comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
apłis int̾dicitur dominatus. Igit᷑ tu
⁊ t̾ usur pare aude aut dominans apo¬
stolatum tuit apostolitꝰ dommnatũ pla¬
ne ab alt̾utro prohiberis. Si utrũq simul
habe̾ uoles. ꝑdes utrumq. Alioquin nõ
queritur deus sit. Ip̃i regnauerunt et
non ex me pͥnces exciterunt et ego non
cognoni eos. Iam si regnare sune deo uiuat
habes głam s non apud deum. At si in¬
t̾dictum tenemus nudiamus edictum
Qui maior est uri ait fut sicut nini¬
or et qui precessor  sicut qui ministrat
Forma apłica hec est dominutio int̾dicit᷑
indicit᷑ mimstratio. Que et cõmendat᷑
ip̃iꝰ exemplo legis latoris. Qui secut᷑ ad¬
iugit. Ego añ in medio urm sum tãqmͣ
qui ministret. Qui se iam titulo ħ ĩglo¬
rium putet quo se prior domiiꝰ głe p̾si¬
gniuit. Merito paulus głut᷑ in rodicens
ministͥ xp̃i sunt Et ego Et nddit Ut
minus sapiens dico plus ego. In laboribꝰ

Expanded text:
Apostolis interdicitur dominatus. 11. I ergApostolis interdicitur dominatus. 11. I ergo tu, et tibi usurpare aude aut dominans apostolatum, aut apostolicus dominatum. Plane ab alterutro prohiberis. Si utrumque simul habere voles, perdes utrumque. Alioquin non queritur Deus sic: Ipsi regnaverunt, et non ex me; principes exstiterunt, et ego non cognovi . Jam si regnare sine Deo juvat, habes gloriam, sed non apud Deum. At si interdictum tenemus, audiamus edictum. Qui major est vestrum, fiat sicut junior; et qui praecessor est, sicut qui ministrat. Forma apostolica haec est: dominatio interdicitur, indicitur ministratio, quae et commendatur ipsius exemplo Legislatoris, qui secutus adjungit: Ego autem in medio vestrum sum, tanquam qui ministrat . Quis se jam titulo hoc inglorium putet, quo se prior Dominus gloriae praesignivit? Merito Paulus gloriatur in eo, dicens: Ministri Christi sunt, et ego. Et addit: Ut minus sapiens dico, plus ego. In laboribus
Abbreviated transcription (Latin):
S quid᷑ Si illoꝵ tenore coutemptꝰ sis cu¬
rin potius hereditubis et oꝑum quͣ slimi
et diuitias. Bluudit᷑ cathedra᷑. Specula
in ermenti unde om̃ia ꝓspectes qui spe¬
płpectus iste procinctum purit nõ otium
lotus  ocio. uͥ sedula urget sollicitudo om¬
nuia eccłi̾aꝵ. Num quid t̾ aliud diisit.
siuctus apłs Qrod hubro in quid hoc tͥ
do. Quid illud᷑ Unia scio non est autũ
utens illis quasi non utens. Ip̃a quide m
quod ud aim bonũ spedut nec bona
sunt ñ mala. Usus cũ hoꝵ bonꝰ abusio ma¬
la sollicitudo peior. questꝰ curpior. Esto
s n płico uire Nec enim tͥ ille dare quod
nõ habui̾t potuit. Quod habuit hoc dedit
sollicitudinem ut dixi suꝑ ecłius. Nũquid
dominationem:. Iudi ip̃m Non dominã¬
tes ait in clero s forma sucli gregis. Et
ne dictum sola humilitate putes nõ etiã
gentium dominant᷑ eoꝵ et qui pote¬
stutem hñt super eos benefici uocant᷑
Et infert Uos añnõ sic plauum est

Expanded text:
 Si illarum tenore contentus sis, curam potius haereditabis et operam, quam gloriam et divitias. Blanditur cathedra? Specula in eminenti, unde prospectes omnia qui speprospectus iste procinctum parit, non otiumlocus est otio, ubi sedula urget sollicitudo omnium Ecclesiarum. Nam quid tibi aliud dimisit sanctus Apostolus? Quod habeo, inquit, hoc tibi do. Quid illud? Unum scio: non est aurum utens illis, quasi non utens. Ipsa quidem, quod ad animi bonum spectat, nec bona sunt, nec mala: usus tamen horum bonus, abusio mala, sollicitudo pejor, quaestus turpior. Esto,ed non apostolico jure. Nec enim tibi ille dare quod non habuit potuit. Quod habuit, hoc dedit, sollicitudinem, ut dixi, super Ecclesias. Nunquid dominationem? Audi ipsum. Non dominantes, ait, in clero, sed forma facti gregis . Et ne dictum sola humilitate putes, non etiam gentium dominantur eorum, et qui potestatem habent super eos, benefici vocantur: et infert: Vos autem non sic . Planum est:
Abbreviated transcription (Latin):
sap̾e̾ qm oportet sapere s sape̾ ad sobrietatẽ
S et conuerso quod temꝑantie necessariu
derent᷑ ab hoĩb in ieumantes. Er at in cibo
temꝑantia s nõ iusticia in ão quia nõ deo
placẽ s hominib intendebant O nomͦ ⁊ iui¬
sum uł illa uł ista sine sortitudine cũ ꝯstet
sortitudimis esse et non mediocris cohibẽ
uelle et nolle suum. int̾ ingustias parũ
et mĩnis ut sit contentu uolunt as mͦ illo
medio nudo puro solo constunte s̃ equali
undiq sui ut pote ex om̃i parte parit̾ cir
ato mͥ queso si potes. cui nam potissimum
tͥum harum uirtutũ meditullium hoc
dandum censens quod ita cuncłis cõt̾ minũ
est ut iudeatur ẽẽ ꝓpͥum singuloꝵ.In ip̃m
uirtꝰ ⁊ et nichil aliud. S sic uirt᷑ nõ ẽẽt¬

Expanded text:
sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem? sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem? Sed et e converso, quod temperantiae necessaria derentur hominibus jejunantes . Erat in cibo temperantia, sed non justitia in animo: quia non Deo placere, sed hominibus intendebant. Quomodo rursum vel ista, vel illa sine fortitudine? cum constet fortitudinis esse, et non mediocris, cohibere velle et nolle suum inter augustias, parum et nimis; ut sit contenta voluntas modo illo medio, nudo, puro, solo, constante sibi, aequali undique sui, utpote ex omni parte pariter cir11. Dicito mihi, quaeso, si potes, cuinam potissimum trium harum virtutum meditullium hoc dandum censeas, quod ita cunctis conterminum est, ut videatur esse proprium singularum? An ipsum virtus est, et nihil aliud? Sed sic virt
Abbreviated transcription (Latin):
fieri negnturti. In his nẽpe duob liquet in¬
tegrum ẽẽ iusticie statum. S nͨ ip̃a solita¬
ria est. Intuere et enim nũc mecum eciam
huiꝰ pulchium cõuexionem ⁊ coherentiam
contẽꝑ untia et item ambaru cum duob̾
suꝑiorib enim prudentia et fortitudine
Num cu iust iciedicut᷑ portio quod s nõ
uult sieri quis ulii nõ fuce̾. Porro ꝓfectio
quod uit dñs q̃ cumq nultis ut faciant uo¬
bis hõmes et nos fucite illis uentrum hoꝵ
erit nͥ ip̃a uolinitas de qua totu ducit᷑ for¬
ma si  ord matu sui̾t. ut nͨ uelit aliquid suꝑ¬
Fluum ñ necessarium quid suꝑsticiose no¬
lit quod quidem temꝑantie. Demq et
ip̃i iusticie ut uista sit temꝑanti modum
imponit. Noli minium esse uistꝰ di aut sa¬
piens ostendens ꝑ hoc mĩnĩme approban¬
dam iusticium que temꝑantie moderami¬
ne nõ srenet᷑. Q iud quod et ip̃a sapm̃ ħ¬
paulo scd̾m sapicĩm sͥ a dõ datam. nõ plus

