comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
subditur. Int̾rogabat aut̃ eũ multis
sermonibꝰ. uipse nichil illi respondit.
Iacens uͦ dñs quãsit despectus ostendit.
cũ illic ꝓtinus sub infertur. Spreuit
aut̃ illũ herodes: cũ exercitu suo: &
illusit. Qđ uidelic&e̾ factũ opor det nos
audientes discere. ut quotiens auditorᷤ
nr̃i nr̃a uolunt quasi laudanda cognoᷤ¬
cere: non aut̃ sua ꝑuersa nuitare om¬
nino taceamꝰ. nesi ostentationis studio
uerbũ dei loquim᷑. & illoꝵ culpa qus
erat ex̃. nondesinat. ⁊ nrã quȩ nonerat
fiat Dicat fortasse aliquis. Unde
nouimꝰ quo corde qͥs audiat. sed mubta
sunt quȩ audientis animũ ꝓdunt:
p̃dicator egregius fugerat: cũ dicelit
Nonenĩ sumus sic̃ plurimi ad ulterantis
uerbũ dei. sed ex sinceritate : sed sicut
ex deo coram dõ inxp̃o loquinĩ. Ad ul¬
terari nãq uerbũ dei: aut alit̃ de illo
sentire quãest. aut exeo non spũ ales
fructus. sed adultermos fetus. que rere
loquiest: nil ineloquio extͣquã opor¬

Expanded text:
ubditur: Interrogabat autem illum multis sermonibus. At ipse nihil illi respondebat . Tacens vero Dominus quam sit despectus ostenditur, cum illic protinus subinfertur: Sprevit autem illum Herodes cum exercitu suo et illusit . Quod videlicet factum oportet nos audientes discere, ut quoties auditores nostri nostra volunt quasi laudanda cognoscere, non autem sua perversa mutare, omnino taceamus, ne si ostentationis studio verbum loquimur, et illorum culpa quae erat esse non desinat, et nostra quae non erat fiat. Dicat fortasse alnovimus quo corde quis audiat? Sed multa sunt quae audientis animum produnt: praedicator egregius fugerat, cum dicebat: Non enim sumus sicut plurimi, adulterantes verbum Dei, sed ex sinceritate, sicut ex Deo coram Deo in Chrisio loquimur. Adulterari namque verbum Dei est aut aliter sentire de illo quam est, aut ex eo non spiritales fructus, sed adulterinos fetus quaerere loqui, est nil in eloquio extra quam opor
Abbreviated transcription (Latin):
quanto magis gaudet qđ ad ant tẽpora-¬
lia. & qui muiꝰ dolet qđ desunt tem¬
poralia: certi us expectat ut ad sint
xt̃na. Hoc itaq det̾renis rebꝰ gaudiũ
beatus iob nonse abuissẽ testificans. sub¬
uigit dicens. Siletatꝰ sũ suꝑ multis di¬

Expanded text:
quanto magis gaudet quod adsint temporaquanto magis gaudet quod adsint temporalia; et qui minus dolet quod desint temporalia, certius exspectat ut adsint aeterna. Hoc itaque de terrenis rebus gaudium beatus Job non se habuisse testificans, subjungit dicens
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ nisi abstante fugere ẽ. transeuntibꝰ
rebus inherere : quis nãq uinqua
decurrentiũ flumiiũ tumidis uera¬
cibꝰ raptus manere ipse fixus potułt.
deorsũ unda de fluente: Quis quis sꝰ
defluere deuitat: suꝑest ut qđ deflu¬
it fugiat. Neꝑhoc qł amat anhoe co¬
gatur ꝑuenire qđ uitat. Quierĩ reb̃
labentib̾ inher&.: illo uidelica& crahit᷑.
quotendit qđ tenet. Prius itaq curan¬
ne in eisde teꝑalibꝰ quȩ non ad delectati¬
onẽ sibi sed adusĩ recinet. fidutiã po¬
nat: qm̃ conunctꝰ decurrentibꝰ mox
statũ siuuĩ animꝰ ꝑdit. Nã uitȩ p̃sentis
fluctꝰ crahit: quẽ leuat. & ualde de¬
mens ẽ. qͥmunda uoluitꝰ : ⁊ plantã
figere conatur. Sed sunt pleriq qui
& si inrebꝰ transeuntibꝰ fidutiã neqͣquã
ponunt: cũ cam̃ sibrinet adusus neces¬
sarios abunde adsunt. mente tacita
laant᷑. Quauire dubiũ non÷. quia
tanto qͥsq minꝰ dolet qđ desint xc̃na.

Expanded text:
 ergo a stante fugere est, nisi transeuntibus  ergo a stante fugere est, nisi transeuntibus rebus inhaerere? Quis namque unquam decurrentium fluminum tumidis vorticibus raptus manere ipse fixus potuit, deorsum unda defluente? Quisquis ergo defluere devitat, superest ut quod defluit fugiat, ne per hoc quod amat in hoc cogatur pervenire quod vitat. Qui enim rebus labentibus inhaeret, illo videlicet trahitur, quo tendit quod tenet. Prius itaque curanne in eisdem temporalibus quae non ad delectationem sibi, sed ad usum retinet, fiduciam ponat, quoniam conjunctus decurrentibus mox statum suum animus perdit. Nam vitae praesentis fluctus trahit quem levat, et valde demens est qui in unda volvitur, et plantam figere conatur. Sed sunt plerique qui etsi in rebus transeuntibus fiduciam nequaquam ponunt, cum tamen sibimet ad usus necessarios abunde adsunt, mente tacita laetantur. Qua in re dubium non est, quia tanto quisque minus dolet quod desint aeterna,
Abbreviated transcription (Latin):
dutia mea. Obrizũ dicimꝰ. obrude
aurũ. Sc̃s gͦ uir necaurũ robur. nec
sibi ex̃. obrizã idẽ. rudẽ auri molẽ fi¬
dutiã credidit: quia spẽ atq delectati¬
onẽsciã in soluis grã conditoris figens.
neq dequantitate auri. neq despecie
peccauit. Decyeatore quippe desperasse
fuerat. si spẽ increatura posuisset. In rebꝰ
aut̃ dubiis spẽ fixerat diues ille. qui
dicebat. anima. habes multa bona po¬
sita in annos plurimos: reqͥesce. come¬
de. bibe. epulare. Sed hunc suꝑna uox
merepat dicens. Stulte: hac nõcte. ani¬
mã tuã repae̾u̾nt ate. Iuȩ aut̃ parasti
cuiꝰ erunt: Eadẽ enĩ nocte sublatus ÷
qui inrerũ sibi abundantia multa
tẽpora fuerat p̃stolatꝰ: ut scilic& qͥ m
longũ sib subsidia colligendo ꝓspice¬
ra. sub sequentẽ diẽ uł unũ minime
uider&. Quasi inaqͥs enĩ deffluentibꝰ
fundam̃tũ ponere ÷: in rebis labentibꝰ
spei fidutiã uelle solidare. Stante eni
imꝑp&euũ deo: transeunt omĩa. Quid¬

