comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
rit mundatũ cor nr̃m fide. ut postremo gau¬
deat ueritate. Nc̃ qm̃ ipse a nobis uideri noͣ
maneamꝰ. Ergo dixi laudate dnm̃ͣ qm̃ bonus¬
ẽ: psallite nomini eiꝰ qm̃ suauis ẽ. forte ẽe̾t
bonꝰ ⁊ suaus ñ ee̾t: si tͥ ñ daret posse gusta¬
re. Talẽ aũ se pͣbuit hominib ut etiã panem
de oelo miserit: ⁊ filiũ suũ ȩqualẽ qͥ hoc ẽ qd̃
ipse. dederit hominẽ faciendũ. ⁊ ꝓ hominibus
occidendũ: ut ꝑ hoc qd̃ tu es. gustes qđ ñ es.
Multũ enĩ ad te erat gustare suauitatẽ dĩ.
qr remota erat illa ⁊ nimis alta: tudũ ni¬
mis abiectus ⁊ in uno iacens. In magna ista
separatione: missus ẽ mediator. Non poteras
ad dm̃ homo. ds̃ factꝰ eͣ homo: ut qmͣ homo
potes ad hominẽ qͥ ñ posses add ddm̃. ꝑ hominẽ
uenires ad dm̃: factꝰ ẽ mediator dĩ ⁊ homi¬

Expanded text:
rit mundatum cor nostrum fide, ut postremo gaurit mundatum cor nostrum fide, ut postremo gaudeat veritate; nunc quoniam ipse a nobis videri non maneamus. Ergo dixi, «Laudate Dominum, quest; psallite nomini ejus, quoniam suavis est.» Forte esset bonus et suavis non esset, si tibi non daret posse gustare. Talem autem se praebuit hominibus, ut etiam panem de coelo miserit , et Filium suum aequalem, qui hoc est quod ipse, dederit hominem faciendum, et pro hominibus occidendum; ut per hoc quod tu es, gustes quod non es. Multum enim ad te erat gustare suavitatem Dei; quia remota erat illa et nimis alta, tu autem nimis abjectus et in imo jacens. In magna ista separatione missus es Mediator. Non poteras ad Deum homo; Deus factus est homo: ut quoniam homo potes ad hominem, qui non posses ad Deum, per hominem venires ad Deum; et factus est mediator Dei et homi
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ sic̃ bonũ: bonũ bonũ ẽ. Cogitate ⁊ uide¬
te: qm̃ quicqͥd aliud laudatis: ido̾ laudatis.
qr bonũ ẽ. Insanit. qui laudat qd̃ ñ ẽ bonũ.
Si laudes iniquũ eo ipso quo iniquus eͣ: non¬
ne ⁊ tu iniquus eris: Si laudes fure eo ipso
quo fur eͣ. nonne ⁊ tu particeps eris: Si
laudes iustũ in eo quo iustꝰ ẽ: ñne ⁊ tu ha¬
bes inde partẽ laudando: Non enĩ lau¬
dares iustũ nͥ amares: ñ amares. si nichil
inde haberes. Si gͦ quieqͥd aliud laudamus.
idõ laudamus qr bonũ eͣͫ: nulla tͥ maioꝵ
causa ⁊ melior ⁊ firmior dari potuit. qͣre
laudes dm̃: nͥ qr bonꝰ ẽ. Ergo laudate dnm.¬
qm̃ bonus ẽ. Quãdiu dicamꝰ eiꝰ bonitatẽ:
Qͥs concipiat corde. ut cõplectat᷑ quã bo¬
nus sit dñs: S ad nos redeamus . i in no¬
bis illũ. agnoscamꝰ. ⁊ in oꝑib artificem
laudemꝰ: q ipsũ contẽplartadonei ĩ su¬
mꝰ. ⁊ si contẽplabim̃. idonei aliqnͣ erimꝰ. cũ fue¬

Expanded text:
est, sicut bonorum bonum, bonum est. Cogitate, et videte quoniam quidquid aliud laudatis, ideo laudatis quia bonum est. Insanit qui laudat quod non est bonum. Si laudes iniquum eo ipso quo iniquus est, nonne et tu iniquus eris? Si laudes furem eo ipso quo fur est, nonne et tu particeps eris? Si laudes justum in eo ipso quo justus est, nonne et tu habes inde partem laudando? Non enim laudares justum, nisi amares; non amares, si nihil inde haberes. Si ergo quidquid aliud laudamus, ideo laudamus, quia bonum est; nulla tibi major causa et melior et firmior dari potuit quare laudes Deum, nisi quia bonus est. Ergo, «Laudate Dom 5. Quamdiu dicamus ejus bonitatem? Quis corde concipiat aut complectatur quam bonus sit Dominus? Sed ad nos redeamus, et in nobis illum agnoscamus, et in operibus artificem laudemus; quia ipsum contemplari idonei non sumus: et si contemplari idonei aliquando erimus, cum fue
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯ risan. Et hic quã malus. Og int̾ptat᷑ cõ¬
csusio: basan int̃p̃tat᷑ confusio. Nalus ẽ rex
ile qͥui int̾eludit uiã ad dm̃. Noc enĩ egit
diabolus semꝑ opponendo figm̃ta sua: opponẽ
sotilegos. augures. aruspioes. magos. saera
demonioꝵ. conclusit uiã. Quomͦ ꝑ xp̃m ida¬

Expanded text:
m Basan.» Et hic quam malus! Og interpretatur, Conclusio: Basan interpretatur, Confusio. Malus est rex ille qui intercludit viam ad Deum. Hoc enim agit diabolus; semper opponendo figmenta sua, opponendeptitios, sortilegos, augures, aruspices, magos, sacra daemoniorum, concludit viam. Quomodo per
Abbreviated transcription (Latin):
tiones scłi faciunt dilecꝰtores mundi: frauda¬
tores. simulatores. Alii aũ sic ibi st̃. quomͣ ait
apłs: ⁊ qui utunt᷑ hoc mundo tãꝗͣ ñ utentes
sint. Pret̾it enĩ figura huꝰ mundi. Uolo uos
sine sollicitudine ẽẽ. Audis q̃ assumst᷑ de
molendino. Certe enĩ multa peccͣa uidentur
ad diuites ꝑtine̾. Cũ enĩ plus agunt. ⁊ plus
administrant. ⁊ plus ad eos pendet res fami¬
liaris ampla: difficile ẽ ut ñ plura peccata
contrahant. Et de ilł dic̾tũ eͣ. qr faciliꝰ eͫ mn¬
trare camelũ ꝑ foram̃ acus: ꝙͣ duitẽ in ret¬
nũ oeloꝵ. Et cũ contristati ee̾nt discipłi ꝓ uł
de quib iã desꝑabant: consolatꝰ eͣ eos dñs di

Expanded text:
tiones mundi faciunt dilectores saeculi, fraudationes mundi faciunt dilectores saeculi, fraudatores, simulatores. Alii autem sic ibi sunt, quomodo aittentes sint; praeterit enim figura hujus mundi: volo vos sine sollicitudine esse» . Audis quae assumetur de molendino? Certe enim multa peccata videntur ad divites pertinere. Cum enim plus agunt, et plus administrant, et plus ad eos pendet res familiaris ampla, difficile est ut non plura peccata contrahant; et de illis dictum est quia «facilius est intrare camelum per foramen acus, quam divitem in regnum coelorum.» Et cum contristati essent discipuli pro illis, de quibus jam de
Abbreviated transcription (Latin):
relinquet᷑. In agro st̃ qͥ gub̃nant eccłiam:
uñ diẽ apłs. Et uidete si ñ in agro erat:
ego plantaui apollo rigauit. s ds̃ incre¬
m̃tũ dedit. In lecꝰto aũ eos intelligi uo¬
luit: qui amauert̃ quietẽ. ꝑlec̾tũ enim
qͥetẽ uoluit intelligi. nͣ se miscentes tur¬
bis. ñ tumultu generis humani. in silen¬
tio seruientes dõ: ⁊ mͣ tam̃ unꝰ assumet᷑. ⁊ m
relinquet᷑. St̃ ibi boni: st̃ ibi repbi. Ne expa¬
uescatis: qnͣ ibi inueniunt᷑ reꝓbi. liam la¬
tent quidã: qui ñ inueniant᷑ nͥ in fine᷑. Dug¬
aũ in molendino. In molendino ex noĩe gene¬
ris feminini appellauit. Plebes enĩ intelligi
uoluit. Quare in molendino: Iuia in isto
mundo u̾sant᷑. uͥ molendinũ intelligit᷑: qr sic
u̾tit᷑ mundus iste. qͦmͦ mola. ue enĩ qͦs con¬
terit. Sic ibi u̾sant᷑ fideles boni: ut una ex
eis consumat᷑. altã assumat᷑. Iuoslã enĩ de¬

