comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quã palearũ more inminutꝰ ẽ. sed
granũ integrũ mansit. Paulisꝑ qͥppe
inuna quaq anuna ut ita dicã in¬
ternȩ gr̃ã humor exuberat: ut en
infrugẽ crescat. Nemo gͦ quẽ liba
ꝓximũ cũ adhuc erbã uidet: defru¬
m̃to desperet. Ab erbarũ quippe fi¬
liis quȩ huc illucq molliter defluune
surgentia frugũ grana solidantur.
donuno. dũpositionẽ nob̾ sui corporis
insinuare studuit. hec meritoꝵ in¬
crem̃ta signauit. dit enĩ. Audius
uocẽ uerborũ. ⁊ audiens iaceba col

Expanded text:
aquam palearum more imminutus est, sed aquam palearum more imminutus est, sed granum integrum mansit. Paulisper quippe in unaquaque anima, ut ita dicam, internae gratiae humor exuberat, ut herba in frugem crescat. Nemo ergo quemlibet proximum, cum adhuc herbam videt, de frumento desperet. Ad herbarum quippe foliis, quae huc illucque molliter defluunt, surgentia frugum grana solidantur. Domino, dum positionem nobis sui corporis insinuare studuit, haec meritorum incrementa signavit. Ait enim: Audivi vocem verborum ejus, et audiens jacebam co
Abbreviated transcription (Latin):
homo sementẽ int̾ra.⁊ dormiat. &
exurgat nocte acdie. & sem̃ germiu&
uncrescat dũ nescit ille. Cuiꝰ ni¬
mirũ feminis increm̃ta denuncians.
ad iungit. Ultro enĩ tra fructificat.
primũ erbã. deinde spicas. deuidi
quoq aeiam finẽ subrogat. dicens. Et
cũse ꝓluxerit fructus : statĩmit at
faleẽ. qm̃ uenit tẽpꝰ messis. Ecce ue¬
ritatis uoce ꝑ qualitates frugũ: dis¬
tincta st̃ increm̃ta meritoꝵ. Ait enĩ
Primũ erlũ: deinde spicas. deinde ple¬
nũ frum̃tũ inspica. Annon erba ad¬
huc tunc petrus fuerat cũ ab ancille ore
subito uniꝰ flatu sermonis inflexus
est : Iã quidẽ ꝑ deuotionẽ uiridis:
sed adhuc ꝑ infirmitatẽ dener. Plenũ
uero frumĩtũ inspica inuentus est:
quando ꝑ sequentibꝰ principibꝰ resiste
bat dicens. Obȩdire oportet deo :
magisquã hominibꝰ. P lenũ frum̃tũ
inuentus ÷ quando intriturã ꝑ secu¬
tionis. tot uerbera ꝑtulit. ⁊ tam̃ neqͣ¬

Expanded text:
homo sementem in terram, et dormiat: et homo sementem in terram, et dormiat: et exsurgat nocte ac die, et semen germinet, et increscat, dum nescit ille. Cujus nimirum seminis incrementa denuntians, adjungit: Ultro enim terra fructificat primum herbam, deinde spicas, deinde quoque etiam finem subrogat, dicens: Et cum ex se produxerit fructus, statim mittit falcem, quoniam venit tempus messis. Ecce Veritatis voce per qualitates frugum distincta sunt incrementa meritorum. Ait enim: Primum herbam, deinde spicas, deinde plenum frumentum in spica. An non herba adhuc tunc fuerat Petrus cum ab ancillae ore subito unius flatu sermonis inflexus est, jam quidem per devotionem viridis, sed adhuc per infirmitatem tener. Plenum vero frumentum in spica inventus est quando persequentibus principibret, dicens: Obedire oportet Deo, magis quam hominibus . Plenum frumentum inventus est, quando in tritura persecutionis tot verbera pertulit, et tamen nequ
Abbreviated transcription (Latin):
ordini contradicant. Illis nãq dicit᷑.
Ques mex hisquȩ conculcata pedibꝰ ur̃is
fuerant pascebant᷑: & quȩ pedes ur̃i
turbauerant hac bibebant. Ouesenĩ
turbata pedibus bibunt: cũ subiecti
ea ad exẽplũ uiuendi appetunt. quȩ
prelati quiq prauo opere ꝑuertunt.
At contra apręlatis hi audiunt. Nos
enĩ quid sumus : Nec contranos est
murmur ur̃m: sed contra dnm.
Iui enĩ contra suꝑpositã sibi potestatẽ
murmurat: liquet qđ illũ redarguit.
qui eandẽ homini potestatẽ dedit.
Y andẽ beati iob plenas mistica uerita¬
te sententias in quibꝰ contra amicoꝵ
uerba respondit. deo largiente diges¬
simꝰ: nunc suꝑ est ut ad helui uerba
ueni amus. Quȩ tanto grauiori cir¬
cũ spectione pensanda sunt : quanto
spũ feruentiore proferuntur/

Expanded text:
ordini contradicant. Illis namque dicitur: ordini contradicant. Illis namque dicitur: Oves meae his quae conculcata pedibus vestris fuerant pascebantur, et quae pedes vestri turbaverant, haec bibebant . Oves enim turbata pedibus bibunt cum subjecti ea ad exemplum vivendi appetunt quae praelati quique pravo opere pervertunt. At contra a praelatis hi audiunt: Nos enim quid sumus? Nec contra nos est murmur vestrum, sed contra Dominum . Qui enim contra superpositam sibi potestatem murmurat, liquet quod illum redarguit qui eamdem homini potestatem dedit. Tandem beati Job plenas mystica virtute sententias, in quibus contra amicorum verba respondit, Deo largiente digessimus; nunc superest ut ad Eliu verba veniamus, quae tanto graviori circumspectione pensanda sunt, quanto itu ferventiore proferuntur.
Abbreviated transcription (Latin):
int̾ multa mala considerant non lau¬
des sed gemitꝰ reddant: atq infirman¬
tes murmurent. dũꝑ pendunt puri
operis nonesse qd̃ uident. Ait gͦ. Si aduer¬
sũme terra mea clamat. & cũ ipsa sulci
eius deflent. si fructus eiꝰ comedi absq
pecunia: ⁊ animã agricolarũ eiꝰ affli¬
xi: profrumto oriatur mͥ tribulus. &
ꝓ ordeo spina. Acsi aꝑte dicat. Simag
na q̃de bu sollicite nonfeci: punctio¬
nes murmuris a subiectis recipiã. etiã
de bono qđ feci. Sineglexi ex ibere qđ
foueat : iuste inquerela ꝓsiliens eoꝵ
lingua me pungat. Qua inre sẽꝑ solli
cita consideratione pensandũ est: ne
aut hi quip̃st̃ exẽpla mali oꝑis subiec¬
tis p̃̾beant. eoꝵq uitã suȩ gladio pra¬
uitatis extingant: aut hi qui alieno re¬
gimini sub iacent. facile iudicare aude¬
ant facta rectorũ: atq ꝑhoc qđ dehis
quisibi p̃lati st̃ murmurant. non hu¬
mano. sed ei quicuncta disponit diuno

