comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
maiores dolores habebis quã suauitates: Ista
cogitatione qͥsi confricans. frontẽ. excutis
somnũ: & paras locũ dño: donec inuenias
locũ dño. tabnaculũ dõ iacob. quãquã aliqn¬

Expanded text:
majores dolores habebit quam suavitates. Ista majores dolores habebit quam suavitates. Ista cogitatione quasi confricans frontem, excutis somnum, et paras locum Domino. 10. «Donec inveniam locum Domino, tabernaculum Deo Jacob.» Quanquam aliquan
Abbreviated transcription (Latin):
tus transituras. Iste gͦ qͥ uu alt inuenire locũ
dño: dix̃ etia. si dedero iõnũ ocłis meis dt̃
aut̃ qͥdã qͥ ñ dormiunt: s dormitant. Aliqñ¬
tũ retrabunt se ab amore tẽporaliũ: & rurs
reuoluunt᷑ in eũ: qͥsi dormitantes caput
crebro inclinant Cuigila : excute sominũ:
dormitando casurꝰ es Non uult psalmꝰ ocłis
tuis dare sõnũ. nec palpebris dormitationẽ:
tẽporib meis. A redͥe tẽpoꝵ. sõnꝰ uenit ad ocłos.
T ẽpora. circa ocłos st̃ Uelut futurꝰ sõnꝰ: graue¬
do tẽpoꝵ ẽ: Nã om̃ib dormituris grauari
tẽpora incipiunt: & consenserint sibi grauari
tẽpora iã imminet sonꝰ Iui si dandꝰ ẽ oculis:
dat reqͥẽ tẽporib suis. & uenit sõnꝰ. si ñ ded̾it
reqͥẽ tẽporib suis: ñ uenit sõñꝰ Cũ gͦ ceꝑit te
aliqͥd tẽporale delectare adpeccatũ: iã grauan᷑
tͥ tẽpora. Uis euigilare: & ñ dormitare. nec
dormitare : uoli te credere tali delectationi:

Expanded text:
s. Iste ergo qui vult invenire locum Domino, dixit etiam, «Si dedero somnum oculis meis.» Sunt autem quidam qui non dormiunt, sed dormitant. Aliquantum retrahunt se ab amore temporalium, et rursus revolvuntur in eum; quasi dormitantes, caput crebro inclinant. Evigila, excute somnum; dormitando casurus es. Non vult Psalmus, oculis suis dare somnum, nec palpebris dormitationem, «temporibus meis.» A requie temporum somnus venit ad oculos. Tempora circa oculos sunt. Veluti futurus somnus, gravedo temporum est. Nam hominibus dormituris gravari tempora incipiunt; et cum senserint sibi gravari tempora, jam imminet somnus: qui si dandus est oculisuis, et venit somnus; si non dederint requiem temporibus suis, non venit somnus. Cum ergo coeperit te aliquid temporale delectare ad peccatum, jam gravantur tibi tempora. Vis evigilare, et non dormire, nec dormitare? Noli te credere tali delectationi;
Abbreviated transcription (Latin):
om̃s uidemꝰ. Beati gͦ qͥ sic facuinnt locũ dño.
ut pͥuato suo ñ gaudeant Talẽ enĩ descibdut
iste. qͥ dicebat: si introiero in tabnacũ domis
meȩ. Pruiatũ hoc erat Sciebat pͥuato se unx¬
diri. ne faceret locũ dño: & ea cominẽnunrt
que adscipsũ ꝑtinebant: Non in troibo inti¬
bernaculũ domꝰ mex : donẽc ĩ ueniã. Quid su
Cum inueneris locũ dño: uitrabis intabnauili
tuũ : an ipsũ erit tab̾naculũ tuũ. ubi inuice¬
ris locũ dño: quare  uia ipse eris locuis
Abstineamꝰ gͦ nos fr̃s apossessione rei priua¬

Expanded text:
omnes videmus. Beati ergo qui sic faciunt locum Domino, omnes videmus. Beati ergo qui sic faciunt locum Domino, ut privato suo non gaudeant. Talem ergo describebat iste, qui dicebat, «Si introiero in tabernaculum domus meae.» Privatum hoc erat. Sciebat privato se impediri, ne faceret locum Domino, et ea commemorat quae ad seipsum pertinebant: non introibo «in tabernaculum domus meae, donec inveniam:» quid? cum inveneris locum Domino, intrabis in tabernaculum tuum? An ipsum erit tabernaculum tuum, ubi inveneris locum Domino? Quare? Quia ipse eris locus Abstineamus ergo nos, fratres, a possessione rei priva
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ dño in om̃ib: scriptura dic̃ Erat illis
ma una & cor unũ: indm̃. Multi aute
ne faciant locũ dño. sua quer̃: sua algĩ
potestate sua gaudent: pͥuatũ suũ contupꝰ¬
cunt. Qui aut̃ uult facere locũ dño÷ nonde
pͥuato si de cõmuni debet gaudere. hoc ili
fecer̃ de reb suis pͥuatis. Fecer̃ illas comnunas.
qd̾ habebant suũ. Nũqͥd amiser̃: Si soli hibat.
& unꝰqͥsq suũ habet: hoc solũ hab̾et qd suuĩ hui¬
bebat. Cũ aut̃ qd̾ ꝓpͥũ erat. commune fect
& ea quȩ erant ceteroꝵ. ipsiꝰ facta st̃. Intenda
caritas ur̃a: qͥa ꝓpt̃ illa quȩ singuli possidems
existunt lites: inimicitiȩ⁊ discordia: bella
int̃ homines: tumultꝰ: dissensiones aduersũ se
scandala: peccata: iniqͥtates: homuicidia. ltopt
quȩ : propt̃ ipsa quȩ singuli possidemꝰ. Nũqͥb
ꝓpt̾ ista quę communit̃ possidemꝰ. litigamus:
aerẽ istũ cõ munit̃ ducunꝰ: solẽ cominuniter

Expanded text:
est Domino in omnibus, Scriptura dicit: «Erat illis anima una et cor unum in Deum» . Multi autem ne faciant locum Domino, sua quaerunt, sua diligunt, potestate sua gaudent, privatum suum concupiscunt. Qui autem vult facere locum Domino, non de privato, sed de communi debet gaudere. Hoc illi fecerunt de rebus suis privatis; fecerunt illas communes. Quod habebant suum, numquid amiserunt? Si soli haberent, et unusquisque suum haberet; hoc solum haberet quod suum habebat: cum a ea quae erant caeterorum, ipsius facta sunt. Intendat Charitas vestra: quia propter illa quae singuli possidemus, existunt lites, inimicitiae, discordiae, bella inter homines, tumultus, dissensiones adversum se, scandala, peccata, iniquitates, homicidia. Propter quae? Propter ipsa quae singuli possidemus. Numquid propter ista quae communiommuniter ducimus, solem communiter
Abbreviated transcription (Latin):
ponsus ẽ: amicꝰ aut̃ sponsi stat: & audit
i siñ stat: ñ audit eũ Et gaudio gaudet.
pt uocẽ sponsi. Merito stat: qͥa ꝓpt uo
sponsi gaudet. Nã si ꝓpt̃ uoce suã gau¬
dret: caderet: lam uidetis gͦ qͥre ceciie¬
int. qͥ ad uocẽ suã gaudent. Amicꝰ aut̃
le sponsi dicebat. hic ẽ qͥ baptirat qͥdã¬