Expanded text:
relinquetur» . In agro sunt qui gubernant Ecclesiam. relinquetur» . In agro sunt qui gubernant Ecclesiam. Unde dicit Apostolus videte si non in agro erat: «Ego plantavi, Apollo rigavit; sed Deus incrementum dedit» . In lecto autem eos intelligi voluit, qui amaverunt quietem; per lectum enim quietem voluit intelligi; non se miscentes turbis, non tumultui generis humani, in otio servientes Deo: et inde tamen unus assumetur, et unus relinquetur. Sunt ibi probi, et sunt ibi reprobi. Ne expavescatis quando ibi inveniuntur reprobi; nam et latent quidam, qui non inveniuntur nisi in fine. Duae item in molendino ex nomine generis feminini appellavit; plebes enim intelligi voluit. Quare in molendino? Quia in isto mundo versantur, ubi molendinum intelligitur; quia sic vertitur mundus iste, quomodo mola: vae enim quos conterit. Sic ibi versantur fideles boni, ut una ex eis consumatur, altera assumatur. Quasdam enim ac
Abbreviated transcription (Latin):
tis. S tnͣ dicẽ consueuert᷑. Qͥd sͥ uult nom̃
monachoꝵ: Quanto meliꝰ dicimꝰ nos. qͥd sͥ
uult nom̃ cercellionũ : S ñ inqͥunt uocant᷑
cercelliones. forte corrupto sono nominis: mi¬
nꝰ eos appellamꝰ. Dicturi sumꝰ uob̃ integrũ
nomͣ ipsoꝵ: forte circũcelliones uocant᷑. ñ
cercelliones. Plane si hoc uocant᷑. exponant
qͥd sint. Nlã cireu̾celliones dicti st̃: qd̾ cireũ
cellas uagant᷑. Solent enĩ ire. hac illac. nus¬
ꝗͣ habentes sedes : ⁊ face qͣ nostis. ⁊ q̃ illi nort̃
chi falsist᷑. Nos nouimꝰ tales: s ñ poterit frͣ¬
st̃. Tã sunt enĩ monachi falsi. ꝙͣ ⁊ clerici
falsi: ⁊ fideles falsi. Omĩa genã frẽs mei tͥa
semel. habent bonos suoᷤ: habent malos su¬
os. De trib enĩ ipsis generib dictũ ẽ. Duo
in agro: unꝰ assumet᷑. ⁊ unꝰ relinquetur
Et duo in lecto: unꝰ assumet᷑ ⁊ unꝰ relinqͣt᷑.
Et duȩ in molendino: una assumet᷑ ⁊ una

Expanded text:
lt nomen monachorum? Quanto melius dicimus nos: Quid sibi vult nomen circellionum? Sed non, inquiunt, vocantur circelliones. Forte corrupto sono nominis eos appellamus. Dicturi sumus vobis integrum nomen ipsorum? Forte circumcelliones vocantur, non circelliones. Plane si hoc vocantur, exponant quid sint. Nam circumcelliones dicti sunt, quia circum cellas vagantur: solent enim ire hac, illac, nusquam habentes sedes; et facere quae nostis, et quae illi norunt,  periit frasunt. Tam sunt enim monachi falsi, quam et clerici falsi, et fideles falsi. Omnia genera, fratres mei, semel, habent bonos suos, habent malos suos. De tribus enim ipsis generibus dictum est: «Duo in agro; unus assumetur, et unus relinquetur: et duo in lecto; unus assumetur, et unus relinquetur: et duae in molendino; una assumetur, et una
Abbreviated transcription (Latin):
re addidit in atriis : Atria an¬
pliora spacia domꝰ intelligunt᷑. Qͥ stat in a¬
triis nͣ angustat᷑. ñ pͣmitur: quodã mͦ dilatat᷑.
In latitudine mane. ⁊ potes diligere inunicũ
tuũ: qr nͣ ea diligis uͥ ab mimico angustias
patiaris. Quomͦ intelligeres stare in atrissi
Sta in caritate: ⁊ stas in atriis. In caritate la¬
titudo ẽ: in odio angustia. Audi apłm. Ira
⁊ indignatio. tͥbulatio ⁊ angustia: in oĩ aĩa
hoĩs oꝑantis malũ. De. latitudine. aũ carita¬
diffusionẽ: intellige latitudine̾. Ibi audis la¬
titudinẽ. intellige atria dñi: ⁊ habebis uerã
bñdicꝰtionẽ dñi. qnͣ ñ maledicis inimicis. li¬
loquit᷑ enĩ spc̃ eos qui patiunt᷑ tribulatiõs.

Expanded text:
re addidit, «in atriis?» Atria amre addidit, «in atriis?» Atria ampliora spatia domus intelliguntur. Qui stat in atriis, non angustatur, non premitur; quodam modo dilatatur. In latitudine mane, et potes diligere inimicum tuum; quia non ea diligis, ubi ab inimico angustias patiaris. Quomodo intelligeris stare in atriis? Sta in charitate, et stas in atriis. In charitate latitudo est, in odio angustia. Audi Apostolum: «Ira et indignatio, tribulatio et angustia in omnem animam hominis operantis malum» . De latitudine audiffusionem, intellige latitudinem; ubi audis latitudinem, intellige atria Domini; et habebis veram benedictionem Domini, quando non maledicis inimicis. Alloquitur enim Spiritus eos qui p
Abbreviated transcription (Latin):
ba nr̃a st̃. Significati st̃ quidã. Bñdicis de¬
ũ cũ oras: ⁊ sequeris in pce tua: ⁊ ñ male¬
dicis mimico tuo. hoc ẽ qd̃ audisti ab ipso dĩs.
diligite inimicos ur̃os. Si aũ facias ut diligas.
micũ tuũ. ⁊ ores ꝓ eo: ibi mandauit dñs bñdie¬
tionẽ suã. Ibi habebis uitã in scłm: idẽ in gt̾nũ
Multi amantes uitã istã: maledicunt inimicis
siuis. ꝓ qua re nͥ ꝓ ista uita: nͥ ꝓ cõmodis scłarib:
Ubi te angustauit inimnicus tuus: ut cogaris
maledicere: In t̾ra angustatus es: migra. ha¬
bita in celo. Quomͦ inqͥes habitabo in celo. ho¬
mo carne indutꝰ. carni deditꝰ. s sorde p̃cede:
ut ꝓsequaris corpore. Noli surdus audire. sur¬
sum corda. Sursũ cor habe: ⁊ nemo te angus¬
tabit in celo: ⁊ idõ bene sequit᷑ aliꝰ psalmus.
oce nc̃ bñdicite dñm. om̃s
serui dñi. Qͥ statis in domodo¬
miui. in atrus domͦ dĩ nr̃i. Qͦ¬