Expanded text:
inter multa mala considerant, non lauinter multa mala considerant, non laudes, sed gemitus reddant; atque infirmantes murmurent, dum perpendunt puri operis non esse quod vident. Ait ergo: Si adversum me terra mea clamat et cum ipsa sulci eius deflent si fructus eius comedi absque pecunia et animam agricolarum eius adflixi pro frumento oriatur mihi tribulus et pro hordeo spina finitna quae debui sollicite non feci, punctiones murmuris a subjectis recipiam, etiam de bono quod feci, si neglexi exhibere quod fovet, juste in quereiam prosiliens eorum lingua me pungacita consideratione pensandum est, ne aut hi qui praesunt exempla mali operis subjectis praebeant, eorumque vitam suae gladio pravitatis exstinguant; aut hi qui alieno regimini subjacent, facile judicare audeant facta rectorum, atque per hoc quod de his qui sibi praelati sunt murmurant, non humano, sed ei qui cuncta disponit divino
Abbreviated transcription (Latin):
Inqͣ sepe dũ seriure infirmis atq carna
libus cogunur: quasi sua uimentis alim̃ta
p̃paramus : atq ipse nr̃oꝵ usus operũ.
quasi more ordei habet aliquid de ad¬
mixtione palearũ. & plerũq contin¬
git: ut rector quipre est dũ in iusta
contͣ subditos exerca. dũ nullo bonos
blandim̃to refouet. dũ quod÷ grauiꝰ
bene operantes quosq exinuidia affligit.
& iã quȩdã bona aliquando faciat. acsi
frum̃tũ serat. seseq indispensandis ter¬
renis rebus nonnũquã non auariciȩ
studio. sed proutilitate carnaliũ misceat.
⁊ sic euisdẽ laboris fructũ uelut messẽ
ordei expect&. Sed sub iecti quiq ꝓeo
qđ in maximis grauantur. gaudere
ineius bonis minimis nequeunt: qͥa
in usticia polluit: nec ipsa terrenarũ
rerũ dispensatio ꝓutilitate subditorũ
susc ipi credit᷑. quando his quipre est
anhelare ꝑ auaritiã uidetur. Unde
fit ut ad ipsa & iã pauca bona quȩ fieri

Expanded text:
in qua saepe dum infirmis atque carin qua saepe dum infirmis atque carlibus cogimur, quasi sua jumentis alimenta praeparamus, atque ipse nostrorum usus operum quasi more hordei habet aliquid de admistione palearum. Et plerumque contingit ut rector qui praeest, dum injusta contra subditos exercet, dum nullo bonos blandimento refovet, dum, quod gravius est, bene operantes quosque ex invidia affligit etiam quaedam bona aliquando faciat, ac si frumentum serat, seseque in dispensandis terrenis rebus nonnunquam non avaritiae studio, sed pro utilitate carnalium misceat, et sic ejusdem laboris fructum velut messem hordei exspectet. Sed subjecti quique pro eo quod in maximis gravantur, gaudere in ejus bonis minimis nequeunt, quia ius operis injustitia polluit, nec ipsa terrenarum rerum dispensatio pro utilitate subditorum suscipi creditur, quando is qui praeest anhelare per avaritiam videtur. Unde fit ut ad ipsa etiam pauca bona, quae fieri
Abbreviated transcription (Latin):
spina. Acsi dicat. Si in ustũ quid
erga subditos gessi. si exegi debita.
& ipse qđ debiu non impendi: si exer¬
citationẽ boni oꝑis aliis inuidi: pro
bonis quę maeternũ reficiunt retri¬
buantur michi inuiditio mala quę
pungunt. Profrum̃to quippe tribulꝰ.¬
ipro ordeo spina oritur: cũ in retribu¬
tione ultima dequa reimineratio la¬
boris querit᷑. ponetiodoloris inuenit᷑.
Q notandũ qđ sicut afrum̃to ordeũ dis¬
tat. quãius utrũq reficiat: sic atribulo
spina quã uissit utrũq qđ pungat: Quia
tribulus mollior. ⁊ ad pungendũ semꝑ
est durior spina. Ait gͦ. Profrum̃to¬
oriatur mͥ tr̾ibulus: &e pro ordeo spma.
Acsi patent̾ dicat. Egisse quidẽ ⁊ magna
me bona. ⁊ nununa scio. Sedsi non ita
est ꝓbonis magnis mala minima. &
probonis minimis michi respondeant
mala maiora. Quãuis hoc intelligi:
⁊ alit̾ potest. Infrum̃to quippe. spũale¬
opus qđ mentẽ reficit : inordeo autẽ
terrenarũ rerũ dispensatio figuratur.

Expanded text:
si aperte dicat: Si injustum quid erga subditos gessi, si exigi debita, et ipse quod debui non impendi, si exercitationem boni operis aliis invidi, pro bonis quae in aeternum reficiunt, retribuantur mihi in judicio mala quae pungunt. Pro frumento quippe tribulpro hordeo spina oriatur, cum in retributione ultima de qua remuneratio laboris quaeritur, punctio doloris invenitur. Et notandum quod sicut a frumento hordeum distat, quamvis utrumque reficiat; sic a tribulo spina, quamvis sit utrumque quod pungat, quia tribulus mollior, et ad pungendum semper est durior spina. Ac si patoriatur mihi tribulus, et pro hordeo spina. Ac si patenter dicat: Egisse quidem et magna me et minima bona scio, sed si non ita est, pro bonis magnis mala minima, et pro bonis minimis mihi respondeant mala majora. Quamvis hoc intelligi et aliter potest. In frumopus, quod mentem reficit, in hordeo autem terrenarum rerum dispensatio figuratur,
Abbreviated transcription (Latin):
quandoq ꝑuenit quã non ꝑtransit: qi
ad contemplationẽ sapientiȩ cũ ad extremõ
ducim̾ur. ipsa eius immensitas quȩ exse hominẽ
subleuat ase. humano animo plenã cog¬
nitionẽ negat: uthanc ⁊ tangendo ama
⁊ tam̃ nequaꝗͣ ꝑ transe undo penetret.
Beatꝰ gͥ iob hec increm̃ta uirtutũ quia
distincte hominibꝰ suꝑno munere tri¬
bui conspexit gradus uocauit: qm̃ ꝑ
ipsos ascenditur ut ad celestia obtinenda
ueniat᷑. Sacri itaq libri id est diuini
eloqͥi memoriã faciens dicit ꝑsinguloᷤ
gradus meos ꝓnunciabo illũ: quia ni¬
mirũ ille ad doctrinã dei ueracit̾ ascen-¬
dit qͥ ad obtinendam hanc gradibꝰ scẽ
oꝑationis eruꝑit. & quasi ꝑ singłos gͣ¬
dus suos librũ ꝓnunciat qͥ ꝑcepisse seeiꝰ
scientiã non ꝑuerba tantũ mͦ. sed eciã ꝑ
p̃ceptoꝵ eius inactione tenuisse. Seqͥt᷑.¬

Expanded text:
enit, quam non pertransit: quia ad contemplationem sapientiae cum ad extremum ducitur, ipsa ejus immensitas, quae ex se hominem sublevat ad se humano animo plenam cognitionem necat, ut hanc et tangendo amet, et tamen nequaquam pertranseundo penetret. Beatus igitur Job haec incrementa virtutum, quia distincte hominibus subui conspexit, gradus vocavit, quoniam per ipsos ascenditur ut ad coelestia obtinenda veniatur. Sacri itaque libri, id est divini eloquii, memoriam faciens, dicit: Per singulos gradus meos pronuntiabo illum, quia nimirum ille ad doctrinam Dei veraciter ascendit, qui ad obtinendam hanc gradibus sanctae operationis eruperit. Et quasi per singulos gradus suos librum pronuntiat, qui percepisse se ejus scientiam non per verba tantummodo, sed etiam per praeceptorum illius in actione tenuisse. Seq
Abbreviated transcription (Latin):
tionẽ carnis extinxerit. Nisi enĩ delec¬
tatio eẽt inrenibus psal mista min
rimit. ut ea quȩ urere mentẽ poterant.
delectationis incendia frigescant.
Qui adhuc mensus ÷ mille torrentem
uidelic&e quẽ ꝓpħa ꝑ transire nonpo¬

