comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
terus possunt. Longe uero est qd̾ conspitiunt. quia illuc ꝑ
meritum non attingunt. In lingua autem amplius ardere
ostenditur: cũ dicit. Mitte lazarũ. ut intinguat extremũ digiti sui
in aquam. ut refrigeret linguam meam: quia crucior in hac fla¬
ma. In fidelis ppłs u̾ba legis inore tenuit: que opere seruare cõ¬
tẽpsit: Ibi ergo amplius arcebat: ubi se ostendit scire qd̃ facere
noluit. Qua ꝓpt̃ bene dedoctis. ⁊ negligentib ꝑ salomonẽ dr:
Omis labor hominis in ore eiꝰ: s anima illius nõ implebitur.
Quia quisqͥs ad hoc solũmodo laborat. ut sciat quod loqui debeat:
ab ip̃a refectione sue scientie mente uacua ieuinat: flb extremo
digiti se tangi desiderat: quia et̾ius supplicis datus. optat oꝑa¬
tione iustoꝵ uł ultima participari: Cui respondet᷑. qd̃ in hac uita
boua receperit: quia om̃e suũ gaudiũ felicitatẽ transitoriam̃

Expanded text:
tenus possunt. Longe vero est quod conspiciunt, quia illuc per tenus possunt. Longe vero est quod conspiciunt, quia illuc per meritum non attingunt. In lingua autem amplius ardere ostenditur, cum dicit: Mitte Lazarum, ut intingat extremum digiti sui in aquam, ut refrigeret linguam meam, 1654 quia crucior in hac flamma . Infidelis populus verba legis in ore tenuit, quae opere servare contempsit. Ibi ergo amplius ardebit, ubi se ostendit scire quod facere noluit. Quapropter bene de doctis et negligentibus per Salomonem dicitur: Omnis labor hominis in ore ejus, sed anima illius non implebitur , quia quisquis hoc solummodo laborat, ut sciat quid loqui debeat, ab ipsa refectione suae scientiae mente vacua jejunat. Ab extremo digiti se tangi desiderat, quia aeternis suppliciis datus optat operatione justorum vel ultima participari. Cui respondetur quod in hac vita bona receperit, quia omne suum gaudium felicitatem transitoriam
Abbreviated transcription (Latin):
onemi iuiuant: qui eius uulnera ꝑ lingue correptionẽ curant.
Potest eticam ꝑ linctionem canum: lata adulantiũ lingua
signari. doulantib et enim uulnera nr̃a lingere est: quod
plerũx solent etiam ip̃a mala que nos in nobis rephendi¬
mus. imppbo fauore laudare. Contigit uero ut ut̾q moreret᷑.
Diues qui induebatur purpura ⁊ bysso sepultus est in infer¬
nor. in sum uero habrahe. lararus abangelis ductus est Qͣd
abrabe sinus. nisi secretã reqiuiem significat patus: De q̃
eñ abraham ysaac. ⁊ iacob in regno celoꝵ: filii autẽ regiu eici¬
entur in tenebras. ex teriores. Qui eni purpura indutus dicit᷑.
recte regui filius uocatur. Qui de longinquo ad uidendũ lare¬
rum oculon leuat: quia dum ꝑdãpnationis sue supplicia in¬
fiselos iuno sunt fideles quoq ante diem extremi uidicii su
ꝑse in teqiuie atcendunt: quoꝵ post gaudia contẽplari nulle¬

Expanded text:
onem juvant, quia ejus vulnera per linguae correptionem curant. onem juvant, quia ejus vulnera per linguae correptionem curant. Potest etiam per linctionem canum lata adulantium lingua signari. Adulantibus etenim vulnera nostra lingere est, quod plerumque solent etiam ipsa mala quae nos in nobis reprehendimus improbo favore laudare. Contigit vero ut uterque moreretur. Dives, qui induebatur purpura et bysso, sepultus est in inferno; in sinum vero Abrahae Lazarus ab angelis ductus est. Quid Abrahae sinus nisi secretam requiem significat patrum? De qua cum Abraham, et Isaac et Jacob in regno coelorum, filii autem regni hujus ejicientur in tenebras exteriores . Qui enim purpura indutus dicitur, recte filius regni vocatur. Qui de longinquo ad videndum Lazarum oculos levat, quia dum per damnationis suae supplicia infideles in imo sunt, fideles quosque ante diem extremi judicii super se in requie attendunt, quorum post gaudia contemplari nulla
Abbreviated transcription (Latin):
sacro eloquio ꝑcanes pdicatores intelligi. Canum etenim
lingua uulnus dum lingit curat: quia ⁊ doctores sci dum.
inconfessione peccati ur̃ nos instruunt: quasi uulnus m̃tis
ꝑ linguam tangunt. Et quia nos loqueudo a peccatis eripũt
quasi tangendo uulnera ad salutẽ reducunt. Quia enĩ canum
p̃dicatores electi sunt: qui in assertione ueritatis cõtra fures
latronesq uenientes. magnos ꝓ dño ut ita dicam latratus de¬
derunt. Quo cõtra de quoꝵd̾a repbatione dicit᷑. Canes muti: nõ
ualentes latrare. Quia igit᷑ predicatores sc̃i pettata dampnant:
confessionẽ uero pectatoꝵ approbant dicentes conficemini alte¬
rutrum percata ur̃a ⁊ orate ꝓinuicẽ ut saluemini: ulcera lara¬
ri cauies lingunt. Sc̃ĩ et enũ doctores dum gentiliĩ confessio¬
neo accipiunt: mentium uulnera saluti restituunt: Unde et¬
bene lazarus int̾pretat᷑ adiutus: quia ip̃i hunc ad erepti¬

Expanded text:
sacro eloquio per canes praedicatores intelligi. 1653 Canum etenim sacro eloquio per canes praedicatores intelligi. 1653 Canum etenim lingua vulnus dum lingit, curat, quia et doctores sancti dum in confessione peccati nostri nos instruunt, quasi vulnus mentis per linguam tangunt; et quia nos loquendo a peccatis eripiunt, quasi tangendo vulnera ad salutem reducunt. Quia enim canum praedicatores electi sunt, qui, in assertione veritatis contra fures latronesque venientes, magnos pro Domino, ut ita dicam, latratus dederunt. Quo contra de quorumdam reprobatione dicitur: Canes muti, non valentes latrare . Quia ergo praedicatores sancti peccata damnant, confessionem vero peccatorum approbant, dicentes: Confitemini alterutrum peccata vestra, et orate pro invicem, ut salvemini , ulcera Lazari canes lingunt. Sancti etenim doctores dum gentilium confessiones accipiunt, mentium vulnera saluti restituunt. Unde et Lazarus bene interpretatur adjutus, quia ipsi hunc ad erepti
Abbreviated transcription (Latin):
rus ulcerib plenus. uisi gentilem ppłm figuralit̾ exprimit:
Qui dũ conuersus ad deũ peccata sua confiteri nõ erubuit
huic uulnus in cute fuit: In cutis quippe uuluere iurus aiuis¬
cerib trahit᷑. ⁊ foras erumpit. Quid est ergo peccatoꝵ cõfessio:
nisi q̃d̾a uulnerũ ruptio: Quia peccati uirus salubriter
aꝑitur inconfessione: quod pestifere latebat inm̃te. Uulnera
et euim cutis insuꝑficiem trahunt. humorẽ putredinis
confitendo peccata quid aluid agimꝰ. nisi malũ qo̾ in nobis
latebat aꝑimꝰ: S lararus uulneratꝰ cupiebat satirare de
micis q̃ cadebant de m̃sa diuitis. ⁊ nemo illi dabat: quia gen
tilem queꝙ ad cognicionẽ legis ad nuttere suꝑb ille ppłs
cespiciebat. Qui dum doctrinam legis nõ ad caritatẽ habu¬
it. s adelationẽ: quasi de acceptis opib tumuit. ⁊ qr ei u̾ba
defluebant desciencia. quasi mice catebant de m̃sa. At contra ia¬
centis pauꝑis: uuluera lingebant canes. Nonnũi solent i

