comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
q̃uoꝵ int̾itu. ipsa a sius qͣlitatibꝰ ⁊̃ torm̃ta
discordent: quatinꝰ qͦ se impugnant cru¬
ciatꝰ angeant: ce cũ uarie ꝓdeunt. multi¬
plicit̾ sentiant᷑. Que tñ supplicia in se clem̾¬
sos ⁊ ultͣ uires cruciant. ⁊ in eis uite sub¬
sidiũ extinguentes seruant: ut sic uitã
terminꝰ puniat. qͣtinꝰ semꝑ sine termino
cruciatꝰ iuuat᷑: qr ⁊ ad fine̾ ꝑ torm̃ta ꝓpe¬
rat. ⁊ sine fine deficiens durat. Fit gͥ mi¬
seris mors sine morte. finis sine fine᷑: de
semꝑ incipit. ⁊ defic̾e defectꝰ nescit. Eꝑ gͥ¬
mors ꝑimit. ⁊ ñ extingiit: dolor cruciat.
s nullatenꝰ dolorẽ fugat: flãma cõburit. s
nequaꝗͣ tenebras discutit. quantũ ꝑ noti¬
ciã p̃sentis uite colligit᷑. supplicia ordinẽ
ñ habent. que ñ suam ꝑ om̃a qͣlitatẽ te¬
nent: ꝗͣuis illic ignis ⁊ ad ꝯsolationẽ non
lucet: &e tñ ut magis torq̃ at ad aliqͥd lucet.

Expanded text:
quandoque interitu ipsa a suis qualitatibus etiam tormenta quandoque interitu ipsa a suis qualitatibus etiam tormenta discordent, quatenus quo se impugnant, cruciatus augeant, et cum varie prodeunt multipliciter sentiantur. Quae tamen supplicia in se demersos et ultra vires cruciant, et in eis vitae subsidium exstinguentes servant, ut sic vitam terminus puniat; quatenus semper sine termino cruciatus vivat, quia et ad finem per tormenta properat, et sine fine deficiens durat. Fit ergo miseris mors sine morte, finis sisemper incipit, defectus deficere nescit. imit et non exstinguit: dolor cruciat, sed nullatenus pavorem fugat: flamma comburit, sed nequaquam tenebras discutit. Quantum per notitiam praesentis vitae colligitur supplicia ordinem non habent, quia non suam per omnia qualitatem tenent. Quamvis illic ignis ad consolationem non lucet, et tamen ut magis torqueat ad aliquod lucet.
Abbreviated transcription (Latin):
captit leuat: s elatꝰ euad̾e ue qd̃ seqͥt᷑ ñ ualet:
iuistꝰ labore sui c̾taminis afflictꝰ. caput leua¬
re ñ sinit᷑: s p̾ssus a ꝑpetua afflictiõe lib̾at᷑.
Ie se m uoluptatibꝰ erigit. s suppliciis seq̃n¬
tibꝰ mergit: iste se in dolore qepͥmit: s tñ
a pond̾e et̾ne aĩadũsionis abscondit. Con¬
sid̾et gͦ uir sõs. qd̾ aut renitens hõ uiciis.
p̃senti labore afficit᷑. aut succũbens ꝑpetue
afflictioni mancipat᷑: ⁊ dicat. Isi impius
fuero. ue mͥ est: ⁊ si uistꝰ ñ leuabo caput satu¬
ratꝰ afflictiõe ⁊ miseria. Acsi aꝑte deploret
dic̃s. Aut substratꝰ earnis desideriis suppli¬
cio et̾no subicior: aut repugnans illicitis
motibꝰ pena p̃senti crucior: q a labore c̾ta¬
minis liber ñ sũ. S suꝑna dispensatio ic¬
cuco nos totaᷤ intentione seruientes. carmᷤᷤ
nr̃e ꝑmitut ĩpugnationibꝰ ꝯcuti ne mers

Expanded text:
uod sequitur non valet. Justus, labore sui certaminis afflictus, caput levare non sinitur, sed pressus a perpetua afflictione liberatur. Ille se in voluptatibus erigit, sed suppliciis sequentibus mergit. Iste se in dolore deprimit, sed tamen a pondere aeternae animadversionis abscondit. Consideret ergo vir sanctus quod aut renitens homo vitiis praesenti labore afficitur, aut succumbens perpetuae afflictioni mancipatur, et dicat: Et si impius fuero, vae mihi est; et si justus, non levabo caput, saturatus afflictione et miseria. Ac si aperte deploret, 327 dicens: Aut substratus carnis desideriis, supplicio aeterno subjicior; aut repugnans illicitis motibus poena praesenti crucior, quia a labore certaminis liber non sum. Sed superna dispensatio idcirco nos tota sibi intentione servientes carnis nostrae permittit impugnatio
Abbreviated transcription (Latin):
ante eiꝰ ocłos res q̃lib in ꝗͣ corruat ordinat᷑.
Dũq ꝑ culpã aliqd appetit: qͥd aliud quã
p̃ctã infonea ꝯcupiscit. Sua sponte nihi¬
ans cadit: s suis surg̾e iuribꝰ ñ ualet. Qͥ cñ
se nil ex se esse ꝯfid̾at: discit ꝓculdubio cuiꝰ
adiutoriũ reqͥrat. Quẽ tñ suꝑna miseratio
captũ qͣsi a fonea euehit: qr hc̃ infirmitate
cognita ad ueniã reducit. Leene itaꝙ mo
re ꝓpt̾ suꝑbiã ad suꝑiores partes in caueã
remeat: qui cũ de uirtute excollit᷑. lapsus
ad cesid̃ia in humilitate religat᷑. Eꝑ enĩ
priꝰ. ꝓpͥa p̃sumptione ꝑierat: mira pietate
agitur. ut infirmitatis sue iã notitia clausꝰ
uiuat. Qd̃ qr sc̃s uix crebro accid̾e hoĩbus
ꝯspicit. nr̃i in se ꝑiculi uocẽ sumie: irt cum
nos eiꝰ fletꝰ agnoscimꝰ. que in nob̃ st̃ flenda
discamꝰ. S cũ mentẽ nr̃am elatio erigit:
sũmi a nob̃. ꝓtinꝰ cõpunctio amoris recedit.

Expanded text:
ante ejus oculos res quaelibet, in qua corruat ordinatur. ante ejus oculos res quaelibet, in qua corruat ordinatur. Dumque per culpam aliquid appetit, quid aliud quam praedam in fovea concupiscit? Sua sponte inhians cadit, sed suis surgere viribus non valet. Qui cum se nihil ex se esse considerat, discit procul dubio cujus adjutorium requirat. Quem tamen superna miseratio captum quasi a fovea evehit, quia hunc infirmitate cognita ad veniam reducit. Leaenae itaque propter superbiam ad superiores partes in caveam remeat, qui cum de virtute extollitur lapsus ad desideria in humilitate religatur. Quia enim prius propria praesumptione perierat, mira pietate agitur, ut infirmitatis suae jam notitia clausus vivat. Quod quia sanctus vir crebro accidere hominibus conspicit, nostri in se periculi vocem sumit; ut cum nos ejus fletus agnoscimus, quae in nobis sunt flenda discamus. Sed cum mentem nostram elatio erigit, summi a nobis protinus compunctio amoris recedit;
Abbreviated transcription (Latin):
cingit᷑. ne ꝑ carnis defid̾ia uaget᷑. que gͦ
sponte sua in foueã cecidit. ad auras libe¬
ras s clausa redit: qr ⁊ ꝑ lib̾tatẽ arbitrii
in culpã corrint: ce tñ hanc a siuis motibꝰ
ꝯditoris gr̃a coactã nolentẽq astringͣit.
Dost foneã itaq caneã patit᷑: que erepto᷑
er et̾no supplicio. a prane lib̾tatis motibꝰ
sub celestis artificis cdispensatiõe religat᷑.
es me: qr ⁊ liber hõ ꝑ cibũ sͥ mortẽ intri¬
lit: &e rectuctꝰ ad ueniã sub clisciplina me¬
lius clausus uinit. Quasi leena gͦ ꝓpter
suꝑbiã captus ẽ: qr inde nc̃ eũ disciplina
sue corruptionis depͥmit: uñ transgressiorẽ
p̃cepti ñ timens. auclact̾ in forieã saltũ ded̾.¬
S si parũꝑ obtutũ m̃tis a culpa pͥmi paren¬
tis auertimꝰ: nos adhuc cotidie ut leenam
capi ꝑ uicrũ elationis inuenimꝰ. Sepenãq
hõ acceptis nirtutibꝰ in audaciã sue p̃sump¬
tionis erigit᷑. s mira dispensatiõe pietatis

