comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
flere delectat: bene dicit᷑ abominabilis fit ei
inuita sua panis. et arame illiꝰ cib ante defi¬
tamine oculte dispensatioris ita tẽptari ꝑmit¬
dor. ut qui ex diuno munere in uirtute profi¬
cunꝰ. ctiam quid sumus ex propria infirmicate
memoremur: et qui ex ꝑceꝑtione muncris ope¬
ta uirtutis infetimmus: ex infirmitatia nr̃e
memoria facificimm humilita. offetamus. Aliqͣ̃n
autem post profectum uirium. non solum tẽptant
uicia: sed etiam flagella castigant. Cum autem tẽꝑ¬
tamur uiciis ꝑia dispensatione nobiscam agitur.
nehis untutib quib proficimus excollamur: cũ
uͭ flagellis accerimur. malis increꝑantib admorie¬
mut ne mundo blandeunte seducamur. Uiciadũ
nos tẽptant. proficientes in nos uirtutes humili¬
ant: flagella dum tẽptant surgentes in corde hui
mundi uoluptates eradicant. ꝑtẽptantia uicia
discunus. quid de nobis sumui: ꝑ fcrientia flagel¬

Expanded text:
flere delectat, bene dicitur: Abominabilis ei fit flere delectat, bene dicitur: Abominabilis ei fit in vita sua panis, et animae illius cibus ante desiramine occultae dispensationis ita tentari permittimur, ut qui ex divino munere in virtute proficimus, etiam quid sumus ex propria infirmitate memoremur; et qui ex perceptione muneris opera virtutis inferimus, ex infirmitatis nostrae memoria sacrificium humilitatis offeramus. Aliquando autem post profectum virium non solum tentant vitia, sed etiam flagella castigant. Cum autem tentamur vitiis, pia dispensatione nobiscum agitur, ne his virtutibus quibus proficimus extollamur. Cum vero flagellis atterimur, malis increpantibus admonemur ne mundo blandiente seducamur. Vitia dum nos tentant, proficientes in nos virtutes humiliant; flagella dum tentant, surgentes in corde hujus mundi voluptates eradicant. Per tentantia vitia discimus quid de nobis simus, per ferientia flagel
Abbreviated transcription (Latin):
amitit᷑: et qͣi enacuatꝰ cistẽ iuitutib tristiami¬
mnus solo merore possidet᷑. Cum enim ꝑaulo ue¬
hementius impulsu tẽptationis afficit᷑: quia exe¬
rere ium solite fortitudinis non ualet. eã ĩa ue¬
lut ꝑclitam dolet: seꝙ ex se uacuũ sentiens. infir¬
unitatẽ suã ex ip̃a sua manitate cognoscit. Uñ
ab omni mox iocunditate qͣi frangit᷑: et escas
pͥoris leticie resꝑuens. eo quẽ solũ libent̾ appecit.
luctu satiatur. Unus quisꝙ enim cum fibi bene
uiuendi prosperitas arridet hilarescit: atq ip̃a
hilaritas anmũ uelut desiderabilis cib refi¬
cit: sed cum tẽptatione paulo amplius unincn¬
te pulsat᷑. a mente eiꝰ ꝑ meroris fastidiũ gau¬
diũomne respuit᷑ : que prius eodem gaudio
qͣi satiata letabatur. Quia igit᷑ homo tẽptatꝰ
ab ore cordis omnẽ cibum resꝑuit delectationis:
nichilꝙ ei altud qͣm semet ip̃m et cognoscere et

Expanded text:
amittitur, et quasi evacuatus eisdem virtutibus tristis aniamittitur, et quasi evacuatus eisdem virtutibus tristis animus solo moerore possidetur. Cum enim paulo vehementius impulsu tentationis afficitur, quia exerere vim solitae fortitudinis non valet, eam jam velut perditam dolet, seque ex se vacuum sentiens, infirmitatem suam ex ipsa sua inanitate cognoscit. Unde ab omni mox jucunditate quasi frangitur; et escas prioris laetitiae respuens, eo quem solum libenter appetit luctu satiatur. Unusquisque enim cum sibi bene vivendi prosperitas arridet hilarescit, atque ipsa hilaritas animum velut desiderabilis cibus reficit. Sed cum tentatione paulo amplius imminente pulsatur, a mente ejus per moeroris fastidium gaudium omne respuitur, quae prius eodem gaudio quasi satiata laetabatur. Quia igitur homo tentatus ab ore cordis omnem cibum respuit delectationis, nihilque eum aliud quam semetipsum et cognoscere et
Abbreviated transcription (Latin):
ilefleret: dixit. Omnis populus eiꝰ gemens. et que¬
rens panem: dederunt preciosa queꝙ ꝑro cibo. ad
refocillandam animam. Gemens enim populus
quent ꝑanem cum praua hominum multitu¬
do affligit᷑. quia non ad uotum de presentis uite
iccunditate saciatur: sed et preciosa queꝙ ꝑro cibo
dat. quia uirtutes mentis in appetitum tͣnsitorie
tur. quia ꝑuersis sius desiderh̾ satissacere conat᷑.
Unde bene mox et ex uoce illic electe multitudi¬
nis subdit. Uide dñe et considera: quia factus
sum ulis. Uilis quipꝑe plex dei essicit᷑. qñ prauo¬
rũ mimero crescente in eis. non sĩtma et celestia
ud panẽ qͣm presentis uite deletacionẽ uocat:
Qm postism ium tẽptationis expressit. ilico sub¬
amme illius cibus ante desiderabilis: quia uide¬
licet omne qd̾ prius de ip̃a prosperitate uiuendi
dulce sapiebat. post modũ ꝑ ium tẽptationis ama¬
rescit. Nonnumqͣm uero qͥc qd gaudii. qͣc qͣd uittu¬
tis fauere uidebat᷑. subito in pauore tẽptationis

Expanded text:
efleret, dixit: Omnis populus ejus gemens et quaerens panem: dederunt pretiosa quaeque pro cibo ad refocillandam animam . Gemens enim populus quaerit panem, dum prava hominum multitudo affligitur, quia non ad votum de praesentis vitae jucunditate satiatur. Sed et pretiosa quaeque pro cibo dat, quia virtutes mentis in appetitum delectationtur, quia perversis suis desideriis satisfacere conatur. Unde bene mox ex voce illius electae multitudinis subdit: Vide, Domine, et considera quia facta sum vilis . Vilis quippe plebs Dei efficitur, quando pravorum numero crescente, in eis non summa et coelestia, ud panem quam praesentis vitae delectationem vocat? Qui postquam vim tentationis expressit, illico subanimae illius cibus ante desiderabilis, quia videlicet omne quod prius de ipsa prosperitate vivendi dulce sapiebat, postmodum per vim tentationis amarescit. Nonnunquam vero quidquid gaudii, quidquid virtutis favere videbatur, subito in pavore tentationis
Abbreviated transcription (Latin):
in lectulo. Scĩs emm uitis dormire in lectulo est:
intͣ mentis sue cubile. quiescere. Unde scriꝑtum
ẽ. Exultabunt scĩ in gła: lccabunt᷑ in cubilibus
sione nocturna. qñ utruit sopor suꝑ homines et dor¬
imiunt in lectulo: quia nimirũ tunc secreta diui¬
nitatis agnoscimus: cum ab huiꝰ mundi tumul¬
tuosa concupiscentia. intͣ mentis nr̃e cubilia se¬
gregam᷑. Quia uͦ ut seꝑe iam cdixiinus. aurem
cordis tumultus secularium negotioꝵ claudit.
et quies secrete considerationis aperit: apte sub