Expanded text:
dum. Obryzum dicimus obrude aurum. Sanctus ergo vir nec aurum robur, nec sibi esse obryzum, id est rudis auri molem fiduciam credidit, quia spem atque delectationem suam in solius gratia conditoris figens, neque de quantitate auri, neque de specie peccavit. De creatore quippe desperasse fuerat, spem in creatura posuisse. In rebus autem dubiis spem fixerat dives ille, qui dicebat: Anima, habes multa bona reposita in annos plurimos, requiesce, comede, bibe, epulare. Sed hunc superna vox increpat, dicens: Stulte, hac nocte animam tuam repetunt a te; quae autem parasti, cujus erunt ? Eadem enim nocte sublatus est, qui in rerum sibi abundantia multa tempora fuerat praestolatus, ut scilicet qui in longum sibi subsidia colligendo prospiceret, subsequentem diem vel unum minime videret. Quasi in aquis enim defluentibus fundamentum ponere est in rebus labentibus spei fiduciam velle solidare. Stante enim in perpetuum Deo, transeunt omnia. Quid
Abbreviated transcription (Latin):
iã sepultus. quia intͣ conscientiã suã
absconsus iacet ꝑ neqͥtiã a se ipso foras
exeat ꝑconfessionẽ. Mortuo enĩ ueni
foras dr̃ : ut ab excusatione atq oc¬
cultatione peccati. ad accusationẽ suã
ore ꝓprio exire ꝓuocet᷑. Unde da¬
uid ꝓpħa ab illa tanti morte faci¬
noris. reuiulscens aduocẽ dnĩ quasi
foras exiit: dũ ꝑnat̾an correptus
occultationis culpa in humano ge¬
nere uehem̃t̃ excreuit: bene beatꝰ
iob dũ cliceret si abscondi peccatũ
meu int̾ posuit quasi homo. Ho¬
minis quippe ẽẽ. ꝓpriũ conspicit :
qđ exparentis ueteris imitatione des¬
cendit. Ubi apte subditur. & celaui
insinu meo iniquitatẽ meã. Scrip¬

Expanded text:
jam sepultus, quia intra conscientiam suam jam sepultus, quia intra conscientiam suam absconsus jacet per nequitiam, a semetipso foras exeat per confessionem. Mortuo enim Veni foras dicitur, ut ab excusatione atque occultatione peccati ad accusationem suam ore proprio exire provocetur. Unde David propheta, ab illa tanti morte facinoris reviviscens, ad vocem Domini quasi foras exiit, dum, per Nathan correptus, occultationis culpa in humano genere vehementer excrevit, bene beatus Job cum diceret: Si abscondi peccatum meum, interposuit: quasi homo. Hominis quippe esse proprium conspicit, quod ex parentis veteris imitatione descendit. Ubi apte subditur: Et celavi in sinu meo iniquitatem meam.
Abbreviated transcription (Latin):
adhuc radice amaritudinẽ trahunt.¬
defensionũ uerba qͣsi sub quedã se ar-¬
boꝵ folia abscondit. Et uelud adque¬
dã excusationis suȩ opaca secreta
faciẽ cognitoris fugit : dũ non iuilt
cognosei qđ fecit. Inqua uide lic& oc¬
cultatione: non se dño sed dnm̃ abs¬
condit sibi. agit quippe ne omĩa uiden¬
tẽ uideat: non aut̃ neipse uideatur.
Q uocont᷑ cuiq peccatori iã exordiũ il¬
luminationis est humilitas confessi¬
onis. Quia sibi met ipsi iãparcere
renuit : quimalũ non erubescit con¬
fiteri qͦd fecit. Et qͥdefendendo accu¬
sare potuit : accusando se celerrime
defendit. Unde ⁊ mortuo lazaro qui
mole magna p̃mebatur: nequaquã
dr̃ reui usce sedueniforas. ẜxqua
sciliea resurrectione quȩ gesta milliꝰ
ẽ. corꝑe signatur qualit̾ nos resuscite m᷑
incorde: cũ uidelic& mortuo dr̃ ueni
foras: ut nimirũ homo inpeccato suo
mortuus. ⁊ ꝑ molẽ male consue tudius

Expanded text:
adhuc radice amaritudinem trahunt.adhuc radice amaritudinem trahunt.defensionis verba, quasi sub quaedam se arborum folia abscondit, et velut ad quaedam excusationis suae opaca secreta faciem Conditoris fugit, dum non vult cognosci quod fecit. In qua videlicet occultatione non se Domino, sed Dominum abscondit sibi, agit quippe ne omnia videntem videat, non autem ne ipse videatur. Quo contra cuique peccatori jam exordium illuminationis est humilitas confessionis, quia sibimetipsi jam parcere renuit, qui malum non erubescit confiteri quod fecit. Et qui defendendo excusare potuit, accusando se celerrime defendit. Unde et mortuo Lazaro, qui mole magna premebatur, nequaquam dicitur: Revivisce, sed: Veni foras . Ex qua scilicet resurrectione, quae gesta in illius est corpore, signatur qualiter nos resuscitemur in corde, cum videlicet mortuo dicitur: Veni foras, ut nimirum homo in peccato suo mortuus, et per molem malae consuetudinis
Abbreviated transcription (Latin):
candus adueniã. nonẽ deculpa reqͥsitꝰ.
In t̾rogatus itaq homo ẽ. ubieẽt: ut ꝑpe¬
tratã culpã respicerte. ⁊ confiten do
cognosexret quã lõge aconclitoris sui
facie ab esset. Sed adhibere utriq
sibi met deffensionis solatia quã con¬
fessionis eleger̃. Cũq excusare pec¬
catũ uoluit. uir ꝑmulierẽ. mulier
ꝑ serpentẽ. auxerunt culpã. quã in¬
tueri conati sunt: oblique adã dnm
tangens. qđ ipse peccati eoꝵ auctor
extiterit. qͥ mulierẽ fecit: ⁊eua cul¬
pã addñm referens. qͥserpentẽ in
paradiso posuiss&. Qui enĩ ore diaboli
fallentis audierant. eritis sic̃ dii : quia
deo eẽ. similes indeitate nequiuerunt.
ad erroris sui cumulũ. dm̃ sibi facere
similẽ inculpa conatis̃. Sie gͦ rratũ
suũ dũ defendere moliunt᷑ ad didert᷑.
ut culpa eoꝵ atrocior discussa fieret.
quã fuerat ꝑ petrata. Unde nunc
quoq humani generis rami exhac

Expanded text:
candus ad veniam, non est de culpa requisitus. candus ad veniam, non est de culpa requisitus. Interrogatus itaque homo est ubi esset, ut perpetratam culpam respiceret, et confitendo cognosceret, quam longe a conditoris sui facie abesset. Sed adhibere sibimet utrique defensionis solatia, quam confessionis elegerunt, cumque excusare peccatum volper serpentem, auxerunt culpam quam tueri conati sunt: oblique Adam Dominum tangens, quod ipse peccati eorum auctor exstiterit qui mulierem fecit; Aeva culpam ad Dominum referens, qui serpentem in paradiso posuisset. Qui enim ore diaboli fallentis audierant, Eritis ut dii, quia Deo esse similes in divinitate non quiverant, ad erroris sui cumulum Deum sibi similem facere in culpa conati sunt. Sic ergo reatum suum dum defendere moliuntur, addiderunt, ut culpa eorum atrocior discussa fieret, quam fuerat perpetrata. Unde nunc quoque humani generis rami ex hac
Abbreviated transcription (Latin):
humilitatis testimonia: ⁊ iniquitatiꝰ
suã quẽq cognoscere. & cognitã uoce
confessionis aperire. At contͣ usitati
humani generis incuĩt: ⁊ libendo pes¬
catũ cõmittere. & cõmissuĩ negando
absconderr. ⁊ conuictũ deffendendo
multiplicare. Ex illo quippe lapsu pͥmi
hominis hec augmĩta nequiciȩ ducunꝰ.
exqͦ ipsã radicẽ traniximꝰ eulpe. Sic nãq
ulle dũ lignũ uetitũ contigiset: abscon¬
dit se a facie dñi int̾ ligna paradisi.
Inqͣ absconsione scilic& quia dm̃ latere
non poterat. non latendi effectꝰ descri¬
bitur : sed effectꝰ notatur. Quicũ ar¬
gueretur adño qđ de ligno uetito con¬
cigisset ilico respondit. Mulier quã
dedisti mͥ sociã ipsa mͥ dedit deligno:
a&e comedi. Ipsa quoq mulier inqͥsitareᷤᷤ¬
pondit. Serpens decepit me ⁊ comedi.
Ad hoc quippe inquisiti fuerant : ut
peccatũ quod trans grediendo conmise¬
rant confitendo delerent. Unde &
serpens ille ꝑsuasor quinonerat re uo¬

