comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
bendũ solliciti
materia uberio¬
re ꝓducꝰti st̃: dũ
ꝑ multiplices sensus
locupletare credunt᷑ ingenia.
S mͥ illustrissimi uiri GeR¬
Mani ep̃i uitã gestaq uel ex̃
aliqua parte dicturo: ineu¬
titur ꝓ miraculoꝵ. numero¬
sitate trepidatio. Et sic̃ solis
splendor humanis illatꝰ obtu¬
tib hebetata oculoꝵ. acie. lum̃
confundit ex lumine: ita animi
mei infirmitas oblatũ p̾conioꝵ
cumulũ. quẽ implere ñ potest
expauescit. S rursũ intra sedẽ
pectoris mei contentio alt̾na con¬
fligit. Hinc resistit impossibili¬
tas conscientie. illinc cõmemora¬
ri aliqua uł ꝓferre q religionis
contẽplatio. ꝙ innumerabilium
miraculoꝵ exempla conpellunt.
circo malui uerecundiã meam
neglegere: quã uirtutes duuinas
teria dictatorem: & cui uerboꝵ
bit. Nec uereor ꝑuasarẽ me huiꝰte¬
modi
ministerii udicandũ. Canta
enĩ tẽpoꝵ iã fluxere curricła.
ut obscurata ꝑ silentiũ uix col
relatorem tantoꝵ bonoꝵ alios

Expanded text:
bendum, sollicitante materia uberiore, producti sunt, dum per multiplices sensus locupletari creduntur ingenia; sed mihi inlustrissimi viri Germani antistitis vitam gestaque vel ex aliqua parte dicturo incutitur pro miraculorum numerositate trepidatio. Et sicut solis splendor humanis inlatus obtutibus, hebetata oculorum acie, lumen confundit ex lumine, ita animi mei infirmitas oblatum praeconiorum cumulum, quem implere non potest, expavescit. Sed rursus intra sedem pectoris mei contentio alterna confligit: hinc resistit inpossibilitas conscientiae, illinc commemorare aliqua vel proferre et religionis contemplatio et innumerabilium miraculorum exempla conpellunt, ubtrahuntur. Idcirco malui verecundiam meam neglegere quam virtutes divinas teriadictorem, et cui verborum bunt. Nec vereor pervasorem me huiuscemodi ministerii iudicandum; tanta enim iam temporum fluxere curricula, ut obscurata per silentium vix collrelatorem bonorum alios
Abbreviated transcription (Latin):
ne collatio cũ ingenii ub̾ta¬
te consentiens. eruditissi¬
anũ duplicato bono id ẽ
nature n industrie reddide¬
runt: atq ut in eũ ꝑfectio
luterarũ plena conflueret.
post auditoria gallica¬
na intͣ urbẽ romã iuris
scientiã plenitudimi ꝑfec¬
tionis adiecit. Heinde tribu¬
nalia p̾fecture: ꝓfessione aduoca

Expanded text:
e conlatio cum ingenii ubertate consentiens, eruditissimum duplicato bono, id est naturae et industriae, reddiderunt. Atque ut in eum perfectio litterarum plena conflueret, post auditoria Gallicana intra urbem Romam iuris scientiam plenitudini perfectionis adiecit. Deinde tribunalia praefecturae profess
Abbreviated transcription (Latin):
ret. sublimen genere. diuitiis.
Anorib. sortit᷑ urorẽ: quẽ quidẽ
toge p̾coniis eminentẽ. protmiꝰ
res publica ad honorũ p̾sũpsit
insignia: ducatus culm̃ ⁊ regim̃
Cpontifici mox futuro. Paraba¬
tur eloquentia p̾dicationibus.
iuris doctrina iusticie. uporis

Expanded text:
blimem genere, divitiis, moribus sortitur uxorem. Quem quidem togae praeconiis praeminentem protinus res publica ad honorum praesumpsit insignia ducatus culmen et regimco pontifici mox futuro. Parabatur eloquentia praedicationibus, iuris doctrina iustitiae, uxoris
Abbreviated transcription (Latin):
NTEREA EXBRICANNIIT
nuntiat᷑ pelagianã ꝑuersitatẽ
iterato paucis auctorib dilata
taretur. Quoꝵ peticioni festinꝰ
occurrit: dũ ⁊ laborib delec¬
dit. Cessit tande̾ inimici inui¬
dia uicta uirtutib: nec tẽpta-¬
re ausus ẽ quẽ i amicũ esse
iã sen̾serat. Adiuncꝰto itaq se¬
uero ep̃o tocius sc̃ĩtatis uiro qͥ

Expanded text:
nterea ex Brittaniis nuntiatur, Pelagianam perversitatem iterato paucis auctoribus dilatartaretur. Quorum petitione festinus occurrit, dum et laboribus delecdit. Cessit tandem inimici invidia, victa virtutibus, nec temptare ausus est, quem Dei amicum esse iam senserat. Adiuncto itaque Severo episcopo totius sanctitatis. ,
Abbreviated transcription (Latin):
Do ut paginula qͦ adhuc intͤ
secreti uiciniã tenebat᷑. longiꝰ
me auctore ꝓced̾et: ẽẽmq ip̃se
reatꝰ mei qͣdã mͦ ⁊ accusator
⁊ ꝓdicor. Manifeste enĩ con¬
dẽpnatio in me manebit: si
uerboꝵ meoꝵ. abiectio doc¬
toꝵ offerat᷑ auditui. Reiecto
itaq pudoris uelamine ob¬
tẽꝑans uissioni tͣnsmisi uob̃
impense douotionis obseqͥum.
ꝓ fidutia caritatis deposcens
examen euadam. ⁊ ministe

Expanded text:
do, ut paginula, quae adhuc intra secreti vicinia tenebatur, longius me auctore procederet essemque ipse reatus mei quodammodo et accusator et proditor. Manifeste enim condemnatio in me manebit, si verborum meorum abiectio doctorum offeratur auditui. Reiecto itaque pudoris velamine, obtemperans iussioni, transmisi vobis inpensae devotionis obsequium, pro fiducia karitatis deposcens, examen evadam et minister
Abbreviated transcription (Latin):
datus sub peccato: addictus morti : penis ⁊ erũ¬
nis obnoxius. Non sũ fateor insensibilis ad penas:
mortẽ horreo meã & meoꝵ. Meus girardus
erat : m̃s plane. Annͣ m̃s qui frat᷑ sanguine

Expanded text:
datus sub peccato, addictus morti, poenis et aerumdatus sub peccato, addictus morti, poenis et aerumnis obnoxius. Non sum, fateor, insensibilis ad poenas, mortem horreo meam et meorum. Meus Girardus erat, meus plane. An non meus, qui frater sang
Abbreviated transcription (Latin):
plus iunxit societas sp̃s. consensus animoꝵ. moꝵ
conformitas. Cũ gͦ essemus cor unũ & dĩa una.
hanc meam parit᷑ atq ipsius animã ꝑtran¬
siuit gladius: & scindens mediã. parte̾ loca¬
uit In cȩlo. partẽ in ceno deseruit. Ego ego
illa portio misera in luto iacens truncata par¬
te sui. & parte potiori. ⁊ dicit᷑ mͥ ne fleu̾is.s
Auulsa sunt uiscera mea a me. ⁊ dicit᷑ ne sen¬
seris.  Sentio sentio uł inuitus : qr nec forti¬
tudo lapidum fortitudo mea. nec caro mea ȩ¬
nea ẽ. Sentio ꝓrsus & doleo: & dolor m̃s in cõs¬
pectu meo semꝑ. Non sane nos poterit duri¬
tie & insensibilitatis arguere ille qui u̾berat.
quomͦ illos de quib ait. Ecussi eos. & ñ dolue¬
rtͣ. affectũ meũ confessus sũ : & ñ negaui. Car¬
nale quis dixerit. ego humanũ nͣ nego: sicut
nec me homine᷑. Si nec hoc sufficit : nec carna¬
lẽ negauerim. Nã & ego carnalis sũ. uenun¬