Expanded text:
ponsus est, amicus autem sponsi stat et audit eum.» Si non stat, non audit eum. «Et gaudio gaudet propter vocem sponsi» . Merito stat, quia propter vocem sponsi gaudet: nam si propter vocem suam gauderet, caderet. Jam videtis ergo quare ceciderint qui ad vocem suam gaudent. Amicus enim ille sponsi dicebat: «Hic est qui baptizat
Abbreviated transcription (Latin):
intellectũ: qͣntũ cũꝙ enĩ cogitaueris depace
illa. minꝰ eã capte animꝰ adhuc in ista cor¬
poris grauedine. constitutꝰ. cũ uenerit illa
patria. iã domꝰ erit ⁊ nullꝰ aduersariꝰ tem¬
tabit: ut tab nađm uocet᷑ Non ꝓcedemi ad
pugnandũ: si ꝑ manebimꝰ ad laudandum
mꝰ. Quare : qͥa geniitꝰ ẽ. ꝑegrinantiũ: lau¬
datio. iã in patria cõmanentiũ hic pͥmo que¬
rat᷑. tabnacłm dõ iacob Ecce audiuimꝰ
ea ineffrata. Quã eã: Sede ñi. Audiumꝰ
inefrata: inuenimꝰ eã in campis. saltuum,
I bi audiuit. ubi inuenit: an alibi audiuit &
alibi inuenit: queramꝰ gͦ qͥd sit effrata ubi
audiuit: itẽ queramꝰ. qͥd sit incãpis saltuum
ubi inuenit. Efrata u̾bũ hebreũ. interp̃tat᷑
latine speculũ: sic̃ tradider̃ qͥ u̾ba hebrea
seripturis posita ialiã linguã transtuler̃.
ut ad nos ꝑueniret intellectꝰ. Nã exhebrea
transtuler̃ ingrecã: exgreca translata st̃ nob

Expanded text:
intellectum» ; quantumcumque enim cogitaveris de pace illa, minus eam capit animus adhuc in ista corporis gravedine constitutus: cum venerit illa patria, jam domus erit, nullus adversarius tentabit, ut tabernaculum vocetur. Non procedemus ad pugnandum, sed permanebimus ad laudandum. mus. Quare? Quia gemitus est peregrinantium, laudatio jam in patria commanentium. Hic primo quaeratur eam in Ephrata.» Quam «eam?» Sedem Domini. «Audivimus in Ephrata. Invenimus eam in campis saltuum.» Ibi audivit, ubi invenit; an alibi audivit, et alibi invenit? Quaeramus ergo quid sit «Ephrata,» ubi audivit; item quaeramus quid sit «in campis saltuum,» ubi invenit. Ephrata verbum hebraeum interpretatur latine, Speculum, sicut tradiderunt qui verba hebraea in Scripturis posita in aliam linguam transtulerunt, ut ad nos perveniret intellectus. Nam ex hebraea transtulerunt in graecam, et ex graeca translata sunt nobis
Abbreviated transcription (Latin):
uotũ uotuit dõ iacob Ergo adboc memento:
ut impleat qd̾ ꝓmisit Ipse dđ uo uit tãquã
in poteftate habens: & rogat dm̃ ut impleat
Qđ̾ uouit. Est deuotio uouentis: s ẽ humilitiᷤ
de p̾cantis. Nemõ p̃sumat uirib suis sereddere
qd uouerit. Qui te hortat᷑ ut uoueas: ipse ad¬
iuuat ut reddas. Siuid gͦ uouit uideamꝰ: &
hinc intelligimꝰ queadmodũ sit accipiendꝰ in
figura dauid Pauid aut̃ int̾p̃tat᷑ manu for¬
tis. Erat enĩ mnagnꝰ beligerator: p̃sumens qͥdẽ
dedño suo. Confircit bella omĩa. ꝓstarauit omnes
inimicos suos dõ se adiuuante: queadmodũ
se habebat illiꝰ imꝑii dispensatio: p̃figurans tam̃¬
manu fortẽ quẽdã. ad debellandos inimicos. di¬
abolũ & angłos eiꝰͦ. Hos aut̃ ininicos ęccła de¬
bellat. Et qͦmͦ debellat : mansuetudine Man¬
suetudine enĩ ipse rex nr̃. uicit diabolũ. Seui¬
ebat ille: ille. sufferebat Uictꝰ ẽ qͥ seuiebat:
uicit qͥ sufferebat. Inista mansuetudine: corpꝰ

Expanded text:
votum vovit Deo Jacob.» Ergo ad hoc memento, ut impleat quod promisit. Ipse David vovit tanquam in potestate habens, et rogat Deum ut impleat quod vovit: est devotio voventis, sed est humilitas deprecantis. Nemo praesumat viribus suis se reddere quod voverit: qui te hortatur ut voveas, ipse adjuvat ut reddas. Quid ergo vovit videamus, et hinc intelligimus quemadmodum sit accipiendus in figura David. David autem interpretatur, Manu fortis. Erat enim magnus belligerator. Praesumens quidem de Domino Deo suo, confecit bella omnia, prostravit omnes inimicos suos, Deo se adjuvante, quemadmodum se habebat illius imperii dispensatio; praefigurans tamen fortem manu quemdam ad debellandos inimicos, diabolum et angelos ejus. Hos autem inimicos Ecclesia debellat. Et quomodo debellat? Mansuetudine. Mansuetudine enim ipse Rex noster vicit diabolum. Saeviebat ille; iste sufferebat: victus est qui saeviebat; vicit qui sufferebat. In ista mansuetudine corpus
Abbreviated transcription (Latin):
SUM qͥde erat kmĩ. ut frẽm potiꝰ audire¬
i collegã meũ: p̃sentẽ om̃ib nob Et nob̾
un negauit. s distulit: & idõ hoc indico
uit absurdũ caritati ur̃ȩ: ut pͥor obtempe¬
nrt̃ iubenti. Extorsit enĩ mͥ. ut ẽẽt mͦ au¬
ditor m̃s: eo sane pacto ut & ego sim ipsiꝰ.
qͥi mipsa caritate om̃s eiꝰ auditores sumꝰ.
qui unꝰ nob̵ incelo magister ẽ. Ergo animum
ntendite iupsalmũ: quẽ inordi ne sic̃ nostiᷤ
tatandũ habemꝰ. Est &iã ipse p̃notatꝰ can¬
ui graduũ: & aliqͣnto ceteris sub eodẽ titu
ꝓlixior. Ñ gͦ inimorem̃. nͥ ubi necessitas
oigerit: ut totũ si dñs ꝑmiserit explicare pos¬
simꝰ. Quia & uos. ñ tãquã rudes omĩa debe¬
ts audire: aliꝗͥd & dep̃teritis auditionib ad¬
unare nos debetis: ne omĩa tãquã noua a
nob dici necesse sit. Et noui qͥdẽ eẽ debemꝰ: qr
uttas nob obrepere ñ debet: s etiã crescen¬
ll̃ & ꝓficiendũ ẽ. De ipso qͥppe ꝓfectu. ait

Expanded text:
 ut fratrem potius audiremus collegam meum, praesentem omnibus nobis. Et modo non negavit, sed distulit: et ideo hoc indico autem absurdum Charitati vestrae, ut prior obtemperarem jubenti: extorsit enim mihi ut esset modo auditor meus, eo sane pacto ut et ego sim ipsius, quia in ipsa charitate omnes ejus auditores sumus, qui unus nobis in coelo Magister est . Ergo animum intendite ad Psalmum, quem in ordine, sicut nostis, tractandum habemus. Est etiam ipse praenotatus, «Canticum graduum;» et aliquanto caeteris sub eodem titulo prolixior. Non ergo immoremur, nisi ubi necessitas coegerit; ut totum, si Dominus permiserit, explicare possimus. Quia et vos non tanquam rudes omnia debetis audire; aliquid et de praeteritis auditionibus adjuvare nos debetis, ne omnia tanquam nova a nobis dici necesse sit. Et novi quidem esse debemus, quia vetustas nobis obrepere non debet; sed etiam crescendum et proficiendum est. De ip
Abbreviated transcription (Latin):
dauid Ad necessaria uentris ille intrauit: sur¬
rex dauid sensi. & lente pꝰ̾ipsũ p̃cidit illi
deueste panniculũ. quẽ illi ostenderet. ut nos¬
set qͥa illũ habebat inpotestate: & ñ necessitate
s uoluntate peꝑcerat: & noluit occid̾e. Forte
ipsã mansuetudiuẽ cõm̃dauit mͦ: dicens Me¬
mento dñe dauid: & omis mansuetudinis eiꝰ¬