Expanded text:
humilitatis testimonia, et iniquitatem suam quemque cognoscere, et cognitam voce confessionis aperire. At contra, usitatum humani generis vitium est, et latendo peccatum committere, et commissum negando abscondere, et convictum defendendo multiplicare. Ex illo quippe lapsu primi hominis haec augmenta nequitiae ducimus, ex quo ipsam radicem traximus culpae. Sic namque ille dum lignum vetitum contigisset, abscondit se a facie Domini inter ligna paradisi. In qua absconsione, scilicet quia Deum latere non poterat, non latendi effectus describitur, sed affectus notatur. Qui cum argueretur a Domino, quod de ligno vetito contigisset, illico respondit: Mulier quam dedisti mihi sociaet comedi . Ipsa quoque mulier inquisita, respondit: Serpens decepit me, et comedi. Ad hoc quippe requisiti fuerant, ut peccatum quod transgrediendo commiserant, confitendo delerent. Unde et serpens ille persuasor, qui non erat revo
Abbreviated transcription (Latin):
nito enĩ filio ꝓhomine int̾pellare : apd̃
coa t̃nũ patrẽ : se ipsũ hominẽ demon¬
strare. eiq ꝓhumana natura rogasse
est eandẽ naturã indiuinitatis suȩ cel¬
dñis non uoce sed miseratione quia quod
dãpnari ielectis noluit fuscipiendo
liberauit. Ad uitor gͦ querit᷑ ut deside¬
riũ exaudiatur: quia nͥ ꝓnob̾ int̾ pelli¬
tio mediatoris int̾ceder&. ab aure dei
ꝓcul dubio nr̃arũ p̃cũ uoces filerent.¬
sed desideriũ meũ om̃ps audiat. Uen
quippe postulatio non moris est uocibꝰ.
sed incogitationibus cordis. Ualentiores.
nãq uoces apud secretissimas auresdĩ.
non faciunt uerba nr̃a : sed desideria.

Expanded text:
nito enim dei filio pro homine interpellare est apud coaeternum patrem ipsum se hominem demonstrare, eique pro humana natura rogasse est eandem naturam in diuinitatis suae celnus, non voce, sed miseratione, quia quod damnari in electis noluit, suscipiendo liberavit. Adjutor ergo quaeritur ut desiderium exaudiatur, quia nisi pro nobis interpellatio Mediatoris intercederet, ab aure Dei procul dubio nostrarum precum voces sed desiderium meum Omnipotens audiat. Vera quippe postulatio non in oris est vocibus, sed in cogitationibus cordis. Valentiores namque voces apud sacratissimas aures Dei non faciunt verba nostra, sed desideria.
Abbreviated transcription (Latin):
ab ire ꝑ mit tit. Ꝙ qͥs ibi meror. quȩ
anxietas cordis quando hic sp̃s uocat.
hinc caro reuocat: hic enĩ amor nou
conuersationis inuitat: Hinc usus
uetuste ꝑuersitatis inpugnat.
h inc desideriũ adspãlẽ patriã flagrat.
&e̾ hic uisemet ipso carnalẽ concupis¬
centiã tolerat. quȩ eũ aliquo modo¬
ȩtiã inuitũ delectat. Recte ergo
dehoc amarescente homine diei p¬
test. Ab ominabilis eifit inuita su
panis: ⁊ ad propinquauit corrupti¬
oni anima eiꝰ. ⁊ uita illuis moꝵ tiferiꝰ.
Sed quia diuina grã dui nos istis dif¬
ficultatibꝰ affici non ꝑmittit. ruptis
peccatorũ nr̃oꝵ iunculis citius nos
ad lib̾tatẽ noue con uer sationis con¬
so lando ꝑducit̾. ⁊p̃cedentẽ tristicũ
sub sequens lȩticia refonet: Ita ut
conuersi unius cuiꝰq animꝰ eoma¬
gis ad dm̃ suũ ꝑueniendo gaudeat.
quo magis se pro illo meminit la¬
borando doluisse. Fit cordi inm̃sa

Expanded text:
abire permittit; et quis ibi moeror, quabire permittit; et quis ibi moeror, quanxietas cordis, quando hinc spiritus vocat, hinc caro revocat; hinc amor novae conversationis invitat, hinc usus vetustae perversitatis impugnat; hinc desiderio ad coelestem patriam flagrat, et hinc in semetipso carnalem concupiscentiam tolerat, quae eum etiam aliquo modo invitum delectat? Recte ergo de hoc amarescente homine dici potest: Abominabilis ei fit in vita sua panis; et appropinquavit corruptioni anima ejus, et vita illius mortiferis. Sed quia divina gratia diu nos istis difficultatibus affici non permittit, ruptis peccatorum nostrorum vinculis citius nos ad libertatem novae conversationis consolando perducit, et praecedentem tristitiam subsequens laetitia refconversi uniuscujusque animus eo magis ad votum suum perveniendo gaudeat, quo magis se pro illo meminit laborando doluisse. Fit cordi immensa
Abbreviated transcription (Latin):
quisq homo anxietate meroris af¬
ficitur : ⁊ post merorẽ protinus ad
securitatẽ leticiȩ reuocatur. Idenĩ
superius sic̃ iã dixi narrauerat :
qͦd ⁊ grauis pruis meror afficit. &¬
magna post modũ lȩticia adtollit.
gitur siuigilant̃ adtendimꝰ : hastreᷤᷤ
uices meroris ⁊ letici&. in uniꝰ cuiꝰq¬
electi aninio. istis alternari modis
in uenimꝰ : id÷ conuersatione. tep̃¬
tatione. morte. In pͥma quippe quã
diximꝰ conuersationis uice grauis
meror est : cũ sua unusquisq pecca¬
ta considerans. curarũ seculariũ
uult cũpedes rumpere: ⁊uiã dei
ꝑspatiũ securȩ conuersationis am-¬
bulare. Desiderioꝵ temꝑaliũ graue
onus abicere: ⁊lene uigũ dnĩ li¬
bera seruitute portare. Cogitanti
enĩ ista. occurrit illa familiaris sua
carnalis delectatio: quȩ inueterateͬ
dudũ quanto eũ dui sustinuit. tan¬
to artiuis astringit: atq ase tardius

