comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ẜ & potentia. Nunquid hec gratis .i. sine labore &
ollicitudine adquiruntur:: Sed in his contenini du¬
rũ quidẽ est & intolerabile. eo qd̾ amor c̃õmodi intatꝰ
est homini: ut etiã qui ñ agit ut bonus sit. bonus
iuderi uelit. & in estimatione sui alioꝵ. errare ui¬
dicia. Nam ut bonus sit: non cõmodi quidẽ. s iusti
amor efficiet. Queritur gͦ reuerentia conuiuenti¬
um: sed hec ipsa uisi fame beneficio ꝓtendat᷑. leuit̾
euauescit. At illa que głam parit & ꝓrogat ex mł¬
tis surgit articulis: sed maxime a uitutũ exerci¬
cio conualescit. Pater gͦ quã laboriosus sit transitꝰ
ad beatitudinẽ ꝑ uoluptates que sufficientie causa
diuicias congerunt: ut potentia nitantur. ampli¬
tudines querunt: dignitates. ad reuerentiã & fugã
contemptꝰ. & conciliande cesebritatis gr̃a. aspirant
adgłam. His tam̃ om̃ib not ea uita quã epicurꝰ

Expanded text:
ergo et potentia. Nunquid haec gratis, id est sine labore, et ergo et potentia. Nunquid haec gratis, id est sine labore, et sollicitudine acquiruntur! Sed in his contemni durum quidem est et intolerabile, eo quod amor commodi innatus est homini, ut etiam qui non agit ut bonus sit, bonus videri velit, et in aestimatione sui aliorum credit errare judicia. Nam ut bonus sit, non commodi quidem, sed justi amor efficiet. Quaeritur ergo reverentia conviventium, sed haec ipsa nisi famae beneficio protendatur, leviter evanescit. At illa quae gloriam parit et prorogat, ex multis surgit articulis, sed maxime a virtutum exercitio convalescit. Patet ergo quam laboriosus sit transitus ad beatitudinem per voluptates. Qui sufficientiae causa divitias congerunt, ut potentia nitantur, amplitudines quaerunt, dignitates ad reverentiam et fugam contemptus, et conciliandae celebritatis gratia, aspirant ad gloriam. His tamen omnibus non ea vita, quam Epicurus
Abbreviated transcription (Latin):
ore insipientiũ dicta optima de prauari. adoͥml¬
ũ ĩmundicie tracta sunt. que uirtutis ẽẽ antã
instrumentũ. Caro siquidẽ opinata est. namben
q cordatꝰ homo non sentit qd̾ amore iocisq mlẽ ĩ¬
dius. nil suauiꝰ parasitica uita. aut eoꝵ quiepulde
cotidie splendide. qui uino estuant. splendidis uũ¬
tur uestib: deniq om̃ia que mens lingua. manuls
appetit. cogitare loqui. & facere. & in nullo dl
sibi. aut motũ reprim̾e ꝓprie uoluntatis utĩ
ẽẽ hominis uera & sũma felicitate gaudentis oͣᷤᷤ
nunqͥd huc sine labore uenitur: Quot obices
sic iuuatur uarretas humane sortis inrteriart
ndus namq utaris ad libitũ: opulentia necessaria
est. His enĩ egenus ita non utitur. quia desunt: aut
parcit sepe ne de sint. Sed ponatur ad eẽ. Inter multos
cmpetitores & tanta currentes auiditate: eas fortior
asportabit. Uirib itaq opus est: ut seruentur. Exigit᷑

Expanded text:
ore insipientium, dicta optima depravari, ad compore insipientium, dicta optima depravari, ad compendium immunditiae tracta sunt, quae virtutis esse debuerant instrumentum. Caro siquidem opinata est nam hoc utique cordatus homo non sentit quod amore jocisque nil est jucundius, nil suavius parasitica vita, aut eorum qui epulantur quotidie splendide, qui vino aestuant, splendidis utuntur vestibus: denique omnia quae mens, lingua, manus appetit, cogitare, loqui, et facere, et in nullo contraire sibi, aut motum reprimere propriae voluntatis, vitam esse hominis vera et summa felicitate gaudentis. Sed nunquid huc sine labore venitur? Quot obices, ne sic vivatur, varietas humanae sortis interjacit? Ut rebus namque utaris ad libitum, opulentia necessaria est. His enim egenus non utitur ita, quod desunt, aut parcit saepe, ne desint; sed ponantur adesse. Inter multos competitores, et tanta currentes aviditate, eos fortior asportabit. Viribus itaque opus est, ut serventur. Exigitur
Abbreviated transcription (Latin):
ulta quidẽ sunt & difficilia quib xu.
philosophantiũ ꝓbatur uirtus. quia d
sũmũ non est iter nuisi ꝑardua. Inspe as
ꝓticiendi omĩa mansuescunt: & dũ laboris pendes
utilitas. mens ad omĩa roboratur. Et quidem a
sũmũ tendunt om̃s: sed uia dispari. Nemo tanen
ut opinor illuc sine labore ꝑtingit aut tendit. sũ
enĩ sint tres philosophantiũ secte. que & ipse sau¬
duntur in semitas multas: om̃s & si dissimulit̾ au¬
rant tam̃ in assequendo finem quẽ statuunt. Si ds
epicurus & totus grex sodaliũ eius uitam beaten
Uera quidem diffinitio est: & qua nichil potest ã
rotundius. Ab ea tam̃ plebs que eũ sequitur deflu¬
xit in uoluptates: reputans se earũ usu beatissim̃
ẽẽ futurã. Michi tam̃ ꝑsuaderi nequit hoc aliquẽ
hausisse de fonte socratico. qui tantã moꝵ docut pi¬
ritatẽ: ut aposteris creditus ereditꝰ sit ñ humatũ nͥ
sed diuinũ sp̃m habuisse. Sed quia facile est durs

Expanded text:
ulta quidem sunt, et difficilia, quibus philosophantium probatur virtus, quia ad summum non est iter nisi per ardua. In spe tamen proficiendi omnia mansuescunt, et dum laboris pensatur utilitas, mens ad omnia roboratur. Et quidem ad summum tendunt omnes, sed via dispari. Nemo tamen, ut opinor, illuc sine labore pertingit, aut tendit. Cum enim sint tres philosophantium sectae, quae et ipsae scinduntur in semitas multas, omnes, etsi dissimiliter, laborant tamen assequendo finem quem statuunt. Siquidem Epicurus et totus grex sodalium ejus, vitam beatamel tenuis motus. Vera quidem definitio est, et qua nihil potest esse rotundius. Ab ea tamen plebs, quae eum sequitur, deflexit in voluptates, reputans se earum usu beatissimam esse futuram. Mihi tamen persuaderi nequit hoc aliquem hausisse de fonte Socratico, qui tantam morum docuit puritatem, ut a posteris creditus sit, non humanum modo, sed divinum spiritum habuisse. Sed quia facile est aure vel
Abbreviated transcription (Latin):
ni¶ Imistros dei ẽẽ tirannos. & quid Idifferunt.¬
trannis & de morib gai caligłe & ne ronis nepotis eius
& exitu utriusq¬
Nuod auctoritate diuuine pagine licitũ & głosum
est publicos tirannos occidere. si tam̃ fidelitate ñ sit ti¬
tanno obnoxiꝰ interfector aut alias iusticiã aut honesta

