comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nobis. Nolite flere suꝑme. s suꝑuos ipsos flete. Piaux̃
merito dauid. suꝑ parricida filio. cui ꝑpetuo sciret
obstructum exitum deuentre mortis. mole criminis.
Menito suꝑ saul ⁊ suꝑ ionatam quibꝰ equȩ absortis se¬
mel. emersio iam ñ sꝑatur. Et quidẽ te surgent: s
ñ aduitam. Immo aduttã: ut uiui in morte infelicius
moriantur. Quam qu̾a de ionata possit non inmertto
herere sententia. At mͥ &x si ñ ista suppetit plangendi
ratio: non tam̃ nulla. Piango primũ suꝑ mea ipsius plaga atq
nis. nr̃eq professionis. qui de tuo G. zelo. consilio. ⁊ exemplo:
te: ꝓpt̾ te tam̃. Hinc
prorsus hic afficior grauiter. ꝙr
ueh em̃ter amo. Et
nemo mͥ molestus sit dicens ñde¬
here sic affici: cum benignus samuhel suꝑ reꝓbo rege
et pius dauid suꝑ parricida filio satis fecerint affectioni
⁊ ñ ad miuriam fidei. ñ insuꝑni suggillatione iudicii.

Expanded text:
nobis: Nolite flere super me, sed super vos ipsos flete. Planxit nobis: Nolite flere super me, sed super vos ipsos flete. Planxit merito David super parricida filio , cui perpetuo sciret obstructum exitum de ventre mortis mole criminis. Merito super Saul et super Jonatham ; quibus aeque 1359 absorptis semel, emersio jam non speratur. Et quidem resurgent, sed non ad vitam; imo ad vitam, ut vivi in morte infelicius moriantur. Quanquam de Jonatha possit non immerito haerere sententia. At mihi etsi non ista suppetit plangendi ratio, non tamen nulla. Plango primum super mea ipsius plaga, atque nis nostraeque professionis, qui de tuo, Girarde, zelo, consilio et exemplo rte, propter te tamen. Hinc prorsus, hinc afficior graviter, quia vehementer amo. Et nemo mihi molestus sit, dicens non debere sic affici; cum benignus Samuel super reprobo rege , et pius David super parricida filio satisfecerint affectioni, et non ad injuriam fidei, non in superni suggillationem judicii.
Abbreviated transcription (Latin):
us ero inferne. Io in quam hamo ꝑforata. tram seuntibꝰ ꝑmediũ
tui fidelibꝰ. Latum letumq exitum pandis ad uitã .G. te ñ
ad patriam: ñ mͦ securus s &e letabundus & laudans. Cum
psalmi me audiente
clara uoce complesset: suspici¬
ens incęlum ait. Pat̃
Et repetens eundem
sermonẽ ac frequenter ingeminans pat̃ pat̾: conu̾sus ad
me ex hilarata quidẽ faciȩ: quanta inquit dignatio dei
patrẽ hominum eẽ. quanta hominũ gła. dei filios. dei
ẽẽ heredes. Nam si filii ⁊ heredes. Sic cantabat quẽ nos
lugemus. in quo ⁊ meum fateor luctum pene in cantum
conĩitit. dum intentus głȩ eius: propͥe fere miseriȩ obli¬
uiscor. S reuocat me ad me pungens dolor facileq a se¬
reno illo intuitu tamqũa a leui excitat somno. ꝑ stringens
aurietas. Piangam igitur s suꝑ me: quia suꝑ illum iã
uetat ratio. Puto enim si oportunitas daretur: mͦ dic̃et

Expanded text:
us ero, inferne . Illo, inquam, hamo perforata, transeuntibus per medium us ero, inferne . Illo, inquam, hamo perforata, transeuntibus per medium tui fidelibus latum laetumque exitum pandis ad vitam. Girardus te non ad patriam, non modo securus, sed et laetabundus et laudans. Cum  me audiente, clara voce complesset, suspiciens in coelum, ait: Pater, . Et repetens eumdem sermonem, ac frequenter ingeminans: Pater, Pater, conversus ad me, exhilarata quidem facie: « Quanta, » inquit, « dignatio Dei, patrem hominum esse! quanta hominum gloria, Dei filios Dei esse et haeredes! Nam si filii, et haeredes. » Sic cantabat quem nos lugemus: in quo et meum, fateor, luctum pene in cantum convertit, dum intentus gloriae ejus, propriae fere miseriae obliviscor. 12. Sed revocat me ad me pungens dolor, facileque a sereno illo intuitu, tanquam a levi excitat somno perstringens anxietas. Plangam igitur, sed super me, quia super illum jam vetat ratio. Puto enim, si opportunitas daretur, modo diceret
Abbreviated transcription (Latin):
exultationis subito erupisti in illud dauiticum. stupentibus
qui asfistebant. Laudate dnm decȩlis. laudate eum in ex¬
celsis. Iam tibi fr̃ mi nocꝰte ad huc media diescebat. et nox
sicut dies illuminabatur. prorsus illa nex illuminatio tua
in deliciis tuis. Accitus sum ad id miraculi uidere exultan¬
tẽ in morte hominẽ. ⁊insultantẽ morti. Ubi ẽ mors uicto¬
ria tua: Ubiẽ mors stimulus tutis: Iam ñ stimulus.
s iubilus. Iam cantando moritur homo: ee moriendo can¬
tat. U surparis ad leticiam mater meroris. usur paris ad
głam głȩ mumica. usurparis ad introitum regni. por¬
ta inferi et fouea ꝑditionis. ad inuentionẽ salutis: idq
ab homine peccatore. Iuste mintrum. quia tu iniq in ho¬
minẽ innocentẽ ⁊iustum potestate te meraria usurpasti
Mortua es o mors et ꝑforata hamo quẽ incauta glutisti:
cuius illa uox ẽ in propħa. o mors ero mors tua morsus tu¬

Expanded text:
exsultationis subito erupisti in illud Davidicum, stupentibus exsultationis subito erupisti in illud Davidicum, stupentibus qui assistebant: Laudate Dominum de coelis, laudate eum in excelsis . Jam tibi, frater mi, nocte adhuc media diescebat, et nox sicut dies illuminabatur Prorsus illa nox illuminatio tua in deliciis tuis. Accitus sum ego ad id miraculi, videre exsultantem in morte hominem, et insultantem morti. Ubi est, mors, victoria tua? ubi est, mors, stimulus tuus? Jam non stimulus, sed jubilus. Jam cantando moritur homo, et moriendo cantat. Usurparis ad laetitiam, mater moeroris; usurparis ad gloriam, gloriae inimica; usurparis ad introitum regni, porta inferi; et fovea perditionis, ad inventionem salutis: idque ab homine peccatore. Juste nimirum, quia tu inique in hominem innocentem et justum potestatem temeraria usurpasti. Mortua es, o mors, et perforata hamo quem incauta glutiisti, cujus illa vox est in propheta: O mors, ero mors tua; morsus tu
Abbreviated transcription (Latin):
quisq quod dignus ẽ. ille coronam quã meruit. ego quam
debui penam. Numquid quia sentio penam. rep̃hendo sen¬
tentiam: humanũ ẽ illud. hoc imꝑium. humanũ inꝗͦ
et necesse affici erga caro ᷤᷤ. suie delectabilit̾ cum p̃sto sunt:
siue cum absunt moleste. Nonerit ociosa socialis conũsatio.
p̃sertim int̾ amicos. et quiꝰ effẽcerit mutuus amor in sibi p̃sen¬
tibus: horror indicat separationis ⁊ dolor deinuicem insepa¬
tus. Et ideo fortassis dolendum mͥ potius suꝑte: qui bibo ca¬
licem amaritudinis. Et solus dolendus. ꝗtra solus bibo. Ñ
enim et tu. Solus ego patior quod solent parit̃ pati qui se
diligunt: cum se amiitunt. Utinam ñte amiserim. s p̃mise¬
rim: utinam uł tarde aliquando sequar quo cumq teris. N̾i
enim dubium quin ad illos ieris. quos cirea medium extri¬
me noctis tuȩ muitabas ad laudem. cum in uultu et uoce

