comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tñ ꝑmittente dõ oĩs potestas iusta. Ex
appetit: s eos qui tẽptandi sunt. ⁊ ꝓut
mictit. Unde etiã in libris regũ de clia¬
bat in sauil Ubi iuste querit᷑. si cñi cur
malus: si malus. eur dm̃ dicat᷑. S duobꝰ
uerbis cõprehensa ẽ. potestas iusta ĩ cdi¬
abolo: ⁊ uoluntas ingrista. Nã et ipse

Expanded text:
permictente, omnis eius potestas iusta. Ex appetit, sed eos qui temptandi sunt non Vet. II. Unde etiam in libris Regum de diabat in Saul . Ubi juste quaeritur: si Domini, cur malus; et si malus, cur Domini dicatur? Sed duobus verbis comprehensa est et potestas justa in diabolo, et volunt
Abbreviated transcription (Latin):
nificat: in quibꝰ aꝑta infideliũ ꝑruca¬
cia p̃mritur: & ꝑsecutionis amaritudi¬
ne ꝑturbat᷑. Duobꝰ nãq modis tẽpta¬
ꝑsecutionẽ aut uerbis patiat᷑. aut gla¬
diis. Sc̃a uͦ eccła sũmoꝑe habere sapi¬
entiã ⁊ patientiã studet: s exercet᷑ eiꝰ
sapientia cũ temptat᷑ uerbis: ⁊ exercet᷑
eiꝰ patientia cũ temptat᷑ gladiis. Nẽ uͦ
de ea ꝑsecutiõe loquit᷑: in quia ñ gladuis.
s falsis assertionibꝰ lacessit᷑. Mulcos aũt
nonimꝰ: qui cũ in hac irita aliqua adu̾sa
patunt᷑. dm̃ ẽẽ ñ credunt. Nonnulli uero
dm̃ ẽẽ estimant: s res humanas iinime
curare. De illis qmppe ꝑ dauid dr. Dyẽ
scientia in excelso: Et rurs. Et dixeruni.
ñ uidebit dñs: nec intelliget ds̃ iacob.
Mir gͦ iste sc̃e eccłe typũ gestans. in ipsa
afflictionis sue amarituline ꝯstitutus:
ꝯtra utrosq respondit. Nã qr essentrã
uuta habet: mors ñ habet: ut deũ esse
fateret᷑. ait. uruit d̃s. Ut uͦ eum res

Expanded text:
nificat, in quibus aperta infidelium pervicacia premitur, et persecutionis amaritudine perturbatur. Duobus namque modis Ecclepersecutionem aut verbis patiatur, aut gladiis. Sancta vero Ecclesia summopere habere sapientiam et patientiam studet. Sed exercetur ejus sapientia cum tentatur verbis, exercetur ejus patientia cum tentatur gladiis. Nunc vero de ea persecutione loquitur, in qua non gladiis, sed falsis assertionibus lacessitur. Multos autem novimus qui cum in hac vita aliqua adversa patiuntur, Deum esse credunt. Nonnulli vero Deum esse aestimant, sed res humanas minime curare. De illis quippe per David dicitur: elso ? Et rursus: Et dixerunt, non videbit Dominus, nec intelliget Deus Jacob . Vir ergo iste sanctae Ecclesiae typum gestans in ipsa afflictionis suae amaritudine constitutus, contra utrosque respondit. Nam quia essentiam vita habet, mors non habet, ut Deum esse fateretur, ait: Vivit Deus. Ut vero eum res
Abbreviated transcription (Latin):
huiꝰ scĩssum uiri dicła. quã mystice sus
plata: dũ parabola. id: similitudo as¬
sumpta narrat᷑ ab eo qui nichil uferi
ꝑ cõparationẽ uel similicudinẽ loquit᷑.
Abfit enĩ ne hoc loco parabolã. illud inti¬
sice organũ sentiamꝰ. Neq enĩ fas ẽ cre¬
dere. qͦd̾ in afsticlione penarũ musicis
uteret᷑: cũ ꝑ scripturã suã ueritas dicat.
Musica ut tuctu: importuna narratio
est. Noĩata gͦ parabola. ecce textu ipso
loquente iã discimꝰ: ne iuxta textum
tantũmͦ eiꝰ uerba pensemꝰ. Ad eã it aq
sumilitudinẽ cuncta trahenda st̃: qua
figurata eccła designat᷑. Et in ip̃o qͥdẽ
locutionis exordio dicta aꝑte plata st̃:
s subrunctis obscurioribꝰ implicantur.
Nã plana ut solet locutione inchoat:
s uerba sua ꝑ mysticos sensus gͣuida
narratione ꝯsũmat. Itaq ait. Uiuit

Expanded text:
hujus sanctissimi viri dicta quam mystice sint prolata, dum parabola, id est similitudo assumpta narratur ab eo qui nihil inferius per comparationem vel similitudinem loquitur. Absit enim ne hoc loco parabolam illud musicae organum sentiamus. Neque enim fas est credere quod in afflitione poenarum musicis uteretur, cum per Scripturam suam veritas dicat: Musica in luctu importuna narratio est . Nominata ergo parabola, ecce textu ipso loquente jam discimus, ne justa textum tantummodo ejus verba pensemus. Ad eam itaque similitudinem cuncta trahenda sunt qua figurate Ecclesia designatur. Et in ipso quidem locutionis exordio dicta aperte prolata sunt, sed subjunctis obscurioribus implicantur. Nam plana, ut solet, locutione inchoat, sed verba sua per mysticos sensus gravida narratione consumat. Itaque ait: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
recta plantare: in his uͦ que p̃misit entil¬
d̾i. que omp̃e habeat: nec abscondam
Sic us iob loquit᷑ u̾bis sius: rit aliquid
signet ex nr̃is. Nã sc̃a eccłã docens inqͣn¬
tũ cognoscere expeclit: nl u̾itatis abscm¬
dit. Eꝑ enĩ manꝰ dĩ uocat᷑ filius. omnsa
qͥppe ꝑ ipsũ facta st̃: ꝑ manũ dĩ docere
se ꝑhibet eos. qͦs in ꝓpria sapĩa reman̾e
fatuos iidet. Acsi aꝑte cdicat. Ego ex me
aliqͥd nescio: s quicqͥd de u̾itate sentio.
hoc ex eicdẽ ueritatis largitate cõp̃hendo
¶os iecireo recta ñ sapitis: qr hãc eandẽ

Expanded text:
recta plantare, in his vero, quae praemisit, perverDei, quae Omnipotens habeat, nec abscondam. - Sic beatus Job loquitur verbis suis, ut aliquid signet ex nostris. Nam sancta Ecclesia docens in quantum cognoscere expedit, nil veritatis abscondit. Quia enim manus Dei vocatur filius, « omnia quippe se perhibet eos quos in propria sapientia remanere fatuos videt. Ac si aperte dicat: Ego ex me aliquid nescio; sed quidquid de veritate sentio, hoc ex ejusdem Veritatis largitate comprehendo. Vos idcirco recta non sapitis, quia hanc eamdem
Abbreviated transcription (Latin):
ipsim t̾rene laudis appetitiõe m̾gant᷑.
ħ dictoꝵ sensũ penit ignorant: q qd̾̃
iusti agunt ad utilitatẽ pximiad excen
intuens nequaꝗͣ głam futurã appetere.
s cuiꝑe p̃sentẽ tenere: ait. Que i. spes ẽ
hypocrite: Eꝑ dũ p̾sentia diligit. futura
minime sꝑat. Scriptũ quippe ẽ. Qd eñ
uidet qͥs qͥuid sꝑat: Iccireo gͦ ab hypocta
ad et̾na p̃mia ꝑspẽ ingnime tenditur. q
qd̃ alio querendũ fuerat. hic se tenere
głatur. Quiꝰ qi culpa plata ẽ. etiã pena

