comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ludã ant̃ dnm qͥ eleg̃ me potiꝰ quã patrẽ tuũ: ac paulopost ait. Et lu¬
dam ⁊⁊ uilior fiam plusꝗͣ factus sum: eroq humilis in ocłis meis.
acsi aꝑte dicat. Uilescere. coram huminib appeto: ꝙ seruare mn corã
deo ingeniũ ꝑ humilitatẽ quero. St̃ nͦ nonnulli qͥ de semetipfis hu¬
milia sentiunt: q in honorib positi. nichil se ẽẽ ñ puluerẽ fauillãs
ppendunt: s tam̃ corã hominib uiles apparere refugunt: ⁊ contra
hoc qd̾ de se interiꝰ cogitant. qͣsi rigicla exteriꝰ uetustate palliant᷑.
Et st̃ ñ uulli qͥ uiles uideri ab hominib appetunt. atq om̃e qd st̃ de¬
iectos se exhibendo contempnunt: s tam̃ apd̾ se intͦrsus qͣsi ex ipso
merito ostense uilitatis intumescunt: ⁊ tanto magis in corde elan
st̃. qͣnto ampliꝰ in spetie elationẽ p̃munt. Quȩ utͣq elationis bella

Expanded text:
: Ante Dominum, qui elegit me potius quam patrem tuum; ac paulo post ait: Et lu: Ante Dominum, qui elegit me potius quam patrem tuum; ac paulo post ait: Et ludam et vilior fiam plus quam factus sum, eroque humilis in oculis meis. Ac si aperte dicat: EDeo ingenium per humilitatem quaero. Sunt vero nonnulli qui de semetipsis humilia sentiunt, quia, in honoribus positi, nperpendunt; sed tamen coram hominibus viles apparere refugiunt, et contra hoc quod de se interius cogitant, quasi rigida exterius venustate palliantur. Et sunt nonnulli qui viles videri ab hominibus appetunt, atque omne quod sunt dejectos se exhibendo contemnunt; sed tamen apud se introrsus quasi ex ipso merito ostensae vilitatis intumescunt, et tanto magis in corde elati sunt, quanto amplius in specie elationem premunt: quae utraque elationis bella,
Abbreviated transcription (Latin):
płs ant̃ archã saltat. Et ꝙ corami archa saltare. ut credit᷑ uulgi mos
fuerat: rex se in diuino obseqͥo ꝑ saltatũ iotat. loce quẽ. dñs cunctis
singłarit p̃tulit: sese sub dño ⁊ exequando minimis: ⁊ abiecta exhiben¬
do contempnit. Non potestas regni ad memoriã redutit᷑: non subiecͥtoꝵ
ocłis saltando iulescere metuit: ã se honore p̃latũ ceceris ante eius
archam qui honorem dederat recognoscit. Coram deo egit debili¬
a uł extrema: ut illa ex bumili tate solidaret. quȩ corã hominib
gesserat fortia. Quid de eiꝰ factis ab ab aliis sentiat᷑ ignomo: ego d̃
plus salt̾altẽ stupeo. quã pugnantẽ. Pugnando qͥppe hostes subdi¬
dit  saltando aut̃ coram dño semetipsũ uicit. Quem michol saul fi¬
lia ad huc ex tumore regi generis insena. eũ humiliatũ despiceret
dicens. quã głosus fuit hocue rex isrł discooꝑiens se ant᷑ ancillas ser¬
uoꝵ suoꝵ. ⁊⁊ nudatꝰ ẽ quasi nudet᷑ unꝰ de. scurris: ꝓtĩ audiuit.¬

Expanded text:
pulis, ante arcam saltabat. Et quia coram arca saltare ut creditur vulgi mos fuerat, rex se in divino obsequio per saltum rotat. Ecce quem Dominus cunctis singulariter praetulit, sese subdidit Domino, et exaequando minimis, abjecta exhibendo contemnit; non potestas regni ad memoriam ducitur, non subjectorum oculis saltando vilescere metuit, non se honore praelatum caeteris ante ejus arcam, qui honorem dederat, recognoscit; coram Deo egit debilia vel extrema, ut illa ex humililate solidaret, quae coram hominibus gesserat fortia. Quid de ejus factis ab aliis sentiatur ignoro, ego David plus saltantem stupeo quam pugnantem; pugnando quippe hostem subdidit, saltando autem coram Domino semetipsum vicit. Quem Michol Saul filia adhuc ex tumore regii generis insana, cum humiliatum despiceret dicens, Quam gloriosus fuit hodie rex Israel, discooperiens se ante ancillas servorum suorum, et nudatus est, quasi nudetur unus de scurris; protinus audivit
Abbreviated transcription (Latin):
mũtare ẽ smimundȩ iute primordia in innocentie simplici¬
tait bonuertere. Et postꝗ̃ illa peccator eg̃ quȩ ut inmunda
dñs respuit: ẽa iam agendo ꝓferat. quȩ dei sacͥficio imponat.
uia ꝗͣ post pͣua oꝑa peccat᷑or conuertit᷑:⁊ ab actionũ suar̃ tene¬
bris iaxta finẽ aliquando reuocat᷑. recte ñc̃ dictũ ẽ: ⁊ lum̃ illi
suꝑ tminos t̾rȩ. Sed gͣui luctu afficit eadẽ gr̃a: quȩ post fa¬
ciora mĩtem replet. sam malegesta ad memoriã reduc̃. sibiq
reminiscit᷑. cotidianis fletib iseqͣtur:⁊ qͦ magis ualet iã qd̾ iustũ
ẽ eernere. eo ardentiꝰ appetit inustũ se gemitib pimire. Uñ apte
rit. eᵈ uitã ꝓculdubio in lam̃tũ uertit: atq illummate m̃ti. quo
magis eterna supplicia ismuat. eo hanc duriꝰ dde Ensacta nequi¬
tia gemitib fatigad:i dolet homo qd fuit: q honũ iam incupit

Expanded text:
mutare, est immundae vitae primordia in innocentiae simplicimutare, est immundae vitae primordia in innocentiae simplicitatem convertere, ut postquam illa peccator egit, quae ut immunda Dominus respuit, ea jam agendo proferat, quae Dei sacrificio imponat. Quia ergo post prava opera peccator convertitur, et ab actionum suarum tenebris juxta finem aliquando revocatur, recte nunc dicitur: 871 Et lumen illius super terminos terrae. Sed gravi luctu afficit eadem gratia, quae post facinora mentem replet. Nam male gesta ad memoriam reducit, sibiqureminiscitur, quotidianis fletibus insequatur; et quo magis valet jam quod justum est cernere, eo ardentius appetit injustum sese gemitibus punire. Unde apte rit, ejus vitam procul dubio in lamentum vertit, atque illuminatae menti, quo magis aeterna supplicia insinuat, eo hanc durius de tia gemitibus fatigat; et dolet homo quod fuit, quia bonum jam incipit
Abbreviated transcription (Latin):
legi lum̃ illeꝰ suꝑ t̾minos t̾rȩ. qd̃ predicatio suꝑne gr̃ȩ dĩu gentes
ad fidẽ colleg̃. intͣ semetipsam mundi limites clausit. uł certe t̃¬
mini t̾rȩ. st̃ fines homnnũ peccatoꝵ. Et sepe contingit. ut pleriq
dm̃ cdesiderent. ⁊ uitȩ sus tẽpora in desideriis carnalib expan¬
dant: s tam̃ suꝑna grã respecti. mn extremis suis ad dm̃ redeurs.
quȩ st̃ iuditia ȩt̾na cognoscunt: cunctaq quȩ se ꝑuerse egss¬
se ᷠ mnmnerunt. fletib puniunt. atq hȩc iure se inseqͥ rectis oꝑib
ostendunt. qͣb subsequente iusticia ꝓfecto totũ dimitit᷑. quod
cabit fines t̾re. Quia nimir̃ ant̃ actã uñds ñ iudicat: qͣndo
posteriora peccatoꝵ respectu suꝑne pietatis illustrat. Eme mor¬
ses ait. Primogenita asini mutab̾ oue. ꝑ asinũ qͥppe. mimun
M.
ir ꝑ out si. innocentia designat᷑. asmi gͦ pͥmogenita oue