Expanded text:
quisque quo dignus est: ille, coronam quam meruit; ego, quam quisque quo dignus est: ille, coronam quam meruit; ego, quam debui poenam. Nunquid quia sentio poenam, reprehendo sententiam? Humanum est illud, hoc impium. Humanum, inquam, et necesse affici erga charos, sive delectabiliter cum praesto sunt, sive cum absunt, moleste. Non erit otiosa socialis conversatio, raesertim inter amicos: et quid effecerit mutuus amor in sibi praesentibus, horror indicat separationis, et dolor de invicem sepatus. Et ideo fortassis dolendum mihi potius super me, qui bibo calicem amaritudinis. Et solus dolendus, quia solus bibo: non enim et tu. Solus ego patior quod solent pariter pati qui se diligunt, cum se amittunt. 11. Utinam non te amiserim, sed praemiserim! utinam vel tarde aliquando sequar te quocunque ieris! Non enim dubium quin ad illos ieris, quos circa medium extremae noctis tuae invitabas ad laudem, cum in vultu et voce
Abbreviated transcription (Latin):
mea: nec caro mea enea ẽ. Sensio prorsus et doleo. ⁊dolor m̃s in
conspectu meo semꝑ. Non sane nos potent duritiȩ. & iiinbilitatis
argure ille qui u̾b̾at. quomͦ illos de quibꝰ at. ꝑcussi eos et non
doluerunt. Affectum meum confessus sum ⁊ ñ negauit. Car¬
nalem quis direrit: ego humanum nego sicut nec me hominẽ
Sine hoc sufficit: nec carualem negauerim. nam ⁊ ego carnalis
sum uenundatus sub peccato. ad dictus morti. penis ⁊ erumpnis
obnoxins. Num sum fateor insensibilis ad penas: mortẽ horreo
timus affectu: Is recessit a me: sentio. lesus sum ⁊ grauiter
Ignoscite filii. immo si filii. uicẽ dolete pat̾nam. Miseremi
uia ꝓ peccatis recepi demanu dñi. In uirga indignationis suȩ
ꝑcussit me digne ꝓmeritis. dure ꝓuiribus. An leue quis dire
contra dico sermonibꝰ scĩ. Non rep̃hendo iudiciũ. quo recepit

Expanded text:
mea, nec caro mea aenea est; sentio prorsus et doleo, et dolor meus in mea, nec caro mea aenea est; sentio prorsus et doleo, et dolor meus in conspectu meo semper. Non sane nos poterit duritiae et insensibilitatis arguere ille qui verberat, quomodo illos de quibus ait: Percussi eos, et non doluerunt . Affectum meum confessus sum, et non negavi. Carnalem quis dixerit: ego humanum non nego, sicut nec me hominem. Si nec hoc sufficit, nec carnalem negaverim. Nam et ego carnalis sum, venundatus sub peccato, addictus morti, poenis et aerumnis obnoxius. Non sum, fateor, insensibilis ad poenas, mortem horreo timus affectu? Is recessit a me; sentio, laesus sum, et graviter. 10. Ignoscite, filii: imo si filii, vicem dolete paternam. Misereminvia pro peccatis recepi de manu Domini. In virga indignationis suae percussit me, digne pro meritis, dure pro viribus. An leve quis dixerNec tamen contradico sermonibus sancti; nec reprehendo judicium, quo recepit
Abbreviated transcription (Latin):
tur batio pena peccati. Hȩc uanitas ⁊ peccatũ. Et enim ibi
sola nisi fallor plorantur dampna głȩ carnis: uitȩ p̾sentis
in commoda. Et plorandi: qui ita plorant. Numquid ego
sic: Similis mͥ affectus. s altera causa dissimilisq intentio. Nul¬
la mͥ sane querela de onnubꝰ quȩ sunt mundi. Inbis profecto qͦ
ꝓposito. Ad hesit anima mea anime illius. ⁊unã fecit deduabus.
ñ consanguinitas: s unanimitas. Carnis quidem necessitudo ñ
de fuit. s plus uinxit societas sp̃e: consensus aninioꝵ. moꝵ confor¬
mitas. Cum gͦ eẽmus cor unum ⁊ anima una: hanc meã parit᷑
atq ipsius anim̃a ꝑtransiuit gladius. ⁊ scĩdens mediam: partẽ
locauit incȩlo. partẽ inceno deseruit. Ego ego illa portio
misera in luto iacens. trũcata parte sui. ⁊ parte potiori. ⁊ dr̃ mͥ
Sentio sentio uł muitus. quia nec fortitudo lapidum fortitudo

Expanded text:
turbatio poena peccati: haec vanitas et peccatum. Etenim ibi turbatio poena peccati: haec vanitas et peccatum. Etenim ibi sola, nisi fallor, plorantur damna gloriae carnis, vitae praesentis incommoda. Et plorandi qui ita plorant. Nunquid ego sic? Similis mihi affectus, sed altera causa, dissimilisque intentio. Nulla mihi sane querela de omnibus quae sunt mundi. In his profecto quae proposito. 9 Adhaesit anima mea animae illius; et unam fecit de duabus, non consanguinitas, sed unanimitas. Carnis quidem necessitudo non defuit; sed plus junxit societas spiritus, consensus animorum, morum conformitas. Cum ergo essemus cor unum et anima una, hanc meam pariter atque ipsius animam pertransivit gladius, et scindens, mediam partem locavit in coelo, partem in coeno deseruit. Ego, ego illa portio misera in luto jacens, truncata parte sui, et parte potiori; et dicituSentio, sentio vel invitus, quia nec fortitudo lapidum fortitudo
Abbreviated transcription (Latin):
occidit. cum succidit illum. Num quid enim occisum quis
dixerit. quẽ plantauit inuita: At quod illi uite ianua fuit.
mͥ plane mors ẽ. meq illa morte mortuum dixerun: non¬
hunc qui obdormuit in domino. Exite exite lacrimȩ iam pri¬
dem cupientes. exite quia his qui uobis meatum obstruxerat
cõmeauit. Aꝑiantur cataracte miseri capitis. ⁊erumpant
fontes aquarum: si forte sufficiant sordes diluere culparũ:
quibꝰ nram merui. Cum consolatus fuerit suꝑ me dñs. tunc
fortassis ⁊ ego merear consolari. si tam̃ ñ peꝑcero amerore. Hã
qui lugent. ipsi consolabuntur. Propterea cuͦn descendat mͥ
omnis sẽs. et in sp̃ũ lenitatis qui sp̃italis ẽ. fustineat lam̃tan¬
tem. Luctus m̃s humano queso pensetur affectu: ñ usu. Uide¬
nꝰ nemppe mortuos cotidie plang̾e mortuos suos: fletum mul¬
tum. ⁊ fructum nullum. Non culpamus affectum nisi cum
excedit modum: s causam. Iue nimirum nature ẽ. ⁊ eius