Expanded text:
fieri negatura. In his nempe duobus liquet infieri negatura. In his nempe duobus liquet integrum esse justitiae statum. Sed nec ipsa solitaria est. Intuere etenim nunc mecum etiam hujus pulchram connexionem et cohaerentiam cum temperantia, et item ambarum cum duabus superioribus, id est prudentia et fortitudine. Nam cum justitiae dicatur portio, quod sibi non vult fieri quis, alii non facere; porro perfectio, quod ait Dominus, Quaecumque vultis ut faciant vobis homines et vos facite illis : neutrum horum erit, nisi ipsa voluntas, de qua tota ducitur forma, sic ordinata fuerit, ut nec velit aliquid superflum, nec necessarium quid superstitiose nolit, quod quidem temperantiae est. Denique et ipsi justitiae, ut justa sit, temperantia modum imponit. Noli nimium esse justus, ait Sapiens , ostendens per hoc minime approbandam justitiam, quae temperantiae moderamine non frenetur. Quid quod et ipsa sapiendum sapientiam a Deo sibi datam, non plus
Abbreviated transcription (Latin):
quod satis ⁊ illis quod nimis est demens ⁊ sic
ex alt̾uard t̾ ciim sormas uirtutem qmͣ dicũt
temꝑanti. Nempe intemꝑantem ip̃a cõ¬
sideritio censet tum eum qui necessarus
ꝑtinacit̾ deunt qmͣ qui indulget suꝑfluis
Non ⁊ gͦ temꝑunitia in solis resecandis suꝑ¬
flius ÷. ⁊ in udmittendis necessarus huiꝰ
fententie apłs nen sactor tantũ s mctor
eẽ udetur qui curum carnis nr̃e docet non
ꝑfici in desidio. Dicens si quidem curam car¬
nis nõ ꝑfici et suꝑflua cohibet addeus in de¬
siderio et necessaria nõ excludit. Unde mͥ ui¬
detur nõ om̃ino absurde dissimre tĩꝑanti¬
am qui hanc nͣ precidere necessitutẽ nͭ exce¬
de iustitia que una ex quatuor ÷. nonnie cõ¬
stat consideratione mentem p̾ueniri ut se
formet in en. Se enminecesse priꝰdogitet
ut ex se normam ducat iusticie nͨ fuctur a
utiqi alti quod s̾ fieri nolit. ñ quod sͥ uelit

Expanded text:
quod sat est; illis quod nimis est demens; et sic quod sat est; illis quod nimis est demens; et sic ex alterutro tertiam formans virtutem, quam dicunt temperantiam. Nempe intemperantem ipsa consideratio censet, tam eum qui necessariis pertinaciter demit, quam qui indulget superfluis. Non est ergo temperantia in solis resecandis superfluis: est et in admittendis necessariis. Hujus sententiae Apostolus non fautor tantum, sed auctor esse videtur, qui curam carnis nostrae docet non perfici in desiderio. Dicens siquidem curam carnis non perfici, superflua cohibet: addens, in desiderio , necessaria non excludit. Unde mihi videtur non omnino absurde definire temperantiam, qui hanc nec praecidere necessitatem, nec excede justitia, quae una ex quatuor est, nonne constat consideratione mentem praeveniri, ut se formet in ea? Se enim necesse est prius cogitet, ut ex se normam ducat justitiae, nec factura utique alteri, quod sibi fieri nolit; nec quod sibi velit
Abbreviated transcription (Latin):
negocus magnarum ue consilus rerum fre¬
quent accidisse nõ ambigo. Et pͥmũ qͥdem
ipm̃ fentem suũ id ÷ mentem de qua orit᷑
purificat consideratio. Demde regit asfectꝰ
diugit actus. cortigit excessus. componit
mores uitam honestat et ordinat. pꝰtre¬
no diuinarum parit̾ ⁊ humanaꝵ rerum
scientiam confert. Hec est qued coufusa
dist̾imat huuicia cogit spursa colligit
secreta remat᷑. uera uestignt. neri siuilia
examincit sicta et sugnta fucata explorat
Liec ÷ que agenda p̾ordinat. acta recogitas
ut nichil in mente resideat aut mñcorreptũ
peris adu̾sa presentit in adu̾sis qͣi non sentit
quoꝵ altum forcituduus ultu̾m prudentie
est. Ibi eciam adu̾te̾ tͥ ÷ suanissimũ quẽdã
concentum complixim q i tutũ atq al¬
tam pendere ex alt̾a sicut hoc loco uides
fortituduus matrem ẽẽ prudentiam nec
quasi quedam arbit̾ sedens utrimq cunctis
limitib dist̾mmnt sines istis ussignas ⁊ p̾bẽs

Expanded text:
negotiis, magnarumve consiliis rerum frenegotiis, magnarumve consiliis rerum frequenter accidisse non ambigo. Et primum quidem ipsum fontem suum, id est mentem, de qua oritur, purificat consideratio. Deinde regit affectus, dirigit actus, corrigit excessus, componit mores, vitam honestat et ordinat, postremo divinarum pariter et humanarum rerum scientiam confert. Haec est quae confusa disterminat, hiantia cogit, sparsa colligit, secreta rimatur, vera vestigat, verisimilia examinat, ficta et fucata explorat. Haec est quae agenda praeordinat, acta recogitat, ut nihil in mente resideat aut incorrectum, peris adversa praesentit, in adversis quasi non sentit: quorum alterum fortitudinis; alterum . Ibi etiam advertere tibi est suavissimum quemdam concentum complexumque virtutum, atque alteram pendere ex altera; sicut hoc loco vides, fortitudinis matrem esse prudentiam: necquasi quaedam arbitra sedens, utrimque certis limitibus disterminat fines, istis assignans et praebens
Abbreviated transcription (Latin):
Tẽ non totum te n semꝑdare actioni s consi¬
derationi aliquid cui ⁊ cordis ⁊ temꝑis seque¬
strare. Hoc aũ dico necessitatem intuens nõ
cessitati. Nam si lice̾t quod deceret ab solute
ꝑ omĩa et in omĩb p̾ferendam ⁊ solam uel
maxime colendum eam q̃ ad om̃a ualet .i.
pietatem ꝓrsus ir refragibilis ratio mou¬
strut. Quid sit pietas queris: Uacare consi¬
deratiomi. Dicas forsitan in hoc dissencire
me ab illo qui pietatem disfinit cultũ dei
Non ⁊ ita.Si bene consideras illuis sensum
ui psalio. uacate et uidete qm̃ ego sum de
Quod sane mn partib considerationis pre
cipium ÷. Quid deinde tam ualens ad om̃ĩa
que ip̃ius quoq actionis ꝑtes beigna qua¬
dam p̾sumptione suus facit p̾ngendo quo¬
dammͦ ⁊ p̾ ordinando que agenda sunt
tata potant ẽẽ ꝓficus. p̾cipitata magis
ꝑiculo fiant. Qͥ uod tͥmet si recordaris in
ip̃is actionib tausarum ⁊ in magnis qͥbq

