comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
unde detumescere debuit excreuit:
dum mens elata carnaliñ. hoc qͣsi
dedignabile reppulit. qͦd magister
imitabile ostendit. du contempta
lampas ũ erat: qui tot uuturib ẽ¬
nncans. tanta. a ꝑsecutorib adu̾sa
tolerabatr Legatione in cathenã
fungitu. eiꝰq uincula in om̃i p̃to¬
rio manifestant᷑. Hirgis ceditur.
multisq ex genere et gentib ꝑr¬
cłis urgetur. Lapiaib listris tun¬
ditur: peclib extra urbem trahit᷑.
qͥa extinctus estimatur. d usq qͦ
Lãmpas ma condempnit᷑ usq qͦ
despietbił habetur: Nunqͥdnã
fulgorem sułim nullotemis exe¬
rit: et munqͣm quanta claritate
candeat ostensit: Ostendit̾ pla¬
ne. Nam cum Pampas coñtempta
apud cꝯgitatiõnes diuitum cliee¬
retur: ꝑtinus additur: Pdratã dd¬

Expanded text:
unde detumescere debuit excrevit, unde detumescere debuit excrevit, dum mens elata carnalium hoc quasi dedignabile repulit, quod magister imitabile ostendit. An contempta lampas non erat, qui, tot virtutibus emicans, tanta a persecutoribus adversa tolerabat ? Legatione in catena fungitur, ejusque vincula in omni praetorio manifestantur, virgis caeditur, multisque ex genere, ex gentibus, periculis urgetur , lapidibus Lystris tunditur, pedibus extra urbem trahitur, quia exstinctus aestimatur . Sed usquequo lampas ista contemnitur? Usquequo despicabilis habetur? Nunquidnam fulgorem suum nullatenus exerit, et nunquam quanta claritate candeat ostendit? Ostendit plane. Nam cum lampas contempta apud cogitationes divitum diceretur, protinus additur: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
est: quod iuistus quisq aut temꝑalem
głam ñ habet: cuit hanc subsemet ipso
frangit si habet: ut honori suoliber
emineat: ne ei uictus delectatione suc¬
cumbat. Hinc ẽ emm qd ille p̾dica¬
tor egregius. ante humanos ocłos apo¬
stolatus sui głam humiliauerat: qͥ
dicebat. Non usi sumus hac potesta
tumor diuitum adhuc incorde reman¬
serat: cum dicebant. Epłe graues st̃
et fortes: p̾sentia duitem corꝑis infir-¬
ma. et selno contemptibilis. Quem
enim talia dicere posse cognou̾ant:
secum cõmuniter uiuere ñ posse
iudicabant. Cumq eum et humi¬
lem uiuendo cernerent. et altum
sermone pensarent: sua eos el atio
compulit. ut quem ꝑ scͥpta timue¬
rant. ꝑ p̾sentia u̾ba despicerent.
Qͥd gͥ paulus. nͥ contempta lampas
aptid cogitationes diuitum fuit: qͥ
unde magist̾ium humilitatis exhi¬
buit. inde arudib discipłis suꝑbiȩ
contumelias recepit: Horrendo et¬
enim modo. languor suꝑbientium

Expanded text:
est quod justus quisque aut temporalem est quod justus quisque aut temporalem gloriam non habet, aut hanc sub semetipso frangit, si habet, ut honori suo liber emineat, ne ei victus delectatione succumbat. Hinc enim est quod ille praedicator egregius ante humanos oculos apostolatus sui gloriam humiliaverat, qui dicebat: Non usi sumus hac potestattumor divitum adhuc in corde remanserat, cum dicebant: Epistolae graves sunt et fortes, 363 praesentia autem corporis infirma, et sermo contemptibilis . Quem enim talia dicere posse cognoverant, secum communiter vivere non posse judicabant. Cumque eum et humilem vivendo cernerent, et altum sermone pensarent, sua eos elatio compulit ut quem per scripta timuerant per praesentiae verba despicerent. Quid igitur Paulus, nisi contempta lampas apud cogitationes divitum fuit, qui unde magisterium humilitatis exhibuit, inde a rudibus discipulis superbiae contumelias recepit? Horrendo etenim modo languor superbientium
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpͥis letatur. Sacri uerbi pabula. in
mente sollicitus ruminat: et inqͥsitus¬
a quolib eloqui duplicit̾ ignorat. Be¬
ne itaq iusti simplicitas. et lampas eẽ
dr̃. et contempta. Lampas. qͥd interiꝰ
lucet: contempta qͥa exterius ñ lucet.
Intus ardet flamma caritatis: foris
nulla gła resplendet decoris. Lucet gͦ
et despicitur: qui flagrans uirtatib.
abiectus estimatur. Mentes qͥppe carna¬
lium pensare bona non uolent: nͥ que
carnaliter uident. Hinc ẽ. qd̾ dauid
sc̃m. pater ipse despexerat: quem ꝓpħe
samuelis ocłis p̾sentare recus abat.
Qͥ adunctionis grãm dum septem de
numerum sobołis explesse: cum
magna desꝑatione respondit. Est puer
ptruulus: qui pascit oues. Quo dedu¬
cto et electo: ꝓtinus audiuit. Homo ui¬
det in faciem: ds̃ autem scrutatur cor.
Lampas gͦ dauid ꝑ innocentiã fuerat:
s tamen ualde contempta. qͥa ext̾iora
cernentib non lucebat. Sciendum qͦq

Expanded text:
propriis laetatur, sacri verbi pabula in propriis laetatur, sacri verbi pabula in mente sollicitus ruminat, et inquisitus quodlibet eloqui dupliciter ignorat. Bene itaque justi simplicitas et lampas esse dicitur, et contempta. Lampas, quia interius lucet; contempta, quia exterius non lucet. Intus ardet flamma charitatis, foris nulla gloria resplendet decoris. Lucet ergo et despicitur qui flagrans virtutibus abjectus aestimatur. Mentes quippe carnalium pensare bona non valent, nisi quae carnaliter vident. Hinc est quod David sanctum pater ipse despexerat, quem prophetae Samuelis oculis praesentare recusabat. Qui ad unctionis gratiam dum septem filnumerum sobolis explesset, cum magna desperatione respondit: Est puer parvulus qui pascit oves . Quo deducto et electo, protinus audivit: Homo videt in facie, Deus autem perscrutatur cor . Lampas ergo David per innocentiam fuerat; sed tamen valde contempta, quia exteriora cernentibus non lucebat. Sciendum vero
Abbreviated transcription (Latin):
deant. quos abiectos ualde atq infi¬
mos ꝑ simplicitatem putant. Bene
gͦ dr ł ampas contempta: aput co¬
gitationes diuitum. Qͥa suꝑbi qͥq
dum pensare bona sequentia nesciunt:
nanq contingint. ut electus quisq qui
ad et̾uam felicitatem ducitur. contimia
hir adu̾sitate depͥmat᷑: non hunc rerũ
abundantia fulciat: ñ dignitatum
gła honorabilem ostendat: nulla ei ob¬
seqͤntium freqͤntia suppetat: nulla
hunc humanis ocłis uestiũ pompa
componat. Acunctis uͦ despicabił cer-¬
nitur: et hiuiis mundigr̃a indignus
estimatur. S tamen ante occulti uidi¬
cis ocłos uirtutib emieat: uite meri¬
tis choruseat. Honorari metuit: despi¬
ci ñ refugit. Corpus continentia aifficit:
sola in animo dilectione pinguescit.
Mentem semꝑ ad patientiã p̾p arat:
et erectus ꝓuisticia. de ꝑceptis contu¬
meliis exultat. Afflictis ex corde compa¬
titur. de bonorum ꝓsꝑitatib quasi de

