comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
gauidere: pauꝑtatẽ studiose querere: & ñ solũ facultates.
sed etiã ipsas uoluntates de cordib eradicare. Nichilenĩhabere
inter dũ res necessitatis ẽ: nichil autẽ cupere. res uir¬
tutis. Illud etiã scire debetis quod qui inter uos uitam
agere constituerunt: aut cũ grandi fructu aut cũ gͣndi
ꝑicło uł diligentes uł etiã negli gentes sunt. Unãe fe¬
lix ẽ illa anuna. quȩ dũ bene incongregatione uersatur
multoꝵ gaudiũ ẽ: & plurimi ex ea uł edificant᷑. uł illu¬
minantur. Hona enĩ eiꝰ dũ multis cõmunicant᷑ addunt᷑.
Adqͥd etiã illiꝰ sapientissimi sententia respicit quȩ dicit:¬
fili si sapiens fueris. tibi ꝓficies & ꝑximis tuis. Itaq siqͥs
incongregatione positꝰ adhumilitatẽ se se patient pꝰbue
era alioꝵ conuertit. Si uero e contrario ꝑ in obedienti¬
ã uł suꝑbiã. quȩ res quod peiꝰ ẽ faciliꝰ inueniri solet. ad
malũ exemplũ suȩ iniquitatis alios at traxerit: quantos

Expanded text:
aerere paupertatem studio quaerere, et non solum facultates, sed etiam ipsas habendi voluntates de cordibus eradicare. Nihil enim habere, interdum res necessitatis est; nihil autem cupere, virtutis. Illud etiam scire debetis, quod qui inter vos vitam agere constituerunt, aut cum grandi fructu, aut cum grandi periculo uel diligentes uel etiam neglegentes sumus. unde felix est illa anima, quae, dum bene in congregatione uersatur, multorum gaudium est et plurimi ex ea uel aedificantur uel illuminantur. bona enim, dum multis communicantur, adduntur. ad quod etiam sapiFili, si sapiens fueris, tibi eris et proximis tuis. Itaque si quis in congregatione positus, ad humilitatem sese patienter patiorum lucra convertit. Si vero econtrario per inobedientiam vel superbiam quaeres quod pejus est, facilius inveniri solet, ad malum exemplum suae iniquitatis alios traxerit, quantos
Abbreviated transcription (Latin):
uidere et ꝑdere: & ante creatoris sui perire conspectũ:¬
& ido fr̃s kmĩ ista dũ tempꝰ ẽ cogitantes. & redẽptoris
nr̃i beneficia recolentes. ita cũ dĩ ad iutorio in defesso stu¬
conuenimꝰ. Ad agonẽ huc ꝓcessimꝰ. adexercẽ¬
da cum uitiis bella conscendimꝰ. Citia eiũ nr̃a hos¬
tes nr̃i sunt: dequib scriptura ꝓnuntiat dicens. Caue
neunquã habeas cũ eis fedꝰ. Necessaria nobis ẽ fr̃s ꝑui¬
gil cura indefessaq custodia: quia conflictꝰ iste sine fi¬
ne. hostis sine pace ẽ. Uinci potest: et recipi inamiticiã non
potest. Et idõ p̃liũ istud qͦd suscepimꝰ satis durũ. satisq
ꝑiculosũ ẽ. quia intra hominẽ gerit᷑. et nisi cũ ipso ho¬
mine ñfinitur. Idõ gͦ nos adhȩc tranquilla secreta et
sꝑitalia castra contulimꝰ. ut cotidie contra passiones nrãs
infatigabili congressione certemus: ut cotidie seniorib

