ refulsit. quẽ ñ intentũ
unse tenet: qͥssibi illa tc̃ cũ mirat᷑ ꝓdeẽ cogitat Aspice ista tanto
suꝑnȩ cetu labentia quẽadmodũ uelocitatẽ suã subspetiȩ stantis
atq in moti oꝑis abscondant. quantum ista nocte. qͣntũ innume¬
rum ac discͥmen dierum obseruas agit᷑. quanta rerũ turba subhoc
silentio cuoluitur. qntam fatorum seriem certꝰ limes educit: Ista
quȩ tu ñ alit̃ quã indecore sparsa considas: singła in oꝑe sunt
flec enim. ẽ qđ existimes. septem sola discurrere. cȩt̾a herere. pau¬
corum motꝰ comp̃hendimꝰ: In num̃abiles uͦ longuisq a conspectu
seducti dii eunt: redeuntq Et exhis qͥ ocłos nr̃os patiunt᷑: pleriq

Expanded text:
us cursum fecunditas humana respondeat? Quin ille annum obseadorari, si tantum praeteriret? Non erat digna suspectu luna, etiam si otiosum sidus transcurreret ? Ipse mundus, quotiens per noctem ignes suos fudit et tantum stellarum innumerabilium refulsit, quem non intentum in se tenet ? Quis sibi illa tunc, cum miratur, prodesse cogitat ? Adspice ista tanto superne coetu labentia, quemadmodum velocitatem suam sub specie stantis atque immoti operis abscondant. Quantum ista nocte, quam tu in numerum ac discrimen dierum observas, agitur ! Quanta rerum turba sub hoc silentio evolvitur ! Quantam fatorum seriem certus limes educit ! Ista, quae tu non aliter, quam in decorem sparsa consideras, singula in opere sunt. Nec enim est, quod existimes septem sola discurrere, cetera haerere ; paucorum motus comprehendimus, innumerabiles vero longiusque a conspectu seducti di eunt redeuntque, et ex his, qui oculos nostros patiuntur, plerique
Abbreviated transcription (Latin):
meo cum darẽ usus sum: Hec idõ pigrius dabo: s diligentius: Qd:
in hoc ꝑdidi. ab aliis recipiam: Sed huic ipsi beneficiũ dabo it̾m:
& tanquã bonus aqͥcola: cura cultuq sterilitatẽ soli uincã:
Perit mͥ beneficium: iste om̃ib Ñ ẽ magni anum bñficiũ dare :

Expanded text:
meo, cum darem, usus sum. Nec ideo pignus dabo, sed diligentius ; quod meo, cum darem, usus sum. Nec ideo pignus dabo, sed diligentius ; quod in hoc perdidi, ab aliis recipiam. Sed huic ipsi beneficium dabo iterum et tamquam bonus agricola cura cultuque sterilitatem soli vincam ; perit mihi beneficium, iste hominibus. Non est magni animi beneficium dare et
Abbreviated transcription (Latin):
fantium arrident ñ cessant di beneficia congerereidebñsicioꝵ
auctore dubitantibꝰ. s ȩquali cenore. bona ꝑͣgentes popłosq di¬
stribuunt. unam potentiã sortiti ꝓdesse. S pargunt. oportunis
imbrib tras. maria flatu mouent. siderum cursu notant tẽꝑa
hiemes ȩstatesq int̾ueniente leniore spũmolliunt. errorẽ la¬
bentium animarũ: placidi ac ꝓpitui ferunt. Imitemur illos. de:¬
mus etiã. si multa in irritum data st̃: Demus nichilominus alis
demus ipsis apud quos iactura facta ẽ Neminẽ ad excitandas do¬
mos riuna det̾ruit. ⁊ cum penates ignis absumpsit: fundamenta
repente ad huc inarea ponimus: Et urbes haustas: sepuis codem
solo pomimus credimꝰ. adeo. ad bonas spes ꝑtinax animus ẽ łerra
mariq humana oꝑa cessarent: nisi male ruentia iterum temp¬
care libusses I ngrat s̃ ñ michi fec̃ inuriã scolibi ego beneficio  ⁊¬

Expanded text:
fantium arrident, non cessant di beneficia congerere de beneficiorum fantium arrident, non cessant di beneficia congerere de beneficiorum auctore dubitantibus, sed aequali tenore bona sua per gentes populosque distribuunt; unam potentiam, prodesse, sortiti spargunt opportunis imbribus terras, maria flatu movent, siderum cursu notant tempora, hiemes aestatesque interventu lenioris spiritus molliunt, errorem labentium animarum placidi ac propitii ferunt. Imitemur illos ; demus, etiam si multa in irritum data sunt ; demus nihilo minus aliis, demus ipsis, apud quos facta iactura est. Neminem ad excitandas domos ruina deterruit, et, eum penates ignis absumpsit, fundamenta tepente adhuc area ponimus et urbes haustas saepius eidem solo credimus ; adeo ad bonas spes pertinax animus est. Terra marique humana opera cessarent, nisi male temptata retemptare libuisset. Ingratus est: non mihi fecit iniuriam, sed sibi; ego beneficio
Abbreviated transcription (Latin):
nitatẽ querendo etiam si ñ inquinauit asꝑsit. Hec qͥlquam fing̾e
contentus ẽ leuia. cum magnitudine m̃datu fidem querat
Quanto illa melior uia. qua seruat᷑ illi speties amicitiȩ ⁊ si re¬
uerti ad sanitatem uelit. etiã amicitia Uincit malos ꝑtinax:
bonitas. ñec quisquam tam duri infestiq adu̾sus diligenda aniꝰ
res: qui beneficia ignoranti dare incipiunt. ingratis ꝑseuerait:
Alius illis obicit negligentiã nr̃i. alius iniquitatẽ alius ullo
extra mundum suum ꝓicit. & ignauos hebetesq sine luce fi¬
ne ullo oꝑe destituit: Auus solem cui debemus quod inter la¬
borem qͥ etemq tempꝰ diuisimus qđ ñ cenebris mersi confusio¬
nem ȩt̃nȩ noctis effugimus. qđ annum cursu suo temꝑat &
corꝑa alit sata euocat ꝑ coquit fructus: Saxum aliqͥd aut fortui¬
roꝵ ignium globum. ⁊ quid uis potius. quã dm̃. appellat flichi¬
lominus tam̃ more optimorum parentium qͥ maledicaᷤsuoꝵ in¬

