comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
eũ ⁊ humilẽ cernerent. ⁊ alcũ sermone
pensarent: sua eos elatio cõpulit: ut q̃
apud cogitõnes diuitũ fuit: qui rũi ma¬
gisteriuĩ humilitatis exhibuit. m̃ arudibꝰ
discipłis suꝑbie ꝯtumelias recepit: Hor¬
rendo ⁊ enĩ modo languor suꝑbient iuin
im̃ detumesc̾e debuit excreuit: dũmes
elata carnaliũ hoc qͣsi dedignabile repu¬
lit. qd̃ magister imitabile ostendit. An
ꝯtẽpta lampas ñ erat: qͥ tot uirtutibus
emicans. tanta a ꝑsecutoribꝰ adu̾sa tolera¬
bat : Legatione in cathena fungit᷑: eiꝰq
uincłã in õi p̾torio manifestantur. Uir¬
gis cedit᷑: multisq ex gen̾e. ex gentibus
ꝑiculis urget᷑. Lapidibꝰ lystris tundit᷑:
pedibꝰ extra urbẽ trahit᷑: qr extinctꝰ esti¬
mat᷑. S usꝙqͦ lampas ista ꝯtennitur:
usq qͦ despicabilis habetur: Nũqͥdnam
fulgorẽ suũ nullatenꝰ exerit: ce nũꝗͣ qͣrtta
claritate candeat ostendit Ostend̾̃ plane.
Nam cũ lampas ꝯtẽpta ap̃ cogitõnes di¬

Expanded text:
em vivendo cernerent, et altum sermone pensarent, sua eos elatio compulit ut quem apud cogitationes divitum fuit, qui unde magisterium humilitatis exhibuit, inde a rudibus discipulis superbiae contumelias recepit? Horrendo etenim modo languor superbientium unde detumescere debuit excrevit, dum mens elata carnalium hoc quasi dedignabile repulit, quod magister imitabile ostendit. An contempta lampas non erat, qui, tot virtutibus emicans, tanta a persecutoribus adversa tolerabat ? Legatione in catena fungitur, ejusque vincula in omni praetorio manifestantur, virgis caeditur, multisque ex genere, ex gentibus, periculis urgetur , lapidibus Lystris tunditur, pedibus extra urbem trahitur, quia exstinctus aestimatur . Sed usquequo lampas ista contemnitur? Usquequo despicabilis habetur? Nunquidnam fulgorem suum nullatenus exerit, et nunquam quanta claritate candeat ostendit? Ostendit plane. Nam cum lampas contempta apud cogitationes di
Abbreviated transcription (Latin):
tat᷑ cor. Lampas gͦ dd̃ ꝑ ĩnocentiã fue¬
rat: s tñ ualde ꝯtempta᷑. qr ext̾iora cer¬
nentibꝰ ñ lucebat. Seiendũ uͦ est. quod
iustꝰ qͥsq aut tẽporalẽ gł̾am ñ hab. aut
hanc sub semetipso frangit si habet: ut
honori suo lib̾ emineat. ne ei iictꝰ delecta¬
tione succũbat. Hinc ẽ .n. qd̾ ille p̃dica¬
dor egregiꝰ aute humanos ocłos apłatꝰ¬

Expanded text:
tatur cor . Lampas ergo David per innocentiam fuetatur cor . Lampas ergo David per innocentiam fuerat; sed tamen valde contempta, quia exteriora cernentibus non lucebat. Sciendum vero est quod justus quisque aut temporalem gloriam non habet, aut hanc sub semetipso frangit, si habet, ut honori suo liber emineat, ne ei victus delectatione succumbat. Hinc enim est quod ille praedicator egregius ante humanos oculos apost
Abbreviated transcription (Latin):
enicat: uite meritis choruscat: honorari
metrut: despici ñ refugit. Corpꝰ abstinen¬
tia afficit: sola in aĩo dilectione pingnescit.
Mlentẽ semꝑ ad patientiã p̃parat: ⁊ erectꝰ
ꝓ iusticia de ꝑceꝑtis ꝯtumelis exultat. Af¬
flictis ex corde cõpatit᷑ de bonoꝵ ꝓsꝑita¬
tibꝰ qͣsi de ꝓpriis letat᷑. Sacri u̾bi pabula
in m̃te sosficttiꝰ ruminat: ⁊ inquisttꝰ a qͦlib
eloqͥ duplicit᷑ ignorat. Bene itaq tusti sim
resplendet decoris. Lucet gͦ ⁊ despicitur:
qͥ flagrans uirtutibꝰ abiectꝰ estimat᷑. Ien¬
des quippe carnaliũ pensare bona non
ualent: nͥ que carnalit᷑ uident. Hinc ẽ
ad unctionis gr̃am dũ septẽ filios cle¬
duxiss. a ꝓpheta reqͥsitꝰ an numerũ
sobolis expless. cũ magna desꝑatione
respondit. Est puer parnulus: qͥ pascit
oues. Quo cleducto ⁊ electo: protinus
audiuit. Hõ uidet in facie: d̃s ã ꝑscrri¬

Expanded text:
emicat, vitae meritis coruscat, honorari emicat, vitae meritis coruscat, honorari metuit, despici non refugit; corpus continentia afficit, sola in animo dilectione pinguescit, mentem semper ad patientiam praeparat, et erectus pro justitia, de perceptis contumeliis exsultat, afflictis ex corde compatitur, de bonorum prosperitatibus quasi de propriis laetatur, sacri verbi pabula in mente sollicitus ruminat, et inquisitus quodlibet eloqui dupliciter ignorat. Bene itaque justi simresplendet decoris. Lucet ergo et despicitur qui flagrans virtutibus abjectus aestimatur. Mentes quippe carnalium pensare bona non valent, nisi quae carnaliter vident. Hinc estad unctionis gratiam dum septem filios deduxisset, a propheta requisitus an numerum sobolis explesset, cum magna desperatione respondit: Est puer parvulus qui pascit oves . Quo deducto et electo, protinus audivit: Homo videt in facie, Deus autem perscru
Abbreviated transcription (Latin):
iã t̾rena desid̾ia subegit. uitã in se carna¬
lis ꝯu̾sationis extinguit: &e m̃do mortuꝰ
apparet: qͥ apossore prauo qͥ ꝑ ĩmunda
desid̾ia se agitabat caret. Quẽ multi mor¬
tuũ dicunt: oi qͥ sp̃ualit̾ uiu̾e nesciunt.
eũ q̃ carnalia bona ñ sequit᷑ extinctum
simpliciũ xͥanitatis noĩe censent᷑: reue¬
rentia religionis p̃ssi exhibere malum
publice irrisionis erubescunt. Uñ fit
ut ap̃ se trunidi tacentesꝙ deridȩant.
qͦs abiectos ualde adq infimos ꝑ sĩplici¬
tatẽ putant. Benegͥ dr. lampas ꝯtẽp¬
ta aprid cogitõnes diuitũ: qi superbi
felicitatẽ ducit᷑. ꝯtinua hic aduersitate
depͥmat᷑: ñ hc̃ rerũ abundanta fulciat:
ñ cdignitatũ gła honorabilẽ osfendat:
nulla ei obseq̃ntiũ freq̃ntia suppetat:
nulla hc̃ humanis ocłis uestiũ pompa
cõponat. A cunctis uͦ despicabilis cer¬
nitur: &e hꝰ mundi gr̃a indignꝰ estimat᷑:
s tñ ante occulti iudicis oculos uͥtutibꝰ

