comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ter amicos: Deniq amicus sponsi stat. ⁊ gaudce
gaudio ꝓptͣ uocẽ sponsi. En uox eiꝰ in aurib
dilecte: audiamus  gaudeamus. Assunt sibi:
loquuntur parit̾: stemꝰ simul. Nulla nos huie
subducat colloquio scłi cura: nulla illecebra cor¬
poris. Esoce inquit tu pulchra es amica mea: ec¬
or tu pulchra. Ecce. ammiranTis uox ẽ: reliquũ
laudis. Merito admiranda. cui sciͣtas amissa hu¬
militatẽ᷑ ñ attulit: s seruata admisit. Merito
pulchra repetitur: cui neutra defuit pulchri¬
tudo. Rara auis ui t̾ris. aut scĩtate᷑ ñ ꝑdere.
aut humilitatẽ scĩmonia ñ excludi: ⁊ idõ be¬
ata qr utramq retinuit. Deniq ꝓbatũ eͣ. Ni¬
chil sibi conscia ẽ: & correptione̾. nͣ abnuit.
Nos ⁊ cum magna delinquimus ux ferimꝰ rep̃¬
hendi: hec aut̃ ȩquo animo audit contra se a¬
maritudines nichil peocans. Nam si desiderat
uidere claritatẽ sponsi. quid mali eͣMagis &

Expanded text:
ter amicos? Denique amicus sponsi stat, et gaudio ter amicos? Denique amicus sponsi stat, et gaudio gaudet propter vocem sponsi. En vox ejus in auribus dilectae: audiamus et gaudeamus. Adsunt sibi, loquuntur pariter; stemus simul: nulla nos huic subducat colloquio saeculi cura, nulla illecebra corporis. 3. Ecce, inquit, tu pulchra es, amica mea, ecce tu pulchra. Ecce admirationis vox est, reliquum laudis. Merito admiranda, cui sanctitas amissa humilitatem non attulit, sed servata admisit. Merito pulchra reperitur, cui neutra defuit pulchritudo. Rara avis in terris, aut sanctitatem non perdere, aut humilitatem sanctimonia non excludi: et ideo beata quae utramque retinuit. Denique probatum est: nihil sibi conscia est, et correptionem non abnuit. Nos et cum magna delinquimus, vix ferimus reprehendi; haec autem aequo animo audit contra se amaritudines nihil peccans. Nam, si desiderat videre claritatem sponsi, quid mali est? magis et
Abbreviated transcription (Latin):
uit rex decore̾ suũ: qr humilitate᷑ innocen¬
tie sociauit. Deniq respexit inquit humilita¬
tẽ ancille suȩ. Ergo beati qui custodiunt ues¬
tuñta sua munda. uidł simplicitatis ⁊ innocen¬
tiȩ: si tñ ⁊ decorẽ induere humilitatis adi¬
tiant. Profecto audiet quȩ huiꝰmodi inueni¬
tur: ecce tu pulchra es amica mea. ecce tu pul¬
chra. utinã uł semel dicas anime meȩ dũe
iħu. ecce tu pulchra es amica mea. Utinã mͥ
humilitatẽ eustodias : nã pͥmam uestẽ ego
male seruaui. Seruus tius sũ ego: nec enim
audeo ꝓfiteri amicum: qui testimoniũ deco¬
ris meiͨ cũ repetitione ñ audio. Sufficit mͥ si
semel audiam. Sed quid. si ⁊ hoc in questione
sit. Scio quid faciam. uenerabor amicã seruꝰ.
cumulatum in ea decorẽ deformis homuncłs
admirabor: gaudebo ad uocẽ sponsi tantã ni¬
chil ominꝰ pulchritudinẽ ammirantis. Qͥs
scit si salte ex hoc inuenturus sim grãm in
ocłis amice: ut grã ipsiuis ⁊ ipse inueniar in¬

Expanded text:
ex decorem ejus, quia humilitatem innocentiae sociavit; denique: Respexit, inquit, humilitatem ancillae suae . Ergo beati qui custodiunt vestimenta sua munda, videlicet simplicitatis et innocentiae, si tamen et decorem induere humilitatis adjiciant. Profecto audiet quae hujusmodi invenitur: Ecce tu pulchra es, amica mea, ecce tu pulchra. Utinam vel semel dicas animae meae, Domine Jesu: Ecce tu pulchra es. Utinam mihi humilitatem custodias! nam primam vestem ego male servavi. Servus tuus sum ego. Nec enim audeo profiteri amicum, qui testimonium decoris mei cum repetitione non audio. Sufficit mihi si semel audiam. Sed quid, si et hoc in quaestione sit? Scio quid faciam: venerabor amicam servus, cumulatum in ea decorem deformis homunculus admirabor; gaudebo ad vocem sponsi, tantam nihilominus pulchritudinem admirantis. Quis scit, si saltem ex hoc inventurus sim gratiam in oculis amicae, ut gratia ipsius et ipse inveniar in
Abbreviated transcription (Latin):
gitetis. Nec solas dico uitandas cogitationes
uanas ⁊ ociosas. uitande sunt ⁊ ille illa dũ¬
taxat hora. ⁊ illo loco. quas officiales frẽs
ꝓ cõmuni necessitate. quasi necessario freq̾n¬
ter admittere coͣpellunt᷑. S ne illa quidẽ
ꝓfecto reciꝑe tunc consuluerim. quȩ forte
paulo ante in claustro sedentes legeratis.
qualia ⁊ neͣ me uiua uoce disserente. ex
hoc auditorio spcͣ scĩ recentia reportatis.
Salubria st̃ : s minime illa salubrit inter
neglecto eo qd debes obtuleris. Cuiꝰ semꝑ
facere uoluntate᷑ ad eiꝰ uoluntatem ip̃so
inspirante possimus: gr̃a ⁊ miscđia spon¬

Expanded text:
gitetis. Nec solas dico vitandas cogitationes gitetis. Nec solas dico vitandas cogitationes vanas et otiosas: vitandae sunt et illae, illa duntaxat hora, et illo loco, quas officiales fratres pro communi necessitate, quasi necessario, frequenter admittere compelluntur. Sed, ne illa quidem profecto recipere tunc consuluerim, quae forte paulo ante, in claustro sedentes, in codicibus legeratis, qualia et nunc me viva voce disserente ex hoc auditorio Spiritus sancti recentia reportatis. Salubria sunt, sed minime illa salubriter inter neglecto eo quod debes, obtuleris. Cujus semper facere voluntatem ad ejus voluntatem ipso inspirante possimus, gratia et misericordia spon
Abbreviated transcription (Latin):
tunc maxime se lilium conualliũ compba¬
bit : cũ reformabit corpus humilitatis nr̃e
configuratũ corpori elaritatis suȩ. Non ait
corpus nrm̃ s corpus humilitatis nr̃e : ut
luiꝰ lilii miro ⁊ sempit᷑no candore solos sig¬
nificet humiles illustrandos. & hȩc dicta sint
ꝓ eo quod sponsus se florẽ campi. ⁊ lihũ cõ
uallium eẽ ꝓtestatꝰ ẽ. Iã etiã quid de sua
consequenter carissima ꝓtestet᷑. bonũ eet
audire. s hora ñ patitur. Ex regula nãq
nrã: nichil oꝑi dĩ pͣponere licet. Quo quidẽ
tus uoluit appellare: ut ex hoc clarus
aꝑiret. quã nos oꝑi illi uellet ẽẽ intentos.
Unde uos moneo dilectissimi: pure semꝑ ac
strenue diuinis interẽẽ laudib. Non pigͥ
non somnolenti. ñ oscitantes. non parcen¬
tes uocib. ñ p̾cidentes u̾ba dimidia. non
integra transilientes. ñ fractis ⁊ remissis
uocib muliebre quiddã balba de nare so¬
nil aliud dũ psallitis᷑. quã qd̃ psallitis co¬