Expanded text:
deant, quos abjectos valde atque infideant, quos abjectos valde atque infimos per simplicitatem putant. Bene ergo dicitur: Lampas contempta apud cogitationes divitum, quia superbi quique, dum pensare bona sequentia, ut superinamque contingit ut electus quisque, qui ad aeternam felicitatem ducitur, continua hic adversitate deprimatur, non hunc rerum abundantia fulciat, non dignitatum gloria honorabilem ostendat, nulla ei obsequentum frequentia suppetat, nulla hunc humanis oculis vestium pompa componat; a cunctis vero despicabilis cernitur, et hujus mundi gratia indignus aestimatur. Sed tamen ante occulti judicis oculos virtutibus emicat, vitae meritis coruscat, honorari metuit, despici non refugit; corpus continentia afficit, sola in animo dilectione pinguescit, mentem semper ad patientiam praeparat, et erectus pro justitia, de perceptis contumeliis exsultat, afflictis ex corde compatitur, de bonorum prosperitatibus quasi de
Abbreviated transcription (Latin):
sant. Qui enim ab huus mundi ap¬
pecitu moritur: a terrenis ꝓfecto men
nat: cum ab immundo sp̃u hominẽ
liberat. De qͦ nimirum scriptum est.
Clamans et multum discẽpens eum.
exiit ab eo. Et factus est sicut mortunᷤ:
ita ut multi dicerent. quia mortuus ẽ.
Iħ̾e autem tenens manum eius. eleua-¬
uiti illum: et surrexit. Helut mortuus
quippe ostendit᷑. qui a maligni sp̃s po¬
testate liberatur: quia quisqͥs tam ter¬
rena desidia subegit: uitam in se car¬
nalis conu̾s ationis extinguit. Ob mun¬
do mortuus apparet: quia possessore
repbo. qui ꝑ iminunda desideria se
agitabat caret. Quem multi mortuũ
dicunt: qͥa qui sp̃ualiter uiuere nes¬
ciunt. eum qui carnalia bona ñ seqͥt᷑.
extinctum funditus arbitrant᷑. S qͥa
ipsi quoq derisores simplicium xp̃ia¬
nitatis nomine censent᷑: reuerentia
religionis pressi. exhibere malũ pu¬
blice irrisionis erubescunt. Unde fit:
ut aput se tumidi. tacentesq deri¬

Expanded text:
sant. Qui enim ab hujus mundi apsant. Qui enim ab hujus mundi appetitu moritur, a terrenis mentibus prnat, cum ab immundo spiritu hominem liberat, de quo nimirum scriptum est: Clamans, et multum discerpens eum, exiit ab eo; et factus est sicut mortuus, ita ut multi dicerent quia moJesus autem tenens manum ejus, elevavit eum et surrexit . Velut mortuus quippe ostenditur, qui a maligni spiritus potestate liberatur; quia quisquis jam terrena desideria subjicit, vitam in se carnalis conversationis extinguit; et mundo mortuus apparet, quia possessore pravo, qui per immunda desideria se agitabat, caret: quem multi mortui dicunt, quia qui spiritaliter vivere nesciunt, eum qui carnalia bona non sequitur exstinctum funditus arbitrantur. CAipsi quoque derisores simplicium Christianitatis nomine censentur, reverentia religionis pressi, exhibere malum publicae irrisionis erubescunt. Unde fit ut apud se tumidi tacentesque deri
Abbreviated transcription (Latin):
uerem cineremq pensabat. Aut qͣn¬
do hunc respossessȩ extollerent: qͥ
de se quoq earum iudelicet posses¬
sore tam amecta sentiret: Atq ite¬
rum sunt ñ nulli. qͥbr et res t̾renȩ
ñ suppetunt: et tamen aput se ꝑ
fastum tumons erigunt᷑. hos ex¬
.i censris aid ostensionem potentie mi¬
nune subuchit et tames. morum
ꝓt̾uia. inter reꝓbos diuites addicit.
Qͦstimnq gͦ sequentis uitȩ amorñ
humiliat: hoc in loco sacer sermo
diuites appellat. Qͥa in iudicu qͥ¬
ꝙ ultione non discrepant: utrum
teb cn solis morib intuimeseant.
Qͥ cum uitam simplicium. in hoc
mundo humilem. abiectamq des-¬
despectib irident. Nequaqͣm qͥppe
eis hoc exterius ad eẽ considant: ad qͦd
ipsi totis conatib anhelant. Quasistul¬
tos gͦ despiciunt: quia scilicet ea non
habent. que ipsi utiq uel habendo
uł solummͦ amando moriunt᷑. Et
quasi mortuos deputant: quos ne¬
qua qͣm secum uiuere carnaliter pen¬

Expanded text:
verem cineremque pensabat? Aut quanverem cineremque pensabat? Aut quando hunc res possessa extolleret, qui de se quoque, earum videlicet possessore, tam abjecta sentiret? rum sunt nonnulli quibus et res terrenae non suppetunt, et tamen apud se per fastum tumoris eriguntur. Hos et census ad ostensionem potentiae minime subvehit, et tamen morum protervia inter reprobos divites addicit. Quoscunque ergo sequentis vitae amor non humiliat, hoc in loco sacer sermo divites appellat, quia in judicii quoque ultione non discrepant utrum rebus an solis moribus intumescant. Qui cum vitam simplicium in hoc mundo humilem abjectamque consdespectibus irrident. Nequaquam quippe eis hoc exterius adesse considerant, ad quod ipsi totis conatibus anhelant. Quasi stultos ergo despiciunt qui scilicet ea non habent quae ipsi utique vel habendo, vel solummodo amando, moriuntur; et quasi mortuos deputant, quos nequaquam secum vivere carnaliter pen
Abbreviated transcription (Latin):
putant. Que nimiriiiusti sim¬
plicitas. breuiter s. sufficient̾ expͥ¬
mitur: cum ꝓtins subinfertur.
tiones diuitum. Qͥd hoc loco signa¬
tur nomine diuitum. nͥ elatio fu¬
ꝑborum: Qui uentur iudicis res¬
pectumrñ habent: dum. suꝑhis.
aput se cõgitationib tuument.
Nam siine ñ maur quos censui ꝑ
tumorem ñ eleuat: s ꝑ miscłie oꝑ a¬
exaltat. O sunt non nulli. qͥ dum se
t̾renis opib abundare conspiciunt.
ueras dei diuitias ñ reqͥrunt: atq
et̾uam patͥam ñ amant: qui a hoc
sͥ sufficere quod reb temporalib ful¬
ciunt᷑ putant. Non ẽ gͦ census in cri¬
mine: s affectus. Cuncta enim que
male tiritur: ꝓfecto agir ut quasi
ꝑ ed acitatis ingluuiem. eo ꝑ quem
uiuere potuit. de pane moriatur.
Pauꝑ ad requiem lozarus uenerat:
suꝑbum uͦ diuitem. tormͣ̃ta crucia-¬
bant. S tam̃ diues abraham fuerat:
qͥ in siu lazarum tenebat. Qui ta¬
men auetori suo eollo quens. dicit.