Expanded text:
ligi lumen illius super terminos terrae, quod praedicatio supernae gratiae dum gentes ligi lumen illius super terminos terrae, quod praedicatio supernae gratiae dum gentes ad fidem colligit, intra semetipsam mundi limites clausit. Vel certe termini terrae sunt fines hominum peccatorum, et saepe contingit, ut plerique Deum deserant, et vitae suae tempora in desideriis carnalibus expendant; sed tamen superna gratia respecti in extremis suis ad Deum redeunt, quae sint judicia aeterna cognoscunt, cunctaque quae se perverse egisse meminerint, fletibus puniunt, atque haec vere se insequi rectis operibus ostendunt. Quibus subsequente justitia, profecto totum dimittitur quocabit fines terrae , quia nimirum anteactam vitam Deus non judicat, quando posteriora peccatorum respectu supernae pietatis illustrat. Hinc Moyses ait: Primogenita asini mutabis ove . Per asinum quippe immunm vero innocentia designatur. Asini ergo primogenita ove
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ frequentes tuas infirmitates. Qd ẽ. paule. qd egrũ infũdẽ
do ad salutẽ reuocas:⁊ tantũ adiutorẽ exgłii more medici ꝑ ali¬
m̃ta curas: nͥ qd iccirco fiunt exteriora miracula. ut m̃tes homi-¬
t᷑. ea quȩ mirabiliora st̃ musibilia credant᷑.  Signo qͥppe uirtu¬
tis pat publii sanandus fuerat. ut m̃te reunusceret᷑. dum mira¬
raculo ad salutẽ. rediret. Timotheo aut̃ adhibendũ foris miracu
crebꝰ miracła ñ fiunt: qͣndo hec ipsi qͦq apłi mͦ quibdã iam fide¬
latis sũmis p̃dicatorib mcessant̃ etiã infima nr̃ȩ infirmitatis curat.
Et qͣsi subt̃ celos lum̃ illiꝰ t̾re t̾minos respic̃: ꝙ post sublim̃ uitã
p̃cedentiũ. etiã peccatoꝵ mores actusq gr̃e sue illustͣtione cõpre¬
hendit. Qui ⁊ si uirtutũ signa ñc ꝑ uitam fideliũ erebro ñ exerit.
ab eisdẽ tam̃ fidelib ꝑ uirtutẽ oꝑm nũꝗͣ recedit. Potest etiã itel¬

Expanded text:
tes tuas infirmitates . Quid est, Paule, quod aegrum infidelem orando ad salutem revocas, et tantum adjutorem Evangelii more medici per alimenta curas, nisi quod idcirco fiunt exteriora miracula ut mentes homitur ea quae admirabiliora sunt invisibilia credantur? Signo quippe virtutis pater Publii sanandus fuerat, ut mente revivisceret, dum miraculo ad salutem rediret; Timotheo autem adhibendum foris miraculcrebro miracula non fiunt, quando haec ipsi quoque apostoli in quibusdam jam fidelatis summis praedicatoribus incessanter etiam infima nostrae infirmitatis curat. Et quasi subter coelos lumen illius terrae terminos respicit, quia post sublimem vitam praecedentium etiam peccatorum mores actusque gratiae suae illustratione comprehendit. Qui etsi virtutum signa nunc per vitam fidelium crebro non exerit, ab eisdem tamen fidelibus per virtutem operum nunquam recedit. Potest etiam intel
Abbreviated transcription (Latin):
su locut᷑ fuerit homo deuorabit᷑. Om̃e qd aliqͥd deuorat. hoc int̾rs
scondit᷑. ꝙ fari mesfabilẽ cupiens ipsa suȩ ignorantiş angustia de¬
tura de creatore. teporalis. dc g̾no: mutabił. de inmutabili. morta¬
lii. de iuuificante: ⁊ cũ m tenebris positus internum m hente
appetit: etiã hoc sibi subtͣliet. qd̃ de illa uł tacit᷑ sentit. Sid bȩc
et̃nitas t̃c hominib uere innotuit: cũ se eis humanitate stescep¬
ta monstrauit. Que qi nec dũ reuelata fuerat: de eisdẽ homini¬

Expanded text:
si locutus fuerit homo, devorabitur. - Omne quod aliquid devorat hoc introrsus si locutus fuerit homo, devorabitur. - Omne quod aliquid devorat hoc introrsus sconditur, quia fari ineffabilem cupiens, ipsa suae ignorantiae angustia detura de creatore, temporalis de aeterno, mutabilis de immutabili, mortalis de vivificante; et cum in tenebris positus internum lumen sicut est appetit, etiam hoc sibi subtrahit quod de illa vel tacitus sentit. Sed ecce aeternitas tunc hominibus vere innotuit, cum se eis humanitate suscepta monstravit. Quae quia necdum revelata fuerat, de eisdem homini
Abbreviated transcription (Latin):
uxxr̃ eledm m̃tes expͥmi.a cunctis t̾renis contaqus intimo
amo er suspense: qͥ quãus corpore degant in unfimis. qͥ tam̃
iair. corde inherent sũiis ueratit̃ dicunt. nr̃a conuersatio
in celiĩ. Qui solidissimi ut ere fusi st̃: qi ab integritate. cepte
fortitudinis. nulla mutabilitatis rubigine consumunt᷑. Quib
fortia dicta ꝑmisorat: a dictis tam̃ fortib. sẽꝑ ad supuacuas
uerba relabit᷑. Nam iter̃ deridendo subiungit. Ostende nob qͥd
na intelligentiȩ lucȩ ꝑfrueris: docere nos qͥ ignorantiȩ tenebris
inuolum̃ debes. Qui mox ab irrisione resiliens despitiendo sub
suis laudib acute sentiens. ñ audita loquor: qͥs hec narrare uł
postq̃ audierit potest :ͦsed ꝙ cũ doctua ⁊ arrogantia in uniꝰ m̃¬
tis habitatione conflig̃. a loquentis ore ñ solũ sonat uiuendi leui¬
tas. si setiã guitas sentiendi: postꝗ̃ heliu ꝑ arrogantiã leuit incimu¬
it dicens. qͥs narrauit ei quȩ. loquor. mox ꝑ doctrinã subdidit. etiã¬

Expanded text:
um mentes exprimi, a cunctis terrenis contagiis intimo amore suspensae. Qui quamvis corpore degant in infimis, quia tamen corde jam inhaerent summis, veraciter dicunt: Nostra conversatio in coelis est . Qui solidissimi ut aere fusi sunt, quia ab integritate coeptae fortitudinis nulla mutabilitatis rubigine consumuntur. Quibus fortia dicta permisceat, a dictis tamen fortibus semper ad supervacua verba relabitur. Nam iterum deridendo subjungit: VERS. 19.---Ostena intelligentiae luce perfrueris, docere nos qui ignorantiae tenebris involvimur debes. Qui mox ab irrisione resiliens, despiciendo subsuis laudibus acute sentiens non audita loquor, quis haec narrare vel postquam audierit potest? Sed quia cum doctrina et arrogantia in unius mentis habitatione confligit, a loquentis ore non solum sonat vivendi levitas, sed etiam gravitas sentiendi, postquam Eliu per arrogantiam leviter intumuit, dicens: Quis narrabit ei quae loquor? mox per doctrinam subdidit: CA
Abbreviated transcription (Latin):
ris. ẽ ꝯculus. Si oculus tuus simplex fuerit: totũ corpꝰ tuũ lucidũ
erit. Si aut̃ ocłs tiuis neꝗͣ fuerit: totũ corpꝰ tuũ tenebrosum erit.
Quid enĩ ꝑ ocłm expͥmit᷑: ñ opꝰ suũ p̃ueniens cordis intentio: quȩ pꝰ¬
quã se u actione exerceat: hoc iam qd̃ appetit contẽplat᷑. Et quid
appellatione corporis designat᷑. nͥ unaquęq actio quȩ intentionẽ
suam qͣs intuentẽ ocłm sequit᷑: Sluc̾na itaq corporis ẽ ocłs: qr ꝑ¬