Expanded text:
entilem populum figuraliter exprimit? Qui dum conversus ad Deum peccata sua confiteri non erubuit, huic vulnus in cute fuit. In cutis quippe vulnere virus a visceribus trahitur, et foras erumpit. Quid est ergo peccatorum confessio, nisi quaedam vulnerum ruptio? Quia peccati virus salubriter aperitur in confessione, quod pestifere latebat in mente. Vulnera etenim cutis in superficiem trahunt humorem putredinis. Et confitendo peccata quid aliud agimus, nisi malum quod in nobis latebat aperimus? Sed Lazarus vulneratus cupiebat saturari de micis quae cadebant de mensa divitis, et nemo illi datilem quemque ad cognitionem legis admittere superbus ille populus despiciebat, qui dum doctrinam legis non ad charitatem habuit, sed ad elationem, quasi de acceptis opibus tumuit. Et quia ei verba defluebant de scientia quasi micae cadebant de mensa. At contra jacentis pauperis vulnera lingebant canes. Nonnunquam solent in
Abbreviated transcription (Latin):
nitate toleram᷑. Considemus que sunt pietatis eius iuscera:
ut non solum culpas indulgeat: s celeste regnũ penitentib
etiam pꝰ culpas ꝓmuittat ⁊ atq ex om̃ib medullis cordis dic

Expanded text:
nitate toleramur, consideremus quae sunt pietatis ejus viscera, nitate toleramur, consideremus quae sunt pietatis ejus viscera, ut non solum culpas indulgeat, sed coeleste regnum poenitentibus etiam post culpas promittat. Atque ex omnibus medullis cordis di
Abbreviated transcription (Latin):
sisteret. ip̃mq resistendo suꝑaret: et eum aquo pͥus nõ uidens te¬
nebatur. uidit postea ne teneret᷑. Que gͦ lingua. narrare iusc̃a
diuine nuscd̃ie sufficit: Qui sp̃c tante pietatis diuitias non ol¬
scupescat: Has duune pietatis diuitias consid̾auit psalmista.
cũ diceret. Adiutor m̃s tibi psallam: quia tu deus susceptor
meus. deus meus miscd̃ia mea. Ecoe ꝑpendens in quib laborib
humana sit uita constituta: dm̃ appellauit aduitorẽ. & quia
a tribulatione p̃senti in requiem et̾nam nos suscipit: dñi ap¬
pellat etiam susceptorẽ. S consid̾ans qđ mala nr̃a aspicit
et portat: culpas ur̃as tolerat. & tam̃ nos ꝑ perutentiã ad p̃¬
nua reseruat: noluit dm̃ misericordẽ dic̃e s hunc ip̃am mise¬
ricordiam uocauit dicens. Heus meus miscd̃ia mea. Reuocemꝰ
gͦ aute oculos mala que fecimꝰ: pensemꝰ ex quanta dei benig¬

Expanded text:
sisteret, ipsumque resistendo superaret, et eum a quo prius non videns tesisteret, ipsumque resistendo superaret, et eum a quo prius non videns tenebatur vidit postea ne teneretur. Quae ergo lingua narrare viscera divinae misericordiae sufficiat? Quis spiritus tantae pietatis divitias non obstupescat? Has divinae pietatis divitias consideravit Psalmista, cum diceret: Adjutor meus, tibi psallam, quia tu Deus susceptor meus es, Deus meus misericordia mea . Ecce perpendens in quibus laboribus humana sit vita constituta, Deum appellavit adjutorem; et quia a tribulatione praesenti in requiem aeternam nos suscipit, appellat etiam susceptorem. Sed considerans quod mala nostra aspicit et portat, culpas nostras tolerat, et tamen nos per poenitentiam ad praemia reservat, noluit Deum misericordem dicere, sed hunc ipsam misericordiam vocavit, dicens: Deus meus misericordia mea . Revocemus ergo ante oculos mala quae fecimus, pensemus ex quanta Dei benig
Abbreviated transcription (Latin):
drachonis p̾sentia suis p̃cib adiuuare: cum repente liberatu
magnis cepit uocib clamare dicens. Deo gr̃as ⁊ ecce discessit
ecce exiit. Ante orationes ur̃as fugit dracho: qui me acceꝑat.
Mox aũt seruiturũ se deo. et esse monachũ deuouit ateꝵ atẽ
pore illo nũc usq febrib p̃mit᷑ dolorib fatigat᷑. Morti quidẽ sub¬
tractus est: s adhuc plenius uite restitutus nõ est. Quia enĩ
longis et duturns inquitatib p̾ssus est. longo languore fa¬
tigatur ⁊ et duꝵ cor ignis purgationis durior concremat: qͥa
diuina dispensatione agitur. ut ꝓlixiora uitia egritudo pro¬
licior exurat. Quis illũ uinqũa seruari ad cõuersionẽ cred̾e̾t:
Quis tantam dei nuscd̃iam consid̾are sufficiat: Ecce iuuenis
prauis. drachonẽ udit in morte: cui seruiuit in uita. Nec iuudit
ut uitam funditus ꝑderet. s ut cui seruierat sciret ⁊ sciendo re¬

Expanded text:
draconis praesentia suis precibus adjuvare. Tunc repente liberatus, draconis praesentia suis precibus adjuvare. Tunc repente liberatus, magnis coepit vocibus clamare, dicens: Deo gratias; ecce discessit, ecce exiit, ante orationes vestras fugit draco qui me acceperat. Mox autem serviturum se Deo, et esse monachum devovit, atque pore illo nuncusque febribus premitur, doloribus fatigatur. Morti quidem subtractus est, sed adhuc plenius vitae restitutus non est. Quia enim longis et diuturnis iniquitatibus pressus est, longo languore fatigatur, et durum cor ignis purgationis durior concremat, quia divina dispensatione agitur ut prolixiora vitia aegritudo prolixior exurat. Quis illum unquam servari ad conversionem crederet? Quis tantam Dei misericordiam considerare sufficiat? Ecce juvenis pravus draconem vidit in morte cui servivit in vita, nec vidit ut vitam funditus perderet, sed ut cui servierat sciret, sciendo re
Abbreviated transcription (Latin):
pestilentie clade ꝑcussus est. Qui ad extremũ ueniens. urgen
cepit ut aiãm redderet. et ultia iam corporis parte p̃mortu¬
a. uitalis uirtus in solo pectore et lingua remanserat. Fr̃s
aderant: eiusq exitũ in quanitũ deo largiente poterant. ora¬
tione tuebantur. At ille subito drachonẽ ad deuorandũ se ue¬
iire conspiciens: magnis uotib cepit clamare dicens. Etce
rare me nõ potest. Quid mnͥ moras facitis: Date locũ: ut ei de¬
uorare me liceat. Cũq hunc fr̃s ut signũ sibi sce crucis imp̃¬
meret ammonerẽt: respondebat uirtute qua poterat dicens.
Uolo me signare. s nõ possũ: quia a drachone p̃mor. Spume
oris eiꝰ faciem meã liuiunt guttur in eum eius ore suffocat᷑
Ecce ab eo brachia mea cõprimũt᷑ qui iam ⁊ caput meũ ĩ suc
ore absorbuit. Cũq hoc ille pallens. ac tremens. & morien̾
dicẽt: ceꝑunt fres uehem̃tius orationib insistere ⁊ ⁊ opp̃ssũ

