comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sunt. Que gͦ nũc sponte ligant᷑ inuitio: tũc in suppliciõ. li¬
gantur inuite. Bene aũt d̃: qd̃ in exteriores tenebras ꝓitiat᷑
Interiores quippe tenebras dicimꝰ cetitatem cordis: extiores
uero tenebras: et̾nã noctem dãpnationis. Tunc gͦ dãpnatus
quisq ñ in interiores s in exteriores tenebras mittitur ⁊ quia
illit inuitus ꝓicitur in noctẽ dampnationis: qui hic spon¬
te cecidit incecitatẽ cordis. Ubi fletus quoq ⁊ stridor deutiũ
ẽẽ ꝑhibet᷑ ut illic dentes strideant. qui hic de edacitate gaude¬
bant: illit oculi defsant. qui hic ꝑ illicitas cõcupiscentias u̾sa¬
bant᷑⁊ quatinus singła queq m̃bra supplicio subiaceant. que
hic singłis quibq uitiis subiecta seruiebant. S repulso uno
in quo udelicet om̃e maloꝵ corpus expͥmit᷑: generalis ꝓtimus
sententia subinfertur. qua d̃. Multi aũt sunt uocati: pauti uͦ¬

Expanded text:
sunt. Qui ergo nunc sponte ligantur in vitio, tunc in supplicio lisunt. Qui ergo nunc sponte ligantur in vitio, tunc in supplicio ligantur invite. Bene autem dicitur quod in exteriores tenebras projiciatur. Interiores quippe tenebras dicimus caecitatem cordis, exteriores vero tenebras aeternam noctem damnationis. Tunc ergo damnatus quisque non in interiores sed in exteriores tenebras mittitur, quia illic invitus projicitur in noctem damnationis, qui hic sponte cecidit in caecitatem cordis. Ubi fletus quoque et stridor dentium esse perhibetur, ut illic dentes strideant, qui hic de edacitate gaudebant; illic oculi defleant, qui hic per illicitas concupiscentias versabantur; quatenus singula quaeque membra supplicio subjaceant quae hic singulis quibusque vitiis subjecta serviebant. 14. Sed repulso uno, in quo videlicet omne malorum corpus exprimitur, generalis protinus sententia subinfertur, qua dicitur: Mult
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓtinus iratus dicit. Amice: quomͦ huc intrasti. nõ habens
mice. Amice ꝑfidem: ⁊ nõ amice ꝑ oꝑationẽ. At ille obmutuit
Quia qd̾ dici sine gemitu nõ potest: in illa districtione ulti¬
me increpationis. om̃e argum̃tũ cessat excusatõis. Quippe
quia ille foras increpat: qui testis conscientie intus animũ
acensat. S int̾ hec sciendũ est. quia quisqͥs hauc uestẽ uirtu¬
tis habet ⁊ ad pii regis ingressum desꝑare de uenia nõ debet:
quia ip̃e quoq sp̃e nobis ꝑ psalmistam tribuens dicit. In ꝑ¬
fectum meũ uiderunt oculi tui: ⁊ in libro tuo om̃s scribentur
S quia pauta hec in consolatione habentis ⁊ infirmantis
mͦ a prauis oꝑib ligari noluerunt ꝑ meliorationẽ uite. Uel
certe tunc ligat pena: quos mͦ abonis oꝑib ligauit culpa.
Bedes enim qui uisitare egrũ negligunt ⁊ manus que nichil
indigentib tribuunt: abono opere iam ex uoluntate ligate

Expanded text:
protinus iratus dicit: Amice, quomodo huc intrasti non habens protinus iratus dicit: Amice, quomodo huc intrasti non habens mice; amice per fidem, sed non amice per operationem. At ille obmutuit, quia, quod dici sine gemitu non potest, in illa districtione ultimae increpationis omne argumentum cessat excusationis, quippe quia ille foris increpat, qui testis conscientiae intus animum accusat. Sed inter haec sciendum est quia quisquis hanc vestem virtutis quia ipse quoque spem nobis per Psalmistam, tribuens, dicit: Imperfectum meum viderunt oculi tui, et in libro tuo omnes scribentur . Sed quia pauca haec in consolatione habentis et infirmantis modo a pravis operibus ligari noluerunt per meliorationem vitae. Vel certe tunc ligat poena, quos modo a bonis operibus ligavit culpa. Pedes enim qui visitare aegrum negligunt, manus quae nihil indigentibus tribuunt a bono opere jam ex voluntate ligatae
Abbreviated transcription (Latin):
multis ad exhibendũ difficilia ⁊ s tam̃ ista est uestis nupti¬
alis. Quisqͥs hanc recumbens in nuptiis nõ habet: lam sol¬
ditus metuat. ing̾diente rege quando mittat᷑ foras. Ecce enũ
dr. Intrauit rex ad nuptias. ut uideret discumbentes: ⁊ uidit
ibi hominẽ nõ uestitũ ueste nuptiali. Nos sumꝰ fr̃s kiñi. qͥ
qui scripture sacre epulis pascimur: qui coniunctã deo eccł̃iã
esse gaudemus. Consid̾ate rogo. si cum nuptiali ueste ad has
nuptias uenistis: cogitationes uras sollicita in quistione
discutite: de reb singłis corda ur̃a trutinate ⁊ si iam contͣ
nullũ odiũ habetis: si contra felicitatem alienã nulla uos
iuidie face succenditis: si ꝑ occultam maliciã nemini noce¬
re festinatis. Ecce rex ad nuptias ingreditur. ⁊ cordis nr̃i ha¬
bitũ contẽplat᷑ atq ei quem caritate uestitũ nõ inuenit:

Expanded text:
multis ad exhibendum difficilia, sed tamen ista est vestis nuptimultis ad exhibendum difficilia, sed tamen ista est vestis nuptialis. Quisquis autem hanc recumbens in nuptiis non habet, jam sollicitus metuat, ingrediente rege, quando mittatur foras. Ecce enim dicitur: Intravit rex ad nuptias ut videret discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali. Nos sumus, fratres chariqui Scripturae sacrae epulis pascimur, qui conjunctam Deo Ecclesiam esse gaudemus. Considerate, rogo, si cum nuptiali veste ad has nuptias venistis, 1641 cogitationes vestras sollicita inquisitione discutite. De rebus singulis corda vestra trutinate, si jam contra nullum odium habetis, si contra felicitatem alienam nulla vos invidiae face succenditis, si per occultam malitiam nemini nocere festinatis. 12. Ecce rex ad nuptias ingreditur, et cordis nostri habitum contemplatur, atque ei quem charitate vestitum non invenit,
Abbreviated transcription (Latin):
dicens. Que uultis ut faciant uobis homines: ⁊ uos eatẽ
facite illis. Si enim ⁊ quod impendi nobis recte uolumꝰ alii
deuitamꝰ: caritatis iura illesa seruamꝰ. S nemo cũ quẽ¬
piam diligit. habere se ꝓtinus caritatẽ putet: nisi priꝰ
ip̃am ium sue dilectionis examinet. Nam siquis quẽli
bet amat s ꝓpt̾ dm̃ nõ amat: caritatẽ nõ habet. s habe se
putat. Caritas aũt uera est: cũ ⁊ in deo diligit amicus ⁊⁊t
ꝓpt̾ dm̃ diligit᷑ inimicus. Ille enĩ ꝓpt̾ dm̃ diligit eos quos¬
diligit: qui iam ⁊ eos diligere aquib nõ diligit᷑ scit. ꝓbari
qũ caritas: ꝑ solam odii adu̾sitatem solet. unde ⁊ ꝑsemet ip¬
sum dñs dicit. Diligite iimicos urõs: benefatit̾e his qui.
uos oderunt. Ille gͦ securus amat: qui ꝓpt̾ dm̃ ⁊ illũ amat. a
quo se intelligit nõ amari. Magna sunt ħ. alta st̃ hec: et