Expanded text:
rba nostra sunt? Significati sunt quidam. Benedicis Dorba nostra sunt? Significati sunt quidam. Benedicis Dominum, cum oras; et sequeris in prece tua, et maledicis inimico tuo. Hoc est quod audisti ab ipso Domino, «Diligite inimicos vestros?» Si autem facias, et diligas inimicum tuum, et ores pro eo, «ibi mandavit Dominus benedictionem suam;» ibi habebis «vitam in saeculum,» id est in aeternum. Multi enim amantes vitam istam, maledicunt inimicis suis: pro qua re, nisi pro ista vita, nisi pro commodis saecularibus? Ubi te angustavit inimicus tuus, ut cogaris maledicere? In terra angustatus es; migra, habita in coelo. Quomodo, inquies, habito in coelo, homo carne indutus, carni deditus? Corde praecede, quo sequaris corpore. Noli surdus audire, Sursum corda. Sursum cor habe, et nemo te angustabit in coelo. Et ideo bene sequitur alius psalmus: ce nunc benedicite Dominum, omnes servi Domini, qui statis in domo Domini, in atriis domus Dei nostri.» Qua
Abbreviated transcription (Latin):
turbant cet̾os: & querunt quid de illis di¬
cant.: qͦmͦ in iunctura inquietũ ium̃tũ non
solũ ñ trahit. s ⁊ frangit calcib qđ̾ iuncꝰtũ
ẽ.Si aũ habet rorẽ hermon qͥ descendit
suꝑ montẽ sẏon. quietus placatus humilis.
tolerans. ꝓ murmure p̃cẽ fundit. Ilam om̃s¬
murmurantes. magnifice descripti st̃. Eͦdã
nũ portat. ⁊ murmurat. Non enĩ potest ro¬
ta carri qͥescere a murmure: Sic st̃ multi fra
descripti stͣ qui ꝑtineant ad barbã: qͥ ꝑtine¬
ant ad orã uestim̃ti: qui numerent᷑ inter
montes sẏon. Et si stͣ ibi alii murmuratores.
meminerint dic̾ti dñi. unꝰ assumet᷑ ⁊ unus
in unũ. Ibi p̃cepit bñdic̾tionẽ : ibi benediet᷑
dñm qͥ habitant concordit᷑. Nã in discordia
nͣ bñdicis dm̃. Sine causa dicis. qr lingua
tua sonat bñdicꝰtionẽ dniꝰ : si corde ñ sones.
Ore bñdicis: corde maledicis. Ore suo bñdi¬
cebant: ⁊ corde suo maledicebant Nũqͥd u̾¬

Expanded text:
turbant caeteros, et quaerunt quid de illis dicant; quomodo in junctura inquietum jumentum non solum non trahit, sed et frangit calcibus quod junctum est. Si autem habet rorem Hermon, «qui descendit super montes Sion,» quietus, placatus, humilis, tolerans, pro murmure precem fundit. Nam murmuratores omnes magnifice descripti sunt quodamnum portat, et murmurat: non enim potest rota carri quiescere a murmure. Sic sunt multi fratdescripti sunt, qui pertineant ad barbam, qui pertineant ad oram vestimenti, qui numerentur inter montes Sion. Et si sunt ibi alii murmuratores, meminerint dicti Domini: «Unus assumetur, et unus in unum. Ibi praecepit benedictionem, ibi benedicunt Dominum qui habitant concorditer. Nam in discordia non benedicis Dominum. Sine causa dicis quia lingua tua sonat benedictionem Domini, si corde non sones: ore benedicis, et corde maledicis. «Ore suo benedicebant, et corde suo maledicebant» . Numquid ve
Abbreviated transcription (Latin):
regẽ: m̃dacẽ regẽ:  Nisi enĩ m̃daciũ ⁊ simu¬
latio p̃cedat: ñ st̃ amaricantes in eccłia.
nde enĩ amaricant: qr fingunt. Precedit
tẽptatio ocłoꝵ. amaricatio sequit᷑: ⁊ in ipso
diabolo p̃cessit. slã tẽptatio ocłoꝵ ẽ: Qd trans¬
figurat se uelut angłm lucis. Oocidat ma¬
nus dĩ ⁊ illũ ⁊ illos: illũ ne inducat. illos
ut corrigant᷑. Etenĩ in uno qͦq hominse
ocidit᷑ ille rex: qñ dãpnat simulationẽ.i
diligit iu̾tatẽ. Manꝰ dĩ ñ quieseit id agere:

Expanded text:
em, mendacem regem? Nisi enim mendacium et simulatio praecedat, non sunt amaricantes in Ecclesia; inde enim amaricant, quia fingunt. Praecedit tentatio oculorum, amaricatio sequitur: et in ipso diabolo praecessit; nam tentatio oculorum est quod «transfigurat se velut angelum lucis» . Occidat manus Domini et illum et illos; illum, ne inducat; illos, ut corrigantur. Etenim in unoquoque homine occiditur ille rex, quando damnat simulationem, et diligit veritatem. M
Abbreviated transcription (Latin):
pmogenitoꝵ mors. Iuȩ st̃ primogenita nr̃a:¬
Al ores isti nr̃i. quib nc seruimꝰ dõ: ipsa suit
pͥmogenita nr̃a. Rrimitias enĩ habemꝰ ipsã
fidẽ: uñ incipimꝰ. Eccłiȩ qͥipe dictũ est.
Et uenies ⁊ ꝑtransies ab micio fidĩ. Et ne¬
mo incipit bene uiuere: nͥ afide. fides
tur fides nr̃a: &tera subsequi possunt. Nam
qđ purgantur homines cotidie ꝓficiendo in
melus meliꝰq uiuendo. ipso interiore hoĩe
renouato de die in diẽ sic̃ dicit apłs : ⁊ si

Expanded text:
. Quae sunt primogenita nostra? Mores isti nostri, quibus nunc servimus Deo, ipsa sunt primogenita nostra. Primitias enim habemus ipsam fidem, unde incipimus. Ecclesiae quippe dictum est, «Venies, et pertransies ab initio fidei» : et nemo incipit bene vivere, nisi a fide. Fides tur fides nostra, caetera subsequi possunt. Nam quod purgantur homines quotidie proficiendo in melius, meliusque vivendo, ipso interiore homine renovato de die in diem, sicut dicit Apostolus, «Et si
Abbreviated transcription (Latin):
rat caꝑe. ⁊ mittebat᷑ homo ad homines. quã¬
ius ñ ab homine. continuo ds̃ temꝑauit lui¬
dẽ suã : ⁊ hoc de. Se dixit qd capi duppliciter
posset. Ncn in eo uoluit remanere. qd̾ lauda¬
bat᷑ : qͣd ñ posset laudator attingere. Uade
inqͥt dic filiis isrł. Ds̃ abrahã. ⁊ ds̃ ysaas.
⁊ ds̃ iacob: misit me ad uos. Nloc mͥ nom̃e
in etͣnũ. Certe dñe nom̃ illud habes qd n
dixisti: ego sũ. qui eͣ misit me ad uos. Iñ
mͦ nom̃ mutasti: ut diceres ds̃ abraham.
ds̃ ysaac. ⁊ ds iacob: Nonne tͥ uidet᷑ ra¬
tio eiꝰ respondere ⁊ dicere: qđ dixi ego sũ
qui sũ. uerũ ẽ. s tu ñ capis: Qd̃ aũ dixi

Expanded text:
 et mittebatur homo ad homines, quam et mittebatur homo ad homines, quamvis non ab homine; continuo Deus temperavit laudem suam, et hoc de se dixit quod capi dulciter posset; non in eo voluit remanere quod laudabatur, quo non posset laudator attingere. «Vade,» inquit, «dic filiis Israel, Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Jacob misit me ad vos: hoc mihi nomn aeternum.» Certe, Domine, nomen illud hahes; quia et tu dixisti, «Ego sum: Qui est, misit me ad vos:» unde modo nomen mutasti, ut diceres, «Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Jacob?» Nonne tibi videtur ratio ejus respondere, et dicere: Quod dixi, «Ego sum, qui sum;» verum est, sed non capis: quod a
Abbreviated transcription (Latin):
facꝰtũ ẽ: ⁊ habitauit in nob̃. It enĩ pane̾ an¬
głoꝵ manducaret homo: creator angelorũ
Si gustastis. psallite. Si gustastis quã suauis ẽ
pascenti: ut. eñ fiterit pulm̃to aliquo
delecꝰtatꝰ. ñ reddat gr̃am laudando qđ̵ gusa:
Si de his ñ tacemꝰ: de illo qui dedit omĩa tar
um bonoꝵ bonũ. a quo stͣ oĩa bona: bonũ sine
quo nichil bonũ. ⁊ bonũ qd̵ sine cet̾is bonu̾e᷑.
Tendebatis uos ut uideretis: ⁊ forte in exten¬
denda acie m̃tis ur̃e deficiebatis. Hoc enĩ ex
me conicio: sic patior. S ⁊ si ẽ aliquis sic̃ fie¬
ri potest. ⁊ ualde potest acie m̃tis fortior me
⁊ contuitũ cordis sui dui figit in eo qd eͣ. lau¬
det ille qd̃ potest : ⁊ quomͦ nos ñ possumus
laudet. Gr̃as tam̃ illi qui in hoc psalmo tem¬
ꝑauit laudẽ suã: ut ⁊ firmoꝵ e̾ẽt ⁊ infirmoꝵ
Nã ⁊ in illa missione serui sui moysi cũ dicet
ego sũ qui sũ. ⁊ dices filus isrł. qui ẽ misit me