Expanded text:
tionem carnis exstinxerit. Nisi enim carnis delectionem carnis exstinxerit. Nisi enim carnis delectatio esset in renibus, Psalmista minimrimit, ut ea quae urere mentem poterant delectationis incendia frigescant. Qui adhuc mensus est mille torrentem, videlicet quem Propheta pertransire non po
Abbreviated transcription (Latin):
sus ẽ. mille torgrentẽ. quẽ non potui
ꝑ transire : qm̃ intumuerant aquę ꝓ¬
funde torrentis. qui non potest trans¬
uadari. Quid nãq miliario numero
nisi collati muneris plenitudo signat᷑ ͤ
Uir itaq qui apparuit mille cubitos me
quia redẽptor nr̃ cũ nob̾ adse conuersis
bomi exordii plenitudinẽ tribuit.
dono spũał sapientiȩ pͥma nrĩ oꝑis
uestigia infundit. Aquã qͥppe u̾sq
ad talos uenire est: iã nos ꝑ acceptã
sapientiã desid̾ate rectitudinis uesti¬
ad hoc usq nr̃a sapientia auget᷑. ut in
prauis iã actibꝰ munime flectatur.
Hinc nãq ꝑ paulũ dr̃. Remissas manꝰ
⁊ dissoluta ienua crigite: ⁊rectos gresus
facite pedibꝰ ur̃is. Aqua gͦ ad ienua ꝑ¬
uenit cũ nos ꝑcepta sapientia ꝑfecte
adboni oꝑis rectitudinẽ stringit. Qui
adrenes ducit᷑ : quia uidelic&e tunc
in nob̾ plenitudo oꝑis excrescit: quã¬
do in nob ꝑcepta sapientia omẽm
quoq inquantũ ÷ possibile delecta¬

Expanded text:
rentem, quem non potui pertransire, quoniam intumuerunt aquae profundae torrentis, qui non potest transvadari . Quid namque millenario numero nisi collati muneris plenitudo signatur? Vir itaque qui apparuit mille cubitos metquia Redemptor noster cum nobis ad se conversis boni exordii plenitudinem tribuit, dono spiritalis sapientiae prima nostri operis vestigia infundit. Aquam quippe usque ad talos venire est jam nos per acceptam sapientiam desideratae rectitudinis vestiad hoc usque nostra sapientia augetur, ut in pravis jam actibus minime flectatur. Hinc namque per Paulum dicitur: Remissas manus et dissoluta genua erigite, et grefacite pedibus vestris . Aqua ergo ad genua pervenit, cum nos percepta sapientia perfecte ad boni operis rectitudinem stringit. Qui  tunc in nobis plenitudo operis excrescit, quando in nobis percepta sapientia omnes quoque, in quantum est possibile, delecta
Abbreviated transcription (Latin):
ad hec distinctis ordinatisq modis
quibusclã gradibꝰ ascendamꝰ. Ipsa &¬
enĩ fides quȩ adbona alia ꝑfecte capeᷤᷤ
senda nos imbuit: plerũq in exordiis
sius adnutat. & solida ÷ &iam certis¬
sima habetur. ⁊ tam̃ de eius fidutia
adhuc subdubitatione trepidat᷑. Par
nãq eus prius accipitur: ut in nob̾
post modũ ꝑfecte cõpleat᷑. Si enĩcerto
nondixissa. Credo dnẽ adiuua in¬
credulitatẽ meã. Ad huc ergo ascen¬
debat ad fidẽ quã iã ꝑceꝑat : qui uno
eodẽq temꝑe clamabat. & iam se cre¬
dere. & adhuc exincredulitate du¬
bitare. Hinc ÷ &iam qđ reclẽptori
nr̃o adiscipłis dr̃. Auge in nobis fidẽ.
Ut quȩ iã accepta ꝑ intiũ fuerant:

Expanded text:
ad haec distinctis ordinatisque modis, ad haec distinctis ordinatisque modis, quasi quibusdam gradibus, ascendamus. Ipsa enim fides, qusenda nos imbuit, plerumque in exordiis suis et nutat et solida est. Et jam certissime habetur, et tamen et ejus fiducia adhuc sub dubitatione trepidatur: pars namque ejus prius accipitur, ut in nobis postmodum perfecte compleatur. Si enim certo non dixisset: Credo, Domine, adjuva incredulitatem meam . Adhuc ergo ascendebat ad fidem, quam jam perceperat, qui uno eodemque tempore clamabat, et jam se credere, et adhuc ex incredulitate dubitare. Hinc est etiam quod Redemptori nostro a discipulis dicitur: Auge nobis fidem : ut quae jam accepta
Abbreviated transcription (Latin):
paulisper transeat intimorẽ. & timor
transeat incaritatẽ. Ut quia que¬
renti nos deo ꝑcontẽptũ restitimꝰ. ꝑti
morẽ fugunꝰ. & contẽptu quandoq &
timore post posito. solo ei amore iun¬
gamur. Paulisꝑ enĩ ⁊iã timere deu
discimꝰ eiq in solius dilectionis inhe¬
remus. Appositis gͥ quasi quibus dã
gradibꝰ ꝓuectus nr̃i mentis pedẽ pͥ¬
us ꝑtimorẽ inimo ponimꝰ : ⁊ post modũ
ꝑcaritatẽ ad alta amoris leuamꝰ : ut
abro qđ quisq tumet reprimatur.
ut timeat &̾ abeo qđ iã timuit suble¬
uetur ut p̃sumat. Hof aut̃ uirtutũ
gradus non magni laboris ẽ. ꝑpen¬
dere: cũ ab una ad alterã transitur.
sed subtilissima disputatione res indi¬
get cũ mens pensare nititur inuna
eadẽq uirtute quibꝰ ꝓuectiis suigra¬
dibus eleuetur. Ut enĩ pͥma elem̃ta
uiraitũ fidẽ scilic&e. ⁊ sapientiã loqͣr:
obtineri singula ꝑfecte nequeunt. nisi

Expanded text:
paulisper trpaulisper trtranseat in charitatem, ut quia quaerenti nos Deo per contemptum resistimus, per timorem fugimus, et contemptu quandoque et timore postposito, solo ei amore jungamur. Paulisper enim etiam timorem ejus discimus, cujus solius dilectioni inhaeremus. Appositis igitur quasi quibusdam gradibus profectus nostri, mentis pedem prius per timorem in imo ponimus, et postmodum per charitatem ad alta amoris levamus, ut ab eo quo quisque tumet, reprimatur ut timeat, et ab eo quod jam metuit, sublevetur ut praesumat. Hos autem virtutum gradus non magni laboris est prehendere, cum ab una ad alteram transitur.Sed subtilissima disputatione res inindiget, cum mens pensare nititur, in una eademque virtute quibus profectus sui gradibus elevetur. Ut enim prima elementa virtutum, fidem scilicet et sapientiam, loquar, obtineri singula perfecte nequeunt, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
manuũ suarũ articulis incuruatur
inchoante ꝓuectu ex magna iãpar¬
te a terra suspenditur. Ad extremũ
uero uoci dominice erecti qͥdẽ sed
trem̃tes assistimꝰ : cũ at̾renis deside¬
riis ꝑfecte sub leuati uerba dei qͣ
plenius cognoscimꝰ : plus timemꝰ. ad¬
huc enĩ quasi int̾ra iacet: qͥ ad cȩ¬
lestia erigi t̾renoꝵ desideriis negle
git. Quasi sub lenatus. aut̃. ad huc in
manibꝰ ⁊ genibꝰ incũbit : qui quȩdã
iã contagia deserit. sed quibus dã ad¬
huc t̾renis operibus noncontra dicit.
ã uero aduerba dei erectus assistit.
& ꝑ inmunda desideria meuruari
contẽpnit. Bene aut̃ trementem se
stetisse indicat: quia exam̃ subtilita¬
tis interne quoplus ad illut ꝓficitur¬
amplius formidatur. Ubi apte diuina
uoce sub iungitur. Nloli me tuere. Quia
cũplus ipsi qđ timeamꝰ agnoscimꝰ : plus
nobis dedeo ꝑ int̾nã grãm infundit᷑
qđ amenius. Quatinus ⁊ contẽptꝰ nr̃.