Expanded text:
plus junxit societas spiritus, consensus animorum, morum plus junxit societas spiritus, consensus animorum, morum conformitas. Cum ergo essemus cor unum et anima una, hanc meam pariter atque ipsius animam pertransivit gladius, et scindens, mediam partem locavit in coelo, partem in coeno deseruit. Ego, ego illa portio misera in luto jacens, truncata parte sui, et parte potiori; et dicitur mihi: Ne fleveris? Avulsa sunt viscera mea a me; et dicitur mihi: Ne senseris? Sentio, sentio vel invitus, quia nec fortitudo lapidum fortitudo mea, nec caro mea aenea est; sentio prorsus et doleo, et dolor meus in conspectu meo semper. Non sane nos poterit duritiae et insensibilitatis arguere ille qui verberat, quomodo illos de quibus ait: Percussi eos, et non doluerunt . Affectum meum confessus sum, et non negavi. Carnalem quis dixerit: ego humanum non nego, sicut nec me hominem. Si nec hoc sufficit, nec carnalem negaverim. Nam et ego carnalis sum, venun
Abbreviated transcription (Latin):
talis ẽ sustineat lam̃tantẽ. Lucꝰtus m̃s. huma¬
no queso penset᷑ affectu. ñ usu. Uidemꝰ nẽpe
mortuos cottidie plangere mortuos suos:
fletũ multũ & fructũ nullũ. Non culpamus
affectũ. nͥ cũ excedit modũ: s causã. Ille nimi¬
rũ naturȩ ẽ: & eiꝰ turbatio pena peccati: hȩc ua¬
nitas & peccatum. Eteni᷑ ibi sola nͥ fallor plo¬
rant᷑ damna głe carnis: uitȩ p̾sentis in cõmoda.
Et plorandi: qui ita plorant. Nũquid ego sic.
Similis mͥ affectꝰ : s alt̾a causa. dissimilisq intẽ¬
tio. Nulla mͥ sane quęrela de omĩb quȩ ftͣ mũ¬
di. In his ꝓfecto que dist̃ ademptum doleo fide¬
le auxilium: sa lutare consiliũ. Girardũ lugeo:
Girardus eͣ in causa. frat̾ carne s ꝓximus spũ:
socius ꝓposito. Adhesit aĩa mea anime illius:
& unã fecit de duab. ñ consanguinitas s un¬
nimitas. Carnis quidẽ necessitudo non defuit: sed

Expanded text:
itualis est, sustineat lamentantem. Luctus meus humaitualis est, sustineat lamentantem. Luctus meus humano, quaeso, pensetur affectu, non usu. Videmus nempe mortuos quotidie plangere mortuos suos: fletum multum, et fructum nullum. Non culpamus affectum, nisi cum excedit modum; sed causam. Ille nimirum naturae est, et ejus turbatio poena peccati: haec vanitas et peccatum. Etenim ibi sola, nisi fallor, plorantur damna gloriae carnis, vitae praesentis incommoda. Et plorandi qui ita plorant. Nunquid ego sic? Similis mihi affectus, sed altera causa, dissimilisque intentio. Nulla mihi sane querela de omnibus quae sunt mundi. In his profecto quae sunt Dei, ademptum doleo fidele auxilium, salutare consilium. Girardum lugeo: Girardus est in causa, frater carne, sed proximus spiritu, socius proposito. 9 Adhaesit anima mea animae illius; et unam fecit de duabus, non consanguinitas, sed unanimitas. Carnis quidem necessitudo non defuit; sed
Abbreviated transcription (Latin):
ritudine. uiuã in merore : ⁊ ħ sit mͥ consolatio
ut merendo affligar. Non parcã. & iuuabo ma¬
nũ dñi: & enĩ manꝰ diũ tetigit me: Me inquam
tetigit &. ꝑcussit: nͣ illũ quẽ uocauit ad reqͥem.
He occidit. cũ succidit illũ. Nũquid enĩ occisum
quis dixerit: quẽ plantauit in uita. Et quod
illi uite ianua fuit. mͥ plane ẽ mors.meqril¬
la mortuũ dixerim: ñ hẽ qui obdormuꝗt m
dño. Exite exite lacrimȩ: iã pride̾ eupien¬
tes. Exite : qr is qui uob̾ meatũ obstruxerat
cõmeauit. Aꝑiant᷑ cataracte miseri capitis.
& erũpant fontes aquarũ: si forte. sufficiant
sordes diluere culparũ quib irã merui. Cũ
consolatꝰ fuerit suꝑ me dñs. tẽ fortassis & ego
merear consolari: si tam̃ ñ peꝑcero a merore:
Nlã qui lugent. ipsi consolabunt᷑. Propt̾ea cõdes¬
cendat mͥ omĩs sc̃s: ⁊ in spũ lenitatis qui spĩ¬

Expanded text:
ritudine; vivam in moerore: et haec sit mihi consolatio, ritudine; vivam in moerore: et haec sit mihi consolatio, ut moerendo affligar. Non parcam; et juvabo manum Domini: etenim manus Domini tetigit me. Me, inquam, tetigit et percussit, non illum, quem vocavit ad requiem; me occidit, cum succidit illum. Nunquid enim occisum quis dixerit, quem plantavit in vita? At quod illi vitae janua fuit, mihi plane est mors; meque illa morte mortuum dixerim, non hunc qui obdormivit in Domino. Exite, exite, lacrymae jampridem cupientes; exite, quia is qui vobis meatum obstruxerat, commeavit. Aperiantur cataractae miseri capitis; et erumpant fontes aquarum, si forte sufficiant sordes diluere culparum, quibus iram merui. Cum consolatus fuerit super me Dominus, tunc fortassis et ego merear consolari, si tamen non pepercero a moerore: nam, qui lugent, ipsi consolabuntur . Propterea condescendat mihi omnis sanctus, et in spiritu lenitatis qui spir
Abbreviated transcription (Latin):
in oculis urĩs. Scientib ista loquor: & adhuc
plura his de illo & maiora cõꝑtis. Parco tamen.
Merito ex eo pendebam totus: qui mͥ totũ erat.
Solũ pene reliquerat mͥ ꝓuisoris honorem &
nom̃: naͣ opus ipse faciebat. Ego uocitabar ali¬
bas. s ille p̾erat in sollicitudine. Alerito requi¬
euit in illo sp̃s ms̃. ꝑ quẽ licebat delectari in
efficatior oratio pinguior: frequentior lectio.
&e feruentior affectus. Heu sublatus es: & hȩc
omĩa simul. Tecum om̃s parit᷑ abiere delitiȩ
& letitie mee. Iã curȩ irruunt : iã molestię
hinc inde pulsant. &. angustiȩ undiq Solum
me reppererunt: soli mͥ te abeunte remanse¬
runt : solus sub sarcina gemo. Aut pone aut
opprimi necesse ẽ: qr tu tuos humeros subdu¬
xisti. Quis mͥ tribuat cito mori post te: Nã ꝓ
te nolim: nec te tua fraudare gła. Porro suꝑ ui¬
uere tͥ. labor ⁊ dolor. Uiuã quoad uiuã in ama¬

