comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Sequitur: Orationibis in itate̾.
loris et temporibus cõstitu¬
Td. Ante tempus orare: est proidẽ¬
tia. In cempore consticuto orare: est obedien¬
cia Tompus orandi precerire: est neglgẽ¬
sia ¶anco crebrior deuris esse or̃o qnͣto ñci¬
lior. Iustanter ⁊ ardenter orare debemus.
di ⁊ in neniendi facilicate nilescere.precio¬
sa ⁊ de sidabais m̾ces anidũt negociatorẽ
inquirit. Ide nos hortatur in enngelio
tit regnũ dei s sicũt striptura dicit regñ
çelorum im paticur ⁊ inolenci rapuinc ild̾
Imat deus instanciam ⁊ in portunitatem ĩ prete
Di magna bona sũg: non debent esse desid̾ia par¬
ua. Sum magnitudine premiorũ concorda¬
re dobet magnitudo desid̾ior. Quod ac si ad pri¬
mas lacrimas dñs ñ exandit nec sic quidem
querondo ⁊ pulsando desistandum s canta potius
petseuerendũ instancia canque obstinato cla¬
mors freꝙͣ tendus eit salnator donec in pleat.
de sentit inquinatem misericordiam redemp¬

Expanded text:
EJUNIO. Orationibus instate horis et temporibus constitutis. Ante tempus orare est providentia. In tempore constituto orare est obedientia. Tempus orandi praeterire est negligentia. Tanto crebrior debet esse oratio, quanto utilior. Instanter et ardenter orare debemus. di et inveniendi facilitate vilescere. Pretiosa et desirabilis merces avidum negotiatorem inquirit. Ideo nos Dominus hortatur in Evangelio titur regnum Dei, sed sicut dicit Scriptura: Regnum coelorum vim patitur, et violenti rapiunt illud . Amat Deus instantiam et importunitatem in prece. Si magna sunt bona, non debent esse desideria parva. Cum magnitudine praemiorum concordare debet magnitudo desideriorum. Quod si ad primas lacrymas non exaudit Dominus; nec sic quidem a quaerendo et pulsando desistendum est; sed tanta potius perseverandum instantia tantoque obstinato clamore frequentandus est Salvator, donec impleat ode sentit inquinatam; misericordiam Redemp
Abbreviated transcription (Latin):
inuicem cuiꝰ cẽpla fc̃estis
Paupertas quippe ⁊ humilitas generant
caritatem. Caricas uero imitatem uat̾t
Unitas aũc ⁊ concordia esficiunt nos.
templũ deĩ Et cunc ueraciter deum ho¬
noramus: qnͣ imanimiter ⁊ concordit̾
uiuimins. Tunc ostendimus quia sumꝰ
discipuli. xp̃i: si cenemus uitatem ca¬
ricatis xp̃i. Ninc est quod ip̃e dñs ait
In hoc congnoscent om̃s qr mei estis.

Expanded text:
invicem, cujus templa facti estis. Paupertas quippe, et humilitas generant charitatem. Charitas vero unitatem nutrit; unitas vero et concordia efficiunt nos templum Dei. Et tunc veraciter Deum honoramus, quando unanimiter et concorditer vivimus. Tunc enim ostendimus quia sumus discipuli Christi si tenemus unitatem charitatis Christi. Hinc est quod Dominus ait: In hoc cognosc
Abbreviated transcription (Latin):
exemplũ. Rursus alibi dici. Sre¬
taculũ fc̃i sumus mũdo ⁊ angłis ⁊ homi¬
nibus. Qui nos amant querunt quid.
bis. Nos aucem in utioque medio consticuti
stram sic custodire debemus ut non erbes¬
cant de cractoribus laudares. Simul gͦ ire
debent duo uł cres: ⁊ ꝓpter solacium ⁊ ꝓpter

Expanded text:
exemplum . Rursus alibi dicit: Speculum facti sumus mundo et angelis et hominibus. Qui nos amant quaerunt quid bis. Nos autem in utroque medio constituti stram sic custodire debemus, ut non erubescamus a detractoribus laudari. Simul ergo ire debent duo vel tres, et propter solatium et propter
Abbreviated transcription (Latin):
nmͣ fuerat possidendo. Non
prodest nodis nostra relinquere: u̾ relinqͥmus
⁊ nos. Non enim dicit dñs beati pauperes red
celorum de concemptu rerũ quisquẽ debus.
este humilior non superbior. ⁊ melius esset
ut eas in seculo retineret. qmͣ sic relinq̃ret
ut iade in monat̾io superbitet. Sicut enin
iia anma est beaca que sua propter dm̃ di
inde excollitur. In felix quippe est qui ꝑit᷑
nirtutũ tendit ad intiũ: ⁊ unde prennũ.
hab̾e debuit inde tormentũ in curit. Oñns
quippe superbia tanto in imo est qnͣco in
aitũ se erigit: cantoq profudi᷑s labim
qnͣto excelsius elenatur. Rescecatis quib¬
dam uitiis ad imauinitatem redis: qm.
primo commandauit dicens. Omues
gͦ unanimiter et concordi¬
ter iuuite: et honorate in
templa facti estrd. Unammic¬

Expanded text:
m fuerat possidendo? Non prodest nobis nostra relinquere, nisi relinquamus et nos. Non enim dicit Dominus: Beati pauperes rebuoelorum . De contemptu rerum quisque debet esse humilior non superbior, et melius esset ut eas in saeculo retineret quam sic relinqueret, ut inde in monasterio superbiret. Sicut ergo illa anima est beata quae sua propter Dominuminde extollitur. Infelix profecto est qui per iter virtutum tendit ad vitia, et unde praemium habere debuit, inde tormentum incurrit. Omnis quippe superbus tanto in imo est, quanto in altum se erigit, tantoque profundius labitur, quanto excelsius elevatur. Resecatis quibusdam vitiis ad unanimitatem redit, quam primo commendavit, dicens. Omnes ergo unanimiter et concorditer vivite; et honorate in templa facti estis.
Abbreviated transcription (Latin):
rit in firmos.Ad iemandam in¬
firmitatem necessariũ est curam carnis.
agere que uidelicet caro postꝙͣ negecatafu¬
erit oport eandem curam carnis receca¬
re: ue famulos dei ceneat tibus ne seruiãt

Expanded text:
rat infirmos. Ad levandam infirmitatem necessarium est carnis curam agere, quae videlicet caro postquam vegetata fuerit, oportet eamdem curam carnis resecare, ne famulos Dei teneat cibi
Abbreviated transcription (Latin):
Prouideamus bona ait apłs non solum
coram deo s etiam roram homimibus.
Propter nos consciencia bona susficit.