Expanded text:
in se carnalis conversationis extinguit; et mundo mortuus apparet, quia possessore pravo, qui per immunda desideria se agitabat, caret: quem multi mortui dicunt, quia qui spiritaliter vivere nesciunt, eum qui carnalia bona non sequitur exstinctum simplicium Christianitatis nomine censentur, reverentia religionis pressi, exhibere malum publicae irrisionis erubescunt. Unde fit ut apud se tumidi tacentesque derideant, quos abjectos valde atque infimos per simplicitatem putant. Bene ergo dicitur: Lampas contempta apud cogitationes divitum, quia superbi felicitatem ducitur, continua hic adversitate deprimatur, non hunc rerum abundantia fulciat, non dignitatum gloria honorabilem ostendat, nulla ei obsequentum frequentia suppetat, nulla hunc humanis oculis vestium pompa componat; a cunctis vero despicabilis cernitur, et hujus mundi gratia indignus aestimatur. Sed tamen ante occulti judicis oculos virtutibus
Abbreviated transcription (Latin):
ostensionẽ potentie minime subuehit:
⁊ tñ moꝵ prot̾ua int̾ reprobos cdutites
addicte. Quoscũq gͦ sequentis uite a¬
mor ñ humiliat. hoc in loco sacer sermo di¬
uites appellat: q in iudicii quio ultione
ñ discrepant. utrũ rebꝰ an solis moribus ĩ¬
tumescant. Q cũ uitã simpliciũ in hoc
niundo humilẽ abiectãq despicunt: ela¬
tis ꝓtuiꝰ despectibꝰ irrident. Nequaqͣ qͥppe
eis exteriꝰ hoc adẽe ꝯsid̾ant: ad qd̾ ip̃i totis
conatibꝰ anhelant. Quasi stultos gͦ despici¬
unt: qͥ scilicet ea ñ habent q̃ ipsi rtiq ł ha¬
bendo ł solũm amando moriunt᷑.  qͣsi
tu morit᷑: a t̾rems ꝑfectibꝰ õimodo extinctꝰ¬
estimat᷑. Qd̃ bene nr̃i mracłm redẽptoriᷤ
signat. cũ ab ĩmundo spũ hõem liberat:
de qͦ nimrrũ scriptũ est. clamans ⁊ mubrũ
discerpens eñ exiit ab eo: & factus ẽsicrit
mortiuis. ita ut multi cdic̾ent or mortuꝰ ẽ.¬

Expanded text:
inime subvehit, et tamen morum protervia inter reprobos divites addicit. Quoscunque ergo sequentis vitae amor non humiliat, hoc in loco sacer sermo divites appellat, quia in judicii quoque ultione non discrepant utrum rebus an solis moribus intumescant. Qui cum vitam simplicium in hoc mundo humilem abjectamque conspiciunt; elatis protinus despectibus irrident. Nequaquam quippe eis hoc exterius adesse considerant, ad quod ipsi totis conatibus anhelant. Quasi stultos ergo despiciunt qui scilicet ea non habent quae ipsi utique vel habendo, vel solummodo amando, moriuntur; et quasi tu moritur, a terrenis mentibaestimantur. Quod bene nostri miraculum Redemptoris signat, cum ab immundo spiritu hominem liberat. De quo nimirum scriptum est: Clamans et multum discerpens eum, exiit ab eo; et factus est sicut mortuus, ita ut multi dicerent, quia mortu
Abbreviated transcription (Latin):
cent̾ agit᷑. ab eis ꝓculdubio stultũ ꝑuta¬
tur. ⁊ quicqͥd in õꝑe ueritas approba.
carnali sapĩe fatuũ sonat. Ed namꝙy
stultiꝰ uidetur mundo. ꝗͣ m̃tẽ uerb̾ osten¬
dere. nil callila machinatiõe smulare.
nullas iniuriis ꝯtumelias redãe: ꝓmale¬
dicentibꝰ orare. pauꝑtatẽ querere: possessa
relinq̃re: rapienti ñ resiste̾: ꝑcutienti alterã
maxillã p̃bere Nn bene huiꝰ mundi dilec.¬
tonbꝰ: ille egregiꝰ dĩ sapiens dicit. Abho
hanc iusti in uͥtutis sacrificiũ u̾tunt. Et
excolentes recti puritatẽ ac mansuetu¬
dinẽ dõ ĩmolant: ꝗͣ abhominantes reꝓ¬
bi fatuitatẽ putant. Que nimixũ iusti
simplicitas breuit̃ s sufficient̾ exprunit᷑:
cũ ptinꝰ subinfert᷑. Lampas ꝯtempta ap̃
noĩe diuitũ. nͥ elatio suꝑboꝵ qͥ uenturi
iudicis respectũ ñ habent. dũ suꝑbis ap̃d
se cogicõnibꝰ tument: Nã sunt ñnulli

Expanded text:
center agitur, ab eis procul dubio stultum putacenter agitur, ab eis procul dubio stultum putatur; et quidquid in opere veritas approbat, carnali sapientiae fatuum sonat. Quid namque stultius videtur mundo quam mentem verbis ostendere, nil callida machinatione simulare, nullas injuriis contumelias reddere, pro maledicentibus orare, paupertatem quaerere, possessa relinquere, rapienti non resistere, percutienti alteram maxillam praebere? Unde bene hujus mundi dilectoribus ille egregius Dei sapiens dicit: Abomihanc justi in virtutis sacrificium vertunt; et excolentes recti puritatem ac mansuetudinem Deo immolant, quam abominantes reprobi fatuitatem putant. Quae nimirum justi simplicitas breviter, sed sufficienter exprimitur, cum protinus subinfertur. CAnomine divitum, nisi elatio superborum, qui venturi judicis respectum non habent, dum superbis apud se cogitationibus tument? Nam sunt nonnulli
Abbreviated transcription (Latin):
cor machinationibꝰ tegere: sen sũ u̾bis
uelare: q̃ falsa st̃ uera ostend̾e: q̃ uera
sunt falacia clemonstrare. Hec nimi¬
rũ prudentia usu a niuenibꝰ scirar: hec
a pueris p̃cio discit᷑. Hanc qͥ sgunt cete¬
ros despiciendo suꝑbiunt: hanc qͥ nescur̃.
subiecti ⁊ timidi in aliis mirantur: qr ab
eis hec eadẽ duplicitatis mniqͥtas nonĩe
scĩe palliata diligit᷑. dũ m̃tis ꝑuersitas
urbanitas uocat᷑. Hec sͥ obsequentibus
p̃cipit honoꝵ culmina q̃rere adepta
temporalis głe uanitate gaud̾e: irro¬
gata ab aliis mala multipliciꝰ reddere.
cũ uires suppetunt. nullis resistentibus
ced̾e: cũ iuirtutis possibilitas deest. qͥcqͥd
ꝑire: uera ut sunt diligere: falsa deuita¬
re: bona gratis exhibere: mala libentas
dołare ꝗͣ facere:. nullã iniurie ultionem
q̃rere: ꝑ ueritate ꝯtumeliã lucrũ puta¬
re. S hec iustoꝵ simplicitas deridetur.
qi ab huiꝰ mundi sapientibꝰ. puritatis
uirtꝰ fatuitas creditur. Om̃e i. qd̾ ĩo¬

Expanded text:
cor machinationibus tegere, sensum verbis velare, quae falsa sunt vera ostendere, quae vera sunt fallacia demonstrare. Haec nimirum prudentia usu a juvenibus scitur, haec a pueris pretio discitur, hanc qui sciunt caeteros despiciendo superbiunt; hanc qui nesciunt, subjecti et timidi in aliis mirantur, quia ab eis haec eadem duplicitas iniquitatis, nomine palliata, diligitur, dum mentis perversitas urbanitas vocatur. Haec sibi obsequentibus praecipit honorum culmina quaerere, adepta temporalis gloriae vanitate gaudere, irrogata ab aliis mala multiplicius reddere, cum vires suppetunt nullis resistentibus cedere, cum virtutis possibilitas deest, quidquierbis aperire, vera ut sunt diligere, falsa devitare, bona gratis exhibere, mala libentius tolerare quam facere; nullam injuriae ultionem quaerere, pro veritate contumeliam lucrum putare. Sed haec justorum simplicitas deridetur, quia ab hujus mundi sapientibus puritatis virtus, fatuitas creditur. Omne enim quod inno
Abbreviated transcription (Latin):
miine: s affectꝰ. Cuncta u que d̃s ꝯdidit
bona sunt: s q̃ bonis male utit᷑: ꝓfecto
agit. ut qͣsi ꝑ ecdacitatis ingluuiẽ eo ꝑ q̃
uniere potiit pane moriatur. Pauꝑ ad
requiẽ laxarꝰ ueneratᷤ suꝑbũ uͦ druitem
torm̃ta cruciabant: s tñ diues abrahã
fuerat. qͥ in sin lazarũ tenebat. Qui tñ¬
autori suo colloq̃ns dic̃. Loquar ad dñm
meũ: cũ sim pulis ⁊ crms. Quid itaq
iste cliuitias suas estimare nou̾at᷑: qui
semetipsũ puluerẽ ciner̾ẽ ꝙ pensabat ͤ
Aut qͣndo hc̃ res possessa extolleret: qui