Expanded text:
cingitur, ne per carnis desideria vagetur. Quae ergo sponte sua in foveam cecidit, ad auras liberas clausa redit, quia et per libertatem arbitrii in culpam corruit, et tamen hanc a suis motibus, conditoris gratia coactam nolentemque constringit. Post foveam itaque caveam patitur, quae, erepta ex aeterno supplicio, a pravae libertatis motibus, et sub coelestis artificis dispensatione religatur. es me, quia et liber homo per cibum sibi mortem intulit, et reductus ad veniam sub disciplina melius clausus vivit. Quasi leaena ergo propter superbiam captus est, quia inde nunc eum disciplina suae corruptionis deprimit, unde transgressionem praecepti non timens, audacter in foveam saltum ded si parumper obtutum mentis a culpa primi parentis avertimus, nos adhuc quotidie ut leaenam capi per vitium elationis invenimus. Saepe namque 328 homo acceptis virtutibus in audaciam suae praesumptionis erigitur, sed mira dispensatione pietatis
Abbreviated transcription (Latin):
mus aꝑiat dic̃s. Si peccaui ⁊ ad horã peꝑci¬
sti mͥ: cur ab iniqͥtate mea mundũ me ẽe ñ
pateris: Acsi aꝑte dicat. Si culpã uenia abstu
motibꝰ impulsa ꝑturbat. Metuit qͥdẽ ne uin¬
cat᷑ tẽptationibꝰ: s resistens hoc ipsũ qd̾ lon¬
go labore certammis assligit᷑ ꝑhorrescit. Uñ
si iustus: ñ leuabo caput saturat᷑ afflictione¬

Expanded text:
mus aperiat, dicens: Si peccavi, et ad horam pepercisti mihi, cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris? Ac si aperte dicat: Si culpam venia abstulmotibus impulsa perturbat. Metuit quidem ne vincatur tentationibus, sed resistens hoc ipsum quod longo labore certaminis affligitur perhorrescit. Unde si i
Abbreviated transcription (Latin):
nctoꝵ fideliũ societatibꝰ arbiretur. Culpe
sue meritũ aute ocłõs ponat: ⁊ ex bonoꝵ
se estimatiõe despiciat. Polluto gͦ extͣ castͣ
exire ẽ: turpi ĩpugnatiõe laboranti sese ex
ꝯtinentiũ comꝑatiõe despic̃e. E ad uespe.¬
rã lauat᷑ aqͣ. cũ defectũ sutĩ ꝯspiciens ad
penitentie lam̃ta ꝯu̾tit᷑: tit fletibꝰ diluat. õe
qd̾ animũ occulta inqͥnatiõe accusat. Sea
post occasũ solis ad castra recdeat: qi defer¬
uescente tẽptationis ardore. necesse est ut
iterũ fiduciã erga societatẽ bonoꝵ sumat.
qͥ post lam̃ta penitentie frigescente flãma
cogitõnis illicite ad fideliũ merita p̃stũcda¬

Expanded text:
 fidelium societatibus arbitretur: culpae suae meritum ante oculos ponat, et ex bonorum se existimatione despiciat. Pollutum ergo extra castra exire est turpi impugnatione laboranti sese ex continentium comparatione despicere. Qui ad vesperum aqua lavatur, cum defectum suum conspiciens ad poenitquod animum occulta inquinatione accusat. 4. Sed post occasum solis ad castra redeat, quia, defervescente tentationis ardore, necesse est ut iterum fiduciam erga societatem bonorum sumat. qui post lamenta poenitentiae frigescente flamma cogitationis illicitae ad fidelium merita p
Abbreviated transcription (Latin):
cur ꝯtinent᷑ incendimꝰ: cũ in sensti nr̃o oͦ
om̃e corpꝰ regit᷑. atq in occuttis ddesid̾iis fiã¬
terra tangit᷑: intestinis uͥ stercora gestant᷑.
qr plerũꝙ iã ex desid̾io in et̾nitate suocendi¬
mur: iã toto cleuotionis sensu ad appetitũ
renũ p̃ infirmitate aliqͥd agunꝰ: ñnuilla cẽ
que iã subegimꝰ illicita in corde toleramꝰ
Cumq cogitõnes nr̃as ĩmuncla tẽptatio
inqͥnat: quid aliud ꝗͣ intestina hostie stereꝰ
portant: S ut cõburi debeant lanentur:
qꝑ nimixũ necẽe ẽ. ut ĩinunclas cogitõneᷤᷤ
timoris fietus diluat. qͣs in acceptione sacͥ¬
ficii suꝑms amor incenciat: & qͥcqͥo mens
uel de exꝑto certamie. ł de ꝯt̾sationis pͥ¬
stine inemoria patit᷑ lanet᷑: ut tanto sua¬
uiꝰ in ꝯspectu sui spectatoris arcꝰdat. qͣnte
eũ ei assiste̾ ceꝑit. ni terrenũ secũ nlub¬
cũ in ara sue orationis ĩponat. Nir gͥ sõs¬

Expanded text:
 incendimus, cum in sensu nostro, quo omne corpus regitur, atque in occultis desideriis flam. Pedibus enim terra tangitur, intestinis vero stercora gestantur, quia plerumque jam ex desiderio in aeternitatem succendimur, jam toto devotionis sensu ad appetitum rrenum prae infirmitate aliquid agimus, nonnulla etiam quae jam subegimus illicita in corde toleramus. Cumque cogitationes nostras immunda tentatio inquinat, quid aliud quam intestina hostiae stercus portant? Sed ut comburi debeant, laventur, quia nimirum necesse est, ut immundas cogitationes timoris fletus diluat, quas in acceptione sacrificii supernus amor incendat. Et quidquid mens vel de inexperto certamine, vel de conversationis pristinae memoria patitur, lavetur, ut tanto suavius in conspectu sui spectatoris ardeat, quanto cum ei assistere coeperit nil terrenum secum, nil lubricum in ara suae orationis imponit. Vir
Abbreviated transcription (Latin):
dit᷑. intꝰ cecitatis igne deuorat᷑. atq ĩ dolore
positꝰ exteriꝰ internisq ꝯfundit᷑: ut sua det̾iꝰ
ꝯfusione cruciet᷑. Repulsis gͦ ordo in suppli¬
cio ñ erit: qr in eoꝵ morte atrociꝰ ipsa m̃tis
ꝯfusio seuit. Quã tñ mira potentia iudi¬
cantis eqͣtas orcdinat: ut pena animũ qͣi
mnordinata ꝯfundat. Uel certe abẽe ordo
suppliciis dr̃: qr qͥbuslib rebꝰ in penã sur¬
gentibꝰ ꝓpria qͣlitas ñ seruat᷑. Uñ ⁊ ꝑtinus¬

Expanded text:
 atque in dolore positus, exterius interiusque confunditur, ut sua deterius confusione crucietur. Repulsis ergo ordo in supplicio non erit, quia in eorum morte atrocius ipsa confusio mentis saevit. Quam tamen mira potentia judicantis aequitas ordinat, ut poena animum quasi inordinata confundat. Vel certe abesse ordo suppliciis dicitur, quia quibuslibet rebus in poenam surgentibus propria qualitas non servatur. Unde et
Abbreviated transcription (Latin):
maledicti in ignẽ eternũ: qͥ paratꝰ ẽ cliabolo
⁊ angłis eiꝰ. Quoꝵ rursũ omniũ corpꝰ ĩ uniꝰ
ꝑsonã significãse: dicit. Ligate ei manus ⁊
pedes: ⁊ mittite eñ in tenebras exteriores.
Si itaq ignis q̃ repbos cruciat lum̃ ha¬
bere potiuiss: is qͥ¬
qͥ repellit᷑ neqͣ¬
quã nurci in tenebras diceret᷑. Hinc ⁊̃ ꝑsal¬
mista ait. Suꝑ eos cecidit ignis: ⁊ ñ uide¬
runt solẽ. Ignis N. suꝑ impios cadit: s sol
igne cadente ñ cernitur: qr illos qͦs gehẽ¬
ne flãma deuorat. a usione ueri luminis
cecat: tit ⁊ foris eos dolor cõbustionis cru¬
ciet. ⁊ intꝰ pena cecitatis obscuret: quatmꝰ
oꝑ alitori suo corꝑe ⁊ corde deliquert̃. simł
corꝑe ⁊ corde puniant᷑. ce utͦbiq penas.
sentiant: q̃ dũ hic ninerent pͣius stus de¬
lectationibꝰ ex utroq seriuebant. Uñ bene