Expanded text:
um convallium comprobabit, cum reformabit corpus humilitatis nostrae, configuratum corpori claritatis suae? Non ait, corpus nostrum, sed, corpus humilitatis nostrae: ut hujus lilii miro et sempiterno candore solos significet humiles illustrandos. Et haec dicta sint pro eo quod sponsus se florem campi, et lilium esse convallium protestatus est. 8. Jam etiam quid de sua consequenter charissima protestetur, bonum esset audire: sed hora non patitur. Ex Regula namque nostra nihil operi Dei praeponere licet . Quo quidem deo voluit apellari, ut ex hoc clarius aperiret quam nos operi illi vellet esse intentos. Unde vos moneo, dilectissimi, pure semper ac strenue divinis interesse laudibus. Strenue non somnolenti, non oscitantes, non parcentes vocibus, non praecidentes verba dimidia, non integra transilientes, non fractis et remissis vocibus muliebre quiddam balba de nare sonil aliud dum psallitis, quam quod psallitis co
Abbreviated transcription (Latin):
tu de spuͣ. in ortu de uirgine in uite in¬
nocentia. in docꝰtrine fluentis. in chorusca¬
tionib miraculoꝵ. in reuelationib saera¬
m̃toꝵ. Quã deniq rutilans post occa suͣ sol
iustitie. de corde t̾re resurgis: quã formosꝰ
in stola tua demũ rex głe in alta celoꝵ te
recipis. Quomͦ ñ ꝓ his omĩb omĩa ossa mea
dicent : dñe quis similis tui ᷤ Hec gͦ similia¬
q. puta in dilecto intuentẽ sponsam adu̾¬
tentẽ᷑ cũ diceret. Esece tu pulcheres dilec¬
te .mi. ⁊ decorus. Neq hec sola: s insuꝑ ali¬
quid ꝓculdubio de nature decore suꝑioris.
quod nr̃m omĩno pͣteruolat intuitum. ⁊
effugit exꝑim̃tuni. Ergo iteratio. utriusq
decorem substantiȩ designauit. Audi deniq quo¬
mͦ tripudiat ad aspectum affatumq dilecti:
⁊ coram ipso nuptiali carmine quȩ amoris st̃
gratulabunda decantat. Sequit᷑ enĩ. Lectulus

Expanded text:
tu de Spiritu, in ortu de Virgine, in vitae intu de Spiritu, in ortu de Virgine, in vitae innocentia, in doctrinae fluentis, in coruscationibus miraculorum, in revelationibus sacramentorum! Quam denique rutilans post occasum, Sol justitiae, de corde terrae resurgis! quam formosus in stola tua demum , Rex gloriae, in alta coelorum te recipis! Quomodo non pro his omnibus omnia ossa mea dicent: Domine, quis similis tui . 10. Haec ergo similiaque puta in dilecto intuentem sponsam advertisse, cum diceret: Ecce tu pulcher es, dilecte mi, et decorus. Neque haec sola, sed insuper aliquid procul dubio de naturae decore superioris, quod nostrum omnino praetervolat intuitum, et effugit experimentum. Ergo iteratio utriusque decorem substantiae designavit. Audi deinde quomodo tripudiat ad aspectum affatumque dilecti, et coram ipso nuptiali carmine quae amoris sunt gratulabunda decantat. Sequitur enim: Lectulus
Abbreviated transcription (Latin):
contenta ẽ semel dicere pulchrũ. nͥ repetat
ce decorum : eminentiã decoris illa repetitio¬
ne designans. Aut certe in utraq xpiͣ substan¬
tia. dignũ exp̃ssit omĩ admiratione decorem:
in altera naturȩ. in altã gr̃e. Quã pulcher
es angłis tuis dñe iħu in forma diͬ. in die
ȩtͣnitatis tue in splendorib scõꝵ. ante lu¬
ciferum genitus. splendor ⁊ figura substan¬
tiȩ patris: ⁊ quidam ꝑpetuus minimeq fu¬
catus candor uite ȩ̨tͣne. Quã mͥ decorus es
dne mi in ipsa tui huius positione decoris.
Q enĩ uͥ te exinanisti. ubi naturalib radiis
lum᷑ indeficiens exiusti: ibi pietas magis emi¬
cuit. ibi c aritas plus effulsit. ibi ampliuis
gr̃a radiauit. Quã clara mͥ oriris stella ex ia¬
cob. quã lucidus flos de radice iesse egre¬
deris : quã iocundũ lumͣ in tenebris uisi¬
tasti me oriens ex alto. Quã spectabilis &
stupendus etiã uirtutib suꝑnis in concep¬

Expanded text:
contenta est semel dicere pulchrum, nisi repetat contenta est semel dicere pulchrum, nisi repetat et decorum, eminentiam decoris illa repetitione designans. 9. Aut certe in utraque Christi substantia dignum expressit omni admiratione decorem, in altera naturae, in altera gratiae. Quam pulcher es angelis tuis, Domine Jesu, in forma Dei, in die aeternitatis tuae, in splendoribus sanctorum ante luciferum genitus, splendor et figura substantiae Patris, et quidem perpetuus minimeque fucatus candor vitae aeternae! Quam mihi decorus es! Domine mi, in ipsa tui hujus positione decoris! Etenim ubi te exinanivisti, ubi naturalibus radiis lumen indeficiens exuisti; ibi pietas magis emicuit, ibi charitas plus effulsit, ibi amplius gratia radiavit. Quam clara mihi oriris Stella ex Jacob , quam lucidus Flos de radice Jesse egrederis , quam jucundum lumen in tenebris visitasti me, Oriens ex alto! Quam spectabilis et stupendus etiam Virtutibus supernis in concep
Abbreviated transcription (Latin):
sũ cũ suã anima mouet. u̾bum latere mul¬
tominus poterit: ñ solũ qr ubiq ẽ psens. s
propt᷑ hoc magis. qd̃ nͥ ipso stimulante. deuo¬
tionis lingua minime ad loquendũ mouet᷑.
Uerbo gͥ dicere aĩȩ pulchraes. ⁊ appellare a¬
micã: infundere unde ⁊ amet. ⁊ se pͣsumat
amari. Ipsi uͦ u̾bum uicissim nominare. dilec¬
tũ ⁊ fateri pulchrũ: qd̃ amat & qđ amat᷑
sine fictione ⁊ fraude ascribe illi. ⁊ mirari
degnationẽ ⁊ stuꝑe ad gram. Siquidẽ pulcͥh¬
tuduullius dilectio eiꝰ : ⁊ idõ maior qr pͣue¬
niens. Medullis ꝓinde cordis ⁊ intimarũ uo¬
cib affecꝰtionũ. tanto ampliꝰ atq ardentiuis
clamitat sibi diligendũ: quanto id pͥus sen¬
sit diligens quã dilectũ. Itaq loquutio u̾bi.
infusio doni: responsio anime cũ grãrum
actione admiratio. E iccirco plus diligit qd̃
se sentit intelligendo uictam: ⁊ idõ plus
miratur quod preuentã agnoscit. Unde ñ¬

