comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tiuitat̾e p̾uidens ꝗͣ eos intelligibilib chaldeis sub ꝑpetui errous
uincła subiec̃. ⁊ domesticȩ u̾tutis extorres. de statu patȩ deuo¬
rabili deplorat dolore: nulla eñi patͥa u̾or õium in hac ꝑegͥna¬
t̾oe ꝗ̃ fides. qͥ nimirũ eos qͥ longe erant ppe ẽe fec̃. ⁊ aduenas
atq ꝑegͥnos ciuitatis sr̃nȩ patȩ iure cõnexuit. sic̃ scͥptũ ẽ. G
ditiõis disꝑsi erant: recte: ait. Diuisioes aqͣꝵ dedux̃ ocłs m̃s.
Oportebat eni se cũ paulo apło ut estimo anathema ẽẽ cũ fr̃̾ib
suis. Ex qͦ patet qd̾ magna sit possessio caritatis. & hortꝰ deliciaꝵ p̃¬
de paradiso uoluptatis fons ascendit. qͥ ir rigat oia uͥtutũ gen̾a.
pͥmũ se attollens in .iiͦiͬi. uͥtutũ capita. ac si demũ ꝑ o̾s diuisiões
aqͣꝵ ut oĩa ineb̾ent fidei ce moꝵ germina. Grandit enĩ affec¬
tũ g̾entis penit̾ciã exp̃ssit. aut nimiu̾ dilectiõis amore designa

Expanded text:
tivitatem praevidens, qua eos intelligibilis Chaldaeus sub perpetui erroris vincula subjecit, et domesticae virtutis extorres de statu patriae devorabili deplorat dolore. Nulla enim patria verior omnium in hac peregrinatione, quam fides. Quae nimirum eos qui longe erant prope esse fecit, atque peregrinos ciuitatis supernae iure conexuit, sicut scriptum est: ergo ritione dispersi erant, recte ait: Divisiones aquarum deduxit oculus meus. Optabat enim se cum Paulo apostolo, ut aestimo, anathema esse cum fratribus suis . Ex quo patet, quod magna sit possessio charitatis, et hortus deliciarum prde paradiso voluptatis fons ascendit, qui irrigat omnia virtutum genera. Primum se attollens in quatuor virtutum capita, ac si demum per omnes divisiones aquarum, ut omnia inebrient fidei et morum germina. Granditer enim affectum gerentis poenitentiam expressit, aut nimirum dilectionis amorem designa
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ st̃ rec̃dita ut ueniat q̃. dilexit. Uñ sũmo deliciaꝵ inuen¬
tobono: bonũ fatet᷑ susti̾e ce sꝑare in salutare. dĩ. & ut huic
bono sẽꝑ inheat. bonũ ẽẽ fatet᷑ uiro cũ portau̾it iuga gͣuȩ
adolescentiȩ suȩ. sedebit singłarit solitariꝰ ce tacebit. ħ gͦ bona ex¬
clusio ẽ. ut sedeat secũ solus cũ dõ. qͥc̾q se sentit portare iugũ
guȩ in iuuentute sua. Sedebit inqͥt singłarit᷑ & silebit. qr tulit

Expanded text:
iat quem dilexit. Unde summo deliciarum invento bono, fatetur sustinere et sperare in salutare Dei: et ut huic bono semper inhaereat. Bonum esse fatetur viro, cum portaverit grave jugum adolescentiae suae. Sedebit singulariter solitarius et tacebit. Haec ergo bona exclusio est, ut sedeat secum solus cum Deo. Quicunque se sentit portare jugum grave in juventute sua, sedebit, inquit, singulariter et silebit, quia tulit
Abbreviated transcription (Latin):
suaꝵ. Ad ħ qͥppe affligit dñs ⁊ corrip̃: ut mise̾at᷑. Qd̾ bñ intelli¬
gens uir uidens pauꝑtat̾ẽ. suã. fiducialit̾ aiens de d̾o: ñ eni inqͥ
humiliauit ex corde suo d̾s. ut saciet᷑ penis nr̃is. neq abiec̃ filios
hõĩm. Mauult gͦ ut humiliem᷑. ⁊ cͣuemur coiã eo: qͣtmꝰ ⁊ nuse̾at᷑.¬
ꝓpt̾ea in suꝑiorib id̾e ꝓpħa sub hac litt̾a ostendens gemitꝰ plebis
⁊ humilitatẽ. ait. Sis popłs eiꝰ ingemiscentes q̃rentes panẽ. de¬
dert̃ desid̾abilia sua in escã. ut reficiant aĩam. Uide dñe ⁊ aspi¬
ce: qr facta sũ uilis ł sñ honore. Gͦ qͥ aĩȩ suȩ q̃rit refectiõem. iure hu¬

Expanded text:
d bene intelligens, vir videns paupertatem suam, fiducialiter agens de Deo: Non enim, inquit, humiliavit ex corde suo. Deus ut satietur poenis nostris, neque abjecit filios hominum; mavult ergo ut humiliemur et curvemur coram eo, quatenus etpterea in superioribus idem propheta sub hac littera ostendens gemitus plebis et humilitatem, ait: Omnis populus ejus ingemiscentes quaerentes panem: dederunt desiderabilia sua in escam, ut reficiant animam. Vide, Domine, et aspice: quia facta sum vilis vel sine honore. Ergo qui animae suae q
Abbreviated transcription (Latin):
no abluendo pecc̃a. Ex eꝰ impetu puri fpntis affliit a liba¬
no sponsa. ita ut a pͥncipio fidĩ tͣnsierit scls e sis denum
cłia qͣi diuisio onum̾at᷑. aliis impetꝰ descendens a libano. e
magnꝰ qͥdẽ impetꝰ qͥ ñqm̃ defic̃. Qd̃ aũ diuisioẽs ocłm deduxisseige¬
mens ac plorans insinuat. siue q tanꝙͣ meatꝰ mundaniã fluen¬
toꝵ ita ut exub̾antiũ lacͥmaꝵ ductꝰ ꝑ singła sui cordis effud̾it
amoris gͥmina. siue qd̾ abluendo suꝑfud̾it cordis cͥmina: in t̾m ut
c̃e eascłe ipse ocłs dedux̾it diuisiões ꝑ oĩa timoris discͥmina. ł oẽ
amoris uuln̾a. uñ sponsa in canticis. uuln̾ata caritatis ego sũ
ht̃ enĩ ius sũmi doloris ł amoris. ut cũ lacͥmis qͦd̾am ipse ocłs m̃
tis uideat᷑ se effund̾e easq deduc̾e lacͥmas. ex qͦ tanqͣ. ex diuissio¬
nib aqͣꝵ impetꝰ doloris ł amoris uehem̃tior declararat᷑. felix gͥ
uehem̃tiori gr̾a musto inebͥati ac repleti culpabant᷑. Deducebat &

Expanded text:
no abluendo peccata, ex cujus impetu puri fontis, affluit a Libano sponsa: ita ut a principio fidei transierit saeculum, et sic demum clesia quasi divisio connumeratur. Aliis impetus descendens a Libano et magnus quidem impetus qui nunquam deficit. Quod autem divisiones oculus deduxisse gemens ac plorans insinuat, sive quia quam meatus inundantium fluentorum: ita ut exuberantium lacrymarum ductus per singula sui cordis effuderit amoris germina, sive quod abluendos superfuderit cordis crimina, intantum, ut etiam easdem ipse oculus deduxerit divisiones per omnia timoris discrimina, vel etiam amoris vulnera. Unde sponsa in Canticis: Vulnerata charitatis ego sum. Habet enim vis summi d effundere, easque deducere lacrymas, ex quo tanquam ex divisionibus aquarum, impetus doloris vel amoris vehementior declaratur. Felix igitvehementiori gratia musto inebriati ac repleti culpabantur. Deducebat et
Abbreviated transcription (Latin):
clarat᷑. cũ sub uigo õium qͣi in ꝑsona capitis dõ patͥ offertur.
Rede̾ptor inqͥt uitȩ meȩ. ubi alia int̾pret̾o ht̃ defensor. Ex
qͦ liqͥdo ostendr̃ ut dixi. qd̾ redeptio m̃bris ogruit. defensio
uͦ equȩ m̃bris & capiti: qͣtinꝰ redeptio ac defensio totiꝰ sũme¬
dupplex mortis redẽptio exhibeãt. Iec̾co restat ut ꝑ cap̃ pͥmatꝰ
seruet᷑ eccłie. & ꝑ pͥmatũ capitis integͣ salus custodiat᷑. Alio¬