Expanded text:
occidit, cum succidit illum. Nunquid enim occisum quis occidit, cum succidit illum. Nunquid enim occisum quis dixerit, quem plantavit in vita? At quod illi vitae janua fuit, mihi plane est mors; meque illa morte mortuum dixerim, nonhunc qui obdormivit in Domino. Exite, exite, lacrymae jampridem cupientes; exite, quia is qui vobis meatum obstruxerat, commeavit. Aperiantur cataractae miseri capitis; et erumpant fontes aquarum, si forte sufficiant sordes diluere culparum, quibus iram merui. Cum consolatus fuerit super me Dominus, tunc fortassis et ego merear consolari, si tamen non pepercero a moerore: nam, qui lugent, ipsi consolabuntur . Propterea condescendat mihi omnis sanctus, et in spiritu lenitatis qui spiritualis est, sustineat lamentantem. Luctus meus humano, quaeso, pensetur affectu, non usu. Videmus nempe mortuos quotidie plangere mortuos suos: fletum multum, et fructum nullum. Non culpamus affectum, nisi cum excedit modum; sed causam. Ille nimirum naturae est, et ejus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ quem licebat delectari indoniuo: p̃dicare lib̾ius. orare secu¬
rius. ꝑ te inquã mͥ mi frater: mens sobria.⁊ grata quies. sermo
efficatior oratio pinguior. frequentior lectio. ⁊ feruentior
affectus. neu sublatus es ⁊ hec omnia simul. Tecum om̃s pa-¬
riter abiere delitiȩ ⁊leticiȩ meȩ. Iam cure irruitut. iam mo¬
iestiȩ hinc inde pulsant. crangustiȩ undiq. Solum me repꝑe¬
unt. sole mͥ te abeunte remanserunt. solus sub sareina gemo.
Aut ponere aut oppͥmi necesse ẽ. quia tutuos humeros sub du¬
xisti. Quis mͥ tribuat cito mori pꝰ te:  Nam ꝓte nolum. nec
te tua fiaudare gła. Porro suꝑ uiuere tibi. labor ⁊ dolor. Ui¬
uam que aduiuam inamaritudine. uiuam in merore. ⁊ hȩc
sit mͥ consolatio ut merendo affligar. Non parcam. & uiua¬
bo manum dñi. Et enim manꝰ dñi tetigit me. Me inqũa
tetigit et ꝑcussit: non illum quẽ uocauit ad requiem. Me

Expanded text:
per quem licebat delectari in Domino, praedicare liberius, orare secuper quem licebat delectari in Domino, praedicare liberius, orare securius. Per te, inquam, mihi, frater mi, mens sobria et grata quies, sermo efficacior, pinguior oratio, frequentior lectio et ferventior affectus. 8. Heu! sublatus es, et haec omnia simul. Tecam omnes pariter abiere deliciae, et laetitiae meae. Jam curae irruunt, jam molestiae hinc inde pulsant, et angustiae undique solum me repererunt, solae mihi te abeunte remanserunt, solus sub sarcina gemo. Aut ponere, aut opprimi necesse est, quia tu tuos humeros subduxisti. Quis mihi tribuat cito mori post te? Nam pro te nolim, nec te tua fraudare gloria. Porro supervivere tibi, labor et dolor. Vivam, quoad vivam, in amaritudine; vivam in moerore: et haec sit mihi consolatio, ut moerendo affligar. Non parcam; et juvabo manum Domini: etenim manus Domini tetigit me. Me, inquam, tetigit et percussit, non illum, quem vocavit ad requiem; me
Abbreviated transcription (Latin):
magris ortus. aquis. cunctis deniq artib seu oꝑibꝰ rusticoꝵ. qͥd
inquam uł in hoc rerum gene. G̃. subter fugit ꝑitiam: Cem̃¬
tariis. sabris. agricolis. orto lanis. sutoribus atq tertoribꝰ: facile
soͥus in suis ocłis ñerat sapiens. Utiña multos ⁊ siminꝰ sapientes
ñ plus tangeret illa maledictio. Uequi sapientes estis mocłis nt̃is
Scientibꝰ ista loquor: et adhuc plura his de illo ⁊ maiora cõꝑtis.
Parco tam̃: quia caro mea &e fr̃ ẽ. hoc tam̃ securꝰ ad do: mͥ uti¬
us inomnibꝰ ⁊ p̃ omnibꝰ fuit: ittilis in paruis ⁊ inmagnis. in
pͥuatis ⁊ publicis: foris ⁊ intus. Merito exeo pendebam totꝰ.
qui mͥ totum erat. Solum pene relinquerat mͥ ꝓ uisoris ho¬
norem ⁊ nom̃. Nam opus ipse faciebat. Ego uocitabar abbas:
s ille p̃erat insolicitudine. Merito requienit in illo sp̃c m̃s.

Expanded text:
in agris, hortis, aquis, cunctis denique artibus seu operibus rusticorum? quid, in agris, hortis, aquis, cunctis denique artibus seu operibus rusticorum? quid, inquam, vel in hoc rerum genere Girardi subterfugit peritiam? Caementariis, fabris, agricolis, hortulanis, sutoribus, atque textoribus facile solis in suis oculis non erat sapiens. Utinam multos, etsi minus sapientes, non plus tangeret illa maledictio: Vae qui sapientes estis in oculis vestris ! Scientibus ista loquor, et adhuc plura his de illo, et majora compertis. Parco tamen, quia caro mea, et frater est. Hoc tamen securus addo: mihi utilis in omnibus, et prae omnibus; fuit utilis in parvis et magnis, in privatis et publicis, foris et intus. Merito ex eo pendebam totus, qui mihi totum erat. 1357 Solum pene reliquerat mihi provisoris honorem et nomen: nam opus ipse faciebat. Ego vocitabar abbas, sed ille praeerat in sollicitudine. Merito requievit in illo spiritus meus,
Abbreviated transcription (Latin):
loquens iudicium. Sic̃ scriptum ẽ. Os iusti meditabitur sapien¬
tiam: ⁊ lingua eiris loquetur iudicium. S quiꝰ dixi foris agen¬
tem illum quasi int̃na.G̃. nesciret. ac sp̃ualium ex pers ẽẽt do¬
noꝵ: Norunt qui illum norunt sp̃uales: qu̾a u̾ba eius sp̃m
redolerent. Nolu̾nt contub̾uales. qu̾a mores eius et studia ñ
carnem saꝑent: s feruerent sp̃u. Quis illo rigidior incusto¬
dia discipline: quis in castigando corpꝰ suum districtior: sus
pensior in contemplando: subtilior indisserendo: Quotiens
cum eo disserens ea didici quȩ nesciebam: & qui docturus
ad ueneram: doctus magis abscessi. Nec mirum de mecum mag¬
in ac sapientes uiri id ipsum nichilominis ex illo sibi accidisse
testentur. Non cognonit litteraturã: s habuit litterarum inuen¬
torem sensum: habuit ⁊ illuminantẽ sp̃m. Nec inmarimis tan¬
cum: s et inminimis maximꝰ erat. Quid u̾bi causa mnedificiis

