comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
rore tuo: subaudis ut egoꝰ qui
eos & tranquillitatis tempore
unitos contra me tolero: & dis¬
trictus quandoq ueniens. in
meo eos furore disꝑgo. Sed int̾
hȩc sollerter intuendum. ẽ. qđ
grauis ꝑfidiȩ error admittit᷑:
si fortasse quis ȩstim&. qđ in
illa diuinitatis substantia. fu-¬
rore tranquillitas uariet᷑. Crea-¬
tor nanq ominiũ. eo sũme ĩmor-¬
talis. ẽ: quo creat urȩ more mu¬
tabilis non. ẽ: Hinc de illo ꝑ ia¬
cobũ dr̃. Apud quẽ non .ẽ. tͣns¬
mutatio: nec uicissitudinis ob¬
umbratio Hinc rursũ scriptũ
est. Tu autẽ dñe cũ tranqͥllita.¬
te iudicas Hinc ꝓpħa ait. De.¬
serta facta. ẽ. terra. a facie irȩ
columbȩ a facie furoris dñi. Qd enĩ
iram columbȩ p̾dixerat: hoc fu.¬
in deo nulla furoris in equalitas
serpit: furorẽ dñi. irã colũb. e
nominauit. Ut enĩ diuinȩ di¬
strictionis uim imꝑturbabilẽ
demonstrar&: & iram dixit. &¬

Expanded text:
rore tuo, » subaudi ut ego, qui rore tuo, » subaudi ut ego, qui eos et tranquillitatis tempore unitos contra me tolero, et districtus quandoquemeo eos furore dispergo. Sed inter haec solerter intuendum est quod gravis perfidiae error admittitur, si fortasse quis aestimet quod in illa divinitatis substantia furor et tranquillitas varietur. Creator namque omnium eo summe immortalis est, quo creaturae more mutabilis 1052 non est. Hinc de illo per Jacobum dicitur: Apud quem non est transmutatio, nec vicissitudinis obumbratio . Hinc rursum scriptum est: Tu autem, Domine, cum tranquillitate judicas . Hinc propheta ait: Deserta facta est terra a facie irae columbae, a facie furoris Domini . Quod enim iram columbae pin Deo nulla furoris inaequalitas serpit, furorem Domini iram columbae nominavit. Ut enim divinae districtionis vim imperturbabilem demonstraret, et iram dixit
Abbreviated transcription (Latin):
uestibus: quia sc̃oꝵ angłoꝵ cho.¬
ros quos condidit. in usum sui
decoris assũpsit: & uelut qͣndã
uestẽ gloriosam sibi eccłam exhi¬
b&. non habentẽ maculam aut
rugam. Unde ei ꝑ ꝓpħam dictt᷑
Confessionẽ & decorẽ induisti:
amictus lumine sicut uestim̃to
Nic quippe confessionẽ induit᷑:
illic decorem: quia quos hic ꝑpę
nitentiã confitentes fȩcerit. illic
fulgentes ꝑ decorem iusticiȩ osten¬
dit. Luce gͦ sicut uestimento
amicitur: quia sc̃is om̃ibꝰ quibꝰ
dictũ. ẽ. uos estis luxͥ mundi. in
illa ęt̾na gła uestietur. Unde &
in monte dño. uestimenta eiꝰ fac.¬
ta sunt candida sicut nix. In qua
tranffiguratione. qͥd aliud quã
resurrectionis ultimȩ gła nun¬
ciatur : In monte enĩ. uestim̃ta
eius sicut nix facta sunt: qͥa in
suꝑnȩ claritatis culmine. sancti
omnes ei luce iusticiȩ fulgentes
rũ uestiũ nomine. iustos sibi qͦ.¬
mͦ adiungat insinuat: in iustos

Expanded text:
vestibus, qui sanctorum chovestibus, qui sanctorum choros quos condidit, in usum sui decoris assumpsit, et velut quamdam vestem, gloriosam sibi Ecclesiam exhibet, non habentem maculam, aut rugam . Unde ei per Prophetam dicitur: Confessionem et decorem induisti amictus lumine sicut vestimento . Hic quippe confessionem, illic decorem, quia quos hic per poenitentiam confitentes fecerit, illic fulgentes per decorem justitiae ostendet. Luce ergo sicut vestimento amictus est, quia sanctis omnibus, quibus dictum est: Vos estis lux mundi , in illa aeterna gloria vestietur. Unde etin monte Domino vestimenta ejus facta sunt candida sicut nix . In qua transfiguratione quid aliud quam resurrectionis ultimae gloria nuntiatur? In monte enim vestimenta ejus sicut nix facta sunt, quia in supernae claritatis culmine sancti omnes ei luce justitiae fulgentes rum vestium nomine justos sibi quomodo adjungat insinuat, injustos
Abbreviated transcription (Latin):
gignendo. dixit. Et de qͦ scrip.¬
tum. ẽ. In principio erat uerbũ.
& uerbũ erat apud dm̃: & deus
erat uerbũ. Per qđ uerbũ fȩcis¬
se patrẽ om̃ia: dauid asserit di¬
cens. Dixit & facta sunt. Deo gͦ
brachiũ habere. ẽ: oꝑantẽ filiũ
gignere. Uoce tonare.ẽ: consub.¬
stantialem sibi filiũ. mundo ter¬
ribilit̾ demonstrare. Beato ergo
iob dum dicit dñs. si habes bra-¬
chiũ sicut ds̃. & si uoce simili
tonas: mira dispensatione pie.¬
tatis eum dum increpat exaltat:
qͥa eũ qyẽsua cõparatione suꝑat.
suꝑiorẽ cunctis demonstrat. Cui
in hac ꝓpositione subiungit¬
lublimi erigere. & esto gloriosꝰ:
& speciosis indiiere uestibꝰ.: sub¬
audis ut ego. Ipse enĩ sibi cir.¬
cundat decorem: de qͦ scriptũ
Ipse apud nos in sublime erigit᷑:
cum nr̃is mentibus in natura sua
esse impenetrabilis de monstrat᷑. Ip.¬
se uere głosus. ẽ: qui dum se ipso
ꝑfruttur: accedentis laudis indi.¬
gens ñ. ẽ. Ipse speciosus induttur

Expanded text:
criptum est: In principio erat. Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum . Per hoc Verbum fecisse Patrem omnia David asserit, dicens: Dixit, et facta sunt . Deum ergo brachium babere est operantem Filium gignere, voce tonare est consubstantialem sibi Filium mundo terribiliter demonstrare. Beato igitur Job cum dicit Dominus: Si habes brachium sicut Deus, et si voce simili tonas, mira dispensatione pietatis eum dum increpat exaltat, quia eum quem sua comparatione superat superiorem cunctis demonstrat. Cui in hac propositione subjungitsublime erigere, et esto gloriosus, et speciosis induere vestibus. - Subaudis ut ego; ipse sibi circumdat decorem. De quo scriptum Ipse apud nos in sublime erigitur, cum in nostris mentibus in natura sua esse impenetrabilis demonstratur. Ipse vero gloriosus est, qui dum seipso perfruitur, accidentis laudis indigens non est. Ipse speciosis induitur
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ diuino iudicio non eis hic a¬
liud culpa. ẽ. atq aliud pęna:
sed sua illis in pęna uertit᷑ cul¬
pa: ut elatis fastu suꝑbiȩ. hoc ip¬
sum sit uere intus cadere: qđ fo¬
ris ostendit᷑ ꝓfecisse Sequit᷑¬