Expanded text:
claratur, cum sub jugo omnium quasi in persona capitis Deo Patri aufertur? Redemptor, inquit, vitae meae, ubi alia interpretatio habet defensor. Ex quo liquido ostenditur, ut dixi, quod redemptio membris congruit, defensio vero aeque membris et capiti: quatenus redemptio ac defensio totius sumduplae mortis redemptio exhibeatur. Idcirco restat ut capiti primatus servetur Ecclesiae, et per primatum capitis integra salus custodiatur. Alio
Abbreviated transcription (Latin):
spuali ac dilig̾r. alii qͥde st̃ ocłi carnis. ałii qͥ ut diximꝰ aꝑti st̃
in adã. Alii m̃tis qͥ tnͣseunt in uiu̾. ut sit mens una cũ d̾o. alĩi ocłi
eccłie: qi sponsa duos gerit ocłos. moralẽ. ac misticũ. S misticꝰ ple¬
niꝰ uidet dm̃ &e acutꝰ: licet morał dulcior uideat᷑. lec̾co ocłs amore
xͥ repletꝰ dep̃dari dr̃ aĩam ut totã se. expoliet se: & tͣnsfundat se
in dm̃ ult᷑ se. In cunctis inqͥt filiab urbis meȩ. Qa ꝑ singlas delic¬
toꝵ affectiões ⁊ et̾nȩ uitȩ cogitatiões. tot̾a se qͣi dep̃datã. se ac
se refundit in dm̃: ut una cũ dõ inueniat᷑. & ħ ÷ litt̃a q̃ fons
ł ocłs int̾p̾r: ut nec ocłs sñ fonte iueniat᷑. nͨ fons sñ ocło dilec¬
t iõĩs ex nob̾ & in nob̾ manare credat᷑. qͣtinꝰ ꝓ suis excessib fonte. re¬
baptidet᷑ lacͥmaꝵ: ⁊ fons isto nutat᷑ ocło sc̃ȩ ꝯt̾eplat̾ois. ut possit

Expanded text:
r. Alii quidem sunt oculi carnis, alii qui, ut diximus aperti sunt in Adam , alii mentis, qui transeunt in unum, ut sit mens una cum Deo, alii oculi Ecclesiae: quia sponsa duos gerit oculos, moralem ac mysticum. Sed mysticus plenius videt Deum et acutius, licet moralis dulcior videatur. Idc repletus, depraedari dicitur animam, ut totum se exspolietur a se, et transfundat se in Deum ultra se. In cunctis, inquit, filiabus urbis meae: quia per singulas delictorum affectiones, et aeternae vitae cogitationes, totam se quasi depraedatam a se refundit in Deum, ut una cum Deo inveniatur. Et haec esinterpretatur, ut nec oculus sine fonte inveniatur, nec fons sine oculo dilectionis ex nobis et in nobis manare credatur: quatenus pro suis excessibus fonte rebaptizetur lacrymarum, et fons isto nutriatur oculo sanctae contemplationis, ut possit
Abbreviated transcription (Latin):
patiȩ satacit᷑nitat̾e. ut tanꝗͣ. sepultꝰ ñ loqͣtur. immo qͦd̾a uͥtu¬
tũ agg̾e obstruat uocẽ. ne. doloris enuiitat q̃rimoniã. Tm̃q pondꝰ
asserens pati̾ȩ qmͣ spes foueat. ut uocẽ ipsã ł ut qͦd̾a husto ac tumu¬
tu sepeliat atq includat. qmͣ nulla extorq̃re. nullaq excitare pos¬
sit ĩiuria. Qd dñs bñ de se in passiõe sua exe̾plũ p̾buit: qͥ sic̾ ꝓpħa¬

Expanded text:
n loquatur, imo quodam virtutum aggere obstruat vocem, ne doloris admittat querimoniam, tantumque pondus asserens patientiae quam spes foveat, ut vocem ipsam vel quodam busto ac tumulo sepeliat atque includat, quam nulla extorquere, nullaque excitare possit injuria. Quod Dominus bene de se in passione sua exemplum praebuit, qui sicut p
Abbreviated transcription (Latin):
piũ uitȩ pascit int̾ lilia in splendore scõꝵ. Uñ monet eg̾gie.
Leuemꝰ corda nr̃a cũ manib ad dnm̃ in cęlo: uͥ uera st̃ gau¬
dia bona st̃ pascua. lilia ꝯuallrũ u̾nantia rosaꝵ. S neq ad
ea recte corda sñ manib leuan̾t᷑. neq manꝰ sñ puritate cor¬
dis. ut & inteqͥ tatis fides nos cõmendet d̾o. & oꝑatio fid̾i quȩ

Expanded text:
lilia splendore sanctorum. Unde monet egregie: Levemus corda nostra cum manibus ad Deum in coelum. Ubi vera sunt gaudia, bona sunt pascua, lilia convallium, vernantia rosarum. Sed neque ad ea recte corda sine manibus levantur, neque manus sine puritate cordis: ut et integritas fidei nos commendet Deo, et o
Abbreviated transcription (Latin):
affligit᷑. ñ ht̃ qͥd testa ot figłm respondeat. ł qͥd dicat. cur
me fecisti sic. ł qͣre ita facis. Qd̃ bñ intelligensiob licet mul¬
ut augeat᷑ m̾itis. eq uir ĩa gr̃a discretꝰ a sexu infirmita¬
tis aut a siuis purget᷑ delictis. tñ pie a dño corrigit᷑ ñ h̃t qͥd
obiciat dõ. qnͣtomagͥ is qͥ uire in massa ꝑditiõis onum̾atꝰ
dãpnat᷑. Qͦec õium nͥ mala nͦ bona nͥ iusto di iudicio ꝓueni¬
re recte credunt᷑. Nc̃ ad .lluii. litt̾am mortał qd̾ sẽpit̾uũ so¬
uinis ex ub̾tate agͥ pleni q̃. bñdix̃ dñs: cꝰ odor emanat odorẽ
suauitatis. qͣi de nouo flore sc̃ȩ resurrectiõis : de c̾ nimirum
plenitudine ub̾tatis in ꝑsona patͥs. ⁊ plenitudo inqͥt agͥ mec̃
est. Ex qͦ ꝓfecto liliũ nascit᷑ ꝯualliũ. ob candore et̾nitatis. nec¬

Expanded text:
abet testa quid contra figulum respondeat, vel quid dicat, Cur me fecisti sic, vel quare ita facis? Quod bene intelligens Job, licet mulut augeatur meritis: neque vir jam gratia discretus a sexu infirmitatis, ut a suis purgetur delictis, tamen pie a domino corrigitur, non habet quid objiciat Deo; quanto magis is qui jure in massa perditionis connumeratus, damnatur? Quorum omnium nec mala nec bona, nisi justo Dei judicio provenire recte creduntur. Nunc ad Nun litteram moralis quod sempiternum sodivinis, ex ubertate agri cui benedixit Dominus, cujus odor emanat odor suavitatis, quasi de novo flore sanctae resurrectionis. De cujus nimirum plenitudine ubertatis in persona Patris, et plenitudo, inquit, agri mecum est. Ex quo profecto lilium nascitur convallium, ob candorem aeternitatis, nec
Abbreviated transcription (Latin):
mex eisabiles sacti uiq̃us fac̾ta ÷ eis uaticino. eo qd̃ ñ cre¬
didetint in qͥt os aꝑui ut inexeusabiles ẽẽnt : ꝑꝑea ⁊ sub hac
munationẽ. erroris recipit. q̃ expandent̾e. manꝰ in eruce. audi¬
renoluit. &t sub alis eiꝰ succed̾e refugit. Dignũ gͥ ut ipsa pea expan¬
d̾et manꝰ. & ꝯsolantẽ inuenire: ñ posset. Hĩc signant᷑ ait. ppłia.