Expanded text:
videre et perdere, et ante Creatoris sui perire conspectuvidere et perdere, et ante Creatoris sui perire conspectu charissimi, ista dum tempus est cogitantes, et Redemptoris nostri beneficia recolentes, ita cum Dei adjutorio indefesso stuconuenimus, ad agonem huc processimus, ad exercenda cum uitiis bella conscendimus. uitia enim nostra hostes nostri sunt, de quibus scriptura pronuntiat dicens: caue, ne umquam habeas cum eis foedus. necessaria nobis est, fratres, peruigil cura, indefessa custodia, quia conflictne, hostis iste sine pace, vinci potest, et recipi in amicitiam non potest. Et ideo praelium istud quod suscepimus, satis latum satisque periculosum est, quia intra hominem geritur, et nisi cum ipso homine non finitur. Ideo ergo nos ad haec tranquilla secreta et spiritalia castra contulimus, ut quotidie contra passiones nostras infatigabili congressione certemus, ut quotidie senioribus
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ utinã sic nos ꝑatos inueniat. quomͦ nemo potest dubi
fixũ ẽ. Prum enĩ erit inreos intoleranda sententia: re¬
uerendarũ p̾sentia cicatricũ. Quid igit᷑ illo tempore
facturi sumꝰ: quando contra illius crucifiri dñĩ liuores.
nota peccatoꝵ nr̃oꝵ & maculȩ libidinũ ꝓferentur:
Aut qͦ putas uultu respitiet redemptio nr̃a ꝑditionẽ
nr̃am: Tanto graiuiora erunt humana delicta: quanto
maiora se ostenderint diuina benefitia. Uerendum ẽ
autem. ne illam uocẽ resurrectionis p̾ciosȩ crucis uesti¬
ꝓlaturus sit. infer digitũ tuũ huc et uide manꝰ meas.
& affer manũ tuã et mitte in latꝰ meũ: et agnosce q̃
ꝓte immo ate impietas humana ꝑ tulerim. Illa utiq cla¬
uoꝵ signa bonis salutaria. malis terribilia: usq addiẽ
dura seꝑatio a dulci intuitu scõꝵ & asocietate felicium:
e contrario. inter lacrimabiles gemitꝰ planctꝰq lugenti¬

Expanded text:
qui utinam sic nos paratos inveniat, quomodo nemo potest dubitqui utinam sic nos paratos inveniat, quomodo nemo potest dubitfixum est. Prima enim erit in reos intoleranda sententia, reverendarum praesentia cicatricum. Quid igitur illo tempore facturi sumus, quando contra illius illos crucifixi Domini livores, notae peccatorum nostrorum et maculae libidinum proferentur? Aut quo putas vultu respiciet redemptio nostra perditionem nostram? Tanto graviora erunt humana delicta, quanto majora se ostenderint divina beneficia. Verendum est autem ne illam vocem resurrectionis pretiosae crucis vesticturus sit: Infer digitum tuum huc, et vide manus meas, et affer manum tuam, et mitte in latus meum , et agnosce quae pro te et a te, impietas humana, pertulerim. Illa utique clavorum signa bonis salutaria, malis terribilia, quae usque ad diem dura separatio a dulci intuitu sanctorum et a societate felicium; et econtrario ire inter lacrymabiles gemitus lanctusque lugenti
Abbreviated transcription (Latin):
pꝰ laborem. Ieuinare. uigilare. et mores ñ corrigere: sic ẽ qͦmͦ
uineã ipsã desertã atq incultã dimutat: ut spinas & tn¬
bulos germinet. quȩ insistente cultore iocundissimos ex
se fructus potuisset ꝓferre. Agnoscite itaq kmĩ qͦd ad¬
salutẽ ꝑpetuã conquirenda abstinentia corꝑalis sola ñ suffic̃:
nisi & animnȩ quoq ieuniũ ꝑ abstinentiã uitioꝵ fuerit
sociatũ. Qͥd enĩ iuuat si sit quispiã corꝑe castꝰ. & ment e
pollutꝰ: Quẽ malitia de prauat. qͣfuror iracundiȩ facibus
exagittat. qu̾e suꝑbia om̃i grã dĩ expoliat. quẽ men¬
datiis uel maledictis lingua conmaculat: nonne ipse se
fallit: Nonne ipse se irridet ac decipit:. si credat se sine
reliquis uirtutib suis ieiuniis ac uigiliis sc̃ificandum:
& idcireo dilectissimi. ita corpꝰ exerceamꝰ ieuniis: ut m̃tẽ
purgemꝰ auitiis. Cogitemꝰ illiꝰ uidicis incessant̃ aduentũ:

Expanded text:
post laborem. Jejunare et vigilare, et mores non corrigere, sic est, quomodo post laborem. Jejunare et vigilare, et mores non corrigere, sic est, quomodo vineam ipsam desertam et incultam dimittat, ut spinas ac tribulos germinet, quae insistente cultore jucundissimos ex se fructus potuisset proferre. Agnoscite itaque, fraquirendam abstinentia corporalis sola non sufficit, nisi et animae quoque jejunium per abstinentiam vitiorum fuerit sociatum. Quid enim juvat, si sit quispiam corpore castus, et mente pollutus, quem malitia depravat, quem furor iracundiae facibus exagitat, quem superbia omni gratia Dei exspoliat, quem mendaciis vel maledictis lingua commaculat? Nonne ipse se fallit; nonne ipse se irridet ac decipit, si credat se sine reliquis virtutibus, suis jejuniis ac vigiliis sanctificandum? Et idcirco, dilectissimi, ita corpus exerceamus jejuniis, ut mentem purgemus a vitiis. Cogitemus illius judicis incessanter adventum,
Abbreviated transcription (Latin):
si linguȩ nequitus et obtrectationib polluamur: Nonne
uelut fumus atq umbra euanescit: et uelut stuppe fauil¬
la adnichilum redigitur.: O quanti et quã duit᷑ni
labores nr̃i subito pereunt: et quanta bona frequenter
iam ad quisita ac reposita de manu rapiunt᷑. dũ id qͦd¬
ad quirere studumus. aut augere aut custodire negli¬
gimus. Qua ꝓpter gratis nobis de corporis cruce et pec¬
toris afflictione blandimur. Si ex terior homo nr̃ scĩs
laborib exercetur. et passionib ñcurat᷑ interior: sic ẽ qͦmͦ
si aliquis statuã faciat aforis aureã: uel quomͦ si domus mag¬
nifica arte constructa. a foris pulcherrimis colorib depicta
uideatur: et abintus serpentib et scorpionib plena sit.
Quio ꝓdest quod affligis corpus tuũ: quando nichil ꝓficit
cor tuũ: ualde dura et nimis dolenda conditio ẽ: omni
intentione studium labori ipendere: et fructũ ñreciꝑe

Expanded text:
si linguam nequitiis et obtrectationibus polluamus? Nonnesi linguam nequitiis et obtrectationibus polluamus? Nonnes nostrum, velut fumus atque umbra evanescit, et velut stupae favilla in nihilum redigitur? O quanti, et quam diuturni labores nostri subito pereunt, et quanta bona frequenter, jam acquisita ac reposita, de manu rapiuntur, dum id quod quaerere studuimus, aut augere, aut custodire negligimus! Quapropter gratis nobis de corporis cruce, et pectoris afflictione blandimur, si exterior homo noster sanctis laboribus exercetur, et passionibus non curatur interior. Sic est, quomodo si aliquis statuam faciat a foris auream, vel quomodo si domus magnifica arte constructa, a foris pulcherrimis coloribus depicta videatur, et ab intus serpentibus et scorpionibus plena sit. Quid prodest quod affligis corpus tuum, quando nihil proficit cor tuum? Valde dura et nimis dolenda conditio est, omni intentione studium laboris impendere, et fructum non recipere
Abbreviated transcription (Latin):
chil quietis habere. nec recipere uelle bona inuita sua: sed
honores refugere. subiectione atq abiectione gaudere. pau¬
ꝑtatis studiũ querere.: & ñ solũ facultates. sed etiã ipsas cu¬
piditates de cordib eradicare. Nichil enĩ habere. interdũ
res necessitatis ẽ: nichil uero ꝑ auaritiã cupere. uirtutis.
Et idõ hunc sibi spetialiter modũ religiosus debet inpo-¬
nere: ut tantũ habeat quintũ necessitas po scit. ñ tantũ
quantũ cupiditas concupiscit. Habendi enĩ amor. nisi
ad integrum resecetur: ardentior ẽ inparuis. & plus tor¬
quetur inminimis. Et nisi ex corde accoto affectu pauꝑ
sis: pauꝑtas ipsa ñ uirtus sed miseria iudicanda ẽ. Noue¬
ritis itaq fr̃s nichil ꝓdesse si carnẽ nr̃am ieiuniis ac
uigiliis affligamꝰ. et mentẽ nr̃am ñ emendemꝰ: acqͦ in¬
teriora sunt ñcuremꝰ. Quid enĩ ꝓdest afflictio corꝑalis:¬

Expanded text:
hil quietis. Nec recipere velle bona in vita sua, sed hil quietis. Nec recipere velle bona in vita sua, sed honores refugere, subjectione atque abjectione gaudere, paupertatem studio quaerere, et non solum facultates, sed etiam ipsas cupiditates e cordibus eradicare, nihil enim habere interdum res necessitatis est: nihil vero cupere, res virtutis: et ideo hunc sibi specialiter modum religiosus debet imponere, ut tantum habeat quantum necessitas poscit, non quantum cupiditas concupiscit. Habendi enim amor, nisi ad integrum resecetur, ardentior est in parvis, et plus torquentur in minimis: et nisi ex corde atque affectu pauper sis, paupertas ipsa non virtus, sed miseria judicanda est. Noverimus itaque, fratres, nihil prodesse, si carnem nostram jejuniis ac vigiliis affligamus, et mentem nostram non emendemus, aut quae interiora sunt non curem
Abbreviated transcription (Latin):
indigere : Dubiũ quippe ñ ẽ qͦd illa anima quȩ ꝑconcu¬
piscentiã scłarium uoluptatũ possessio efficit᷑ mundanȩ cõ¬
uersationis: ñ possit effici regnũ diuinitatis. Idõq fr̃s. uide¬
te uocationẽ ur̃am. Uenirẽ quippe adheremũ sũma ꝑfecti
ꝓdest silocus quietꝰ tantũ corꝑalit teneat᷑: & in quietudo in
corde uersetur: Quid inquã ꝓdest si in babitatione si¬
lentiũ sit. & inhabitatorib uitioꝵ tumultꝰ sit. &t ecoluctatio pas¬
sionũ. si exteriora nr̃a serenitas teneat. & interiora tẽpestas:¬
utiq ad reqͥem nec adsecuritatẽ: sed adpugnã huc uenimꝰ: ad
agonẽ ꝓcessimꝰ. ad exercenda cũ uitiis bella ꝓꝑaiumꝰ. ut lin¬
quȩ gladios retundamꝰ: ut ñ solũ inuicẽ ñ inferamꝰ iniurias.
sed nec sentiamꝰ illatas. Peculiarius autẽ istud ad ꝑfessionem
urãm ꝑtinet. nichil in hac uita consolationis requirere. ni¬