Expanded text:
enim divino judicio, non eis hic aenim divino judicio, non eis hic aliud culpa est, atque aliud poena, sed sua illis in poenam vertitur culpa, ut elatis fastu superbiae hoc ipsum sit vere intus cadere quod foris ostenditur profecisse. Sequit
Abbreviated transcription (Latin):
loco suo: subaudis ut ego. Suꝑbi
enĩ ex respectu dñi confundunt᷑:
aut hic de pietate dñi cognoscen¬
tes & dampnantes crimina: aut
illic supplicia de iusticia senti¬
entes. Impioꝵ uͦ locus ipsa suꝑ̃¬
bia. ẽ: quia cũ scriptũ sit . iniͥ.¬
tiũ om̃is peccati suꝑbia. ẽ. un¬
de orit᷑ impietas ibi continẽt᷑:
quãuis nec quicquã a suꝑbia di-¬
stat impietas. Ualde enĩ suꝑbire
ẽ: impia de auctore sentire:
Impius gͦ in loco suo conterit᷑:
qͥa ipsa suꝑbia qua eleuat᷑ op-¬
primit᷑: cumq efferendo se in
cogitationibus erigit: lumen
sibiꝰ iusticiȩ qđ inuenire de-¬
buiss&. abscondit. Sȩpe aũt
dum contra dm̃ falsa gła exte¬
rius ꝓficit: uera miseria interiꝰ
inanescit. Unde ꝓpħa ait. Be.¬
lecisti eos dum alleuarent᷑. Non
enĩ ait deiecisti eos postquã ele.¬
uati sunt. sed dũ alleuarentur:
quia hoc ipsum fit suꝑbis interiꝰ
deici. quod eis falsa contingit
gła exteriꝰ eleuari. Ordinante

Expanded text:
o.---Subaudis ut ego. Superbi enim ex respectu Domini confunduntur, aut hic de pietate cognoscentes et damnantes crimina, aut illic supplicia de justitia sentientes. Impiorum vero locus ipsa superbia est, quia cum scriptum sit: Initium omnis peccati superbia , unde oritur impietas, ibi continetur, quamvis nec quidquam a superbia distat impietas. Valde enim superbire est impia de auctore sentire. Impius ergo in loco suo conteritur, quia ipsa superbia qua elevatur opprimitur; cumque, efferendo se in cogitationibus erigit, lumen sibi justitiae quod invenire debuisset abscondit. Saepe autem dum contra Deum falsa gloria exterius proficit, vera miseria interius inanescit. Unde Propheta ait: Dejecisti eos dum allevarentur . Non enim ait: Dejecisti eos postquam elevati sunt, sed dum allevarentur, quia hoc ipsum sit superbis interius dejici, quod eis falsa contingit gloria exterius elevari. Ordinante
Abbreviated transcription (Latin):
Sermonẽ meũ defenderẽ: si hc̃
cũ rationis pondere ꝓtulissem
At postquã lingua leͤuitate usa
conuincit᷑: qͥd restat nisi ut
conticendo refrenetur: Seqͥt᷑
Usu sacrieloquii. in manu oꝑi¬
tio: in ore locutio solet intel¬
ligi Manũ gͦ suꝑ os ponere
estꝰ: uircute boni oꝑis. culpas
tegere incautȩ locutionis. Oes
uͦ inueniri potest qͥ quãlibet
ꝑfectus sit. de otioso tam̃ ser¬
mone ñ peccet. iacobo attes¬
tante qui ait: nolite plures
magistri fieri. in multis enĩ of¬
fendimꝰ om̃s: & rursũ. Lingũa
nullus hominũ domare potest
Cuius culpas redarguens ꝑ se.¬
ipsam ueritas: dicit᷑ Dico aut
uobis: qm̃ om̃e uerbũ otiosũ
qđ lociti fuerint homines.
reddent de ẽo rationẽ in die
iudicii. Sed scĩ uiri ante dei
oculos student. culpas linguȩ
tergere meritis uitȩ: studeñ
immoderata uerboꝵ. Unde
in scã eccła manꝰ suꝑ os ponit᷑.
dũ in electis eius cotidie otio¬

Expanded text:
Sermonem meum defenderem, si hunc cum rationis pondere protulissem. At postquam lingua levitate usa convincitur, quid restat nisi ut conticendo refrenetur? SequituUsu sacri eloquii in manu operatio, in ore locutio solet intelligi. Manum ergo super os ponere est virtute boni operis culpas tegere incautae locutionis. Quis vero inveniri potest qui, quamlibet perfectus sit, de otioso tamen sermone non peccet? Jacobo attestante, qui ait: Nolite plures magistri fieri, in multis enim offendimus omnes . Et rursum: Linguam nullus hominum domare potest . Cujus culpas redarguens per semetipsam Veritas, dicit: Dico autem vobis quoniam omne verbum otiosum quod locuti fuerint homines, reddent de eo 1047 rationem in die judicii . Sed sancti viri ante Dei oculos student culpas linguae tegere meritis vitae, student immoderata verborum. Unde in sancta Ecclesia manus super os ponitur, dum in electis ejus quotidie otio
Abbreviated transcription (Latin):
ac si dicat ut ego. Apte autẽ
ad uindictȩ ordinẽ arrogantibꝰ
suꝑboꝵ culpa p̃ponit᷑ qͥa nimirũ ñ
obꝰ autẽ mod̾is a dño peccator
unusquisq respicit᷑: cũ aut a
peccato conuertit᷑. aut ex pec
uit amare. De respectu ultionis
modis in humilitate arrogans
sternit᷑: quia aut pęnitendo
cognoscit culpã: aut pereun

Expanded text:
Ac si dicat ut ego. Apte autem ad vindictae ordinem arrogantibus superborum culpa praeponitur, quia nimirum non obus autem modis a Domino peccator unusquisque respicitur, cum aut a peccato convertitur, aut ex peccus verbi Jesu flevit amare . De respectu ultionis modis in humilitate arrogans sternitur, quia aut poenitendo cognoscit culpam, aut pereundo
Abbreviated transcription (Latin):
gis defensori suo se humiliꝰ sub¬
der&: quo hostis sui nequicias
subtilius agnouissae: ꝓtectorẽq
suũ tanto ardentiꝰ querer&:
quanto terribiliorẽ hostẽ cog.¬
noscer& quẽ uitare. Certum
quippe.ẽ. quia minus diligit
ereptorẽ suum: qui minꝰ intel¬
ligit periculũ qđ euasit: & ui¬
le solaciũ defensoris deputat:¬
qui uirtutẽ aduersarii debilẽ
putat. Unde bene ereptionẽ
suã dñõ tribuens ꝓpħa dice.¬
bat: diligã te dñe uirtus mea:
aꝑte uidelic& dicens Ro ma-
gis te dilico: quo infirmitatẽ
pꝰpͥam sentiens. uirtute meã
te. ẽẽ. cognosco. Ninc rur sum
ait Mirifica miscłias tuas: qͥ
saluos facis sperantes in te. Qͥa

Expanded text:
gis defensori suo se humilius subgis defensori suo se humilius subderet quo hostis sui nequitias subtilius agnovisset, protectoremque suum tanto ardentius quaereret, quanto terribiliorem hostem cognosceret quem vitaret. Certum quippe est quia minus diligit ereptorem suum qui minus intelligit periculum quod evasit, et vile solatium deputat defensoris qui virtutem adversarii debilem putat. Unde bene ereptionem suam Domino tribuens propheta dicebat: Diligam te, Domine, virtus mea , aperte videlicet dicens: Eo te magis diligo, quo infirmitatem 1055 propriam sentiens, virtutem meam te esse cognosco. Hinc rursum ait: Mirifica misericordias tuas, qui salvos facis sperantes in te , quia
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑte dicer&. Si potes terribilia
hȩc facere ipse quȩ ꝓtuli: tibi
fȩcisti. Si uero peccantes alios
respiciendo ñ potes ꝑdere: li¬
quet quod a reatu neqͥciȩ. ñ¬
uales tua te uirtute liberare:
Ecce diuina uoce ad beatum
iob dr̃. quod sua dextera ñ sal¬¬
uet᷑: & tam̃ non nulli hominũ
qui ab huiꝰ uiri uiribus longe
sunt. despecto dei adutorio. sua
se fortitudine saluari posse con¬
fidunt. Pro quibus qͥd dep̃cari
aliud debemꝰ: nisi ut si iam dona
acceꝑint discant: Quia autẽ
p̃missis uerbis dñs potentiã suȩ
magnit udinis intulit: nc̃ in
subsequentibus nequiciã antiqͥ
hostis ostendit: ut bonꝰ famulu̾
& auditis priꝰ uir titibus dñi. sci¬
r& quantũ diliger&e: & cognita
post calliditãte diaboli. discer&e
quantũ timeroe. Unde bene & ꝑ¬
timebit: Dñs deus locutus . ẽ.
quis ñ ꝓpħabit : Postquã enĩ
uirtus ei sui conditoris innotu¬
it: nequaquã illũ uires aduer-¬
sarii latere debuer̃: ut eo ma.¬