Expanded text:
crediderint in quibus os aperui , ut inexcusabiles essent. Propterea et sub hac munerationem erroris recipit, quae expandentem manus in cruce audire neglexit, et sub alis ejus succedere refugit. Dignum igitur ut ipsa postea expanderet manus, et consolantem invenire non posset. Hinc signanter ait Propheta:
Abbreviated transcription (Latin):
m̃auit inqͥt hõ uiuens uir ꝓ pecc̃is suis : ad̾ ⁊ paulus. o hõ inqͥt
tuqͥs es qͥ respondeas d̾õ: sũqͥd pͣ dicẽ uas figłi. s. uas testa de sa¬
mũs t̾rȩ. qͣre me sic fecisti: alioqͥn in õib qͥd mmurabit hõ ui¬
uens. aut certe qͥd dicturꝰ ÷ uir ꝓ peccatis sius. cũ õĩa ꝯcluserit
d̾s sub pecc̃o. ut oẽ os obstruat. ⁊ fiat oĩs mundꝰ subditꝰ d̃o. Ce¬
t̾m desides aut uecordes fingant de cordib siuis dñ ut dixi ñ
curare mortalia: ab ipso st̃ ut aĩa ꝯfitet᷑ disciplinis xͥ erudita
mala ł bona. lecͥco opilata ÷ õĩs miqͥtas. nec ht̃ qͥd respondeat
hõ cõpositꝰ d̾o. & sic fiat uas in ꝯtumeliã. dũ cotidie meliorar¬
tuasa aurea flagellis di ⁊ argentea in honorẽ di. Hoc ͥppe
ht̃ ex uitimis. ħ ⁊ ignis ex ultimis. ħ ex ipsis. ut õĩs sensꝰ sapi

Expanded text:
o, inquit, tu quis es qui respondeas Deo: Nunquid potest dicere vas figuli, scilicet testa de samiis terrae, Quare me sic fecisti? Alioqui in omnibus quid murmuravit homo vivens, aut certe quid dicturus est vir pro peccatis suis, cum omnia concluserit Deus sub peccato, ut omne os obstruatur, et fiat omnis mundus subditus Deo . Caeterum desides aut vecordes, fingant de cordibus suis Deum, ut dixi, non curare mortalia: ab ipso sunt, ut anima confitetur disciplinis Christi erudita mala vel bona. Idcirco oppilata est omnis iniquitas, nec habet quid respondeat homo compositus Deo, et si fiat vas in contumeliam, dum quotidie meliorantur vasa aurea flagellis Dei, et argentea in honorem. Hoc quippe habet ex intimis: hoc et ignis ex ultimis, hoc ex ipsis, ut omnis sapi
Abbreviated transcription (Latin):
medio popłoꝵ. Qͥb ꝓfecto u̾bis liq̃t sensꝰ litt̾ȩ. qd̾ adiutorium
uiste aufet ab eis. qͥ ⁊ multa de p̾t̾itis agg̾gata ñ plangiut.
insuꝑ ⁊ noua uẽtib addentes. pium iudic̾e ad irac̃diã ꝓuocant.
sub eade̾ litt̃a. samech. plangit. abstulit inqͥt dñs de medio mei
fortes dñs. qñ in babyloniã regionẽ uid̾oꝵ captiuus ductꝰ ÷ po¬
płs s qñ s aduenit. ⁊ libtat̾e aĩs sue synagoga captiua ñ ui¬
Dit: nesciens gͣuib ineͣuata pecc̃is m̃tis suȩ erige ceruc̾e. &
qͥdã fidi colla ad lucis cognitiõem attollere: iccͥco xͦ qͣi eradi¬

Expanded text:
d adjutorium juste auferetur ab eis, qui et multa de praeteritis aggregata non plangunt: insuper et nova veteribus addentes, pium judicem ad iracundiam provocant, et ropheta sub eadem littera Samech plangit, Abstulit, inquit, Dominus de medio mei fortes Dominus, quando in Babyloniam regionem Judaeorum captivus ductus sto advenit, et libertatem animae suae synagoga captiva non vidit, nesciens gravibus incurvata peccatis, mentis suae erigere cervicem, et quaedam fidei colla ad lucem cogitationis attollere. Idcirco Christus q
Abbreviated transcription (Latin):
Unͣ ⁊ cuntati reꝓbe in euũgłio dns dicit. Si in sidone & tyro
facte suissent uirtutes que facte funt in uob̾ olim in cilicio & ei¬
nere penitenciã egissent. In cinere namq penitentiã agere est
ciuerẽ se seutire mortuoꝵ. Ideo & ad penitenciã adhiberi solet.
ut ex fauilla & cinere expandamꝰ: quid ꝑ iudiciũ di & culpe ru¬
inã facti sumꝰ. Hinc quoq lugens dicit. Cibauit me cinere. Ac
ruminare distuli. sauciatꝰ cinere mortalitatis ingemisco. Deqr.¬
uau. Et repulsa est anima mea oblitꝰ sum bonoꝵ. Repulsam
ergo a deo se dolor. et expositã ad temptationes : ne ultͣ iam
adbona que sentit. lib̾e tende̾ pofsit. inmo ab omnib uicioꝵ
reꝑculsa mał. intꝰ sauciata iac&: intantũ ut bonoꝵ recordari

Expanded text:
Unde et civitati reprobae in Evangelio Dominus dicit: Si in Sidone et Tyro Unde et civitati reprobae in Evangelio Dominus dicit: Si in Sidone et Tyro factae fuissent virtutes, quae factae sunt in vobis, olim in cilicio et cinere poenitentiam egissent . In cinere namque poenitentiam agere est, cinerem se sentire esse mortuorum. Ideo et ad poenitentiam abhiberi solet, ut ex favilla et cinere perpendamus, quid per judicium Dei et culpae ruinam facti sumus. Hinc quoque lugens dicit: Cibavit me cinere; ac ruminare distuli, satiatus cinere mortalitatis, ingemisco. Et repulsa est anima mea, oblitus sum bonorum. Repulsam ergo a Deo se dolet, et expositam ad tentationes, ne ultra jam ad bona, quae sentit, libere tendere possit, imo ab omnibus vitiorum reperculsa malis intus sauciata jacet, in tantum ut bonorum recorda
Abbreviated transcription (Latin):
in ea residuũ sit. quo riminare queat ꝓͥpterea inmundam se sentiens
plangit qd̵ confracti fint dentes eiꝰ: ex quib commminuere debinit pabu¬
lũ ute : qr non in solo pane unut hͦ. s momini uerbo qd̵ ꝓcedit ex ore
dei. Uerbũ ergo dei sensib euoluere & ruminare sanitas inite ẽ. Ie cirro
laudat᷑ qd̾ dentes moysi usq ad ultimu̾ uitȩ non fuerint cominoti. qr.
u̾bum uite semꝑ more &. corde ruminauit. panẽ q angłoꝵ indesinen¬
t̾ comedit. At uero eui confracti funt denteᷤ ad muinierũ recte cil¬
tam se cmnere plangit. Ut ꝑ emerem eiꝰ mesticia cordis & peniten¬
tia demonstretur. Iñ iob cum auditu auris dm audisset. & oculus eiꝰ
eum uidisset: icento inquit ego me rep̃hendo. & ago penitentiã in fa¬
uilla & cinere. In fauilla etemͣ & cmere. penitenciã agere est: nicħ
aliud qͣm fauillam se ex contemplatione d̃i & emere recognoscere.