Expanded text:
putant. Quae nimirum justi simputant. Quae nimirum justi simplicitas breviter, sed sufficienter exprimitur, cum protinus subinfertur. iditatem. --Quid hoc loco signatur nomine divitum, nisi elatio superborum, qui venturi judicis respectum non habent, dum superbis apud se cogitationibus tument? Nam sunt nonnulli quos census per tumorem non elevat, sed i, qui dum se terrenis opibus abundare conspiciunt, veras Dei divitias non requirunt, atque aeternam patriam non amant; quia hoc sibi sufficere, quod rebus temporalibus fulciuntur, putant. Non est ergo census in crimine, sed affectus. Cuncta enim quae male utitur profecto agit, ut quasi per edacitatis ingluviem, eo per quem vivere potuit de pane moriatur. Pauper ad requiem Lazarus venerat, superbum vero divitem tormenta cruciabant. Sed tamen dives Abraham fuerat, qui in sinu Lazarum tenebat, qui tamen auctori suo colloquens dicit: L
Abbreviated transcription (Latin):
lam iniuriȩ ultionem querere.
putare. S inter hec iustoꝵ sim¬
plicitas deridetur: qͥa ab huius
mundi sapientib. puritatis uir¬
tus fatuitas creditur. Om̃e enim
qd̾ in nocent̾ agit᷑. ab eis ꝓculdubio
stultum putatin. Et qͥcquid in oꝑe
ueritas tipprobat: carnali sapien¬
tie fatuum sonat. Qͥd nanq stultiꝰ
uidetur mundo. qͣm meutẽ uerhiᷤᷤ
ostendere: nil callida machinatio¬
ne simulare: nullas inuiruis con¬
tumelias reddere: ꝓ maledicenti¬
b orare: pauꝑtatem querere: pos¬
sessa relitquere: rapienti n resist̾e:
Unde bene huuis mundi dilectori¬
b. ille egregius dei sapiens dicit. Ab
tii edere dedignant᷑. S quod ab o¬
minant᷑ egiptii. hoc ifrahelite deo
offerunt: qui a simplicitatem con¬
scientiȩ qͣm iniusti quiq uelut
infiniam abiectamq despiciunt:
hane iusti iniuirtutis sacrificium
uertunt. Q exrolentes recn purita¬
tem ac mansuetudinẽ dõ immolãt:
qͣm ab ominantes reꝓbi fatuitatem

Expanded text:
lam injuriae ultionem quaerere, lam injuriae ultionem quaerere, putare. Sed haec justorum simplicitas deridetur, quia ab hujus mundi sapientibus puritatis virtus, fatuitas creditur. Omne enim quod innocenter agitur, ab eis procul dubio stultum putatur; et quidquid in opere veritas approbat, carnali sapientiae fatuum sonat. Quid namque stultius videtur mundo quam mentem verbis ostendere, nil callida machinatione simulare, nullas injuriis contumelias reddere, pro maledicentibus orare, paupertatem quaerere, possessa relinquere, rapienti non resistere, Unde bene hujus mundi dilectoribus ille egregius Dei sapiens dicit: Abotii edere dedignantur; sed quod abominantur Aegyptii, hoc Israelitae Deo offerunt, quia simplicitatem conscientiae, quam injusti quique velut infimam abjectamque despiciunt, hanc justi in virtutis sacrificium vertunt; et excolentes recti puritatem ac mansuetudinem Deo immolant, quam abominantes reprobi fatuitatem
Abbreviated transcription (Latin):
mundi sapientia ẽ. cor machinationi-¬
b tegere: sensum u̾bis uelare: que
falsa sunt uera ostendere: q̃ uera
sunt fallatia demonstrare. Hec ni¬
mirum prudentia. usu aunuenib
scitur: hec apueris p̾cio discitar.
hanc qͥ sciuint. ceteros despitiendo
suꝑbiunt: hanc qui nesciunt. sub¬
iecti et timidi inaliis mirantur:
qͥa ab eis. hec eadem duplicitatis
iniquitas. nomine palliata diligit᷑:
dum mentis ꝑu̾sitas urbanitas no¬
cat᷑. Hec sͥ obsequentib p̾cipit ho¬
norum culmina querere: adepta
temporalis głe uanitate gaudere:
irrogata ab aliis mala multipliciꝰ
reddere ⁊ cum iuires suppetunt. nulł
resistentib cedere: cum uirtutis pos¬
sibilitas deest. qͥequid explere ꝑ in a
liciam ñ ualet. hoc inpacisica bo¬
nitate simulare. At contͣ iustoꝵ
fingere: sensum uerb aꝑire: ue¬
ra ut sunt diligere: falsa deuita¬
re: bona gratis exhibere.malali¬
bentiꝰ tolerare quam facere: nul¬

Expanded text:
mundi sapientia est cor machinationimundi sapientia est cor machinationius tegere, sensum verbis velare, quae falsa sunt vera ostendere, quae vera sunt fallacia demonstrare. Haec nimirum prudentia usu a juvenibus scitur, haec a pueris pretio discitur. Hanc qui sciunt, caeteros despiciendo superbiunt; hanc qui nesciunt, subjecti et timidi in aliis mirantur, quia ab eis haec eadem duplicitas, aequitatis nomine palliata diligitur, dum mentis perversitas urbanitas vocatur; haec sibi obsequentibus praecipit bonorum culmina quaerere, adepta temporalis gloriae vanitate gaudere, irrogata ab aliis mala multiplicius reddere; cum vires suppetunt, nullis resistentibus cedere; cum virtutis possilitiam non valet, hoc in pacifica bonitate simulare. At contra sapienfingere, sensum verbis aperire, vera ut sunt diligere, falsa devitare, bona gratis exhibere, mala libentius tolerare quam facere; nul
Abbreviated transcription (Latin):
det᷑ ab amito suo sicut ego. inuocabit
dm̃: et exaudiet eum. Quia bonorum
menti dum praui exꝓbrant: osten¬
dunt qͤm suortim actuũ testem que¬
rant. Que dusi compuncta sese in
p̾cib aceingaũ. inde intra se suꝑuę
exauditioni uingitur: unde
extra se ab humana laude separat᷑.
humane irrisiones depͥmunt: et tam̃
diuinis aurib exaudibiles ñ sunt.
Nam cum derisio contra culpam uas¬
citur: ꝓfecto nullum uirtutis mertiũ
in densione generat᷑. Baal et enim
sacerdotes. clamosis hunc uocib
implorantes. derisi ab helia fuerant:
cum dicebat. Clamate uoce maior:
ds̃ enim ẽ. et forsitan loquit᷑. aut in
diuersorio ẽ. S hec eis irrisio ad uir¬
tutis usum ñ fuit: quia ꝑ culpe me¬
ritum uenit. Prouide gͦ nunc dr̃. Qi
deridet᷑ ab amico suo sicut ego. inuo
facit humana derisio deo ꝓximum:
qͤm ab humanis pͣuitatib. uite inno¬
centia seruat alienum. Sequit᷑. Deri¬
detur enu iusti simplicitas. Huius