Expanded text:
in lectulo. Sanctis enim viris dormire in lectulo est in lectulo. Sanctis enim viris dormire in lectulo est intra mentis suae cubile quiescere. Unde scriptum est: Exsultabunt sancti in gloria, laetabuntur in cubilibus sione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo, quia nimirum tunc secreta divinitatis agnoscimus, cum ab hujus mundi tumultuosa concupiscentia intra mentis nostrae cubilia segregamur. Quia vero, ut saepe jam diximus, aurem cordis tumultus saecularium negotiorum claudit, et quies secretae considerationis aperit, apte sub
Abbreviated transcription (Latin):
dũ sic uit sunt. ea manifestius contemplant᷑:
benc helui postqͣm dicit. deum nob ꝑ somniũ
loqui. subdidit in uisione nocturna. Nox qppe
est intapresens. In q̃ q̃m diu fumus: ꝑ hoc qd̾ int̾na
conspicimus. sub incerta unagmatione caligamus.
ꝓphetanamꝙ ad uidendum dñm qͣdam se prei
caligine sentiebat dicens: amma mea de siderauit
te mnocte: ac si diceret. In hac obcuritate uite ꝑte
sentis indere te apꝑeto: sed adhuc infirmitatis mi¬
bilo cirtũscribor. Dauid ꝙͦ biũ noctis caliginem ui¬
tans claritatem ueri luminis prestolatus ait: mane
astabo tibi et uidebo. Adhuc gͦ i nocte intnus se ui¬
dere conspicit: qui ad iudendum dcum futurum
mant concupiscit. Quia uͦuit diximus ab exteriori
actione cessare. dorinire est: bene helui subdidit:
qniruit soꝑor suꝑ homines. Quia autẽ sc̃i uiri
cũ exteriori actioni non deseruiunt. intͣ mentis cubi¬
la conquiescunt: apte subiunxit. et dormiunt

Expanded text:
dum sicut sunt ea manifestius contemplantur; dum sicut sunt ea manifestius contemplantur; bene Eliu postquam dixit, Deum nobis per somnium loqui, subdidit in visione nocturna. Nox quippe est vita praesens, in qua quandiu sumus, per hoc quod interna conspicimus, sub incerta imaginatione caligamus. Propheta namque ad videndum Deum quadam se premi caligine sentiebat, dicens: Anima mea desideravit te in nocte . Ac si dsentis videre te appeto, sed adhuc infirmitatis nubilo circumscribor. David quoque hujus noctis caliginem vitans, claritatem veri luminis praestolatus ait: Mane astabo tibi, et videbo . Adhuc ergo in nocte minus se videre conspicit, qui ad videndum Deum futurum mane concupiscit. Quia vero, ut diximus, ab exteriori actione cessare dormire est, bene Eliu subdit: Quando irruit sopor super homines. Quia autem sancti viri cum exteriori actioni non deserviunt, intra mentis cubilia conquiescunt, apte subjungit: Et dormiunt
Abbreviated transcription (Latin):
cordis recurrere incessabilit̾ curant: et sic uocem
dei qͣi ꝑ sõmum audiunt. dũ in meditatione inen¬
tis. a carnalib sensib abstrahunt᷑. Hinc est qd̃ spon¬
sam canticis canticoꝵ sponsi uocem qͣi ꝑ somniũ
audierat. que dicebat: ego dormio et cor meum
iugilat. Ac si diceret. Dum exteriores sensus ab
huiꝰ uite sollicitudinib sopio: uacanti mente ui¬
uatius interna cognosco. Fõris dormio. sed intus
cor uigilat: quia dum exteriora qͣi non sentio.
interiora sollerter ad prehendo. Bene ergo heliu
ait. quia ꝑ sõmum loqͥtur d̾o: atq aꝑte subdi¬
dit. in uisione nocturna. Nocturna enum uisiõ.
apparere contemplationi mentis sub quib dam
tinaginationib solet. In diurna autem luce
certius cerminus: in nocturna uero uisione cunc¬
tant̾ uidemus. Et quia sc̃i om̃s qͣmdui in hac
uita sunt. diuine nature secreta qͣi sub qͣdã
unaginatione consꝑiciunt. uidelicet. quia nce¬

Expanded text:
cordis recurrere incessabiliter curant; et sic vocem cordis recurrere incessabiliter curant; et sic vocem Dei quasi per somnium audiunt, dum in cogitatione mentis a carnalibus sensibus abstrahuntur. Saepe cosa in Canticis canticorum, Sponsi vocem quasi per somnium audierat, quae dicebat: Ego dormio et cor meum vigilat . Ac si diceret: Dum exteriores sensus ab hujus vitae sollicitudinibus sopio, vacante mente, vivacius interna cognosco. Foris dormio, sed intus cor vigilat, quia dum exteriora quasi non sentio, interiora sollerter apprehendo. Bene ergo Eliu ait, quia per somnium loquitur Deus; atque apte subdidit in visione nocturna. In nocturna enim visione apparere contemplatione mentis sub quibusdam imaginationibus solet. In diurna autem luce certius cernimus, in nocturna vero visione cunctanter videmus. Et quia sancti omnes, quandiu in hac vita sunt, divinae naturae secreta quasi sub quadam imaginatione conspiciunt, videlicet quia nec
Abbreviated transcription (Latin):
riorib misteriis deseruire officii necessitate cogun¬
tur. studiose semper ad cordis secreta refugiunt:
ibiꝙ cogitationis intime cacumen ascendunt:
et legem qͣi in monte ꝑcipiunt. dũ postpositis
tumultib acdionũ tẽporalium. in cõtemplatio¬
is sue uertice suꝑne uoluntatis sententia ꝑscru¬
tant᷑. Hinc est qd̃ idem moyses crebro de rebus
dubiis ad tabernaculũ redit: ibiq secreto bñm
consuilit et qͥd ccitius decernat agnoscit. Relic¬
tis quippe turbis. ad tabernaculum redire est.
postpositis exterioꝵ tumultib secretum m̃tis
intrare. Ibi enim dñs consulit᷑: et qd̾ foras agen
dũ est pubice. intꝰ silent̾ auditur. Hoc cotidie¬
re non posse cognoscunt: ad seccetum mentis
diuina lege respecta qͣi coram posita archa dm̃m
consulunt: et qd̾ prius intꝰ tacentes audiunt. hoc
foras postmodum agentes innotescunt. ut enim¬
exteriorib officiis inoffense deseruiant ad sccreta

Expanded text:
rioribus ministeriis deservire officii necessitate cogunrioribus ministeriis deservire officii necessitate coguntur, studiose semper ad cordis secreta refugiunt, ibique cogitationis intimae cacumen ascendunt, et legem quasi in monte percipiunt, dum postpositis tumultibus actionum temporalium in contemplationis suae vertice supernae voluntatis sententiam perscrutantur. Hinc est quod idem Moyses crebre de rebus dubiis ad tabernaculum redit, ibique secreto Dominum consulit, et quid certius decernat agnoscit. Relictis quippe turbis ad tabernaculum redire est, postpositis exteriorum tumultibus secretum mentis intrare. Ibi enim Dominus consulitur; et qdum est publice intus silenter auditur.re non posse cognoscunt, ad secretam mentis divina lege perspecta, quasi coram posita arca Dominum consulunt, et quod prius intus tacentes audiunt, hoc foras postmodum agentes innotescunt. Ut exterioribus officiis electi inoffense deserviant, ad secreta
Abbreviated transcription (Latin):
terrenarũ cogitationũ turba dum ꝑstreꝑit
claudit: atq in secretarium mentis qͣntomimꝰ
curarũ tumultuantium sonus cõpescit᷑. tarto
amplius uox presidentis iudicis non audit᷑.
sus: sed dum sic interius erudiri appetit ut
tam̃ exterius implicet᷑ : unde excerius auditũ
aperit. inde interius obsurdescit. Moyses ad¬
mixtus egyꝑtiis qͣi uigilabat: et idcirco uocẽ
dm̃i in egyptopositus non audiebat: sed extinc¬
to egyꝑtio postqͣm in desertum fugit. illic dñ
gradraginta anns deguit. qͣi ab inquietis ter¬
renoꝵ desiderioꝵ tumultibus obdormiuit atꝙ
idcuro diuinam uocem ꝑciꝑere meruit: quia
ꝑ suꝑnam gr̃am qͣnco magis ab apꝑetendis exte¬
riorib torpuit: tanto uierius ad cognoscenda
interiora uigilauit. Lursus ifrłitici populi tur¬
bis prelatus ut legis precepta ꝑcipiat inmontẽ
ducitur: atq ut interna penetret ab externis
tumultib occultatur. Unde et sc̃i uiri qui exte¬