Expanded text:
ex, totum corpus tuum lucidum erit: si oculus autem tuus nequam fuerit, totum corpus tuum tenebrosum erit. Quid enim per oculum exprimitur, nisi opus suum praeveniens cordis intentio, quae, priusquam in actione se exerceat, hoc jam quod appetit contemplatur? Et quid appellatione corporis designatur nisi unaquaeque actio, quae intentionem suam quasi oculum intuentem sequit
Abbreviated transcription (Latin):
re: ac si ab his qͥ in parte dei st̃. id̃ ẽ fidelib uentre diceret᷑. Auro
gͥ ab aqͥlone nemente: a deo formidolosa laudatio ꝓddũt: q cdã
claritatẽ. su e fidei gentilitas obtulit. multitudo hebreoꝵ fideliũ
diuina mditia ꝑtinesendo laudauit. Sed q̃m̃ ab aqͥlone aurum¬
pat: ipsa nob̃ historia sacri eloquii ostendit. Scriptũ qͥppe ẽ. Cor¬

Expanded text:
dicitur, ac si ab his qui in parte Dei sunt id est a fidelibus venire diceretur. Auro igitur ab Aquilone veniente, a Deo formidolosa laudatio prodiit, quia dum claritatem suae fidei gentilitas obtulit, multitudo Hebraeorum fidelium divina judicia pertimescendo laudavit. Sed quomodo ab Aquilone pat, ipsa nobis historia sacri eloquii ostendat, ubi de Cor
Abbreviated transcription (Latin):
calorẽ suꝑni amoris accipiunt: cũ ꝑ affiatũ sc̃i sp̃c excitant᷑. ac
si aꝑto beato iob diceret. Incassũ tibi tͥbuis. si qͦs ꝑte ꝓfecisse in
uirtutib contẽplaris: ꝙ hi qͦs ꝑ te caluisse estimas. nisi eos sc̃i sp̃e
feruor attingeret. frigidi in sua insensibilitate remanerent. Postqͣ
sͦi hec fortit̃ dix̃. ꝑ arrogantiã lenĩt motꝰ. irrisionis ilico uerba

Expanded text:
calorem superni amoris accipiunt, cum per afflatum sancti Spiritus excitantur, ac calorem superni amoris accipiunt, cum per afflatum sancti Spiritus excitantur, ac si aperte beato Job diceret: Incassum tibi tribuis si quos per te profecisse in virtutibus contemplaris, quia hi quos per te incaluisse aestimas, nisi eos Spiritus sancti fervor attingeret, frigidi in sua insensibilitate remanerent. Postquam vero haec fortiter dixit, per arrogantiam leviter motus, irrisionis illico verba
Abbreviated transcription (Latin):
tatis agunt: de qualibet culpa saltẽ tenuit̃ in oꝑe. in locutio¬
ne. in cogitatiõe tẽptant᷑. discipłoꝵ suoꝵ ꝓnectũ conspitiunt.
n ipsi uł in minuimis ẽ rep̃hensibiles erubescunt. ne qͥ forte exem¬
pla torͣdinis prebeant eis quos ꝑ p̃dicationis uocem. ogam
intime rectitudinis uocant. Sũ g ꝑ uerba doctoꝵ accendunt᷑ au¬
ditores. qͣsi ex iuuenti corpore uestim̃ta calefiunt. s dũ ex ꝓute
tu anditoꝵ etiã uita docenti ũ ꝓfic̃. qͣsi ex calefactis uestim̃tis ca¬
lor ad corpꝰ redit. Sed neqͣquã sibi doctores tͥbuant. qd̾ ꝑ exorta¬
tionẽ suã. ad sũma ꝓficere auditores uident: qi nͥ sp̃e sc̃s eoꝵ cor
qͥeq enĩ qͥ plantat ẽ aliqͥd. neq qͥ rigat. s. qͥ merem̃tũ dat ds. di¬
cat gͥ Nomie uestim̃ta tua calida st̃: dũ ꝑ flata fuerit t̾ra aust .
Quia nimir̃ tc̃ auditores qͥ iam bene uiuentib doctorib iherent

Expanded text:
ione, in cogitatione tentantur, discipulorum suorum profectum conspiciunt, 884 et ipsi vel in minimis esse reprehensibiles erubescunt, ne qua forte exempla tortitudinis praebeant eis quos praedicationis voce ad regulam intimae rectitudinis vocant. Dum ergo verbo doctorum accenduntur auditoresctu auditorum etiam vita docentium proficit, quasi ex calefactis vestimentis calor ad corpus redit. Sed nequaquam sibi doctores tribuant, quod per exhortationem suam ad summa proficere auditores vident, quia nisenim vocem magistri exterius possunt, sed hanc exprimere interius non possida sunt, cum perflata fuerit terra Austro? Quia nimirum tunc auditores qui jam bene viventibus doctoribus inhaerent
Abbreviated transcription (Latin):
qr ad pascendos uanis desideriis irrationales animȩ mot᷑ elaborãt.
q et̃nȩ lucis qͣnta sit claritas nesciunt. qͥ tͣnsitoriis occupationib
obcecant᷑: ⁊ dũ de t̾renis reb suꝑbuint. clestis sibi luminis aditũ
qͣndo hos mmimanes suꝑna gra respic̃. atq ipsis rer̃ habundantium
lationes int̃serit. ut̾ contristati ad cor redeant: atq imꝑituris reb
ꝗ̃ manit occupent᷑ agnoscant. Nñ hic qͦꝙ posꝗͣ subtͣcta liye d̃r̃ ap¬
omim tenebͣs tolerat agnoscit. q nͥ aliqͥd ex luminȩ mt̃no conspi¬
etiã de iudeis potest. qͥ iccirco redẽptori nr̃o in carne uenienti.
contͣdicere ausi sc̃: qr apd̃ semetipsos immanes extiterunt. Sed his
immanib lux abscondita ẽ: ꝙr suꝑbi lum̃ ueritatis dũ ñ sequum¬
t᷑ amiserunt. Sed q in fine mundi ad fidẽ recipiendi st̃: recte sul

Expanded text:
qqquia aeternae lucis quanta sit claritas nesciunt, qui transitoriis occupationibus occupantur, et dum terrenis rebus superbiunt, coelestis sibi luminis aditum quando hos immanes superna gratia respicit, atque ipsis rerum abundantium lationes interserit, ut contristati ad cor redeant, atque in perituris rebus quam inaniter occupentur agnoscant. Unde hic quoque postquam subtracta lux donum tenebras tolerat, agnoscit, quia nisi aliquid ex lumine interno percietiam de Judaeis potest, qui idcirco Redemptori nostro in carne venienti contradicere ausi sunt, quia apud semetipsos immanes exstiterunt. Sed his immanibus lux absconsa est, quia superbi lumen veritatis dum persequuntur, amiserunt. Sed quia in finem
Abbreviated transcription (Latin):
nitas: nos aut̃ ipsi armarti ⁊ accĩcti ꝑgemꝰ ad p̃liũ. ant̃ filios
isrł. Qui mox fortes ꝓ alus ueniunt: irepmissionis t̃ram ab hosti¬
b lib̃ant: ⁊ relinquunt: atq ad pascenda arm̃ta extͣ iordanẽ re¬
deunt. ulti qͥppe qͣuis fideles curis p̃sentib occupati. qͣsi arm̃¬
ta extͣ iordanẽ pascunt: q contͣ fidẽ. baptismatis tota m̃te. om̃iq
desiderio reb ꝑituris inseruiunt. Qui tam̃ ut diximꝰ cũ fidei tẽ¬
ptatio orit᷑. defensionũ armis accingunt᷑. hostes fidei suꝑando teu¬
cidant. ⁊ hereditatẽ t̃̾rȩ reꝓmissionis id ẽ fructũ fidei ñ amant: sic¬
q ꝓ illa pugnant. ut tamͣ sua prgnora extͣ illã deponant. Iuia e¬
nuim paruulos foris habent: affectũ in eiꝰ habitatione. ñ habent.
U ñ ad campesta redeunt. q ab altis cacuminib montiũ. qͣsi ab spe
&lestiũ dilabunt᷑. ut extͣ reꝓmissionis t̾rã bruta animalia nutͥans̃:

Expanded text:
nitas; nos autem ipsi armati et accincti pergemus ad praelium ante filios Israel . Qui mox fortes pro aliis veniunt, et repromissionis terram ab hostibus liberant et relinquunt, atque ad pascenda armenta extra Jordanem redeunt. Multi quippe, quamvis fideles curis praesentibus occupati, quasi armenta extra Jordanem pascunt, quia contra fidem baptismatis tota mente omnique desiderio rebus perituris inserviunt. Qui tamen, ut diximus, cum fidei tentatio oritur, defensionum armis accinguntur, hostes fidei trucidando sucidant, et haereditatem terrae repromissionis, id est fructum fidei non amant; sicque pro illa pugnant, ut tamen sua pignora extra illam deponant. Quia enim parvulos foris habent, affectum in ejus habitatione non habent. Unde ad campestria redeunt, quia ab altis cacuminibus montium quasi a spe coelestium dilabuntur, ut extra repromissionis terram bruta animalia nutriant,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ in. cubilib suis se locauerunt: qͦ ueritatis lumine ꝑ carnẽ ap̃¬
parente:. a fideliũ m̃itib excussi. quasi ad cubilia sua reuersi st̃:
dũ sola infideliũ corda tenuerunt. Qd̾ gͥ illic leonũ cubile. hic an¬

Expanded text:
et in cubilibus suis se collocaverunt . Quia veritatis lumine per carnem apet in cubilibus suis se collocaverunt . Quia veritatis lumine per carnem apparente, a fidelium mentibus excussi, quasi ad cubilia sua reversi sunt, dum sola infidelium corda tenuerunt. 877 Quod igitur illic leonum cubile, hic an
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑboꝵ ocłos deserens clausit. Uñ ei ꝑ psalmistã dr̃. P osuisti te¬
nebras: ⁊ facta ẽ nox: in ipsa ꝑtransibunt om̃s bestie siluarũ.
Catuli leonũ rugientes ut rapiant: ⁊ querant a deo escam sibi.
T eneb̾s qͥppe dñs ponit: cũ peccatis iuditia rependens. lum̃ sue
intelligentie subtrahit. Et nox efficit᷑: qi pͣuoꝵ mens ignorantiȩ
sue errorib cecat᷑. m qͣ om̃s bestiȩ siluȩ ꝑtͣnseunt: qũ maligni
sp̃c sub opacitate. fraudis latentes. in repboꝵ corcda pͣuitates su¬
as explendo ꝑcurrunt. In qͣ ⁊ catuli leonũ rugiunt: q neqͥssi¬
marum s tamen eminentiũ potestatũ ministͥ sp̃c. importunis.
tẽptationib insurgunt. Qui tam̃ a deo escam expeturit : qr nummi¬
rum caꝑe animas nequeunt. nͥ iusto iuditio p̃ualere: deuinitus
ꝑmittantur. Ubi ⁊ apte subiungit᷑. Ortꝰ ẽ sol:⁊ congregati sunt.

Expanded text:
superborum oculos deserens clausit. Unde ei per Psalmistam dicitur: Posuisti tesuperborum oculos deserens clausit. Unde ei per Psalmistam dicitur: Posuisti tenebras, et facta est nox, in ipsa pertransibunt omnes bestiae silvarum; catuli leonum rugientes ut rapiant, et quaerant a Deo escam sibi . Tenebras quippe Dominus ponit, cum peccatis judicia rependens, lumen suae intelligentiae subtrahit. Et nox efficitur, quia pravorum mens ignorantiae suae erroribus caecatur. In qua omnes bestiae silvae pertranseunt, dum maligni spiritus sub opacitate fraudis latentes in reproborum corda pravitates suas explendo percurrunt. In qua et catuli leonum rugiunt, quia nequissimarum sed tamen eminentium potestatum ministri spiritus importunis tentationibus insurgunt. Qui tamen a Deo escam expetunt, quia nimirum capere animas nequeunt, nisi justo judicio praevalere divinitus permittantur. Ubi et apte subjungitur: Ortus est sol, et congregati sunt,
Abbreviated transcription (Latin):
nib hiuꝰ uit uiam carpentib. in illo ⁊ ꝑ signa lateat.: ⁊ ꝑ
malitiam occidat. Qui tam̃ om̃ium repboꝵ corda nc̃ etiam
prĩquã aꝑtus appareat possidet. eaq ꝑ occultam malitiam
quasi ꝓpͥum antrum tenet: atq ad om̃e qd̵ nocere bonis ap¬
petit᷑. in eoꝵ se obscuris m̃tib abscondit. An udeoꝵ ꝑsequen¬
tium corda antrũ huiꝰ bestiȩ ñ fuerunt: in quoꝵ dui consi¬
liis. latuitͦs repente uocib erupit clamantium: crucifige
crucifige: Et q ad laccrationẽ
m̃tis ꝑtingere
tẽptando non potuit: in redẽp¬
tore nr̃o ad mor¬
tem᷑ anhelauit. Hec nimir̃ bestu
multa ⁊ elecꝰtoꝵ
corda tenuit: s hanc ab illis moriens agnꝰ excussit. Uñ
⁊ in exangłio dic̃. Nunc pͥnceps mundi huiꝰ eitiet᷑ foras. Qui mi¬
ro rectoq iuditio dũ confessiones humiliũ illuminans suscepit:

Expanded text:
nibus viam hujus vitae carpentibus, in illo et per signa lateat, et per nibus viam hujus vitae carpentibus, in illo et per signa lateat, et per malitiam occidat. Qui tamen omnium reproborum corda etiam nunc priusquam apertus appareat possidet, eaque per occultam malitiam quasi proprium antrum tenet, atque ad omne quod nocere bonis appetit in eorum se obscuris mentibus abscondit. An Judaeorum persequentium corda antrum hujus bestiae non fuerunt, in quorum diu consiliis latuit, sed repente vocibus erupit clamantium: Crucifige, crucifige ? Et quia ad lacerationem mentis pertingere tentando non potuit in Redemptore nostro , ad mortem carnis anhelavit. Haec nimirum bestia multa electorum corda tenuit, sed hanc ab illis moriens Agnus excussit. Unde et in Evangelio dicit: Nunc princeps hujus mundi ejicietur foras . Qui miro rectoque judicio dum confessiones humilium illuminans suscepit,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ quẽ unũqdq malũ oborit᷑. m̃tis ocłos d̃eflectit: ut q uno
noc uersu pͥui capitis m̃bra ꝑstͥnxerat. etiã hoc ipsũ m̃bioꝵ ca¬
put sub breuitate describat. Uel certe q suꝑiꝰ nimiũ deiuir¬
tutes intulerat: agit ñc ut contͣ bonor̃ uitã etiã aduersarii
bũ suum : im ant᷑ suo morabit᷑. Quis alius nomine bestis:
nͥ antiquus hostis accipit᷑ : qui de ceptionẽ primi homiuis
seuius impetiit: ⁊ integritatẽ uitȩ illiꝰ male suadendo laniauit.
Contͣ quẽ ꝓpħe uocib q̾e sc̃a elecꝰtoꝵ ȩccł̃ia. in antiq̃uo statu
restauranda ꝓmittit᷑ ⁊ mala bestia ñ tͣnsibit ꝑ eam. Sed
hȩc bestia cum post reqemptoris aduentũ. post p̃duicatoꝵ
noces. qͣsi post toniteuũ nubiũ. in fine mundi ilũ dapua¬
lum suũ ingredit᷑. ut inͣtro ꝓpͥo domoretur: Uas qiuippe illud
ainbolt auteum ac latibulum bestiȩ est: ut insidians homi¬