Expanded text:
nitatem querendo, etiam si non inquinavit, adspersit ; nec quisquam fingere contentus est levia, cum magnitudine mendacii fidem quaerat. Quanto illa melior via, qua servatur illi species amicitiae et, si reverti ad sanitatem velit, etiam amicitia ! Vincit malos pertinax bonitas, nec quisquam tam duri infestique adversus diligenda animires, qui beneficia ignoranti dare incipiunt, ingratis perseverant. Alius illis obicit neclegentiam nostri, alius iniquitatem ; alius illos extra mundum suum proicit et ignavos hebetesque sine luce, sine ullo opere destituit ; alius solem, cui debemus, quod inter laborem quietemque tempus divisimus, quod non tenebris mersi confusionem aeternae noctis effugimus, qui annum cursu suo temperat et corpora alit, sata evocat, percoquit fructus, saxum aliquod aut fortuitorum ignium globum et quidvis potius quam deum appellat. Nihilo minus tamen more optimorum parentium, qui maledictis suorum in
Abbreviated transcription (Latin):
contͣ sẽciẽtiũ aspex: ñ numerat suffragia. s una sententia uin¬
at. Siũ bonã fidẽ ꝑfidiȩ supplicus affici uidet ñ descendit
s castegideẜ sup̃ pena suã consissit: habeo inqͥt qđ uolui. qđ speti
ne penrtet nec penitebit Nec ulla iniquitate me cofontuna pdeu¬
scienda stillet placebit uli ignis ꝑquem bona ficies collui douac̃¬

Expanded text:
contra sentientium adspexit, non numerat suffragia, sed una sententia vincontra sentientium adspexit, non numerat suffragia, sed una sententia vincit. Si vero bonam fidem perfidiae suppliciis adfici videt, non descendit e fastigio et supra poenam suam consistit. " Habeo," inquit, " quod volui, quod petii ; nec paenitet nec paenitebit nec ulla iniquitate me eo fortuna perduconscientia stillet : placebit illi ignis, per quem bona fides conluc
Abbreviated transcription (Latin):
s ut solutꝰ sim: Sepe enim & qui grãm reculit. ingratꝰ ẽ ⁊ qͥ ñ re¬
culit gratꝰ Hlam ut om̃ium aliarũ uirtutũ: ita huiꝰ ad animũ
tota ȩstimatio redit Hic si in officio ẽ qͥcquid defuit fortuna.
peccat. Quomͦ ẽ disertꝰ etiã qͥtacet. fortis etiã qͥ comp̃ssis in anbꝰul
etiã alligatis. quomͦ gub̾nator etiã qͥ insicco ẽ qͥa cõsũmatȩ scientiȩ
nicħ. deẽ ctiã siqͥd obstat quo muiꝰ se utat᷑ ita gratꝰẽ etiã qͥ uult
tantum. nec ht̃ huiꝰ uoluntatis suȩ ullũ alium ꝗͣ se testẽ Immo
ampliꝰ adiciã: Est aliqñ gratꝰ etiã qͥ ingratꝰ uidetur. quẽ mala
int̃pres opinio incontrariũ tradidit: Hic qͥd aliud sequit᷑ quã
ipsam conscientiã. q̃ etiã obruta delectat q̃ contioni ac famȩ re¬
clamat. & in se om̃ia reponit. et cum ingentẽ ex alt̾a parde t̾bã

Expanded text:
sed ut solutus sim ; saepe enim et qui gratiam rettulit, ingratus est, et qui non resed ut solutus sim ; saepe enim et qui gratiam rettulit, ingratus est, et qui non rettulit, gratus. Nam ut omnium aliarum virtutum, ita huius ad animum tota aestimatio redit ; hic si in officio est, quidquid defuit, fortuna peccat. Quomodo est disertus etiam qui tacet, fortis etiam qui compressis manibus vel etiam adligatis, quomodo gubernator etiam, qui in sicco est, quia consummatae scientiae nihil deest, etiam si quid obstat, quominus se utatur, ita gratus est etiam, qui vult tantum nec habet huius voluntatis suae ullum alium quam se testem. Immo amplius adiciam : est aliquando gratus etiam qui ingratus videtur, quem mala interpres opinio contrarium tradidit. Hic quid aliud sequitur quam ipsam conscientiam ? Quae etiam obruta delectat, quae contioni ac famae reclamat et in se omnia reponit et, cum ingentem ex altera parte turbam
Abbreviated transcription (Latin):
alunt᷑ lassa morbo pecçora & casura e ꝓximo specdant᷑: ita hic ĩ¬
minet morti. ⁊ circa cadauer uolat: Gratꝰ animus: ipsa uirtute:
ꝓpositi sui capit᷑.s Uis scire hoc ita eẽ. nec illum utilitate corrũpi:
duo genera st̃ grati hominis: Dr̃ grat᷑ qͥ aliquid. ꝓeo qd̾ acceꝑat. red¬
dit: hic fortasse ostentare se potest. ht̃ qđ iaccet qđ ꝓferat. Dicit᷑
gratꝰ qͥ bono animo accepit benesiciũ bono debet. hic int᷑ consciẽ¬
tiam clausus ẽ. Que illi contingerȩ potest utilitas ex affectu la¬
cente : Atq hic etiam si ultͣ facere nil potest: gratꝰ ẽ amat. debet.
referre grãm cupit: Quicqͥd ultra desidas. ñ ipsi deẽ Arcifex ẽ
etiã cui ad exercendã artem instum̃ta ñ suppetunt. nec minus ca¬
nendi perit᷑ cuiꝰ uocem exaudiri fremitus obstrepentium si sunt:
Uolo referre grãm Post hoc aliquid: suꝑ ẽ mͥ Non ut gratus.