Expanded text:
loquens judicium, sicut scriptum est: Os justi meditabitur sapienloquens judicium, sicut scriptum est: Os justi meditabitur sapientiam, et lingua ejus loquetur judicium . 7. Sed quid dixi foris agentem illum? quasi interna Girardus nesciret, ac spiritualium expers esset donorum. Norunt qui illum norunt spirituales, quam verba ejus spiritum redolerent. Norunt contubernales, quam mores ejus et studia non carnem saperent, sed ferverent spiritu. Quis illo rigidior in custodia disciplinae? quis in castigando corpus suum districtior, suspensior vel sublimior in contemplando, subtilior in disserendo? Quoties cum eo disserens ea didici quae nesciebam; et qui docturus adveneram, doctus magis abscessi? Nec mirum de me, cum magni ac sapientes viri id ipsum nihilominus ex illo sibi accidisse testentur. Non cognovit litteraturam; sed habuit litterarum inventorem sensum, habuit et illuminantem Spiritum. Nec in maximis tantum, sed in minimis maximus erat. Quid, verbi causa, in aedificiis,
Abbreviated transcription (Latin):
assolet meo officii detinebatur affectu: s solo intuitu cari-¬
tatis. Si quidem plus omnibꝰ laborabat. Iminus omnibus
accipiebat: ita ut sepe cum aliis necessaria ministraret. ipse
egeret inpluribus. Ubi causa cibo aut ueste. Deniq cũ se sen-¬
tiret decessui propinquare: ds inquit tu scis. quod quantum
ĩme fuit. semꝑ optaui quietem. michi intendẽ. uacare tibi
S implicitum tenuit timor tuus ⁊ uoluntas frm ⁊ studiũ
obediendi: suꝑ omnia abbatis pariter & fr̃ĩs germana dilec
studioꝵ: tibi debeo si ꝓfeci. si ꝓfui. Tu mnintricabaris. ⁊ ego tuo
beneficio feriatus sedebam mͥ: aut certe diuinis sautius obse¬
quiis ocenpabar: aut doctrine filioꝵ utilius intendebam. Cur
enim securͦ intus non essem: cum te scirẽ agentẽ foris manum
dexteram mean. Lum̃ ocłoꝵ meoꝵ. pectus meum Ilingu̾a meã:
Et quidem in defessa manus. ocls simpler. pectus consilii. liungͥ

Expanded text:
assolet, in eo officii detinebatur affectu, sed solo intuitu chariassolet, in eo officii detinebatur affectu, sed solo intuitu charitatis. Siquidem plus omnibus laborabat, et minus omnibus accipiebat; ita ut saepe, cum aliis necessaria ministraret, egeret ipse in pluribus, verbi causa, cibo aut veste. Denique cum se sentiret decessui propinquare: « Deus, » inquit, « tu scis quod quantum in me fuit, semper optavi quietem; mihi intendere, tibi vacare. Sed implicitum tenuit timor tuus, voluntas fratrum, et studium obediendi, super omnia abbatis pariter et fratris germana dilectstudiorum. Tibi debeo si profeci, si profui. Tu intricabaris, et ego tuo beneficio feriatus sedebam mihi, aut certe divinis obsequiis sanctius occupabar, aut doctrinae filiorum utilius intendebam. Cur enim securus intus non essem, cum te scirem agentem foris manum dexteram meam, lumen oculorum meorum, pectus meum, et linguam meam? Et quidem indefessa manus, oculus simplex, pectus consilii, lingua
Abbreviated transcription (Latin):
dederat illi lingn̾a eruditam: ut sciret qñ deb̾ et ꝓferret
sermonẽ. Ita deniq inprudentia responsoꝵ suoꝵ. ⁊ ingr̾a
data sibi desuꝑ. ⁊ domesticis satis faciebat et exteris: ut pe¬
ne me nemo requireret: cui pͥor forte .G. occurriss Oecurre¬
bat autẽ aduentantibꝰ opponens se: ne subito meum ocium in¬
cursarent. Si quibꝰ sane satis facere ꝑse ñ quibat: hos ꝑducebat
ad me. ceteros emittebat. Ouirum industrium. o amicum fide¬
lem. ⁊ amico gerebat morẽ: & officiis caritatis ñ deerat. Quis
uacua recessit ab eo manu: Si diues. consilium: si pauꝑ sub¬
sidium reportabat. Nec querebat quȩ fua sunt. qui se mediis
ingerebat cutis: ut ego uacarẽ. Sꝑabat enim sicut erat hu-¬
millimꝰ maiorẽ de nr̃a quiete fructum: qu̾ã siuacaret ipse. Int̾¬
dum tam̃ postulabat absolui ⁊ alteri cedẽ : quasi qui melius
prouidẽt. S ubi ille inueniretur.  Nec petulanti aliquo ut

Expanded text:
dederat illi linguam eruditam, ut sciret quando deberet proferre dederat illi linguam eruditam, ut sciret quando deberet proferre sermonem. Ita denique in prudentia responsorum suorum, et in gratia data sibi desuper, et domesticis satisfacieba et exteris, ut pene me nemo requireret, cui prior forte Girardus occurrisset. Occurrebat autem adventantibus, opponens se, ne subito meum otium incursarent. Si quibus sane per se satisfacere non quibat, hos perducebat ad me, caeteros emittebat. O virum industrium! o amicum fidelem! et amico gerebat morem, et officiis charitatis non deerat. Quis vacua ab eo recessit manu? Si dives, consilium; si pauper, subsidium reportabat. Nec quaerebat quae sua sunt, qui se mediis ingerebat curis, ut ego vacarem. Sperabat enim, sicut erat humillimus, majorem de nostra quiete fructum, quam si vacaret ipse. Interdum tamen postulabat absolvi, et alteri cedere, quasi qui melius provideret. Sed ubi ille inveniretur? Nec petulanti aliquo, ut
Abbreviated transcription (Latin):
tam̃. Affectus proiide tuus ñ ẽ imminutuis. s immitatus:
nec qm̃ dm̃ induisti. nr̃i cura te exuisti: & ipsi enim cura
ẽ de nobis. Quod infirmum ẽ abiecisti: s ñ qd̾ pium. Ca
poterit obliuisci filii uteri fui: Et si illa oblita fuerit:
ego tam̃ non obliniscar tui. Non expedit prorsus. Scis uͥ u̾ser.
lliaerã. uͥ reliqueriis me. Nẽ qui portigat manum. Id otmie quod
emerserit respitio ad s. ut consueueram: ⁊ ñ ẽ. Heu trinc
ingemisco miser: sicut homo sine adiutorio. Qũẽ consulã
mambignis: cui madũsis fidam: quisportabit onera: quis
ꝑ icula propulsabit. Nonne ubiq gressus meos . G. ocłi añ
u. pectus cure meȩ notiis
qu̾a meum ipsius ha¬
bebant.: familiarius
ineur sabant:: acrus
urgebant: Nonne
in lingua illa tua placabili ⁊potenti. meam asermonibus scłi
frequentissime uendicabas : &eamico reddebas silentio: Dñs