Expanded text:
Provideamus bona, ait Apostolus, non tantum coram Deo, sed etiam coram omnibus hominibus . Propter nos conscientia bona sufficit
Abbreviated transcription (Latin):
ita scriptum est ut cantet᷑
us cantus eccłiasticus fieri debeat scd̾mar¬
bicrium diu̾soꝵ: s firmiter seruandũ.
est scd̃m scripta instituta maiorũ. Simin¬
ter cecere cons uecudines monatt̾ni cum.
austoricate ⁊ discretõne ordinande sunt.
Si quid aũt mutari oport aut constitu
non hc̃ hoc cito fieri ant leuiter nec ar¬
b̾itrio tancũ duorũ aut cͥuui: s cõnocatis
fracribus sicus samor pars canonice congre¬
gatõnis decrenerit ordinandum est. Et scien
semper obediencie ⁊ humilicatis est racio uero
ñmũꝙͣ presũptõnis. Hoc aũt sernandum
est in ordine ut semper maturitas et gra¬
uitas ceneatur. Nũquid ĩeritate usus sũ
ait apl̾s ut apud me sit est ⁊ non. Ipnestũ
urãm domate ienimis et
ab stinencia esce et potus
quantum malitudo ꝑmictͥ

Expanded text:
ita scriptum est ut nut cantus ecclesiasticus fieri debeat secundum arbitrium diversorum, sed firmiter servandum est secundum scripta et instituta majorum. Similiter caeterae consuetudines monasterii cum auctoritate et discretione ordinandae sunt. Si quid autem mutari oportet aut constitui, non debet hoc cito fieri aut leviter; nec arbitrio tantum duorum vel trium, sed convocatis fratribus sicut sanior pars canonicae congregationis decreverit ordinandum est. Et sciendsemper obedientiae et humilitatis est; ratio vero nonnunquam praesumptionis. Hoc autem servandum est in ordine ut semper maturitas ac gravitas teneatur. Nunquid levitate usus sum, ait Apostolus, ut apud me sit est et non? Honestum uestram domate ieiuniis et abstinentia escae et potus, quantum ualitudo permit
Abbreviated transcription (Latin):
aperta ⁊ hoc nos aculpa reprͥmere
debet quia in enis iudicio nichil i¬
ultum pot̾it remanere. Contra u¬
ciorũ incencina debemus opponere
infermi corm̃ta ⁊ contra transicoria
delectationem perpetuum ignis dolorem ¶al¬
de stultus eit qui pro es quod paruo tempore.
lirx urie deseruit suũq miserura desieriũ
prauis delectatiombus pascit ⁊ celestem.¬

Expanded text:
aperta. Et hoc nos a culpa reprimere debet quia in ejus judicio nihil inultum poterit remanere. Contra vitiorum incentiva debemus opponere inferni tormenta, et contra transitoriam delectationem perpetui ignis dolorem. Valde stultus est qui pro eo quod parvo tempore luxuriae deservit, suumque miserum desiderium parvis delectatio
Abbreviated transcription (Latin):
Ille uir sc̃s tuneat displi¬
cere: ne uelit femine ma¬
le placere. Illũ cogicet õi¬
a idere ne uelit femine
uideri. Iuius nanque et
m hac causa cõmendamꝰ
est tunor: ubi scriptum
est. Ab hominacõ est dr̃io.

Expanded text:
 vir sanctus timeat displicere, ne velit feminae male placere: illum cogitet omnia videre, ne velit feminam male videre. Illius namque et in hac causa commendatus est timor, ubi scriptum est: Abominatio est Do
Abbreviated transcription (Latin):
correptionẽ eiꝰ ꝓpt̾ quẽ id facimꝰ siue ad ꝓuer¬
sionẽ i aluenit. Nam incertus est exitus
nos tanĩ de simplicitate oculi m̃i simꝰ secim
eo uitio in quo ẽ ille quẽ rep̃hendere paraba¬
nius. nõ reprehendamꝰ neq obiurgemꝰ. s ta¬
men congemiscamꝰ. ⁊ nõ illũ obtẽpenindum
nobis. s ad parit̾ conandũ inuitemꝰ. Raro gͦ
et magna necessitate obiurgationes adhibẽ¬
de sũt: ita tam̃ ut etiam in his ip̃is nõ nob̾
s deo ut seruiamꝰ instemꝰ. Ip̃e est em̃ fmis ut
nicħ̾ duplici corde faciamus. anferentes tra¬
bem de oculo nr̃o ĩuidentie uł malicie. uł si¬
mulationis: ut uideamꝰ eicere festucã de ocu¬

Expanded text:
correctionem eius propter quem id facimus, siue ad peruercorrectionem eius propter quem id facimus, siue ad peruersionem ualuerit — nam incertus est exitus — nos tamen de simpleo esse vitio in quo est ille quem reprehendere parabamus, non reprehendamus, neque objurgemus, sed tamen congemiscamus, et non illum ad obtemperandum nobis, sed ad pariter conandum invitemus. Raro ergo, et magna necessitate objurgationes adhibendae sunt. Ita tamen, ut etiam in his ipsis, non nobis, sed Deo, ut serviamus, instemus; ipse est enim finis, ut nihil duplici corde faciamus, auferentes trabem de oculo nostro invidentiae, vel malitiae, vel simulationis, ut videamus ejicere festucam de ocu
Abbreviated transcription (Latin):
ao. Tu autem dñe susc̾. m̃s es. ut ⁊ merorem
ꝑ fiduciam releuẽ. et fidutiã ꝑ merorẽ castigẽ̾
Et quis om̃s uirtutes psalmoꝵ quis illas igni¬
tas cõpunctiones scõꝵ affectuũ enmerare
loquendo potest. quib mens in orõne accendit᷑
et gratissimũ deo sacrificiũ mara cordis adole
¶Est mltũ cauendim ⁊ molestum ypocri¬
taꝵ. id ẽ simulatoꝵ genꝰ. qui cũ ominũ uitioꝵ
accusationes odio ⁊ liuore suscipiant. etiã con¬
sultores se uolunt uideri. Et ideo pie cauteq u¬
gilandum est: ut cum aliquẽ reprehendere uł
obiurgare necessitas coegerit. primo cogigemꝰ
utrum tale sit uitium qd̾ mĩquã habuimꝰ. uł
quo iã carumꝰ. et si mĩquã habuimꝰ cogitemꝰ
et nos homines ẽẽ. et habere potuisse. Si uero
habumꝰ ⁊ nõ habemꝰ tangat memoriam cõmu¬
ms ĩfirmitas. ut illã rep̾hensionẽ aut obuit¬
gationẽ nõ odiũ s miscd̾ia precedat: ut siue ad

Expanded text:
aio: Tu autem, Domine, susceptor meus es . Ut et moerorem aio: Tu autem, Domine, susceptor meus es . Ut et moerorem per fiduciam relevem, et fiduciam per moerorem castigem. Et quis omnes virtutes psalmorum, quis illas ignitas compunctiones sanctorum affectuum enumerare loquendo potest? quibus mens in oratione accenditur, et gratissimum Deo sacrificium in ara cordis adolevere multum cavendum, et molestum hypocritarum, id est, simulatorum genus, qui cum omnium vitiorum accusationes odio et livore suscipiant, etiam consultores videri se volunt, et ideo pie cauteque vigilandum est, ut cum aliquem reprehendere vel objurgare necessitas coegerit, primo cogitemus utrum tale sit vitium, quod nunquam habuimus, vel quo iam caruimus; et si numquam habuimus, cogitemus et nos homines esse et habere potuisse; si uero habuimus et non habemus, tangat memoriam communis infirmitas, ut illam reprehensionem uel obiurgationem non odium, sed misericordia praecedat, ut sine ad
Abbreviated transcription (Latin):
importimos aspicimꝰ et intrinsecꝰ de dei aduitorio
presimimꝰ ipãm temptationũ nr̃ax molestiã cũ
quadam indignatõne arguimꝰ dicentes. Quate
fremuerũt g.⁊c̾. Et est sũma totius psalmi
ad hoc tendens. ut ꝑ dei potentiam cõfirmati
insolentes adu̾sitates contẽpnamꝰ. et tanto nos
adu̾sarus ñis forçiores quanto nos deo uicimo¬
gendã opponamꝰ.cũ om̃i reuerantia aninum
nr̃m ad obsequium illiꝰ subiciamꝰ. semꝑ supͣ nos
admnantes eiꝰ potentiã. infra nos despicientes
coꝵ insolentiã. Iic est affectus admiratõnis
mndignationi myrtus et laudatione surgens.
Sequentis pialim senes nõ scd̾m unũ affectũ
teritur. s sepe de affectu in affectũ transit.
Uerbi gr̃a. In angustiis constitutus. quantum
semꝑ in dei miscdi̾a confidebam cogitare incipio
quia tantũ qͦdãmͦ me ab eo derelictũ uideo ex
affectu doloris in hec uerba prorũps. Dñe qͥd
doloris in affectũ bone presimitionis recurrẽs