Expanded text:
in oculis vestris ! Scientibus ista loquor, et adhuc in oculis vestris ! Scientibus ista loquor, et adhuc plura his de illo, et majora compertis. Parco tamen, Merito ex eo pendebam totus, qui mihi totum erat. 1357 Solum pene reliquerat mihi provisoris honorem et nomen: nam opus ipse faciebat. Ego vocitabar abbas, sed ille praeerat in sollicitudine. Merito requievit in illo spiritus meus, per quem licebat delectari in efficacior, pinguior oratio, frequentior lectio et ferventior affectus. 8. Heu! sublatus es, et haec omnia simul. Tecam omnes pariter abiere deliciae, et laetitiae meae. Jam curae irruunt, jam molestiae hinc inde pulsant, et angustiae undique solum me repererunt, solae mihi te abeunte remanserunt, solus sub sarcina gemo. Aut ponere, aut opprimi necesse est, quia tu tuos humeros subduxisti. Quis mihi tribuat cito mori post te? Nam pro te nolim, nec te tua fraudare gloria. Porro supervivere tibi, labor et dolor. Vivam, quoad vivam, in ama
Abbreviated transcription (Latin):
uerent spũ. Iuis illo rigidior in eustodia disci¬
pline : quis in castigando corpꝰ siuĩ districtior
rendo: Quotiens cũ eo disserens ea didici quȩ
nesciebam: & qui docturus adueneram. docꝰtus
magis abscessi. Nec mirũ de me. cũ magni ac
sapientes uiri. id ipsũ nichilominꝰ ex illo sibi ac¬
cidisse testentur. Non cognouit litteraturã. sed
habuit litterarũ inuentorẽ sensũ: habuit & il¬
luminante᷑ spm̃. Nec in maximis tantũ: sed &¬
in minimis maximus erat. Quid u̾bi causa in
ȩdificiis. in agris. ortis aquis. eunctis deniq arti¬
bus seu oꝑib rusticoꝵ: quid inquã uł in hoc re¬
rũ gen̾e gerardi subterfugit ꝑitiam: Cemen¬
etariis. fabris. agricolis. ortolanis. sutorib atq
tentorib facile magist᷑ erat. Cũq omĩũ iudicio
omĩb esset sapientior solus in suis oculis non
tangeret illa maledictio. Ue qui sapientes estis.

Expanded text:
verent spiritu. Quis illo rigidior in custodia disciverent spiritu. Quis illo rigidior in custodia disciplinae? quis in castigando corpus suum districtior,rendo? Quoties cum eo disserens ea didici quae nesciebam; et qui docturus adveneram, doctus magis abscessi? Nec mirum de me, cum magni ac sapientes viri id ipsum nihilominus ex illo sibi accidisse testentur. Non cognovit litteraturam; sed habuit litterarum inventorem sensum, habuit et illuminantem Spiritum. Nec in maximis tantum, sed in minimis maximus erat. Quid, verbi causa, in aedificiis, in agris, hortis, aquis, cunctis denique artibus seu operibus rusticorum? quid, inquam, vel in hoc rerum genere Girardi subterfugit peritiam? Caementariis, fabris, agricolis, hortulanis, sutoribus, atque textoribus facile magister erat. Cumque omnium judicio omnibus esset sapientior, solis in suis oculis non tangeret illa maledictio: Vae qui sapientes estis
Abbreviated transcription (Latin):
in me fuit semꝑ optaui quiete᷑: mͥ intendere :
uacare tibi. S implicitum tenuit tumor tu¬
dño studioꝵ. Tibi debeo si ꝓfeci. si ꝓfui. Tu in¬
tricabaris. ⁊ ego tuo bñficio feriatus sedebã
mͥ: aut certe diuinis sanctiꝰ obsequiis occu¬
pabar: aut doctrine filioꝵ utiliꝰ intendebã.
Cur eũ securꝰ intus ñ ẽẽm. cũ te scirem agen¬
tem foris manũ dexterã meã. lum̃ oculorũ
meoꝵ. pectus meuͣ ⁊ linguã meã: & quide̾
indefessa manꝰ: oculus simplex : pectꝰ consilii.
lingua loquens iuidiciũ. sic̃ scriptum eͣ. Os
iusti meditabit᷑ sapientiã. ⁊ lingua eiꝰ loqͣt᷑
iudiciũ. S quid dixi foris agentem illũ. qua¬
si int̾na girardus nesciret : ac spũaliũ exꝑs
esset donoꝵ: Norunt qui illũ norunt spuales:
quã u̾ba eiꝰ spmͣ redolerent. Norunt contub̾nales.
quã mores eius ⁊ studia ñ carne̾ saꝑent: s fer¬

Expanded text:
in me fuit, semper optavi quietem; mihi intendere, tibi in me fuit, semper optavi quietem; mihi intendere, tibi vacare. Sed implicitum tenuit timor tuDomino studiorum. Tibi debeo si profeci, si profui. Tu intricabaris, et ego tuo beneficio feriatus sedebam mihi, aut certe divinis obsequiis sanctius occupabar, aut doctrinae filiorum utilius intendebam. Cur enim securus intus non essem, cum te scirem agentem foris manum dexteram meam, lumen oculorum meorum, pectus meum, et linguam meam? Et quidem indefessa manus, oculus simplex, pectus consilii, lingua loquens judicium, sicut scriptum est: Os justi meditabitur sapientiam, et lingua ejus loquetur judicium . 7. Sed quid dixi foris agentem illum? quasi interna Girardus nesciret, ac spiritualium expers esset donorum. Norunt qui illum norunt spirituales, quam verba ejus spiritum redolerent. Norunt contubernales, quam mores ejus et studia non carnem saperent, sed fer
Abbreviated transcription (Latin):
tantib: opponens se ne subito meu̾ ocium in¬
cursarent. Si quib sane satisfacere ꝑ se non
quibat. hos ꝑducebat ad me : ceteros emitte.¬
bat. Ouirum industriũ. o amicũ fidelẽ: & ami¬
co gerebat morem : & officiis caritatis nͣ deerat.
Quis uacua ab eo recessit manu Si dues consiliũ.
si pauꝑ subsidiũ reportabat. Nec querebat quȩ
sua stͣ: qui se mediis ingerebat curis ut ego¬
curis uacarem. Sꝑabat enĩ sic̾ erat humillimꝰ.
maiorem de nr̃a quiete fructũ: quã si uacar&e
ipse. Int̾dum tamͣ postulabat absolui. ⁊ alti
cedere : quasi qui meluis ꝓuideret. S uͥ ille in¬
cII detinebatur affectu: s solo intuitu cari¬
tatis. Siquide̾ plus omĩb laborabat ⁊ minus
omĩb accipiebat : ita ut sepe cũ aliis necessa¬
ria ministraret. ipse egeret in plurib. Uerbi
causa: cibo aut ueste. Beniq cũ se sentiret de¬
cessui ꝓpinquare. ds̃ inquit tu scis qd quantũ

