comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dum nimis ẽ. ne ailhoe rursus proruat.
qđ se mundasse fletib exultat: ne dum
deplorata iterum culpa eommittitur:
in conspectu iusti iudicis ipsa etiam lam̃¬
ta leuigent᷑. Sollert̾ qͥppe debemus memi¬
nisse quod dr̃. Ne iteres uerbum. in tuao¬
ratione. Quo ui delicet dicto .uir sapiens
nequaqͣm nos ꝓhibet sepe ueniam petere.
s culpas iterare. de si aꝑte dicat. Cum ma¬
le gesta defleueris: nequaqͣm rursum fa¬
cias. quod in p̾cib iterum plangas. Ut gͦ
te orationis semꝑ tempora debet sollici¬
te conspici. qͥcqͥd potest in oratione rep¬
bari. Talemq semens et cum ab oratio¬
ne cessat. exhibere festinet. quał appare¬
re iudici in ipso orationis tempore exop̃¬
tat. Sepe nanq imnunda quedam.
uł illicita in ammo u̾timus: qͦtiens a
p̾tib uacamus. S cum se mens ad stu¬
dia orationis erexerit: earum rerum
imagines reu̾bata patitur. qͥb liben¬
ter pͥus ociosa p̾mebat᷑. Et quasi i am

Expanded text:
dum nimis est ne ad hoc rursus proruat dum nimis est ne ad hoc rursus proruat quod se mundasse fletibus exsultat, ne dum deplorata iterum culpa committitur, in conspectu justi judicis ipsa etiam lamenta levigentur. Solerter quippe debemus meminisse quod dicitur: Ne iteres verbum in oratione tua . Quo videlicet dicto vir sapiens nequaquam nos prohibet saepe veniam petere, sed culpas iterare. Ac si aperte dicat: Cum male gesta defleveris, nequaquam rursus facias, quod in precibus iterum plangas. 29. Ante orationis semper tempora debet sollicite conspici quidquid potest in oratione reprobari; talemque se mens et cum ab oratione cessat exhibere festinet, qualis apparere judici in ipso orationis tempore exoptat. Saepe namque immunda quaedam vel illicita in animo versamus, quoties a precibus vacamus. Sed cum se mens ad studia orationis erexerit, earum rerum imagines reverberata patitur, quibus libenter prius otiosa premebatur; et quasi jam
Abbreviated transcription (Latin):
frangitur: si ĩtenta precib. necdum de¬
uictȩ culpȩ memoria mordet᷑. Diffidit
nanq acciꝑe se posse quod appetit: qͦ ꝓ
fecto reminiscitur nolle se adhue fac̾e
qđ diuinitꝰ audiuit. Hinc ꝑ ioh̃em dr̃¬
Sicor nr̃m ñ rep̾hendĩt nos. fiduciam
habemus apud dm̃: et quicqͥd petieri¬
mus ab eo accipiemus. hinc salomon
ait. Qui au̾tit aurem siram ne audiat
legem: oratio eius erit execrabił. Cor
quippe nos inpetitione rep̾hendit: ẽ
resistere se p̾ceptis eius qͦm postulat
meminit. W oratio fit execrabił: eum
acensura au̾tit᷑ legis. Qͥa dignum
ꝓfecto ẽ. ut ab eius beneficus sit qͥsq
extraneus: cuius nuirum uissionib
ñ uult ẽẽ subiectus. Qua in re. hoc ẽ.
salubre remedium: ut eum se mens ex
memoria eulpe rep̾hendit. hoc pͥus
in oratione defleat quod errauit: qͣ¬
tinus erroris macula dum fletib ter¬
gitur: in peticione sua cordis facies
ab auctore munda uideat᷑. S curan¬

Expanded text:
frangitur, si intenta precibus necdum defrangitur, si intenta precibus necdum devictae culpae memoria mordetur. Diffidit namque accipere se posse quod appetit, quae profecto reminiscitur nolle se adhuc facere quod divinitus audivit. 352 Hinc per Joannem dSi cor nostrum non reprehenderit nos, fiduciam habemus ad Deum: et quidquid petierimus ab eo, accipiemus . Hinc Salomon ait: Qui avertit aurem suam, ne audiat legem, oratio ejus erit exsecrabilis . Cor quippe nos in petitione reprehendit, cum resistere se praeceptis ejus quem postulat meminit, et oratio fit exsecrabilis, cum a censura avertitur legis, quia dignum profecto est ut ab ejus beneficiis sit quisque extraneus cujus nimirum jussionibus non vult esse subjectus. Qua in re hoc est salubre remedium, ut cum se mens ex memoria culpae reprehendit, hoc prius in oratione defleat quod erravit, quatenus erroris macula cum fletibgitur, in petitione sua cordis facies ab auctore munda videatur. Sed curan
Abbreviated transcription (Latin):
piens: imꝑat bona que fiant. S post¬
qͣm fieri imꝑata ceꝑint: ipsis suis ex¬
ercitata actionib discit. cum oꝑtiri
bona inchoauerat. qͣntum minus ui-¬
debat. Foris gͦ ager excolit᷑. ut domus
postmodum construat᷑: qͥa plerunq
abext̾iori oꝑe sumimus. qnͣta subti¬
litate rectitudinẽ in corde teneamꝰ.
Quem bene sofar seruare ordinem stu¬
duit: cum pͥus auferri unqͥtatem a ma¬
nib. et post a tab̾n aculo iniusticiã dix̃.
Qͥa neqͣquam plene animiis incogitatio¬
ne erigitur: quando adhuc ab eo extͥie¬
t̾gimus: ad dm̃ statim sine macula
fãtiem leuamus. Int̾na qͥppe facies ho¬
minis: mens ẽ. In qua nimirum retog¬
noscim᷑: ut ab auctore nr̃o diligamur.
Quam scilicet faciem leuare ẽ: ad dm̃
animum ꝑstudia orationis attollere.
S eleuatam faciem macła inquinat.¬
suntendentẽ mentẽ. reatus sui consci¬
entia accusat. Qͥa abspei fiducia ꝓtinꝰ

Expanded text:
piens imperat bona quae fiant; sed postpiens imperat bona quae fiant; sed postquam fieri imperata coeperint, ipsis suis exercitata actionibus discit, cum imperare bona inchoaverat, quantum minus videbat. Foris ergo ager excolitur, ut domus postmodum construatur, quia plerumque ab exteriori opere sumimus, quantam subtilitatem rectitudinis in corde teneamus. Quem bene Sophar servare ordinem studuit, cum prius auferri iniquitatem a manibus, et post a tabernaculo injustitiam dixit, quia nequaquam plene animus in cogitatione erigitur, quando adhuc ab eo extrinrgimus, ad Deum statim sine macula faciem levamus. Interna quippe facies hominis mens est; in qua nimirum recognoscimus, ut ab auctore nostro diligamur. Quam scilicet faciem levare est in Deo animum per studia orationis attollere. Sed elevatam faciem macsi intendentem mentem reatus sui conscientia accusat, quia a spei fiducia protinus
Abbreviated transcription (Latin):
iniusticiam abscidi. Qa qͥsqͥs iam pͣna
ase oꝑa exterius rẽsecte: necesse ꝓfecto
ẽ. ut ad semet ipsum recdiens. sollercer
sese in mentis intentione discernat: ne
culpa qͣm iam in actione ñ ht̃. adhuc
incogitatione ꝑduret. Unde bene eti¬
am ꝑsalomonem dr̃. Preparaforis
opus tuum. et diligent̾ exerte agrũ
tuum: et postea edifices domũ tuam.
Quid uanq ẽ. p̾parato oꝑe. agrum dili¬
gent̾ exteruis exertere: nisi euulsis im¬
qͥtatis sentib. actionem nr̃am ad frugẽ
retributionis excolere: Ꝙ quid ẽ post
agri exertitium. ad edisicium domꝰ
redire: nͥ quod plerunq ex bonis oꝑi¬
b discimus. qͣntam uite mundiciã
et incogitatione construamꝰ: Pene
cuncta nanq bona oꝑa: excogitatio¬
ne ꝓdeunt. S sunt ñnulla cogitatio¬
nis acumina: que ex oꝑatione nasc̃¬
tur. Nam sicut ab anino opꝰsumit᷑.
ita rursus ab oꝑe animus eruditur.
Mens qͥppe diuini amoris exordia ca¬