Expanded text:
pestilentiae clade percussus est, qui, ad extremum veniens, urgeri pestilentiae clade percussus est, qui, ad extremum veniens, urgeri coepit ut animam redderet. Et ultima jam corporis parte praemortua, vitalis virtus in solo pectore et lingua readerant, ejusque exitum, in quantum Deo largiente poterant, oratione juvabant. At ille subito draconem venire conspiciens, magnis quippe vocibus clamare coepit, rare me non potest. 1515 Quid mihi moras facitis? Date locum ut ei devorare me liceat. Cumque hunc fratres ut signum sibi crucis imprimeret admonerent, respondebat virtute qua poterat, dicens: Volo me signare, sed non possum, quia a dracone premor. Spumae oris ejus faciem meam liniunt, guttur meum ejus ore suffocatur. Ecce ab eo brachia mea comprimuntur, qui jam et caput meum in suo ore absorbuit. Cumque hoc ille pallens et tremens et moriens diceret, coeperunt fratres vehementius orationibus insistere, et oppressum
Abbreviated transcription (Latin):
esse ex corde conspicitis: omĩpotentis dei nuscdiam ampluiᷤ
ametis. Presenti anno ĩmonasterio meo. quod iuxta beator
martyrum iob̃is et pauli eccl̃iam situm est: frat᷑ quidam
ad conu̾sioneri uenit. Beuote susceptus est: s ip̃e deuotius
cutus est. Nam ualde conu̾sionis uitam et habitum decestaus.
in monasterio ut hospes habitabat ⁊ et monachoꝵ uitã morib
fugiens. recedere amonasterii habitatione ñ poterat: quia ul
qͥd ageret. uł unde uiueret nõ habebat. Erat eius prauitas
cunctis onerosa: s hunc om̃s equauimit᷑ ꝓfrĩs eius amore
tolerabant. Nam suꝑbꝰ et lubritus: si qua post hoc scl̃m seque¬
retur uita. nesciebat. Iiridebat uero: si quis illi hanc p̃dicare
uoluisset. Itaꝙ cum habitu scłari uiuebat in monasterio: ub̃
leuis ⁊ nutib instabilis: m̃te tumidus: ueste cõpositus: acti¬
ne dissipatus. Meuse aũt iulio nuꝑ elapso: huiꝰ quam nostis

Expanded text:
es ex corde esse conspicitis, omnipotentis Dei misericordiam amplius es ex corde esse conspicitis, omnipotentis Dei misericordiam amplius ametis. Praesenti anno in monasterio meo, quod juxta beatorum martyrum Joannis et Pauli Ecclesiam situm est, frater quidam ad conversionem venit, devote susceptus est, sed ipse devotius cutus est. Nam valde conversionis vitam et habitum detestans, in monasterio ut hospes habitabat, et, monachorum vitam moribus fugiens, recedere a monasterii habitatione non poterat, quia vel quid ageret vel unde viveret non habebat. Erat ejus pravitas cunctis onerosa, sed hunc omnes aequanimiter pro fratris ejus amore tolerabant. Nam, superbus et lubricus, si qua post hoc saeculum sequeretur vita nesciebat, irridebat vero si quis illi hanc praedicare voluisset. Itaque cum habitu saeculari vivebat in monasterio, verbis levis, motibus instabilis, mente tumidus, veste compositus, actione dissipatus. Mense autem Julio nuper elapso, hujus quam nostis
Abbreviated transcription (Latin):
luptatib seruiunt: illic in omũ grege nuuuerari. Illic eos
a sorte humiliũ uidex separat: qui se hic insuꝑbie cornb ex¬
altant: Regnum celoꝵ ꝑciꝑe nequeunt: qui hic et in celesti
debetis. Quid enim sit hodie aspicitis: s quid cras futurꝰ
sit unusquisq nescitis. Plerumq et qui post nos uenire
cernitur. ꝑ agilitatem nos boni oꝑis antecedit: et iux eum cras
sequimur. quem hodie p̃ire uidebanuir. Certe cũ stephanus ꝓ
fide moreretur: saulus lapidantiũ uestim̃ta seruabat. Om̃ium
reddidit: & tam̃ eundẽ ip̃m in sc̃ã ecclia laborib antecessit: q̃
ꝑsequendo martyrem fecit. Quo gͦ sunt. que sollicite pensare
debenius. Quia enim multi uocati. s pauci electi sunt: pri¬
mũ est. ut de se quisq minme p̃sumat⁊ quia et si iam ad
fidem uocatus est: utrũ ꝑhenni regno dignus sit uescit.
Scd̃m uero est: ut uriusquisq ꝓximũ quem fortasse iacere

Expanded text:
luptatibus serviunt, illic in ovium grege numerari. Illic eos luptatibus serviunt, illic in ovium grege numerari. Illic eos a sorte humilium altant. Regnum coelorum percipere nequeunt 1514 qui hic et in coelesti debetis. Quid enim sit hodie aspicimus, sed quid cras futurus sit unusquisque nescimus. Plerumque et qui post nos venire cernitur per agilitatem nos boni operis antecedit, et vix eum cras sequimur quem hodie praeire videbamur. Certe cum Stephanus pro fide moreretur, Saulus lapidantium vestimenta servabat. Omniumreddidit, et tamen eumdem ipsum in sancta Ecclesia laboribus antecessit quem persequendo martyrem fecit. Duo ergo sunt quae sollicite pensare debemus. Quia enim multi vocati, sed pauci electi sunt, primum est ut de se quisque minime praesumat, quia etsi jam ad fidem vocatus est, utrum perenni regno dignus sit nescit. Secundum vero est ut unusquisque proximum, quem fortasse jacere
Abbreviated transcription (Latin):
quam multi conuenimus: eccl̃ie parietes implemꝰ⁊ s tamen
quis sciat quam pauci sunt qui in illo electoꝵ dei grege nume
mat. Pleriq deum uotib sequuntur: morib fugiunt. Hinc et¬
enim paulus dicit. Qui confitent᷑ se nosse deum: factis autẽ
negaut. Hinc iacob ait fides sine oꝑib ociosa est. Hinc ꝓ psal
mistam dñs dicit. Annuntiaui et locutus sum: multiplicati
sunt suꝑ numerũ. Uocante enim dño suꝑ numeꝵ multi¬
plicatr fici les: quia inũquã etiam hi ad fidem ue¬
uunt. qui ad electoꝵ numeꝵ non ꝑtingunt. Hic enu
fidelib ꝑ confessionem adnuxti sunt: s ꝓpter uitam repro¬
bam. illic nunerari in sorte fideliũ nõ merent᷑. Hoc ouile
sc̃e ecclie hedos cum agnis recipit: s actestante eũgłio. cũ
iudex uenerit. bonos a malis separat. sicut pastor segregat
oues ab hedis. Neq etenim possunt qui hic carnis sue uo¬