Expanded text:
dicens: Quae vultis ut faciant vobis homines, et vos eadem dicens: Quae vultis ut faciant vobis homines, et vos eadem facite illis . Si enim et quod impendi nobis recte volumus, hocdevitamus, charitatis jura illaesa servamus. Sed nemo, cum quempiam diligit, habere se protinus charitatem putet, nisi prius ipsam vim suae dilectionibet amat, sed propter Deum non amat, charitatem non habet, sed habere se putat. Charitas vera est cum et in Deo diligitur amicus, et propter Deum diligitur inimicus. Ille enim pdiligit, qui etiam eos diligere a quibus non diligitur, scit. Probari autem charitas per solam odii adversitatem solet. Unde et per semetipsum Dominus dicit: Diligite inimicos vestros, benefacite his qui vos oderunt . Ille ergo securus amat, qui propter Deum et illum amat, a quo se intelligit non
Abbreviated transcription (Latin):
onem illiꝰ negligat. ꝓximũ⁊ coctus quidẽ est: s bistinctus
nõ est. Rursũ qui sic amat ꝓximũ. ut tam̃ cõtemplationẽ
dei ꝑ eiꝰ amorẽ relinquat: coccus est: s bistinctus nõ est. Ut
gͦ caritas ur̃a bistinctus coctus ẽẽ ualeat: ⁊ ad amorẽ se del ⁊
ad amorem. ꝓximi accendat: quatinus nec ex cõpassione ꝓx¬
ĩmi. cõtemplationẽ relinquat der: nec plus ꝙͣ debet in herens
contemplationi dei. cõpassionẽ abitiat ꝓximi. Om̃is itacꝑ
homo int̾ homines uiuens. sic ad eum anhelet quẽ desid̾at:
ut tam̃ hunc nõ deserat cũ quo currebat ⁊ ⁊ sic huic ad lutori¬
um ferat: ut ab illo nullatenus torpeat. ad quẽ festinabat.
Sciendum quoq est: qd̃ ip̃a dilectio ꝓximi in duob p̃ceptis
subdiuiditur: cũ quidam sapiens dicit. Om̃e quod t̾ oderis fi¬
eri: uide ne ip̃e alteri facias. Et ꝑ semet ip̃am ueritas p̃dicat

Expanded text:
onem ejus negligat proximum, coccus quidem est, sed bis tinctus onem ejus negligat proximum, coccus quidem est, sed bis tinctus non est. Rursum qui sic amat proximum, ut tamen contemplationem Dei per ejus amorem relinquat, coccus est, sed bis tinctus non est. Ut ergo charitas vestra bis tinctus coccus esse valeat, et ad amorem se Dei, et ad amorem proximi accendat, quatenus nec ex compassione proximi contemplationem relinquat Dei, nec plusquam debet inhaerens contemplationi Dei, compassionem abjiciat proximi. Omnis itaque homo inter homines vivens, sic ad eum anhelet quem desiderat, ut tamen hunc non deserat cum quo currebat; et sic huic adjutorium ferat, ut ab illo nullatenus torpeat ad quem festinabat. 11. Sciendum quoque est quod ipsa dilectio proximi in duobus praeceptis subdividitur, cum qui dam sapiens dicat: Omne quod tibi odis fieri, vide ne ipse alteri facias . Et per semetipsam Veritas praedicat,
Abbreviated transcription (Latin):
ra ꝯstringitur: cũ dr. Diliges dnm dm̃ tuũ ex toto corde tuo
⁊ ex tota aĩa tua: ⁊ ex tota uirtute tua. Non enuĩ iubet᷑ qͥsg
cit᷑ dm̃ diligit. qui sibi de se nichil relinquit. Duo gͦ hec ne¬
tesse est ut caritatis p̃cepta custodiat: quisqͥs habere ĩ nup¬
tiis uestem nuptialem turat. Hinic est enĩ qd̾ apud ieze¬
thielem ꝓph̾am. porte ip̃ius tiuitatis in monte constitu
te uestibulũ duob cubitis m̃surat᷑. Quia nimirũ access
nobis celestis. tiuitatis nõ pandit᷑ ⁊ si in hac eccłia que ꝓ
es tid̾ adhuc foris est uestibulũ dr. dei ⁊ ꝓximi dilectio nõ
tenets. Hinit est qd cortinis tab̾natuli: intexi coctus bͥis
tinctus uibet᷑. Uos estis fr̃s. uos estis cortine tab̾naculi: qui
ꝑfidem in uris cordib secreta celestia uelatis. S cortinis
pe: ignis speciem tenet. Quid uero est caritas ⁊ nisi ignis:
S ista caritas ẽẽ bistincta debet: ut tinguatur ꝑ amorem

Expanded text:
ra constringitur, cum dicitur: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota virtute tua. Non enim jubetur quisque ille veraciter Deum diligit, qui sibi de se nihil relinquit. Duo ergo haec necesse est ut charitatis praecepta custodiat quisquis habere in nuptiis vestem nuptialem curat. Hinc est enim quod apud Ezechielem prophetam, portae itae vestibulum duobus cubitis mensuratur , quia nimirum accessus nobis coelestis civitatis non panditur, si in hac Ecclesia, quae pro eo quod adhuc foris est, vestibulum dicitur, Dei et proximi dilectio non tenetur. Hinc est quod cortinis tabernaculi intexi coccus bis tinctus jubetur . Vos estis, fratres, vos estis cortinae tabernaculi, qui per fidem in cordibus vestris secreta coelestia velatis. Sed cortinis pe ignis speciem tenet. Quid vero est charitas nisi ignis? sed ista charitas esse bis tincta debet, ut tingatur per amorem
Abbreviated transcription (Latin):
sine pcc̃o ad mundum ueruit. Hoc de se contra mundi prin¬
cipem. nec petrus dicere p̾sumpsit: qui audire meruit. q̃
cũq ligaueris suꝑ t̾rã. ligata erunt ⁊ in celis ⁊ ⁊ qd̃ cũq sol¬
ueris suꝑ t̾ram: exit solutum ⁊ in celis. Hoc ne paulus di¬
cere p̃sumpsit: qui priusquam mortis debitum solueret.
ad celi tertii secreta ꝑuenit. Hoc nec iohannes ausus est¬
dicere: qui ꝓ amore precipuo. in redemptoris sui pectore
in cena recubuit. Nam cũ ꝓph̃a dicat. ecce enĩ in ĩiquitatib
conceptus sum ⁊ in delictis peperit me mat̾ mea⁊ sine cul¬
pa in mundo esse nõ potuit: qui in mundum cum culpa ue¬
nit. Hinc namq idem. ꝓph̃a ait. Non iustificabit᷑ in con¬
spectu tuo omũs uiuens: Hinc salomon ait. Non est ho¬
mo uistus in t̾ra: qui faciat bonum ⁊ non peccet. Hinc
iohes dicit Si dixerimus. quia peccatũ nõ habemꝰ. ip̃i no