Expanded text:
injustitiam abscidi, quia quisquis jam prava injustitiam abscidi, quia quisquis jam prava a se opera exterius resecat, necesse profecto est ut, ad semetipsum rediens, solerter sese in mentis intentione discernat; ne culpa, quam jam in actione non habet, adhuc in cogitatione perduret. Unde bene etiam per Salomonem dicitur: Praepara foris opus tuum, et diligenter exerce agrum tuum, ut postea aedifices domum tuam . Quid namque est praeparato opere agrum diligenter exterius exercere, nisi evulsis iniquitatis sentibus, actionem nostram ad frugem retributionis excolere? Et quid est post agri exercitium ad aedificium domus redire, nisi quod plerumque ex bonis operibus discimus quantam vitae munditiam in cogitatione construamus? Pene cuncta namque bona opera ex cogitatione prodeunt, sed sunt nonnulla cogitationis acumina, quae ex operatione nascuntur; nam sicut ab animo opus sumitur, ita rursus ab opere animus eruditur. Mens quippe divini amoris exordia ca
Abbreviated transcription (Latin):
exteriꝰ fiunt. neqͣquam bona eẽ. iam
censent: que quasi ꝑstudium tͣgide
cogitationis exhibent᷑. Qui sepe hu¬
milia tumentes increpant: & quod
dictis suis semet ipsos feriunt igno¬
rant. d quia iuistum uirum sofar
hactenus rep̾hendendo corripuit:
nunc uelut docendo subiungit.
cło tuo. Iusticia: tunc leuare pot̾is
faciem tuam absq macula: et eris
aut sola cogitatione commutitur:
aut cogitatione simul et oꝑe ꝑpe¬
tratur. Iniquitas gͦ in manii ẽe cui¬
iquitas inmente. Mens qͥppe nr̃a
tab̾nacłm ñ incongrue uocat᷑: in
qua aput nosmet ipsos abscondim.
cum foris in oꝑe ñ uidemur. Dophar
itaq qͥa uiri iusti amicus ẽ: nouit¬
quod dicat. S quia iustum increpat.
hereticoꝵtenens spetiem. ꝓferre recte
etiam que nouit ignorat.S nos caleã¬
tes hoc qđ ab eo tumide dr̃: pensemꝰ
eius uerba qͣm uera sint. si recte dice¬
reut᷑. Prius enim amami miqͥtatem
subtrahi. et post atab̾nacło am̃monet

Expanded text:
exterius fiunt, nequaquam bona esse jam exterius fiunt, nequaquam bona esse jam censent, quae quasi per studium turgidae cogitationis exhibentur. Qui saepe humilia tumentes increpant, et quod dictis suis semetipsos feriunt ignorant. 351 Sed quia justum virum Sophar hactenus reprehendendo corripuit, nunc velut docendo subjungit: culo tuo injustitia, tunc levare poteris faciem tuam absque macula, et eris aut sola cogitatione committitur, aut cogitatione simul et opere perpetratur. Iniquitas ergo in manu est culiniquitas in mente. Mens quippe nostra tabernaculum non incongrue vocatur, in qua apud nosmetipsos abscondimur, cum foris in opere non videmur. Sophar itaque, quia justi viri amicus est, novitquod dicat; sed quia justum increpat, haereticorum tenens speciem, proferre recte etiam quae novit ignorat. Sed nos calcantes hoc, quod ab eo tumide dicitur, pensemus ejus verba quam vera sint, si recte dicerentur. Prius enim a manu iniquitatem subtrahi, et post a tabernaculo admonet
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ districtionis intimȩ consid̾ationi
se subicit: exeius ꝓtimis timore mol¬
lescit. Cumq saguta diuinȩ formi¬
dinis penetrat: quia infirma uisc̾a
ꝑ humilitatẽ gestat. Quisquis autẽ
ꝑtinatia insensibilitatis obduresc̃:
quasi coi firmat. ne hoc iaculati
lapideum tollit: cum a nob̾ suꝑbiȩ
duntiam subtrahit. Et cor carne¬
um tribuit: cum eandẽ ꝓtinus
urãm duritiam ad senbilitatem
uertit. ꝑ manus uͦ ut iam crebro
docinmus: oꝑ a designant᷑. Cũ cul¬
pa gͥ manus ad dm̃ ex pandere ẽ:
contra largitoris grãm de uirtute o¬
ꝑum suꝑbire. Qui enim in conspectu
ȩt̾n uidicis loquens sͥ bona q̃ facit
tribuit: addm̃ manus suꝑbiens
tendit. Sic ꝓfecto contra electos reꝑ¬
bi. fic contra catholicos heretici semꝑ
effrenant᷑: ut cum obiurgare facta
nequeunt: bonos rep̾hendere de fa¬
ctorum elatione moliantur: qͣtimis
eos quos redarguere ex infirmitate
actionis ñ ualent. ex crimine tumo¬
ris accusent. Unde et ea bona que

Expanded text:
ictionis intimae considerationi se subjicit, ex ejus protinus timore mollescit; eumque sagitta divinae formidinis penetrat, quia infirma viscera per humilitatem gestat. Quisquis autem pertinacia insensibilitatis obdurescit, quasi cor firmat, ne hoc jacula tilapideum tollit cum a nobis superbiae duritiam subtrahit, et cor carneum tribuit cum eamdem protinus nostram duritiam ad sensibilitatem vertit. Per manus vero, ut jam crebro docuimus, opera designantur. Cum culpa igitur manus ad Deum expandere est contra largitoris gratiam de virtute operum superbire. Qui enim in conspectu aeterni judicis loquens sibi bona quae facit tribuit, ad Deum manus superbiens tendit. Sic profecto contra electos reprobi, sic contra catholicos haeretici semper effrenantur, ut cum objurgare facta nequeunt, bonos reprehendere de factorum elatione moliantur, quatenus eos quos redarguere ex infirmitate actionis non valent, ex crimine tumoris accusent. Unde et ea bona quae
Abbreviated transcription (Latin):
ridet dliend. Qui gͦ solum se sapere
estimat: quid aliud quam eandem¬
hanc secum morari sapientiã putat:
Namqͣm aicleẽ aliis abnuit: solisibi
hane tribuens. ꝓfecto uitra tempora
sue brenitatis claudit. Pensandũ uͦ
ẽ. inir sẽs quanta discretione utitur.
ut timicoꝵ suꝑbientium arrogantia
beati iob uita atq scientia. amicoꝵ
eiꝰ scientiam excecdat: S ut eoꝵ suꝑbiã
corrigat: eẽ se inferiorem negat. Et ne
sue humilitatis limitem transeat:
ẽẽ se suꝑiorem tacet. Nec p̾ferendo se
s conferendo indicat. qđ de se hi qͥ sͥ
longe sunt impares discant: ut dũ
sponte inflectit᷑ sapientia quȩ emi¬
uet̾. neqͣquam se cont᷑ uires erigat.
srientia que iacet. Quos bene mox
ad equalitatis sensum reuocat. qͥa
tumere ualde quasi de singłarita¬
te magnitudinis pensat: cum fub¬
Cum cunctis sint nota que dĩcitis. de
dictorũ scientia singłarit᷑ cur tume¬
tis: Qa gͥ elationem arrogantium.