Expanded text:
detur ab amico suo sicut ego, invocabit detur ab amico suo sicut ego, invocabit Deum, et exaudiet eum, quia bonorum menti dum pravi exprobrant, ostendunt quem suorum actuum testem quaerant. Quae dum compuncta sese in precibus accingit, inde intra se supernae exauditioni jungitur, unde extra se ab humana laude separatur.humanae irrisiones deprimunt, et tamen divinis auribus exaudibiles non sunt. Nam cum derisio contra culpam nascitur, profecto nullum virtutis meritum in derisione generatur. Baal etenim sacerdotes clamosis hunc vocibus implorantes, derisi ab Elia fuerant, cum dicebat: Clamate voce majori, Deus enim est, et forsitan loquitur, aut in diversorio est . Sed haec eis irrisio ad virtutis usum non fuit, quia per culpae meritum venit. Provide ergo nunc dicitur: Qui deridetur ab amico suo, sicut ego, invofacit humana derisio Deo proximum, quem ab humanis pravitatibus vitae innocentia servat alienum. Sequitur: Deridetur enim justi simplicitas. - Hujus
Abbreviated transcription (Latin):
exaudiet eum. Sepe infirma menf.
cam de bonis actib aura humani
fanoris extipit᷑: ad gaudia exterlora
diriuat᷑. ut post ponat qͦdintus ap
fortis auidit: ita ut beatam ñ tam fie¬
ri. qͣm dici se gaudeat. Cumq in lau¬
dis sue uocib inhiat: qud̃ eẽ ceꝑat re¬
linqͥt. Inde gͦ a deo disiungit: unde
in deo laudanda uidebat᷑. sb nũqͣm
uiͦ recto oꝑi animus constant̾ imiittit᷑.
et̃ tam̃ humanis irrisionib urget᷑.
Miranda agte: et oppbria recipit. Et
qͥ exire foris ꝑ laudes potuit: repul¬
sus contumeliis. ad semet ipsum redit.
Et eo se intus robustius deo solidat:
qͦ foris ñ inuenit quo requiescat. To¬
ta et eni in spes in auctore figiur:
et inter irrisionum conuicia. solus
interior testis implorat᷑: atq afflicti
animus fit deo tantõ ꝓximus. qͣnto
et agr̾a humani fauoris alienus. In
p̾cem ꝓtinus funditur: et p̾sꝰ ext̾iꝰ.
ad penetnda q̃ intus sunt mundius
liquat᷑. Bene itaq nunc di: Qui deri¬

Expanded text:
eritum. --Saepe infirma mens, cum de bonis actibus aura humani favoris excipitur, ad gaudia exteriora derivatur, ut postponat quod intus appforis audit; ita ut beatam non tam fieri quam dici se gaudeat. Cumque laudis suae vocibus inhiat, quod esse coeperat relinquit. Inde ergo a Deo disjungitur, unde in Deo laudanda videbatur. Nonnunquam vero recto operi animus constanter innititur, et tamen humanis irrisionibus urgetur: miranda agit, et opprobria recipit; et qui exire foras per laudes potuit, repulsus contumeliis, ad semetipsum redit; et eo se intus robustius in Deo solidat, quo foris non invenit quo requiescat. Tota etenim spes in auctore figitur, et inter irrisionum convicia solus interior testis imploratur; atque afflicti animus fit Deo tanto proximus, quanto 360 et a gratia humani favoris alienus: in precem protinus funditur, et pressus exterius, ad penetranda quae intus sunt mundius liquatur. Bene itaque nunc dicitur: Qui deri
Abbreviated transcription (Latin):
qui auenturus iudex qui sine
ultione dui facta hominum ꝑtui-¬
lit: quandoq cum feruore exami¬
uis. quasicum dolore mentis qͣnte
am madu̾sionis sententiam intus
seruauerit ostendit. Nemo gͥ hanc
lãpadem cum latet despiciat: ne con¬
temptores suos cum de celo fulserit
exurat. Cin enim nunc non ardet
ad ueniam: tunc ꝓculdubio arde¬
bit ad penam. Q uia gͦ ꝑ suꝑnam
gr̾am uacationis tempus accepimꝰ:
dum adhuc licentia suꝑ est. enus
iram qui uͥq ẽ. mores in melus
commnutando fugiamus. dolum
quippe animadu̾sio illo non inuenit.
quem correptio abcondit. Hec nos lar¬
giente domino. in duob iam corꝑib
transcurrisse sufficiat. Quia enim sa¬
cri libri sequentia. myst̾iorum uirtu¬
tib extensa. complecti breuit̾ expo-¬
nendo non possumus: ea necesse est
ut aliis uoluminib reseruemus: qͣti¬
nus et lector tanto feruentior ad legen¬
distudium redeat: quanto ex lectio¬
nis quoq intercisione respirat:

Expanded text:
quia venturus judex, qui sine quia venturus judex, qui sine ultione diu facta hominum pertulit, quandoque cum fervore examinis, quasi cum dolore mentis, quantae animadversionis sententiam intus servaverit ostendit. Nemo igitur hanc lampadem, cum latet, despiciat, ne contemptores, suos, cum de coelo fulserit, 365 exurat. Cui enim nunc non ardet ad veniam, tunc procul dubio ardebit ad poenam. Quia ergo per supernam gratiam vocationis tempus accipimus, dum adhuc licentia superest, ejus iram, qui ubique est, mores in melius commutando, fugiamus. Solum quippe animadversio illa non invenit quem correctio abscondit. 55. Haec nos, largiente Domino, in duobus jam corporibus 366 transcurrisse sufficiat. Quia enim sacri libri sequentia mysteriorum virtutibus extensa complecti breviter exponendo non possumus, ea necesse est ut aliis voluminibus reservemus, quatenus lector tanto ferventior ad legendi studium redeat, quanto ex lectionis quoque intercisione respirat.
Abbreviated transcription (Latin):
apte subiungitur. Parata ad tempus
statutum. De quo uidelicet tempore.
ꝑpsalmistam dr̃. Cum acceꝑo tempus.
ego iusticias iudicabo. Hine in euan¬
głio ꝑ semet ipsum tħs denuntiat:
dicens. Tempus meum: ñdum
aduenit. Hinc petrus ait. Quem
oportet celum susciꝑe: usq ad tem¬
pora restitutionis. Lampas gͦ quȩ
nunc contempnit᷑. ad statiitum tem¬
pus uentura p̾paratur.: qͥa ipse pec¬
cata in die ultimo iudicat. qͥ mine
peccantium derisiones portat. Et
tanto tunc durius districtionẽ exerit:
qͣnto nunc uocandis peccatorib su¬
am lenꝰ patientiam sternit. Qͥ enim
dui conuertendos expectat: ñ con¬
uersos sine retrastatione cruciati. Qd̃
ꝑ ꝓph̾ am scilicet breuit̾ insimiat. di¬
cens. Tacui. semꝑ filui. patiens fui:
sicut parturiens loquar. Ut enim
iam prediximus. parturiens cum
dolore eicit: hoc quodinintinris tẽ¬
pore longo gestauit. Qui gͦ semꝑ
siluit. sicut parturiens loquit᷑.