Expanded text:
mportunos aspicimus, et intrinsecus de Dei adjutorio praesumimus, ipsam tentationum nostrarum molestiam cum quadam indignatione arguimus dicentes: Quare fremuerunt gentes? Est et summa totius psalmi ad hoc tendens, ut per Dei potentiam confirmati insolentes adversitates contemnamus, et tanto nos adversariis nostris fortiores, quanto Deo viciniogendam opponamus, cum omni reverentia animum nostrum ad obsequium illius subjiciamus semper supra nos admirantes ejus potentiam, infra nos despicientes eorum insolentiam. Hic est affectus admirationis indignationi mistus ex laudatione surgens. Sequentis psalmi series non secundum unum affectum texitur, sed saepe de affectu in affectum transit, verbi gratia: In angustiis constitutus; ; quantum semper in Dei misericordia confidebam cogitare incipio, quia tamen quodammodo me ab eoderelictum video, ex affectu doloris in haec verba prorumpo. Domine, quid doloris in affectum bonae praesumptionis recurrens
Abbreviated transcription (Latin):
meream᷑ qd̾ petimꝰ a deo ꝑciꝑe. quales illi se
tales studeamus in ueritate deo nos
exhibere. Ostendamꝰ foris u̾bis habere nos in¬
tus erga dm̃ affectũ deuotionis. et nõ solimi
ostendamꝰ. s qd̾ ostendimꝰ habeauiꝰ. ne si solũ
ostendimꝰ. nõ ueri aniatores s adulatores si
res simulatam deuotionẽs pͥores offerunt
et ꝑ eã illoꝵ quos dep̃cantur gna̾m cõpana¬
re uolũt. sic et nos precib nr̃is preuenia¬
mus faciem dñi ⁊ ut mere am᷑ optinere qd̾
petimꝰ nõ simulatã deuotionẽ s uerã harita¬
tem offeranius beatificemꝰ anucos dñi m̃i
indignemur inimicis eiꝰ. laudemus in eo
potentiam. magnificemꝰ pietatẽ: admirem᷑
sapientiam extoslamꝰ generositatẽ. approbemꝰ
equitatem. Item narremꝰ ei miseriam nr̃am

Expanded text:
mereamur quod petimus a Deo percipere, quales illi se mereamur quod petimus a Deo percipere, quales illi se simulant, tales studeamus in veritate Deo nos exhibere. Ostendamus foris verbis, habere nos intus erga Deum affectum devotionis. Et non solum ostendamus, sed quod ostendimus habeamus. Ne, si solum ostendamus, non veri amatores sed adulatores simres simulatam devotionem priores offerunt, et per eam illorum, quos deprecantur, gratiam comparare volunt, sic et nos precibus nostris praeveniamus faciem Domini, et ut mereamur obtinere quod petimus, non simulatam devotionem, sed veram charitatem offeramus. Beatificemus amicos Domini nostri, indignemur inimicis ejus, laudemus in eo potentiam, magnificemus pietatem, admiremur sapientiam, extollamus generositatem, approbemus aequitatem. Item narremus ei miseriam nostram,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣuis uisiosa quadam tam̃ uirtutis imitatione
demonstrat. Certe uidemꝰ adulatores qualit̾
sepe ꝓcedentib obiu̾ant. in turba cõstitutos
ponposis salutationib honorant. transire uo¬
lentib uiam p̃parant. alios locũ dare iubent
dnõs aduentare ꝓclamant. cathedras in medro
constitiuint. puluinana st̾nunt. pedib ꝓuol¬
uuntur. ex antiq us hystoriis magnalia pa¬
trũ replicant : et si in eis nõ ĩueniu̾t qͥd lau¬
dent. prioꝵ facta ad eoꝵ laudem retorquent
se deuotos: se fidos. nõ solũ dicunt s iurant
et qd̾ ẽẽ nolunt hoc om̃i studio uideri laborãt
Numqͥd putatis iuste reprehendi possent. si
essent qd̾ nõ sunt s se ẽẽ fingunt : Si hoc
malum ẽẽt ut tales eẽnt cur cantõꝑe tales
uideri student: mmo uͦ si tales eẽnt quales
gͦ illi iuste in suis precib repessunt᷑  qr sci¬
unt᷑ tales nõ ẽẽ quales se ẽẽ fingũt: ut nos

Expanded text:
quamvis vitiosa, quadam tamen virtutis imitatione quamvis vitiosa, quadam tamen virtutis imitatione demonstrat. Certe videmus adulatores qualiter Saepe procedentibus obviam eunt, in turba constitutos pomposis salutationibus honorant, transire volentibus viam praeparant, alios locum dare jubent, dominos adventare proclamant, cathedras in medio constituunt, pulvinaria sternunt, pedibus provolvuntur. Ex antiquis historiis magnalia patrum replicant, etsi in eis non inveniunt quid laudent, priorum facta ad eorum laudem retorquent, se devotos, se fidos non solum dicunt, sed jurant, et quod esse nolint, hoc omni studio videri laborant. Nunquid putatis juste reprehendi possent, si essent quod non sunt, sed esse se fingunt? Si hoc malum esset ut tales essent, cur tantopere tales videri student? Imo vero si tales essent quales ergo illi juste in suis precibus repelluntur, quia sciuntur tales non esse quales se esse fingunt: ut nos
Abbreviated transcription (Latin):
collocare. Que deuotio quando humiliti ẽ¬
ram deo accusamꝰ. qualiatũq sint u̾ba qntũ¬
cunq ꝓlixa: quid tam̃ aliud ꝑ hec om̃ia quã
iustum iudiciũ dei ad mũm lb̾ationẽ expo¬
scimꝰ ut eripiat nos ab his quoꝵ tyratimi¬
de iniuste opprimim᷑. et maliciã iuste adu̾sa¬
mur ͦ Et qr ultionẽ de inimitis nr̃is. ⁊ iu
diciũ cause nr̃e diuino arbictio libent̾ relin¬
quimꝰ: quid est qd̾ ꝓ hac humilitate ⁊ deuo¬
tione iuste a deo impetrare nõ debeamꝰ. PIonꝰ¬
quisq gͦ cũ in oratione uł psalmos uł alias
qnascũq scripturas decantat diligent consi¬
deret cui affectui seruiant. ⁊ ad illũ affectũ
toto uisu cor suũ excitet. ad quẽ id qd̾ loquitur
magis ꝑtine̾ nidet. qr si u̾boꝵ que loquit᷑ affe¬
ctum habuerit ꝑ affectũ ip̃m meliꝰ uboꝵ uirtu¬
tem cognoscet. ⁊ intelligentiã capiet. et per
fectũ accendet. Quantũ aũt affectꝰ cordis bo¬
nꝰ deo placeat. humana etiã nob̾ consuetudo

Expanded text:
o humilitati prram Deo accusamus, qualiacunque sint verba quantumcunque prolixa, quid tamen aliud per haec omnia quam justum judicium Dei ad nostri liberationem exposcimus, ut eripiat nos ab iis, quorum tyrannide injuste opprimimur, et quorum malitiam juste aversamur? Et quia ultionem de inimdicium causae nostrae divino arbitrio libenter relinquimus, quid est quod pro hac humilitate et devotione juste a Deo impetrare non debeamus? Unusquisque ergo cum in oratione vel psalmos vel alias quascunque scripturas decantat, diligenter consideret cui affectui serviant, et ad illum affectum toto nisu cor suum excitet, ad quem id quod loquitur magis pertinere videt, quia si verborum quae loquitur affectum habuerit, per affectum ipsum melius verborum virtutefectus. Quantum autem affectus cordis bonus Deo placeat, humana nobis etiam consuetudo,
Abbreviated transcription (Latin):
tum ad dm̃ spectat suffice̾ poterat: nͥ ad hoc
etiam in uoce formaret᷑ orõ. ut mente orãtis
ad inaiorẽ deuotionẽ accendat: Nam sicut
diximꝰ si petitioni inserta nartatio est. nõ ds̃
docet᷑ͫ. s orans admonet᷑ consid̾are. qͥd pctat¬