Expanded text:
manuum suarum articulis incurvatur, manuum suarum articulis incurvatur, inchoante profectu ex magna jam parte a terra suspenditur. Ad extremum vero voce dominica erecti quidem, sed trementes assistimus, cum, a terrenis desideriis perfecte sublevati, verba Dei quo plenius cognoscimus plus timemus. Adhuc enim quasi in terra jacet, qui ad coelestgit. Quasi sublevatus autem adhuc in genibus et in manibus incumbit qui quaedam jam contagia deserit, sed quibusdam adhuc terrenis operibus non contradicit: jam vero ad verba Dei erectus assistit, et per immunda desideria incurvari contemnit. Bene vero trementem se stetisse indicat, quia examen subtilitatis internae quo plenius ad illud proficiscitur, plus formidatur. Ubi apte divina voce subjungitur: Noli metuere; quia cum plus ipsi quod timeamus agnoscimus, plus nobis de Deo per internam gratiam infunditur quod amemus: quatenus et contemptus noster
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ sermonẽ istũ. steti tremens. ⁊ ait ad
me. Noli metuere. Quã uidelic& po¬
sitionẽ sui corporis dũ intrinsecus uer¬
ba loquentis audiret. nequãquã nob̾
tanta cura exprimeret: si amisteri is
uacuare cognouissa. Inscriptura enĩ
sacra iusti uiri nonsolũ qđ dicunt ꝓ¬
phetia est. sed &iã plerũq qđ agunt.
Uiritaq sc̃s. int̾̃ñis nusteriis plenus:
ꝑ positionẽ quoq corporis exprimit
urtutẽ uocis. &ꝑhoc qđ primũ in
terrã ꝓstatus iacuit: ꝑ hoc qͦd se post¬
modũ in manuũ suarũ articulis. &
ingenibꝰ erexit. ꝑ hoc qđ ad extremũ
erectus quidẽ sed trxinens constitit in
semet ipso: nob̾ omẽm ordinẽ nr̃i pro¬
uectus innotescit. Uerba enĩ dei in
t̾ra iacentes audimus : cũ inpeccatis
positi. cũ terrene pollutioni con iun¬
cti. scõꝵ uoce spũalia p̾cepta cognos¬
dentes quasi iã ab infimis uentrẽ le¬
uamus. Sic̃ enĩ t̾renȩ inheret qͥ con¬
sternatus iacet: ita qui in genibus &

Expanded text:
ns, et ait ad me: Noli metuere . Quam videlicet positionem sui corporis, dum verba intrinsecus loquentis audiret, nequaquam nobis tanta cura exprimeret, si a mysteriis vacuam cognovisset. In Scriptura enim sacra justi viri non solum quae dicunt prophetia est, sed etiam plerumque quod agunt. Vir etiam sanctus internis mysteriis plenus, per positionem quoque corporis virtvirtutem vocis, et per hoc quod primum in terra prostratus jacuit, per hoc quod se postmodum in manuum suarum articulis et in genibus erexit, per hoc quod ad extremum erectus quidem sed tremens constitit, in semetipso nobis omnem ordinem nostri profectus innotescit. Verba enim Dei in terra jacentes audimus, cum in peccatis positi, terrenae pollutioni conjuncti, sanctorum voce spiritalia praecepta cognosdentes, quasi jam ab infimis mentem levamus. Sicut enim totus terrae inhaeret qui consternatus jacet, ita qui in genibus et
Abbreviated transcription (Latin):
lati menti ꝑ ucrem̃ata tribuitur:
ut adeam ꝓcul dubio magni modera¬
minis gradibꝰ ascendatur. Qđ bene
ie zechiel ꝓpħa figurata narratione
de nuntiat. qui de eo iuro quẽ in exceł¬
sũ montẽ uiderat. narrat dicens.
alensus ÷ cubitos mille. ⁊ transdux̃ me
ꝑaquã usq ad talos. Rursũq mensus
est mille: & transdux̃ me ꝑ aquã usq¬

Expanded text:
lanti menti per incrementa tribuitur, ut ad eam procul dubio magni moderaminis gradibus ascendatur. Quod bene Ezechiel propheta figurata narratione denuntiat, qui de eo viro quem in excelso monte viderat narrat dicens: Mensus est cubitos mille, et transduxit me per aquam usque ad talos. Rursumque mensus est mille,
Abbreviated transcription (Latin):
Liquet &̾ enĩ quia illũ nigat : cuiꝰ des-¬
pecta grã sibi uires boni oꝑis arrogat.
Qđ recte quoq uniqͥtas maxima uocat᷑:
qm̃ ome peccatũ qđ ex infirmitate est
spem nequaꝗͣ ꝑdit. quia asuꝑno uidice
ueniã requirit. Presũptio aut̃ uirtutis
ꝓpriȩ tanto grauiꝰ indesꝑatione ÷: quanto
longuis abhumilitate. Cũq uires sibi
tribuit oꝑis: ad ad uitoriũ non recur¬
rit auctoris. Fitq uteo gͣuius peccator
ꝑeat. qͦ npsũ hoc quia est peccator ig-¬

Expanded text:
Liquet enim quia illum negat, cujus despecta gratia sibi vires boni operis arrogat. Quod recte quoque et iniquitas maxima vocatur, quia omne peccatum quod ex infirmitate est, spem nequaquam perdit, quia a superno Judice veniam requirit. Praesumptio autem virtutis propriae tanto gravius in desperatione est, quanto longius ab humilitate. Cumque vires sibi tribuit operis, ad adjutorium non recurrit auctoris; fitque ut eo gravius peccator pereat, quo et ipsum hoc, quia est peccator, ig
Abbreviated transcription (Latin):
Acsi patent̾ dicat. Defalsitate om̃iũ hõiũ
inde uerã sententiã ꝓtuli unde ego
ipse suꝑ hominẽ fui. Intantũ ueroa
ipse mendax: inquantũ homo. Intan¬
tũ aut̃ omino mendax: inquantũ ꝑ
excessũ mentis suꝑ hominẽ. Sic itaq
sic ꝑfecti om̃s quãius adhuc aliqͥd tur¬
bulentũ de infirmitate carnis tolerant
:iã tam̃ intrinsecus tranquillissimo
secreto ꝑfruuntur. ꝑ contẽplationẽ
mentis : ut qͥcqͥd accedit exteriꝰ. in

Expanded text:
Ac si patenter dicat: De falsitate omnium hominum Ac si patenter dicat: De falsitate omnium hominum inde veram sententiam protuli, unde ego ipse super hominem fui. In tantum vero et ipse mendax, in quantum homo. In tantum autem omnino non mendax, in quantum per excessum mentis super hominem. Sic itaque, sic perfecti omnes, quamvis adhuc aliquid turbulentum de infirmitate carnis tolerent; jam tamen intrinsecus tranquillissimo secreto perfruuntur per contemplationem mentis, ut quidquid acciderit exterius, in
Abbreviated transcription (Latin):
mea uirtus est inqua suꝑiꝰ raptꝰ inꝑ-¬
turbabilis maneo : & mea uirtꝰ est in
qua inferuis turbor. Ipse gͦ suꝑse
in ꝑturbabilis. ipse sub se ꝑturbabilis.
quia suꝑ se ascendat in quantũ ra¬
piebatur ad sũma. & sub semet ipso
erat inquantũ ad huc reliquias tra¬
hebat in infima. Ipse suꝑse inꝑtur¬
babilis. quia indei iã contẽplatione
transierat : ipse subse ꝑ turbabilis quia
sub semet ipso adhuc infirmꝰ homo
remanebat. Huic sententiȩ dauid ꝓ¬
pħa concinens ait. Ego dixi in excessu
mentis meȩ: omis homo mendax. Cui
responderi potest. Si omĩs: & tu. Falsaq
iã erit sententia: quã mendax ipse
ꝓtulisti. Siuͦ ipse non mendax:
ueraiã sententia nonerit : quia dũ tu
uerax es non omĩs homo cognoscit᷑
mendax. Sed notandũ qđ p̾mit tit᷑.
ego dixi in excessu mentis meȩ. Per
excessũ gͦ mentis & ĩã semet ipsũ tran¬
si it: cũ de hominis qͣlitate definit.

