comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
litatis ostendit: qui se & int̾
aduersarios nouerat uiuere:
& tam̃ non uerebat᷑ culpas uoce
confessionis aꝑire. Sed notandũ
quod suꝑiꝰ uir tutes suas loqͥt᷑.
inferiꝰ peccatũ fatetur. Hinc
enĩ liquido demonstrat: quã
uera de bonis suis dixerat: qui
noluit tacere de malis. Modo
uirtutes suas indicat: mͦ culpã
erit manifestat. Unde certissi¬
me appar&e. quantȩ mundiciȩ
in omĩpotentis dei oculis fuerit:
qui & uitauit mala ne cõmit.¬
ter&. & tam̃ quȩ eũ cõmit tere
contigit. hominibus ñ abscondit:
quatinus ei & iusticiȩ sit głoria.
declinasse peccatũ: & iusticiȩ
custodia. quod ñ potuit decli¬
nare. ꝓdidisse. Hideat᷑ uir iste
cuilib& magnꝰ in uirtitibꝰ siuis :
mͥ certe sublimis appar&. etiã
in peccatis suis. Ooirent᷑ in eo
qui uolunt. castitatis continen¬
tiã: mirent᷑ integritatẽ iusticiȩ
mirent᷑ uiscera pietatis: ego in
eo nͣ minime admiror confesuo.¬
ne humillimã peccatoꝵ: quã

Expanded text:
ostendit, qui se et inter adversarios noverat vivere, et tamen non verebatur culpas voce confessionis aperire. Sed notandum quod superius virtutes suas loquitur, inferius peccatum fatetur. Hinc enim liquido demonstrat quam vera de bonis suis dixerat, qui noluit tacere de malis. Modo virtutes suas indicat, modo culpaerit, manifestat. Unde certissime apparet quantae munditiae in omnipotentis Dei oculis fuerit, qui et vitavit mala, ne committeret, et tamen quae eum committere contigit, hominibus non abscondit, quatenus ei et justitiae sit gloria declinasse peccatum, et justitiae custodia quod non potuit declinare prodidisse. Videatur vir iste cuilibet magnus in virtutibus suis, mihi certe sublimis apparet etiam in peccatis suis. Mirentur in eo qui volunt castitatis continentiam, mirentur integritatem justitiae, mirentur viscera pietatis; ego in eo non minus admiror confessionem humillimam peccatorum quam
Abbreviated transcription (Latin):
eiq de accepto munere debitore fius
qͥ & p̃ueniendo dedit eis bonũ
uelle quod noluerunt: & subse¬¬
quendo concessit bonũ posse qd̃
uolunt. Unde bene ꝑ iohannem
dicit᷑. Ad orauerunt uiuentẽ
in soła scłoꝵ: mittentes coronas
suas ante thronũ dñi. Coronas
nanq suas ante thronũ dñi mit.¬
tere est certaminũ suoꝵ uicto¬
rias. non sibi tribuere sed auc¬
tori: ut ad illum referant głam
laudis: a quo se sciunt uires ac-¬
aepisse certaminis. Beatus ergo
iob quia sic bona quȩ oꝑatus. ẽ.
narrat. ut tam̃ hȩc suȩ oꝑationi
ñ tribuat: sed ad auctoris lau.¬
dem recurrat : manu̾ suam ore
suo osculatũ fuisse se denegat:
Ac si patent̾ dicat. Ego mea oꝑa
tanquã mea non ꝓfero: qͥa aucto¬
ris sui grãm negare conuincit᷑:
quisquis sibi tribuit qđ oꝑatur

Expanded text:
eique de accepto munere debitores fiunt, eique de accepto munere debitores fiunt, qui et puniendo dedit eis bonum velle quod noluerunt, et subsequendo concessit bonum posse quod volunt. Unde bene per Joannem dicitur: Adoraverunt viventem  saeculorum, mittentes coronas suas ante thronum Domini . Coronas namque suas ante thronum Domini mittere est certaminum suorum victorias non sibi tribuere, sed auctori, ut ad illum referant gloriam laudis, a quo se sciunt vires accepisse certaminis. Beatus ergo Job, quia sic bona quae operatus est narrat, ut tamen haec suae operationi non tribuat, sed ad auctoris laudem recurrat, manum suam ore suo osculatum fuisse se denegat. Ac si patenter dicat: Ego mea opera tanquam mea non profero, quia auctoris sui gratiam negare convincitur, quisquis sibi tribuit quod operatur.
Abbreviated transcription (Latin):
natur: sicut ꝑ salomonẽ dicit᷑.
Abscondit piger manũ suã sub
ascella sua: & laborat si ad os sur̃
porrigit eam. Pigro labor. ẽ. ma.¬
nũ suam ad os porrigere: qͥa de.¬
sidiosus quisq p̃dicator. nec hoc
uult oꝑari quod dicit. Oanũ
qͥppe ad os porrigere. ẽ: uocisuȩ
oꝑe concordare. Qoanũ gͦ suam
osculatur ore suo. qͥ laudat qđ
facit: & testimonio ꝓpriȩ locu-¬
tionis. sibi uirtutem tribuit
oꝑis. Qua in re quis despicit᷑
nisi is qui ipsa oꝑandi munera
largit᷑ : Unde bene ꝑ egregium
p̃dicatorẽ dicit᷑. Quid autẽ ha-¬
bes quod non accȩpisti: Si aut̃e
accȩpisti: qͥd głaris quasi ñ acce.¬
ꝑis : Sc̃i autẽ uiri sciunt pꝰ pͥmipi.¬
rentis lapsũ de corruptibili stir.¬
pe se editos:. & ñ uirtute ꝓpͥa s
p̃ueniente suꝑna gr̾a ad meliora
se uota uel oꝑa cõmutatos: & qͥc.
mortali ꝓpagine sentiuis meri.¬
tu: qͥcqͥd uͦ in se boni inspiciunt.
ĩmortalis gr̃ȩ cognoscunt donũ:

Expanded text:
icut per Salomonem dicitur: Abscondit piger manum suam sub axilla sua, et laborat si ad os suum porrigat eam . Pigro labor est manum suam ad os porrigere, quia desidiosus quisque praedicator nec hoc vult operari quod dicit. Manum quippe ad os porrigere est voci suae opere concordare. Manum ergo suam osculatur ore suo, qui laudat quod facit, et testimonio propriae locutionis sibi virtutem tribuit operis. Qua in re quis despicitur, nisi is qui ipsa operandi munera largitur? Unde bene per egregium praedicatorem dicitur: Quid autem habes, quod non accepisti? Si autem 708 accepisti, quid gloriaris, quasi non acceperis ? Sancti autem viri sciunt post primi parentis lapsum de corruptibili stirpe se editos, et non virtute propria, sed praeveniente superna gratia ad meliora se vota vel opera commutatos; et mortali propagine sentiunt meritum: quidquid vero in se boni inspiciunt, immortalis gratiae cognoscunt donum;
Abbreviated transcription (Latin):
plerũq inconsiderata mens dũ
transitorio fauori non renitit᷑
ad hoc usq ꝑtrahit᷑. ut laudet
ipsa quȩ facit: conditioni quȩ
p̃missa. ẽ. qua dicit᷑ si congrue