Expanded text:
mine, sed affectus. Cuncta enim quae Deus condidit bona sunt, et qui bonis male utitur profecto agit, ut quasi per edacitatis ingluviem, eo per quem vivere potuit de pane moriatur. Pauper ad requiem Lazarus venerat, superbum vero divitem tormenta cruciabant. Sed tamen dives Abraham fuerat, qloquens dicit: Loquar ad Dominum meum, cum sim pulvis et cinis . Quid itaque iste divitias suas aestimare noverat, qui semetipsum pulverem cineremque pensabat? Aut quando hunc res possessa extolleret, qui
Abbreviated transcription (Latin):
loco ꝑ uirtutẽ d̾r ꝑ insensibilitatẽ. Om̃is
nãq animiꝰ qͥ districtionis intime ꝯsid̾atio¬
ni se subicit. ex eiꝰ ꝓtinꝰ timore mollescit:
eũq sagiita diuine formidinis penetrat.
qi infirma iuscera ꝑ huinilitatẽ gestat.
Qiusqͥs ã ꝑtinacia insensibilitatis obu¬
rescit. qͣsi cor firmat: ne hoc iacula timo
lapideũ tollit: cũ a nob̾ suꝑbie cduritiam
subtrahit. oor carneũ tribuit: cũ eandẽ
ꝑtuiꝰ nr̃am duritiã ad sensibilitatẽ u̾tit.
nant᷑. Cũ culpa gͥ manꝰ ad dm̃ expandẽ
loquens sͥ bona q̃ facit tͥbuit: ad deum
manꝰ suꝑbiens tendit. Sic ꝑfecto ꝯtra
electos reꝓbi. sic ꝯtra catbolicos heretici
semꝑ effrenant᷑ : ut cũ obiirgare facta
neq̃unt. bonos rep̃hend̾e de factoꝵ ela¬
tione moliant᷑: quatuiꝰ eos qͦs reclargue¬
re ex infirmitate actionis neq̃unt. ex cri¬
mine tumoris accusent. Uñ ⁊ eabona
que exteriꝰ frunt. nequaqͣ bona ẽe iã cen¬

Expanded text:
insensibilitatem. Omnis namque a intus qui districtionis intimae considerationi se subjicit, ex ejus protinus timore mollescit; eumque sagitta divinae formidinis penetrat, quia infirma viscera per humilitatem gestat. Quisquis autem pertinacia insensibilitatis obdurescit, quasi cor firmat, ne hoc jacula timorlapideum tollit cum a nobis superbiae duritiam subtrahit, et cor carneum tribuit cum eamdem protinus nostram duritiam ad sensibilitatem vertit. nantur. Cum culpa igitur manus ad Deum expandere loquens sibi bona quae facit tribuit, ad Deum manus superbiens tendit. Sic profecto contra electos reprobi, sic contra catholicos haeretici semper effrenantur, ut cum objurgare facta nequeunt, bonos reprehendere de factorum elatione moliantur, quatenus eos quos redarguere ex infirmitate actionis non valent, ex crimine tumoris accusent. Unde et ea bona quae exterius fiunt, nequaquam bona esse jam cen
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ se inferiorẽ negat: ⁊ ne sue hunulitatis
lunitẽ transeat. ẽẽ sesuꝑiorẽ tacet. Nec
p̃ferendo se. s ꝯferendo iudicat qd̃ de se hi
qui sͥ longe st̃ impares discant: ut dum
sponte inflectit᷑ sapĩa que eminet: neqͣqͣ
ꝯtra uires erigat scientia q̃ iacet. Quos
bene mox ad eqͣlitatis sensũ reuocat. qi
tumere ualde qͣsi de singłaritate mag¬
nitudinis pensat: cũ subseq̃nt̾ achung̃.¬
Qͥs N. hec que nostis ignorat ͦ Acsi aꝑte
dicat. Cũ cunctis suit nota q̃ dicitis: de
dicboꝵ dicta scĩa singłarit̾ cur tumetis:
¶ꝑ gͥ elationẽ arrogantiũ ad eqͣlitatis
cõmunionẽ reuocans. ꝑfecta correꝑtiõe
redarguit: ad doctͥne nc̃ sententias erũ¬
pit: ut amici eiꝰ humilicate pͥus disceren
ueritatis pond̾a ꝗͣ reu̾ent̾ audirent. Seqͣr¬
mens cũ de bonis actibꝰ aura humani
fauoris excipit᷑. ad gaudia exteriora di¬
riuat᷑. ut pͦponat qd̾ intꝰ appetit. ⁊ ĩ hoc

Expanded text:
ne suae humilitatis limitem transeat, esse se superiorem tacet: nec preferendo se, sed conferendo, indicat quod de se hi qui sibi longe sunt impares discant, ut dum sponte inflectitur sapientia quae eminet, nequaquam se contra vires erigat scientia quae jacet. Quos bene mox ad aequalitatis sensum revocat, quia tumere valde quasi de singularitate magnitudinis pensat, cum subsequenter adjungs enim haec quae nostis ignorat? » Ac si dicat: Cum cunctis sint nota quae dicitis, de dictorum scientia singulariter cur tumetis? Quia igitur elationem arrogantium ad aequalitatis communionem revocans, perfecta correptione redarguit, ad doctrinae nunc sententias erumpit, ut amici ejus humiliati, prius discerent veritatis pondera, quam reverenter audirent. Seqmens, cum de bonis actibus aura humani favoris excipitur, ad gaudia exteriora derivatur, ut postponat quod intus appetit, et in hoc
Abbreviated transcription (Latin):
testate cet̾os transeat: cunctos rerũ mul¬
tiplicitate tͣnscendat: adũsantes cdñando
subiciat: obseq̃ntibꝰ nuirandꝰ ĩnotescat. ire
ad uotũ satisfaciat: benignũ se cũ laudat᷑
bstendat: quieqͥd gula appetit offerat:
ad hoc qd̃ uoluptas imꝑat. oꝑis expleti¬
spũales quiq indicio rectitudinis adũ¬
sant᷑. Nam qd̃ pecc̃ores uoluptatẽ esti¬
mant: boc uisti ꝓculdubio penã prita.¬

Expanded text:
testate caeteros transeat, cunctos rerum multestate caeteros transeat, cunctos rerum multiplicitate transcendat, adversantes dominando subjiciat, obsequentibus mirandus innotescat, irae ad votum satisfaciat, benignum se, cum laudatur, ostendat; quidquid gula appetit, offerat; ad hoc quod voluptas imperat, operis expletispiritales quique judicio rectitudinis aversantur. Nam quod peccatores voluptatem aestimant, hoc justi procul dubio poenam puta
Abbreviated transcription (Latin):
ralia que dui tractata denuer̃t. A qͥbꝰ
⁊ om̃e effrigiũ perit: qr eoꝵ malicia ab
aĩadũsione districti iudicis qͦ se ualeat oc¬
cultare ñ inuenit. Nã ñc iniqͥ cũ iͥstia
aliqͣ uel adũsa patiunt᷑. effugii latebras
inueniunt: qr ad noluptade̾ protinꝰ desi-¬
derioꝵ carnaliũ recurrt̃. Ne .n. pauꝑtas
cruciet: cdiuitiis aĩam cdemuleent. Ne
despectꝰ ꝓximoꝵ depͥmat: sese digniratibꝰ
exaltant. Si fastidio corpꝰ atteritur: ante
positis epulaꝵ diu̾sitatibꝰ nutrit᷑. Si quo
animꝰ mesticie ĩpulsu deicit᷑: mox ꝑ unter¬
posita iocoꝵ blandim̃ta relenat᷑. Tot gͦ
hic habent effugia: qͦt sͥ p̃parant delecta¬
mens amissis om̃ibꝰ se solũmodo ⁊ indicẽ
ospicit. Lẽ uoluptas subtrahit᷑. ⁊ uolup
tatis culpa seruatur: ⁊ repente miseripe¬
reundo discunt. q ꝑitura tenuer̃t. E tñ
quonsq corꝑalit̾ rguunt: querere noci¬
peccator dotis cogitõnibꝰ sperat. ñ rit po¬