Expanded text:
ridet aliena. Qui ergo solum se sapere ridet aliena. Qui ergo solum se sapere aestimat, quid aliud quam hanc eamdem secum mori sapientiam putat? Nam quam adesse aliis abnuit, soli sibi hanc tribuens, profecto intra tempora suae brevitatis claudit. Pensandum vero est vir sanctus quanta discretione utitur, ut amicorum superbientium arrogantia beati Job vita atque scientia amicorum ejus scientiam excedat? Sed ut eorum superbiam corrigat, esse se inferiorem negat; et ne suae humilitatis limitem transeat, esse se superiorem tacet: nec preferendo se, sed conferendo, indicat quod de se hi qui sibi longe sunt impares discant, ut dum sponte inflectitur sapientia quae eminet, nequaquam se contra vires erigat scientia quae jacet. Quos bene mox ad aequalitatis sensum revocat, quia tumere valde quasi de singularitate magnitudinis pensat, cum subCum cunctis sint nota quae dicitis, de dictorum scientia singulariter cur tumetis? Quia igitur elationem arrogantium
Abbreviated transcription (Latin):
tescant. Preire se quippe sapientia cun¬
ctosexistimant: et iccirco nil se cuilib⁊
dicere ultra mensuras suȩ magnitu¬
dinis putant. Sic pͣui quilib. sie õs
heretici suꝑba uoce meliores docere ñ me¬
tuunt: qͥa om̃s se inferiores arbitͣntur.
suȩ culmine reuocat: et discretionis ma¬
nu ad eqͣlitatis compagem reformat.
Unde beatus iob qui eiusdem scẽ eccłȩ
membrum ẽ. uidens qͦd amicoꝵ mens
ꝑ uerba ꝓlatȩ eruditionis intumuit.
ilico respondit dicens. Ergo uos estis
soli homines: et nob̾tum morat᷑ sapi¬
entia: Quisqͥs se preire ratione om̃s¬
existimat: quid aliud quam solum se
ẽẽ. hominẽ exultat: Q sepe contingit.
ut cum ꝑ tumorem niens in altum du¬
citur in despectu omiũ et sui ãmi¬
ratione subleuet᷑. Incogitatione et e¬
nim ꝓpͥi fanores oruintur:. sͥq de sin¬
gularitate sapientiȩ blanditur ipsa
fatutas. Pensat ea que audierit. ac
uerba que ꝓfert: et miratur sua. et¬

Expanded text:
tescant. Praeire se quippe sapientia cuntescant. Praeire se quippe sapientia cunctos existimant, et idcirco nihil se cuilibet dicere ultra mensuras suae magnitudinis putant. Sic pravi quilibet, sic omnes haeretici superba voce meliores docere non metuunt, quia omnes se inferiores arbitrantur.suae culmine revocat, et discretionis manu ad aequalitatis compagem reformat. Unde beatus Job, qui ejusdem sanctae Ecclesiae membrum est, videns quod amicorum mens per verba prolatae eruditionis ints estis soli homines, et vobiscum morietur scientia? - Quisquis se praeire omnes ratione aestimat, quid iste aliud quam solum esse se hominem exsultat? et saepe contingit, ut cum per rumorem mens in altum ducitur, in despectum humanum, et sui admiratione sublevatur. In cogitatione etenim proprii favores oriuntur, sibique de singularitate sapientiae blanditur ipsa fatuitas. Pensat ea quae audierit, ac verba quae profert; et miratur sua,
Abbreviated transcription (Latin):
illam laboriosa uite rimunt: ita
hanc delectabilia ⁊ extingunt. Spes
itaq carnalium.  abominatio ani¬
me dr: quia inde inꝑpetuum sp̃s in¬
terit. unde ad tempns earo suduiter
beatꝰ iob cuncta largius etiam uiuen¬
do p̾dicasset. At postqͣm sanctiorem
monere de uita nititur. doctiorẽq
seerudire sapientiȩ magisterio cona¬
tur: ipse dictorum suoꝵ pondus lẽ¬
uigar: qui indiscretione int̾posita.
om̃e quod loquit᷑ destruit: qͥa liqͦ¬
rem scientiȩ pleno uasculo suꝑfundit.
Sic nanq ab indiscretis opesscientie: sic̃
ab stultis sepe opes corporalis substan¬
tiȩ possident᷑. Nonnulli enun qui ter
renarum rerum iuttiplicitate sub¬
nixi sunt. aliqͣndo multa et habenti¬
b tribuunt: ut ipsi hec cunctis largiꝰ
habere uideant᷑. Ita ꝑu̾si cum uera sa¬
piunt. recta quedam etiam rectiorib
locuntt᷑. ñ ut alios audientes doceant:
s ut ipsi qͣnta doctrina polleant. inno¬

Expanded text:
illam laboriosa interimunt, ita illam laboriosa interimunt, ita hunc delectabilia exstinguunt. Spes itaque carnalium, abominatio animae dicitur, quia inde in perpetuum spiritus interit, unde ad tempus caro suaviter beatus Job cuncta largius etiam vivendo praedicasset. At postquam sanctiorem monere de vita nititur, doctioremque se erudire sapientiae magisterio conatur, ipse dictorum suorum pondus levigat, qui, indiscretione interposita, omne quod loquitur destruit, quia liquorem scientiae pleno vasculo superfundit. Sic namque ab indiscretis opes scientiae, sicut a stultis saepe opes corporalis substantiae possidentur. Nonnulli enim, qui rerum terrenarum multiplicitate subnixi sunt, aliquando multa et habentibus tribuunt, ut ipsi haec cunctis largius habere videantur. Ita perversi, cum vera sapiunt, recta quaedam etiam rectioribus loquuntur; non ut alios audientes doceant, sed ut ipsi quanta doctrina polleant, inno
Abbreviated transcription (Latin):
um ꝑit: qͥa eorum mens amissis oĩb
se solummͦ et iudicem conspicit. Tẽ
uoluptas subtrahit᷑. et uoluptatis
culpa seruatur. Et repente miseri
ꝑeundo discunt: qͥa ꝑita̾ tenuert̃.
Qui camen quoiisq corꝑalit̃ uiuunt:
qurrere nocit᷑a non desinunt. Unde
adhuc subditur. Et spes illorum abo¬
cogitationib sꝑat. nͥ ut potestate ceteroᷤᷤ
transeat: cunctos rerum multiplicita¬
te transcendat: adu̾santes domi nando
subitiat: obsequentib mirandus in no¬
tescat: ire aduotum satisfaciat: benig¬
num se cum laudat᷑ ostendat: quicqͥd
gula appetit offerat: ad hoc qͦd uolup¬
tas imꝑat. oꝑis expletione concurrat:
sp̃uales quiq uidicio rectitudinis ad¬
u̾sant᷑. Nam qđ peccatores uoluptatẽ
caro reqͥ escit. Ut enun caro mollib. sic
anima duris nutrit᷑. Illam blanda
refouent: hanc asꝑa exercent. Illa
delectationib pascit᷑. hec amaritu¬
dinib uegetat᷑. Q. sicut carnẽ dura