Expanded text:
terrenarum cogitationum turba dum perstrepit terrenarum cogitationum turba dum perstrepit claudit, atque in securarum tumultuantium sonus compescitur, tanto amplius vox praesidentis judicis non auditur. sus; sed dum sic interius erudiri appetit, et tamen exterius implicatur, unde exterius auditum aperit, inde interius obsurdescit. Moyses admistus Aegyptiis quasi vigilabat, et idcirco vocem Domini in Aegypto positus non audiebat. Sed exstincto Aegyptio, postquam in desertum fugit, illic, dum quadraginta annis deguit, quasi ab inquietis terrenorum desideriorum tumultibus obdormivit, atque idcirco divinam vocem percipere meruit; quia per supernam gratiam quanto magis ab appetendis exterioribus torpuit, tanto verius ad cognoscenda interiora vigilavit. Rursus Israelitici populi turbis praelatus, ut legis praecepta percipiat, in monte ducitur, atque ut interna penetret, ab externis tumultibus occultatur. Unde et sancti viri qui exte
Abbreviated transcription (Latin):
tio qͣlit̾ ad nos fiat. insinuat dicens. ꝑ sõnium¬
inuisione nocturna: qñ irruit soꝑor suꝑ homi¬
nes et dormiunt in lectulo. Quid est qd̾ ꝑsomni¬
ũnob locutio diuinitatis innotescit: nisi qd̾
dei secreta non cognoscimus. sun terrenis deside¬
riis uigilemꝰ: in somnno enm sensus exteriore ᷤᷤ
dormiunt: et interiora cernunt᷑. Si ergo int̾tia
contẽplari uolumus: ab externa implicatione
dormiamꝰ. Uox iudelicet dei qͣi ꝑ sõntum audi¬
tur: qñ tranquilla mente ab huiꝰ seculi actione
quiescit᷑. et in ip̃o mentis silentio diuna p̃ceꝑ¬
ta pensant᷑. Cum enim ab ext̾enis actionibtis
mens soꝑit᷑: tunc plenius maudatoꝵ dei pon¬
dus agnoscit᷑. Tunc uerba dei mens uiuatiꝰ
penetrat: cũ ad se admutere curarũ seculari¬
um tumultus recusat. Male autem homo
iugilat: qñ eum secularium negocioꝵ estus
insollerter inquietat. Aurem quippe cordis

Expanded text:
tio qualiter ad nos fiat insinuat, dicens: CAPUtio qualiter ad nos fiat insinuat, dicens: CAPUin visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo. Quid est quod per somnium nobis locutio Divinitatis innotescit, nisi qDei secreta non cognoscimus, si in terrenis desideriis vigilemus? In somnio enim exteriores sensus dormiunt, et interiora cernuntur. Si ergo interna contemplari volumus, ab externa implicatione dormiamus. Vox videlicet Dei quasi per somnium auditur, quando tranquilla mente ab hujus saeculi actione quiescitur, et in ipso mentis silentio divina praecepta pensantur. Cum enim ab externis actionibus mens sopitur, tunc plenius mandatorum Dei pondus agnoscitur. Tunc verba Dei mens vivacius penetrat, cum ad se admittere curarum saecularium tumultus recusat. Male autem homo vigilat, quando eum saecularium negotiorum aestus insolenter inquietat. Aurem quippe cordis
Abbreviated transcription (Latin):
licet nosimraripossumus: sed intueri mim¬
me ualemus Illtus autẽ natiuitatis iũ iam
mirari posse aliqͣtenus uidete est. Sed qͣmͦ uidemꝰ
qd̃ neqͣꝙͣ cõphendimus: Estantem qd̾ de usu
caris trahere ad usum sp̃c debemꝰ. Nam si quis
intenebris clausis oculis iaceat. atq ante eum
subitum lucerne lumen erumꝑat: clatisi eiꝰ
oculi ip̃o aduentu luminis feriunt᷑ ut pactes¬
cant. Curgͦ turbati sunt. si clausi nichiluider̃t.
potuerunt. Nam si ꝑfecte totũ uidissent: cur
aꝑte quererent qb̾ uiderent: dic itaq sic sumꝰ.
cũ de incõp̃hensibili natiuitate intueri aliqͥd
conamꝰ. Eo ip̃o enim qd̃ fulgore admirationis
ꝑcutit᷑ animus. et qͣi uidet qd uidere nonualet:¬
et uelut intenebris positus uim lucis oculus
clausus uidet. Quia uͦ hec diuine nature se¬
crera ainmiratio. non facile occupartis ꝑ ter¬
rena desideria mentib innotescit: apte dei lecu¬

Expanded text:
licet nos mirari possumus, sed intueri minlicet nos mirari possumus, sed intueri minime valemus; illius vero nativitatis vim jam mirari posse, aliquatenus videre est. Sed quomodo videmus quod nequaquam comprehendimus? Est autem quod de usu carnis trahere ad sensum spiritus debemus. Nam si quis in tenebris clausis oculis jaceat, atque ante eum subitum lucernae lumen erumpat, clausi ejus oculi ipso adventu luminis feriuntur, ut patescant. Cur ergo turbati sunt, si clausi nihil viderunt?potuerunt. Nam si perfecte totum vidissent, cur aperti quaererent quod viderent? Sic itaque, sic sumus, cum de incoconamur, eo ipso quod fulgore admirationis percutitur animus, et quasi videt quod videri non valet, velut in tenebris positus, vim lucis oculis clausis videt. Quia vero 749 haec divinae naturae secreta admiratio non facile occupatis per terrena desideria mentibus innotescit, apte Dei locu
Abbreviated transcription (Latin):
singulis euemre cõꝑrehetidit. atq milla ꝑ exẽ¬
pla precedentium. ctiã uitã nit̃a sequentium
d̾s. et scdo idip̃m non repetit. hoc intelligi subti¬
lius pocest. qd̃ pat̾ uingenitũ consubstantialẽ
sibi filiũ genuit. Loquu enum dei est u̾bũ genu¬
isse: semel autẽ loqͥ est. u̾bũ aliud ꝑret̾ uinge¬
nitũ non habere. Unde et apte subditur. et
scd̾o idip̃m non repetit: quia iudelicet hoc ip̃m
uerbũ id est filiũ non nisi unicũgenuit. ¶d̾¬
nib qr dotẽpus ne ꝑrceritũ congruit uł futu¬
tum. Canto gͥͦm eo qdlibet tempus ponitur
dici in d̾o tẽpus audaciter qd̾libet licet. iuide
in eo dici ꝓꝑtie nuillũ licet. Uerbũ nãꝙ ꝑater
sine tẽpore genuit. Et quis digne fari queat
illã ineffabilẽ natiuitatetu qd de et̾no natꝰ est
coet̾nus: qd̾ existens ante secula genuit eqͣlt̃:
Qd̾gignenti natusposterior non est. Que rade¬