Expanded text:
David: ad necessaria ventris ille intravit. SurDavid: ad necessaria ventris ille intravit. Surrexit David sensim et lente post ipsum, praecidit illi de veste panniculum, quem illi ostenderet, ut nosset quia illum habuerat in potestate; et non necessitate, sed voluntate pepercerat, et noluit occidere . Forte ipsam mansuetudinem commendavit modo dicens, «Memento, Domine, David, et omnis mansuetudinis e
Abbreviated transcription (Latin):
etudinis eiꝰ. Sic̃ iurauit dño: uotũ
uouit do iacob Dauid scc̃m fidem
rerũ gestaꝵ un bomo erat: rex
isrł. filiꝰ iesse. Erat qͥdẽ & ipse mansuetꝰ. sic̃ eũ
indicat atq cõmemorat scriptura diuina : &
ita mansuetꝰ ut nec ꝑsecutori sauli malũ pro
malo reddiderit Seruauit aut̃ erga eũ tantã
bumilitatẽ. ut illũ regẽ fateret᷑: se aut̃ ea nem
Et ñ ꝓpterue. nec suꝑbe cũ eẽt indo potentior res¬
pondebat regi: s eũ placare potiꝰ affectabat hu¬
militate. quã concitare suꝑbia. Etiã inpotestate
datꝰ ẽ ei saul. & hoc adño dõ: ut ei faceret qͥcqͥd
s tantũ inpotestate datũ illi erat: licet aut̃
homini uti potestate sua: adlenitatẽ potiꝰ de¬
flex̃. qd̾ ei ds̃ concessit. Qui si uellet occidere.
careret inimico. S qͦmͦ diceret dimite mͥ debita.
sic̃ & ego dimitto debitorib meis: Inspelucã in¬
trauit saul ubi erat. dauid: nesciens qd̾ illic ẽẽt

Expanded text:
etudinis ejus. Sicut juravit Domino; votum vovit Deo Jacob.» David secundum fidem rerum gestarum unus homo erat, rex Israel, filius Jesse. Erat quidem et ipse mansuetus, sicut eum indicat atque commendat Scriptura divina, et ita mansuetus ut nec persecutori suo Saüli malum ntam humilitatem, ut illum regem fateretur, se autem canem: et non proterve nec superbe, cum esset in Deo potentior, respondebat regi; sed eum placare potius affectabat humilitate, quam concitare superbia. Etiam in potestate datus est ei Saül, et hoc a Domino Deo, ut ei faceret quidquised tantum in potestate datus illi erat licet autem homini uti potestate sua; ad lenitatem potius deflexit quod ei Deus concessit. Qui si vellet occidere, careret inimico: sed quomodo diceret, Dimitte mihi debita, sicut et ego dimitto debitoribus meis . In speluncam intravit Saül ubi erat David, nesciens quod illic esset
Abbreviated transcription (Latin):
uina ut diximꝰ continet S solemꝰ inpsalmis ñ
adlitterã attẽde sic̃ in om̃i ꝓphetia: ẜ ꝑlitterã
scrutari mysteria Et meminit caritas ur̃a. qr
cuiꝰdã hominis uocẽ in omĩb psalmis solemꝰ
audire: qr unꝰ habet capt̃ & corpꝰ. Capt̃ aut̃

Expanded text:
ina, ut diximus, continet. Sed solemus in Psalmis non ad litteram attendere, sicut in omni prophetia, sed per litteram scrutari mysteria. Et meminit Charitas vestra quia cujusdam hominis vocem in omnibus Psalmis solemus audire; qui unus habet caput et corpus. Caput autem
Abbreviated transcription (Latin):
płi fr̃s: caro Et qͥd ẽ alt̾ hõ: altera caro
itiũ cato diues. extendit se contra carnẽi
pupẽ: qͥsi aliqͥd illa caro attulerit qndo
uta ẽ: aut aliqͥd auferat qͣndo moritur
lihx plꝰ habuit : ut plꝰ tumeret. Iste autẽ
qͥ uit inuenire locũ dño : dic̃. Si ascendo

Expanded text:
res? Caro. Et quid est alter homo? Altera caro. Et tamen caro dives extendit se contra carnem pauperem; quasi aliquid illa caro attulerit quando nata est, aut aliquid auferat quando moritur. Ad hoc plus habuit, ut plus tumeret. Iste autem qui vult invenire locum Domino, dicit, «Si ascendero
Abbreviated transcription (Latin):
Uinꝰ locũ dño. Si uellet apud te hospitiũ libe
aliqͥs senator. ñ dico senator. ꝓcurator aab
hoc in domo tua: & si amares hoc astiis
e ꝑicula incurrerent: Securꝰ opta amicitiã
ui. hospitari apud te uult: fac illi locũ:
e fac illi locũ : Noli amare te ipsum:
li ama: Si te amaueris. claudis contra illũ:
iqsũ amaueris. aꝑis illi Si aut̃ aꝑueris &
imauerit: ñ ꝑies amando te: s inueniris

Expanded text:
us locum Domino. Si vellet apud te hospitium habere aliquis senator, non dico senator, procurator alddam in domo tua; etsi amares hoc, auferrpericula incurrerent. Securus opta amicitiam Christi: hospitari apud te vult; fac illi locum. Quid est, fac illi locum? Noli amare teipsum, illum ama. Si te amaveris, claudis contra illum; si ipsum amaveris, aperis illi: si autem aperueris et intraverit, non peries amando te, sed invenieris
Abbreviated transcription (Latin):
& sic̃ odi ancillȩ inmanꝰ dñe suȩ. Uides feli¬
ces aliqͦs inisto scło ridentes: iactantes se ñ
uapulant: Immo peiꝰ uapulant. Hoc ipso gra¬
uiꝰ ceduntur: quo sensum iam ꝑdiderunt:
Euigilent & uapulent: sentiant qͥa uapulant.¬

Expanded text:
 sicut oculi ancillae in manus dominae suae. Vides felices aliquos in isto saeculo ridentes, jactantes se; non vapulant: imo pejus vapulant; hoc ipso gravius caeduntur, quo sensum jam perdiderunt. Evigilent, et vapulent; sentiant quia vapulant,
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ abundant: exposuit tͥ cũ dixit suꝑbis
Q uod ẽ aut̃ obꝓbriũ. hoc ẽ despectꝰ: & quod
ẽ qͥ abundant. hoc ẽ suꝑbis. Repecitio senten¬
tie ẽ: & obꝓbriũ eis qͥ abundant. & despectio
suꝑbis Quare abundant suꝑbi: Quia hic uolt
eẽ felices Quid : qndo. & ipsi miseri st̃. nũqͥa
abundant: Sed forte. qn̾do miseri ft̃: ñ nob
insultant:. Intendat caritas ur̃a Tc̃ insultant
forte. qͣndo felices st̃: qͣndo se uactant in põ¬
ꝑa diuitiaꝵ suaꝵ: qͣndo se iactant inuento¬
sitate. falsoꝵ honoꝵ : tẽ in sultant nob̾. &
qͥsi dic̃t: Cere mͥ bene ẽ: fruor ego reb p̃¬
sentibꝰ Recedant ame: qͥ ꝓmutunt qd nõ
ostendt̃. Id udeo tenco: qd̃ uideo fruor
bene mͥ st inhac inta. ⁊ u securior estor.
qͥa resurrer. cep̃ẽ: & docuit te qͥd in da
uita daturꝰ sit. Certꝰ esto: qͥa aat s an¬
sultat ille. qͥa tenet Ferco insuldente