Expanded text:
ipsi in terrenae laudis appetitione mergantur. ipsi in terrenae laudis appetitione mergantur. sed dictorum sensum penitus ignorant, quia quod justi agunt ad utilitatem proximi, hoc iintuens, nequaquam gloriam futuram appetere, sed cupere praesentem tenere ait: Quae enim spes est hypocritae? quia dum praesentia at. Scriptum namque est: Quod enim videt quis, quid sperat ? Idcirco ergo ab hypocrita ad aeterna praemia per spem minime tenditur, quia quod alio quaerendum 563 fuerat, hic se tenere gloriatur. Cujus quia culpa prolata est, etiam poena
Abbreviated transcription (Latin):
de se tota uił discipłis prod̾et. S mirabi¬
lit̾ ut dictũ est egit utrũq: ut loquendo
erudiret uritã audientrũ: tacendo custo¬
tiens de se aliqͥd sequentibꝰ innotescunt:
morẽ sui creatoris imitant᷑. Nã d̾s qͥ nos
ꝓhibet ne ꝓprio ore laudem᷑. ꝑ scripiurã
sacrã laudes suas loquit᷑: ñ qr ipse eis in¬
diget. qͥ profic̾e laudibꝰ nescit: s dũ suã no¬
bis magnitudinẽ narrat. nr̃am ad se un¬
ꝑitiã subleuat: ⁊ bona sua loquendo nos
edocet. que oĩo homo ñ cognosõet. si de
se tacere uoluiss. Iccireo ergo laudes su¬
as indicat. ut ualeamꝰ eñ audientes cog¬
noscere: cognoscentes amare: amanteᷤ
sequi:. sequentes adipisci: adipiscentes n
eiꝰ iusione ꝑfrui. Uñ psalmista ait. uir¬
insimiat: ut eã qͥ ardierit donis clitescat
ant. ñ ut ipsi ꝓficiant manifestant: ⁊
tñ in his alta se ꝯsid̾atione custodiunt.
ne dũ alios at̾rena intentiõe erigunt:

Expanded text:
de se tota vel discipulis proderet; sed mirabide se tota vel discipulis proderet; sed mirabiliter, ut dictum est, egit utrumque, ut erudiret audientium vitam, et tacendo custoties de se aliquid sequentibus innotescunt, morem creatoris sui imitantur. Nam Deus, qui nos prohibet ne proprio ore laudemur, per Scripturam sacram laudes suas loquitur, non quia ipse eis indiget, qui proficere laudibus nescit, sed dum suam nobis magnitudinem narrat, nostram ad se imperitiam sublevat; et bona sua loquendo nos edocet, quem omnino homo non cognosceret, si de se tacere voluisset. Idcirco ergo laudes suas indicat, ut valeamus eum audientes cognoscere, cognoscentes amare, amantes sequi, sequentes adipisci, adipiscentes vero ejus visione perfrui. Unde Psalmista ait: Virinsinuat, ut eam qui audierit donis ditescat.ant, non ut ipsi proficiant, manifestant; et tamen in his alta se consideratione custodiunt, ne dum alios a terrena intentione erigunt,
Abbreviated transcription (Latin):
oĩo ñ appetunt: s etiã hocipfũ itder
restigiunt. qd ẽẽ meruer̃t. Uñ ille p̃dica¬
tor egregiꝰ ueritatis. ꝯtra pseudo apłos lo¬
quens. dũ uirtutes eximias oꝑationis
sue ꝓ disciploꝵ eruditiõe narraret: dñ tot
se ꝑicula tołasse coacerriata ꝑsecutione de¬
scriberet: & pꝰ hec risq ad terciũ celũ rursũ¬
q in parachysũ raptũ se ẽẽ memoraret. ubi
tanta cognosc̾e potuiss. qͣnta loqui oĩo
ñ poss: erat de se adhuc fortasse admira¬
biliora locuturꝰ: s ab humana laude alta
ꝯsid̾atione se tẽꝑans subdit. Parco aũ ne
qͥs me existimet supͣ id qd̃ uidet ĩ me. aut
audit aliqͥd ex me. Habebat gͦ adhuc di¬
cendũ de se aliqͥd: qui parcit dicere. Sed
egit utrũq doctor egregiꝰ: ut ⁊ loquendo
que egerat discipłos instrueret᷑. & tacen¬
do se intra humilitatis lumitẽ custodiret.
simis nãq ẽẽt ingratꝰ. si de se discipłis
tota reticeret: ⁊ fortasse nimis incautꝰ si

Expanded text:
tunt, sed etiam hoc ipsum videri refugiunt quod esse meruerunt. Unde ille praedicator egregius veritatis, contra pseudoapostolos loquens, dum virtutes eximias operationis suae pro discipulorum eruditione narraret, dum tot se pericula tolerasse coacervata persecutione describeret, et posthaec usque ad tertium coelum, rursumque in paradisum raptum se esse memoraret; ubi tanta cognoscere potuisset, quanta loqui omnino non posset: erat de se adhuc fortasse admirabiliora locuturus, sed ab humana laude alta consideratione se temperans, subdit: Parco autem ne quis me existimet supra id quod videt in me, aut audit aliquid ex me . Habebat ergo adhuc dicendum de se aliquid qui parcit dicere, sed egit utrumque doctor egregius, ut et loquendo quae egerat discipulos instrueret, et tacendo se intra humilitatis limitem custodiret. Nimis namque esset ingratus, si de se discipulis tota reticeret; et fortasse nimis incautus, si
Abbreviated transcription (Latin):
hic quoꝙ sicut ⁊ qͣsi: ꝑ affirmatiõe potiꝰ
quã similitudine dictũ iudet᷑. Int̾ iniquũ
uero ⁊ impiũ hoc distare ñntunꝗͣ solet:
qr oĩs impiꝰ iniquusͥ ñ tñ oĩs iniquns
ẽ impiꝰ. Impiꝰ nãq ꝓ infideli ponit᷑. sd:
qͥ prauitate oꝑis ab equitate discordat.
uel si fortasse xp̃iane fidei nom̃ portat.
se habere facet᷑ inimicũ: qr uͦ alioᷤᷤ fub
p̃textu fidei intꝰ positos in pranis oꝑibꝰ
patit᷑. iniquũ sirũ adũsariũ dedestatur.
Si aũt sicrit ⁊ quasi opordet magis ut
ꝓ siilitudine positũ sentiamꝰ: sc̃a eccłi
eoᷤᷤ q uiuentes carnalit̾ intra se dolerat.
de similituctine impioꝵ notat. Hntꝰ qͥppe
ei inimicꝰ ẽ: qͥ fidelẽ se dũ affirmat uo¬
cibꝰ. moribꝰ negat. qr eũ uelut infide¬
lem estimat. qui illã specietenꝰ intus
positus uicio praue actionis ĩpugnat:
recte dicit. Sient impiꝰ inimicus m̃s
⁊ adu̾sariꝰ mĩs qͣsi iniquꝰ. Aesi aꝑte di¬

Expanded text:
 sicut et quasi pro affirmatione potius quam pro similitudine dictum videtur. Inter impium vero et iniquum hoc distare nonnunquam solet, quia omnis impius iniquus, non tamen omnis iniquus est impius. Impius enim pro infideli ponitur, id est qui pravitate operis ab aequitate discordat, vel si fortasse Christianae fidei nomen portat. se habere fatetur inimicum. Quia vero alios sub praetextu fidei intus positos in pravis operibus patitur, iniquum suum adversarium detestatur. Si autem sicut, et quasi, oportet magis ut pro similitudine positum sentiamus, sancta Ecclesia eos quos viventes carnaliter intra se tolerat de similitudine impiorum notat. Intus quippe ei inimicus est, qui fidelem se dum affirmat vocibus, moribus negat. Et quia eum velut infidelem aestimat qui illam specie tenus intus positus vitio pravae actionis impugnat, recte dicit: Sicut impius inimicus meus, et adversarius meus quasi iniquus. Ac si aperte di
Abbreviated transcription (Latin):
illic fortasse nocuerit: dicat necesse est
rerũ alienaꝵ raptũ: clicat retͥbutionẽ
imiurie. que infirmis illic ꝯcessa sunt
sibi nocere ñ posse. Que oĩa cunctis liq̃t
quanta aĩadũsione ueritas insequit᷑:
que nobis iam significationis sue rum¬
bra pposita. intiera carne ddeclarat᷑.