Expanded text:
factum est, et habitavit in nobis» . Ut enim panem Angelorum manducaret homo, Creator Angelorum uavis est.» Si gustastis, psallite; si gustastis quam suavis est vel pascenti, ut cum fuerit pulmento aliquo delectatus, non reddat gratiam laudando quod gustat? Si de his non tacemus, de illo qui dedit omnia taceum bonorum, bonum a quo sunt omnia bona, bonum sine quo nihil est bonum, et bonum quod sine caeteris bonum est; tendebatis vos ut videretis, et forte in extendenda acie mentis vestrae deficiebatis. Hoc enim ex me conjicio; sic patior. Sed etsi est aliquis, sicut fieri potest, et valde potest, acie mentis fortior me, et contuitum cordis sui diu figit in eo quod est; laudet ille ut potest, et quomodo nos non possumus, laudet. Gratias tamen illi, qui in hoc psalmo temperavit laudem suam, ut et firmorum esset et infirmorum. Nam et in illa missione servi sui Moysi cum diceret, «Ego sum qui sum;» et, «Dices filiis Israel, Qui est misit me
Abbreviated transcription (Latin):
luit fecit. in oelo ⁊ in tͣra. ⁊ dixit. Infelix¬
ego homo. qͥs me lib̾abit de corpore mor¬
tis huiꝰ: & ille bonꝰ. ⁊ ille suauis. tãquam
te: hanc suauitatẽ laudate. Intelligite dñi:
tatẽ ur̃am implebitis. S dũ ñ potestis con¬
fitemini: cũ poteritis gr̃as agite: lacentes
clamate: erecti suꝑbire nolite: Ille. gͦ omĩa¬

Expanded text:
elix homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus? Et ille bonus, ille suavis, tanquam te, hanc suavitatem laudate. Intelligite Deum, tatem vestram implebitis. Sed dum non potestis, confitemini; cum poteritis, gratias agite: jacentes, clamate; erecti, superbire nolite. Ille ergo
Abbreviated transcription (Latin):
nia mea ħ ꝗͣ docebo eos: ⁊ filii eoꝵ sedebt᷑
in et̾nũ suꝑ sedẽ tuã: id ẽ tales fructꝰ ha¬
bebunt ut spes eoꝵ ñ fallat. ut illuc ue¬
niaut quo sꝑant se uenturos. Modo gͦ tã¬
quã patres sunt homines spei future: Cũ
aũ adepti fuerint qd̃ sꝑant. filii st̃. qͥa
illud qd adipiscunt᷑ peꝑerunt ⁊ genera¬
uerunt in oꝑib bonis: ⁊ hoc illis seruatur
in posterũ: qr ⁊ ipsa posteritas in filiis ap¬
pellari solet. Aut si filios ipsos homines ae¬
cipis. intellige ⁊ de ipsis dicꝰtũ. si custodi¬
dierint. ut hic subdistinguas. ⁊ deinde in¬
feras sedebunt inet̾nũ suꝑ sedẽ tuã. id:
⁊ filii tui ⁊ filii eoꝵ s ⁊ om̃s si custodieriã.
Qͥd gͦ. Si ñ custodierint. ꝑit ꝓmissio dĩ:

Expanded text:
nia mea haec quae docebo illos; et filii eorum sedebunt nia mea haec quae docebo illos; et filii eorum sedebunt in aeternum super sedem tuam:» id est, tales fructus habebunt, ut spes eos non fallat, ut illuc veniant quo sperant se venturos. Modo ergo tanquam patres sunt, homines spei futurae: cum autem adepti fuerint quod sperant, filii sunt; quia illud quod adipiscuntur, pepererunt et generaverunt in operibus suis. Et hoc illis servatur in posterum, quia et ipsa posteritas in filiis appellari solet. 20. Aut si filios ipsos homines accipis, intellige et de ipsis dictum. «Si custodidierint; ut hic subdistinguas, et deinde inferas, «sedebunt in aeternum super sedem tuam,» id est, et filii tui et filii eorum, sed omnes si custodierint. Quid ergo si non custo
Abbreviated transcription (Latin):
gi fruc̾tus ipsoꝵ: di filii tui inquit eu¬
stodierint legẽ meã.⁊ mandata mea
hec q̃ docebo eos seruauerint: filii tiu
⁊ filii eoꝵ. sedebunt suꝑ sedẽ tuã: id ẽ
hie erit frucꝰtꝰ eoꝵ ut sedeant suꝑ se¬
dẽ tuã. Modo enĩ frẽs om̃s qͥ laboramꝰ
in xxp̃o. om̃s qͥ contremiscimꝰ u̾ba ipsius.
qͥ quomͦcũq conam᷑ facẽ uoluntatẽ ipsiꝰ. &
ingemiscimꝰ petentes ut aduuet nos quo
impleamꝰ qd̵ iubet: nũquid iã sedemꝰ in il¬
lis sedib beatitudinis q̃ nob̃ ꝓmittunt᷑.
Non S mandata tenentes. sꝑamus hoc futu¬
rũ. Ipsa spes tãꝗͣ. in filiis dicta ẽ: qr hoĩs ĩ
hac uita uiuentis spes filii st̃. fructꝰ filii
st̃. Propt̾ea ⁊ hoĩes excusantes auariciam
suã. se dicunt filiis sus seruare qd̃ seruañ.
nolentes dare inopi. Pietatis aũ nomine
dicunt filios generare ⁊ relinquere. Ideo
noĩe filioꝵ. spe ipsã posuit ⁊ ait. Si custo¬
dierint filii tui testam̃tũ meũ. ⁊ testimo¬

Expanded text:
gi fructus ipsorum? «Si filii tui,» inquit, «custodierint legem meam, et mandata mea haec quae docebo eos» servaverint filii tui; «et filii eorum sedebunt super sedem tuam:» id est, hic erit fructus ipsorum, ut sedeant super sedem tuam. Modo enim, fratres, omnes qui laboramus in Christo, omnes qui contremiscimus verba ipsius, qui quomodocumque conamur facere voluntatem ipsius, et ingemiscimus petentes ut adjuvet nos, quo impleamus quod jubet; numquid jam sedemus in illis sedibus beatitudinis, quae nobis promittuntur? Non: sed mandata tenentes speramus hoc futurum. Ipsa spes tanquam in filiis dicta est; quia hominis in hac vita viventis spes filii sunt, fructus filii sunt. Propterea et homines excusantes avaritiam suam, dicunt se filiis suis servare quod servant; et nolentes dare inopi, pietatis nomine vivunt, spem suam dicunt, filios generare et relinquere. Ideo nomine filiorum spem ipsam posuit, et ait, «Si custodierint filii tui testamentum meum, et testimo
Abbreviated transcription (Latin):
mon int̾p̃tari dr̃. lum̃ exaltatũ. Axp̃o enĩ
tatũ e.  Primo incruce: postea ia oelo. Ex¬
altatꝰ xͣ in cruce. cũ humiliaret᷑. s humili¬
atio illiꝰ ñ potuit nͥ alta e̾ẽ. Hominis dis¬
pensatio. minꝰ minꝰq fiebat. q̃ significaba¬
tur in icħe. Dĩ dispensatio in dño nr̃o iħu¬