Expanded text:
singulis evenire comprehendit, atque in illa per exemsingulis evenire comprehendit, atque in illa per exempla praecedentium etiam vitam sequentium Deus, et secundo idipsum non repetet, hoc intelligi subtilius potest, quod Pater unigenitum consubstantialem sibi Filium genuit. Loqui enim Dei est Verbum genuisse. Semel autem loqui Dei est Verbum aliud praeter unigenitum non habere. Unde et apte subditur: Et secundo idipsum non repetet, quia videlicet hoc ipsum Verbum, id est Filium, nonnisi unicum genuit. nibus, quia Deo tempus nec praeteritum congruit nec futurum. Tanto igitur in eo quodlibet tempus ponitur dici in Deo tempus audacter quodlibet licet, unde in eo dici proprie nullum licet. Verbum namque Pater sine tempore genuit. Et quis digne fari queat illam ineffabilem nativitatem, quod de aeterno natus est coaeternus, quod existens ante saecula genuit aequalem, quod gignente natus posterior non est? Quae vide
Abbreviated transcription (Latin):
paulus carnis infirmitate tẽptatus audiuit:
sufficit tibi gr̃a mea. nam uirtus in infirmita¬
te perficit᷑. Qd̾ idcirco illi minfirmitate ꝓpria
dictum est: ne sigillatim nob̾ omnib diceret᷑.
In scriꝑtura gͥ sacta. niocem dei cum afflicto ꝑau¬
lo audiuimus: ne cum fortasse affligunur.
singuli audire eam priuata consolatione quere¬
remus. Non gͦ dñs ad omnia nob̾ uerba respon¬
det: quia semel loquit᷑. et scd̾o idip̃m non re¬
petit: id est in his que ꝑscripturam ꝑtulit nos¬
erudire curauit. Dicant itaꝙ sc̃i doctores eccħ̃e:
dicant etiam arrogantes cũ intͣ eam laborare
qͦsdam pusillanimitate consꝑiciunt: cur d̾s
nob̾ ad uerba omnna non respondet. quia semel
loquut᷑ d̃s et idip̃m scd̾o non reꝑecit: id est cogi¬
tationib uel tẽptacionib singuloꝵ non iam
passim ꝑ ꝓpharum uoces non ꝑ angłica officia
satisfacit: quia in scriptura sacra qͥcqͥd potest

Expanded text:
Paulus carnis infirmitate tentatus audivit: Paulus carnis infirmitate tentatus audivit: Sufficit tibi gratia mea, nam virtus in infirmitate perficitur . Quod idcirco illi in infirmitate propria dictum est, ne singillatim nobis omnibus diceretur. In Scriptura igitur sacra vocem Dei, afflicto Paulo, audivimus, ne cum fortasse affligimusinguli, audire eum privata consolatione quaereremus. Non ergo Dominus ad omnia verba nobis respondet, quia semel loquitur, et secundo idipsum non repetit, id est, in his quae per Scripturam erudire procuravit. Discant itaque sancti doctores ecclesie, dicant etiam arrogantes, cum in terra ecclesiam laborare quosdam pusillanimos conspiciunt, quia Deus Deus ad verba omnia non respondet, quia semel loquetur Deus, et idipsum secundo non repetet; id est, cogitationibus vel tentationibus singulorum non jam passim per prophetarum voces, non per angelica officia satisfacit, quia in Scriptura sacra quidquid potest
Abbreviated transcription (Latin):
ponderit tͥ: semel loqͥt᷑ d̾s et scd̾o idip̃m non
ixpetit: ac si diceret. Deus singuloꝵ cordib
puatis uocib non respondet: sed tale eloqui¬
ũ construit. ꝑ qd̾ cunctoꝵ questionib satisfa¬
cit. In scripture quippe eiꝰ eloquio. sausas nras
singuli si requirimꝰ inuenim. nec opus est ut
i eo qd̾ specialit̾ qͥs ꝙ toletat. responderi sibi
diuina uoce sꝑecialiter querat. Ibi enm nob̾
omnib in eo qd̵ specialit̾ ꝑatimm cõmuniter
respondet᷑: ibi uita precedentium fit forma
sequentium. ¶t enim unum e plurib
ꝓferamiꝰ: ecce dum passione aliqua: uł meles¬
tia caris assicim᷑. scut fortasse occultas causas
passionis eiꝰdem uel molestie oꝑtamꝰ. qͣtinus in
co qd patim. ex ip̃a rerum scientia consolemur:
secl quia de specialib tẽptationib nr̃is. neqͣqͣm
nob̾ singulis specialit̾ respondet᷑. ad scriꝑturã
sacram recurrimꝰ. Ibi iudelicet inuenimus: qd̾

Expanded text:
ponderit tibi? Semel loquitur Deus, et secundo id ipsum non ponderit tibi? Semel loquitur Deus, et secundo id ipsum non repetit: ac si diprivatis vocibus non respondet, sed tale eloquium constituit, per quod cunctorum quaestionibus satisfacit. In Scripturae quippe ejus eloquio causas nostras singuli si requirimus invenimus, nec opus est ut in eo quod specialiter quisque tolerat, responderi sibi divina voce specialiter quaerat. Ibi enim nobis omnibus in eo quod specialiter patimur, communiter respondetur. Ibi vita praecesequentium. Ut enim unum e pluribus proferamus, ecce dum passione aliqua vel molestia carnis afficimur, scire fortasse occultas causas passionis ejusdem vel molestiae optamus, quatenus in eo quod patimur ex ipsa rerum scientia consolemur. Sed quia de specialibus tentationibus nostris nequaquam nobis singulis specialiter respondetur, ad Scripturam sacram recurrimus. Ibi videlicet invenimus quod
Abbreviated transcription (Latin):
tis. ꝑ memoriam condicionis. Unde dauid pro¬
pha. cũ ꝑcussionis pondere in excessum uocis
crũpere cogetet᷑: ad considerationẽ condicionis
sue. se recolligens ait. Obmutui et non aperui
os meũ: qm̃ tu fecistime. Pensatut enĩ coditio¬
nis sue ordinẽ. et iustiam ꝑciissionis inuenit:
quia qui benigne eũ qͥ non erat condidit: eum
profecto qͥerat. non nͥ iuste ꝑcussit. Dequit᷑. Ad¬
non repecit. Afflicti cordis est ꝓꝑrium ut in
omne qd̾ appetit. et tam̃ terum ordinem cont᷑¬
rium sentit: si possit fieri. curita uł non ita
sit. diunis sibi resꝑonderi uocib irelit: ut dm̃
de cuncta rerũ controuesia consulat: et respon¬
sionis eiꝰ cognita ratione conquiescat. helui
autem preuidens qd̾ scripturam sacram dñs¬
dñs conderet. et mea uł publicis. uł occultis.
cunctoꝵ questionib responderet ait: aduer¬
sĩ eũ contendis. qd̾ non ad omnia uerba res¬