Expanded text:
dam fortasse nocuerit, dicat necesse est rerum alienarum raptum, et retributionem injuriae, quae infirmis illic concessa sunt, sibi nocere non posse. Quae omnia cunctis liquet quanta adnimadversione Veritas insequitur, quae nobis, jam significationis suae umbra postposita, in vera carne declaratur.
Abbreviated transcription (Latin):
m̃claciũ: hoc quoq m̃dacii genꝰ ꝑfect
uiri sũmope fugiunt: ut nec uita cuiꝰ¬
libet ꝑ eoꝵ fallaciã defendat᷑: nec sue
anime noceant. dũ pͥstare carmi nitus¬
aliene: quãꝗͣ hocipsũ peccati genꝰ facil¬
lue credimꝰ relaxari. Nã si quelibet cul¬
pa sequenti solet pia oꝑatione purgarĩ
quandomagis hec facile abstergit᷑. quã
mat̾ boni oꝑis pietas ipsa comitatur:
Non nulli uͦ ex obstetricũ fallacia conas
asserere. hoc m̃dacii genꝰ non ẽẽ pecc̃m:
marime qd̃ illis m̃tientibꝰ scriptũ est. q
edificatuit eis dñs domiꝰ. In quia magis
recõpensatiõe cognoscit᷑: qͥd mencdacii
culpa mereat᷑. Nam benignitatis earũ
m̾ces. que eis in et̾na potuit uita retͥbui.
ꝑ admixta culpa m̃dacii. in terrena ẽ
recõpensatiõe declinata: ut in uita sua¬

Expanded text:
mendacium . » Hoc quoque mendacii genus perfecti viri summopere fugiunt, ut nec vita cujuslibet pro eorum fallacia defendatur, nec suae animae noceant dum praestare nitualienae; quanquam hoc ipsum peccati genus facillime credimus relaxari. Nam si quaelibet culpa sequenti solet pia operatione purgari, quanto magis haec facile abstergitur, quam mater boni operis pietas ipsa comitatur ? Nonnulli vero ex obstetricum fallacia conantur asserere hoc mendacii genus non esse peccatum, maxime quod illis mentientibus scriptum est: Quia aedificavit eis Dominus dorecompensatione cognoscitur, quid mendacii culpa mereatur. Nam benignitatis earum merces, quae eis in aeterna potuit vita retribui, praemissa culpa mendacii in terrenam est recompensationem declinata. Gratian. A
Abbreviated transcription (Latin):
mortẽ ꝑtulit: ꝗͣ is qͥ ꝯditorẽ suũ despiciens
uitã reliqͥt: Quẽ uideł mortuũ cũ huma
corda suscipiunt: eiꝰ ꝓculdubio sepulera fi¬
unt. S in circuitu illiꝰ sepulcra eiꝰ sunt: qi
in quoꝵ se m̃tibꝰ nc̃ ꝑ desid̾ia sepelit. hos÷
trando suscipiunt: tẽ sepulcra cũ mortius
nouimꝰ: ⁊ instruente nos sacro eloqͥo qͣnt᷑ꝰ
in clãnatiõe ignis. qͣnta in igne obscuritaᷤ.
qͣntusq in obscuritate panor sit. nullate¬
nus ambigimꝰ. S qd ꝑdest ista p̃nosse. siñ
ꝯtingat enad̾e: Tota gͦ intentione curan¬
dũ est: ut cũ uacationis tẽpꝰ accipimꝰ. bene

Expanded text:
mortem pertulit, quam is qui Conditorem suum despiciens mortem pertulit, quam is qui Conditorem suum despiciens vitam reliquit? Quem videlicet mortuum cum humana corda suscipiunt, ejus procul dubio sepulcra fiunt. Sed in circuitu illius sepulcra ejus sunt, quia in quorum se mentibus nunc per desideria sepelit, hos strando suscipiunt, tunc sepulcra cum mortuis novimus; et instruente nos sacro eloquio, quantus in damnatione ignis, quanta in igne obscuritas, quantusque in obscuritate pavor sit, nullatenus ambigimus. Sed quid prodest ista praenosse, si non contingat evadere? Tota ergo intentione curandum est ut, cum vacation
Abbreviated transcription (Latin):
at: ce ad cloloris cumulũ delicta qͥbꝰ cruci¬
ent᷑ ostenclat. Qͥd ã mirũ si gehẽne ignẽ
credimꝰ hab̾e supplictũ simul obscuriatis
darũ flãma lucet obscuraᷤ. Tẽ edar flãma
cõburet: qͦs nẽ carnał delectatio polluit᷑.
tẽ infinite patens inferm baratrũ deuo¬
rat. qͦs nẽ manis elatio exaltat: atq qͦ lib̾
ex uicio hi uoluntatẽ callidi ꝑsuasoris ex¬
pleuer̃t. tẽ cũ duce suo repbi ad torm̃ta ꝑ¬
ueniunt. Et qͣuis angłoꝵ atq hominum
longe sit natura dissimilis: una tñ pe
na implicat. qͦs unꝰ in cͥmine reatꝰ ligat.
Qd̾ bene ac breuit̃ insinuat ꝓpha: qui
ait. Ibi assur ⁊ oĩs multitudo eiꝰ ⁊ in cir¬
cuitu eiꝰ sepulcra illiꝰ. Qs nãq asfur suꝑ¬
bi regis noĩe. nͥ ille ꝑ elationẽ cadens an¬
tiquis hostis expͥmit᷑: Esui ꝓ eo qd̾ nul¬
tos ad culpã ꝑtrabit: cũ cuncta sua mul¬
titudine ad inferm claustra descendit. Se

Expanded text:
at, et ad doloris cumulum qualiter cruciat, et ad doloris cumulum qualiter cruciantur ostendat. Quid hic mirum, si gehennae ignem credimus habere supplicium, simul obscuritatis dura flamma, lucet obscura. Tunc edax flamma comburit, quos nunc carnalis delectatio polluit. Tunc infinite patens inferni baratrum devorat, quos nunc inanis elatio exaltat. Atque qui quolibet ex vitio hic voluntatem callidi persuasoris expleverunt, tunc cum suo duce reprobi ad tormenta perveniunt: et quamvis angelorum atque hominum longe sit natura disna implicat quos unus in crimine ligat reatus. Quod bene ac breviter insinuat propheta qui ait: Ibi Assur et omnis multitudo ejus, et in circuitu ejus sepulcra illius . Quis namque Assur superbi regis nomine nisi ille per elationem cadens antiquus hostis exprimitur, qui pro eo quod multos ad culpam pertrahit, cum cuncta sua multitudine ad inferni claustra descendit? Sep
Abbreviated transcription (Latin):
nalis cognatio. pari ante ocłos ultione dã¬
nata. Ignis itaq q̃ in obscuritate cruciar:
crecdendũ est qr lum̃ ad torm̃tũ seruat. Qd̾
si approbare testimoniis in sua exp̃ssione
ñ possumꝰ: suꝑest ut e diu̾so doceamꝰ. Tres
qͥppe hebree gentis pueri ꝑ chaldei regis ĩ¬
periũ. succensis camini ignibꝰ ligatis ma¬
iribꝰ pedibꝰq ꝓiecti sunt: qͦs mñ cũ miseratꝰ
idẽ rex in camini incendio exploraret. ille¬
sis uestibꝰ deãbulantes indit. Ubi aperte
qͣlitas in diu̾sa uͥtute tẽꝑata. ⁊ uestim̃ta ñ
atrigit. ⁊ tuncła incendit: scĩsq uiris ⁊ ad
inferencdũ torm̃tũ flãma friguit: ⁊ ad so¬
lutionis minisfũ exarsit. Sicut gͦ electis ig¬
ciũ ardere nescit: ita e diu̾so gehẽne flam¬
ma repbis ⁊ nequaꝙͣ lucet ad ꝯsolationis
gr̃am. ⁊ tñ lucet ad penã: ut clãnatoꝵ ocu¬
lis ignus supplicri. ⁊ nulla claritate cancle

