comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
possint. S hx quoq respõdeas uelim. hoie nete ee̾ meĩsti: Qd¬
ni iꝙͣ meĩerim. Cud ig̾ ho̾ sit pot̾is ne ꝓferre. Horme ĩter¬
ixas. an ẽẽ me scia aĩal tr̃ale atq mortale: Scio. et id me
ẽẽ ꝯfiteor. Et illa nichil ne te aliud eẽ nousti. Nichil. Iam scio
Quare ꝓlenissime uł egritudis tue roẽm. uł aditu iꝑcõciliande
sospitatis ĩueni. Nam qm̃ tm obliuione ⁊funderis exule te
ignoras. neꝙ hoĩcs atq nefarios potẽtes felices q arbitraris.
naru ices extimas sine rectore fluitare. Magne uõ mõ ad mor
bu. ueꝵ ⁊ ad ĩteritũ quo canse . S sospitatis auctori refẽ¬
ro grates: ꝙ te nundu totũ nã destituit. Habemus maximum
tuc fomite salutis .s. uera de mu̾di gubernatioe snia ꝙ ea¬
nõ casuu temeritati s diuine rõni sb̾dita ardis. Nichil igͦ

Expanded text:
possint. Spossint. S meminerim? — Quid igitur homo sit, poterisne proferre? — Hocine interrogas, an esse me sciam rationale animal atque mortale? Scio et. id me esse confiteor. — Et illa: Nihilne aliud te esse novisti? - Nihil. - Iam sciQuare plenissime vel aegritudinis tuae rationem vel aditum reconciliandae sospitatis inveni. Nam quoniam tui oblivioneignoras, nequam homines atque nefarios potentes felicesque arbitraris; narum vices aestimas sine rectore fluitare: magnae non ad morbum modo, verum ad interitum quoque causae; sed sospitatis auctori grates, quod te nondum totum natura destituit. Habemus maximum tuae fomitem salutis veram de mundi gubernatione senon casuum temeritati, sed divinae rationi subditam credis; nihil igitur
Abbreviated transcription (Latin):
Sic qd̾ precipiti uia
Gertu deserit ordinem¬
le tos non habet exitus.
Rimum igitur pateris ne me paucuł igatoĩb statum tue
rogato. Tum illa hunccine ĩꝗt mundu agi temerariis fortuitis¬
q casib putas. An ullu credis ei regimen ĩesse rõnis. ditꝗ mꝙͣ
Uer oꝑi suo ꝯditore p̾sidere deũ scio. Nec imꝙͣ fuerit dies ꝗuie
qui rõ ne rogerentur. nichil mouebare. Pape autẽ uehem̃ter ad¬
miror. cur in tam salubri sñia locatus egrotes. Uꝵ altius per¬
scrutemur. Nescio ꝗd abee Siecto. S dic michi qm̃ a deo mundu
regi non ambigis. ꝗb ⁊̃ gubernaculis regatur aduertis. Uix ĩꝙͣ
tuu ꝑturbationu meib irrepẜit. S̾ dic mͥ. meisti ne ꝗs sit reꝵ
fim̾s. quo ue temis nature trndat ĩtencio. Sludicra inꝙͣ. S me
moria mero. hebetart. Atꝗ scs unde ꝯcta ꝓcesẜint. Nloui inꝙ̃
ꝗde loco hoĩem possit. ⁊uellere apte sibi q totu extirpare nõ

Expanded text:
Sic quod praecipiti uia um deserit ordinemetos non habet exitus. Primum igitur paterisne me pauculis rogationibus statum tuae rogato. Tum illa: Huncine, inquit, mundum temerariis agi fortuitisque casibus putas, an ullum credis ei regimen inesse rationis? Atqui, uerum operi suo conditorem praesidere deum scio nec umquam fuerit dies qui me quin ratione regerentur, nihil mouebare. Papae autem! Vehementer admiror cur in tam salubri sententia Iocatus aegrotes. Verum altius perscrutemur; nescio quid abesse coniecto. Sed dic mihi, quoniam deo mundum regi non ambigis, quibus etiam gubernaculis regatur aduertis? Vix, inqutuum perturbationum morbus inrepserit? Sed dic mihi, meministine, quis sit rerum finis, quoue totius natumoriam maeror hebetauit. Atqui scis unde cuncta processerint? Noui, inquam, quidem loco hominem possint, conuellere autem sibique totum exstirpare non
Abbreviated transcription (Latin):
Ceinebat iosei lumina solis.¬
Uisebat gelide sidera lune.
Et q̃q uagos stella recursꝰ¬
Exeiort uario flexa ꝑ orses
Rimari solitꝰ. atq latentis
Nature uarias redde̾re causas.
Tlunc iacet eftecto liũe mentis.
cernere terram.

Expanded text:
cernebat rosei lumina uisebat gelidae sidera lunae cumque uagos stella recurexercet uarios flexa per orbeRimari solitus atque latentis ae uarias reddere causas. Nunc iacet effeto lumine mentis Ecernere terram.
Abbreviated transcription (Latin):
iure ẽẽ credatur. Cuius nõ cã ꝗd expetitur. id nõ maxime uidetur op¬
tari. Ueluti si salutis cã ꝗspia uelit eqtare non tã eqtãdi modu
pacius ꝙͣ bonũ ip̃m desideratur ab oĩb. S ꝓp̾ter qd̾ cetera optãt᷑
cur dissentire ꝗspiã possit.S deũ uerãq bt̾itudie unũ atq ide
nec nsꝙͣ alio sitam esse sb̾stantiam.Terrenas h̃ita
Quos fallax ligat ĩpbis cateis.

Expanded text:
esse iure credatur. Cuius uero causa quid expetitur, id maxime uidetur opesse iure credatur. Cuius uero causa quid expetitur, id maxime uidetur optari, ueluti si sal ut is causa quispiam uelit equitare, non tam equitandi motum potius quam bonum ipsum desideratur ab omnibus. Sed propter quod cetera optanturcur dissentire quispiam possit. — Sed deum veramque beatitudinem unum atque idem nec usquam alio sitam esse substantiam. Huc quos fallax ligat improbis catenis
Abbreviated transcription (Latin):
Haine oia bona. suffiçiẽtia. potencia xeteraq ueluti q̃da btitudis
mebra sũt. an ad bonũ ueluti ad uͥticẽ ecra referũtur. Intelligo iꝙͣ
qd ĩuestigandũ ꝓponas. s ꝗd astituas audire desidero. Cuiꝰ discre¬
tionẽ rei sic accipe.Si ħ oĩa bt̃itudĩs mbra forẽt. a se qͣ ĩuice dis¬
idem ẽẽ mõstrata sunt. Mimine iqͫ m̃bra sunt. Alioꝗn ex ino mẽ¬
bro b̾titudo indebit᷑ eẽ ꝯuicta. qd̾ fieri neqt. Id ꝗde inꝙͣ dubiu
non ẽ s id quod restat expecto. Ad bonũ cetera referri pala ẽ. Id¬
id q ẽe creditur bonũ. Idem de rene̾ncia claritudine iocuditate ꝯiec¬
tare licet. Oĩum ig̃ expetendoꝵ sũma atqi cã bonũ est. Quod eĩ
neq re neq siłitudine ullũ returet ĩ se bonũ id expeti nullo mõ
appetuntur. Quo fit ut sũma cardo atq cã expetẽdoꝵ oĩu bonitas