Expanded text:
sine peccato in mundum venit. Hoc de se contra mundi prinsine peccato in mundum venit. Hoc de se contra mundi principem nec Petrus dicere praesumpsit, qui audire meruit: « Quaecunque ligaveris super terram, ligata erunt et in coelis: et quodcunque solram solutum erit et in coelis . Hoc nec Paulus dicere praesumpsit, qui priusquam mortis debitum solveret ad coeli tertii secreta pervenit . Hoc nec Joannes dicere ausus est, qui pro amore praecipuo in Redemptoris sui pectore in coena recubuit . Nam cum Propheta dicat: Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum, et in delictis peperit me mater mea , sine culpa in mundo esse non potuit qui in mundum cum culpa venit. Hinc namque idem Propheta ait: Non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens . Hinc Salomon ait: Non est homo justus in terra qui faciat bonum, et non peccet . Hinc Joannes dicit: Si dixerimus quia peccatum non habemus, ipsi nos
Abbreviated transcription (Latin):
memoria ⁊ que obluuo transacte felicitatis: que formido
est consideratio iudicis. Quid ergo esse nobis de p̃sentibus
ad delectatio nẽ debet: quando cunctis suul transeuntib ñ
ualet transire qd̾ imminet: qñ ⁊ hoc funditus finit᷑ quod
diligit᷑. ⁊ illud incipit᷑. ubi dolor numquã finit᷑: Tunc malig¬
ni sp̃c egrediente anima. sua opera. requirunt: tunt mala
que ꝑsuaserunt replicant: ut sociam adtorm̃tum trahant
Sed cur hoc deꝑu̾sa solummodo anima dicimus ⁊ cũ alelec¬
tos quoq egredientes ueniant ⁊ suum in illis si p̃ualeãt
aliquid requirant: Unus autem in hominib excitit: qui
ante passionẽ suam libera uoce dixit. Iam nõ multa loqͣr
uobiscũ: uenit eium princeps mundi huius ⁊ in me nõ
habet quicquã. Quia enim hunc mortalem hominem uidit:
suũ in illo mundi princeps aliquid inuenire posse fe cre¬
didit. S sine ullo peccato a mundi corruptione exiit: qui

Expanded text:
memoria, quae oblivio transactae felicitatis, quae formido memoria, quae oblivio transactae felicitatis, quae formido et consideratio judicis. Quid ergo esse nobis de praesentibus ad delectationem debet, quando, cunctis simul transeuntibus, non valet transire quod imminet? quando et hoc funditus finitur quod diligitur, et illud incipitur ubi dolor nunquam finitur? Tunc maligni spiritus in egrediente anima sua opera requirunt; tunc mala quae suaserunt replicant, ut sociam ad tormenta trahant. Sed cur hoc de perversa solummodo anima dicimus, cum ad electos quoque egredientes veniant, et suum in illis, si praevaleant, aliquid requirant? Unus autem in hominibus exstitit, qui ante passionem suam libera voce dicit: Jam non multa loquar vobiscum; venit enim princeps mundi hujus, habet quidquam . » Quia enim hunc mortalem hominem vidit, suum in illo mundi princeps aliquid invenire posse se credidit. Sed sine ullo peccato a mundi corruptione exiit, qui
Abbreviated transcription (Latin):
euisdem uoce nr̃i redemptoris auduimꝰ. ⁊ quidẽ in hac die
tua que ad pacem tibi nunc autem abscondita sunt ab
oculis tuis: Dum enim districtꝰ uidex sustinet. ⁊ ad huc
manũ nõ exerit ĩꝑcussione : dũ aretributione ultionis
ultime. esse quedam temporis dilatio uidetur. debemus
pensare malũ quod sequitur: pensantes gemere ⁊ gem̃teᷤᷤ
uitare: ea que commisimus peccata in desinent̾ aspicere¬
⁊ aspicientes flere: flentes abstergere. Nulla tios ꝓspi¬
tatis transitorie leticia dissoluat: nec m̃tis nr̃e ocłos.
ea que sunt transitoria obstruant. ne cecos ad ignẽ
ducant. Si enĩ districte pensetur cuius sit ponderis impro¬
periũ exore ueritatis agnoscit᷑: cũ negligenti ⁊ futura nõ
ꝓspicienti dicit᷑. Et quidem in hac die tua que ad pacem
tibi: nũc autem abscondita sunt ab oculis tuis. Nam cogi¬
tandũ est ualde. quantũ nob̃ erit t̾ribilis hora nr̃e reso¬
lutionis: qui pauor m̃tis: quanta tunc om̃iũ malorũ

Expanded text:
ri Redemptoris audivimus: Et quidem in hac die tua quae ad pacem tibi; nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis. Dum enim districtus judex sustinet, et adhuc manum non exerit in percussionem, dum a retributione ultionis ultimae esse quaedam temporis securitas videtur, debemus pensare malum quod sequitur, pensantes gemere, gementes vitare, et quae commisimus peccata indesinenter aspicere, aspicientes flere, et flentes abstergere. Nulla nos prosperitatis transitoriae laetitia dissolvat, nec mentis nostrae oculos ea quae sunt transitoria obstruant, nec caecos ad ignem ducant. Si enim districte pensetur, cujus sit ponderis improperium, ex ore veritatis agnoscitur, cum negligenti et futura non prospicienti dicitur: Et quidem in hac ditibi; nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis. 8. Nam cogitandum valde est quantum nobis erit terribilis hora nostrae resolutionis, qui pavor mentis, quanta tunc omnium malorum
Abbreviated transcription (Latin):
ana lam̃ta diluamꝰ. Trans actas nr̃as nequitias. surgentu
ab amore dei ⁊ ꝓtimi recta oꝑa suꝑent: nulla que possum
fratrib ĩpendere bona recusemus. Neq eiũ alit̾ redẽptoris
nr̃i m̃bra efficimur: nisi inherendo deo ⁊ cõpatiendo pxĩo.
S quia ad amorẽ dei ⁊ ptimi plerũq corda audientium
plus exempla quam uerba excitant: caritati ur̃e indicatt
studeo. quod is qui presto est. filius meus epiphanius draconꝰ

Expanded text:
ana lamenta defleamus, transactas nostras nequitias surgentia ana lamenta defleamus, transactas nostras nequitias surgentia ab amore Dei et proximi recta opera superent, nulla quae possumus fratribus impendere bona recusemus. Neque enim aliter redemptoris nostri membra efficimur, nisi inhaerendo Deo, et compatiendo proximo.Sed quia ad amorem Dei et proximi plerumque corda audientium plus exempla quam verba excitant, charitati vestrae indicare studeo quod is qui praesto est filius meus Epiphanius diacon
Abbreviated transcription (Latin):
S quid requirenti adu̾sario. ⁊ multa sua ĩn nob̃ inuenienti dice¬
mꝰ: nisi solum qd̃ nob̃ est certũ refugiũ. Solida spes. quia unũ
cũ illo facti sumuꝰ. in quo pͥnceps huiꝰ mundi. ⁊ suũ aliquid re¬
quisiut. ⁊ in uenire minune potuit: Quoniã solus est inter
mortuos liber: ⁊ apeccati iam seruitio ueraci libertate soluim᷑.
quia ei qui uere liber est unim᷑. Constat enun nec negare pos¬
sumꝰ sedueracit̾ fatemur. quia princeps huius mũdi habet ĩ
nob̾ multa: s tam̃ mortis nr̃e tempore. iam nos rapere non
ualet: quia eiꝰ m̃bra effecti sumus. in quo nõ habet quitꝙͣ.
S quid ꝓdest qd̃ eidem redemptori nr̃o ꝑ fidem iunguuir
si ab eo morib disiungam᷑ : Ip̃e etenm dicit. Non oruns
qui dicit michi dñe dñe: intrabit in regnũ celoꝵ. Recta
gͦ oꝑa: fidei recte iungenda sunt: mala que fecinꝰ ꝑ cotidi¬