Expanded text:
plerumque inconsiderata mens, dum transitorio favori non renititur, ad hoc usque pertrahitur, ut laudet ipsa quod facit, conditioni quae praemissa est quasi congrue
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ quia illum negat: cuiꝰ des-¬
pecta grã. sibi uires boni oꝑis
arrogat. Quod recte quoq &
iniquitas maxima uocat᷑: quia
omne peocatũ quod ex infirmi-¬
tate est. spem nequaquã ꝑdit:
quia a suꝑno iudice ueniã requi¬
rit. Presumptio autẽ uirtutis ꝓ.¬
priȩ. tanto grãuiꝰ in desperatione
est. quanto longiꝰ ab humilitate :
cumq uires sibi tribuit õperis:
ad adiutoriũ non recurrit auc.¬
toris: fitq ut eo grauiꝰ peccator
ꝑeat: quo & ipsum hoc qͥa. ẽ. pec¬
cator ignorat. Sequit᷑. Si ga-¬

Expanded text:
enim quia illum negat, cujus despecta gratia, sibi vires boni operis arrogat. Quod recte quoque et iniquitas maxima vocatur, quoniam omne peccatum quod ex infirmitate est spem nequaquam perdit, quia a superno judice veniam requirit. Praesumptio autem virtutis propriae tanto gravius in desperatione est, quanto longius ab humilitate. Cumque vires sibi tribuit operis, ad adjutorium non recurrit auctoris; fitque ut eo gravius peccator pereat, quo et ipsum hoc, quia est peccator, ignorat. Sequitur: CA
Abbreviated transcription (Latin):
cũ faciunt quȩ cognouer̃: & si
intelligendo congaudent mune.¬
ri largitoris: merentes tamen
considerant debitũ oꝑis: ut ui.¬
delic& actione ꝑsoluant. qđ eis
p̃rogatũ . ẽ. in cognitione. St ul¬
tus nãq est debitor. qͥ gaudene
peciinias mutuas accipit: & tẽsꝰ
quo reddere debeat ñ at tendit
Moderat᷑ autẽ leticia accipien¬
di: quando sollerti ꝓuidentia
etiã constitutũ tempꝰ cogitat᷑
secura leticia ñ extollunt᷑: di¬
cat᷑ recte. Si letatus sum suꝑ
multis diuitiis meis: & qͥa plũ.¬
rima repperit manus mea. Ac
si aꝑte diceret᷑. Nequaquã me
in eo locupletem ex iusticia
credidi: quo recta quȩ agerede.¬
bui. etiã multa cognoui: nec
intelligentia cor extulit᷑: qͥa
illud considerat io debitȩ oꝑatio¬

Expanded text:
cum faciunt quae cognoverant; et si cum faciunt quae cognoverant; et si intelligendo congaudent muneri largitoris, moerentes tamen considerant debitum operis, ut videlicet actione persolvant quod eis praerogatum est in cognitione. Stultus namque est debitor qui gaudens pecunias mutuas accipit, et tempus quo reddere debeat non attendit. Moderatur autem laetitia accipiendi, quando solerti providentia etiam constitutum tempus itia non extolluntur, dicatur recte: Si laetatus sum super multis divitiis meis, et quia plurima reperit manus mea. Ac si aperte diceretur: Nequaquam me in eo locupletem ex justitia credidi, quo recta quae agere debui etiam multa cognovi, nec intelligentia cor extulit, quia illud consideratio debitae operatio
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ dissolutionem negligentiȩ
ꝑdidi: quod ut ꝑ bona oꝑa red-¬
derem. ex grã creditoris accę¬
pi. Sed nũqͦuam deus mentẽ
deserit : quȩ in peccatis se ue¬
racit̃ agnoscit. Unde & mex
heliseus ueniens. lignũ deorsũ
mittit: & ferrũ in suꝑficiẽ at¬
tollit: quia uidelic& redẽptor
nr̃ pie nos respiciens. cor pecca.¬
toris humiliat: & ei quã amise¬
rat intelligentiã reformat
lignũ. atq iactauit: & sic ferrũ
sustulit. Lignũ nanq confringe.¬
re. ẽ: cor ab elatione conterere
Lignũ ad ima iactare. ẽ: elatũ
cor. in cognitione ut diximꝰ pro.
priȩ infirmitatis humiliare:
Atq ilico ferrũ ad suꝑficiem
redit: quia ad usum exercita¬
tionis pristinę intelligentia
difficultat ibus custodit᷑: curan¬
dum quippe.ẽ. ne otio torpeat:
curandum. ne in exercitat iõne
oꝑis. uicio elationis euanescat
Sancti uiri minime exultant.
cũ cognoscunt quȩ faciant᷑: sed

Expanded text:
per dissolutionem negligentiae per dissolutionem negligentiae perdidi, quod ut per bona opera redderem ex gratia creditoris accepi. Sed nunquam Deus mentem deserit, quae in peccatis se veraciter agnoscit. « Unde et mox Elisaeus veniens, lignum deorsum misit, et ferrum in superficiem attulit. » Quia videlicet Redemptor noster pie nos respiciens, cor peccatoris humiliat, et eam quam amiserat, intelligentiam reformat. lignum atque jactavit, et sic ferrum sustulit. » Lignum namque confringere est cor ab elatione conterere. Lignum ad ima jactare est elevatum cor in cogpriae infirmitatis humiliare. Atque illico ferrum ad superficiem redit, quia ad usum exercitationis pristinae intelligentia difficultatibus custoditur curandum quippe est ne otio torpeat, curandum ne in exercitatione operis vitio elationis evanescat, sancti viri, minime exsultant cum cognoscunt 702 quae faciant, sed
Abbreviated transcription (Latin):
na uero ꝑ hoc cedere. ẽ: praue
agentes increpare. Quod ñ¬
nunquã dum fluxe agit᷑: dum
lapsus uanȩ głȩ in accepta eadem
scientia non uitatur: ferrũ in¬
aqua ꝑdit᷑: quia ex dissolito oꝑe.
intelligentia fatuat᷑. Quã ꝓfec.¬
to intelligentiã. ad hoc nouimꝰ
dari: ut ante dantis oculos. ex
bona debeat actione restitui
Unde & recte is qui ferrũ amise.¬
ram Habent enĩ hoc electi ꝓpri-¬
um: ut siquando eis in sua scientia
cor uelocit̾ redeant: & qͥeqͥd in
se ante districti uidicis oculos.
dampnabile inueniunt: lacrimiᷤ
insequant᷑. Qui flentes ñ solũ
caute inspiciunt quȩ mala cõmi¬
serunt: sed ex accepto miinere
quȩ reddere etiã bona debuer̃:
quia nimirũ tanto se ampliꝰ pec¬
catores sentiuntͥ quanto ex ne¬
glectis bonis quȩ agere pote.¬
rant. debitores tenent᷑. Recte
ergo qui ferrũ ꝑdidit clamat
Heu. heu. & hoc ipsũ mutuũ
acceperam. Ac si dicat. Illud