Expanded text:
esse, non totum te, nec semper dare actioni: sed consiesse, non totum te, nec semper dare actioni: sed considerationi aliquid tui et cordis, et temporis sequestrare. Hoc autem dico necessitatem intuens, non cessitati cedere. Nam si liceret quod deceret, absolute per omnia et in omnibus praeferendam, et vel solam, vel maxime colendam eam, quae ad omnia valet, id est pietatem, prorsus irrefragabilis ratio monstrat. Quid sit pietas quaeris? Vacare considerationi. Dicas forsitan in hoc dissentire me ab illo, qui pietatem definit cultum Dei . Non est ita. Si bene consideras, illius sensum in Psalmo. Vacate, et videte quoniam ego sum Deus? quod sane in partibus considerique  al. deinde tam valens ad omnia, quam quae ipsius quoque actionis partes benigna quadam praesumptione suas facit, praeagendo quodammodo, et praeordinando quae agenda sunt? tata poterant esse proficuo, praecipitata magis periculo fiant: quod tibimet, si recordaris in ipsis actionibus causarum, et in magnis quibusque
Abbreviated transcription (Latin):
lis hoinũ qui in celestib et angłos iudica¬
has accepisus claues regni celoꝵ p̾uaricato¬
res utiq exclusur nõ possessores. Ut scia¬
tis ait quia fibꝰ hoĩs ht̃ potestatem in t̾ra
dimitte̾ pccͣa ⁊ octũ. Que num tͥ manor
undet᷑ dignitas ⁊ potestas diunttendi pec
hribent hec nismia et t̾rena iudices suos
regeset pͥncipes t̾re Q uid fines nlienos
inunditis. Quil si lcem urãm in alienã mes¬
sem extenditis Non quia indigni nos s qͥn
iudignum nobis talib insistẽ quippe potio¬
tib occupatis Demq uͥ necessitas exigit au¬
di quid censent apłs. S̾i enm in uobis indicu¬
bitur hic mundꝰ in digni estis qui de imininus
cuusa quidem uigente aliud ultro incõbere
istis tanqmͣ magis digiusq culi ⁊ talium intẽ¬
tione rebus. Itnq hec et innumeru talia dice¬
rem si fortia dicerem si recta. si sincera. Nũt
aũ quã dies mali sunt susficit inti̾m ã monitũ

Expanded text:
lis hominum, qui in coelestibus et angelos judicalis hominum, qui in coelestibus et angelos judicahas, accepistis claves regni coelorum, praevaricatores utique exclusuri, non possessores. Ut sciatis, ait, quia Filius hominis habet potestatem in terra dimittendi peccata , etc. Quaenam tibi major videtur et dignitas, et potestHabent haec infirma et terrena judices suos, reges et principes terrae. Quid fines alienos invaditis? Quid falcem vestram in alienam messem extenditis? Non quia indigni vos, sed quia indignum vobis talibus insistere, quippe potioribus occupatis. Denique ubi necessitas exigit, audi quid censeat Apostolus: Si enim in vobis judicabitur hic mundus indigni estis qui de minimis causa quidem urgente, aliud ultro incumbere istis, tanquam magnis dignisque tali et talium intentione rebus. Itaque haec et innumera talia dicerem, si fortia dicerem, si recta, si sincera. Nunc autem quoniam dies mali sunt , sufficit interim admonitum
Abbreviated transcription (Latin):
dicebut ep̃c epm̃ instruens. Nemo nulitãs
deo implicat se negotus scłarib. Ego autẽ
parcot᷑. Non enm fortia loqͣr s possibilia
hoĩes quis me consticuit iudicem suꝑ uos
In quale mox iudiciũ tuuenires. Quid dicit
hõ iusticanus et imꝑit᷑ ignoraus pͥmatũ
suum inhonoi aus sumam ⁊ pre excelsam
sedem deroginis apłice dignitati᷑. Et tamẽ
nõ monstrabũt puco qui hoc dicen̾t uͥ aliqñ
quispiam apłoꝵ udex sederit hoĩnum aut
dicuntes nõ lego Erit illd̾ nõ fuit. Ita ne
ĩ minutor ÷ dignitutis seruus. si nõ uult
maior eĩ dño suo aut discipłs no si nõ uult
incuor eõ eo qui se misit. aut siliꝰ si nõ tnͣs¬
gredit᷑ t̾mminos quos posuerunt prẽs suiꝰ
Quis me constitint iudicem ait ille mugist
et dñs ⁊ erit iniuria seruo disciplõq nͥ
iudicet uniu̾sos Michi tñ nõ uidet᷑ bonus
Dutum ÷ iudicium in maiora. Quid in cõ¬
tempnant iudicare de t̾renis possessiuncu¬

Expanded text:
copus, episcopum instruens: Nemo militans Deo implicat se negotiis saecularibus . Ego autem parco tibi. Non enim fortia loquor sed possibilia.homines, quis me constituit judicem super vos ? In quale tu judicium mox venires? Quid dicit homo rusticanus et imperitus, ignorans primatum suum, inhonorans summam et praecelsam sedem, derogans apostolicae dignitati? Et tamen non monstrabunt, puto, qui hoc dicerent, ubi aliquando quispiam Apostolorum judex sederit hominum, autdicantes non lego. Erit illud, non fuit. Itane imminutor est dignitatis servus, si non vult esse major domino suo: aut discipulus, si non vult esse major eo qui se misit: aut filius, si non transgreditur terminos, quos posuerunt patres sui? Quis me constituit judicem? aier: et erit injuria servo discipuloque, nisi judicet universos? Mihi tamen non videtur bonus datum est judicium in majora. Quidni contemnant judicare de terrenis possessiuncu
Abbreviated transcription (Latin):
sertim quod nõ illud participando cõmunicãt
s totum a singłis atq integrum possidetur
U̾bi causti quid tum iusticie qmͣ modꝰ. Alio¬
quin si quid extͣ modum reliquid nõ plane
cuq tubuit quod suum ÷ quod tumen su¬
um ip̃iꝰ ÷ fucẽ. Quid trim rur sum temꝑan¬
tie que uon aliunde ꝓfecto temꝑantia est nͥ
quod il mimoderatum admittit. S pu¬
to sutebere eciam nõ minus ẽẽ for̾titudĩs
cum uł maximne ip̃a sit que ab irruentib¬

Expanded text:
ertim quod non illud participando communicant, sed totum a singulis atque integrum possidetur. Verbi causa, quid tam justitiae, quam modus? Alioquin si quid extra modum relinquit, non plane cuique 414 tribuit quod suum est: quod tamen suum ipsius est facere. Quid tam rursum temperantiae, quae non aliunde profecto temperantia est, nisi quod nil immoderatum admittit? Sed, puto, fatebere etiam non minus esse fortitudinis, cum vel maxime ipsa sit, quae ab irruentib
Abbreviated transcription (Latin):
tribuas s int̾ ceteros bibe tu de fonce puter
tui Alienus inquit nõ bibat ex eo siunqͥd
tu alienus. Cui nõ alienus si tͥ es. Demq
qui sibi nequã cui bonus: Memento ꝓinde
non dico semper nõ dico sepe s uł intͥ dum
redde̾ te ipm tͥ. Utere tu qͦi te int̾ multos.
unt certe post multos Quid indulgentius
Non inficior. Quid si itu oportet. Nam tu
ut consido nr̃unon eris meticulosa infor¬
macione content᷑ s habundabis mugis
Sanr sic decet te scilicet et habundãtiorem qm
ne audatiorem ẽe Ego qͦr mͥ tutiꝰ iudico npd̃
mmestatem tinuditate qmͣ temeriditate ꝑidi