Expanded text:
aluntur, lassa morbo pecora et casura ex proximo speculantur, ita hic imaluntur, lassa morbo pecora et casura ex proximo speculantur, ita hic imminet morti et circa cadaver volat. Gratus animus ipsa virtute propositi sui capitur. Vis scire hoc ita esse nec illum utilitate corrumpi ? Duo genera sunt grati hominis. Dicitur gratus, qui aliquid pro eo, quod acceperat, reddidit ; hic fortasse ostentare se potest, habet, quod iactet, quod proferat. Dicitur gratus, qui bono animo accepit beneficium, bono debet ; hic intra conscientiam elusus est. Quae illi contingere potest utilitas ex adfectu latenti ? Atqui hic, etiam si ultra facere nil potest, gratus est. Amat, debet, referre gratiam cupit ; quidquid ultra desideras, non ipse deest. Artifex est etiam, cui ad exercendam artem instrumenta non suppetunt, nec minus canendi peritus, cuius vocem exaudiri fremitus obstrepentium non sinit. Volo referre gratiam : post hoc aliquid superest mihi, non ut gratus,
Abbreviated transcription (Latin):
bono: ẽtiam utilitas aliqua: sui eñ uirtuti ñ in ẽ s id ꝓpt̃ se
expeti dicit᷑. qđ ꝙͣ uis habeat aliqua extra cõmoda: se posits
quoꝙ illis ac remotis placet. ẜ dest gratum. eẽ ero tñ grat̃ etiam
si noces Grat᷑ ẽ: Quid sequit᷑: ut hȩc res illi alios amicos alia
beneficia conciliet: Qd ergo siquis sibi offensas c̃citaturꝰ. õ Siqͥs
intelligit adeo ꝑhoc se nicħ cum secuturũ. ut multa etiã ex re¬
posito ad quisitõꝙ ꝑdenda sint ñ libens indetͥmenta descendit
Ingratus ẽ. qui inreferenda grã. scđm datum uides qͥ sꝑat cũ reddit:
Ingratum uoco: qͥ egro ad sidet qͥa testam̃tum facturꝰ ẽ cui de here¬
ditate aut delegato uocat cogitare: faciat licet om̃ia quȩ facere:
bonus amicus & menor officii debet: si animo eius obũsat᷑ spes.
silucri captator. ⁊ hamum iacit. ut aues quȩ laceratione corpoꝵ

Expanded text:
bono etiam utilitas aliqua." Cui enim virtuti non inest ? Sed id propter se bono etiam utilitas aliqua." Cui enim virtuti non inest ? Sed id propter se expeti dicitur, quod, quamvis habeat aliqua extra commoda, sepositis quoque illis ac remotis placet. Prodest gratum esse ; ero tamen gratus, etiam si nocet. Gratus quid sequitur ? Ut haec res illi alios amicos, alia beneficia conciliet ? Quid ergo ? Si quis sibi offensas concitaturus est, si quis intellegit adeo per hoc se nihil consecuturum, ut multa etiam ex reposito adquisitoque perdenda sint, non libens in detrimenta descendit ? Ingratus est, qui in referenda gratia secundum datum videt, qui sperat, cum reddit. Ingratum voco, qui aegro adsidit, quia testamentum facturus est, cui de hereditate aut de legato vacat cogitare. Faciat licet omnia, quae facere bonus amicus et memor officii debet : si animo eius obversatur spes lucri, captator est et hamum iacit. Ut aves, quae laceratione corporum
Abbreviated transcription (Latin):
detranisti potentiam.⁊ ne ciuiꝗͣ metuentꝰ eẽt ꝓiecisti ulum eit̃
metum: Hc̃ gͥ inseptum ingenti quidẽ & in explicabili muro
duusumq a contactu ⁊ a conspectu mortaliũ: Nonhabes qͣre
uerearis. Nulla illi nec tͥbuendi nec nocendi mat̾ia ẽ: Inmedio
uit̃ uallo huiꝰ ⁊ alt̾ius cȩli desertꝰ sine animali. sine homine
sine re ruias mundor sup̃ se cireaq se cadentium euitat:
ñ exaudiens uota: nec nr̃i curiosus: at qͥ hunc uisuidi colere
ñ alit̃ quam parentẽ. grato ut opinor animo. aut si ñius uidĩ
gratus. qͥa nullum habes illius bnficiũ. s ceatomu. ⁊ iste micetue
forte ac temere conglobauert. cur colis: Ept̃ maiestatẽ inquis ã
eximiam singłaremq naturã. Ut concedã tͥ nẽpe hoc facis nui¬
lo p̃cio induct̾. nulla spe. Est gͦ aliquid ꝑse expetendũ cuĩ te ip¬

Expanded text:
detraxisti potentiam et, ne cuiquam metuendus esset, proiecisti illum extra detraxisti potentiam et, ne cuiquam metuendus esset, proiecisti illum extra metum. Hunc igitur insaeptum ingenti quidem et inexplicabili muro divisumque a contactu et a conspectu mortalium non habes quare verearis ; nulla illi nec tribuendi nec nocendi materia est ; in medio intervallo huius et alterius caeli desertus sine animali, sine homine, sine re ruinas mundorum supra se circaque se cadentium evitat non exaudiens vota nec nostri curiosus. Atqui hunc vis videri colere non aliter quam parentem grato, ut opinor, animo ; aut, si non vis gratus videri, quia nullum habes illius beneficium, sed te atomi et istae micae tuae forte ac temere conglobaverunt, cur colis ? " Propter maiestatem," inquis, " eius eximiam ac singularem naturam." Ut concedam tibi, nempe hoc facis nullo pretio inductus, nulla spe ; est ergo aliquid per se expetendum, cuius te ip
Abbreviated transcription (Latin):
natura. quȩ illum obnoxio ualidissimũ facerent: Rationẽ:
& societadẽ: Itaq qͥ par eẽ nulli posset si seduceret᷑ rerum
potitur: Societas. illi dominiũ om̃ium animaliũ dedit so¬
cietas: ⁊uris gentium in alienȩ naturȩ tͣnsmisit imꝑium.
ce dominari etiã in mari ussit: hoc morboꝵ impet̾ arguit:
senectuti ad minicła ꝓspex̃. solatia contra dolores dedit. hoc
fortes nos facit. qđ licet contra fortuuam aduocare:. Hane soci¬
etatẽ colle. Tunitatem gen̾is humam qua uita sustinet᷑ scĩ des
collet̾ aut̃ si efficis ut ingrat᷑ ammus ñ ꝑse uitanosit s: quea
aliquid illi cuñdum ẽ: ꝙͣ multi enim st̃ quibꝰ ingratos es cuto
licet Deniq ingratum uoco qͥsquis inetu grat̾ẽ. deosiemo sañ
timet: Furor enim metuere salutaria: Nec quisquã amat quos
timet: Iu deniq epicure dñ inermẽ facis omña illitela om̃em