Expanded text:
mon inmon intatum est? Primo in cruce; postea in coelo. Exaltatus in cruce, cum humiliaretur; sed humiliatio illius non potuit nisi alta esse. Hominis dispensatio minus minusque fiebat, quae significabatur in Joanne; Dei dispensatio in Domino
Abbreviated transcription (Latin):
in unũ: ñ ex suis uirib. ñ ex suis meritis. s
ex alaꝰ dono. s ex ilꝰ gr̃a. sic̃ ros de. cȩlo. Hon
enĩ t̾ra sibi pluit. Aut ñ qͥeqͥd genuerit ares¬
cet: nͥ pluuia desuꝑ descendat: Dicit qͦdam
loco in psalmo. Eliuiiã uoluntariã segregab̾
ds̃ hereditati tug. Qr dixͣ̃ uoluntariã. Qͥa
nꝰ meritis nr̃is: s ex illiꝰ uoluntate. Qͥd enĩ
boni meruimꝰ peccatores: Qd boni meruimꝰ
iniqui: Ex adã in adam ⁊ suꝑ adã: multa pec¬
cata nascunt᷑. Qͥ sqͥs nascit᷑ adam nascit᷑ dãp
misericors amauit: ⁊ sponsꝰ dilex̃ ut pul¬
longe cdisunctꝰ ab iherłm: idẽ a syon. ltaq
mirũ ẽ qd sic ait sic̃ ros hermon qui descẽ¬
dit suꝑ montẽ syon: cũ mons hermon lon¬
qe sit disiunctꝰ ab iherłm. Nã trans iorda¬
nẽ ce dr Ergo aliquid intͣp̃tatione hermon
Queram᷑. Nom̃ enĩ hebreũ ẽ ⁊ habemꝰ intͣ¬
pretationẽ ab eis qͥ illã linguã nouert̃. łler¬

Expanded text:
in unum; non ex suis viribus, non ex suis meritis, sed ex illius dono, sed ex illius gratia, sicut ros de coelo. Non enim terra sibi pluit, aut non quidquid genuerit arescit, nisi pluvia desuper descendat. Dicit quodam loco in psalmo: «Pluviam voluntariam segregabis, Deus, haereditati tuae» . Quare dixit «voluntariam?» Quia non meritis nostris, sed illius voluntate. Quid enim boni meruimus peccatores? quid boni meruimus iniqui? Ex Adam Adam, et super Adam multa peccata nascuntur. Quisquis nascitur, Adam nascitur, dammisericors amavit, et sponsus dilexit, non pullonge disjunctus ab Jerusalem, id est a Sion. Itaque mirum est quod sic ait, «Sicut ros Hermon, qui descendit super montes Sion;» cum mons Hermon longe sit disjunctus ab Jerusalem: nam trans Jordanem esse dicitur. Ergo aliquid interpretatione Hermon quaeramus. Non enim hebraeum est, et habemus interpretationem ab eis qui illam linguam noverunt. Her
Abbreviated transcription (Latin):
dni. laudate serui dñm. Non enĩ aliqͥd in¬
congruũ facitis : laudando serui dnm. Et si
semꝑ tantũmͦ serui ee̾tis. deberetis lauda¬
re dnm: quantomagis debetis laudare dñm
⁊ itẽ alibi scriptũ eͣ ñ eͣ speciosa laus in ore
peccatoris. itẽq alibi dr̃. sacrificiũ laudis

Expanded text:
Domini, laudate, servi, Dominum.» Non enim aliquid inDomini, laudate, servi, Dominum.» Non enim aliquid incongruum facitis, laudando servi Dominum: etsi semper tantummodo servi essetis, deberetis laudare Dominum; quanto magis debetis laudare Dominet item alibi scriptum est, «Non est speciosa laus in ore peccatoris» ; itemque alibi
Abbreviated transcription (Latin):
ti. irreligiosi ertͣ Et qͥd faciunt ñ laudando
Añm: nͥ ut seuerũ sentiant dnm: Neq enĩ
serius ingratꝰ si dͥnͣm suũ laudare nolue¬
rit: idõ efficit ut seruus ñ sit. Laudes uł
laudes: seruus es. S: si laudes ꝓpiciabis: si
n laudes offendis. Bona gͦ exhortatio. ⁊ uti¬
lis. Nñ magis satagere. debemꝰ. quẽadmodũ
laudandus sit dñs: quã dubitare laudãdũ.
laudaueris. nec deterior si uituꝑaueris : s tu
laudando bonũ melior eris. uituꝑando dete¬
rior. Bonꝰ aũ ille manet ut ẽ. Si enĩ seruos
suos ipsos bene de se p̾sum̃tes. p̾dicatores u̾¬
bi sui. rectores eccłie suȩ. ueneratores noĩs
sui. obtemꝑatores mandatis suis. id docet ut
in conscientia sua habeant dulcedine̾ bone
uitȩ suȩ. ne corrũpant᷑ laudib ne frangã¬
tur uituꝑationib hominũ: quanto magis
ipse incõmutabilis suꝑ oĩa qui hȩc docet. noͣ
utiq maior fit si laudaueris. nec minor si
gant᷑. Audiamꝰ gͦ quid dicit. Laudate nomͣ

Expanded text:
quid faciunt non laudando Dominum, nisi ut severum sentiant Dominum? Neque enim servus ingratus, si Dominum suum laudare noluerit, ideo efficit ut servus non sit. Laudes, non laudes, servus es: sed si laudes, propitiabis; si non laudes, offendes. Bona ergo exhortatio et utilis; unde magis satagere debemus quemadmodum laudandus sit Deus, quam dubitare laudandum. laudaveris; nec deterior, si vituperaveris: sed tu laudando bonum, melior eris; vituperando, deterior: bonus autem ille manet, ut est. Si enim servos suos ipsos bene de se meritos, praedicatores verbi sui, rectores Ecclesiae suae, veneratores nominis sui, obtemperatores mandati sui id docet, ut in conscientia sua habeant dulcedinem bonae vitae suae, ne corrumpantur laudibus, ne frangantur vituperationibus hominum; quanto magis ipse incommutabilis super omnia qui haec docet, non utique major fit si laudaveris, nec minor si ganter. Audiamus ergo quod dicit: «Laudate nomen
Abbreviated transcription (Latin):
dnm. etiã si in domo ista magna fueris ma¬
lus seruus. putes tͥ ꝓdesse laude᷑ dñi: conti¬
nuo quales sint qui laudare debeant dñm
subicit ⁊ docet. Qui statis in domo dnĩ: in
atriis domꝰ dĩ nr̃i. Qͥ statis. ñ qui ruitis. Illi
enĩ stare dicunt᷑. qͥ in mandatis eiꝰ ꝑseu̾ant:
qui in fide ñ ficta. ⁊ spe firma. ⁊ caritate
sincera seruiunt dõ. ⁊ honorant eccłiam eiꝰ.
⁊ ñ dant offensionẽ male uiuendi eis qui
uenire uolt̾: ⁊ in uia lapides offensionis ñ¬
inueniunt᷑ Ergo qͥstatis in domo dnĩ: laudete
erexit iacentes: ⁊ fecit in domo sua stare.
ipsũ agnosce. ipsũ q: laudare : Parũ ne eͣ h

Expanded text:
Dominum,» etiamsi in domo ista magna fuerit malus servus, putet sibi prodesse laudem Domini, continuo quales sint qui laudare debeant Dominum, subjicit et docet: «Qui statis in domo Domini, in atriis domus Dei nostri. Qui statis,» non qui ruitis. Illi autem stare dicuntur, qui in mandatis ejus perseverant, qui in fide non ficta, et spe firma, et charitate sincera serviunt Deo, et honorant Ecclesiam ejus, et non dant offensionem male vivendo, eis qui venire volunt, et in via lapides offensionis inveniunt. Ergo, «Qui statis in domo Domini, laudate erexit jacentes, et fecit in domo sua stare, et ipsum agnoscere, ip
Abbreviated transcription (Latin):
ta es tãquã una ex insipientib mulierib.
Adam putris reppulit euã: tãquã dicrns. Suf¬
ficit qd ꝓpt᷑ te mortalis effectus sũ. Ualu¬
eras in paradyso: s uinceris in stercore.
copluerat illã animã. ⁊ dederat dñs sua¬
uitatẽ: ut t̾ra nr̃a daret frucꝰtũ suũꝰ In
noctib extollite manꝰ ur̃as in scã. ⁊ bñdi