Expanded text:
nalis cognatio, pari ante oculos ultione damnalis cognatio, pari ante oculos ultione damnata. Ignis itaque qui in obscuritate cruciat, credendum est quia lumen ad tormentum servat, quod si approbare testimoniis in sua expressione non possumus, superest ut e diverso doceamus. Tres quippe Hebraeae gentis pueri per Chaldaei regis imperium, succensis camini ignibus, ligatis manibus pedibusque, projecti sunt, quos tamen, cum idem rex in camini incendio miseratus exploraret, illaesis vestibus deambulantes vidit . Ubi aperte gnis in diversa virtute temperata, et vestimenta non attigit, et vincula incendit. Sanctisque viris ad inferendum tormentum flamma friguit, et ad solutionis minis supplicium nescit; ita e diverso gehennae flamma reprobis et nequaquam lucet ad consolationis gratiam, et tamen lucet ad poenam; ut damnatorum oculis ignis suppli
Abbreviated transcription (Latin):
liquer̃t: qͣtinus qͥ eoꝵ uitã carnalit̾ ꝯtra
p̃cepta ꝯditoris amauer̃t: ipsoꝵ qͦ interitꝰ
eos in augm̃to sue clãnationis affligat. Qd̃
nuntiante diues ille ꝙ̃ ꝯtigit ad et̾ni in¬
cendii tom̃ta descende̾: quinq fr̃m descri¬
bit᷑ memiisse. Qͥ abrahã petiit. ut ad eoꝵ
mientes par pena cruciaret. Aͥgͥ ad dolo¬
ris sin cumulũ ppinquoꝵ absenitũ memi¬
nit. ꝯstat ꝓculdubio qr eos ad arigmentũ
supplicii paulopost potuit ⁊̃ p̃sentes uiclere.
Qͥd ã mirũ si secũ qͦ repbos aspiciat cremari᷑
qͥ ad doloris sun cumulũ eñ q̃ cesper̾at in si¬
ni abrahe lararũ iidit: Si gͦ ei cu ut pe¬
na cresc̾et ⁊ uir electꝰ apparint: cur ñ creden
dũ sit. qd̃ uid̾e in supplicio eos ñ qͦs ꝯtra dm̃
dilex̾at possit: Qua ex re colligit᷑. qd̾ eos qͦs
mordinate nẽ repbi dilig̃t̃. miro rudicii or¬
dine secũ tc̃ in torm̃tis uideb̃t: ut penã ꝓpͥe
puinitionis exaggeret. illa antori p̃posita car¬

Expanded text:
 vitam carnaliter contra praecepta Conditoris amaverunt, ipsorum quoque interitus eos in augmento suae damnationis affligat. Quodnuntiante, dives ille quem contigit ad aeterni incendii tormenta descendere, quinque fratrum describitur meminisse. Qui Abraham petiit ut ad eorumvenientes par poena cruciaret. Qui igitur ad doloris sui cumulum propinquorum absentium meminit, constat procul dubio quia eos ad augmentum supplicii paulo post potuit etiam praesentes videre. Quid autem mirum si secum quoque reprobos aspiciat cremari, qui ad doloris sui cumulum eum quem despexerat in sinu Abrahae Lazarum vidit? Si ergo ei ut poena credum sit quod videre in supplicio eos etiam quos contra Deum dilexerat possit? qua ex re colligitur quod eos quos inordinate nunc reprobi diligunt, miro judicii ordine secum tunc in tormentis videbunt, ut poenam propriae punitionis exaggeret illa Auctori praeposita car
Abbreviated transcription (Latin):
stin̾e. Nisi i misericors ds̃ cũ iuiribꝰ tẽꝑta¬
m̃ta modificet᷑: nullꝰ ꝑfecto ẽ. qͥ malignoꝵ
spũũ insidias ñ corruens portet: qr simẽ¬
surã iudex tẽptationibꝰ ñ p̃bet: eo ipso ꝑti¬
nus stantẽ deicit: qͦ ultͣ rres oña ĩporit.

Expanded text:
t. Nisi enim misericors Deus cum verberibus tentamenta modificet, nullus profecto est qui malignorum spirituum insidias non corruens portet; quia si mensuram judex tentationibus non praebet, eo ipso protinus stante dejicit, quo ultra vires onera imponit.
Abbreviated transcription (Latin):
ram multiplicat: q quo bonoꝵ uitã nr̃is
ocłis obicit: eo pͣuitatis ꝑpetrate cduritiam
ꝗͣ districtiõe in indicio ꝑcutiat ostencdit. Nã
cũ solis se seq̃ntibꝰ dona exaggerat: torpẽtes
iã qi reliq̃rit demonstrat. Cum bona gͦ in
aliis cernimꝰ. ualde necẽe ẽ. ut ⁊ exultõnẽ
nr̃e formidini. ⁊ formidinẽ nr̃e exultatiõi
misceamꝰ: quatinꝰ ⁊ de alienis ꝓfectibꝰ cari¬
districtionẽ suꝑ nos interni iudicis ex ipso
nt̃o torpore pensamꝰ: qͥd restat nͥ ut ad di¬
scitiendũ se animꝰ redeat. ⁊ qͥcqͥd in se rep¬
apte subitingit᷑. ⁊ pene militant ĩ me.ꝯsi¬
d̾atis qͥppe dĩ testibꝰ. pene u in nob̾ militas:
qr dũ miranda illoꝵ fc̃a ꝯspicimꝰ. uitã nr̃am
que ex eoꝵ nobis cõparatiõe displicet. stu¬
diosa afflicti one cruciamꝰ : ut
quicqͥd in nob̃ polluer̃t oꝑa. diluant la¬
m̃ta: ⁊ si qͥd adhuc culpa delectõnis in qui¬
nat. pena meroris tergat. Beatus gͥ iob

Expanded text:
 quo bonorum vitam nostris oculis objicit, eo pravitatis perpetratae duritiam qua districtione in judicio percutiat ostendit. Nam cum solis se sequentibus dona exaggerat, torpentes jam quia reliquerit demonstrat. Cum bona ergo in aliis cernimus, valde necesse est ut et exsultationem nostrae formidini, et formidinem nostrae exsultationi misceamus, quatenus et de alienis provectibus charidistrictionem super nos interni judicis ex ipso nostro torpore pensamus, quid restat nisi ut ad discutiendum se animus redeat, et quidquid in se reppte subjungitur: Et poenae militant in me. Consideratis quippe Dei testibus, poenae in nobis militant, quia dum miranda illorum facta conspicimus, vitam nostram, quae ex eorum nobis comparatione displicet, studiosa afflictione cruciamus; ut quidquid in nobis polluerunt opera, diluant lamenta; et si quid adhuc culpa delectationis inquinat, poena moeroris tergat. Beatus igitur
Abbreviated transcription (Latin):
ligni sp̃e ꝯfiliũ ineunt᷑ ut hi qͦs seruire deo
ĩnocue in tranqͥllitate ꝯspiciunt: uerati acd¬
n̾sitatibꝰ ad noraginẽ culpe rapiant᷑. S eoꝵ
ꝯsilii acum̃ destruit᷑: qr piꝰ ꝯditor ecũ itiribus
flagella mod̾at᷑. ne uirtutẽ pena tͣnseat: ce
ꝑ astutiã fortiũ humana infiriitas ercedat.
Uñ bene ⁊ ꝑ paulũ dr̃. fidelis ã ds qui ñ