Expanded text:
 abundant;» exposuit tibi cum dixit, «superbis.»  abundant;» exposuit tibi cum dixit, «superbis.» Quod est autem, «opprobrium;» hoc est, «despectus:» et quod est, «qui abundant;» hoc est, «superbis.» Repetitio sententiae est, «opprobrium eis qui abundant, et despectio superbis.» Quare abundant superbi? Quia hic volunt esse felices. Quid? quando et ipsi miseri sunt, numquid abundant? Sed forte quando miseri sunt, non nobis insultant. Intendat Charitas vestra. Tunc insultant forte quando felices sunt, quando se jactant in pompa divitiarum suarum, quando se jactant in ventositate falsorum honorum; tunc insultant nobis, et quasi dicunt: Ecce mihi bene est, fruor ego rebus praesentibus, recedant a me qui promittunt quod non ostendunt; quod video teneo, quod video fruor; bene mihi sit in hac vita. Tu securior esto; quia resurrexit Christus, et docuit te quid in alia vita daturus sit: certus esto quia dat. Sed insultat ille, quia tenet. Ferto insultantem,
Abbreviated transcription (Latin):
Quã domũ : Iuã mͥ dimisit pat̾ m̃s. Et ille uin¬
de habuit hanc domũ : Auus nr̃ illi eã dimi¬
sit Recurret. & ad pauũ:  inde ad atauũ: &
iã nomina ñ potes dicere Non inde potius
t̾reris. qͥa multos attendis transisse ꝑillam
domũ: & neminẽ illoꝵ secũ illã tulisse ad
ȩt̃nã domũ : pat̾ tuꝰ hic eã dimisit: transi¬
it ꝑillã: sic & tu transibis Si gͦ transitum
habetis indomo urã ÷ stabulũ ẽ transeunti¬
ũ : ñ habitatio cõmanentiũ. Et tam̃ qr nos
ea quȩ futura st̃ sꝑamꝰ. & infuturã felici¬
quãuis iã filii dĩ sumꝰ: qͥa uita nr̃a abs¬
condita ẽ. cũ xp̃o indõ: repleti sumꝰ despec¬
tione. id ẽ contẽptu. abhis qͥ felicitatem
quer̃ uł habent in isto scło. Inplurimũ re¬
pleta ẽ anima nr̃a: obꝓbriũ eis qͥ abun¬
dant. & despectio suꝑbis Iuerebamꝰ qͥ sunt¬

Expanded text:
Quam domum tuam? Quam mihi dimisit pater meus. Et ille unQuam domum tuam? Quam mihi dimisit pater meus. Et ille unde habuit hanc domum? Avus noster illi eam dimisit. Recurre et ad proavum, inde ad atavum, et jam nomina non potest dicere. Non inde potius terreris, quia multos attendis transisse per illam domum, et neminem ipsorum secum illam tulisse ad aeternam domum? Pater tuus hic eam dimisit; transiit per illam: sic et tu transibis. Si ergo transitum habetis in domo vestra, stabulum est transeuntium, non habitatio commanentium. Et tamen quia nos ea quae futura sunt speramus, et in futuram feliciquamvis jam filii Dei simus ; quia vita nostra abscondita est cum Christo in Deo: «repleti sumus despectione,» id est contemptu, ab his qui felicitatem quaerunt vel habent in isto saeculo. 9. «In plurimum repleta est anima nostra; opprobrium eis qui abundant; et despectio superbis.» Quaerebam
Abbreviated transcription (Latin):
briũ eis qͥ abundant: & despectio suꝑbis.
necesse ẽ contẽpnant᷑ abhis qͥ nolunt pie
uiuere: quoꝵ felitͥas tota terrena ẽ: lrrident᷑
Uides qđ credis : reuersus ẽ aliqͥs abinferis:
& retulit tibi qͥd ibi agit᷑: Cece ego quod
amo: uido. fruor: Despiceris qͥa sꝑas qd̾ ñ ui¬
des: & despicit te ille. qͥ qͣsi tenet qd uidet Ad¬
tende. ipse si tenet Noli turbari: Uide si te
net : & ñ tͥ insultet: necũ putas eũ filicẽ
in p̃senti. amittas uerã felicitatẽ futurã. Holi
turban: adtende sitenet Labit᷑ hoc ab illo qd̃
tenet: uł ipse abeo qd̾ tenet Necesse ẽ transe¬
at aut ipse ꝑres suas: aut res ipsiꝰ ꝑ illum
ꝑ quẽ transeunt res suȩ ÷ qͥ uiuus labefactus
erit Qui transit ꝑres suas: Qui indiuitiis
morit᷑: qͥa cũ morit᷑. ñ eas secũ affert ad
inferos Domũ meã habeo: iactauit se Iueris:

Expanded text:
robrium eis qui abundant, et despectio superbis.»robrium eis qui abundant, et despectio superbis.»necesse est contemnantur ab his qui nolunt pie vivere, quorum felicitas tota terrena est. IrridentuVides quod credis? Reversus est aliquis ab inferis, et retulit tibi quid ibi agitur? Ecce ego quod deo, et fruor. Despiceris, quia speras quod non vides; et despicit te ille, qui quasi tenet quod videt. Attende si ipse tenet: noli turbari; vide si ipse tenet, et non tibi insultet; ne cum putas eum felicem in praesenti, amittas veram felicitatem futuram: noli turbari; attende si tenet. Labitur hoc ab illo quod tenet, vel ipse ab eo quod tenet; necesse est transeat aut ipse per res suas, aut res ipsius per illum. Per quem res transeunt suae? Qui vivus labefactus erit. Quis transit per res suas? Qui in divitiis moritur; quia cum moritur, non eas secum aufert ad inferos. Domum meam habeo, jactavit se. Quaeris,
Abbreviated transcription (Latin):
solabunt᷑. Audiamꝰ uocẽ hominis qͥ uapulat:
& sint iste uniꝰ cuiꝰq nr̃m uoces. etiã qndo
nob̾ bene ẽ Nã qͥs ñ intelligat uapulare
qͣndo alialiqͥb imꝓbis ei aliquę molestiae
irrogant᷑: Sentit uapulare se Magnꝰ sensus
ẽ. uidere qͥa uapulat: & qndo illi bene ẽ
Non enĩ ait scriptura in iob. temptationibus.
abundat uita humana: sed ait. Nũqͥd non
tẽptatio ẽ. uita hominis suꝑ t̾rã: totã ipsã
uita: tẽptationẽ dix̃ Om̃is gͦ uita tua suꝑ
trã: plage tuȩ st̃ Plange. quamdiu uiuis in
t̾ra. Siue felicit̃ uiuas: siue in aliqua tribula¬
tione constitutꝰ sis: clama. Adte leuaui ocłos
meos: qͥ habitas incȩlo Ad manꝰ dñi qͥte iussit
cedi: cui dicis in alio psalmo. ꝓpt iniquitatẽ
erudisti hominẽ. & tabescere fecisti sic̃ areaneã
animã meã: clama admanꝰ cedentis. & dic¬
miserere nr̃i: qm̃ multũ repleti sumꝰ despec¬
tione. In plurimũ repleta ẽ anima nr̃a: obp¬