Expanded text:
mea virtus est in qua superius raptus impemea virtus est in qua superius raptus imperturbabilis maneo, et mea virtus est in qua inferius turbor. Ipse ergo super se imperturbabilis est, ipse sub se perturbabilis, quia super se ascenderat, in quantum rapiebatur ad summa; et sub semetipso erat, in quantum adhuc reliquias trahebat in infima. Ipse super se imperturbabilis est, quia in Dei jam contemplationem transierat; ipse sub se perturbabilis, quia sub semetipso adhuc infirmus homo remanebat. Huic sententiae David propheta concinens, ait: Ego dixi in excessu mentis meae: Omnis homo mendax . Cui responderi potest: Si omnis homo, et tu, falsaque jam erit sententia quam mendax ipse protulisti. Si vero ipse non es mendax, vera jam sententia non erit, quia dum tu verax es, non ommendax. Sed notandum quod praemittitur: Ego dixi in excessu mentis meae. Per excessum ergo mentis etiam semetipsum transiit, cum de hominis qualitate definivit.
Abbreviated transcription (Latin):
rerũ temꝑaliũ intꝰ sustinet quã intuet᷑
foras : quia t̾rena omĩa quȩ concupita
opprimere mentẽ poterant despecta sub¬
Statue tibi speculã. Utdũ quisq spectilat᷑
sũma: suꝑ emineat infimis. Hinc & iã
abacuc dicit. Suꝑ custodiã meã stabo.
Stat quippe suꝑ custoliã suã: quiꝑ soller¬
tiã discipline t̾renis desideriis non
succũbit. sed suꝑ eminet. Ut dũ semꝑ
stantẽ appetit & t̾nitatẽ: infra sit ei om̃e
magine dei ambulet homo: tam̃ uane
interius : ⁊ qđ uane conturbari potest.
de infirmitate carnis sit: quã uis qđ
inimagine dei ambulat de uirtute
m̃tis. Quatinꝰ ⁊ roboretur intus diui¬
no ad uitoria: & tam̃ adhuc foras sar¬
cina p̃mat᷑ humana. Unde bene aba¬
cuc iterũ unã sententiã ꝓtulit. ad
utraq seruientẽ. Ait enĩ. & introuut
tremor mnossa mea : ⁊ subtus me tur¬
bata est uirtus mea. Acsi dicer&. Non

Expanded text:
rerum temporalium intus sustinet, quam intuetur rerum temporalium intus sustinet, quam intuetur foris. quia terrena omnia, quae concupita opprimere mentem poterant, despecta subStatue tibi speculam , ut dum quisque speculatur summa, superemineat infimis. Hinc etiam Habacuc dicit: Super custodiam meam stabo . Stat quippe super custodiam suam, qui per solertiam disciplinae terrenis desideriis non succumbit, sed supereminet, ut dum semper stantem appetit aeternitatem, infra sit ei omne magine Dei ambulet homo, tamen vaneinterius, et quod vane conturbari potest, de infirmitate carnis sit, quamvis quidem in imagine Dei ambulat de virtute mentis, quatenus et roboretur intus divino adjutorio, et tamen adhuc foris sarcina prematur humana. Unde bene Habacuc iterum unam sententiam protulit ad utraque servientem. Ait enim: Et introivit tremor in ossa mea, et subtus me turbata est virtus mea . Ac si diceret: Non
Abbreviated transcription (Latin):
sus sũ hostiũ. Magnaest securitas cordis.
nil concupiscentiȩ habere scłaris. Nã si
ad t̾rena adipiscenda cor inhiat. securũ
tranquillũq nullatenꝰ potest esse: quia
aut non habita concupiscit ut habeat.
aut habita metuit neamittat. E dũ
in aduersis sꝑat ꝓsꝑa. in prosperis for¬
midat ad uersa: huc illucq quasi quibꝰ¬
dã fluctibꝰ uoluitur. ac ꝑmodos uarios
rerũ alt̾nantiũ mutabilitate uersatur.
Sin uero semel inappeticione suꝑne pa¬
triȩ forti stabilitate animꝰ figitur : minꝰ
rerũ tẽꝑaliũ ꝑturbatione uexatur.
A cunctis quippe externis motibus eandẽ
intentionẽ suã quasi quendã secretissi¬
mũ secessũ pait: ibiq incõmutabili in¬
herens. & mutabilia cuncta transcen¬
dens : ipsa iã tranquillitate suȩ quietis.
in mundo extͣ mundũ est. Excedit ꝓ¬
fecto ⁊ma omĩa intentione sũmorũ:
⁊ cunctis rebꝰ quas non appetit. lib̾ tate
quadã suꝑ er̃. se sentit. Nec tempestatẽ

Expanded text:
 eximit.---Magna est securitas cordis, nil concupiscentiae habere saecularis. Nam si ad terrena adipiscenda cor inhiat, securum tranquillumque esse nullatenus potest, quia aut non habita concupiscit ut habeat, aut adepta metuit ne amittat; et dum in adversis sperat prospera, in prosperis formidat adversa, huc illucque quasi quibusdam fluctibus volvitur, ac per modos varios rerum alternantium mutabilitate versatur. Si vero semel in appetitione supernae patriae forti stabilitate animus figitur, minus rerum temporalium perturbatione vexatur. A cunctis quippe externis motibus eamdem intentionem suam quasi quemdam secretissimum secessum petit, ibique incommutabili inhaerens, et mutabilia cuncta transcendens, ipsa jam tranquillitate quietis suae in mundo extra mundum est. Excedit profecto ima omnia intentione summorum, 715 et cunctis rebus quas non appetit libertate quadam se superesse sentit, nec tempestatem
Abbreviated transcription (Latin):
tem haberet cum hominibus. et iustitiam¬
ticiã cũ deo. Ut quia ꝑina nr̃a longe
distabamꝰ asũmis. inse ipso uno iunge
quirit. Quicũ dixiss& qͥs mͥ tribuat ad¬
iutorẽ. apte subdidit ut desideriũ meũ
omp̃s audiat. Sciebat quippe quo ad re¬
quiẽ liberationis &t̾ne humanȩ p̃ces
nͥ ꝑ aduocatũ suũ audiri non possent:

Expanded text:
tem haberet cum hominibus, et justitiamtem haberet cum hominibus, et justitiam cum Deo, ut quia per ima nostra longe distabamus a summis, in seipso uno jungerquirit, qui cum dixisset: Quis mihi tribuat adjutorem, apte subdidit: Ut desiderium meum Omnipotens audiat. Sciebat quippe quod ad requiem liberationis aeternae humanae preces nisi per advocatum suum audiri non possent.
Abbreviated transcription (Latin):
tã maiestatẽ suã ostentare uoliuissa.
Sed quia infirmitatẽ ꝓclidit. potentiã
abscondit : meo qđ ꝑ secutoribꝰ suis in¬
cognitꝰ mansit. ad eos minime exit.
Quitam̃ adelectos exiit: quia diuinitatiᷤ
suȩ potentiam quȩ rentibus aperit.
Unde ei ꝑ propħam dr̃. Existi in salutẽ
popłi tui: ut saluos facias christos tuos
postquã tot uirtutũ suarũ sublimia
gesta narrauit : sciens qđ suis meritis
ad sũma ꝑ uenire nequeat: ad utorẽ
querit. & quẽ nimirũ nisi unigenitũ
dei filiũ contẽplat᷑. qͥhumanã naturã
in hac mortalitate laborantẽ dũ sus¬
cepit ad uiuauit: Ipse quippe adiu¬
uit hominẽ factꝰ homo: ut quia puro
homini uia redeundi non patebat ad
dñ. uia redeundi fieret ꝑ hominẽ diñ.
Longe quippe distabamꝰ auisto ⁊ inmor¬
tali : nos mortales iniusti. Sed int̃ mortalẽ
iustũ ⁊ nos mortales iniustos. apparuit mediator dei
⁊ hominũ mortalis et iustus : qui et mortalita¬