Expanded text:
ta tenuerunt. A quibus et omne effugium perit, quia eorum malitia ab animadversione districti judicis quo se valeat occultare non invenit. Nam nunc iniqui cum tristitia aliqua, vel adversa patiuntur, effugii latebras inveniunt, quia ad voluptatem protinus desideriorum carnalium recurrunt. Ne enim 358 paupertas cruciet, divitiis animum demulcent. Ne despectus proximorum deprimat, sese dignitatibus exaltant. Si fastidio corpus apositis aepularum diversitatibus nutritur. Si quo animus mestitiae inpulsu deicitur, mox per interposita iocorum blandimenta relevatur. Tot ergo hic habent effugia, quot sibi praeparant delectamens, amissis omnibus, se solummodo et iudicem conspicit, tunc voluptas subtrahitur et voltatis culpa servatur, et repente miseri pereundo discunt quia peritura tenuerunt. Qui tamen quousque corporaliter vivunt quaerere nocipeccator totis cogitationibus sperat, nisi ut po
Abbreviated transcription (Latin):
sepe ꝯtingit. ut eũ ꝑ tumorẽ mens ĩ altũ
ducit᷑: in despectu om̃iũ ex sui acliirati¬
one subleuetur. In cogitõne ⁊ enĩ ꝓprii
fauores ornunt᷑: sibiq de singłaritate sa¬
pientie blaudit᷑. ipsa facuitas. Pensat ea
que audierit. ac uerba q̃ profert: ⁊ nu¬
rat᷑ sua ⁊ deridet aliena. Cui gͦ solũ se
saꝑe estunat: qͥd aliud ꝗͣ hanc eandem
secũ oriri sapĩam putat Nã ꝗͣ ad ẽẽ aliis
abnuit: soli sͥ hanc tͥbuens. ꝓfecto intra
temꝑa sue breuitatiꝰ claudit. Pensandũ
uͦ est. uir sc̃s qͣnta discretiõe utit᷑. ut
amicoꝵ suꝑbientiũ arrogantia cõpͥmat᷑:

Expanded text:
saepe contingit ut cum per tumorem mens in altum ducitur, in despectum omnium et sui admirationem sublevetur. In cogitatione etenim proprii favores oriuntur, sibique de singularitate sapientiae blanditur ipsa fatuitas. Pensat ea quae audierit, ac verba quae profert; et miratur sua, ridet aliena. Qui ergo solum se sapere aestimat, quid aliud quam hanc eamdem secum mori sapientiam putat? Nam quam adesse aliis abnuit, soli sibi hanc tribuens, profecto intra tempora suae brevitatis claudit. Pensandum vero est vir sanctus quanta discretione utitur, ut amicorum superbientium arrogantia comprimatur,
Abbreviated transcription (Latin):
dicet ei: ł qͥs ei dicere potest. cur ita facis:
qr ninirũ diuinũ iudiciũ nec adũsitare
nalet ĩminui. nec inqͥsitione cognosci. cũ
uel uͥtutes quas t̾ͥbuerat subtrahit: łhas
oĩo ñ adimens. uicioꝵ ꝯcuti ĩpugnatiõe
ꝑmitit. Sepe nãq in elatione oor attollit
cũ letis successibꝰ in uͥtute roborat᷑: s cdum
latentes motꝰ audacie in cogitõne ꝯctitor
ꝯspicit. se sͥ hominẽ ostendendo derelinqͥt:
ut eiꝰ mens derelicta qͥd sit inueniat. que
male in se secura gaudebat. Uñ cũ subitti
ꝯĩa ł in unũ coartari dicerent᷑: ptinꝰ addit᷑.¬

Expanded text:
dicet ei? vel, quis ei dicere potest cuquia nimirum divinum judicium nec adversitate valet imminui, nec inquisitione cognosci, cum vel virtutes quas tribuerat subtrahit, vel has omnino non adimens, vitiorum concuti impugnatione permittit. Saepe namque in elationem cor tollitur cum laetis successibus in virtute roboratur, sed dum latentes motus audaciae in cogitatione conditor conspicit, se sibi hominem ostendendo derelinquit, ut ejus mens derelicta quid sit inveniat, quae male in se secura gaudebat. Unde cum subverti omnia, vel in unum coarctari, dicerentur, protinus addit
Abbreviated transcription (Latin):
transeuntia sine defectu certau̾at: de mas¬
suris nimirũ gaudiis sine dubietate pre
Sepe nãq rebꝰ transituris occupati: pensare
neglimꝰ ꝑ qͣnta peccamꝰ. S si reducto ꝯsid̾a¬
tionis ocło a simi cordis t̾rene cogitõnis
narũ rerũ curã abicunt: ⁊ effofsis plene
cogitõnibꝰ. cũ nullo se reatu cruinis mor¬
deri dep̾hend̃t̃. uelut in stratu cordis ap̃se
securi reqͥescunt. Latere qͦ ab huiꝰ uite acti¬
bus appetunt᷑ semꝑ sua ꝯfid̾ant: ⁊ cũ loco
regimznis minzme ꝯstringunt᷑. iudicare
q̃ aliena sunt recusant. Defossi gͦ securi dor¬
miunt: qͥ dũ sua intima ingilant̾ pene¬
trant. a laboriosis se hꝰ mundi oneribus
sub qͥetis ocio occultant. Uñ ad huc sub

Expanded text:
transeuntia sine defectu certaverat, de mansuris nimirum gaudiis sine dubietate praeSaepe namque, rebus transitoriis occupati, pensare negligimus per quanta peccamus; sed si, reducto considerationis oculo, a sinu cordis terrenae cogitationis narum rerum curas abjiciunt, et, effossis plene cogitationibus, cum nullo se reatu criminis morderi deprehendunt, velut in strato cordis apud se securi requiescunt. Latere quoque ab hujus mundi actibus appetunt, semper sua considerant, et cum loro regiminis minime constringuntur, judicare quae aliena sunt recusant. Effossi ergo securi dormiunt, quia dum sua intima vigilanter penetrant, a laboriosis se hujus mundi oneribus sub quietis otio occultant. Unde et adhuc sub
Abbreviated transcription (Latin):
adctidit. Nunis ꝯfortatꝰ est principatꝰ eoꝵ.
Ac ne paucos ẽẽ crederemꝰ. quos ꝓfic̾e usꝙ
ad sũmã pante ꝑfectionis agnoscimꝰ: itico
acltrnx̃. Dimiumerabo eos. ⁊ suꝑ arenam
multiplicabunt᷑. Qͦt itaꝙ nc̃ ꝓ amore
u̾itatis sese libent̾ humiliant: tot tunc in
iudicis lampades choruscant. Dicatur gͥ
recte. Lampas ꝯtẽpta ap̃ cogitõnes diui¬
tũ. parata ad tempꝰ statutum: qr unuis¬
cuiꝰꝙ iusti aĩa uelut abiecta ꝯtemnitur.