Expanded text:
um perit, quia eorum mens, amissis omnibus, um perit, quia eorum mens, amissis omnibus, se solummodo et judicem conspicit. Tunc voluptas subtrahitur, sed voluptatis culpa servatur, et repente miseri pereundo discunt quia peritura tenuerunt. Qui tamen quousque corporaliter vivunt quaerere nocitura non desinunt. Unde adhuc subditur: CAPUT XXIV. IBID.-- Et spes illorum abocogitationibus sperat, nisi ut potestate caeteros transeat, cunctos rerum multiplicitate transcendat, adversantes dominando subjiciat, obsequentibus mirandus innotescat, irae ad votum satisfaciat, benignum se, cum laudatur, ostendat; quidquid gula appetit, offerat; ad hoc quod voluptas imperat, operis expletione concurrat? spiritales quique judicio rectitudinis aversantur. Nam quod peccatores voluptatem caro requiescit. Ut enim caro mollibus, sic anima duris nutritur: illam blanda refovent, hanc aspera exercent; illa delectationibus pascitur, haec amaritudinibus vegetatur. Et sicut carnem dura
Abbreviated transcription (Latin):
hos illorum ocłos. a iocunditate pͥsti¬
na claudi psalmista conspexerat:
cum licebat. In illa die ꝑibunt õs
cogitationes eorum. Quia et ȩt̾na ma¬
lo nunqͣm cogitata reꝑiunt: et su¬
bito amittunt bona temporalia. quȩ
diu tractata tenuerunt. Aquib et
omne effuigrum ꝑibit: qͥa eorum ma¬
licia. ab animadu̾sione districti ui¬
dicis quo se ualeat occultare ñ inuenit.
Nain nunc iniqͥcum tͥstia aliqua uł
adu̾sa patiuntur. essugii latebras
inueniunt: qͥa ad uoluptatẽ ꝓtinꝰ
desidiorum carnalium recurrunt.
Ne enim pduꝑtas cruciet: diuitiis
animũ demulcent. Ne despectus ꝓ¬
ximoꝵ depͥmat: sese dignitatib ex¬
altant. Si fastidio corpus atceritiur.
ante positis epularum diu̾sitatib
nutrit᷑. Si quo aninius mesticiȩ im¬
pulsu deicitur. mox ꝑ int̾posita io¬
corum blandimenta releuatur. Tot
gͦ hic hñt effugia: quot sͥ p̃parant de¬
lectam̃ta. S quandoq ab eis effugi¬

Expanded text:
Hos illorum oculos a jucunditate pristiHos illorum oculos a jucunditate pristina claudi Psalmista conspexerat, cum dicebat: In illa die peribunt omnes cogitationes eorum ; quia et aeterna mala nunquam cogitata reperiunt, et subito amittunt bona temporalia quae diu tractata tenuerunt. A quibus et omne effugium perit, quia eorum malitia ab animadversione districti judicis quo se valeat occultare non invenit. Nam nunc iniqui cum tristitia aliqua, vel adversa patiuntur, effugii latebras inveniunt, quia ad voluptatem protinus desideriorum carnalium recurrunt. Ne enim 358 paupertas cruciet, divitiis animum demulcent. Ne despectus proximorum deprimat, sese dignitatibus exaltant. Si fastidio corpus atteritur, antepositis epularum diversitatibus nutritur. Si quo animus moestitiae impulsu dejicitur, mox per interposita jocorum blandimenta relevatur. Tot ergo hic habent effugia, quot sibi praeparant delectamenta. Sed quandoque eis effugi
Abbreviated transcription (Latin):
expͥmit᷑. ꝑ eũglium ueritas attesta¬
tur dicens. Diocł̾s tuus fuerit sim
plex: totum corpus tuium lucidum
enit. Qa uidelicet si oꝑationẽ urãm
intentio munda p̾uenerit: qͣmli¬
bet alit̾ homĩnib uideat᷑. interm
tamen iudicis ocłis. mundũ subse-¬
qͤntis actionis corpus ostendit᷑. Dełi
gͦ impioꝵ sunt: intentiones in eis
carnalium desidiorum. Qui ict̾co
deficiunt. qͥa et̾na negligunt: et
sola semꝑtransitoria prestolant᷑.
Adipisci quippe terrentm głam
cogitane: multiplicari reb tem¬
poralib exoptant. Ad mortem coti¬
die cursu rerum labentium ten¬
dunt: s cogitare mortalia morta¬
liter nesciunt. Carnis uita ꝑ momen¬
ta deficit. et tam̃ carnale desidium
crescit. Res habita instanti fine cor¬
ripit᷑ et habendi anxietas non finit᷑.
Scum mors impios subtrahit. eoꝵ
ꝓfecto desidia cum uita t̾minantur.
Quoꝵ scilicet ocłi tu ne suꝑna ultione
deficiunt: quia suo hic iudicio a t̾re¬
na ileficere delectatione noluerunt.

Expanded text:
ium Veritas attestatur, dicens: Si oculus tuus simplex fuerit, totum corpus tuum lucidum erit ; quia videlicet si operationem nostram intentio munda praevenerit, quamlibet aliter hominibus videatur, interni tamen judicis oculis mundum subsequentis actionis corpus ostenditur. Oculi ergo impiorum sunt intentiones in eis carnalium desideriorum. Qui idcirco deficiunt, quia aeterna negligunt, et sola semper transitoria praestolantur. Adipisci quippe terrenam gloriam cogitant, multiplicari rebus temporalibus exoptant, ad mortem quotidie cursu rerum labentium tendunt; sed cogitare mortalia mortaliter nesciunt. Carnis vita per momenta deficit, et tamen carnale desiderium crescit. Res habita instanti fine corripitur, et habendi anxietas non finitur. Sed cum mors impios subtrahit, eorum profecto desideria cum vita terminantur. Quorum scilicet oculi tunc superna ultione deficiunt, quia suo hic judicio a terrena deficere delectatione noluerunt.
Abbreviated transcription (Latin):
onagri nolumus. in cunctis q̃ appe¬
timus. iuitum pͥus intimȩ dispensa¬
tionis exqͥramus: ut mens nrã in õe
qd̾ m̃titur. suꝑni regiminis lorote¬
neatur : et inde magis uota sua
adutam impleat. unde uite suȩ stu¬
dia. et contͣ ꝓpͥam uoluntatẽ calcat.
Multa sophar fortia ꝓtulit: s quod
meliori se hȩc loquat᷑ nescit. Unde
autem firmasti cor tuum: et expandi-¬
sti ad eum manus tuas. Firmari cor¬

Expanded text:
onagri nolumus, in cunctis quae appeonagri nolumus, in cunctis quae appetimus nutum prius intimae dispensationis exquiramus, ut mens nostra in omne quod nititur, superni regiminis loro teneatur; et inde magis vota sua ad vitam impleat, unde vitae suae studia et contra propriam voluntatem calcat. Multa Sophar fortia protulit, sed quod meliori se haec loquitur nescit. Unde autem firmasti cor tuum, et expandisti ad eum manus tuas. 25. So
Abbreviated transcription (Latin):
seruiat: atq ȩt̾nis dispositionib re¬
strictum uiuat. Qui gͦ implere cun¬
cta quȩ desid̾at. ꝑ effrenatã lib̾tatẽ
querit. quid aliud qͣm pullo onagͥ
eẽ simił concupiscit: ut disciplinȩ
hunc lora ñ teneant. si audent̾ uagꝰ
autem diuina miseratio qͦs ꝓdire
in effrenationẽ illicitȩ lib̾tatis con-¬
spicit. obiectione ꝓsꝑe adu̾sitatis
frangit. Quatinus elisi discant. qͣ.
reꝓba erectione tumuerant: ut iã
flagelli exꝑientia edomiti. quasi
domestica iumenta p̃ceptoꝵ loris
mentis colla subiciant: et uitȩ p̾sentiᷤ
itinera acdmitum p̾sidentis ꝑgant.
Quib bene loris ligatum se nõuerat.
qui dicebat. Ut iumentum factꝰ sum
aput te: et ego semꝑtecum. Unde et
seuus ille ꝑsecutor. ab agro ꝑfide uo¬
luptatis ad domum fidi deductus.
rectoris sui calcarib punctꝰ audiebat.
Durum ẽ tͥ. contrastimulum calcit᷑re.
Restat gͦ ut si ẽẽ. iam similes pullo