Expanded text:
tribuas: sed inter caeteros bibe et tu de fonte putei tribuas: sed inter caeteros bibe et tu de fonte putei tui. Alienus, inquit, non bibat ex eo . Nunquid tu alienus? Cui non alienus, si tibi es? Denique qui sibi nequam, cui bonus? Memento proinde, non dico semper, non dico saepe, sed vel interdum reddere te ipsum tibi. Utere tu quoque te inter multos, aut certe post multos. Quid indulgentius?Non inficior. Quid, si ita oportet? Nam tu, ut confido, nostra non eris meticulosa informatione contentus, sed abundabis magis. Sane sic decet, te scilicet abundantiorem, quam me audaciorem esse. Ego quoque mihi tutius judico apud majestatem timiditate, quam te
Abbreviated transcription (Latin):
lnudo humanitatẽ s si plena sit Quomͦ aũ
plena te excluso. Et tu homo es. Ergo ut in¬
tegra sit et plena humimitus collignt et
te intru se sinus qui om̃s recipit. Alioquin
quid tͥ prodest uxta u̾bum dñi si uniu̾sos
lucreris te unum ꝑdens. Qmͣobrem cũ õs
te hubemt esto ecim tu exhabencib unus
Quid solus fruudaris mune̾ tuĩ. Usqͣi ua
ip̃e int̾ alios uice tua. Sapientib et insipien¬
tibus debitor es et soli negns te tͥ. Stultus
et sapiens seruus et liber diues et pauper
uir et femina senex et iuueius cl̾icus et luit
iust̾ et impiꝰ om̃s parit̾ ꝑticipant te om̃i de
fonte publico bibunt pectore tuo ⁊ tu seorsũ
sitiens stubis Si maledictꝰ qui partẽ sũa
facit det̾i̾orem quid ille qui se pentꝰ reddit
exꝑtem. S ane diriuent᷑ aque tue in pla¬
teris homines et iumenta ⁊ peccorabibãt
ex xis quin et camelis pueri habrahe pocũ

Expanded text:
laudo humilitatem, sed si plena sit. Quomodo autem laudo humilitatem, sed si plena sit. Quomodo autem plena, te excluso? Et tu homo es. Ergo ut integra sit et plena humanitas, colligat et te intra se sinus qui omnes recipit. Alioquin quid tibi prodest, juxta verbum Domini, si universos lucreris, te unum perdens ? Quam ob rem cum omnes te habeant, esto etiam tu ex habentibus unus. Quid solus fraudaris munere tui! Usquequo ipse inter alios vice tua? Sapientibus et insipientibus debitor es; et soli negas te tibi? Stultus et sapiens, servus et liber, dives et pauper, vir et femina, senex et juvenis, clericus et laicus, justus et impius. omnes pariter participant te, omnes de fonte publico hibunt pectore tuo; et tu seorsum sitiens stabis? Si maledictus qui partem suam facit deteriorem, quid ille qui se penitus reddit expertem! Sane deriventur aquae tuae in plateas; homines et jumenta et pecora bibant ex eis, quin et camelis pueri Abrahae potum
Abbreviated transcription (Latin):
cũ pph̾a. Narriuierunt mͥ miqui fubulatio¬
nes. s nõ ut lex tua. Igit᷑ et te liberum nude¬
ꝓ siteri. sub tam gͣui mole inꝯuenientie huiꝰ
⁊ cui fas nõ sit ceruicem subduce̾ Nam si po¬
teset nõ us multo magis seruus huiꝰ ipus
tum ꝑu̾se uoluntatis tue. In nõ sernus cuui dũã¬
tur inquitas Et muxime uͥ tu forte iudigni
est uolens seruus e muitꝰ: Num et si coacta
seruitꝰ miserubilior. s asfectatu miserior est
Et quid meuis face̾mquis ut tͥ ub his oc¬
cupationib parcas Impossibile fortasse res¬
pondebis fricilius cachedreuale dice̾ posse. Re¬
cte hoc si rumpe̾ ⁊ nõ magis int̾rumpe̾ ista hor¬
Si quod iius ⁊ sapis totum das actioni. con¬
sideratiom nichil laudote in hoc nõ liuido Pu¬
to quod ⁊ nemo quia salomone audierit qͥ
minorut᷑ actu ꝑcipiet sapientiam. Certe
uͨ ip̃i actioni expedit. consideratione nõ pre¬
ueniri. Si item totus ẽẽ uis omniũ instar

Expanded text:
cum propheta: Narraverunt mihi iniqui fabulatiocum propheta: Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ut lex tua . I ergo, et aude liberum profiteri sub tam gravi mole inconvenientiae hujus, et cui fas non sit cervicem subducere. Nam si potes et non vis, multo magis servus es hujus tam perversae voluntatis tuae. An non servus, cui dominaturrest, volens servias, an invitus! Nam etsi coacta servitus miserabilior, sed affectata miserior est. Et quid vis me facere, inquis! Ut tibi ab his occupationibus parcas. Impossibile fortasse respondebis, facilius cathedrae valedicere posse. Recte hoc, si rumpere, et non magis interrumpere ista horSi quod vivis et sapis, totum das actioni, considerationi nihil; laudo te? In hoc non laudo. Puto quod et nemo, qui a Salomone audierit: Qui minoratur actu, percipiet sapientiam . Certe nec ipsi actioni expedit consideratione non praeveniri. Si item totus vis esse omnium, instar
Abbreviated transcription (Latin):
ut plures lucri face̾t xͦ nõ ut lucra nugeret
auarricie. Non ⁊ gͥ quod de sollertissima ꝑ nu¬
li industtia et caritate tam liberu qmͣ libe
mas Qua cuo digniꝰ apłu̾tu qmͣ salubriͦ
tue conscientie. qmͣ frucluosius eccłi̾e dĩ audi¬
as potiꝰ ipm dicentem. Piecio empti estis noli¬
te effici serm hoĩnum. Quid seruilius indigmꝰ¬
q p̾sertim sũmo pontifici. qmͣ nõ dico omni
die s pene om̃i hora insudare talib reb et
Qñ edificamꝰ ecclit̾m Qñdo meditamur inle¬
ge᷑. Et quidem cotidie ꝑstrepunt in palatiole¬
ges. s iustimam nd̃ dnĩ. Iustene etiam istud
cu uideris. Num certe lex drũ mimaculata ꝯ¬
u̾tens aĩas. Hee aũ nõ tam leges qmͣ lites sunt
et cauillationes subu̾tentes iudicium. Tu gͦ
pastor et ep̃c aĩaꝵ qua mente obsetro sustines
coram te semꝑ sile̾ illam gurrire istus  fullor
si nõ mouet cibi scrupulum ꝑu̾sicas hec. Puto
quod et int̾dum compellat clamare ad d̾nm