Expanded text:
per quem unumquodque malum oboritur, mentis oculos deflectit, ut quia uno per quem unumquodque malum oboritur, mentis oculos deflectit, ut quia uno hoc versu pravi capitis membra perstrinxerat, etiam hoc ipsum membrorum caput sub brevitate describat. Vel certe quia superius , nubium Dei virtutes intulerat, agit nunc ut contra bonorum vitam etiam adversarii lum suum, et in antro suo morabitur. - Quis alius nomine bestiae, nisi antiquus hostis accipitur, qui deceptionem primi hominis saevus impetiit, et integritatem vitae illius male suadendo laniavit? Contra quem prophetae vocibus de sancta electorum Ecclesia in antiquo statu restauranda promittitur, et mala bestia non transibit per eam. Sed haec bestia, cum post Redemptoris adventum, post praedicatorum voces quasi post tonitruum nubium, in fine mundi illum damnalum suum ingreditur, ut in antro proprio demoretur? Vas quippe illud diaboli antrum ac latibulum bestiae est, ut insidians homi
Abbreviated transcription (Latin):
ad districtionem ȩterni examinis ꝑdirtunt Et he dañ
fortasse qd̾ ꝑ psalmistam drͣ. abyssus abyssũ miocat
uoce catharactar̃ tuar̃. Quia dum miro ordine dispos ł¬
onis occulte malũ ñ ꝑmittit᷑ nescire qd agit᷑: ⁊ suo so iam
iuditio peccator in conscientia condẽpnat: ⁊ post condẽpnati¬
muocare ẽ. de uiditio ad iuditrã ꝑuenire. Eant gͥ preduicato¬
res sc̃i. redarguant facta peccantium: auditores aut̃ pͥui con
tẽpnant uerba
nustoꝵ. Defend̾ant qͣntũ ualue¬
rint pͣuitates
suas: atq impudent̃ gestas mm¬
pudentiꝰ defen¬
cdendo multiplicent. Cerͦte ipsi si¬
bi in conscientia tes¬
tes tes st: q excusabiles ñ st̃ Eo enĩ ipso
qͦ rationalẽ ereaturã dẽs hominẽ condidit. in manu om̃iũ ho¬
minũ signat. ut nouerint singłi oꝑa sua. Sed ꝙ helui dde pͣ¬
uitate singłoꝵ sententiã ꝓtulit iieo ad ipsũ pͣuitatis auctorẽ.

Expanded text:
ad districtionem aeterni examinis perducuntur. Et hoc est ad districtionem aeterni examinis perducuntur. Et hoc est fortasse quod per Psalmistam dicitur: Abyssus abyssum invocat in voce cataractarum tuarum , quia dum miro ordine dispositionis occultae, malum non permittitur nesciri quod agitur, et suo se jam judicio peccator in conscientia condemnat, et post condemnatiinuocare, est de iudicio ad iudicium peruenire. Eant igitur prædicatores sancti, redarguant facta petemnant verba justorum, defendant quantum voluerint pravitates suas, atque impudenter gestas impudentius defendendo multiplicent, certe ipsi sibi in conscientia testes sunt qui excusabiles non sunt. Eo enim ipso quo rationabilem creaturam Deus hominem condidit, in manu omnium hominum signat, ut noverint singuli opera sua. LIBER SECUNDUS. singulorum sententiam protulit, illico ad ipsum pravitatis auctorem,
Abbreviated transcription (Latin):
possit. Nature enĩ lege scire cõpellit᷑. seu pͣuum siue rectũ sit
elegit. q. ipsi qͥ p̃ceptis dominiris erudiri contẽpnunt: utrum
bona an mala sint quȩ faciunt sciunt. Nam si bona se facere.
nesciunt: cur de aliqͥb factis in ostentatiõe głant᷑: Rursũ si
mala se agere ignorant: cur in eisdẽ factis alienos ocłos declmãt:
Ipsi enĩ sibi testes st̃: qr sciunt malũ ẽẽ quȩ agunt. qđ uderi
ab aliis uerent᷑. Si enĩ ueracit malũ ẽẽ ñ crederent. neqͣquã hoc
ab aliis uideri formidarent. Uñ bene ⁊ ꝑ quenqdã sapientẽ. dr̃.
Cũ sit timida neqͥtia. dat testimoniũ condẽpnationi: qr dũ defec¬
tu suo conscientiã pulsans timor redarguit: ipsa sibi testimoni¬
g miqui humanos ocłos : semetipsos certe fugere ñ possunt.
Quia enĩ malũ qd faciunt nouerunt: habent testẽ concien¬
tiam. habent idicẽ rationẽ suã. In peccato gͥ qd̃ cõmit¬
tunt. pyiꝰ contͣ se iuditiũ suȩ rationis iueniu̾nt: ⁊ post

Expanded text:
possit. Naturali enim lege scire compellitur, seu prauum seu rectum sit ergo qui praeceptis dominicis erudiri contemnunt, utrum bona an mala sint quae faciunt sciunt. Nam si bona se facere nesciunt, cur de aliquibus factis in ostentatione gloriantur? Rursum si mala se agere ignorant, cur in eisdem factis alienos oculos declinant? Ipsi enim sibi testes sunt, quia sciunt malum esse quod agunt, quod videri ab aliis verentur. Si enim veraciter malum esse non crederent, nequaquam hoc ab aliis videri formidarent. Unde et bene per quemdam sapientem dicitur: Cum sit timida nequitia, dat testimonium condemnationi . Quto suo conscientiam suam pulsans, timor redarguit, ipsa sibi testimoniergo iniqui humanos oculos, semetipsos certe fugere non possunt, quia enim malum quod faciunt noverunt, habent testem conscientiam, habent judicem rationem suam. In peccato igitur quod committunt prius contra se judicium suae rationis inveniunt, et post
Abbreviated transcription (Latin):
ammatũ t̃ie. B ases g̃ argento uestite: quatuor columpnas taber¬
naculi sustiuent: qr p̾redicatores ȩxcł̃is dnuno eloqͥo decorati aut cun¬
ctis se exemplũ prebeant. quatuor euuangelistarũ dicta ⁊ ot
a fundam̃to surgere:⁊ suꝑposite fab̾ce pondus sustinere. Uñ ad
moysen dñs rursũ cũ tab̃nacłi tabulas erigi p̃cep: fundi earũ ba¬
ses argenteas iubet. Quid enĩ ꝑ tabulas. nͥ apłi excensa in mundũ
p̃dicatione dilatati: qͥd ꝑ bases argenteas. nͥ ꝓpħe siguant᷑  qͥ suꝑ¬
impositas tabulas ipsi firmi ac fusilos sustinent: qi apłoꝵ uita dĩ¬

Expanded text:
atum terrae . » Bases ergo argento vestitae quatuor columnas tabernaculi sustinent, quia praedicatores Ecclesiae divino eloquio decorati, ut in cunctis se exemplum praebeant, quatuor evangelistarum dicta et ore et a fundamento consurgere, et superpositae fabricae pondera sustinere. Unde ad Moysen rursum Dominus, cum tabernaculi tabulas erigi praecepit, fundi earum bases argenteas jubet . Quid enim per tabulas nisi apostoli extensa in mundum praedicatione dilatati, quid per bases argenteas nisi prophetae signantur? qui superimpositas tabulas ipsi firmi ac fusiles sustinent, quia
Abbreviated transcription (Latin):
inuidentes dicebant. Ecce totus mundus post eũ uadit. sonspi¬
ciebant signa. cernebant ꝑ munstͤs eiꝰ miracła. totũ iã mundũ
secuturũ fidei p̃dim̃ta p̃uidebant: ⁊ tam̃ qͦ sẽs sp̃e mundũ¬
repleuerat. eo illoꝵ m̃tes artiꝰ inuidiȩ malitia ligabat. Aqua
g m gelu uersa fuerat: dũ eunte post dm̃ mundo. iudea in
uidia pigra remanebat. Sed q suꝑne potestati subpetut. etiã
erudelitatis tante duritiã soluere. atq ad amandũ se corda
latissime. fundunt᷑ aquȩ. Post gelu qͥꝑpe. dñs latissimas aquas
post desiderabiliꝰ ad obediendũ currerent. qͣnto pͥus p̃ceptis illiꝰ
obstinatiꝰ restitissent. Uñ bene ꝑ quendã sapientẽ. dr̃. Sic̃ glati¬
es m sereno: sic resoluent᷑ peccata tua. Ab hoc frigidi torporis
gelui. solui ꝓpħa desiderauerat. cũ dicebat. Eonuerte dñe capti¬
uitatẽ nr̃am. sic̃ torrens in austͦ. De. his aqͥs. id ẽ ad dm̃¬