Expanded text:
addidit: Nimis confortatus est principatus eorum. addidit: Nimis confortatus est principatus eorum. Ac ne paucos esse crederemus, quos proficere usque ad summa tantae perfectionis agnoscimus, illico adjunxit: 364 Dinumerabo eos, et super arenam multiplicabuntur. Quot itaque nunc pro amore veritatis sese libenter humiliant, tot tunc in judicio lampades coruscant. Dicatur igitur recte: Lampas contempta apud cogitationes divitum, parata ad tempus statutum, quia uniuscujusque justi anima velut abjec
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑ sedes duodec̃ĩ. iudicantes cduodecĩ
tribꝰ ifrł. Neq u. plusꝗͣ duodec̾i iudiceᷤᷤ
illa int̾mi ꝯsessus curia ñ habebit. Sed
nimirũ duodenario mim̾o quantitas
uniu̾sitatis expͥmit᷑: qr quisqͥs stimulo
diuini amoris excitatꝰ bic possessa re¬
liquerit. illic ꝓculdubio culm̃ iudicia¬
rie potestatis obtinebit: ut simul irde
tẽ cũ iudice ueniat. qͥ nc̃ ꝯsid̾atione in¬
dicii sese spontanea pauꝑtate castigat.
Hinc ẽ .il. qd̃ de scẽ eccłe sponso ꝑ salomo¬
nẽ dr. Nobilis in portis uir eiꝰ: quando
sedebit cũ senatoribꝰ terre. Hinc ysaias
aic. Dñs ad iuliciũ remet: cũ semori¬
bus ppłi sui. Hmc eosdẽ senatores u̾itas
ñ iam famulos s amicos cleñtiat dic̃s.
Niam dico uos seruos: s amicos meos.
Quos ningrũ psalmusta intriens. ait. Ai¬
chi ã nimis honorificati sc̃ amicitui ds
Quoꝵ dũ celsitudinẽ cordis aspiceret.¬
mundi glam qͣ calce calcarent: protiꝰ

Expanded text:
 sedes duodecim, judicantes duodecim tribus Israel. Neque enim plusquam duodecim judices illa interni consessus curia non habebit; sed nimirum duodenario numero quantitas universitatis exprimitur, quia quisquis stimulo divini amoris excitatus, hic possessa reliquerit, illic proculdubio culmen judiciariae potestatis obtinebit, ut simul tunc judex cum judice veniat, qui nunc consideratione judicii sese spontanea paupertate castigat. Hinc est enim quod de sanctae Ecclesiae Sponso per Salomonem dicitur: Nobilis in portis vir ejus, quando sederit cum seait: Dominus ad judicium veniet cum senioribus populi sui . Hinc eosdem seniores Veritas non jam famulos, sed amicos denuntiat, dicens: Non jam dicam vos servos, sed amicos meos . Quos nimirum Psalmista intuens, ait: Mihi autem nimis honorificati sunt amici tui, Deus . Quorum dum celsitudinemundi gloriam qua calce calcarent protinus
Abbreviated transcription (Latin):
noꝵ irita in ꝯsid̾atione sua ocłis nostris
uĩ ueritatis obicit: clarꝰ ad nos lucifeꝵ
mus: ruxta exteriora qͦ mala nil obstat
intelli. Sc̃i ieñ iiri qi sũma medullit
die est. obscuritas in nesꝑe: qr in p̃senti
uita felicitate attollit᷑: s adn̾sitatis tene¬
bris in fine deuiorat᷑. Itisto ã meridiamis
fulgor ad uesꝑm stirgit: qr qͣnta sͥ clari¬
tas maneat cũ iam occũbere ceꝑit agno¬
scit. Hinc nãq scriptũ ẽ. Tũti dm̃ bene
erit in extremis. Hinc ꝑ psalmistã cdicit᷑
Cũ ded̾it dilectis sius somnũ: bec ẽ here¬
mine positꝰ. cũ se ꝯsũptũ putau̾it. ut lu¬
cifer orit᷑: qi foris cadens. intꝰ innouatur:
⁊ qͦ magis exteriꝰ adu̾sa tołat. eo uberiꝰ
uirtutũ lumine interiꝰ choruscat: paulo
atcestante qͥ ait. S licet is qͥ foris est nr̃
hõ corrũpitur: tñ is qͥ untꝰ est renonat᷑
de die in diẽ. H .i. qd̾ in p̃senti ẽ mom̃

Expanded text:
 vita in consideratione sua oculis nostris vim veritatis objicit, clarus ad nos lucifer mus, juxta exteriora quoque mala nil obstat intelligi. Sancti etenim viri quia summa medullitus die est obscuritas in vespere, quia in praesenti vita felicitate attollitur, sed adversitatis tenebris in fine devoratur. Justo autem meridianus fulgor ad vesperum surgit, quia quanta sibi claritas maneat cum jam occumbere coeperit agnoscit. Hinc namque scriptum est: Timenti Deum bene erit in extremis . Hinc per Psalmistam dicitur: Cum dederit dilectis suis somnum, haec est haeremine positus, cum se consumptum putaverit, ut Lucifer oritur, qui foris cadens, intus innovatur, et quo magis exterius adversa tolerat, eo verius virtutum lumine interius coruscat, Paulo attestante, qui ait: « Sed licet is qui foris est, noster homo corrumpatur, tamen is qui intus est renovatur de die
Abbreviated transcription (Latin):
ciendo subrungeret: dicens. Eꝑ tolerando
succrescere nicia ꝯspicit: iudicando dona
ꝯfundit. Rectus uͭ in descriptione orddo
sernat᷑: cũ priꝰ nosci uanitas. ⁊ pꝰ ꝯsid̾ari
iiqͥta ꝑhibet᷑. Oĩ quippe mniquitas
solet. Nlana nãꝙ agimꝰ: quotiens tran¬
sitoria cogitamꝰ. Unde ⁊ euanescere dicit᷑.
qdͣ repente ab intuentiũ ocłis aufert᷑. Hĩc
recte ⁊̃ iniqͥtas appellat᷑: qi ⁊ si depena ẽ
culpe qd̾ cdeficit: ñ tñ hocipsũ culpa ẽ qd̾

Expanded text:
ciendo subjungeret, dicens: Quia tolerando succrescere vitia conspicit, judicando dona confundit. Rectus vero in descriptione ordo servatur, cum prius nosci vanitas, et post considerari iniquitas perhibetur. Omnis quippe iniquitas, solet. Vana namque agimus quoties transitoria cogitamus. Unde et evanescere dicitur quod repente ab intuentium oculis aufertur. Hinc recte etiam iniquitas appellatur, quia etsi de poena est culpae quod deficit, n
Abbreviated transcription (Latin):
Q defossus securꝰ dormies. Sicui .n. mał
p̃sens securitas laborẽ: ita bonis presens
labor ꝑpetuã securitatẽ parit. Unde ⁊ de¬
fossũ se securũ dormire posse iã nou̾at: qͥ
dicebat. Ego it. iã delibor: ⁊ tempꝰ mee
resolutionis iustat. Bonũ certam̃ c̃taui.

Expanded text:
t defossus securus dormies. - Sicut enim malis praesens securitas laborem, ita bonis praesens labor perpetuam securitatem parit. Defossum se securum dormire posse jam noverat, qui dicebat: « Ego enim jam delibor, et tempus resolutionis meae instat. Bonum certamen certavi
Abbreviated transcription (Latin):
nũ ꝑtulit : qi ⁊ illuminatũ securitas ererit
fides in m̃te iã uigeat: s tñ ex parte aliqͣn¬
tula in dubietate ꝯtabescat: quatiiꝰ ⁊ cer¬
ta se a insibilibꝰ eleuet: & ex quibꝰcdã sese in¬
certa ꝑturbet. Nã plerũq ad eĩna appe¬
tenda se erigit: ⁊ subortis cogitatiomim
stumilis agitata. Sͥmetipsi ꝯtradicit. In¬
unũ gͥ terra mareq coartat᷑. cũ unã ean¬
dẽq mentẽ ⁊ certitudo solide fidei roborat:
⁊ tñ ex aliqͣntula mutabilitate ꝑfictie au¬
ra dubietatis u̾sat. An ñ in suo pectore
coartari terrã mareq cognou̾at. qui⁊
ꝑ fidẽ sꝑans. ⁊ ꝑ infidelitatẽ fluctuans
dicebat᷑: credo dñe. adinna incredulitatẽ
meãͦ Qd itaq ẽ. qd̃ se ⁊ cred̾e asserit. et
adiuuari in se incredulitatẽ querit. nͥ qd̃
coartari in siuus cogitõnibꝰ terrã cũ mari
dep̃hend̾at: qͥ ⁊ exorare certꝰ iam ꝑ fidem