Expanded text:
tum ad Deum sufficere poterat, nisi ad hoc tum ad Deum sufficere poterat, nisi ad hoc etiam in voce formaretur oratio, ut mentem orantis ad majorem devotionem accendat. Nam, sicut diximus, si petitioni inserta narratio est, non Deus docetur, sed orans admonetur considerare quid p
Abbreviated transcription (Latin):
tione narratio necessaria nõ est nͥ forte homo
narret ut ip̃e suã petitionẽ meliꝰ intelligat.
ut et ꝑ narrationẽ suã admonitꝰ quid petat
consideret. et ꝑ considentionẽ petitionis sue
extitatꝰ deuocius oret. Sane qͣntũ ad deumn
ꝑtinet sola supplicatio sufficit. qr ut diximꝰ
deus nõ necesse habet doceri. ut sciat. s suppli¬
annuendũ flectit᷑. ꝙͣ si p̃cantis animꝰ toto deuo¬
tionis affectu ad ip̃m com̾tat᷑. Quecũq gͦ st̃
u̾ba orantis absurda nõ sunt: si tantũmͦ ad
hoc cõpetent̾ ꝓferri possinit. ut uł orantis
affectũ ad amore̾ dei excitent. uł qd̾ ampliꝰ est
si iã amore eiꝰ flagrat exitatũ demonserent
Demonstrent autẽ nõ u̾t dm̃ occulta nr̃a quasi
nescientẽ doceant. s ut nos dũ int̾nũ nr̃m de¬
sideriũ foris loqͥm᷑ ex ip̃is nr̃is u̾bis ampliꝰ ad
amorẽ inflãmem᷑. Nola gͥ cordis deuotio quã¬

Expanded text:
tione narratio necessaria non est, nisi forte homo tione narratio necessaria non est, nisi forte homo ad hoc narret, ut ipse suam petitionem melius intelligat, ut et per narrationem suam admonitus quid petat consideret, et per considerationem petitionis suae excitatus devotius oret. Sane quantum ad Deum pertinet, sola supplicatio sufficit, quia, ut diximus, Deus non necesse habet doceri ut sciat, sed suppliannuendum flectitur, quam si precantis animus toto devotionis affectu ad ipsum convertatur. Quaecunque ergo sunt verba orantis, absurda non sunt, si tantummodo ad hoc competenter proferri possint, ut vel orantis affectum ad amorem Dei excitent, vel quod amplius est si jam amore ejus flagrat, excitatum demonstrent. Demonstrent autem, non ut Deum occulta nostra quasi nescientem doceant, sed ut nos dum internum nostrum desiderium foris loquimur, ex ipsis nostris verbis amplius ad amorem inflammemur. Sola ergo cordis devotio quan
Abbreviated transcription (Latin):
le ms̃. łaliũ huiꝰcemodi psalmũ decantamꝰ. Nõne
ridiculũ ẽ ut talia cauentes orare nos cedamꝰᷤ
Istud fortasse aliqui dicant ⁊ existiment nich
utilitatis ẽẽ quotiens talia nr̃is orõnib admisoe¬
mus. S qͥsquis supͣdictas orõnis species diligẽ¬
ter ꝑspexerit. qͣlit̾ etiã ista in oroͣnb dicta ua¬
leant facile disceruit. Nam hoc genꝰ orandi sepe
ad impetͣndũ muenit᷑ efficatiꝰ ꝙͣ illud etiã in quo
mamfeste petitionis nr̃e modũ orando explicamꝰ
Et licet hoc ut diximꝰ ex his que superiꝰ memo¬
inta sunt satis c̾uidentꝰ intelligi possit si tamẽ
hic specialit̾ demonstret᷑. quid nͥ ampliꝰ ueritas
test. nͥ ab alio ductꝰ fuerit. ds̃ aut scit etiã an¬
teꝙͣ petatur quid nobis necesse sit. homo gͥ qui
rogatur ꝑ narrationẽ nr̃am edocet᷑ ut sciat
quid uelimꝰ. ꝑ supplicationẽ nrãm pulsat ᷤ ut
aniuat qd̾ petimꝰ. S in illa que ad dm̃ fit ora¬

Expanded text:
le meus , vel alium hujuscemodi psalmum decantamus? Nonne ridiculum est, ut talia canentes orare nos credamus? Istud fortasse, aliqui dicant, et existiment nihil utilitatis esse quoties talia nostris orationibus admiscemus; sed quisquis supradictas orationis species diligenter prospexerit, qualiter etiam ista in orationibus dicta valeant facile discernet. Nam hoc genus orandi saepe ad impetrandum invenitur efficacius quam illud etiam, in quo manifeste petitionis modum orantes explicamus. Et licet hoc, ut diximus, ex his quae superius memorata sunt, satis evidenter intelligi possit, si tamen hic specialiter demonstretur, quid nisi amplius veritas test, nisi ab alio doctus fuerit, Deus autem scit, etiam antequam petatur, quid nobis necesse sit. Homo igitur, qui rogatur, per narrationem nostram edocetur, ut sciat quid velimus; per supplicationem nostram pulsatur, ut annuat quod petimus. Sed in illa, quae ad Deum fit, ora
Abbreviated transcription (Latin):
tentie ⁊ fortitudinis : surgit affectus admi¬
rationis. Ex cõmenioratõe añt alicuiꝰ ꝓsꝑi
euentus ⁊ facti felicis. surgit affectꝰ cõgra¬
tulationis. Tres sequentes ad illud genꝰ ꝑti¬
nent᷑ i quo fit cõmemoratio infelicitatis
et miserie: Quia uidł affectus humilitatis
surgit ex cõmemoratõe ꝓpͥe infirmitatis
affectus doloris: surgit ex cõmemotõe malo¬
rum presentiũ uł recordatione p̃teritoꝵ. affectꝰ
timoris. ex preuisione futinroꝵ. Tres ultimi
affectus illi magis scripturaꝵ generi cõgriu̾̃t
ni quo fit muectio ⁊ accusatio in adu̾sanos
Uidelicet cõtra neqͥciã illoꝵ. indignatio. cõtra

Expanded text:
tentiae et fortitudinis surgit affectus admitentiae et fortitudinis surgit affectus admirationis, ex commmemoratione autem alicujus prosperi eventus et facti felicis surgit affectus congratulationis. Tres sequentes ad illud genus pertinent, in quo fit commemoratio infelicitatis et miseriae. Quia videlicet affectus humilitatis surgit ex commemoratione propriae infirmitatis, affectus doloris surgit ex commemoratione malorum praesentium, vel ex recordatione praeteritorum. Affectus timoris ex praevisione futurorum. Tres ultimi affectus illi magis Scripturarum generi congruunt, in quo fit invectio et accusatio in adversarios videlicet contra nequitiam ill
Abbreviated transcription (Latin):
moris igne corripit᷑. Est affectꝰ admirationis
cũ aliquid nouũ et admirabile cõtẽplans in stu¬
porẽ excitat᷑ ᷑. Est asfectus congratulationis. cũ
acceptabile aliquid et beneplacitũ uidens quadã
hylaritatẽ ꝑfundit᷑. Est affectꝰ humilitatis.
quando ex consideratione infirmitatis su e ab ela
tionesiia sponte cõpͥnit᷑. Est affectꝰ meroris
quando ex consideratione maloꝵ suoꝵ qͦdãmͦ con¬
tabescens infirmat᷑. Est affectus indignatio¬
nis. quando in odiũ adu̾sanoꝵ ex ip̃a iiqͥtatis
eoꝵ magnitudine inflammatur. Est affoctꝰ¬
nax cõtutit᷑᷑. Est affectus zeli. qñ ex amore
iusticie ad desidenũ ultromis accendit᷑. Ost affect᷑
bone presumptionis. qnͣ ex noua aliqua ⁊ sin¬
gulari fidutia ad uendicandũ plus solito qͥppiã
scripturaꝵ ꝑtinẽt in quo fit laudatio. Qia
scilicet ex cõmemoratione bonitatis. surgit
affectꝰ dilectionis. Ex cõmemoratione po¬