Expanded text:
na vero per hoc caedere est prave na vero per hoc caedere est prave agentes increpare. Quod nonnunquam dum fluxe agitur, dum lapsus vanae gloriae in accepta eadem scientia non aqua perditur, quia ex dissoluto opere intelligentia fatuatur. Quam profecto intelligentiam, ad hoc novimus dari, ut ante dantis oculos, ex bona debeat actione restitui. Unde recte is qui ferrum amiseram. » Habent enim hoc electi proprium, si quando eis in sua scientia cor velociter redeant: et quidquid in se ante districti judicis oculos damnabile inveniunt, lacrymis insequuntur. Qui flentes non solum caute inspiciunt, quae mala commiserunt, sed ex accepto munere quae reddere etiam bona debuerunt: qui nimirum tanto se amplius peccatores sentiunt, quanto ex neglectis bonis quae agere poterant debitores tenentur. Recte ergo qui ferrum perdidit, clamat: « Heu, heu, heu, et hoc ipsum mutuo acceperam. » Ac si dicat: Illud
Abbreviated transcription (Latin):
era eloquia inuestigando ꝑcipi.¬
mus: atq in his plura. nec tam̃
sibim& diuersa sentimus. Non
est autẽ seoura leticia in diui¬
nis paginis. uel fortia uel mul¬
ta cognoscere: sed cognita cu¬
stodire. Nam qui bene intelli¬
git: quid intelligendo debeat
agnoscit. Quanto enĩ intellec.¬
tus latius extendit᷑: tanto ad
explenda oꝑa enixius ligatur
Inde in eugłio ueritas dicit:
Cui multum datũ. ẽ. multum
queretur ab eo: & cui cõmenda¬
uerunt multũ. plus petent
ab eo. Deputemus igit᷑ intelli
sentiã datã. quasi peciiniam
mutuam: quo plus nobis cre-¬
ditur ex benignitate: eo de.¬
bitores amplius tenemur in
opere. Et plerunq eadẽ in.¬
telligentiȩ accepta pecunia.
cum ad usuras auditoribꝰ dat᷑.
amiteit᷑. nisi caute tribuat᷑
cum in iordane ligna cedereñ
uni eoꝵ securis ex manubrio
in ꝓfundum lapsa disparuit
ferrũ quippe in manubrio. ẽ.
donũ intellectus in corde. Lig¬

Expanded text:
cra eloquia investigando percipicra eloquia investigando percipimus, atque in his plura, nec tamen sibimet diversa sentimus. Non est autem secura laetitia 701 in divinis paginis vel fortia, vel multa cognoscere, sed cognita custodire. Nam qui bene intelligit, quid intelligendo debeat agnoscit. Quanto enim intellectu latius extenditur, tanto ad explenda opera enixius ligatur. Unde in Evangelio VeritCui multum datum est, multum quaeritur ab eo; et cui commendaverunt multum, plus petent ab eo gentiam datam quasi pecuniam mutuam, quia quo plus nobis creditur ex benignitate, eo debitores amplius tenemur in opere; et plerumque eadem intelligentiae accepta pecunia, cum ad usuras auditoribus datur, amittitur, nisi caute tribuatur.cum in Jordane ligna caederent, uni eorum securis ex manubrio in profundum lapsa disparuit . Ferrum quippe in manubrio est donum intellectus in corde. Lig
Abbreviated transcription (Latin):
mea. Quid multas diuitias ap.¬
pellatas ꝑ significationẽ credi-¬
mus: nisi habundantia acumi¬
na consilioꝵ: Quȩ querentis
manꝰ inuenit: cũ hȩc cogitatio
tractantis gignit. Has & enim
salomon sapientiȩ diuitias con-¬
templatus: ait. Corona sapien.¬
tium: diuitiȩ eoꝵ. Qui. quia
diuitias non metalla terrena
sed prudentiã nominat: ilico
ꝑ contrarietatẽ subdit. Fat ui¬
tas stultoꝵ: imprudentia. Si
enĩ coronam sapientiũ t̾renas
diuitias dicer&: ꝓculdubio fa¬¬
tuitatem stultoꝵ. pauꝑtatem
potius quã imprudentiã fate¬
retur. Sed dum fatuitatẽ stul¬
toꝵ imprudentiã subdidit: sa¬
pientium diuitias quia pruden¬¬
tiam dixerit indicauit. Has in
se paulus scientiȩ diuitias contẽ¬
platus: & contemplationẽ suã
consideratione humanȩ fragili.¬
tatis humilians: ait. Habemus
thesaurum istum in uasis fictili¬
bus. Multas itaq apud nos
diuitias repperimus: cũ dona
habundantis intelligentiȩ sa.¬

Expanded text:
Quid multas divitias appellatas per significationem credimus, nisi abundantia acumina consiliorum? Quae quaerentis manus invenit, cum haec cogitatio tractantis gignit. Has etenim Salomon sapientiae divitias contemplatus ait: Corona sapientium divitiae eorum . Qui quia divitias non metalla terrena, sed prudentiam nominat, illico per contrarietatem subdit: Fatuitas stultorum imprudentia . Si enim coronam sapientium terrenas divitias diceret, procul dubio fatuitatem stultorum paupertatem potius quam imprudentiam fateretur. Sed dum fatuitatem stultorum imprudentiam subdidit, sapientum divitias quia prudentiam dixerit, indicavit. Has in se Paulus scientiae divitias contemplatus, et contemplationem suam consideratione humanae fragilitatis humilians, ait: Habemus thesaurum istum in vasis fictilibus . Multas itaque apud nos divitias reperimus, cum dona abundantis intelligentiae, sa
Abbreviated transcription (Latin):
fiduciam ponat: qm̃ coniunctꝰ
decurrentibus. mex statũ suũ
animus ꝑdit. Nam uitȩ presen¬
tis fluctus trahit quem leuat:
& ualde demens. ẽ. qͥ in undã
uoluit᷑. & plantã figere conat᷑.
Sed sunt pleriq qui & si in rebꝰ
transeuntibus fidiciã neqͣquã
ponunt: cũ tam̃ sibim& ad usũ
necessarios habunde adsunt :
mente tacita letant᷑. Qua in
re dubiũ non. ẽ: quia tanto qͥsq
minꝰ dol& quod desint ȩterna
quantomagis gaud& qđ ad siq̃
temporalia. Et qui minꝰ dol&
quod desunt temporalia: certiꝰ
expectat ut adsint ę̧tͣna. Hoc
itaq de terrenis rebus gaudiũ.
beatus iob non se habuisse testi.¬
ficans: subiungit dicens Si¬

Expanded text:
fiduciam ponat, quoniam conjunctus fiduciam ponat, quoniam conjunctus decurrentibus mox statum suum animus perdit. Nam vitae praesentis fluctus trahit quem levat, et valde demens est qui in unda volvitur, et plantam figere conatur. Sed sunt plerique qui etsi in rebus transeuntibus fiduciam nequaquam ponunt, cum tamen sibimet ad usus necessarios abunde adsunt, mente tacita laetantur. Qua in re dubium non est, quia tanto quisque minus dolet quod desint aeterna, quanto magis gaudet quod adsint temporalia; et qui minus dolet quod desint temporalia, certius exspectat ut adsint aeterna. Hoc itaque de terrenis rebus gaudium beatus Job non se habuisse testificans, subjungit dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
erunt: Eadem enim nocte sub.¬
latus. ẽ. qui in rerũ sibi habun¬¬
dantia. multa tempora fuerat
prestolatus: ut scilic& qui in
longum sibi subsidia colligendo
ꝓspĩcer&: subsequentẽ diem uel
unũ minime uider&. Quasi enĩ¬
in aquis defluentibus fundam̃.¬
tũ ponere.ẽ: in rebus labentibꝰ
spei fiduciã uelle solidare. Stan¬
te enĩ in ꝑpetuũ deo: transeunt
omnia. Quid gͦ nisi ab stante
fugere. ẽ. transeuntibus rebꝰ in¬
hȩrere : Quis nanq unquã de.¬
currentiũ fluminu tumidis
uerticibus raptus. manere ipse
fixus potuit: deorsum unda de¬
fluente: Quisquis gͦ defluere
deuitat: suꝑest. ut qđ defluit
fugiat: ne ꝑ hoc quod amat. in
hocͦ cogatur ꝑuenire qđ uitat
Qui enĩ rebus labentibꝰ inhe¬
r&: illo uidelicet trãhit᷑. quo
tendit quod tenet. Prius itaq
curandum. ẽ. ne quisq tempora¬¬
lia diligat: ac deinde ne in eisdẽ
temporalibus q̃ ñ ad delectati¬
onẽ sibi sed ad usum retinet.