Expanded text:
num pertulit, quia et illuminum pertulit, quia et illumifides in mente jam vigeat, sed tamen ex parte aliquantula in dubietate contabescat; quatenus et certa se a visibilibus elevet, et ex quibusdam sese incerta perturbet. Nam plerumque ad aeterna appetenda se erigit, et subortis cogitationum stimulis agitata, sunum ergo terra mareque coarctatur cum unam eamdemque mentem, et certitudo solidae fidei roborat, et tamen ex aliquantula 348 mutabilitate perfidiae aura dubietatis versat. An non in suo pectore coarctari terram mareque cognoverat, qui et per fidem sperans, et per infidelitatem fluctuans, dicebat: Credo, Domine, adjuva incredulitatem meam ? Quid itaque est, quod et se credere asserit, et adjuvari in se incredulitatem quaerit, nisi quod coarctari in suis cogitationibus terram cum mari deprehenderat, qui et exorare certus jam per fidem
Abbreviated transcription (Latin):
q mentẽ ⁊ subleuatio ꝯtẽplationis illu¬
minat. ⁊ importuntas tẽptõnis obscu¬
rat: ut ⁊ uideat intendendo qd̾ appetat.
⁊ succũbendo in cogitõne toleret quod
erubescat. De celo quippe lux oritur:
infernus ã tenebris possidet᷑. In unũgͦ
lo tenebras occulte tẽptationis portat.
Certe iã paulus tercii celi culm̃ ascend̾at
iam paradysi secreta cognou̾at: ⁊ tam̃
adhuc carnis bella tolerans gemebat
dicens. Uideo aliã legẽ in mẽbris meis
repugnantẽ legim̃tis mee: ⁊ captinũ
me ducentẽ in legẽ peccĩ que ẽ in m̃bris
meis. Qͥd gͦ in huiꝰ tanti p̃dicatoris pec¬
tore. nͥ celũ ds̃ infermĩq coartanerat:
qͥ ⁊ iusionis intime iã lum̃ acceꝑat. ⁊ tñ
adhuc tenebras de carne tołabat. Suꝑ
se uid̾at qd̾ letus appet̾et: in se cernebat
qd metuienꝰ cdoleret. Iam celestis patrie
lux irradiat̾iat: adhuc tẽptationis obscu¬
ritas auimiũ ꝯfundebat. Cũ celo gͦ infer¬

Expanded text:
que mentem et sublevatio contemplationis illuminat, et importunitas tentationis obscurat; ut et videat intendendo quod appetat, et succumbendo in cogitatione toleret quod erubescat. De coelo quippe lux oritur, infernus autem tenebris possidetur. In unum elo tenebras occultae tentationis portat. Certe jam Paulus tertii coeli culmen ascenderat, jam paradisi secreta cognoverat, et tamen adhuc carnis bella tolerans gemebat, dicens: Video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae, et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis . Quid ergo in hujus tanti praedicatoris pectore nisi coelum Deus infernumque coarctaverat, qui et visionis intimae jam lumen acceperat, et tamen adhuc tenebras de carne tolerabat? Super se viderat quod laetus appeteret, in se cernebat quod metuens doleret. Jam coelestis patriae lux irradiaverat, sed adhuc tentationis obscuritas animum confundebat. Cum coelo ergo infer
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sentẽ głam querit: ꝓfecto despectum
tiut. Q semꝑ ad lucra inhiat: sẽꝑ uidel
dãna formidat. Cuiꝰ N. ꝑceptione reficit᷑:
eiꝰ rei ꝓculubio ⁊ amissione sauciat᷑: ⁊¬
quo obligat᷑ mutabilibꝰ ac ꝑituris inħet:
eo longe in infanis ab arce securitatis
iacet. At ꝯtra quisqͥs in solo et̾nitatis
desidĩo figit᷑: nec ꝓsꝑitare attollit᷑. nec
adu̾sitate quassatur. Dũ nl habetur in

Expanded text:
sentem gloriam quaerit, profecto despectum metuit. Qui semper ad lucra inhiat, semper videlicet damna formidat. Cujus enim perceptione reficitur, ejus rei procul dubio et amissione sauciatur; et quo obligatus mutabilibus ac perituris inhaeret, eo longe in infimis ab arce securitatis jacet. At contra quisquis in solo aeternitatis desiderio figitur, nec prosperitate attollitur, nec adversit
Abbreviated transcription (Latin):
situdinẽ ñ solũ nram intelligentiã. s ã
uota suꝑando. & ꝓfunditatẽ suã exibet.
occuitos ⁊ illicitos cogitationũ morus
districte iudicando. S eiꝰ celsitudo ⁊ ꝓ¬
funcditas. ꝗͣ sint inuestigabiles nullus
agnoscit. nͥ qui ł ꝯtẽplacione ad sũma
puehi. Poccultis motibꝰ resistens tẽptatio¬
nũ cepit importunitate turbari. Unde ⁊
beato iob dt̃. Excelsior celo ẽ. ⁊ qͥd faciesͤ
Pfundior inferno:. & im̃ cognosces.. Acsi ei
apte despecto diceret᷑. Profunditatẽ eius
atꝙ excellentiã qͣndo tu sufficiꝰ cognosc̃e

Expanded text:
situdinem, non solum nostram intelligentiam, sed etiam vota superando, et profunditatem suam exhibet, occultos et illicitos cogitationum motus districte judicando. Sed ejus celsitudo et profunditas quam sit investigabilis nullus agnoscit, nisi qui vel contemplatione ad summa provehi, vel, occultis motibus resistens, tentationum coeperit importunitate turbari. Unde et beato Job dicitur: Excelsior coelo est, et quid facies? profundior inferno, et unde cognosces? Ac si ei aperto despectu diceretur: Profunditatem ejus 347 atque excellentiam quando tu cognosce
Abbreviated transcription (Latin):
t̾rene sollicctudinuis in ꝓfundis mersit.
Et in p̃ce facies munda ñ ostencdit᷑: q
cogitõnis insime luto maculat᷑. Hnũꝗͣ¬
uͦ cor a cunctis curis excutimꝰ: ⁊ ulicitis
qr nos culpas rariꝰ cõmitrimꝰ. aliena pi¬
grius delicta relaxaniꝰ: ⁊ quo peccare
nr animꝰ sollicitiꝰ metuit: eo districtiꝰ hoc
qd̃ in se ab alio delinquit᷑ abhorrescit
Uñ fit ut eo inueniat᷑ qͥsq tardꝰ ad ueniã
quo ꝑficiendo fc̃s ẽ cautus ad culpã: ⁊ qͦ
ipse exced̾e in alterũ metuit. hoc qd̾ ĩ se
excedit᷑ punixi duriꝰ exqͥrit. S qͣd hac do¬
loris macła reperiri deteriꝰ potest᷑ que ĩ
ꝯspectu iudicis caritatẽ ñ inquinat. s
necat  Uitã qͥppe aĩe quelib culpa pol¬
luit: seruatꝰ uͦ ꝯtra prinrũ dolor occidit.
Menti nãq ut glacliꝰ figit᷑: ⁊ inucͦue illiꝰ
ipsa iuscerũ occulta ꝑforant᷑. Qͥ scilicet
a transfixo corde si pͥus ñ educit᷑. mehil

Expanded text:
terrenae sollicitudinis in profundum mersit; terrenae sollicitudinis in profundum mersit; et in prece facies munda non ostenditur, quia cogitationis infimae luto maculatu cor a cunctis excutimus, et illicitis en quia culpas rarius committimus, aliena pigrius delicta laxamus, et quo peccare noster animus sollicitius metuit, eo districtius hoc quod in se ab alio delinquitur abhorrescit. Unde fit ut eo inveniatur quisque tardus ad veniam, quo proficiendo factus est cautus ad culpam. Sed ipse excedere in alterum metuit, hoc quod in se exceditur punire durius exquirit. Sed quid hac doloris macula reperiri deterius potest, quae in conspectu judicis charitatem non inquinat, sed necat? Vitam quippe animae quaelibet culpa polluit, servatus vero contra proximum dolor occidit. Menti namque ut gladius figitur, et mucrone illius ipsa viscerum occulta perforantur. Qui scilicet a transfixo corde, si prius non educitur, nihil
Abbreviated transcription (Latin):
dicto uir sapiens nequaꝗͣ nos ꝓhib sepe
ueniã petẽ: s culpas it̃are. Acsi aꝑte dicat.
Cũ male gesta defleneris: nequaꝗͣ rursus
facias qd̾ in p̃cibꝰ iterũ plangas. Ut gͦ
rationis semꝑ tẽpora deb sollicite ꝯspici
qͥcqͥd potest in orõne repbari. Taiẽꝙ se
mens ⁊ cũ ab orõne cessat exhib̾e festinet.
qualis apparere rudici in ipso orationis
tpr̃e exoptat. Sepe nãꝙ ĩmunda quedã
uł illicita in aĩo uertimus. qͦtiens a p̃cibꝰ
uacamꝰ: s cũ se mens ad studia oratiõis
ererit. eaꝵ rerũ imagines reu̾berata ꝑa¬
tit᷑. quibꝰ libent̾ priꝰ ociosa p̃mebat᷑. Et
qͣsi iã faciẽ aĩa ad dm̃ leuare ñ sufficit:
qr in se nimirũ inqͥnata m̃te maculas
pollute cogitõnis erubescit. Sepe curiᷤ
mundi libent̃ occupam᷑: cũq post hec
studio orõnis intendimꝰ. nequaquã se
mens ad celestia erigit. q pondꝰ hauc