Expanded text:
risto, non ut lucra augeret avaritiae. Non est igitur quod de solertissima Pauli industria, et charitate tam libera quam libermas. Quam tuo dignius apostolatu, quam salubrius tuae conscientiae, quam fructuosius Ecclesiae Dei audias potius ipsum alibi dicentem: Pretio empti estis, nolite effici servi hominum ! Quid servilius indigniusque, praesertim summo Pontifici, quam, non dico omni die, sed pene omni hora, insudare talibus rebus, et edificamus Ecclesiam? quando meditamur in lege? Et quidem quotidie perstrepunt in palatio leges, sed Justiniani, non Domini. Justene etiam istud? Tu videris. Nam certe lex Domini immaculata, convertens animas . Hae autem non tam leges, quam lites sunt et cavillationes, subvertentes judicium. Tu ergo pastor et episcopus animarum, qua mente, obsecro, sustines coram te semper silere illam, garrire istas? Fallor, si non movet tibi scrupulum perversitas haec. Puto quod et interdum compellat clamare ad Dominum
Abbreviated transcription (Latin):
iminrus inimo ir nõ modice pͥmens non
tĩ caue s horre. An ideo non sernus quia
nõ uni seruis s om̃ib Nulla tur pior ser
osfendunt suos. Tu quo ꝑ dic quesoubi ũqͣm
Net mͥ repones nunt apłiuocem qua ait sũ
uem liber ex omĩb om̃ium me seruũ feci. Lon¬
ge est islud a te. Nunquid hac illi seruitute
hõib inseruiebat. in acquisitione turpis q̃st
Nunquid ad eum de toto orbe cõflucbant ambi¬
tiosi. auari symoniaci. sacribegi. concubinarii.
in testuosi. et queq istiꝰ modi moustra hoĩnum
ut ip̃i apłica nuctoritate uł obtinerent hono¬
res eccliasticos uł retinent Ergo seruum se

Expanded text:
minens, imo jam non modice premens, non tantum cave, sed horre. An ideo non servus, quia non uni servis, sed omnibus? Nulla turpior serviinos offendunt suos. Tu quoque dic, quaeso ubi unquam sis  apponas nunc Apostoli vocem, qua ait: Cum essem liber ex omnibus, omnium servum me feci. Longe est istud a te. Numquid hac ille servitute hominibus inserviebat in acquisitione turpes quaestus? Numquid ad eum de toto orbe confluebant ambitiosi, avari, simoniaci, sacrilegi, concubinarii, incestuosi, et quaeque istiusmodi monstra hominum, ut ipsius apostolica auctoritate vel obtinerent honores ecclesiasticos, vel retinerent? Ergo servum se
Abbreviated transcription (Latin):
go te quoq ista deplorare. at frustra istud. si
nõ ⁊ emendare studueris. Intum tñ sic semꝑ
fucias hortor. nͣ te unqmͣ ad ista dur aiu̾s quo¬
lib usu uł assiduitate. ꝑcussi eos et non dolue
ture curato. et affectionem et uocem qͥ iit
Que ÷ enim fortitudo mea ut susbrneam:
fortitudo lapidum fortitudo mea. nͨ caro mea
enea ⁊ magna iurtꝰ pacientie. s nõ hanc
t̾ ad ista op̾cauim. Int̾dum impatientẽ esse
ꝓbubilius. Tu ne approbes illoꝵ patĩam̃. quib¬
ꝑ aulus dicebat. Libent̾ susfertis insipientes
cum sitis ip̃i scipientes. Ni fallor hyronicerat
et nõ laus. s suggillatio qͦrundam mansue¬
cudinis qui qiͣ datismanib psendo apłis a qͥb
et subdens. sustinetis emin inquid si quis uos in
seruit utim redigit. Non bona pucientia cũ
possis cẽ liber seruum te permitte̾ fieri. Nolo
dissimules seruitutẽ inqmͣ aerd c̾te in dies
dum uescis redigens. Hebetuti cordis inditiũ

Expanded text:
go te quoque ista deplorare: at frustra istud, si go te quoque ista deplorare: at frustra istud, si non et emendare studueris. Interim tamen sic semper facias hortor, nec te unquam ad ista duraveris quolibet usu vel assiduitate. Percussi eos, et non doluertare curato et affectionem, et vocem, qui ait: Quae est enim fortitudo mea ut sustineam? um fortitudo mea, nec caro mea aenea est . Magna virtus patientiae: sed non hanc tibi ad ista optaverim. Interdum impatientem esse, probabilius. Tune approbes illorum patientiam, quibus Paulus dicebat: Libenter suffertis insipientes, cum sitis ipsi sapientes? Ni fallor, ironia erat, et non laus, sed suggillatio quorumdam mansuetudinis, qui quasi datis manibus pseudoapostolis, a quibus et subdens, Sustinetis enim, inquit, si quis vos in servitutem redigit . Non bona patientia, cum possis esse liber, servam te permittere fieri. Nolo dissimules servitutem, in quam certe in dies, dum nescis, redigeris. Hebetati cordis indicium
Abbreviated transcription (Latin):
paratio ĩ. Et ut in breu cũcta horribił ma¬
li mala ꝯplectar ip̃m ⁊ qd̾ nͣ dm̃ timet nͭ hoĩ
reui̾t᷑. En quo trah̾e te hñt occupationes.¬
he maledicte si tñpergis ut cepisti. dare ita to¬
tum te illis. uil tui tͥ relinquens. Perdis tempꝰ¬
et si licet nũc alterum metͥ exhibere recro tu
qͦ in his stulto labore consumeris que non si¬
ut nͥ afflictio sp̃t. ensceratio mẽtis. eiracuti¬
tio grẽ Num fructꝰ horũ quid nͥ arimnearũ
tele. Queso te quale ⁊ istud de maneusq nd¬
uesꝑam litigure nut litigãtes audire᷑. Et
utinam sulfice̾t dici malicia sua. Non sunt
libere noctes Uix relinquet᷑ necessituti na¬
ture qd̃ corpusculi ꝑuusaciomi sussicit et
rursum ad uirgia surgit᷑. Dies diei eructat
lites. et nox nocti indicat maliciam. usq a dõ
nõ ÷ respirare in bonis nõ ⁊ alt̾nam capescẽ
requiem. nõ ułrara iat̾seri ocia. Non ambi¬

Expanded text:
aeparatio est. Et ut brevi cuncta horribilis maaeparatio est. Et ut brevi cuncta horribilis mali mala complectar, ipsum est quod nec Deum timet, nec hominem reveretur. En quo trahere te habent hae occupationes maledictae: si tamen pergis, ut coepisti, ita dare te totum illis, nil tui tibi relinquens. Perdis tempus: si licet nunc alterum me tibi exhibere Jethro, tu quoque in his stulto labore consumeris , quae non sunt nisi afflictio spiritus, evisceratio mentis, evacuatio gratiae. Nam fructus horum quid, nisi aranearum telae? vesperam litigare, aut litigantes audire? Et utinam sufficeret diei malitia sua! non sunt liberae noctes. Vix relinquitur necessitati naturae, quod corpusculi pausationi sufficiat; et rursum ad jurgia surgitur. Dies diei eructat lites, et nox nocti indicat malitiam: usque adeo non est respirare in bonis, non est alternam capessere requiem, non vel rara interseri otia. Non ambi
Abbreviated transcription (Latin):
sinem froncem dures ⁊ ita sensim te ip̃m
quodam mͦ sensu pͥues iusti utilisq doloris
Multo prudentius te illis substrabas uł ad
tempꝰ. quiͣ paciare tͣhi ab ip̃is ⁊ certe piui¬
lucim duci quo tu nõ uis. Queris quo᷑. ad
cor dirtum. Ne ꝑgus querẽ quid illud sit
Si nõ expaesti tuũ ÷ hoc Solum ⁊ cor du¬
rum quod sem ipm̃ non exhorret qr nec
sentit. Q ud me int̾rogas Int̾rogu phu¬
rnonem. Nertio duri cordis salutẽ unqmͣ
neum. Quid g cor durum ipm̃ ÷ quod
ñ compũctione scindit᷑ nͨ pieuite molit᷑
ñ mouet᷑ p̃cib. iuus uõ cedit. Flugellis du¬
rut᷑. Ingͣtum ad benesicia. ad consilia infidiun
ad iudicia suum inu̾ cundum ad turpia mi¬
puidum ad peritula inhumanũ ad huma¬
na. temerarium in diuina. p̃t̾itoꝵ obluisoẽs
cui pret̾i̾toꝵ pret̾ solas inuir ias nichil om̃i¬
no nõ preterit p̾sentium nichil nõ ꝑit. futuro
rum nulba nͥ forte ad ulciscens ꝓspͨtio sen p̃¬