Expanded text:
squisque homo anxietate moeroris afsquisque homo anxietate moeroris afficitur, et post moerorem protinus ad securitatem laetitiae revocatur. Id enim superius, sicut jam dixi, narraverat, quod et gravis prius moeror afficit, et magna postmodum laetitia attollit. Igitur si vigilanter intendimus, has tres vices moeroris et laetitiae in uniuscuelecti animo istis alternari modis invenimus, id est conversatione, tentatione, morte. In prima quippe, quam diximus, conversationis vice, gravis moeror est, cum sua unusquisque peccata considerans, curarum secularium vult compedes rumpere, et viam Dei spatium securae conversationis ambulare, desideriorum temporalium grave onus abjicere, et leve jugum Domini libera servitute portare. Cogitanti enim ista occurrit illa familiaris sua carnalis delectatio, quae inveterata dudum, quanto eum diutius tenuit, tanto arctius astringit, atque a se tardius
Abbreviated transcription (Latin):
ueritatis : quã corde mortuus uidere¬
non possit. Uł certe quia dñs dixit.
Ẽ gosũ lux mundi. Uidebunt ȩtiam
mortui: quando om̃s iniusti eũ uenire
ad iuditiui inhumanitatis forma
conspexe rint. Sed uiuens tunc lucẽ
respicit : qui liberis occłis cordis. in
homine: dictũ superiꝰ superius fuerat.
A bominabilis eifit inuita sua panis:
& ad propinquauit corruptioni ani¬
ma eius ⁊ uita illius mortiferis.
Inserius uero sub nexũ est: de p̃cabit᷑
dñ ⁊ placabilis ei erit. ⁊ uidebit faciẽ
eiꝰ iniubilo: ⁊ liberauit animã suã ne
ꝑgeret in interitũ. sed uiuens lucẽ
iuderet. Inhis itaq tam collectis co¬
acerd̾atisq sententiis. ⁊ supra meror
amaritudinis. & infra subiecta est lȩti¬
cia securitatis. Moxq post hac dr̃.
hec omĩa oꝑatur ds̃tribus uicibus
ꝑ singulos. Aesi dicer&. Qđ semel
Denno dixi. hoc tribus uicibꝰ ꝑsin¬
gulos agitur. Sed sollerter intuendũ
est : quȩ istę tres uices st̃. quibꝰ unꝰ¬

Expanded text:
s, quam corde videre mortuus non posset, vel certe quia Dominus dixit: « Ego sum lux mundi . » Videbunt lucem etiam mortui, quando omnes injusti eum venire ad judicium in humanitatis forma conspexerint. Sed vivens tunc lucem respicit, qui liberis oculis homine dictum superius fuerat: Abominabilis ei fit in vita sua panis; et appropinquavit corruptioni anima ejus, et vita illius mortiferis. Inferius vero subnexum est: Deprecabitur Deum, et placabilis ei erit; et videbit faciem ejus in jubilo, et liberavit animam suam, ne pergeret in interitum, sed vivens lucem videret. In his itaque jam collectis coacervatisque sententiis, et supra moeror amaritudinis, et infra subjuncta est laetitia securitatis; moxque post haec dicitur: Haec omnia operatur Deus tribus vicibus per singulos. Ac si diceret: Quod semel de uno dixi, hoc tribus vicibus per singulos agitur. Sed solerter intuendum est quae tres istae vices sint quibus unu
Abbreviated transcription (Latin):
sed ꝑ considerationẽ prauoꝵ hominũ
post se occłos tendunt. Recte uidert
appetunt. sed ad inueniendos se tortã
regulam sumunt. Si enĩ semet ipsos
quales st̃ cognoscere appetunt: non
de terioꝵ conspicere. sed meliorũ exẽpla
debuerant. Idcirco gͦ peccatores se
esse non intelligunt : quia homines
non ad tendunt. Nã si homines ad¬
tenlerent: quanto peccando distunis
abonis hominibꝰ inuenirent. De haͤ
gͦ penitente quid eirca bonoꝵ exepli
consideret: ut sibi met ipsi quantult
abono recessit in notescat: Bene dicit᷑.¬

Expanded text:
sed per considerationem pravorum hominum sed per considerationem pravorum hominum post se oculos tendunt. Recti videri appetunt, sed ad inveniendos se tortam regulam sumunt. Si enim semetipsos quales sunt cognoscere appetunt, non deteriorum conspicere, sed meliorum exempla debuerant. Idcirco ergo peccatores se esse non intelligunt, quia homines non attendunt. Nam si homines attenderent quantum 770 peccando distarent a bonis hominibus, invenirent. De hoc ergo poenitente qui idcirco bonorum exempla considerat ut sibimetipsi quantum a bono recessit innotescat bene dicit
Abbreviated transcription (Latin):
uolatũ se altius excitent. quo humi¬
lius alt̃ in altero qͦd ad miret᷑ uider
Hinc itaq colligendũ est quanta de¬
bemꝰ sollicitudine meliorũ uitã cos¬
spicere. nos qͥ in infimis iacemꝰ : si &
hi quiiã tanta scĩtate sub limesst̃.
ut ꝑ hum ilitatis gressũ ad maiora ꝓ¬
ficiant: ad huc quę runt in aliis qͥd
imitantes admirent᷑. Sed hec rypbi
nesciunt: quia m̃tis occłos sẽꝑ inin¬
fimis p̃munt. Qui &si quando in
ua dñi ueniunt: non ad meliorũ
uestigia. sedͣm tuenda sẽꝑ deteriorũ
exempla uertuntur. Neq enĩ eoꝵ
uitã considerant quibꝰ se humiliando
post ponant: sed quibꝰ suꝑbiendo se
p̃ ferant. De teriores nãq respituit:
quibꝰ meliores se ex̃ głentur. Ꝙ id¬
cirro ꝓficere ad meliora non possunt:
quia hoc sibi sufficere astimant. qͦd
pessimos ante cedunt. O miseri uiã
ꝑgunt: ⁊ indergo respitiunt. ꝑ spẽ
quandã quasi ante se pedẽ ꝓ ferunt:

Expanded text:
volatum se altius excitent, quo humivolatum se altius excitent, quo humilius alter in altero quod admiretur videt? Hinc itaque colligendum est quanta debemus sollicitudine meliorum vitam conspicere nos, qui in infimis jacemus, si et hi qui jam tanta sanctitate sublimes sunt, ut per humilitatis gressum ad majora proficiant, adhuc quaerunt in aliis quod imitantes admirentur. 21. Reprobinesciunt, quia mentis oculos semper in infimis premunt, qui et si quando in viam Domini veniunt, non ad meliorum vestigia, sed ad intuenda semper deteriorum exempla vertuntur. Neque enim eorum vitam considerant, quibus se humiliando postponant, sed quibus superbiendo se praeferant. Deteriores namque respiciunt, quibus meliores se esse gloriantur; et idcirco proficere ad meliora non possunt, quia hoc sibi sufficere aestimant, quod pessimos antecedunt. O miseri, viam pergunt, et in terga respiciunt. Per spem quidem, quasi ante se pedem proferunt,
Abbreviated transcription (Latin):
& ala mea̾ uicinũ animal ferio: si ali¬
quando alteri opus bonũ qͦd imitet᷑
ficari istis animalibꝰ diximꝰ : libet
impso uolatu animaliũ occłos m̃tis
ad tollere: ⁊ quanta uicissim alarũ
ꝑcussione se excitent : subtili confi¬
deratione pensare. Paulus namq
cũ cȩteroꝵ scõꝵ sollicitudinẽ inp̃di¬
catione robustius laborando trans¬
cender&: ut ab elatione se premera.
⁊ ures suas in humilitatis gremio
nutririe: crudelitatis suȩ antiq ñ
cepti principatꝰ oblitus. acsi minus
ipse aliquid saperce : in paulo sapien¬
tiã miratur dicens. Sic̃ ⁊ carissimꝰ
fr̃ nr̃ paulus : scđ̾m clatam sibi sapi¬
entiã scripsit uob̾: sicut & in om̃ibꝰ epis¬
tolis loquens meisdẽ in quibꝰ sunt
quȩdam difficilia intellectu. Ecce
paulus in apłis miratur in nocentiã.
ecce apłoꝵ princeps: mirat᷑ in paulo
sibi alios p̃ferunt. uolantia anialia
alarũ ꝑcussione se tangunt. ut eo ad