Expanded text:
tantibus, opponens se, ne subito meum otium intantibus, opponens se, ne subito meum otium incursarent. Si quibus sane per se satisfacere non quibat, hos perducebat ad me, caeteros emittebat. O virum industrium! o amicum fidelem! et amico gerebat morem, et officiis charitatis non deerat. Quis vacua ab eo recessit manu? Si dives, consilium; si pauper, subsidium reportabat. Nec quaerebat quae sua sunt, qui se mediis ingerebat curis, ut ego vacarem. Sperabat enim, sicut erat humillimus, majorem de nostra quiete fructum, quam si vacaret ipse. Interdum tamen postulabat absolvi, et alteri cedere, quasi qui melius provideret. Sed ubi ille incii detinebatur affectu, sed solo intuitu charitatis. Siquidem plus omnibus laborabat, et minus omnibus accipiebat; ita ut saepe, cum aliis necessaria ministraret, egeret ipse in pluribus, verbi causa, cibo aut veste. Denique cum se sentiret decessui propinquare: « Deus, » inquit, « tu scis quod quantum
Abbreviated transcription (Latin):
ñ obliuiscar tui. Non expedit ꝓrsus. Seis uͥ uer¬
ser. uͭ iaceam ubi reliqueris me. Non ẽ qui por¬
rigat manũ. Ad ome qd̃ em̾serit respicio ad
girardũ ut consueueram: & ñ eͣ. heu te̾ inge¬
miscomiser: sicͣ homo sine ad iutorio. Quẽ. con¬
sulam in ambiguis: eui in adu̾sis fidam: quis
portabit onera. quis ꝑicula ꝓpulsabit: Nonne
ubiq gressus meos girardi oculi anteibant.
Nonne tuuͣ girarde pectus. cure mee notius
quã meũ ipsius habebant: familiariꝰ incursa¬
bant. acrius urgebant: Nonne in lingua illa
tua placabili & potenti meam a sermonibus
scłi frequentissime uendicabas: amico reddebas
silentio. Dñs dederat illi linguã eruditã: ut
sciret qnͣ deberet. ꝓferre sermonẽ. Ita deniq
in prudentia responsoꝵ suoꝵ. ⁊ in grã data s
desuꝑ. &. domesticis satisfaciebat & exteris:
ut pene me nemo requireret. cui pͥor forte
girardus occurrisset. Occurrebat aut̃ aduen¬

Expanded text:
non obliviscar tui . Non expedit prorsus. Scis ubi vernon obliviscar tui . Non expedit prorsus. Scis ubi verser, ubi jaceam, ubi reliqueris me; non est qui porrigat manum. Ad omne quod emerserit, respicio ad Girardum ut consueveram, et non est. Heu! tunc ingemisco miser, sicut homo sine adjutorio. Quem consulam ambiguis? cui in adversis fidam? quis portabit onera? quis pericula propulsabit? Nonne ubique gressus meos Girardi oculi anteibant  alias, animabant? Nonne tuum, Girarde, pectus curae meae notius, quam meum ipsius habebant, familiarius incursabant, acrius urgebant? Nonne in lingua tua illa placabili et potenti meam a sermonibus saeculi frequentissime vindicabas, 1356 et amico reddebas silentio? Dominus dederat illi linguam eruditam, ut sciret quando deberet proferre sermonem. Ita denique in prudentia responsorum suorum, et in gratia data sibi desuper, et domesticis satisfacieba et exteris, ut pene me nemo requireret, cui prior forte Girardus occurrisset. Occurrebat autem adven
Abbreviated transcription (Latin):
de me illo unico tuo. mediis nutante curis &
penis. Destituto te. baculo in becillitatis mee:
Si tam̃ adhuc licet cogitare de miseris ingres¬
so abyssum luminis: atq illo pelago etͣne fe¬
licitatis absorto. forte enĩ & si nosti nos secũ¬
dum carne̾. s nẽ iam ñ uosti: & qm̃ intro¬
isti ui potentias diĩ. memoraris iustitie eiꝰ
solius. imuemor nr̃i. Leterũ qui adheret dõ
unus sp̃e eͣ ⁊ in diuinũ quendã totus mu¬
tatur affectum: nec potest iam sentire aut
saꝑe. nisi dm̃. &e quod sentit & sapit ds̃: ple¬
nus dõ: ds̃ aut̃ caritas ẽ: & quanto quis con¬
me miser sis: & qui ñ pateris. compateris tam̃.
Affecꝰtꝰ ꝓinde tuus nͣ eͣ imminͣͥtus. s imnuitatꝰ.
nec qm̃ dĩ industi. nri c aira te exiusti. ⁊ ipsi
enĩ cura ẽ de nobis. Qd̃ infirmũ ẽ abiecisti.:
s nͣ qd̃ piũ. Raritas deniq nũquã excidit. N
filii uteri sui: & si illa oblita fuerit : ego tamͣ

Expanded text:
de me illo unico tuo, mediis nutante curis et de me illo unico tuo, mediis nutante curis et poenis, destituto te baculo imbecillitatis meae! si tamen licet adhuc cogitare de miseris, ingresso abyssum luminis, atque illo pelago aeternae felicitatis absorpto. Forte enim etsi nosti nos secundum carnem, sed nunc jam non nosti: et quoniam introisti in potentias Domini, memoraris justitiae ejus solius est , et in divinum quemdam totus immutatur affectum, nec potest jam sentire aut sapere nisi Deum, et quod sentit et sapit Deus, plenus Deo. Deus autem charitas est, et quanto quis conme miser sis: et qui non pateris, compateris tamen. Affectus proinde tuus non est imminutus, sed immutatus; nec, quoniam Deum induisti, nostri cura te exuisti; et ipsi enim cura est de nobis . Quod infirmum est abjecisti, sed non quod pium. Charitas denique nunquam excidit : non isci poterit filii uteri sui? Etsi illa oblita fuerit, ego tamen
Abbreviated transcription (Latin):
sentia : qui meoꝵ in dno studioꝵ eras sollicitꝰ
incitator. fidesis adiutor. cautus examinator.¬
Cur queso aut amauimus aut amisimꝰ nos: Du¬
ra conditio: s mea miseranda fortuna. ñ & il¬
lius. Nam tu kare fr̃ si caros amisisti: cariores
utiq recepisti. Ne uͦ quenam iã miserũ conso¬
latio manet. post te unicũ solatiũ meũ:Pla
s solũ me diuisio uulnerauit. Cõmune qd̃ li¬
buit: qd̃ triste & lugubre meũ. In me transi¬
erunt ire: in me confirmatus eͣ furor. Erat
ambob alt̾utrũ grata pͣsentia: dulce consor¬
tiũ. suaue colloquiũ: s tantas utriusq deliti¬
as ego ꝑdidi. tu mutasti. Et quidẽ immutatis
illis. retributio multa. Quanto fenore gaudioꝵ
choris. Non ẽ gͥ qd̃ causeris tu de nr̃ã quasi sub¬
tracta tͥ pͣsentia: eui affatim sui suoꝵq co¬
piam dñs maiestatis indulsit. At ego pro te
oro Quã uellem scire quidnam sentias nunc