Expanded text:
I. Ministros Dei esse tyrannos: et quid tyrannus: et de moribus C. Caligulae, et Neronis nepotis ejus, et exitu utriusquod auctoritate divinae paginae licitum et gloriosum est, publicos tyrannos occidere, si tamen fidelitate non sit tyranno obnoxius interfector, aut alias justitiam, aut honesta
Abbreviated transcription (Latin):
quodam᷑ ingenitũ est: eleganter expressit. Et
forte hoc sibi p̃fatus pater imposuit: ut sic
laborantiũ turbe sponte consertus. benigniꝰ
audiretur. Sane iuluis cesar audita catonis
morte tandẽ compassus ẽ laborib &erumnis
extincti. & egregiũ ciuẽ reb humanis defleuit.
exemptũ. Publice tam̃ confessus est. qd̾ & cato u̾¬
tuti eius inuiderat: & qd̾ ipse catonis głe inuide¬
bat. Que uero ad gr̃am sine inuidia uia expedi¬
tissima sit. senex docet in andria: dũ filiũ in¬
om̃ib obsequi nemine̾ ledere refert. Ait quo¬
q sequende beatitudinis pater aug̃. quia
deutẽ caninũ uel eiutabit cautissima humi¬
litas: ues retondet solidissima ueritas. Alia siqͥ¬
deni uirtute nemo detractionis declinat acule¬
os: libere cam̃ reprehensionis medelam sana
mens minime asꝑnatur. Licet iure conuicia
puniantur. famosiq libelli. Nam si mala con¬
diderit in quẽ quis carmina. ius est iudicĩq

Expanded text:
quodammodo ingenitum est, eleganter expressit. Et quodammodo ingenitum est, eleganter expressit. Et forte hoc sibi praefatus Pater imposuit, ut sic laborantium turbae sponte consertus, benignius audiretur. Sane Julius Caesar, audita Catonis morte, tandem compassus est laboribus et aerumnis exstincti, et egregium civem rebus humanis deflevit exemptum. Publice tamen confessus est, quod et Cato virtuti ejus inviderat, et quod ipse Catonis gloriae invidebat. Quae vero ad gratiam sine invidia via expeditissima sit, senex docet in Andria, dum filium omnibus obsequi, neminem laedere refert. Ait quoque sequendae beatitudinis pater Augustinus, quia dentem caninum vel evitabit cautissima humilitas, vel retundet solidissima veritas. Alia siquidem virtute, nemo detractionis declinat aculeos, liberae tamen reprehensionis medelam, sana mens minime aspernatur. Licet jure convicia puniantur, famosique libelli. Nam Si mala condiderit in quem quis carmina, jus est Judiciumque:
Abbreviated transcription (Latin):
aut officia male ad ministrari causat᷑. Raroq
inuenies qui in aliquo non detrahat p̃sidenti. &¬
si interdũ om̃ia recte gerantur. Comicos relege.
reuolue tragicos. familiã fere semꝑ patrifami¬
lias uidebis ingratam. At ñ modo in curia sed
inscola. s in claustro. sed in capitolio morẽ hunc
si tam̃ domestica uicia sunt morib aggregan¬
da: miraberis optinere. Uenerabilis pater gille¬
bertiis herefordensis ep̃s michi referre consueut
claustraliũ morẽ. quẽ in seipso se fatebat᷑ exꝑtũ
Cũ enĩ monasteriũ ingressus esset feruens ad¬
huc igne quẽ de nouo conreperat: magistratuũ
suoꝵ ignauiã arguebat. Nec mora  ꝓ motꝰ in
modico. miseratione compliciũ motus est. Non¬
dũ tam̃ peꝑcit maiorib. Paulopost. ad priores
asceudit: prioribq compatiens. carꝑe ñ cessa¬
uit abbates. factus est. & ipse abbas: & ꝓpitius
arbitror laborasse: sed uir prudens qd hõibus

Expanded text:
aut officia male administrari causatur. Raroque aut officia male administrari causatur. Raroque invenies, qui in aliquo non detrahat praesidenti, etsi interdum omnia recte gerantur. Comicos relege, revolve tragicos, familiam fere semper patrifamilias videbis ingratam. At non modo in curia, sed in schola, sed in claustro, sed in Capitolio morem hunc, si tamen domestica vitia sunt moribus aggreganda, miraberis obtinere. Venerabilis Pater Gilbertus Herefordensis episcopus, mihi referre consuevit claustralium morem, quem in se ipso se fatebatur expertum. Cum enim monasterium ingressus esset, fervens adhuc igne, quem de novo conceperat, magistratuum suorum ignaviam arguebat. Nec mora, promotus in modico, miseratione complicium motus est. Nondum tamen pepercit majoribus. Paulo post ad priores ascendit: prioribusque compatiens, carpere non cessavit abbates. Factus est et ipse abbas, et propitius idiae vitio arbitror laborasse, sed vir prudens, quod hominibus
Abbreviated transcription (Latin):
facta maluit. quã palam constantia iurili argu¬
ere. Hoc enĩ apudbene compositos semꝑ licuit.
ut quisq suo iudicio uteretur.: palamq rẽphen¬
deret. quod nequaꝗͣ recte factũ uideret᷑. Si quidẽ
hanc rep̃hendandi licentiã karitate sub nixam
libertas approbat: & tirannica dũtaxat rabies
ꝑhorrescit &. impedit. Ceterũ detractores & inui¬
dos sic incuria udebis abundare: ac si in eam
quasi tociꝰ orbis sentinã confluxerint. Non ẽ cetꝰ
coniuuentiũ nisi religiosissimus sit. quẽ liuoris
stimulus ñ attingat. Ubiq tamen qui illustri¬
orib clarescunt meritis: acrius inuidie toxica¬
to dente roduntur. Urit enĩ fulgore suo qui
p̃grauat artes infra se positas. extinctus anabi¬
tur idẽ. Sed p̃ceteris serui dños. p̃latos subditi
ilisequuntur. Nam sicut seruoꝵ ita & subdi¬
toꝵ genus. plerũq querulũ est: & aut se ini¬
iuste p̃nu. aut indigne remunerari studia.

Expanded text:
facta maluit, quam palam constantia virili argufacta maluit, quam palam constantia virili arguere. Hoc enim apud bene compositos semper licuit, ut quisque suo judicio uteretur, palamque reprehenderet, quod nequaquam recte factum videretur. Siquidem hanc reprehendendi licentiam, charitate subnixam, libertas approbat, et tyrannica duntaxat rabies perhorrescit, et impedit. Caeterum detractores et invidos sic in curia videbis abundare, ac si in eam, quasi totius orbis sentinam, confluxerint. Non est coetus conviventium, nisi religiosissimus sit, quem livoris stimulus non attingat. Ubique tamen qui illustrioribus clarescunt meritis, acrius invidiae toxicato dente roduntur. Urit enim fulgore suo qui praegravat artes Infra se positas, exstinctus amabitur idem. Sed prae caeteris servi dominos, praelatos subditi insequuntur. Nam sicut servorum, ita et subditorum genus plerumque querulum est, et aut se injuste premi, aut indigne remunerari studia,
Abbreviated transcription (Latin):
Hunquid tanti parricidũ labes om̃s non modo
fortune dotes. s quãuis magnifice uirtutis titu¬
los grandes non oblitterat: Tale ẽ illud oratoris.
Iuliũ fortunatũ fateor uirũ fortẽ. & quẽ constet
strenue egisse quã pluruna: quo tam̃ pacto udi¬
ciũ repetundarũ apud iudices iustos euaserit
mirarer quidẽ. siuis eloquii eꝰ in ẽẽt incognita.
Hoc nonne uenenũ est. & quodãm᷑ sp̃em boni oꝑiꝰ.
&e ut ita dicã uirtutis uitã extinguit᷑. Et quidẽ¬
de gnatonicis.i. de adulatorib multa suꝑiꝰ dicta
sunt: sed quos deteriores dixerim gnatonicos an
detractores. ñ satis liquet. Utrũq tam̃ uiciũ apd̃
antiquos inuenio morte mulctatũ. Nam & athe¬
nienses thimagorã inter officia salutationis dario
regi more gentis illiꝰ adulantẽs capitali supplicio
affecerunt: & lacedemonioꝵ senatus. caristolum
interuni uissit. eo qd̾ magnoꝵ uiroꝵ carpere