Expanded text:
tis per memoriam conditionis. Unde David protis per memoriam conditionis. Unde David propheta, cum percussionis pondere in excessum vocis erumpere cogeretur, ad considerationem conditionis suae se recolligens, ait: Obmutui, et non aperui os meum, quoniam tu fecisti me. Pensavit enim conditionis suae ordinem, et justitiam percussionis invenit, quia qui benigne eum qui non erat condidit, eum profecto qui erat nonnisi juste percussit. CAP. EXPLICATIO. Afflicti cordis est proprium, ut in omni quod appetit, et tamen rerum ordinem contrarium sentit, si possit fieri, cur ita vel non ita sit, divinis sibi responderi vocibus velit, ut Deum de cuncta eorum controversia consulat, et responsionis eius cognita ratione, conquiescat. Heliu autem praevidens, quod Scripturam sacram Dominus conderet, ut in ea vel publicis, vel occultis cunctorum quaestionibus responderet, ait: Adversus eum contendis, quod non ad omnia verba res
Abbreviated transcription (Latin):
d̾o homine. Dicat᷑ fortasse ab aliqͦ. Quio ista
ułcum non audit ignorat : Sed nimitũ hec.
sententia uilis credit᷑. si non ex ip̃a intentionis
qui et ꝑcussins uerbera acceperat. et causasuer¬
berũ nesciebat. Idcirto gͣ intulit. repondebot᷑ qd̃
maior sit d̾s homine : ut flagellatꝰ homo confideranᷤ.
quia maior est illo deus. in omne qd̃ ꝑatitur etus
iudicio se postponat. cui se minorem eẽ non dubi¬
tat: et qd̾ a meliore ꝑatit᷑. iustũ credat. ctiã si eiꝰd̃
iusticie causas ignorat. Quis qͥs etiã pro ꝑeccato
ꝑcitit᷑. nisi murmurando renititur: eõip̃o iam
iustꝰ ẽẽ inchoat. qͦ ferientis iusticiã non accusat.
homo namꝙ sub dõ est conditꝰ. Et ad cognitionis
ordinẽ redit: qñ sibi eqͥtatem iudicis sui. etiam
qͣm non intelligit anteponit. Bene gͦ dicit᷑. res¬
pondebotͥ qd̾ maior sit deus homine: ut consi
derata potentia creatoris defẽueat tumor men¬

Expanded text:
damus.---Dicatur fortasse ab aliquo: Quis istud damus.---Dicatur fortasse ab aliquo: Quis istud vel cum non audit ignorat? Sed nimirum haec sententia vilis creditur, si non ex ipsa intentionis qui et percussionis verbera acceperat, et causas verberum nesciebat. Idcirco ergo intulit: Respondebo tibi quod major sit Deus homine, ut flagellatus homo considerans quia illo major est Deus, in omne quod patitur ejus judicio se postponat, quo se minorem esse non dubitat; et quod a meliore patitur, justum credat, etiam si ejusdem justitiae causas ignorat. Quisquis etiam pro peccato percutitur, nisi murmurando renitatur, eo ipso jam justus esse 747 inchoat, quo ferientis justitiam non accusat. Homo namque sub Deo est conditus, et ad conditionis ordinem redit, quando sibi aequitatem judicis sui, etiam quam non intelligit, anteponit. Bene ergo dicitur: Respondebo tibi quod major sit Deus homine, ut consderata potentia creatoris, deferveat tumor men
Abbreviated transcription (Latin):
sed neqͣqͣm mundum se hoo mͦ q̃ obicit᷑ absq pec¬
cato uł iniaculatũ et sine unqͥtate fuisse
memorauit: sed helui dũ cũ austeritate studu¬
it increpare que dicta sunt. mentiens addidit
que dicta non sunt. Qui enim semꝑ increꝑare
appetunt: nonnũqͣm fauore. multa plerũq
increꝑando mentiuntur. stam ut arguere
docte uideant᷑. fingunt nomnũqͣm que redargut¬
ant: et cum ip̃i equino more. in cursum scie
ostentationis inferueant: in subiectoꝵ inuecti¬
onib ex fictis suis uquitatib cãpum parant
Sciendũ ꝑreterea est sicut et superius dixi. qd̾
atrogantes uiri inflatis suis sermonib sepe
fortia dicta ꝑmiscent: nec considerant aliquan¬
do qͥd uiuant sed pensant studiose quid docant.
Quoꝵ nunc heluri speciem denet: qui non recte
inuere appetit. sed docere. Quia ergo sciens. sed
arrogans loquit᷑. taccamꝰ iam qd̾ tumidum ui¬
uit: et audiamꝰ qd̾ solidum dicit. Post tot itaꝙ
elationis uerba. tandem scientiam suam osten¬

Expanded text:
 ei objicitur, absque peccato, vel immaculatum, et sine iniquitate fuisse memoravit. Sed Eliu, dum cum austeritate studuit increpare quae dicta sunt, mentiens addidit quae dicta non sunt. Qui enim semper increpare appetunt, et nunquam fovere, multa plerumque increpando mentiuntur. Nam ut arguere docte videantur, fingunt nonnunquam quae redarguant; et cum ipsi equino more in cursum suae ostentationis inferveant, in subjectorum invectionibus ex fictis sibi iniquitatibus campum parant. Sciendum praeterea est, sicut et superius dixi , quod arrogantes viri inflatis suis sermonibus saepe fortia dicta permiscent, nec considerant aliquando quid vivant, sed pensant studiose quid doceant. Quorum nunc Eliu speciem tenet, qui non recte vivere appetit, sed docere. Quia ergo sciens sed arrogans loquitur, taceamus jam quid tumidum vivit, et audiamus quid solidum dicit. Post tot itaque elationis verba, tandem scientiam suam osten
Abbreviated transcription (Latin):
qd̃ est iuistꝰ accusat Qua accusatione sua deo
inherere inchoat: dum rectũ contͣ se iudiciũ
ꝑferens. hoc in se qd̾ illi sencit displice̾ condẽp¬
nat. Recepta gͦ iusticia sua dicit dicit homo is¬
te peccaui. Et notandũ qͦd p̃mitcit᷑ respiciet hõies:
& tunc demde subuingitur. ⁊ dicet petcaui.

Expanded text:
quod justus est accusat. Qua accusatione sua Deo quod justus est accusat. Qua accusatione sua Deo inhaerere inchoat, dum rectum contra se judicium proferens, hoc in se quod illi sentit displicere condemnat. Recepta ergo justitia sua dicit homo iste: Peccavi. Et notandum quod praemittitur: Respicit homines; et tunc deinde subjungitur: Et dicet, Peccavi.
Abbreviated transcription (Latin):
eritis sicut dii: Ac si aꝑte dicat. Temꝑalẽ con¬
cupiscentiã tangite: ⁊ ĩhoc mundo sublimes
apparete. Et cũ timorẽ diuine sententie amo
hominib dixitͥ cur p̃cepit uob̾ ds. ut ñ co¬
mede̾tis de om̃i ligno ꝑadysi: S quia diui¬
no mun̾e redẽptꝰ homo iusticiã recepit: qm
dudũ conditꝰ amisit. robustiorẽ se iam contͣ
blandum̃ta callide ꝑsuasionis exercet: quia ex¬
ꝑim̃to didicit. qnͣtũ obediens eẽ debeat p̃cepto:
⁊ que tũc culpa duxit. ad penã. nũc pena sua
restrĩgit a culpa ut tantomagis delinquereᷤ
metuat. qnͣto cogente supplicio ⁊ ip̃e iam qd̃ ꝑ¬
sticiã ñ haberet. Nemo quippe tortitudinẽ suã.
nisi cũ rectꝰ eẽ ceperit dep̃hendit: Ilam qui om¬
nino ꝑuersꝰ est: neq hoc potest uidere: qd̃ est.
Qui uͭ pecc̃orem se intelligit. iã ex parte aliqͣ ẽẽ
iustꝰ inchoauit: atq id qd̃ ñ iustꝰ fecerat. ex eo