Expanded text:
erte diceret: Si potes terribilia haec facere, ipse quae protuli, tibi fecisti. Si vero peccantes alios respiciendo non potes perdere, liquet quod a reatu nequitiae tua te non vales virtute liberare. Ecce divina voce ad beatum Job dicitur quod sua dextera non salvetur, et tamen nonnulli hominum, qui ab hujus viri viribus longe sunt, despecto Dei adjutorio, sua se fortitudine salvari posse confidunt. Pro quibus quid deprecari aliud debemus, nisi ut si jam dona acceperint discant? Quia autem praemissis verbis Dominus potentiam suae magnitudinis intulit, nunc in subsequentibus nequitiam antiqui hostis ostendit, ut bonus famulus et, auditis prius virtutibus Domini, sciret quantum diligeret, et, cognita post calliditate diaboli, disceret quantum timeret. Unde bene timebit? Dominus Deus ocutus est, quis non prophetabit ? Postquam enim virtus ei sui conditoris innotuit, nequaquam illum vires adversarii latere debuerunt, ut eo ma
Abbreviated transcription (Latin):
tuendum. ẽ. qđ quȩdã talia ali.¬
tũ operis: aliquando autẽ ad
indicandam substantiã eius ma-¬
iestatis Nam cũ in deo oculus.
nant᷑: effectus quidam oꝑatio¬
nis ostendit᷑. Cum uͦ manus. bra¬
chium. dextera. uel uox in deo
dr̃: ꝑ hec uocabula consubstan¬
tialis ei filius demonstrat᷑. Ipse
quippe. ẽ. & manus & dextera:
de cuiꝰ ascensione ꝑ moysen pat̾
loquit᷑ dicens. Tollam in celum
manũ meã: & iurabo ꝑ dexterã
meã. Ipse. ẽ. brachiũ : de qͦ ꝓpha
ait & brachiũ dñi. cui reuela

Expanded text:
tuendum est quod quaedam talia alituendum est quod quaedam talia alitum operis, aliquando autem ad indicandam ejus substantiam majestatis. Nam cum in Deo oculus, nantur, effectus quidem operationis ostenditur. Cum vero manus, brachium, dextera vel vox in Deo dicitur, per haec vocabula consubstantialis ei Filius demonstratur. Ipse quippe est et manus et dextera, de cujus ascensione per Moysen Pater loquitur, dicens: Tollam in coelum manum meam, et jurabo per dexteram meam . Ipse brachium, de quo propheta ait: Et brachium D
Abbreviated transcription (Latin):
Nam non existentia uidendo
creat: existentia uidendo con¬
tin&. Quicqͥd gͦ creator non
uid&: essentia subsistendi car&
Aliquando autẽ ab auibus in
illũ similitudo trahit᷑: sicut
ꝑ moysen dr̃. Expandit alas
pħa ait. Sub umbra alarũ tu-¬
arũ ꝓtege me Quia enĩ nos
paruulos dũ ꝓtegit nutrit
& non graui atq onerosa. sed
leui & blanda ꝓtectione nos
refou&e: dũ suas in nos miscđias¬
alas tendit. Aliquando etiã in.¬
sensatis rebus ꝓpt᷑ infirmitatẽ
nrãm alta condescensione se
comparat: sic̃ ꝑ ꝓpħam dicit
Ecce ego stridebo suꝑ uos: sic̃
stridet plaustrũ onustũ feno:
Quia enim fęnũ. ẽ. uita carnaliu:
sicut scriptũ. ẽ. om̃is caro fenũ:
in eo qđ dñs uita carnaliũ pa-¬
tit᷑. more plaustri. fęnũ se portã.¬
re testat᷑. Cui sub fęni onere stri¬
dere. ẽ: pondera & iniquitates
peccantiũ. cũ querela tolerare
Cum gͦ longe dissimiles inse si.¬
militudines trahat: sollerter in¬

Expanded text:
on existentia videndo creat, existentia videndo continet. Quidquid ergo creator non videt, essentia subsistendi caret. Aliquando autem ab avibus in illum similitudo trahitur, sicut per Moysen dicitur: Expandit alas eta ait: Sub umbra alarum tuarum protege me . Quia enim nos parvulos dum protegit nutrit, et non gravi atque onerosa, sed levi et blanda protectione nos refovet, dum suas in nos misalas tendit. Aliquando insensatis rebus propter infirmitatem nostram alta condescecomparat, sicut per prophetam dicit: Ecce ego stridebo super vos, sicut stridet plaustrum onustum feno . Quia enim fenum est vita carnalium, sicut scriptum est: Omnis caro fenum , in eo quod Dominus vitam carnalium patitur, more plaustri fenum se portare testatur. Cui sub feni onere stridere est pondera et iniquitates peccantium cum querela tolerare. Cum ergo longe dissimiles in se similitudines trahat, solerter in
Abbreviated transcription (Latin):
dissimiles in se similitudines
trahat. Perũq enĩ a corporibꝰ
hominũ in se similitudinẽ tra¬
cit. Qui te tigerit uos: tangit
pupillam oculi eius. & sicut de
brabit tibi. Constat nimirũ:
quod in natura sua. nec oculũ
deus. nec scapulas hãbeat. Sed
qͥa no ꝑ oculum cernimꝰ. in scã¬
pulis uero onera sustinemus:
deus quod om̃ia uideat. ocu¬
lũ habere ꝑhibet᷑: qđ uero nos
tolerat atq eoipso qđ tolerat
seruat: obumbrare nobis in sca¬
pulis dicit᷑. Ait enĩ In scapulis
suis obumbrabit tibi. Ac si di
etate te dñs ꝓtegit: qua tepi¬
etate tolerauit. Obumbrat enĩ
in scapulis suis: quia dũ portat

Expanded text:
dissimiles in se similitudines dissimiles in se similitudines trahat. Plerumque enim a corporibus hominum in se similitudinem tracit: Qui tetigit vos, tangit pupillam oculi ejus . Et sicut de brabit tibi . Constat nimirum quod in natura sua nec oculum Deus, nec scapulas habeat, sed quia nos per oculum cernimus, in scapulis vero onera sustinemus. Deus quod omnia videt, oculum habere perhibetur; quod vero nos tolerat, atque eo ipso quo tolerat servat, obumbrare nobis in scapulis dicitur. Ait enim: In scapulis suis obumbravit tibi. Ac si dicetate Dominus te protegit, qua te pietate toleravit. Obumbrat enim in scapulis suis, quia dum portat,
Abbreviated transcription (Latin):
tonas. Quia humanũ genꝰ bea¬
tus iob meritis transcendebat:
eũ pius conditor & eruditor
ad considerandam similitudi.¬
ne᷑ suę magnitudinis ꝓuocat:
ut cognita tanta dissimilitu¬
dine. in humilitate se p̃mat.
Sed cũ in dõ uox & brachiũ dr̾:
cauendum sũmoꝑe. ẽ. neqͥd in
eum mens corporeũ suspicetur
In atropomorfitarũ nanq he-¬
resi cãdere. ẽ: eum qͥ incircum¬
scripte impl& & circũplectit᷑
om̃ia intra corporalia liniam̃ta
concludere Sed om̃ps deus ad
sua nos trahens. usq ad nr̃a se
humiliat: atq ut alta insinu&e.
humilibꝰ condescendit: quatinꝰ
paruuloꝵ animꝰ rebꝰ cognitis e¬
nutritus. ad inquirenda exuir.¬
gat incognita: atq ab eo qui
longe suꝑ ipsum est. quȩdam
iuxta se audiens. quasi qͥbꝰdã
ad illũ passibus moueat᷑. Unde
fit: ut ꝑ scripturã suam ali¬
quando a corporibus hominũ.
aliquando a mentibꝰ. aliqͣndo
uͦ ab auibus. aliquando etiã ab
insensatis rebus. quasdã longe