Expanded text:
in eo residuum sit, quo ruminare queat. Propterea immundam se sentiens, in eo residuum sit, quo ruminare queat. Propterea immundam se sentiens, plangit quod confracti sint dentes ejus, ex quibus comminuere debuit pabulum vitae: Quia non in solo pane vivit homo, sed in omni verbo quod procedit de ore Dei . Verbum ergo Dei sensibus evolvere et ruminare, sanitas vitae est. Idcirco laudatur, quod dentes Moysi usque ad ultimum vitae non fuerint commoti, quia verbum vitae semper in ore et corde ruminavit, panemque angelorum indesinenter comedit. At vero, cui confracti sunt dentes ad numerum, recte cibatam se cinere plangit, ut per cinerem ejus moestitia cordis et poenitentia designetur. Unde Job cum auditu auris Deum audisset, et oculis ejus eum vidisset, idcirco inquit: Ego me reprehendo, et ago poenitentiam in favilla et cinere . In favilla enim ac cinere poenitentiam agere, est nihil aliud quam favillam se ex contemplatione Dei et cinerem recognoscere.
Abbreviated transcription (Latin):
lita est bonoꝵ innuimeris eppressa dolorib. adeo ut funs eiꝰ a deo
ꝑisse & spes uideret᷑: non dico ab infidelib. ueruͣ etiã & uiter¬
dũ a fidelib. Uñ ꝓpħa. mei aut̃ pene inquit moti sunt pedes. pe¬
ne effusi gressus im̃ : qi delaui suꝑ iniquos: pac̃e peccatoꝵ in
dens . &. cetera que secunt᷑. Porro moralit̾ amina intꝰ fastidio seri¬
pturarũ scãrũ sauciata. recte plangit᷑. Confregit ad numerũ
dentes meos: quib ruminare debui uerbũ dei. Alioqumn om̃is
qui intꝰ scripturarũ scarũ mstica audiendo ꝑcipit. nisi rui sus
metitando uel cogitando aliquid dum ea ruminauerie: peul dubio in¬
inundꝰ erit. Huic quoq &. ii lege om̃e auimal nisi ruminet. &. diui¬
dat ungulam inmimidũ esse ceuset᷑. Ex̃ quo peccatrix annna iure
luget. eo qd̾ immicus. ͣ & ad nimerũ confregerit dentes. eiꝰ: ne aliquid

Expanded text:
lita bonorum, innumeris oppressa doloribus, adeo ut sinis ejus adeo lita bonorum, innumeris oppressa doloribus, adeo ut sinis ejus adeo periisse et spes videatur: et non dico ab infidelibus, verum etiam et interdum a fidelibus. Unde Propheta; Mei autem, inquit, pene moti sunt pedes, pene efdens , et caetera quae sequuntur. Porro moraliter, anima intus fastidio scripturarum sanctarum sauciata, recte plangit; Confregit ad numerum dentes meos, quibus ruminare debui verbum Dei. Alioquin omnis qui intus scripturarum sanctarum mystica audiendo percipit, nisi rursus meditando vel cogitando ad liquidum ea ruminaverit, procul dubio immunda erit. Hinc quoque et in lege, omne animal nisi ruminet, et dividat ungulam, immundum esse censetur . Ex quo peccatrix anima jure luget, eo quod inimicus etiam et ad numerum confregerit dentes ejus, ne aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
sunt sempit̾na non habuerit: aut scdm humanitatem in uni¬
tate ꝑsone illa ꝑcipere non crediderit. de quib ꝓfecto bonis
dauid. credo inquit uidere bona dñi in terra uiuentiũ. Et ideo
uł fic non ille ut dixi arbitͣtus est finem ꝑisse suuͣ. neq spem su¬
am adño: & non est oblitꝰ bonoꝵ. lic& repulsa sic sit anim.a ipsiꝰ
ineoͥ precord̾is. duricia uideoꝵ. S miniũ animi dolores iusiuat. &.
merorẽ : ut adeo sit inebriatꝰ passionis amaritudine. ne recordari
possit bonoꝵ: & dicat mał exacerbatꝰ. perit sinis meus &. spes ma
a dño. Qd̃ si non est ita. apud internũ iudicem. apud homines uͦo
qui tunc aderant. ꝑisse udebat᷑ : intantũ ut dicerent exultando.
Qui alios saluos fecit. se ipsũ saluũ facere non potuit: Sic ⁊ eccła
iultociens expulsaheretieoꝵ maliᷤᷤ atq ꝑsecutoꝵ.. p̃teritoꝵ ob¬

Expanded text:
sunt sempiterna non habuerit, aut secundum humanitatem in unisunt sempiterna non habuerit, aut secundum humanitatem in unitate personae illa percipere non crediderit. De quibus profecto bonis David: Credo, inquit, videre bona Domini in terra viventium . Et ideo, vel sic non ille, ut dixi, arbitratus est finem periisse suum, neque spem suam a Domino, et non est oblitus bonorum, licet repulsa sit anima illius in eo prae cordis duritia Judaeorum. Sed nimium animi dolorem insinuat et moerorem, ut adeo sit inebriatus passionis amaritudine, ne recordari possit bonorum, et dicat malis exacerbatus: Periit finis meus et spes mea a Domino. Quod si non est ita apud internum judicem, apud homines vero qui tunc aderant periisse videbatur intantum, ut 1431 dicant insultando: Qui alios salvos fecit, seipsum salvum facere non potuit. Sic et Ecclesia multoties repulsa haereticorum malis atque persecutorum, praeteritorum ob
Abbreviated transcription (Latin):
fiͤut impius cum imꝓfundũ maloꝵ uenerie. itaipsidnm̃ contempse¬
runt. Interea uox capitis. est : qd confregerit ad mimerũ dentes
eiꝰ. in passione uidelicet apłos & diseipłos. qui recte dentes intelligunt᷑.
Qmͣ sicut dentib omĩa mãndimꝰ. ac comminuimꝰ que in corpore
traicimus: ita ꝑ apostolos. xp̃c eredentes in. suo ad misit coi.¬
pore & transposuit. Qui deniq eo relicto: timore ꝑculsi om̃s
Repulsa est inquit aninia mnea. scilie&. om̃ib retro annumera¬
tis malis: ita ut tederet uiuere. qm hii quos plurimum di¬
lererat. & ꝓpt̃ quos uenerat: om̃i eum insequebant᷑ ocdio. rgo
sub. Uaii. littera. dolous &. meroris ista exaggerant᷑: &. ꝑea que
durius dicꝰta sunt temꝑant᷑. I . N. namq sanare. uidet᷑ uł sic ñ
ille : lic&. alius. int̾pres dixerit .& aut certe & non ille. Qina
licet sic dixerit. perit fuu̾ meus. &. spes mnea. a dño non sic ille
arbitͣtus est : &. uon ẽ oblitꝰ a dnͣo bonoꝵ. ut cum patre que

Expanded text:
icut impius cum in profundum malorum venerit , hi Dominum contempserunt. Interea vox capitis est, quod confregerit ad numerum dentes ejus in passione, scilicet apostolos et discipulos, qui recte dentes intelliguntur: quoniam sicut dentibus omnia mandimus ac comminuimus quae in corpore trajicimus, ita per apostolos, Christus credentes in suo admisit corpore et transposuit; qui denique eo relicto, timore perculsi, omnes  fletu miscebam . Repulsa est, inquit, anima mea, scilicet omnibus retro annumeratis malis, ita ut taederet vivere: quoniam hi quos plurimum dilexerat, et propter quos venerat, omni eum insequebantur odio. Ergo sub Vau littera doloris et moeroris ista exaggerantur, et per eam quae durius dicta sunt temperantur. VAU namque sonare videtur vel sic non ille: licet alius interpres dixerit, et aut certe et non ille, quia licet sic dixerit: Periit finis meus, et spes mea a Domino, non sic ille arbitratus est, et non est oblitus adeo bonorum, ut cum Patre quae
Abbreviated transcription (Latin):
Iec it cobonũ ÷ uiro cũ tułit iugii ut sedeat solitarꝰ. aut certe
in spe singłarit᷑ ꝯstitutꝰ.: ꝙ d̾s ut aunt seꝑ impari gaudet. nat¬
mero Uñ egenꝰ ille. ⁊ pauꝑ in pͥs gemens ac lugens ugilaus ĩqt

Expanded text:
. Idcirco bonum est viro cum tulerit jugum, ut sedeat solitarius, aut certe . Idcirco bonum est viro cum tulerit jugum, ut sedeat solitarius, aut certe in spe singulariter constitutus: quia Deus, ut aiunt, semper impari gaudet numero. Unde egenus ille et pauper in Psalmis gemens
Abbreviated transcription (Latin):
bit ꝑcutientise maxillã: & sat᷑abit᷑ obpbrus. Qm̃ o̾ĩs satͣitas ex a¬
uiditate sum̃di nascĩt: io magna gr̃a cõmendat᷑ cũ dr. saciabit᷑
obꝓbriis. Sicuti. ⁊ dd fugiens absalon saciabat᷑ obꝓb̾is semer⁊ oui
tus qñ maledicebat ei. uirũ sanguinariũ eũ appellans. Ipse uͦ ma¬
gisꝰ humił corã dõ uolens uid̾i. ut mitigaret offensã dñi. cũ abysa
qmn dñs iussit illi ut maledicat. si qͦmͦ uideat humilitate̾ meã: ⁊ re¬
tbuat mͥ bona ꝓ maledicto. Nã ĩo uoluit obꝓbrio sat᷑ari: qm̃ eum
ipleta fu̾it humilitas pecc̾m soluit᷑. sicuti p̾saias insinuat dicen&.
nut ałii codices hñt humiliatio. solutũ ÷ pecc̾m eiꝰ. dimissa. ul¬
qͥtas illꝰ qr suscepit dupplicia de manu dñi ꝓ oĩb pece̾is suis felix
¶ desolatio sub hac litta monstͣtur. qr uͥ desolatio ibi seqr hunu¬
utas. ⁊ recto ordine humilitatẽ patĩa. patĩam aũ ꝓbatio ꝓba