Expanded text:
Et ala mea vicinum animal ferio, si aliEt ala mea vicinum animal ferio, si aliquando alteri opus bonum quod imitetur ficari istis animalibus diximus, libet in ipso volatu animalium oculos mentis attollere, et quanta vicissim alarum percussione se excitent, subtili consideratione pensare. Paulus namque, cum caeterorum sanctorum sollicitudinem in praedicatione robustius laborando transcenderet, ut ab elatione se premeret, et vires suas in humilitatis gremio nutriret, crudelitatis suae antiquae ncepti principatus oblitus, ac si minus ipse aliquid saperet, in Paulo sapientiam miratur, dicens: Sicut et charissimus frater noster Paulus secundum datam sibi sapientiam scripsit vobis, sicut et in omnibus epistolis, loquens in eis de his in quibus sunt quaedam difficilia intellectu . Ecce Paulus in apostolis miratur innocentiam, ecce apostolorum princeps miratur in Paulo sibi alios praeferunt, volantia animalia alarum percussione se tangunt, ut eo ad
Abbreviated transcription (Latin):
pensat : Sicq fit ut dũ ille inisto
atq hic millo respicit: quod admi¬
retur: distincta bona ⁊ ab altitudine
celationis reprimant. & ad studiũ
ꝓfectus accendant. Magna nãq sol¬
licitudine adcurã nr̃e meliorationis
accingimur: quando id uirtutis in
aliis cernimꝰ quod non habemus.
Unde ⁊iezechiel ꝓpħa cũ uo lantia
animalia de scripsissa: aduinxit.
Et audiui post me uocẽ cõ motionis
magnȩ. Benedicta gła dñi deloco
suo. & nocẽ alarũ animaliũ ꝑcuti¬
alas animaliũ. nisi uirtutes debemꝰ¬
sentire scõꝵ: Quidũ t̾rena despiti¬
unt: ad celestia uolando sub leuant᷑.
fidunt indño: mutabunt fortitudi¬
nẽ. Et ad sument pennas : ut aquile.
uolantia itaq animalia alis suis se
uicissim feriunt : quia scõꝵ mentes
ineo qͦd suꝑna appetunt. consideratiᷤᷤ
inuicẽ alternis uirtutibꝰ excitantur.
Ala enĩ sua me ꝑcutit: qui exemplo
scĩtatis ꝓ prie. me ad melius accendit.

Expanded text:
pensat? Sicque fit ut dum ille in isto, pensat? Sicque fit ut dum ille in isto, atque hic in illo respicit quod admiretur, distincta bona et ab altitudine elationis reprimant, et ad studium profectus accendant. Magna namque sollicitudine ad curam nostrae meliorationis accingimur, quando id virtutis in aliis cernimus quod non habemus. Unde Ezechiel propheta, cum volantia animalia descripsisset, adjunxit: Et audivi post me vocem commotionis magnae: Benedicta gloria Domini de locoudivi vocem aliorum animalium percutialas animalium sanctorum virtutes debemus intelligere qui, dum terrena despiciunt, ad coelestia volando sublevantur. fidunt in Domino, mutabunt fortitudinem, assument pennas ut aquilae . Volantia itaque animalia alis suis se vicissim feriunt, quia sanctorum mentes in eo quod superna appetunt, consideratis invicem alternis virtutibus excitantur. Ala enim sua me percutit, qui exemplo sanctitatis propriae me ad melius accendit.
Abbreviated transcription (Latin):
curationis grãm mala p̃sentis molestiȩ
sublenat: s tam̃ quia ꝓphetiȩ spm̃
non hab&e qͥd sequaturignorat. Alius
indigentibꝰ multa iã propͥa largiri
potest : s tam̃ iniuste agentibꝰ obui¬
are libere non potest. Alius iniuste
agentibꝰ auedacter ꝓdeo obuiat: s
tam̃ indigentibꝰ quȩ hab& cribuere
omĩa recusat. Aliusiã ⁊ abotioso
sermone restringens lingue lascuuã
suꝑat : sedtam̃ adhuc in surgentes irȩ
stimulos ꝑ fecte noncalcat. Alius in¬
surgentẽ irã iã ꝑfecte edomat: s tam̃
ad huc linguã inlȩticiã relaxat.
Quid÷ hoc qͦd̾ iste eo bono indiget. quo
alius pollet: & ille cũ multis polleat¬
⁊ abunde aliis bonũ adeẽ consider&.
quid sibi de eẽ suspirat. nisi qđ mira¬
nobis cũ dispensatione agitur. ut
ꝑ hoc qđ alt̾ hab& uste non habet.
unꝰ alteri melior ostendatur. Qua¬
tinꝰ tanto ardentius adhumilita tem
quisq ꝓficiat: quanto exbonis quȩ
non hab&. inferiorẽ se habentibus

Expanded text:
curationis gratiam mala praesentis molestiae sublevat, sed tamen quia prophetiae spiritum non habet, quid sequatur ignorat. Alius indigentibus multa jam propria largiri potest, sed tamen injuste agentibus obviare libere non potest. Alius injuste agentibus audacter pro Deo obviat, sed tamen indigentibus, quae habet, tribuere omnia recusat. Alius jam et ab otioso se sermone restringens linguae lasciviam superat, sed tamen adhuc insurgentes irae stimulos perfecte non calcat. Alius insurgentem iram jam perfecte edomat, sed tamen adhuc linguam in laetitiam relaxat. Quid est hoc, quod iste eo bono indiget, quo alius pollet, et ille cum multis polleat, abundet, aliis bonum adesse considerat, quod sibi deesse suspirat: nisi qnobiscum dispensatione agitur, ut per hoc quod alter habet, et iste non habet, unus altero melior ostendatur, quatenus tanto ardentius ad humilitatem quisque proficiat, quanto ex bonis quae non habet inferiorem se habentibus
Abbreviated transcription (Latin):
ce dens adseruitutẽ dĩ: sta iniusticia
&̾ timore.⁊ p̃para animã tuã ad temp¬
tationẽ. Non enĩ ait adrequie̾. sedad
tẽp̃ tationẽ. Quia hostis nr̃ adhuc ui
hac uita nos positos. quanto magis
nos se repellere ꝓspexerit : tanto
amplus expugnare contendit. Cos
enĩ pulsare negligit: quos quieto uire
possidere se sentit. Contranos uero
uehementius incitatur: quo excorde
nr̃o. quasi exiure proprię habitatio¬
nis expellitur. Hocenĩ uise ipso dñs
sub quadã dispensatione figurauit:
qui di abolũ non nisi post baptisinũ
se temptare ꝑmisit. ut signũ qđ dam
futurȩ conuersationis innueret. Qđ
menbra eiꝰ post quã ad dm̃ ꝓ ficerent:
tune acriores tẽptationũ insidias to¬