Expanded text:
s male animam movet, Verbum latere multo minus poterit; non solum quia ubique est praesens, sed propter hoc magis, quod, nisi ipso stimulante, devotionis lingua minime ad loquendum movetur. 8. Verbo igitur dicere animae, pulchra es, et appellare amicam, infundere est unde et amet, et se praesumat amari. Ipsi vero Verbum vicissim nominare dilectum, et fateri pulchrum; quod amat et quod amatur, sine fictione et fraude adscribere illi, et mirari dignationem, et stupere ad gratiam. Siquidem pulchritudo illius dilectio ejus; et ideo major, quia praeveniens. Medullis proinde cordis et intimarum vocibus affectionum tanto amplius atque ardentius clamitat sibi diligendum, quanto id prius sensit diligens quam dilectum. Itaque locutio Verbi infusio doni, responsio animae cum gratiarum actione admiratio. Et idcirco plus diligit, quod se sentit in diligendo victam: et ideo plus miratur, quod praeventam agnoscit. Unde n
Abbreviated transcription (Latin):
pio se densatur: pax bonitas benignitas. gaudi¬
um in spũ sco. misereri in hylaritate. tribuere
in simplicitate. gaude cũ gaudentib. flere cũ
flentib. An non tu illã domũ qd̃ ad laquea¬
ria spectat satis habundeq ornatam censeas:
quã talib lignis inspexeris sufficient᷑ copiose
tue. sẽꝑ da mͥ ligna hȩc queso. quib tibi
semꝑ ornatum exibeam thalamum conscientiȩ
conscientiȩ dico ⁊ meȩ ⁊ alt̾ius. His contentus
ero. erunt ⁊⁊ qui meo in hac re consilio acqui
lecꝰtissimi tamaesi illa ligna nͣ habeditis. nichil¬
ominus tam̃ confidite si hec habetis. nichilomi¬

Expanded text:
piose densatur, pax, bonitas, benignitas, gaudipiose densatur, pax, bonitas, benignitas, gaudium in Spiritu sancto, misereri in hilaritate, tribuere in simplicitate, gaudere cum gaudentibus, flere cum flentibus! An non tu illam domum, quod ad laquearia spectat, satis abundeque ornatam censeas, quam talibus lignis inspexeris sufficienter, compostuae . Semper da mihi ligna haec, quaeso, 1429 quibus tibi semper ornatum exhibeam thalamum conscientiae: conscientiae dico et meae, et alterius. His contentus ero. Erunt et qui meo in hac re consilio acquielectissimi, tametsi illa ligna non habeatis; nihilominus tamen, si haec habetis, co
Abbreviated transcription (Latin):
qr fortis e inquit ut mors dilectio. dura sicut
inferus emulatio. Studete deinde his tignis sub¬
sternere ⁊ alligare ligna alia eque pͣciosa &
pulchra. cui tñ illa ad manũ fuerint. in opus
laqueariũ. ad decorẽ domꝰ sermonẽ scilicet sapi¬
entiȩ siue scientiȩ. ꝓphetiam. gram curationũ.
int̾pretatione᷑ sermonum. ⁊ cet̾a talia que
magis noscuntur sane apta ornatui. quã
necessaria eẽ saluti. De his pͣceptum non
habeo. consilium: aut̃ do. Qmquidem istiuis¬
modi ligna con stat ⁊ laboriose queri ⁊
difficile inue niri. ⁊ ꝑiculose elabo¬
rari: nam
rara ea pͣsertim his tẽ¬
porib t̾ra nr̃a ꝓducere repꝑitur. consulo
sane ⁊ moneo non multopere ista requiri.
magis aut̃ ex lignis aliis laquearia pͣpara¬
ri. quȩ ⁊⁊ si minus appareant splendida. non
minus tam̃ ualida ẽẽ ꝓbantur. insuꝑ & faci¬
lius possidentur ⁊ tutius. Utinam mͥ illoꝵ sup¬
petat copia lignoꝵ. quib ortus sponsi eccłia co¬

Expanded text:
quia fortis est, inquit, ut mors dilectio, dura sicut infernus aemulatio . Studete deinde his tignis substernere et alligare alia lingua aeque pretiosa et pulchra, cui tamen illa ad manum fuerint in opus laquearium ad decorem domus, sermonem scilicet sapientiae, sive scientiae, prophetiam, gratiam curationum, interpretationem sermonum, et caetera talia, quae magis noscuntur sane apta ornatui, quam necessaria esse saluti. De his praeceptum non habeo; consilium autem do, quoniam quidem istiusmodi ligna constat et laboriose requiri, et me inveniri, et periculose elaborari nam praesertim his temporibus, terra nostra producere reperitur, consulo sane, et moneo non multopere ista requiriri, magis autem ex lignis aliis laquearia praeparari, quae etsi minus appareant splendida, non minus tamen valida esse probantur, insuper et facilius possidentur et tutius. Utinam mihi illorum suppetat copia lignorum, quibus hortus sponsi Ecclesia co
Abbreviated transcription (Latin):
hec cogitare. in his exer¬
ceri curato. Ad is¬
tiusmodi secure uocabis sponsũ: qm̃ cũ introdu¬
xeris eũ ueracit᷑ dicẽ poteris ⁊ tu. qr lectulus
nr̃ floridus. redolente ninirũ conscientia pieta¬
tẽ. s pacẽ. s mansuetudinẽ: s iustitiã. s obedi¬
entia. s hilaritatẽ. s humilitatẽ. Et de lectulo qͥ
dem sic. Domum uero sp̃italem seipsum quisq ag¬
noscat: qui tam̃ iam ñ in carne ambulet s i
spũ. Templũ enĩ dei ait scm̃ ẽ: qđ estis uos. sura¬
te gͦ frẽs spĩtali huic edificio qui uos estis. ne
forte cum in suꝑiora ꝓficere ceꝑit ua¬
cillet᷑ ⁊̃ corruat. si lignis fortib ñ fuerit sub¬
nixum ⁊ colligatũ: curate inquã illi tigna
dare imputribilia. ⁊ immobilia. timorẽ᷑ dĩi
de qua scriptũ ẽ qr patientia pauꝑum ñ ꝑibit
in finẽ. Longanunitatẽ qͦ quȩ sub quouis struc¬
turȩ pondere inflexibilis ꝑseuerans. in infini

Expanded text:
ec cogitare , in his exerceri curato. Ad istiusmodi secure vocabis sponsum: quoniam cum introduxeris eum, veraciter dicere poteris et tu, quia lectulus noster floridus, redolente nimirum conscientia pietatem, sed pacem, sed mansuetudinem, sed justitiam, sed obedientiam, sed hilaritatdem sic. Domum vero Dei spiritalem se ipsum quisque agnoscat, qui tamen jam non in carne ambulat, sed in spiritu. Templum enim Dei, ait, sanctum est, quod estis vos . Curate ergo, fratres, spiritali huic aedificio, quod vos estis, ne forte cum in superiora proficere coeperit, vacillet et corruat, si lignis fortibus non fuerit subnixum et colligatum: curate, inquam, illi tigna dare imputribilia et immobilia, timorem videlide qua scriptum est: Patientia pauperum non peribit in finem . Longanimitatem quoque, quae sub quovis structurae p
Abbreviated transcription (Latin):
tam̃ dissimilis: contenta esto ⁊ ex parte cognosce.
Teipsã attende. ⁊ altiora te ne quęsieris: ⁊ fortiora te
ne. scrutata fueris. Aliꝰqͥn si ignoras te o pulchra int̾
mulieres. nã ⁊ ego te. dico pulchrã. s int̃ mulieres:
hoc ẽ ex parte. Cũ aut̃ uenerit qđ ꝑfectũ eͣ: tunc eua¬
cuabit᷑ qd̾ ex parte ẽ. Si gͦ ignoras te. s. que sequunt᷑
dicta st̃. ⁊ non oportet iterũ dici. Promiserã me de
duplici ignorantia utilit̃ disputaturũ. siquominus
implesse uideor. date ueniam uolenti. Nam uelle adia¬
cet mͥ. ꝑficere auͣ ñ inuenio: nͥ quantũ sua benigni