Expanded text:
tamen. Affectus proinde tuus non est imminutus, sed immutatus; tamen. Affectus proinde tuus non est imminutus, sed immutatus; nec, quoniam Deum induisti, nostri cura te exuisti; et ipsi enim cura est de nobis . Quod infirmum est abjecisti, sed non quod pium. Chard mater oblivisci poterit filii uteri sui? Etsi illa oblita fuerit, ego tamen non obliviscar tui . Non expedit prorsus. Scis ubi verser, ubi jaceam, ubi reliqueris me; non est qui porrigat manum. Ad omne quod emerserit, respicio ad Girardum ut consueveram, et non est. Heu! tunc ingemisco miser, sicut homo sine adjutorio. Quem consulam ambiguis? cui in adversis fidam? quis portabit onera? quis pericula propulsabit? Nonne ubique gressus meos Girardi oculi Girarde, pectus curae meae notius, quam meum ipsius habebant, familiarius incursabant, acrius urgebant? Nonne in lingua tua illa placabili et potenti meam a sermonibus saeculi frequentissime vindicabas, 1356 et amico reddebas silentio? Dominus
Abbreviated transcription (Latin):
te quid nam sentias nunc de me illo unico tuo mediis nu¬
tante curis ⁊ penis: desti¬
tuto te baculo imbe¬
cillitatis mee: Si tñ¬
ucet ad huc cogitare
de miscris ingresso
abyssum luminis atq¬
illo pelago eterne felicitatis abserto. Forte enim et si nostis nos
scd̃m earnẽ. s nunc iam ñ nosti: et qm̃ introisti inpotenti¬
as dm̃: memoratis iusticiȩ eius soluis. in memor nr̃i. Ceterum
qui adheret deo unus sp̃e ẽ. et indicunũ quendã totus muta¬
tur asfectum: nec potest iam sentire aut saꝑe nͥ dm̃: &e qd̾
sentit et sapit ds̃ plenus deo. ds̃ aittẽ caritas ẽ: & quanto qͥs
coniunctior deo: tanto plenior caritate. Porro inpassibił
ẽ dẽ. si nͣ u cõpassibilis: eui propͥum misereri semꝑ ⁊ parcere.
Ergo ⁊ te necesse ẽ ẽẽ misericordem. qui in heres misericor¬
di: qu̾a uis iam minime mniser sis. et qui ñ pateris: cõpat̾is

Expanded text:
re quidnam sentias nunc de me illo unico tuo, mediis nure quidnam sentias nunc de me illo unico tuo, mediis nutante curis et poenis, destituto te baculo imbecillitatis meae! si tcet adhuc cogitare de miseris, ingresso abyssum luminis, atqillo pelago aeternae felicitatis absorpto. Forte enim etsi nosti nos secundum carnem, sed nunc jam non nosti: et quoniam introisti in potentias Domini, memoraris justitiae ejus solius, immemor nostri. Caeterum qui adhaeret Deo, unus spiritus est , et in divinum quemdam totus immutatur affectum, nec potest jam sentire aut sapere nisi Deum, et quod sentit et sapit Deus, plenus Deo. Deus autem charitas est, et quanto quis conjunctior Deo, tanto plenior charitate. Porro impassibilis est Deus, sed non incompassibilis, cui proprium est misereri semper et parcere. Ergo et te necesse est misericordem esse, qui inhaeres misericordi, quamvis jam minime miser sis: et qui non pateris, compateris
Abbreviated transcription (Latin):
simus nos: Dura conditio. s mea miseranda fortuna:
ñ iillius. Nam tu care fr̃ sicaros amisisti: cariores utiq
recepisti. Me uͦ quȩ nam iam miserum consolatio manet.
pꝰ te uncum solatium meum: Roetta fuit pariter utq
societas corpoꝵ. promoꝵ concordia: s solum me diui¬
sio uulnetauit. Cominune quod libuit: quod triste
ce iugubre meum. In me transier irȩ. uime confirmatus
est furor. Erat ambobꝰ alterutrum grata p̃sentia. dulce
consortium. suaue colloquium: s tantas utrinsq delicias
ego ꝑdidi. tu mutasti. Et quidem umutatis illis recri¬
butio multa. Quanto fenore gaudioꝵ ac benedictionĩ
p̃sentiam: nec dispendium sentis absentiȩ a nob̾ tuȩ: angłoꝵs
admixtus choris. Non ẽ gͥ quod causeris tu de nr̃a quasi
subtracta tͥ p̃sentia: cui affatim suisuoꝵ ꝙ copiam dñs
maiestatis induisit At ego ꝓte quid: Quam uellem sei¬

Expanded text:
simus nos? Dura conditio, sed mea miseranda fortuna, et simus nos? Dura conditio, sed mea miseranda fortuna, et non illius! Nam tu, chare frater, si charos amisisti, chariores utique recepisti. Me vero quaenam jam miserum consolatio manet post te unicum solatium meum? Placita fuit pariter utrique societas corporum pro morum concordia; sed solum me divisio vulneravit. Commune quod libuit; quod triste et lugubre, meum: in me transierunt irae, in me confirmatus est furor. Erat ambobus alterutrum grata praesentia, dulce consortium, suave colloquium; sed tantas utriusque delicias ego perdidi, tu mutuasti. Et quidem immutatis illis retributio multa. 5. Quanto fenore gaudiorum ac benedictionupraesentiam; nec dispendium sentis absentiae a nobis tuae, angelorum admistus choris. Non est igitur quod causeris tu de nostra quasi subtracta tibi praesentia, cui affatim sui suorumque copiam Dominus majestatis indulsit. At ego pro te quid? Quam vellem sci
Abbreviated transcription (Latin):
mno efficere. nisi mors. Quando enim me uiuus uiuum
desereres. Omnino opꝰ mortis. horrendum diuortium.
Quis enim tam suauis uinculo mutui nr̃i ñ ꝑ eꝑ eissẽt
amoris. ⁊ nisi totius suauitatis inimnica mors: Bene
mors: quȩ unum rapiendo. duos furiosa ꝑemit. An
ñ mors etiam mͥ. Immo plus mͥ: cui utiq omni morte
infelicior uita. seruexta ẽ. U iuo ut uiuens moriar: ce.
hoc dixerim uitam: Qu̾ã mitius me pͥuares o austera
mors uitȩ usu. qu̾a fructu: Nam uita sine fructu: gra¬
uior mors. Deniq duplex malum ligno paratur infruc¬
tuoso: securis ⁊ ignis. Ergo meis laboribꝰ inuidens.
elongasti ame amicum et ꝓx mmatm: ꝑ euius marime stu-¬
dixim erant. si quando erant fructuosi. Satius proin¬
de mͥ fuisset ꝑiclitari uita: quam tua .6. p̃sentia: qui
meoꝵ indño studioꝵ eras sollicitus ineitator: fidelis ad utor:
cautus examinator. Cur queso aut amauinus. aut am¬