Expanded text:
indigere? Dubium quippe non est quod illa anima quae per concuindigere? Dubium quippe non est quod illa anima quae per concupiscentiam saecularium voluptatum possessio efficitur mundanae conversationis, non potest effici regnum Divinitatis. Ideoque, fratres, videte vocationem vestram. Venire quidem ad eremum, summa perfectio enim prodest si locus quietus tantum corporaliter teneatur, et inquietudo in corde versetur? Quid, inquam, prodest si in habitatione silentium sit, et in habitatoribus vitiorum sit tumultus, et conluctatio passionum, si exteriora nostra serenitas teneat, et interiora teutique ad requiem nec ad securitatem, sed ad pugnam huc venimus, ad agonem processimus, ad exercenda cum vitiis bella properavimus: ut linguae gladios retundamus, non solum invicem non inferamus injurias, sed nec sentiamus illatas. Peculiarius autem istud ad professionem nostram pertinet, nihil in hac vita consolationis requirere, ni
Abbreviated transcription (Latin):
peus ẽ facilius inuenimꝰ qͥ ca quȩ sunt deteriora: quã qͥ meli¬
ora sectentur. Pronior eĩ ẽ adimitationẽ mali humana
fragilitas. Qua ꝓpter ñnobis sufficere credamꝰ quod nos
in nobis negli gentias nrãs ꝓfessa ꝑfectio quã nec adsũpta
condempnat: quia scđm scripturȩ fidẽ. qͥ multũ ꝓmit.¬
tunt. multũ necesse ẽ repetatur abeis. O quantis ꝓde¬
rit. & qͣntis e contrario oberit loci huiꝰ oportunitas: & congruȩ ha¬
do bene egisse laudandũ ẽ. Nũqͥd nob̃ habitationis huiꝰ secretũ
aliqͥd ꝓdest. quando tirannico dñatu malitia in noħ regnat:
quando ira suꝑ inquietat. quando maiorẽ nobis metũ
humanus oculus quã diuinus indicit. quando illi lau¬
dabiles heremitȩ. qui extra mundũ nos esse credimus.
ꝑ diuersarũ passionum uitia mundum intra nos inclu¬
currere. pene necesse sit: ut uideamͦ nos magis scli int̾cessionib

Expanded text:
pejus est facilius invenimus, et ea quae sunt deteriora quam quae melipejus est facilius invenimus, et ea quae sunt deteriora quam quae meliora sectamur. Prona enim est ad imitationem mali humana fragilitas. Quapropter non nobis sufficere credamus, quod nos in nobis negligentias nostras professa perfectio, quam nec assumpta condemnat. Quia secundum Scripturae fidem, qui multum promittunt, multum necesse est ut repetatur ab eis. O quantis proderit, et quantis e contrario oberit loci hujus opportunitas, et congruae hao bene egisse, laudandum est. Nam quid bonis habitationis hujus secretum prodest, quando tyrannico dominatu malitia in nobis regnat, quando ira superequitat, quando majorem metum in nobis humanus oculus quam divinus vidit; quando nos illi laudabiles eremitae, qui extra mundum esse nos credimus, per diversarum passionum vitia mundum intra nos inclupsi posse succurrere, pene sit ut videamus nos magis saeculi intercessionibus
Abbreviated transcription (Latin):
Dicut a nobis dñs ꝓsuscepti offitis necessitate
loquendi de poscit offitiũ: ita auobis km̃i au¬
diendi reqͥrit affectũ. Ita in quã karitati ur̃ȩ
expedit his quȩ ꝓsalute urã dicimꝰ obedire: sicut nobis i¬
minet ñ tacere. Nam si nos metuimꝰ offensã de silentio: qͣn¬
tomagis uos eã debetis expauescere decontẽptu: Si inquã
nobis grande ꝑicłm ẽ aliena peccata ñ arguere: quãtũ peri¬
bene ꝑspicimꝰ: ñ solũ ista solitudo nos ad ꝑfectionis necessi¬
tatẽ. sed etiã ipsa congregationis multitudo constringit. Nã
sicut p̃tiosũ atq p̾cipuum ẽ inmedio multoꝵ bene agere. &¬
plurimos ad ꝓfectũ exemplũ boni oꝑis incitare : ita ꝑicłosũ
atq ꝑnitiosum ẽ negli gentiꝰ agendo multoꝵ fidem frang̾e.
multoꝵ q animas de prauare.Sicut inquã fructuosum
ẽ inmedio multoꝵ positũ ꝓbabiliter uiuere: ita ꝑicłosũ ẽ
aliqͥd destructionis egisse. Hoc autẽ quare dico: Q uia quod