Expanded text:
eternum, qui paratus est diabolo et angelis ejus ; quorum rursus omnium corpus in unius persona significans, dicit: Ligate ei manus et pedes, et mittite eum in tenebras exteriores . Si itaque ignis qui reprobos cruciat, lumen habere potuisset, is qui repellitur, nequaquam mitti in tenebras diceretur. Hinc etiam Psalmista ait: Super eos cecidit ignis, et non viderunt solem : ignis enim super impios cadit, sed sol igne cadente non cernitur; quia quo illos gehennae flamma devorat, a visione veri luminis caecat, ut et foris eos dolor combustionis cruciet, et intus poena caecitatis obscuret. Quatenus qui auctori suo corpore et corde deliquerunt, simul corpore et corde puniantur, et utrobique poenas sentiant qui dum hic viverent pravis suis delectationibus ex utroque serviebant. Unde bene
Abbreviated transcription (Latin):
gimͣ: qr ⁊ si tẽptatione foras irruente ꝯcuti¬
mur. intꝰ tñ nos ꝯditoris manꝰ roborat ne
frangam᷑. Carnis itaq nos motibꝰ humili¬
at ad dona: s ꝑ ossa uirtutũ roborat ꝯtra
tẽptam̃ta. Ait gͦ. Carne ⁊ pellibꝰ uestistime:
ossibꝰ ⁊ nernis compegisti me. Acsi aꝑte cdi¬
cat. Foras me ad ꝓbationẽ deseris: s tñ intꝰ
ne pereã uirtutibꝰ astringendo custodis. Q
iccirco nob̾ bene uiriendi rectitudinẽ tͥbuit:
qr benigne p̾terita q̃ cdeliqͥmꝰ parcit. Nñ et

Expanded text:
gimur, quia etsi tentatione foras irruente concutigimur, quia etsi tentatione foras irruente concutimur, intus tamen nos conditoris manus roborat, ne frangamur. Carnis itaque nos motibus humiliat ad dona, sed per ossa virtutum roborat contra tentamenta. Ait ergo: Carne et pelle vestisti me, ossibus et nervis compegisti me. Ac si aperte dicat: Foras me ad probationem deseris, sed tamen intus ne peream virtutibus astringendo custodis. Qui idcirco nobis bene vivendi rectitudinem tribuit, quia benigne praeterita quae deliquimus parcit. Unde et
Abbreviated transcription (Latin):
lac mulget᷑: qr in quadã coagulationis no¬
ue ten̾tudine. ⁊ subtilitate format᷑. Sicut
caseus coagulat᷑: qi in ꝯstipatione pingue¬
scentis cogitõnis astringit᷑. ut nequaꝗͣ iã
ꝑ desid̾ia defluat: s in uno amore se collige̾.
ad solidã reformationẽ surgat. Ulerumq uͦ¬
ꝯtra hec eadẽ rudim̃ta spñalia ex usu uet̾i
caro subimuirmurat: ⁊ mens bella tolerat
ex hoĩe q̃ foras portat. Uñ subiungit. Pelle
⁊ carnibꝰ uestisti me. Pelle qͥppe ⁊ carmbus
int̾ior hõ uestit᷑: qi in eo qd̾ ad suꝑna erigit᷑.
carnaliũ motuũ obsidione uallat᷑. S ten¬
deutẽ ad insticiã nequaꝗͣ in temptatione
ꝯditor deserit. qͥ ꝑ infusionẽ gr̃e ⁊̃ peccantẽ
p̃uenit: s subleuatã mentẽ. ⁊ ad bella ext̾iꝰ
laxat. ⁊ iit̾iꝰ roborat. Cñ adhuc apte sub¬
nugit᷑. Ossibꝰ ⁊ nerius cõpegistime. Carm¬
bus ⁊ pelle uestimͣ. s ossibꝰ neriuisq cõpin¬

Expanded text:
 in quadam inchoationis novae teneritudine et subtilitate formatur. Sicut caseum coagulatur, quia in constipatione pinguescentis cogitationis astringitur, ut nequaquam jam per desideria defluat, sed in uno amore se colligens, ad solidam reformationem surgat. Pelle tra haec eadem rudimenta spiritalia ex usu veteri caro submurmurat, et mens bella tolerat ex homine quem foris portat. Unde subjungit: Pelle et carnibus vestisti me. Pelle quippe 324 et carnibus interior homo vestitur, quia in eo quod ad superna erigitur, carnalium motuum obsidione vallatur. Sed tendentem ad justitiam nequaquam in tentatione nditor deserit, qui per infusionem gratiae etiam peccantem praevenit; sed sublevatam mentem et ad bella exterius laxat, et interius roborat. Unde adhuc apte subjungitur; Ossibus et nervis compegisti me. Carnibus et pelle vestimur, sed ossibus nervisque compin
Abbreviated transcription (Latin):
nimũ redit: & ddenicta culpa ad ddelecta¬
tionẽ rursus inserꝑe intitur: atq in an¬
tiqua certamina rediuina pulsatiõe re¬
parat᷑. ita ut qd̾ priꝰ egit in corꝑe. hoc ĩpor¬
tuna cogitõne pꝰmoctũ rierset in mente. Ed̃¬

Expanded text:
nem redit, et devicta culpa ad delectationem rursus inserpere nititur, atque in antiquo certamine diutina pulsatione reparatur, ita ut quod prius erat in corpore, hoc importuna cogitatione postmodum versetur in mente.
Abbreviated transcription (Latin):
ante m̃us ocłos ꝯtinua cogitatiõe reuolui¬
mus: duris taciu cogitationibꝰ urgemur.
cur is qͥ sũme potens. ⁊ sũme bonꝰ est. neqͣ¬
poss. Cũ uͦ hec tacita mens int̾rogat. pa¬
uet ne ipso int̾rogationis ausu in suꝑbiã
erũpat: seq humitit̾ cõprimit. ⁊ cogita¬
tionis sue uerba restringit: s eo grauins
affligit. qͦ int̾ mala q̃ sustinet. etiã de

Expanded text:
ante mentis oculos continua cogitatione revolvimus, duris taciti quaestionibus urgemur,  summe potens et summe bonus est nequposset? Cum vero haec tacita mens interrogat, pavet ne ipso interrogationis ausu in superbiam erumpat, seque humiliter comprimit, et cogitationes restringit. Sed eo gravius affli
Abbreviated transcription (Latin):
sp̃c mens aliqͣtubũ in tẽptatione cleserit᷑
quasi ab humore pͥstino t̾ra siccat᷑: ut in¬
firmitatẽ suã derelictꝰ sentiat: & sine in¬
fusione suꝑne gr̃e quantũ hõ aruit ag¬
cdimissus sͥ cuilib tep̃tationis aura raptat᷑.
S dũ relicti ꝯcutimͣ: ea q̃ afflati cognoui¬
mus. subtiliꝰ dona cogitamꝰ. Uñ subrung̃.
Nonne sicut lac mulsistime. ⁊ sic̃ caseũ me
coagulastiͦ Mens ⁊enĩ nr̃a cũ ꝑ scĩ sp̃c gr̃ã¬