Expanded text:
ores.---Quia humanum genus beatus Job meritis transcendebat, eum pius conditor et eruditor ad considerandam similitudinem suae magnitudinis provocat, ut cognita tanta dissimilitudine, in humilitate se premat.Sed cum in Deo vox et brachium dicitur, cavendum summopere est, ne quid in eo mens corporeum suspicetur. In Anthropomorphitarum namque haeresim cadere est, eum qui incircumscripte implet et circumplectitur omnia intra corporalia lineamenta concludere. Sed omnipotens Deus ad sua nos trahens, usque ad nostra se humiliat, atque ut alta insinuet, humilibus condescendit, quatenus parvulorum animus rebus cognitis enutritus, ad inquirenda exsurgat incognita, atque 1050 ab eo qui longe super ipsum est quaedam juxta se audiens, quasi quibusdam ad illum passibus moveatur. Unde fit ut per Scripturam suam aliquando a corporibus hominum, aliquando a mentibus, aliquando vero ab avibus, aliquando etiam ab insensatis rebus quasdam longe
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpositiones: & roborabit᷑ fortitu¬
do eius. sed ñ in uiribus suis. Illius
nanq hominis fortitudo ñ in suis
uiribus roborat᷑: qͥa sathanȩ uir.¬
tute. in gła ꝑlitionis at tollitur
Hinc rursum ait. Interfici& ro.
nu eius. Robustos quippe int̾fi.¬
cit: cũ eos qui mente inuicti st̃.
corporalit̾ uincit. Nel certe ro
robusti ac sc̃i credebant᷑. ad nutũ
suȩ uoluntatis trahit. In cuiꝰ ma¬
nu dolus dirigit᷑: quia in illo frau̾
ꝑ opus adiuatur. Qd̃ enĩ fallen¬
do dicit: hoc mira faciendo asse.¬
oꝑis ostentat. Hinc rursũ dicit¬

Expanded text:
dicitur: Et roborabitur fortitudo ejus; sed non in viribus suis . Illius namque hominis fortitudo non in suis viribus roboratur, quia Satanae virtute in gloriam perditionis attollitur. Hinc rursum ait: Interficiet robs in manu ejus . Robustos quippe interficit cum eos qui mente invicti sunt, corporaliter vincit; vel certe robrobusti et sancti credebantur, ad nutum suae voluntatis trahit, in cujus manu dolus dirigitur. Qper opus adjuvatur. Quod enim fallendo dicit, hoc mira faciendo asseperis tentans ostentat. Hinc rursum c
Abbreviated transcription (Latin):
culum similitudinis. plenꝰ sapi¬
entia. & ꝑfectus decõre: in de¬
liciis paradysi dei fuisti. In cun¬
cta gͥ creatura homo & angelus
ꝓcessit. Quia gͦ in cuncta con-¬
ditione rerũ. nullũ rationale
animal nisi angelus & homo. ẽ:
qͥcqͥd ratione uti non potest. cũ
homine factũ non. ẽ. Dicat᷑ itaq
homini. dicat᷑ de angelo. qui &¬
si potentiã sublimitatis ꝑdidit.
subtilitatẽ tam̃ naturę ratio.¬
nalis minime amisit: ecce behe.¬
moth quẽ fȩci tecũ: ut dũ ho.¬
mo eũ qui in ratione secũ factꝰ
est perisse considerat: uicinum
sibi casum suꝑbiȩ ex ipsa ꝓpinqͥ
sui ꝑditione ꝑtimescat. In hisaũt
uerbis sollerter intuendũ. ẽ. qđ
aperte uoce dñica nefariũ manes
dogna reprehendit᷑: qͥ dũ duo
pͥncipia loquit᷑: tenebrarum
gentẽ non factã asserere conat᷑
Quomͦ enĩ non facta gens neqͥssi¬
ma dr̃: dum behemoth istũ scili¬
cet auctorẽ neqͥciȩ ꝑ naturam¬
qͥdem bene conditũ se dñs fecisse

Expanded text:
culum similitudinis plenus sapientia, et perfectus decore, in deliciis paradisi Dei fuisti . In cuncta igitur creatura homo et angelus ocessit. Quia ergo in cuncta conditione rerum nullum rationale animal nisi angelus et homo est, quidquid ratione uti non potest, cum homine factum non est. Dicatur itaque homini, dicatur de angelo, qui etsi potentiam sublimitatis perdidit, subtilitatem tamen naturae rationalis non amisit: Ecce Behemoth, quem feci tecum. Ut dum homo eum qui in ratione secum factus est, periisse considerat, vicinum sibi casum superbiae ex ipsa propinqui sui perditione pertimescat. In his autem verbis solerter intuendum est quod aperte voce dominica nefarium Manichaei dogma reprehenditur, qui dum duo principia loquitur, tenebrarum gentem non factam asserere conatur. Quomodo enim non facta gens nequissima dicitur, dum Behemoth istum, videlicet auctorem nequitiae per naturam bene conditum se Dominus fecisse
Abbreviated transcription (Latin):
fringentis cedros. Quid autẽ
behemoth cauda istiꝰ. nͥ illa antiqͥ
hostis extremitas dr̃: cũ nimi-¬
rũ uas ꝓpͥũ. illũ ꝑditũ hominẽ
ingreditur. qͥ specialit᷑ antix̃p̃s
nuncupat᷑: Qui qͥa mͦ honoribꝰ
scłi. mͦ signis & ꝓdigiis fictȩ sc̃i¬
tatis. in tumore potentiȩ eleua-
ri ꝑmittit᷑: recte uoce dñica. cau-¬
da illiꝰ cedro cõparat᷑. Sic̃ enĩ ce-¬
drus arbusta cȩtera in altum
crescendo deserit: ita tc̃ antix̃ps
mundi głam temporalit̾ obti-¬
nens: mensuras hominũ. & ho¬
noris culmine. & signoꝵ pote¬
state transcendit. Sp̃c qͥppe in¬
illo. ẽ: qui in sublimibus conditꝰ.
potentiã naturȩ suȩ ñ ꝑdidit
uel deiectus. Cuiꝰ iccirco uir¬
tus nc̃ minime ostendit᷑: quia
dispensatione diuinȩ fortitu.¬
dinis ligat᷑ Unde ꝑ iohanne̾
dr̃. Uidiꝰ angelũ descendentẽ de

Expanded text:
fringentis cedros . » Quid autem cauda Behemoth istius, nisi illa antiqui hostis extremitas dicitur? Cum nimirum vas proprium illum perditum hominem ingrediatur, qui specialiter Antichristus nuncupatur, quem quia modo honoribus culi, modo signis ex prodigiis fictae sanctitatis in timore potentiae elevare permittitur, recte voce Dominica cauda illius cedro comparatur. Sicut cedrus arbusta caetera in altum crescendo deserit, ita nunc Antichristus mundi gloriam temporaliter obtinens mensuras hominum et honoris culmine, et signorum potestate transcendit. Spillo est qui, in sublimibus conditus, potentiam naturae suae non perdidit vel dejectus. Cujus idcirco virtus nunc minime ostenditur, quia dispensatione divinae fortitudinis ligatur. Unde per Joannem dicitur: Vidi angelum desc
Abbreviated transcription (Latin):
me. ut tu iustificeris : Ac si aꝑ¬
te diceret᷑. Tua qͥdem beneac¬
ta consideras: sed mea occulta
iudicia ignoras Si gͦ ex eiꝰ me-¬
ritis contra mea flagella dispu.¬
tas: quid aliud quã me de iniusti-¬
cia addicere. te iustificando fe.¬