Expanded text:
quam multi convenimus, Ecclesiae parietes implemus, sed tamen quam multi convenimus, Ecclesiae parietes implemus, sed tamen quis sciat quam pauci sunt qui in illo electorum Dei grege numermat. Plerique Deum vocibus sequuntur, moribus fugiunt. Hinc etenim Paulus dicit: Qui confitentur se nosse Deum, factis autem negant . Hinc Jacobus ait: Fides sine omistam Dominus dicit: Annuntiavi, et locutus sum, multiplicati sunt super numerum . Vocante enim Domino, super numerum multiplicantur fideles, quia nonnunquam etiam hi ad fidem veniunt, qui ad electorum numerum non pertingunt. Hi enim fidelibus confessionem admisti sunt, sed propter vitam reprobam illic numerari in sorte fidelium non merentur. Hoc ovile sanctae Ecclesiae haedos cum agnis recipit, sed attestante Evangelio cum judex venerit, bonos a malis separat, sicut pastor segregat oves ab haedis . Neque etenim possunt, qui hic carnis suae vo
Abbreviated transcription (Latin):
tio eius est. bonitas uoluntatis: recte subiungit: aut nõ licet
mͥ quod uolo facere: Stulta enim questio est hominus: contra
beniguitatem dei. Conquetendũ quippe non esset. si daret quod
non deberet: s si nõ daret qd̃ deberet. Unde apte subditur. An o¬
culus tuus ne qũã est. quia ego bonus sum: Nemo aũt se de
oꝑe nemo de tempore excollat: cum bac expleta sententia sub¬
sequent̾ ueritas clamet. Sic erunt nouissimi primi: et pͥmi no¬
uissimi. Ecce enim ⁊ si iam scimus. que uł quanta bona egimꝰ
adhuc suꝑnus uidex. qua subtilitate hec ex anuet ignoramus.
Ꝙ quidẽ gaudendũ cuiq sũmopere est: in regno dei. ẽẽ. uł ultimũ
S post hec t̾rbile est ualde qd̾ sequit᷑. Multi aũt sunt uocati
pauci uero electi. Quia et ad fidem plures ueniunt: et ad celes¬
te regnũ pauci ꝑducunt᷑. Ecce enĩ ad hodiernam festiuitatem

Expanded text:
tio ejus est bonitas voluntatis, recte subjungit: Aut non licet tio ejus est bonitas voluntatis, recte subjungit: Aut non licet mihi quod volo facere? Stulta enim quaestio est hominis contra benignitatem Dei. Non querendum quippe esset si non dat quod non debet, sed si non daret quod deberet. Unde apte subditur: An oculus tuus nequam est quia ego bonus sum? Nemo autem se de opere, nemo de tempore extollat, cum hac expleta sententia subsequenter Veritas clamet: Sic erunt novissimi primi, et primi novissimi. Ecce enim etsi jam scimus quae vel quanta bona egimus, adhuc supernus judex qua subtilitate haec examinet ignoramus. Et quidem gaudendum cuique summopere est in regno Dei esse vel ultimum. 5. Sed post haec terribile est valde quod sequitur: Multi enim sunt vocati, pauci vero electi, quia et ad fidem plures veniunt, et ad coeleste regnum pauci perducuntur. Ecce enim ad hodiernam festivitatem
Abbreviated transcription (Latin):
si ille descenderet. qui paradisi claustra hominib int̾positione
sue mortis apiret⁊ cor hoc ip̃m niuirmurasse est: qd̾ et recte ꝓ
ꝑcipiendo regno uixerunt & tam̃ du ad ꝑcipiendũ regnũ dilati
sunt. Quos enim post ꝑactã iusticiã. infermi loca quãuis tr̃a¬
quilla susceꝑunt: eis ꝓfecto et laborasse fuit inuinea. & mur¬
murasse. Quasi gͦ post murmurationẽ deuarium accipiunt: qͥ
post longa inferni tempora. ad gaudia regni ꝑuenerunt. Nos
ũt qui ad undecimã horam uenimꝰ. post laborem nõ murmura¬
miꝰ. & deuarium accipimus: quia post mediatoris aduentum
in hoc mundo uenientes. ad regnum ducuur mox ut de corpore
eximꝰ ⁊ et illud siue mora ꝑcipunꝰ: quod autiqͥ patres. cũ magna
ꝑciꝑe dilatione meruerunt. Uude et idem pat̾fanulias dicit.
Uolo et huic uouissuuo dare: sicut et tibi. & quia ip̃a regni ꝑcep¬

Expanded text:
si ille descenderet qui paradisi claustra hominibus interpositione si ille descenderet qui paradisi claustra hominibus interpositione suae mortis aperiret, eorum hoc ipsum murmurasse est quod et recte pro percipiendo regno vixerunt, et tamen diu ad percipiendum regnum dilati sunt. Quos enim post peractam justitiam inferni loca quamvis tranquilla susceperunt, eis profecto et laborasse fuit in vinea, et murmurasse. Quasi ergo post murmurationem denarium accipiunt, qui post longa inferni tempore ad gaudia regni pervenerunt. Nos autem qui ad undecimam venimus, post laborem non murmuramus, et denarium accipimus, quia post Mediatoris adventum, in hoc mundo venientes, ad regnum ducimur mox ut de corpore eximus, et illud sine mora percipimus, quod antiqui patres cum magna percipere dilatione meruerunt. Unde et idem paterfamilias dicit: Volo et huic novissimo dare sicut et tibi. Et quia ipsa regni percep
Abbreviated transcription (Latin):
rauerunt ad pͥmã quia equalem uite et̾ne retributionem sor¬
titi sunt. cum his qui a mundi mitio uocati fuerant: hi qui in
mundi fine ad dñm uenerunt. Unde ⁊ hi qui in labore p̃cesserãt.
murmurantes dicunt. Hi nouissimi una hora fecerunt ⁊ et pa¬
res illos uobis fecisti. qui portauimꝰ pondus diei et estus: Pou¬
dus etenum diei ⁊ estus portauer̃t̃ hi quos amundi uutio quia
du hic contigit uiuere: necesse fuit etiam longiora carius tẽp¬
tam̃ta tolerare. Unicuiq enum pondus diei ⁊ estus ferre est: per
longioris uite tempora carnis sue calore fatigari. S queri po¬
cest. tur murmiurasse dicti sunt: qui saltẽ sero ad regnũ uocant᷑
Celor et enim regnũ nullus nurmurans accipit: nullus qui
accipit murmurare potest. S quia antiqui patres usꝙ ad ad¬
uentũ dñi. quãlibet iuste uixerint. ducti ad regnũ non sunt. ni¬