Expanded text:
s? Quid requirenti adversario et multa sua in nobis invenienti dices? Quid requirenti adversario et multa sua in nobis invenienti dicemus, nisi solum quod nobis est certum refugium, et solida spes, quia unum cum illo facti sumus in quo princeps hujus mundi et suum aliquid requisivit, et invenire minime potuit? quoniam solus est inter mortuos liber . Et a peccati jam servitio veraci libertate solvimur, quia ei qui vere liber est unimur. Constat enim, nec negare possumus, sed veraciter fatemur, quia princeps hujus mundi habet in nobis multa; sed tamen mortis nostrae tempore jam nos rapere non valet, quia ejus membra effecti sumus, in quo non habet quidquam. Sed quid prodest quod eidem Redemptori nostro per fidem jungimur, si ab eo moribus disjungamur? Ipse etenim dicit: Non omnis qui dicit mihi, Domine, Domine, intrabit in regnum coelorergo opera fidei rectae jungenda sunt. Mala quae fecimus per quotidi
Abbreviated transcription (Latin):
actione. uł locutione. uł cogitatione. aliqͥd suũ pͥnceps
huiꝰ mũdi habuit. S ictirto illos uł post raꝑe. uł prius
tenere nõ potuit: quia eos ille a debitis suis ẽripuit. qui ꝑ
nobis sine debito. mortis debitũ soluit ⁊ ut nos ideo sub iure
hostis nostri debita nr̃a non teneant: quia ꝓ nobis mediator
dei et hominum homo xp̃c ih̃c. uelut exdebito gratis reddi¬
dit qd̃ non debebat. Qui enim ꝓnobis mortem carnuis inde¬
bitam reddidit: nos adebita anime morte liberauit: Ar
ergo. Uenit enĩ princeps huius mundi: ⁊ in me ñ habet
quicquã. Unde curandũ nob̃ est ⁊ cum magnis cotidie
fletib cogitandũ quam seuus. quam t̾ribilis. sua in nob̃
oꝑa requirens. in die ur̃i exitus pͥnceps huius mundi ueniat
si etiam ad deum carne morientẽ uenit: ⁊ uu llo aliquid q̃siuit
un quo suũ in uenire nichil potuit. Quid itaq nos miseri
dicturi. quid acturi sumus ⁊ qui in numera mala commisimu¬

Expanded text:
locutione, vel cogitatione, aliquid suum princeps mundi hujus habuit. Sed idcirco illos, vel post rapere, vel prius tenere non potuit, quia eos ille a debitis suis eripuit, qui pro nobis sine debito mortis debitum solvit, ut nos ideo sub jure hostis nostri debita nostra non teneant, quia pro nobis mediator Dei et hominum homo Christus Jesus gratuito reddidit quod non debebat. Qui enim pro nobis mortem carnis indebitam reddidit, nos a debita animae morte liberavit. Ait ergo: Venit enim princeps mundi hujus, et in me non habet quidquam . Unde curandum nobis est, et cum magnis quotidie fletibus cogitandum, quam rabidus, quam terribilis sua in nobis opera requirens in die nostri exitus princeps hujus mundi veniat, si etiam ad Deum carne morientem venit, et in illo aliquid quaesivit in quo invenire nihil potuit. 9. Quid itaque nos miseri dicturi, quid acturi sumus, qui innumera mala commisimu
Abbreviated transcription (Latin):
ilesione ꝓximi ꝑuersas cogitationes ꝓfert. quasi in spe¬
lunca latrones resident ⁊ ⁊ simplicit gradientes int̾ficiunt:
quando eos qui in nullo rei sunt. lesionis gladio defigeuit.
¶eus cium fidelium nõ iam domus orationis. s spelũca
latronis est: qñ relicta in nocentia ⁊ simplicitate scĩtatis. ill̃s
conat᷑ agere. unde ualeat ꝓximis uocere. S quia contra

Expanded text:
in laesione proximi perversas cogitationes profert, quasi in spein laesione proximi perversas cogitationes profert, quasi in spelunca latrones resident, et simpliciter gradientes interficiunt, quando in eos qui in nullo rei sunt, laesionis gladios defigunt. Mens enim fidelium non jam domus orationis, sed spelunca latronis est, quando, relicta innocentia et simplicitate sanctitatis, illud cognatur agere unde valeat proximis nocere. Sed quia contra
Abbreviated transcription (Latin):
dei inciuitate est: ita ĩplebe fideli uita religiosoꝵ. Et sepe nõ¬
nulli religiorus habitũ sumunt: ⁊ dum sacroꝵ ordinũ locũ
ꝑcipiunt: scẽ religionis officiũ in cõmertium t̾rene negotia¬
tionis trahunt. Uendentes quippe in tẽplo sunt: qui hoc qd̃ qͥb¬
dam iure cõpetit. ad p̃miũ largiunt᷑. Iusticiam enim uend̾e
est: hauc ꝓp̾mii acceptione seruare. Em̃tes uero in tẽplo
sunt. quidum hoc ꝑsoluere proxino qd̃ iustũ est uolunt:
dumꝙ rem iure debitã facere cõtẽpnunt: dato patronis
pͥnuo emunt peccatum. Quib bene dicit᷑. Domus mea
domus orationis est: uos autem fecistis illam spelũcã
latronũ. Quia dum nõ nũquã ꝑuersi homines locum
religiorus tenent ⁊ ibi malicie sue gladiis occidunt: ubi uiui¬
ficare ꝓximos. orationis sue int̾cessione debuerunt. Templũ
quoq ⁊ domꝰ dei est ip̃a mens atꝙ conscientia fideliũ: que si q̃n

Expanded text:
Dei in civitate est, ita et in plebe fideli vita religiosorum. Et saepe nonDei in civitate est, ita et in plebe fideli vita religiosorum. Et saepe nonnulli religionis habitupercipiunt, sanctae religionis officium in commercium terrenae negotiationis trahunt. Vendentes quippe in templo sunt, qui hoc quod quibusdam jure competit, ad praemium largiuntur. Justitiam enim vendere est, hanc pro praemii acceptione servare. Ementes vero in templo sunt, qui dum hoc persolvere proximo, quod justum est non volunt, dumque rem jure debitam facere contemnunt dato patronis praemio emunt peccatum. Quibus bene dicitur: Domus mea domus orationis est, vos autem fecistis illam speluncam latronum. Quia dum nonnunquam perversi homines locum religionis tenent, ibi malitiae suae gladiis occidunt, ubi vivificare proximos orationis suae intercessione debuerunt. Templum quoque et domus Dei est ipsa mens atque conscientia fidelium, quae si quando
Abbreviated transcription (Latin):
te ad iudicẽ. ⁊ iudex tradat te ex actori. ⁊ ex actor mittat te ĩ
carcerem. Ad uersariꝰ quippe n̾r in uia est sermo dei. contrarius
ur̃is carnalib desideriis in p̃senti uita: a quo ip̃e liberat᷑ qui
p̾ceptis eius humilit̾ subditur. Alioquin adu̾sarius iuidi¬
ci. ⁊ uidex tradet te exactori: quia ex sermone domini contẽp¬
to. reus peccator tenebit᷑ in ex aminatione iudicis ⁊ quẽ ui
dex exactori tradet. quia hunc maligno spũi ad ultionẽ trah̾e
ꝑmittet: ut cõpulsam animã ip̃e ad penã de corpore exigat:
que ei ad culpam sponte consensit. Exactor nuttit in carcerẽ:
quia ꝑ malignũ sp̃m in infernũ retrudit᷑ quousq dies iudi¬
c ueniat: ex quo iam in inferni ignib siul ⁊ ip̃e cruciet᷑.
Expleta gͥ ꝑditione ciuitatis. quam nos ad ꝑeuutis aĩe si¬
nulitudinem traximus: ꝓtinus subdit᷑. Et ingressus intem¬
plũ: cepit eicere uendentes ⁊ ementes de illo. Sicut tẽplum