Expanded text:
suam ostentare voluisset. Sed quia infirmitatem prodidit, potentiam abscondit, in eo quod persecutoribus suis incognitus mansit, ad eos minime exivit. Qui tamen ad electos exit, qui divinitatis suae suavitatem quaerentibus aperit. Unde ei per prophetam dpopuli tui, ut salvos facias christos tuos postquam tot virtutum suarum sublimia gesta narravit; sciens quod suis meritis ad summa pervenire nequeat, adjutorem quaerit, et quem nimirum, nisi unigenitum Dei Filium contemplatur? Quin hac mortalitate laborantem dum suscepit adjuvit? Ipse quippe adjuvit hominem factus homo, ut quia puro homini via redeundi non patebat ad Deum, via redeundi fieret per hominem Deum. Longe quippe distabamus a justo et immortali, nos mortales et injusti. Sed inter immortalem et justum et nos mortales et injustos apparuit Mediator Dei et hominum mortalis et justus, qui et mor
Abbreviated transcription (Latin):
minimis peccaret. culpã qͥ  mallet si¬
lentio tegerr. quã uoce confessionis apl¬
rire: Sepe nãq contingit ut elatus
uirtutibus animꝰ dũ multa bona in
estuatione ꝓ xunoꝵ de se spargi cogno.¬
rit : agnosci non uelit siquid÷ qđ re¬
p̃hensibilit̾ facit. Quas uidelicꝙ er¬
roris tenebras idcirco mens tolerat:
quia cordis occłm tumor gͣuat. Unde
beatus iob int̾tot eximia facta uir¬
tutũ. qͥtã sũmꝰ extitit inoꝑatione ut
de monstret quã humilis fuerit in

Expanded text:
minimis 712 peccaret; culpamque suam mallet siminimis 712 peccaret; culpamque suam mallet silentio tegere quam voce confessionis aperire? Saepe namque contingit ut elatus virtutibus animus, dum multa bona in aestimatione proximorum de se spargi cognoverit, agnosci non velit si quid est quod reprehensibiliter facit. Quas videlicet erroris tenebras idcirco mens tolerat, quia cordis oculum tumor gravat. Unde beatus Job inter tot eximia facta virtutum, qui tam summus exstitit in operatione, ut demonstraret quam humilis fuerit in
Abbreviated transcription (Latin):
id circo non abel exinuneribꝰ sed ex¬
abel munera oblata placuerunt.
Prius nãq adeũ legitur dñs respexis¬
se qͥdabat : quã ad illa quȩ dabat.
Unde  beatus iob dicturꝰ nobis inospi¬
calitatis grã largitatẽ prius circa
ad uersarios ꝓtulit pacientiã & be¬
nignitatẽ suã: qͦd ruinae non exultaut
inmici. qđ uerbis maledicis ꝑ secudorsꝰ
suos non impetiit. qđ seiuentes intrin¬
secus &quanimit᷑ tolerauit. & tunc
demũ hospitalitatis suȩ munificentia
ꝓtulit: ut audito scilica& narrationis
hordine. discamꝰ quia exteriora mu¬
nera ex interna cordis mundicia con-¬
diuntur. & uirtutũ eius contexio
lectorẽ doceat. qualis apđ se eẽ. de¬
beat cũ exteriora bona aliis sub minis
culmina scm̃ ẽẽ. noncrederet :
Iiuis non uteũq ipsis tot meritis tẽpta¬
retur. ut siquando ut homo delinque¬
rae̾ delictũ suũ hominibꝰ nollet in¬
notesci. & leue eẽ. crederet siquid in

Expanded text:
idcirco non Abel ex muneribidcirco non Abel ex muneribAbel munera oblata placuerunt. Prius namque ad eum legitur Dominus respexisse qui dabat, quam ad illa quae dabat. Unde bene beatus Job dicturus nobis in hospitalitatis gratia largitatem suam, prius circa adversarios protulit patientiam et benignitatem suam: quod de ruina non exsultavit inimici, quod verbis maledicis persecutores suos non impetiit, quod saevientes intrinsecus aequanimiter toleravit, et tunc demum hospitalitatis suae munificentiam protulit; ut audito scilicet narrationis ejus ordine, discamus quia exteriora munera ex interna cordis munditia condiuntur, ut virtutum ejus contextio lectorem doceat qualis apud se esse debeat, cum exteriora bona aliis subministrculmina sanctum esse non crederet? Quis non utcunque ipsis tot meritis tentaretur, ut si quando ut homo delinqueret, delictum suum hominibus nollet innotesci; et leve esse crederet, si quid in
Abbreviated transcription (Latin):
seruabat. qͥbus nos ad monet dicens.
Dimittite. & dimittetur uob̾: date &
clabitur uob̾. Dare nãq nr̃m adres
ꝑtinet. quas exterius habemꝰ: dimitere
autẽ ad relaxandũ dolorẽ quẽ interus
non plene oꝑatus ÷. meliorẽ tam̃ partẽ
miscđiȩ ten̾uit. Qui aut̃ dat & mini¬
me dimitat: omĩno miscđiã nullã
fecit : quia ab onĩpotente dõ munus
ex manu non accipitur: qđ corde obli
pensat᷑. Cuncta itaq maliciȩ macula.
ab interiore nr̃o homine cogitationis
in mutatione tergendaest : quia irã
iudicis placare nescit oblatio. nisi ex
mundicia placeat offerentis. Unde
scriptũ ÷. Respex̃ ds̃ ad abel.⁊ ad mu¬
non respex̃. Neq & enĩ sacrũ eloqui ũ
dicit respex̃ admimera abel. ad cam
munera non respex̃: sed prius ait qr
respex̃ ad abel. ac de inde sub uinxit.
⁊ ad munera eus. & rursũ dicit.
quia non respexit adcaui: ac de inde
sub didit nec ad munera eius. Exdantiᷤ
quippe corde id qđ datur accipitur:

Expanded text:
s nos admonet, et dicit: Dimittite, et dimittetur vobis: date, et dabitur vobis. Dare namque nostrum ad res pertinet quas exterius habemus, dimittere autem ad relaxandum dolorem quem interius non plene operatus est, meliorem tamen partem misericordiae tenuit. Qui vero dat et minime dimittit, omnino misericordiam nullam facit, quia ab omnipotente Deo munus ex manu non accipitur quod opensatur. Cuncta itaque malitiae macula ab interiori nostro homine cogitationis immutatione tergenda est, quia iram judicis placare nescit oblatio, nisi ex munditia placeat offerentis. Unde scriptum est: Rexpexit Deus ad Abel, et ad munon respexit. Neque etenim sacrum eloquium dicit, respexit ad munera Abel, et ad Cain munera non respexit, sed prius ait: Quia respexit ad Abel, ac deinde subjunxit, et ad munera ejus. Et rursum dicit, qusubdidit: nec ad munera ejus. Ex dantis namque corde id quod fit, accipitur:
Abbreviated transcription (Latin):
Hinc enĩ liquido de monstrat. quã uera
de bonis suis dixerat: qui noluit taceri
de malis. Modo uirtutes suas indicat:
tacuerit manifestat. Unde certissime
appar& quante munditię inomĩpo¬
tentis dei occłis fuerit. qͥ iuita uit mala
necõmit der&. ⁊ tam̃ quȩ eũ cõmitder
contigit. hominibꝰ non abscondit: qͣtinꝰ
ei ⁊isticiȩ sit gła declinasse peecatũ.
& iusticiȩ custodia qđ non potuit de¬
clinare ꝓdidisse uideatur. Uir iste
culib& magnꝰ inuirtutibꝰ suis. mͥcerit
sublimis apparet. ⁊ã inpeccatis suis.
ad miror. confessionẽ humillimã pec¬
catoꝵ. quã cot sublunia gesta uirtutũ
Seio enĩ quia infirmitatis uerecundia