Expanded text:
consilium ineunt, ut ii quos servire Deo innocue in tranquillitate considerant, vexatos adversitatibus ad voraginem culpae rapiant. Sed eorum consilii acumen destruitur, quia prius Conditor cum viribus flagella moderatur, ne virtutem poena transeat, et per astutiam fortium humana infirmitas excedat. Unde bene per Paulu
Abbreviated transcription (Latin):
qr cũ suꝑne spei fictuciã ꝯcip̃: qͥd mens nr̃a
aliud ꝗ gaudiũ parit: Curandũ itaq est.
ne aut necessitatis metas cura carnis tras¬
seat: aut in eo qd̃ mod̾ate exsequit᷑ de se
p̃sumat. Sepe nͦ animꝰ fallit᷑. ut noluptu¬
se appetit. necessariũ suspicet᷑  qͣtinꝰ om̃e
qd̾ lib uite cdebitã utilitatẽ putet: n se¬
ciã mens leuat᷑. Cũq s̃ adẽẽ. qd̾ cleẽe ce¬
deris uid̾it: cogitõne tacita de magnitu¬
dine sue ꝓuisionis hylarescit: tantoq
iã a uera ꝓtiisiõe longe fit. q̃to ipsã qͥc
elationẽ ꝗͣ patit᷑ nescit. Uñ sollerti semꝑ
custodie intentiõe pensandũ ẽ: uł qͥd oꝑe
agimꝰ. ł qͥd corde uersamꝰ: ne aut mentẽ
ĩpediens foras se t̾rena cura multiplicet.
aut saltẽ de eiꝰ mod̾amine intꝰ se cogitatio
exaltet: ut cũ dirina ruclicia temporali
circũspectione mȩtuimꝰ. semptt̾na supplicia

Expanded text:
quia cum supernae spei fiduciam concipit, quid mens nostra aliud quam gaudium parit? Curandum itaque est ne aut necessitatis metas cura carnis transeat, aut in eo quod moderate exsequitur, de se praesumat. Saepe vero animus fallitur, ut quod voluptuose appetit, necessarium suspicetur, quatenus omne quod libet vitae debitam utilitatem putet. Et saecia mens levatur. Cumque sibi adest quod deesse caeteris viderit, cogitatione tacita de magnitudine suae promissionis hilarescit; tantoque jam a vera provisione longe fit, quanto ipsam quoque elationem quam patitur nescit. Unde solerti semper custodiae intentione pensandum est vel quid opere agimus, vel quid corde versamus, ne aut mentem praepediens, foras se terrena cura multiplicet, aut saltem de ejus moderamine intus se cogitatio exaltet; ut cum divina judicia temporali circumspectione metuimus, sempiterni supplicia
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sumat. s totã se in dinine spei fiduciã
transferat despicit: ⁊ cessante studio adẽe
sara ꝓmissiones dĩ audiens ridet. sed ri¬
dens corripit᷑. correpta ã ꝓtunꝰ fecundat᷑:
⁊ q̃ iuuentute nigens fecundari ñ potuit
anius fracta seuilibꝰ ut̾o marcente ꝯcepit:
qr cũ cura carnus sui fictuciã hab̾e desie¬
rit: ꝯtra spẽ ex chuina ꝓmissione recipit.

Expanded text:
praesumat, sed totam se in divinae spei fiduciam praesumat, sed totam se in divinae spei fiduciam transferat, despicit, et, cessante studio, adessSara promissiones Dei audiens ridet, sed ridens corripitur, correpta autem protinus fecundatur; et quae juventute vigens fecundari non potuit, annis fracta senilibus, utero marcescente, concepit, quia cum cura carnis sui confidentiam habere desier
Abbreviated transcription (Latin):
piscentuis ñ finit: ꝓculdubio in necessitate
ꝯceclit. Discretione gͦ magni mod̾aminis
carnis cura frenanda ẽ ut seruiat. ⁊ imnĩe
acta m̃itis cdñio qͣsi ancilla famulet᷑: ut ius¬
sa assit. atq ad nutũ cordis repulsa desiliat᷑.
ut uix a t̾go sc̃e cogitõnis appareat: ⁊ nũꝗͣ
ꝯtra faciẽ recta cogitantis obsistat. Qd̾ bene
nob̾ hystoria sacre lectionis ĩnuit᷑: cũ abra¬
ham tribꝰ angłis occurrisse memorat᷑. Ipse
qͣrpe uenientibꝰ ꝯͣtra ostiũ occurrit. sara uͦ
nuis spũalis scił nr̃ intellectꝰ deb in cogniti¬
one tͥnitatis claustra carnis exced̾e. &e qͣsi
habitatõi infime iantiã extre. Cura ã car¬
nis ut femina foris ñ appareat: & iuideri
iactant̾ erubescat: ut qͣsi pꝰ tergũ turi sub
discretione sp̃c solis necessariis intenta. ne¬
quaꝗͣ sciat ꝓcacit̾ detegi. s u̾ecunde mo¬
dari. Cui tñ sepe cũ dr̃. ut de se minime

Expanded text:
piscentia non sinit, procul dubio in necessitate piscentia non sinit, procul dubio in necessitate concedit: discretione ergo magni moderaminis carnis cura frenanda est, ut serviat et minime acta dominio, quasi ancilla famuletur, ut jussa adsit, atque a nutu cordis repulsa, desiliat, ut vix a tergo sanctae cognitionis appareat, et nunquam contra faciem rectae cogitationis obsistat. Quod bene nobis historia sacrae lectionis innuitur, cum Abraham tribus angelis occurrisse memoratur. Ipse quippe venientibus extra ostium occurrit, Sara vero noster scilicet intellectus, debet in cognitione Trinitatis claustra carnis excedere, et quasi habitationis infimae januam exire; cura autem carnis, ut femina, foras non appareat, et videri jactanter erubescat, ut quasi post tergum viri sub discretione spiritus, solis necessariis intenta, nequaquam sciat procaciter detegi, sed verecunde moderari. Cui tamen saepe cum dicitur ut de se minime
Abbreviated transcription (Latin):
dinis animꝰ accingit: torporẽ discutit:
tantoq in celestibus desid̾io rapit᷑. ut pe¬
ne nil ex eo inferiꝰ remansisse uideat᷑: et
tñ cũ ad carnis curã reducit᷑. sine qͣ pre¬
sentis uite uia nullomͦ explet᷑: ita hunc
inferiꝰ dep̃ssũ tenet: acsi adhuc de sũmis
nulla ꝯtigiss. Auditis u̾bis celestis oracħ
te p̃sentis uite stuctio sub t̾rene cure agper
sepelit᷑ : atꝙ in t̾ra cordis nequaqͣ suꝑuespe
manu sc̃e erhortationis eradicat dicens
Nolite solliciti ẽẽ in crasturũ. Stra hans
quoq ꝑ paulũ dr̃. Curã carnis ne fec̾itis
militis rerb̾ agnoscimꝰ : qr tẽ ab ea mor¬
tifero uuln̾e animꝰ pungit᷑. cũ in ea m̃su¬
scidit᷑: s ut discrete aniio seruiat tẽꝑat᷑
ã qr sollicitos nos ẽẽ ueritas in crastinũ
phibet. haberi uteũq curã in p̃sentibus ñ
negat: q̃ tencdi ad tempꝰ qd̾ sequit᷑ uetat. ⁊¬
nimirũ paulrs cũ curã carnis fieri in ꝯcu¬

Expanded text:
tudinis animus accingit, torporem decutit; tantoque in coelestibus desiderio rapitur, ut pene nil ex eo inferius remansisse videatur; et tamen cum ad carnis curam reducitur, sine qua praesentis vitae via nullo modo expletur, ita hunc inferius depressum tenet, ac si adhuc de summis nulla contigisset. Auditis verbis coelestis oraculi te praesentis vitae studio, sub terrenae curae aggere sepelitur; atque in terra cordis nequaquam supernamanu sanctae exhortationis eradicat, dicens: Nolite solliciti esse in crastinum . Contra hanc quoque per Paulum dicitur: Carnis curam ne feceritis militis verbis agnoscimus quia tunc ab ea mortifero vulnere animus pungitur, cum in ea mensusciditur, sed ut discrete animo serviat temperatur. Nam quia sollicitos nos esse Veritas in crastinum prohibet, habere utcunque curam in praesentibus non negat, quam tendi ad tempus quod sequitur vetat. nimirum Paulus, cum curam carnis fieri in concu
Abbreviated transcription (Latin):
armis gͦ ad infernũ descend̾e ẽ: cñ ipsis
qͦ m̃bris quibꝰ desidĩa uoluptans expleue¬
runt. et̾m indicii torm̃ta tolerare: ut tẽ
eos uudiq dolor absorbeat: qͥ nẽ sius de¬
lectationibꝰ subditi. undiq ꝯtra iusticiã
iuste uidicantis pugnant. Altrũ uͦ ualde
est qd̃ dr: ubi nullus ordo. Neq .n. omp̃c¬
ds̃ qui mala bene puuit. mordinata ẽẽ
plicia q̃ ex lance iusticie ꝓdennt. inferri
sine ordine nequaꝗͣ possunt. Quomͦ nãc
in suppliciis ordo ñ erit: dũ clãnatũ quẽq
iuxta modũ criminis. rei̾butio sequetar
ultionis Hinc qͥppe scriptũ ẽ. Lotentes
potent̾ torm̃ta patient᷑: ⁊ fortioribꝰ fortior
instat cruciatꝰ. Hinc in babylonis dãna