Expanded text:
Nunquid tanti parricidii labes, omnes non modo Nunquid tanti parricidii labes, omnes non modo fortunae dotes, sed quamvis magnificos virtutis titulos grandes non oblitterat? Tale est illud oratoris: Julium Fortunatum fateor virum fortem, et quem constat strenue egisse quamplurima: quo tamen pacto judicium repetundarum apud judices justos evaserit, mirarer quidem, si vis eloquii ejus mihi esset incognita. Hoc nonne venenum est, et quodammodo spem boni operis, et ut ita dicam, virtutis vitam exstinguit? Et quidem gnathonicis, id est adulatoribus, multa superius dicta sunt; sed quos deteriores dixerim, gnathonicos, an detractores? non satis liquet. Utrumque tamen vitium apud antiquos invenio morte mulctatum. Nam et Athenienses Timagoram inter officia salutationis, Dario regi, more gentis illius adulantem, capitali supplicio affecerunt; et Lacedaemoniorum senatus, Caristolum interimi jussit, eo quod magnorum virorum carpere
Abbreviated transcription (Latin):
ellace ratet s nees philosophi. neq pͥncipis fuit. Cũ
Qm̃ er quacũꝙ euisa cssant oꝑa÷ decurritur ad
Et nunc quidem bona aliena ꝑuertit. nunc muuuit
niala aut fingit que non sunt. aut magnificat
& extollit si qua sunt. Raritas non agit perperam:
arhec. sola puersitate letatur. Cũ apłs uicia gentiũ
multa enumeret. nouissime. & quasi inculmine
maloꝵ siue ꝓfundo rectius dixerim. posuit detra¬
cdores: eaq: tanquã singulari nota diuine bonita¬
tis hostes exprinens. quasi solos deo odibiles esse
ꝓnuntiat. Ueruntam̃ illos deo odibiliores int̾ cet̾as
ẽẽ crediderim. qui latenti odio ut magis noccant.
eisq credatur fideliꝰ. laudes p̃dicant alienas: ami¬
eitiam simiulant. subicientes tam̃ in calice sermo¬
uis: uel modicũ qd p̃cedentib titulis aduetset᷑.
felix & nato felix & coniuge ꝓtheus : &e cui side¬
mas iugulati crimina phoci. om̃ia cotitigerant.

Expanded text:
dilaceraret, neque philosophi, neque principis fuit. Cum dilaceraret, neque philosophi, neque principis fuit. Cum enim ex quacunque causa cessant opera, decurritur ad Et nunc quidem bona aliena pervertit, nunc minuit: mala autem fingit quae non sunt; aut magnificat et extollit, si qua sunt. Charitas non agit perperam, at haec sola perversitate laetatur. Cum Apostolus vitia gentium multa enumeret, novissime, et quasi in culmine malorum, sive profundo rectius dixerim, posuit detractores, eosque, tanquam singulari nota, divinae bonitatis hostes exprimens, quasi solos Deo odibiles esse, pronuntiat. Verumtamen illos Deo odibiliores inter caeteros esse crediderim, qui latenti odio, ut magis noceant, eisque credatur fidelius, laudes praedicant alienas, amicitiam simulant, subjicientes tamen in calce sermonis vel modicum, quod praecedentibus titulis adversetur: Felix et nato, felix et conjuge Proteus: Et cui, si demas jugulati crimina Phoci Omnia contigerant.
Abbreviated transcription (Latin):
as. Eelebre nãq ẽ ab antiquo ꝓuerbio. quia sola
miseria nescit inuidiam. fortunaq hominis mi¬
lerrimaẽ. cui non inuidetur. fertur plato cum
oi andiscipuli inuiderent. socratẽ interrogasse.
qua ratione posset hominũ declinare inuidiã.
hu scrates. Esto inquit ut t̾sites. Dũ ergo tor¬
qleit inuidia alios miserie sue uolunt ẽẽ parti¬
trs uindiq querentes ut noceant. & ipsã in nocen¬
sa quandã putant esse mortis imaginẽ. Unde
naro ut ab uno discas om̃s. notans inuidũ. ait: & si
ialiqua nocuisset. mortuus esses. Quo nichil mi¬
ius decet philosophũ: Aut uirũ auctoritate uł
aoio grauem. Unde socrates. ñ ille antiquus.
aueti a uetorẽ grestoꝵ cailiodoris intriꝑtita lau¬
ato historia. quod inquit ulianus tonsores ae
bsus a palatio expulit. ñ modo imꝑatoris. sed &e
bhils sopbi opus egitꝰ. Ut autẽ detraheret atq

Expanded text:
fias. Celebre namque est ab antiquo proverbium: quia sola fias. Celebre namque est ab antiquo proverbium: quia sola miseria nescit invidiam. Fortunaque hominis miserrima est, cui non invidetur. Fertur Plato, cum ei condiscipuli inviderent, Socratem interrogasse, qua ratione posset hominum declinare invidiam. Cui Socrates: « Esto, inquit, ut Thersites. » Dum ergo torquentur invidi, alios miseriae suae volunt esse participes, undique quaerentes ut noceant, et ipsam innocentiam, quamdam putant esse mortis imaginem. Unde Maro, ut ab uno discas omnes. notans invidum ait: Et si non aliqua nocuisses, mortuus esses. Quo nihil minus decet philosophum, aut virum auctoritate vel moribus gravem. Unde Socrates, non ille antiquus, sed quem auctorem gestorum Cassiodorus in tripartita laudat Historia: « Quod, inquit, Julianus tonsores et coquos a palatio expulit, non modo imperatoris, sed et philosophi opus egit. » Ut autem detraheret, atque
Abbreviated transcription (Latin):
lumnias egyptioꝵ. seuiciã pharaonis. a iusto udi¬
ee iniquitas impetrauit. Manus ioseph in labori¬
buis seruiert̃. & successio eoꝵ in luto & latere. ip̃is¬
q paleis reputatur indigna. Uideas multos eisdẽ
luioris urgeri stimulis: ut qͦs possunt obices oppo¬
nant gr̃e. & dispositionẽ altissimi uitant᷑ impedi¬
re. Siforte quasi somniando conitiunt alicuius
ꝓuectũ. obstant. reluctantur. & quasi fratrem
ismaelitis. exponant: si non occidunt inerustant
ipsã sinceritatẽ. & ut ꝓpriũ pretexãt scelus. in no¬
centis tunicam ostendunt cruentatam. Hanc enĩ
im multis uideo descriptionẽ qui ad omia felicioris
aure momnenta uruntur. sibiq uellent aduersari
fotunam: dũ alii grauiꝰ lederentur. Et ut esopo
ul auauo credas: uidebis qui sibi oculũ alterũ
orugaudeat: dũ utroq priuetur ꝓximus. Nec
i qua ua declines inuidiam: nisi miserrimus