Expanded text:
raverunt ad primam, quia aequalem vitae aeternae retributionem sorraverunt ad primam, quia aequalem vitae aeternae retributionem sortiti sunt cum his qui a mundi initio vocati fuerant, hi qui in mundi fine ad Dominum venerunt. Unde et hi qui in labore praecesserant, murmurantes dicunt: Hi novissimi una hora fecerunt, et pares illos nobis fecisti qui portavimus pondus diei et aestus? Pondus enim diei et aestus portaverunt hi quos a mundi initio, quia diu hic contigit vivere, necesse fuit etiam longiora carnis tentamenta tolerare. Unicuique enim pondus diei et aestus ferre est per longioris vitae tempora carnis suae calore fatigari. 4. Sed quaeri potest quomodo murmurasse dicti sunt, qui saltem sero ad regnum vocantur? Coelorum etenim regnum nullus murmurans accipit, nullus qui accipit murmurare potest. Sed 1513 quia antiqui patres usque ad adventum Domini, quantumlibet juste vixerint, ducti ad regnum non sunt, ni
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ iuuentute noliustis: saltem in ultima etate resipiscite ⁊ et
ad uite uas cum iam laboraturi multũ non est. uł sero ueni¬
te: & tales gͦ pat̾familias uocat: ⁊ plerũq ante remunerãt᷑
quia prius ad regnũ de corpore exeunt. quam hi qui iam apue¬
ritia uocati esse iuidebantur an nõ ad undecunã uenit latro:
Qui ⁊ si nõ habuit ꝑ etatem. habuit tamen sero ꝑ penam: qui
dm̃ incruce confessus est: ⁊ pene cum uoce sententie spm exala¬
uit uite: auouissimo aũt reddere denariũ pat̾fanilias cepit: qͥa
ad paradisi requiem prius latronem. quam petrũ ꝑduxit. Qnͣ¬
ti patres aute legem. quanti sub lege fuerunt ⁊ et tam̃ bi qui
u dñi aduentu uocati sunt: ad celor. regnũ sine aliqua tardita¬
te ꝑuenerunt. Cundem ergo denarium accipiunt qui laboraue¬
runt ad undecimã. quem expectauerunt toto desid̾io ⁊ qui labo¬

Expanded text:
et juventute noluistis, saltem in ultima aetate resipiscite, et et juventute noluistis, saltem in ultima aetate resipiscite, et ad vitae vias cum jam laboraturi multum non estis, vel sero venite. Et tales ergo paterfamilias vocat, et plerumque ante remunerantur, quia prius ad regnum de corpore exeunt quam hi qui jam a pueritia vocati esse videbantur. An non ad undecimam horam venit latro, qui etsi non habuit per aetatem, habuit tamen sero per poenam, qui Deum in cruce confessus est, et pene cum voce sententiae spiritum exhalavit vitae? A novissimo autem reddere denarium paterfamilias coepit, quia ad paradisi requiem prius latronem quam Petrum perduxit. Quanti patres ante legem, quanti sub lege fuerunt, et tamen hi qui in Domini adventu vocati sunt ad coelorum regnum sine aliqua tarditate pervenerunt. Eumdem ergo denarium accipiunt qui laboraverunt ad undecimam quem exspectaverunt toto desiderio qui labo
Abbreviated transcription (Latin):
nes ẽẽ insinuent quos ꝓuectiores uocant. Quia gͦ ad uitã. bo¬
nam alius inpueritia alius madolescentia. alius iniuuentute
allius in senectute alius in decrepita etate ꝑducit᷑: quasi diu̾si
consid̾et si in dei uinea laborat. Qui enim in hac uita ea que sua
sunt querit: adhuc ad dñi uineam non uenit. Iili namiq dño la¬
borant. qui non sua sed lucra dñica cogitant: qui zelo caritati
studio pietatis inseruiunt ⁊ animab lucrandis inuigilant ꝑ¬
ducere & alios secũ ad uitam festinant. Nam qui sibi uuut. qͥ
carius sue uoluptatib pascit᷑ recte otiosus redarguitur. da
fructum diuini oꝑis non secͥatur. Qui uero et usꝙ ad etatem
ultimã deo uiuere neglexit: quasi usq ad undecimã ociosus ste¬
tit. Unde ⁊ recte usq ad undecuuã corpentib dr̃. Quid hic statiᷤ
tota die ociosi: ac si aꝑte dicatur. & si deo iuuere in pueritia

Expanded text:
nes esse insinuent quos provectiores vocant. Quia ergo ad vitam bones esse insinuent quos provectiores vocant. Quia ergo ad vitam bonam alius in pueritia, alius in adolescentia, alius in juventute, alius in senectute, alius in decrepita aetate perducitur, quasi diversis consideret si in Domini vinea laboret. Qui enim in hac vita ea quae sua sunt quaerit adhuc ad Dominicam vineam non venit. Illi namque Domino laborant, qui non sua, sed lucra dominica cogitant, qui zelo charitatis, studio pietatis inserviunt, animabus lucrandis in vigilant, perducere et alios secum ad vitam festinant. Nam qui sibi vivit, qui carnis suae voluptatibus pascitur, recte otiosus redarguitur, quia fructum divini operis non sectatur. 3. Qui vero et usque ad aetatem ultimam Deo vivere neglexerit, quasi usque ad undecimam otiosus stetit. Unde recte usque ad undecimam torpentibus dicitur: Quid hic statis tota die otiosi? Ac si aperte dicatur: Et si Deo vivere in pueritia
Abbreviated transcription (Latin):
uenio nos conduxit⁊ nͥ uite nobis uas nullus p̃dicauit: Qͥd
gͦ nos a bouo oꝑe cessantes. in extusatione ur̃a dicturi sumus.
qui pene a matris utero ad fidem uenimꝰ: qui uerba uite ab ip̃
cunabulis audiuimus: qui abub̃ib sc̃e eccl̃ie. potũ suꝑue p̃¬
dicationis sumpsimus cũ lacte carnis: Possumꝰ uero ⁊ casdem
diu̾sitates horarũ: etiam ad unumquẽq hominẽ. ꝑ etatum mi¬
menta distinguere. Mane quippe intellectus ur̃i pueritia est. Ho¬
ra aũt t̾cia. adolescentia intelligi potest⁊ quia quasi iam sol in al¬
tum ꝓficit: dum calor etatis crescit. Sexta uero iuuentus est:
quia uelut in centro sol figit᷑: dum inca plenitudo roboris soli¬
datur. Nona aũt senectus intelligit᷑ ⁊ in qua uelut sol ab alto
axe descendit: quia ea etas acalore iuuentutis deficit. Uudecima
uero est: ea etas. que decrepita uel ueterana dicit᷑ Unde ⁊ greti ual