Expanded text:
sentia, qui meorum in Domino studiorum eras sollicitus sentia, qui meorum in Domino studiorum eras sollicitus incitator, fidelis  alias, fortis adjutor, cautus examinatorCur, quaeso, aut amavimus, aut amisimus nos? Dura conditio, sed mea miseranda fortuna, et non illius! Nam tu, chare frater, si charos amisisti, chariores utique recepisti. Me vero quaenam jam miserum consolatio manet post te unicum solatium meum? Plased solum me divisio vulneravit. Commune quod libuit; quod triste et lugubre, meum: in me transierunt irae, in me confirmatus est furor. Erat ambobus alterutrum grata praesentia, dulce consortium, suave colloquium; sed tantas utriusque delicias ego perdidi, tu mutuasti. Et quidem immutatis illis retributio multa. 5. Quanto fenore gaudioruchoris. Non est igitur quod causeris tu de nostra quasi subtracta tibi praesentia, cui affatim sui suorumque copiam Dominus majestatis indulsit. At ego pro te quid? Quam vellem scire quidnam sentias nunc
Abbreviated transcription (Latin):
nib: homo unanimis: homo scđm cor meũ.
Amauimꝰ nos in uita. quomͦ in morte sumꝰ sepa¬
rati.sA marissima separatio: & quã ñ posset
omĩno efficere nͥ mors. Quando enĩ me uiuus
uiuũ desereres: Omĩno opus mortis. horren¬
dũ diuortium. Quis enĩ tam suaui uinculo my¬
tui nr̃i ñ peꝑcisset amoris: nͥ totiuis suauita¬
tis inimica mors:s bene mors : quȩ unũ rapi¬
endo duos furiosa ꝑemit. An ñ mors etiam
mͥ. Inimo plus mͥ: eui utiq omĩ morte infe¬
licior uita seruata ẽ uiuo ut uiuens moriar:
& hoc dixerim uitã.Quã mituis me pͥuares
õ austera mors uite usu. quã fructu. Nlã ui¬
ta sine frucꝰtu: grauior mors. Deniq duplex
malũ ligno parat᷑ infrucꝰtuoso: securis ⁊ ig¬
nis. Ergo meis laborib inuidens. elongasti a
me amicũ & pximum: ꝑ cuius maxime stu¬
diũ erant si qnͣ erant fructuosi. Satius ꝓinde
mͥ fuisset ꝑiclitari uita. quã tua Gerarde pͣ¬

Expanded text:
nibus, homo unanimis, homo secundum cor meum? nibus, homo unanimis, homo secundum cor meum? Amavimus nos in vita; quomodo in morte sumus separati? Amarissima separatio! et quam non posset omnino efficere nisi mors. Quando enim me vivus vivum desereres? Omnino opus mortis, horrendum divortium. Quis enim tam suavi vinculo mutui nostri non pepercisset amoris, nisi totius suavitatis inimica mors? Bene mors, quae unum rapiendo, duos furiosa peremit. 1355 An non mors etiam mihi? Imo plus mihi, cui utique omni morte infelicior vita servata est. Vivo ut vivens moriar; et hoc dixerim vitam? Quam mitius me privares, o austera mors, vitae usu, quam fructu! nam vita sine fructu gravior mors. Denique duplex malum ligno paratur infructuoso, securis et ignis . Ergo meis laboribus invidens, elongasti a me amicum et proximum, per cujus maxime studium erant, si quando erant, fructuosi. Satius proinde mihi fuisset periclitari vita, quam tua, o Girarde, prae
Abbreviated transcription (Latin):
turbatus sum & nͣ sum loquutus. At suppͣs¬
sus dolor altius introrsum radicauit: eo ut
sentio acerbior factus. quo ñ ẽ exire ꝑmis¬
sus. Fateor uicꝰtus sum. Exeat necesse ẽ fo¬
ras : qd̃ itꝰ patior. Exeat sane ad oculos
filioꝵ : qui scientes in cõmodũ. planctum
humanius estiment: dulciꝰ consolentur
Scitis õ filii quã iustꝰ sit dolor mͣs: quã dolen¬
da plaga mea. Cernitis nempe quã fidus co
mes deseruit me in uia hac qua ambulabã:
quã uigil ad curam. quã non segnis ad opus.
quã suauis ad mores. Quis ita mͥ ꝑnecessaruis:
cui eque dilecꝰtus ego.s frat᷑ erat genere: sed
religione germanior. Dolete queso uicẽ meã¬
uos : quib hȩc nota sunt. Infirmꝰ corpore erã:
& ille portabat me: Pusillus corde eram:& cõ¬
fortabat me. Piger ⁊ negligens: & excitabat
me: In ꝓuidus & obliuiosus : & cõmonebat me.
Q uomodo mͥ auulsis es. quo mͥ raptus e ma¬

Expanded text:
Turbatus sum, et non sum locutus . At suppresTurbatus sum, et non sum locutus . At suppressus dolor altius introrsum radicavit, eo, ut sentio, acerbior factus, quo non est exire permissus. Fateor, victus sum. Exeat necesse est foras quod intus patior. Exeat sane ad oculos filiorum, qui scientes incommodum, planctum humanius aestiment, dulcius consolentur. 4. Scitis, o filii, quam justus sit dolor meus, quam dolenda plaga mea. Cernitis nempe quam mes deseruit me in via hac qua ambulabam! quam vigil ad curam, quam non segnis ad onus, quam suavis ad mores! Quis mihi ita pernecessarius, cui aeque dilectus ego? Frater erat genere, sed religione germanior. Dolete, quaeso, vicem meam, quibus haec nota sunt. Infirmus corpore eram, et ille portabat me; pusillus corde, et confortabat me. Piger eram et negligens, et excitabat me; improvidus et obliviosus, et commonebat me. Quo mihi avulsus es? Quo mihi raptus e ma
Abbreviated transcription (Latin):
ex sequiarũ sollempnia. Indutus sacerdotali¬
b solitas in eum orationes ꝓprio ore cõpleui:
tͣram meis manib ex more ieci suꝑ dilecti
corpus : t̾ram mox futurũ. Qui me intue¬
bantur flebant & mirabantur qd̃ non flerẽ
ipse: cũ nͣ illũ quidẽ. s me potius qui illũ
amisissem om̃s miserarent᷑. Cuius enĩ uł fer¬
reum pectus suꝑ me ibi ñ moueret᷑: quem
uideret Gerardo suꝑstitem:ᷤ Comune damp¬
num: sed p̾misso non reputabat᷑ infortuuio.
At ego quib poteram uirib fidĩ. reluctabar
affectui: nitens uł inuitus nͣ moueri frus¬
tra addictione nature. uniu̾sitatis debito.
conditionis usu: potentis iussu. iudicio iusti
flagello t̾ribilis. dnĩ uoluntate. Pro huiusmo¬
di semꝑ ex tunc & deinceps exegi a memet¬
ipso ñ indulg̾e̾ multo fletui: multũ tamen
turbatus & mestus. Nec potui imꝑare. tris¬
titie qui potui lacrimȩ : s ut scriptũ est

Expanded text:
exsequiarum solemnia. Indutus sacerdotaliexsequiarum solemnia. Indutus sacerdotalibus, solitas in cum orationes proprio ore complevi, terram meis manibus ex more jeci super dilecti corpus, terram mox futurum. Qui me intuebantur flebant, et mirabantur quod non flerem ipse, cum non illum quidem, sed me potius, qui illum amisissem, omnes miserarentur. Cujus enim vel ferreum pectus super me ibi non moveretur, quem videret Girardo superstitem? Commune damnum; sed prae meo non reputabatur infortunio. At ego quibus poteram viribus fidei, reluctabar affectui, nitens vel invitus non moveri frustra addictione naturae, universitatis debito, conditionis usu, potentis jussu, judicio justi, flagello terribilis, Domini voluntate. Pro hujusmodi semper extunc et deinceps exegi a memetipso non indulgere multo fletui, multum tamen turbatus et moestus. Nec potui imperare tristitiae, qui potui lacrymae; sed, ut scriptum est:
Abbreviated transcription (Latin):
terim curȩ erit solito impetrare fauorem
uris p̾cib: ut eo alacriores quo fidentiores
redeamus ad id qd̃ attentiorib eget animis.
Et fortassis inueniet puis pulsator: qd̃ teme¬
raruis scrutator nͣ posset. Quãquã & meror
fine̾ imꝑat. & calamitas quã patior. Quo¬
usq enĩ dissimulo: & ignis quẽ intra me
ipsum abscondo triste pectus adurit: inte¬
riora depascitur. Causus latuis serpit:
seuit acrius. Iuid mͥ & cantico huic : qui
in amaritudine sum uis doloris abducit
intentionem: & indignatio dnĩ ebibit spi¬
ritũ meum. Subtracto siquide̾ illo ꝑ quẽ¬
mea in dño studia. uteumq lib̾a eeͣ solebant.:
simul & cor meũ dereliquit me. S feci uim a¬
nimo & dissimulaui usq huc : ne affectus
fidẽ uincere uideretur. Deniq plorantibus
aliis. ego ut adũtere potiustis. siccis oculis
sequutus sum inuisum funꝰ: siccis oculis ste¬
ti ad tumulum: quousq cuncta ꝑacta sunt.