Expanded text:
dedit, quae illum obnoxium validissimum facerent, rationem dedit, quae illum obnoxium validissimum facerent, rationem et societatem ; itaque, qui par esse nulli posset, si seduceretur, rerum potitur. Societas illi dominium omnium animalium dedit; societas terris genitum in alienae naturae transmisit imperium et dominari etiam in mari iussit ; hoc morborum impetus arcuit, senectuti adminicula prospexit, solacia contra dolores dedit ; hoc fortes nos facit, quod licet contra fortunam advocare. Hanc societatem tolle, et unitatem generis humani, qua vita sustinetur, scindes ; tolletur autem, si efficis, ut ingratus animus non per se vitandus sit, sed quia aliquid illi timendum est ; quam multi enim sunt, quibus ingratis esse tuto licet ! Denique ingratum voco, quisquis metu gratus est. Deos nemo sanus timet; furor est enim metuere salutaria, nec quisquam amat, quos timet. Tu denique. Epicure, deum inermem facis, omnia illi tela, omnem
Abbreviated transcription (Latin):
seuntes ꝑ cut̾e quȩstus ẽ potius illa inuenire. ꝙͣ eriꝑe: leminẽ
reppies. qui ñ nequitiȩ p̃miis sine nequitia frui malit: Maxi :.¬
expetendam eẽ grati animi affectionẽ ꝑ se fugienda rese. in¬
gratum eẽ: q̃m̃ nichil equȩ concordiã humani gen̾̃is dissotiãt::
ac distrahit quã hoc uitium: Ham qͦ alio tuti sumꝰ. quã qdđ
mutuis iuuam᷑ officiis: hoc uno instructior uita contraq
incursiones subitas munitior ẽ: bñficioꝵ comm̃tio fac nos:
singłos qͥd sumus: p̃da anunaliũ. ⁊ uictimȩ ac bellissimus ⁊
facillimꝰ sangͥs: Qm̃ cȩt̾is animalib intutelã sui: satisuiriũ:
ẽ. Quȩc̃q uaga nascebantur. ⁊ actura uitã segregẽ. armata
st̃: hominẽ in becillitas cingit. ñ unguiũuis. ñ dentiũ. tribi¬
lem cȩc̾is fec̃: Nũdum ⁊ infirmũ societas munit. dũas res dedit

Expanded text:
seuntes percutere quaestus est, potius illa invenire quam eripere ; neminem seuntes percutere quaestus est, potius illa invenire quam eripere ; neminem reperies, qui non nequitiae praemiis sine nequitia frui malit. Maxiexpetendam esse grati animi adfectionem, per se fugienda res est ingratum esse, quoniam nihil aeque concordiam humani generis dissociat ac distrahit quam hoc vitium. Nam quo alio tuti sumus, quam quod mutuis iuvamur officiis ? Hoc uno instructior vita contraque incursiones subitas munitior est, beneficiorum commercio. Fac nos singulos, quid sumus ? Praeda animalium et victimae ac bellissimus et facillimus sanguis. Quoniam ceteris animalibus in tutelam sui satis virium est, quaecumque vaga nascebantur et actura vitam segregem, armata sunt, hominem imbecilla cutis cingit ; non unguium vis, non dentium terribilem ceteris fecit, nudum et infirmum societas munit. Duas deus res
Abbreviated transcription (Latin):
situm sit etiã malis ꝓbare meliora Qͥs ẽ. qͥ ñ beneficus uid̃i uelit:
qui ñ int̾ scȩlera ⁊ inuirias opinionẽ bonitatis affectet qͥ ñ ipsis
quȩ impotentissime fecit spetiẽ aliquã induat recti. uelit qͦq
etiam his uidi beneficiũ dedisse quos lesit: Gr̃as itaq agi sibi ab:
his quos afflixere patuint᷑. bonosq se ac libales figunt: quia
prestare ñ possunt: Qđ ñ facerent: nͥ illos honesti ⁊ ꝑse ex petẽ¬
di amor cogeret morib suis opinionẽ contͣriam quȩrere
& nequitiã abdere: Cuiꝰ fructꝰ concupiscit᷑ ipsa uͦ odio pudora¬
q ẽ: Nequisꝗͣ tantum a naturali lege descuit & hominem
exuit: ut animi causa malus sit: Dic enim cuilibet. existis qui
rapto uiuunt an ad illa quȩ latrocimis ⁊ furtis consecuntur
malitit ratione bona ꝑ uenire: Optabit ille cui grassari & tͦn¬

Expanded text:
situm sit etiam malis probare meliora. Quis est, qui non beneficus videri velit, situm sit etiam malis probare meliora. Quis est, qui non beneficus videri velit, qui non inter scelera et iniurias opinionem bonitatis adfectet, qui non ipsis, quae impotentissime fecit, speciem aliquam induat recti velitque etiam his videri beneficium dedisse, quos laesit ? Gratias itaque agi sibi ab iis, quos adflixere, patiuntur bonosque se ac liberales fingunt, quia praestare non possunt. Quod non facerent, nisi illos honesti et per se expetendi amor cogeret moribus suis opinionem contrariam quaerere et nequitiam abdere, cuius fructus concupiscitur, ipsa vero odio pudorique est ; nec quisquam tantum a naturae lege descivit et hominem exuit, ut animi causa malus sit. Dic enim cuilibet ex istis, qui rapto vivunt, an ad illa, quae latrociniis et furtis consecuntur, malint ratione bona pervenire : optabit ille, cui grassari et tran
Abbreviated transcription (Latin):
cui curatore opus sit: Qđ ñ accidet: nͥ gratum eẽ. ꝑse expetendũ
honestumq ẽẽt Alia fortasse minus dignitatẽ suã p̃fert̃. ⁊ an
sint honesta: intprete egent: Hoc ex positum. est. pulchrius¬
q ꝙͣ ut splendor eius dubie ac parum luceat. Qd tam lauda¬
bile. qͥd tam equalit̃ in om̃ium auimos receptũ. ꝙͣ referre be¬
ne mĩtis grãm : Ad hoc dic mͥ quȩ causa nos ꝑducit. Lucrũ :
Qd̃ qͥ ñ contempnit: ingratꝰ. ẽ Ambitio: ⁊ q̃ iactatio ẽ soluisse
qͦd debeas: inȩtꝰ flullus ingrato: Huic eium uni rei ñ posui¬
mus legẽ: tanꝗͣ satis natura claruisset. Quomͦ nulla lex ama¬
re parentes. indulgere. libis iubet: Suꝑ uacuũ. ẽ eñi in quod
imus impelli: Quẽadmodũ nemo in amorẽ. sui cohortandus
.ẽ quẽadinodũ uat᷑a trahit: Ita ne ad hoc qͥdem ut honesta ꝑ
se petat: Placent suapte nat̃a. ad eoq gratiosa uirt̾ ẽ ut ĩ i¬