Expanded text:
serviat, atque aeternis dispositionibus reserviat, atque aeternis dispositionibus restrictum vivat. Qui ergo implere cuncta quae desiderat per effrenatam libertatem quaerit, quid aliud quam pullo onagri esse similis concupiscit, ut disciplinae hunc lora non teneant, sed audenter vagus autem divina miseratio, quos prodire in effrenationem illicitae libertatis conspicit, objectione properae adversitatis frangit, quatenus elisi discant quam reproba erectione tumuerant; ut jam flagelli experimentis edomiti, quasi jumenta domestica praeceptorum loris mentis colla subjiciant, et vitae praesentis itinera ad nutum praesidentis pergant. Quibus bene loris ligatum se noverat, qui dicebat: Ut jumentum factus sum apud te, et ego semper tecum . Unde et saevus ille persecutor ab agro perfidae voluptatis ad domum fidei deductus, rectoris sui calcaribus punctus, audiebat: Durum est tibi contra stimulum calcitrare . Restat ergo ut si esse jam similes pullo
Abbreviated transcription (Latin):
sisse se innocentiã ñ deflet: iusto
excecata iudicio. simul et humilitatẽ
ꝑctat. Wfit plerunq ut pͣuis desicdiis
seruiens. a iugo sediuini timoris excu¬
tiat: et quasi in maloꝵ ꝑpetratione iã
liba. om̃e quod uoluptas suggeritam¬
plere contendat. Unde cum uir uanus
natum putat. ꝑpullũ qͥppe onagri.
om̃e aggrestium genus expͥmit᷑: quod
naturȩ dimissum motib. loris domi¬
nantium ñ tenẽt᷑. Agri nanq amima¬
lia lib̾tatem hñt. et ire quo appetunt:
et quiesc̾e cum lassant᷑. Et qͣnuis ui-¬
sensatis animalib homo longe sit
melior: hoc tam̃ plerunq homini ñ
licet. qd̾ britis animalib licet. Quȩ
enim ad aliud minime seruant᷑. eaꝵ
motus ꝓculdubio neqͣꝗͣ. sub discipli¬
na restringunt᷑. homo autẽ qͥa ad
seqͤntem uitam duicit᷑. neceẽ ꝓfecto ẽ.
ut in cunctis suis motib. sub disci¬
plinȩ dispositione religet᷑. s quasi
domesticum animal loris uinctum

Expanded text:
sisse se innocentiam non dolet, justo sisse se innocentiam non dolet, justo excaecata judicio, simul et humilitatem perdat. Et fit plerumque ut, pravis desideriis serviens, a jugo se divini timoris excutiat, et, quasi in malorum perpetrationem jam libera, omne quod voluptas suggerit implere contendat. Unde cum vir vanus natum putat. 23. Per pullum quippe onagri omne agrestium genus exprimitur, quod, naturae dimissum motibus, loris dominantium non tenetur. Agri namque animalia in libertate habent et ire quo appetunt, et quiescere cum lassantur. Et quamvis insensatis animalibus homo longe sit melior; hoc tamen plerumque homini non licet quod brutis animalibus licet. Quae enim ad aliud minime servantur, eorum motus procul dubio nequaquam sub disciplina restringitur. Homo autem qui ad sequentem vitam ducitur, necesse profecto est ut in cunctis suis motibus 350 sub disciplinae dispositione religetur, et quasi domesticum animal loris vinctum
Abbreviated transcription (Latin):
deuorat᷑. salomone atcestante qͥ diit.
Qui modica sꝑnit: paulatĩ decidit.
Sienim parua curare negligimus:
insensibilit̾ seducti. audenter etiam
maiora ꝑpetramus. Et notandt̃:
qd̾ non uideri s considerari inqͥ¬
tas cłr. Studiosius qͥppe conspicimꝰ:
quȩ consid̾amus. Ds̃ itaq hominũ
uanitatem nouit. iniqͥtatẽ considãt.
qͥa nec minora delicta inulta deserit:
et ad maiora ferienda se intentiꝰ accin¬
git. Qͥa gͥ aleuiorib malis incipit᷑.
et ad grauiora ꝑuenit᷑: uanitas m̃¬
tem obnũbilat. iniquitas cęcat. Quȩ
nimirum mens amisso mox lium¬
ne. tanto se altius ꝑ tumorem eri¬
git: quanto et iniquitatis capta
laqueis. aueritate longiꝰ recedit.
Unde apte quoq quo uanitas
tum inquitate ꝑtrahat expͥmit:
cum repente subiungit. Uir uanꝰ¬
finis ẽ. ut cum peccato m̃tem sauci¬
at. hanc ex culpa audacem recddlat:
quatinus sui reatus oblita. q̃ ami¬

Expanded text:
devoratur, Salomone attestante, qui ait: devoratur, Salomone attestante, qui ait: Qui modica spernit, paulatim decidit . Si enim curare parva negligimus, insensibiliter seducti, audenter etiam majora perpetramus. Et notandum quod non videri, sed considerari iniquitas dicitur. Studiosius quippe conspicimus quae consideramus. Deus itaque hominum vanitatem novit, iniquitatem considerat, quia nec minora delicta inulta deserit, et ad majora ferienda sese intentius accingit. Quia igitur a levioribus malis incipitur, et ad graviora pervenitur; vanitas mentem obnubilat, iniquitas caecat. Quae nimirum mens, amisso mox lumine, tanto se altius per tumorem erigit, quanto et iniquitatis capta laqueis a veritate longius recedit. Unde et apte quoque quo vanitas cum iniquitate pertrahat, exprimit, cum repente subjungit: CAfinis est, ut cum peccato mentem sauciat, hanc ex culpa audacem reddat; quatenus, sui reatus oblita, quae ami
Abbreviated transcription (Latin):
fligat. Ex uanitate gͦ ut et suꝑius
dictum est ad inqͥtatem ducimur::
cum pͥus ꝑleuia delicta deflinmꝰ:
ut usu cuncta leuigante. neqͣqͣm
post commitere eriam grauiorati¬
meamus. Nam dum mod̾ari lin-¬
gua ociosa tiba negligit: more in¬
olite remissionis capta. audax ad
noxia ꝓrumpit. Dumq gule incũ¬
bitur: ad leuitatis ꝓtimis insaniã
ꝓditur. Cumq mens subigere de¬
lectationem carnis renuite plerũq
er ad ꝑfidiȩ uoragniemruit. Unde
bene paulus. plebis israheliticȩ damp-¬
na conspiciens. ut imininentia ab ar¬
ditorib mala compesceret: curauit
ex ordine trausacta narrare. dicens.
Neq y dolatrȩ efficiamini sicut qͥdam:
quemadmodum scͥptum ẽ. Sedit po¬
pulꝰ manducare et bibere: et surrexe¬
runt ludere. Esus quippe potusq
ad lusum impulit: lusus adydo¬
lat᷑am traxit. Quia si uanitatis
culpa nequaqͣm caute compescit᷑.
abiniqͥtate ꝓtimis mens incauta