Expanded text:
 ad aliquantulum in tentationem deseritur, quasi ab humore pristino terra siccatur, ut infirmitatem suam derelicta sentiat, et sine infusione supernae gratiae quantum homo aruit, agdimissus sibi cujuslibet tentationis aura raptatur. Sed dum relicti concutimur, ea quae afflati cognovimus subtilius jam dona cogitamus. Unde subjungit: Nonne sicut lac mulsisti me, et sicut caseum me coagulasti? Mens etenim nostra cum
Abbreviated transcription (Latin):
Neꝙ .u. sicut de rebꝰ cetis scriptũ est. fiat. et
fcm̃ ẽ: neq ut aqua uolatilia sic terra ho¬
minẽ ꝓtulit: s pͥusꝗͣ fieret faciamꝰ dr̃: ut ui
delicet qi rõnalis creatura ꝯdebat᷑. qͣsi cũ ꝯsi¬
lio facta tuderet᷑. Quasi de t̾ra ꝑ stuchum

Expanded text:
e eo sicut de rebus caeteris scriptum est, Fiat, et factum est ; neque ut aquae volatilia, sic terra hominem protulit; sed prius quam fieret faciamus dicitur, ut videlicet quia rationalis creatura condebatur, quasi cum consilio facta videretur. Quasi per
Abbreviated transcription (Latin):
bonoꝵ uita. ⁊ labore cognoscimꝰ. si em̃dari dũ
tempꝰ est nolumꝰ. qͣnta pꝰ aĩadũsione feria¬
mur. Electos qͥppe dĩ cernimꝰ ⁊ ꝑia agere:
⁊ crudelia multa tołare. Hinc gͦ coltigit᷑
districtꝰ iudex qͣnta illic feriat districtione
qͦs reꝓbat. qui hic sic cruciat qͦs amat: petͦ
attestante qui ait. Tempꝰ est ut iudicum
incipiat de domo dĩ. Si ã prinrũ a nobis:

Expanded text:
bonorum vita et labore cognoscimus, si emendari, dum tempus est nolumus, quanta post animadversione feriamur. Electos quippe Dei cernimus et pia agere, et crudelia multa tolerare. Hinc ergo colligitur districtus Judex quanta illic feriat districtione quos reprobat, si hic cruciat quos amat, Petro attestante, qui ait: « Tempus est ut judicium inci
Abbreviated transcription (Latin):
iccirco irremissibilit̾ peccauer̾t: qr tanto
robustiꝰ stare pot̾ant. qͣnto eos carnis admie¬
tio ñ tenebat. Hõ uͦ iccirco pꝰ culpã uieniam
meruit: qi ꝑ carnale corpꝰ aliqͥd qͦ semetip̃o
minor eẽt accepit. Uñ ⁊ apud respectũ n¬
dicis argruñtũ pietatis ẽ. hec eade infirmi¬

Expanded text:
idcirco irremissibiliter peccaverunt, quia tanto robustius stare poterant, quanto eos carnis admistio non tenebat. Homo vero idcirco post culpam veniam meruit, quia per carnale corpus aliquid quo semetipso minor esset accepit. Unde et apud respectum judicis argumentu
Abbreviated transcription (Latin):
rue plasmauer̃t me ⁊ fecer̃t me totũ in cir¬
cuitu. Q n. ⁊ plasmatũ se ⁊ fc̃m totũ in cir¬
cuitu a dõ asserit: tenebraꝵ genti nec in spũ
suo aliqͥd nec in carne derelinqͥt. Nã plas¬
matũ se ꝓpt̾ internã umaginẽ retulit: fc̃m
uͦ totũ in circuitu in eo qd̾ ex carnis ꝯstat ĩ¬
qd̃ se plasmatũ dĩ manibꝰ asserit: miscłie
iudicis dignitatẽ sue ꝯcditionis opponit.
Quãius n. ꝑ coet̾nũ patͥ uerbũ cuncta cre¬
ata sint: in ipsa tñ relatiõe creationis ostẽ

Expanded text:
e plasmaverunt me, et fecerunt me totum in circuitu . Qui enim et plasmatum se, et factum totum in circuitu a Deo asserit, tenebrarum genti nec in spiritu suo aliquid nec in carne derelinquit; nam plasmatum se propter internam imaginem retulit: factum vero totum in circuitu, in eo quod ex carnis constat ind se plasmatum Dei manibus asserit; misericordiae judicis dignitatem suae conditionis opponit. Quamvis enim per coaeternum Patri Verbum cuncta creata sunt, in ipsa tame
Abbreviated transcription (Latin):
dit᷑. ut ad intellectũ sui ꝯclitoris erigatur.
Humana nãꝙ cogitatio q̃ peccĩ sui stersli¬
uiridescit. S seꝑe dũ ꝑceptis suꝑm doni
mninibꝰ sine int̾ruptione utim: ad pͥuatã
fiduciã usu ꝯtinue ꝓsꝑitatis eleuamͣ. Uñ

Expanded text:
ditur, ut ad intellectum sui conditoris erigatur. Humana namque cogitatio, quae peccati sui steriviridescit. Sed saepe dum perceptis superni doni virtutibus sine interruptione utimur, ad privatam fiduciam usu continua
Abbreviated transcription (Latin):
puluerẽ. cũ aĩa rigat carnẽ. Qd̃ sc̃s uir
bene pierati iudicis obicit: cũ postulans
dic̃. Mem̃to queso qd̃ sicut lutũ feceris me.
Acsi aꝑte dicat. Infirmitatẽ carnis ꝯsidera:
⁊ reatũ iniqͥtatis laxa. Ubi subinfert᷑.ꝰ ĩ¬

Expanded text:
pulverem, cum anima rigat carnem. Quod sanctus vir bene pietati judicis objicit, cum postulans dicit: Memento, quaeso, quod sicut lutum feceris me. Ac si aperte dicat: Infirmitatem carnis considera, et reatum iniquitatis laxa. Ubi aperte
Abbreviated transcription (Latin):
humana st̃ tp̃ra. ut q̃ras iniqͥtatẽ meã. et
peccm̃ meu̾ scruteriz. & seia qr nichial un¬
piũ fecerĩ : Acsi humilit̾ reqͥrens dic̾et. Cur
me in tẽꝑe ꝑ flagella examinas: q̃ apud te ꝑ¬
fecte ⁊ ante tẽꝑa scisti : Cur culpas meas uerbe¬
ribꝰ int̾rogas̃. q̃ ꝑ et̾uitatis tue potentiã nec

Expanded text:
tem meam et peccatum meum scruteris, et scias quia nihil impium fecerim? - Ac si humiliter requirens diceret: Cur me in tempore per flagella examinas, quem apud te perfecte et ante tempora scisti? Cur culpas meas verberibus interrogas, quem per aeternitatis tuae potentiam, nec
Abbreviated transcription (Latin):
quasi leenã capies me. Leena cum escã ca¬
tulis exqͥrit: uihiant̃ in foneã captiõis ruit.
Sicut n. ex quibꝰdã regionibꝰ fert᷑. sit in eiꝰ
itin̾e fonea in ꝗͣ pecꝰ deponit᷑: ut illuc se eiꝰ
appetitu ꝓicere leena ꝓuocet᷑. Que angꝰta
simul ⁊ alta p̃parat᷑: ut in eã ruere ambiẽ¬
do ualeat᷑ s hanc saliendo nullom euadat.
inqua pecꝰ ẽ extreme partis aꝑtiõe ꝯningit᷑.
In qͣ nimirũ ei canea ponit᷑: ut leena corrti¬
ens. qi desuꝑ t̾roribꝰ urget᷑. cũ qͣsi in secretio¬
ri parte fouẽe occultare se appetit. caueã
te in foueã corruit: ad suꝑiores partes cirẽ¬
septa nectibꝰ redit. Sic sic nimirũ humana
mens capta ẽ: que in lib̾tate arbitrii ꝯclita.
dũ nutͥre cdesid̾ia cariis appetiit. qͣsi leena
catulis escã quesuit: atq in deceptionis
sue foneã cecidit: que suadente hoste acd
cibũ ꝓhibitũ manũ tetendit. S ĩ fouea
ꝑtimis carieã inuenit: q̃ sponde ad mortẽ