Expanded text:
me ut tu justificeris? Ac si apme ut tu justificeris? Ac si aperte diceretur: Tua quidem bene acta consideras, sed mea occulta judicia ignoras. Si ergo ex tuis meritis contra mea flagella disputas, quid aliud quam me de injustitia addicere te justificando fe
Abbreviated transcription (Latin):
iusta agnoscit᷑. etiã silatet. Nã¬
& cũ ꝓ iniusticiȩ peccato ꝑcui¬
timur: si in ꝑcussione nr̃a di¬
uinȩ uoluntati comungimur:
mox a nr̃a in iusticia. ipsa comun¬
ctione liberam᷑. Quisqͥs enĩ iã
ꝑcussionẽ tolerat: sed adhiic cau.¬
sas ꝑcussionis ignorat: si iustũ
credens hocipsum contra se ui¬
diciũ amplectit᷑: eo ipso ab iniu¬
sticia sua iam correctus. ẽ. quo
ꝑcussum se iuste gratulatur:
in uindicta eñi sua dõ se socians.
sese contͣ se erigit: & magna. ẽ.
lam iusticia. quod uoluntati
iudicis concordat in pęna᷑: cui
discrepauit in culpa. Igit᷑ uir
sanctus quia in nulla dõ culpa
discrepauerat: quasi cũ difficul.¬
tate ei inter supplicia concor.¬
dabat. Neq enĩ credidit. qđ fla¬
gella quȩ solent uicia extingue.¬
re: in illo sola merita augerent.
Unde nc̃ iuste corripit᷑: ut occul¬
tis iudiciis & nesciens subderet᷑:
eiq dr̃ Nunqͥd irritũ facies
iudicium meũ: & condẽpnabis

Expanded text:
iam si latet. Nam cum pro injustitiae peccato percutimur, si in percussione nostra divinae voluntati conjungimur, mox a nostra injustitia ipsa conjunctione liberamur. Quisquis enim jam percussionem tolerat, sed adhuc causas percussionis ignorat, si justum credens hoc ipsum contra se judicium amplectitur, eo ipso ab injustitia sua jam correctus est, quo percussum se juste gratulatur. In vindicta enim sua Deo se socians, sese contra se erigit; et magna est jam justitia, quod voluntati judicis concordat in poena, cui discrepavit in culpa. Vir igitur sanctus, quia in nulla Deo culpa discrepaverat, quasi cum difficultate ei inter supplicia concordabat. Neque enim credidit quod flagella quae solent vitia exstinguere in illo sola merita augerent. Unde nunc juste corripitur, ut occultis judiciis et nesciens subderetur, eique dicitur: Nunquid irritum facies judicium meum, et condemnabis
Abbreviated transcription (Latin):
& indica mͥ. Quid sit dnm de
turbine respondere: qͥd beatũ
iob lumbos accingere: qđ inter.¬
rogare dei: qͥd hominis indicare:
pͥmo iam dñi sermone tractatũ
est. Quia gͦ lectoris tedio parei.¬
mus: curamus sũ moꝑe. ne dicta
replicemus. Sequitur. Nũqͥd¬

Expanded text:
 Rec. V. Quid sit Dominum de turbine respondere, quid beatum Job lumbos accingere, quid interrogare Dei, quid hominis indicare, primo jam Domini sermone tractatum est . Quia ergo lectoris taedio parcimus, curamus summopere ne dicta replicemus. Sequitur:
Abbreviated transcription (Latin):
turis om̃ibus generalit̾ habet᷑:
bed si rerũ causas subtili discus.¬
sione pulsamus: simul factũ an-¬
gelũ hominẽq cognoscimꝰ: simul
iudelic& ñ unitate temporis: sed
cognitione rationis: simul ꝑ acce.¬
ptam imaginẽ sapientiȩ: & ñ si¬
mul ꝑ coniunct̾a substantiã for¬
mȩ. Scriptũ nãq de homine. ẽ
faciamus hominem. ad imagine̾

Expanded text:
turis omnibus generaliter habetur? turis omnibus generaliter habetur? Sed si rerum causas subtili discussione pensamus, simul angelum factum hominemque cognoscimus, simul videlicet non unitate tecogitatione rationis. « Simul » per acceptam imaginem sapientiae, et non « simul » per conjunctam substantiam formae. Scriptum namque est de homine: « Facia
Abbreviated transcription (Latin):
ginẽ suã: ad imaginẽ dei crea¬
uit illũ: masculum & fẽminã
fȩcit eos. Necdũ enĩ eua facta
describit᷑: &. iam homo mascu¬
lus & femina ꝑhibet᷑. Sed qͥa
ex ade latere ꝓculdubio erat¬
femina ꝓcessura: in illo iã cõpu
sumꝰ: ut ex minimis maiora pen¬
semus Herba nãq cũ creatur.
necdũ in illa fructus: necdum
fructus sui semen ostenditur
In est uͦ ei etiã cũ ñ appar&e. fru.¬
ctus & semen: qͥa nimirum si¬
mul sunt in radice ꝑ substan.¬
tiam: quȩ ñ simul ꝓdeunt ꝑ
temporis incrementa. Sed qͥa
dicimꝰ quȩ ꝓdire alia ex aliis
inuenimꝰ: quo pacto cũ beato
iob behemoth creatus asserit᷑.
cũ neq una sit substantia an-¬
geli & hominis. neq homo ex
angło. neq angłs ex homine
hemoth cũ beato iob dr̃. quod
creatira om̃is ab auctore qͥ in
actione sua nequaquã tẽporis ꝓ¬¬
telatione distendit᷑. simul condi¬
ta non dubitat᷑: cur de behemoth
specialit̾ dr̃. qđ cõmiine cũ crea¬

Expanded text:
inem suam, ad imaginem Dei creavit illum, masculum et feminam fecit eos . Necdum enim facta Eva describitur, et jam homo masculus, et femina perhibetur. Sed quia ex Adae latere erat procul dubio femina processura, in illo jam computsumus, ut ex minimis majorsemus. Herba namque cum creatur, necdum in illa fructus, necdum fructus sui semen ostenditur. Inest vero ei etiam cum non apparet fructus et semen, quia nimirum simul sunt in radicis substantia quae non simul prodeunt per temporis incrementa. 17. Quo dicimus, quae prodire alia ex aliis invenimus, quo pacto cum beato Job Behemoth creatus asseritur, cum neque una sit substantia angeli et hominis, neque homo ex angelo, neque angelus ex homine hemoth cum beato Job dicitur, quod creatura omnis ab auctore, qui in actione sua nequaquam temporis protelatione distenditur, simul condita non dubitatur, cur de Behemoth specialiter dicitur quod commune cum crea
Abbreviated transcription (Latin):
sem& ipsũ cognoscendo reticuit:
lllos nanq iniuste loquentes sub¬
didit: sed ad uerba locutionis
intimȩ. reum se iuste cognouit:¬
& quidem cur flagellatus sit
nescit: sed tam̃ curꝰ flagella ue¬
neratus nonsit. silendo redar.¬
guit. Diuina enĩ iudicia cũ ne.¬
sciunt᷑. non audaci ser mone dis¬
cutienda sunt. sed formidoloso
silentio ueneranda: quia & cũ
causas rerũ conditor inflagello
non aꝑit᷑: eo iustas indicat. quo
se eas facere qui sũme iustus est
demonstrat. Uir gͦ sc̃s & priꝰm
de locutione. & post de silentio
rep̃hensus: quid de sem& ipso
sentiat in notescat. Ait enim¬