Expanded text:
invidentes dicebant: Ecce totus mundus post eum abiit . Conspiinvidentes dicebant: Ecce totus mundus post eum abiit . Conspiciebant signa, cernebant per ministros ejus miracula, totum jam mundum secuturum fidei praedicamenta praevidebant; et tamen quo srepleverat , eo illorum mentes arctius invidiae malitia ligabat. Aqua ergo in gelu versa fuerat dum, eunte post Deum mundo, Judaea in invidia pigra remanebat. Sed quia supernae potestati suppetiit etiam tantae crudelitatis duritiam solvere atque ad amandum se corda luviam liquata.---Post gelu quippe Dominus latissimas aquas post desiderabilius ad obediendum currerent, quanto praeceptis illius prius obstinatius restitissent. Unde bene per quemdam sapientem dicitur: Sicut glacies in sereno, sic resolventur peccata tua . Ab hoc frigidi torporis gelu solvi Propheta desideraverat, cum dicebat: Converte, Domine, captivitatem nostram, sicut torrens in Aust
Abbreviated transcription (Latin):
remanebant. Quia uͦ tẽpestas impellit. frigus aut̃ tepore oppͥ¬
mit: recꝰte nc̃ dr̃. Ab interiorib egrediet᷑ tẽpestas: ⁊ ab arcturo
frigus. Acsi aꝑte diceret᷑. a iudeis surgit malitia ꝑsequens:
⁊ a gentilib potestas premens. Neq enĩ miracła fieri legis
p̃cepta uetuerant: ⁊ tam̃ uidei ꝓ eisdẽ miracłis interimere hu¬
mani generis redẽptorẽ querebant. Uñ explere hoc qd cepe¬
rant. non ualentes. ad pilati p̃toriũ concuxrerunt: ut i pse
hunc ꝑimeret. quẽ iniuste ꝑim̃tem lex nu lla coluberet. al
interiorib gͦ tẽpestas atq arcturo frigus ꝓdut: dũ iudea exm¬
inuidia petut. hoc gentilis iudex ex romana auctoritate ꝑenetͣ¬
ris inuidie torpor excreuit: atqm̃ contͣ dm̃ plebsinfid ss eͥb¬
duruit. uñ humił popłs anteactã duritiã. quȩ se ext̾rinxert
emolliuit. Deo enĩ flante in gelu uersi fuerant: qͥ uisis mriełis

Expanded text:
remanebant. Quia vero tempestas impellit, frigus autem torpore opprremanebant. Quia vero tempestas impellit, frigus autem torpore opprimit, recte nunc dicitur: Ab interioribus egredietur tempestas, et ab Arcturo frigus. Ac si aperte diceretur: A Judaeis surgit malitia persequens, et a gentilibus potestas premens. Neque enim miracula fieri legis praecepta vetuerant, et tamen Judaei pro eisdem miraculis interimere humani generis Redemptorem quaerebant . Unde explere hoc quod coeperant non valentes, ad Pilati praetorium concurrerunt, ut ipse hunc perimeret quem injuste perimentem lex nulla cohiberet . Ab interioribus ergo tempestas atque ab Arcturo frigus prodiit, dum quod gentilis judex Romana auctoritate perpetrs invidiae torpor excrevit, atque inde contra Deum plebs infidelis obduruit, unde humilis populus anteactam duritiam, qua se astrinxerat emollivit. Deo enim flante in gelu versi fuerant, qui visis miraculis
Abbreviated transcription (Latin):
isnt mãr uos cernerent. in morte eiꝰ quanta anxietate
diiullitatis insanirent. qd̃ explere contͣ illũ pͣua desideria
arcentes uellent. s tam̃ popłm timerent. qd̃ occasiones occi¬
dentłi quererent. ⁊ iuenire ñ possent. qd ad uotũ suȩ seuitie
alienigenar̃ manib usi st̃: q eũ quẽ legalit interimere ipsi
ñ poterant. feriendum gentib tͣdider̃t: ut ex sola potestatȩ
ronianꝰ preses ageret. qd̵ ipsi ex sola malitia ut agi debuiss an¬
interiora memorat: diuersã aqͥ lonis partib austͥ plagam
net. in arcturũ uͦ cursum om̃im ñ habet. interioꝵ nomine
plebs uidaica. arcturi aut̃ uocabulo hoc in loco. popłs genti¬
lis expͥmit᷑. Hi eñ qͥ unũ atq inuisibilẽ dm̃ nouerant. eiꝰq
legi saltẽ carnalit seriuebant: qͣsi sub meridiano sole feruen¬
tes in fidei calore tenebant᷑. Gentiles aut̃. q nullã scientiã suꝑ¬
ne cognitionis attigerant: uelud sine sole frigide sub aqͥlone

Expanded text:
 mortuos cernerent, in mortem ejus quanta anxietate crudelitatis insanirent, quot explere contra illum prava desideria ardenter vellent, sed tamen populum timerent ; quot occasiones occidendi quaererent, et invenire non possent ; quot ad votum suae saevitiae alienigenarum manibus usi sunt, qunon poterant, feriendum gentibus tradiderunt, ut ex sola potestate praeses Romanus ageret quod ipsi ex sola malitia anhelarent ut agi debuissinteriora memorat, diversam aquilonis partibus austri plagam net, in arcturo vero cursum omnimodo non habet, interiorum nomine plebs judaica, arcturi vero vocabulo, hoc in loco populus gentilis exprimitur. Hi enim qui unum atque invisibilem Deum noverant, ejusque legi saltem carnaliter serviebant, quasi sub meridiano sole ferventes in fidei calore tenebantur. Gentiles autem quia nullam scientiam supernae cognitionis attigerant, velut sine sole frigidi sub Aquilone
Abbreviated transcription (Latin):
tat: ⁊ dũ qͣsi seuit relo rectitudinis. rabiẽ explet furoris: iusteq fa
cere estimat. qͥeqͥd ira neqͥt̃ dicat. Uñ ⁊ modũ sepe ulciscendi tͣns¬
gredit᷑: qi m̃sura iustitiȩ ñ frenat᷑. Digũ qͥppe ẽ. ut cũ aliena cor¬
rigimꝰ. priꝰ nr̃a metiam᷑: ut priꝰ mens a sua accensione deferueat.
prius mtͣ semetipsũ deli sui impetũ tͣnqͥlla eqͥtate. cõponat: ne si
ad ammaduertendẽ uitã abruyto furore tͣhimͣ. peccatũ corrigen¬
do peccem̃: ⁊ qͥ culpã diiudicandã inseqͥm᷑. mimoderate feriendo
faciamꝰ. Non aut̃ iã correptio delinquentis s magis opp̃ssio seqͥt᷑
si in ultione ira ultͣ ꝗͣ culpa meret᷑ extendit᷑. In correptiõe qͥppe
uitioꝵ subeẽ m̃te debet iracundia ñ p̃ẽẽ. ut executionẽ iustĩş non