Expanded text:
nino efficere nisi mors. Quando enim me vivus vivum nino efficere nisi mors. Quando enim me vivus vivum desereres? Omnino opus mortis, horrendum divortium. Quis enim tam suavi vinculo mutui nostri non pepercisset amoris, nisi totius suavitatis inimica mors? Bene mors, quae unum rapiendo, duos furiosa peremit. 1355 An non mors etiam mihi? Imo plus mihi, cui utique omni morte infelicior vita servata est. Vivo ut vivens moriar; et hoc dixerim vitam? Quam mitius me privares, o austera mors, vitae usu, quam fructu! nam vita sine fructu gravior mors. Denique duplex malum ligno paratur infructuoso, securis et ignis . Ergo meis laboribus invidens, elongasti a me amicum et proximum, per cujus maxime studium erant, si quando erant, fructuosi. Satius proinde mihi fuisset periclitari vita, quam tua, o Girarde, praesentia, qui meorum in Domino studiorum eras sollicitus incitator, fidelis  alias, fortis adjutor, cautus examinator. Cur, quaeso, aut amavimus, aut ami
Abbreviated transcription (Latin):
fateor uictus sum. Exeat necesse ẽ foras: quod intuspatior.¬
Exeat sane ad ocłos filioꝵ. qui scientes in cõmodum: plane¬
tum humanius estiment: dult̾ius consolentur. Seitis ofi¬
lii quam iustus sit dolor m̃s: quam dolenda plaga mea.¬
Cernitis nempe qu̾a fidus comes deseruit me mhac uia
hac qua ambulabam: qu̾a uigil ad curam. qu̾ã ñ segnis ad
opus. qu̾ã suauis admores. Quisitimͥ ꝑtiecessarius. cui e¬
que dilectus ego: fr̃ erat genere: s religione germanior
Dolete queso uicẽ meam uos: quibꝰ hȩc nota sunt. Infirmus
corpore eram: &e ipseportabat me. pusillus corde eram: et con¬
fortabat me. Piger et negligens: or excitabat me. Inpro.¬
iuudtis et obliuiosus: et cominonebat me. Quo mͥ auulsus
es: Quomͥ raptus emanibꝰ homo unanimis: homo scd̾m
cor meum:  Amauimus nos inuita: quomͦ in morte sumꝰ
se patati:A marissima se paratio: & quam non posset om¬

Expanded text:
Fateor, victus sum. Exeat necesse est foras quod intus patior.Fateor, victus sum. Exeat necesse est foras quod intus patior.Exeat sane ad oculos filiorum, qui scientes incommodum, planctum humanius aestiment, dulcius consolentur. 4. Scitis, o filii, quam justus sit dolor mCernitis nempe quam fidus comes deseruit me in via hac qua ambulabam! quam vigil ad curam, quam non segnis ad onus, quam suavis ad mores! Quis mihi ita pernecessarius, cui aeque dilectus ego? FDolete, quaeso, vicem meam vos, quibus haec nota sunt. Infirmus corpore eram, et ille portabat me; pusillus corde eram, et confortabat me; piger et negligens, et excitabat me; improvidus et obliviosus, et commonebat me. Quo mihi avulsus es? quo mihi raptus e manibus, homo unanimis, homo secundum cor meum? Amavimus nos in vita; quomodo in morte sumus separati? Amarissima separatio! et quam non posset om
Abbreviated transcription (Latin):
dilecti corpꝰ: terram mox futurum. Qui me intuebantur
flebant. ⁊ mnrabantur quod ñ flerem ipse: cum ñ illum qͥd ẽ
s me potius qui illum amislem: om̃s miserarentur. Cuius
enim uł ferreum pectus. suꝑme ibi ñ moueretur. quẽ ui¬
deret .G. suꝑstitẽ : Commune dampnum: s p̃meo ñ repu-¬
tabitur infortimio. At ego quibꝰ poterã unibꝰ fidĩ. relucta-¬
bat᷑ affectui: nitens. uł inuitus non moueri frustra ad dictio-¬
ne naturȩ. uniu̾sitatis debito. conditionis usu. potentis russu.
iudicio nsti. flagello t̾ribilis. dm̃ uoluntate: ꝓ huiusmodi
semꝑ ex cunc & deinceps. exegi amemet ipso non indulgere
multo fletui: multum tam̃ turbatus et mestus. Nec potui
imꝑare tristiciȩ. qui potui lacrime. s ut scriptum ẽ. turba-¬
tus sum sñ sum locitus. At supp̃ssus dolor altius intror sũ
radicauit: eo ut sentio acerbior factus. quo ñ exire ꝑmissus

Expanded text:
dilecti corpus, terram mox futurum. Qui me intuebantur dilecti corpus, terram mox futurum. Qui me intuebantur flebant, et mirabantur quod non flerem ipse, cum non illum quidem, sed me potius, qui illum amisissem, omnes miserarentur. Cujus enim vel ferreum pectus super me ibi non moveretur, quem videret Girardo superstitem? Commune damnum; sed prae meo non reputabatur infortunio. At ego quibus poteram viribus fidei, reluctabar affectui, nitens vel invitus non moveri frustra addictione naturae, universitatis debito, conditionis usu, potentis jussu, judicio justi, flagello terribilis, Domini voluntate. Pro hujusmodi semper extunc et deinceps exegi a memetipso non indulgere multo fletui, multum tamen turbatus et moestus. Nec potui imperare tristitiae, qui potui lacrymae; sed, ut scriptum est: Turbatus sum, et non sum locutus . At suppressus dolor altius introrsum radicavit, eo, ut sentio, acerbior factus, quo non est exire permissus.
Abbreviated transcription (Latin):
mis. Et fortassis inueniet puis pulsator: quod temera¬
rius scrutator ñ posset. Quam qu̾a ⁊ meror finẽ imꝑat:
et calamitas qu̾a patior. Quousq enim dissimulo. &
ignis quẽ intra me ipsum abscondo: triste pectus ad¬
urit. interiora de pascitut. Clausus latius serpit: seuit
acrius. Quid mͥ ⁊ cantico huic. qui inamaritudine sum:
Uis doloris abducit intentionẽ: Iindignatio dñi. e bibit
sp̃m meum. Sub tracto siquidem illo ꝑ quẽ mea in dño stu¬
dia ut cumq lib̾a ẽẽ solebant: simul et cor meum dereliqͥd
me. S feci uim animo ac dissimulain usq huc: ne affectꝰ
fidem uincere uideretur. Deniq plorantibꝰ aliis. ego ut au̾-¬
tere potustis: sicis ocłis secutus sum inuisum funus. siccis
ocłis steti ad tumulum: quousq cuncta ꝑacta sunt exequa-¬
rum sollempnia. Indiitus sacerdotalibꝰ solitas in eum oratio¬
nes proprio ore compleui. terrã meis manibꝰ ex more ieci suꝑ

Expanded text:
mis. Et fortassis inveniet pius pulsator, quod temeramis. Et fortassis inveniet pius pulsator, quod temerarius scrutator non posset. Quanquam et moeror finem imperat, et calamitas quam patior. 3. Quousque enim dissimulo, et ignis quem intra me ipsum abscondo, triste pectus adurit, interiora depascitur? Clausus latius serpit, saevit acrius. Quid mihi et cantico huic, qui in amaritudine sum? Vis doloris abducit intentionem, et indignatio Domini ebibit spiritum meum. Subtracto siquidem illo, per quem mea in Domino studia utcunque libera esse solebant, simul et cor meum dereliquit me. Sed feci vim animo, ac dissimulavi usque huc; ne affectus fidem vincere videretur. Denique plorantibus aliis, ego, ut advertere potuistis, siccis oculis secutus sum invisum funus, siccis oculis steti ad tumulum, quousque cuncta peracta sunt exsequiarum solemnia. Indutus sacerdotalibus, solitas in cum orationes proprio ore complevi, terram meis manibus ex more jeci super
Abbreviated transcription (Latin):
tantem. Propterea et cupiunt dissolui: ut corpore leuate.xͥ
auolent inamplerus. Unde ⁊gemens una demiseris. aiebat.
Infelir ego homo. quis me lib̾abit decorpore mortis huius:Scit
ninirum quȩ huiusmodi ẽ. quod nonpossit intab̾naculo cedar
carere adpurum macula aut ruga. ñ quantula cumq ingredi¬
ne: et cupͥt exire ut se possit exuere. Et hȩç ratio cur sponsa
nigiam sedirerit: sic̃ tab̃naculum cedar. S enim quomodo for¬
mosa. sicut pelles salomonis: At nescio quid sublime ac sacrũ
sentio in his pellibꝰ inuolutum: quod inuiune ausim omnino
contingere. nisi admituu sane ipsius: qui reposuit et signa¬
uit. Legi ninirim qui scrutator ẽ maiestas: oprimetura
gła. Suꝑ sedeo igitur & differo. Uobis interim cure erit.
solito impetrare fauorẽ ur̃is p̃cibus. ut eo alacriores qͦ
ficdentiores: redeamus ad id quod attentioribꝰ eget ani¬