Expanded text:
haecine omnia, bonum, sufficientia, potentia ceteraque, ueluti quaedam bhaecine omnia, bonum, sufficientia, potentia ceteraque, ueluti quaedam bsunt an ad bonum veluti ad verticem cuncta referuntur? — Intellego, inquam, quid investigandum proponas, sed, quid constituas, audire desidero. - Cuius discretionem rei sic accipe. Si haec omnia beatitudinis membra forent, a se quoque invicem dis. Alioquin ex uno membro beatitudo uidebitur esse coniuncta—quod fieri nequit. Id quidem, inquam, dubium non est, sed id quod restat exspecto. Ad bonum uero cetera referri palam est. Idniam id quoque esse creditur bonum; idem de reuerentia, claritudine, iucunditate coniectare licet. Omnium igitur expetendorum summa atque causa bonum est. Quod enim neque re neque similitudine ullum in se retinet bonum, id expeti nullo modoappetuntur. Quo fit uti summa, cardo atque causa expetendorum omnium bonitas
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ summna sunt hona ea possũt ẽẽ diu̾sa. atꝗ btitudinẽ ⁊ deũ sumu
bonũ colligimus. Qrͣ ipam necoesse ẽ sũma btitudinẽ ẽẽ. que sit̾
mostratis propoĩtis aliꝗd ĩferre q̃ porismata ip̃i nocãt.Ita ego
quoq tibi ueluti corolariũ dabo. Nam qm̃ b̾titudis adeptõe fiunt
hoĩes beati. btitudo nõ ẽ ip̃a diuinitas. diui̾tatis adeptõne btõs
fieri manifestũ ẽ. S uti iustitie adeptõe iusti sapĩe sapiẽtes fi
corolarium nocari mauis. atꝗ hac qͣ pulcrius nicħ ẽ. ꝙ hiis adne¬
ctendum eẽ rõ ꝑsuadet. Quid inꝙͣ. Cũ multa ĩqt btitudo ꝯtinere
uideatur. utrũ ne ħ oĩa ueluti unũ corpus btitudĩs qͣda ꝑtiũ ua¬
ceres. Non ne ĩꝗt bt̃itudine bonũ ex censemus. Ae sũmum inquã.¬
Acdis inꝗt ħ oĩb l. nã cadem sufficiẽtia sũma ẽ. cade̾ sũma potẽtia.
reuentia quoq claritas ac uoluptas b̾titudo ẽẽ iudicat᷑. Qͥd igitur.

Expanded text:
tudinem et deum summum bonum esse collegimus: quare ipsam necesse est summam esse beatitudinem quae sit geometrae solent demonstratis propositis aliquid inferre, quae porismata ipsi uocant, ita ego quoque tibi ueluti corollarium dabo. Nam quoniam beatitudinis adeptione fiunt homines beati, beatitudo uero est ipsa diuinitas, diuinitatis adeptione beatos fieri manifestum est. Sed uti iustitiae adeptione iusti, sapientiae sapientes fiucorollarium uocari mauis. – Atqui hoc quoque pulchrius nihil est quod his adnectendum esse ratio persuadet. – Quid? inquam. – Cum multa, inquit, beatitudo continere uideatur, utrumne haec omnia unum ueluti corpus beatitudinis quaceres. Nonne, inquit, beatitudinem bonum esse censemus? Ac summum quc omnibus licet. Nam eadem sufficientia summa est, eadem summa potentia, reuerentia quoque, claritas ac uoluptas beatitudo esse iudicatur. Quid igitur,
Abbreviated transcription (Latin):
sicnti docui ad bonũ nãli ĩtencione festinẽt. Nun dubitari põt qn uo¬
lũtarir regãtur. seq ad dispoñtis nutũ neluti ueniẽtia ⁊temꝑataq

Expanded text:
sicuti docui ad bonum naturali intentione festinent, num dubitari potest quin uosicuti docui ad bonum naturali intentione festinent, num dubitari potest quin uoluntaria regantur seque ad disponentis nutum
Abbreviated transcription (Latin):
sencias. ꝓuã michi restare oꝑam puto. ut felicitatis ⁊ pos patrias
sospos remisas. S q̃ ꝓposumus ĩtucamur. Non ne ĩ bt̾itudine suffi¬
cientia nũatm⁊ deumq b̾titudine ip̃am eẽ cõsensimus. Ita ꝗdem:
Et ad mũdum ig̾ inꝗt regẽdu nullis extrĩsecus ad minicuł ĩ digebit.
ee monstrauum: Memini mnꝙͣ. Per bonũ ig᷑ ꝯcta dispoi̾t. siꝗdem ꝑ se¬
regit oĩa quẽ bonum eẽ ꝯłensimiꝰ. Et hic ẽ ueluti ꝗda clauus atq
gnbernaculu quo mundana machina stabił atq ĩ corupta ẜuatur.
Uehem̃ter assentior inꝙͣ. et id te paulo ante dictura tenui l suspetõe
ꝓłpexi. Cirdo ĩꝗt. Iam eĩ ut arbitror uigilẽtus ad cernẽda nã crulos
deducis. S quod dicam non nunꝰ ad ꝯtuendũ patet. Quid inꝙ̃. Cũ
deus ĩꝗt oĩa bonitatis clano gubernare uire credatur. cademq oĩa

Expanded text:
, ita sentias, paruam mihi restare operam puto ut felicitatis compos patriam , ita sentias, paruam mihi restare operam puto ut felicitatis compos patriam sospes reuisas. Sed quae proposuimus intueamur. Nonne in beatitudine sufficientiam numerauimus deumque beatitudinem ipsam esse consensimus? Ita quidem. Et ad mundum igitur inquit, regendum nullis extrinsecus adminiculis indigebit; esse monstratus est. Memini, inquam. Per bonum igitur cuncta disponit, si regit omnia quem bonum esse consensimus et hic est ueluti quidam clauus atque gubernaculum quo mundana machina stabilis atque incorrupta seruatur. Vehementer assentior, inquam, et id te paulo ante dicturam tenui licet suspicione prospexi. Credo; inquit, iam enim ut arbitror uigilantius ad cernenda uera oculos deducis. Sed quod dicam non minus ad contuendum patet. Quid? inquam. Cum deus, inquit, omnia bonitatis clauo gubernare iure credatur eademque omnia
Abbreviated transcription (Latin):
Nam cur rogati sponte recta censetis
Ni mersus alto uiueͬt fomes corde.
Q si platonis musa personat uerum
Quod quisq discit ĩmemor recordatur.
Uin ego platon inꝙͣ uelxm̃ter assentior. Nam me horũ
iam secundo cõmemoras. primuz ꝙ memoria corporea cõ¬
tagione. dehinc cũ meroris mole p̾ssus amisi. Tum illa si prio ra
ĩqt ncessa respicias. ne illud ꝗde longius aberit qn recorderis
culis mũdus regatur. Memini inꝙ̃. me ĩsiciã meam fuisse ꝯfes¬
sum. S ꝗd afferas l iã ꝑspicia. plamus tñ ex te audire desidero.
dam breniter expona. aSundus hic ex tam diu̾sis disq ꝑtib in¬
diuelleret. młi unis eet ꝗ quod nexuit ꝯtine̾t. Non tam nõ certus
nature ordo ꝓcederet. nec tam dispositos motus locis tprĩb efficiẽ¬
tia spariis qualitatib explicaret. nisi unus eẽt q has mutatõnũ
agitantur usitato Nctis noc abulo deũ nomino. Tum illa. Cũ ħ ita ĩꝗt