Expanded text:
apte subjungitur: Parata ad tempus apte subjungitur: Parata ad tempus statutum. De quo videlicet tempore per Psalmistam dicit: Cum accepero tempus, ego justitias judicabo . Hinc in Evangelio per semetipsam Veritas denuntiat, dicens: Tempus meum nondum advenit . Hinc Petrus ait: Quem oportet coelum suscipere, usque ad tempora restitutionis . Lampas ergo quae nunc contemnitur ad statutum tempus ventura praeparatur, quia ipse peccata in die ultimo judicat, qui nunc peccantium derisiones portat. Et tanto tunc durius districtionem exerit, quanto nunc vocandis peccatoribus suam lenius patientiam sternit. Qui enim diu convertendos exspectat, non conversos sine retractatione cruciat. Quod per prophetam scilicet breviter insinuat, dicens: Tacui, semper silui, patiens fui, sicut parturiens loquar . Ut enim jam praediximus, parturiens cum dolore ejicit hoc quod in intimis tempore longo gestavit. Qui ergo semper siluit sicut parturiens loquitur,
Abbreviated transcription (Latin):
didit. In ꝓpͥa uenit: et sui eum ñre¬
ceꝑunt. Huius lampadis flãmas
herodes explorare uoluit. cum eius
miracła uidere concupiuit: sicut scͥp¬
tum est. Erat enim ex multo tempore
cupiens uidere eum: eo qd audisset
multa de illo. et sꝑobat signum ali¬
quod nidere ab eo fieri. S lampas
hec ante eiꝰ ocłos mullo radio lucis emi¬
cuit: quia ei qui se ñ pie. s curiose qͤsi¬
erat. nichil de se mirabile ostendit.
Inquisitus qͥppe redẽp̃tor tacuit: expe¬
ctatus mira exhibere contempsit: se¬
qͦs exteriora querere compenit. ingra¬
tos foras reliquit. magis eligens aꝑre
a suꝑbientib despici. quam a non credẽ¬
tib uacua uoce laudari. Uude et ꝓtinꝰ
lampas ista contempta est: sicut illie
sub ditur. Spreuit autem illum hero¬
des cum ȩxercitu suo: et illusit indu-¬
tum ueste alba. S contempta lam¬
pas que interra irrisiones tolerat: de
celo ꝑ iudicium choru̾cat. Unde hie

Expanded text:
didit: In propria venit et sui eum non redidit: In propria venit et sui eum non receperunt . Hujus lampadis flammas Herodes explorare voluit, cum ejus miracula videre concupivit, sicut scriptum est: Erat enim ex multo tempore cupiens videre eum, eo quod audisset multa de illo, et sperabat signum aliquod videre ab eo fieri . Sed lampas haec ante ejus oculos nullo radio lucis emicuit, quia ei qui se non pie sed curiose quaesierat nil de se mirabile ostendit. Inquisitus quippe Redemptor tacuit, exspectatus miracula exhibere contempsit, sequos exteriora quaerere comperit, ingratos foras reliquit; magis eligens aperte a superbientibus despici, quam a non credentibus vacua voce laudari. Unde et protinus lampas ista contempta est, sicut illic subditur: Sprevit autem illum Herodes cum exercitu suo et illusit indutum veste alba . Sed contempta lampas qucoelo judicium coruscat. Unde hic
Abbreviated transcription (Latin):
remũs. quos ꝓficere usq ad suminã
tante ꝑfectionis aguoscuntis: ilico
adiuixit. Dinumerabo eos: et suꝑ
arenam multiplieabiuit᷑. Quot itaq
nune ꝓ amore ueritatis sese libent̾
humiliant: tot trine in iudicio lam¬
pades choruscant. Dicat᷑ gͥ recte. Lam¬
pas contempta apud cogitationes
diuitum: parata ad tempus sta¬
tutum. Qtio uniuscuiꝰq iusti a¬
nima uelut abiecta contẽpnitꝰ tram
degens inferius głam ñ ht̃. s ãmi¬
rabilis cernitui. dum desuꝑ fulget.
Libet inter hec ad redemptoris uias.
mentis ocłos tollere: sensũmo am̃bris
ad capud uenire. Ipse enim nob̾ lam¬
pas ueracit̾ extitit: qui ꝓ redemtione
nr̃a in cruce moriens. tenebrosis inen¬
tib nris lucem ꝑlignum fudit. Hac
nos lampade iohannes illuminari
conspexerat: tum dicebat. Erat lux
uera: que illuminat omnẽ hominẽ
uenientem in hunc mundũ. Quam
tam̃ aput cogitationes diuitum con-¬
temptam uidit: cum pauloptꝰ sub¬

Expanded text:
remus, quos proficere usque ad summam remus, quos proficere usque ad summam tantae perfectionis agnoscimus, illico adjunxit: 364 Dinumerabo eos, et super arenam multiplicabuntur. Quot itaque nunc pro amore veritatis sese libenter humiliant, tot tunc in judicio lampades coruscant. Dicatur igitur recte: Lampas contempta apud cogitationes divitum, parata ad tempus statutum, quia uniuscujusque justi anima velut abjecta contemnitur cum degens inferius gloriam non habet, sed admirabilis cernitur dum desuper fulget.Libet inter haec ad Redemptoris vias mentis oculos attollere, sensimque a membris ad caput venire. Ipse enim nobis lampas veraciter exstitit, qui, pro redemptione nostra in cruce moriens, tenebrosis nostris mentibus lucem per lignum fudit. Hac nos lampade Joannes illuminari conspexerat, cum dicebat: Erat lux vera quae illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum . Quam tamen apud cogitationes divitum contemptam vidit, cum paulo post sub
Abbreviated transcription (Latin):
xxii. iudices illa int̾ni consessus
curia non hab̾ebit: s nimirum
luo denario nuimero qͣntitas uni¬
u̾sitatis expͥmitur. Qͥa quisqͥs st̾i¬
mulo dium amoris excitatus. hic
possessa reliquerit: illie ꝓcuildubio
culm̃ iudicitirie potestatis obtinie¬
bit: ut simul tunc uidex cum ui¬
dice ueniat. qͥ nunc considatione
iudicii. sese spontanea ꝓ auꝑtate
castigat. Hine ẽ. enur  de scẽ ȩcclesiȩ
sponso ꝑ salomonẽ dĩ. Nobilis in
portis uir eiis: qͣndo sederit cum
senatorib terre. Hinc ysaias ait.
Dñs ad iudicium ueniet: cum seni¬
orib popłi sui. Hi ne eosdem senato¬
res ueritas. ñ iam famulos s ami¬
cos denuntiat dicens. Non iamdi¬
cõ uos seruos: s amicos meos. Quoᷤ
nimirum psałmista intuens ait.
Michi autẽ nunis honorificati st̃
dmicitiũ ds. Quorum dum celsi¬
tudinem cordis aspiceret. mundi
głam qua ealce cascarent: ꝓtinus
addidit. Ninus confortatus ẽ pͥnci¬
patus eorum. Ce ne paucos eẽ. crede¬

Expanded text:
duodecim judices illa interni consessus curia non habebit; sed nimirum duodenario numero quantitas universitatis exprimitur, quia quisquis, stimulo divini amoris excitatus, hic possessa reliquerit, illic procul dubio culmen judiciariae potestatis obtinebit, ut simul tunc judex cum judice veniat, qui nunc consideratione judicii sese spontanea paupertate castigat. Hinc est enim quod de sanctae Ecclesiae sponso per Salomonem dicitur: Nobilis in portis vir ejus, quando sederit csaias ait: Dominus ad judicium veniet cum senioribus populi sui . Hinc eosdem seniores Veritas non jam famulos, sed amicos denuntiat, dicens: Non jam dicam vos servos, sed amicos meos . Quos nimirum Psalmista intuens, ait: Mihi autem nimis honorificati sunt amici tui, Deus . Quorum dum celsitudinem cordis aspiceret, mundi gloriam qua calce calcarent protinus addidit: Nimis confortatus est principatus eorum. Ac ne paucos esse crede
Abbreviated transcription (Latin):
tate attollitur: s adu̾sitatis tene¬
bris in fine deuoratur: Iusto autem
meridianus fulgor ad uesꝑum sur¬
git: qͥa qͣnta sͥ claritas maneat. cũ
iam occrimbe ceꝑte agnoscit. Hinc
nanq scͥptum est. Timenti dñm.
bñ erit in extremis. Hinc ꝑ psalmi¬
stam di. Cum dederit dilectis suis
somnum. hec ẽ. hereditas domini.
Qui in huius quoq uttȩ adhuc cer¬
tamine positus. cum se consump¬
tum putauerit. ut lucifer oritur:
quia foris cadens. intus innouat᷑.
U quo magis exterius adũsa tołat:
eo uberius uirtutum lumine inti ᷤ
choruscat: paulo atrestante qͥ
ait. S licet is qui foris ẽ. nrͣ homo
corrumprtur. tam̃ is qui uitus ẽ.
renouatur de die indiem. Id emm