Expanded text:
tantem . Propterea et cupiunt dissolvi, ut corpore levatae, Christi tantem . Propterea et cupiunt dissolvi, ut corpore levatae, Christi avolent in amplexus. Unde et gemens una de miseris aiebat: Infelix ego homo! quis me liberabit de corpore mortis hujus? Scit nimirum quae hujusmodi est, quod non possit in tabernaculo Cedar carere ad purum macula aut ruga, non quantulacunque nigredine; et cupit exire, ut se possit exuere. Et haec ratio, cur sponsa nigram se dixerit sicut tabernacula Cedar. Sed enim quomodo formosa, sicut pelles Salomonis? At nescio quid sublime ac sacrum sentio in his pellibus involutum, quod minime ausim omnino contingere, nisi ad nutum sane ipsius, qui reposuit et signavit. Legi nimirum: Qui scrutator est majestatis, opprimetur a gloria . Supersedeo igitur et differo. Vobis interim curae erit solito impetrare 1354 favorem vestris precibus; ut eo alacriores, quo fidentiores redeamus ad id, quod attentioribus eget ani
Abbreviated transcription (Latin):
dñs lur ẽ. ⁊ in quantum quisq cum eo ñ ẽ: intantum inte-¬
nebris ẽ. hoc ẽ incedar. flebilem proinde uocẽ illam agnoscat
suam. Heu mͥ quia in colatus meus ꝓlongatus ẽ. habitaui cum habi-¬
tantibꝰ cedar multum in cola fuit anima mea. Est gͦ hoc habita¬
culum nr̃i corporis. ñ cuius mansio. aut domus indigne: s aut
tab̾naculum militantis. aut stabulum inatoris. Est in qu̾a
hoc corpus tab̃ naculum. et tab̾naculum cedar : quod numi-¬
rum anim̃a quasi obiectu sui icircum seripti luminis in¬
terim minc fraudat aspectui nec sinit omnino uidẽ illuo
animabus non nulla rubigo inheserit.: De tabernaculo ꝓ¬
fecto cedar. de erercitio laboriose miliciȩ. de diurnitate iuise¬
ri in colatus. de angustiis erumpnosi ex ilii. de corpore deniq
fragili et graui. quia corpus quod corrumpitur ad grauat am¬
mani: ⁊ deprimit terrena in habitatio. sensum multa cogi¬

Expanded text:
Dominus lux est; et in quantum quisque cum eo non est, in tantum in teDominus lux est; et in quantum quisque cum eo non est, in tantum in tenebris est, hoc est in Cedar. Flebilem proinde vocem illam agnoscat suam: Heu mihi quia incolatus meus prolongatus est! habitavi cum habitantibus Cedar, multum incola fuit anima mea . Est ergo hoc habitaculum nostri corporis, non civis mansio, aut domus indigenae; sed aut tabernaculum militantis, aut stabulum viatoris. Est, inquam, hoc corpus tabernaculum, et tabernaculum Cedar, quod nimirum animam, quasi objectu sui, incircumscripti luminis interim nunc fraudat aspectu; nec sinit omnino videre illud, animabus nonnulla rubigo inhaeserit? De tabernaculo profecto Cedar, de exercitio laboriosae militiae, de diuturnitate miseri incolatus, de angustiis aerumnosi exsilii, de corpore denique fragili et gravi; quia corpus quod corrumpitur, aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogi
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ qͣlit̃ ei qd̾ ꝓxime tactatũ ẽ capitulo coaptet᷑: qr similitudo ẽ. Potest
it ħita subiunctũ ftisse. ut utraq pars similitudimᷤ ad id solũ respondeat qđ ĩbi
p̃cesserat ragͣ sũ. Pocest & ita ut duobus illis duo ista:
id ẽ singulis singula referantur. Iule sensus simplicior: iste obscu-¬
rior ẽ. Sed temptemus utrumq. Iprius quidem hunc qui diffi-¬
cilior apparet. Non autẽ induobꝰ pͥmis: s induobus dũ tarat
extremis difficultas ẽ. Nam cedar quidem quod int̾pretatur
tenebre. aꝑte satis cum nigredine conuenire uidetur: s pelles
salomonis cum formositate ñita. Porro tab̾nacula in eandẽ
inchi lomins concurrere conuenientiam quis ñ uideat:
Quid enĩ tab̾nacula nisi ña sunt corpora inqnibꝰ ꝑegrinam᷑ :
Nec enĩ habeinus hic manentẽ ciuitatẽ: s futuram inqͥri-¬
mꝰ. S et militamꝰ meis tanqu̾ã intab̾naculis: prorsus iuolenti
diu militamus in hoc corpore: ꝑegͥnamur adño id ẽ aluce. Nã

Expanded text:
et qualiter ei quod proximo tractatum est capitulo coaptetur, quia similitudo est. Potest enim hoc ita subjunctum fuisse, ut utraque pars similitudinis ad id solum respondeat, quod ibi praecesserat: Nigra sum. Potest et ita, ut duobus illis duo ista, id est singula singulis, referantur. Ille sensus simplicior, iste obscurior est. Sed tentemus utrumque: et prius quidem hunc, qui difficilior apparet. Non autem in duobus primis, sed in duobus duntaxat extremis difficultas est. Nam Cedar quidem, quod interpretatur tenebrae, aperte satis cum nigredine convenire videtur; sed pelles Salomonis cum formositate non ita. Porro tabernacula in eamdem nihilominus concurrere convenientiam quis non videat? Quid enim tabernacula, nisi nostra sunt corpora, in quibus peregrinamur? Nec enim habemus hic manentem civitatem, sed futuram inquirimus . Sed et militamus in eis, tanquam in tabernaculis; prorsas violenti b VII, 1; et quandiu militamus in hoc corpore, peregrinamur a Domino, id est a luce. Nam
Abbreviated transcription (Latin):
quid illude quod optum illis pelub senttio quie dierẽ¬
quuis deroris sponse produete sunt. Hoe si ait crosuris
deluratim. q uomꝰ nigra sit sicitt tobernaeul ⁊ edar .i omor
ma hsicitt i elies sa lomonis formosa: Quasi uero sa lomon
motmi gła sua quicquam sabuerit condigraua docore
sponse. ⁊ gła ornatus eius. Et quidem si non a adecoren
sponse: s adingredinẽ potius nescio quas peries. dos suert
co tibina filla redar it es picere diceremus fortosse com peicet¬
ret necide eet uinde id congruere monstetemas usacus
et monst tabimus. At uero si sponse clantati quarumoĩ
Secore pelium comparanchum putamus. Inet pͥius opoẽ aot̃¬