Expanded text:
moris igne corripitur. Est affectus admirationis, moris igne corripitur. Est affectus admirationis, cum aliquid novum et admirabile contemplans in stuporem excitatur. Est affectus congratulationis, cum acceptabile aliquid et beneplacitum videns, quadam hilaritate perfunditur. Est affectus humilitatis, quando ex consideratione infirmitatis suae ab elatione sua sponte comprimitur. Est affectus Moeroris, quando ex consideratione malorum suorum quodammodo contabescens infirmatur. Est affectus Timonis, quando in odium adversariorum ex ipsa iniquitatis eorum magnitudine inflammatur. Est affectre justitiae ad desiderium ultionis accenditur. Est affectus bonae praesumptionis, quando ex nova aliqua et singulari fiducia ad vindicandum plus solito quidpiamScripturarum pertinent, in quo fit laudatio. Quia scilicet ex commemoratione bonitatis, surgit affectus dilectionis, ex commemoratione po
Abbreviated transcription (Latin):
oꝵ nr̃oꝵ demonũ ⁊ ꝑu̾soꝵ hominũ maliciam
crudelitatẽ. iniquitatẽ.tyramndẽ. qd ei aduer¬
sant᷑ qui nos ꝑsequunt᷑. qd̾ nobis hostes sunt
qui ei cõtradicut. qd odimꝰ que odit. qd̾ dili¬
giniꝰ que diligit. malle nos propt̾ eũ odiami¬
micoꝵ eiꝰ perpeti quam contͣ eũ habẽ paceni
eoꝵ. Om̃s gͥ scripture eiꝰmodi que ad captati¬
onem faciendam cõgruunt. siue ꝑ insinuati¬
onẽ fiat aliene ab orõnis usu habende nõ sũt
quia licet alitique illaꝵ narrationes petitio¬
nũ nõ habeant habent tam̃ om̃is affectꝰ uir¬
tutum quos in nobis accendũt ꝑ quos orãtes
in affectib pietatis ẽ om̃is uirtus orandi. enu¬
meremus aliquodt ex ip̃is et exemplis demõ¬
stremꝰ: ut qr om̃s emimerare nõ possumꝰ. infi¬
inti em̃ sunt affectus. quid tam̃ in omnb lan¬
dabile sit ⁊ deo acceptũ ex quibusdã coniciamꝰ
Ost affectus dilectionis cum forte mens uł
uidens uł reminiscens id quod amat subito a¬

Expanded text:
um hominum malitiam, crudelitatem, iniquitatem, tyrannidem, quod ei adversantur, qui nos persequuntur, quod nobis hostes sunt, qui ei contradicunt, quod odimus quae odit, quod diligimus quae diligit. Malle nos propter eum odia inimicorum ejus perpeti, quam contra eum habere pacem eorum. Omnes igitur Scripturae ejusmodi, quae ad captationem faciendam congruunt, sive ipsaonem fiat, alienae ab orationis usu habendae non sunt, quia licet aliquae illarum narrationes petitionem non habeant, habent tamen omnes affectus virtutum, quos in nobis accendunt, per quos qui orant in affectibus pietatis est omnis virtus orandi, enumeremus aliquot ex ipsis, et exemplis demonstremus, ut quia omnes enumerare non possumus infiniti enim sunt affectus quid tamen in omnibus laudabile sit, et Deo acceptum, ex quibusdam conjiciamus. Est affectus dilectionis, cum forte mens vel videns, vel reminiscens id quod amat, subito a
Abbreviated transcription (Latin):
onis sensũ inqͥrimꝰ. qͥd aliud nͥ hoc ubiq dicen¬
tem muenimꝰ. felices qui mĩꝙͣ a deo recesser̃t
felices qui semꝑ cũ deo ꝑmanseru̾t. felices qͥ
in eiꝰ obsequio fideles ⁊ deuoti ꝓstetenĩtͦ Na
infelices ⁊ miseri illi sunt qͥ ab illo elonga¬
uerũt: et cũ illo ꝑseuerare noluerũt. uł qui
post ad illũ nõ redierũt. Grãs isli quantũ ꝑ¬
stiti. cõfusio mͥ quantũ discessi. Nunc autẽ
quantũ ꝓpe sũ elongare nolo: quantũ longe
simm redire cupio. Utinã ad illũ ꝑuenan
utinã ab illo nõ recedã. Adunia me dñe d̾s
nĩs Affectꝰ gͥ iste dilectionis ẽ surgens ex
landatõne. Item exemplũ alterius. Cegita¬
ni mecũ quanta sit potentia dei. ac deinde
admirari cepiuesamam hominũ qͥ mortales
sũt ⁊ cam̃ uoluntati eiꝰ obuiare nõ ꝑtimesc̃t
Qx hac itaq admiratione cõpulsus sũ excla

Expanded text:
nis sensum inquirimus, quid aliud nisi hoc ubique dicentem invenimus: Felices qui nunquam a Deo recesserunt, felices qui semper cum eo permanserunt, felices qui in ejus obsequio fideles et devoti perstiterunt? Nam infelices et miseri illi sunt, qui se ab illo elongaverunt, et cum illo perseverare noluerunt, vel qui post ad illum non redierunt. Gratias illi qui quantum perstiti, confusio mihi quantum discessi. Nunc autem quantum prope sum elongare nolo, quantum longe sum redire cupio, utinam ad illum perveniam, utinam ab illo nunquam recedam: Adjuva me, Deus meus . Affectus igitur iste dilectionis est surgens ex laudatione. Item exemplum alterius. Cogitavi mecum quanta esset potentia Dei, ac deinde admirari coepi vesaniam hominum, qui mortales sunt, et tamen voluntati ejus obviare minime pertimescunt. Ex hac i
Abbreviated transcription (Latin):
dei ad amorẽ eiꝰ prouocant. uł ur̃am misen¬
am cõiemorando aute cõspectũ eius nos hu¬
miliant. ł maliciam adu̾sarioꝵ nr̃oꝵ exage
rando et ulitem nobis sollicitudinẽ ⁊ fiduci¬
am corã ip̃o ampliorẽ prestant. Laudẽ dei in
potentia ⁊ bonitate eiꝰ cognoscimꝰ: misenam
nr̃am in hoc qd̾ fragiles ⁊ pectatores sumꝰ¬
dimi sunt astut. ⁊ ad opprimendũ ĩpii. Si¬
ue gͥ laudem dei in bonitate eiꝰ et potentia .si¬
ue miseriam in infirmitate et culpa nr̃a.
siue maliciam adu̾sarioꝵ nr̃oꝵ in tynimide
coꝵ ⁊ astucia. ad exercitationem mentis. et
au̾gmentũ bone deuotionis orantes cõme¬
moramus nicħ meptũ facimꝰ: s ꝑ piũ af¬
fectum quẽ ip̃a in nobis uerba gꝑcitant
ubiq orantes sinꝰ. Ut em̃ breuit᷑ cũcta
complectat quocienscũ laudes dei narramꝰ
quecũq sint u̾ba. quantũcũq plixa. quid
uIIIIIIII qd̾ eũ ⁊ admirans amat. ⁊ amãdo