Expanded text:
erunt ? Eadem enim nocte suberunt ? Eadem enim nocte sublatus est, qui in rerum sibi abundantia multa tempora fuerat praestolatus, ut scilicet qui in longum sibi subsidia colligendo prospiceret, subsequentem diem vel unum minime videret. Quasi in aquis enim defluentibus fundamentum ponere est in rebus labentibus spei fiduciam velle solidare. Stante enim in perpetuum Deo, transeunt omnia. Quid ergo a stante fugere est, nisi transeuntibus rebus inhaerere? Quis namque unquam decurrentium fluminum tumidis vorticibus raptus manere ipse fixus potuit, deorsum unda defluente? Quisquis ergo defluere devitat, superest ut quod defluit fugiat, ne per hoc quod amat in hoc cogatur pervenire quod vitat. Qui enim rebus labentibus inhaeret, illo videlicet trahitur, quo tendit quod tenet. Prius itaque curandum est ne quis temporalia diligat, ac deinde ne in eisdem temporalibus quae non ad delectationem sibi, sed ad usum retinet,
Abbreviated transcription (Latin):
ctus: inferius asserit dicens:
Semꝑ enĩ quasi tumentes super
me fluctus: timuideum. Qui
scilic& in ꝓsꝑis positus. atq ha.¬
bundantia rerum fultus: si spem
aut in suis actibus aut in circũ¬
fluentibus rebus poner&: ꝓfecto
iustus non ess&. Sed quando
iste uir sanctus in se spem posu.¬
as qua mente possederit inno.¬
aurũ robur meũ. & obritum
dixi fiduciam meam. Obrizũ
dicimꝰ. rude aurũ. Sanctus gͦ
uir nec auru robur. nec sibi esse¬
obrizũ id . ẽ. rudem auri molẽ
fidiiciã credidit: quia spem atq
delectationẽ suam in solius gra
conditoris figens: neq de quan¬
titate auri. neq de specie pecca-¬
uit. De creatore qͥꝓpe desperas-¬
se fuerat: si spem increatura po.¬
fixerat diues ille: qui dicebat:¬
Anima habes multa bona posi.¬
ta in annos plurimos: reqͥesce:
comede: bibe: epulare. S hẽ
suꝑna uex increpat dicens. Stul.¬
te. hac nocte animã tuã rẽpe-¬
tunt ate. quȩ autẽ parasticuiꝰ

Expanded text:
ctus inferius asserit, dicens: ctus inferius asserit, dicens: Semper enim quasi tumentes super me fluctus timui Dominum . Qui scilicet in prosperis positus, atque abundantia rerum fultus, si spem aut in suis actibus aut in circumfluentibus rebus poneret, profecto justus non esset. Sed quando iste vir sanctus in se spem posuas qua mente possederit innoaurum robur meum, et obrizum dixi fiduciam meam. - Obrizum dicimus, obrude aurum. Sanctus ergo vir nec aurum robur sibi esse, id est, rudem auri molem fiduciam credidit, quia spem atque delectationem suam in solius gratia Conditoris figens, neque de quantitate auri, neque de specie peccavit. De Creatore quippe desperasse fuerat, si spem in creatura podives ille, qui dicebat:Anima, habes multa bona reposita in annos plurimos, requiesce, comede, bibe, epulare. Sed hunc superna vox increpat, dicens: Stulte, hac nocte animam tuam repetunt a te; quae autem parasti, cujus
Abbreviated transcription (Latin):
ra est. quȩ iusta. temperans. &
fortis non est: nec ꝑfecta tẽpe.¬
rantia. quȩ fortis. iusta. & pru-¬
dens non. ẽ: nec fortitudo inte¬
gra. quȩ prudens. temperans.
& iusta non. ẽ: nec uera iusticia.
quȩ prudens. fortis. & tempe¬
quod non uinam sine alia sed
coniunctas in se uirtutes habii¬
erit: enumerando singulas. in¬
notescit. Nam bona pudiciciȩ
insinuans: dicit. Si deceptũ. ẽ.
cor meũ. suꝑ mulierẽ. Atq ut
eidem pudiciciȩ demonstrarae
humilitatis grãm nullatenꝰ de.¬
fuisse: post cȩtera subiungit:
cum seruo meo. Qui ut humi¬
litati suȩ ostender& miscđĩam
fuisse coniunctã: paulopꝰ dicit:
si negaui quod uolebant pau¬
peribus. Atq ut miscđiam suã
ostender& de iusticiȩ radice des¬
cendere: paulo suꝑiꝰ p̾misit dicen᷑
Si ambulaui in uanitate: & fe¬
stinauit in dolo pes meus. Atq
ut monstrar& quã fuerit ad cun¬
cta pauidus: ad om̃ia circ ũspe.¬

Expanded text:
ra est quae justa, temperans et ra est quae justa, temperans et fortis non est, nec perfecta temperantia quae fortis, justa et prudens non est, nec fortitudo integra quae prudens, temperans et justa non est, nec vera justitia quae prudens, fortis et tempequod non unam sine alia, sed conjunctas in se virtutes habuerit, enumerando singulas innotescit. Nam bona pudicitiae insinuans, dicit: Si deceptum est cor meum super mulierem . Atque ut eidem pudicitiae demonstraret humilitatis gratiam nullatenus defuisse, post caetera subjungit: cum servo meo . Qui ut humilitati suae ostenderet misericordiam fuisse conjunctam, paulo post dicit: Si negavi quod volebant pauperibus . Atque ut misericordiam suam ostenderet de justitiae radice descendere, paulo superius praemisit, dicens: Si ambulavi in vanitate, et festinavit in dolo pes meus . Atque ut monstraretur quam fuerit ad cuncta pavidus, et ad omnia circumspe
Abbreviated transcription (Latin):
lam pudicos qͥdem
i misericordes. sed ne.
castitas in eius corde
iꝑbia se intrinsecus
nec humilitas uera. ẽ. cui mise¬
ricordia iuncta non est. qͥa nec
debet humilitas dici quȩ ad cõ.¬
passionem frat̾nȩ miseriȩ nescit
inclinari: nec miscđia uera est.
quȩ a rectitudine iusticiȩ exis.¬
tit aliena: quia quȩ potest ꝑ
in iusticiam pollui: nescit ꝓcul.
dubio sibim& ipsi misereri: nec
iusticia uera. ẽ. quȩ fidiiciã suã
non in conditore omniũ. sed in
se fortasse. aut in rebus conditis
ponit: quia dum a creatore spem
subtrahit: ipse sibi principalis
iusticiȩ ordinẽ ꝑuertit. Una itaq
uirtus sine aliis: aut omnino nul¬
la . ẽ. aut imꝑfecta. Ut enĩ sicut
quibusdam uisum. ẽ. de primis
quattuor uirtutibus loquar:
prudentia. temperantia. forti.¬
tido. atq iusticia. tanto ꝑfec¬
tȩ sunt singulȩ: quanto uicis¬
sim sibim&e coniuncte. Disiun¬
ctȩ autẽ. ꝑfectȩ esse nequaquã
possunt: quia nec prudentia ue.¬