Expanded text:
dicto vir sapiens nequaquam nos prohibet saepe dicto vir sapiens nequaquam nos prohibet saepe veniam petere, sed culpas iterare. Ac si aperte dicat: Cum male gesta defleveris, nequaquam rursus facias, quod in precibus iterum plangas. 29. rationis semper tempora debet sollicite conspici quidquid potest in oratione reprobari; talemque se mens et cum ab oratione cessat exhibere festinet, qualis apparere judici in ipso orationis tempore exoptat. Saepe namque immunda quaedam vel illicita in animo versamus, quoties a precibus vacamus. Sed cum se mens ad studia orationis erexerit, earum rerum imagines reverberata patitur, quibus libenter prius otiosa premebatur; et quasi jam faciem anima ad Deum levare non sufficit, quia in se nimirum inquinata mente maculas pollutae cogitationis erubescit. Saepe curis mundi libenter occupamur. Cumque post haec studio orationis intendimus, nequaquam se mens ad coelestia erigit, quia pondus hanc
Abbreviated transcription (Latin):
quid petierimiꝰ ab eo accipiemꝰ. Hinc sa¬
lomon ait. Q au̾̃tit aurẽ sũa ne au¬
diat legẽ: oratio eiꝰ erit execrabił. Cor
qͥrpe nos in petitiõe rep̃hendit: cũ re¬
sistere se p̃ceptis eiꝰ quẽ postulat meniznit
Q oratio fit execrabilis. cũ a censura aũ¬
titur legis: qr dignũ ꝓfecto ẽ ut ab eiꝰ be¬
neficiis sit quisq ext̾raneꝰ. enuꝰ minirum
nussionibꝰ ñ uult ẽẽ subiectꝰ. Qua inre hoc
est salubre remediũ. ut cũ se mens ex me¬
moria culpe rep̃hendit. hoc pͥus in ora¬
dione defleat qd̃ errauit: qͣtinꝰ erroris
macła cũ fletibꝰ tergit᷑. in petitione sua
cordis facies ab autore munda iudeat᷑.¬
S curandũ nimis ẽ. ne ad hoc rursus
pruat. qd̾̃ se mundasse flecibꝰ exultat᷑. ne
dũ deplorara ttm culpa cõmutit᷑ in ꝯspe¬
ctu uidicis iusti. ipsa etiã lam̃ta leuigens.¬
Sollert̾ quippe debemꝰ menimisse qd̃ dr̃.
Ne ueres uerbũ in orõne tua. Qno itidel

Expanded text:
ipiemus . Hinc Salomon ait: Qui avertit aurem suam, ne audiat legem, oratio ejus erit exsecrabilis . Cor quippe nos in petitione reprehendit, cum resistere se praeceptis ejus quem postulat meminit, et oratio fit exsecrabilis, cum a censura avertitur legis, quia dignum profecto est ut ab ejus beneficiis sit quisque extraneus cujus nimirum jussionibus non vult esse subjectus. Qua in re hoc est salubre remedium, ut cum se mens ex memoria culpae reptione defleat quod erravit; quatinus erroris macula cum fletibus tergitur, in petitione sua cordis facies ab Auctore munda videatur. Curandum est etiam, ne ad hoc rursus proruat, quod se mundasse fletibus exultat; ne dum plorata iterum culpa committitur, in conspectu iusti Iudicis ipsa etiam lamenta levienSolerter quippe debemus meminisse quod dicitur: Ne iteres verbum in oratione tua . Quo videlicet
Abbreviated transcription (Latin):
quanto ⁊ carius claustra tͣnsgrediens su¬
per semetipsã ire conat᷑. Illa ꝑ plana se
dirigit: ⁊ iecirco pedẽ oꝑis robustiꝰ figit.
Hec ã quo suꝑ se alta appetit: ad se citiꝰ
fessa descendit. Qd̃ bene ac breuit ieze¬
chiel insinuat: cũ eoꝵ q̃ uid̾at motꝰ aĩa¬
liũ narrat dic̃s. Non reu̾tebant᷑ cũ in¬
cederent. Ac paulopost subicit acdinn

Expanded text:
quanto et carnis claustra transgrediens, suquanto et carnis claustra transgrediens, super semetipsam ire conatur. Illa per plana se dirigit, et idcirco pedem operis robustius figit; haec autem quo super se alta appetit, ad se citius fessa descendit. Quod bene ac breviter Ezechiel insinuat, cum eorum quae viderat motus animalium narrat, dicens: Non revertebantur cum incederent. Et paulo post subjic
Abbreviated transcription (Latin):
mãcula faciẽ leuamꝰ. cũ nec uos ꝓhibita
mala cõnittimꝰ: nec ea q̃ in nob̃ com¬
missa sunt ex ꝓprio zelo retinemꝰ. Gra¬
uii nãq mens nr̃a orõnis sue tempore
ꝯfusione depͥmit᷑: si hanc aut sua aclhͤ
oꝑatio inqͥnat: aut aliene malicie ser¬
uatus dolor accusat. Que duo qͥsq dũ
t̾serit. ad ea q̃ subnixa st̃ ꝓtuꝰ lib̾ exurg̃.
⁊ eris stabilis ⁊ ñ timebis: qr nimirum
bonis actibꝰ solidiꝰ stat. Timorẽ quippe
suꝑat. qui stabilitatẽ seruat: qr dũ solli¬
citus studet ꝑagere qd̃ mansuere ꝯditor
imꝑat: securus cogitat etiã qd̾ t̾ribilit̃
utentat. Sciendũ p̃terea ẽ. qm ñnulla
bona st̃ ad q̃ indefessi ꝑsistimꝰ: & rursũ
ñnilla st̃ a quibꝰ ꝯtimie leficientes la¬
bimur: atq ad hec magnis conatibꝰ ꝑ
ꝯtẽplatiua ã infirmitatis sue pond̾e
uicta lassat᷑. Illa quippe tanto firmius
durat: qͣnto ad uicinia se erga utilitatẽ
pximi dilatat. Hec santo celeriꝰ labit᷑:

Expanded text:
ula faciem levamus, cum nec nos prohibita mala committimus, nec ea quae in nos commissa sunt ex proprio zelo retinemus. Gravi namque mens nostra orationis suae tempore confusione deprimitur, si hanc aut sua adhuc operatio inquinat, aut alienae malitiae servatus dolor accusat. Quae duo quisque dum terserit, ad ea quae subnexa sunt protinus liber exsurgit. Et eris stabilis, et non timebibonis actibus solidius stat. Timorem quippe superat, qui stabilitatem servat, quia dum sollicitus studet peragere quod mansuete conditor imperat, securus cogitat etiam quod terribiliter eatur. --Sciendum praeterea est quod nonnulla bona sunt ad quae indefessi persistimus, et rursum nonnulla sunt a quibus continue deficientes labimur, atque ad haec magnis conatibus pcontemplativa autem infirmitatis suae pondere victa lassatur. Illa quippe tanto firmius durat, quanto ad vicina se erga utilitatem proximi dilatat; haec tanto celerius labitur,
Abbreviated transcription (Latin):
tore nr̃o diligam᷑. Quã scił faciẽ leuare
est ad dm̃: aminũ ꝑstuclia or̃onis arcol¬
lere. S elenatã faciẽ macula inquinat.
suntendentẽ m̃tẽ. reatus sui ꝯscientia
accusat: qr ab spei fiducia ꝓtinꝰ frangit᷑
siuitenta p̃cibꝰ nȩcdũ deuicte culpe me¬