Expanded text:
Nam cur rogati sponte recta censetis, Ni mersus alto uiueret fomes corde? Quod si Platonis Musa personat uerum, Quod quisque discit immemor recordatur. Tum ego: Platoni, inquam, uehementer assentior, nam me horum iam secundo commemoras, primum quod memoriam corporea contagione, dehinc cum maeroris mole pressus amisi. Tum illa: Si priora, inquit, concessa respicias, ne illud quidem longius aberit quin recorderis ubernaculis mundus regatur. Memini, inquam, me inscitiam meam fuisse confessum, sed quid afferas, licet iam prospiciam, planius tamen ex te audire desidero. dam breuiter exponam. Mundus hic ex tam diuersis condivelleret; nisi unus esset qui quod nexuit, contineret. Non tam vero 10 certus naturae ordo procederet, nec tam dispositos motus, locis, temporibus, efficientia, spatiis, qualitatibus explicaret, nisi unus esset qui has mutationum nent atque agitantur, usitato cunctis vocabulo Deum
Abbreviated transcription (Latin):
Reum orbem mobilẽ rotat.dum se ĩmobilem ip̃a conseruat. Qd̾¬
si rõnes qua nõ extra petitas sed intra rei quã tractabamꝰ abitu
collocatas agitauimus. Nichil ẽ ꝙ ãmirere cũ platone sancente di¬
diceris. Cognatos de quib logmur rebus oportet eẽ sermones.
Elix q potuit boni

Expanded text:
ν ὄγκῳ rerum orbem mobilem rotat dum se immobilem ipsa conseruat. Quoν ὄγκῳ rerum orbem mobilem rotat dum se immobilem ipsa conseruat. Quodsi rationes quoque non extra petitas sed intra rei quam tractabamus ambitum collocatas agitauimus, nihil est quod ammirere, cum Platone sanciente didiceris cognatos de quibus loquuntur rebus oportere esse sermones. Felix, qui potuit boni
Abbreviated transcription (Latin):
tro ieris egrediare. an mirabilẽ quẽda diuine simplicitatis orbem
cõplicas. Et enĩ paulo ante a b̃titudine ĩapiẽs ea sũmu bonũ er̃
dicebas. quam ĩ summo deo sitam laruebare. Ipm̃ quoq deũ sũmu
esse bonum. plenãq beatitudine diserebas. ex quo neminẽ beatu
fore nisi ꝗ pariter deus eẽt quałi munusculũ dabas. Rursus ip̃an
bonu dicebas. qd̾ ab oĩ natura peteretur. Deum quoꝵ bonitatis
gubernaculis uniuersitate regere disputabas. uolẽtiaq c̃cta pa¬
rere nec ullã mali ẽẽ natura. atꝗ nullis extrinsecus sũptis s alt̾o¬
ex altero fidem trahente ĩlitis domestias q ꝓbatõib explicabas. Tu
illa mĩme inqt ludimus. Remq oĩum maxima dei munere quem
dudũ dep̃cabamur exegimus. ea ẽ enĩ diuine forma sb̾stãaie ut neq
ĩ externa dilabatur. nec ĩ se externũ aliꝗd ip̃a suscipiat. s sicut de

Expanded text:
troieris egrediare, an mirabilem quendam diuinae simplicitatis orbem troieris egrediare, an mirabilem quendam diuinae simplicitatis orbem complicas? Etenim paulo ante beatitudine incipiens eam summum bonum esse dicebas quam in summo deo sitam loquebare. Ipsum quoque deum summum esse bonum plenamque beatitudinem disserebas; ex quo neminem beatum fore nisi qui pariter deus esset quasi munusculum dabas. Rursus ipsam bonum docebas quod ab omni rerum natura peteretur. Deum quoque bonitatis gubernaculis uniuersitatem regere disputabas uolentiaque cuncta parere nec ullam mali esse naturam. Atque haec nullis extrinsecus sumptis, sed ex altero altero fidem trahente insitis domesticisque probationibus explicabas. – Tum illa: Minime, inquit, ludimus remque omnium maximam dei munere, quem dudum deprecabamur, exegimus. Ea est enim diuinae forma substantiae ut neque in externa dilabatur nec in se externum aliquid ipsa suscipiat, sed, sicut de
Abbreviated transcription (Latin):
ait. nun tande ꝓficiet ꝗrꝙͣ ad uersus eũ quẽ iure b̾titudĩs potẽtissi¬
mum ẽẽ ꝯcessumꝰ ꝑ rorsus inꝙͣ nichil ualeret. Non ẽ igͦ aliꝗd qd̾
sũmo huic bono uel uelit uł possit obsistere. Non id ĩqua arbitror
Est igitur ĩꝗt sũmu bonũ quod regit ꝯcta fortiter suauiter q dis
stulticiam magna lacerante sui pudcit. Accepisti ĩꝗt ĩ fabulis la¬
cessentes celum gigãtos. s illos quoq uti ꝯdignu fuit benigna
fortitudo disposuit. S uis ne rõnes ipãs ĩuice collidamꝰ forsitan
ex huiuscemodi ꝯfluctatiẽ pulera quedam u̾tatis sintilla dissiliet.
potens nich est ꝙ ille nõ possit. Nich̾ inqua. Nun igͣ deus facẽ ialũ
potest. M inime inꝙͣ. Malum igitur nichil ẽ ĩꝗt. cũ id facere ille
nõ possit ꝗoĩa potest. ludis ne me ĩqua. ĩ extricabile labaritu
iõ nib texens. ꝙ nunc ꝗde qua egrediaris ĩtrocas. nũc uõ quo in¬

Expanded text:
ndem proficiet quidquam, aduersus eum quem iure beatitudinis potentissimum esse concessimus? Prorsus, inquam, nihil ualeret. Non est igitur aliquid quod summo huic bono uel uelit uel possit obsistere. Non, inquam, arbitror. Est igitur summum, inquit, bonum quod regit cuncta fortiter suauiterque dispstultitiam magna lacerantem sui pudeat. Accepisti, inquit, in fabulis lacessentes caelum Gigantas; sed illos quoque, uti condignum fuit, benigna fortitudo disposuit. Sed uisne rationes ipsas inuicem collidamus? Forsitan ex huiusmodi conflictatione pulchra quaedam ueritatis scintilla dissiliat. potens, nihil est quod ille non possit. Nihil, inquam. Num igitur deus facere malum potest? Minime, inquam. Malum igitur, inquit, nihil est, cum id facere ille non possit, qui nihil non potest. Ludisne, inquam, me inextricabilem labyrinthum rationibus texens, quae nunc quidem qua egrediaris introeas, nunc uero quo in
Abbreviated transcription (Latin):
qͥnam c̃ẽt ħ mulier tam ĩpĩose auctoritatis obstipui. uisoq in
tuens uultũ luctu grauẽ atq ĩ humũ merore deiectu hiis u̾sib
de nostre mentis perturbatione conquesta est.
Eu ꝙprecipiti mersa ꝓfundo¬
Mens hebet ⁊ ꝓpͥa luce relicta

Expanded text:
quaenam haec esset mulier tam imperiosae auctoritatis, obstipui uisuque in quaenam haec esset mulier tam imperiosae auctoritatis, obstipui uisuque in tuens uultum luctu grauem atque in humum maerore deiectum his uersibus de nostrae mentis perturbatione conquesta est. Heu quam praecipiti mersa profundoMens hebet et propria luce relicta
Abbreviated transcription (Latin):
et ꝑticulas quas ꝗsq potuit abstulerat. Et dextra ꝗde eius
libellos sceptru uero sinistra gestabat. Que ubi pocticas musas
nr̃o uidit asistẽtes thoro flectib q meis u̾ba dictantes. cõmota¬
paulisꝑ ac torus ĩflamata luĩb. Quts ĩꝗt has senecas meretri¬
ꝗ̃ infructuosis asfectiũ spinis ubere fructib roĩs segetẽ necãt
nu uti uulgo solitũ est nob̾ blãdicie nr̃e detraherẽt. minꝰ mo¬
leste feredu putare. Nichil ꝗpe ĩ eo nr̃e oꝑe lederent᷑. Hunc
uero elcaticis atq achademicis studiis enutritũ detrahitis. Sed
abite pociꝰ suenes usq ĩ exicu dulces meisq eũ musis sanãd ũ
curãdu q reliꝗte. Hiis ille chorus ĩcrepitus deiecit. humi me¬
stior miltu ꝯfessusq rubore uerecũdia limen tristis excessit
At ego auus acies lacrimis mersa caligau̾at ne dignosce̾ posse