Expanded text:
semetipsum cognoscendo reticuit. semetipsum cognoscendo reticuit. Illos namque injuste loquentes subdidit, sed ad verba locutionis intimae reum se juste cognovit. Et quidem cur flagellatus sit nescit, sed tamen cur flagella veneratus non sit, silendo redarguit. Divina enim judicia cum nesciuntur, non audaci sermone discutienda sunt, sed formidoloso silentio veneranda, quia et cum causas rerum conditor in flagello non aperit, eo justas indicat, quo se eas facere qui summe justus est demonstrat. Vir ergo sanctus, et prius de locutione, et post de silentio reprehensus, quid de semetipso sentiat innotescat. Ait enim
Abbreviated transcription (Latin):
hendit. Ex qua re miro mͦ agit᷑.
ut sicut suꝑius dictũ. ẽ. unde di¬
gnior efficit᷑: inde sibim& indi-¬
gna uideat᷑: & tc̾ rectit udini
longe se. eẽ. sentiat. cũ appro¬
pinquat Unde salomon ait:
Cuncta temptaui in sapientia:
& dixi. sapiens efficiar: & ipsa
longe recessit a me. Quesita e¬
nĩ sapientia longe recedere dr̃:
qͥa appropinquanti altior uide.
quanto & eius rectitudinis re¬
gulam ignorant: qͥa siti in te.¬
nebris. mirari lucis claritatẽ
nesciunt: quã nunquã uider̃:
cũq in forma eius pulchritudi.¬
nis ñ tendunt: in sem& ipsis
libent̃ cotidie deformiores fi.¬
unt. Nam quisquis eiꝰ radiis
tangit᷑. sua illi manifestiꝰ tor.¬
titudo monstrat᷑ : & eõ ueriꝰ in¬
uenit quantũ flectat᷑ in uicio
quo sagaciꝰ sũma considerans
conspicit. quantũ distat a re¬
cio. Unde beatus iob humanũ
genus uirtutibus transiens.
amicos loquendo suꝑauit: sed
loquente deo sublimiꝰ eruditꝰ.

Expanded text:
hendit. Ex qua re miro modo agitur, hendit. Ex qua re miro modo agitur, ut, sicut superius dictum est, unde dignior efficitur, inde sibimet indigna videatur, et tunc rectitudini se longe esse sentiat, cum appropinquat. Unde Salomon ait: Cuncta tentavi in sapientia, et dixi: Sapiens efficiar, et ipsa longius recessit a me . Quaesita enim sapientia longe recedere dicitur, quia appropinquanti altior videtuquanto et ejus rectitudinis regulam ignorant, quia siti in tenebris mirari lucis claritatem nesciunt, quam nunquam viderunt; cumque in formam ejus pulchritudinis non tenduntur, in semetipsis libenter quotidie deformiores fiunt. Nam quisquis ejus radiis tangitur, sua illi manifestius tortitudo monstratur; et eo verius invenit quantum flectatur in vitio, quo, sagacius summa considerans, conspicit quantum distat a recto. Unde beatus Job humanum genus virtutibus transiens, amicos loquendo superavit; sed loquente Deo, sublimius eruditus,
Abbreviated transcription (Latin):
a torpore suo. tacta subito affla.¬
tu contẽplationis euigil&: illa
quȩ leuia paulo ante credidit:
mox ut grauia ac mortifera ꝑhor-¬
rescit. Cuncta enĩ uel in minimis
noxia. quasi atrocissima refugit:
quia uidelic& ꝑ conceptionẽ spc̃
grauida. introire ad se iã inania
nulla ꝑmittit. Ex eo enĩ quod
intus conspicit: quã sint horren.¬
da hȩc quȩ exterius ꝑstrepunt
sentit: & quanto ampliꝰ subleua¬
ta ꝓfȩcerit: tantõmagis refugit
infima. in quibus ꝓstrata deficit
Nichil quippe eam nisi id qđ in¬
teriꝰ uiderat pascit: atq eõ gͣuiꝰ
tolerat quicquid se ei extrinsecꝰ
ingerit: quo illud ñ. ẽ. quod in¬
trinsecus uidit: sed ex his inte¬
rioribus quȩ rapt̾i uidere potu-¬
it: ad exteriora qđ tolerat. iii.¬
dicandi regulam sumit. Suꝑ se
enĩ rapit᷑. dũ sublimia cont̾eplat᷑:
& sem& ipsam iã liberiꝰ exceden¬
do conspiciens. qͥcqͥd ei ex seipsa
sub seipsa reman&. subtiliꝰ cõp¬

Expanded text:
a tepore suo, tacta subito afflaa tepore suo, tacta subito afflatu contemplationis, evigilet, illa quae levia paulo ante credidit mox ut gravia ac mortifera perhorrescit. Cuncta enim vel in minimis noxia, quasi atrocissima refugit, quia videlicet per conceptionem spiritus gravida, introire ad se jam inania nulla permittit. Ex eo enim quod intus conspicit, quam sint horrenda haec quae exterius perstrepunt sentit; et quanto amplius sublevata profecerit, tanto magis refugit infima, in quibus prostrata defecit. Nihil quippe eam nisi id quod interius viderat pascit; atque eo gravius tolerat quidquid se ei extrinsecus ingerit, quo illud non est quod intrinsecus vidit, sed ex his interioribus quae raptim videre potuit, ad exteriora quae tolerat judicandi regulam sumit. Super se enim rapitur dum sublimia contemplatur; et semetipsam jam liberius excedendo conspiciens, quidquid ei ex seipsa sub seipsa remanet, subtilius compre
Abbreviated transcription (Latin):
apud deũ altius uirciitũ dig-¬
nitate ꝓficiunt: eo subtiliꝰ in¬
dignos se. ẽẽ. dep̃hendunt: qͥa
dum ꝓximi lucis fiunt: qͥcquid
eos in seipsis latebat inueniunt:
& tanto magis foris sibi deformes
apparent: quanto nimis pulcͥrũ
est quod intus uident. Unꝰqͥsq
enĩ sibi dum tactu ueri luminis
illustrat᷑. ostendit᷑: & unde cog-¬
noscit quid. ẽ. iusticia: inde eru¬
ditur. ut uideat qͥd . ẽ. culpa:
łlinc. ẽ. qđ sȩpe mens nr̃a quãuis
frigida in conuersationis huma¬
nȩ actione torpescat᷑: quauiᷤᷤ in
quibusdã delinquat & nesciat:
quãuis peccata quȩdã. qͣsi nul¬
la ꝑpendat: cũ tam̃ ad appeten-¬
da sublimia. orationis cõpunctio.¬
ne se erigit: ipso suȩ oculo com¬
punctionis excitata ad circum¬
spiciendam se. post fletũ uigilan-¬
tior redit. Nam cũ neglectã se
deserit: & nexio tepore torpes-¬
cit: uel otiosa uerba. uel in u¬
tiles cogitationes. minoris esse
igne cõpunctionis incalescens.