Expanded text:
uoniam omnis saturitas ex aviditate sumendi nascitur. Ideo magna gratia commendatur, cum dicitur, satiabitur opprobriis, sicuti et David fugiens Absalon, satiabatur opprobriis Semei, et convictus maledicebat ei, virum sanguinarium eum appellans. Ipse vero, magis humilis coram Deo volens videri, ut mitigaret offensam Domini: cum Abisai minus jussit illi ut maledicat, si quo modo videat humilitatem meam, et retribuat mihi bona pro maledicto . Nam ideo voluit opprobrio satiari, quoniam cum impleta fuerit humilitas, peccatum solvitur, sicuti Isaias insinuat, dicens: Et ut alii codices habent: Humiliato solutum est peccatum ejus, dimissa tas illius: quia suscepit duplicia de manu Domini pro omnibus peccatis suis. Felix igitur desolatio sub hac littera monstratur, quia ubi desolatio, ibi sequitur humilitas: et recto ordine humilitatem patientia: patientia
Abbreviated transcription (Latin):
nũ dñs. Qtiensc̾q iurgiũ ferens inclinat᷑ ad flagella. ad penit̃¬
ciã ad ꝯtumelias. ad obpbͥa : qͣi cͣuari uidet᷑ ad humilitatẽ. Uñ¬
⁊ ꝓpħa dd sub hac lict̾a inqͥt. Paulominꝰ ꝯsũ .in. ĩ. t̾: abiectũ se
sentiens ⁊ expositũ ad c̾tamina. uñ c̃uicẽ m̃tis flectit ad dim.
De qͣ ꝓfecto c̾uice dr. Nõ sic flectas ut circłm collũ tuũ. Q enĩ

Expanded text:
nus. Quotiescunque vir jugum ferens, inclinatur ad flagella, ad poenitentiam, ad contumelias, ad opprobria, quasi curvari videtur ad humilitatem. Unse sentiens et expositum ad certamina. Unde cervicem mentis flectit ad Dominum, de qua profecto cervice dicitur: Non sic flectas ut circulum collum tuum. Qui enim
Abbreviated transcription (Latin):
citudinẽ adhibu̾it. ñ ut oportuit q̃siuit. & ĩo minime
dus ÷ modus q̃rendi. ut inuenire q̃at: uidelicet ñ cum
desidiosis in lec̾to. neq in ñdinis. neq in plateis. neq in
nullo istoꝵ loco. uͥ aut cecitas u̾tit᷑. aut odiosa scłi nego¬
flagello uendentes & em̃tes om̃s de teplo eiec̃. ne domꝰ
patris eiꝰ domꝰ negot̾ois ẽẽt. Qͥd eñi ꝓdest in plateis

Expanded text:
citudinem adhibuerit, non ut oportuit quaesivit. et ideo minime citudinem adhibuerit, non ut oportuit quaesivit. et ideo minime dus est modus quaerendi, ut invenire queat, videlicet non cum desidiosis in lecto, neque in nundinis, neque in plateis, neque in nullo istorum loco, ubi aut caecitas vertitur, aut odiosa saeculi negoflagello vendentes et ementes omnes de templo ejecit, ne domus Patris ejus, domus negotiationis esset . Quid enim prodest i
Abbreviated transcription (Latin):
lucis & filũ dĩ: ñ estis noc̾tis neq tenebraꝵ. Uñ nec dor¬
miamꝰ sic̃ cet̾i: s uigilemꝰ &e sobrii simꝰ. Qͥa & si bonꝰ est
fert᷑. & ꝑnoctans in oroib incubuisse. uerũtñ qͥ q̃rit nosse
eũ debet. qͣtinus q̃rat qu̾e. diligit aĩa eiꝰ. Querit em̃ ꝗͣ.
sepe & ñ inuenit : uocabit eũ &e ñ exaudiet. Neq enim
qm̃diu delec̾tabit᷑ loco in qͦ dormitat & dormit. pot̾ ilpi
inuenire ꝙ̃ q̃rit. Audiet gͦ dicent̾e salomonẽ. qđ̵ sic̃ osti
tatio dormiendi. excutiendꝰ somnꝰ ex ocłis nr̃is. & qͣmuis
adhuc nox sit. dandȩ st̃ tñ uigiliȩ. ut possit qͥ querit᷑
inueniri. licet alia int̾̃p̃tatio habeat. odor triamatũ
in lectulo meo: tñ a dormientib ñ recte inuenit᷑. Uñ
&e sponsa q̃. cũ ñ inuenisset in lecto. exurgã inqͥt & cir¬
curibo ciuitat̾e. & in ñdinis &e in plateis. & q̃rã q̃. dilig̾
aĩa mea: q̃siui eũ & ñ inueni. Qͥa licet diligentiã &e solli¬

Expanded text:
lucis, et filii diei: non estis noctis neque tenebrarum . Unde nec dormiamus sicut caeteri, sed vigilemus et sobrii simus. Quia etsi bonus est fertur, et pernoctans in orationibus incubuisse . Verumtamen qui quaerit, nosse eum debet, quatenus quaerat quem diligit anima ejus. Quaerit enim quam saepe et non invenit, vocabit eum et non exaudiet. Neque enim quandiu delectabitur loco in quo dormitat et dormit, potest illic invenire quem quaerit. Audiet ergo dicentem Salomonem: quod sicut ostiutatio dormiendi, excutiendus somnus ex oculis nostris: et quamvis adhuc nox sit dandae, sunt tamen vigiliae, ut possit, qui quaeritur, inveniri. Licet alia interpretatio habeat, odor thymiamatum in lectulo meo, tamen dormientibus non recte invenitur. Unde et sponsa quae cum non invenisset in lectulo: Exsurgam, inquibo civitatem, et in nundinis et plateis quaeram quem diligit anima mea. Quaesivi eum et non inveni . Quia licet diligentiam et solli
Abbreviated transcription (Latin):
to.s.c. Cẽtis aut̃ inqmͣ płimis insinuat locis. licet natura
qd̾ iam tenet & fruit᷑ in spe Spt̾ea restat ut q̃rat ꝑ de¬
sid̾ium ñ qͣlec̃q s sũmũ bonũ. sic̃ sponsa in canticis. in
lectulo meo inqͥt in nocte. q̃siui ꝙ̃ diligit aĩa mea. U qͣ. pul¬
chre qͣtuor insinuat õi q̃renti qmͣ ualde necessaria. Ut pri¬

Expanded text:
teris autem in quamplurimis insinuat locis, licet natura quod jam tenet et fruitur in spe. Propterea restat, ut quaerat per desiderium, non qualecunque, sed summum bonum; sicut sponsa in Canticis: In lectulo meo, inquit, in nocte quaesivi quem diligit anima mea . Ubi quam pulchere quatuor insinuat omni quaerenti, quam valde necessaria: ut pri
Abbreviated transcription (Latin):
nos ad iniuriã ẽe patientes. nec referire facile. s nedu̾ feri
ta erat illa ierłm: dabit inqͥt ꝑcutienti se maxillã suã. S me¬
sꝑanti. ⁊ cui bonũ ÷ p̃stolari cũ silentio salutare dñi. Cui ẽ
bonũ ÷ dare ꝑcutienti max illã suã. ut ñ se subdu cat
iniuriȩ. nec declinet cedis dolorẽ. s ꝑcutienti maxilła offe¬
rat. Nimirũ pꝰqm audiuit longe retro duc te: moralit eũ¬
głiũ descͥbit: & io ait. dabit ꝑcutienti se maxilła: ut intel¬
ligas siue ei qͥ ꝑcut̾e uoluerit sine qͥ iam ꝑcusserit. ultroneu̾