Expanded text:
quidquid illud est, quod opertum illis pellibus sentio, quae in exemplum decoris sponsae productae sunt. Hoc, si recolitis declaratum, quomodo nigra sit sicut tabernacula Cedar. Quomodo ergo sicut pelles Salomonis formosa , quasi vero Salomon in omni gloria sua quidquam habuerit condignum decore sponsae, et gloria ornatus ejus? Et quidem si non ad decorem sponsae, sed ad nigredinem potius nescio quas pelles istas, sicut et tabernacula Cedar respicere diceremus, fortassis competeret, nec deesset unde id congruere monstraremus, sicut et monstrabimus. At vero si sponsae claritati quarumcunque decorem pellium comparandum putamus, hic prorsus opus no
Abbreviated transcription (Latin):
benigni patris familias inuitatos. seruus neꝗ̃ excludat: E go sũ
ais ds̃ abraham. ⁊ ds̃ isaac.⁊ ds iacob. Bt non amplius: Effunde.
effunde: aꝑi mn anumn tuam adhuc. &. imple omẽ animal benedictione. Ue¬
niant ab oriente ⁊ occidente. ⁊ recumbant cũ abraham. ⁊ isaac.⁊ iacob in
⁊ unus ubiq resonet in uoce exultationis ⁊ confessionis sonus epulantis.
oleum effusum nomen tuũ. U num scio: si andream ⁊ philippum ha¬
buerimus ostiarios. repusam omĩno ñ patimur. quicumq oleum petimꝰ
quicumq uolumus ihm uidere. Incunctant᷑ dicet philippus andreȩ. an¬
dreas aut̃ ⁊ philippus dicent ilnũ. Iħc aut̃ quid: q fecto quod iħc. Hisi
granum frumenti cadens in t̾ram in ortuũ fuerit: ipsum solum manet.

Expanded text:
benigni patrisfamilias invitatos servus nequam excludat? Ego sum, benigni patrisfamilias invitatos servus nequam excludat? Ego sum, ais, Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob. Et non amplius? Effunde, effunde; aperi manum tuam adhuc, et imple omne animal benedictione. Veniant ab oriente et occidente, et recumbant cum Abraham, Isaac et Jacob in et unus ubique resonet in voce exsultationis et confessionis sonus epulantis ; Oleum effusum nomen tuum. Unum scio, si Philippum et Andream habuerimus ostiarios, repulsam omnino non patimur quicunque oleum petimus, quicunque volumus Jesum videre. Incunctanter Philippus dicet Andreae; Andreas autem et Philippus dicent Jesu. Jesus autem quid? Profecto quod Jesus. Nisi granum frumenti cadens in terram mortuum fuerit, ips
Abbreviated transcription (Latin):
deretur. S fusum ÷. ⁊ captum ÷. Nec modo fusum. s ⁊ effusũ.
Nam infusum iamerat. Iam celi habebant illud. iam angłis innotu¬
erat. E st aut̃ foris missum. ⁊ quod angłis ita erat infusum. ut eẽt
⁊ pruatũ. effusum ⁊ in homines ÷ : ita ut iam tunc merito clamare¬
tur de t̾ra: oleum effusum nomen tuũ. si non ingrate plebis exosa
ꝑ uicacia obstitiss Ait enim. E go sum d̾s abraham. ⁊ ds̃ ysaac.⁊
ds̃ iacob. Currite gentes. ad manum ÷ salus: effusum ÷ nomen:
dm̃ se nominat. Oleum misit iniacob: ⁊ cecidit inisrł. Dicite
frĩb ur̃is. Date nobis de oleo ur̃o. Si nolunt: rogate dnm olei.
ut mittat ⁊ uobis. Dicite. Aufer oꝑprobriũ nr̃m. Nle queso in¬
siltet maluolus dilectȩ tuȩ. quã afinib terre euocare placuit tͥ.
tanto utiq dignantiꝰ. quanto minꝰ dignã. Oecet ne obsecro. ut

Expanded text:
deretur. Sed fusum est, et captum est; nec modo fusum, sed et effusum: deretur. Sed fusum est, et captum est; nec modo fusum, sed et effusum: nam infusum jam erat. Jam coeli habebant illud, jam angelis innotuerat. Est autem foris missum; et quod angelis ita erat infusum ut esset et privatum, effusum et in homines est, ita ut jam tunc merito clamaretur de terra: Oleum effusum nomen tuum : si non ingratae plebis exosa pervicacia obstitisset. Ait enim: Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob . 3. Currite, gentes; ad manum est salus, effusum est nomen, etiam hominum Deum se nominat. Oleum misit in Jacob, et cecidit in Israel. Dicite fratribus vestris: Date nobis de oleo vestro . Si nolunt, rogate Dominum olei, ut mittat et vobis. Dicite: Aufer opprobrium nostrum . Ne, quaeso, insultet malevolus dilectae tuae, quam a finibus terrae evocare placuit tibi, tanto utique dignantius, quanto minus dignam. Decetne, obsecro, ut
Abbreviated transcription (Latin):
Non dico nouũ quid. quonda qͦ nichilominus abram in abraham. &
ratumq in ysteriũ recordam᷑. Ubiiam illud quod apud antiquos tã
terribilit̾ quam frequent̃ intonare solebat. ego domiiuis. ego dns:
Michi dictat᷑ oratio. cuiꝰ principium nomine diuce pãtno: sequentiũ
obtinendarũ petitionũ p̃bet facundiam. Serui nominant᷑ amici.
⁊ resurrectio ñ saltẽ discipłis s fr̃ib nuntiat᷑. Nec miror si cũ uenit
plenitudo temporis. facta ÷ effusio nominis. đo qiuppe quod ꝑ iohelẽ
ꝓmiserat ad implente. ⁊ effundente de spũ fuo suꝑ omnẽ carnẽ: cum
tale aliquid ⁊ apud hebreos olim contigisse legã. Credo uos p̃uolare
⁊ scire iam quid dicere uelĩ. Quale erat inguã qd susciscitanti
moysi primo responsum ÷. ego sum qui sum. ⁊ qui ÷ misit me ad
uos: Hescio auuł ipse moyses caperet sic: si non uidelic effun¬

Expanded text:
Non dico novum quid: quondam quoque nihilominus Abram in Abraham, etNon dico novum quid: quondam quoque nihilominus Abram in Abraham, etratumque mysterium recordamur. 2. Ubi jam illud, quod apud antiquos tam terribiliter, quam frequenter intonare solebat: Ego Dominus, ego Dominus? Mihi dictatur oratio cujus principium, nomine dulce paterno, sequentium obtinendarum petitionum praebet fiduciam. Servi nominantur amici , et resurrectio non saltem discipulis, sed fratribus nuntiatur . Nec miror, si cum venit plenitudo temporis, facta est effusio nominis; Deo quippe quod per Joelem promiserat adimplente, et effundente de Spiritu suo super omnem carnem ; cum tale aliquid et apud Hebraeos olim contigisse legam. Credo vos praevolare, et scire jam quid dicere velim. Quale erat, inquam, quod sciscitanti Moysi primo responsum est: Ego sum qui sum? et: Qui est, misit me ad vos? Nescio an vel ipse Moyses caperet sic, si non videlicet effun