Expanded text:
tat, et dum quasi saevit zelo rectitudinis, rabiem explet furoris, justeque se tat, et dum quasi saevit zelo rectitudinis, rabiem explet furoris, justeque se facere aestimat, quidquid ira nequiter dictat. Unde et modum saepe ulciscendi transgreditur, quia mensura justitiae non frenatur. Dignum quippe est ut cum aliena corrigimus prius nostra metiamur, ut prius mens a sua accensione deferveat, prius intra semetipsam zeli sui impetum tranquilla aequitate componat, ne si ad animadvertenda vitia abrupto furore trahimur, peccatum corrigendo peccemus, et qui culpam dijudicando insequimur, immoderate feriendo faciamus. Non autem jam correctio delinquentis, sed magis oppressio sequitur, si in ultione ira ultra quam culpa meretur extenditur. In correptione quippe vitiorum subesse menti debet iracundia, non praeesse, ut
Abbreviated transcription (Latin):
dici poterat. si humilit̾ diceret᷑. Arrogantes enĩ etiã cũ bona ad¬
monent: suꝑstitionis suȩ uitiũ exercent. Nã plus sic̃. ⁊suꝑiꝰ dictũ
ẽ. increpando ferire appetunt: quã consolando refouẽre. Uñ mox
deo eiꝰ multitudinẽ suspicant᷑. & eo illã altiore elatiõe contẽpnurs
Q despectã deo funditꝰ suspicant᷑. his gͥ figurata exposiciõe tnscur¬
sis.iam nc̃ inferenda st̃ quȩ moralit̾ sentiunt᷑. ut figura ȩccłiȩ cog¬
nita. quã exp̃ssã generalit credimꝰ: audiamꝰ etiã qd̃ ex his uerb mͥ
singł̃is specialit̾ colligamꝰ. Ait itaq. Non te. gͦ suꝑet ira: ut aliquẽ
opprimas. Omis ꝑ quẽ necesse ẽ aliena uitia corrigi. semet ipsũ priꝰ
debet sollert̃ intueri: ne dũ alioꝵ culpas ulciscit᷑. ipse ulciscendi fu¬
rore suꝑet᷑. P lerũq enĩ m̃tẽ sub obcentu iustitiȩ irȩ mimanitas uas¬

Expanded text:
dici poterat si humiliter diceretur. Arrogantes enim, etiam cum bona addici poterat si humiliter diceretur. Arrogantes enim, etiam cum bona admonent, superstitionis suae vitium exercent. Nam plus, sicut et superius dictum est, increpando ferire appetunt quam consolando refovere. Unde mox Deo ejus multitudinem suspicantur, et eo illam altiore elatione contemnunt, quo et despectam Deo funditus suspicantur. His igitur figurata expositione transcursis, jam nunc inferenda sunt quae moraliter sentiuntur, ut figura Ecclesiae cognita, quam expressam generaliter credimus audiamus etiam quod ex his verbis in singulis specialOmnis per quem necesse est aliena vitia corrigi semetipsum prius debet solerter intueri, ne dum aliorum culpas ulciscitur, ipse ulciscendi furore superetur. Plerumque enim mentem sub obtentu justitiae irae immanitas vas
Abbreviated transcription (Latin):
cogno̾centes diiudicant. ñnulli tam̃ scĩ st̃. qͦs ignorant. Triture. qͥppei
ẽ: ⁊ adhuc gͣna sub paleis latent. Nullus gͦ ex area fructꝰ expecꝰtabi¬
E: si hoc solũ in ea ẽẽ credit᷑. qd suꝑfitiẽtenꝰ uidet᷑. Igit᷑ qr qͥs cerñt
despitiunt: ⁊m antiquoꝵ patrũ ordinib hos qͦs norunt subrogare
contempnunt: apte subiingit᷑. Ne ꝓthas nocꝰtẽ: ut ascendant ppl
ꝓ eis. Ac si aꝑte arrogantes dieant. Ignorantis tus obscruritate
non agas: u̾t in loco fortium numerositatẽ subroges infirmoꝵ.
Poppłi quippe nomine designant᷑. qͥ qͣsi uulgãri consuetudini dediti:¬
⁊ in eu̾nctis quȩ appetunt. passim uiuunt. Noctẽ uͦ ꝓtͣhere ẽ. ut ꝓ
robustis ppłi ascendant. si ꝑ neglegentiã agit᷑: ut doctoꝵ ⁊ fortiu
loca. indocti ac debiles sortiant᷑. Popłi ꝓ robustis ascendunt. qͣn¬
do hi qͥ uiuere miq didicert̃. pastoꝵ loca ꝑcipunt: qd̾ recte qͥdẽ

Expanded text:
cognoscentes dijudicant, nonnulli tamen sancti sunt quos ignorant. Triturae quippe tempus est, et adhuc grana sub paleis latent. Nullus ergo ex area fructus exspectabitur, si hoc solum in ea esse creditur, quod superficie tenus videtur. Igitur quia quos cernunt, desp. Ne protrahas noctem, ut ascendant populi pro eis. - Ac si aperte arrogantes dicant: Ignorantiae tuae obscuritate non agas, ut in loco fortium numerositatem subroges infirmorum. Populi quippe nomine designantur, qui quasi vulgari consuetudini dediti, in cunctis quae appetunt, passim vivunt. Noctem vero protrahere est, ut pro robustis populi ascendant, si per negligentiam agitur ut doctorum et fortium loca indocti ac debiles sortiantur. Populi pro robustis ascendunt quando hi qui vivere inique didicerunt pastorum loca percipiunt. Quod recte quidem
Abbreviated transcription (Latin):
ire. retentꝰ ẽ dicens. uolumꝰ uenire ad uos. Ego qͥdẽ paulus. ⁊ semi
i iterũ: s impediuit me sathanas. Neq eni ꝑ semetipsã sathan
p̃pedĩre uias tanti apłi potuit. s occulte. dispensationis usibus
dũ aduersat᷑ nesciens. deser uiuit: ut nimir̃ paulus dũ ad alios
uellet accedere nec ualeret. Nubes gͥ dei cuncꝰta ꝑ crecuitũ lusftͣt.
qr p̃dicationis luce. mundi fines illuminat. Sed ꝙ diunis nutib
subdite. nequeunt explere qd uolunt: ire ñ posst̃ ñ qͦ eas uolun¬

Expanded text:
go quidem Paulus, et semel et iterum, sed impedivit nos Satanas. Neque enim per semetipsum Satan praepedire vias tanti apostoli potuit, sed occultae dispensationis usibus dum adversabatur, nesciens deserviebat: ut nimirum Paulus, dum ad alios vellet accedere, nec valeret equia praedicationis luce mundi fines illuminant. Sed quia divinis nutibus subditae nequeunt explere quod volunt, ire non possunt, nisi qua eas volun
Abbreviated transcription (Latin):
suȩ legis uerba edidit. ignẽ rubũq sotiauit: atq aliud suꝑĩ aliud
iferi iunr̃e. Qd tam̃ tẽ solil agit᷑. cũ ex ipsa aliqͥd conninctione
signatur. Nam ꝑ succensũ rubum moysen alloquens: quidi dũ
ostendit. nͥ qd eiꝰ popłi ductor fieret. qͥ ⁊ legis flãmã ꝑciꝑer. ⁊ ta¬
m̃ peccati spmã nequaꝗͣ uitaret. uł qd̵ ex illo popło exiret. qͥm ign
deitatis carnis nr̃e peccata. qͣsi rubi spinas acceꝑat. ⁊ mconsũma¬
tam humanitatis nr̃e substantiã. etiã in ipsis diuinitatis flãma

Expanded text:
a edidit, ignem rubumque sociavit, atque aliud superius, aliud inferius junxit. Quod tamen tunc solum agitur, cum ex ipsa aliquid conjunctione signatur. Nam per succensum rubum Moysen alloquens, quid aliud ostendit nisi quod ejus populi ductor fieret, qui et legis flammam perciperet, et tamen peccati spinam nequaquam vitaret? Vel quod ex illo populo exiret, qui in igne deitatis, carnis nostrae dolores quasi rubi spinas acciperet, et inconsumptam humanitatis nostrae substantiam, etiam in
Abbreviated transcription (Latin):
mũ e dei: forti ẽ hommnib. Et ruesũ Si crucifp̃s eepex insu¬
mitate: s uiuit ex uirture dei. Sic aut̃ sc̃i uiti humanitatis
et mfirma p̃dicant: ut audutoꝵ suoꝵ cordib etiã cliumitans
fortia infundant: Audiam̃ ꝑ tomitruũ nub. ymbre fortiuide¬
nis. In pͥncipio erat uerbũ :⁊ uerbũ exat apd̾ dm̃ ⁊ d̃s erat uer