Expanded text:
ta es tanquam una ex insipientibus mulieribus.» ta es tanquam una ex insipientibus mulieribus.» Adam putris repulit Evam, tanquam dicens: Sufficiat quod propter te mortalis effectus sum. Valueras in paradiso, sed vinceris in stercore. compluerat illam animam, et dederat Dominus suavitatem, ut terra nostra daret fructum suum ? «In noctibus extollite manus vestras in sancta,
Abbreviated transcription (Latin):
dicis dñm. Egrotabat filiꝰ. liberat᷑: bñdicis dm̃
ł grotabat filiꝰ. fortasse quȩsisti mathematicũ.
sortilegũ: forte ñ de lingua s de morib tu¬
is exit malectio in dño. exit de morib ⁊
ta maledicis. Quomͦ inquis uita maledico:
tua bñdicit. Bñdicite gͦ dñm. Suando: In
noctib. Qnͣ bñdixit iob: Qñ tristis noxerat.
lblata st᷑ omĩa qͣ possidebant᷑: ablati filii qͥb
seruabant᷑. Quã tristis nox. S uideamꝰ si non
in nocte bnͣdicit. dñs dedit dñs abstulit:
sic̃ dño placuit ita facꝰtũ ẽ: sit nom̃ dnĩ
bñdictũ. Iua atra nex: ꝑcussus uulnere.
a capite: usq ad pedes putrefactꝰ liquesce¬
bat in se. Tunc eũ eua ausa ẽ temptare.
Dic aliquid in dm̃ tuũ. ⁊ morere. dudi bñ¬
dicentẽ in nocꝰtib. Loquuta es in qͥt qͣsi
una ex insipientib mulierib. Si bona sus¬
cepimꝰ de manu dni. mala ñ toleramꝰ: Foce
in sẽa: ⁊ bñdicite. dñm. Qͥ d dixit iob: Loquu¬

Expanded text:
dicis Dominum. Aegrotabat filius, liberatur; benedicis Dominum. Aegrotabat filius; forte quaesisti mathematicum, sortilegum: forte non de lingua, sed de moribus tuis exiit maledictio in Dominum; exiit de moribus et  si vita maledicis. Quomodo, inquis, vita maledico? tua benedicit? Benedicite ergo Dominum. Quando? «In noctibus.» Quando benedixit Job? Quando tristis nox erat. Ablata sunt omnia quae possidebantur; ablati filii quibus servabantur: quam tristis nox! Sed videamus si non in nocte benedicit: «Dominus dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit ita factum est: sit nomen Domini benedictum» . Quam nox atra! Percussus ulcere a capite usque ad pedes, putrefactus liquescebat in se. Tunc Eva ausa est eum tentare: «Dic aliquid in Deum tuum, et morere.» Audi benedicentem in noctibus: «Locuta es,» inquit, «quasi una ex insipientibus mulieribus. Si bona suscepimus de manu Domini, mala non tolerabimus» ? in sancta, et benedicite Dominum.» Quid dixit Job? «Locu
Abbreviated transcription (Latin):
tũ: quantũcũq enĩ cogitaueris de pace illa
minꝰ eã capit animꝰ adhuc in ista corporis
grauedine constitutꝰ. cũ illa uenerit. lla
patria iã domꝰ erit. Nullus adu̾sarus tẽp¬
tabit: ut tab̃nacłm uocet᷑. Non ꝓcedenus
ad pugnandũ: s ꝑmanebimꝰ ad laudandũ.

Expanded text:
tum» ; quantumcumque enim cogitaveris de pace illa, minus eam capit animus adhuc in ista corporis gravedine constitutus: cum venerit illa patria, jam domus erit, nullus adversarius tentabit, ut tabernaculum vocetur. Non procedemus ad pugnandum, sed permanebimus ad laudandum.
Abbreviated transcription (Latin):
dixit ds̃ m̃s: ille omp̃c. misericors. iustus.
Quȩ si diceret. utiq uera diceret Sublatis
de medio omib. quib appellari posset ⁊ di¬
ei ds̃. ipsũ ee̾ se uocari respondit: ⁊ taquã
hoc est. ei ee̾t nom̃. hoc dices inquit. Iui ẽ
misit me. Ita enĩ ille ẽ: ut in eiꝰ cõparati¬
one ea q̃ facta st̃ ñ sint᷑. Illiaũ cõparata ñ s.¬

Expanded text:
inus Deus ille omnipotens, misericors, justus: quae si diceret, utique vera diceret. Sublatis de medio omnibus quibus appellari posset et dici Deus, ipsum esse se vocari respondit; et tanquam hoc esset ei nomen: «Hoc dices eis,» inquit, «Qui est, misit me.» Ita enim ille est, ut in ejus comparatione ea quae facta sunt, non sint. Illo non comparato, s
Abbreviated transcription (Latin):
mines dẽ. S quid magnũ si suꝑ hoi̾es
dẽ: Et̃ suꝑ angelos ds̃: qr angeli ñ fecetiut
dm̃. Angelos fecit ds̃: ⁊ necesse. ẽ suꝑ omi
que fecit. sit ipse qui fecit. Cognoscens igĩ
magnitudinẽ dñi iste : ⁊ uidens eum suꝑ on¬
ne̾ esse creaturã. nͣ tantũ corporalẽ s ena
spiritalẽ: rex magnꝰ inquit suꝑ oñs dõs. h¬

Expanded text:
es Deus? Et super Angelos Deus: quia Angeli non fecerunt Deum, Angelos fecit Deus; et necesse est super omnia quae fecit, sit ipse qui fecit. Cognoscens ergo magnitudinem Domini iste, et videns eum super omnem esse creaturam, non tantum corporalem, sed etiam spiritualem: «Rex magnus,» inquit, «super omnes deos.
Abbreviated transcription (Latin):
parũ grati eẽ debemus: Nonne cogitandũ
ẽ qr hic stamus. nonne cogitandũ ẽ qͥd fac̾ti
fuerimus: Nonne cogitandũ ẽ uͥ iacebamus.
⁊ quo collecti sumus: Nonne cogitandũ ẽ ꝙr
om̃s impii dnm̃ nͣ querebant ⁊ ipse illos non
quȩrentes quȩsuut : ipse inuentos excitauit.
ipse excitatos uocauit : ipse uocatos introduxͣ.
⁊ in domo sua stare. fecit.: Hȩc qͥsquis cogitat.
⁊ ingratus nͣ eͣ. omĩno despicit se ꝓ amore dĩ

Expanded text:
parum grati esse debemus? Nonne cogitandum est quia hic stamus? nonne cogitandum est quid facti fuerimus? nonne cogitandum est ubi jacebamus, et quo collecti sumus? nonne cogitandum est quia omnes impii Dominum non quaerebant, et ipse illos non quaerentes quaesivit, ipse inventos excitavit, ipse excitatos vocavit, ipse vocatos introduxit, et in domo sua stare fecit? Haec quisquis cogitat et ingratus non est, omnino despicit se prae amor
Abbreviated transcription (Latin):
tra carnẽ pauꝑem: quasi aliqͥd illa caro at¬
tulerit qnͣ nata eͣ: aut aliqͥd auferat qͣn
morit᷑. Ad hoc plus habuit: ut plus tume
ñ faciunt locũ dño. Tales excitat apłs. Surge
qͥ dormis. ⁊ exurge a mortius : ⁊ illuminabit
te xp̃c. Et alio loco. Nos aũ qͥ diei sumꝰ: uigi

Expanded text:
tra carnem pauperem; quasi aliquid illa caro attra carnem pauperem; quasi aliquid illa caro attulerit quando nata est, aut aliquid auferat quando moritur. Ad hoc plus habuit, ut plus tumernon faciunt locum Domino. Tales excitat Apostolus: «Surge, qui dormis, et exsurge a mortuis; et illuminabit te Christus» ; et alio loco, «Nos autem qui diei
Abbreviated transcription (Latin):
offenderes cuiꝰ amicitiã ambires. Et qͥd
tͥ pd̾est hoĩs amicia: forte ibi ñ solum
nullũ auxiliũ: s ⁊ ꝑicłm inuenires. Nã
multi ñ ꝑiclitahant᷑: antequã maiori¬
b iungerent᷑. Exoptart maioꝵ amici¬
cias: ut maiora ꝑicula incurrerent. Se¬
curus opta amciciã xp̃i. llospitari apd̃
te uult fac illi locũ. Qͥd ẽ fac illi locũ
Noli amare teipsũ: illũ ama. Si te ama¬
ueris: ddaudis contra illũ. Si ipsũ amaue¬
ris: aꝑis ei. Si aũ aꝑueris. ⁊ intrauerit:
ñ ꝑies amando te. s inuenieris cũ amã¬
mee: si ascendero suꝑ lectũ strati muĩ.
Priuata enĩ res ipsa uͥ hõ adquiescit suꝑbos
facit: idõ dixͣ si ascendero. In re ꝗͣ. pͥuatã qͥs¬
q possidet: necesse ẽ suꝑb sit. Inde enĩ se
tendit homo. ad hominẽ : cũ sint ambo ca¬
ro. Qͥdẽ enĩ hõ fr̃es: Caro. Et qͥd eͣ altͣ hõ:
Altera caro. Et tnͣ caro diues extendit se cõ¬