Expanded text:
et particulas quas quisque potuit abstulerant. Et dextera quidem eius et particulas quas quisque potuit abstulerant. Et dextera quidem eius libellos, sceptrum uero sinistra gestabat. Quae ubi poeticas Musas uidit nostro adsistentes toro fletibusque meis uerba dictantes, copaulisper ac toruis inflammata luminibus: Quis, inquit, has scenicas meretriquae infructuosis affectuum spinis uberum fructibus rationis segetem necant, itum uobis, blanditiae nostrae detraherent, minus moleste ferendum putarem. Nihil quippe in eo nostrae operae laederent. Hunc uero Eleaticis atque Academicis studiis innutritum. Sed ite potius, Sirenae, usque ad exitium dulces meisque cum musis curandum sanandumque relinquite. His ille chorus istior uultum confessusque rubore uerecundiam limen tristis excessit. At ego cuius acies lacrimis mersa caligaret nec dinoscere possem,
Abbreviated transcription (Latin):
Ẽ nicat. et subito uibratus lumine pheb.
Mdirantes oculos radiis ferit
lud aliter tristicie nrͣbulis dissolutis hausi celu. et ad
cognoscẽda medicãtis facie mẽte recepi. Itaq ubi in
ab ado lescẽtia larib obũ satꝰ fuera ꝓħia. Et qdͣ inꝙͣ tu ĩhas¬
exilii nr̃i solitudiẽs o oĩu magr̃a u̾tutu suꝑo cardine delapła
ueĩsti.n ut tu quoꝵ rea mem falsis criminatõib agiteris. an
ĩꝗt illa te alũpͥne deserẽ. ne sarcina quã mei noĩs ĩuidia
ĩcomitatu relinque̾ iter ĩnocentis. mer .s. triminatione
censes aͣpud ĩplos mores lacessitaz piculis eẽ sapĩaz. Nõ ne
statis obduxerat. Harum ĩ extremõ margine. P. greꝯ.ĩ sup̃mo nõ
T. legebatur ĩtextum. ꝯltꝗ uiter utrasq titteras ĩ scalaꝵ modum
gradus ꝗda ĩsigniti uidebant᷑. qb ab ĩferiori ad suꝑ iꝰ elem̃tu.
eẽt ascesus. Eande tñ ueste molẽtoꝵ quorunda sciderãt manus.

Expanded text:
emicat et subito uibratus lumine Phoebus mirantes oculos radiis ferit. Haud aliter tristitiae nebulis dissolutis hausi caelum et ad cognoscendam medicantis faciem mentem recepi. Itaque ubi in ab adulescentia laribexilii nostri solitudines o omnium magistra uirtutum supero cardine delapsa uenisti? An ut tu quoque mecum rea falsis criminationibus agiteris? An, inquit illa, te alumne desererem nec sarcinam quam mei nominis inuidia incomitatum relinquere iter innocentis; meam scilicet criminationem m primum censes apud inprobos mores lacessitam periculis esse sapientiam? Nonne statis obduxerat. Harum in extremo margine Π Graecum, in supremo uero Θ legebatur intextum atque inter utrasque litteras in scalarum modum gradus quidam insigniti uidebantur, quibus ab inferiore ad superius elementum esset ascensus. Eandem tamen uestem uiolentorum quorundam scider
Abbreviated transcription (Latin):
Cernebat rosei lumina solis.¬
Uisebat gelide sidera lune.
Et q̃q uagos stella recursꝰ¬
Exeieet uario flexa ꝑ orbes
Rimari solitꝰ. atq latentis
Nature uarias redde̾ie causas.
cernere terram.

Expanded text:
cernebat rosei lumina uisebat gelidae sidera lunae cumque uagos stella recurexercet uarios flexa per orberimari solitus atque latentis ae uarias reddere causas: cernere terram.
Abbreviated transcription (Latin):
nce ĩ aĩalib ꝗdem manendi amor ex aĩe uolũtatib. ueꝵ ex nature
pͥncipiis uenit. Nam sepe moitẽ cogẽtib causis quã nã refornudat
uoluntas amplectitur. Contraq illud quo solo mortaliũ reꝵ durat
diuturnitas gignendi opus qd̾ nã semꝑ appetit ĩterdu ccercet uo¬
luntas. Adeo ħ sui caritas nõ ex aĩali motione s ex nãli intẽcione
ꝓcedit. Dedit eĩ ꝓuidẽcia ccatis a se reb hanc maximã manendi
Cãm ut quo ad possinte naͣliter mane̾ desiderãt. Qrͣ nich ẽ ꝙ ullo
incerta iidebant᷑. Qd̾ autẽ ĩꝗt subsistere ac ꝑuanẽ petit. id unum
ẽẽ desiderat. Hoc enĩ sb̾lato nec ee̾ ꝗde cuiꝙͣ ꝑmanebit. Derũ est in iỹ.

Expanded text:
ne in animalibus quidem manendi amor ex animae uoluntatibus, uerum ex naturae ne in animalibus quidem manendi amor ex animae uoluntatibus, uerum ex naturae principiis uenit. Nam saepe mortem cogentibus causis quam natura re-formidat uoluntas amplectitur, contraque illud quo solo mortalium rerum durat diuturnitas gignendi opus, quod natura semper appetit, interdum coercet uoluntas. Adeo haec sui caritas non ex animali motione sed ex naturali intentione procedit. Dedit enim prouidentia creatis a se rebus hanc uel maximam manendi causam ut quoad possunt naturaliter manere desiderent; quare nihil est quod ullo incerta videbantur. Quod autem, inquit, subsistere ac permanere appetit, id unum esse desiderat, hoc enim sublato, ne esse quidem cuiquam permanebit. Verum est, inquam.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣta est nature diligr̃tia. nt cuncta semine multiplicato ꝓpagent᷑.
Que oĩa non mõ ad tẽpus manẽdi neꝵ generatim quoq quasi in
ꝓpetuũ ꝓmanẽdi ueluti quasda machinas ẽẽ ꝗs nesciat. Ea ⁊̃ que
de pͥmt. nisi ꝙ ħ singulis loca mociones q ꝯueniũt. Porro autẽ
quod cuiq ꝯsentaneum ẽ id unũ ꝙq ꝯseruat. sicuti ea q̃ sunt in¬
inuca corrũpuntur. Iam uõ q̃ dura sunt ut lapides adherent te¬
nacissime ꝑtib suis. et ne facile dissoluãtur resistunt. Que uero¬
sunt liquentia ut aer atq aqua facile ꝗdem diuidẽtib cedũt. s
cito in ea loca reansus a ꝗb sunt absixa relabuntur. Ignis nõ oẽm
seducit sectionem. Neq nunc nos de uoluntariis aĩe cognoscentis
motib s de nãli ĩtencione tractamus. Sicuti ẽ ꝙ acreptas escas sine
cogitatione trãsfigimus. Quod ĩ somno sp̃m ducimꝰ nesciẽtes. Nam