Expanded text:
cedens ad servitutem Dei, sta in justitia et timore, et praepara animam tuam ad tentationem . Non enim ait, ad requiem, sed ad tentationem, quia hostis noster adhuc in hac vita nos positos, quanto magis nos sibi rebellare conspicit, tanto amplius expugnare contendit. Eos enim pulsare negligit, qpossidere se sentit. Contra nos vero eo vehementius incitatur, quo ex corde nostro quasi ex jure propriae habitationis expellitur. Hoc enim in seipso Dominus sub quadam dispensatione figuravit, qui diabolum non nisi post baptisma se tentare permisit, ut signum nobis quoddam futurae conversationis innueret, quod membra ejus postquam ad Deum proficerent, tunc acriores tentationum insidias to
Abbreviated transcription (Latin):
dine potentiȩ. s sola concordat nob̾
ueritate nature : bene dr̃. quia ꝓ
nob iste angłs unũ de similibꝰ loquitur.
Cũ enĩ incunctis operationibꝰ suis inm̃sa
nos urtute transcendat: inuno tam̃
a nob̾ idest informȩ uarietatȩ nondis¬
crepat. ꝑ hoc ꝓ nob̾ patri loquit᷑ : ꝑ qđ
semet ipsũ nob̾similẽ ostendit. Loqui
quippe eiꝰ uł uit̾ pellare est : ipsũ se ꝓ
om̃ibꝰ hominẽ demonstrare. & bene
cũ dixerit unũ desimilibꝰ loquit᷑.: ilico
ad iunxit. Ut ad nuntiet hominis
&quitatẽ. Quia nisi ille hominibꝰ si¬
milis fier& : equł homo ante dm̃ non
apparerae. Inde quippe adndntiat &qͥ¬
tatẽ nram : unde suscipere dignatus
est. infirmitatẽ nr̃am. Om̃s uidelicae
nos inimica illa ꝑsuasio inculpe con¬
tagio ab ipsa radice polluerat: nullusq
erat qui apud dñ ꝓpeccatoribꝰ lo¬
quens. apeccato liber apparer&: quia
exeadem massa aeditos &que cunctos
par reatus in uoluerat. Proide
uenit adnos unigenitus patris : ad¬

Expanded text:
rdat nobis veritate naturae, bene dicitur, quia pro nobis iste angelus unum de similibus loquitur . Cum enim in cunctis operationibus suis immensa nos virtute transcendat, in uno tamen a nobis, id est in formae varietate, non discrepat. Per hoc pro nobis Patri loquitur, per quod semetipsum nobis similem ostendit. Loqui quippe ejus ominibus hominem demonstrare. Et bene cum dixit, « unum de similibus loquitur, » illico adjunxit, « ut annuntiet hominibus veritatem; » quia nisi ille hominibus similis fieret, aequus homo ante Deum non appareret. Inde quippe annuntiat aequitatem nostram, unde suscipere dignatus est infirmitatem nostram. Omnes videlicet nos inimica illa persuasio in culpae contagio ab ipsa radice polluerat , nullusque erat qui apud Deum pro peccatoribus loquens, a peccato liber appareret, quia ex eadem massa editos aeque cunctos par reatus involverat . Proinde venit ad nos Unigenitus Patris, as
Abbreviated transcription (Latin):
docenseosq inculpa diuisionis aspi¬
ciens: exorsus est dicens. Grãs ago
deo meo semꝑ pro uob̾. ingrã dei quę
diuites facti estis millo. Alultũ ꝓ¬
fecto laudauit: quos in xp̃o diuites
momũbꝰ dixit. & ecce ad huc blandi¬
m̃ta multiplicat: dicens. In onũ uerbo
un omĩ scientia: sic̃ testimoniũ xp̃i¬
ꝑegissent : qđ doctrine didicerant.¬
& mox in laude consũmationis sub¬
unxit. Ita ut nichil uob̾ desit
istis tot fauoribꝰ iãquo tendas insi¬
nua. & ecce paulo post sequitur.

Expanded text:
docens, eosque in culpa divisionis aspidocens, eosque in culpa divisionis aspiciens exorsus est, dicens: Gratias ago Deo meo semper pro vobis, in gratia Dei, quae divites facti estis in illo . Multum profecto laudavit quos in Christo divites in omnibus dixit. Et ecce adhuc blandimenta multiplicat, dicens: In omni verbo et in omni scientia, sicut testimonium Chrperegissent quod doctrina didicerant. Et mox in laudis consummatione subjunxit: Ita ut nihil vobis desit istis tot favoribus jam quo tendas insinues. Et ecce paulo post sequitur:
Abbreviated transcription (Latin):
scriptum est. Inore stulti: uirga suꝑ¬
biȩ. Quia uidelic& ꝑcutere rigids
scit : sed conpati humilit̾ nescit. Solent¬
districta increpatione de seuire. Un¬
de scriptũest. Uerba sapientiũ quasi
stimuli: ⁊ sic̃ claui in altũ defi xi.
Recte aut̃ eoꝵ uerba claui uocati st̃:
quia culpas delinquentiũ nesciunt
palpare: s pungere. Anioħis uerba
claui non erant cũ licebat ꝓgenies
uiperarũ qui uob̾ de monstra uit fu¬
gere abira uentura: Uerba stepha
claui nonerant. cũ dicebat. O insensati
galathe qui suos fascinauit: & rursi
cũ chorintiis diceret. cũ enĩ sit int̾usꝰ
telus ⁊ contentio. nonne carnales estis.
⁊ scđm hominẽ ambulatis : Sed ne¬
cesse est ut caute uideamꝰ quia p̃dica¬
tores iusti inipsis quos corrigunt. cũ
exparte alia fortasse aliqͥd bone oꝑati¬
onis inueniunt: ad eadẽ obuirgatio¬
nis uerba cũ quanta dispensatione
descendunt. Ecce paulus chorinchoᷤᷤ

Expanded text:
scriptum est: In ore stulti virga supscriptum est: In ore stulti virga superbiae , quia videlicet percutere rigide scit, sed codistricta increpatione sde scriptum est: Verba sapientium quasi stimuli, et sicut clavi in altum defixi . Recte autem eorum verba clavi vocati sunt, quia culpas delinquentium nesciunt palpare, sed pungere. An Joannis verba clavi non erant, cum dicebat: Progenies viperarum, quis vobis demonstravit fugere ab ira ventura ? An verba Stephanclavi non erant, cum dicebat: O insensati Galatae, quis vos fascinavit ? Et rursum cum Corinthiis diceret: Cum enim sit inter vos zelus et contentio, nonne carnales estis, et secundum hominem ambulatis ? Sed necesse est ut caute videamus quia praedicatores justi in ipsis quos corrigunt, cum ex parte alia fortasse aliquid bonae operationis inveniunt, ad eadem objurgationis verba cum quanta dispensatione descendunt. Ecce Paulus Corinthios
Abbreviated transcription (Latin):
Qubibit sub sannationẽ quasi aquã.
retardetur. Subsannationẽ uero
ut aquã bibere est: dm̃ sine aliquo
obstaculo cogitationis irridere: ut
in eo qͦd suꝑbit lingua uł conscientia
nulla trepidatio contradicat. Hec
aut̃ eius sententia suꝑ beatũ iob
quantũ atramite ueritatis exorbitet:
illa dnĩ adtestatione cognoscimꝰ qua
adliabolũ dicit. Nũ quid considerasti
seruũ meũ iob qđ nonsit ei similis
int̾ra: Ecce quẽ ueritas dicit absq
conparatione iustũ : eũ helui asserit.
absq conparatione peccatorẽ. Sed
hac ẽẽ. ꝓpria arrogantiũ p̃dicato¬
rũ solent : ut ȩtiã afflictos auditores
suos magis districte corripere appe¬
tant. quã blande refouere. P lus
enĩ student ut mala okurgando
increpent: quã bona laudando con¬
firment. Superiores quippe se ui¬
cderi desiderant: ⁊ magis gaudent
cũ eoꝵ animũ ira eleuat. quã caritaᷤᷤ
exȩquat. Semꝑ in uenire optant:
qͦd mncrepando rigidi feriant. Unde