Expanded text:
num descendere est, cum ipsis quoque membris quibus desideria voluptatis expleverunt aeterni judicii tormenta tolerare: ut tunc eos undique dolor absorbeat, qui nunc suis delectationibus subditi undique contra justitiam juste judicantis pugnant. Mirum vero valde est, quod dicitur, ubi nullus ordo. Neque enim omene punit, inordinata esse plicia quae ex lance justitiae prodeunt inferri sine ordine nequaquam possunt. Quomodo namque in suppliciis ordo non erit, dum damnatum quemque juxta modum criminis et retributio sequitur ultionis? Hinc quippe scriptum est: Potentes potenter tormenta patientur, et fortioribus fortior instat cruciatio . Hinc in
Abbreviated transcription (Latin):
henne cõburet ignibꝰ disparilitas cͥminis.
Que scił gehẽna qͣuis cunctis una sit: ñ
tñ cunctos una eadẽq qͣlitate suocendit
Nã sicut uno sole om̃s tangi᷑. nec tñ sub
eo uno ordine õs estuamꝰ: qr uirta qͣlita¬
tẽ corꝑis sentit᷑ ⁊̃ pondꝰ caloris: sic dãna
ualitudo corpoꝵ: hoc illic ex hib dispar cã

Expanded text:
hennae ignibus subicit disparilitas criminis. hennae ignibus subicit disparilitas criminis. Quae scilicet gehenna, quamvis ctamen cunctos una eademque qualitate succendit. Nam sicut uno sole omnes tangimur, nec tamen sub eo uno ordine omnes aestuamus; quia juxta qualitatem corporis sentitur etiam pondus caloris; sic damnatvaletudo corporum, hoc illic exhibet dispar causa
Abbreviated transcription (Latin):
agit᷑. ⁊ sola intꝰ cogitõne peccat᷑. Districtoq
se reatu mens obligat: nisi hoc sollicitis la¬
m̃tis t̾gat. Uñ bene ꝑ moysen dr̃. Si fuerit
ut̾ uos hõ qͥ nocturno pollutꝰ sit somimio.
egrediet᷑ extra castra. & ñ reu̾tet᷑ pͥusꝗͣ acd
uesꝑam lauet᷑ aqua: ⁊ pꝰ solis occastĩ regre¬
diecur in castra. Nocturnũ qͥppe ẽ sõnũ
tẽptato occulta: ꝑ ꝗͣ tenebrosa cogitatiõe
turpe aliqͥd corde ꝯcipit: qd̃ tñ corꝑis oꝑe
ñ explet᷑. S sõmo nocturno pollutꝰ egredi

Expanded text:
agitur, et sola intus cogitatione peccatur; districtoque se reatu mens obligat, nisi hoc sollicitis lamentis tergat. 84. Unde bene per Moysen dicitur: Si fuerit inter vos homo qui nocturno pollutus sit somnio, egredietvesperam lavetur aqua. Et post solis occasum regredietur in castra. Nocturnum quippe somnium est tentatio occulta, per quam tenebrosa cogitatione turpe aliquid corde concipitur, quod tamen corporis opere non expletur. 2. Sed somnio nocturno pollutus egredi
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥd it. terre tenebrose noĩe: nͥ tetra tartari
claustra signant᷑: Que et̾ne mortis caligo
oꝑit: qr dãnatos qͦsq in ꝑpetuũ a uite luce
ab eo capti fueruit. stabilit̾ tenent᷑. Scriptũ
qͥppe ẽ. Generatio p̃terit. ⁊ gen̾atio aduenit:
terra uͦ in eternũ stat. Recte gͥ inferm clau¬
stra tenebrosa t̾ra noĩant᷑: qr quos pruuendos
accipiunt. nequaꝗͣ pena tͣnsitoria ł fantasti¬
ca umaginatione cruciant: s ultione solida
ꝑpetue dãnationis seruant. Que aliqñ etiã
laci appellatiõe signant᷑: ꝓpheta attestante
qui ait. Portarier̾t ignominiã suã: cũ his qͥ
descendt̃ in lacũ. Infernus gͦ ⁊ t̾ra noĩatur. qi
susceptos stabilit̾ tenet: ⁊ lacus dr̃. qr hos qͦs
seniel ceꝑit. semꝑ fluctuantes ⁊ trepidos torm̃¬
tis circũsiuentibꝰ absorbet. Sẽs ã uir siue sua
seu humani gen̾is uoce limitti se postulat.
anteꝗͣ uadat: ñ qr ad terrã tenebrosã qui

Expanded text:
im terrae tenebrosae nomine, nisi tetra tartari claustra signantur? Quae aeternae mortis caligo operit, quia damnatos quosque in perpetuum a vitae luce ia quicunque ab eo capti fuerint, stabiliter tenentur. Scriptum quippe est: Generatio praeterit, et generatio advenit, terra vero in stra tenebrosa terra nominantur, quia quos puniendos accipiunt, nequaquam poena transitoria, vel fantastica imaginatione cruciant, sed ultione solida perpetua damnatione servant. Quae aliquando tamen laci appellatione signantur, propheta attestante, qui ait: Portaverunt ignominiam suam cum his qui descendunt in lacum . Infernus ergo et terra nominatur, quia susceptos stabiliter tenet, et lacus dicitur, quia hos quos semel ceperit, semper fluctuantes et trepidos tormentis circumfluentibus absorbet. Sanctus autem vir seu sua, seu humani generis voce dimitti se postulat antequam vadat, non quia ad terram tenebrosam, qui
Abbreviated transcription (Latin):
buto ꝯstringaris. Q tñ ñ ꝯstringitur: si qͥ
debet soluere ñ morat᷑. Ubi ⁊ recte subdit᷑.
Non reu̾tar: qr nequaꝗͣ ultra misocła par¬
centis lib̾at. qͦs semel in locis penalibꝰ uisti¬
cia uidicantis dãnat. Que acihuc subtilus
loca describunt᷑: cũ d̾r. Terrã miserie ⁊ tene¬
braꝵ. Miseria ad dolorẽ ꝑtinet: tenebre
ad cecitatẽ. Ea gͦ que a ꝯspectu districti ui¬
dicis expulsos tenet. miserie ⁊ tenebrarũ
t̾ra ꝑhibet᷑: qr foris dolor cruciat. qͦs diuisoᷤᷤ
a nero lumine intꝰ cecitas obscurat: qͣtus mi¬
serie ⁊ tenebraꝵ t̾ra intelłi ⁊ alit̾ pot̃. Nã hec
q t̾ra in q̃ nascum᷑ est qͥdẽ miserie. s tenebraꝵ¬
ñ est: qr multa hic corruptionis nr̃e mala pa¬
lucẽ redimꝰ: ueritate suadente q̃ ait. Ambu¬
late dũ lucẽ habetis. ne nos tenebre cõpre¬
hencdant. Iua uͦ simul miserie ⁊ tenebraꝵ
t̾ra ẽ: qr qiuisqͥs ad tołanda eiꝰ mala clescen¬
adhuc descriptiõe subiungit᷑. Ubi umbra