Expanded text:
eritis sicut dii? ac si aperte dicat: Temporalem coneritis sicut dii? ac si aperte dicat: Temporalem concupiscentiam tangite, et in hoc mundo sublimes apparete. Et cum timorem divinae sententiae a hominibus dicit: Cur praecepit vobis Deus ut non comederitis de omni ligno paradino munere redemptus homo justitiam recepit, quam dudum conditus amisit, robustiorem se jam contra blandimenta callidae persuasionis exercet, quia experimento didicit quantum obediens esse debeat praecepto. Et quem tunc culpa duxit ad poenam, nunc poena sua restringit a culpa, ut tanto magis delinquere metuat, quanto cogente supplicio et ipse jam quod pstitiam non haberet. Nemo quippe tortitudinem suam, nisi cum rectus esse coeperit, deprehendit. Nam qui omnino perversus est, neque hoc potest videre quod est. Qui vero peccatorem se intelligit, jam ex parte aliqua justus esse inchoavit, atque id quod non justus fecerat, ex eo
Abbreviated transcription (Latin):
cũ accipit᷑. qui tam̃ dei est qͥuia ab illo datur.
Et dei est ergo ex mun̾e:⁊ nr̃ fit ueracit᷑ ꝑ accep¬
tionẽ. Ita ergõ hoc loco. homini suã iusticiã
dñs reddet. nũqm ex semet ip̃o habuit: s qm
conditꝰ ut haberet accepit. ⁊ inqm lapsus ꝑse¬
uerare noluit. Illam gͦ iusticiã reddet ds homi¬
ni ad qm conditꝰ fuit: ut inherere deo libeat.:
ut minacẽ eiꝰ sententiã ꝑtimescat: ut serpen¬
tis callidi blandis iam ꝓmissionib ñ credat.
Qd̃ eñi in ꝑadyso egit: hoc cotidie antiquus
hostis agere ñ desistit. Uerba quippe dei de cor¬
dib hominũ molit᷑ euellere. atq in eis ficta
ꝓmissionis sue blandim̃ta radicare. Cotidie
id qd d̾s minat᷑ leiuigat: ⁊ ad hoc credendũ qd̾̃
falso ꝓmittit ĩuitat: falso eñi pollicet᷑ tẽpora¬
lie ut m̃tib hominũ ea supplicia leiget.
que ds minat᷑ et̃na. siam cũ p̃sentis uite̾ glo
riã spondetꝰ quid aliud dicit: qmͣ gustate. ⁊

Expanded text:
cum accipitur; qui tamen Dei est, quia ab illo datur. Et Dei est ergo ex munere, et noster fit veraciter per acceptionem. Ita ergo hoc loco homini suam justitiam Dominus reddit, non quam ex semetipso habuit, sed quam conditus ut haberet accepit, et in qua lapsus perseverare noluit. Illam ergo justitiam reddet Deus homini, ad quam conditus fuit, ut inhaerere Deo libeat, ut minacem ejus sententiam pertimescat, ut serpentis callidi blandis jam promissionibus non credat.d enim in paradiso egit , hoc quotidie antiquus hostis agere non desistit. Verba quippe Dei de cordibus hominum molitur evellere, atque in eis ficta promissionis suae blandimenta radicare; quotidie id quod Deus minatur levigat, et ad hoc credendum quod falsum promittit invitat. Falso enim pollicetur temporalia, ut mentibus hominum ea supplicia leviget quae Deus minatur aeterna. Nam cum praeriam spondet, quid aliud dicit: Gustate et
Abbreviated transcription (Latin):
auite precepto deuiauit: ut inde penam ueracit̾
fumeret. unde culpam negligent admisisset. Qiia
gͥ unumquemꝙ electum sicum diuina gr̃a tunc
magis erudiendo custodit. cum qͣi percutiens dese¬
rit. dicat᷑ recte: appropinqͣbit corruptioni amma
enuis. et uita illius mortiferis: et quo se sis utrib
uicinum morti ꝑ aduersa considerat. eo in cunctiᷤᷤ
que fortit̾ egerit. ad diuine sꝑei munimen fugi¬

Expanded text:
a vitae praecepto deviavit, ut inde poenaa vitae praecepto deviavit, ut inde poenasumeret, unde culpam negligenter admisisset. Quia igitur unumquemque electum suum divina gratia tunc magis erudiendo custodit, cum quasi percutiens deserit, dicatur recte: Appropinquabit corruptioni anima ejus, et vita illius mortiferis, ut quo se suis viribus vicinum morti per adversa considerat, eo in cunctis quae fortiter egerit, ad divinae spei munimen fugi
Abbreviated transcription (Latin):
contͣ altare samarie: ad ꝑꝑhetandũ directus. pre¬
sente rege auctoritatem libere uocis exerrinit. ciꝰ¬
dẽq regis extensũ brachium in rigorem mirabi¬
lit̾ astrrxit. qd̾ tamen mox misericordit̾ sabaiti
restituit: cuiꝰ in domo inuitatꝰ comedere noluit.
quia ne inuia comederet prohibitionis dñice.
p̃cepta seruauit: qui tamen in cadem uia et se¬
ductus comedit. et pastus interiit: Qua in re
qͥd subtiliconsideratione colligimꝰ. quid ut ita
dixerun. formidando susꝑicamur: insi qd̃ forte
apud seniet ip̃m tacitus. et ꝓpreceptis dñicis rogẽ
se contẽpsisse głatꝰ. ab int̾na mox soliditate quas¬
satꝰ est. et inde ei in opere culpa subripuit. unde
gła m corde surrexit: ut ꝓphete falsi uerbis de¬
ceptꝰ disceret quia neqͣqͣm ꝓprie forcituduns fu¬
erit. qd̾ ad regis uerba resfitisset: Bene autem
et eiꝰ ore mortis sententiam accepit. cuiꝰ seductõne

Expanded text:
contra altare Samariae ad prophetandum directus, praecontra altare Samariae ad prophetandum directus, praesente rege auctoritatem liberae vocis exercuit, ejusdemque regis extensum brachium in rigorem mirabiliter astrinxit, quod tamen mox misericorditer saluti restituit, cujus in domum invitatus comedere noluit, quia ne in via comederet, prohibitionis Dominicae praecepta servavit, qui tamen in eadem via et seductus comedit, et pastus interiit. Qua in re quid subtili consideratione colligimus, quid, ut ita dixerim, formidandum suspicamur, nisi quod forsitan apud semetipsum tacitus, et pro praeceptis Dominicis regem se contempsisse gloriatus, ab interna mox soliditate quassatus est, et inde ei in opere culpa subripuit, unde gloria in corde subrepsit; unde prophetae falsis verbis deceptus diceret, quia nequaquam propriae fortitudinis fuerit, quod ad regis verba restitisset. Bene autem ex ejus ore mortis sententiam accepit, cujus seductione
Abbreviated transcription (Latin):
i lege ꝑeccati. que est inieubris meis Infelix eg
homo. quis me liberabit de corpore mortis huiꝰ. Er
rciptioni gͦ uł mortiferis approꝑinquare est: con¬
siderata infirmitate. humanitatis fut pertatorẽ
se ex suis meritis cernere: atꝙ apud se arrogan¬
tiam ex ꝓpriis uirib non habere. Quidenm sitinꝰ
si conditoris nr̃i procectione deseramur: Que n¬
mirum protectio. minus necessaria credit᷑: si sc̃ꝑ
habeat᷑. Sed utilit̾ plerũq subtͣhit᷑: ut sibunet¬
ip̃i homo. qͣm sinc illa nicbil fit. ostendatur.
¶anꝰ gͥ dei aliqũ nos nobis ꝑ aduersa infinuat:
que etiam nescientes nos in prosperis portat. Q
destituti dum cadere incipimus. et tamen adu¬
ti retinemur: et doctrina fit. qd̾ in laꝑsum tre¬
pidauimus: et custodia qd̾ in statu ꝑmanemꝰ.
Nemo gͦ se alicuiꝰ uirtutis estimet. etiam cum
aliquid fortiter potest: qr si diuina protectio de¬
serat. ibi repente eneruiter obruitur. ubi se ua¬
lenter stait gloriat᷑. Quid est enim qd̾ uir dei