Expanded text:
anta est naturae diligentia, ut cuncta semine multiplicat propagentur! anta est naturae diligentia, ut cuncta semine multiplicat propagentur! Quae omnia non modo ad tempus manendi uerum generatim quoque quasi in perpetuum permanendi ueluti quasdam machinas esse quis nesciat? Ea etiam qdeprimit, nisi quod haec singulis loca motionesque conueniunt? Porro autem quod cuique consentaneum est, id unumquodque conseruat, sicuti ea quae sunt inimica corrumpunt. Iam uero quae dura sunt ut lapides, adhaerent tenacissime partibus suis et ne facile dissoluantur resistunt. Quae uero liquentia ut aer atque aqua, facile quidem diuidentibus cedunt, sed cito in ea rursus a quibus sunt abscisa relabuntur, ignis uero omnem refugit sectionem. Neque nunc nos de uoluntariis animae cognoscentis motibus, sed de naturali intentione tractamus, sicuti est quod acceptas escas sine cogitatione transigimus, quod in somno spiritum ducimus nescientes; nam
Abbreviated transcription (Latin):
to. Atinon ẽ ꝙ de lie quoq possis ambige̾. Cũ heibas atꝙ arħores iͥ¬
tuearis primum sibi ꝯuenentib ĩnasci locis ubi ꝙ̃tum nã eau
qͥat ato exarescẽ atq ĩterire nõ possunt. Nam alie ꝗde cãpis alie
montib oriuntur. alias ferunt paludes. alie saxis herẽt. aliarum
fecunde sunt steriles arene. Quas si in alia ꝗspiã loca transferre co¬
netur arescant. S dat cuiq naͣ quod ꝯuenit. et ne dũ manere possĩt
ĩterrant elaborat. Quid. ꝙ om̃s ueluti ĩ terras ore demerso trahunt
alimento radicib. ac ꝓ medullas robur cortice̾q diffundũt. Quid
ꝙ mollissimũ ꝙq sicuti ẽ medulla. iteriori semꝑ sede recũditur. ex̃
uõ quadam ligni firmitate defenditur. Ultimus autẽ cortex aduer¬
sum celi ĩtemple qĩ mali paciens defenłor appoĩtur. Iam uoͣ uide¬

Expanded text:
to. Atqui non est quod de hoc quoque possis ambigere, cum herbas atque arbores into. Atqui non est quod de hoc quoque possis ambigere, cum herbas atque arbores intuearis primum sibi conuenientibus innasci locis, ubi quantum earum natura queat cito exarescere atque interire non possint. Nam aliae quidem campis aliae montibus oriuntur, alias ferunt paludes, aliae saxis haerent, aliarum fecundae sunt steriles harenae, quas si in alia quispiam loca transferre conetur, arescant. Sed dat cuique natura quod conuenit et ne, dum manere possunt, intereant, elaborat. Quid quod omnes uelut in terras ore demerso trahunt alimenta radicibus ac per medullas robur corticemque diffundunt? Quid quod mollissimum quidque, sicuti medulla est, interiore semper sede reconditur, extra uero quadam ligni firmitate, ultimus autem cortex aduersum caeli intemperiem quasi mali patiens defensor opponitur? Iam uero qu
Abbreviated transcription (Latin):
xũ ĩ unu cocũt ac ꝑmanẽt aĩa corpusq id aĩal ueratur. Cũ uo hec
unitas utriusq seꝑatione dissoluitur ĩterire nec iã ẽẽ aĩal liqͥt. ip̃m
quai corpus cũ in una forma m̃broꝵ ꝯiũctione ꝑmanet humana
isitur spẽs. ac si distribute segregate q ꝑtes corporis distrabint
unitatem. illud desunt ex̃ qd̾ fuerat. Eoq mõ ꝑcurcẽti cetera ꝓcul
dubio patebit sb̾sistere unũ ꝙq dũ unu ẽ. Cũ uõ unu ẽẽ desut
ĩterire. Considerãti iꝙͣ michi plura minime uidetur. Est ne igitur
ĩteritu coruptionẽq desideret. Si aĩalia mꝙͣ considere q̃ habent
aliqua uolendi nolendiq nãm. nichil ĩuenio ꝙ nullis extra carẽ¬
tib abiciat manẽdi ĩtencione. et ad ĩteritũ sponte festinet. Ome
nanq aĩal tueri salutem laborat morte nõ ꝑnicie q deuitat. S
qd de herbis arhorib qd de ĩ aĩatis oĩo ꝯsençia prorsus rebr dubi¬

Expanded text:
cum in unum coeunt ac permanent anima corpusque, id animal uocatur; cum uero haec unitas utriusque separatione dissoluitur, interire nec iam esse animal liquet. Ipsum quoque corpus cum in una forma membrorum coniunctione permanet, humana uisitur species; at si distributae segregataeque partes corporis distraxerint unitatem, desinit esse quod fuerat. Eoque modo percurrenti cetera procul dubio patebit subsistere unumquodque, dum unum est, cum uero unum esse desinit, interire. Consideranti, inquam, mihi plura minime aliud uidetur. Estne igitur, intentum corruptionemque desideret? Si animalia, inquam, considerem quae habent aliquam uolendi nolendique naturam, nihil inuenio quod nullis extra cogentibus abiciant manendi intentionem et ad interitum sponte festinent. Omne namque animal tueri salutem laborat, mortem uero perniciemque deuitat. Sed quid de herbis arboribusque, quid de inanimatis omnino consentiam rebus prorsus dubi
Abbreviated transcription (Latin):
nẽtem Iace̾ bonos nr̃i discrimis terrore ꝓstratos. Nagiciosum
quenq ad audendu ꝗde facinus ĩpunitate. ad efficiendu uõ pre
miis ĩcitari. Insontes autẽ non mõ securitate ueꝵ etia ip̃a defen¬
sione priuatos. Itaq libet exclamare.
Stelliferi ꝯditor orbis

Expanded text:
nentem, iacere bonos nostri discriminis terrore prostratos, flagitiosum nentem, iacere bonos nostri discriminis terrore prostratos, flagitiosum quemque ad audendmiis incitari, insontes autem non modo securitate, uerum ipsa etiam defensione priuatos. Itaque libet exclamare: O stelliferi conditor orbis
Abbreviated transcription (Latin):
maleficio: ꝙ tuis ĩbuti disciplims tuis ĩstituti morib sumꝰ.Ita
nõ est satis nichil mͥ tua profuisse reuẽntia nisi ultro ĩca pociꝰ
offensione lacereris. At uo̾ hic ⁊̃ nr̃is malis cumulus accedit.
ꝙ extimatio płimor. nõ ieꝵ merita s fortune spectat euentum.
Eaq tm̃ iudicat eẽ ꝓuisa q̃ felicitas comdauerit. Quo fit ut exti¬
matio bona pͥma oĩu deẜat ĩfelices. Qui nũc ppłi rumores ꝙͣ
dissone multiplicesq sentẽcie piget rei̾sci. hoc tm̃ dixeri ulti¬
ma ẽẽ aduerse fortune sarcina ꝙ dũ miẜis aliꝙ cͥmen affigit᷑.
q̃ ꝑferunt meruisse credũtur: Et ego ꝗde bonis oĩb depulsus di¬
gnitatib exutus. estimatõe fedatus ob bñficiu supliciu tuli:
Uidere autẽ uideor nefarias sceleratoꝵ oficinas gaudio leticia¬
q fluitãtes. Perditissimu quẽq nouis delatõnu fraudib ĩmi¬