Expanded text:
am pudicos quidemquasi misericordes, sed nequaquam uia nec castitas in ejus corde e quia superbia se intrinsecus Nec humilitas vera est cui misericordia juncta non est, quia nec debet humilitas dici, quae ad compassionem fraternae miseriae nescit inclinari. Nec misericordia vera est quae a rectitudine justitiae existit aliena, quia quae potest per injustitiam pollui, nescit procul dubio sibimetipsi misereri. Nec justitia vera est quae fiduciam suam non in conditore omnium, sed in se fortasse, aut in rebus conditis ponit, quia dum a creatore spem subtrahit, ipse sibi principalis justitiae ordinem pervertit. Una itaque virtus sine aliis, aut omnino nulla est, aut imperfecta. Ut enim, sicut quibusdam visum est, de primis quatuor virtutibus loquar, prudentia, temperantia, fortitudine, atque justitia; tanto perfectae sunt singulae, quanto vicissim sibimet conjunctae. Disjunctae autem perfectae esse nequaquam possunt, quia nec prudentia ve
Abbreviated transcription (Latin):
sem&e ipsum animꝰ ualde sollicitꝰ
ab elationis lapsu teneat᷑. Sed
cũ mira quȩ intelligit. etiã ope.¬
rari cȩperit: eoipso ñnunquã
quo fõras ostenditur labit᷑: atq
in suis actibus se &e teros prȩire
głatur. Beatũ igit᷑ iob sicut in.¬
telligentiȩ aurũ non ex̃tulit.
nec lumen quoq ante humanos
oculos mirȩ oꝑationis eleuauit:
Unde & apte subiungit. Si uidi¬

Expanded text:
um animus valde sollicitus ab elationis lapsu teneatur. Sed cum mira quae intelligit etiam operari coeperit, eo ipso nonnunquam quo foras ostenditur labitur, atque in suis actibus se caeteros praeire gloriatur. Beatum igitur Job sicut intelligentiae aurum non extulit, nec lumen quoque ante humanos oculos mirae operationis elevavit. Unde et apte subjungit: CAPU
Abbreviated transcription (Latin):
ad tempus de primunt. qui hȩc
semꝑ in humilitate formidant :
Quomͦ pondus dei poterit fer¬
re qui despicit᷑: si hoc & ille in
uerbere ꝑtulit. qͥ ꝑ timorem
p̃uidit : Unde sũmoꝑe formidan¬
dum nobis est: illud tantȩ distri¬
ctionis examen. Constat aũt
quia in hac uita cum ꝑcutit ÷
si ꝑcussionẽ correptio sẽquit᷑.
disciplina patris est non ira iu¬
dicis. Amor corrigentis est:
non districtio punientis. Ex ip.¬
so ergo presenti uerbere: iudi¬
cia eterna pensanda sunt. Hinc
dem uobis scribere mͥ qͥdemñ
pigrũ: uobis aut̃ẽ necessar ũ
Beatus iob iccirco gestas lalrus¬
tes narrat: quia inter inere¬
tionis uerba & ꝑcussionis ile¬
bera dep̃hensus: ab spei filiei
mentẽ suam labefactari consi¬
derat. Multa qͥppe egisse se
mala ab increpantibus amies
audierat: & ne uerbis paritꝰ&
flagellis pressa in desꝑatione
mens corruat: hanc ꝑ suarũ
uirtutũ memoriam ad spemrȩ¬
format: ut nequaquã se debeit

Expanded text:
ad tempus deprimunt qui haec ad tempus deprimunt qui haec semper in humilitate formidant? Quomodo pondus Dei poterit ferre, qui despicit, si hoc et ille in verbere pertulit, qui per timorem praevidit? Unde summopere formidandum nobis est illud tantae districtionis examen? Constat autem quia in hac vita, cum percutit, si percussionem correctio sequitur, disciplina patris est, non ira judicis; amor corrigentis est, non districtio punientis. Ex ipso ergo praesenti verbere judicia aeterna pensanda sunt. Hinc dem vobis scribere mihi quidem non pigrum, vobis autem necessarium . Beatus Job idcirco gestas virtutes narrat, quia inter increpationis verba et percussionis verbera deprehensus, a spei fiducia mentem suam labefactari considerat. Multa quippe et egisse se mala ab increpantibus amicis audierat, et ne verbis pariter et flagellis pressa in desperationem mens corruat, hanc per suarum virtutum memoriam ad spem reformat, ut nequaquam se debeat
Abbreviated transcription (Latin):
intueri. Tempestas quippe ci
orttur: prius lenes undȩ. et
postmodum uolumina maio
concitant᷑. Ad extremũ flu
se in alta erigunt: & nauiga¬
tes quosq ipsa sua altitudim
suibuertunt. Sic sic nimiru
extrema illa ꝓperat: quȩ un¬
uersum mundum subruat tei¬
pestas animarũ. Nunc enim
lis & cladibus quasi quibusclai
undis sua nobis exordia ostei¬
ait: & quanto ad finẽ cotidi
ꝓpinquiores efficimur: tanto
grauiora irruere tribulationũ
uolumina uidemus. Ad extre¬
mũ uero cõmotis om̃ibꝰ elem̃tis÷
suꝑnus iudex ueniens finẽ om̃ni¬
um apportat: quia uidelicet
tunc tempestas fluctus in cę̧¬
lum leuat. Unde & dicit᷑. Ad¬
huc modicum. & ego mouẽbo
non solum terrã: sed etiã cęlũ
Quã scilio&e tempestatẽ. quia
scĩ uiri uigilanter aspiciunt:
quasi tumentes suꝑ se cotidie
fluctus expauescunt: atq ex
his tribulationibus quȩ mun¬
dũ feriunt. preuident quȩ se¬
dicia eos qui se eleuant: si ce illos

Expanded text:
intueri. Tempestas quippe cum intueri. Tempestas quippe cum oritur, prius lenes undae, et postmodum volumina majora concitantur; ad extremum fluctus se in alta erigunt, et navigantes quosque ipsa sua altitudine subvertunt. Sic sic nimirum extrema illa properat, quae universum mundum 696 subruat tempestas animarum. Nunc enim bellis et cladibus quasi quibusdam undis sua nobis exordia ostendit, et quanto ad finem quotidie propinquiores efficimur, tanto graviora irruere tribulationum volumina videmus. Ad extremum vero commotis omnibus elementis, supernus judex veniens finem omnium apportat, quia videlicet tunc tempestas fluctus in coelum levat. Unde et dicitur: Adhuc modicum, et ego movebo non solum terram, sed etiam coelum . Quam scilicet tempestatem quia sancti viri vigilanter aspiciunt quasi tumentes super se quotidie fluctus expavescunt, atque ex his tribulationibus quae mundum feriunt praevident quae sedicia eos qui se elevant, si et illos
Abbreviated transcription (Latin):
tui. A pauore tantȩ similitudi.¬
nis: pensemus si possumus. qͣnta
in sancto uiro fuerit uis timois
suctus enim tumentes de suꝑ
minent: cumq eam quam
asirunt mort̾ẽ minant᷑: nul
tunc nauigantibꝰ cura rerũ
amporalium. nulla carnis de¬
iaetatio ad mentẽ reducitur:
lupsa quoq ex naui ꝓiciunt:
y quibꝰ longa nauigia sũpsert̃
sunctȩ res in despectũ mentis
uemunt: amore uiuendi. Qua¬
sergo tumentes suꝑ se fluctus
seum mȩtuit: qui dum uerã
utam desiderat: om̃ia despicit
bic possidens portat. Nam
ulut tempestate de prehensi.
pondus nauis abicimus: qͣndo
boppressa mente desideria ter¬
imna remouemus: fitq ut sub.¬
luata nauis enat&. quȩ mer-¬
gebatur onerata: qͥa nimirũ
curȩ quȩ in hac uita depͥmuñ.
mentem in ꝓfundũ trahunt:
lluȩ uidelic& mens tantõ altiꝰ
inter temptationũ fluctꝰ at¬
tollit᷑: quanto sollicitius ab
huius scłi cogitatione uacuat᷑
Est uero & aliud: quod de ma¬
ris concussione debeat soller