Expanded text:
meis. Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus ? Corruptioni ergo et mortiferis appropinquare est, considerata infirmitate humanitatis suae, peccatorem se ex suis meritis cernere, atque apud se arrogantiam ex propriis viribus non habere. Quid enim sumus, si a conditoris nostri protectione deseramur? Quae nimirum protectio minus necessaria creditur, si semper habeatur. Sed utiliter plerumque subtrahitur, ut sibimetipsi homo, quia sine illa nihil sit ostendatur. Manus ergo Domini aliquando nos nobis per adversa insinuat, quae etiam nescientes nos in prosperis portat: qua destituti dum cadere incipimus, et tamen adjuti retinemur, et doctrina fit quod in lapsu trepidavimus, et custodia quod in statu permaneamus. Nemo ergo se alicujus virtutis aestimet, etiam cum quid fortiter poterit, quia si divina protectio deserat, ibi repente enerviter obruitur, ubi se valenter stare gloriatur; quid est enim quod vir Dei
Abbreviated transcription (Latin):
pescaui. Ideo enim ñ nulli peccasse se nescuitꝰ
quia homines ñ attendunt. Nam si conside¬
rarent homines: citiꝰ cognoscerent qnͣtũ pec¬
cando infra homines cecidissent. Et qmͣuis
scriptura sacta aliqnͣdo homines ponẽ soleat.
humana sapientes. sicut ait apłs. Cũ enim
sit int̾ uos zelus ⁊ contentio. ñne carnales
estis. & paulo post. subdidit dicens. Nonne
homines estisͥ ñ nũqm tam̃ homines dicit.
eos quos a bestiis ratione distinguit. idest. qͦs
ñ atteri bestiali passionũ motu demonstrat. Qx
scit. quos uoluptas carnis ium̃toꝵ more ñ
afficit. At contͣhi qui carnali affectioni suc¬
cũbunt. ñ iã homines s iuim̃ta nominant᷑.
sicut de quibdã in pec̃co suo morientib per

Expanded text:
Peccavi. Ideo enim nonnulli peccasse se nesciunt, quia homines non attendunt. Nam si considerarent homines, citius agnoscerent quantum peccando infra homines cecidissent. Et quamvis Scriptura sacra aliquando homines ponere soleat humana sapientes, sicut ait Apostolus: Cum enim sit inter vos zelus et contentio, nonne carnales estis ? et paulo post subjicit, dicens: Nonne homines estis? nonnunquam tamen homines dicit eos quos a bestiis ratio distinguit, id est quos non atteri bestiali passionum motu demonstrat. Quiscit, quos voluptas carnis jumentorum more non afficit. At contra hi qui carnali affectioni succumbunt, non jam homines, sed jumenta nominantur, sicut de quibusdam in
Abbreviated transcription (Latin):
repu̾lsi a ꝑadysi gaudiis ĩ hac mortalis uite
erũna cecidimꝰ: ⁊ qmͣ grauẽ culp̃a serpentis su¬
asione cõmisimꝰ. pene nr̃e ultione sentimꝰ Huc
eñi lapsi: nichil extͣ dm̃ nisi quo affligerem᷑ in¬
uenimꝰ. Et quia ꝑoculoꝵ insũ carñe secuti su¬
mꝰ: de ip̃a carne qmͣ in p̃ceptis dei p̃posiumꝰ. fla¬
gellam᷑. In ip̃a quippe cotidie gemitũ. in ipsa
cruciatũ. in ip̃a interitũ patim᷑lut hoc nobis
mira dispositione dñs in penã u̾teret. ꝑ qd̾ fe¬
cuꝰ culpẽ nec aliunde eẽt. interĩ censura sup¬
plicii. nisi unde fuerat causa pec̃crait eiꝰ carnis
amaritudine homo erudiret᷑ ad uitã: cm oblec¬

Expanded text:
repulsi a paradisi gaudiis in hanc mortalis vitae aerumnam cecidimus, et quam gravem culpam serpentis suasione commisimus, poenae nostrae ultione sentimus. Hic enim lapsi, nihil extra Deum nisi quo affligeremur invenimus. Et quia per oculorum visum carnem secuti sumus, de ipsa carne quam praeceptis Dei praeposuimus, flagellamur. In ipsa quippe quotidie gemitum, in ipsa cruciatum, in ipsa interitum patimur, ut hoc nobis mira dispensatione Dominus in poenam verteret, per quod fecimus culpam, nec aliunde esset interim censura supplicii, nisi unde fuerat causa peccati, ut ejus carnis amaritudine homo erudiretur ad vitam, cujus oblec
Abbreviated transcription (Latin):
culos suos ñ au̾tit. aculpa. Quia uͭ nillꝰ erat cuiꝰ
m̾itis nobis dñs ꝓpiciari debuiss: unigenitꝰ pa¬
tris formã infirmitatis nr̃e suscipiens. soł iust̾
apparuit ꝓ pec̃corib int̾redens: Et bene ꝓ redẽp¬
minũ dicat. Quia nulłꝰ hominũ fuit qui corã
deo int̾cessor iustꝰ ꝓ hominib appareret᷑ memet¬
ip̃m ad ꝓpiciandũ hominib hominẽ feci᷑ ⁊ dũ
me hominẽ exhibui. in quo iusto homine ho
minib ꝓpiciarer inueni Et quia ĩfirmitatẽ
suscipiens dñs. dum penã nr̃am moriendo to¬
lerauit. corruptionẽ nr̃am resurgendo muta¬
uit: bene iste angłs mortalitatis nr̃e flagella
subuigit. eoꝵ q miseret᷑ dicens. Consum pta¬

Expanded text:
ulos suos non avertit ad culpam. Quia vero nullus erat, cujus meritis nobis Dominus propitiari debuisset, Unigenitus Patris formam infirmitatis nostrae suscipiens solus justus apparuit pro peccatoribus intercedens. Et bene pro redeei et hominum dicat: Quia nullus hominum fuit qui coram Deo intercessor justus pro hominibus appareret, memetipsum ad propitiandum hominibus hominem feci, et dum me hominem exhibui, in quo juste hominibus propitiarer inveni. Et quia infirmitatem suscipiens Dominus, dum poenam nostram moriendo toleravit, corruptionem nostram resurgendo mutavit, bene iste angelus mortalitatis nostrae flagella subjungit, eorumque miseretur, dicens: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
diciũ cũ seruo tuo: quia ñ iustifieabi tr
ĩ conspectu tuo om̃is uiuens:. Paulꝰ cum dicẽt.
nichil mͥ consciꝰ sum: caute subiunxit. s ñ ĩ hoc
iustificatꝰ sũ Iacob dicit. In multis eñi offen¬
dimꝰ om̃s Iohannes dicit: Si dixerimꝰ qui a
pec̃cm ñ habemꝰ: ip̃i nos seducimꝰ. ⁊ u̾itas ĩ no¬
bis ñ est: Quid gͦ facient tabule. si tremũt co¬
lumne: aut quomͦ uirgulta ĩmobilia stabunt:
si huiꝰ pauoris t᷑ͣbine. & iamcedri qͣtiunt᷑ So¬
lutioni gͦ carnis adꝓpinqnͣs. ñ nũqm t̃rore
uindictẽ ⁊ iam iusti anima turbat᷑. cui ⁊ siqͥd¬
tnͣquillũ in hac uita saꝑe potuit. mortis arti¬