Expanded text:
judicem: et judex tradat te exactori: et exactor mittat te in carcerem. Adversarius quippe noster in via est sermo Dei contrarius nostris carnalibus desideriis in praesenti vita, a quo ipse liberatur qui praeceptis ejus humiliter subditur; alioquin adversarius judici, et judex tradet te exactori, quoniam, ex sermone Domini contempto reus peccdex exactori tradit, quia hunc maligno spiritui ad ultionem trahere permittit, ut compulsam animam ipse ad poenam de corpore exigat, quae ei ad culpam sponte consensit. Exactor mittit in carcerem, quia per malignum spiritum in inferno retruditur, quousque dies judicii veniat, ex quo jam in inferni ignibus simul et ipse crucietur. 6. Expleta ergo perditione civitatis, quam nos ad pereuntis animae similitudinem traximus, protinus subditur: Et ingressus templum coepit ejicere vendentes et ementes de illo. Sicut templum
Abbreviated transcription (Latin):
pinuat: s reatũ nobis contẽptus nr̃i denuntiat. dicens. Sic
gͦ om̃is ex uob̃ qui nõ renuntiat omĩb que possidet: nõ potes
ferr meus ẽẽ discipulus. & tam̃ sperande salutis remediũ cõ¬
fert: quia qui ꝑ iram nõ potest ferri: ꝑpostulate pacis uult
dere ꝑdesideriũ: que adhuc ꝑ usũ minime reliquistis. Spem ĩ
solo redemptore figite: ad et̾nam patriam mente transite Sie¬
nim nithil in hoc mundo amando possidetis: etiam possidendo
cuncta. relinquitis. Ip̃e nobis gaudia desid̾ata concedit:⁊ qͥ nob̃

Expanded text:
puniat. Reatum nobis contemptus nostri denuntiat dicens: “Sic puniat. Reatum nobis contemptus nostri denuntiat dicens: “Sic ergo omnis ex uobesse meus discipulus”. Et tamen sperandae salutis remedium confert quia, qui per iram non potest ferri, pro postulatae pacis uult dere per desiderium, quae adhuc per usum minime reliquistis, spem uestram in solo redemptore nostro figite et ad eternam patriam mente transite. Si enim nil in hoc mundo amando possidetis, etiam pos- sidendo cuncta reliquistis. Ipse nobis gaudia desiderata concedat, qui nobis
Abbreviated transcription (Latin):
uir iste in morte sua imitatus. nͥ eũ quẽ inuita sua fuerat
contemplatus: Dicens enĩ hora est. de corpore exiit ⁊ quia ⁊
ihc ꝑactis om̃ib cũ dixisset cõsũmatũ est: inclinato capite
tradidit sp̃m. Quod gͥ dñs ex potestate: hoc egit famulus
ex uocatione. Ecce cotidiane hostie illa cũ elemosinis ⁊ lacri¬
muis missa legatio: quantã cũ rege ueruente gr̃e pacẽ fecit
Relinquat gͦ om̃ia qui potest: qui aũt relinq̃re omĩa nõ po¬
test. cũ adhuc rex longe est. legationẽ mittat lacrimaꝵ. elemo¬
sinaꝵ. hostiaꝵ munera offerat. Uult enim placari p̃cib: qͥ
scit. quia portari nõ possit iratus. Quod adhuc morã facit
uenire: legationem pacis sustinet. Uenisset iam nãq si uellet
⁊ cunctos adu̾sarios suos trucidasset: s ⁊ quã t̾ribilis ueniat
indicat: ⁊ tam̃ ad ueniendũ tardat. quia nõ uult inuenire qs

Expanded text:
simi, quem vir iste in morte sua imitatus est, nisi eum quem in vita sua fuerat simi, quem vir iste in morte sua imitatus est, nisi eum quem in vita sua fuerat contemplatus? Dicens enim: Hora est, de corpore exiit, quia et Jesus, peractis omnibus, cum dixisset: Consummatum est, inclinato capite, tradidit spex uocatione: ecce cotidianae hostiae illa cum helemosinis missa le- gatio, quantam cum rege ueniente gratiae pacem fecit. Relinquat ergo omnia, qui potest; qui autem relinquere omnia non potest, cum adhuc rex longe est, legationem mittat lacrimarum, elemosinarum, hostiarum munera offerat: uult enim placari precibus, qui scit, quia portari non possit iratus. Quod adhuc moram facit uenire, lega- tionem pacis sustinet: uenisset iam namque, si uellet, et cunctos suos aduersarios trucidasset! Sed et quam terribilis ueniat indicat, et tamen ad ueniendum tardat, quia non uult inuenire, quos
Abbreviated transcription (Latin):
rit᷑ egressione suspecti. simul ad eum om̃s uenerunt⁊ se se una¬
nimit astringentes. ut eodẽ die nequaquã atquiescerent missa
sollempnia celebrare: nͥ ꝓ eis apud dnm̃ idem antistes suus in
tercessor accederet. Tunc ille cõpulsus in ep̃i oratorio nussas fe
ministerio oblati sacrificii ꝑ acto. ad lectulũ rediit: ibiꝙ racenꝰ
dũ sacerdotes suos ac ministros cirtũstetisse se cerueret ⁊ quasi
uale ultimũ dicens. de seruando eos uincdõ caritatis ammonebat.¬
⁊ quanta debuissent concordia int̾ se uniri p̃dicabat. Tunc subi¬
to int̾ ip̃a scẽ exhortationis uerba: uoce t̾ribili clamauit di
cens. Hora est. ¶oxq assistentib ip̃e siuis manib linteum
dedit: qđ̃ ex more morientiũ sibi contra faciem tenderetur. Q
tenso: sp̃m emisit. Sicq sc̃a illa anima ad gaudia et̾na ꝑue¬
niens: a carnis corruptione soluta est. Qrem fr̃s kmi. quẽ

Expanded text:
riter egressione suspecti simul ad eum omnes venerunt, sese unariter egressione suspecti simul ad eum omnes venerunt, sese unanimiter astrisol- lemnia celebrare, nisi pro eis apud Dominum idem antistes suus in- tercessor accederet. Tunc ille compulsus his precibus, in episcopii ministerio oblati sacrificii paracto, ad lectum rediit; ibique iacens, dum sacerdotes suos ac ministros circum- stetisse se cerneret, quasi “Vale” ultimum dicens, de seruando uinculo caritatis eos admonebat, et quanta debuissent inter se concordia uniri predicabat. + Cum subito inter ipsa sancta exhortationis uerba uoce terribili clamauit cens: Hora est. Moxque assistentibus ipse suis manibus linteum dedit, quod ex more morientium sibi contra faciem tenderetur. Quo tenso, spiritum emisit, sicque sancta illa anima, ad gaudia aeterna perveniens, a carnis corruptione soluta est. Quem, fratres charis
Abbreviated transcription (Latin):
strauit: ⁊ qui oblaturus sacrificiũ ad horam t̾ciã uenerat:
hoc ꝓ extense orationis magnitudine. ad horam nonã usq
ꝓtelauit. Atꝙ ex illo iam die: magis magisq ei aucta sunt
lucra pietatis. Factusq est tam fortis in oꝑe: quã certus ex
nuinere. Quippe qui eum cui ip̃e debitor fuerat: ex ꝓmssio¬
ne iam ceꝑat habere debitorẽ. Huic aũt consuetudo fuerat. an¬
sollicitus fuit. Scdõ quoq anno uł t̾tio ĩ mortis sue expestatõe
suspensus. quarto. quinto ⁊ sexto similit̾: qui desꝑare. iam de
ueritate reuelationis potuerat si uerbis fidem u̾bera nõ fecissẽt
cũ ecce anno septimo usq ad expectati natalis facris sacrad
uigilias incolumis ꝑuenit: s lenis inuigiluis hunc calor
acrigit: atq ip̃o die natalitio. filiis suis expestantib. missaꝵ
sollempnia implere se posse retusauit. Illi uͦ qui de eiꝰ erant pa¬