Expanded text:
terim curae erit solito impetrare 1354 favorem terim curae erit solito impetrare 1354 favorem vestris precibus; ut eo alacriores, quo fidentiores redeamus ad id, quod attentioribus eget animis. Et fortassis inveniet pius pulsator, quod temerarius scrutator non posset. Quanquam et moeror finem imperat, et calamitas quam patior. 3. Quousque enim dissimulo, et ignis quem intra me ipsum abscondo, triste pectus adurit, interiora depascitur? Clausus latius serpit, saevit acrius. Quid mihi et cantico huic, qui in amaritudine sum? Vis doloris abducit intentionem, et indignatio Domini ebibit spiritum meum. Subtracto siquidem illo, per quemea in Domino studia utcunque libera esse solebant, simul et cor meum dereliquit me. Sed feci vim animo, ac dissimulavi usque huc; ne affectus fidem vincere videretur. Denique plorantibus aliis, ego, ut advertere potuistis, siccis oculis secutus sum invisum funus, siccis oculis steti ad tumulum, quousque cuncta peracta sunt
Abbreviated transcription (Latin):
tus: de angustiis erumpnosi exilii: de corpo¬
re deniq fragili & graui: qr corpus qd̃ corrũ¬
pitur aggrauat animã: & depͥmit t̾rena inha¬
bitatio sensũ multa cogitante᷑. Propt̾ea &e eu¬
piunt dissolui: ut corpore leuate xpĩ auoleñ
in amplexis. Unde & gemens una de miseris
aiebat. Infelix ego homo. quis me lib̾abit de
corpore mortis huiꝰ.s Scit nimirũ quȩ huius¬
modi ẽ. qd ñ possit in tab̾naculo cedar care¬
re ad purũ macula aut ruga: ñ quantulac̃q
nigredine : & cupit exire. ut se possit exue¬
re: Et hȩc ratio cur sponsa nigrã se dixerit
sic̾ tab̾nacula cedar. S enim quomͦ formosa.
sicut pelles salomonis  At nescio quid subli¬
me ac sacrũ sentio in his pellib inuolutum.
quod ninine ausim omĩno contingere. nisi
ad nutum sane ipsius qui reposuit & signauit
Legi nimirũ: qui scrutator ẽ maiestatis. oppͥ¬
metur a gła. Suꝑsedeo gͥ. & differo. uobis in¬

Expanded text:
tus, de angustiis aerumnosi exsilii, de corpotus, de angustiis aerumnosi exsilii, de corpore denique fragili et gravi; quia corpus quod corrumpitur, aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem . Propterea et cupiunt dissolvi, ut corpore levatae, Christi avolent in amplexus. Unde et gemens una de miseris aiebat: Infelix ego homo! quis me liberabit de corpore mortis hujus? Scit nimirum quae hujusmodi est, quod non possit in tabernaculo Cedar carere ad purum macula aut ruga, non quantulacunque nigredine; et cupit exire, ut se possit exuere. Et haec ratio, cur sponsa nigram se dixerit sicut tabernacula Cedar. Sed enim quomodo formosa, sicut pelles Salomonis? At nescio quid sublime ac sacrum sentio in his pellibus involutum, quod minime ausim omnino contingere, nisi ad nutum sane ipsius, qui reposuit et signavit. Legi nimirum: Qui scrutator est majestatis, opprimetur a gloria . Supersedeo igitur et differo. Vobis in
Abbreviated transcription (Latin):
nisi nr̃a sunt corpora: in quib ꝑegrinam᷑
Nec enĩ habemus hic manentẽ quitatẽ: s fu¬
turam inquirimꝰ. S & militamꝰ in eis tanquã
in tab̃naculis: ꝓrsus uiolenti ad regnũ. Beni
id ẽ a luce. Nam dñs lux est: & in quantum
quisq cũ eo non ẽ intantũ in tenebris eͣ hoc
est in cedar. flebilem ꝓinde uocẽ illam agnos¬
cat suam. Heu mͥ qr᷑ incolatꝰ ms̃ ꝓlongatus
est. habitaui cũ habitantib cedar: multum
incola fuit anima mea. Est gͦ hoc habiełm
nrĩ corporis. ñ euis mansio aut indigene¬
domus : s aut tab̾naculũ militantis. aut̃
stabulum uiatoris. Est inquã hoc. corpus
tab̃nacłm. & tab̃naculũ cedar : quod nimi¬
rũ animã quasi obiectu sui. incircũscripti
luminis interim ncͣ fraudat aspectu. ned.
unde eccłiȩ nigredo: unde pulcherrimis qͦ
animab nonnulla rubigo inheserit: De
tabnaculo ꝓfecto cedar. de exercitio labo¬
riose militie: de diuturnitate miseri in cola¬

Expanded text:
ra, in quibus peregrinamur? Nec enim habemus hic manentem civitatem, sed futuram inquirimus . Sed et militamus in eis, tanquam in tabernaculis; prorsas violenti ad regnum. Deniqid est a luce. Nam Dominus lux est; et in quantum quisque cum eo non est, in tantum in tenebris est, hoc est in Cedar. Flebilem proinde vocem illam agnoscat suam: Heu mihi quia incolatus meus prolongatus est! habitavi cum habitantibus Cedar, multum incola fuit anima mea . Est ergo hoc habitaculum nostri corporis, non civis mansio, aut domus indigenae; sed aut tabernaculum militantis, aut stabulum viatoris. Est, inquam, hoc corpus tabernaculum, et tabernaculum Cedar, quod nimirum animam, quasi objectu sui, incircumscripti luminis interim nunc fraudat aspectu; nec unde Ecclesiae nigredo, unde pulcherrimis quoque animabus nonnulla rubigo inhaeserit? De tabernaculo profecto Cedar, de exercitio laboriosae militiae, de diuturnitate miseri incola
Abbreviated transcription (Latin):
seruans tempꝰ uisitationis sue. sponsũq aduenien¬
tẽ. ita ꝑ singła. eiꝰ mom̃ta diligent̃ explorans: ut cũ
uenerit & pulsauerit confestim aꝑiat ei: non enĩ
sic ista de eccła referunt᷑: ut ñ singłi nos qͥ simul
eccła sumꝰ. participare his eiꝰ bndictionib debeamꝰ.
Etenĩ in ħ gen̾alit̃ om̃s atq indifferent̃ uocati sumꝰ:
ut benedictiones hereditate possideamꝰ. Uñ &e aude
bat dic̾e qͥdã ad dñm. Hereditate acqͥsiui testimonia
tua in eternũ: qr exultatio cordis mei st̃. Illa puto hẽ¬
ditate: qua se p̃sumebat ẽẽ filium patͥs sui qui est
in ceł. Porro si filium & heredẽ: heredẽ di. cohedẽ .xͥ.¬
Magnã uͦ rem głatur se acqͥsisse hereditate ista:
testimonia dñi. Utinã ego de me uł unũ meruerĩ
tenere testimonium dñi: qr is ñ in uno s in multis
exultat testimoniis. Beniq ait iterũ. In uia testimo¬