Expanded text:
rvo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens . Paulus cum diceret: Nihil mihi conscius sum, caute subjunxit: Sed non in hoc justificatus sum . Jacobus dicit: In multis enim offendimus omnes . Joannes dicit: Si dixerimus quia peccatum non habemus, ipsi nos seducimus, et veritas in nobis non est . Quid ergo facient tabulae, si tremunt columnae? Aut quomodo virgulta immobilia stabunt, si hujus pavoris turbine etiam cedri quatiuntur. Solutioni ergo carnis appropinquans, nonnunquam terrore vindicttranquillum in hac vita sapere potuit, mortis arti
Abbreviated transcription (Latin):
ne sacre escas offerre: et mͦ tumorẽ terrore compri¬
mere: modo pauorem exhortatione refouere. Quia
panis refectio scripture sacre non inconutnnter
accipitur: ꝑ eundem ꝑph̃am iuider solam luterã
seruantib dicit᷑. Quare apꝑenditis argentum
ur̃m et non inꝑanibus. Ac si diceret. Pensacis
sacra eloquia. sed non in refectione: quia dũ solam
speciem lictere custoditis: de spuali incelligentia

Expanded text:
nae sacrae escas offerre, et modo tumorem terrore comprinae sacrae escas offerre, et modo tumorem terrore comprimere, modo pavorem exhortatione refovere. Quia panis refectio Scripturae sacrae non inconvenienter accipitur, per eumdem prophetam Judaeis solam litteram servantibus dicitur: Qua, et non in panibus ? Ac si diceret: Pensatis sacra eloquia, sed non in refectione, quia dum solam speciem litterae custoditis, de spirituali intelligentia
Abbreviated transcription (Latin):
ons calcat. ad suꝑetnam ꝑatriam ꝑ precedentuũ
patcũ exempla se subleuat. Et quia ꝑ contempla¬
tionis donũ gr̃a spuali satiatur. aꝑte subtungit᷑:
ꝑanis ei datus est: idest refectionem sp̃ualis gr̃e ꝑ
cepit: quia se abonis infimis. celestia sperando fus¬
pendit. Hinc etiam de sca eccłia ꝑ dauid dñs ddicit.¬
pauperes eius saturabo panib: quia in illã posite
mentes humilium. spũalium implentur refecti¬
ditio designat᷑: sicut ꝑ ꝓph̾am clicitur. Qui hab¬
itatis in terra austri: cum ꝑanib occurrite fugi¬
enti. In trira quippe austri babitant. quim sca
autem: qui huiꝰ mundi mala euadere concuꝑiscit.
Qui engo interra austri habitat. fugienticum pam¬
bus ᷤ currat: idest. is qui iam scõ sꝑũ nitra eccłiam
plenus est. eum qui mala sua euadere uititur. eru¬
ditionis alloquio consoletur. fugienti scilicet cam
panib occurrere est. metuenti et̾na supplicia. doctri¬

Expanded text:
onis calcat, ad supernam patriam per praecedentium onis calcat, ad supernam patriam per praecedentium patrum exempla se sublevat. Et quia per contemplationis donum gratia spiritali satiatur, apte subjungitur: Panis ei datus est, id est refectionem spiritalis gratiae percipit, quia se a bonis infimis coelestia sperando suspendit. Hinc etiam de sancta Ecclesia per David Dominus dicitPauperes ejus saturabo panibumentes humilium, spiritualium replentur refectiditio 756 designatur, sicut per prophetam dicitur: Qui habitatis in terra Austri, cum panibus occurrite fugienti . In terra quippe Austri habitant qui in sanautem qui hujus mundi mala evadere concupiscit. Qui ergo in terra Austri habitat, fugienti cum panibus occurrat, id est, is qui jam sancto Spiritu intra Ecclesiam plenus est eum qui mala sua evadere nititur eruditionis alloquio consoletur. Fugienti scilicet cum panibus occurrere est metuenti aeterna supplicia doctri
Abbreviated transcription (Latin):
fffucta mens sibi in amaritudinem ueiti ꝯside¬
hereticoꝵ predicatto. aliqñ subsidium uite pre¬
sentis: aliqñ iocunditas humane iocunditatis
accipitur. In pane dñs designatur: sicut ip̃e m
euangłio dicit: ego sum ꝑanis uiuus qui de celo
descendi. Rursũ ꝑ panem. grã dom spũalis ac¬
cipit᷑: sicut ꝑ ꝓpħam dicit᷑. Qui obturat aures
suas ne audiat sanguinẽ. et claudit oculos fuoᷤ
ne uideat malã: iste in excelsis babitabit: mu¬
iinenta saxoꝵ sublimitas eiꝰ: panis ei datus est.
Quid est enim obturare aures suas ne audiat
sangitinem: insi ꝑeccatis suadentib que de san¬
guine et carnt nascunt᷑. non prebere consenfũ:
Et quid est ne malũ uideat oculos claudere:
iusi omnt qd̾ rectitudini aduersũ÷ ñ approbare.
Iste in excelsis habitat: quia qͣmius cum adbuc
caro ininfeciorib retinet mentem iam in fubłr¬
mib fixit. Mummenta saxorũ sublimitatas
eiꝰ. quia qui abiecta desideria tetrene conuersati¬

Expanded text:
Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considehaereticorum praedicatio, aliquando subsidium vitae praesentis, aliquando jucunditas humanae delectationis accipitur. In pane Dominus signatur, sicut ipse in Evangelio dicit: Ego sum panis vivus, qui de coelo descendi . Rursum per panem gratia doni spiritalis accipitur, sicut per prophetam dicitur: Qui obturat aures suas, ne audiat sne videat malum, iste in excelsis habitabit: munimenta saxorum sublimitas ejus, panis ei datus est . Quid est enim obturare aures suas, ne audiat sanguinem, nisi peccatis suadentibus, quae de sanguine et carne nascuntur, non praebere consensum? Et quid est, ne malum videat, oculos claudere, nisi omne quod rectitudini adversum est non approbare? Iste in excelsis habitabit, quia quamvis eum adhuc caro in inferioribus retinet, mentem jam in sublimibus fixit. Munimenta saxorum sublimitas ejus, quia qui abjecta desideria terrenae conversati
Abbreviated transcription (Latin):
nima ĩ mĩto t̃ret᷑. qnͣdo post pusillũ hoc inue¬
nit. qd̃ in et̾num mutare ñ possit Consideramꝰ¬
quippe: qd̾ uiã uite p̾sentis. nequaqm sine cul¬
pa transire potuunꝰ consideramꝰ etiã. quia nec
hoc quidẽ sine aliq̃ reatu nr̃o est. qd̾ laudabit᷑
gessimꝰ. si remota pietate iudicem᷑. Quis enim

Expanded text:
nima immerito terretur, quando post pusillum hoc invenima immerito terretur, quando post pusillum hoc invenit, quod in aeternum mutare non possit. Et faquippe quod viam vitae praesentis 776 nequaquam sine culpa transire potuimus, consideramus etiam quia nec hoc quidem sine aliquo reatu nostro est, quod laudabiliter gessimus, si remota pietate judicemur. Quis enim