Expanded text:
lumnias Aegyptiorum, saevitiam Pharaonis a justo Judilumnias Aegyptiorum, saevitiam Pharaonis a justo Judice iniquitas impetravit. Manus Joseph in laboribus servierunt, et successio eorum in luto et latere, ipsisque paleis reputatur indigna. Videas multos ejusdem livoris stimulis urgeri, ut quos possunt obices opponant gratiae, et dispositionem Altissimi nitantur impedire. Si forte quasi somniando conjiciunt alicujus provectum, obstant, reluctantur, ut quasi fratrem Ismaelitis exponant; si non occidant, incrustant ipsam sinceritatem, et ut proprium praetexant scelus, innocentis tunicam ostendunt cruentatam. Hanc enim in multis video descriptionem, qui ad omnia felicioris aurae momenta uruntur, sibique vellent adversari fortunam, dum alii gravius laederentur. Et ut Aesopo, vel Aviano credas, videbis qui sibi oculum alterum erui gaudeat, dum utroque privetur proximus. Nec est qua via declines invidiam, nisi miserrimus
Abbreviated transcription (Latin):
Suppliciũq suũ ẽ. Non est autẽ minus uerl
descriptio. licet rei incorporali corporis compole¬
nem auctor ascribat: cũ in eo figure que sals¬
gia uiel sareo grafia dr̃ ius consisfat quod reh¬
qpalibus corporis linamenta licenter attribuit.¬
Hcquidem potius attendendũ: qd̾ nulla ius bene¬
si aut nature. flam̾mã restinguit iniuidie. Nam
e pallidis uirib & forma motam describit inuidiã.
ororis felices thalamos soror stimulata ferre nõ
gtuit. & ut ꝓmissam numini uel germane fidẽ
euaret. nullo p̃cio potuit inclinari. Sepe mori no¬
uit ne quicquã tale uideret. Ad parricidui facinus
n stẽm patriarchas excitauit inuidia: ut nec impu¬
e reuelare licuerit gr̃am. quã sp̃s innocenti mon¬
srabat in somnis. Ergo seruitute damnat᷑ innocens
ft.pater orbitate. & ut dispositionẽ gr̃e dei euacu¬
i. in se famẽ. seruitutis iugũ. calamitatẽ exilii. ca¬

Expanded text:
Suppliciumque suum est. Non est autem minus vera Suppliciumque suum est. Non est autem minus vera descriptio, licet rei incorporali corporis compositionem auctor ascribat, cum in eo figurae, sarcophegia, vel sarcographia dicitur, vis consistat, quod rebus incorporttendendum, quod nulla vis beneficii aut naturae, flammam restinguit invidiae. Nam et Palladis viribus et forma, motam describit invidiam, et sororis felices thalamos, soror stimulata ferre non potuit, et ut promissam numini vel germanae fidem servaret, nullo pretio potuit inclinari. Saepe mori voluit, ne quidquam tale videret. Ad parricidii facinus, in fratrem patriarchas excitavit invidia, ut nec impune revelare licuerit gratiam, quam spiritus innocenti monstrabat in somnis. Ergo servitute damnatur innocens frater, pater orbitate, et ut dispositionem gratiae Dei evacuet, in se famem, servitutis jugum, calamitatem exsilii, ca
Abbreviated transcription (Latin):
Tolle inudiã. meũ tuũ est. & tuũ meũ. Ei
forte ñ erit aliquid meũ uel tuũ. sed om̃a nt̃
erunt. Ipsa enĩ est que qd̾ sibi uult adet̃ idem
ꝓximo ab esse desiderat: & si non absit. infelco¬
ter cruciatur. Et sepe in eo qd̃ ñ desiderat dũ
illud ꝓximo uidet adeẽ torquetur. Recte qdẽ
cũ & ethicus dicat. quia iustus inuidia mebil
est. que ꝓtinus ipsũ auctorẽ rodit. excrucians
animũ. Nec leue tormentũ credas. quo nullĩ
grauius potuerunt siculi ex cogitare tirauin
Pestẽ hanc licet poetici nube figmenti nala
depirxit. eleganter quidẽ & uere. Palla mar
sedet. macies in corpore toto. Nusquã reca al¬
es liuent rubigine dentes: pectora felle uill̃.
suffusa est lingua ueneno. Risus abest uisi pal
uisi fecere dolores. Uixq tenet lacrimas: qua ull
lacrimabile cernit. Nec fruitur somno uiglañ
excita curis. Sed uidet ingratos intabescitꝙ ul
do. successus hominũ carpitq & carpitur una

Expanded text:
Tolle invidiam: meum tuum est, et tuum meum. Et forte non erit aliquid meum, vel tuum, sed omni nostra erunt. Ipsa enim est quae, quod sibi vult abesse, idem proximo abesse desiderat, et si non absit, infeliciter cruciatur, et saepe in eo quod non desiderat, dum illud proximo videt abesse, torquetur. Recte quidem, cum et ethnicus dicat, quia Justius invidia nihil est, quae protinus ipsum Auctorem rodit, excrucians animum. Nec leve tormentum credas, quo nullum gravius potuerunt « Siculi excogitare tyranni. » Pestem hanc, licet poetici nube figmenti, Naso depinxit eleganter quidem et vere: Pallor in ore sedet, macies in corpore toto: Nusquam recta acies, livent rubigine dentes, Pectora felle virent, fuffusa est lingua veneno. Risus abest, nisi quem visi fecere dolores, Vixque tenet lacrymas, quia nil lacrymabile cernit. Nec fruitur somno, vigilantibus excita curis. Sed videt ingratos, intabescitque videndo Successus hominum, carpitque, et carpitur una,
Abbreviated transcription (Latin):
losophis placuit: tristicia ex apparenti ꝓsꝑitat
alicuiꝰ initiũ. Si enĩ de tiranni uel ꝑuersi ciuus
apparenti quis ꝓsꝑitate tristatur: nequaquã decͥ¬
patur iniuidie macula. Nam & bonis displicet d
duntur ꝓniores. Si gͦ liuor bonis afflgit᷑ alit¬
nis: planũ est. qd̃ a caritate płimũ distat. qͥ sia