Expanded text:
nos nemo conduxit, nisi, vitae nobis vias nullus praedicavit? Quid nos nemo conduxit, nisi, vitae nobis vias nullus praedicavit? Quid ergo nos, a bono opere cessantes, in excusatione nostra dicturi sumus, qui pene a matris utero ad fidem venimus, qui verba vitae ab ipsis cunabulis audivimus, qui ab uberibus sanctae Ecclesiae potum supernae praedicationis sumpsimus cum lacte carnis? 2. Possumus vero et easdem diversitates horarum, etiam ad unumquemque hominem per aetatum momenta distinguere. Mane quippe intellectus nostri pueritia est. Hora autem tertia adolescentia intelligi potest, quia quasi jam sol in altum. proficit, dum calor aetatis crescit. Sexta vero juventus est, quia velut in centro sol figitur, 1512 dum in ea plenitudo roboris solidatur. Nona autem senectus intelligitur, in qua sol velut ab alto axe descendit, quia ea aetas a calore juventutis deficit. Undecima vero hora ea est aetas quae decrepita vel veterana dicitur. Unde Graeci vald
Abbreviated transcription (Latin):
nussi sunt: qui mercedem plenam et tarde uenientes acceꝑunt
Ad erudiendã gͦ dñs plebem suam quasi ad extolendã iuneã
suam. nullo tempore destitit oꝑarios mittere. quia et prius ꝑ
uinee cultura laborauit: quãius inquolibet modulo uł men¬
sura quisqͥs cum fide recta bone actionis extitit. huius uinee
oparius suit. Oꝑator gͦ mane hora t̾cia sexta. ⁊ nona. alnitiquuᷤ
uałe ⁊ hebraitus ppłs designat᷑: qui in clectis sius ab ip̃o mũdi
exordio. dum recta fide dm̃ studuit colere: quasi ñ destitit inui¬
nee cultura loborare. Eid undetimã uero. gentiles uocantur: qͥb
et dicitur. Quid hic statis tota die ociosi: Qui enĩ transacto tam
longo mundi tempore. ꝓ uita sua laborare neglexerant: quasi
tota die ociosi stabant. Pensate fr̃s: quid in quisiti respondeant
Dicũt enum. Quia nemo nos conduxit. Nullus quippe ad eos
patriarcha: nullus ꝓph̃a uenerat. Et quid est dicere. ad laborẽ

Expanded text:
missi sunt, qui mercedem plenam et tarde venientes acceperunt. missi sunt, qui mercedem plenam et tarde venientes acceperunt. Ad erudiendam ergo Dominus plebem suam, quasi ad excolendam vineam suam, nullo tempore destitit operarios mittere, quia et prius per vineae cultura laboravit. Quamvis, in quolibet modulo vel mensura, quisquis cum fide recta bonae actionis exstitit hujus vineae operarius fuit. Operator ergo mane, hora tertia, sexta et nona, antille et Hebraicus populus designatur, qui in electis suis ab ipso mundi exordio, dum recte Deum studuit colere, quasi non destitit in vineae cultura laborare. Ad undecimam vero gentiles vocantur, quibus et dicitur: Quid hic statis tota die otiosi, qui enim transacto tam longo mundi tempore, pro vita sua laborare neglexerant, quasi tota die otiosi stabant. Pensate, fratres, quid inquisiti respoDicunt enim: Quia nemo nos conduxit. Nullus quippe ad eos patriarcha, nullus propheta venerat. Et quid est dicere: Ad laborem
Abbreviated transcription (Latin):
loquendũ scĩ eiũglii lectio postulat ⁊ quam uolo si possum
sub breuitate ꝑ stringere: ne uos et extensa processio. ⁊ ꝓlixa ex¬
Quis uero patrisfamilias similitudine rectius teuet. quã
conditor nr̃ qui regit quos condidit ⁊ et electos suos sic in
hoc mundo possidet. quasi subiectos dũs in domo: Qui habet
uineam. uniu̾sam scilicet etcłiam : que ab abel iusto usq ad ul¬
tunũ electum qui in fine mundi nasciturus est. quot scõs ꝑ
tulit: quasi tot palmites misit. Hic itaq pat̾fanulias ad exco¬
lendam uincam suam mane Hora t̾cia. sexta. nona. ⁊ undecima
oꝑarios conducit: quia a mundi huiꝰ mnitio usq in finem: ad e¬
rudiendã plebem fidelium p̃dicatores mutere non destitit. Ma¬
ne eter̃ mundi fuit: ab adã usq ad noe: hora uero t̾cia: a noe
usq ad abrabam. Sexta quoq ad abraham usq ad moysen.
Nona aũt: a moyse usq ad aduentũ dnũ Undetuna uero ab
aduentu dñi usq ad finem mũdi: in qua p̃dicatores scĩ apłi

Expanded text:
loquendum sancti Evangelii lectio postulat, quam volo, si possum, sub brevitate perstringere, ne vos et extensa processio, et prolixa exQuis vero patrisfamilias similitudinem rectius tenet quam conditor noster, qui regit quos condidit, et electos suos sic in hoc mundo possidet, quasi subjectos dominus in domo? Qui habet vineam, universalem scilicet Ecclesiam, quae, ab Abel justo usque ad ultimum electum qui in fine muntulit, quasi tot palmites misit. Hic itaque paterfamilias, ad excolendum vineam suam, mane hora tertia, sexta, nona et undecima, operarios conducit, quia a mundi hujus initio usque in finem, ad erudiendam plebem fidelium, praedicatores congregare non desistit. Mane etenim mundi fuit ab Adam usque ad Noe, hora vero tertia a Noe usque ad Abraham, sexta quoque ab Abraham usque ad Moysen, nona autem a Moyse usque ad adventum Domini, undecima vero, ab adventu Domini usque ad finem mundi. In qua praedicatores sancti apostoli
Abbreviated transcription (Latin):
dicit ⁊ gratis accepistis gratis date: Cur non aute mentis
oculos reuocatis. qd̃ templũ redemptor ñr̃ ingressus. cathedea
uendentium columbas euertit⁊ et nũmularioꝵ effudit es
Nui namq sunt in templo dei hodie qui colubas uen¬
diuit. nͥ qui in eccl̃ia p̃cium de ĩposidione manus acti¬
puiit⁊ ꝑ quam indelicet impositionẽ sc̃s sp̃c celitus

Expanded text:
dicit: Gratis accepistis, gratis date . Cur non ante mentis dicit: Gratis accepistis, gratis date . Cur non ante mentis oculos revocatis quod templum Redemptor noster ingressus, cathedras vendentium columbas evertit, et nummulariorum effudit aes? Qui namque sunt in templo Dei hodie qui columbas vendunt, nisi qui in Ecclesia pretium de impositione manus accipiunt? Per quam videlicet impositi
Abbreviated transcription (Latin):
tolerant: quasi more basiũ suꝑ impositum orus portant. In
basib gͥ. cherubin expͥmit᷑: quia decet nimirũ ut sacerdotum
pectora plenitudine scientie sint repleta. ꝑ leones aũt terror se¬
ueritatis: ꝑ boues uero patientia mansuetudinis figuratur.
Itaq u basib nec leones sine bob. nec boues sine leonib expͥ¬
muntur: quia semꝑ in sacerdotali pectore cũ terrore seueritatiꝰ
custodiri debet uirtus mansuetudinis ⁊ ut et iram mansuetu¬
do condiat. ⁊ eandem mansuetudinem ne fortasse dissoluta sit
zelus districtionis accendat. S ista cur loquim᷑: cũ adhuc
plerosq grauari factis atrociorib uideamꝰ: Uobis eiũ sacex¬
totib lugens loquor: quia ñ nullos ur̃m cum p̾miis facere
ordinationes agnouimꝰ ⁊ spiritalem grãm uendẽ: et de alienis
iniquitatib cũ petcati dampno temporalia. lucra cumulare.
Cur gͦ admenoriam ur̃am. nõ redit. qd uox dĩca p̃cipiens