Expanded text:
finem, frontem dures, et ita sensim te ipsum finem, frontem dures, et ita sensim te ipsum quodammodo sensu prives justi utilisque doloris. Multo prudentius te illis subtrahas vel ad tempus, quam potiare trahi ab ipsis, et duci certe paulatim quo tu non vis. Quaeris quo? Ad cor durum. Nec pergas quaerere, quid illud sit: si non expavisti, tuum hoc est. Solum est cor durum, quod semetipsum non exhorret, quia nec sentit. Quid me interrogas? Interroga Pharaonem. Nemo duri cordis salutem unquamneum . Quid ergo cor durum? Ipsum est quod nec compunctione scinditur, nec pietate mollitur, nec movetur precibus: minis non cedit, flagellis duratur. Ingratum ad beneficia est, ad consilia infidum, ad judicia saevum, inverecundum ad turpia, impavidum ad pericula, inhumanum ad humana, temerarium ad divina, praeteritorum obliviscens, cui praeteritorum praeter solas injurias nihil omnino non praeterit, praesentium nrum nulla, nisi forte ad ulciscendum, prospectio seu pr
Abbreviated transcription (Latin):
bus contumus eẽ non patit᷑. Num si non
alum de ex tundit᷑ necesse ÷ cedat uł s̾. Enĩ¬
uͦ cito aut de remedio consolationẽ recipiet.
aut de assiduitate stuporem. Quid nõ mu̾¬
tat consurtudo. Quid nõ assiduitate dure¬
tur᷑. Quid nõ usui cedut: Qnͣtis qd̾ pre
aminitudine. prius exhorrebant usup̃o
male in dulce conu̾sum ÷. Audi ustũ quid
lamentet᷑ suꝑ huiꝰmnodi. Que prius trn¬
gere nolebut ar̃a mea. nuĩc p̃ angustia
cibimei sunt Primũ tͥ importa bile ui¬
debit᷑ aliquid processu tẽꝑis si assuescas
paulatim in cordis durciciaitur. et
ex illa in adu̾sionem. Sic est grais ⁊
contimus dolor. citum ut dixi hubitir¬
cus ẽ exitum. uut simitatem ꝑsecto. aut
insensibilitatem. Huic prorsus huic tibi
tunui semꝑ ⁊ tumeo ne diluto remedio do¬
lorem. nõ sust uiens ꝑiculo te ir reuocabilit̾
desꝑatꝰ imm̾gus. Uereor inqmͣ ne uimedi¬
is occuputõib qm̃ multe sunt dum dissidis

Expanded text:
rbus, diuturnus esse non patitur. Nam si non rbus, diuturnus esse non patitur. Nam si non aliunde extunditur, necesse est cedat vel sibi. Enimvero cito aut de remedio consolationem recipiet, aut de assiduitate stuporem. Quid non invertat consuetudo? quid non assiduitate duretur? quid non usui cedat? quantis quod prae amaritudine 409 prius exhorrebant, usu ipso male in dulce conversum est? Audi justum quid lamentetur super hujuscemodi: Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc prae angustia cibi mei sunt . Primum tibi importabile videbitur aliquid: processu temporis, si assuescas, paulatim in cordis duritiam itur, et ex illa in aversionem. Sic gravis et continuus dolor citum, ut dixi, habiturus est exitum, aut sanitatem profecto, aut insensibilitatem. 3. Hinc prorsus, hinc tibi timui semper, et timeo, ne dilato remedio, dolorem non sustinens, periculo te irrevocabiliter desperatus immergas. Vereor, inquam, ne in mediis occupationibus, quoniam multae sunt, dum diffidis
Abbreviated transcription (Latin):
uuluus nͨ m tam brem u̾sum. in insensibile est
Quanqm̃ si non dissimules nõ de est tͥ iugis ma¬
teria insti doloris. ⁊ cotidians iacturis Inuit᷑¬
ni fallor auelberis a tue reichelis amplexib ⁊ quo¬
tiens id pati contigi̾t totiens dolor tuus renouet᷑
necesse z. Et qñ uon contingit᷑. Quotiens uiset
incassum quotiens mones. nͨ ꝓm̾ones. quotiens
ordiris succidunt te. Seuerunt sili usq ad prirtũ
ait ꝓph̾a. et iures non ht parturiens. Nosti
hoc. Nemo te melius. Atcrite frontis ÷ et ĩstar
intule esfraymi doct᷑ dilige̾ tricturam. si pace
tua sic seres tue hñt. Absit. Hec ÷ pars illius
qui datꝰ ⁊ in repbum sensum. Ab his sane cupio
tͥ pacem. nõ cum his. Nichil me tuotͥ pace ista
Miruris si unquam possit accidere᷑. Etiam
dico tͥ. si res ut assolet ꝑ consuetudinẽ in cu¬
ctu et temꝑe non obsolestar. Uulneri ue¬
custo ⁊ neglecto callus obdutitur. et eo in¬

Expanded text:
vulnus, nec in tam brevi versum in insensibile est. vulnus, nec in tam brevi versum in insensibile est. Quanquam si non dissimules, non deest tibi jugis materia justi doloris a quotidianis ni fallor, avelleris a tuae Rachelis amplexibus; et quoties id pati contigerit, toties dolor tuus renovetur necesse est. At quando non contingit? Quoties vis, et incassum? quoties moves, nec promoves? quoties ordiris, succidunt te? Venerunt filii usque ad partum, ait propheta; et vires non habet parturiens . Nosti hoc? nemo te melius. Attritae frontis es, et instar vitulae Ephraim doctus diligero trituram Oseaet res tuae. Absit: haec est pars illius, qui datus est in reprobum sensum. Ab his sane cupio tibi pacem, non cum his. Nihil plus metuo tibi pace ista. Miraris si unquam possit accidere? Etiam, dico tibi, si res, ut assolet, per consuetudinem in incuctu et tempore non obsolescat. Vulneri vetusto et neglecto callus obducitur, et eo in
Abbreviated transcription (Latin):
pimꝑum factꝰ ideo nõ pnuꝑ spũ es. In te hanc mu¬
tationem fcnm ẽẽ confido nõ de te nͨ priori stacui
tuo successisse ꝓmotionẽ s accessisse. Mouebo pro¬
uide te nõ ut mugist̾. s ut mut̾ plie ut amans.
Amens magis uideur s ei qui nõ a mat. ei qui
uumn nõ sentit amoris. Unde iam gͦ incipiamͦ.¬
libet ab occupationib tiuis qr in his maxi cõ¬
doleo tͥ. Condoleo dixĩm. si tñ doles ⁊ tu Alio quni
doleo magis dixisse debueram. qr nõ ⁊ condole̾ ubi
nemo qui dolent. Itaq si doles. condoleo. Si non
doleo tiñ ⁊ maxime sciens a salute longius absi¬
stere membrum qd̾ obstupuit. et egrum sese non
sentientẽ. ꝑiculosius laborare. Absit autẽ ut de te
id suspiter. Nom quib delicus dulcis quietis cue
non longe ante hac si uebtire non poces dissuruisse
tum cito itu subito nõ dolere miꝑ detractas. Plaga
recens dolore non caret. Neq eium iam occailuit