Expanded text:
icut a nobis Dominus, pro suscepti officii necessitate loquendi deposcit officium, ita a vobis, charissimi, audiendi requirit affectum. Ita inquam charitati vestrae expedit, his quae pro salute vestra dicimus obedire, sicut nobis imminet non tacere. Nam si nos offensam metuimus de silentio, quanto magis vos eam debetis expavescere de contemptu? Si, inquam, nobis grande periculum est, aliena peccata non arguere, quanto peribene perspicimus, non solum ista sollicitudo nos ad perfectionis necessitatem, sed etiam ipsa congregationis multitudo constringit. Nam sicut pretiosuplurimos ad profectum boni operis incitare, ita periculosum atque perniciosum est negligentius agendo multorum fidem frangere, multorumque animas depravare. Sicut, inquam, fructuosum est in medio multorum positum, probabiliter vivere, ita periculosum est aliquid destructionis egisse. Hoc autem quare dico? quia quod
Abbreviated transcription (Latin):
teriorib earũ necessariũ sibi possint ex trabere cibũ: ita &
populi xp̃iani sacerdotes suos. uelut scã ȩccłarum ubera
asidue debent interrogatione piissima ꝓuocare.: ut cibum
sibi possint salutis ad quirere. & uictũ animȩ suȩ necessa¬
rium ꝓuidere: ne forte si et sacerdotes tardius uoluerit offerre.
et populi nimiis inpedimentis mundi istiꝰ occupati ñ dig
dĩ. Credimus tamen de dĩ miscdia. qͦd ita et nobis studium
ut ante tribunal ȩterni uidicis. et nos de p̾dicationib nr̃is

Expanded text:
terioribus earum necessarium sibi possint extrahere cibum; ita et terioribus earum necessarium sibi possint extrahere cibum; ita et populi christiani sacerdotes suos, velut sanctae Ecclesiae ubera, assidua debent interrogatione provocare, ut cibum possint sibi salutis acquirere, et victum animae suae necessarium providere: ne forte si et sacerdotes tardius voluerint offerre, et populi nimiis impedimentis mundi istius occupati dedignaudiendi verbum Dei . Credimus tamen de Dei misericordia, quod ita et nobis studium ut ante tribunal aeterni Judicis et nos de praedicationibus nostris
Abbreviated transcription (Latin):
res uituli sunt. ipsarũ matrũ corꝑa de terra subleuare uideã¬
tur. At tamen iniuriã suã ipsȩ uaccȩ libent̾ excipiunt:
dũ uituloꝵ suoꝵ cupiunt uidere ꝓfectũ. Hoc etiã sacerdo.¬
tes boni debent fideliter desid̾are uel cupere. ut filii eoꝵ
ꝓsalute animȩ suȩ assidus eos int̾rogationib inqͥetent:
ut dũ filiis pulsantib grã diuina tribuitur: sacerdotibus
sc̃arũ scripturarũ secreta reuelantib ȩt̾nũ p̾miũ p̃ꝑetur.
Hoc ido dico: ut et innobis & inuobis ista similitudo ser¬
uetur. Cupimus enĩ auobis istã desid̾abilẽ inqͥetuduiẽ¬
assidue sustinere: dũ modo animas urãs uidere meream᷑
ui xp̃i amore ꝓficere. Unde sicut nobis expedit collec¬
tis scripturarum floribus spũalem cibum conficere: ita et
uos oportet cũ grandi auiditate reqͥrere. Nam quomͦ solent
uituili ubera matrũ cũ grandi inpetu inquietare. ut de in¬