Expanded text:
ilosophis placuit, tristitiae ex apparenti prosperitate ilosophis placuit, tristitiae ex apparenti prosperitate alicujus initium. Si enim de tyranni vel perversi civis apparenti quis prosperitate tristatur, nequaquam deturbatur invidiae macula. Nam et bonis displicet, cduntur proniores. Si ergo livor bonis affligitur alienis, planum est quod a charitate plurimum distat, quae sua
Abbreviated transcription (Latin):
prudent̾ &e elegant̾ expressit. cũ arrogantie
tumor facile ꝓuocet. unde sibi ꝓuenire uictoriã
opiuatur:. .& liuor illis inuideat. quos suꝑiores pi
esse uel pares. Quo quidẽ nichil crediderim ess
miserius: licet nulla miseria minus moueat m¬
ricordiam. & hoc recte. quã calamitas eoꝵ qͥ sp̃ot
beatitudinẽ abiecert̃. Quis enĩ compatiatur eisqͥ
felle malicie malunt eẽ miseri quã beati: Pates
siquidẽ pridẽ placuit beatitudinẽ consistere ii
uirtute: & nullã sine caritate posse esse uitui
Cuiꝰ utiq fructꝰ iocundissimꝰ est apło testante.
oꝑib carnis hec oꝑa sp̃s que ad uitã ꝓficiunt tu¬
tas. bonitas. gaudiũ. mansuetudo continentia.
castitas. Qui gͦ hos uirtutis ramos a terra conbi
sui succidunt. & radicẽ caritatis dequa oruintist
exterminant: qua nam uia ad beatitudinẽ ꝑgt
Plane nichil est qd̃ magis caritatẽ impugner:
quã uenenũ inuidie. Est autẽ in iudia ut pħ¬

Expanded text:
prudenter et eleganter expressit, cum arrogantiae prudenter et eleganter expressit, cum arrogantiae tumor facile provocet, unde sibi provenire victoriam opinatur, et livor illis invideat, quos superiores putat esse, vel pares. Quo quidem nihil crediderim esse miserius, licet nulla miseria minus moveat misericordiam et hoc recte quam calamitas eorum, qui sponte beatitudinem abjecerunt. Quis enim compatiatur eis, qui a felle malitiae malunt esse miseri, quam beati? Patribus siquidem pridem placuit beatitudinem consistere in virtute, et nullam sine charitate posse esse virtutem. Cujus utique fructus jucundissimibus carnis haec opera spiritus, quae ad vitam proficiunt ev, longanimitas, bonitas, gaudium, mansuetudo, continentia, castitas . Qui ergo hos virtutis ramos a terra cordis sui succidunt, et radicem charitatis, de qua oriuntur, exterminant, quanam via ad beatitudinem pergunt? Plane nihil est, quod magis charitatem impugnet, quam venenum invidiae. Est autem invidia, ut ph
Abbreviated transcription (Latin):
Ut desideria carnis implerent que aduersus
sp̃m concupiscit. multa sustinuerr̃ in fame &e
siti. in frigore & nuditate. & similib. quib xͥ
preciosũ emi poterat margaritũ. Non enĩ in
sola ĩmundicia uel gula consistunt oꝑa carnis.
cũ apłs ad galathas loquens ea in multis ui¬
ciis manifesta ẽẽ conuincat. ut sunt fornicatio.
ĩmundicia. auaricia. impudicicia. luxuria. ydo¬
loꝵ seruitus. ueneficia. inimicicie. contentiones.
emulationes. ire. rixe. dissensiones. hereses. secte
inuidie. homicidia. ebrietates. cõmessationes.
& similia que que qui cõmittunt. regnũ dei
non possidebunt. Suit gͦ ad finẽ ĩmundicie
luxurie. siue ad inanis głe uel auaricie exitũ.
oꝑa referantur. quia pͥuant᷑ fine suo. mortem
incurrunt. Unde idẽ apłs. Non efficiam᷑ inquit
inanis głe cupidi. inuicẽ ꝓuocantes inuicẽ inui¬
dentes. Sane uicia quib falsa iusticia innotescit.

Expanded text:
Ut desideria carnis implerent, quae adversus Ut desideria carnis implerent, quae adversus spiritum concupiscit, multa sustinuerunt in fame et siti, in frigore et nuditate, et similibus, quibus Christi pretiosum emi poterat margaritam. Non enim in sola immunditia, vel gula consistunt opera carnis, cum Apostolus ad Galatas loquens, ea in multis vitiis manifesta esse convincat, ut sunt fornicatio, immunditia, avaritia, impudicitia, luxuria, idolorum servitus, veneficia, inimicitiae, contentiones, aemulationes, irae, rixae dissensiones, haereses, sectae, invidiae, homicidia, ebrietas, comessationes, et similia. Quae qui committunt, regnum Dei non possidebunt. Sive ergo ad finem immunditiae et luxuriae, sive ad inanis gloriae vel avaritiae exitum, opera referantur, quia privantur fine suo, mortem incurrunt. Unde idem Apostolus: Non efficiamini, inquit, inanis gloriae cupidi, invicem provocantes, invicem invidentes . Sane vitia quibus falsa justitia innotescit,
Abbreviated transcription (Latin):
uerim: nouerunt regulã suam. Noui tamen
regulam ueritatis qua michi constat. qͥa religio
niunda & ĩmaculata apud deũ & patrẽ hec est.
iusitare pupillos & uiduas in tribulatione ton
& ĩ.s.c. abħ scło. Hec autẽ politicoꝵ omniũ ẽ:
& bene cũ istis agitur. si eam fideliter seruãt.
Porro in sacro ocio dei degentiũ regulamin se.
e in euangelio sedens secus pedes dñi. ut audi¬
ret u̾bũ eius. At ut de hipocritis sermo clauda¬
tur. qͥd beatus iob de his ꝓnuntiet: ꝓferatur in
mediũ. Hoc inquit scio a principio ex quo posi¬
tus ẽ homo suꝑterrã qd̃ laus imperioꝵ briuis
sit: gaudiũ hẏpocrite adinstar puncti. Si ascẽ
derit usq in celũ suꝑbia eiꝰ. & caput eiꝰ nubes
tetigerit: quasi sterquiliniũ in fine perdetur.
sterquiliniũ. quo nichil ĩmundiꝰ est.
frustra gͦ affectauerunt umbrã bonoꝵ operũ:
nam si bona essent reu̾a. nequaquã ꝑderentur.

Expanded text:
verim, noverunt regulam suam. Novi tamen verim, noverunt regulam suam. Novi tamen regulam veritatis, qua mihi constat, quia religio munda et immaculata apud Deum et patrem, haec est, visitare pupillos et viduas in tribulat saeculo. Haec autem politicorum omnium est: et bene cum istis agitur, si eam fideliter servant. Porro in sacro otio Dei degentium, regulam in se et in Evangelio, sedens secus pedes Domini ut audiret verbum ejus. At ut de hypocritis sermo claudatur, quid beatus Job de his pronuntiet proferatur in medium. Hoc, inquit, scio a principio, ex quo positus est homo super terram, quod laus impiorum brevis sit, et gaudium hypocritae adinstarderit usque in coelum superbia ejus, et caput ejus nubes tetigerit, quasi sterquilinium in fine perdetur .sterquilinium, quo nihil immundius est. Frustra ergo affectaverunt umbram bonorum operum, nam si bona essent, revera nequaquam perderentur.
Abbreviated transcription (Latin):
Non absq lineo amictu incedere. sed preciũ linea¬
arũ uestiũ non habere: laudabile est. Et manfe¬
ste uidet᷑ exprimere sectã temporis nr̃i hominũ
scił qui irregularẽ quandam regulã ꝓfitentur:
quos an ex uerbis eiꝰ possis agnoscere. audi quid
in continetiti subuigant Alioquin inquid ridiculũ
e plenũ dedecoris est: referto marsupio qd̃ sudari¬
um & orariũ non habeas głari. Sunt qͥ pauperib
parũ tribuunt ut amplius accipiant: & sub pre¬
textu elemosine. querunt diuicias. que magis
uenatio appellanda est quam elemosina. Sic be¬
stie. sic aues. sic capiuntur & pisces. Modica esca
in hanio ponitur: ut in eo matronarũ. saculi pro¬
trahantur. E. st utiq moliꝰ non habere qd̾ tribuas:
quã ut tribuas petere impudenter. Non habetit
fr̃s hospitales uel alii. quid hic de me querant᷑.
qui enĩ hec loquit᷑ doctor eccłe est: & forte ad
cos ieromimus non respexit. Ipsi licet ego ñ no¬