Expanded text:
pauperum factus, ideo non pauper spiritu es. In te hanc mupauperum factus, ideo non pauper spiritu es. In te hanc mutationem factam esse confido, non de te; nec priori statui tuo successisse promotionem, sed accessisse. Monebo te proinde, non ut magister, sed ut mater: plane ut amans. Amens magis videar, sed ei qui non amat, ei qui vim non sentit amoris. LIBER Libet ab occupationibus tuis, quia in his maxime condoleo tibi. Condoleo dixerim, si tamen doles et tu: alioquin doleo magis dixisse debueram; quia non est condolere, ubi nemo qui doleat. Itaque si doles, condoleo: si non, doleo tamen, et maxime, sciens longius a salute absistere membrum quod obstupuit; et aegrum sese non sentientem periculosius laborare. Absit autem ut de te id suspicer. Novi quibus deliciis dulcis quietis tuae non longe antehac fruebare. Non potes his dissuevisse tam cito, ita subito non dolore nuper subtractas. Plaga recens dolore non caret. Neque enim jam occalluit
Abbreviated transcription (Latin):
tatim illi cõcraria iꝑare cõteu¬
dunt maiestas atqr amor Nempe urget ille
uihibet illa. S int̾uenit dignatio tua: qua
hoc ipm nõ precipis s petis cũ p̃cipe̾ magis re
deceat Marestute gͥ tam dignant̾ cedente quid¬
in cedat pudor᷑. Quid enim sicuchedrum ascen¬
disti᷑. Nec si mubules suꝑ primas uentoꝵ. sub¬
duceris assectui. Amor dnm̃ niscit. aguoscit filiu m
et in insulis. ꝑ se satis subiectꝰ . obsequit᷑ sponte.
gͣtis obcemꝑet libe̾ reur̾t᷑. Non sic uliqui non sit
s ant timore ad istu impellunt᷑ aut cupiditute hi
sunt qͥ in fucie bñdicunt. malaciũ in cordib eoꝵ.
Blindiunt᷑ corã in necessitate desiciunt. At cu¬
ritas nĩqmͣ excidit. Ego ut uetũ futeor matris
sum liberut᷑ officio s nõ dep̃dut᷑ asfectu. Olum m̾
inusceratꝰ es nõ tam facile erues. Ascende in
celos. descende abyssos. nõ recedes a me. seqͣr te quo¬
et diuitũ pr̃em. Non eium si bene᷑ noui qr pater

Expanded text:
tatim illi contraria imperare contendunt majestas, atque amor. Nempe urget ille, inhibet illa. Sed intervenit tua dignatio, qua hoc ipsunt non praecipis, sed petis, cum praecipere magis te deceat. Majestate igitur tam dignanter cedente, quidni cedat pudor? Quid enim si cathedram ascendisti? Nec si ambules super pennas ventorum, subduceris affectui. Amor dominum nescit, agnoscit filium et in infulis. Per se satis subjectus est, obsequitur sponte, gratis obtemperat, libere reveretur. Non sic aliqui, non sic: sed aut timore ad ista impelluntur, aut cupiditate. Hi sunt qui in facie benedicunt, mala autem in cordibus eorum; blandiuntur coram, in necessitate deficiunt. At charitas nunquam excidit . Ego, ut verum fatear, matris sum liberatus officio, sed non depraedatus affectu. Olim mihi invisceratus es, non tam facile erueris. Ascende in coelos, descende in abyssos: non recedes a me, sequar te quoet divitum patrem. Non enim, si bene te novi, quia pater
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ humilicatem. Qui gͥ inuolui se ꝑmisit
uilibus pannis: ꝑmittet forsitan ut eo
loquar simplicibus u̾bis. Suilit̾ qui
magis per stellam ostendit᷑ ꝑ angłm pa¬
storib nũtiatur: ut qui sapientib loq̃¬
batur ꝑ signum. simpliciorib unetesce¬
ret per simplex u̾bum. Nũc añ de his q̃
ad claustrum nõ inanufactum qd̾ ⁊ in ce¬
lis pertinent pro modulo imbecillita¬
tis mee aliquid dicere ultra nõ disferã:
ut ex ip̃o ordine et dilectione illius sum¬
ni abbatis. et ip̃oꝵ spiricuũ suꝑnoꝵ.
doceri et instrui possit p̾latoꝵ diligẽtia
et humilitas subditoꝵ. Sequar igitur
post terga metentium. ne aberrare ui¬
dear a doctrina piorum. Explicit pro¬

Expanded text:
per humilitatem. Qui igitur involvi se permisit per humilitatem. Qui igitur involvi se permisit in vilibus pannis, permittet forsitan, ut de eo loquar simplicibus verbis. Similiter qui magis per stellam ostenditur, per angelum pastoribus nuntiatur, ut qui sapientibus loquebatur per signum, simplicioribus innotesceret per simplex verbum . Nunc autem de iis, quae ad claustrum non manufactum quod est in coelis pertinent, pro modulo imbecillitatis meae aliquid dicere ultra non differam, ut ex ipso ordine, et dilectione illius summi abbatis, et ipsorum spirituum supernorum, doceri et instrui possit praelatorum diligentia, et humilitas subditorum. Sequar igitur post terga metentium, ne aberrare videar a doctrina priorum. CAP. I.
Abbreviated transcription (Latin):
alium. nͥ ꝑ ostia mendicatum. id ⁊ per
ora docentium nobis aliqñ p̾dicatum:
uł de spicis in alieno agro colbectis de
sententus idelicet in campo diuine sqͥp¬
cure congregatis. Sic̃ enim iuuitur et
intalibus uita spiritus mei: hec recor¬
datus sum et esfudi in me aiãm meam̃
Non ⁊ mͥ panis de simila ingemi subtili¬
tate disi discussus: s simplicitate eloꝙ̃¬
tie per cribriun grossioris sensus exa¬
gitatus. Non .ni. grecas aut barbaras
uł inusitatas que turbant simplices in¬
cerposui dictiones: s etiam ea que ab
alus obscure dicta repperi. simpliciori sti¬
lo et u̾bis planioribus dilucidare curaui
Simplicibus itaq placere desidero: et ideo
quibus eis placere ualeam u̾bis quero
Sic xp̃c inter duo animalia positus. i¬
libus est pannis inuolutus. Ponitur dei
sapĩa in bouem et asinum. ut erudiret
rudem. moneret tardum. rudem sensu.
cardum intellectu: erudiret simplicent