Expanded text:
strauit: et qui oblaturus sacrificium ad ho- ram tertiam uenerat, strauit: et qui oblaturus sacrificium ad ho- ram tertiam uenerat, hoc pro extensae orationis magnitudine ad ho- ram nonam usque protelauit. Atque ex illo iam die magis magis- que aucta sunt ei lucra pietatis, factusque est tam fortis in opere, quam certus ex munere: quippe qui eum, cui debitor fuerat, ex ea promissione iam ceperat habere debitorem. Huic autem episcopo consuetudo fuerat, ansollicitus fuit, secundo quoque anno vel tertio in mortis suae exspectatione suspensus, quarto, quinto et sexto similiter: qui desperare jam de veritate revelationis poterat, si fidem verbis verbera non fecissent: cum ecce anno septimo usque ad exspectati natalis sacras vigilias incolumis pervenit: sed lenis hunc in vigiliis calor attigit, atque ipso die natalitio filiis suis se exspectantibus missarum solemnia implere se posse recusavit. Illi vero qui de ejus erant pa
Abbreviated transcription (Latin):
distrieta cede mactatus est: ut ineo duriciã cordis emollirẽt
sepulchrũ: ad offerendũ sacuficiũ consistentem ceppent
secretũ. a circũstantib peciit: seq eus pedib strauit. sũ
qr eum ub̾ti flentẽ. ep̃s uix ad se leuare potuisset: la
crimaꝵ causas cognoscere studuit. Ille uͦ relaturus or¬
dinem uisionis: prius uestim̃to ex humeris deuoluto.
reterit plagas corporis. ut ita dicã testes ueritatis ⁊ cui¬
pe monstrauit. quanta am̃aduersione districtionis m̃¬
bra illiꝰ accepte. u̾ba liuore in flicto sulcauerant. Q̾ mox
cũ mague obstupefactionis uocib inquisiuit: At ille reᷤ¬
tatio: s nullas iam p̾sbiter᷑ inquisitionis eius moras adi
quod oꝑaris: nõ cesset manus tua. nõ cesset pestuus : nata¬
le apłoꝵ uenies ad me: ⁊ retributi tͥ mercede tuã. Quib au
ditis ep̃s. inorationẽ se cum magna cordis contritione. pro¬

Expanded text:
districta caede mactatus est, ut in eo duritiam cordis emollirent districta caede mactatus est, ut in eo duritiam cordis emollirent sepulcrum ad offerendum sacrificium consistentem reperit, secretum a circumstantibus petiit, seque ejus pedque eum ubertim flentem episcopus uix ad se leuare potuisset, la- crimarum causas cognoscere studuit. Ille uero, reuelaturus ordinem iussionis, prius uestimento ex humeris deuoluto, detexit plagas corporis, ut ita dicam, testis uerita- tis et culpae, monstrauit quanta animaduersione districtionis membra illius accepta uerbera liuore inflicto sulcauerant. Quae uecum magnae obstupefactionis uocibus exquisiuit, diceratio: sed nullas iam presbiter inqui- sitioni eius moras adicquod operaris: non cesset manus tua et pes tuus: Natale Apostolorum uenies ad me, et rs mox in orationem, se cum ma- gna cordis intentione pro
Abbreviated transcription (Latin):
no qui ab eo fuerat nutritus. referente cognoui: aiebat e¬
nim: qd̃ quadã nocte eius p̃̾sbr̃o ꝑ uisum dñs astitit dicẽs
Dade ⁊ dic ep̃o. age quod agis ⁊ oꝑare qd̾ oꝑaris: nõ cesset pe̾
tuus. nõ cesset manus tua: natale apłoꝵ uenies ad me:⁊
retribuo tͥ mercedẽ tuã. Surrexit p̃sbit̾ ⁊ s quia euicino a¬
płoꝵ. uatalitius dies imminebat: tam ꝓpinqui exitꝰ dien
ep̃o nuntiare ꝑtimuit. alia nocte dñs redut ⁊ eiusq ino¬
bedientiã uehemĩt increpauit: atꝙ eadem uissionis sue uͥ¬
ba retexuit. Cunc p̃sbit̾ surrexit ut ꝑgeret: s cursus infir¬
ritas cordis impedim̃to facta est indicande reuelationis.
Ad ammonitionẽ quoqe iterate iussionis obduruit ꝑgere.
⁊ que iuderat manifestare neglexit. S quia magna man¬
suetudinẽ contẽpte gr̃e maior sequi solet ira uindicte: ui¬
sione. f̾tia dñs apparens iam uerbis addidit u̾bera ⁊ ⁊ tam

Expanded text:
no, qui fuerat ab eo nutritus, referente, cognovi. Aiebat eno, qui fuerat ab eo nutritus, referente, cognovi. Aiebat enim quod quadam nocte ejus presbytero per visum Dominus astitit, dicens: Vade et dic episcopo: Age quod agis, operare quod operaris, non cesset pes tuus, non cesset manus tua; natali apostolorum venies ad me, et retribuam tibi mercedem tuam. Surrexit presbyter, spostolorum Natalicius dies imminebat, tam propinqui exitus diem episcopo nuntiare pertimuit. Alia nocte Dominus rediit, eiusque inobedientiam uehementer increpauit, atque eadem iussionis suæ uerba re- texuit. Tunc presbiter surrexit, ut pergeret; sed rursum infirmitas cor- dis impedimento facta est indicandae reuelationis, ad monitionem quoque iteratae iussionis obduruit pergere, et quae audierat, manifestare neglexit. Sed quia magnam mansuetudinem contemptae gratiae maior sequi so- let ira uindictae, uisitatione tertia Dominus apparens, iam u
Abbreviated transcription (Latin):
nintula soluebantur in captiuitate: quociens abeur con¬
uige oblate fuissent hostie. ꝓ anime eiꝰ ab solutione. Nam
longa post tempora reu̾sus ⁊ ãmirans ualde. sue indicaiit
uxori: qd̃ dieb certis. ebdomadib singlis. eius uincula sol¬
uebant᷑. Quos uidelicet dies. eiꝰ uxor atty horas discutrene.¬
it eum recognouit absolutũ: cũ ꝓ eo sacrificiũ meminerat
oblata. a nob̾ sacra hostia quantũ in nobis soluere ualleat lo¬
tunt ⁊ cui mos erat cotidianas deo hostias offeroe. i ta ut pe¬
ue nullus dies uite eiꝰ abscederet. quo nõ om̃ipotenti dño hostiã
placationis immolaret. Cui cũ sacrificio ualde etiam cõcor¬
dabat uita. Nam cuncta que habebat iuelemosinis tribues
cũ ad horam offerendi sacrificii uenisset: uelut totus in lacri¬
mis defluens. semetip̃m cũ magna cordis contritione mac¬
tabat. Ciiꝰ ⁊ uitam ⁊ exitũ: a quoda uenerabilis iute diaco¬