Expanded text:
 reparati sumus. --Leaena cum escam catulis exquirit, inhianter in foveam captionis ruit. Sicut enim ex quibusdam regionibus fertur, fit in ejus itinere fovea, in qua pecus deponitur, ut illuc se ejus appetitu projicere leaena provocetur: quae angusta simul et alta praeparatur, ut in eam ruere ambiendo valeat, sed hanc saliendo nullo modo evadin qua pecus est, extremae partis apertione conjungitur. In qua nimirum cavea ponitur, ut leaena corruens, quia desuper terroribus urgetur, cum quasi in secretiori parte foveae occultare, se appetit, caveam te in foveam corruit, ad superiores partes circumsepta vectibus redit. Sic sic nimirum humana mens capta est, quae in libertate arbitrii condita, dum nutrire desideria carnis appetivit, quasi leaena catulis escam quaesivit, atque in deceptionis suae foveam cecidit, quae, suadente hoste, ad cibum prohibitum manum tetendit. Sed in fovea protinus caveam invenit, quia sponte ad mortem
Abbreviated transcription (Latin):
dicat. Qͥd tͥ restat nͥ parc̾e᷑: cuiꝰ uirtuti nuliꝰ
ualet obiuare: Qͦ .n. nemo ẽ qͥ aĩadũsionẽ
tuã ex m̃udo sue uͥtutis retineat: eo se facilius
tua pietas excitat. ut parcat. Eꝑ ã nos in de¬
licto ꝯcepti. in inqͥtatibꝰ editi. aut noxie pͣ¬
ua ꝑpetramꝰ. aut incaute ⁊̃ recta agendo de¬
linquimꝰ: districtꝰ uuidex im̃ nob̾ fiat placa¬
bilis ñ habemꝰ. S cũ opꝰ nr̃m eiꝰ obtutibus
dignũ exhib̾e ñ possumꝰ: restat ut ad placa¬
tionẽ illiꝰ suũ ei opꝰ offeramꝰ. Uñ ⁊ subditur.¬

Expanded text:
arcere, cujus virtuti nullus valet obviare? Quo enim nemo est qui animadversionem tuam ex merito suae virtutis retineat, eo a se facilius tua pietas exigat ut parcat. Quia autem nos in delicto concepti, in iniquitatibus editi, aut noxie prava perpetramus, aut incaute etiam recta agendo delinquimus, districtus judex unde nobis fiat placabilis, non habemus. Sed cum nostrum opus ejus obtutibus dignum exhibere non possumus, restat ut ad placationem illius suum ei opus offeramus. Unde et subditur
Abbreviated transcription (Latin):
opꝰ dm̃ facit fraudulent̃ ⁊ cdesidiose. Sed
sciendtũ magnoꝑe ẽ. qr desidia ꝑ torpori
nascit᷑: fraus ꝑ priuatã ilectionẽ. Illam¬
nãꝙ minor dĩ amor exagg̾at: hanc aũt
male mentẽ possicdens ꝓpriꝰ amor creat.¬
frandẽ qͥppe in dĩ oꝑe ppetrat: qͥsqͥs semet¬
ipsũ mordiuate diligens. ꝑ hoc qd̃ recte e¬
gerit. ad remun̾ationis transitorie bona
tacita cordis humam gr̃a. aut fauoris au¬
ra aut res quelib exterior desid̾at᷑. Qͦ
manꝰ suas ab omĩ iinere. Qa enĩ ñ
solũ frans in acceptione pecume ẽ: mu¬
nus ꝓculuo unũ non est. Eres uͦ st̃ accep¬
tiones munerũ: ad qͣs ex fraude festinat
tatiõe. Aiuiꝰ ab ore ẽ: gła ꝑ fauorẽ. Nlunꝰ
ex manu ẽ: p̃nirũ ꝑ ddationẽ. S iustus
qd̾ recte agit. nec ab humano corde in¬
anẽ głam: nec ab ore laudẽ: nͨ a manu
reciꝑe dationẽ querit. Solus gͦ in dĩ oꝑe
fraudẽ ñ facit: qui cũ ad studia bone ac

Expanded text:
 Dei fraudulenter et desidiose . Sed sciendum est quod desidia per torporem nascitur, fraus per privatam dilectionem. Illam minor Dei amor exaggerat, hanc vero male mentem possidens prFraudem quippe in Dei amore perpetrat, quisquis semetipsum inordinate diligens, per hoc quod recte egerit ad remunerationis transitoriae bona tacita cordis humani gratia, aut favoris aura, aut res quaelibet exterior desideratur. Quo manus suas ab omni munere . » Quia enim non solum fraus in acceptione pecuniae est: munus proculdubio unum non est. Tres vero sunt acceptiones munerum, ad quas ex fraude festinatutatione. Munus ab ore est, gloria per favorem. Munus ex manu est, praemium per dationem. Sed jusquod recte agit, nec ab humano corde inanem gloriam, nec ab ore laudem, nec a manu recipere dationem quaerit. Solus ergo in Dei opere fraudem non facit, qui cum ad studia bon
Abbreviated transcription (Latin):
ea qͦ que agimꝰ diindicamꝰ. Accusat meis
ipsa qd̃ ꝑpetrat: s qr hoc ex desid̾io mimi¬
me deserit. erubescit ꝯficeri qd̃ facit. Cũ nͦ
toto iã idicio carnis delectationẽ p̃mit:
audaci noce in accusationis sue ꝯfessioẽ
se erigit. Uñ recte nẽ dr. Duittã actũsũ
me eloqrm̃ meũ: qi fortis mens relaxare
ꝯtra se u̾̃ba detestationiẜinchoat: q̃ apud
semetipsã prĩ infirme u̾ecundata retine¬
bat. S st̃ ñnulli qͥ aꝑtis uocibꝰ culpas fa¬
tent᷑: s tñ in ꝯfessione gem̾e nescunt: ⁊
lugenda gaudentes dicunt. Uñ adhuc ap¬
necesse ẽ. ut has in amaritudine loquatur:
ut hecipsa amarcendo puniat. quicquid
lingna ꝑ m̃tis uidiciũ accusat. Sciendñu
est qr ex pena penidentie ꝗͣ sͥ mens irro¶at.
aliqͣtenꝰ securitatẽ ꝑcipit: atq ad int̾rogatio

Expanded text:
e quae agimus dijudicamus. Accusat mens ipsa quod perpetrat; sed quia hoc ex desiderio minime deserit, erubescit confiteri quod fecit. Cum vero toto jam judicio carnis delectationem premit, audaci voce in accusationis suae confessionem se erigit. Unde recte nunc dicitur: Dimittam adversum me eloquium meum, quia fortis mens relaxare contra se verba detestationis inchoat, quae apud semetipsam prius infirme verecundata retinebat. Sed sunt nonnulli qui apertis vocibus culpas fatentur, sed tamen in confessione gemere nesciunt, et lugenda gaudentes dicunt. Unde adhuc apnecesse est ut has in amaritudine animae loquatur, ut haec ipsa amaritudo puniat quidquid lingua per mentis judicium accusat. Sciendum vero est quia ex poena poenitentiae, quam sibi mens irrogat, aliquatenus securitatem percipit, atque ad interrogati
Abbreviated transcription (Latin):
inqͥsitione tͣnsentes. nometipsos pauore
rep̃hendimꝰ: ⁊ suꝑne reu̾entie ꝯsid̾atiõe
refrenamꝰ. In qͣ refrenatiõe scił m̃tis nr̃e
facies cõmutat᷑: qr que priꝰ ñ capiens au¬
dent̃ sũma reqͥrebat. infirmitatẽ suam
pꝰmodũ agnosceus. uen̾ari inchoat od̃
ignorat. S in ipsa hac cõmutõne dolor
est: qr ualcie affligit᷑. qn pͥme culpe m̾nto
ad intelligencia ea q̃ de ipsa st̃ cecat᷑. Que
patit᷑ iusta eẽ ꝯsid̾at: pauet ne in dolore
ꝑ uucentiã locutionis excedat. Ori silen¬
tiũ indicit: s excitatꝰ dolor eo ipso qͦ re¬
stringit᷑ auget᷑. Dicat gͦ. Cũ dixõ neqͣqͣ
ita loquar. cõmuto faciẽ meã. ⁊ dolore
torq̃or: qr tẽ plerũq grauiꝰ affligumͣ. cr̃¬
qͣsi ꝑ ꝯsolationis stucdiũ afflctionis nr̃e
nob̾ conamͣ mala leuigare. S qͥsqͥs iam
subtilit̾ parentis pͥmi dãnatione ꝓpaga¬
ta humam gen̾is cdãna ꝯsid̾ãt: supest ut
his adiungere ꝓpͥa metuat. Uñ iir sc̃s