Expanded text:
tamen dissimilis, contenta esto ex parte cognoscere. tamen dissimilis, contenta esto ex parte cognoscere. Te ipsam attende, et altiora te ne quaesieris, et fortiora te ne scrutata fueris . Alioquin si ignoras te, o pulchra inter mulieres ; nam et ego te dico pulchram, sed inter mulieres, hoc est ex parte; cum autem venerit quod perfectum est, tunc evacuabitur quod ex parte est : si ergo ignoras te; sed quae sequuntur, dicta sunt, et non oportet iterum dici. Promiseram me de duplici ignorantia utiliter disputaturum: si quominus implesse videor, date veniam volenti. Nam velle adjacet mihi, perficere au
Abbreviated transcription (Latin):
habito claritatẽ. Pixisti enĩ. Indica mͥ uͥ pascas ubi
cubes in meridie. Sedenĩ induci in nubes. penet᷑re
in plenitudiñe luminis. irrũꝑe claritatis abyssos:
reseruatur: cũ te mͥ exhibuero głosam ñ habentẽ
maculã. aut rugã. aut aliqͥd huiꝰmodi. An nescis
qr quandiu uiuis in hoc corpore. ꝑegrinaris a lu¬
mine: quomodo quȩ necdũ tota pulchra es: ido¬
Quomodo deniq quęris me in mea claritate ui¬
dere: quȩ adhuc ignoras te: Nam si te plemꝰ nos¬
ses. scires utiq corpore qd̃ corrumpit᷑ aggrauat᷑a
nullatenꝰ posse attollere ocłos ⁊ figere in illũ ful¬
gorẽ: in quẽ conspicere angłi concupiscunt. Erit
cũ apparuero quod tota pulchra eris. sic̃ ego
pulcher sũ totꝰ: ⁊ simillimã mͥ uidebis me sicuti
sũ. Tc̃ audies. tota pulchra es amica mea. ⁊ macła
ñ est in te. Nunc & si ex parte iã simił. ⁊ ex parte

Expanded text:
habito claritatem. Dixisti enim: Indica mihi ubi pascas, ubi habito claritatem. Dixisti enim: Indica mihi ubi pascas, ubi cubes in meridie. Sed enim induci in nubes, penetrare in plenitudinem luminis, irrumpere claritatis abyssos, reservatur, cum te mini exhibuero gloriosam, non habentem maculam aut rugam, aut aliquid hujusmodi. An nescis quia quandiu vivis in hoc corpore, peregrinaris a lumine? Quomodo quae necdum tota pulchra es, idoQuomodo denique quaeris me in mea claritate videre, quae adhuc ignoras te? Nam si te plenius nosses, scires utique, corpore quod corrumpitur aggravatam nullatenus posse attollere oculos, et figere in illum fulgorem in quem prospicere angeli concupiscunt. Erit, cum apparuero, quod tota pulchra eris, sicut ego pulcher sum totus: et simillima mihi, videbis me sicuti sum. Tunc audies: Tota pulchra es, amica mea, et macula non est in te . Nunc vero, etsi ex parte jam similis, ex parte
Abbreviated transcription (Latin):
patrũ aliqͥs olim dictus et inuentꝰ ÷ iꝰtus ĩ genatiõe sua.
id ẽ pre oĩb sui temporis sueq gen̾ationis: ⁊ tamar
iustificata ꝑhibet᷑ ex iuda. hoc est pre iuda: ⁊ in eu¬
głio publicanꝰ descendisse refert᷑ de tẽplo iustificatꝰ.
s iustificatꝰ a phariseo: ⁊ qͦm᷑ magnꝰ ille ioħes. magni¬
s hoc inter natos mulierũ. non aũ uit̃ choros beator
celestiumq spirituum: ita & sponsa mͦ dr pulchra
s: interĩ adhuc inter mulieres: ⁊ ñ int̾ celestes bitu¬
dines. Besinat pinde quandiu in t̃̾ris ẽ. que in celis
sunt curiosius inuestigare: ne forte scrutatͥx ma¬
iestatis oppͥmat᷑ a gła. Pesinat inquã donec inter
mulieres u̾satur inquirere que apud sublimes illas
st̃ potestates. solis ipsis ꝑspicua: solis licita. tamquã
celestib celestia ad uidendũ. Mirabilis facta ẽ inqͥt
uisio ista ex te o sponsa. quã tͥ postulas demonstrari:
nec mͦ p̃uales intueri meridianã ⁊ mirã quã in¬

Expanded text:
s in generatione sua , id est prae omnibus sui temporis suaeque generationis; et Thamar justificata perhibetur ex Juda , hoc est, prae Juda; et in Evangelio publicanus descendisse refertur de templo justificatus, sed justificatus a Pharisaeo ; et quomodo magnus ille Joannes magni haberet, sed hoc inter natos mulierum , non autem inter choros beatorum coelestiumque spirituum; ita et sponsa modo dicitur pulchra, sed interim adhuc inter mulieres, et non inter coelestes beatitudines. 5. Desinat proinde, quandiu in terris est, quae in coelis sunt curiosius investigare, ne forte scrutatrix majestatis opprimatur a gloria. Desinat, inquam, donec inter mulieres versatur, inquirere quae apud sublimes illas sunt potestates, solis ipsis perspicua, solis licita, tanquam coelestibus coelestia ad videndum. Mirabilis facta est, inquit, visio ista ex te, o sponsa, quam tibi postulas demonstrari: nec modo praevales intueri meridianam et miram quam in
Abbreviated transcription (Latin):
uissimis. Nia certe & iusta. quȩ ñ sit acceptͥe ꝑso¬
naꝵ. nec p̃cia consid̾at rerũ. s hominũ necessita¬
tes. At ñ ita affectuał: nã a pͥmis ipsa ducit or
ꝓut st̃. ut u̾bi grã que pluris natura htͣ. plu¬
ris qͦ ipsa affectio sentiat: minora minꝰ. min

Expanded text:
justa, quae non sit acceptrix personarum; nec pretia consideret rerum, sed hominum necessitates. 6. At non ita affectualis: nam a primis ipsa ducit ordsunt: ut, verbi gratia, quae pluris natura habet, pluris quoque ipsa affectio sentiat, minora minus, minima
Abbreviated transcription (Latin):
se. Puto quod melius deinceps iugilabunt: nr̃e
obseruationis cauterium uerituri. In hac spe geri¬
mꝰ eis hac uice morem: & qd̃ continuandũ ratio
exigebet eoꝵ caritate. pendente licet disputatione
partim᷑: facientes finẽ ubi ñ erat finis. Ipsi uͦ suꝑ
sibi facta indulgentia. nob̃c̃ głificent sponsũ eccłe iłim¬

Expanded text:
se. Puto quod melius deinceps vigilabunt, nostrae se. Puto quod melius deinceps vigilabunt, nostrae observationis cauterium verituri. In hac spe gerimus eis hac vice morem; et quod continuandum ratio exigebat, eorum charitate, pendente licet disputatione, partimur, facientes finem, ubi non erat finis. Ipsi vero super sibi facta indulgentia nobiscum glorificent Sponsum Ecclesi
Abbreviated transcription (Latin):
ginem transformaris de claritate in claritatẽ. tãꝗͣ
sit tͥ necessaria ad salutẽ: ita ut neutra carere ua¬
leas cũ salute: Nam si ignoras te. ñ habebis timorẽ
d̾i in te : non humilitatẽ. An uͦ sine timore d̾i ⁊ sine
humilitate de salute p̃sumas : tu uideris. Bene fecis¬
tis grunniendo significare quod minime ita sapi¬
atis. immo qd̾ non ita desipiatis: ne in eo qđ planũ
ẽ immoremur. S attendite cet̾a. An potiꝰ pausandũ
ẽ nob̃ ꝓpt̾̃ somnolentos. Putabam me uno sermoe
implere qd̃ ꝓmisi de duplici ignorantia: & fecissẽ
nͥ fastidiosis longior uidetur. Quosdã siqͥdẽ oscitan¬
tes. qͦsdã ⁊ dormientes intueor. Nec mrum. Prece¬
dentis noctis uigilie. longissime. quippe fuerunt:
excusant eos. Nerũ illis quid dicam qui ⁊ tẽ dormi¬
erunt: & mͦ nicħominꝰ dormiunt:s ñ ꝑgo nunc
ulteriꝰ ex agitare uerecundiam eoꝵ: sufficit terigis¬