Expanded text:
nis qui vapulat, et sint istae uniuscujusque nostrum voces et quando nobis bene est. Nam quis non intelligat vapulare Quando ab aliquibus improbis ei aliquae molestiae irrogantur, sentit vapulare se. Magnus sensus est, videre quia vapulat et quando illi bene est. Non enim ait Scriptura in Job, Tentationibus abundat vita humana; sed ait, «Numquid non tentatio est vita humana super terram» ? Totam ipsam vitam tentationem dixit. Omnis ergo vita tua super terram, plagae tuae sunt. Plange quamdiu vivis in terra: sive feliciter vivas, sive in aliqua tribulatione constitutus sis, clama, «Ad te levavi oculos meos, qui habitas in coelo.» Ad manus Domini, qui te jussit caedi, cui dicis in alio psalmo, «Propter iniquitatem erudisti hominem; et tabescere fecisti sicut araneam animam mea8. «Quoniam multum repleti sumus despectione. In plurimum repleta est anima nostra; opp
Abbreviated transcription (Latin):
ues qͥ ñ abundant. sed eum sint in
dat & erũpnis. nec ipsi cessant in
t in calamitate insultet: si insultauit
Hi ñ eẽnt Aliꝰ enĩ abundat pecunia.
it bundare : aduersus dm̃ & positi in
linitatib se iustificant: dm̃ accusant.
int̃. Quid ammisi: aut qͥd feci: & tu
i: Respice: recordare peccata tua:
luhil fecisti Titillat᷑ aliqntũ conscientia:
unhit adse: & cogitat facta sua mala:
siu aogitauerit facta sua mala: nec sic uult
onsiuri. qͥa digna patit᷑: s dic̃ Ecce
uinfeste feci multa: s multos iuideo
pra fecisse. & nichil mali pati lustꝰ ẽ
im d̃m. Abundat gͦ & ipse: plenũ¬

Expanded text:
ui non abundant; sed cum sint in egestate et aerumnis, nec ipsi cessant inspositus in calamitate insultet? Si non insultasuperbi non essent. Alius enim abundat pecunia, m; et positi in calamitatibus se justificant, Deum accusant, et dicunt: Quid admisi, aut quid feci? Et tu dicis: Respice, recordare peccata tua, si nihil fecisti. Titillatur aliquantum conscientia, et redit ad se, et cogitat facta sua mala; et cum cogitaverit facta sua mala, nec sic vult confiteri quia digna patitur: sed dicit, Ecce manifeste feci multa; sed multos video pejora fecisse, et nihil mali pati. Justus est contra Deum. Abundat ergo et ipse, plenu
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ ꝑfecta Intendat caritas urã. qͦmͦ nos in¬
telligamꝰ inopes: ut gaudeamꝰ ad eũ. & leuemꝰ
ocłos ad eũ qͥ habitat incelo Non st̃ ille uerȩ
diuitiȩ: plꝰ augent cupiditatẽ ei qͥ eas possi¬
det Non ẽ illa uera corporis sanitas: qr por¬
tat᷑ infirmitas uibiq defectiua Quocũq se uer¬
terit: deficit In ipso aduitorio. ñ inuenies
firmam̃tũ. Lassatur stando⁊ sedere uult. Nũ¬
qͥd uł sedendo durauit: Quod sibi elegie.
ut ñ fatigaret᷑: ibi habet deficere Lassatꝰ ẽ
deficit: Lassatꝰ c̃ ieuinando: refectꝰ ẽ Si plꝰ
refecerit: inde deficit In nulla re. pocest ꝑse¬
uerare. ista infirmitas. Iustitia qͥd: q̃nta iusti¬
cia ẽ. int̾ tantas tẽptationes: possumꝰ continere
abhomicidio: ab adulterio: afurtis: aꝑiuriis:
a fraudibꝰ. Nũqͥd abiniqͥs cogitationibꝰ: nũqd
de suggestionib malarũ cupiditatũ : quȩ ẽ gͦ

Expanded text:
est perfecta. 12. Intendat Charitas vestra quomodo nos inest perfecta. 12. Intendat Charitas vestra quomodo nos intelligamus inopes, ut gaudeamus ad eum, et levemus oculos ad eum qui habitat in coelo. Non sunt illae verae divitiae; plus augent cupiditatem eis qui eas possident. Non est illa vera corporis sanitas; quia portatur infirmitas ubique defectiva: quocumque se verterit, deficit. In ipso adjutorio non invenies firmamentum: lassatur stando; sedere vult; numquid vel sedendo durabit? Quod sibi elegit ut non fatigaretur, ibi habet deficere. Lassatus est deficit? Lassatus est jujunando, refecturus est: si plus refecerit, inde deficit. In nulla re potest perseverare ista infirmitas. Justitia quid? Quanta justitia est inter tantas tentationes? Possumus continere ab homicidio, ab adulterio, a furtis, a perjuriis, a fraudibus: numquid ab iniquis cogitationibus? numquid et a suggestionibus malarum cupiditatum? Quae est ergo
Abbreviated transcription (Latin):
opes nos eẽ. in telligamꝰ. & egentes: ñ solũ
salutis Et qͥndo sani sumꝰ : intelligamꝰ qr infir¬
mam᷑. Quãdiu eñi hoc corpꝰ esurit & sitit: quã¬
diu corpꝰ hoc uigilando fatigat᷑. stando fa¬
tigat᷑: ambulando fatigat᷑: sedendo fatigat᷑:
manducando fatigat᷑: qͦcũq se uerterit ad
subsidiũ fatigationis. ibi inuenit aliã fatiga¬
tionẽ: ñ ẽ gͦ ꝑfecta sanitas. nec in ipso corpore
Non st̃ ille diuitiȩ s m̃dicitas: qr qͣntomagis
abundant. tanto crescit inopia & auaritia
Non ẽ ista salꝰ corporis s infirmitas Par ergo¬
rideamꝰ cotidie medicam̃tis dĩ. qr manducamꝰ
& bibimꝰ: Medicam̃ta ipsa st̃: quȩ nob̾ oppo¬
nunt᷑ Fr̃s. si uultis uidere qͥlis morb nos
habeat: qͥ ieuinat septẽ dieb fame consumit᷑.
Ergo illa fames ibi ẽ: s idõ illã ñ sentis. quia
cotidie illã curas Ergo nec ipsa sanitas nob̾

Expanded text:
opes nos esse intelligamus et egentes, non solum opes nos esse intelligamus et egentes, non solum salutis. Et quando sani sumus, intelligamus quia infirmamur. Quamdiu enim corpus hoc esurit et sitit, quamdiu hoc corpus vigilando fatigatur, stando fatigatur, ambulando fatigatur, sedendo fatigatur, manducando fatigatur; quocumque se verterit ad subsidium fatigationis, ibi invenit aliam fatigationem: non est ergo perfecta sanitas, nec in ipso corpore. Non sunt ergo illae divitiae, sed mendicitas; quia quanto magis abundant, tanto crescit inopia et avaritia. Non est ista salus corporis, sed infirmitas. Paregorizamur quotidie medicamentis Dei, quia manducamus et bibimus: medicamenta ipsa sunt, quae nobis apponuntur. Fratres, si vultis videre qualis morbus nos habeat; qui jejunat septem diebus, fame consumitur. Ergo illa fames ibi est; sed ideo illam non sentis, quia quotidie illam curas: ergo nec ipsa sanitas nobis
Abbreviated transcription (Latin):
pui. Et si dares illi nauẽ gub̃̾nandã. in
ldufragiũ iret cũ illa: uult aut̃ dm̃ ex¬
uitre degubnatione: huiꝰ mundi: & ipse
mere gubnacula creature: & distribuere
flix anima. abundat: qd miramini : ab¬
ndat: s abundat neqͥtia: ab undat ma¬
sia Et eo plꝰ abundat neqͥtia: qͦ sibi
debet abundare: ẜ pauꝑẽ debet se cog¬
iosere. Et si habet diuitias: scire debet.
Qui eñi diuitias falsas desiderat: ueras ñ
querit. Iui aut̃ ueras querit: adhuc pauꝑ
iustitiã dĩ. Et quę abundantia iustitiȩ nr̃e
qͣntacũq iustitia in nob fuerit. ros. ẽ. nescio
qͥs. ad illũ fontẽ: adsaginã illã tantã. stilliei¬
dia quȩdã st̃: quȩ uitã nram molliant:
& durã iniqͥtatẽ soluant Modo desideremꝰ
depleno fonte iustitiȩ saginari: desideremꝰ
ub̾tate illa satiari. deqͥ dr̃ inpsalmo In ebri¬
abunt᷑ abub̾tate domꝰ tuȩ: & torrente uolup¬
tatis tuȩ potab eos Hic aut̃ cũ sumꝰ. in¬