Expanded text:
nos et injuriarum esse patientes, nec referire facile, sed necdum ferirta, erat illa Jerusalem, Dabit, inquit, percutienti se maxillam suam. Sed mecui bonum est praestolari cum silentio salutare Dei, cui etiam bonum dare percutienti maxillam suam, ut non se subducat injuriae, nec declinet caedis dolorem, sed percutiendi maxillam offerat. Nimirum postquam audivit, longe retro, duc te, moraliter Evangelium describit, et ideo ait: Dabit percutienti se maxillam, ut intelligas, si percutere volueri
Abbreviated transcription (Latin):
dit᷑ qͣi a domo aliqͥs hospicioq deicit᷑ a regno di. bonisq
ẽ qͦm bonũ pot̾it ꝑciꝑe exclusus a regno dei ͦ Qd ñ arbi¬
tror. S magis accipiendũ cui pars dñs fu̾it. totꝰ inhereat
bono. totũq possideat illud &e sẽpit̾nũ bonũ. totꝰq exclusꝰ
sit a scłi actib ce p̃sentis uitȩ oblectam̃tis: qm̃ ꝑfecta caritãᷤ¬

Expanded text:
ditur quasi a domo aliquis hospitioque dejicitur, a regno Dei bonisque ditur quasi a domo aliquis hospitioque dejicitur, a regno Dei bonisque est, quomodo bonum poterit percipere exclusus a regno Dei? Quod non arbitror, sed magis accipiendum cui pars Dominus fuerit, totus inhaereat bono, totumque 1438 possideat illud et sempiternum bonum, totusque exclusus sit et saeculi actibus et praesentis vitae oblectamentis: quoniam perfecta c
Abbreviated transcription (Latin):
more dĩ puritatẽ fidĩ ꝯseruaret. Cui ꝯtinuo adẽ spons
qͣi blandꝰ ꝯsolator. Noui dilucło. magna ÷ fides tua. id ap¬
bo ce exibeo ine p̃sentẽ .ꝙ̃ absentẽ qͣi crudele effectum
lugebas. Qa dilicło multa ẽ fĩdes tua. & illa qͣi de canti¬
cis pꝰ lam̾ta pars mea dñs dix̾ aĩa mea. ꝓpt̾ea expectabo
eũ. Qm rarꝰ in t̾ris. qͥ possit dic̾e parsmea dñs. Qm ali¬
enꝰ a uicu̾s. qmͣ seg̾gatꝰ ab õĩ labe pecci: qͥ nicli habeat
cõmune eũ scło. Nã de d̾d sub hac eadẽ litt̾a. octauo in
flãmat libido. ñ stimulat auaricia. ñ lasciuia effeminat.
ñ st̃nit ambitio. ñ mac̾at inuidia. ñ aliqͣ negocioꝵ cura
sollicitat scłariũ: qͥ dõ ñ sͥ uiuit. Tał n̾ãq rec̾te pͭ dicere.
Pars mea dñs: ꝓpt̾ea expectabo eũ. uñ ad teht. litt̾am ex in
uenit : cꝰ int̾p̃tatio sonat exclusio. uł bonoꝵ. & mira disso¬
nantia uidẽt᷑ assurge̾ duaꝵ intp̃t̾ionũ. Si enĩ sic exclu¬

Expanded text:
ore Dei. puritatem fidei conservaret. Cui continuo adest sponsus, quasi blandus consolator: Novi diluculo, multa est fides tua, id est approbo, et exhibeo me praesentem, quem absentem quasi crudelem effectum lugebas: Quia diluculo multa est fides tua. Et illa quasi de Canticis post lamenta: Pars mea Dominus, dixit anima mea, propterea exspectabo eum. Quam rarus in terris qui possit dicere: Pars mea Dominus! Quam alienus a vitiis, quam segregatus ab omni labe peccati, qui nihil habeat commune cum saeculo! Nam et David sub hac eadem littera octavo in nflammat libido, non stimulat avaritia, non lascivia effeminat, non sternit ambitio, non macerat invidia, non alia negotiorum cura sollicitat saecularium, qui Deo, non sibi, vivit. Talis namque recPars mea Dominus, propterea exspectabo eum. Unde ad Teth litteram exinde venitur, cujus interpretatio sonat exclusio, vel bonum. Et mira dissonantia videtur assurgere duarum interpretationum. Si enim sic exclu
Abbreviated transcription (Latin):
.a.ͦ bonꝰ gͥ ignis. q̃ uult o̾ium saluator. magis magisq accendi.
p̃sertĩ cũ ⁊ ipse sit ignis uorax. qͥ nr̃a pecc̾a ꝯsumet. intimisq p¬
torib suidiuinȩ cupiditatẽ cognitois infundat. qͣtinꝰ redeat in
nob̾ cor nr̃m. ut capiat diuinaꝵ seriẽ scͥpturaꝵ. ⁊ hauriat fontẽ
aq̃ salientis in uitã et̾nã. Hoc nãq igne cleophas cor suũ dicebat ard
cũ xͦ eis aꝑiret scͥpt᷑as in uia. sfunda gͥ in u̾b̾ di uidemꝰ mist̾ia. iccͥco
ex intimis ł ut aliꝰ int̾pres ait ex ipsis debet ignis accendi. qͣsi ex
pecc̃i rigor. ⁊ suꝑno mollescat incendio. in tm̃ ut eẽ ꝯtͣ insolentiã¬
reꝓboꝵ ipsi ꝓ fide dec̾tare uideam ac dice. Qͥs ÷ iste qͥ dix ex ore
altissimi ñ eg̾dient᷑ nec bona nͨ mala: p̾sert̾i ⁊ cũ mala ñ nͥ ĩto

Expanded text:
at? Bonus igitur ignis, quem vult omnium Salvator magis magisque accendi, praesertim cum et ipse sit ignis vorax, qui nostra peccata consumet, intimisque pectoribus divinae cupiditatem cognitionis infundat, quatenus redeat in nobis cor nostrum, ut capiat divinarum seriem Scripturarum, et hauriat fontem aquae salientis in vitam aeternam . Hoc namque igne Cleophas cor suum dicebat ardus eis aperiret Scripturas in via . Profunda igitur in verbis Dei videmus mysteria, idcirco ex intimis, vel etiam, ut alius interpres ait, ex ipsis debet ignis accendi, quasi ex peccati rigor, et superno mollescat incendio, intantum, ut etiast iste qui dixit, ex ore Altissimi non egredientur nec mala nec bona? praesertim cum et mala non nisi justo
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ute: Si plicĩt aũ pot̾ & sic intelligi. qͥ a pͥmeuo portau̾it uigĩ
ũbi. hoc ÷ a iuuentute ñ se miscu̾it cũ iuuenib. his aũ sedebit
seorsũ donec plenase ꝑfect̾oe u̾tutis erudiat. & magña aĩ
induat patientiã. Ita demũ ut ꝑcutienti se possit p̾b̾ẽ maxillam
eni a uiciis abstin̾e iuuenib. uł ea in ipso uestibulo iuuentutis
delinq̃re. Lubricȩ enĩ ⁊ ꝑplexe st̃ uiȩ iuuentutis. Uñ salomon¬

Expanded text:
intelligi: qui a primaevo portaverit jugum verbi, hoc est, a juventute non se miscuerit cum juvenibus, is autem sedebit seorsum donec plena se perfectione virtutis erudiat, et magnam animi inducat patientiam: ita demum, ut percutienti se, possit praebere maxillam,autem a vitiis abstinere juvenibus, et ea in ipso vestibulo juventutis de
Abbreviated transcription (Latin):
toꝵ. Qm̃ ꝙ si st̃ he̾tici qͥ dm̃ falso cͥminent᷑ crudelit᷑ affligere.
aĩas luteis deuinctas domib:i in uet̾i testam̃to qͣi ex p̃udicio
qͦsq punire. hic aut̃ sub disciplina xͥ flagello eruditꝰ iuxta quod
ꝓpħa inqͥt. uͥga castigab̾is filia sẏon. cordis ꝯfitet᷑ puritatẽ. qd̃
õia iusto dei mod̾amine agant᷑. ut salutẽ o̾ib se tͥbuat inuocan¬