Expanded text:
apud Deum altius virtutum dignitate proficiunt, eo subtilius indignos se esse deprehendunt, quia dum proximi luci fiunt, quidquid eos in seipsis latebat inveniunt; et tanto magis foris sibi deformes apparent, quanto nimis pulchrum est quod intus vident. Unusquisque enim sibi, dum tactu veri luminis illustratur, ostenditur; et unde agnoscit quid est justitia, inde eruditur, ut videat quid est culpa. Hinc est quod saepe mens nostra quamvis frigida in conversationis humanae actione torpescat, quamvis in quibusdam delinquat et nesciat, quamvis peccata quaedam quasi nulla perpendat; cum tamen ad appetenda sublimia orationis compunctione se erigit, ipso suae compunctionis oculo excitata ad circumspiciendam se post fletum vigilantior redit. Nam cum neglectam se deserit, et noxio tepore torpescit, vel otiosa verba, vel inutiles cogitationes minoris esse igne compunctionis incalescens,
Abbreviated transcription (Latin):
ac si dicat ut ego. Suꝑbos enĩ
ac impios. iusto iudicio dñs in
puluere abscondit: quia eorũ
corda ipsis quȩ despecto amore
creatoris eligunt terrenis op¬

Expanded text:
Ac si dicat ut ego. Superbos enim atque impios justo judicio Dominus in pulvere abscondit, quia eorum corda ipsis, quae despecto amore Creatoris eligunt, terrenis op
Abbreviated transcription (Latin):
ceris : Quisquis contra dñi fla.¬
flagellantis iudiciũ conat᷑ eua
cuare. Nam cũ ꝓsua culpa se fe.¬
riri denegat: quid aliud quã in.¬
iusticiã ferientis accusat: Beatũ
itaq iob ñ iccireo flagella cȩles.¬
tia ꝑcusserunt. ut in eo culpaᷤᷤ
extinguerent: sed potiꝰ ut me¬
rita augerent: quatinꝰ qͥ tran-¬
quillitat᷑is tempore in tanta
sc̃itate claruerat: etiã ex ꝑcus¬
sione patescer&. quȩ in eo etiã
patientiȩ uirtus latebat. Qui
qͥdem culp̾a suam int̾ flagella
non inueniens: nec tamen fla¬
gella eadem causam sibi. ẽẽ. au-¬
gendi meriti dep̃hendens: in iu
ste feriri se credidit: cũ quid in
se debuisset corrigi ñ inuenit
bed ne ipsa innocentia in tumo¬
re elationis inflet᷑ diuina uo¬
ce corripit᷑: & mens eius ab ini¬
quitate libera. sed uerbibꝰ p̃ssa
ad iudicia occulta reuocatur:
ut suꝑna sententia & si non. ẽ.
cognita. ñ tam̃ credat᷑ iniusta:
sed eo saltẽ iustũ credat omne

Expanded text:
r.---Quisquis contra Domini flaflagellantis judicium evacuare conatur. Nam cum culpa sua feriri se denegat, quid aliud quam injustitiam ferientis accusat? Beatum itaque Job non idcirco flagella coelestia percusserunt, ut in eo culpas exstinguerent, sed potius ut merita augerent, quatenus qui tranquillitatis tempore in tanta sanctitate claruerat, et ex percussione patesceret quae in eo etiam patientiae virtus latebat. Qui quidem culpam suam inter flagella non inveniens, nec tamen flagella eadem causam sibi esse augendi meriti deprehendens, injuste se feriri credidit, cum quid in se debuisset corrigi non invenit. Sed ne ipsa innocentia in tumorem elationis infletur, divina voce corripitur, et mens ejus ab iniquitate libera, sed verberibus pressa, ad judicia occulta revocatur, ut superna sententia, etsi non est cognita, non tamen credatur injusta; sed eo saltem justum credat omne
Abbreviated transcription (Latin):
do didicit: stando quid fuit. Cuiꝰ
nos quia de ꝓpagine nascimur:
radicis amaritudinẽ quasi in
uirgulto retinemus. Nlam quia
ex ulo originẽ dicimus : eiꝰ cur.¬
sum nalando sortimur: ut eo ipso
cotidiano momentto qͦ uiuimus
incessant᷑ a uita transeais: & ui¬
uendi nobis spaciũ unde crescere
creditur. inde decrescat. Quiã
gͦ ad sũmã moriendi. cotidie ten¬
dimus ꝑ incrementa uiuendi᷑
bene de morientibꝰ nequaquam
transibunt dr̃ sed ꝑtransibunt:
quia transeunt etiã dũ uiuuns:
sed ꝑtranseunt dũ moriuntur

Expanded text:
do didicit stando quid fuit. Cujus do didicit stando quid fuit. Cujus nos quia de propagine nascimur, radicis amaritudinem quasi in virgulto retinemus. Nam quia ex illo originem ducimus, ejus cursum nascendo sortimur, ut eo ipso quotidiano momento quo vivimus incessanter a vita transeamus, et vivendi nobis spatium unde crescere creditur, inde decrescat. Quia ergo ad summam moriendi quotidie tendimus per incrementa vivendi, bene de morientibus nequaquam transibunt dicitur, sed pertransibunt, quia transeunt etiam dum vivunt, sed pertranseunt dum moriuntur:
Abbreviated transcription (Latin):
filii eorum. qͥ humiliauer̃ tẽ
Et bene de morientibus ppłis
non ait transibunt. sed ꝑtransi¬
bunt: quia etiã uiuendo tẽpo.¬
raliter. cotidie ad finẽ tendimꝰ:
&e p̃sent̾ẽ uit̾ã. quasi quandam
uiam subigendo transimꝰ. Iooc
ipsum enĩ morituris uiuere:
quasi ad mort̾ate.ẽ. Et quot
locũ ꝓpositum quasi tot passibꝰ
ꝓpinꝰquamꝰ. Ipsa quippe augm̃ta
detrimenta sunt tempoꝵ: quia
uitȩ nr̃ȩ spacia quanta. ẽẽ. cȩpe¬
rint: incipiunt iam tanta non
fuit: ut manente illo decidereã
tempora: nec cũ temporibꝰ ipse
transir&. Stabat enim momen.¬
tis decurrentibus: quia neqͣquã
ad uitȩ t̾minũ. ꝑ dierũ increm̃.¬
ta tendebat. Stabat tanto ro¬
bustius: quanto semꝑ stanti arciꝰ
inhȩrebat. Atubi uetitũ conti¬
ꝗt: mex offenso creatore: cepit
incũ tempore. Statu uidelic&
imnortalitatis amisso: cursus
eun mortalitatis ab sorbuit. Eẜ
dumi uuentite ad seniũ: sẽnio
traheietur ad mortẽ: transeu.¬

Expanded text:
pertransibunt, qui in obscuritatiEt bene de morientibus populis non ait: Transibunt, sed pertransibunt, quia etiam vivendo temporaliter quotidie ad finem tendimus, et praesentem vitam quasi quamdam viam subigendo transimus. Hoc ipsum enim morituros vivere quasi ad mortem ire est. Et quot locum propositum tot passibus propinquamus. Ipsa quippe augmenta detrimenta sunt temporum, quia vitae nostrae spatia quanta esse coeperint, incipiunt jam tanta non fuit, ut manente illo decederent tempora, ne cum temporibus ipse transiret. Stabat enim momentis decurrentibus, quia nequaquam ad vitae terminum per dierum incrementa tendebat. Stabat tanto robustius quanto semper stanti arctius inhaerebat. At ubi vetitum contigit, mox 789 offenso creatore coepit ire cum tempore. Statu videlicet immortalitatis amisso, cursus eum mortalitatis absorbuit . Et dum juventute ad senium, senio traheretur ad mortem, transeun
Abbreviated transcription (Latin):
Quamlib& sero de hac uita tollan-¬
tur iniqui: subito & repente tol.¬
lunt᷑: quia dum fine suum cogi-¬
tando p̾uidere nesciunt᷑: subito
est quod ante cogitari ñ potuit:
Subitõ diues ille stultus raptus
ist: qui horrea quȩ p̃parabat de¬
seruit: & inferni locum quẽ ñ
aliud exercebat animã ꝑ cogita.¬
tionem: sed aliud emisit ꝑ sen¬
tentiam. Aliud dum uiuer& con-¬
templatus. ẽ: aliud dũ moreret᷑
exꝑtus. Reliquit enĩ diu trac.¬
pud nos intus in despectione ue-
tata temporalia: & in opina-¬
ta inuenit ȩterna. Unde & ei
ꝓpter hanc ignorantiã cecitã¬
tis suȩ: bene ꝑ danã senten¬
tiam dicit᷑ Hac nocte anim̃a
tuã repetunt a te. In nocte
qͥppe ablata. ẽ: quȩ in obseuri¬
tate.ẽ. cordis amissa. In nocte¬
est ablata: quȩ considerationis
lucem habere noluit: ut qued
poterat pati p̾̃uider&. Unde
bene discipulis futura cogitan¬
tibus paulus apls dicit Nos aũt
dies illa quasi fur comp̃hendat