Expanded text:
fligat. Ex vanitate ergo, ut et superius fligat. Ex vanitate ergo, ut et superius dictum est, ad iniquitatem ducimur cum prius per levia delicta defluimus, ut, usu cuncta levigante, nequaquam post committere etiam graviora timeamus. Nam dum moderari lingua otiosa verba negligit, more inolitae remissionis capta, audax ad noxia prorumpit; dum gulae incumbitur, ad levitatis protinus insaniam proditur; cumque mens subigere delectationem carnis renuit, plerumque et ad perfidiae voraginem ruit. Unde bene Paulus plebis Israeliticae damna conspiciens, ut imminentia ab auditoribus mala compesceret, curavit ex ordine transacta narrare, dicens: Neque idololatrae efficiamini, sicut quidam eorum, quemadmodum scriptum est : Sedit populus manducare et bibere, et surrexerunt ludere . Esus quippe potusque ad lusum impulit, lusus ad idololatriam traxit, quia si vanitatis culpa nequaquam caute compescitur, ab iniquitate protinus mens incauta
Abbreviated transcription (Latin):
appellatur. Qͥa et si de pena est culpȩ
quod deficre: ñ tamen hoc ipsum cul¬
pa ẽ. quod a uita ꝑcurrit. Hana sunt
itaq que transeunt. Unde et ꝑ salomo¬
nem dr. Omnia uanitas. Apte autem
post uanitatem. ꝓtinus iniqͥtas sub¬
infertur: qͥa dum ꝑ quedam tͣnsitoria
diicimur. in quibdam noxie ligaui᷑.
Cumq mens incommutabilitatis sta¬
tum ñ tenet: a semet ipsa defluens ad
nitia ꝓrumpit. Uanitate gͦ adiniqͥ¬
tatem labitur. quȩ assueta reb mo-¬
bilib. dum ex aliis ad alia semꝑ im¬
et iniqͥtatis nomine reatus grauior
demonstrari. Sienim aliqͣndo uanitas
culpa non eẽt: psalmista non diceret.
Quanqͣm in imagine dei ambulet ho¬
mo: tamen uane conturbat᷑. Chesau¬
rizat: et nescit cui congregẽ ea. Qͥa
qͣnuis trinitatis imaginẽ in natura
seruemus: uanis tamen delectatio
delinquimus: ut modis nos semꝑ
alt̾nantib cupido concittiat: metꝰ
frangat: leticia mulceat: dolor af¬

Expanded text:
appellatur, quia etsi de poena est culpae appellatur, quia etsi de poena est culpae quod deficit, non tamen hoc ipsum culpa est, quod a vita percurrit. Vana sunt itaque, quae transeunt. Unde et per Salomonem dicitur: Omnia vanipost vanitatem protinus iniquitas subinfertur, quia dum per quaedam transitoria ducimur, in quibusdam noxie ligamur; cumque mens incommutabilitatis statum non tenet, a semetipsa defluens, ad vitia prorumpit. Vanitate ergo ad iniquitatem labitur, quae assueta rebus mutabilibus, dum ex aliis ad alia semper imet iniquia is nomine reatus gravior demonstrari. Si enim aliquando vanitas culpa non esset, Psalmista non diceret: Quanquam in imagine Dei ambulet homo, tamen vane conturbatur; thesaurizat, et ignorat cui congreget ea ; quia quamvis Trinitatis imaginem in natura servemus, vanis tamen delectationdelinquimus; ut modis nos semper alternantibus cupido concutiat, metus frangat, laetitia mulceat, dolor af
Abbreviated transcription (Latin):
mens. uitioꝵ concuti impugnatione ꝑ¬
mitrit. Sepe nanq in elatione cortolli-¬
tur: cum letis successib in uirtute ro¬
borat᷑. S dum latentes motꝰ audatie.
incogitatione conditor conspicit: se sͥ
hominẽ ostendendo derelinquit: ut eiꝰ
mens derelicta quid sit inueniat:quȩ
male in se secura gaudebat. Unde cũ
subu̾ti omnia. uł inunum coartari
dicerent᷑. ꝓtinus addit᷑. Ipse enim no¬
faciendo subuingeret. dicens. Qͥa tole¬
rando succrescere uicia conspicit: iu¬
dicando dona confundit. Rectus uͦ in
descͥptione ordo seruat᷑. cum pͥus nosci
uanitas. et post considari iniquitas ꝑ¬
hibetur. Omĩs qͥppe iniqͥtas uanitas.
ñ tamen omnis uanitas. inigͥtas eẽ. so¬
let. Hana nanq agimus: quotiens
transitoria cogitamus. Unde et eua¬
nescere dr: quod repente ab intuenti¬
um ocłis aufertur. Hinc psalmista
ritum tendit. recte quidem uanitas
dđr: s neqͣquam recte etrã iniquitas

Expanded text:
mens, vitiorum concuti impugnatione pmens, vitiorum concuti impugnatione permittit. Saepe namque in elationem cor tollitur cum laetis successibus in virtute roboratur, sed dum latentes motus audaciae in cogitatione conditor conspicit, se sibi hominem ostendendo derelinquit, ut ejus mens derelicta quid sit inveniat, quae male in se secura gaudebat. Unde cum subverti omnia, vel in unum coarctari, dicerentur, protinus additur: CAPUT XI faciendo subjungeret, dicens: Quia tolerando succrescere vitia conspicit, judicando dona confundit. Rectus vero in descriptione ordo servatur, cum prius nosci vanitas, et post considerari iniquitas perhibetur. Omnis quippe iniquitas, vanitas, non tamen omnis vanitas esse iniquitas solet. Vana namque agimus quoties transitoria cogitamus. Unde et evanescere dicitur quod repente ab intuentium oculis aufertur. Hinc Psalmista ad interitum tendit, recte quidem vanitas dicitur, sed nequaquam recte etiam iniquitas
Abbreviated transcription (Latin):
mareq cognouerat: qͥ et ꝑ fidẽ sꝑtins.
et ꝑ infidelitatem fluctuans dicebat.
credo dñe. adiura incredulitatẽ meã:
Qͥd itaq ẽ. quod se et credẽ asserit. et
adiuuari inse incredulitatẽ querit:
nͥ qđ coartari in sius cogitationib
t̾ram cum mari dep̾henderat: Qui
et exorare certus iam ꝑ fidem ceperat:
et adhuc incertꝰ undas ꝑfidiȩ ex in¬
occulta fieri dispensatione ꝑmititeͤ
ut cum mens iam surgere ad rectitu¬
dinem ceꝑit. pͣuitatis sue reliquiis
impugnet̾. quatuꝰ ipsa hȩc impug.¬
natio. aut resistentem exerceat: aut de¬
lectationib seductam frangat. Recte
itaq nunc dr̃. Si subu̾terit omĩa. uel
in unum coartauerit: quis contͣlicet
ei. uł quis dicere ei potest.cur ita facis:
Qͥaminirum diuinũ iudicium. nec
adu̾sitate ualet imminui: nec inqͥsiti¬
one cognosci: cum uł uirtutes qͣs triby¬
erat subtrahit: uł has omĩno ñ didi-¬