Expanded text:
iligamur. Quam scilicet faciem levare est in Deo animum per studia orationis attollere. Sed elevatam faciem macula inquinat, si intendentem mentem reatus sui conscientia accusat. Quae ab spei fiducia protinus frangitur, si intenta precibus necdum devictae culpae me
Abbreviated transcription (Latin):
lnt: s sunt ñnulla cogitõnis acumina
q̃ er oꝑatione naserutur. Nã sicut ab a¬
nimo opus siunit᷑: ita rursus ab opere
ris exordia capiens. imꝑat bona q̃ fiant.
s postꝗͣfieri imꝑata ceꝑint. ipsis suis er̃¬
citata actionibꝰ discit. cũ imꝑare bona ĩ¬
choauerat. quantũ nimnꝰ udebat. foris gͥ
ager ercolit᷑. ut domiꝰ postmodũ ꝯstruat:

Expanded text:
unt, sed sunt nonnulla cogitationis acumina unt, sed sunt nonnulla cogitationis acumina quae ex operatione nascuntur. Nam sicut ab anima opus sumitur, ita rursus ab opere ris exordia capiens imperat bona quae fiant; sed postquam fieri imperata coeperint, ipsis suis exercitata actionibus discit, cum imperare bona inchoaverat, quantum minus videbat. Foris ergo ager excolitur, ut domus post
Abbreviated transcription (Latin):
ñ uidem᷑. Sophar itaq q uiri iusti ami
cus ẽ. nouit qd̾ dicat: s q iustũ increpat.
hereticoꝵ teneus speciẽ ꝓferre recte etiã q̃
nouit ignorat. S nos calcantes hoc qd̃
ab eo tumide dr᷑: pensemꝰ eiꝰ uerba quam
uera sint si recte dicerent᷑. Pxiꝰ i. a manu
iniqͥtatẽ subtrahi. ⁊ pꝰ a tab̾nacłõ admon
inusticiã abscidi:qr quisqͥs iã praua ase
oꝑa exteriꝰ resecat: necẽe ꝓfecto ẽ. ut ad se¬
metip̃m̃ rediens sollert̃ sese in m̃tis irten¬
tione discernat: ne culpa qͣ iã in actione
ñ habet. adhuc in cogitõne ꝑduret. Uñ
edifioes domũ tuã. Qͥd nãq ẽ p̃parato
oꝑe agrũ diligent̾ ẽxero̾e: nsi euulsis
iniqͥtatis sentibꝰ. aclionẽ nr̃am ad frugẽ
reibutionis excolere: E qͥd est pꝰ agri erer¬
citiũ ad edificiũ domꝰ reclire: ñͥ qd̃ ple¬
rũq ex bonis oꝑibꝰ cuscimꝰ. quantã iute
mundiciã ⁊ in cogitõne ꝯstruamꝰ: Peue
cuncta nãꝙ oꝑabona ex cogitõne prode¬

Expanded text:
har itaque, quia justi viri amicus est, novit quod dicat; sed quia justum increpat, haereticorum tenens speciem, proferre recte etiam quae novit ignorat. Sed nos calcantes hoc, quod ab eo tumide dicitur, pensemus ejus verba quam vera sint, si recte dicerentur. Prius enim a manu iniquitatem subtrahi, et post a tabernaculo admonet injustitiam abscidi, quia quisquis jam prava a se opera exterius resecat, necesse profecto est ut, ad semetipsum rediens, solerter sese in mentis intentione discernat; ne culpa, quam jam in actione non habet, adhuc in cogitatione perduret. Unde aedifices domum tuam. Quid est praeparato opere agrum diligenter exercere, nisi evulsis iniquitatis sentibus, actionem nostram ad frugem retributionis excolere? Et quid est post agri exercitium ad aedificium domus redire, nisi quod plerumque ex bonis operibus discimus quantam vitae munditiam in cogitatione construamus . Pene cuncta bona ex cogitatione prode
Abbreviated transcription (Latin):
tua. Bolor qͥipe ut diximus flagelli tẽ¬
perat᷑. cũ culpa cognoscit᷑: q ⁊ tanto qͥsq
patientiꝰ ferram̃tũ medici tołat. quanto
putridũ ospicit ẽẽ qd̃ secat. Qͥgͥ multi¬
plicitatẽ legis intelligit. cuncta q̃ patit᷑
quã sint minora ꝑpendit: qr ꝑ hoc quod
culpe pondꝰ agnosut᷑. afflictionis pena
na miqͥtate ñ fuerit: qd̃ sophar uirũ iustũ
usꝙ ad obicctionẽ iniqͥtatis increpauit.
Nñ ⁊ eoꝵ audaciã ueritas iuste redargri¬
it. s benigne ad gr̃am reducit: q apud
misericordẽ iudicem nequaꝗͣ sine uenia
culpa relinquit᷑. cũ ꝑ fernorẽ zeli ex eiꝰ
amore peccat᷑. Sepe nãq magnis hoc doc¬
toribꝰ mirandisq ꝯtingit. ut quo alta ca¬
ritate feruent. modũ correptionis eragge¬
rent: & lingria aliqͥd qd̃ ñ debet dicat. qr
m̃tẽ dilectio qͣntũ deb inflãmat: s ũbũ
plate ꝯtumelie tanto citiꝰ parcit᷑. quanto
⁊ ex qua ꝑdeat radice pensat᷑. Uñ bene ꝑ

Expanded text:
um. --Dolor quippe, ut diximus, flagelli temperatur cum culpa cognoscitur, quia et tanto quisque patientius ferramentum medici tolerat, quanto putridum conspicit esse quod secat. Qui igitur multiplicitatem legis intelligit, cuncta quae patitur quam sint minora perpendit, quia per hoc quod culpae pondus agnoscitur, afflictionis poena t quod Sophar virum justum usque ad objectionem iniquitatis increpavit. nde et eorum audaciam Veritas juste redarguit, sed benigne ad gratiam reducit; quia apud misericordem judicem nequaquam sine venia culpa relinquitur, cum per fervorem zeli ex ejus amore peccatur. Saepe namque magnis hoc doctoribus mirandisque contingit, ut quo alta charitate fervent, 344 modum correptionis exaggerent, et lingua aliquid quod non debet dicat, quia mentem dilectio quantum debet inflammat. Sed verbum prolatae contumeliae tanto citius parcitur, quanto et ex qua radice prodeat pensatur. Unde bene per
Abbreviated transcription (Latin):
donrũ fid̃ĩ adductꝰ: rectoris sui calcaribꝰ
punctꝰ audiebat. Durũ est tͥ ꝯtra stumi¬
lũ calcitrare. Restat gͦ ut si eẽ iã sumi¬
les pullo onagri nolumꝰ. in cunctis q̃
appetimꝰ. nutũ priꝰ intime dispensati¬
onis exqͥramꝰ: ut mens nr̃a ui õe q̃
nitit᷑. suꝑni regis loro teneat᷑: ⁊ mñ ma¬
gis uota sua ad uitã impleat. uñ uite
sue studia ⁊ ꝯtra ꝓpriã uoluntatẽ calcat.
Multa sophar fortia ꝑtulit: s qd̃ mehori
se loquat᷑ uescit. Uñ adhuc iuicrepando

Expanded text:
domum fidei deductus, rectoris sui calcaribus domum fidei deductus, rectoris sui calcaribus punctus, audiebat: Durum est tibi contra stimulum calcitrare . Restat ergo ut si esse jam similes pullo onagri nolumus, in cunctis quae appetimus nutum prius intimae dispensationis exquiramus, ut mens nostra in omne quod nititur, superni regiminis loro teneatur; et inde magis vota sua ad vitam impleat, unde vitae suae studia et contra propriam voluntatem calcat. Multa Sophar fortia protulit, sed quod meliori se haec loquitur nescit. Unde adhuc increpando