Expanded text:
cui curatore opus sit ; quod non accideret, nisi gratum esse per se expetendum cui curatore opus sit ; quod non accideret, nisi gratum esse per se expetendum honestumque esset. Alia fortasse minus dignitatem suam praeferunt et, an sint honesta, interprete egent. Hoc expositum est pulchriusque, quam ut splendor eius dubie ac parum luceat. Quid tam laudabile, quid tam aequaliter in omnium animos receptum quam referre bene meritis gratiam ? Ad hoc, dic mihi, quae causa nos perducit ? Lucrum ? Quod qui non contemnit, ingratus est. Ambitio ? Et quae iactatio est solvisse, quod debeas ? Metus ? Nullus ingrato ; huic enim uni rei non posuimus legem, tamquam satis natura cavisset. Quomodo nulla lex amare parentes, indulgere liberis iubet supervacuum est enim, in quod imus, impelli, quemadmodum nemo in amorem sui cohortandus est, quem adeo, dum nascitur, trahit, ita ne ad hoc quidem, ut honesta per se petat ; placent suapte natura, adeoque gratiosa virtus est, ut in
Abbreviated transcription (Latin):
ei. Prestamꝰ ob hoc: qͥa prestitimus: Adeoq adbeneficia nosimpel¬
lit utilitas. ut inutilia tueri ac fouere ꝑseuerem᷑ sola benefigi
caritate: Cui etiam infelicit̃ dato: indulgere. tam naturale ẽ ꝙͣ
libis paruis. Idẽ isti grãm referre ipsos fatent᷑. ñ qr honestũ e.
s qͥa utile qđ ñ eẽ ita: minore oꝑa ꝓbandũ ẽ Q a quib argum̃¬
cis collegimus beneficiũ dare. ꝑse rem expetendã eẽ. isdẽ etiam
honestum ob nullã aliã causã. ꝙͣ qͥa honestum sit coli. qes gͣ
controu̾siã facere audebit. an gratũ es̃ honestũ sit. Qͥs ñ ingra¬
tum decestet᷑ hominẽ sibi ipsi inutilẽ: Quid aut̃ cum tͥ narra¬
tur. adu̾sus sũma beneficia amici sui ingratus ẽ: Quomͦ id¬
fecerit. utr̃ tanqͣ rem curpẽ fec̾it. an tanquã rem utilẽ sibi. &
ꝓfuturã omiserit puto. neꝙͣ hominẽ existimas cui pena. non

Expanded text:
ei praestamus ob hoc, quia praestitimus ; adeoque ad beneficia nos non impelei praestamus ob hoc, quia praestitimus ; adeoque ad beneficia nos non impellit utilitas, ut inutilia tueri ac fovere perseveremus sola beneficii caritate, cui etiam infeliciter dato indulgere tam naturale est quam liberis pravis. Idem isti gratiam referre ipsos fatentur, non quia honestum est, sed quia utile. Quod non esse ita minore opera probandum est, quia, quibus argumentis collegimus beneficium dare per se rem expetendam esse, isdem etiam honestum ob nullam aliam causam, quam quia honestum sit, coli. Quis ergo controversiam facere audebit, an gratum esse honestum sit ? Quis non ingratum detestetur, hominem sibi ipsum inutilem ? Quid autem cum tibi narratur, " Adversus summa beneficia amici sui ingratus est," quomodo adficeris ? Utrum tamquam rem turpem fecerit, an tamquam rem utilem sibi et profuturam omiserit ? Puto, nequam hominem existimas, cui poena, non
Abbreviated transcription (Latin):
um. ẽ. quin contͣria sit beneficio iniuria: Quomͦ iniuriã facẽ
ꝑse uitanda aut fugienda resẽ sicbeneficium dare ꝑse expe¬
tenda. Illic turpitudo contͣ om̃ia p̃mia. inscelus hortantia ua¬
let: ad hoc inuitat. honesti ꝑ se efficax speties Ñ m̃tiar si dix̃o
neminẽ ñ amare. beneficia sua. neminẽ ñ ita compositum
animo. ut libentius eum uideat. in quẽ multa congessit. cui
ñ causa sit iterum dandi beneficũ semel dedisse. Qd ñ accidet
nͥ ipsa nos delectarent beneficia Quã sepe dicentẽ audias. nõ
sustineo illum deserere cui dedi uitam. quẽ epido eripui:
Rogat me ut causam suã cont̾ homines gratiosos agã Nolos s
quid faciã. Iam illi semel it̾mq affui. Nonudes ineẽ istire ꝓ¬
timam quandã ium. q̃ nos dare beneficia cogit: Primũ qͥa opor¬
tet. deinde q dedimus. cui initio ratio ñ fuissec p̃standi aliquid