Expanded text:
oniam et si sunt haeretici, qui falso Deum criminentur crudeliter affligere animas luteis devinctas domibus, et in Veteri Testamento quasi ex praejudicio quosque punire: hic autem sub disciplina Christi flagello eruditus, juxta quod propheta inquit: Virga castigaberis, filia Sion, cordis confitetur puritatem, quod omnia justo Dei moderamine agantur, ut salutem omnibus se tribuat invocan
Abbreviated transcription (Latin):
ac dic̾e. Noui tͥbulatoem tuã & patientiã. noui angustiaᷤᷤ
&e pauꝑtatẽ. noui qb̃ exclusã orõem tuã ingemiscis. hȩc
õia cũ corã me st̃. uoui uerã ꝯfessionẽ tuã &e fidĩ ꝯstantiã. q con¬
fessa es qd̾ ñ defec̾uit muserat̾oes meȩ: Ac si dicat. & ego noui
dilucso. inulta ÷ fides tua. ce qͥd :÷ dic̾e noui. nͥ int̾ tot discͥmi

Expanded text:
e? Novi tribulationem tuam et patientiam tuam, novi angustias et paupertatem, novi quod exclusam orationem tuam ingemiscis. Haec omnia cum coram me sunt, novi veram confessionem tuam et fidei constantiam, quia confessa es quod non defecerint miserationes meae. Ac si dicat, Et ego novi diluculo, multa est fides tua. Et quid
Abbreviated transcription (Latin):
fantia paruulos elem̃ta hebreoꝵ qͥb etas puerił assueuit usq
ad maturitatẽ uͥtutis excresc̾e. nos informant ad nimas laten¬
t ⁊ misticas intelligentias intend̾e. Uñ ⁊ ead̾e nuni. litt̾a uniꝰ
int̾p̃tari d̾r. qͥ uerũ pͥncipiũ ẽẽ credit᷑. ⁊ pascua eoꝵ qͥ reu̾tun
tidiana lectoe pascim̃. reeream̃ gr̃a. reficim̃ disciplinis. dũ ea
q̃ scͥpta st̃ deg̾tamꝰ. aut ꝑcepta freq̾ntꝰ ruminamꝰ. bona gͥ¬

Expanded text:
fantia parvulos elementa Hebraeorum, quibus aetas puerilis assuevit, usque ad maturitatem virtutis excrescere, non informant ad divinas latenter et mysticas intelligentias intendere. Unde et eadem Nun littera unicus interpretari dicitur, qui verum principium esse creditur, et pascua eorum tidiana lectione pascimur, recreamur gratia, reficimur disciplinis, dum ea quae scripta sunt degustamus, aut percepta frequentius ruminamus. Bona
Abbreviated transcription (Latin):
cõparticipari gaudet. qñ fide credit qd̾ dictũ ÷ a dño. b̃ĩ pau
ꝑes .s.q.i. ÷.r.c. spt̃ea etiã ce ipsa dic̃ cũ capite: recordare pa¬
ꝑtatis ⁊ tͣnsg̾ssiõis meȩ. S q̃rendũ cur tnsg̾ssiõis eiꝰ recorda
tͣnsgͥssioẽm suã aliqͥs offert iudici qͣ puniat᷑: imo rogat cũ
siõis suȩ orat recordari: qr cũ tͣnͣsg̾ssionem legis &e p̾ceptoꝵ
dĩ nulla admisit. tnͣsg̾ssio ꝓ nob̾ factꝰ ÷. hĩc sane &e apłs. Qͥ¬

Expanded text:
comparticipari gaudet: quoniam fide credit quod dictum est a Domino: Beati paucomparticipari gaudet: quoniam fide credit quod dictum est a Domino: Beati pau . Propterea etiam et ipsa dicit cum capite: Recordare paupertatis et transgressionis meae. Sed quaerendum cur transgressionis ejus recordartransgressionem suam aliquis offert judici qua puniatur, imo rogat cum sionis suae orat recordari: quia cum transgressionem legis, tamen praeceptorum Dei, nulla admiserit: trangressio pro nobis factus est. Hinc sane et Apos
Abbreviated transcription (Latin):
ta non fine magno magno misterio in diuinis licteris p̃notata
inuemunt᷑ : neq sine intelligentie sacramentis noluit ꝓpħa ab
his uetsib qͣi metroludens in choari. Deniq nec existimare con¬
grut. qͣi ego hoemodi interpretationes. singulis uersib confixeri.
Presertim cũ & sũmos doctores eccłe xp̃i inuenies ita eas int̃pre¬
tatos ẽẽ uł etiã alibi licet in alio oꝑe easdẽ. intelligentias suis u̾¬
sib reddidisse:: qm̃ sermo dei occulosus ẽ hĩc inde & misteri¬
licet ut fastidiũ det̾g̾et legentiũ. &e aĩos etiã int̃ lacͥmas re¬
pore ista int̾pretari debere. ꝓfecto cũ in hac misere lam̃ta¬
tiõis uoce iungat cũ pͥncipio finẽ: ut his qͥ dic̃. ego uix ui¬
dens pauꝑtat̾ẽ meã. dicat in fine. recordare pauꝑtatis. et
dͣnsgressiõis meȩ. Hãc gͥ pauꝑtatẽ magni aliqͥd ẽẽ putat. & id̃o
qͣi ꝓ se agens. eiꝰ recordari rogat. Uñ &e eccłia tantȩ pauꝑtati

Expanded text:
raenotata inveniuntur, neque sine intelligentiae sacramentis, voluit propheta ab his versibus, quasi metro lugens inchoari. Denique nec existimare congruit, quasi ego hujuscemodi interpretationes singulis versibus confinxerim, praesertim cum et summos doctores Ecclesiae Christi invenias ita eas interpretatas esse: vel etiam alibi, licet in alio opere, eas intelligentias suis versibus reddidisse: quoniam sermo Dei oculosus est, hinc inde et mysterilicet ut et fastidium detergeret legentium, et animos etiam inter lacrymas repore ista interpretari debere: profecto cum in hac miserae lamentationis voce, jungat cum principio finem, ut is qui dicit: Ego vir atis et transgressionis meae. Hanc igitur paupertatem magni aliquid esse putat, et ideo quasi pro se agens, ejus recordari rogat. Unde et Ecclesia tantae paupertari
Abbreviated transcription (Latin):
plenȩ signifiis. qm̃ aliud ÷ simplicit uiu̾e ł gaud̾e. & aliud
uita uiu̾e ł gaudio gaud̾e. Itaq &e memora memorari longe
aliud signifccantiꝰ insinuat qmͣ simplicĩt memorari: qri me
moria memorari ÷. ex illa memoria et̃nȩ uitȩ q̃ inspirata
ẽ affec̾tꝰ mentis nr̃e memorando introrsus uiuificare.
qm ex illa memoria oĩa in nob̾ de uetustate in nouita¬
tẽ reformare. hĩc rogo uideat prudens lec̾tor qnͣtum
ꝓfec̾it fidelis sponsa x ͥ. in tã subito sub hac litt̾a: postꝗͣ¬
audiuit. duc te. Nã retro int̾ lam̃ta usq ad desꝑatiõem
uenit: nc̃ uͦ inuoce qmͣ audiuit quasi in u̾bo dei celestia in se
tabescens memorando ꝯcupiuit. Ac dem̃ ea recolens q̃ ret ꝑpes¬