Expanded text:
Dei ad ejus amorem provocant, vel nostram miserDei ad ejus amorem provocant, vel nostram miseriam commemorando, ante conspectum ejus nos humiliant, rando, et utilem nobis sollicitudinem et fiduciam coram ipso ampliorem praestant. Laudem Dei in potentia et bonitate ejus cognoscimus. Miseriam nostram in hocdum sunt astuti, et ad opprimendum impii. Sive igitur laudem Dei bonitate ejus et potentia, sive miseriam nostram in infirmitate et culpa nostra, sive malitiam adversariorum nostrorum in tyrannide eorum et astutia, ad exercitationem mentis et augmentum bonae devotionis orantes commemoremus, nihil ineptum facimus, et per pium affectum quem ipsa nobis verba excitant, ubique orantes sumus. Ut enim breviter cuncta complectar, quotiescunque laudem Dei narramus, quaecunque sint verbauod eum admirans amat, et amando
Abbreviated transcription (Latin):
pietatis infla̾iuant. S qr diu̾sis modis hu¬
manꝰ affectus ad amore̾ dei ꝓuocat᷑. libet nũc
ip̃os singillatim modos dist inguere. et distin¬
ctos ꝑ exempla demonstrate. S sciendũ pͥus
quod fete onne genꝰ orandi qd̾ qͥbusdã ꝓt̾fus
ab orationis usu excludendũ uidetur ad capta¬
tionẽ ꝑtinet: quam uidelicet captationẽ quã¬
uis supenꝰ quasi speciem supplicationis aniui
nõ solum supplicando. s etiam postulando. et
insinuando captare solemꝰ. In captatione aũt
beniuolentia auditoris cõparatur. O iod tͥb
modis fit siue quando in laudem eiꝰ aliquid
dicimꝰ. siue quando aliqͥd qd̾ ad de p̾ssionẽ adu̾¬
camus gͥ omnes illas scripturas quas quoꝵ¬
dam opimo ad orationis usum nõ eẽ adsumẽ¬
das existimant. iccnto utilis debere. et cõ¬
uenie̾nt̾ posse int̾ uota precũ nr̃aꝵ ab orã¬
cib recitari: qr in nobis affectũ pie deuotio.¬
nis excitant ⁊ cor nr̃m uł narrando laudẽ

Expanded text:
animum inflammat. Sed quia diversis modis humanus affectus ad amorem Dei provocatur, libet nunc ipsos sigillatim modos distinguere, et distinctos per exempla demonstrare. CAP. V. Tribusquod fere omne hoc genus orandi, quod quibusdam prorsus ab orationis usu excludendum videtur, ad captationem pertinet, quam videlicet captationem, quamvis superius quasi speciem supplicationis annumetudinem non solum supplicando, sed etiam postulando et insinuando captare solemus. In captatione autem benevolentia auditoris comparatur. Quod tribus modis fit, sive quando aliquid in laudem ejus dicimus, sive quando aliqcamus igitur omnes illas Scripturas, quas quorumdam opinio ad orationis usum non esse assumendas existimat, idcirco utiliter debere, et convenienter posse inter vota precum nostrarum ab orantibus recitari, quia in nobis affectum piae devotionis excitant, et cor nostrum vel narrando laudem
Abbreviated transcription (Latin):
plaud̾. et in his om̃ib ẽ laudatio. Ex affectu hu
zeli cant᷑ p̃s. Deus ultionũ doꝰ. Ex affectu bo¬
ne p̃sumptõnis. cant᷑ ps̃. Iudica me dñe qm̃ ei
ni inio. Sciendũ camen ẽ hanc propͥetatẽ ĩ oĩb
psalmis nõ ẽe. ut ꝑ totã seriẽ unꝰ affectꝰ extẽdat᷑
s sepe de alio affectu transit᷑ in aliũ scd̾m qd̾ mẽ¬
tes orantiũ diu̾sis modis affici solent. hoc aũt
qualit᷑ ꝑ singulos psalmos cognosci possit ex¬
planare ꝓlixioris oꝑis tractatũ expetit. Uolu¬
mus tamen ħ ac i aliqͥb exempli causa demõ¬
strare. forte cogitare cepi quanta sit felicitas
ẽe cñ deo. quantaitẽ sit miseria uiuere in hoc
scło quanta demũ calamitas semꝑ cruciari
in inferno: et ex meditatione .nr.. subito amo¬
re celestis patrie attactus ip̃o affectu ducẽte
in hec u̾ba decurro. Ueatus uir qͥ nõ a ĩ c̾. ĩpi¬

Expanded text:
. Et in his omnibus est laudatio. Ex affectu humzeli canitur psalmus: Deus ultionum Dominus . Ex affectu bonae praesumptionis canitur psalmus: Judica me, Domidum tamen est hanc proprietatem in omnibus psalmis non esse, ut per totam seriem unus affectus extendatur, sed saepe de alio affectu fit transitus in alium, secundum quod mentes orantium diversis modis affici solent. Hoc autem qualiter per singulos cognosci possit explanare, prolixioris operis tractatum expetit. Volumus tamen hoc in aliquibus exempli causa demonstrare. Forte cogitare coepi quanta sit felicitas esse cum Deo, quanta item sit miseria vivere in hoc saeculo, quanta demum calamitas semper cruciari in inferno, et ex hac meditatione mea subito amore coelestis patriae attractus, ipso affectu ducente in haec verba decurro. Beatus vir qui non abiit i
Abbreviated transcription (Latin):
quasi homo. s quasi ds̃ mulierẽ nõ matrẽ de p̃sũpti¬
one causatͣ. Maria enĩ a xp̃o nõ quasi mat̾ x exi¬
gere a filio. s quasi mulier si necesse fuisset. mi¬
rndni humilit̾ postulare debebat a deo. Contẽptu
excluditur. apud homines aũt maxime suꝑbos
et potentes magno studio exertetur: et sicut
in supͣdictis ostendimꝰ.ita quo in his trib diffe¬
rentiam ĩuenimꝰ. Insmuatio em̃ ex fidutia ꝑfets
conuenit: ex timdre. incipientib ex cõtẽptuma¬
lis. De hinic reliqua que de oratione tractare pro¬

Expanded text:
quasi homo, sed quasi Deus mulierem non matrem de praesumptiquasi homo, sed quasi Deus mulierem non matrem de praesumptione causatur. Maria enim a Christo non quasi mater exigere Filio, sed quasi mulier si necesse fuisset miraculum humiliter postulare, debebat a Deo. Contemptu tione divina excluditur, apud homines autem maxime superbos et potentes magno studio exercetur. Et sicut in supradictis ostendimus, ita quoque in his tribus differentiam invenimus. Insinuatio enim ex fiducia perfectis convenit, ex timore incipientibus, ex contemptu malis. Dehinc reliqua, quae de oratione tractare pro
Abbreviated transcription (Latin):
tas intelligeretur. s temeritas: nõ rep̃henderet᷑
ut nõ exaudita repulse nõ pateretur obꝓbrium
ul exaudita uoluntatis sue consequeretur effectũ
fidutia fit insinatio. quando uł de facilitate cau¬
se. uł de bemoͥlentia ꝑsone confidimꝰ. et ideo defide¬
re posse sola insinuatione sꝑamꝰ. sic̾ ẽ illud qd̾ in imp
ticuis deficiente uino dño mat̾ dicit. Uinũ nõ habẽt
Non dix̃ peto ut defectũ poculi uinũ creando aut cõmu¬
tando suppleas. s hoc mat̾ne reuerentie pͥulegiũ debe¬
ri existimauit ut quicquid ul innuendo se uelle
significaret. pati a filio repulsam nõ debuisset. Et
hoc quidẽ iustũ fuerat. si tale aliquid ab eo petuu¬
petiuisset qd̾ ille face̾ posset scd̾ni naturã ꝙͣ ab ca
suptã gerebat. Nunc aũt qͦdãmͦ iuste reprehendi¬
tur qr ab ea natura ꝙͣ nõ dederat. obedientiã in
Miracł̾m em̃ facẽ dei uirtus ẽ nõ hominis. et ideo
cũ a matre xp̃c homo mnraculũ reqͥritur. idẽ nõ