Expanded text:
ingitur, qui, quod debebat, solvere non moratur. Ubi et recte subditur: Non revertar, quia nequaquam ultra misericordia parcentis liberat, quos semel in locis paenalibus iustitia iudicantis damnat. Quae adhuc subtilius loca describuntur, cum dicitur: terra miseriae et tenebrarum. Miseria ad dolorem pertinet, tenebrę ad cęcitatem. Ea ergo, quae a conspectu districti iudicis expulsos tenet, miseriae et tenebrarum terra perhibetur, quia foris dolor cruciat, quos divisos a vero lumine intus caecitas obscurat. In terra intelligi et aliter potest. Nam haec quoque terra in qua nascimur, est quidem miseriae, sed tenebrarum est. Quia multa hic corruptionis nostrae mala palucem redimus, Veritate suadente, quae ait: Ambulate dum lucem habetis, ne vos tenebrae comprehendant . Illa vero simul miseriae et tenebrarum terra est, quia quisquis ad toleranda ejus mala descenadhuc descriptione subjungitur: Ubi umbra
Abbreviated transcription (Latin):
scentibꝰ aggͣnat᷑. Lib p̃sentis uite exiliũ ge¬
mere: s pre ipsa affuctione mens ñ ualet
damna sue cecitatis estimare. Uñ ꝓtinuz
lũ dolorẽ meñ. Sicut .i. mod̾ata afflictio
lacͥmas expͥmit. ita ĩmod̾ata subducit: quia
meror ipse qͣsi siue merore fit. qͥ afflicti m̃tẽ
deuorans. sensũ doloris tollit. Nir gͥ sc̃s feriri
plusꝗͣ sufficit ꝑtimescat dic̃s. Bimte gͦ me
ut plangã panlulũ dolorẽ meñ. Acsi aꝑte
dicat. Flagella trie ꝑcussionis tẽpera: ut mo¬
d̾atis doloribꝰ estimare mala q̃ patior flẽdo
ꝯnalescã. Qd̃ tñ intelligi ⁊ alit̾ põt. Sepe
nãq peocator iniqͥtatis sue uincłis ita ꝯ

Expanded text:
scentibus aggravatur. Libet praesentis vitae exsilium gescentibus aggravatur. Libet praesentis vitae exsilium gemere, sed prae ipsa afflictione mens non valet damna suae caecitatis aestimare. Unde protinus udinis. --Sicut enim moderata afflictio lacrymas exprimit, ita immoderata subducit, quia moeror ipse quasi sine moerore fit, qui, afflicti mentem devorans, sensum doloris tollit. Vir igitur sanctus feriri plus quam sufficit pertimescit, dicens: Dimitte ergo me, ut plangam paululum dolorem meum. Ac si aperte dicat: Flagella tuae percussionis tempera, ut, moderatis doloribus, aestimare mala quae patior flendo convalescam. Quod tamen intelligi et aliter potest. Saepe namque peccator iniquitatis suae vinc
Abbreviated transcription (Latin):
me iud̾et ͤ Qd̃ niinirũ pͥma oratione iam
ꝑtulit diẽs: quare ñ in uulua mortuꝰ sũ ͦ
illic uerb̃ aliis ñ alit̾ adingit dic̃s. sicut
ꝓ uitando lectoris fastidio exposita replica¬
uiu̾e ostendit. qͥ breuitatẽ p̃sentis uite ꝯside¬
rans. ñ eiꝰ tisũ s terminũ ꝯspicit: ut ex fine
colligat. nichil ẽẽ qd̃ transiens delectat
inc nãq ꝑ salomonẽ dr̃. Si annis mul¬
tis iuxerit homo. ⁊ in his oĩbꝰ letatꝰ fuerit:
memrmisse deb tenebrosi tꝑris ⁊ dierum
multoꝵ: qͥ cũ uen̾int uanitatis argiuint᷑
p̃terita. Hinc rursũ scriptũ est. In õibꝰ oꝑibꝰ
tius memorare noissima tua: ⁊ in ei̾num
ñ peccabis. Igit᷑ cũ culpa animũ temptat.
mens necẽe ut breuitatẽ sue delectationis
aspiciat. ne ad uiuacẽ mortẽ iniqͥtas ra¬
piat: cũ ꝯstet qd̃ ad t̾minũ citiꝰ mortalis
uita ꝑcurrat. S sepe ocłs ꝯtemplationis
nr̃e ꝯfundit᷑: dũ dolor nr̃ flagellis crebre¬

Expanded text:
 Quod nimirum prima oratione jam protulit, dicens: Quare non in vulva mortuus sum? illic verbis aliis non aliter adjungit, dicens: Sicut , pro vitando lectoris fastidio, exposita replicavivere ostendit, qui brevitatem praesentis vitae considerans, non ejus usum, sed terminum conspicit, ut ex fine colligat nihil esse quod transiens delectat. Hinc namque per Salomonem dicitur: Si annis multis vixerit homo, et in his omnibus laetatus fuerit, meminisse debet tenebrosi temporis et dierum multorum; qui cum venerint, vanitatis arguentur praeterita . Hinc rursum scriptum est: In omnibus operibus tuis memorare novissima tua, et in aeternum non peccabis . Igitur cum culpa animum tentat, mens necesse est ut brevitatem suae delectationis aspiciat, ne ad vivacem mortem iniquitas rapiat, cum constet quod ad terminum citius mortalis vita percurrat. Sed saepe oculus contemplationis nostrae confunditur dum dolor noster flagellis crebre
Abbreviated transcription (Latin):
gaudens mirat᷑: ⁊ lib affici. qr afflictione
sua se ꝯsꝑicit ad alta subleuari. Sepe aũt
suꝑna pietas cernit. exẽpla se seq̃ntiũ nr̃i
obtutibꝰ obicit: ut mens ꝑ ociũ remissa qͦ
in aliis ingilantiã ꝓfectus ꝯsid̾ãt: eo ĩ se
pigredinẽ torporis erubescat. Uñ ⁊ recte

Expanded text:
gaudens miratur; et libet affici, quia afflictione gaudens miratur; et libet affici, quia afflictione sua se conspicit ad alta sublevari.  Vet. XLIsuperna pietas cernit, exempla se sequentium nostris obtutibus objicit, ut mens per otium remissa, quo in aliis vigilantium provectus considerat, eo in se pigritudinem torporis erubescat. Unde et recte
Abbreviated transcription (Latin):
ab autore relinquim᷑: nec ipsa ullatenus
destitutionis ur̃e dãna sentimꝰ. Aͦ n. longe
nos ꝯditor deserit: eo mens nr̃a insensibiliꝰ
obdurescit. Nulla que dĩ st̃ diligit: neqͣ¬
quã suꝑna ꝯcupiscit: ⁊ q amoris intunt
calorẽ non habet. frigida deorsũ iacet: ac
miseraudo mͦ fit cotidie tanto securior. qͣn¬
to peior. Cũq ude sit lapsa ñ memunit
⁊ supplicia secut᷑a ñ metuit: quantũ lrigẽ¬
da sit nescit. At si afflatu scĩ sp̃c tangit᷑
in celestiũ inquisitiõe se excutit: amoris
dãna ꝯsid̾at: ⁊ plorat ꝓficiens q̃ priꝰ leta
perierat. Bene gͦ ꝯclitori d̾̃r. reu̾sus mirabi¬
hanc ꝑ lacͥmas grauiꝰ affugit. Acsi aꝑte
dicat. Relinq̃ndo me nequaꝗͣ afficis: q
isensibilẽ reddis. S cũ reu̾teris crucias:
qr dũ te insinuas. mͥ me ꝗͣ sim lugencdus
demonstras. Uñ nequaꝗͣ se penalit̾. s mi¬
rabilit̾ asserit cruciari: qr dũ ꝑ fletũ mens
ad sũma rapit᷑. ⁊ cõpunctionis sue penã