Expanded text:
tate attollitur, sed adversitatis tenetate attollitur, sed adversitatis tenebris in fine devoratur. Justo autem meridianus fulgor ad vesperum surgit, quia quanta sibi claritas maneat cum jam occumbere coeperit agnoscit. Hinc namque scriptum est: Timenti Deum bene erit in extremis . Hinc per Psalmistam dicitur: Cum dederit dilectis suis somnum, haec est haereditas Domini . Qui in hujus quoque vitae adhuc certamine positus, cum se consumptum putaverit, ut lucifer oritur, quia et quo magis exterius adversa tolerat, eo verius virtutum lumine interius coruscat, Paulo attestante, qui ait: « Sed licet is qui foris est, noster homo corrumpatur, tamen is qui intus est renovatur
Abbreviated transcription (Latin):
lucifero iusti uita comparat᷑. Solem
quippe. p̾currens lucifer mintiat. Et
quid nob̾ scõrum innocentia. nͥ seqͤn.¬
tis iudicis claritatem clamat: In eo¬
rumnanq ammiratione conspici¬
mus: qͥd de maiestate ueri luminis
estimemus. Necdum redemptoris nr̃i
potentiam uidennus: s tam̃ uirtutẽ
illius. melectorum suoꝵ morib ammi¬
ramur: Qͥa gͥ bonorum uita. in consi¬
datione sua ocłis nrĩs uim ueritatis
obicit: clarus ad nos luciferante so¬
que ex temptationũ sp̃ualium adu̾si¬
tare discussimus: iuxta exteriora qͦq
maianil obstat intelligi. Sc̃i et enim
uiri qͥa summa medullitꝰ diligunt.
in infimis dura patiuntur. S in fi¬
negaudii lumen inueniunt: quod
habere in hoc spatio ꝑcurrentis uite
contempnunt. Unde et minc ꝑ so¬
phar dr̃. Ꝙ quasi meridianus ful¬
gor consurget tͥ ad uesꝑum. Pecca¬
toris enim lumen in die ẽt obseuri¬
tas in uesꝑe: qͥa in p̃senti uita felici¬

Expanded text:
lucifero justi vita comparatur.  Vet. XXI.  Solem lucifero justi vita comparatur.  Vet. XXI.  Solem quippe praecurrens lucifer, diem nuntiat. Et quid nobis sanctorum innocentia nisi sequentis judicis claritatem clamat? In eorum namque admiratione conspicimus quid de majestate veri luminis aestimemus. Necdum Redemptoris nostri potentiam videmus, sed tamen virtutem illius in electorum suorum moribus admiramur. Quia igitur bonorum vita in consideratione sua oculis nostris vim veritatis objicit, clarus ad nos lucifer ante soquae ex tentationum spiritalium adversitate discussimus, juxta exteriora quoque mala nil obstat intelligi. Sancti etenim viri quia summa medullitus diligunt, in infimis dura patiuntur; sed in fine gaudii lumen inveniunt, quod habere in hoc spatio percurrentis vitae contemnunt. Unde nunc per Sophar dicitur: Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperum. Peccatoris enim lumen in die est obscuritas in vespere, quia in praesenti vita felici
Abbreviated transcription (Latin):
diant. mens tam̃ nil aliud qͦm teneb̾s
uidet. S aput misericordem ndicem.
sepe hec ipsa que annisum quoq ora¬
tionis aggrauat: ꝓ nobis subtiliꝰ tristi¬
ciaexorat. Nam meroris nr̃i caliginem
conditor conspicit: et subtracti lumi¬
nis radios refundit: ita uͭ erecta ꝓtmꝰ
ꝑdona mens uigeat: qͣm paulo ante
decertantia uicia. suꝑliiȩ ealce depri¬
mebant. Mox torporis pondus discu¬
tit: atq ad contemplationis lumen
post ꝑturbationis suȩ tenebras erum¬
pit. Mox in gaudio ꝓuectus atcollit᷑.
q̃ inter temptamenta peiꝰ cadere ex
desꝑatione cogebatur. Sine cogitatio¬
nis certamine. p̾sentia despicit: sine
dubitationis obstaculo. de uentura
retributione confidit. Iustus gͦ cum se
consumptum putauerit. ut luicifer
oritur: quia mox ut tenebrescere tem¬
ptationum caligine ceꝑit. ad lucem
gr̃e reformatur. Q in se ipso monstt
diem iusticiȩ: qui casuriis paulo añ
timuit noctem culpȩ. Recte autem

Expanded text:
diant, moesta mens nihil aliud quam tenebras diant, moesta mens nihil aliud quam tenebras videt. Sed apud misericordem judicem saepe haec ipsa, quae adnisum quoque orationis aggravat, pro nobis subtilius tristitia exorat. Nam tunc moeroris nostri caliginem conditor conspicit, et subtracti luminis radios refundit, ita ut erecta protinus per dona mens vigeat, quam paulo ante decertantia vitia superbiae calce deprimebant. Mox torporis pondus discutit, atque ad contemplationis lumen post turbationis suae tenebras erumpit. Mox in gaudium profectus 355 attollitur, quae inter tentamenta pejus cadere ex desperatione cogebatur. Sine cogitationis certamine praesentia despicit, sine dubitationis obstaculo de ventura retributione confidit. Justus ergo cum se consumptum putaverit, ut lucifer oritur, quia mox ut tenebrescere tentationum caligine coeperit, ad lucem gratiae reformatur, et in se ipso monstrat diem justitiae, qui casurus paulo ante timuit noctem culpae. Recte autem
Abbreviated transcription (Latin):
amplius ex pietate custodit. Nã cum
tenebrescere ꝑ temptationem ceperti?
sese tt̾um lux interna succendit. Unde
quippe meridiamis in uesꝑe ẽ. uirtu¬
tis renouatio in temptatione: ut repen¬
tino caritatis feruore mens uigeat. q̃
iamiamq lumens̾ gr̃e occubuisse for¬
midabat. Quod adhuc. sophar subti¬
lus aꝑit: cum subiungit. Q cum te
consumptum putaueris: orieris ut lii¬
cifer. Sepenanq tot temptamenta nõ¬
of obsident: ut ipsa nos eorum nu¬
merositas pene ad lapsum desꝑatio¬
nis inclinet. Unde plerunq mens cum
intedium uertitur: uix ipsa uirtutis
suȩ dampna consid at. Et tota dolens.
s quasi iam asensu doloris aliena fran¬
gitur: et enumerare non ualet qͣnto
cogitationum tumultu uastat᷑. Qui¬
tiram se ꝑ momenta conspicit: eiq
ne arma repugnationis arripiat.
grauius meror ipse contradicit. Circũ¬
ductos quolib oculos obscuritas obsi¬
det: et cum uisum tenebre semꝑ impe¬