Expanded text:
maleficio, quod tuis inbuti disciplinis, tuis instituti moribus sumus. Ita maleficio, quod tuis inbuti disciplinis, tuis instituti moribus sumus. Ita non est satis nihil mihi tuam profuisse reuerentiam, nisi ultro tu mea potius offensione lacereris. At uero hic etiam nostris malis cumulus accedit, quod existimatio plurimorum non rerum merita sed fortunae spectat euentum eaque tantum iudicat esse prouisa quae felicitas commendauerit. Quo fit ut existimatio bona prima omnium deserat infelices. Qui nunc populi rumores, quam dissonae multiplicesque sententiae, piget reminisci. Hoc tantum dixerim ultimam esse aduersae fortunae sarcinam quod, dum miseris aliquod crimen affingitur, quae perferunt meruisse creduntur. Et ego quidem bonis omnibus pulsus, dignitatibus exutus, existimatione foedatus ob beneficium supplicium tuli. Videre autem uideor nefarias sceleratorum officinas gaudio laetitiaque fluitantes, perditissimum quemque nouis delationum fraudibus immi
Abbreviated transcription (Latin):
ĩflamare sacras edes uoluisse. si sacendtes ĩpio iugulare gladio.
atq ĩdefensi ob studiu. ꝓpensius ĩ senatu morti p̾scriptõi q dã¬
namur. O meritos de simili cͥmine neĩem posse ⁊uĩci. Cuiꝰ digͥ¬
tate reatus. ip̃i ⁊̃ ꝗ detulere iuderũt. qua uti alicuiꝰ sceleris
admixtiõe fuscarent ob ambitu dignitatis sacrilegio mea̾m¬
ꝯscĩam polluisse mẽtiti sunt. Atꝗ et ta ĩsita nob̾ oĩu mortaliu¬
reꝵ cupidine de sede nr̃i aĩ pellebas. Et sb̾ tuis oculis sacrilegio
um p̾sidia captare. quẽ tu in hanc excellẽcia ponebas ut ꝯsiłe
deo faceres. Pretenea penetral ĩnocens domus et honestissunorũ
cetus amicoꝵ secer ⁊̃ simaeus sanctus et eq actu ip̃o reue̾ndꝰ ab
oĩ nos huius crimis suspectione defendũt. S o. nefas. Illi uõ de
te tanti crimis fide capiunt.Atꝗ ac ip̾o uidemur affines fuisse

Expanded text:
inflammare sacras aedes uoluisse, si sacerdotes impio iugulare gladio, inflammare sacras aedes uoluisse, si sacerdotes impio iugulare gladio, atque indefensi ob studium propensius in senatum morti proscriptionique damnamur. O meritos de simili crimine neminem posse conuinci! Cuius dignitatem reatus ipsi etiam qui detulere uiderunt, quam uti alicuius sceleris admixtione fuscarent, ob ambitum dignitatis sacrilegio me conscientiam polluisse mentiti sunt. Atqui et tu insita nobis omnem rerum mortalium cupidinem de nostri animi sede pellebas et sub tuis oculis sacrilegio ituum praesidia captare quem tu in hanc excellentiam componebas ut consimilem deo faceres. Praeterea penetral innocens domus, honestissimorum coetus amicorum, socer etiam sanctus et aeque ac tu ipsa 2 reuerendus ab omni nos huius criminis suspitione defendunt. Sed, o nefas, illi uero de te tanti criminis fidem capiunt atque hoc ipso uidebimur affines fuisse
Abbreviated transcription (Latin):
de patrib merebamur./ Meĩsti ut oppinor qm̃ me dictuꝵ ꝗd factuꝵ¬
ue pñs ip̃ai semꝑ dirig:bas. Nemĩsti iͣꝙͣ. Uerone cũ rex auidu̾s ex¬
icu coĩs maiestatis crmien ĩ albinũ delatu. ad ctũ senatꝰ ordĩe
transferte moliretur. uniuersi ĩncrentia senatus ꝙͣta mei ꝑiculi
securitate defenderi. Scis me ħ ⁊ uera ꝓferre. et ĩ nulla unqua
mei laude iactasse. Minint cĩz quoda mõ se ꝓbantis ꝯscie secretã
quoriẽs ostentãdo ꝗs factu recipit fame p̾ciu. S ĩnocẽtia nr̃a
ꝗs excepit euẽtus uides. ꝑro uere uͥtutis p̾miis falsi sceleris
penas subimus. Et cuiꝰ iꝙ̃ facinoris manifesta ꝯfessio ita iud¬
ces hint ĩ seueritate ꝯcordes: ut nõ aliquos uł ip̃e ĩgenii error
huani uł fortune ꝯdicio ꝯctis mortalib ĩcerta sb̾mitreret. Si

Expanded text:
de patribus quoque merebamur? Meministi, ut opinor, quoniam me dicturum quid factude patribus quoque merebamur? Meministi, ut opinor, quoniam me dicturum quid factuemper ipsa dirigebas, meministi, inquam, Veronae cum rex auidus exitii communis maiestatis crimen in Albinum delatae ad cunctum senatus ordinem transferre moliretur, uniuersi innocentiam senatus quanta mei periculi securitate defenderim. Scis me haec et uera proferre et in nulla umquam mei laude iquoties ostentando quis factum, recipit famae pretium. Sed innocentiam nostram quis exceperit eventus, vides. Pro verae virtutis praemiis falsi sceleris poenas subimus. 56 Et cujus unquam facinoris manifesta ices habuit in seueritate concordes ut non aliquos uel ipse ingenii error humani uel fortunae condicio cunctis mortalibus incerta submitteret? Si
Abbreviated transcription (Latin):
mẽdaciu: Ueru id quoquo mõ sit tuo sapiẽtu q iudicio extinan¬
dum relinquo. Cuius rei seriez atq u̾itatez rie latere postems q̃at
stilo ⁊̃ memorieq mãdaui. Nam de ꝯpositis falso litteris quibus
libertate arguor sperasse romana. qd attinet dicẽ̾. quaꝵ fraus
nscius qͣ se facte ⁊uratioĩs fuisse diceretur. Si ego ĩqt scisse tu
nescisses. qua ĩ re nõ ita sensus nrõs meror hebetauit. ut ĩpios
scelerata Ntra fortuna q̃rar molitos. S q̃ sꝑauer̃t effecisse ue¬
hem̃ter admiror. Nam deteriora uelle nxĩ fuerit fortasłe defectus.
posse ꝯtra ĩnocentia q̃ sceleratus ꝗsq cõceꝑit ĩspectante deo mõstri
hoĩcs ꝗ bonoꝵ oĩu tocius q senatus sanguine petũt. Nos ⁊ quos
ꝓpugriaie boĩs senatuiq uderãt ꝑditu ire uoluisse. S nun idem

Expanded text:
mendacium. Verum id quoquo modo sit, tuo sapientiumque iudicio aestimanmendacium. Verum id quoquo modo sit, tuo sapientiumque iudicio aestimandum relinquo. Cuius rei seriem atque ueritatem, ne latere posteros queat, stilo etiam memoriaeque mandaui. Nam de compositis falso litteris, quibus libertatem arguor sperasse Romanam, quid attinet dicere? Quarum fraus conscius contra se factae coniurationis fuisse diceretur: “Si ego”, inquit, “scissem, tu nescisses”. Qua in re non ita sensus nostros maeror hebetauit ut impios scelerata contra uirtutem querar molitos, sed quae sperauerint effecisse uehementer ammiror. Nam deteriora uelle nostri fuerit fortasse defectus, posse contra innocentiam quae sceleratus quisque conceperit inspectante deo monstri homines, qui bonorum omnium totiusque senatus sanguinem petunt, nos etiam, quos propugnare bonis senatuique uiderant, perditum ire uoluisse. Sed num idem
Abbreviated transcription (Latin):
eisde nr̃i noĩs dclatio suscepta ẽ. Quid ĩgit᷑ nr̃e ne artes ita
meruerũt. In illos accusatores iustos fecit p̾missa dãnatio. Ita
ne nichil fortuna puduit. Si minus accusate ĩnocẽcie. at accu¬
santiu uilitas St cuius crimĩs arguinur. sũma q̃ris. senatũ
dicimꝰ saluu eẽ noluisse. Modu desideras. delatore ne doc unũ¬
ta deferret quib maiestatis senatum reũ faceret ĩpedisse crimina¬
mur. Quid ig᷑ o magra censes. Inficiabimur crimen ne tibi pu¬
dori sim⁊ At uolui. nec unꝙͣ nelle desista. Fatebimur. S ĩpediẽ¬
di delatoris oꝑa cessabit. In optasse illius ordĩs salutez nefas
uorabo. Ille ꝗdem suis de me decretis uti hoc nefas ẽet effecerat. S
sibi semꝑ menciẽs ĩprudentia reꝵ merita nõ põt ĩmutare: Plec
mͥ socratico dearto fas ẽe arbitror uel oculuisse u̾itate uł ꝯcessisse