Expanded text:
psos pavore reprehendimus, et supernae reverentiae consideratione refrenamus. In qua refrenatione scilicet mentis nostrae facies commutatur, quia quae prius non capiens audenter summa requirebat, infirmitatem suam postmodum agnoscens, venerari inchoat quod ignorat. Sed in ipsa commutatione dolor est, quia valde affligitur, quoniam primae culpae merito ad intelligenda ea quae de ipsa sunt caecatur. Quae patitur, justa esse considerat; pavet, ne in dolore per licentiam locutionis excedat; ori silentium indicit, sed excitatus dolor eo ipso quo restringitur augetur. Dicat ergo: Cum dixero, Nequaquam ita loquar, commuto faciem meam, et dolore torqdium afflictionis nostrae nobis conamur mala levigare. Sed quisquis, jam subtiliter parentis primi damnatione propagata, humani generis damna considerat, superest ut his adjungere propria metuat. Unde vir sanctus
Abbreviated transcription (Latin):
gaudet. S int̾ hec sciendũ ẽ. qd̾ iccirco ñ¬
nũꝗͣ impulsu illicite cogitõnis affligim᷑: qi
in quibdã t̾rene ꝯu̾sationis actibꝰ quãtus
licitis libent̾ occupam᷑. Cũq ł in ininine
t̾rena actio ꝑ desideriũ tangit᷑: crescente ꝯ¬
tra nos antiqͥ hostis fortitudine mens nr̃a
ñ minima ĩportunitate tẽptationis inqͥnat᷑¬
Uñ ⁊ sac̾dos legis m̃bra hostie ꝑfrusta ꝯcisa
caput ato ea que erga iecur sunt iubetur
ignibꝰ cremare: pedes uͦ atq intestina hostie
priꝰ aqua diluere. Nos qͥppe ipsos sacrificũ
dõ offerimꝰ: cũ ittã nr̃am cultm ddixino cͥe¬
dicamꝰ. Q m̃bra hostie ꝑfrusta ꝯcisa super

Expanded text:
are . Sed inter haec sciendum est, quod idcirco nonnunquam impulsu illicitae cogitationis affligimur, quia in quibusdam terrenae conversationis actibus, quamvis licitis, libenter occupamur. Cumque vel in minimis terrena actio per desiderium tangitur, crescente contra nos antiqui hostis fortitnon minima importunitate tentationis inquiratur Unde et membra hostiae per frusta concisa caput atque omnia quae circa jecur sunt, jubentur ignibus cremare, pedes vero atque intestina hostiae prius aqua diluere . Nos quippe ipsos sacrificium Deo offerimus cum vitam nostram cultui divino dedicamus. Qui membra hostiae per frusta concisa super
Abbreviated transcription (Latin):
qr uera obsequia dõ ñ reddimꝰ. si ex tuno¬
re mancdatis illiꝰ. ⁊ñ potiꝰ ex amore serm¬
mus. S cũ m̃tinr̃e eiꝰ dulceduus amor
accendit᷑: õe desiderrũ p̃sentis inte lenga¬
tur. In cediũ dilectio uerut᷑. atq hanc ẽ
merore mens tolat: cui uicta pͥus reꝓbo
amore sermebat. Uñ ⁊ apte subditur. Le¬
ta uilescere. cũ ꝯditoris amor dulcescere
cepit. sese ꝯtra se animꝰ accendit: ut ac¬
cusare se de culpis debeat. in qͥbꝰ se añ sap¬
noꝵ nescrus defendebat. Uñ adhuc rectẽ

Expanded text:
n reddimus, si ex timore mandatis illius, et non potius ex amore servimus. Sed cum menti nostrae ejus dulcedinis amor accenditur, omne desiderium praesentis vitae levigatur, in taedium dilectio vertitur, atque hanc cum moerore mens tolerat, cui victa prius reprobo amore serviebat. Unde et apte subditur: ta vilescere, cum conditoris amor dulcescere coeperit, sese contra se animus accendit, ut accusare se de culpis debeat, in quibus se ante supernorum nescius defendebat. Unde adhuc recte
Abbreviated transcription (Latin):
Un ⁊ psalim quidã in qͥbꝰ scã oꝑatio ini¬
tanda ꝓponit᷑: ad respondendũ scripti
p̃notant᷑. Rectũ itaq d̃s̃ hõem ꝯclidit:
eũq ad ꝑuersa defluentẽ cũ longam¬
mitate tolerauit. Cotidie culpã aspicit:
⁊ tñ uinendi sꝑacia ñ citiꝰ abscidit. Dona
largit᷑: benignitate sua ⁊ erga malos uti
respond̾e metuens ñ ualet: qr humam
generis ꝯditorẽ qͥ adhuc seruilit̃ formi¬

Expanded text:
o imitanda proponitur, ad respondendum scripti praenotantur. Rectum itaque Deus hominem condidit, eumque ad perversa defluentem cum longanimitate toleravit. Quotidie culpam aspicit, et tamen vivendi spatia non citius abscidit; dona largitur benignitate sua, et erga malos utitrespondere metuens non valet, quia humani generis conditorem qui adhuc serviliter formi
Abbreviated transcription (Latin):
fiduciã ñ timemꝰ: cũ nos ad bona opa
affectꝰ ñ metꝰ dirigit: cũ malũ ur̃e m̃ti
iã ñ placet. ⁊̃ si licet. Nã qͥ a pũsitatis
oꝑe extimore restringit᷑: ꝑuersalibenter
ageret siliceret. Nequaꝗͣ gͦ ueracit᷑ rectꝰ ẽ:
qͥ adhuc a pͣnitatis desid̾io lib̾ ñ est. Bene

Expanded text:
opera affectus, non metus dirigit; cum malum nostrae menti jam non placet, etiam si licet. Nam qui a perversitatis opere ex timore restringitur, perversa libenter ageret, si liceret. Nequaquam ergo veraciter rectus est, qui adhuc a pravitatis desiderio liber non est. Bene
Abbreviated transcription (Latin):
Nã ꝓtinꝰ subdit. Licet hec celes in corde tuo:
tñ scio qr uniu̾soꝵ memineris. Acsi aꝑte cli¬
sat. Cur de me trepido: qͥ ⁊ uniu̾sas gẽtes¬
qr colligas scioͦ Qd̃ tñ in corde celas: quia
adhuc hoc aꝑto sermone ñ indicas. S qui
factis ⁊ certi de uenia reddim᷑: ⁊ pꝰ ꝑpecͣtaᷤᷤ
culpas ad absolutionis nr̃e fiduciã correc¬
tione ⁊ penitentia subseq̃nte roboramir.
Dpetrate tñ nr̃e neqͥtie adhuc memoria tas¬
ginͣ. ncogitõne ulicita aũsi nolentesꝙ pul¬
sam̃. Uñ apte subrungit. Si peccau t̾ ⁊ ad¬
horã peꝑcisti mͥ̃ cur ab iniqͥtate mea mun¬
dũ me esse ñ pateris: Ad horã dñs peocatũ
parcit: cũ reatũ culp̃e ꝯcessis ꝓtinus flecibꝰ
diluuit. S ab iniqͥtate nr̃a mundos nos
s ñnũꝙͣ nolentes eiꝰ memoriã cũ delectati¬