Expanded text:
res vituli sint, ipsarum matrum corpora de terra sublevare videanres vituli sint, ipsarum matrum corpora de terra sublevare videantur; attamen injuriam ipsam vaccae libenter suscipiunt, dum vitulorum suorum cupiunt videre profectum. Hoc etiam boni sacerdotes debent fideliter desiderare vel cupere, ut filii eorum pro salute animae suae assiduis eos interrogationibus inquietent; ut dum filiis pulsantibus gratia divina tribuitur, sacerdotibus sanctarum Scripturarum secreta revelantibus aeternum praemium praeparetur. Hoc ideo dico, ut et in nobis et in vobis ista similitudo servetur. Cupimus enim a vobis istam desiderabilem inquietudinem sustinere, dummodo animas vestras videre mereamur in Christi amore proficere. Unde sicut nobis expedit, collectis Scripturarum floribus, spiritualem cibum conficere; ita et vos oportet cum grandi aviditate requirere. Nam quomodo solent vituli matrum ubera cum grandi impetu inquietare, ut de in
Abbreviated transcription (Latin):
nem uidentur habere uaccarum: Xp̃iani uero populi: typu̾
p̃ferunt uituloꝵ. Quomꝰ enĩ uaccȩ ꝑ cãpos et prata discur¬
runt. uineta et oliueta circum eunt. ut de pastis herbis ac
frondib cibũ lactis p̃ꝑaent uitulis suis: ita sacerdotes de diu̾¬
sis scãrũ scripturarũ montib assidue legendo uerbũ dĩ de¬
ant ministrare: ut possint partẽ habere cũ apło paulo qͥ dix̃.
lac uobis potũ dedi ñ escã. Non incongrue fr̃s Rrĩmi sac̾dote
duo ubera habet ex quib nutriat uitulũ suũ: ita et sac̾dotes
duob uberib ueteris scilicet ac noui testam̃ti. pascere debẽt
populũ xp̃ianum. Considerate tam̃ fr̃s et uidete. quia
carnales uacce. ñ solũ ipsȩ ad suos uitulos ueniunt. sed ȩ¬
tiam uituli sui eis obuiã currunt: & ita ubera matrum
suarũ capite suo frequent̾ ꝑcutiunt. ut aliquotiens si maio¬

Expanded text:
nem videntur habere vaccarum; christiani vero populi typum nem videntur habere vaccarum; christiani vero populi typum praeferunt vitulorum. Quomodo enim vaccae per campos et prata discurrunt, vineta et oliveta circumeunt, unde pastis herbis ac frondibus cibum lactis praeparent vitulis suis: ita sacerdotes in diversis sanctarum Scripturarum montibus assidue legendo verbum Dei, deiis ministrare; ut possint partem habere cum apostolo Paulo, qui dixit, Lac vobis potum dedi, non escam . Non incongrue, fratres charissimi, duo ubera habet, ex quibus nutriat vitulum suum; ita et sacerdotes duobus uberibus, Veteris scilicet et Novi Testamenti, debent pascere populum christianum. Considerate tamen, fratres, et videte quia istae carnales vaccae non solum ipsae ad suos vitulos veniunt, sed etiam sui vituli eis obviam currunt, et ita ubera matrum suarum capite frequenter percutiunt, ut aliquoties, si majo
Abbreviated transcription (Latin):
nũmulariis : Pecunia dilectissimi ñ aliud intelligit᷑. nisi id
qͦd inȩccła p̃dicat᷑. Nũmularii qͥ pecuniã acciꝑ̃e debent: ñ
sunt alii nisi popłi xp̃iani. Sicut enĩ graue peccatũ erit
bonis oꝑib duplicare noluerit. Quia gͦ & nr̃m et ur̃m
ꝑicłm agnouistis: quotiens euenerit ut uobis uerbum dĩ¬
tardius ministret᷑. si hoc moleste accipite quomͦ si corꝑi ur̃o
cotidiani uictꝰ substantia subtrahat᷑. Non enĩ apud nos maior
debet esse corꝑis fames. quã animȩ. Nam quantũ animã ẽẽ¬
digniorẽ nouimꝰ: tantũ de eiꝰ uictu maiorẽ sollicitudinẽ ha
it ineptũ uidicet aliqͥs. siuel post septẽ dies anima di uerbo
pascatur: Quomͦ gͦ caro reficit᷑ cibo isto t̾reno: sit et aĩa
pascitur dĩ uerbo. & idõ quociens uobis oblatũ fuerit. ꝑ
scãm oportunitatẽ ur̃am excitate pigritiã nr̃am: et qͦd uob̃¬
ex iure debet᷑ exigite. Sacerdotes enim in ȩccła: similitudi