Expanded text:
ore tantae similitudinis pensemus, si possumus, quanta in sancto viro fuerit vis timoris. Fluctus etenim cum tumentes desuper imminent, cumque eam quam deferunt mortem minantur, nulla tunc navigantibus rerum cura temporalium, nulla carnis delectatio ad mentem reducitur; ea ipsa quoque ex navi projiciunt, pro quibus longa navigia sumpserunt; cunctae res in despectum mentis veniunt, amore vivendi. Quasi ergo tumentes super se fluctus Deum metuit, qui dum veram vitam desiderat, omnia despicit quae hic possidens portat. Nam velut tempestate deprehensi pondus navis abjicimus, quando ab oppressa mente desideria terrena removemus. Fitque ut sublevata navis enatet, quae mergebatur onerata, quia nimirum curae quae in hac vita deprimunt mentem in profundum trahunt. Quae videlicet mens tanto altius inter tentationum fluctus attollitur, quanto sollicitius ab hujus saeculi cogitatione vacuatur. Est vero et aliud quod de maris concussione debeat solerter
Abbreviated transcription (Latin):
ste patiuntur. Beatus autẽ
iob uitę suȩ celsitudinem nar-¬
rans: & multa sunt & mira
quȩ dixit. Sed quia plerũq
humana mens renuit bona
credere quȩ nescit operari:
maledicti sibi sententiã ꝓtinꝰ
subiecit siqua horũ quȩ  dixe¬
rat oꝑe non impleuit: dicens¬

Expanded text:
ste patiuntur. Beatus autem ste patiuntur. Beatus autem Job vitae suae celsitudinem narrans, et multa sunt et mira quae dixit. Sed quia plerumque humana mens renuit bona credere, quae nescit operari, maledicti sibi sententiam protinus subjicit, si qua horum quae dixerat opere non implevit, dicens
Abbreviated transcription (Latin):
uerat. porta nominat᷑. In por¬
ta ergo se suꝑiorem uidet: qui
se melioris partis esse in iudi.¬
cio. ȩquitatis merito conspi¬
cit. Beatus igit᷑ iob qͥa nec tt̃
contra pupillum manũ exer¬
cuit: cum se etiã ꝑ iusticiae
meritũ potiorem uidit: nobis
timoris regulam insinuans
tent̾ dicat᷑. Neq tunc utilita¬
tis meȩ negocia uirtute. contͣ
pupillum exequi uolui: quan¬
do me in iudicio etiã ex iusticia
quando cũ ꝑsonis minoribus
contentionum negocia subeuĩs:
dum grauare uel inꝰ minimis ti-¬
ment÷ ipsi contra iusticiam gra-¬
uari nequaquã refugiunt. Sci¬
unt quippe quia omnis humã¬
na iusticia in iusticia esse rep̃̾.¬
henditur: si diuinitus distri¬
cte iudicetur. Unde hoc qđ
sibi competit cauent uehem̃t̃
exigere: ne eoꝵ actus suꝑnã
rectitudinẽ contingat subti¬
liter examinare. Sed ut inue.¬
niri iusti in diuino examine
ualeant: plerũq apud huma-¬
na iudicia grauari se & iniui-¬

Expanded text:
verat, porta nominatur. In porverat, porta nominatur. In porta ergo se superiorem videt, qui se melioris partis esse in judicio aequitatis merito conspicit. Beatus igitur Job, quia nec tunc contra pupillum manum exeruit, cum se etiam per justitiae meritum potiorem vidit, nobis timoris regulam insinuans,tenter dicat: Neque tunc utilitatis meae negotia virtute contra pupillum exsequi volui, quando me in judicio etiam ex justitia quando cum personis minoribus contentionum negotia subeunt, dum gravare vel in minimis timent, ipsi contra justitiam gravari nequaquam refugiunt. Sciunt quippe quia omnis humana justitia injustitia esse reprehenditur, si divinitus districte judicetur. Unde hoc quod sibi competit cavent vehementer exigere, ne eorum actus supernam rectitudinem contingat subtiliter examinare. Sed ut inveniri justi in divino examine valeant, plerumque apud humana judicia gravari se et inju
Abbreviated transcription (Latin):
sina non quia homines. sed qͥa
noti sunt largiuntur: bene nc̃
pbeatũ iob dicit᷑. Si despexi p̾¬
tereuntẽ: eoquod ñ habuerit
indumentum. Ignoto enĩ ꝓxi¬
no misertũ se indicat. quem
pritereuntẽ uocat: qͥa uideli¬
ie apud piam ment̾ẽ. plus na-¬
tura ual& quã noticia. Nam
a umusquisq qui indig&: eo
pso quo homo est. ei iam incog¬
nitus non est. Sequit᷑.¬
leuaui suꝑ pupillum manum
neam: cum uiderẽ me in por¬
a suꝑiorem. Mos apud uete.¬
res fu̾it. ut ad portã senio¬
res sederent: qui cer tantiũ
uirgia. iudiciaria examina¬
uone distinguerent: quãtinꝰ
urbem in quã concordit᷑ opor-¬
ter& uiuere: discordes mini-¬
me intrarent. Unde & ꝑ pro-¬
pħam dñs dicit. Constituite
in porta iudiciũ. Hoc itaq
loco quid portȩ nõmine ex¬
primit᷑: nisi id quod agebat᷑
in porta: Sicut enĩ pugnare
castra dicimus: ꝓ eo quod pu¬
gnatur ex cãstris: ita iudici.¬
um quod in porta agi consue¬

Expanded text:
aria non quia homines, sed quia aria non quia homines, sed quia noti sunt, largiuntur, bene nunc per beatum Job dicitur: Si despexi praetereuntem, eo quod non habuerit indumentum. Ignoto enim proximo misertum se indicat, quem praetereuntem vocat, quia videlicet apud piam mentem plus natura valet quam notitia. Nam et unusquisque qui indiget, eo ipso quo homo est, ei jam incognitus non est. Sequitlevavi super pupillum manum meam, cum viderem me in porta superiorem. - Mos apud veteres fuit, ut ad portam seniores sederent, qui certantium jurgia judiciaria examinatione distinguerent, quatenus urbem, in qua concorditer oportebat vivere, discordes minime intrarent. Unde et per prophetam Dominus dicit: « Constituite in porta judicium . » Hoc itaque loco quid portae nomine exprimitur nisi id quod agebatur in porta? Sicut enim pugnare castra dicimus, pro eo quod pugnatur ex castris; ita judicium, quod in porta agi consue
Abbreviated transcription (Latin):
despexi: & misericordit᷑ calefexci
Quisquis enĩ suꝑ eũ cui aliqͥd
tribuit fastu se elationis extol¬
lit: maiorem culpam intrinseꝰ
suꝑbiendo ꝑagit : quã extrinseꝰ
largiendo mercedem. Fttq ipse
bonis interioribus nudus: cum
nudum despicit uestiens: eoq
agit ut seipso deterior fiat: qͦ
se indigenti ꝓximo meliorem
putat. Miniis quippe in ops ẽ.
qui uestem non hab&e: quã qui
humilitatẽ. Unde necesse est
ut cũ naturȩ nr̃e consortes. ex¬
teriora non habere conspicimꝰ:
quã multa nobis desint bona in.¬
teriora pensẽmꝰ: quatinus sese
suꝑ inopes cogitatio nr̃a non
eleuae: cum sollert᷑ uid& quia
nos tanto uerius. quanto & inte.¬
rius indigentes sumus. Et qͥa¬
sunt non nulli qͥ pietatis suae
uiscera tendere usq ad incog.
nitos nesciunt. sed solis quos ꝑͦ
isiduitatẽ noticiȩ didicer iñ
serentur: apud quos nimi
plus familiaritas quã natu-¬
aual&e. dum quibusdam neces-¬