Expanded text:
andam, in naufragium iret cum illa: vult autem Deum excutere de gubernatione hujus mundi, et ipse tenere gubernacula creaturae, et distribuere Infelix anima! et quid miramini? abundat, sed abundat nequitia, abundat malitia; et eo plus abundat nequitia, quo sibi debet abundare, sed pauperem se debet cognoscere; et si habet divitias, scire debet qQui enim divitias falsas desiderat, veras non quaerit: qui autem veras quaerit, adhuc pauper justitiam Dei. Et quae abundantia justitiae nostrae? Quantacumque justitia in nobis fuerit, ros est nescio quis ad illum fontem; ad saginam illam tantam stillicidia quaedam sunt, quae vitam nostram molliant, et duram iniquitatem solvant. Modo desideremus de pleno fonte justitiae saginari, desideremus ubertate illa satiari, de qua dicitur in psalmo: «Inebriabuntur ab ubertate domus tuae, et torrente voluptatis tuae potabis eos» . Hic autem cum sumus, in
Abbreviated transcription (Latin):
ista Et anteꝗͣ illi ungatur anea. ie
longinqͦ suspiret: & delonginqͣ penginron
Solus ducet: qͥa solꝰ tale arrã qͥeres sur e
potest sic ducere: ut moriat᷑ ꝓea qui ut
qͥ ducat Securus aut̃ ille ꝓsponsa mortius
ẽ: quã resurgens erat ducturꝰ. Uenitam fis.¬

Expanded text:
ista: et antequam illi jungatur, amet, et de longinquo suspiret et de longinqua peregrinatione. Solus ducet, quia solus talem arrham dedit. Quis enim potest sic ducere, ut moriatur pro ea quam vult  erit qui ducat. Securus autem ille pro sponsa mortuus est, quam resurgens erat ducturus. Verumtam
Abbreviated transcription (Latin):
In inqͥtate erudisti hominẽ: & tabescere fe¬
q sc̃ araneã animã meã Adtendite fr̃s.
qrͥ tadida ẽ. aranea: ut leui tactu conqͣs¬
It. & moriat᷑. Et ne qͥsi carnẽ solã infirii¬
tit mortalitatis putaremꝰ nos habere tabi¬
U ñ dix tabescere fecisti me: ne scđm car¬
I intelligeremꝰ: sed ait Tabescere fecisti sic̃
enea animã meã Nichil enĩ infirmiꝰ ani
n nr̃a: posita inmediis tẽptationib scłi:
imalis gemitib & parturitionib molestiaꝵ.
ihl ea infirmiꝰ : donec hereat soliditati
qbesti. e sit intẽplũ dĩ. unde iã ñ cadat:
qͥa pͥmo ut ueniret ad hanc infirmitatem
talificationẽ: sic̃ aranea infirma facta ẽ:
deparadiso expulsa ẽ: Tunc iussus ẽ ser¬
uis cedi. Fr̃s mei: uidete ex qͦ uapulamꝰ
omĩb qͥ abinitio generis humani nati st̃.
adã uapulat. Uapulat adã: idẽ genꝰ hu¬
manũ: Et multi sic obduruert̃: ut nec pla¬
¶ suas sentiant. Qui uͦ ex ipso genere

Expanded text:
itate erudisti hominem; et tabescere fecisti sicut araneam animam meam» . Attendite, fratres, quam tabida est aranea, ut levi tactu conquassetur et moriatur. Et ne quasi carnem solam infirmitate mortalitatis putaremus nos habere tabidam, non dixit, Tabescere me fecisti; ne secundum carneam intelligeremus: sed ait, «Tabescere fecisti sicut araneam animam meam.» Nihil enim infirmius anima nostra posita in mediis tentationibus saeculi, in mediis gemitibus et parturitionibus molestiarum; nihil ea infirmius donec haereat soliditati coelesti, et sit in templo Dei, unde jam non cadat: quia primo ut veniret ad hanc infirmitatem et tabificationem, sicut aranea infirma facta est, et de paradiso expulsa est. Tunc jussus est servus caedi. Fratres mei, videte ex quo vapulamus. In omnibus qui ab initio generis humani Adam vapulat. Vapulat Adam, id est, genus humanum; et multi sic obduruerunt, ut nec plagas suas sentiant. Qui vero ex ipso genere
Abbreviated transcription (Latin):
& sol ñ ortꝰ ẽ nob Quid nob̃ ꝓfuit siꝑbiai
& diuitiarũ iactatio qd contulit nobis
lbi tu ñ eis insultas: qͥa ipsi fibi iã insid¬
tant. Qd̾ donec fiat fr̃s. leuemꝰ ocłos nr̃os
ad eũ qͥ habitat incęlo: & ñ ab illo tolam
ocłos quo adusq misereatur nostri: &
liberet ab om̃i tẽptatione & obꝑbrio. &
despectu Huc accedit: qd̾ aliqñdo & ppsi
sultant nob̾ Inuenis aliquẽ ꝓmerito im¬
qͥtatũ suaꝵ siue occulto iudicio di. sut
manifesta dãpnatione mitti in canri:
portare cathenã : & ipse insultat Et ci
ei dictũ fuerit qre ñ bene uixisti. at
qͦ uenisti male uiuendo ille respondet
Quare illi qͥ bene uiuunt. ista patiuntir:
sed illi ꝓpt̃ea patiunt᷑. ut ꝓbent᷑: cẽpta¬
tionib exerceant᷑: ut flagellis ꝓficiait:
qͥa flagellat omnẽ filiũ quẽ recipit. Et

Expanded text:
 sol non ortus est nobis. Quid nobis profuit superbia? et divitiarum jactatio quid contulit nobis» ? Ibi tu non eis insultas, quia jam ipsi sibi insultant. Quod donec fiat, fratres, levemus oculos ad eum qui habitat in coelo; et non ab illo tollamus oculos, quoadusque misereatur nostri, et liberet ab omni tentatione et opprobrio et despectu. 10. Huc accedit quod aliquando et ipsi sultant nobis. Invenis aliquem pro merito iniquitatum suarum, sive occulto judicio Dei, sive manifesta damnatione, mitti in carcerem, portare catenam: et ipse insultat. Et cum ei dictum fuerit, Quare non bene vixisti? ecce quo venisti male vivendo: ille respondet, Quare illi qui bene vivunt, ista patiuntur? Sed illi propterea patiuntur, ut probentur, ut tentationibus exerceantur, ut flagellis proficiant; quia flagellat Deus omnem filium quem reci
Abbreviated transcription (Latin):
mansio inierłm Quisi enĩ dr̃ diues in hac t̾ra:
qͥndo laudat᷑ diues. qͥd dr̃ : multũ diues ẽ.
nichil illi deẽ: Laus certa laudantis. illa ẽ.
Nã ista ñ ẽ: cũ dic̃ nichil illi dee Attende. si
niduil illi deẽ. si nichil cupit: nichil illi deẽ.
Si aut̃ adhue cupit maiora quã queq habet:
adhoc accesser diuitiȩ ut egestas cresceret. In
illa uͦ ciuitate uere ert̃ diuitiȩ: q ibi nichil
nob̾ deeritͥ qr nec indigebimꝰ aliqͥ re: & ue¬
ra sanitas erit. Suȩ ẽ uera sanitas: cũ absorta
fuerit mors inuictoria: cũ corruptibile hoc
induerit in corruptionẽ. & mortale hoc indu¬
erit in morta litatẽ: tc̃ erit uera sanitas.
oramꝰ : leuamꝰ ocłos ad dm̃: qm̃ & illi qͥ felices
st̃ in boc mundo. despiciunt nos. Abundant eni
& illi. Qui felices st̃ in hoc scło despicunt: qͥa
& ipsi abundant: Et iustitia ẽ in corda ipsoꝵ. s¬