Expanded text:
tas intelligeretur, sed temeritas non reprehenderetur, ut vel non exaudita repulsae non pateretur opprobrium, vel exaudita voluntatis suae consequeretur effectum. Fiducia fit insinuatio, quando vel de facilitate causae, vel de benevolentia personae confidimus, et ideo desidere posse sola insinuatione speramus, sicut Mater Domini tiis deficiente vino Domino mater dicit. Vinum non habent . Non dixit: Peto ut defectum poculi, vinum creando aut commutando, suppleas, sed hoc maternae reverentiae privilegium deberi existimavit, ut quidquid vel innuendo se velle significaret, pati a Filio repulsam non debuisset. Et hoc quidem justum fuerat, si tale aliquid ab eo petivisset, quod ille facere posset secundum naturam, quam ab ea sumptam gerebat. Nunc autem quodammodo juste reprehenditur, quia ab ea natura, quam non dederat, obedientiam in Miraculum enim facere Dei virtus est, non hominis, et ideo cum a matre Christus homo de miraculo requiritur, idem non
Abbreviated transcription (Latin):
fit ꝑ ad purã orationẽ ꝑtinere uidet᷑. qd̾ solis
u̾b̃̾ ad exactionẽ. qd̾ nominb sumil ⁊ u̾b̾ ad cap¬
tationẽ:⁊ta ut pura orõ magis in iubilum u̾¬
tatur. et aꝓpinquet deo.citiꝰ ꝑueniat et effi¬
titioni inserta natratio sic̾ ẽ illud. Cor mũdum
fit. Obsecrando. Rgando. Siuplicit̾ postulando
Obsecratio ẽ qnͣ uehementior necessitas deuotiꝰ
precib insistere cogit. In mediocrib causis roga¬
mꝰ. in minimis simplicit̾ postulamꝰ. habent gͥ
hec tria differentias suas: qr exellentissimũ est
obsecrare. mediũ rogare. mininiũ simplicit̾ po¬
stulare. Insinuatio ẽ sine petitione ꝑ solã narra¬
tionẽ uoluntatis facta significatio. Nec quoq
tͥb modis fit. timore. fidutia. contẽptu. Timore
fit. quando uł causa magna ẽ quã agimꝰ. uł magna
ꝑsona quã rogamꝰ. sic̃ ẽ illud. Dñe si fuisses hic

Expanded text:
orationem pertinere videtur, quod solis verbis ad exactionem; quod nominibus simul et verbis ad captationem. Ita ut pura oratio magis in jubilum convertatur, et appropinquet Deo, perveniat cititioni incerta narratio, sicut est illud: Cor mundum fit, obsecrando, rogando, simpliciter postulando. Obsecratio est, quando vehementior necessitas devotius precibus insistere cogit. In mediocribus causis rogamus, in minimis simpliciter postulamus. Habent igitur haec tria differentias suas, quia excellentissimum est obsecrare, medium rogare, minimum simpliciter postulare. Insinuatio est sine petitione per solam narrationem voluntatis facta significatio. Haec quoque tribus modis fit, timore, fiducia, contemptu. Timore fit, quando vel causa magna est quam agimus, vel magna persona est quam rogamus, sicut est illud: Domine, si fuisses
Abbreviated transcription (Latin):
Tres sũt species orationis. Supplicatio. postulatõ
Insinuatio. Supplicatio ẽ sine det̾minatione petitio¬
ms. humilis et deuota precatio. Postulatio ẽ. det̾mi¬
nate petitioni inserta narratio. Insinuatio ẽ siue
petitione ꝓ solam narrationẽ uoluntatis facta si¬
gnificatio. Tria sũt genera supplicationũ. captatio
exactio pura oratio. Captatio ẽ. qd̾ fit ante postula¬
tionẽ ad p̃parandũ et ncliuandũ aminũ auditoris.
qd̾ trib modis facimꝰ. Primo cũ aliquid dicimꝰ quod
ꝑsonã uł causam mãm cõmẽdet: siue meritũ nr̃m
siue infirmitatẽ. siue aliud aliquid enunerãdo qd̾

Expanded text:
Tres sunt species orationis, supplicatio, postulatio, Tres sunt species orationis, supplicatio, postulatio, insinuatio. Supplicatio est sine determinatione petitionis humilis et devota precatio. Postulatio est determinatae petitioni incerta narratio. Insinuatio est sine petitione per solam narrationem, voluntatis facta significatio. Tria sunt genera supplicationum, captatio, exactio, pura oratio. Captatio est id quod fit ante postulationem ad praeparandum et inclinandum animum auditoris, quod tribus modis facimus. Primo cum aliquid dicimus, quod personam vel causam nostram commendat, sive meritum nostrum, sive infirmitat
Abbreviated transcription (Latin):
nich extra dm̃ relictũ ẽẽ uidet in qͦ cõfidere pos¬
sit. Deuotio gͥ ẽ. cõu̾sio ad dm̃. pio ⁊ humiliaffectu
humilis em̃ ẽ ex conscientia infirmitatis sue. pius
est ex consid̾a̾tione diuine clementie. Hec in setres
pͥnc̾ipales uirtutes habet. fidẽ. sp̃ẽ. caritatenr.
Neq em̃ homo ꝑ deuotionẽ se ad dm̃ conu̾teret. nͥ¬
et crederet se ab eo saluari posse: et sꝑaret eum
misereri uelle. postremo nͥ eũ plusꝙͣ mala sua
diligeret: nequaꝙͣ illa fugiens refuguĩ dͥ in ip̃o
eligeret. Ctedit gͦ. spat. et diligit. Credit poten¬
tiam: sꝑat mmiscd̾iam. amat custodiã. Nich̾ gͦ ẽ ali
ud oratio. quã mentis deuotio. id ẽ cõu̾sio in deum
ꝑ piũ et humilem affectũ: fide. spe. ⁊ caritate. subui¬
xa. S qr multis modis mens ꝑ deuotionẽ accendi¬
tur. rursumq deuotio m̃tis uariis modis uoce
ꝓunt᷑. debemꝰ aliquas sigillatim orationis species
distinguere. ut aꝑtiꝰ ualeamꝰ uirtutẽ eiꝰ indicare:¬

Expanded text:
 extra Deum relictum esse videt, in quo confidere possit. Devotio igitur est conversio in Deum pio et humili affectu. Humilis enim est ex conscientia infirmitatis suae, pius est ex consideratione divinae clementiae. Haec in se tres principales virtutes habet, fidem, spem, charitatem. Neque enim homo per devotionem se ad Deum converteret, nisi crederet se ab eo salvari posse, et speraret eum misereri velle. Postremo nisi eam plus quam mala sua diligeret, nequaquam, illa fugiens, refugium sibi in ipso eligeret. Credit ergo, sperat et diligit. Credit potentiam, sperat misericordiam, amat custodiam. Nihil ergo aliud est oratio quam mentis devotio, id est conversio in Deum per pium et humilem affectum, fide, spe, charitate subnixa. Sed quia multis modis mens per devotionem accenditur, rursum quia ipsa devotio mentis variis modis voce promitur, debemus aliquas sigillatim orationis species distinguere, ut apertius valeamus ejus virtutem indicare
Abbreviated transcription (Latin):
aliud ꝙͣ necesse ẽ a deo postulare: Non orat potiꝰ¬
s subsaniat. et ad iracũdiã ꝓuocat dm̃ qͥ cũ
ante cdspectũ eiꝰ quasi postulaturus uenerit. su¬
bito se ad alia que nich ad rẽ ꝑtine̾ uidentur re¬
plicanda cõuertit. Ecce em̃ inqͥum dm̃ ꝓ indul¬