Expanded text:
um est, quin contraria sit beneficio iniuria ? Quomodo iniuriam facere um est, quin contraria sit beneficio iniuria ? Quomodo iniuriam facere per se vitanda ac fugienda res est, sic beneficium dare per se expetenda. Illic turpitudo contra omnia praemia in scelus hortantia valet ; ad hoc invitat honesti per se efficax species. Non mentiar, si dixero neminem non amare beneficia sua, neminem non ita compositum animo, ut libentius eum videat, in quem multa congessit, cui non causa sit iterum dandi beneficii semel dedisse. Quod non accideret, nisi ipsa nos delectarent beneficia. Quam saepe dicentem audias : " Non sustineo illum deserere, cui dedi vitam, quem e periculo eripui. Rogat me, ut causam suam contra homines gratiosos agam ; nolo, sed quid faciam ? Iam illi semel, iterum adfui." Non vides inesse isti rei propriam quandam vim, quae nos dare beneficia cogit, primum quia oportet, deinde quia dedimus ? Cui initio ratio non fuisset praestandi aliquid,
Abbreviated transcription (Latin):
puditiciã timori p̃stitit: ñ sibi: Eodem modo qͥ beneficium ut
reciꝑet dedit: ñ dedit: oͦ ⁊ nos beneficiũ damus anim alibꝰ quȩ
aut usui aut alim̃to futura: nutͥmus. Beneficiũ dam arbu¬
stis quȩ colimus. ne siccitate. aut in moti ⁊ neglecti sõli duritia:
laborent: Nemo ad agrum colendum ex equo ⁊ bono uenit. nec
ad ullã rem. cuiꝰ extra ipsam fructꝰ ẽ Ad beneficiũ dandum ñ ad¬
ducit cogitatio auara nec sordida. s humana. lib̃̾alis. cupieis
dare etiam cum dedit ⁊ augere nouis ac recentib uetera. nõ
habens p̃positum quanto ei cui p̃stat. bono futura: sit: Alioqͥn:
humile ẽ sine laude. sine gła ꝓdesse: qͥa expedit. &d magnifici
ẽ. se amare. sibi parcere. sibi ad qͥrere: Ab om̃ib istis: uera beneficii
dandi cupido auocat. Ad detͥmentum iniecta manu trahit. &
utilitates relĩqͥt. ipsobenefaciendi oꝑe letissima. Nlumqͥo dubi¬

Expanded text:
pudicitiam timori praestitit, non sibi. Eodem modo, qui beneficium ut pudicitiam timori praestitit, non sibi. Eodem modo, qui beneficium ut reciperet dedit, non dedit. Ergo et nos beneficium damus animalibus, quae aut usui aut alimento futura nutrimus ! Beneficium damus arbustis, quae colimus, ne siccitate aut immoti et neclecti soli duritia laborent ! Nemo ad agrum colendum ex aequo et bono venit nec ad ullam rem, cuius extra ipsam fructus est ; ad beneficium dandum non adducit cogitatio avara nec sordida, sed humana, liberalis, cupiens dare, etiam eum dederit, et augere novis ac recentibus vetera, unum habens propositum, quanto ei, cui praestat, bono futura sit ; alioqui humile est, sine laude, sine gloria, prodesse, quia expedit. Quid magnifici est se amare, sibi parcere, sibi adquirere ? Ab omnibus istis vera beneficii dandi cupido avocat, ad detrimentum iniecta manu trahit et utilitates relinquit ipso bene faciendi opere laetissima. Numquid dubi
Abbreviated transcription (Latin):
dum alioꝵ labores leuent: uł ꝑicłosadũ alioꝵ ꝑicłis extrabant
uł rationes nr̃as ad grauatura: dum alioꝵ necessitates & angusti¬
as leuent: Qͥd mea int̾ ẽ an recipiam beneficia: Etiã cum receꝑo:
danda sunt Bẽneficium eiꝰ comodũ ex pecdat cui prestat᷑ non:
nr̃m. Alioquin: nob̃ illud damus: Itaq multa. quȩ summã
utilitatẽ aliis afferunt: p̃tio grãm ꝑdunt: Mercator urbibꝰ ꝓdest.
medicꝰ agris. mãgo uenalibꝰ S om̃s isti qr ad alienum cõmodũ
ꝓ suo ueniunt: ñ obligant eos quibꝰ ꝓsunt᷑: Ñ ẽ. beneficium::
qđ inquȩstum mittit᷑. hoc dabo. & hoc recipiã: accio ẽ Ñ dicã
pudicã. quȩ amatorẽ ut incendec reppulit. quȩ aut legem
aut uirum timuit. ut ait ouidius. quȩ qͥa ñ licuit ñ dedit
illa dedit. Ñ in merito in num̃um peccantiũ refertur. quȩ pu¬

Expanded text:
dum aliorum labores levent, vel periculosa, dum alios periculis extrahant, dum aliorum labores levent, vel periculosa, dum alios periculis extrahant, vel rationes nostras adgravatura, dum aliorum necessitates et angustias laxent. Quid mea interest, an recipiam beneficia ? Etiam cum recepero, danda sunt. Beneficium eius commodum spectat, cui praestatur, non um ; alioquin nobis illud damus. Itaque multa, quae summam utilitatem aliis adferunt, pretio gratiam perdunt. Mercator urbibus prodest, medicus aegris, mango venalibus ; sed omnes isti, quia ad alienum commodum pro suo veniunt, non obligant eos, quibus prosunt. Non est beneficium, quod in quaestum mittitur. " Hoc dabo et hoc recipiam " auctio est. Non dicam pudicam, quae amatorem ut incenderet reppulit, quae aut legem aut virum timuit ; ut ait Ovidius : Quae, quia non licuit, non dedit, illa dedit. Non immerito in numerum peccantium refertur, quae
Abbreviated transcription (Latin):
reddat: respondebo bonam conscientiã. Qͥd reddat bñficium
dictum mͥ: Qͥd reddat uisticia. quid innocentia. quid magni¬
ñ petis: inquid muntꝰ uices suas soluit: Inqͥd sol diẽ extendit
⁊ contrahit: om̃ia ista beneficia st̃ fiunt enim nob̾ ꝓfutura:
Quomꝰ mundi officium ẽ curc̃agere rerum ordinẽ. quomͦ soł.
loca mutare ex quib oriatur. inquȩ cedat. ⁊ hec salutaria nob
façere sine p̃mio: ita uiri officium. ẽ int̾ alia: ⁊ beneficiũ dare.
Qu̾are gͦ dat: ne ñ det. He occasionẽ bñfaciendi ꝑdat. uob uo¬
luptas ẽ. inertis ocii facere corpuscłm. ⁊ securitatẽ sopitis simil¬
lunam appetere. & subdensa umbra latitare. tenerrimisq cogi¬
tationib quas tͣnqͥllitatem uocatis. animi marcentis oblectare
torꝑem & cibis potionibq intra ortoꝵ latebram corꝑa ignauia
pallentia saginare. Nob̃ uoluptas ẽ. dare beneficia uł laboriosa