Expanded text:
Hinc enim liquido demonstrat quam vera Hinc enim liquido demonstrat quam vera de bonis suis dixerat, qui noluit tacere de malis. Modo virtutes suas indicat, tacuerit, manifestat. Unde certissime apparet quantae munditiae in omnipotentis Dei oculis fuerit, qui et vitavit mala, ne committeret, et tamen quae eum committere contigit, hominibus non abscondit, quatenus ei et justitiae sit gloria declinasse peccatum, et justitiae custodia quod non potuit declinare prodidisse. Videatur vir iste cuilibet magnus in virtutibus suis, mihi certe sublimis apparet etiam in peccatis suis. admiror confessionem humillimam peccatorum quam tot sublimia gesta virtutum. Scio enim quod per infirmitatis verecundi
Abbreviated transcription (Latin):
arguunt᷑ ab aliis. esse se qđ confessi fu¬
erant nonnegarent. Qua ire. inlitia
uere confessionis st̃ si cũquisq se pecca¬
torẽ dicit. id dese dicenti alteri non con¬
tra dicit. Nãquia scriptũ ÷ iustus in
principio accusator est sui: non magis
peccator sed iustꝰ uideri appetit. cũpec¬
catorẽ se quisq nullo arguente confitet᷑.
Sedconfessionẽ ueritatis ꝓbat: cũ alt̾
malũ qđ fecimꝰ increpat. Qđ si suꝑbe
defendimꝰ : liquet quia peccatores nos
ex nob̾ ficte dicebamꝰ. Unde sũ moꝑe
curandum ÷ ut mala quȩ fecimꝰ. &
sponte fateatimir: & hec aliis arguen¬
tibus non negemꝰ. Suꝑbie quippe ui¬
ciũ est : ut qđ dese fateri quisq quas
sua sponte dignat᷑. hoc sibi dici ab aliie
fuerit humilitatis ostendit: quise &
int̾ aduersarios nouerat uiuere. ⁊ tam̃
non uerrbat᷑ culpas uoce confessionis
aperire. Sed notandũ qđ superus uir¬
tutes suas loquit᷑: inferus peccatũ fat̾

Expanded text:
arguuntur ab aliis, esse se quod confessi fuarguuntur ab aliis, esse se quod confessi fuerant non negarent. Qua in re indicia verae confessionis sunt, si cum quisque se peccatorem dicit, id de se dicenti etiam alteri non contradicit. Nam quia scriptum est: Justus in principio accusator est sui , non magis peccator, sed justus videri appetit, cum peccatorem 714 se quisque nullo arguente confitetur, sed confessionis veritatem probat, cum alter malum quod fecimus increpat. Quod si superbe defendimus, liquet quia peccatores nos ex nobis ficte dicebamus. Unde summopere curandum est ut mala quae fecimus, et sponte fateamur, et haec aliis arguentibus non negemus. Superbiae quippe vitium est ut quod de se fateri quisque quasi sua sponte dignatur, hoc sibi dici ab aliis is ostendit, qui se et inter adversarios noverat vivere, et tamen non verebatur culpas voce confessionis aperire. Sed notandum quod superius virtutes suas loquitur, inferius peccatum fatetur.
Abbreviated transcription (Latin):
con iunctisunt sed uita dis iuncti ꝑp
salmistã dr̃. Redde uicinis nr̃is sep¬
tuplũ : insini eoꝵ. Acsi aꝑte diceret᷑.
exparte puniunt exterus. ipsi inte¬
rius ꝑfecte puniant᷑. Quia gͥ simis
secretũ m̃tis accipitur: insinu iniqͥ¬
tatẽ celare est. hanc inconscientię
latibulis occultare nec ꝑ confessionẽ
detegere. sed ꝑdefensionẽ uelare. Quo
contra: iacobꝰ dicit. Confitemini al¬
terutrũ peccata ur̃a. & orate ꝓinui¬
cẽ ut saluemini. Salomon quoq ait.
Qui abscondit scelera sua non diriget᷑.
qui aut̃ confessus fuerit ⁊ dereliquerit
ea miscdiã consequetur. Sed int̾ hec
sciendũ est qđ plerũq homines. ⁊ cul¬
pas confitentur. & humiles non sunt.
N ã multos noiumꝰ qui arguente nullo
peccatores se eẽ. confitentur: cũ uero
deculpa sua fuerint fortasse correpti
defensionis patrociniũ querunt. ne
peccatores ẽẽ. uideant᷑. Quisi tunc
cũ id sponte dicunt peccatores se eẽ.
ueraci humilitate cognoscerent. cũ

Expanded text:
sunt, sed vita disjuncti, per Psalmistam dicitur: Redde vicinis nostris septuplum in sinu eorum . Ac si aperte diceret: ex parte puniunt, ipsi interius perfecte puniantur. Quia igitur sinus secretum mentis accipitur, in sinu iniquitatem celare est hanc in conscientiae latibulis occultare, nec per confessionem detegere, sed per defensionem velare. Quo contra Jacobus dicit: Confitemini alterutrum peccata vestra, et orate pro invicem, ut salvemini . Salomon quoque ait: Qui abscondit scelera sua, non dirigetur; qui autem confessus fuerit, et dereliquerit ea, misericordiam conssciendum est, quod plerumque homines et culpas confitentur et humiles non sunt. Nam multos novimus qui arguente nullo peccatores se esse confitentur; cum vero de culpa sua fuerint fortasse correpti, defensionis patrocinium quaerunt, ne peccatores esse videantur. Qui si tunc cum id sponte dicunt peccatores se esse veraci humilitate cognoscerent, cum
Abbreviated transcription (Latin):
humilitatis testimonia: ⁊ iniquitatiꝰ
suã quẽq cognoscere. & cognitã uoce
confessionis aperire. At contͣ usitati
humani generis incuĩt: ⁊ libendo pes¬
catũ cõmittere. & cõmissuĩ negando
absconderr. ⁊ conuictũ deffendendo
multiplicare. Ex illo quippe lapsu pͥmi
hominis hec augmĩta nequiciȩ ducunꝰ.
exqͦ ipsã radicẽ traniximꝰ eulpe. Sic nãq
ulle dũ lignũ uetitũ contigiset: abscon
dit se a facie dñi int̾ ligna paradisi.
Inqͣ absconsione scilic& quia dm̃ latere
non poterat. non latendi effectꝰ descri¬
bitur : sed effectꝰ notatur. Quicũ ar¬
gueretur adño qđ de ligno uetito con¬
cigisset ilico respondit. Mulier quã
dedisti mͥ sociã ipsa mͥ dedit deligno:
a&e comedi. Ipsa quoq mulier inqͥsitareᷤᷤ¬
pondit. Serpens decepit me ⁊ comedi.
Ad hoc quippe inquisiti fuerant : ut
peccatũ quod trans grediendo conmise¬
rant confitendo delerent. Unde &
serpens ille ꝑsuasor quinonerat re uo¬