Expanded text:
aliud quam necesse est a Deo postulare? Non orat sed subsannat potius, et ad iracundiam provocat Deum, qui cum ante conspectum ejus quasi postulaturus venerit, subito se ad alia quae nihil ad rem pertinere videntur replicanda convertit. Ecce enim, inqu
Abbreviated transcription (Latin):
supplicationis qd̾ ꝑ soia noia fit . quo magis est
foris significatione imꝑfectũ. tanto intꝰ ẽ habũ¬
dantia dilectionis plenum. Affectꝰ enĩ hoc habet
ꝓpͥumi. qd̾ quanto magis et feruentior intꝰ est
tanto ninꝰ foris ꝑ uocẽ explicari potest. Illud uͦ

Expanded text:
supplicationis, quod per sola nomina fit, quo magis est foris significatione imperfectum, tanto magis intus est abundantia dilectionis plenum. Affectus enim hoc proprium habet, quo quanto major et ferventior intus est, tanto minus foris per vocem explicar
Abbreviated transcription (Latin):
onis tempus animũ suũ exercuit. ñ impiuidus
foirtassis nͨ cepidus ad orat̾ionẽ uenit. Medita¬
tio nãq assidua scientiã parit. scientia uͦ parta
ignorantiam pellit. et cõpunctionẽ parit. Com¬
punctio aũt parta desidiam fugat. ⁊ deuotionẽ
parit. deuotio uͦ orationẽ ꝑficit. Scientia est
quaudo homo ad agnitionem sui illuminat᷑. Com¬
piuictio est. quando ex cõsid̾atione maloꝵ suorũ
cor int̾no dolore tangit᷑. Deuotio ẽ. pius ⁊ hu¬
milis affectus in dm̃. qui ex cõpunctione gene¬
rat᷑. Territꝰ em̃ magintudine maloꝵ suoꝵ animꝰ
et deffidens de ꝓpͥis uinb ad dm̃ se conu̾tit. ⁊ tan

Expanded text:
onis tempus animum suum exercuit, nec improvidus onis tempus animum suum exercuit, nec improvidus fortassis nec tepidus ad orationem venit. Meditatio namque assidua scientiam parit, scientia vero parta ignorantiam pellit, et compunctionem parit, compunctio autem parta desidiam fugat, et devotionem parit, devotio vero orationem perficit. Scientia est, quando homo ad agnitionem sui illuminatur. Compunctio est, quando ex consideratione malorum suorum cor interno dolore tangitur. Devotio est pius et humilis affectus in Deum, qui ex compunctione generatur. Territus enim magnitudine malorum suorum animus, et diffidens de
Abbreviated transcription (Latin):
tomagis homo mala sua intelligit. tanto amplius
suspirat. et genit. Postremo suꝑẽ. ut in memo¬
ria maloꝵ nr̃oꝵ. etiam miscdĩe. dei recordem᷑. quia
fiducialius de futuro eiꝰ miserationes requirimꝰ.
si quẽadmodũ in preterito nr̃i misertꝰ sit cogitemꝰ.
Renocemꝰ ad menioriã bona que tͥbuit. ⁊ qd̾ ĩ ꝑicu¬
lis sepe cõstitutos clement̾ eripuit. nͨ unquam pͤ¬
catis nr̃is qͦminꝰ misereret᷑ uinci potuit: oblitos
sui de se monuit au̾sos a se reuocauit. uenientes
ad se benigne suscepit. penitentib indulsit. ꝑ seue¬
rantes custodiuit. stantes tenuit. lapsos erexit.
malas delectationes in amaritudines cõmutauͭ¬
s et rursũ salubrit̾ amaricatis cõsolationes su¬
as tͥbuit. postremo autẽ tͥbulatione purgatis qͥe¬
tem ⁊ pacem ꝑfectã restituit. qͥ nͨ p̃cantib uni¬
quam defuit ut corrigerit. nͨ iustis ut custodi¬
ret. Musqͥs huiꝰ modi meditationib ante orati¬

Expanded text:
to magis homo mala sua intelligit, tanto amplius to magis homo mala sua intelligit, tanto amplius suspirat et gemit. Postremo superest ut in memoria malorum nostrorum etiam misericordiae Dei recordemur, quia fiducialius de futuro ejus miserationes requirimus, si quemadmodum in praeterito nostri misertus, sit cogitemus. Revocemus ad memoriam bona, quae tribuit, et quod in periculis saepe constitutos clementer eripuit, nec unquam peccatis nostris quo minus misereretur vinci potuit, oblitos sui de se admonuit, aversos a se revocavit, venientes ad se benigne suscepit, poenitentibus indulsit, perseverantes custodivit, stantes tenuit, lapsos erexit, malas delectationes in amaritudines commutavit, sed rursum salubriter amaricatis consolationes suas tribuit. Postremo autem tribulatione purgatis quietem et pacem perfectam restituit, qui nec peccantibus unquam defuit ut corrigeret, nec justis ut custodiret. Quisquis hujusmodi meditationibus ante orati
Abbreviated transcription (Latin):
em̃ pret᷑mittamtꝰ ea mala que om̃s cõmunit᷑ hominues
opprinũt qualia estinaniꝰ ẽẽ secreta ꝑicula singuloꝵ
quoꝵ sibi quiq cõscii sunt : si cogitare quisq uolu¬
erit que abineũte etate mala fecerit. que sustiment.
et cõstituat ante oculos suos preterita cẽpora. ⁊ dies¬
et uite sue. cõsideretq diligent̾ quot manes labores
tulerit. quotiens ꝓ amore huiꝰ uite frustra desudaue¬
rit. quotiens in laboriosis conatib fallaces exitus
inuenerit. ⁊ post longos discursus requie̾ necdiun
uslam adeptus sit: cognoscet quid de hac uita iu¬
dicare possit. Cum autẽ uite huiꝰ erũpnã cõsiderat
etiam que sit patrie celestis suauitas atq dulce¬
do actendat: et ꝑpendat qͥd inuenent. qͥd ꝑdidĩt
uͥ iaceat. unde ceciderit. ut ex utroq intelligat
quantũ sͥ in hoc exilio lugendũ sit. Hinc em̃ salo¬
mon dicͤ. Oun addit scientiam addit dolorẽ. qr quan¬

Expanded text:
enim praetermittamus ea mala, quae omnes communiter homines enim praetermittamus ea mala, quae omnes communiter homines opprimunt, qualia aestimamus esse secreta pericula singulorum, quorum sibi quique conscii sunt? Si cogitare quisque voluerit quae ab ineunte aetate mala fecerit, quae sustinuerit, et constituat ante oculos suos praeterita tempora et dies vitae suae, consideretque diligenter quot inanes labores tulerit, quoties pro amore hujus vitae frustra desudaverit, quoties in laboriosis conatibus fallaces exitus invenerit, et post longos discursus requiem necdum ullam adeptus sit, cognoscet quid de hac vita judicare possit. Cum autem vitae hujus aerumnam considerat, etiam quae sit patriae coelestis suavitas atque dulcedo attendat, et perpendat quid invenerit, quid perdiderit, ubi jaceat, unde ceciderit, ut ex utroque intelligat quantum sibi in hoc exsilio lugendum sit. Hinc enim Salomon dicit: Qui addit scientiam, addit et dolorem , quia quan