Expanded text:
Quamlibet sero de hac vita tollantur iniqui, subito et repente tolluntur, quia finem suum cogitando praevidere nesciunt, Subitum enim est quod ante cogitari non potuit. Subito dives ille stultus raptus est, qui horrea quae praeparabat deseruit, et inferni locum quem non aliud exercebat animam per cogitationem, sed ad aliud emisit per sententiam; aliud dum viveret contemplatus est, aliud dum moreretur expertus. Reliquit enim diu tracpud nos intus in despectionem ventata temporalia, et inopinata invenit aeterna. Unde ei propter hanc ignorantiam caecitatis suae bene per divinam sententiam dicitur: Hac nocte animam tuam repetunt a te . In nocte quippe ablata est, quae in obscuritate est cordis amissa, in nocte ablata est quae considerationis lucem habere noluit, ut quod poterat pati praevideret. Unde bene discipulis futura cogitantibus Paulus apostolus dicit: Vos autem dies illa quasi fur comprehendat:
Abbreviated transcription (Latin):
tes. in iudicio nescire se phibet
dicens. Nescio uos unde sitis. &
quiasic potent cũ uult destruitꝰ
sicut cum uoluit potent̾ creauit.
apte ratiocinando subiungitur
pus eñi manuum eius sunt uni¬
uersi. Atq mox subdit᷑. Su bito¬

Expanded text:
tes, in judicio se nescire perhibet, dicens: « Nescio vos, unde sitis . » Et quia sic potenter cum vult destruit, sicut cum voluit potenter creavit, apte ratiocinando subjungitur: Opus enim manuum ejus sunt universi. - Atque mox subditu
Abbreviated transcription (Latin):
CONDITO¬
indicat: quãlonge
rebus oxteris prestat.
Nam collata homini
ratio asserit: quantum
omnia quȩ uel uita
uel sensu uel ratione
carent. natura ratio¬
nalis antecedit. Et
tam̃ quia ab internis
quid ipse sit. sed quid possit: in
acceptione ꝑsonarũ. non ex ꝑ-¬
sonis sed exrebus adiacentibus
ꝓ his quȩ erga illũ sunt. honora

Expanded text:
conditioindicat quam longe rebus caeteris praestat. Nam collata homini ratio asserit quantum omnia quae vel vita, vel sensu, vel ratione carent, natura rationalis antecedit. Et tamen, quia ab internis quid ipse sit, sed quid possit in acceptione personarum, non ex personis, sed ex rebus adjacentibus pro his quae circa illum sunt honora
Abbreviated transcription (Latin):
ne renouatũ: in illo concentu
et̾nę laudis assumit᷑: tẽia filia
cornustibii uocat᷑. Quid enĩ ꝑ
cornustibu nͥ letantiũ cantus
expͥmit᷑. Ibi enĩ ueracit᷑ adimple
laudis dei. non iã ex fide sed ex
specie contemplata cantabitur.
lbia nobis conditor nr̃ laudum
suarũ ueraces cantus recipit.
qͥ humanũ genus & condendo
diem. & redimendo casiam. & as.¬
sumendo cornustibii fecit. Qui
enĩ lux fuimus conditi. & nunc
sumus casia redempti᷑. erimꝰ qͣn¬
doq cornustibii: in exultatione
ȩ t̾ne laudis assumpti. Sed priꝰ¬
quã ad nuptiarũ thalamũ spon-¬
sa ꝑueniat: omn̾ẽ a se uitȩ fȩdita.¬
tem respuit: & sponsi amori p̾pa
cio placere: & in utimis desidĩis
subleuata fędos mores conuersatio¬
nis humanȩ transcendere. Unde
bene & de eisdem filiabus beati iob
mulieres speciosȩ sicut filiȩ iob: in
uniuersa terra. Electoꝵ quippe
animȩ. omne humanũ genꝰ. quod
in terra scdm hominẽ conuersat᷑

Expanded text:
ne renovatum in illo concentu ne renovatum in illo concentu aeternae laudis assumitur, tertia filia Cornustibii vocatur. Quid enim per Cornustibii nisi laetantium cantus exprimitur? Ibi enim veraciter adimpletlaudis Dei non jam ex fide, sed ex specie contemplata cantabitur. Ibi a nobis conditor noster laudum suarum veraces cantus recipit, qui humanum genus et condendo diem, et redimendo casiam, et assumendo cornustibii fecit. Qui enim lux fuimus conditi, et nunc sumus casia redempti, erimus quandoque cornustibii, in exsultatione aeternae laudis assumpti. Sed priusquam ad nuptiarum thalamum sponsa perveniat, omnem a se vitae foeditatem respuit, et sponsi amori praeparcio placere, et, intimis desideriis sublevata, foedos mores conversationis humanae transcendere. Unde bene et de eisdem filiabus beati Job mulieres speciosae sicut filiae Job in universa terra. - Electorum quippe animae omne humanum genus, quod in terra secundum hominem conversatur,
Abbreviated transcription (Latin):
casia sit ꝑ fraglantiã fortitudinis.
neis: ex quibus te delectauer̃ fi¬
liȩ regũ in honore tuo. Qͥd enĩ
myrrȩ. guttȩ & cãsiȩ. nomine:
nͥ uirtutũ suauitas designatur :
Quid ebur neis grãdibus: nͥ mag¬
na nitens fortitudine ꝓficientiũ
ascensus expͥmit᷑ : Redemptor gͥ
ueniens myrra. & guta. & casia
in uestimento utitur: quia ex
electis suis quibus se miscdi̾t᷑ in¬
duit. mirȩ uirtutis fraglantiã
asꝑgit. In quibus isdem odor ab
ęburneis gradibus ducit᷑: qͥa in
eis uirtutum opinio ñ ex osten¬
sione simulationis. sed ex ueri ac
solidi oꝑis ascensu generat᷑. Bene
autẽ subdit᷑. Ex quibꝰ te delecta.¬
uer̃ filiȩ regũ. in honore tuo. Scẽ
nanq animȩ ab antiquis patribꝰ
ad cognitionẽ ueritatis ȩditae:
redemptorẽ suũ in honore eiꝰ de.¬
lectant: quia ex eo quod bene
agunt. suȩ laudi nil uendicant:
Quia uͦ t̃cio ordine humanum
genus etiã carnis resurrectio¬

Expanded text:
casia sit per fragrantiam fortitudinis ecasia sit per fragrantiam fortitudinis eneis, ex quibus te delectaverunt filiae regum in honore tuo . Quid enim myrrhae, guttae et casiae, nomine nisi virtutum suavitaquid eburneis gradibus, nisi magna nitens fortitudine proficientium ascensus exprimitur? Redemptor igitur veniens, myrrha, gutta, et casia in vestimento utitur, quia ex electis suis, quibus se misericorditer induit, mirae virtutis fragrantiam aspergit, in quibus idem odor ab eburneis gradibus ducitur, quia in eis virtutum opinio non ex ostensione simulationis, sed ex veri ac solidi operis ascensu generatur. Bene autem subditur: Ex quibus delectaverunt te filiae regum in honore tuo. Sanctae namque animae ab antiquis patribus ad cognitionem veritatis editae, Redemptorem suum in honore ejus delectant, quia ex eo quod bene agunt, suae laudi nihil vendicant Quia vero tertio ordine humanum genus etiam carnis resurrectio