Expanded text:
ginem transformaris de claritate in claritatem, tanquaginem transformaris de claritate in claritatem, tanquasit tibi necessaria ad salutem, ita ut neutra carere valeas cum salute. Nam, si ignoras te, non habebis timorem Dei in te, non humilitatem. An vero sine timore Dei et sine humilitate de salute praesumas, tu videris. Bene fecistis grunniendo significare quod minime ita sapiatis, imo quod non ita desipiatis, ne in eo quod planum est immoremur. Sed attendite caetera. An potius pausandum est nobis propter somnolentos? Putabam me uno sermone implere quod promisi de duplici ignorantia; et fecissem, nisi fastidiosis longior videretur. Quosdam siquidem oscitantes, quosdam et dormitantes intueor. Nec mirum: praecedentis noctis vigiliae longissimae quippe fuerunt excusant eos. Verum illis quid dicam, qui et tunc dormierunt, et modo nihilominus dormiunt? Sed non pergo nunc ulterius exagitare verecundiam eorum: sufficit tetigis
Abbreviated transcription (Latin):
gis conu̾tetur in erumna sua: dũ configit᷑ spina:ᷤᷤ
Conu̾tetur inquã ad lacͥmas. conu̾tet᷑ ad planctus
et gemitꝰ. conu̾tetur ad dñm: & in humilitate cla¬
mabit. sana dĩam meam qr peccaui tͥ. ꝥorro conu̾¬
in amaritudine moratur ocłs ms. Si aut̃ suspexero
& leuauero ocłos meos ad diuine miserationis auxi¬
lium. temꝑabit mox amarã uisionẽ mei. leta dĩ:
cui et dico. Ad meipsũ anima mea conturbata est:
tas. et cui ꝓprium ẽ misereri semꝑ & parcere. Pa¬
li itaq exꝑim̃to. et tali ordine salubrit innotescit
d̾s: cũ prius se ho nouerit in necessitate positũ. et
clamabit ad dñm et exaudiet eũ et dicet. eruam te
et honorificabis me. Atq hoc modo erit gradus ad
noticiam łi. tui cognitio: et ex ymagine sua que
in te renouat᷑ ipse uidebit᷑: dũ tu qͥdem reuelata fa¬
cie głam dñi cum fiducia speculando. in eandẽ ima¬

Expanded text:
gis convertetur in aerumna sua, dum configitur spina . gis convertetur in aerumna sua, dum configitur spina . Convertetur, inquam, ad lacrymas, convertetur ad planctus et gemitus, convertetur ad Dominum, et in humilitate clamabit: Sana animum meam, quia peccavi tibi . Porro convein amaritudine moratur oculus meus. Si autem suspexero et levavero oculos ad divinae miserationis auxilium; temperabit mox amaram visionem mei visio laeta Dei, cui et dico: Ad me ipsum anima mea conturbata est, tas, et cui proprium est misereri semper et parcere. Tali itaque experimento et tali ordine salubriter innotescit Deus, cum prius se homo noverit in necessitate positum, et clamabit ad Dominum, et exaudiet eum, et dicet: Eruam te, et honorificabis me . Atque hoc modo erit gradus ad notitiam Dei cognitio tui; et ex imagine sua, quae in te renovatur, ipse videbitur, dum tu quidem revelata facie gloriam Domini cum fiducia speculando, in eamdem ima
Abbreviated transcription (Latin):
Nisi enĩ suꝑ humilitatis stabile fundam̃tũ: sp̃itale
edyficium stare ñ potest. Porro ad se humiliandum
in spũ eiꝰ dolus. statuat se ante faciem suam. ne se a
se auerterͣe abducat᷑. Nonne ita se intuens clara
luce ueritatis inueniet se in regione dissimilitudi¬
nis. & suspirans misera. quã iam latere ñ poterit
qd̃ uere misera sit. nonne  ꝓͥpħa clamabit ad dñm:
in ueritate tua humiliasti me: nã qͦmͦ non uere
humiliabit᷑ in hac uera cognitione sui: cũ se ꝑceꝑit
oneratã peccatis. mole hꝰ mortalis corporis aggraua
tam. t̾renis intͥcatã curis. carnalium desiderioꝵ
fece infectã. cȩcam. curuã. infirmã. implicata mul¬
tis errorib. expositã mille ꝑiculis. mille timoribus
trepidã. mille difficultatib anxiam. mille suspici¬
onib obnoxiam. mille necessitatib erumnosam: ꝓ¬
cliuẽ ad uicia. inualidã ad uirtutes.unde huic iã
extollentia ocłoꝵ: unde leuare caput: Nonne ma¬

Expanded text:
Nisi enim super humilitatis stabile fundamentum, spirituale aedificium stare minime potest. Porro ad se humiliandum in spiritu ejus dolus. Statuat se ante faciem suam, nec se a se avertere abducatur. Nonne ita se intuens clara luce veritatis inveniet se in regione dissimilitudinis, et suspirans misera, quam jam latere non poterit, quod vere misera sit? Nonne cum propheta clamabit ad Dominum: In veritate tua humiliasti me? Nam quomodo non vere humiliabitur in hac vera cognitione sui, cum se perceperit oneratam peccatis, mole hujus mortalis ctam, terrenis intricatam curis, carnalium desideriorum faece infectam, caecam, curvam, infirmam, implicitam multis erroribus, expositam mille periculis, mille timoribus trepidam, mille 1401 difficultatibus anxiam, mille suspicionibus obnoxiam, mille necessitatibus aerumnosam, proclivem ad vitia, invalidam ad virtutes? Unde huic jam extollentia oculorum, unde levare caput? Nonne ma
Abbreviated transcription (Latin):
absq illis oĩb artib que lib̾ales dicunt᷑. quãuis ho¬
nestiorib utilioribq studiis et discant᷑ et exercean.
quãplurimi hominũ salui facti st̃ placentes morib
breos factos dilectos ñ in scientia litteraꝵ: s in con¬
scientia pura. et fide ñ ficta. Om̃s placuerunt
deo in uita sua: uite meritis ñ scientie. Petrus et
andreas ⁊ filii ⁊ ebedei ceteriq õs consdiscipłi. ñ de
scola rethoꝵ. aut phylosophoꝵ assumpti st̃: & ni