Expanded text:
 VERS. 13. Licet haec celes in corde tuo,  VERS. 13. Licet haec celes in corde tuo, tamen scio quia universorum memineris. - Ac si aperte dicat: Cur de me trepido, qui et universas gentes colligas, scio. Quod tamen in corde celas, quia hoc adhuc aperto sermone non indicas. Sed quia factis et certi de venia reddimur, et post perpetratas culpas ad absolutionis nostrae fiduciam correctione et poenitentia subsequente roboramur; perpetratae tamen nostrae nequitiae adhuc memoria tangimur, et cogitatione illicita aversi nolentesque pulsamur. Unde et apte subjungitur: CAPUT LV  horam pepercisti mihi, cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris? - Ad horam Dominus peccato parcit, cum reatum culpae concessis fletibus diluit. Sed ab iniquitate nostra mundos nos sed nonnunquam nolentes ejus memoriam cum delectati
Abbreviated transcription (Latin):
uuendũ p̃uenit: ⁊̃ subseq̃ndo custodit.
Nisi .ii. miscdam subroget: seruari ñ ualet
iuta ꝗͣ p̃bet. Ipso qͥppe cotidie humane uite
usu ueterascimꝰ: ⁊ ext̾ioris hoĩs impusu oo¬
gitatione lubrica ab int̾ioribꝰ eximꝰ. ⁊ nͥ nõ
suꝑna iusitatio ł ad amorẽ cõpungendo u¬
nificet. ł ad timorẽ flagellando restauret:
repentino lapsu mens funditꝰ tota destru¬
itur: q̃ longo uͥtutis studio ĩnouata uide¬
bat᷑. Uñ subiungit᷑. Et isitatio tua custo¬
tatio suꝑna custodit: cũ hc uircutibꝰ ditarũ
uł flagello ꝑcut̾e. ł cõpung̾e amore ñ desi¬
nit. Nam si dona p̃stat. s hc̃ ꝯtinue restau¬
rando ñ sublenat: citiꝰ bonũ ꝑdit᷑ qd̾ non
a largiente custodit᷑. S ecce uir sc̃s dũ se
humilit̾ agnoscit: ꝯferenda gen̾alit̾ cdirii
ne miscłe secreta dep̾hendit. Cũq infir¬
nuitatẽ suã humilit̾ fadet᷑ repente ad oog¬
noscenclã uocationẽ gentiũ sublunt̾ rapit᷑.

Expanded text:
vivendum praevenit, etiam subsequente custodit. Nisi enim misericordiam subroget, servari non valet vita quam praebet. Ipso quippe quotidie humanae vitae usu veterascimus, et exterioris hominis impulsu cogitatione lubrica ab interioribus eximus. Et nisi nos superna visitatio vel ad amorem compungendo vivificet, vel ad timorem flagellando restauret, repentino lapsu mens funditus tota destruitur, quae longo virtutis studio innovata videbatur. Unde subjungit: Et visitatio tua custotatio superna custodit, cum hunc virtutibus ditatum, vel flagello percutere, vel compungere amore non desinit. Nam si dona praestat, sed hunc continue restaurando non sublevat, citius bonum perditur, quod non a largiente custoditur. Sed ecce vir sanctus dum se humiliter agnoscit, conferenda generaliter divinae misericordiae secreta deprehendit; cumque infirmitatem suam veraciter fatetur, repente ad cognoscendam vocationem gentium sub
Abbreviated transcription (Latin):
dr̃. Habes pauca noĩa in sardis: qͥ ñ inqͥna¬
uerunt uestĩta sua. Alore ã sacrieloquii
uestim̃ta nr̃a nos abhoniinari referunt᷑. qr
abhominabiles reddunt: sicut ꝑ pecrũ qͦꝙ
de iuida d̾r. Hic possedit agrũ de mercede
iniqͥtatis. Neꝙ .n. emptũ p̃cio sanguinis
agrũ figrli possid̾e uidas potuit: q relatis
tͥginta argenteis. tͣditionis crim̃. crimino¬
siori in se morte multauit pͣtiꝰ: s possedit
dictũ est possid̃i fecit. Ita hoc loco abhomi¬
ua nt᷑ me uestim̃ta mea dr̃. ab homina¬
bilẽ fagunt: qr niinitũ dũ ꝯtra mentem

Expanded text:
a nomina in Sardis, quae non inquinaverunt vestimenta sua . More autem sacri eloquii vestimenta nostra nos abominari referuntur, quia abominabiles reddunt; sicut per Petrum quoque de Juda dicitur: Hic possedit agrum de mercede iniquitatis . Neque enim emptum pretio sanguinis agrum Judas possidere figuli potuit, qui, relatis triginta argenteis, traditionis crimen criminosiori in se protinus morte mulctavit; sed possedit dictum est possidere fecit. Ita hoc loco: Abominabuntur me vestimenta mea dicitur abominabilem facient, quia nimirum dum contra mentem
Abbreviated transcription (Latin):
inclignũ tñ adhuc aliqͥd de corꝑe morus
sentit: ⁊ ab hominabilẽ se ẽẽ ꝯsid̾at. innul¬
tis q̃ de ponde corrtiptionis portat. Cui ħ
quoq fit grauiꝰ. qd̃ sepe neq hoc intelligt.
unde delinqt. Flagella suscipit: s districto
iudici qͥd inse maiꝰ. qͥd ue minꝰ displiceat
ñ agnoscit. uñ ⁊ subdit᷑. Neq .it. iuiro qͥ

Expanded text:
 adhuc aliquid de corpore mortis sentit, et abominabilem se esse considerat, in multis quae de pondere corruptionis portat. Cui hoc quoque fit gravius, quod saepe neque hoc intelligit, unde delinquit. Flagella suscipit, sed districto judici quid in se majus, quidve minus displiceat, non agnoscit. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ recinet: cũ audit. Diicce me ut irascat᷑
furor nĩs ꝯtra ppłm istũ. Hinc ẽ qd̾ argu¬
inueni. Pinc ẽ qd̾ granit̾ ysaias deplorat
dic̃s. Om̃s nos cecicuimꝰ qͣsi foliũ: ⁊ iqͥtatẽ
nr̃e qͣsi uentꝰ abstuler̃t nos. non ẽ qͥ inuoe

Expanded text:
inet, cum audit: Dimitte me, ut irascatur furor meus contra populum istum . Hinc est quod arguinveni . Hinc est quod graviter Isaias deplorat, dicens: Omnes nos cecidimus quasi folium, et iniquitates nostrae quasi ventus abstulerunt nos; non est qui invo
Abbreviated transcription (Latin):
m̃tis mee. ⁊ captnuũ me ducentẽ in legẽ pee¬
cati: que ẽ in m̃bris meis. Hec ⁊̃ uestim̃ta
in quibꝰ ꝑfecte plac̾e ñ poterat. q̃nq meli
resim̃da deponere festine cupiebat dicens.
Infelix ego hõ: qͥs me lib̾abit de corꝑemonꝰ

Expanded text:
is meae, et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis . Haec etiam vestimenta, in quibus perfecte placere non poterat, quandoque melius resumenda, deponere festine cupiebat, dicens: Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ualet: qr qͦusq corruptionis sue pond̾e
p̃mit᷑. hoc in pena sua grauiꝰ tolerat. quod
sensũ sue rep̃hensionis ignorat. acsi aꝑte
Durũ sonat. ut querat᷑ qͥ dm̃ arguat: sed
durũ ñ erit. si recurrit ad memoriã quod
ipse ꝑ aliũ ꝓpħam dicit. ꝑ ysaiã qͥppe: ad¬
monet dicens. Qescite agere ꝑuerse: discite
bene facere. Querite iudiciũ. subuenite
opp̃sso. indicate pupillo: defendite iuduã:

Expanded text:
usque corruptionis suae pondere premitur, hoc in poena sua gravius tolerat, quod et sensum sui reprehensoris ignorat. Ac si aperte Durum sonat ut quaeratur qui Deum arguat; sed durum non erit, si recurrat ad memoriam quod ipse per alium prophetam dicit. Per Isaiam quippe admonet, dicens: Quiescite agere perverse, discite benefacere, quaerite judicium, subvenite oppresso, judicate
Abbreviated transcription (Latin):
p̃mii tẽporalis excitat᷑. Iniuste qd̾ iustũ ẽ
exequitur: qͥ ipsã ꝗͣ p̃tendit iusticiã uenu¬
dare minime ueretur. Iuste gͦ uistũ exeqͥ ẽ:
in assertionẽ iusticie eandẽ ipsã iusticiã que¬
tere. Sepe recta agimꝰ. ⁊ nequaꝗͣ premia
nequaꝗͣ laudes ab hoibꝰ expectamꝰ: S tñ
mens in sui fiducia erecta. his a quibꝰ nil
expetit. placere ꝯtẽnit. Eoꝵ iudicia despi¬
cit᷑: seq male liberã ꝑ abrupta elationis
rapit: ⁊ inde sub uicio peius obrint᷑. unde
qͣsi deuictis uiciis nullis se appetitionibꝰ
iusto discutimꝰ. de ipso discretionis studio ĩ
discretiꝰ erramꝰ : & m̃tis nr̃e acies qͦ plꝰ cer¬
nere nitit᷑. obscurat᷑: qr ⁊ qͥ importune soł
radios aspicit. tenebrascit: & inde nil ud̾e
cõpellit᷑: uñ uid̾e ampliꝰ conat᷑. Eꝑ gͥ ab in¬
qͥsitione nr̃a torpentes nos oĩo nescimꝰ: aut