Expanded text:
reddat, respondebo : bonam conscientiam. Quid reddat beneficium reddat, respondebo : bonam conscientiam. Quid reddat beneficium ? Dic tu mihi, quid reddat iustitia, quid innocentia, quid magnisas, ipsas non petis. In quid mundus vices suas solvit ? In quid sol diem extendit et contrahit ? Omnia ista beneficia sunt, fiunt enim nobis profutura. Quomodo mundi officium est circumagere rerum ordinem, quomodo solis loca mutare, ex quibus oriatur, in quae cadat, et haec salutaria nobis facere sine praemio, ita viri officium est inter alia et beneficium dare. Quare ergo dat ? Ne non det, ne occasionem bene faciendi perdat. Vobis voluptas est inertis otii facere corpusculum et securitatem sopitis simillimam appetere et sub densa umbra latitare tenerrimisque cogitationibus, quas tranquillitatem vocatis, animi marcentis obiectare torporem et cibis potionibusque intra hortorum latebram corpora ignavia pallentia saginare ; nobis voluptas est dare beneficia vel laboriosa,
Abbreviated transcription (Latin):
creditũ intelligit tanq̃ ereditũ Uisscire: adicio in solubile. cum
creditum nullũ ñ solui. aut possit aut debeat: Adeo bñficiũ uti¬
litafͤcausa dandum ñ ẽ ut sepe quẽ ad modũ dixi cũ dampno. ac
ꝑicdo dandum sit: Si latronib circũuentum defendo ut cuto
transire ꝑmittat᷑ reumꝰ grã laborantẽ. cueor ⁊hominũ poten¬
tium factionẽ in me conũto. quas illi subtraxero sordes. sub ac¬
cusatorib isdem fortasse sumpturꝰ. cum abire inpartẽ alt̾am
possim ⁊ securꝰ spectare aliena certamina. spondeo ꝓuidica¬
to. ⁊ suspensis amici bonis: libellum deicio. creditoribꝰ eiꝰ me
obligaturꝰ. Ut possim seruare ꝓscͥptum: inse ꝓscͥptionis ꝑicłm
adõ: Ilemo tusculanũ atq diburtinum paratos salubritatis cau¬
sa ⁊ estiui secessus quodo anno emptur sit disputat. cũ emerit. tu¬
endum ẽ. Eadem inbñficio ratio ẽ: Nam cum introgau̾is quid

Expanded text:
creditum, intellegitur tamquam creditum. Vis scire ? Adicio insolubile, eum creditum, intellegitur tamquam creditum. Vis scire ? Adicio insolubile, eum creditum nullum non solvi aut possit aut debeat. Adeo beneficium utilitatis causa dandum non est, ut saepe, quemadmodum dixi, cum damno ac periculo dandum sit. Sic latronibus circumventum defendo, ut tuto transire permittatur ; reum gratia laborantem tueor et hominum potentium factionem in me converto, quas illi detraxero sordes, sub accusatoribus isdem fortasse sumpturus, cum abire in partem alteram possim et securus spectare aliena certamina ; spondeo pro iudicato et suspensis amici bonis libellum deicio creditoribus eius me obligaturus ; ut possim servare proscriptum, ipse proscriptionis periculum adeo. Nemo Tusculanum aut Tiburtinum paraturus salubritatis causa et aestivi secessus, quoto anno empturus sit, disputat ; cum erit, tuendum est. Eadem in beneficio ratio est ; nam cum interrogaveris, quid
Abbreviated transcription (Latin):
utilitatib solum ante ocłos honestum stecit: lã diu officiorũ
mali uidices: quã dui illa dep̃uat spes ac metꝰ. & inertissimum:
uitium uoluptas: Ubi mors uitclusit om̃ia. & adferendã senteutiã
incorruptum iudicẽ misit. quȩrimꝰ dignissimos quib nr̃a tra¬
dam̃. nec qͥcꝗͣ cura sanctiore componimꝰ: ꝙͣ qđ ad nos ñ ꝑtinet
At ine hercłe cc̃ magna uoluptas subit cogitantẽ: Hc̃ ego locu¬
pletiorẽ faciam. ⁊ huiꝰ dignitati adiectis opib aliqͥd splendoris af¬
fundam: Si ñ damꝰ bñficia nͥ recepturi. intestatis moriendũ sit.
dicitis inqͥt beneficiũ creditum insolubile eẽ: Creditũ aut̃ ñ ẽ res
ꝑse expetenda: sũ creditũ dicimꝰ: imagine & tͣnslatione utimur.
Sicem̃ ⁊legẽ scimꝰ usti in uistiq regulã eẽ ⁊ regula. ñ ẽ res ꝑse expe¬
cenda Ad hȩc ũba demonstrandȩ rei causa descendim̃: Cum dico

Expanded text:
utilitatibus solum ante oculos honestum stetit, tam diu officiorum utilitatibus solum ante oculos honestum stetit, tam diu officiorum mali iudices, quam diu illa depravat spes ac metus et inertissimum vitium, voluptas. Ubi mors interclusit omnia et ad ferendam sententiam incorruptum iudicem misit, quaerimus dignissimos, quibus nostra tradamus, nec quicquam cura sanctiore componimus, quam quod ad nos non pertinet. At mehercules tunc magna voluptas subit cogitantem : " Hunc ego locupletiorem faciam, et huius dignitati adiectis opibus aliquid splendoris adfundam." Si non damus beneficia nisi recepturi, intestatis moriendum sit ! "Dicitis," inquit, "beneficium creditum insolubile esse ; creditum autem non est res per se expetenda." Cum creditum dicilegem dicimus iusti iniustique regulam esse, et regula non est res per se expetenda. Ad haec verba demonstrandae rei causa descendimus ; eum dico
Abbreviated transcription (Latin):
spes ei nulla sit conualescendi ñ dabo ipse deficiens. ñ em̃ihabeo¬
tempꝰ recipiendi: At qͥ ut scias rẽ ꝑse expetendã eẽ bñfacere: adue¬
nis modo in nr̃m delatis portũ. ⁊ statim abituris succurrim Igno¬
to naufrago nauẽ qua reuehat᷑. ⁊ damꝰ. & striumꝰ: discedit ille uix
satis nocõ salutis auctore.⁊ ñ quã ampliꝰ inconspectũ ium̃ reũsur᷑
debitores nob deos delegat p̃cat᷑q illi ꝓse grãm reddant. Int̾im nos
iuuat sterił bñficii conscientia Qͥo cum in ipso uitȩ infine cõsti:¬
timus. cũ testam̃tum ordinam: ñ bñficia nicħ nob̾ ꝓfut᷑a diudi¬
mus: Quantũ temꝑis consumit᷑ ꝙͣ dui secreto agit᷑. qͣntũ ⁊ quib
debem̃. Quid enim int̃ẽ quib dem̃ anullo recepturi: At qͥnquã
diligentiꝰ damus. nꝙͣ magis uidicia nra torquem̾ ꝙͣ ubi remotis