Expanded text:
ui bibit subsannationem quasi aquam. retardetur. Subsannationem vero ut aquam bibere est Deum sine aliquo obstaculo cogitationis irridere, ut in eo quod superbit lingua vel conscientia, nulla trepidatio contradicat. Haec autem ejus sententia super beatum Job quantum a tramite veritatis exorbitet, illa Domini attestatione cognoscimus, qua ad diabolum dicit: Nunquid considerasti servum meum Job, quod non sit ei similis in terra ? Ecce quem Veritas dicit absque comparatione justum, eum Eliu asserit absque comparatione peccatorem. Sed haec esse propria arrogantium praedicatorum solent, ut etiam afflictos auditores suos magis districte corripere appetant, quam blande refovere. Plus enim student, ut mala objurgando increpent, quam bona laudando confirment. Superiores quippe videri desiderant, et magis gaudent cum eorum animum ira elevat, quam cum charitas exaequat. Semper invenire optant quod increpando rigide feriant. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
pascuȩ suȩ. Montes accipimꝰ om̃s elabos
huiꝰ scłi: qui incorde suo altitudine t̾rena
apriori elatione cõmutans. insua m̃bra
trans format: Isti montes pastuȩ eus st̃.
qri nmirũ deconũsatione errantiũ & de
suꝑborũ humilitate saciat᷑. sic̃ ipse ait.
Meus cibus ÷ ut faciã uoluntatẽ enis qu¬

Expanded text:
CE. Montes accipimus elatos hujus saeculi, qui in corde suo altitudinem terrara priori elatione commutans, in sua membra transformat, isti montes pascuae ejus sunt, quia nimirum de conversione errantium, et de superborum humilitate satiatur, sicut ipse ait: Meus cibus est, ut faciam voluntatem ejus q
Abbreviated transcription (Latin):
Quibꝰ uerbis ostenditur: quia bona quȩ as¬
secutus fuerat repente memoriȩ intulit:
⁊ mnalũ qd se pulsabat eiuicit. & quia per-¬
cepte grẽ meminit: iuĩ culpȩ imminen¬
tisfrrgit. Cũ enĩ uolũptas lubrica tẽp¬
tat inspsperis: hec ipsa st̃ ꝓsꝑa aculeo
tẽptationis opponenda. Ut eo erubes¬
camꝰ praua cõmittere: quonos adeo
memininꝰ gratuita bona ꝑcepisse. Et
illatã grãm exteriorũ munerũ. uerta¬
mͦ marma urtutũ: ut sint ante occłos
quȩ ꝑcepimꝰ. &quęq nos illiciant subi¬
gamus. Quia enĩ uolũptas ipsa exꝓs-¬
ne acceptũ munꝰ uertamꝰ inuitiũ : Neꝑ
fauorẽ uitȩ nos ab sorbeat uorago nequi¬
tiȩ. Irã namq contra nos suꝑni uiditii
in extinguibilit̃ accendimꝰ : sicont᷑ benig¬

Expanded text:
Quibus verbis ostenditur quia bona quae assecutus fuerat repente memoriae intulit, et malum quod se pulsabat evicit; et quia perceptae gratiae meminit, vim culpae imminentis fregit. Cum enim voluptas lubrica tentat in prosperis, haec ipsa sunt prospera aculeo tentationis opponenda, ut eo erubescamus prava committere, quo nos a Deo meminimus gratuito bona percepisse, et illatam gratiam exteriorum munerum vertamus in arma virtutum, ut sint ante oculos quae percepimus, et quae nos alliciunt subigamus. Quia enim voluptas ipsa ex prosne acceptum munus vertamus in vitium, ne per favorem vitae nos absorbeat vorago nequitiae. Iram namque contra nos superni judicis inexstinguibiliter accendimus, si cont
Abbreviated transcription (Latin):
tam̃ nichilẽ. securius. quã subspe seꝑ̃
timere: ne incauta mens aut desperando
so inuitiis cleiciat. aut extollendo dedo¬
nis ruat. Ante districti enĩ acpii ui¬
dicis. occłos. quanto dese subspe hu¬
milius trepidat: tanto in illũ robustuis
stat.¬

Expanded text:
tamen nihil est securius quam sub spe semper tamen nihil est securius quam sub spe semper timere, ne incauta mens aut desperando se in vitiis dejiciat, aut extollendo de donis ruat. Ante districti enim ac pii judicis oculos quanto de se sub spe humilius trepidat, tanto in illo robustius stat.
Abbreviated transcription (Latin):
sermo ꝓpt̾ utrosq clatur: aliquando ꝓpt̃
utrosq subtrahitur. ꝓpt̃ utrosq enĩ
datur: sic̃ diuina uoce paulo apd̾ corm¬
tios dr̃. Nolitimere sedloquere. & paulo
post. Quia popłs multus mͥ: in hac
ciuitate. Propt̃ utrosq uͦ subtrahitur:
sic̃ heli sacerdos ⁊ pͣuam filiorũ cognouit
actionẽ. &dignã increpationẽ non exereuit
uoce: cũ ꝓfecto futurũ eẽt. ut in mortis
supplitio. ⁊istos reatus flagitii. & illũ
ignoramꝰ: unũ ÷ salubre remediũ. nec
de his quȩ illis mauis accipimꝰ nosm&¬
ipsos extollere. nec de eo alterũ qđ minꝰ
acceperit irridere: sed ꝓfixo humilitatis
pede gͣuit̃ & constant̾ incedere. Quia
inhac uita tanto ueratius doctisumus:
quanto doctrinã nob̾ a nob ma̾ipsis sup¬
petere non posse cognoscimꝰ. Cur gͦ qͥlib&
de doctrina suꝑbiat. quȩ occulto uiditio
uł cuiquando detur. uł quando cui sub¬
traitur ignorat: Quã uisenĩ securitati
intimor semꝑ longe uideatur ab eẽ: nob̾

Expanded text:
ropter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur. Propter utrosque enim datur, sicut divina voce Paulo apud Corinthios dicitur: Noli timere, sed loquere . Et paulo post: Quia populus multus est mihi in hac civitate . Propter utrosque vero subtrahitur, sicut Heli sacerdos et pravam filiorum cognovit actionem, et dignam increpationis non exercuit vocem; cum profecto futurum esset ut in mortis supplicio et istos reatus flagitii, et illumignoramus, unum est salubre remedium, nec de his quae aliis magis accepimus, nosmetipsos extollere, nec de eo alterum quod minus acceperit irridere; sed fixo humilitatis pede, graviter et constanter incedere, quia in hac vita tanto veracius docti sumus, quanto doctrinam nobis a nobismetipsis suppetere non posse cognoscimus. Cur ergo quilibet de doctrina superbiat, qui occulto judicio vel cui quando detur, vel quando cui subtrahatur ignorat? Quamvis enim securitati timor semper longe videatur abesse, nobis
Abbreviated transcription (Latin):
carnẽ dñs: ⁊dũ suscipit unã alterã
monstrauit. Dũ hanc nob̾ cognita sus¬
cipit: illã quȩ nob̾ est incognita ostendit.
Moriendo qͥppe uitã exerruit quã tenemꝰ
resurgendo aꝑuit quã queram. Exeplo
suo nos docens. qđ hec iuta quã ante me¬
tẽ ducimꝰ non propt̾ se amandasit.
s propt̾ alterã toleranda. Quia gͦ noni
conuersatione usus int̾homines mores
babilonie secutꝰ nonẽ. bene de eoscrpti
est. Contẽpnit multitudinẽ ciuitadᷤ¬
Uł certe qͦd multos ꝑ spatiosã nã uagati
deseruit: & ꝑangusta gradientes paud
elegit. Multitudinẽ nãq ciuitatis con¬
tẽpnere est: humani generiᷤ parte qus
latã uã ingreditur. quȩ ⁊ ꝑhabundan¬
tia iniqͥtatis multa. areguisui fibi
sorte repbare. Seqͥt᷑. Clamore exe
coris non exaudit. Sic̃ supͣ dictune
Quis hocloco exactor accipi nisi diaus
potest. qͥmale suadendo spem concile
inmortalitatis. seddecipiendo exigẽ
tributũ moras. qͥsuadendo intulit culpã.