Expanded text:
servans tempus visitationis suae, sponsumque adventanservans tempus visitationis suae, sponsumque adventantem ita per singula ejus momenta diligenter explorans, ut cum venerit et pulsaverit, confestim aperiat ei? Non enim sic ista de Ecclesia referuntur, ut non singuli nos, qui simul Ecclesia sumus, participare his ejus benedictionibus debeamus. Etenim in hoc generaliter omnes atque indifferenter vocati sumus, ut benedictionead Dominum quidem: Haereditate acquisivi testimonia tua in aeternum, quia exsultatio cordis mei sunt ; illa, puto, haereditate, qua se esse praesumebat filium patris sui, qui est in coelis. Porro si filium, et haeredem; haeredem Dei, cohaeMagnam vero rem gloriatur se acquisivisse haereditate ista, testimonia Domini. Utinam ego de me vel unum meruerim tenere testimonium Domini! quia is non in uno, sed in multis exsultat testimoniis. Denique ait iterum: In via testimo
Abbreviated transcription (Latin):
aũ qm̃ pꝰ aspectũ. meruit & affatũ: non mͦ ñ flet.
s & gratulatur pre leticia clamans. Ꝙ dilectꝰ mͣs
loqͥtur mͥ. Uides intuitũ dñi. cũ in se semꝑ mane¬
at idem. ñ tñ eiꝰdem semꝑ efficientie ẽẽ. s confor¬
mari meritis singuloꝵ. quos respicit: & aliis qͥdẽ
incute metũ. aliis uͦ mag̃ consolationẽ & securi¬
tatẽ afferre: deniq respicit terrã & fac̃ eam tremẽ.
cũ e regione respexerit mariam: & infudit grãm.
Respexit ait humilitatẽ. ancille sue: ⁊ ecce ex ħ bea¬
tam me dicent õs gen̾ationes. Nonst̃ hec u̾ba plo¬
rantis aut trepidantis: s gaudentis. Respex̃ similit̃
hoc loco sponsã. & nec tremuit illa nec fleuit. ad
instar pet: qr ñ sapiebat t̾ram sic̃ ille. Iedit uͦ leticiã
mea: formosa mea. felix consciencia q̃ de se ista me¬
ret᷑ audire. Qs putas in nob̃ ẽ adeo iugilans & ob¬

Expanded text:
 meruit et affatum, non modo non flet,  meruit et affatum, non modo non flet, sed et gloriatur prae laetitia clamans, En dilectus meus loquitur mihi. Vides intuitum Domini, cum in se semper maneat idem, non tamen ejusdem semper efficaciae esse; sed conformari meritis singulorum quos respicit, et aliis quidem incutere metum, aliis vero magis consolationem et securitatem afferre. Denique respicit terram, et facit eam tremere, cum e regione respexerit Mariam, et infuderit gratiam. Respexit, ait, humilitatem ancillae suae; ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes . Non sunt haec verba plorantis aut trepidantis, sed gaudentis. Respexit similiter hoc loco sponsam, et nec tremuit illa, nec flevit ad instar Petri, quia non sapiebat terram, sicut ille; dedit vero laetitiam mea, formosa mea. Felix conscientia, quae de se ista meretur audire! Quis, putas, in nobis est adeo vigilans et ob
Abbreviated transcription (Latin):
toria: loquetur siqͥdem ut dilectꝰ. Sic quippe habes.
Et dilectus m̃s loquit᷑ mͥ. bñ dilectꝰ: qui uenit a¬
matoria locuturꝰ. Non aũ increpatoria. neq enĩ de
illis ẽ. qͥ a dño merito arguuntur qd̃ faciem cęli
ac bñ uigilans. & uenientẽ. alonge ꝓspex̃. & sali¬
ent̾ẽ. ꝓ festinatione adu̾tit. & transilientẽ suꝑbos.
&̾ humili sibi ꝑ humilitatẽ ꝓpinquaret uigilan¬
tissime obseruauit: & demũ cum iam staret & occul¬
taret se pꝰ parietẽ. nicħominꝰ p̃sentẽ. agnouit: s ⁊
respicientem ꝑ fenestras cancellosq ꝑsensit: & nẽ¬
remuneratione tante deuotionis & religiose solli¬
citudinis. loquentẽ audit. Sane enĩ si respexisset¬
& minime. locutꝰ fuisset. suspectꝰ poterat ẽẽ ille res¬
pectꝰ: ne. forte magis indignationis foret quã dilec
se ideo fleuit ille : quod respiciens se tacuerit. Hȩc

Expanded text:
toria: loquetur siquidem ut dilectus. Sic quippe habes: toria: loquetur siquidem ut dilectus. Sic quippe habes: En dilectus meus loquitur mihi. Bene dilectus, qui venit amatoria locuturus, non autem increpatoria. 2. Neque enim de illis est, qui a Domino merito arguuntur, quod faciem coeli ac bene vigilans, et venientem a longe prospexit, et salientem pro festinatione advertit, et transilientem superbos, ut humili sibi per humilitatem propinquaret, vigilantissime observavit; et demum cum jam staret, et occultaret se post parietem, nihilominus praesentem agnovit, sed et respicientem per fenestras cancellosque persensit; eremuneratione tantae devotionis et religiosae sollicitudinis loquentem audit. Sane enim si respexisset, et minime locutus fuisset, suspectus poterat esse ille respectus, ne forte magis indignationis foret, quam dilecideo fortassis flevit ille , quod respiciens se, tacuerit. Haec
Abbreviated transcription (Latin):
et dignationis diuine adu̾tite gradus. Atten¬
dite sponse deuotionẽ. atq solertiam. ꝗͣ ui¬
gili utiq ocło sponsi obseruat aduentum: et
rat. apꝓpiat. ad est. respicit. alloqͥtur: & nicħ
hoꝵ mom̃toꝵ. sponse industriam effugit antici¬
pat ue noticiam. uenit in angłis. accelerauit
in patͥarchis. apppiauit in ꝓpħis. ad est in car¬
ne. respicit in miracłis. Alloquit᷑ in apłis. Uel sic¬
uenit affectu & studio miserendi. accelerat subue¬
niendi zelo. appropiat humiliando semetipsũ:
adest p̃sentib. ꝓspicit in futuros: loqͥtur docens
& suadens de regno dđi. Sic gͦ est aduentꝰ spon¬
si. B̾ enedictiones ꝙ diuitie salutis cũ eo. & uni¬
u̾sa que de ipso sunt affluunt deliciis: redundan¬
tia certe iocundis ac salutarib sacram̃tis. Porro q̃
amat. uigilat & obseruat: & beata quã dñs inue¬
nerit uigilantẽ. Non transibit illam. nec p̃teri¬
bit ab ea. s stabit & loquetur ei. loqueturq ama¬