Expanded text:
Quis enim dicitur dives in hac terra? Quando laudatur dives, quid dicitur? Multum dives est; nihil illi deest. Laus certa laudantis illa est: nam ista non est, cum dicitur, Nihil illi deest. Attende si nihil deest. Si nihil cupit, nihil illi deest: si autem adhuc cupit majora, quam quae habet, ad hoc accesserunt divitiae, ut egestas cresceret. In illa vero civitate verae erunt divitiae, quia ibi nihil nobis deerit; quia nec indigebimus aliqua re, et vera sanitas erit. Quae est vera sanitas? Cum absorpta fuerit mors in victoriam, et cum corruptibile hoc induerit incorruptionem, et mortale hoc induerit immortalitatem ; tunc erit vera sanitas, oramus, levamus oculos ad Deum: quoniam et illi qui felices sunt in hoc mundo, despiciunt nos; abundant enim: et illi qui infelices sunt in hoc saeculo, despiciunt; quia et ipsi abundant, et justitia est in cord
Abbreviated transcription (Latin):
cta. cadat. ds. Alit̃ enĩ nos habitamꝰ indomo.
alit̃ ds̃ inscĩs Tu habitas indomo: si subtrac¬
ta fuerit cadis. Ds aut̃ sic habitat insc̃ĩs: ut
si ipse discesserit cadt̃. Quicũq gͦ sic portat
dm̃ ut sit tẽplũ dĩ: ñ putet sic ase portari
dĩn: ut t̾reat dm̃. si se subducat. Ue illi. sise
subtraxerit. ds: qͥa ipse cadit. Nã ds in se
ꝑmanet: In qͥb nos habitamꝰ. ipsa nos con¬
tinent: inqͥb habitat ds̃. ipse illos continet.
a uidete qͣntũ int̾ ẽ int̾ nr̃am habitationẽ.
& dp̃: && sic dicat anima. adte leuaui odos
meos. qͥ habitas incęlo: ut intelligat qͥa
ne cȩlo ds̃ indiget ubi habitet: s cęlũ ipso
indiget. ut abipso inbabitet᷑. Quid gͦ seqͥt̃.

Expanded text:
cta cadat Deus. Aliter enim nos habitamus in domo, cta cadat Deus. Aliter enim nos habitamus in domo, aliter Deus in sanctis: tu habitas in domo; si subtracta fuerit, cadis; Deus autem sic habitat in sanctis, ut si ipse discesserit, cadant. Quicumque ergo sic portat Deum, ut sit templum Dei; non putet sic a se portari Deum, ut terreat Deum, si se subducat. Vae illi si se subtraxerit Deus; quia ipse cadit: nam Deus in se semper manet. In quibus nos habitamus, ipsa nos continent; in quibus Deus habitat, ipse illos continet. Jam videte quantum interest inter nostram habitationem, et Dei: et sic dicat anima, «Ad te levavi oculos meos, qui habitas in coelo;» ut intelligat quia Deus nec coelo indiget, ubi habitet; sed coelum ipso indiget, ut ab ipso inhabitetur. 5. «vers.
Abbreviated transcription (Latin):
ur̃is. St̃ aut̃ iã cęli. inqͥb iã ꝑspeciẽ habi¬
tat ds: uidentes eũ facie ad faciẽ: om̃s sc̃i
angłi: om̃s scȩ uirtutes: pocestates: sedes:
dominationes: ierłm illa celestis. unde pert¬
grinando ingemiscimꝰ: & quã desiderando
oramꝰ. Ibi habitat ds: illuc leuauit iste fidẽ:
illuc ascendit affectu desiderando Et ipsum
desideriũ. facit animã desudare sordes pecca¬
toꝵ. & mundari ab omi labe: ut fiat & ipsa
celui: qͥa leuauit ocłos ad eũ qͥ habitat in glo.¬
Nã si cȩlũ istud corporeũ qd̃ ocłis uidemꝰ in¬
tellexerimꝰ eẽ habitationẽ dĩ: transitura ẽ ba¬
bitatio dĩ: qͥa cęlũ & t̾ra transient Deinde
ante quã faceret ds celũ & t̾rã ubi habitabat:
Sedͥ dicit aliqͥs Et ante quã faceret ds̃ scõs. ubi
habitabat s In se habitabat ds: apud se habita¬
bat: & apud se ẽ ds. Et qnͣdo dignat᷑ habita¬
re in scĩs: ñ sic st̃ scĩ domꝰ dĩ. ut ipsa subtra¬

Expanded text:
 per speciem jam habitat Deus, videntes eum facie ad faciem; omnes sancti Angeli, omnes sanctae Virtutes, Potestates, Sedes, Dominationes, Jerusalem illa coelestis unde peregrinando ingemiscimus, et quam desiderando oramus: ibi habitat Deus. Illuc levavit iste fidem, illuc ascendit affectu, desiderando: et ipsum desiderium facit animam desudare sordes peccatorum, et mundari ab omni labe, ut fiat et ipsa coelum; quia levavit oculos ad eum qui habitat in coNam si ctellexerimus esse habitationem Dei; transitura est habitatio Dei, quia coelum et terra transient . Deinde antequam faceret Deus coelum et terram, ubi habitabat? Sed dicit aliquis: Et antequam faceret Deus sanctos, ubi habitabat? In se habitabat Deus, apud se habitabat, et apud se est Deus. Et quando dignatur habitare in sanctis, non sic sunt sancti domus Dei, ut ipsa subtra
Abbreviated transcription (Latin):
& heres ꝑdĩn Popło dicebat: fidelib dicelit
Iã gͦ innomine dñi redepti sanguine psuis. lon
lauacro ipsiꝰ. filii sumꝰ÷ filius sumis.
quia sic multi sumꝰ: ut in illo unꝰ sn
Quid sibi ergo uult. quod adhuc tanqui
serui loquimur: numquid tantũ meritn
habere possumꝰ in eccła. quãuis iamdi
facti exseruis: quantũ habuit ipse apͥħ
paulus: Et tam̃ quid dicit inepła: Iu¬
lus seruus xp̃i iħu Si ille se adhuc den
ut maior sit in nobis grã ipsiꝰ: Primo
enĩ seruos fecit: quos redemit. Sanguis
A gnoscentes itaq conditionẽ nrãm: &s un
fili ꝑ grãm. serui tam̃ ꝓpter creaticar

Expanded text:
libus dicebat. Jam ergo in nomine Domini redempti sanguine ipsius, loti lavacro ipsius, filii sumus, filius sumus; quia sic multi sumus, ut in illo unus simus. Quid ergo sibi vult, quod adhuc tanquam servi loquimur? Numquid tantum meritum habere possumus in Ecclesia, quamvis jam filii facti ex servis, quantum habuit ipse apostolus Paulus? Et tamen quid dicit in Epistola? «Paulus servus Christi Jesu» . Si ille se adhuc diciut major sit in nobis gratia ipsius? Primo enim servos fecit, quos redemit. Sanguis Agnoscentes itaque conditionem nostram, etsi jam filii
Abbreviated transcription (Latin):
tuã apeccatis meis Siuis ut auertat faciẽ
suã apeccatis tuis: tu ipse auerte. ate faciẽ
tuã : & apeccatis tuis noli auerterẽ Si enĩ
ñ abeis auerteris faciẽ tuã: tu ipse irasceris
peccatis tuis Si aut̃ tu ñ auertis faciẽ tuã
apeccatis tius: tu agnoscis: & ille ignoscit
At uͦ leua ocłos ad illũ: & dic Adte leuaui
octos meos : qͥ habitas incelo. Cęlũ fr̃s mei.
si corporalit̃ intellexerimꝰ hoc quod uidemꝰ
ocłis corporeis: uere sic errabimꝰ. ut ñ putemꝰ
nos illuc ascendere: nͥ scalis positis aut ali¬
qͥb machinam̃tis. Si aut̃ sp̃italit̃ ascendimꝰ:
sp̃italit̾ celũ intelligere debemꝰ: Sit ascensus