Expanded text:
Nam absque lineo amictu incedere, sed pretium lineNam absque lineo amictu incedere, sed pretium linearum vestium non habere, laudabile est. Et manifeste videtur exprimere sectam temporis nostri, hominum scilicet, qui irregularem quamdam regulam profitentur, quos an ex verbis ejus possis agnoscere, audi quid incontinenti subjungat. Alioquin, inquit, ridiculum et plenum dedecoris est, referto marsupio quod sudarium et orarium non habeas gloriari. Sunt qui pauperibus parum tribuunt, ut amplius accipiant, et sub praetextu eleemosynae quaerunt divitias; quae magis venatio appellanda est, quam eleemosyna. Sic bestiae, sic aves, sic capiuntur et pisces. Modica esca in hamo ponitur, ut in eo matronarum sacculi protrahantur. Est utique melius non habere quod tribuas, quam ut tribuas petere impudenter. Non habent fratres hospitales, vel alii quod hic de me querantur. Qui enim haec loquitur, doctor Ecclesiae est, et forte ad eos Hieronymus non respexit. Ipsi, licet ego no
Abbreviated transcription (Latin):
scłarem. Ueruntam̃ geramus morẽ religionis:
sint scłares interim quos uestis pulla ab alus¬
ab aliis non disceruit. Nulla enĩ iactura nominiꝰ:
nisi scłaris sit & uita. Indignant᷑ aliqui quod de
religiosis ego habitu scłaris & conuersatione pec¬
cator ista ꝓnuntio: & dũ cõmendo ce nobitas me
aliis detrahere criminant᷑. Aduersus hos. ñ cesa¬
rem sed benedictũ apello: qui sicut girouagos &
sarabaitas arguit. sic manifeste cõmendat cenobi¬
tas. Auctor michi ieronimus est. licet eũ ñ nulli
monachoꝵ minus benigne audiant eo qd̾ cłicos¬
qd̃ ad aliquid uisus est p̃tulisse. Auctor ẽ. in quam
qd̃ uestis nequaquã religionis differentiã faciat.
sed in om̃i habitu qui temet deũ & operat᷑ iusticiã
acceptus est illi. Pem quoq ait uestes pullas eque
uita ut candidas. Ornatus ut sordes pari modofu¬
gienda. quia alterũ delicias. alterũ głam redolet.

Expanded text:
saecularem. Verumtamen geramus morem religiosis, saecularem. Verumtamen geramus morem religiosis, sint saeculares interim, quos vestis pulla ab aliis non discernit. Nulla enim jactura nominis, nisi saecularis sit et vita. Indignantur aliqui quod de religiosis ego habitu saecularis, et conversationis peccator ista pronuntio, et dum commendo coenobitas, me aliis detrahere criminantur. Adversus hos non Caesarem, sed Benedictum appello, qui sicut Gyrovagos et Sarabaitas arguit, sic manifeste commendat coenobitas. Auctor mihi Hieronymus est, licet eum nonnulli monachorum minus benigne audiant, eo quod clericos ad aliquid visus est praetulisse; auctor est, inquam, quod vestis nequaquam religionis differentiam faciat, sed in omni habitu qui timet Deum, et operatur justitiam, acceptus est illi. Idem quoque ait: Vestes pullas aeque vita ut candidas. Ornatus ut sordes pari modo fugienda, quia alterum delicias, alterum gloriam redolet.
Abbreviated transcription (Latin):
do uerboꝵ sed & u̾berũ acrimoniã sufferat pacien¬
ter. ut coram tondente se obmutescat. quis non
eũ quasi uirtutis egregie & singularis meriti
hominẽ ad miretur. & cũ reuerentia preconet᷑
tanquã reu̾a apłicũ uirũ & expressũ xp̃i imita¬
torẽ: Hec autẽ etiã ignaui ex necessitate tamen
faciunt cenobite. Nam in eo astudiosis differt̃
qd̾ illi ex dilectione exercent ea: ad que isti sti¬
mulo necessitatis urgentur. & sepe inutti. Dt̃
tanĩ in habitu cõmuni qͦs scłares non audeo
nominare. cũ nichil scłare sit dicendũ in talib.
nisi qd̾ scło nequã amoris federatur affectu. Si¬
cut enĩ ppucium nichil est & circũcisio nichil
sed obseruatio mandatoꝵ. dei: sic ut religiosorũ
pace dicã monachatus nichil est. & canonicatus
nichil mandatoꝵ obseruatione deducta. Hec gͥ
tandẽ ꝓsunt siquis legẽ obseruet. Si uͦ sine his
quispiam obseruat legẽ. eũ nequaquã dixerim

Expanded text:
do verborum, sed et verberum acrimoniam sufferat patiendo verborum, sed et verberum acrimoniam sufferat patienter, ut coram tondente se obmutescat; quis non eum quasi virtutis egregiae, et singularis meriti hominem admiretur, et cum reverentia praeconetur, tanquam revera apostolicum virum, et expressum Christi imitatorem? Haec autem etiam ignavi, ex necessitate tamen, faciunt coenobitae. Nam in eo a studiosis differunt, quod illi ex dilectione exercent ea, ad quae isti stimulo necessitatis urgentur, et saepe inviti. Sunt tamen in habitu communi, quos saeculares non audeo nominare, cum nihil saeculare sit dicendum in talibus, nisi quod saeculo nequam amoris foederantur affectu. Sicut enim praeputium nihil est, et circumcisio nihil, sed observatio mandatorum Dei; sic, ut religiosorum pace dicam, monachatus nihil est, et canonicatus nihil, mandatorum observatione deducta. Haec igitur tandem prosunt, si quis legem observet. Si vero sine his quispiam observat legem, eum nequaquam dixerim
Abbreviated transcription (Latin):
plane uirginũ pͥmꝰ gradꝰ & singularis głe titulus ẽ.
n continentib tamem & conuigatis. forte sunt
niqui multis uirginib p̃ferendi. Confessoribus
martyres p̃ferendos catholica confctetur ecclesia.
fotaiũ ñ nulloᷤ confessores: aliquib martiribus
forte qd̾ ad aliqiud non uerebitur oequare. Nec ẽ
qd se aliquis seculariũ mei.s. similiũ iam dictis
ꝙfessionib conferat: quia uix est ut quispiãtalis.
uel agnauo cenobite possit equari. Siquus enim
in nobis aseprembris idib usq ad pasoha ieuuet
om̃ oit noetuenis asit iuglius uigit ai tuenet
ab esu carniũ. omnẽ ueneris immundiciã nes¬
ciat. horis competentib nunquã desit aut rarore
hoc ex iusta causa sobrietatis limites non excedat.
cautã ponat siletitii custodiam ori sus. & diur noᷤ
excessus deleat satisfactione cotidiana & qd̾ p̃cipit᷑
incunctanter & sine mora expleat. & non mo¬