Expanded text:
ab auctore relinquimur, nec ipsa ullatenus destitutionis nostrae damna sentimus. Quo enim longe nos conditor deserit, eo mens nostra insensibilius obdurescit, nulla quae Dei sunt diligit, nequaquam superna concupiscit; et quia amoris intimi calorem non habet, frigida deorsum jacet, ac miserando modo fit quotidie tanto securior, quanto pejor; cumque unde sit lapsa non meminit, et supplicia secutura non metuit, quantum lugenda sit nin coelestium inquisitione se excutit, amoris damna considerat, et plorat proficiens quae prius laeta peribat. Bene ergo conditori dicitur: Reversusque mirabihanc per lacrymas gravius affligit. Ac si aperte dicat: Relinquendo me nequaquam afficis, quia insensibilem reddis; sed cum reverteris crucias, quia dum te insinuas mihi me quam sim lugendus demonstras. Unde et nequaquam se poenaliter, sed mirabiliter asserit cruciari, quia dum per fletum mens ad summa rapitur, compunctionis suae poenam
Abbreviated transcription (Latin):
me. Lestes .i. dĩ sunt: qͥ ꝑ exercitiũ scĩ
opis testant̃ que electos secutura siit p̃
nua. ueritatis. Uñ hos qͦs quos ꝓ t̾gtate
passos agnoscimꝰ: greco eloqͥo martyres.
idẽ testes uocamiꝰ. Q ꝑ ioħ̾em noce angłi¬
ca dñs dic̃. In diebꝰ antiphas testis mei
fidelis: qui occisꝰ est ap̃ uos. S testes suoᷤ
dñs ꝯtra nos instaurat: cũ electoꝵ uitã
pͣuitati nr̃e ꝯtrariã ad arguendos nos in¬
struendos q multiplicat. ꝯtra nos gͦ te¬
stes illiꝰ instaurant᷑: qi cuncła q̃ agunt. stu¬
diis nr̃e pͣuitatis adu̾sa st̃. Uñ ⁊ sermo ueri¬
tatis aduersariꝰ uocat᷑: cũ mediatoris noce

Expanded text:
estes enim Dei sunt, qui per exercitium sancti operis testantur quae electos secutura sint 329 praemia veritatis. Unde hos quoque quos pro veritate passos agnoscimus Graeco eloquio martyres, id est testes, vocamus. Et per Joannem voce angelica Dominus dicet: In diebus Antipas testis meus fidelis, qui ocnos Dominus instaurat, cum electorum vitam pravitati nostrae contrariam ad arguendos nos instruendosque multiplicat. Contra nos ergo testes illius instaurantur, quia cuncta quae agunt studiis nostrae pravitatis adversa sunt. Unde et sermo veritatis adversarius vocatur, cum Mediatoris voce
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑibꝰ nr̃is. A paulopost. ⁊ dissimił ẽ aliis
unta illiꝰ. Testes itaq suos dñs ꝯtra nos in
staurat: qr bona que facere ipsi negliginꝰ.
hec ad correptionẽ nr̃am fieri ab aliis demõ¬
strat: ut qͥ preceptis ñ accendim᷑. saltẽ exẽ¬
plis excitemur. Atq in appetitu rectitudimᷤᷤ
nil sͥ mens nr̃a difficile estimet: ꝗͣ ꝑfecte
ꝑagi ab aliis uidet. Et sit plerũq ut cun
aliene tute bona ꝯspicimꝰ. nr̃e sollicitiꝰ ddãna
timeamꝰ: ⁊ eo patescat qͣnte pꝰ pond̾e ami

Expanded text:
ostris ; et paulo post: Et dissimilis est aliis vita illius . Testes itaque suos contra nos Dominus instaurat, quia bona quae facere ipsi negligimus, haec ad correptionem nostram fieri ab aliis demonstrat; ut qui praeceptis non accendimur, saltem exemplis excitemur, atque in appetitu rectitudinis nil sibi mens nostra difficile aestimet quod perfecte peragi ab aliis videt. Et fit plerumque ut cum alienae vitae bona conspicimus, nostrae sollicitius damna timeamus; et eo pat
Abbreviated transcription (Latin):
cognoscunꝰ achuuat. Culpas qͥdẽ ocłis obi¬
cit: & pia manri gr̃e uincła cordis soluit:
ut ad uacationẽ penitentie mens nr̃a se e¬
rigat: & carnis soluta cõpedibꝰ in autorẽ
suũ lib̾a gressũ amoris tendat. Plerũq ienĩ
agimꝰ hoc qd̾ in nob̾ recte reꝓbamꝰ. Ad iusti¬
ciã nos sp̃c erigit: ad ꝯsuetudinẽ caro restrĩ¬
git. Amori suo mens renitit᷑: s ꝓtuiꝰ delecta
ta captiuat᷑. Bene itaq dr. Dmitte gͦ me
ut plangã paululũ dolorẽ meũ: qr nͥ a rea¬
tu culpe qͦ nos ligauimꝰ miscd̃it᷑ dimittam᷑:
ꝑfecte flere ñ possumꝰ. hoc qd̃ in nobisipsis
ꝯtra nosmetipsos dolemꝰ. S tc̃ ueraciter
reatꝰ nr̃i dolor plangit᷑: cũ tenebrosa illa in¬
ferm recͥbutio intento timore p̃iidet᷑. Uñ

Expanded text:
ulpas oculis objicit, et pia manu gratiae vincula cordis solvit, ut ad vacationem poenitentiae mens nostra se erigat, et, carnis soluta compedibus, in auctorem suum libera gressum amoris tendat.  Vet. XLV.  Pagimus hoc quod in nobis recte reprobamus. Ad justitiam nos spiritus erigit, ad consuetudinem caro restringit. Amgo me, ut plangam paululum dolorem meum, quia nisi a reatu culpae, quo nos ligavimus, misericorditer dimittamur, perfecte flere non possumus hoc quod in nobis ipsis contra nosmetipsos dolemus. Sed tunc veraciter reatus nostri dolor plangitur, cum tenebrosa illa inferni retributio intento timore praevidetur. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
p̃ t̾rene occupationis pond̾e. hẽ ei gemere
nequaꝗͣ uacat. Fiere dolorẽ suũ nõ ualet.
qͥ prane quidẽ ꝯsuetudini ꝯtraire uitit᷑: s
tñ adhuc succrescentibꝰ desid̾iis carnis gra¬
uat᷑. Huiꝰ doloris p̃sentia ꝓphete mentem
cruciau̾at: cũ dicebat. Dolor m̃s ante meẽ¬
semꝑ. qm̃ iniqͥtatẽ meã ego ꝓnuntio. &
cogitabo ꝓ peccõ meo. S solutis iniqͥtatis
uincłis dimissũ se nou̾at : qͥ exultabat dic̃s.
Dtrupisti uincła mea: tͥ sacrificabo hostiã

Expanded text:
gemere nequaquam vacat. Flere dolorem suum non valet, qui pravae quidem consuetudini contraire nititur, sed tamen adhuc succrescentibus desideriis carnis gravatur. Hujus doloris praesentia Prophetae mentem 331 cruciaverat, cum dicebat: Dolor meus ante mequoniam iniquitatem meam ego pronuntio, et cogitabo pro peccato meo . Sed solutis iniquitatis vinculis dimissum se noverat qui exsultabat dicens: Dirupisti vincula mea, tibi sacrificabo hostiam
Abbreviated transcription (Latin):
uit̾ creat᷑as ceteras accepit: hoc in flagello
positꝰ pietati sin opificis opponit dic̃s. Ma¬
uus tue plasmauer̃t me. ⁊ fecer̃t me totum
in circuitu: & sic repente p̃cipitas me. Acsi
aꝑte dicat. Cur tanta uilitate despicis: q̃
cũ tanta diguitate ꝯdidistiͦ Q q̃ ratione
rebꝰ cet̾is p̃fers: cur ex dolore supponis: S
tñ hec eadẽ nr̃a dignitas fulget ꝑ imaginẽ
⁊ longe distat a b̃ĩtudinis ꝑfectiõe ꝑ carnẽ:
qr dũ sp̃c miscet᷑ pulueri. qͣdãmͦ ꝯnectitur

Expanded text:
in terra creaturis caeteris accepit, hoc in flagello positus pietati sui opificis opponit, dicens: Manus tuae plasmaverunt me, et fecerunt me totum in circuitu, et sic repente praecipitas me? Ac si aperte dicat: Cur tanta vilitate despicis, quem cum tanta dignitate condidisti? Et quem ratione rebus caeteris praefers, cur ex dolore supponis? Sed tamen haec eadem nostra dignitas fulget per imaginem, et longe distat a beatitudinis perfectione per carnem, quia dum spiritus miscetur pulveri, quodam