Expanded text:
Attendite sponsae devotionem atque solertiam, quam vigili utique oculo sponsi observat adventum, ct rat, appropiat, adest, respicit, alloquitur; et nihil horum momentorum sponsae industriam effugit, anticipative notitiam. Venit in angelis, accelerat in patriarchis, appropiat in prophetis, adest in carne, respicit in miraculis, alloquitur in apostolis. Vel sicVenit affectu et studio miserendi, accelerat subveniendi zelo, appropiat humiliando semetipsum, adest praesentibus, prospicit in futuros, loquitur docens et suadens de regno Dei. Sic ergo est adventus sponsi. Benedictiones et divitiae salutis cum eo, et universa quae de ipso sunt affluunt deliciis, redundantia certe jucundis ac salutaribus sacramentis. Porro quae amat, vigilat et observat. Et beata, quam Dominus invenerit vigilantem. Non transibit illam, nec praeteribit ab ea, sed stabit et loquetur ei, loqueturque ama
Abbreviated transcription (Latin):
st̃: & diffisi st̃. Alt̾ peccaui inquit tradens san¬
guinẽ iustũ. alt̾ maior eͣ iniquitas mea quam
ut ueniã merear: ⁊ uerax licet nil eis ꝓfurt in¬
fidelis confessio. hȩ itaq tres confessionis obser¬
uantie. iunc̾tȩ quatuor suꝑiorib cõpuncꝰtionis
septenariũ implent. Iã uͦ sic cõpunctus ⁊ sic ẽ¬
fessus ac ꝓpͥa ꝑude certꝰ de uita. certꝰ qͦꝙ ni¬
chilominus es ut arbitror. uacuo nequaquã
nomine appellari iħm. eũ qͥ in te. talia ualu¬
it ⁊⁊ uoluit oꝑari: nec uacuũ subsequutũ fu¬
isse baculũ quẽ p̃miserat. Non uenit uacue.
qr ñ uenit uacuus. Nã quomͦ tacius: in quo
habitauit plenitudo: Neq enĩ datus ẽ ei ad
m̃suram spẽ. Beniq ⁊ uenit in plenitudine
tẽporis: plenũ ꝑinde. uenire. se indicans.
Bene plenũ. quẽ uixit pat̾ oleo letitiȩ p̃consor¬
tib suis. Unxit. & misit plenũ grẽ ⁊ ueritatis.
Unxit. ut ungeret. Om̃s ab eo unctist᷑: qui de

Expanded text:
sunt, et diffisi sunt: alter: Peccavi, inquit, tradens sanguinem justum ; alter: Major est iniquitas mea, quam ut veniam merear ; et verax licet, nil eis profuit infidelis confessio. Hae itaque tres confessionis observantiae, junctae quatuor superioribus compunctionis, septenarium implent. 13. Jam vero sic compunctus, et sic confessus, ac propria proinde certus de vita, certus quoque nihilominus es, ut arbitror, vacuo nequaquam nomine appellari Jesum, eum, qui in te talia valuit et voluit operari, nec vacue subsecutum fuisse baculum quem praemiserat. Non venit vacue, quia non venit vacuus. Nam quomodo vacuus, in quo habitavit plenitudo? Neque enim ei datus est ad mensuram spiritus. Denique et venit in plenitudine temporis , plenum proinde venire se indicans. Bene plenum, quem unxit Pater oleo laetitiae prae consortibus suis ; unxit et misit plenum gratiae et veritatis . Unxit ut ungeret. Omnes ab eo uncti sunt, qui de
Abbreviated transcription (Latin):
Qd̾ enĩ sͥ deest in uno. htͣ in alt̾o. scd̾m m̃surã
donationis .xͥ. ac moderatione sp̃s. diuidentis
singłis ꝓut uult. Fraglat eccłia in his qui sibi
facunt amicos de mãmona uqͥtatis. inebri¬
at. in ministris u̾bi. qͥ uino lȩtitiȩ spãlis in¬
fundt̃ t̾ram. ⁊ inebriant eã. ⁊ fructum refe¬
rt᷑ in patientia. Ipsa audact secureq sese no¬
minat sponsã. tãquã q̃ uere habet uła me¬
liora uino. ac fraglantia unguentis optimis.
Qd̃ & si nemo nrm̃ sibi arrogare p̾sumat. ut a¬
minã suã quis audeat sponsam dnĩ appellare.
re nominis głatur: ñ immerito huiꝰ glȩ parti¬
cipiũ usurpamus. Qd̃ eiũ simul om̃s plene inte
mus. s ut etiã tͥ uice sponse in amplexus iocun¬
dos. castos et̃nosq copularemur. reuelata ⁊ ipsi
facie speculantes głam tuã: quȩ tͥ cõmunis pa¬

Expanded text:
Quod enim sibi deest in uno, habet in altero, secundum mensuram Quod enim sibi deest in uno, habet in altero, secundum mensuram donationis Christi, ac moderationem Spiritus, dividentis singulis prout vult . Fragrat Ecclesia in his, qui sibi faciunt amicos de mammona iniquitatis; inebriat in ministris verbi, qui vino laetitiae spiritualis infundunt terram, et inebriant eam, et fructum referunt in patientia. Ipsa audacter secureque sese nominat sponsam, tanquam quae vere habet ubera meliora vino, et fragrantia unguentis optimis. Quod etsi nemo nostrum sibi arrogare praesumat, ut animam suam quis audeat sponsam Domini appellare; re nominis gloriatur; non immerito gloriae hujus participium usurpamus. Quod enim simul omnes plene integmus, sed ut etiam tibi vice sponsae in amplexus jucundos, castus, aeternosque copularemur, revelata et ipsi facie speculantes gloriam tuam, quae tibi communis pa
Abbreviated transcription (Latin):
neũ reputat᷑. ita ut ꝑhibeat de ipso ds̃. Sacrifi¬
ciũ laudis honorificabit me: Porro utrũq uinẽ
uctio pietatis. quȩ de respectu mseroꝵ fit: &
illud crucifixum. s qd̃ illiꝰ adquisitũ eͣ passione:
Optimũ reu̾a unguentũ. in cuiiͦ cõparatione cetã
nec respicẽ. se ostendit qͥ ait. Aliscđiam uolo: &
ñ sacͥficium. Hanc gͦ potissimũ itͣ cetas uirtu¬
tes redołẽ puto ub̃a sponsȩ: q̃ sponsi ꝑ oĩa ges¬
tit congruere uoluntati. An ñ odore miscdie.
thabita etiã in morte fraglabat: & idõ cito
de morte conualuit : qr pͣualuit odor uite: Sed
audite u̾bũ abbreuiatũ. suꝑ pͣsenti capitło. Qs¬
quis & inebriat u̾bis ⁊ fraglat bñficiis. sibi dic¬
tum putet. qr meliora stͣ ub̾a tua uino. fraglã¬
tia unguentis optimis. Et ad hȩc qͥs idoneus:
Qͥs nr̃m unũ salte̾ hoꝵs integre ꝑfecteq possi¬
deat. ut ñ uidt̃ int̾dum ⁊ indicendo sterilior

Expanded text:
neum reputatur, ita ut perhibeat de ipso Deus: Sacrifineum reputatur, ita ut perhibeat de ipso Deus: Sacrificium laudis honorificabit me . Porro utrumque vincit unctio pietatis, quae de respectu miserorum fit,illud crucifixum, sed quod illius acquisitum est passione. Optimum revera unguentum, in cujus comparatione caetera nec respicere se ostendit, qui ait: Misericordiam volo, et non sacrificium . Hanc ergo potissimum inter caeteras virtutes redolere puto ubera sponsae, quae sponsi per omnia gestit congruere voluntati. An non odore misericordiae Thabita etiam in morte fragrabat? Et ideo cito de morte convaluit , quia praevaluit odor vitae. 11. Sed audite verbum abbreviatum super praesenti capitulo. Quisquis et inebriat verbis, et fragrat beneficiis, sibi dictum putet: Quia meliora sunt ubera tua vino, fragrantia unguentis optimis . Et ad haec quis idoneus? Quis nostrum unum saltem horum integre perfecteque possideat, ut non videlicet interdum et in dicendo sterilior,