Expanded text:
tuam a peccatis meis» . Si vis ut avertat faciem tuam a peccatis meis» . Si vis ut avertat faciem suam a peccatis tuis, tu ipse a te averte faciem tuam, et a peccatis tuis noli avertere. Si enim non ab eis averteris faciem tuam, tu ipse irasceris peccatis tuis: si autem tu non avertis faciem tuam a peccatis tuis, tu agnoscis, et ille ignoscita te leva oculos ad illum, et dic, «Ad te levavi oculos meos, qui habitas in coelo.» Coelum, fratres mei, si corporaliter intellexerimus hoc quod videmus oculis corporeis, vere sic errabimus, ut non putemus nos illuc ascendere, nisi scalis positis, aut aliquibus machinamentis: si autem spiritualiter ascendimus, spiritualiter coelum intelligere debemus; si ascens
Abbreviated transcription (Latin):
fun: Leuet oculos suos adillũ qͥ habitat
mnedo: non se adtendat: Om̃ĩs enĩ suꝑbuᷤ
atndit: & magnꝰ sibi uidet᷑ qͥ sibi placet
qͥ sibi placet. stulto homini placet: quia
pse stultꝰ ẽ. cũ sibi placet. Solꝰ securus
uat: qͥ dõ placet. Et qͥs ẽ qͥ placet deo:
placuerit ds̃. Displicere. sibi ds ñ potest
lieat & tͥ: ut placeas illi Sed tͥ ille placere
potent: nͥ tu tͥ displicueris: Si aut̃ dis
lis di eñ ueruã te altendlis. niuens iute
quod tͥ displiceat: & dicis dõ: Peccatũ meũ
ante me ẽ. semꝑ: Peccatũ tuũ sit ante te. ut
ñ sit aute dm̃ & tu noli eẽ ante tẽ. ut sis
ante am̃. Suomͦ enĩ uolumꝰ ut ñ a nob̾ auer¬
tat faciẽ ds̃ : sic uolumꝰ ut aduertat faciem
apeccatis nrĩs Nã utrũq illi cantat᷑ inpsalmi ͤ
Heauertas faciẽ tuã ame. Uox ẽ psalmi: uox ẽ
gͦ nr̃a. Et ille qͥ dicit. neauertas faciẽ tuam
ame: uide qͥd dicat alio loco Auerte faciẽ

Expanded text:
habitat in coelo, non se attendat. Omnis enim superbus se attendit, et magnus sibi videtur qui sibi placet. Sed qui sibi placet, stulto homini placet; quia ille ipse stultus est, cum sibi placet. Solus securus placet qui Deo placet. Et quis est qui placet Deo? Cui placuerit Deus. Displicere sibi Deus non potest; placeat et tibi, ut placeas illi. Sed tibi ille placere non poterit, nisi tu tibi displicueris. Si autem disdis? Si enim vere te attendis, invenis in te quod tibi displiceat; et dicis Deo, «Peccatum meum ante me est semper» . Peccatum tuum sit ante te, ut non sit ante Deum; et tu noli esse ante te, ut sis ante Deum. Quomodo enim volumus ut non a nobis avertat faciem Deus, sic volumus ut avertat faciem a peccatis nostris: nam utrumque illi cantatur in Psalmis. «Ne avertas faciem tuam a me» ; vox est psalmi, vox est ergo nostra: et ille qui dicit, «Ne avertas faciem tuam a me;» vide quid dicat alio loco: «Averte faciem
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ fursũ st̃ sapite : ñ quȩ suꝑ tã. Mo¬
tui enĩ estis: & uita ur̃a absconditai ẽ cũ
xp̃o indõ. Ergo & ille adhuc deorsu e. &
nos iã sursum sumꝰ. Ille deorsũ ẽ c̃pasi¬
one caritatis: nos sursũ sumꝰ spe caritat
Spe enĩ saltu facti sumꝰ: S qͥa spes nr̃a er¬
ta ẽ: quãuis futurũ sit. sic de nob̾ qr.

Expanded text:
t sapite, non quae super terram. Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo» . Ergo et ille adhuc deorsum est, et nos jam sursum sumus: ille deorsum est compassione charitatis, nos sursum sumus spe charitatis. «Spe enim salvi facti sumus» . Sed quia spes nostra certa est; quamvis futurum sit, sic de nobis dic
Abbreviated transcription (Latin):
solũ udet̃ dixisse Ergo ceteri remanserunt:
qr solꝰ ascendit. qͥ solꝰ descendit: Quid debent
ascendit cũ corpore: uestitꝰ eccłam suã quã
sibi exhibuit sine macula & ruga Solus gͦ
ascendit: S & nos qndo cũ illo sic sumus
ut in illo m̃bra eiꝰ simꝰ: & nobcũ solꝰ ẽ & idõ
unꝰ: & sẽꝑ unꝰ Unitas nos cõpaginat

Expanded text:
dixisse. Ergo caeteri remanserunt, quia solus ascendit, qui solus descendit? Quid debent ascendit cum corpore; vestitus Ecclesiam suam, quam sibi exhibuit sine macula et ruga . Solus ergo ascendit. Sed et nos quando cum illo sic sumus, ut in illo membra ejus simus; et nobiscum solus est, et ideo unus, et semper unus. Unitas nos compaginat
Abbreviated transcription (Latin):
I qreis desideras: & desiderando as¬
Q: & ascendendo cantas canticũ graduũ:
S a ssaenqͥere desiderabat: Deterra enim
lii isaendit Ecce terra deorsũ qd̃ uidemꝰ¬
i quqa forte fallimꝰ nos. qͥa cantieũ gra¬
ab is ẽ. canticũ ascensionis cantaniꝰ: Ascen

Expanded text:
illam quaerens desideras, et desiderando ascendis et ascendendo cantas «Canticum graduum,» bat, et ascendere desiderabat? De terra enim ad coelum ascendit. Ecce terra deorsum, quamnumquid forte fallimus nos, quia «Canticum graduum,» id est, canticum ascensionis cantamus? Ascendimus
Abbreviated transcription (Latin):
SCENDENTIS cantica ex ordine.
cũ scĩtate ur̃a consideranda sus¬
leuam̃ addm̃: & desiderio malo. adima p̾¬
cipitam᷑. S qͥa iã malo desiderio lapsi cecidi¬
mꝰ: suꝑ ẽ nob̾ si agnoscimꝰ qͥs adnos non
cȩciderit s descenderit. herendo illi ascendere:
qͥa uirib nr̃is ñ possumꝰ. Ipse dix̃ dñs ihc¬

Expanded text:
scendentis cantica ex ordine cum Sanctitate vestra consideranda suslevamur ad Deum, et desiderio malo ad ima praecipitamur. Sed quia jam malo desiderio lapsi cecidimus; superest nobis, si agnoscimus quis ad nos non ceciderit, sed descenderit, haerendo illi ascendere; quia viribus nostris non possumus. Ipse dixit Domi
Abbreviated transcription (Latin):
muscipula: certi estote. Om̃ĩs dulcedo uitȩ
huiꝰ p̾sentis. ñ erit impleta sorte loci sui
S opꝰ ẽ ñ herere: ut qͣndo conteret᷑ muscipula:
tc̃ exultes & dicas Muscipula contrita ẽ:
& nos eruti sumꝰ. S ne putes te uirib tuis

Expanded text:
muscipula; certi estote: omnis dulcedo vitae muscipula; certi estote: omnis dulcedo vitae istius praesentis non erit, impleta sorte loci sui; sed opus est non haerere, ut quando conteretur muscipula, tunc exsultes et dicas, «Muscipula contrita est, et nos eruti sumus.» Sed ne putes hoc viribus tuis