Expanded text:
spes ei nulla sit convalescendi ; non dabo ipse deficiens, non enim habeospes ei nulla sit convalescendi ; non dabo ipse deficiens, non enim habeo recipiendi tempus. Atqui ut scias rem per se expetendam esse bene facere, advenis modo in nostrum delatis portum, statim abituris, succurrimus ; ignoto naufrago navem, qua revehatur, et damus et struimus. Discedit ille vix satis noto salutis auc se gratiam referant ; interim nos iuvat sterilis beneficii conscientia. Quid ? cum in ipso vitae fine constitimus, cum testamentum ordinamus, non beneficia nihil nobis profutura dividimus ? Quantum temporis consumitur, quam diu secreto agitur, quantum et quibus demus ! Quid enim interest, quibus demus a nullo recepturi ? Atqui numquam diligentius damus, numquam magis iudicia nostra torquemus, quam ubi remotis
Abbreviated transcription (Latin):
qͦd ñ recipimus. qđ cui daremꝰ ñ eligimꝰ: nra In electione nichil
Ad animũ tendit ȩstimatio mea: Ideo locupletẽ s indignũ p̃t̾ibo.
pauꝑi uiro bono dabo Erit enim insũma in opia gratꝰ ⁊ cum:
om̃ia illi deert̃ suꝑ erit animus: Nl lucrũ ex bñticio capͣto. ñ uo¬
luptatẽ. ñ głam. uni placere. contemptꝰ in hoc dabo ut qđ opor¬
cer faciũ. ad oportet aut̃ ne sine electione Q̃ qͣt futura sit
introgas: Cligam uirũ uitegrũ. simplicẽ. memorẽ. gratũ alieni ab:¬
stinentẽ. sui ñ auare tenacẽ. benuiolum: hc̃ ego cũ elegero. licet
nicħ illi fortuna tribuat. ex quo referre grãm possit exsententia
res gesta erit: Si utilitas me ⁊ sordida cõputatio libale fac̃. si nul¬
lipõssum nͥ ut inuicẽ ille mͥ ꝓsit ñ dabo beneficiũ ꝓficiscenti in
diu̾sas longinqͥsq regiones. a futuro semꝑ ñ dabo: sic affecto ut

Expanded text:
quod non recipimus ; quod, cui daremus, non elegimus, nostra. In electione nihil quod non recipimus ; quod, cui daremus, non elegimus, nostra. In electione nihil Ad animum tendit aestimatio mea ; ideo locupletem sed indignum praeteribo, pauperi viro bono dabo ; erit enim in summa inopia gratus et, cum omnia illi deerunt, supererit animus. Non lucrum ex beneficio capto, non voluptatem, non gloriam ; uni placere contentus in hoc dabo, ut quod oportet faciam. Quod oportet autem non est sine electione. Quae qualis futura sit, interrogas ? Eligam virum integrum, simplicem, memorem, gratum, alieni abstinentem, sui non avare tenacem, benevolum ; hunc ego cum elegero, licet nihil illi fortuna tribuat, ex quo referre gratiam possit, ex sententia gesta res erit. Si utilitas me et sordida computatio liberalem facit, si nulli prosum, nisi ut in vicem ille mihi prosit, non dabo beneficium proficiscenti in diversas longinquasque regiones, afuturo semper ; non dabo sic adfecto, ut
Abbreviated transcription (Latin):
expetenda res eẽt quȩ. qͦcq loco ⁊ quoc̃q mͦ daret᷑: bñficiũ erat:
honestum ꝓpt̃ nullã aliã causã: quã ꝓpt̃ ipsum sequimur
ago. ut qñq bñficiũ sit qͥa si curpi dat᷑ nec honestum eẽ potest nec
beneficiũ: Depositum redde. ꝑ se res expetenda : flõ cñ semꝑ reddã.
nec quolibet loco. nec qͦlibet. temꝑe. Aliꝗdo nicħ int̃ ẽ utrum
inficier. anpalã reddã. Intuebor utilitatẽ eius cui redditurꝰ
sum. ⁊ nociturũ illi depositũ negabo: Idem inbñficio faciã. ui:¬
debo quando dẽ. cuidẽ. quẽ admodũ qͣre: Hicħ enĩ sine ratioẽ
faciendum ẽ ñ ẽ aut̃ bñsiciũ: nͥ qđ ratione dat᷑. qm̃ ratio om̃is. ⁊¬
honesti comesẽ. Quã sepe hominũ donationẽ suã incõsultam
obuirgantiũ hanc exaudimͦ uocẽ: Mallẽ ꝑdidisse. ꝗͣ illi dedis
se: Turpissimũ genꝰ dandi ẽ. inconsulta donatio. multoq gͣuius÷
male dedisse beneficiũ: quam ñ recepisse: Aliena enĩ culpa est.

Expanded text:
que loco et quocumque modo daretur, beneficium erat." Honestum propter nullam aliam causam quam propter ipsum sequimur ; ago, ut quandoque beneficium sit, quia, si turpi datur, nec honestum esse potest nec beneficium. Depositum reddere per se res expetenda est; non tamen semper reddam nec quolibet loco nec quolibet tempore. Aliquando nihil interest, utrum infitier an palam reddam. Intuebor utilitatem eius, cui redditurus sum, et nociturum illi depositum negabo. Idem in beneficio faciam. Videbo, quando dem, cui dem, quemadmodum, quare. Nihil enim sine ratione faciendum est ; non est autem beneficium, nisi quod ratione datur, quoniam ratio omnis honesti comes est. Quam saepe hominum donationem suam inconsultam obiurgantium hanc exaudimus vocem: " Mallem perdidisse quam illi dedisse " ! Turpissimum genus damni est inconsulta donatio multoque gravius male dedisse beneficium quam non recepisse ; aliena enim culpa est,