Expanded text:
vincula solvebantur in captivitate, quotiens ab eius convincula solvebantur in captivitate, quotiens ab eius coniuge oblatę fuissent hostię pro animę eius absolutione. Nam longa post tempora reversus, admirans valde suae indicavit uxori, quod diebus certis ebdomadibus singulis eius vincula solvebantur. Quos videlicet dies eius uxor attunc eum recognovit absolutum, cum pro eo sacrificium meminerat oblata a nobis hostia sacra quantum in nobis solvere valeat lirunt, cui mos erat quotidianas Deo hostias offerre, ita ut pene nullus dies vitae ejus abscederet quo non omnipotenti Deo hostiam placationis immolaret . Cui cum sacrificio valde etiam concordabat vita. Nam cuncta quae habebat in eleemosynis tribuens, cum ad horam offerendi sacrificii venisset, velut totus in lacrymis defluens, semetipsum cum magna cordis contritione mactabat. Cujus et vitam et exitum, quodam venerabilis vitae Diaco
Abbreviated transcription (Latin):
entẽ placat. Pensate fr̃s quã benignũ fit. quod is qui suo ad¬
uentu ualet oppͥmere: tardat uenire. Mutamꝰ adhũt ut dx¬
unus legationẽ nrãm: flendo: tribuendo. sacras hostias of¬
ferendo. Dingłarit᷑ nãq ad absolutõnẽ nr̃am ablata cũ lacͥ¬
mis et benignitate m̃tis. sacri altaris hostia suffragatur ⁊
quia is qui in se resurgens amortius iam nõ morit᷑: ad huc
ꝓhanc in suo nuisterio ꝓ nobis iteꝵ patitur. Eam quoties
ei hostiam sue passionis offerimꝰ: totiens nobis ad absolu¬
tionẽ nr̃am passionẽ illiꝰ reparamꝰ. Multos ut arbitror
urãm narrando reuocare. Non longe anc̃is fertur tẽporib
eactũ: qd̃ quida ab hostib captus longe tradistiꝰdest. Cuꝙ
diu teneret᷑ in uinculis: eum uxor sua cũ ex eadem captimi¬
tate nõ reciꝑet. extinctũ putauit. ꝓ quo iam uelut mortuo
hostias ebtomadib singłis. curabat offerre. Cutꝰ totiens

Expanded text:
ientem placat. Pensate, fratres, quam benignum sit, quod is, qui suo adientem placat. Pensate, fratres, quam benignum sit, quod is, qui suo adventu valet opprimere, tardat venire. Mittamus ad hunc, ut diximus, legationem nostram, flendo, tribuendo, sacras hostias offerendo! Singulariter namque ad absolutionem nostram oblata cum lacrimis et benignitate mentis sacri altaris hostia suffragatur, quia is, qui in se resurgens a mortuis iam non moritur, adhuc per hanc in suo mysterio pro nobis iterum patitur. Nam quotiens ei hostiam suae passionis offerimus, totiens nobis ad absolutionem / nostram passionem illius reparamus. Multos, ut arbitrorvestram narrando revocare. Non longe a nostris fertur temporibus factum, quod quidam ab hostibus captus longe transductus est. Cumque diu teneretur in vinculis, eum uxor sua, cum ex eadem captivitate non reciperet, extinctum putavit. Pro quo iam velut mortuo hostias ebdomadibus singulis curabat offerre. Cuius totiens
Abbreviated transcription (Latin):
milia: simplũ ad duplũ suns NoSaũt si multũ ꝓficim᷑ n
exteriora nt̃a oꝑa in rectitudine seruamꝰ. Nam ⁊ si iam lux¬
urta carius abscisa est: tam̃ adhuc a corde funditus abscisa ĩ
est. qlle aũt qui iudicaturus uenit exteriora simul ⁊ int̾io¬
Da idicat: facta pariẽ ⁊ cogitationes pensat. Cũ duplo
exertitu contra simplũ uenit: qui nos uix in solo oꝑe p̃¬
paratos: sinul de oꝑe ⁊ cogitatione discutit. Quid gͦ age¬
dũ est fr̃s. nͥ ut dũ nos cũ simplo exercitu. contra duplũ
illius sufficere nõ posse conspicunꝰ: dũ adhuc longe est i¬
gationẽ mittamꝰ. rogemꝰ ea qͥue ꝓacis sunt: Longe enim
ẽ d̃r: quia adhuc p̃sens ꝑ iudiciũ nõ uidetur. Wittamꝰ ad hũc
legationẽ lacrimas urãs: mittamꝰ miscdĩe. oꝑa ⁊ mactemus
mara eius hostias placationis: cognoscamꝰ nos cũ eo in
indicio nõ posse contendẽ Pensemꝰ uirtutẽ eius fortitudĩs:
rogemꝰ ea que pacis sunt. Hec est nr̃a legatio: que regẽ uen¬

Expanded text:
simplum ad duplum sunt. Nos autem, si multum proficimus, vix exteriora nostra opera in rectitudine servamus. Nam etsi iam luxuria carnis abscisa est, tamen adhuc a corde funditus abscisa non est. Ille autem, qui iudicaturus venit, exteriora simul et interiora iudicat, facta pariter et cogitationes pensat. Cum duplo ergo exercitu contra simplum venit, qui nos, vix in solo opere praeparatos, simul de opere et cogitatione discutit. Quid ergo agendum est, fratres, nisi ut, dum nos cum simplo exercitu contra duplum illius sufficere non posse conspicimus, dum adhuc longe est, legationem mittamus: Rogemus ea, quae pacis sunt! Longe enim esse dicitur, qui adhuc / praesens per iudicium non videtur. Mittamus ad hunc legationem – lacrimas nostras! Mignoscamus nos cum eo in iudicio non posse contendere, pensemus virtutem eius fortitudinis, rogemus ea, quae pacis sunt! Haec est nostra legatio, quae regem ven
Abbreviated transcription (Latin):
indesinent̾ instrimͣ: nunc usq hoc agitur. qd̾ factũ fuis¬
se ꝑhibetur cũ dicit᷑ ⁊ erat docens cotidie in templo. Cun
num m̃tes fidelium ad cauenda mala subtilit̾ erudit: coti¬
die ueritas in templo docet. S sciendũ nobis est. qr ueri¬
tatis uerbis ueracit erudimur: si extrema nr̃a formido¬
lose. ⁊ indesinent̾ aspicimꝰ: iuxta hoc qd̾ ꝑ quendã sapien¬
tẽ dicit᷑. In om̃ib oꝑib tuis memorare nouissima tua. ⁊

Expanded text:
hoc agitur, quod factum fuisse perhibetur, cum dicitur: Et erat docens quotidie in templo. Cum enim mentem fidelium ad cavenda mala subtiliter erudit, quotidie Veritas in templo docet. Sed sciendum nobis est quia veritatis verbis veraciter erudimur, si extrema mala nostra formidolose et indesinenter aspicimus, juxta hoc quod per quemdam sapientem dicitur: In omnibus operibus tuis memo
Abbreviated transcription (Latin):
aliena. Ibi enĩ affligenda est: ubi iusti letabunt᷑. Et cũ¬
uertent᷑: quia rixari secum incipit. cur dampnationẽ
quam patit᷑ nõ expauit: cur a ꝓspiciendis malis seqũe¬
tib oculos m̃tis clausit. Unde ei dicit᷑. Nunc autem ab¬
scondita sunt: ab oculis tuis. ꝑuersa quippe anima. re¬
b p̃sentib dedita. int̾renis uoluptatib resoluta. abscon
dit sibi mala sequentia: quia p̾uidere mala futura refu¬
git. que p̃sentem leticiam ꝑturbent. Dũq ĩp̃sentis iui¬
te oblectatione se deserit ⁊ quid aliud quã clausis ocłis
ad iguem uadit: Unde bene scriptũ est: In die bonoꝵ: ne