Expanded text:
alium, nisi per ostia mendicatum, id est, per alium, nisi per ostia mendicatum, id est, per ora docentium nobis aliquando praedicatum; vel de spicis in alieno agro collectis, de sententiis videlicet in campo divinae Scripturae congregatis. Sic enim vivitur, et in talibus vita spiritus mei. Haec recordatus sum, et effudi in me animam meam . Non est mihi panis de simila ingenii subtilitate discussus, sed simplicitate eloquentiae per cribrum grossioris sensus exagitatus. Non enim Graecas, aut barbaras, vel inusitatas, quae turbant simplices, interposui dictiones; sed etiam ea, quae ab aliis obscure dicta reperi, simpliciori stylo, et verbis planioribus dilucidare curavi. Simplicibus itaque placere desidero, et ideo quibus eis placere valeam verbis, quaero. Sic Christus inter duo animalia positus, vilibus est pannis involutus . Ponitur Dei sapientia inter bovem et asinum, ut erudiret rudem, moneret tardum, rudem sensu, tardum intellectu, erudiret simplicitatem
Abbreviated transcription (Latin):
reuelatur consilii diuine secrecum. Hic
solus oras. si solitarus ẽẽ desideras: si
suauitatem quitis amas. Attende gͥ ut
orõ tua sit discreta et secreta. dulcis et
humilis. discreta propt̾ idiotas. secre¬
ta ꝓpt̾ ypocritas. dulcis asfectu. humilis
appetitu. ut quod appetit diligat. nichil
alcum. s humilia concupiscat. Sit pura
et tranquilla. ne quic quam ꝯm̃odi tem¬
poralis oratio postulet: nec tranquilli¬
tatem orõnis curiositas concurbet. Si
gͥ talis ẽẽ desidas: ad illud claustrum
nõ manufactum quod ÷ in celis ꝑueni¬
ogas Rm̃e rogas et obno¬
xiuis deprecaris: ut soli¬
to festinantius exsequar
qd̾ promisi. Libelli siqui¬
dem quem claustrum aĩe
uocas. ultimam id ÷ qͣr¬
tam partem requiris:
ut quasi in tegrum de manu nr̃a recipi¬
as panem. Mirum est tamen. quod de
manu pauperis panem requiris: nisi for¬
te quia panis grossior quibusdam ẽẽ
solet salubrior. Non enim habeo panẽ

Expanded text:
revelatur consilii divini secretum. Hic revelatur consilii divini secretum. Hic solus ores, si solitarius esse desideras, si suavitatem quietis amas. Attende ergo ut oratio tua sit discreta et secreta, dulcis et humilis. Discreta propter idiotas, secreta propter hypocritas, dulcis et humilis appetitu, ut quod appetit diligat, nihil altum sapiens humilia concupiscat. Sit pura et tranquilla, nec quidquam commodi temporalis oratio postulet, nec tranquillitatem orationis curiositas conturbet. Si igitur talis esse desideras, ad illud claustrum non manufactum, quod est in coelis, pervenissime, rogas, et obnixius deprecaris ut solito festinantius exsequar quod promisi. Libelli siquidem, quem Claustrum animae vocas, ultimam, id est, quartam requiris ut quasi integrum de manu nostra recipias panem. Mirum tamen est, quod de manu pauperis panem requiris, nisi forte quod panis grossior quibusdam solet esse salubrior. Non enim habeo panem
Abbreviated transcription (Latin):
ne cognitionis. Querendo desidera¬
tur. Sustatꝰ dulcescit: coguitꝰ amat᷑
habent chiiamacha odorem. panes sapo¬
i.m. cognitio amorem. Oracio siquidẽ
redelet deum. panes sapunt. cognitio
diligit. In fundit autẽ deus odori suau¬
tatem. sapori dulcedinem. amon de¬
lectationem. Ut sit odor suauis. gustꝰ
dulcis. amor delectabilis. Hec omĩa de¬
bent ẽẽ inconu̾sione. Hec ministrant᷑
a sac̾dotibr et leuitis. in templo cõu̾sionis
Si autem oraculum intrare desideras in¬
tra in sanctuarium dei: ut intelligas ĩ no
mors p̾ciosa ÷ inconspectu dm̃. Ibi .n
intelliges et p̾mmia iustoꝵ: et peimas
dãpnatorum. In hoc oraculo posint sa¬
lomon archam federis : et in ea tabulas
legis. Est aũ oraculum diuine reuela¬
tionis secretum. Ibi salomon archam po¬
suit: et ibidem qui pacem desidat mẽtẽ
ponit. In ea sunt tabule leg̾is: scientia
uidelicet diuine districtionis. Hic solus
intrat poncifex: sunt enim pauci. quibꝰ

Expanded text:
ne cognitionis. Quaerendo desiderane cognitionis. Quaerendo desideratur, gustatus dulcescit, cognitus amatur. Habent thymiamata odorem, panes saporem, cognitio amorem. Oratio siquidem redolet Deum, panes sapiunt, cognitio diligit. Infundit autem Deus odori suavitatem, sapori dulcedinem, amori dilectionem, ut sit odor suavis, gustus dulcis, amor delectabilis. Haec omnia debent esse in conversione. Haec ministrantur a sacerdotibus et levitis in templo conversionis. Si autem oraculum intrare desideras, intra in sanctuarium Dei, ut intelligas in novmors pretiosa est in conspectu Domini . Ibi enim intelliges et praemia justorum, et poenas damnatorum. In hoc oraculo posuit Salomon arcam foederis, et in ea tabulas legis. Est autem oraculum divinae revelationis secretum. Ibi Salomon arcam posuit, et ibidem qui pacem desiderat, mentem ponit. In ea sunt tabulae legis, scientia videlicet divinae districtionis. Huc solus pontifex intrat. Sunt enim pauci, quibus
Abbreviated transcription (Latin):
est duuna scriptura. paues sunt apłi
siue eoꝵ successores: ex quoꝵ actibus
tanquam ex panibus reficiũt fideliũ
mẽtes. Qui ꝑ anes ꝓpositionis cõueni¬
ent̾ possunt appellari : quia ad iinitã¬
cum ꝓponũtur uniu̾so orbi. Decem
candelabra sũt decem legis p̾cepta: lu¬
c̾ne. lumen doctrine. Possunt hec et
aliter dici. Sit gͥ altare dileclio. mẽ¬
sa lectio: candelabra meditatio. Puri¬
tas auri in altari est animꝰ ꝑ fectus
m̃ dilectione. puritas auri nĩ mensa. sa¬
mis iñcellectus m̃ ledione. puritas auri
ñ candelabris. purus asfectus in medita¬
tione. Ut nichil carnale querat dile¬
ctio. nichil h̾eticum doceat letio. nichil
t̾renum ex optet meditatio. In alta¬
ri accendinitur thimiamacha mn mẽ¬
sa ponũtur panes. in cande labris
lucerne. thumamacha orois. panes re¬
fectionis. Iucerne cognitionis. Per
orationem enim querit ur deus: per
re sectionem gustat᷑. indet᷑ in lumi¬

Expanded text:
est divina Scriptura; panes sunt apostoli est divina Scriptura; panes sunt apostoli sive eorum successores, ex quorum actibus tanquam ex panibus reficiuntur fidelium mentes. Qui panes propositionis convenienter possunt appellari, quia ad imitandum proponuntur universo orbi. Decem candelabra, sunt decem legis praecepta; lucernae lumen doctrinae. Possunt et haec aliter dici. Sit igitur altare dilectio, mensa lectio, candelabra meditatio. Puritas auri in altari, est animus perfectus in dilectione. Puritas auri in mensa, sanus intellectus in lectione. Puritas auri in candelabris, purus affectus in meditatione, ut nihil carnale quaerat dilectio, nihil haereticum doceat lectio, nihil terrenum optet meditatio. In altari accenduntur thymiamata, in mensa ponuntur panes, in candelabris lucernae; thymiamata orationis, panes refectionis, lucernae cognitionis. Per orationem enim quaeritur Deus, per refectionem gustatur, videtur in lumi