Expanded text:
tolerant, quasi more basium superimpositum onus portant. In tolerant, quasi more basium superimpositum onus portant. In basibus ergo cherubim exprimuntur, quia decet nimirum ut sacerdotum pectora plenitudine scientiae sint referta. Per leones autem terror severitatis, per boves vero patientia mansuetudinis figuratur. Itaque in basibus nec leones sine bobus, nec boves sine leonibus exprimuntur, quia semper in sacerdotali pectore cum terrore severitatis custodiri debet virtus mansuetudinis, ut et iram mansuetudo condiat, 1502, et eamdem mansuetudinem, ne fortasse dissoluta sit, zelus districtionis accendat. 13. Sed ista cur loquimur, cum adhuc plerosque gravari factis atrocioribus videamus? Vobis enim sacerdotibus lugens loquor, quia nonnullos vestrum cum praemiis facere ordinationes agnovimus spiritalem gratiam vendere, et de alienis iniquitatibus cum peccati damno temporalia lucra cumulare. Cur ergo ad memoriam vestram non redit quod vox Dominica praecipiens
Abbreviated transcription (Latin):
coctus bis tinguit᷑: quando erga se et ꝓximũ ex amore ue¬
ritatis animus inflamatur. S iuter hec sciendũ est. ut sic
exerteatur zelus rectitudinis contra praua acta ꝓximnoꝵ: qͥ¬
tinus in feruore districtionis uullomodo relinquatur uirtꝰ
mansuetudinis. Ira etenim sacerdotis uequaquã debet esse
p̃ceps et ꝑturbata: s magis ex consilii grauitate mitiganda.
Et portare gͥ debemus quos corriginuus. et corrigere quos por¬
tamus ⁊ ne si ex utroq unũ defuerit: uel in feruore uł ĩmari¬
suetudine actio sacerdotalis non sit. Huic namq est. qd̃ in tẽ¬
pli iumisterio. inbasib templi: sculptorio oꝑe leones et bouẽ
et cherubin exp̃ssa sunt. Cherubin quippe est plenitudo scieu¬
tie. S quid est quod iubasib nec leoues sine bob. nec boues
siue leouib fuint: Quid enim aliud designant bases in te¬
plo: nisi sacerdotes iueccłia: Qui dũ sollicitudinẽ regimiui

Expanded text:
coccus bis tingitur, quando erga se et proximum ex amore vecoccus bis tingitur, quando erga se et proximum ex amore veritatis animus inflammatur. 12. Sed inter haec sciendum nobis est ut sic exerceatur zelus rectitudinis contra prava acta proximorum quatenus in fervore districtionis nullo modo relinquatur virtus mansuetudinis. Ira etenim sacerdotis nequaquam debet esse praeceps et perturbata, sed magis ex consilii gravitate mitiganda. Et portare ergo debemus quos corrigimus, et corrigere quos portamus, ne si ex utroque unum defuerit, vel in fervore, vel in mansuetudine actio sacerdotalis non sit. Hinc namque est quod in templi ministerio in basibus templi sculptorio opere leones et boves et cherubim expressa sunt. Cherubim quippe est plenitudo scientiae. Sed quid est quod in basibus nec leones sine bobus, nec boves sinc leonibus fiunt? Quid enim aliud, designant bases in templo, nisi sacerdotes in Ecclesia? Qui dum sollicitudinem regiminis
Abbreviated transcription (Latin):
ur̃oꝵ maculis exhibet: dum ea ꝑ que sc̃e anime suꝑno spon¬
so placuerunt. intuenda nobis celestia p̃cepta p̃bet. Quib
si diligenter intendimus: int̾ne nr̃e imaginis maculas uide¬
mus. Uidentes aũt maculas in penitentie dolore cõpungi¬
mur: cõpuncti uero quasi in labro de speculis mulierum la¬
uamur. Est aũt ualde netessarium. ut cũ ꝓ nobis in cõpunctõne
afficim᷑: etiam cõmissoꝵ nobis uitam zelemus. Sic gͦ amari¬
tudo cõpunctionis afficiat: ut tam̃ a ꝓximoꝵ custodia non
au̾tat. Quid enim ꝓdest si amantes uosmet ip̃os. relinqͣ¬
nius ꝓximos: Uel quid rursum ꝓdest si amantes uel ⁊¬
lantes ꝓximios. reluiquamus nosinetip̃os: In ornam̃to
quippe tabernaculi bistictus coctus offerri p̾cipitur: ut
ante dei oculos caritas nr̃a dei et ꝓximi amore coloretur.
Ille aũt uere se diligit: qui pure diligit auctorem. Tunc gͦ

Expanded text:
nostrorum maculis exhibet, dum ea per quae sanctae animae superno sponnostrorum maculis exhibet, dum ea per quae sanctae animae superno sponso placuerunt intuenda nobis coelestia praecepta praebet. Quibus si diligenter intendimus, internae nostrae imaginis maculas videmus. Videntes autem maculas. in poenitentiae dolore compungimur; compuncti vero, quasi in labro de speculis mulierum lavamur. 11. Est autem valde necessarium ut cum de nobis in compunctione afficimur, etiam commissorum nobis vitam zelemus. Sic ergo nos amaritudo compunctionis afficiat, ut tamen a proximorum custodia non avertat. Quid enim prodest, si, amantes nosmetipsos, relinquamus proximos? Vel quid rursum prodest, si, amantes vel zelantes proximos, relinquamus nosmetipsos? In ornamento quippe tabernaculi bis tinctus coccus offerri praecipitur , ut ante Dei oculos charitas nostra Dei et proximi amore coloretur. Ille autem vere se diligit, qui pure diligit auctorem. Tunc ergo
Abbreviated transcription (Latin):
indigna Eyod bene labrũ de spetulis uiulierũ ꝑhibet factũ.
que ad tabernactuli ostium indesinent᷑ excubabant. Specula quippe
mulierum. p̃cepta dei. in quib se sc̃e anime semꝑ aspiciunt: et si q̃
u eis sunt feditatis macule dep̾bendunt. Cogitationum uitia cor¬
rigunt : et quasi renitentes uultus uelut ex reddita inagine cõ¬
ponunt: quia dũ preceptis dñicis sollerter intendunt ⁊ in eis ꝓ¬
culdubio uel quid in se celesti uird placeat uel quid displiceat
agnoscunt. Que quã diu in hac uita sunt: eternum tab̾nacu¬
um ingredi nequaquã possunt. S tam̃ ad ostium taberuacłi
mulieres extubant ⁊ quia sc̃e anime etiam cum infirmitate ad¬
huc carnis grauantur: amore tam̃ continuo ingressum et̾ni in¬
troitus obseruant. Moyses gͦ labrum sacerdotib de speculis
mulierum fecit : quia lex dei lauatrum cõpunctionis peccatoꝵ