Expanded text:
eisdem, nominis nostri delatio suscepta est. Quid igitur? nostraene artes ita eisdem, nominis nostri delatio suscepta est. Quid igitur? nostraene artes ita meruerunt? an illos accune nihil fortunam puduit si minus accusatae innocentiae at accusantium uilitas? At cuius criminis arguimur summam quaeres. Senatum dicimur saluum esse uoluisse. Modum desideras? Delatorem, ne documenta deferret quibus senatum maiestatis reum faceret, impedisse criminamur. Quid igitur, o magistra, censes? Infitiabimur crimen, ne tibi pudor simus? At uolui nec umquam uelle desistam. Fatebimur? Sed impediendi delatoris opera cessauit. An optasse illius ordinis salutem nefas uocabo? Ille quidem suis de me decretis uti hoc nefas esset effecerat. Sed sibi semper mentiens imprudentia rerum merita non potest immutare nec mihi Socratico decreto fas esse arbitror uel occuluisse ueritatem uel concessisse
Abbreviated transcription (Latin):
deuorassent. ab ip̃is hia̾ntiu fancib traxi: Ne albinũ ꝯsulare
uiꝵ p̾iudicate accusatõis pena coripẽt. odiis me cipͥani delato¬
ris opposui. Satis ne ĩ me magnas uideor ẽxat̾basse discordias:
S ẽe apud ceteros tucior debui ꝗ mͥ amore iusticie nichil apud
aulicos quo magis eẽ tucior reẜ̾uaui. Quib aute deferẽtib
ꝑculsi sumꝰ. quoꝵ basilius olun regio mĩst rio depulsus ĩ delatiõe
nr̃i noĩs alien erͣiͣs neccͣitate ꝯpulsus ẽ Opilione uõ atq gau̾dẽ
tiuz cũ ob ĩnumeras multiplices q fraudes ire ĩ exiliũ regia cẽsura
decrenisset. Cũq illi parere nolẽtes sacrar se se ediuz defensione
tuerẽtur. Mptumq id regi foret edixit. ut nisi ifra p̃scriptum
diem a rauenna urbe discederẽt. notas ĩsigniti frõtib pellẽnt᷑.
Quid huic seu̾itati posse astrin uidctur. Atꝗ ĩ eo die deferentib

Expanded text:
deuorassent, ab ipsis hiantium faucibus traxi. Ne Albinum consularem deuorassent, ab ipsis hiantium faucibus traxi. Ne Albinum consularem uirum praeiudicatae accusationis poena corriperet, odiis me Cypriani delatoris opposui. Satisne in me magnas uideor exaceruasse discordias? Sed esse apud ceteros tutior debui qui mihi amore iustitiae nihil apud aulicos quo magis essem tutior reseruaui. Quibus autem deferentibus perculsi sumus? Quorum Basilius olim regio ministerio depulsus in delationem nostri nominis alieni aeris necessitate compulsus est. Opilionem utium, cum ob innumeras multiplicesque fraudes ire in exsilium regia censura decrevisset, cumque illi parere nolentes, sacrarum sese aedium defensione tuerentur, compertumque id regi foret, edixit ut ni intra praescriptum diem Ravenna urbe decederent 5, notas insigniti frontibus pellerentur. Quid huic severitati posse astrui videtur? Atqui eodem die deferentibus
Abbreviated transcription (Latin):
libertas h̃t ꝓ tuẽdo iuire ẽ sp̃ta potentu semp ofensio. Quociẽs
enĩ Siugastu ĩbecilis cunisq fortunas ĩpetu faciente obuius ex¬
cepi. Quociẽs trigiulla regie domꝰ p̾positu ab ĩcepta et ppetra
iam ꝓrsus ĩiuria deieci: Quociẽs miẜos quos ĩfinitis calũpnis
ĩpunita barbaroꝵ semꝑ auaricia uexabat obiecta ꝑicłis auctori¬
tatẽ ꝓtexi. Nunꝙͣ me ab urẽ ad ĩiuria ꝗsꝙͣ detraxit. ꝓũcialiu
fortunas tu pͥuatis rapinis tum publicis uectigalib pessundari. dst¬
nõ aliter ꝙ ꝗ paciebãtur ĩdoluui. Cũ acerbe famis tpr̾e grauis atq
ĩexplicabilis indicta coͣeptio pͥnͣfligatura ĩopia campaniam
ꝓuincia uide̾tur. certam̃ adu̾su p̃fectu p̃torii coĩs comodi rõe
suscepi: rege cagnoscẽte ꝯtendi: et ne crẽptio exige̾tur euici. Pau¬
lini ꝯꝯsularem uiꝵ cuiꝰ opes palatine canes iam spe atq ãbinõe

Expanded text:
 spreta potentiorum semper offensio. Quotiens ego Conigastum in inbecilli cuiusque fortunas impetum facientem obuius excepi, quotiens Triguillam regiae praepositum domus ab incepta, perpetrata iam prorsus iniuria deieci, quotiens miseros quos infinitis calumniis inpunita barbarorum semper auaritia uexabat, obiecta periculis auctoritate protexi! Numquam me ab iure ad iniuriam quisquam detraxit. Prouincialium fortunas tum priuatis rapinis tum publicis uectigalibus pessumdari non aliter quam qui patiebantur indolui. Cum acerbae famis tempore grauis atque inexplicabilis indicta coemptio profligatum inopia Campaniam prouinciam uideretur, certamen aduersum praefectum praetorii communis commodi ratione suscepi, rege cognoscente contendi et ne coemptio exigeretur, euici. Paulinum consularem uirum cuius opes Palatinae canes iam spe atque ambitione
Abbreviated transcription (Latin):
leat trahi catenam casin ad
Tum ego colecto ĩ uires aĩo. ne ãdhue eget admonitioe. Nec
per fe satis eminet fortime ĩ nos seuiẽtis aspitas. Nichil ne te
ip̃a facies loci monet. heccine ẽ biblioteca qua tͥ c̾tissimani¬
sedem ĩ nr̃is laribo ip̃a delegeras. in qua men sepe residens de
erat. cũ teo nature secreta rimarer. cũ mͥ sideꝵ uias radio descri
ore płonis sanxisti. btãs fore res publicas si eas uł stũdiosi sapĩe
regerent ułeaꝵ rectores stude̾ sapĩe ꝯtigisset. Tu ciusdem uiri
ore hãc sapiẽtib capescẽde rei publice p̾ necressaria cã ẽẽ mo¬
nuisti. Ne ĩprobis flagiciosis q ciub urbiũ relicta gubernacula
pestem bonis ac ꝓ nicie ĩferrẽt. Hãc igͣ auctoritate sequutꝰ qd̾
a te inter secreta ocria didicera. trãsferre ĩ actu publice admĩ¬
stratioĩs optaui. Tu michi et ꝗ te sapiẽtu mẽtib ĩẜuit deu̾s