Expanded text:
despexi, et misericorditer calefeci. despexi, et misericorditer calefeci. Quisquis enim super eum cui aliquid tribuit fastu se elationis extollit, majorem culpam intrinsecus superbiendo peragit, quam extrinsecus largiendo, mercedem, fitque ipse bonis interioribus nudus, cum nudum despicit vestiens; eoque agit ut se ipso deterior fiat, quo se indigenti proximo meliorem putat. Minus quippe inops est qui vestem non habet quam qui humilitatem. Unde necesse est ut cum naturae nostrae consortes exteriora non habere conspicimus, quam multa nobis desint bona intsuper inopes cogitatio nostra non elevet, cum solerter videt quia nos tanto verius, quanto et interius indigentes sumus. Sunt quippe nonnulli, qui pietatis suae viscera tendere usque ad initos nesciunt, sed solis quos per assiduitatem notitiae didicerint miserentur, apud quos nimirum plus familiaritas quam natura valet, dum quibusdam necess
Abbreviated transcription (Latin):
suppleat: ut & illoꝵ habundan¬
tia ur̃ȩ inopiȩ sit supplementũ:
ut uidelicoe sollicite ꝑpendamꝰ :
quia & eos quos nc̃ inopes cerni.¬
mus. habundantes quandoq
uidebimus: & qui habundantes
aspicimur: si largiri negligimꝰ.
quandoq inopes erimus. Cui
itaq nc̃ temporale subsidium
pauperi tribuit: ab eo postmo¬
dicam quasi ad frugem terrã
excolit : quȩ quod accẽperit
ubęrius reddit. Restat gͦ ut
nũquã elatio surgat ex mune¬
re: quando uidelic& diues &
eo quod pauꝑi tribuit. ast
ut in ꝑpetuum pauꝑ nonst
Beatus igit᷑ iob ut diligeit̃ os¬
tender&e. humilitas atq mies¬
cordia quanta in eum fuerint
consideratione sociata: att.Si
despexi pretereuntẽ. eõqđ
non habuerit indumentum:
& absq oꝑimento pauperem
Si non benedixerunt michili¬
tera eius: & de uelleribꝰ ouium
mearũ calefactus. ẽ. Ac si dice¬
r&. In amore ꝓximi uno eodẽs
etatis p̃mens : p̃tereuntẽ quem¬
piam & humilit᷑ aspiciens non

Expanded text:
llorum abundantia vestrae inopiae sit supplementum . Ut videlicet sollicite perpendamus quia et eos quos nunc inopes cernimus, abundantes quandoque videbimus; et 693 qui abundantes aspicimur, si largiri negligimus quandoque inopes erimus. Qui itaque nunc temporale subsidium pauperi tribuit, ab eo postmodicam, quasi ad frugem terram excolit, quae quod acceperit uberius reddit. Restat ergo ut nunquam elatio surgat ex munere quando videlicet dives ex eo quod pauperi tribuit agit ut in perpetuum pauper non sit. Beatus igitur Job ut diligenter ostenderet humilitas atque misericordia quanta in eo fuerit consideratione sociata ait: Si despexi praetereuntem, eo quod non habuerit indumentum, et absque operimento pauperem; si non benedixerunt mihi latera ejus, et de velleribus ovium mearum calefactus est. Ac si aperte diceret: In amore proximi uno eodemque etatis premens, praetereuntem quempiam et humiliter aspiciens non
Abbreviated transcription (Latin):
lumen miscdĩȩ. dationis tardita.¬
te fucauerit. Unde subiungit.
Et si oculos uiduȩ expectare fe¬
ci. Petentẽ se uiduam expectare
noluit: ut non solum ex munere.
sed etiã ex celeritate muneris.
bonorum operũ merita augere
Unde alias scriptum. ẽ. Ne dicas
amico tuo. uade & reuertere.¬
& cras dabo tibi: cum statĩ pos¬
sis dare. Sed non nulli solent ex.¬
terius multa largiri: cõmimis
autẽ uitȩ grãm repellentes: hi.¬
bere pauperes socios indomesti.¬
ca conuersatione refugiunt.
Unde beatus iob ut non solũ se
insinu& exterius multa p̃buisse
sed apud se quosq inopes etiã in
domestica conuersatione rece¬
pisse: ꝓtinus adiungit. Si co¬

Expanded text:
lumen misericordiae dationis tarditalumen misericordiae dationis tarditate fuscaverit. Unde subjungit: Et oculos viduae expectare feci. Petentem se viduam exspectare noluit, ut non solum ex munere, sed etiam ex celeritate muneris, bonorum operum merita augeret. Unde alias scriptum est: Ne dicas amico tuo, vade et revertere, cras dabo tibi, cum statim possis dare . Sed nonnulli solent exterius multa largiri, communis autem vitae gratiam repellentes habere pauperes socios in domestica conversatione refugiunt. Unde beatus Job, ut non solum se insinuet exterius multa praebuisse, sed apud se quosque inopes etiam in domestica conversatione recepisse, protinus adjungit: C
Abbreviated transcription (Latin):
pauperes humiles solent: ea sola
ȩstimanda sunt quȩ accipere paui¬
peres uolunt quȩ huimiles petuq̃ ÷
Et ꝓculdũbio oport& ut in¬
cunctant᷑ detur. quicquid cum
uera humilitate requirit᷑: id. ẽ.
quod non ex desiderio. sed ex ne.¬
cessitate postulat᷑. Nam ualde
iam suꝑbire. ẽ: extra mȩtas ino¬
piȩ aliquid desiderare. Unde &
tatis. Quia gͦ illi sunt ueracit᷑
pauperes qui inflati ꝑ suꝑbiȩ
spm non sunt. quos aꝑte uertaꝰ
exprimit cum dicit. beati po¬
peres spu: recte nunc ꝑ scmui
rũ dicit᷑. si negaui quod uoleus
pauꝑibus: qm̃ qui ea uolunt
quȩ ꝓfecto liqu& quod eis non
expediunt: eo ipso qđ suꝑbie
habundant spu iam pauꝑes ñ
sunt. Sed beatus iob dũ paupes
humiles appellat: quicquid ab
eo accipere pauꝑ uoluit ñ nega¬
uit: quia ueracit᷑ quisq humils
quod non potuit oportere nec
suȩ indicat: quia ad uotum se
pauperibus concurrisse manife.¬
stat: necesse. ẽ. ut queramꝰ. ne