Expanded text:
et dum suscepit unam; alteram demonstravit. Dum hanc nobis cognitam suscepit, illam quae nobis est incognita ostendit. Moriendo quippe vitam exercuit quam tenemus, resurgendo aperuit quam quaeramus, 988 exemplo suo nos docens quod haec vita quam ante mortem ducimus non propter se amanda sit, sed propter alteram toleranda. Quia ergo nova conversatione usus inter homines, mores Babyloniae secutus non est, bene de eo scriptum est: Contemnit multitudinem civita certe quod multos per spatiosam viam vagantes deseruit, et per angusta gradientes paucos elegit. Multitudinem namque civitatis contemnere est humani generis partem quae latam viam ingreditur , quae et pro abundantia iniquitatis multa est, a regni sui sorem non audivit.---Sicut supra dictum est, quis hoc loco exactor accipi nisi diabolus potest? Qui male suadendo spem contulit immortalitatis, sed decipiendo exigit tributum mortis; qui suadendo intulit culpam,
Abbreviated transcription (Latin):
pensat. & quia uixta m̃slirã uirtutũ.
effectus. etiam subsequit᷑ fructuũ. rec¬
te sub iungitur. Et scis tẽpus partꝰ earũ::
subaudis ut ego. quidũ incogitatione
iurtutũ. m̃ses dinumero quando hoc qd
implert appetunt. parere ualeant scio:
Quia nimirũ dũ cordis occulta conspitio:
futurũ foras effectũ operis. intus inpon¬
dere cogitationis penso. Sequit᷑. Incur

Expanded text:
pensat. Et quia juxta mensuram virtutum pensat. Et quia juxta mensuram virtutum effectus etiam subsequitur fructuum, recte subjungiturSubaudis, Ut ego, qui dum in cogitatione virtutum menses dinumero, quando hoc quod implere appelunt parere valeant scio, quia nimirum dum cordis occulta conspicio, futurum foris effectum operis intus in pondere cogitationis penso. Sequitur
Abbreviated transcription (Latin):
obstat siꝑmenses. noua regenerationis
creatura signetur. Dequa paulꝰ apostolꝰ
dic̃. In xp̃o iłni neq circũcisio aliquid
ual&. neq p̃putiũ : s noua creatura.
Scĩ igitur uiri cũ se adp̃dicandũ parant.
prius se interuis uirtutibꝰ in nouant:
ut ad hoc qđ loquendo docent. uiuendo
concordent. Prius sua int̾na considerant
:atq acunctis se uitiorũ sordibꝰ emundãt.
Curantes sũmoꝑe. ut contͣ irã patienciȩ
luce resplendeant: contͣcarnis luxuriã.
etiã cordis munditia fulgescant. Cont᷑
torporẽ zelo candeant. cont᷑ confusos
p̃cipitationis motus. serena grauitate
rutilent. Contra suꝑbiã uera humilitate
luceant. contra timorẽ radiis auctoritatiᷤᷤ
clarescant. Quia gͦ tanta prus studia¬
inse congerunt: quasi inconceptu sc̃ȩ
p̃dicationis m̃ses uirtutũ fuint. Quos
m̃ses dñs solus dinumerat: quia eadẽ
bona ineorũ cordibus nonnisi quidedit

Expanded text:
obstat si per menses novae regenerationis obstat si per menses novae regenerationis creatura signetur. De qua Paulus apostolus ait: « In Christo Jesu neque circumcisio aliquid valet, neque praeputium, sed nova creatura Sancti igitur viri, cum se ad praedicandum parant, prius se interius virtutibus innovant, ut ad hoc quod loquendo docent, vivendo concordent. Prius sua interna considerant, atque a cunctis se vitiorum sordibus emundant, curantes summopere ut contra iram patientiae luce resplendeant, contra carnis luxuriam etiam cordis munditia fulgescant, 977 contra torporem zelo candeant, contra confusos praecipitationis motus serena gravitate rutilent, contra superbiam vera humilitate luceant, contra timorem radiis auctoritatis clarescant. Quia ergo tanta in se prius studia congerunt, quasi in conceptu sanctae praedicationis menses virtutum fiunt. Quos menses Dominus solus dinumerat, quia eadem bona in eorum cordibus non nisi qui dedit
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ fieri appetunt. inm̃siũ ꝓ lixitat
dilatantur. Q sepe dũ quȩdã quę
sentiunt intẽpestiue dicere audiend
nolunt: inipsa tarditate ꝓferende
sententiȩ. siue adhec quȩ suadendast.
siue adilla quȩ increpanda consilo
altiore firmantur. & dũ cogitatir
uita filiorũ. nec tam̃ ante tempus
linga consiluĩ m̃tis eicit : qͣn iã con¬
cepta soboles intͣuterũ crescit. ut
ad auditorũ noticiã tunc sententia
cordis exeat. quando ꝓlata utilis
uł quomꝰ agantur ignorant: ds̃ui adre¬
tributionis głam nonsolũ effectũ considat.
sae ȩtiã mom̃ta cogitationũ signat : recte
adbeatũ iob dr̃. Dinumerasti m̃ses con¬
ceptus earũ : Suhaudis ut ego qui inscĩs
p̃dicatoribꝰ nonsolũ fructꝰ exteriorũ
operũ. s ipsas diutinas cogitationes nu¬
mero. quia ⁊ adretributionẽ seruo:¬
Possunt ꝑmenses quia congesti dies st̃. etiã
multiplicate sunt uirtutis intelligi. In
m̃sibus quoq luna renascitur: nichilq

Expanded text:
petunt in mensium prolixitate dilatantur. Et saepe dum quaedam quae sentiunt, intempestive dicere audientibus nolunt, in ipsa tarditate proferendae sententiae, sive ad haec quae suadenda sunt, seu ad illa quae increpanda, consilio altiori firmantur. Et dum cogitatur vita filiorum, nec tamen ante tempus lingua consilium mentis ejicit, quasi jam concepta soboles intra uterum crescit, ut ad auditorum notitiam tunc sententia cordis exeat, quando prolata utilivel quomodo agantur ignorant, Deus vero ad retributionis gloriam non solum effectum considerat, sed etiam momenta cogitationum signat, recte ad beatum Job dicitur: Dinumerasti menses conceptus earum? Subaudis ut ego, qui in sanctis praedicatoribus non solum fructus exteriorum operum, sed ipsas diutinas cogitationes numero, qui et eas ad retributionem servoPossunt per menses, quia congesti dies sunt, etiam multiplicatae virtutes intelligi. In mensibus quoque luna renascitur, nihilque