Expanded text:
quoniam aliud est simpliciter vivere vel gaudere, et aliud est vita vivere et gaudio gaudere. Itaque et memoria memorari, longe aliud significantius insinuat quam simpliciter memorari: quia illa memoria memorari, est ex illa memoria aeternae vitae, quae inspirata est affectus mentis nostrae, memorando introrsus vivificare, , aut diligere, quam ex illa memoria, omnia in nobis de vetustate in novitatem reformare. Hinc rogo, videat prudens lector quantum profecerit fidelis sponsa Christi, in tam subito sub hac littera, postc te. Nam retro inter lamenta usque ad desperationem venit, nunc vero in voce quam audivit, quasi in verbo Dei coelestia in se tabescens meditando concupivit, ac deinde ea recolens quae retro perpes
Abbreviated transcription (Latin):
um. Sic nimirũ sic &e sponsa .xͥ. ret᷑ multis q̃relaꝵ uocib afflic¬
ta cefletib mox ut ꝑcepit u̾bi uocẽ duc te ꝯualuit ꝯtͣ spem:
ce ad sp̃e rediit. memoriaq illiꝰ sempit̾nȩ uitȩ recreata ꝓpt̾ea
inqͥt sꝑabo. aĩȩ qͦ post dira flagicioꝵ cͥmina. & sui reatus
supplicia uox ÷ pauꝑtatis: s mox in u̾bo renascit᷑ & uruificat᷑
cũ audierit duc te: ut ille. ex eu̾głio surge. Uñ ꝯtinuo sub
hac litt̾a ad dm̃ uocẽ supplicatiõis emittens: recordare inqͥt
pauꝑtatis e tnͣsg̾ssiõis meȩ. Qm̃ in ad̾a qͣi in pͥmo flore tͣns¬
gssa ẽ : pauꝑtate nuditatis ꝯfecta. Ueru̾̃tñ licet or occulte
dũ hac litt̾a se abduc̾e iubet᷑. mox memoria memorari
d̾r .ce ut filia abrahe ꝑ reꝓmissionẽ ꝯtͣ sp̃e ad spẽ rediit.
Et uenit ad. eth. litt̾am. q̃ uita ut diximꝰ. ł iuxta alios pa

Expanded text:
tis querelarum vocibus afflicta et fletibus, mox ut percepit verbi vocem, duc te, convaluit contra spem, et ad spem rediit, memoriaque illius sempiternae vitae recreata, propterea, inquit, sperabo. Animae quoque post dira flagitiorum crimina, et sui reatus supplicia, vox est paupertatis, sed mox in verbo renascitur et vivificatur, cum audierit, duc te, ut ille ex Evangelio, surge. Unde continuo sub hac littera ad Deum vocem supplicationis emittens, Recordare, inquit, paupertatis et transgressionis meae, quoniam in Adam quasi in primo flore transgressa est, et paupertate nuditatis confecta, verumtamen, licet occulte, dum sub hac littera se abducere jubetur, mox memoria memorari dicitur, et ut filia Abrahae per repromissionem contra spem ad spem rediit, et venit ad Heth litteram, quae vita, ut diximus, vel, juxta
Abbreviated transcription (Latin):
in absintio u̾sat᷑ & felle. dũ multis sponsa coangustat᷑ laboub.
&e dolorib fatigat᷑. Si qͦmͦ camino pauꝑtatis decocta ab his q̃
ꝓ tͣnsgͥssioẽ sua patient̾ tolerat intꝰ purget᷑: &e sponso suo pas¬
sionib afflicta deinceps acceptior fiat. hĩc ÷ qd̾ dic̃ recorda¬
re pauꝑtatis ce tͣnsg̾ͥssiõis meȩ absintu & fellis. Non qd̃ a do¬
mino tnͣsgͥssiõis suȩ recordari uelit: s laboꝵ ac certaminũ q̃
ꝓ his tolerat .i. absintĩ ce fellis. Memoria memor ero inqͥt. &
cit aĩa in se ad eã suspirantis. hĩc dd aiebat. Defec̃ in salutare
ĩo inqͥt sꝑabo. Nã qd ait memoria memor ero idioma scͥpt᷑aꝵ est.
ut ÷ uita uiu̾e̾ &e gaudio gaud̾e. ł morte mori. & cet̃a q̃ hmͦ in

Expanded text:
in absynthio versatur et felle, cum multis sponsa coangustatur laboribus, et doloribus fatigatur, si quo modo camino paupertatis decocta ab his quae pro transgressione sua patienter tolerat, intus purgetur, et sponso suo passionibus afflicta deinceps acceptior fiat. Hinc est quod dicit, Recordare paupertatis et transgressionis meae, absynthii et fellis; non quod a Domino transgressionis suae recordari velit, sed laborum ac certaminum quae pro his tolerat, id est absynthii et fellis. Memoria memor ero, inquit, cit anima in se ad eam suspirantis. Hinc David aiebat, Defecit in salutareideo, inquit, sperabo. Nam quod ait: Memoria memor ero, idioma Scripturarum est: ut est, vita vivere, et gaudio gaudere, vel morte mori, et caetera quae homin
Abbreviated transcription (Latin):
debeat. Iue uͦ huc inquit. et sequere dep̃tandi uiam ꝙͣ insinu¬
at. Et quid ẽ qd̾ rogare debeat: mox infert. Recordare pauꝑta¬
tis & transgressionis meȩ absineii &. fellis. Memorra memor ero
& tabesc& in mȩ anima. mea ħ recolens. in corde meo. ideo supe

Expanded text:
debeat: ille vero huc inquit, et sequere, deprecandi viam quam insinudebeat: ille vero huc inquit, et sequere, deprecandi viam quam insinuat. Et quid est quod rogare debeat, mox infert: ZAIN. Recordare paupertatis et transgressionis meae, absynthii et fellis. Memoria memor ero, et tabescit in
Abbreviated transcription (Latin):
finis meus. & spes mea a dño. Quod bene. Uay. lititera in¬
sinuat. que sicut dixi. & nonẽ interpretat᷑. Pnt itaq & nõ
ẽ in dño. qui uere finis tocius consuminationis predicat᷑. Aut cer¬
te uł sic non ille ficuti a quod̃a interp̃tat᷑. Quia uł sic non ille
finis est de quo plangit. in quo omna fimurit᷑. S ille qui ꝑit
&r non est. In quo fine non esfentia rerũ. s mte deploratur.
Hinc & spem fuã a dño ꝑisse luget. qr talib prepedita laque¬
is. ad ea que sentit erigere se non ualet. ꝓpterea significan¬
ter & ⁊ai littera ante ponit᷑. ⁊ ai quippe duc te iuxta quol¬
dam. aut huc sonare uidet᷑. ¶od satis aꝑte insimiat quid u¬
lit. Ac si patent᷑ dicat ex ꝑsona dĩ. aut ex ꝑsona doctoris. Duc te iaͣ
hinc. longe retro multis introducta mał. Et ne indifferent̃ qͣi er¬
rans nesciens quo eat. duplex interpretatio demonstrat. Qi dicat.
Duc te ab his quib quib adu̾saris. Et illa interroget quo ire

Expanded text:
ne Vau littera insinuat, quae, sicut dixi, et non est interpretatur. Perit namque et non est in Domino, qui vere finis totius consummationis praedicatur. Aut certe, vel sic non ille, sicuti a quodam interpretatur: quia vel sic non ille finis est, de quo plangit, in quo omnia finiuntur, sed ille qui perit et non est: in quo fine non essentia rerum, sed interius deploratur. Hinc et spem suam a Domino periisse luget, quia talibus praepedita laqueis, ad ea quae sentit, erigere se non valet. Propterea et signanter et Zain littera anteponitur. Zain quippe duc te, juxta quosdam, aut huc, sonare videtur, quod satis aperte insinuat quid velit, ac si patenter dicat ex persona Dei, aut ex persona doctoris: Duc te jam hinc longe retro multis convoluta malis. Et ne indifferenter quasi errans, nesciens quo eat, duplex interpretatio demonstrat, quasi dicat: Duc te ab his quibus adversaris: et illa interroget quo ire
Abbreviated transcription (Latin):
passiones xp̃i: & eccłe tribulationes: Ad eo ꝓhis omnib sicut ot¬
fensum ẽ ut plangat. qd ꝑtrierit sims eius & spes eiꝰ a dño. qͣi b
desꝑationem ex miseriarũ oppressione. S ex eodem elemento
tactꝰ anitno recreat᷑. conu̾sus ad dn̾m preces imitit. Et inire
nouitatis grͣa ꝓmttit se deiceps meligia sperare. ac si oblitꝰ p̃¬

Expanded text:
o his omnibus, ut ostensum est, plangit, quod perierat finis ejus, et spes ejus a Domino, quasi ob desperationem ex miseriarum oppressione. Sed ex eodem elemento tactus, animo recreatus, conversus ad Deum, preces mittit, et mirae novitatis gratia promittit se deinceps meli