Expanded text:
mareque cognoverat, qui et per fidem sperans, mareque cognoverat, qui et per fidem sperans, et per infidelitatem fluctuans, dicebat: Credo, Domine, adjuva incredulitatem meam ? Quid itaque est, quod et se credere asserit, et adjuvari in se incredulitatem quaerit, nisi quod coarctari in suis cogitationibus terram cum mari deprehenderat, qui et exorare certus jam per fidem coeperat, et adhuc incertus undas perfidiae ex inocculta fieri dispensatione permittitur, ut cum mens jam surgere ad rectitudinem coeperit, pravitatis suae reliquiis impugnetur; quatenus haec ipsa impugnatio, aut resistentem exerceat, aut delectationibus seductam frangat. Recte itaque nunc dicitur: Si subverterit omnia, vel in unum coarctaverit, quis contradicet ei? vel quis dicere ei potest: Cur ita facis? quia nimirum divinum judicium nec adversitate valet imminui, nec inquisitione cognosci, cum vel virtutes quas tribuerat subtrahit, vel has omnino non adi
Abbreviated transcription (Latin):
meis. Quid gͦ in huius tanti p̾dica¬
toris pectore. nͥ celum ds infernumq
coartauerat: qͥ uisionis intimȩ iam lu¬
men acceꝑat. et tamen adhuc tenebras
de carne tolerabat: Suꝑ se uid̃at qͦd
letus appeteret: in se cernebat qd̵ metu¬
ens doleret. Iam cȩlestis patriȩ lux irra¬
diauerat: adhuc temptationis obscuri¬
tas amimũ confundebat. Cum celo gͦ in¬
fernum ꝑtulit: qͥa et illuminatũ secu¬
ritas erexit: et temptatum genit᷑ stuit.
Et sepe contingit ut fides in mente iam
uigeat: s tam̃ ex aliqͣntul a pͣr¬
te indubietate contabescat: quatinus
et certa se a uisibilib eleuet: et ex quibꝰ¬
dam sese incerta ꝑturbet. Nam plerũq
adȩterna appetenda se erigit: et subor
mareq coartat᷑: cum unam eandẽq
mentem. et certitudo solide fidei ro¬
borat: et tam̃ ex aliqͣntula mutabi¬
litate ꝑfidiȩ. aura dubietatis uersat.
Annon in suopectore coartari t̾ram

Expanded text:
meis . Quid ergo in hujus tanti praedicameis . Quid ergo in hujus tanti praedicatoris pectore nisi coelum Deus infernumque coarctaverat, qui et visionis intimae jam lumen acceperat, et tamen adhuc tenebras de carne tolerabat? Super se viderat quod laetus appeteret, in se cernebat quod metuens doleret. Jam coelestis patriae lux irradiaverat, sed adhuc tentationis obscuritas animum confundebat. Cum coelo ergo infernum pertulit, quia et illuminatum securitas erexit, et tentatum gemitus stravit.Et saepe contingit ut fides in mente jam vigeat, sed tamen ex parte aliquantula in dubietate contabescat; quatenus et certa se a visibilibus elevet, et ex quibusdam sese incerta perturbet. Nam plerumque ad aeterna appetenda se erigit, et subortmareque coarctatur cum unam eamdemque mentem, et certitudo solidae fidei roborat, et tamen ex aliquantula 348 mutabilitate perfidiae aura dubietatis versat. An non in suo pectore coarctari terram
Abbreviated transcription (Latin):
caro temptationib impugnet. Cñq
ad contemplanda celestia ammus
diicit᷑. obiectis actionis illicitȩ ima¬
ginib reu̾b̾atur. Nam carnis repen¬
te hunc stimulus sauciat. qͣm extͣ
carnem contemplatio sc̃a rapiebat.
Celum gͦ si mul inferniisq coartat᷑:
cum unam eandeq mentẽ. et suble¬
uatio contemplationis illuminat.
se. importunitas temptationis obscu¬
rat: ut et uideat intendendo qͦd
appetat: et succumbendo incogita¬
tione toleret quod erubẽscat. De
cȩlo qͥppe lux oritur: infernus autẽ
tenebris possidet᷑. In unũ gͦ cęliun
infernusq redigitur. cum mens qͣ
iam lucem patͥe suꝑnȩ consid̾ãt. eti¬
tiam de carnis bello. tenebͣs occul¬
te remptationis portat. Certe iam
paulus tertii cęli culmen ascend̾at:
itim paradisi secreta cognouerat:
entam̃ adhuc carns bellato łans
geniebat dicens. Uideo aliã legem
Inmembris meis. repugnantẽ legi
mentis mẽȩ: et captiuum me ducen¬
tem in lege peceati. que ẽ in membris

Expanded text:
mpugnet. Cumque ad contemplanda coelestia animus ducitur, objectis actionis illicitae imaginibus reverberatur. Nam carnis repente hunc stimulus sauciat quem extra carnem contemplatio sancta rapiebat. Coelum ergo simul infernusque coarctatur cum unam eamdemque mentem et sublevatio contemplationis illuminat, et importunitas tentationis obscurat; ut et videat intendendo quod appetat, et succumbendo in cogitatione toleret quod erubescat. De coelo quippe lux oritur, infernus autem tenebris possidetur. In unum ergo coelum infernusque redigitur cum mens, quae jam lucem patriae supernae considerat, etiam de carnis bello tenebras occultae tentationis portat. Certe jam Paulus tertii coeli culmen ascenderat, jam paradisi secreta cognoverat, et tamen adhuc carnis bella tolerans gemebat, dicens: Video aliam legem in membris meis repuet captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris
Abbreviated transcription (Latin):
iustus iudex. Qui a enim contͣ mala tͣn¬
sitoria. sine defectu certauerat: de man¬
suris nimirum gaudiis sine dubieta
gi et alit̾ potest. Sepe nanq reb tran-¬
sitoriis occupati: pensare negligiinꝰ ꝓ r et¬
quanta peccamus. S si reducto consi¬
d̾ationis ocło ad sinum̃ cordis. t̾renȩ co¬
gitationis agger excutitur. qͥcqͥd in
mente latebat inuenitur. Unde sci
uiri animoꝵ latebras ꝓscrutari n
desinunt: sese subtiliter indaganteᷤᷤ
t̾renarum rerum curas abicunt. et
esfosis plene cogitationib. dum nullo
se reatu criminis morderi dep̾hendĩ:
uelut iustrato cordis aput se securi
reqͥescunt. Latẽre quoq abhuiꝰ uite
actib appetunt: semꝑ sua consid̾ant:
et cum loco regiminis minime constͥn-¬
gunt᷑. indicore que aliena sunt rocu¬
sant. Effossi gͦ securi dormiunt: qui
dum sua intima uigilant̾ penetrant:
a labouosis se huius mundi ouerib.
sub qͥeus ocio oceuitant. Uñ et adhue

Expanded text:
justus judex . Quia enim contra mala transeuntia sine defectu certaverat, de mansuris nimirum gaudiis sine dubietatgi et aliter potest. Saepe namque, rebus transitoriis occupati, pensare negligimus per quanta peccamus; sed si, reducto considerationis oculo, a sinu cordis terrenae cogitationis agger excutitur, quidquid in mente latebat invenitur. Unde sancti viri animorum latebras perscrutari non desinunt, sese subtiliter indagantes, terrenarum rerum curas abjiciunt, et, effossis plene cogitationibus, cum nullo se reatu criminis morderi deprehendunt, velut in strato cordis apud se securi requiescunt. Latere quoque ab hujus mundi actibus appetunt, semper sua considerant, et cum loro regiminis minime constringuntur, judicare quae aliena sunt recusant. Effossi ergo securi dormiunt, quia dum sua intima vigilanter penetrant, a laboriosis se hujus mundi oneribus sub quietis otio occu
Abbreviated transcription (Latin):
rit. ꝓfecto dospectum metuit. Q semꝑ
ad lricra in hiat: semꝑ uidelicet dãp¬
ua formidat. Cuius enim ꝑceptione
reficitur: enis rei ꝓculdubio et amis¬
sione sanciatur. & quo obligatus
mnirtabilib ciꝑituris inherera eo lou¬
genriustinis abarde secaritatis iacet.