Expanded text:
aliena. Ibi enim affligenda est, ubi justi laetabuntur; et cunaliena. Ibi enim affligenda est, ubi justi laetabuntur; et cunxae vertentur, 1647 quia rixari secum incipiet cur damnationem quam patitur non expavit, cur a prospiciendis malis sequentibus oculos mentis clausit. Unde ei dicitur: Nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis. Perversa quippe anima rebus praesentibus dedita, in terrenis voluptatibus rdit sibi mala sequentia, quia videre futura refugit, quae praesentem laetitiam perturbant; dumque in praesentis vitae oblectatione se deserit, quid aliud quam clausis oculis ad ignem vadit? Unde bene scriptum est: « In die bonorum ne
Abbreviated transcription (Latin):
egit: cum ꝑiturã ciuitatẽ esse nuntiauit: hoc cotidie re¬
demptor nost̾ ꝑ electos suos ag̾e nullatenus cessat: cũ
quosdam ex bona uita ad mores reprobos ꝑuenisse cõ¬
siderat. Plangit enĩ eos qui nescuint cur plangantur
quia uixta salonionis uerba. letantur cũ male fecerint:
⁊ exultant in reb pessimis. Qui si dampnationẽ suam
que eis unminet agnouissent: semet ip̃os cũ lacrimᷤ
electoꝵ plangerent. Bene aũt ꝑiture anime sentẽtia
q̃ subditur. conuenit. Et quidem in hac die tua que ab
pacem tibi: nunc autem abscondita sunt ab oculis tui
Suam hic diem habet anima ꝑu̾sa: que transitorio gou¬
det in tempore. Cui ea que assunt ad pacem sunt: quia
dum ex reb temporalib letatur. dũ houorib extollit᷑
Dum in carnis uoluptatib resoluit᷑. dum nulla uen¬
ture pene formidine t̾retur ⁊ pacem habet in die sua:
que graue dampnationis sue scaudalũ in die habebit

Expanded text:
egit, cum perituram civitatem esse nuntiavit. Hoc quotidie Reegit, cum perituram civitatem esse nuntiavit. Hoc quotidie Redemptor noster per electos suos agere nullatenus cessat, cum quosdam ex bona vita ad mores reprobos pervenisse considerat. Plangit enim eos qui nesciunt cur plangantur, quia, juxta Salomonis verba: Laetantur cum male fecerint, et exsultant in rebus pessimis . Qui si damnationem suam quae eis imminet agnovissent, semetipsos cum lacrymis electorum plangerent. Bene autem periturae animae sententia quae subditur convenit: Et quidem in hac die tua, quae ad pacem tibi, nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis. Suam hic diem habet anima perversa, quae transitorio gaudet in tempore. Cui ea quae adsunt ad pacem sunt, quia dum ex rebus temporalibus laetatur, dum honoribus extollitur dum in carnis voluptate resolvitur, dum nulla venturae poenae formidine terretur, pacem habet in die sua, quae grave damnationis suae scandalum in die habebit
Abbreviated transcription (Latin):
dantib lesiones exquirerẽt. dubium nõ erat. Domus
gͦ orationis spelunca latronũ facta fuerat ⁊ quia ad
hoc in templo assistere nouerant. ut aut nõ dantes mun̾a.
studerent corporalit̾ ꝑsequi: aut dantes spitalit̾. necare.
Quia uero redemptor nr̃ p̾dicationis uerba nec in dig¬
nis ⁊ in gratis subtrahit ÷ postquã discipline iugorem
eitiendo ꝑuersos terruit: donũ mox gracie ostendit.
Nam subditur. Et erat docens cotidie in templo: Hec u¬
ta historiam breuit tractando transcurrimꝰ: s quia eũ¬
sam iam ierłm nouimus. atq eũsione sua in melius cõ¬
nutatam : quia expulsos latrones e templo. atq ip̃m
iam templũ erutũ scimus ⁊ debemꝰ ex reb exteriorib ĩ¬
trorsus aliquã similitudinẽ trahere: atq ex eu̾sis edificis
parietum. moꝵ runã timere Uidens eiũ cuutatẽ fleuit
suꝑ illam dicens: quia si cognouisses et tu: hoc semel

Expanded text:
dantibus laesionem exquirerent dubium non erat. Domus dantibus laesionem exquirerent dubium non erat. Domus ergo orationis spelunca latronum facta fuerat, quia ad hoc in templo assistere noverant, ut aut non donantes munera studerent corporaliter persequi, aut dantes spiritaliter necare. Quia vero Redemptor noster praedicationis verba nec indignis et ingratis subtrahit, postquam disciplinae vigorem ejiciendo perversos tenuit, donum mox gratiae ostendit. Nam subditur: Et erat docens quotidie in templo. Haec juxta historiam breviter tractando transcurrimus. 3. Sed quia eversam jam Jerusalem novimus atque eversione sua in melius commutatam, quia expulsos latrones a templo, atque ipsum jam templum dirutum scimus, debemus ex rebus exterioribus introrsus aliquam similitudinem trahere, atque ex eversis aedificiis parietum morum ruinam timere., Videns enim civitatem, flevit super illam, dicens: Quia si cognovisses, et tu. Hoc semel
Abbreviated transcription (Latin):
quia domus mea domus orationis est: uos autem fe¬
cistis illam speluncam latronũ. Qui enim narrauit ma¬
la uentura. ⁊ ꝓtinus templum ingressus est. ut de illo uen¬
dentes ⁊ ementes eiceret: ꝓfecto innotuit. quia ruina ppłi
maxime exculpa sacerdotũ fuit. Cuersionẽ quippe describẽs
s uendentes in templo ⁊ ementes feriens: in ip̃o effectu sui
oꝑis ostendit. unde radix ꝓdiit ꝑditionis. Sicut autem eũ¬
głista alio testante didicimꝰ: in templo columbe uendebant᷑.
Et qͥd ꝑ columbas. nisi sp̃c scĩ donum accipitur. S uen¬
dentes ⁊ ementes. e templo eliminat: quia uł eos qui
ꝓmunere impositionẽ manuũ tribuunt. uł eos qui do¬
num sp̃c emere uitunt᷑. dampnat. Se quo templo mox sb̾¬
ditur. Domus mea. domus orationis est: uos autem
fecistis illã speluncã latronũ. Qui enim ad accipienda
munera in templo residebãt: ꝓfecto quia quibdam ñ

Expanded text:
quia domus mea domus orationis est, vos autem fequia domus mea domus orationis est, vos autem fecistis illam speluncam latronum . Qui enim narravit mala ventura, et protinus templum ingressus est ut de illo vendentes et ementes ejiceret, profecto innotuit quia ruina populi maxime ex culpa sacerdotum fuit. Eversionem quippe describens, sed vendentes et ementes in templo feriens, in ipso effectu sui operis ostendit unde radix prodiit perditionis. Sicut autem evangelista alio teste didicimus, in templo columbae vendebantur . Et quid per columbas nisi sancti Spiritus donum accipitur? Sed vendentes et ementes e templo eliminat, quia vel eos qui pro munere impositionem manuum tribuunt, vel eos qui donum Spiritus emere nituntur damnat. De quo templo mox subditur: Domus mea, domus orationis est, vos autem fecistis illam speluncam latronum. Qui enim ad accipienda munera in templo residebant, profecto quia quibusdam non