Expanded text:
premii temporalis excitatur. Nam iniuste, qpremii temporalis excitatur. Nam iniuste, qexequitur, qui ipsam, quam praetendit, iustitiam venundare minime veretur. Iuste ergo iustum exequi est, in adsertione iustitiae eandem ipsam iustitiam quaerere. Sępe recta agimus, ut nequaquam praemia, nequaquam laudes ab hominibus / expetamus; sed tamen mens in sui fiducia erecta his, a quibus nil expetit, placere contempnit, eorum iudicia despicit seque male libera per abrupta elationis rapit, et inde sub vitio peius obruitur, unde quasi devictis vitiis nullis se appetitionibus idiscretius erramus; et mentis nostrae acies quo plus cernere nititur, obscuratur, quia et qui importune solis radios aspicit, tenebrescit; et inde nihil videre compellitur, unde videre amplius conatur. Quia igitur ab inquisitione nostra torpentes nos omnino nescimus, aut
Abbreviated transcription (Latin):
ne: qͥ recto itinere gradientibꝰ ex latere
iungit᷑: ut ex occultis educto gladio gra¬
dientiũ uita trucidet᷑. Cũq ꝓposite utili¬
tatis intentio. ad stucdia pͥuata deducit᷑
horrendo mͦ uirũ idẽq opꝰ culpa ꝑagit. qͥ
uirtꝰ inchoauit. Sepe ⁊ ab ipsis exordiis
aliud oogitatio expetit: aliud actio osten
hibet: qr aliud̃ ante ocłos m̃tis uersat¬
⁊ longe ad aliud ex indentione festinat.
Nã plerũq ñnulli t̾rena p̃mia appetunt.
⁊ iusticiã defend̃t: seq ĩnocentes estimaÑ:
ce ẽẽ defensores rectitudinis exultant. Qbꝰ
si spes nũmi subtrahit᷑: a defensione ꝓtinꝰ
iusticie cessat᷑.  tñ defensores se iusticie
cogitant: sͥꝙ se rectos asser̃t. qͥ nequaquã
rectutndinẽ s nũmos quert. Qͦs ꝯtra bene¬
ꝑ moysen dr̃. Iuste qd̃ iustũ est exequeris.
Irguiste qͥppe qd̾ iustũ est exequit᷑: qͥ ad defẽ¬
sionẽ iusticie ñ uͥtutis emulatiõe. s amore

Expanded text:
nae, qui recto itinere gradientibus ex latere nae, qui recto itinere gradientibus ex latere jungitur, ut ex occultis educto gladio gradientium vita trucidetur. Cumque propositae utilitatis intentio ad studia privata 305 deducitur, horrendo modo unum idemque opus culpa peragit, quod virtus inchoavit. Saepe et ab ipsis exordiis aliud cogitatio expetit, aliud actio ostendhibet, quia aliud ante oculos mentis versat, et longe ad aliud ex intentione festinat. Nam plerumque nonnulli terrena praemia appetunt, et iustitiam defendunt seque innocentes aestimant et esse defensores rectitudinis exultant. Quibus si spes nummi subtrahitur, a defensione protinus iustitię cessatur. Et tamen defensores se iustitię cogitant sibique se rectos adserunt, qui nequaquam rectitudinem, sed nummos quaerunt. Contra precipitur: Iuste quod iustum est, exequeris. Iniuste quippe, quod iustum est, exequitur quisquis ad defensionem iustitiae non virtutis emulatione, sed amore
Abbreviated transcription (Latin):
Hoc nimtrũ sic ꝑ int̾rogationẽ dr: ut neget᷑
Acsi aꝑte dic̃et. Tu qͥ srĩme bonꝰ es. nom qr
bonũ non estimas: ut pauꝑem ꝑ calũmã
p̃mas. ⁊ scio gͦ qr ñ est iniustũ qd̾ patior. ⁊
eo magis doleo. quo cauisas iusticie ignoro.
Norancdũ nͨ qd̾ ñ aic. ut oppͥmas mnocentẽ:
s pauꝑem. E .i. distͥctiomi indicis nequaqͣ
audaciã arripit: s qͣ se infirmũ ꝯspiciat
ostendit. Ubi ⁊ ꝯgrue subrungit: Opuis ma¬
nuũ tuaꝵ. Acsi aꝑte dicat. Impie oppͥmere
ñ potes: q̃ te fecisse gratiuito recordaris. Be¬
Aͦs nãꝙ hoc loco impios: nͥ malignos sp̃c
crudelit̃ socios ad mortẽ quer̃t. Quoꝵ nini¬
rũ ꝯsiliũ fuit. ut bearũ iob chuma correptio
tangeret: ut qͥ i tͣnqͥllitate iustꝰ ertit̾at salt̃

Expanded text:
imirum sic per interrogationem dicitur, ut negetur. Ac si aperte diceretur. Tu qui summe bonus es, novi quia bonum non aestimas, ut pauperem per calumniam premas. Et scio ergo quia non est injustum quod patior, et eo magis doleo quo causas justitiae ignoro. Notandum vero quod non ait Ut opprimas innocentem, sed pauperem. Qui enim districtioni judicis nequaquaaudaciam arripit, sed quam se infirmum conspiciat ostendit. Ubi et congrue subjungit: Opus manuum tuarum. Ac si aperte dicat: Impie opprimere non potes, qQuos namque hoc in loco impios, nisi malignos spiritus crudeliter socios ad mortem quaerunt. Quorum nimirum consilium fuit, ut beatum Job divina correptio tangeret, et qui in tranquillitat
Abbreviated transcription (Latin):
sihantis culpe euad̾c̃ gladiũ neq̃rint. nͥ
mili ꝯfessione dic̾et᷑. Que aꝑte egerĩ uideo:
rectis se nr̃is actibꝰ ꝯcupiscentie se terrene
subning̃t. Sepe desidia int̾ueniente defici¬
uit: qr ã fernore qͦ cepta st̃ frigescente amo¬
re tabesiunt. E gͦ culpe subreptio. ł ĩ ipso
uͥtutis actu iuux mincit᷑: qͥd ad securitatẽ suꝑ¬
est. nͥ ut studiose semꝑ ⁊ in uͥtute tuneat᷑:¬
S pꝰ hec ualde scrupulosũ cordi se obicit:
qd̾ subiingit. Sciens qd̾ ñ parceres delinq̃n¬
ti. Si .n. delinq̾nti ñ parcit᷑: qͥs ab eterna
morte eripit᷑. cũ adelicto mundꝰ nemo re¬
ꝑit᷑  An penitenti parcit. ⁊ delinq̃nti nõ
parcit᷑: qi cũ delicta plangimꝰ. nequaqͣ iã
delinq̃ntes sumꝰ S quid est qd̾ petrus cũ
negat respicit᷑: &e redẽptoris negati respec¬
tu. ad lacͥmas uocat᷑᷑ Quid qd̾ paulus cum
culpa in utͦq punita ẽ: qr ⁊ de petͦ teste

Expanded text:
iantis culpae evadere gladium nequeunt, nisi mili confessione diceretur: Quae aperte egerim video, rectis se nostris actibus concupiscentiae terrenae subjungunt. Saepe desidia interveniente deficiunt, quia a fervore quo coepta sunt frigescente amore tabefiunt. Quia ergo culpae subreptio vel in ipso virtutis actu vix vincitur, quid ad securitatem superest, nisi ut studiose semper et in virtute timeatst haec valde scrupulosum cordi se objicit quod subjungit: Sciens quod non parceres delinquenti. Si enim delinquenti non parcitur, quis ab aeterna morte eripitur, cum a delicto mundus nemo reperitur? An poenitenti parcit et delinquenti non parcit? Quia cum delicta plangimus, nequaquam jam delinquentes sumus. Sed quid quod Petrus cum negat respicitur, et Redemptoris negati respectu ad lacrymas vocatur? Quid quod Paulus cum culpa in utroque punita est, quia et de Petro, teste