Expanded text:
leat trahi catenam. SentisneTum ego collecto in uires animo: Anne adhuc eget admonitione nec per se satis eminet fortunae in nos saeuientis asperitas? Nihilne te ipsa loci facies mouetsedem nostris in Laribus ipsa delegeras? in qua 5 mecum saepe residens, deerat, cum tecum naturae secreta rimarer, cum mihi siderum vias radio describore sanxisti: beatas fore res publicas, si eas uel studiosi sapientiae regerent uel earum rectores studere sapientiae, contigisset. Tu eiusdem uiri ore hanc sapientibus capessendae rei publicae necessariam canuisti., ne improbis flagitiosisque civibus urbium relicta gubernacula pestem bonis ac perniciem ferrent. Hanc igitur auctoritatem secutus, quod a te inter secreta otia didiceram, transferre in actum publicae amministrationis optavi. Tu mihi et, qui te sapient
Abbreviated transcription (Latin):
i frontẽ detegit. moresq ꝓfitet᷑. Nondũ forte ꝗd loqrͣ ĩtelligis.
mꝵ ẽ qd̾ dice̾ gestio. eoq sñia u̾bis explicare uix qͥo. Et eim
citatis ꝯuidet᷑ blãda m̃titur. hec sẽp uera ẽ. Sse ĩstabile sui¬
mutatõe demõstrat. Illa fallit. Hec ĩstruit. Illa m̃daciũ spẽ bonorũ
mẽtes fruẽtiũ ligat. ħ agͥcione fragilis felicitatis absoluit. atq
illã uidcas uẽtosam fluentẽ suiq semꝑ ignarra. hanc sobriam
succitamq et ip̃iꝰ adu̾sitatis exercitatõe prudẽte. Postremo felix a
uero bono deuios blandiciis trahit. Adu̾sa pleꝵq ad uera bona redu¬
ces unco retrahit. An hoc ĩt nuĩma extimãdu putas. ꝙ aĩcoꝵ tibi
fideliũ m̃tes ħ asꝑa hec horribił fortuna detexit. hec tibi certos
sodaliũ uultus ãbignos q secrenit. discedẽs suos abstulit. tuo reli¬
ꝗt. Q̾ti hoc ĩteger ut uidebaris tibi fortunatꝰ emisses. Nũc aissas

Expanded text:
 frontem detegit moresque profitetur. Nondum forte quid loquar intellegis; mirum est quod dicere gestio, eoque sententiam uerbis explicare uix queo. Etenim citatis cum videtur blanda mentitur, hec semper vera est, cum se instabilem mutatione demonstrat: illa fallit, hec insmentes fruentium ligat, haec cognitione fragilis felicitatis absoluit; itaque illam uideas uentosam fluentem suique semper ignaram, hanc sobriam succinctamque et ipsius aduersitatis exercitatione prudentem. Postremo felix a uero bono deuios blanditiis trahit, aduersa plerumque ad uera bona reduces unco retrahit. An hoc inter minima aestimandum putas quod amicorum tibi fidelium mentes haec aspera, haec horribilis fortuna detexit? Haec tibi certos sodalium uultus ambiguosque secreuit, discedens suos abstulit, tuos reliquit. Quanti hoc integer et, ut uidebaris tibi, fortunatus emisses? Nunc amissas
Abbreviated transcription (Latin):
dei causam futura nostra prestare dicantur. Hec enim scientie di
uine uis pñtaria notione cuncta complectens rebus modũ oĩb
ip̃a constituit. Nichil naio posteriorib debet. Que cũ ita sut manet
intererata mortalibus arbitrii libertas. Neq mniq leges solutis
omni neccessitate uoluntatib premia penas q ꝑroponunt.a Uinet
etiam spectator desuper cunctorum prescius deus uisionisq cius
presens semper eternitas cũ nostrorum actuum futura qualitate
cucurrit bonis premia malis supplicia dispensans. Nec frustra
sunt in deo posite spes precesq que eñ recte sunt in efficaces eẽ
non possunt. Alduersamim igitur incia. colite uirtutes. Ad rec¬
tas spes animum subleuate. humiles q preces in excelsa porri¬
gite. Mdagna uobis est si dissimulare non uultis neccessitas indi¬
ta probitatis. cũ ante oculos agitis iudicis cuncta cernentis

Expanded text:
dei causam futura nostra praestare dicantur. Haec enim scientiae uis dei causam futura nostra praestare dicantur. Haec enim scientiae uis praesentaria notione cuncta complectens rebus modum omnibus ipsa constituit, nihil uero posterioribus debet. Quae cum ita sint, manet intemerata mortalibus arbitrii libertas nec iniquae leges solutis omni necessitate uoluntatibus praemia poenasque proponunt. Manet etiam spectator desuper cunctorum praescius deus uisionisque eius praesens semper aeternitas cum nostrorum actuum futura qualitate concurrit bonis praemia malis supplicia dispensans. Nec frustra sunt in deo positae spes precesque; quae cum rectae sunt, inefficaces esse non possunt. Auersamini igitur uitia, colite uirtutes, ad rectas spes animum subleuate, humiles preces in excelsa porrigite. Magna uobis est, si dissimulare non uultis, necessitas indicta probitatis, cum ante oculos agitis iudicis cuncta cernentis
Abbreviated transcription (Latin):
uero. Respondebo propositum te quidem tuum posse deflectere s qm̃
et idte posse et an facias quo ue conuertas presens prouidentie ue¬
ritas intuetur diuinam te prescientiam non posse uitare. Siruti
presentis oculi effugere non possis intuctum ꝙuis te uarias ac¬
tiones libera nolutate conuertas. Quid igitur inquies ex mea
ne disposicione suentia diuina mutabitur ut cũ ego nunc hoc
nunc aliud uelim. Illa quoq noscendi uires alternare uideatur:
Minune. Omne nanq futurum diuinus precurrit intuitus. et
ad prescientiam proprie cognitõnis retorquet ac reuocat nec alter¬
rat ut extimas Nunc hoc nunc illud. pren srendi uice sed uno
ictu mutationes tuas manens preuenit atq complectitur quã
ꝯ prehendendi oĩa uisendiq prescĩam non ex futurarum ꝓuectu
rerum sed ex propria deus simplicitate sortitus est. Ex quo illud
quoq resoluitur quod paulo ante posuisti indignum ẽẽ si scientie

Expanded text:
uero. Respondebo propositum te quidem tuum posse deflectere, sed quoniam uero. Respondebo propositum te quidem tuum posse deflectere, sed quoniam et id te posse et an facias quoue conuertas praesens prouidentiae ueritas intuetur diuinam te praescientiam non posse uitare, sicuti praesentis oculi effugere non possis intuitum quamuis te in uarias actiones libera uoluntate conuerteris. Quid igitne dispositione scientia diuina mutabitur, ut cum ego nunc hoc nunc aliud uelim, illa quoque noscendi uices alternare uideatur? Minime. Omne namque futurum diuinus praecurrit intuitus et ad praesentiam propriae cognitionis retorquet ac reuocat nec alternat, ut aestimas, nunc hoc nunc illud praenoscendi uice, sed uno ictu mutationes tuas manens praeuenit atque complectitur. Quam comprehendendi omnia uisendique praesentiam non ex futurarum prouentu rerum, sed ex propria deus simplicitate sortitus est. Ex quo illud quoque re- soluitur quod paulo ante posuisti indignum esse, si scientiae