Expanded text:
absque omnibus illis artibus, quae liberales dicuntur quamvis hoabsque omnibus illis artibus, quae liberales dicuntur quamvis honestioribus utilioribusque studiis et discantur et exerceantur, quamplurimi hominum salvi facti sunt, placentes moribus la ad Hebraeos, factos dilectos, non in scientia litterarum, sed in conscientia pura et fide non ficta . Omnes placuerunt Deo in vita sua, vitae meritis, non scientiae. Petrus, et Andreas, et filii Zebedaei, caeterique condiscipuli omnes, non de schola rhetorum aut philosophorum assumpti
Abbreviated transcription (Latin):
In ego ꝓmilsioni mee. en ego desidiis ur̃is. en
ego etiam deo ꝓ debito famulatu. Triplici
ut uidetis rõne urgeor ad loquendũ: pac¬
ti ueritate. caritate frat̾na: timore dñi. Si tacuero
& meum condemnabit me. Qͥd si loquar. ꝓfecto ue¬
reor idem udicium: ne loquentẽ uideł ⁊ non facien¬
tẽ. identidẽ os meum condemnet me. Iuuate me
orationib ur̃is. ut semꝑ possim loqͥ que oportet: et
oꝑe implere que loquor. Non ignoratis hodiernũ nob̃
ꝓpositum eẽ sermonẽ de ignorantia. uł potiꝰ de ig¬
norantiis. qm̃ due si meministis ꝓposite st̃: nr̃i una.
& alt̾a cłi. Quas et monuimꝰ ambas ẽẽ cauendas: qd
ambe damnabiles st̃. Suꝑest ut clariꝰ hoc ipsũ fa¬
ciam: edisseram plenius. S prius querendum exis
multa et innumera ẽẽ que nescire liceat. absq di¬
minutione salutis. uerbi gr̃a. si ignoras fabrilẽ ar¬
tẽ. seu carpentariã. aut cementariam. et quecũq
minib exercentur: numqͥd impedit ad salutẽ: etiã

Expanded text:
 promissioni; en ego desideriis vestris; en ego etiam Deo pro debito famulatu. Triplici, ut videtis, ratione urgeor ad loquendum; pacti veritate, charitate fraterna, timore Domini. Si tacuero, os meum condemnabit me. Quid, si loquar? Profecto vereor idem judicium, ne loquentem videlicet, et non facientem, identidem os meum condemnet me. Juvate me orationibus vestris, ut semper possim et loqui quae oportet, et opere implere quae loquor. Non ignoratis hodiernum nobis propositum esse sermonem de ignorantia, vel potius de ignorantiis; quoniam duae, si meministis, propositae sunt, nostri una, et altera Dei: quas et monuimus ambas esse cavendas, quod ambae damnabiles sint. Superest ut clarius hoc ipsum faciam, edisseram plenius. Sed prius quaerendum existmulta et innumera esse, quae nescire liceat absque diminutione salutis. Verbi gratia, si ignoras fabrilem artem, seu carpentariam, aut caementariam, et quaecunquminibus exercentur, nunquid impedit ad salutem? Etiam
Abbreviated transcription (Latin):
in illa die qr ex oꝑib iusticie que fecimꝰ nos. sed
scđm suã miscđiam saluos nos fecit. Atq ħ dixe¬
rim: si quidẽ consenserimꝰ affectualẽ legẽ fuis¬
se mandatũ. S actuali id potiꝰ ꝯuenire iñ uł
maxime apparere uidet᷑. qm̃ cũ dixisset dñs. di¬
ligite mimicos ur̃os. mox de oꝑib infert. bene¬
facite is qͥ odunt uos. Itẽ scriptura. Si esurierit
immicꝰ tuus: ciba illũ. Si sitit: potũ da illi. & hic
de sui dilectione mandantẽ. Si diligitis me in
iã fuisset dilectio. Sic te gͦ necesse ẽ i illud acciꝑe.
qd iuberis dilig̾e ꝑximũ tuũ sic̃ teipsũ: ⁊ si ñ ita
aꝑte exp̃ssũ sit. an ñ deniq satis tͥ ẽẽ iudices
ad implendũ istud de ꝑximi dilectione manda¬
tũ. si id ꝑfecte obserues in qͦ oĩ hoi recte de lege
nature p̃scribit᷑. qd̾ tͥ ñ uis fieri. alii ne feceris:¬
&e item illud. quecũq uultis ut faciant uob̃ hoĩes.

Expanded text:
quia non ex operibus justitiae quae fecimus nos, sed secundum suam misericordiam salvos nos fecit . 3. Atque hoc dixerim, siquidem consenserimus affectualem legem fuisse mandatam. Sed actuali id potius convenire inde vel maxime apparere videtur, quod cum dixisset Dominus: Diligite inimicos vestros, mox de operibus infert: Benefacite his qui oderunt vos . Item Scriptura: Si esuriet inimicus tuus, ciba illum; si sitit, potum datu . Et hic de sui dilectione mandantem: Si diligitis me, injam fuisset dilectio. Sic te ergo necesse est et illud accipere, quod juberis diligere proximum tuum sicut te ipsum , etsi non ita aperte expressum sit. An non denique satis tibi esse judices ad implendum istud de proximi dilectione mandatum, si id perfecte observes, in quo omni homini recte de lege naturae praescribitur: Quod tibi non vis fieri, alii ne fecerisEt item illud: Quaecunque vultis ut facia
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ᷑ dice̾ potuit. cũ eẽt rex in accubitu suo.
nardus mea dedit odorem suũ. Patuit ꝓcer¬
to omĩb in loco manentib quã gratus
humilitatis. ⁊ quã bene placitꝰ odor ascend̾at.
eui mox tam copiosa ⁊ głosa remuneratione
responsum ẽ. Ceterum illa ñ ingrata bñficii
fuit. Audi eniͣ quomͦ mox repleta deuotione
parat ad omĩa mala ꝑferenda. ꝓ nomine eiꝰ.
Nam sequit᷑. fascieulus myrrȩ disectꝰ m̃s mͥ:
int ubera mea cõmor abitur. Infirmitas mea.
ñ sinit ulteriꝰ ꝓgredi. Hoc solũ dico. qr tribu¬
lationũ amaritudines. sub nomine myrrȩ di¬
cit se subire paratã. amore dilecti. Reliquũ
uerba sponse. quȩ ipse inspirando formauit.
sicͣ nouit illius euiꝰ ipse sp̃s ẽ laudib conue¬

Expanded text:
 dicere potuit: Cum esset rex in accubitu suo, nardus mea dedit odorem suum? Patuit pro certo omnibus in loco manentibus, quam gratus humiliatis, et quam beneplacitus odor ascenderat, cui mox tam 1418 copiosa et gloriosa remuneratione responsum est. Caeterum illa non ingrata beneficii fuit. Audi enim quomodo mox repleta devotione parat se ad omnia mala perferenda pro nomine ejus: nam sequitur: Fasciculus myrrhae dilectus meus mihi, inter ubera mea commorabitur. Infirmitas mea, quam nostis, non sinit ulterius progredi. Hoc solum dico, quia tribulationum amaritudines sub myrrhae nomine dicit se subire paratam amore dilecti. Reliquum verba sponsae, quae ipse inspirando formavit, sicut novit illius, cujus ipse Spiritus est, laudibus conve
Abbreviated transcription (Latin):
onem scõꝵ. Oportet aũ ut hos õs una caritas
liget ⁊ contẽꝑet in unitatẽ corporis xͥ: qd̾ mi¬
nume oĩno facere poterit: si ipsa ñ fuerit or¬
dinata. Nam si suo qͥsq ferat᷑ impetu scđm spm̃
quẽ accepit. n ad quȩcũq uolet indifferenter
ꝓut afficit᷑. & ñ rationis uidicio iuidicio con¬
uolarit. dũ ÷ͥ assignato officio nemo ꝯtentus
erit. s om̃s omĩa indiscreta amministratiõe
parit̃ attemptabunt: ñ plane unitas erit. s ma¬
gis ꝯfusio. Ordinauit in me caritatẽ. Utinam
I in me dñs iħie tantillũ ordinet caritatis qd̾
dedit. ut sic mͥ cure sint uniu̾sa quȩ st̃ ipsus.
ut tñ qd̾ mei potissimũ ꝓpositi seu officii ẽẽ
ꝯstiterit. añ omĩa curẽ : s sane ita id pͥus. ut
tam̃ ad multa que mͥ specialit̾ ñ attinent af¬
ficiar ampliꝰ. Non enĩ semꝑ qd̾ pͥus curandũ.
id etiam diligendũ amplius diligendũ erit:

Expanded text:
onem sanctorum . Oportet autem ut hos una omnes charitas onem sanctorum . Oportet autem ut hos una omnes charitas liget, et contemperet in unitatem corporis Christi: quod minime omnino facere poterit, si ipsa non fuerit ordinata. Nam si suo quisque feratur impetu secundum spiritum quem accepit, et ad quaeque volet indifferenter, prout afficitur, et non rationis judicio convolarit; dum sibi assignato officio nemo contentus erit, sed omnes omnia indiscreta administratione pariter attentabunt, non plane unitas erit, sed magis confusio. 6. Ordinavit in me charitatem. Utinam et in me Dominus Jesus tantillum ordinet charitatis quod dedit; ut sic mihi curae sint universa quae sunt ipsius, ut tamen quod mei potissimum propositi seu officii esse constiterit, ante omnia curem: sed sane ita id prius, ut tamen ad multa, quae mihi specialiter non attinent, afficiar amplius. Non enim semper quod prius curandum, id etiam diligendum amplius erit:
Abbreviated transcription (Latin):
lũ suppͥmat. sp̃m temꝑet. ordinet caritatem. Iñi¬
sane ne tamquã nimia ⁊ importabilis ꝓ im¬
petu spẽ que̾ e cella uidet᷑ uinaria reportasse.
presertim ab adolescentulis sponsa timeat᷑. iun¬
git qd̾ discretionis ẽ se pariter accepisse: id est
ordinẽ caritatis. Biscretio qͥppe oi uirtuti or¬
dinẽ ponit: ordo modũ tribuit. ⁊ decorẽ etiã
ꝙ ꝑpetuitatẽ. Deniq ait. Ordinatioe tua ꝑse¬
uerat dies : diẽ uirtutẽ appellans. Est gͦ dis¬
cretio ñ tam uirtꝰ. quã quedã modatrix et
auriga uirtutũ. ordinatrixq affectuũ. ⁊ moꝵ
doctrix. Tolle hanc ⁊ uirtus uiciũ erit: ipsaq
affectio naturalis in ꝑturbationẽ mag̃ ꝯuer¬
tetur. ext̃miniumq nature. Ordinauit in
me caritatẽ. factũ est aut̃ hoc. cũ in eccła qͦs¬
damqͥdẽ dedit apłos. qͦsdã aũ ꝓpħas. alios uͦ
eugłistas. alios pastores ⁊ doctores. ad ꝯsũmati¬

Expanded text:
lum supprimat, spiritum temperet, ordinet charitatem. Proilum supprimat, spiritum temperet, ordinet charitatem. Proisane, ne tanquam nimia et importabilis pro impetu spiritus, quem e cella videtur vinaria reportasse, praesertim ab adolescentulis sponsa timeatur; jungit quod discretionis est etiam se pariter accepisse, id est ordinem charitatis. Discretio quippe omni virtuti ordinem ponit; ordo modum tribuit et decorem, etiam et perpetuitatem. Denique ait: Ordinatione tua perseverat dies ; diem virtutem appellans. Est ergo discretio non tam virtus, quam quaedam moderatrix et auriga virtutum, ordinatrixque affectuum, et morum doctrix. Tolle hanc, et virtus vitium erit, ipsaque affectio naturalis in perturbationem magis convertetur, exterminiumque naturae. Ordinavit in me charitatem. Factum est autem hoc, cum in Ecclesia quosdam quidem deditevangelistas, alios pastores et doctores ad consummati
Abbreviated transcription (Latin):
immerito uinariã ꝑhibetur introisse. Cũ enĩ
duo sint beate contemplationis excessus. in in¬
tellectu unꝰ n alt̃ in affectu. unꝰ in lumine. alt̃
in feruore. unꝰ in agnitione. Alt̃ in deuotione.
pius sane affectus ⁊̃ pectꝰ amore calens.  sc̃e de¬
uotionis infusio. etiam ⁊ uehemens spc̃ repletꝰ
zelo plane ñ aliunde quã e cella uinaria repor¬
tantur: & ciucũq cũ hoꝵ copia surgere ab ora¬
tione donat᷑. potest in ueritate loqui. qr intro¬
dux̃ me rex in cellã uinariã. Sequit᷑. Ordi¬
nauit in me caritatẽ. Om̃ino necessariȩ Impor¬
tabilis siqͥdem absq scientia ẽ zelus. Ubi gͦ uehe¬
mens emulatio. ibi maxime discretio necessaria:
quȩ ẽ ordinatio caritatis. Semꝑ qͥdem ⁊ elus¬
minus absq scientia efficax. minusq utilis in¬
uenit᷑. plerũq aut̃ ⁊ ꝑniciosus ualde inuenit᷑.
Quo gͦ ⁊elus feruentior ac uehem̃tior sp̃e. ꝓfusi
or ᷤcaritas. eo uigilantiori opꝰ scientia ÷: quȩ ze¬

Expanded text:
ibebitur vinariam introisse. Cum enim duo sint beatae contemplationis excessus, in intellectu unus, et alter in affectu; unus in lumine, alter in fervore; unus in agnitione, alter in devotione: pius sane affectus, et pectus amore calens, et sanctae devotionis infusio, etiam et vehemens spiritus repletus zelo, non plane aliunde, quam e cella vinaria reportantur: et cuicunque cum horum copia surgere ab oratione donatur, potest in veritate loqui, quia introduxit me rex in cellam vinariam. 5. Sequitur: Ordinavit in me charitatem. Omnino necessarie. Importabilis siquidem absque scientia est zelus. Ubi ergo vehemens aemulatio, ibi maxime discretio est necessaria, quae est ordinatio charitatis. Semper quidem zelus absque scientia minus efficax, minusque utilis invenitur; plerumque autem et perniciosus valde sentitur. Quo igitur zelus fervidior, ac vehementiororque charitas, eo vigilantiori opus scientia est, quae ze
Abbreviated transcription (Latin):
& ait. Recessit ⁊ elus m̃s ate: ultra ñ irascar t̾.
Solo auditu contremisco. Sentisne quanti ꝑicłi.
quantiq horroris ⁊ tremoris ressit. peccati de¬
fensio. Dicit it̾um. Ego quos amo arguo ce: easi¬
tigo. Si gͦ relus te deseruit. & amor. Nec eris
amore dignꝰ : qui indignꝰ castigatione censeris.
uides qr tunc magis irascitur ds̃. cũ non iras¬
cit᷑. ᷤᷤ Misereamur impio inquit. & nͣ discet fa¬
cere iustitiã. Miscdiam hãc ego nolo. Suꝑ om¬
neͣ iram miseratio ista : sepiens mͥ uias iustitie.
Satius ꝓfecto mͥ. iuxta ꝓpħe consilium apphen¬
dere disciplinã : neqnͣ irascatur dñs. ⁊ ꝑeam de
illa ira qua corrigis deuiuͣ : ñ qua extrudis de
uia. Illud tua nob̾ benigna animadũsio parit:
hoc formidolosa nutrit dissimulatio. Non cum
nescio s cũ sentio te iratum. tẽ maxime confi¬
do. ꝓpicium: ceenĩ cũ iratus fueris miscđłie re¬