Expanded text:
amplius ex pietate custodit. Nam cum amplius ex pietate custodit. Nam cum tenebrescere per tentationem coeperit, sese iterum lux interna succendit. Unde quippe meridianus in vespere est virtutis renovatio in tentatione, ut repentino charitatis fervore mens vigeat, quae jamjamque lumen sibi gratiae occubuisse formidabat. Quod adhuc Sophar subtilius aperit, cum subjungit: Cconsumptum putabis, orieris ut Lucifer. - Saepe namque tot tentamenta obsident, ut ipsa nos eorum numerositas pene ad lapsum desperationis inclinet. Unde plerumque cum mens in taedium vertitur, vix ipsa virtutis suae damna considerat; et tota dolens, sed quasi jam et a sensu doloris aliena, frangitur, et enumerare non valet quanto cogitationum tumultu vastatur. Ruituram se per momenta conspicit, eique ne arma repugnationis arripiat gravius moeror ipse contradicit. Circumductos quolibet oculos obscuritas obsidet, et cum visum tenebrae semper impe
Abbreviated transcription (Latin):
gat: ꝓpe nil eẽ. conspicit. quicqͥd ad fi¬
nem currit. Presentis uite adu̾sa tole¬
rat: s quasi nichil eẽ. omne qͦd labit᷑
pensat. Quo enim se int̾nis gaudiis
robustius inserit: eo minis exteruis
dolores sentit. Nnde sophar neqͣquam
ueritus ausu temerario docere meliorem.
exhortat᷑ ad iusticiam: et demonstrat qͣm
nulla iusti oculis uidectur pena. Ae si
aꝑte dicat. Si degustes gaudium quod
foris dolet. Bene autem p̾sentis uite mi¬
serias. aquis p̃tereuntib cõp arat: qͥ a
calamitas transiens. electi mentẽ neqͣ¬
quam ui concussionis subruit: s tam̃
tactu meroris infundit. Nam madet
qͥ dem ꝑ cruorem uulneris: et sic asuȩ cer¬
unuis cuiꝰq iusti animo. malignoꝵ
quoq sp̃uum temptamenta crassant᷑.
ut exterius ex ꝑcissione doleat: et intꝰ
aliqͣtenus ex temptatione frigescat.
S nequaquam gr̃a deserit: que nos qͦ
durius ex dispensatione ꝑcutit: eo

Expanded text:
gat, prope nihil esse hic conspicit quidquid ad figat, prope nihil esse hic conspicit quidquid ad finem currit. Praesentis vitae adversa tolerat, sed quasi nihil esse omne quod labitur pensat. Quo enim se internis gaudiis robustius inserit, eo minus exterius dolores sentit. Unde Sophar nequaquam veritus ausu temerario docere meliorem, exhortatur ad justitiam, et demonstrat quam nulla justi oculis videatur poena. Ac si aperte dicat: Si degustas gaudium quod foris dolet. Bene autem praesentis vitae miserias aquis praetereuntibus comparat, quia calamitas transiens, electi mentem nequaquam vi concussionis obruit, sed tamen tactu moeroris infundit. Nam madet quidem per cruorem vulneris, etsi a suae ceruniuscujusque justi animo malignorum quoque spirituum tentamenta grassantur, ut exterius ex percussione doleat, et intus aliquatenus ex tentatione frigescat. Sed nequaquam gratia deserit, quae quo nos durius ex dispensatione percutit, eo
Abbreviated transcription (Latin):
adoꝑationem fundunt: ut in his quȩ¬
iuxta sͥ sunt. se exercendo refoueant: et
suꝑ se rursum surgere contemplando
comialeseant. S dum hec eadem contẽ¬
platio more debito ꝑ tempoꝵ int̾ualla
repetitur: indeficienter ꝓcaldubio in
eius soliditate ꝑsistitur: quia et si in¬
firmitatis sue pondere suꝑ ata mens
deficit: hanc tamen trerum continuis
conatib reparata comp̾hendit. Nec
stabilitatem suam in ea ꝑdidisse dicen¬
da est: aqua et si semꝑ deficit. hanc et
cum ꝑdiderit semꝑ inquirit. Sequit᷑.
quanto pensare bonum qd̃ seqͥt᷑ negli¬
git. Et quo ñ uult p̾mia consid̾are que
restant: grauia estimat eẽ. quȩ tolerat.
Unde et contra flagelli ictum. cogitatio
ceca conquerit᷑. et quasi infinita cala¬
mitas credit᷑. que dieb cursu labentib
cotidie finitur. At si semel quisq ad
eterna se erigat. atq in his que in com¬
mutabilit̾ ꝑmanent. ocłm cordis fi¬

Expanded text:
ad operationem fundunt: ut in his quad operationem fundunt: ut in his qujuxta sunt se exercendo refoveant, et super se rursum surgere contemplando convalescant. Sed dum haec eadem contemplatio more debito per temporum intervalla repetitur, indeficienter procul dubio et in ejus soliditate persistitur, quia etsi infirmitatis suae pondere superata mens deficit, hanc tamen iterum continuis conatibus reparata comprehendit. Nec stabilitatem suam in ea perdidisse dicenda est, a qua etsi semper deficit, hanc et cum perdiderit semper inquirit. Sequitur:quanto pensare bonum quod sequitur, negligit; et quo non vult praemia considerare quae restant, gravia aestimat esse quae tolerat. Unde et contra flagelli ictum cogitatio caeca conqueritur, et quasi infinita calamitas creditur, quae diebus cursu labentibus quotidie finitur. At si semel quisque ad aeterna se erigat, atque in his quae incommutabiliter permanent oculum cordis fi
Abbreviated transcription (Latin):
uicta lassatur. Illa quippe tanto fir.¬
mius durat: qͣnto ad uicina se erga
utilitatem ꝓximi dilatat. hec tanto
celerius labitur. qͣnto et carnis clau¬
stra trans grediens. suꝑ semet ipsam
ire conatur. Illa ꝑ plana se dirigie:
et iccirco petlem oꝑis robustius figit.
hec autem quo suꝑ se alta appetit.
ad se cicuis fessa descendit. Quod be¬
ne ac breuit̾ iezechiel insinuat. cum
eorum que iderat motus anima¬
lium narrat dicens. Non reu̾tebant᷑
cum incederent. Ac paulo post subi¬
cre adiungens. Et animalia ibant
et reu̾tebant᷑. Sc̃a qͥꝑpe animalia ali¬
qͣndo uadunt. et minime redeunt :¬
aliqͣndo uadunt et ꝓtimis reu̾tunt᷑:
quia electorum mentes cum ꝑ collatam
redire ad mala mundi nesciunt que re¬
liquerunt. Cum uͦ ꝑ contemplationis
aciem. et abhac se ecidem actua uita
suspendunt. eunt et redeunt: qui a¬
ꝑ hoc quod dui ꝑsistere minime in
contemplatione su fficiunt. sese it̾um