Expanded text:
Plane virginum primus gradus et singularis gloriae titulus est: Plane virginum primus gradus et singularis gloriae titulus est: in continentibus tamen, et conjugatis, forte sunt aliqui multis virginibus praeferendi. Confessoribus martyres praeferendos catholica confitetur Ecclesia, et tamen nonnullos confessores, aliquibus martyribus forte quoad aliquid, non verebitur coaequare. Nec est quod se aliquis saecularium, mei scilicet similium, jam dictis professionibus conferat, quia vix est ut quispiam talis vel ignavo coenobitae possit aequari. Si quis enim in nobis, a Septembris Idibus usque ad Pascha, jejunet omni die, nocturnis adsit vigiliis, jugiter abstineat ab esu carnium, omnem Veneris immunditiam nesciat, horis competentibus nunquam desit, aut raro, et hoc ex justa causa, sobrietatis limites non excedat, cautam ponat silentii custodiam ori suo, et diurnos excessus deleat satisfactione quotidiana, et quod praecipitur incunctanter, et sine mora expleat, et non mo
Abbreviated transcription (Latin):
quã dicendi st̃ habere cũ hypocritis portionẽ : Quod
tam̃ muiraberis iam ad cartusienses diuertisse. dictꝰ
est aliquis. ut a sc̃oꝵ consortio euocatus ascenderet:
e postra conuersus retrorsũ. quid quesierit operũ
testimonio declarasse. At ille uidiceni suũ habet. nͦ
tam̃ unquã cõnuttere potuit: ut sc̃issime ꝓfessio¬
nis głam denigraret. De monte magno neminem
phuc assũptum audiui. sed utinam aut nunquã
issumatur aut talis: qui nullo decoloret actu. ho¬
minũ singularis eminentie uenustatẽ. Ali basi¬
liuĩ. alii benedictũ. hui angustinũ: at isti singularẽ
uermi: tuchil deo teste insuggillationẽ aliorum
in ꝓfessionib suis recte incedentiũ ꝓtuli. Sancti
la differt in claritate: sunt alii aliis sanctiores. &e
quãiuis ꝓfessionẽ ꝓfessio antecedat. in quauis earũ
forte reperientur qui possint scĩs suꝑiorib ad eqͣri.

Expanded text:
quam dicendi sunt habere cum hypocritis portionem? Quod quam dicendi sunt habere cum hypocritis portionem? Quod tamen miraberis, jam ad Carthusienses divertisse dictus est aliquis, ut a sanctorum consortio evocatus ascenderet, et postea conversus retrorsum, quid quaesierit operum testimonio declarasse. At ille judicem suum habet, nec tamen unquam committere potuit, ut sanctissimae professionis gloriam denigraret. De Magno Monte neminem adhuc assumptum audivi, sed utinam aut nunquam assumatur, aut talis, qui nullo decoloret actu hominum singularis eminentiae venustatem. Alii Basilium, alii Benedictum, hi Augustinum, at isti singularem verim, nihil, Deo teste, in suggillationem aliorum, in professionibus suis recte incedentium, protuli. Sancla differt in claritate, sunt alii aliis sanctiores, et quamvis professionem professio antecedat, in quavis earum forte reperientur, qui possint sanctis superioribus adaequari.
Abbreviated transcription (Latin):
squi suara post posita illiꝰ se subicit uoluntati. altis¬
nũ placat. In eosiquidẽ solo uere usticie summa
onlistit. Unde illud in euangelio. Iudiciũ meũ inqͥt
m̃s iustũ est: quia non facio uoluntatẽ nieam s uo
lntatẽ eiꝰ qui misit me. Moyses quoq in leuitico.
oblatio om̃is que offertur dño absq fermento fiet.
nc quicquã ferm̃ti ac mellis. adolebitur in sacͥficio
m̃. Su ꝑbie namq fermentũ offertur & mellis: cũ
quis neglecta humilitate & amaritudine mandatoꝵ
quppiam offert ad nutũ ꝓprie uoluntatis. Qui uero
mandatis legitimis ꝓpͥam subicit uoluntatẽ: qͥcquid
offerat. tumorẽ fermenti & mellis. a sacrificio ꝓhi¬
bitam .s. excludit dulcedinẽ. Isti itaq ꝓprie uolun¬
tatis munemores querentes ugiter quomͦ placeant
ei cuise ꝓbauert̃ laudẽ que ab hominib est. contẽ¬
nentes. nec habentes nec uolentes habere diuicias:

Expanded text:
et qui sua postposita illius se subjicit voluntati, Altiset qui sua postposita illius se subjicit voluntati, Altissimum placat. In eo siquidem solo verae justitiae summa consistit. Unde illud in Evangelio: Judicium meum, inquit Dominus, justum est, quia non facio voluntatem meam, sed ejus, qui misit me . Moyses quoque in Levitico: Omnis oblatio, quae offertur Domino, absque fermento fiet, nec quidquam ferment; ac mellis adolebitur in sacrificio Domini . Superbiae namque fermentum offertur et mellis, cum quis neglecta humilitate et amaritudine mandatorum, quidpiam offert ad nutum propriae voluntatis. Qui vero mandatis legitimis propriam subjicit voluntatem, quidquid offerat, tumorem fermenti et mellis, a sacrificio prohibitam scilicet excludit dulcedinem. Isti itaque propriae voluntatis immemores, quaerentes jugiter quomodo placeant ei, cui se probaverunt, laudem, quae ab hominibus est, contemnentes; nec habentes, nec volentes habere divitias,
Abbreviated transcription (Latin):
nichil desit his qui se eiꝰ non subtraxerint ulũ¬
tati. Totam gͥ sollicitudinẽ suã & omnẽ in eul
ꝓiciunt cui de fidelib cura est: adeoq ꝓiudite
deuitant angustias. ut uita eori tota ñ iulll
temptatio uideatur: Scĩ si quidẽ patres genb
temptationis diffiniunt: cũ quis agendor. l¬
nas. diuno dũtaxat cõmittit miraculo. lami¬
no nondũ auxiliodestitutus. Ceterũ ego u
placentẽ deo arbitror cupiditatis ignarã. illl̃¬
tem in nocentie. & ꝑuigilẽ in oꝑe caritatis. hu
gͦ in his aut in illis sibi palliata hẏpocrisis uels¬
cabit. cupiditate deducta: Regula namq uet i¬
ma ẽ. qd de radice caritatis non oriuntur mal
& de cupiditatis planta nequaquã ꝓue mient e
na immolatur: aut qd̃ eũ non offendant. si in qͣlibet
isgui oblatione ꝓpͥam ei quis subtraxerit uoluntatẽ.
Ino qui suã uoluntatẽ facere disponit irritat dñm:

Expanded text:
nihil desit his, qui se ejus non subtraxerunt volunnihil desit his, qui se ejus non subtraxerunt voluntati. Totam ergo sollicitudinem suam, et omnem in eum projiciunt, cui de fidelibus cura est, adeoque prudentiae devitant angustias, ut vita eorum tota nonnullis tentatio videatur. Sancti siquidem Patres genus tentationis diffiniunt, cum quis agendorum habenas divino duntaxat committit miraculo, humano nondum auxilio destitutus. Caeterum ego vitam placentem Deo arbitror cupiditatis ignaram, insistentem innocentiae, et pervigilem in opere charitatis. Quid ergo in his aut in illis, sibi palliata hypocrisis vindicabit cupiditate deducta? Regula namque verissima est, quod de radice charitatis non oriuntur mala, et de cupiditatis planta nequaquam bona provenima immolatur: aut quod eum non offendat, si in qualibet pingui oblatione, propriam ei quis subtraxerit voluntatem. Ergo qui suam voluntatem facere disponit, irritat Dominum,
Abbreviated transcription (Latin):
potuis dixerim conscientie manifestũ. Quodam
gͥ modo eoq głoso ꝑfectꝰ est qui p̃uidet uñ ualeat
saciari. ꝙ & si neminẽ uel admodũ paucos gentili¬
um assecutos credam: huic tam̃ non nullos institas¬
se ꝓposito certũ habeo cũ & ethicus dicat. certium
uoto pete finẽ. sine quo in infinitũ animi contꝰ
magni montis in cole uitã p̃arduam elegerun.
&e non mͦ auaricie sed ipsiꝰ nature qͦdãmodo donti¬
res. om̃ia necessitatis imperia excluser̃t: abiecnt.
sollicitudint̃ crastim. om̃ia mundi oblecta mena
contemñe parũ est apud eos. quacũq ad palali.
puiset imagine excluditur & confusus absce¬
dit. in eas qͥppe solus xp̃c ingreditur. cuiꝰ uinrtiu¬
tur gr̃e iactantes cogitatũ suũ in eũ qͥ paruulis
enutrit. &e. dat iumentis escã pullisq cruoꝵ. llbs
uestit agri & om̃ib sperantib in se aut ostitudi¬
onis sue obtemꝑantib legi. necessaria pr̃at. u

Expanded text:
potius dixerim conscientiae manifestum. Quodam potius dixerim conscientiae manifestum. Quodam igitur modo, eoque glorioso, perfectus est, qui praevidet unde valeat satiari: quod etsi neminem vel admodum paucos gentilium assecutos credam, huic tamen nonnullos institisse proposito, certum habeo, cum et ethnicus dicat: « Certum voto pete finem, » sine quo in infinitum animi humaniMagni Montis incolae vitam praearduam elegerunt, et non modo avaritiae, sed ipsius naturae quodammodo domitores, omnia necessitatis imperia excluserunt, abjecerunt sollicitudinem crastini, omnia mundi oblectamenta contemnere parum est apud eos, quacunque ad portas eorum quis pulset imagine, excluditur et confusus abscedit: in eas quippe solus Christus ingreditur, cujus innituntur gratiae: jactantes cogitatum suum in eum, qui parvulos enutrit, et dat jumentis escam, pullisque corvorum ; lilia vestit agri, et omnibus sperantibus in se, aut constitutionis suae obtemperantibus legi, necessaria praestat, ut
Abbreviated transcription (Latin):
dosũ tinniat auro: unde & hypocrisis nom̃ accepre
que quidẽ epicureoꝵ indubitata spẽs est.xxii.
p̾ocritarũ autꝰ nom̃ & notã cautissime ꝙ
fidelissime declinant cartusie nses & magni
montis noua ꝓfessio: in antique uirtitis au¬
ine saluatore p̃uio solidata. Siquidẽ cartusienses
cupiditati sue imnio necessitati limites prefipet.
& moderationis habenis omnẽ auariciã colabent.
e interdũ ipsi necessitati aliquid subtrahunt. re
sub obtentu illiꝰ quippiã auaricia moliatur. ella¬
ni ꝓculdubio uiri. & int̾ p̃cipuos numnerandi. cũ
non modo ꝓfessiones. sed iam senescente mundom
tanta multitudine labentiũ scłoꝵ pauci ꝓcessernt
homines: qui sacietatis sibi aliquos p̃scripserunt tit¬
minos. Necesse est semꝑ deesse aliquid curte rei &
ipse hiatus desiderũ auiquid ulterius iugiter affen¬
tantis in ꝑfectionis signũ est. Signũ dicõ defectũ

Expanded text:
dosum tinniat auro. Unde et hypocrisis nomen accepit, dosum tinniat auro. Unde et hypocrisis nomen accepit, quae quidem Epicureorum indubitata species est. CAP.pocritarum autem nomen et notam cautissime et fidelissime declinant Carthusienses, et Magni Montis nova professio, in antiquae virtutis culmine, Salvatore praevio, solidata. Siquidem Carthusienses, cupiditati suae, imo necessitati, limites praefixerunt, et moderationis habenis omnem avaritiam cohibent, et interdum ipsi necessitati aliquid subtrahunt, ne sub obtentu illius quidpiam avaritia moliatur. Magni procul dubio viri, et inter praecipuos numerandi, cum non modo professiones, sed jam senescente mundo, in tanta multitudine labentium saeculorum, pauci processerint homines, qui satistatis sibi aliquos praescripserint terminos. Necesse est semper deesse aliquid curtae rei, et ipse hiatus desiderii aliquid ulterius jugiter affectantis, imperfectionis signum est. Signum dico, defectum
Abbreviated transcription (Latin):
suspecti habendi sunt. s quasi hostes ꝑnitiosissi¬
mi studiosiꝰ deuitandi: quia timendi sunt etiam
cũ dona ferunt. Qui gͦ aromata bonoꝵ. oꝑerũ
uirtutis. aurũ. argentũ eloquentie. cogitatio¬
nũ pigmenta. unguenta miscdie. & utensili¬
um suoꝵ aptitudinẽ ostentat & decorẽ. & si qua
in thesauris bone conscientie cautiꝰ & utilius
reponuntur: audiat uerbũ dñi. sciatq ꝓcerto
quia om̃ia que militare uidebant᷑ ad głam. con¬
fusionis stipendiũ & mortis acceptura st̃. Ipsaq
etiam filioꝵ successio babylonioꝵ castratur prin¬
cipi: quia ea que alias meritũ uirtutis habent
&e fructũ. dũ manis głe causa fiunt. inutilia
sunt actori. Iustus enĩ remunerator hypoctas
asꝑnatur: ce solius ueritatis in bona cultum
acceptat. ciuꝰ oculi nulo fueo nulla malicia p̃sfu¬
gi possunt. quia uidet in abditis. & cordiũ ꝓfunas
scrutatur spẽs discernit a reb. ne qua suberaton¬

Expanded text:
suspecti habendi sunt, sed quasi hostes perniciosissisuspecti habendi sunt, sed quasi hostes perniciosissimi studiosius devitandi, quia timendi sunt etiam cum dona ferunt. Qui ergo aromata bonorum operum, virtutis aurum, argentum eloquentiae, cogitationum pigmenta, unguenta misericordiae, et utensilium suorum aptitudinem ostentat et decorem, et si qua in thesauris bonae conscientiae cautius et utilius reponuntur, audiat verbum Domini, sciatque pro certo, quia omnia quae militare videbantur ad gloriam, confusionis stipendium et mortis acceptura sunt. Ipsaque etiam filiorum successio, Babyloniorum castratur principi, quia ea quae alias meritum virtutis habent et fructum, dum inanis gloriae causa fiunt, inutilia sunt auctori. Justus enim remunerator hypocritas spernit, et solius veritatis in bono cultum acceptat, cujus oculi nullo fuco, nulla malitia praestringi possunt, quia videt in abditis, et cordium profunda scrutatur. Species discernit a rebus, Ne qua sub aerato men