Expanded text:
et ait: Recessit zelus meus a te, ultra non irascar tibi . et ait: Recessit zelus meus a te, ultra non irascar tibi . Solo auditu contremisco. Sentisne quanti periculi, quantique horroris et tremoris res sit peccati defensio? Dicit iterum: Ego quos amo, arguo et castigo . Si ergo te zelus deseruit; et amor: nec eris amore dignus, qui indignus castigatione censeris. Vides quia tunc magis irascitur Deus, dum non irascitur. Misereamur impio, inquit, et non discet facere justitiam . Misericordiam hanc ego nolo. Super omnem iram miseratio ista, sepiens mihi vias justitiae. Satius profecto mihi, juxta Prophetae consilium, apprehendere disciplinam, nequando irascatur Dominus, et peream de illa ira, qua corrigis devium, non qua extrudis de via. Illud tua nobis benigna animadversio parit, hoc formidolosa nutrit dissimulatio. Non enim cum nescio, sed cum sentio te iratum, tunc maxime confido propitium: etenim cum iratus fueris, misericordiae re
Abbreviated transcription (Latin):
inquit : que dicunt facite. Plerumq etiã un¬
patientia contemptu iingit᷑. ita ut aliquis
nͣ solũ nͣ curet corrigi obuirgatꝰ.: s insuꝑ ob¬
uirganti indignet᷑. more frenetici manũ me¬
dici re pellentis. Mira ꝑu̾sitas. Medicanti iras¬
citur: qui ñ irascit᷑ sagittanti. Est enĩ qui
sagittat in obscuro rectos corde : qui &e te ip¬
sum nc̃ sagittauit ad mortẽ. ⁊ in illũ nͣ com¬
moueris. Alichi indignaris. qui sanũ te fieri
Si peccato irasceris. ñ solum minime peccas: s
ce qdͣ peccaueras ext̾minas. Nẽ uͦ & peocatũ
retines medicam̃tũ respuendo: ⁊ peccare ap¬
ponis irrationabilit̾ irascendo. ce eͣ supͣ mõ¬
dum peccans peccatum. Aliquotiens additur
imp udentia: ut nͣ mͦ impatient᷑. ferat qd̃ cor¬
ripit᷑ . s etiã id unde rep̾henditur impudent᷑
defendat. hoc plane desꝑatio. frons inquit mu¬
lieris meretricis facta ẽ tͥ : noluisti erubescere:

Expanded text:
inquit: Quae dicunt facite . 3. Plerumque etiam iminquit: Quae dicunt facite . 3. Plerumque etiam impatientia contemptui jungitur, ita ut aliquis non solum non curet corrigi objurgatus, sed insuper objurganti indignetur, more phrenetici manum medici repellentis. Mira perversitas! Medicanti irascitur, qui non irascitur sagittanti! Est enim qui sagittat in obscuro rectos corde , qui et te ipsum nunc sagittavit ad mortem; et in illum non commoveris? Mihi indignaris, qui sanum te fieri e . Si peccato irasceris, non solum minime peccas, sed et quod peccaras, exterminas. Nunc vero et peccatum retines medicamentum respuendo, et peccare apponis irrationabiliter irascendo; et est supra modum peccans peccatum. 4. Aliquoties additur et impudentia, ut non modo 1415 impatienter ferat quod corripitur, sed etiam id unde reprehenditur, impudenter defendat. Hoc plane desperatio. Frons, inquit, mulieris meretricis facta est tibi; noluisti erubescere :
Abbreviated transcription (Latin):
siliens: quid me animi teͣ habere putatis fr̃es:
Nsonne angor. nͣeͥ torqueor  & ut mͥ usurpem
aliquid de u̾bis magistri. qr de sapientia ñ pos¬
sum. ꝓrsus coartor e duob ⁊ quid eligã nescio.
placere. ne mͥ in eo qd̾ loquutus sũ. qm̃ qd̾ de¬
bui feci: an penitentiã agere suꝑ u̾bo meo. qͥa
⁊ eriꝑe fre̾m: ⁊ ñ fecisic: magis aut̃ contrari¬
ũ accidit. Nlã lesi animã: & culpam auxi. Si¬
quidẽ accessit e contemptus. Nolunt audire
te inquit: qr nolunt audire me. Uides quȩ
maiestas contempnit᷑.  Non te putes me so¬
apłi audeo dicere. uice fungor: ⁊ quib ñ equor
meritis eoꝵ implicor curis. Et si ad meã mul¬
tã confusionẽ. & si ad grande ꝑicłm mͥ. super
cathedrã moysi sedeo: cuiꝰ ñ tñ uendico mͥ iii.¬
tam. nec exꝑior gr̃am. Iuid tam̃. Non idõ ca¬
thedre ñ deferetur: qmͣ occupata ẽ ab indig¬
no  Etiam si scribȩ & pharisei in ea sedeant

Expanded text:
siliens, quid me animi tunc habere putatis, fratres? siliens, quid me animi tunc habere putatis, fratres? Nonne angor? nonne torqueor? Et ut mihi usurpem aliquid ex verbis Magistri, quia de sapientia non possum: prorsus coarctor e duobus, et quid eligam nescio : placerene mihi in eo quod locutus sum, quoniam quod debui, feci; an poenitentiam agere super verbo meo, quia  fratrem; et non feci sic, magis autem contrarium accidit: nam laesi animam, et culpam auxi, siquidem accessit et contemptus. Nolunt audire te, inquit, quia nolunt audire me . Vides quae majestas contemnitur. Non te putes me so audeo dicere, vice fungor: et quibus non aequor meritis, eorum implicor curis; etsi ad meam multam confusionem, etsi ad grande periculum mihi, super cathedram Moysi sedeo, cujus tamen non vindico mihi vitam, nec experior gratiam. Quid tamen? num ideo cathedrae non deferetur, quoniam occupata est ab indigno? Etiamsi Scribae et Pharisaei in ea sedeant,
Abbreviated transcription (Latin):
tauit. quã ex habundantia ñ ẽ dubiũ cordis ꝓ¬
rumꝑet in laudes eiꝰ: & genarũ colliq ipsuisꝰ pul¬
chritudinẽ cõmendaret. Proptͣea ⁊ qui cũ ipsa
remanent blande loquunt᷑ illi. ⁊ munera offe¬
rt̃. scientes dñĩ uoluutatẽ. Ad ipsos gͦ responsio
eiꝰ. Et litteralis quidẽ contextio scematis: ita se
habet. S pͥusquã ex hac testa nucleum spͣc elice¬
re inchoemus : dico unum breuit̾. felix eui
sua obiuirgatio sic respondet. quẽ admodum
habemꝰ formã p̃sentis loci. Utinã magis nemi¬
nẽ obiurgare. necesse sit : hoc enĩ meliꝰ. S qmͣ
inmultis offendimꝰ om̃s. mͥ tacere nꝰ licet. cui
ex officio in cũbit peccantes arguere: magis
aut̃ urget caritas. Qd̃ si arguero ⁊ fecero qd̃
meũ ÷. illa aut̃ p̾cedens increpatio minime
qd̃ suũ ẽ faciat. neq ad qđ misi illam. s reuer¬
tat᷑ ad me uacua tanquã iaculũ feriens & re¬

Expanded text:
tavit quam ex abundantia quod non est dubium cordis ptavit quam ex abundantia quod non est dubium cordis prorumperet in laudes ejus, et genarum collique ipsius pulchritudinem commendaret. Propterea et qui cum ipsa remanent, blande loquuntur illi, et munera offerunt, scientes Domini voluntatem. Ad ipsos ergo responsio ejus. Et litteralis quidem contextio schematis ita se habet. 2. Sed priusquam ex hac testa nucleum spiritus elicere inchoemus, dico unum breviter. Felix, cui sua objurgatio sic respondet, quemadmodum habemus formam praesentis loci. Utinam magis neminem objurgare necesse sit! hoc enim melius. Sed quoniam in multis offendimus omnes, mihi tacere non licet, cui ex officio incumbit peccantautem urget charitas. Quod si arguero et fecero quod meum est, illa autem procedens increpatio minime quod suum est faciat, neque ad quod misi illam, sed revertatur ad me vacua tanquam jaculum feriens et re