Expanded text:
victa lassatur. Illa quippe tanto firvicta lassatur. Illa quippe tanto firmius durat, quanto ad vicina se erga utilitatem proximi dilatat; haec tanto celerius labitur, quanto et carnis claustra transgrediens, super semetipsam ire conatur. Illa per plana se dirigit, et idcirco pedem operis robustius figit; haec autem quo super se alta appetit, ad se citius fessa descendit. Quod bene ac breviter Ezechiel insinuat, cum eorum quae viderat motus animalium narrat, dicens: Non revertebantur cum incederent. Et paulo post subjicit, adjungens: Et animalia ibant, et revertebantur . Sancta quippe animalia aliquando aliquando vadunt et protinus revertuntur: quod electorum mentes cum per collatam redire ad mala mundi nesciunt quae reliquerunt. Cum vero per contemplationis aciem ab hac se eadem activa vita suspendunt, eunt et redeunt: quod per hoc quandiu persistere minime in contemplatione sufficiunt, sese iterum
Abbreviated transcription (Latin):
nos ꝓhibita mala cõnitimus: nec
ea que in nob̾ cõmissa sunt. ex ꝓpͥo
zelo retinemus. Graui nanq mens
nr̃a orationis suȩ tempore confusione
depͥmitur: si hanc aut sua adhuc oꝑa¬
tio iñquinat: aut alienȩ neqͥtiȩ seruatꝰ
dolor accusat. Que duo quisq dum
terserit: adea que subnixa sunt ꝓtinꝰ
liber exurgit. Sequit᷑. Et eris stabilis:
et non timeb̾. Quia nimirum tanto
mimis iudicem trepidat. qͣnto in bo¬
nis actib solidius stat. Tnnorem qͥipe
suꝑat: qui a stabilitatem seruat. Q a
dum sollicitus studet ꝑagere. quod¬
mansuete conditor imꝑat: securus
cogitat etiam qđ terribilit̾ intentat.
Sciendum p̾terea ẽ: qm̃ non nulla bo¬
nasunt. ad que indefessi ꝑsistimus.
Et rursum ñ nulla sunt. aquib conti¬
nue deficientes labimur. atq ad hec
magnis conatib ꝑ interualla tẽꝑum
sine defectu mens figitur: a contem¬
platiua autẽ infirmitatis suȩ pond̾e̾

Expanded text:
nos prohibita mala committimus, nec nos prohibita mala committimus, nec ea quae in nos commissa sunt ex proprio zelo retinemus. Gravi namque mens tra orationis suae tempore confusione deprimitur, si hanc aut sua adhuc operatio inquinat, aut alienae malitiae servatus dolor accusat. Quae duo quisque dum terserit, ad ea quae subnexa sunt protinus liber exsurgit. Et eris stabilis, et non timebis; quia nimirum tanto minus judicem trepidat, quanto in bonis actibus solidius stat. Timorem quippe superat, qui stabilitatem servat, quia dum sollicitus studet mansuete conditor imperat, securus cogitat etiam quod terribiliter intendat. Sciendum praeterea est quod nonnulla bona sunt ad quae indefessi persistimus, et rursum nonnulla sunt a quibus continue deficientes labimur, atque ad haec magnis conatibus per intervalla temporum sine defectu mens figitur, a contemplativa autem infirmitatis suae pondere
Abbreviated transcription (Latin):
potest: que in conspectu iudicis. carita¬
tem ñ inquinat s necat: Uitam qͥppe
omime que libet culpa polluit: serua¬
tus uͦ contra ꝓximum dolor oceidit.
Menti nanq ut gladuis figit᷑. et mu¬
crone illius. ipsa uiscerum occulta ꝑ¬
forantur. Qui scilicet a tranfixo corde
si pͥus neducitur. nichil in precib di¬
uinȩ oꝑis obtinetur: Quia et uulnera¬
tis mnembris imponi salutis medica¬
mura nequeunt: nͥ ferrum auulnere
ante subtrahat᷑. Hine ẽ enim qđ ꝑ se
met ipsam ueritas dicit. Hisi remise
bitis adorandum: dimitite si quid
habetis adũsus alt̾um. hine rursum
ait. Date. et dabitur uob̾. Dimittite.
et dimittet᷑ nob̾. Hinc constitutioni
postulationis. conditionem posuit pi¬
etatis: dicens. Dimitte nob̾ debita nr̃a:
sicut et nos dimittimus debitoribus
nr̃is. Ut ꝓfecto bonum qđ adeo com¬
puncti petimus: hoc pͥmũ cum ꝓxi¬
mo conu̾si faciamus. Tune gͦ uere si¬
ne macula faciem leuamꝰ: cum nee

Expanded text:
potest, quae in conspectu judicis charitapotest, quae in conspectu judicis charitatem non inquinat, sed necat? Vitam quippe animae quaelibet culpa polluit, servatus vero contra proximum dolor occidit. Menti namque ut gladius figitur, et mucrone illius ipsa viscerum occulta perforantur. Qui scilicet a transfixo corde, si prius non educitur, nihil in precibus divinae opis obtinetur, quia et vulneratis membris imponi salutis medicamina 353 nequeunt, nisi ferrum a vulnere ante subtrahatur. Hinc est enim quod per semetipsam Veritas dicit: Nisi remiserbitis ad orandum, dimittite si quid habetis adversus alterum . Hinc rursum ait: Date, et dabitur vobis; dimittite, et dimittetur vobis . Hinc constitutioni postulationis conditionem posuit pietatis, dicens: Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris ; ut profecto bonum quod a Deo compuncti petimus, hoc primum cum proximo conversi faciamus. Tunc igitur vere sine macula faciem levamus, cum nec
Abbreviated transcription (Latin):
fatiem anima ad diñ leuare ñ sufficit:
qͥa in se uirnirum inqͥnata mente.
maculas pollite cogitationis erubes¬
cit. Sepe curis mundi libenter occu¬
pamui: cumq post hec studio orati-¬
oms intendimus. nequaqͣm se mens
ad celestia erigit. qͥa pondus hanc t̾re¬
nȩ sollicitudinis in ꝓfundis mersit.
Et in prece facies munda ñ ostendit᷑:
qͥa cogitationis infimȩ luto macłat᷑.¬
Non nunqͣm uͦ cor acunctis excutimꝰ:
et illicitis motib etiam cum ap̾ce ua¬
cat obuiamus. S tamen quia nos
culpas rarius committimꝰ: aliena pi¬
grius delicta relaxamꝰ. Et qͦ peccare
ur̃ animus sollicitiiꝰ netuit: eo distͥe¬
tius hoc quod inse ab alio delinquit᷑
abhorrescit. Unde fit: ut inueniatur
quisq tardus ad ueniam. qͦ ꝓficiendo
factus ẽ. cautus ad culpam. Et qͦ ipse ex¬
cedere in alterum metuit: hoc quod in
se exceditur. puniri duriꝰ exquirit. S
quid hac doloris macula reperiri deteriꝰ

Expanded text:
faciem anima ad Deum levare non sufficit, faciem anima ad Deum levare non sufficit, quia in se nimirum inquinata mente maculas pollutae cogitationis erubescit. Saepe curis mundi libenter occupamur. Cumque post haec studio orationis intendimus, nequaquam se mens ad coelestia erigit, quia pondus hanc terrenae sollicitudinis in profundum mersit; et in prece facies munda non ostenditur, quia cogitationis infimae luto maculatNonnunquam vero cor a cunctis excutimus, et illicitis motibus, etiam cum a prece vacat, obviamus; sed tamen quia nos culpas rarius committimus, aliena pigrius delicta relaxamus; et quo peccare noster animus sollicitius metuit, eo districtius hoc quod in se ab alio delinquitur abhorrescit. Unde fit ut eo inveniatur quisque tardus ad veniam, quo proficiendo factus est cautus ad culpam; et quo ipse excedere in alterum metuit, hoc quod in se exceditur punire durius exquirit. Sed quid hac doloris macula reperiri deterius