Expanded text:
rit, profecto despectum metuit. Qui semper ad lucra inhiat, semper videlicet damna formidat. Cujus enim perceptione reficitur, ejus rei procul dubio et amissione sauciatur; et quo obligatus mutabilibus ac perituris inhaeret, eo longe in infimis ab arce securita
Abbreviated transcription (Latin):
leue tribulationis nr̃e: supra modum
insublimitate. ȩterne̾ głe pondus ope¬
ratur in nob̾. Et notandum. qd̾ neqͦqͣm
cum consumptus fueris: s eum de con¬
sumptũ putanerisdicit. Qͥ a et quod ui¬
demus in dubietate ẽ: et qđ sꝑamus
in certitudine. Unde et isdem paulꝰ
ñ se consumptũ nouerat. s putabat:
qui et in aduersa tribulationũ corruẽs.
ut lucifer resplendebat dicens. Quasi
morientes: et ecce uiuimus. Quasi tri¬
stes: semꝑ autem gaudentes. Sicut
egentes: multos autem locupletan¬
tes. Sciendum quoq est. qͦd bonorum
mens quo duriora ꝓ ueritate tolerat.:
eo et̾nitaus p̾mia certius sperat. Uñ¬
um solidior surgit: quanto ꝓ illo qͥs¬
q grauiora ꝑtulerit. Quia neqͥqͣm
retributionis gaudium de et̾nitate
colligitur: quod ñ hic pͥus ꝑta tribu¬
latione seminat᷑. Hinc enim ꝑ psal¬

Expanded text:
onis nostrae supra modum in sublimitate aeternum gloriae pondus operatur in nobis . Et notandum quod nequaquam cum consumptus fueris, sed cum te consumptum putaveris dicit, quia et quod videmus in dubietate est, et quod speramus in certitudine. Unde et isdem Paulus non se consumptum noverat, sed putabat, qui et in adversa tribulationum corruens ut lucifer resplendebat, dimorientes, et ecce vivimus, quasi tristes, semper autem gaudentes; sicut egentes, multos autem locupletantes . Sciendum vero est quod bonorum mens, quae duriora pro veritate tolerat, aeternitatis praemia certius sperat. um solidior surgit, quanto pro illa quisque graviora pertulerit. Quia nequaquam retributionis gaudium de aeternitate colligitur, quod non hic prius pia tribulatione seminat
Abbreviated transcription (Latin):
ce temperauit. Hȩc inpetro et minis t̾ren¬
tium pͥncipum fortiter restitit: et incir¬
cumcisione submouenda. minorum u̾ba
humilit̾ audiuit. hȩc in paulo et manus
ꝑsequentium humilit̾ ꝑtulit: et tamen
in cirtumcisionis negotio. longe se imparis
pͥoris sensum audenter increpauit. Mul¬
tiplex gͦ ista lex dei ẽ: que singulis rerum
articłis non ꝑmutata congruit: et cau¬
sis se uariantib ñ uariata coniungit.

Expanded text:
ce temperavit . Haec in Petro et minis terrence temperavit . Haec in Petro et minis terrentium principum fortiter restitit, et in circumcisione submovenda minorum verba humiliter audivit. Haec in Paulo et manus persequentium humiliter pertulit, et tamen in circumcisionis negotio longe se imparis prioris sensum audenter increpavit . Multiplex ergo ista lex Dei est, quae singulis rerum articulis non permutata congruit, et causis se variantibus non variata conjungit.
Abbreviated transcription (Latin):
tem regem. in auctoritatem liberȩ increpa-¬
tionis sustulit: et cum regis culpa deeẽt.
in peticione humilit̾ strauit. hȩc ꝑ ysaiam
nuditatem carnis in p̾dicatione ñ erubuit:
et subducto carnali uelamine. misteria
suꝑna penetrauit. Hȩc heliam qͥa feruo¬
ris zelo uiuere sp̃ualit̾ docuit: ad uitam¬
quoq et corporalit̾ abstraxit. Hȩc heliseum
quia magistrum diligere simplicit̾ instituit:
magistͥ sp̃u duplicit̾ impleuit. ꝑ hanc iere¬
mias ne in egiptum popłi descendẽt restitit:
s tamen & inobedientes diligens. qͦ descendi
ꝓhibuit et ipse descendit. Hȩc iezechielem.
quia pͥus a terrems desidiis sustulit: post ꝑ
cincinnum capitis in aere librauit. Hȩc in
daniele quia aregus dapib gulam com¬
pescnit: ei et esurientium ora leonũ clau¬
sit. Hec trib pueris. qͥa in tranqͥllitate
positis incendia uitiorum subdidit. tri¬
bulationis tempore. et flammas inforna¬

Expanded text:
tem regem in auctoritatem liberae increpatem regem in auctoritatem liberae increpationis sustulit, et cum regis culpa deesset, in petitione humiliter stravit . Haec per Isaiam nuditatem carnis in praedicatione non erubuit, et subducto carnali velamine, superna mysteria penetravit . Haec Eliam, quia fervoris zelo vivere spiritaliter docuit, ad quoque et corporaliter abstraxit . Haec Eliseum, quia magistrum diligere simpliciter instituit, magistri spiritu dupliciter implevit . Per hanc Jeremias ne in Aegyptum populus descenderet restitit, sed tamen et inobedientes diligens quo descendere prohibuit et ipse descendit . Haec Ezechielem, quem prius e terrenis desideriis sustulit post per cincinnum capitis in aere libravit . Haec in Daniele quia a regiis dapibus gulam compescuit, ei et esurientium ora leonum clausit . Haec tribus pueris, quia in tranquillitate positis incendia vitiorum subdidit, tribulationis tempore et flammas in forna
Abbreviated transcription (Latin):
nem mortis in p̾cib strauit: et usq ad int̾¬
fectionem popłi. ꝑ zeli studium erexit. ut
et ꝓ pereunte plebe se se morti obiceret: et
contra peccantem ꝓtinus uice dñi irascen¬
tis seuiret. Hȩc finees brachium in ultio¬
nem peccantium erexit: ut arrepto gladio
coeuntes transsigeret: et iram dei iratus pla¬
caret. Hȩc iosue exploratorem docuit. ut &
pͥus contra falsiloquos ciues. ueritatem u̾¬
bo desenderet: et hanc postmodum gladio
contra hostes alligaret. Hȩc samuhel oe in
pͥncipatu humilem p̾buit: et integrum
in deiectione seruauit. Qui cum ꝑsequen-¬
tem se plebem diligeret: ipse sͥ testimonio
extitit: qͥa culmen ex quo deiectus ẽ. ñ ama¬
uit. Hȩc dauid aput iniquum regẽ. et
humilitate commonit ad fugam: co pie¬
tate repleuit ad ueniam. Qui ꝑsecutorẽ
suum et timendo fugit ut dñm: &e tam̃
cum potestatem feriendi repperit. ñ agno¬
uir inimitum. Hȩc nathan et contͣ peccan-¬

Expanded text:
nem mortis in precibus stravit, et usque ad intenem mortis in precibus stravit, et usque ad interfectionem populi per zeli studium erexit, ut et pro pereunte plebe sese morti objiceret, et contra peccantem protinus vice Domini irascentis saeviret . Haec Phinees brachium in ultionem peccantium erexit, ut arrepto gladio, coeuntes transfigeret, et iram Domini iratus placaret . Haec Jesum exploratorem docuit, ut et prius contra falsiloquos cives veritatem verbo defenderet, et hanc postmodum gladio contra hostes allegaret . Haec Samuel et in principatu humilem praebuit, et integrum in dejectione servavit, qui cum persequentem se plebem diligeret, ipse sibi testimonio exstitit, quia culmen ex quo dejectus est non amavit . Haec David ante iniquum regem et humilitate commovit ad fugam, et pietate replevit ad veniam; qui persecutorem suum et timendo fugit ut dominum, et tamen cum potestatem feriendi reperit, non agnovit inimicum . Haec Nathan et contra peccan