Expanded text:
tissimi, non aliud intelligitur, nisi id quod in ecclesia praedicatur. Nummularii qui pecuniam accipere debent, non sunt alii nisi populi christiani. Sicut enim nobis grave peccatum erit bonis operibus duplicare noluerit. 3. Cibus est animm agnovistis; quoties evenerit ut vobis tardius verbum Dei ministretur, sic hoc moleste accipite, quomodo si corpori vestro quotidiani victus substantia subtrahatur. Non enim apud nos major debet esse corporis fames quam animae. Nam quantum animam digniorem esse novimus, tantum de ejus victu majorem sollicitudinem haet ineptum judicet aliquis, si vel post septem dies anima Dei verbo pascatur. Quomodo enim caro reficitur cibo isto terreno; sic et anima pascitur Dei verbo. Et ideo quoties vobis tardius oblatum fuerit, per sanctam importunitatem vestram excitate pigritiam nostram, et quod vobis jure debetur exigite. 4. Sacer
Abbreviated transcription (Latin):
sit et paruit. Nobis autẽ alia curantib atq euolutos dies ñ nu¬
merantib: idc̃ fr̃ qͥ defunctꝰ fuerat. nocte quadã fr̃i suo germa¬
no copioso ꝑuisionẽ apparuit. Quẽ ille cũ uidisset: in q̃siuit
dicens. Quid ẽ fr̃: Quomͦ es: Ciui ille respondit. Nunc usq
male fui: sed iam mͦ bene sũ: quia hodie cõmunionem recepi.
tricesima oblatio fuerat ex pleta. Cumq et copiosus nesciret
qͥd peo fĩs agerent. et fr̃s ignorissent. qͥd de illo copio sus ui¬
disset: uno eodemq temꝑre coguoscit ille. isti qͥd egerant :
atq isti cognoscunt. ille quid uiderat: concordante simul uisi¬
one. et sacrifitio res aꝑte claruit. quia qui de functus fuerat

Expanded text:
sit, et paruit. Nobis autem alia curantibus, atque evolutos dies non nusit, et paruit. Nobis autem alia curantibus, atque evolutos dies non numerantibus, idem frater qui defunctus fuit, nocte quadam fratri suo germano Copioso per visionem apparuit. Quem ille cum vidisset, inquisivit dicens: Quid est, frater, quomodo es? Cui respondit: Nunc usque male fui, sed jam modo bene sum, quia hodie communionem recepi. tricesima oblatio fuerat impleta. Cumque Copiosus nesciret quid pro eo fratres agerent, et fratres ignorassent quid de illo Copiosus vidisset, uno eodemque tempore dum cognoscit ille quid isti egerant, atque isti cognoscunt quid ille viderat, concordante simul visione et sacrificio, res aperte claruit quia frater qui defunctus fuerat
Abbreviated transcription (Latin):
exiuit. Q ita ẽ sepultꝰ ut dixerã. Sed fr̃s om̃s eaddẽ eiꝰ sentẽ¬
tia ꝑturbati. ceꝑunt singłi extrema quȩq et uilia. et q̃
eis habere regłarit̾ semꝑ licuerat ad mediũ ꝓferre: uehe¬
ment̃ formidare. neqͥd ap̃se esset. unde rep̃hendi potuissẽt.
animꝰ m̃s de functo fri cõpati: eiusq cũ dolore graui suꝑpli¬
tia pensare: &̾ si qͦd esset ereptionis remediũ querere. Eunc
euocato adime codem pcioso monasteriinr̃i p̾posito: tristis diri
Dui ẽ quod fr̃ ille qui de funct᷑ ⁊̃ igne cruciatur: debemꝰ ei ali¬
quid caritatis impendẽ.: & eũ quantũ possumꝰ ut eripiat᷑ adiu¬
uare. Uade itaq: & ab hodierna die. dieb triginta continuis
offerre ꝓeo sacrifitiũ stude: et nullus omĩno pͤrermittat᷑ dies
Qͦ ꝓabsolutione illius salutaris hostia nĩmolet᷑. Q ꝓtinꝰ absces¬