Expanded text:
pauperes humiles solent, ea sola pauperes humiles solent, ea sola aestimanda sunt, quae accipere pauperes volunt, quae humiles petunt? Et procul dubio oportet ut incunctanter detur quidquid cum vera humilitate requiritur, id est, quod non ex desiderio, sed ex necessitate postulatur. Nam valde jam superbire est, extra metas inopiae aliquid desiderare. Unde ettatis . » Quia ergo illi sunt veraciter pauperes, qui inflati superbiae itu non sunt, quos aperte Veritas exprimit, cum dicit: « Beati pauperes spiritu , » recte nunc per sanctum virum dicitur: Si negavi, quod volebant, peribus, quoniam qui ea volunt quae profecto liquet quod eis non expediunt, eo ipso quod superbiae abundant spiritu, jam pauperes non sunt. Sed beatus Job dum pauperes humiles appellat, quidquid ab eo accipere pauper voluit, non negavit, quia veraciter quisque humilis quod non potuit oportere, nec suae indicat, quia ad votum se pauperibus concurrisse manifestat, necesse est ut quaeramus ne
Abbreviated transcription (Latin):
Ex eo gͦ colligendum . ẽ. qͣnta
cõmiinis naturȩ memoria. in
corde deprimi debeat terrenȩ
potestatis tumor: si ex huma¬
nitatis uocabulo agit᷑. ne cogita.¬
tionis elatio ex secretis cȩlestibꝰ
generetur. Cuius uidelic&e hu¬
manitatis. bene beatus iob semꝑ
recordationẽ tenuit: qui ait
Nunquidnon in utero fecit me.
qui & illum oꝑatus. ẽ. & forma¬
uit in uulua unus: Ac si aꝑte
dicat. Cur non ȩque debeamus
in cuius lib& negocii iudicio dis¬
cuti᷑ qui ꝑ conditoris potentiã
sumus ȩqualit̾ facti: Sed quia
castitatis eius atq humilitatis
acta cognouimus: nunc liberali.¬
tatis oꝑa cognoscamꝰ. Sequit᷑.¬
i negaui quod uolebant pau¬
ꝑibus: & oculos uiduȩ ex pectare
fȩci. Per hȩc dicta uir sanctus
ostendit᷑. non solum ad inõpiam
pauperibus sed etiã ad habendi
desiderium deseruisse. Sed qͥd
si ipsa uellent pauperes: quae
fortasse accipere non expedir&e:
An quia in scriptira sacra dici

Expanded text:
Ex eo ergo colligendum est quanta Ex eo ergo colligendum est quanta communis naturae memoria in corde deprimi debeat terrenae potestatis tumor, si ex humanitatis vocabulo agitur, ne cogitationis elatio ex secretis coelestibus generetur. Cujus videlicet humanitatis bene beatus Job semper recordationem tenuit, qui ait: Nunquid non in utero fecit me, qui et illum operatus est, et formavit in vulva unus? Ac si aperte dicat: Cur non aeque debeamus in cujuslibet negotii judicio discuti, qui per conditoris potentiam sumus aequaliter facti? Sed quia castitatis ejus atque humilitatis acta cognovimus, nunc liberalitatis opera cognoscamus. Sequiti negavi, quod volebant, pauperibus, et oculos viduae exspectare feci. - Per haec dicta sanctus ostenditur non solum ad opiam inopiam pauperibus, sed etiam ad habendi desiderium deseruisse. Sed quid, si ipsa vellent pauperes quae fortasse accipere non expediret, an, quia in Scriptura sacrafici
Abbreviated transcription (Latin):
pluris ęstiment᷑. H inc. ẽ. enim
quod primus pastor eccłȩ. cum
adorante se cor nelio suꝑse sibi¬
honorem uiderae oblatum: ad ȩ.¬
qualitatem conditionis suȩ citiꝰ
recucurrit dicens. Surge. & ego
ipse homo sum. Quis enĩ nesciat:
quod conditori suo homo debeat
& non homini ꝓsterni. Quia gͦ
humiliari sibi plusquã debuit
ꝓximũ uidit: ne ultra huma-¬
nitatis mȩtas mens intumesce¬
r& esse se hominẽ recognouit:
quatinus illati sibi honoris elatio¬
nem franger&. ex considerata
ȩqualitate conditionis. Hinc
a iohanne angelus adoratus: cre¬
atiiram se esse cognoscit dicens
Uide ne fȩceris: conseruus tuus
pheta cũ ad uidenda sublimia
rapit᷑. filius hominis uocat᷑: ut
ductus ad cęlestia. hominẽ se
esse meminerit. Ac si eum di¬
uina uex uerbis aꝑtioribꝰ ãmo¬
neat dicens. Odemento quid sis.
ne de his ad quȩ raperis extollã¬
ris: sed altitudinẽ reuelationis
tempera memoria conditionis:

Expanded text:
pluris aestimentur. Hinc est enim pluris aestimentur. Hinc est enim quod primus pastor Ecclesiae, cum, adorante se Cornelio, suhonorem videret oblatum, ad aequalitatem conditionis suae citius recurrit, dicens: Surge; et ego ipse homo sum . Quis enim nesciat quod Conditori suo homo debeat, et non homini prosterni? quia ergo humiliari sibi plusquam debuit, proximum vidit, ne ultra humanitatis metas mens intumesceret, esse se hominem recognovit; quatenus illati sibi honoris elationem frangeret ex considerata aequalitate conditionis. Hinc a Joanne angelus adoratus, creaturam se esse cognoscit, dicens: Vide ne feceris; conservus tuus pheta, cum ad videnda sublimia rapitur, filius hominis vocatur , ut ductus ad coelestia, hominem se esse meminerit. Ac si eum divina vox verbis apertioribus admoneat dicens: Memento quid sis, ne de his ad quae raperis extollaris, sed altitudinem revelationis tempera memoria conditionis.
Abbreviated transcription (Latin):
animalibus & non ab homineti.
meat᷑: quia contra naturã suꝑ¬
bire. ẽ. ab ȩquali uelle timeri
quãuis plerũq a subditis etiã &¬
sci uiri timeri appetunt: sed
quando ab eisdem subditis deum
minime timeri deprehendunt:
ut humana saltẽ formidine pec.¬
care mȩtuant: qui diuina iudi¬
cia non formidant. Nequaquã
ergo p̾positi ex hoc quesito timo¬
re suꝑbiunt: in quo non suã głam.
sed subditoꝵ iusticiam querunt:
In eo enim quod mȩtũ sibi. a per¬
uerse uiuentibꝰ ex̾igunt: quasi
non hominibus sed brutis anima
libus dominant᷑: qͥa uidelicet
ex qua parte bestiales sunt subdi.¬
tiꝰ ex ea debent etiã formidini
uicium quod corrigat᷑: non de
excellentia potestatis. sed de ęqua¬
litate conditionis gaudent: &
non solum ab eis mȩtui. sed etiã
plusquã necesse. ẽ honorari re-¬
fiigiunt. Neq enim leue se ꝑpe¬
ti dampnũ humilitatis creduã :
si ab eis ꝓ merito fortasse ordinis

Expanded text:
animalibus, non ab hanimalibus, non ab hmeatur, quia contra naturam superbire est, ab aequali velle timeri, quamvis plerumque a subditis etiam sancti viri timeri appetunt, sed quando ab eisdem subditis Deum minime timeri deprehendunt, ut humana saltem formidine peccare metuant, qui divina judicia non formidant. Nequaquam ergo praepositi ex hoc quaesito timore superbiunt, in quo non suam gloriam, sed subditorum justitiam quaerunt. In eo enim quod metum sibi a perverse viventibus exigunt, quasi a non hominibus, sed brutis anlibus dominantur, quia videlicet 21 ex qua parte bestiales sunt subditi, ex ea debent etiam formidini vitium quod corrigatur, non de excellentia potestatis, sed de aequalitate conditionis gaudent; et non solum ab eis metui, sed etiam plus quam necesse est honorari refugiunt. Neque enim leve se perpeti damnum humilitatis credunt, si ab eis pro merito fortasse ordinis