Expanded text:
offenderes, ad cujus amicitiam ambires. Et quid offenderes, ad cujus amicitiam ambires. Et quid tibi prodest hominis amicitia? Forte ibi non solum nullum auxilium, sed et periculum invenires. Nam multi non periclitabantur antequam majoribus jungerentur; exoptarunt majorum amicitias, ut majora pericula incurrerent. Securus opta amicitiam Christi: hospitari apud te vult; fac illi locum. Quid est, fac illi locum? Noli amare teipsum, illum ama. Si te amaveris, claudis contra illum; si ipsum amaveris, aperis illi: si autem aperueris et intraverit, non peries amando te, sed invenieris cum amanmeae, si ascendero super lectum stratus mei.» Privata enim res ipsa, ubi homo acquiescit, superbos facit; ideo dixit, «Si ascendero.» In re quam privatam quisque possidet, necesse est superbus sit: inde se enim tendit homo ad hominem, cum ambo sint caro. Quid est homo, fratres? Caro. Et quid est alter homo? Altera caro. Et tamen caro dives extendit se con
Abbreviated transcription (Latin):
om̃s uidemꝰ. Beati gͦ qui sic faciunt locũ
dño: ut pͥuato suo ñ gaudeant. Talẽ gͦ des¬
cribebat iste qͥ dicebat. Si iatroiero in tab̾¬
nacłm domꝰ meȩ: Priuatũ hoc erat. Sciebat
se pͥuato impediri: ne faceret locũ dͥño.S
ea cõmemorat q̃ ad seipsũ ꝑtinebant. Non
introibo in tabnacłm domꝰ meȩ: donec in¬
ueniã. Iuid: sũ inueneris locũ dño. intra¬
bis intab̃nacłm tuũ: an ipsũ erit tab̾na¬
cłm tuũ. iͥ inueneris locũ dño: Quare:
Na ipse eris locus dñi: ⁊ cũ eis qͥ fuerint
lociis dnĩ unũ eris. Abstineamꝰ gͦ nos frẽs
a possessione rei pͥuatȩ. aut ab amore si
ñ possumꝰ a possessione: ⁊ facimꝰ locũ dño.
Multũ ẽ a me ait aliquis: s uide qͥd sit
factꝰ locus dño. Si uellet apud te hospi¬
tiũ habere. aliquis senator. ñ dico sena¬
diceret offendit me quiddã in domo
tua. ⁊ si amares hoc. auferres tam̃: ne eu

Expanded text:
omnes videmus. Beati ergo qui sic faciunt locum omnes videmus. Beati ergo qui sic faciunt locum Domino, ut privato suo non gaudeant. Talem ergo describebat iste, qui dicebat, «Si introiero in tabernaculum domus meae.» Privatum hoc erat. Sciebat privato se impediri, ne faceret locum Domino, et ea commemorat quae ad seipsum pertinebant: non introibo «in tabernaculum domus meae, donec inveniam:» quid? cum inveneris locum Domino, intrabis in tabernaculum tuum? An ipsum erit tabernaculum tuum, ubi inveneris locum Domino? Quare? Quia ipse eris locus Domini, et cum eis qui fuerint locus Domini, unum eris. 6. Abstineamus ergo nos, fratres, a possessione rei privatae; aut ab amore, si non possumus a possessione; et facimus locum Domino. Multum est ad me, ait aliquis. Sed vide quis sis, facturus locum Domino. Si vellet apud te hospitium habere aliquis senator, non dico senaculum, et diceret, Offendit me quiddam in domo tua; etsi amares hoc, auferres tamen ne eum
Abbreviated transcription (Latin):
tẽplũ di: ñ tm̃ tẽplũ dĩ singuli: s ⁊ omnes
tẽplũ dĩ simul facꝰti st̃ gͦ locus dño. Et ut
noueritis qr unus locus factus ẽ dño in om¬
nib. scriptura ddicit. Erat illis cor unũ ⁊ aĩa
una in dm̃. Ilulti enĩ ne. faciant locũ dño
sua quęrunt. sua diligunt. potestate sua
gaudent. pͥmatũ suũ concupiscunt. Qͥ aũ
muni debet gaud̾e. Eloc illi fecert̃ de rebꝰ
suis pͥuatis fecert᷑. fẽcert̃ illas cõmunes. Qd
habebant suũ: nũquid amisert᷑. Si soli
haberent. ⁊ unꝰquisq suũ haberet: hoc so¬
lũ hab̾et qd̃ suũ habebat. Cũ aũ qd ꝓpͥũ
erat cõmune fecit: ⁊ ea quȩ erant cȩte¬
roꝵ ipsiꝰ facti᷑ st̃. Intendat caritas ur̃a.
qr ꝓpt̃ illa q̃ singnli possidemꝰ existunt
litẽs. inimicitiȩ. discordie. bella int̃ ho¬
mines: tumultꝰ. dissensionesadu̾sũ se: scan¬
dala. peccata miquitates. homicidia. Eꝑtͣ¬
cerẽ istã cõmunttͣ ducimꝰ: solẽ cõmunit᷑

Expanded text:
m templum Dei singuli, sed et omnes templum Dei simul. Facti sunt ergo locus Domino. Et ut noveritis quia unus locus factus est Domino in omnibus, Scriptura dicit: «Erat illis anima una et cor unum in Deum» . Multi autem ne faciant locum Domino, sua quaerunt, sua diligunt, potestate sua gaudent, privatum suum concupiscunt. Qui autem muni debet gaudere. Hoc illi fecerunt de rebus suis privatis; fecerunt illas communes. Quod habebant suum, numquid amiserunt? Si soli haberent, et unusquisque suum haberet; hoc solum haberet quod suum habebat: cum autem quod proprium erat, commune fecit; et ea quae erant caeterorum, ipsiropter illa quae singuli possidemus, existunt lites, inimicitiae, discordiae, bella inter homines, tumultus, dissensiones adversum se, scandala, peccata, iniquitates, homicidia. Aerem istum communiter ducimus, solem communiter
Abbreviated transcription (Latin):
potest: monos ñ potest. id ẽ solus. Monos
enĩ. unꝰ solus ẽ. Qͥg sie uiuunt in unũ ut u¬
nũ homine̾ faciant. ut sit illis uere quomͦ
scriptũ eͣ una aĩa ⁊ unũ cor: multa corpora
s ñ multe aĩe. multa corpora s ñ multa cor¬
da: recꝰte dicant᷑ monos. id ẽ unꝰ solus. Ilnde
ille unꝰ sanabat᷑ in piscina. Respondeant
nob ⁊ exponant qͥ insultant nomini mo¬
nachoꝵ. qrͣ ille unꝰ qͥ inuentꝰ ẽ triginta oc¬
to annos habens in infirmitate. hoc respõ¬
disset dno. eũ cõmota fuerit aqua ñ habeo
qͥ deponat me: aliꝰ ante me descendit. Des¬
cenderat unꝰ: iã aliꝰ ñ descendebat. Unꝰ so¬
lus sanabat᷑: unitatẽ eccłiȩ figurabat. Me¬
rito insultant nomini unitatis : qͥ se ab uni¬
tate p̃cidert᷑. Aerito illis displicet nom̃ mo¬
nachoꝵ: qr illi nolunt habitare. in unum
uideamꝰ. Breuis ẽ. Potest a nob̃ curri. quã¬
tũ dñs suggerit. Puto enĩ ex his dicꝰta que st̃