Expanded text:
mum est Dei, fortius est hominibus . » Et rursum: « Si crucifixus est ex infirmitate, sed vivit ex virtute Dei . » Sic autem sancti viri humanitatis ejus infirma praedicant, ut aupitorum suorum cordibus, etiam divinitatis fortia infundant. Audiamus per tonitruum nubis imbrem fortitudinis. « In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ quẽ nob̃ om̃a loqͥt᷑: ac si oris nomine patent̃ diceret᷑ uerbũ Sic̃
nos qͦq ꝓ uerb linguã dicere solẽmꝰ: ut cũ grecam uł latinã linguã
dicimus. latina uł greca uerba monstͣmus. Os gͦ dñi ñ mimerito ip
osculo oris sui. ac si dicat. Tangar me dulcedine p̾sentiȩ unige¬
niti. filii redẽptoris mei. ꝑ sonũ uͦ oris. potest eiꝰdẽ dñi sc̃s sp̃c de¬

Expanded text:
tenter diceretur verbum. Sicut nos quoque pro verbis, linguam dicere solemus: ut cum Graecam vel Latinam linguam dicimus, Latina vel Graeca verba monstramus. Os ergo Domini non immerito ipsosculo oris sui . Ac si dicat: Tangat me dulcedine et praesentia unigeniti filii Redemptoris mei. Per sonum vero oris potest ejusdem Domini Sp
Abbreviated transcription (Latin):
cũ uincti fuerint. Spe enĩ uacua tales se ant̃ suꝑnũ iudic̃e uenire
confidunt. qͣles se hominib innotuisse cognoscunt. seq ipsos mi¬
seri nec in torm̃ta dep̃hendunt: ⁊ dũ testimoniũ false laudis aspi¬
tiunt. remediũ uerȩ confessionis admittunt: ⁊iam uincꝰti ducunt᷑.
i ñ clamant: qr humanȩ laudis importunitate suꝑati. scõs se mi¬
dite p̃uaritores ad cor. Si enĩ ad cor redirent. ꝑ exterioris ad testa¬
tionis se uerba ñ funderent. Nam qͥd uitinius nob̾ ẽ corde nr̃o
qͥd uiciniꝰ nob̾ ẽ ea re quȩ intͣ nos ẽ  & tam̃ cũ ꝑ pͣuas eogitati

Expanded text:
cum vincti fuerint. Spe enim vacua tales se ante supernum judicem venire cum vincti fuerint. Spe enim vacua tales se ante supernum judicem venire confidunt, quales se hominibus innotuisse cognoscunt; seque ipsos miseri nec inter tormenta deprehendunt, et dum testimonium falsae laudis aspiciunt, remedium verae confessionis amittunt. Etiam vincti ducuntur, et non clamant, quia, humanae laudis importunitate superati, sanctos se midicitur: Redite, praevaricatores, ad cor . Si enim ad cor redirent, per exterioris attestationis se verba non funderent. Nam quid vicinius nobis est corde nostro? quid vicinius nobis est ea re quae intra nos est? Et tamen cum per pravas cog
Abbreviated transcription (Latin):
de se testimoniũ recip̃. qualẽ se int̾ habeat ñ reqͥrit. Unde fit: ut
uacuȩ laudis fom̃ta etiã cũ defuerint querat: ⁊oblitꝰ qd̵̃ ẽ. appe¬
ditia simulant. dum actiones suas laudib dignas intuentiũ o¬
culis ostentant. occulta cum eis iustitia. agit᷑. ut quo nitunt̃ foras
alios fallere. eo de se int᷑ etiã ipsi fallant᷑. Nam omnẽ circa se. solli¬
cite inuestigationis oculũ ꝑdunt. uitã enĩ suã discutere ⁊ ꝑscru¬
tari dissimulant: s tales se quales audiunt putant. scõsq eẽ se
non qr ita uiiunt. s qr ita dicunt᷑ existimant. Subtile aut̃ dei n¬
ditiũ. seq ipsos intueri neglegunt: qr fidẽ sui meriti in adtestatiõe
ponunt oris alieni. Cum uͦ sũbita ꝑcussione feriunt᷑. iniqͦs se uł
ueracit̾ fateri. uł sic̃ st̃ dep̃hendere om̃ino ñ possunt: ꝙ iudelicet

Expanded text:
de se testimonium recipit, qualem se intus habeat non requirit. Unde fit ut de se testimonium recipit, qualem se intus habeat non requirit. Unde fit ut vacuae laudis fomenta, etiam cum defuerint, quaerat. Et oblitus quod est, appedicia simulant, dum actiones suas laudibus dignas intuentium oculis ostentant, occulta cum eis justitia agitur, ut quo nituntur foris alios fallere, eo de se intus etiam ipsi fallantur. Nam omnem circa se sollicitae investigationis oculum perdunt. Vitam enim suam et discutere et perscrutari dissimulant, sed tales se quales audiunt putant, sanctosque se esse, non quia ita vivunt, sed quia ita dicuntur, existimant. Subtile autem Dei judicium, seque ipsos intueri negligunt, quia fidem sui meriti in attestatione ponunt oris alieni. Cum vero subita percussione feriuntur, iniquos se vel veraciter fateri, vel sicut sunt, deprehendere omnino non possunt, quia videlicet
Abbreviated transcription (Latin):
lo ꝑcussionis astringim. Uincti gͦ tanto clamamꝰ altiꝰ: qͣnto in ꝑcus¬
sioneꝰ pͣeccata nr̃a ueratiꝰ confitem. Apud aures qͥppe dei uex uali¬
da. deuota confessio ẽ. Quia gͦ simulatores qͦsq etiã cũ ꝑcussionis
flagella corripiunt. ad confesionẽ. simplic̃e ñ ꝑducunt. cognosci
enĩ peccatores refugiunt: q sc̃ĩ om̃iũ opmnione ferebant᷑. quãuis
eos ad extremũ iam flagella feriant. qͣuis duci se ad et̾̃na supplitia
ñ ignorent: tales tam̃ cupiunt apud humana iudicia remanere. qͣ¬
les se studuerant sẽꝑ ostendere. Dephensi gͦ etiã flagello ꝑcussionis
extremȩ: q confessionẽ purã uł afflicti exerere neglegunt. qͣsi uincti
sc̃s ab homiib ñ ꝑtimescit. ⁊ si iniquũ se tacita cogitatione rep̃¬
hendit. tam̃ dũ sepĩ scm̃ audire se ceperit. hoc qd̾ de se intͥnsecus

Expanded text:
lo percussionis astringimur. Vincti igitur tanto 841 clamamus altius, quanto in percuslo percussionis astringimur. Vincti igitur tanto 841 clamamus altius, quanto in percussione positi peccata nostra veracius confitemur. Apud aures quippe Dei vox valida devota confessio est. Quia ergo simulatores quosque, etiam cum percussionis flagella corripiunt, ad confessionem simplicem non perducunt cognosci enim peccatores refugiunt, quia sancti omnium opinione ferebantur, quamvis eos ad extremum jam flagella feriant, quamvis duci se ad aeterna supplicia non ignorent, tales tamen cupiunt apud humana judicia remanere, quales se studuerant semper ostendere. Deprehensi ergo etiam flagello percussionis extremae, quia confessionem puram vel afflicti exerere negligunt, quasi vincti sanctus ab hominibus non pertimescit . Etiam si iniquum se tacita cogitatione reprehendit, tamen dum saepius sanctum audire se coeperit, hoc quod de se intrinsecus