Expanded text:
indigna. Quod bene labrum de speculis mulierum perhibet factum indigna. Quod bene labrum de speculis mulierum perhibet factum ae ad tabernaculi ostium indesinenter excubabant. 1501 Specula quippe mulierum sunt praecepta Dei, in quibus se sanctae animae semper aspiciunt, et si quae in eis sunt foeditatis maculae, deprehendunt. Cogitationum vitia corrigunt, et quasi renitentes vultus velut ex reddita imagine componunt, quia dum praeceptis dominicis solerter intendunt, in eis procul dubio vel quid in se coelesti viro placeat, vel quid displiceat agnoscunt. Quae quandiu in hac vita sunt, aeternum tabernaculum ingredi nequaquam possunt. Sed tamen ad ostium tabernaculi mulieres excubant, quia sanctae animae etiam cum infirmitate adhuc carnis gravantur, amore tamen continuo ingressum aeterni introitus observant. Moyses ergo labrum sacerdotibus de speculis mulierum fecit, quia lex Dei lavacrum compunctionis peccatorum
Abbreviated transcription (Latin):
hit. S tunc uere aliis recte p̾dicamus. si dicta reb ostendumnꝰ
si uos quasi ip̃i diuino amore cõpunginur: et humane uite q̃
sine culpa transiri nequaquã potest. cotidianas macłas lacrimis
lauamus. Tunt aũt de uobis uere cõpungimur. si studiose patrũ
p̃cedentiũ facta pensamꝰ: ut ex conspecta illoꝵ gła. in nr̃is nobis
oculis nr̃a uita sordescat. Tunc u̾e diuino amore cõpunginur. cũ
p̃cepta dei studiose ꝑscrutamur: et ꝑ hec ꝓficere ip̃i cõtendimuᷤ
ꝑ que iam ꝓfecisse nouimꝰ qͦs ueneraniur. Hint est enum quod de
moyse scriptum est. Posuit labrũ eneum in quo lauarent aaror
lieꝵ. que excubabant in ostio tabernaculi. Labrũ quippe ene¬
um moyses ponit. in quo sacerdotes lauari debeant. ⁊ sc̃a sc̃oꝵ ĩ¬
gredi: quia lex dei pͥus nos lauari ꝑcõpunctionẽ p̃cipit: ut
nr̃a immũditia ad penetrandã secretoꝵ dei munditiam uon sit

Expanded text:
hit. 10. Sed tunc vere aliis recta praedicamus, si dicta rebus ostendimus, hit. 10. Sed tunc vere aliis recta praedicamus, si dicta rebus ostendimus, si nosipsi divino amore compungimur, et humanae vitae, quae sine culpa transire nequaquam potest, quotidianas lacrymis maculas lavamus. Tunc autem de nobis vere compungimur, si studiose patrum praecedentium facta pensamus, ut ex conspecta illorum gloria, in nostris nobis oculis nostra vita sordescat. Tunc vere compungimur, cum praecepta Domini studiose perscrutamur, et per haec proficere ipsi contendimus, per quae jam profecisse novimus quos veneramur. Hinc est enim quod de Moyse scriptum est: Posuit et labrum aeneum in quo lavarentur Aarolierum quae excubabant in ostio tabernaculi . Labrum quippe aeneum Moyses ponit, in quo sacerdotes lavari debeant et sancta sanctorum ingredi, quia lex Dei prius nos lavari per compunctionem praecipit, ut nostra immunditia ad penetrandam secretorum Dei munditiam non sit
Abbreviated transcription (Latin):
głos in quantũ ualet instruere: pͥuatis locutionib edificare:
exhortatione simplici fructũ infilioꝵ suoꝵ cordib querere. Debe¬
Uos estis sal t̾re. Si gͥ sal sumꝰ: condire m̃tes fideliũ debemus
Uos gͥ qui pastores estis pensate quia dei animalia pascitis. De
quib ꝓfecto animalib: deo ꝑ psalmistam dr̃. Anmalia tua ba¬
bitabunt ii ea. Et sepe uidemus quod petra salis brutis anima¬
lib ponitur: ut ex eade salis petra lambere debeant. et meliorari.
Quasi gͦ uit̾ bruta animalia petra salis: debet. ẽẽ. sacerdos ĩ ppłis
Curare namq sacerdotem necesse est que suigłis dicat: unum¬
quẽq qualit̾ moneat: ut quisqͥs sacerdoti iuingit᷑. quasi ex salis
tactu. eterne uite sapore condiat᷑. Sal etenm t̾re nõ sumus:
si corda audientium non condinus. Quod ꝓfecto condim̃tum
ille ueracit᷑ ꝓxuno impendit: qui p̃dicationis uerbũ nõ subtra¬

Expanded text:
gulos, in quantum valet, instruere, privatis locutionibus aedificare, gulos, in quantum valet, instruere, privatis locutionibus aedificare, exhortatione simplici fructum in filiorum suorum cordibus quaerere. DebeVos estis sal terrae . Si ergo sal sumus, condire mentes fidelium debemus. Vos igitur, qui pastores estis, pensate quia Dei animalia pascitis. De quibus profecto animalibus Deo per Psalmistam dicitur: Animalia tua habitabunt in ea . Et saepe videmus quod petra salis brutis animalibus ponitur, ut eamdem salis petram lambere debeant, et meliorari. Quasi ergo inter bruta animalia petra salis debet esse sacerdos in populis. Curare namque sacerdotem necesse est, quae singulis dicat, unumquemque qualiter admoneat, ut quisquis sacerdoti jungitur, quasi ex salis tactu, aeternae vitae sapore condiatur. Sal etenim terrae non sumus, si corda audientium non condimus. Quod profecto condimentum ille veraciter proximo impendit qui praedicationis verbum non subtra
Abbreviated transcription (Latin):
iuste eccłia murmurat. Cuius etiam sulcideflent: si corda audien¬
tium que a p̾cedentib sunt patrib p̃dicationis uoce. et uigore
inuectionis exarata uident aliquid qd̃ lugeant de uita pastori
Cuius udelicet terre fructus possessor bonus. sine pecunia ñ
manducat: quia discretus pastor p̃rogat talentũ uerbi. ue ar
dampnationẽ suam de ecclia stipendrũ sumat alim̃ti. Tunc
enum de t̾ra nr̃a cũ pecumia fructus comedimꝰ: quando sum̃¬
tes etcliastica subsidia. in p̃dicatione laboramꝰ. Precones nãq
ucaturi iudicis sumꝰ Quis gͦ uenturũ iudicem nũtiat: si pt
tacet. Pinde tonsid̾andũ nobis est ut in quantũ ualet qsq
in quantũ sufficit: et trorem uenturi uiditii. et dulcedinem
regni. suscepte eccl̃ie insinuare contendat. Et quia una eadẽq ex¬
hortationis uoce nõ sufficit simul cunctos ammonere: debet sĩ¬

Expanded text:
juste Ecclesia murmurat. Cujus etiam sulci deflent, si corda audienjuste Ecclesia murmurat. Cujus etiam sulci deflent, si corda audientium, quae a praecedentibus sunt patribus praedicationis voce et vigore invectionis exarata, vident aliquid quod lugeant de vita pastoris. Cujus videlicet terrae fructus possessor bonus sine pecunia non manducat, quia discretus pastor praerogat talentum verbi, ne ad damnationem suam de Ecclesia stipendium sumat alimenti. Tunc enim de terra nostra cum pecunia fructus comedimus, quando sumentes ecclesiastica subsidia in praedicatione laboramus. Praecones namque venturi judicis sumus. Quis ergo venturum judicem nuntiet, si praeco tacet? 9. Proinde considerandum nobis est ut, in quantum valet quisque, in quantum sufficit, et terrorem venturi judicii, et dulcedinem regni, susceptae Ecclesiae insinuare contendat. Et qui una eademque exhortationis voce non sufficit simul cunctos admonere, debet sin