Expanded text:
 non potest, id est, solus: μόνος enim unus solus est. Qui ergo sic vivunt in unum, ut unum hominem faciant, ut sit illis vere quod scriptum est, «una anima et unum cor;» multa corpora, sed non multae animae; multa corpora, sed non multa corda; recte dicitur μόνος, id est unus solus. Unde et ille unus sanabatur in piscina. Respondeant nobis et exponant, qui insultant nomini monachorum, quare ille qui inventus est triginta octo annos habens in infirmitate, hoc respondisset Domino: «Cum mota fuerit aqua, non habeo qui deponat me; alius ante me descendit» . Descenderat unus, jam alius non descendebat. Unus solus sanabatur; unitatem Ecclesiae figurabat. Merito insultant nomini unitatis, qui se ab unitate praeciderunt. Merito illis displicet nomen monachorum, quia illi nolunt habitare in unum videamus. Brevis est; potest a nobis curri, quantum Dominus suggerit. Puto enim ex his quae dicta sunt,
Abbreviated transcription (Latin):
scła scłoꝵ laudabt̃ te. Qͥ tunc bñdicꝰturi st̃ sine
defectu. hie incipiunt bñdic̾e dnmͣ. hic in tͥbu¬
ationib in tẽptationib in molestiis: int̾ adu̾¬
sitates scłi. int̾ insidias inimiei: int̾ fraudes &
mpet᷑ diaboli. hoc ẽ ecce nc̃ bñdicite: dnm. om̃s
fuit.: ⁊ in ueritate ñsterit. Et̃ dicꝰtũ ẽ. de ami¬
osponsi. Amicus aũ sponsi stat ⁊ audit eũ. &

Expanded text:
culorum laudabunt te» . Qui tunc benedicturi sunt sine defectu, hic incipiunt benedicere Dominum; hic in tribulationibus, in tentationibus, in molestiis, inter adversitates saeculi, inter insidias inimici, inter fraudes et impetus diaboli. Hoc est, «Ecce nunc benedicite Dominum, omnes fuit, «Et in veritate non stetit» : et dictum est de amico sponsi, «Amicus autem sponsi stat, et audit eum, et
Abbreviated transcription (Latin):
Et erat illis aĩa una. ⁊ cor unũ. in dm̃. Ergo
ipsi pͥus auddiert᷑: ecce ꝙͣ bonũ ⁊ ꝗͣ iocun¬
Aũ. habitare frẽs in unũ. Primi audiert᷑.
s ñ soli auduert̃. Non enĩ usq ad illos ista
dilectio. ⁊ unitas frmͣ uenit. Uenit enim ⁊
ad posteros. ista caritatis exultatio. ⁊ uotũ
te: ⁊ recdite dño dõ ur̃o. Meliꝰ aũ ẽ ñ uoue¬
bet eẽ napiger animꝰ. ut ⁊ uoueat ⁊ red¬
dat: ne cũ sꝰ idoneũ putat ad redden.¬
aũ. piger sit ad uouendũ. ẜlane. aũ nũquã
reda̾et. si de suo se putau̾it redditurũ
Ex uoce huiꝰ psalmi. appellati ftͣ ⁊ mona¬
chi. Ne quis uob̃ de isto nomine insultet
catholicis. qnͣ uos recte hereticis de cercelli¬
onib insultare cȩꝑitis: ut erubescendo
saluent᷑. Illi uob̃ insultant de monachis.
Primo si cõparandi st̃ uos uidete: si u̾b̾ nr̃is
opꝰ eͣ. lã laborantis ñ opus ẽ : nͥ ut ammo¬
neat unũquẽq ut attendat: solũ attendat

Expanded text:
 cor unum in Deum» . Ergo ipsi prius audierunt, «Ecce quam bonum et quam jucundum habitare fratres in unum.» Primi audierunt, sed non soli audierunt. Non enim usque ad illos ista dilectio et unitas fratrum venit. Venit enim et ad posteros ista charitatis exsultatio, et votum te, et reddite Dobet esse impiger animus, ut et voveat, et reddat; ne cum se minus idoneum putat ad reddendum, piger sit ad vovendum. Plane nunquam reddet, si de suo se putaverit redditurum. 3. Ex voce hujus psalmi appellati sunt et Monachi, ne quis vobis de isto nomine insultet Catholicis. Quando vos recte haereticis de Circellionibus insultare coeperitis, ut erubescendo salventur; illi vobis insultant de monachis. Primo si comparandi sunt, vos videte; si verbis vestris opus est, jam laboratis. Non opus est, nisi ut admoneatis unumq
Abbreviated transcription (Latin):
tantũ si ipse dicit ⁊ ñ facit: ⁊ fit ꝑ linguã
eiꝰ in alio locus dͥño: ñ aũ fit ipse locus dño.
Qui aũ quȩ docet bene facit ⁊ sic facit docet.
fit locus dño cũ eo quẽ docet: qr om̃s ereden¬
tes unũ locũ faciunt dño: qr unũ ẽ cor omĩ

Expanded text:
tantum, si ipse dicit et non facit; et fit per linguam ejus in alio locus Domino, non autem fit ipse locus Domino. Qui autem quae docet bene facit, et sic docet, fit locus Domino cum eo quem docet: quia omnes credentes unum locum faciunt Domino. In corde
Abbreviated transcription (Latin):
incipurat crescere. Audi ipsũ ioħem. Illum
oportet cresc̾e̾: me aũ minui. Et̃ passioes
ipsoꝵ hoc inddicant. Dñs ra eruoe exaltatꝰ
eͣ: ulle ceso capite dimptꝰ. Ergo lum̃ exalta¬
tũ ẽ xp̃e: inde ẽ ros hermon. S qͥcumq
uultis habitare in unũ. optate rorẽ istum.
cõplurmini inde: Alioqͥn ñ poteritis tenere
qd ꝓfitemini: nec ꝓfiteri nec audire pot̾i¬
tis nͥ ille innotuerit: nec ꝑman̾e̾ pot̾itis nisi
eiꝰ sagina nͣ desit uob̃. Ipsa enĩ sagina descendit
suꝑ montem syon. lã montes syon. magni i
sẏon. Qͥd ẽ syon Eccłia. Et qui ibi st. Alontes
magni. Qͦs significant montes. hos significat
barba: hos significat ora uestumͣti. Barba ñ in¬
telligit᷑ nͥ in ꝑfectis. Non gͦ habitant in unũ.
nͥ in quib fuerit ꝑfecta caritas xp̃i. Nã in qͥb¬

Expanded text:
incipiunt crescere. Audi ipsum Joannem confitentem: «Illum oportet crescere, me autem minui» . Et passiones ipsorum hoc indicant. Dominus in cruce exaltatus est; ille caeso capite deminutus. Ergo lumen exaltatum, Christus: inde est ros Hermon. Sed quicumque vultis habitare in unum, optate rorem istum, compluimini inde. Alioquin non poteritis tenere quod profitemini, nec profiteri audere poteritis, nisi ille intonuerit; nec permanere poteritis, nisi ejus sagina non desit vobis: ipsa enim sagina descendit super montes Sion. 12. Jam «montes Sion,» magni in Sion. Quid est Sion? Ecclesia. Et qui ibi sunt montes? Magni. Quos significant montes, hos significat barba, hos significat ora vestimenti. Barba non intelligitur nisi in perfectis. Non ergo habitant in unum, nisi in quibu
Abbreviated transcription (Latin):
nũ ⁊ ꝗͣ iocundũ habitare frẽs in unũ. In no¬
mine iob significat᷑ illa una de molendino.
q̃ assumit᷑. Habebat enĩ uxorẽ. habebat fili¬
os. habebat multas diuitias: ⁊ tã multa ha¬
bebat in hoc scło. ut diabolus hoc ei obiceret.
qr ñ gratis. s ꝓpt̾ ea q̃ acceꝑat colebat dm̃.
łloc obiecit diabolus scõ iuro: ⁊ in tẽptationibꝰ
suis ꝓbatꝰ ẽ. quã gratis iob cołet dm̃. ⁊ noͣ
ꝓpt᷑ illa qͣ acceꝑat. s. ꝓpt̾ dm̃ qui dederat. A¬
missis itaq oĩb repentina afflic̾tione ⁊ tẽp¬
tatione. amissa hereditate: amissis heredib
sola coniuge. sibi relic̾ta. ñ ad consolationẽ

Expanded text:
s in unum.» In nomine Job significatur una illa de molendino quae assumetur. Habebat enim uxorem, habebat filios, habebat multas divitias; et tam multa habebat in isto saeculo, ut diabolus hoc ei objiceret, quia non gratis, sed propter ea quae acceperat, colebat Deum. Hoc objecit adversarius sancto viro: et in tentationibus suis probatus est quam gratis Job coleret Deum, et non propter illa quae acceperat, sed propter eum qui dederat. Amissis itaque omnibus repentina afflictione et tentatione, amissa haereditate, amissis haeredibus, sola conjuge sibi relicta, non ad conso