Expanded text:
humilitatis testimonia, et iniquitatem suam quemque cognoscere, et cognitam voce confessionis aperire. At contra, usitatum humani generis vitium est, et latendo peccatum committere, et commissum negando abscondere, et convictum defendendo multiplicare. Ex illo quippe lapsu primi hominis haec augmenta nequitiae ducimus, ex quo ipsam radicem traximus culpae. Sic namque ille dum dit se a facie Domini inter ligna paradisi. In qua absconsione scilicet, quia Deum latere non poterat, non latendi effectus describitur, sed affectus notatur. Qui cum argueretur a Domino, quod de igno vetito cotigisset, illico respondet: Mulier quam dedisti mihi sociam, ipsa mihi dedit de ligno, et comedi . Ipsa quoque mulier inquisita, respondit: Serpens decepit me, et comedi. Ad hoc quippe requisiti fuerant, ut peccatum quod transgrediendo commiserant, confitendo delerent. Unde et serpens ille persuasor, qui non erat revo
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ unũ qđq malũ quã ius robustius uites.
tam̃ humilius ꝓditur. B eatꝰ gͦ iob qͥ
tor magnis oꝑibus fultꝰ confiteri culpil
nonerubuit: ostendit inuitucibꝰ quã
humilis fuit. Sed quia uera exhumilita¬
te uera secura seꝑ auctoritas nascitur. ut
tanto foras nil metuat quanto adrerũ
culmina animꝰ ꝑelationis defideriũ
nion ane̾lat. exp̃ssa confessione peccati

Expanded text:
 malum quamvis robustius vitetur, tamen humilius proditur. Beatus ergo Job, qui, tot magnis operibus fultus, confiteri culpam non erubuit, ostendit in virtutibus quam humilis fuit. Sed quia ex humilitate vera secura semper auctoritas nascitur, ut tanto foris nil metuat, quanto ad rerum culmina animus per elationis desiderium non anhelat, expressa confessione peccati,
Abbreviated transcription (Latin):
paulo Karitas paciens & benigna de¬
scribitur: ꝑ pacientiã aliena mala &qͣ¬
numit̃ tolerat. ꝑbenignitatẽ quoq bona
misericordit̾ impendit sua. Unde be¬
atꝰ iob ⁊ pacient̃ domesticos maledicenteᷤ
ꝑtulit: & uatores atq ꝑegrinoᷤᷤ apud
se benigne suscepit: illis morũ exẽpla
tribuens istis exterioꝵ ope concurrens:
illis ꝓmansuetudinẽ non concitꝰ adiras¬
cendũ: istis ꝑmiscdiam ad subuenien¬
diĩ paratus. Uir & enĩ scs̃ redemptorẽ

Expanded text:
Paulo, charitas patiens et benigna dePaulo, charitas patiens et benigna describitur , per patientiam aliena mala aequanimiter tolerat, per benignitatem quoque bona misericorditer impendit sua. Unde beatus Job et patienter domesticos maledicentes pertulit, et viatores atque peregrinos apud se benigne suscepit: illis morum exempla tribuens, istis exteriorum ope concurrens; illis per mansuetudinem non concitus ad irascendum, istis per misericordiam ad subveniendum paratus. Vir enim s
Abbreviated transcription (Latin):
habere. ꝑ fecte aut̃ magnitudinis
laus ÷ aduersa ꝑ pari: ⁊ exteriꝰ fortit̃.
unteruis clem̃t᷑. Nãsunt non nulla
quȩ impsa quoq familiarũ conuersati¬
one corrigi nequeunt: sine culpa cor¬
rigentis. Atq ideo cũ uł corrigentẽ in¬
quinant. uł non omĩ modo. Hec agen¬
tes grauant. magna magisterii arte
dissimulanda sunt. ipsaq hac dissimu-¬
latione toleranda. Quȩ contͣ nos illata.
citius acorde laxamꝰ: sinrã circa ꝓxi¬
mos errata cognoscimꝰ. Unde bene
quoq ꝑsalomonẽ dr̃. Cunctis ser¬
monibus qui dicuntur. ne a cõmodes
cortuũ: ne forte audias seriũi tuũ ma¬
ledicentẽ tibi. Scit enĩ tua conscientia:
quia ⁊ crebro maledixisti aliis. dũenĩ
pensamꝰ quales erga alios fuimꝰ: eẽ.
circa nos tales alios minꝰ dolemꝰ. Quia
aliena iniusticia in nob̃ uindicat: qđ
inse uste nr̃a conscientia accusat. Se¬
ostiũ in eũ uiatori patut. Quia teste

Expanded text:
habere. Perfectae autem magnitudinishabere. Perfectae autem magnitudinisi exterius fortiter, et interius clementer. Nam sunt nonnulla quae in ipsa quoque familiarium conversatione corrigi nequeunt sine culpa corrigentis; atque ideo cum vel corrigentem inquinant, vel non omnino haec agentem gravant, magna magisterii arte dissimulanda sunt, ipsaque hac dissimulatione toleranda. Quae contra nos illata citius a corde laxamus, si nostra circa proximos errata cognoscimus. Unde bene quoque per Salomonem dicitur: Cunctis sermonibus qui dcor tuum, ne forte audias servum tuum maledicentem tibi: scit enim tua conscientia quia crebro maledixpensamus quales erga alios fuimus, esse circa nos tales alios minus dolemus, quia aliena injustitia in nobis vindicat quod in se juste nostra conscientia accusat. Seostium meum viatori patuit. - Quia, teste
Abbreviated transcription (Latin):
naculi mei quisdet de carnibꝰ eiꝰ ut satu¬
rem᷑ : Quȩ nimirũ sententia: potest
quoq ꝑmisteriũ ex uoce redẽptoris in¬
telligi. Unde diri quippe eiꝰ tab̾ naculi
decarnibꝰ illius saturari cupierunt: uł
uidei scilic& ꝑ sequentes. uł gentilesere¬
dentes. Quia ulli molitisunt corpus
illius quasi consum̃do extinguere: &
isti esurientẽ mentẽ suã desi derant ꝑ
cotidianũ im molationis sacrifitiũ de
eiꝰ carnibꝰ satiare. Sed nunc soluis ystore
uirtutẽ sequentes. pensemꝰ quanta fora¬
tudine scĩ uiri animꝰ extͣ intraq sollicitꝰ
ad omĩa patitur. Quisi in iuste agentibꝰ
aut uinꝗͣ ꝑsilentiũ ceder&: aut ꝑrecti¬
tudinẽ noncontrair&: ꝓfecto aduersa¬
rios non haluisset. Sed ineo qđ iuias
uitȩ tenuit: exoptatores suȩ mortis
inuenit. Foras patentes aduersarios
ꝑtulit: intus latentes. M inor ẽ aut̃
iuir tus certaminis foras quẽ piã uide
mala quȩ superet: untꝰ qͦd toleret ñ

Expanded text:
t saturemur? - Quae nimirum sententia potest quoque per mysterium ex voce Redemptoris intelligi. Viri quippe ejus tabernaculi, de carnibus illius saturari cupierunt, vel Judaei scilicet persequentes, vel gentiles credentes. Quia et illi moliti sunt corpus illius consumendo exstinguere, et isti esurientem mentem suam desiderant per quotidianum immolationis sacrificium de ejus carnibus satiare. Sed nunc solius historiae virtutem sequentes, pensemus quanta fortitudine sancti animus extra intraque sollicitus ad omnia patitur, qui si injuste agentibus, aut unquam per silentium cederet, aut per rectitudinem non contrairet, profecto adversarios non habuisset. Sed in eo quod vias vitae tenuit, exoptatores suae mortis invenit. Foris patentes adversarios pertulit, intus latentes. Minor est autem virtus certaminis foris quempiam videre mala quae superet, et intus quod toleret non