Expanded text:
dixeram. Sed fratres omnes eadem ejus sentendixeram. Sed fratres omnes eadem ejus sententia perturbati, coeperunt singuli extrema quaeque et vilia et quae eis habere regulariter semper licuerat, ad medium proferre, et vehementer formidare ne quid apud se esset, unde reprehendi potuissent. animus meus defuncto fratri compati, ejusque cum dolore gravi supplicia pensare, et si quod esset ereptionis ejus remedium quaerere. Tunc advocato ad me eodem Pretioso monasterii nostri praeposito tristis dixi: « Diu est quod frater ille qui defunctus est in igne cruciatur. Debemus ergo ei aliquid charitatis impendere, et eum in quantum possumus, ut eripiatur adjuvare. Vade itaque et ab hodierna die diebus triginta continuis offerre pro eo sacrificium stude, et nullus omnino praetermittatur dies, quo pro absolutione illius salutaris hostia non immoletur. Qui protinus absces
Abbreviated transcription (Latin):
purget. Cũ u̾o mortuus fuerit. corpꝰ iliꝰ cũ fratrũ corꝑib non
ponat᷑ : sed quãlibet fossam insterquilinio facite: inea corpus
ulli ꝓicite: ibiꝙ suꝑ eũ tres aureos quos reliqͥt iastate: simł
om̃s clamantes. pecunia tua tecũ sit inꝑditione: & sic eum
t̾ra oꝑite. In quib utͥsq reb unã morienti. alterã uͥo uolus
uiuentib frĩb ꝓdesse: ut et illũ amaritudo mortis aculpa
solubilẽ faceret: & istos auaritiȩ tanta dãpnatio misceri
inculpa ꝓhiberet. Qd ita factũ ẽ. Nam cũ idẽ monachus¬
ꝑueniset᷑ admortẽ. atq anxie se quereret frĩb cõmendare.¬
nullusq e fr̃ib ei applicari et loqui dignaret᷑: ei carnalis fr̃
cur ab om̃ib esset ab hominatꝰ. indicauit. Qui ꝓ tinꝰ de re¬
atu suo uehement̃ ingemuit: atq in ipsa tristicia e corꝑe

Expanded text:
purget. Cum vero mortuus fuerit, corpus illius cum fratrum corporibus non purget. Cum vero mortuus fuerit, corpus illius cum fratrum corporibus non ponatur, sed quolibet fossam in sterquilinio facite, in eo corpus ejus projicite, ibique super eum tres aureos quos reliquit jactate, simul omnes clamantes, Pecunia tua tecum sit in perditione, et sic eum terra operite. In quibus utrisque rebus unam morienti, alteram vero volui viventibus fratribus prodesse, ut et illum amaritudo mortis a culpa solubilem faceret, et istos avaritiae tanta damnatio misceri in culpa prohiberet. Quod ita factum est. Nam cum idem pervenisset ad mortem, et anxie quaereret nullusque e fratribus ei applicare et loqui dignaretur; ei carnalis frater cur ab omnibus esset abominatus indicavit. Qui protinus de reatu suo veheme
Abbreviated transcription (Latin):
dicamine absconsos. Quod mex ut mͥ nunciatũ ẽ: tantũ
malũ de fratre qͥ nobiscũ cõmuniter ulrerat. equanimit̾ ferre
ñ ualui. Quippe quia eiusdẽ nr̃i monasterii semꝑ regula
fuerat: ut cuncti frs̃ ita cõmunit̾ uiuerent. quatinꝰ eis sin¬
gulis nulla habere ꝓpͥa liceret. Tunc nimio merore ꝑcus
cogitare cxpi: uelqͥd ad purgationẽ morientis facert̾: uel qͥd
ineremplum uiuentib frĩb ꝓuiderem. Precioso gͥ ausdem
monasterii p̾posito ad me accersito: dixi. uade E nullus ex
frĩb se ad eũ morientẽ iungat: nec sermonẽ consolationis ex
cuuis libet ore ꝑcipiat. Sed cũ inmorte constitutꝰ fr̃s quesie¬
rit. ei suus fr̃ arnalis dicit: quia ꝓsolidis qͦs occulte habuit.
icunctis ab hominatꝰ sit: ut saltãn inmorte de culpa sua m̃¬
cẽ illi̾ amaritudo transuerberet: atq a peccato qͦd ꝑpetrauit

Expanded text:
dicamine absconditos. Quod mox ubi Gregorio nuntiatum est, tantum dicamine absconditos. Quod mox ubi Gregorio nuntiatum est, tantum malum de fratre qui secum communiter vixerat aequaniminon valui: quippe quia ejusdem monasterii semper regula fuit ut cuncti fratres ita communiter viverent, quatenus eis singulis nulla habere propria liceret. Tunc nimio moerore percussus, cogitare coepi, vel quod ad purgationem morientis facerem, vel quod in exemplo viventibus fratribus providerem. Precioso igitur ejusdem monasterii praeposito ad me accito, dixit: Vade, et nullus ex fratribus se ad eum morientem jungat, nec sermonem consolationis ex cujuslibet eorum ore percipiat, sed cum in morte constitutus fratres quaesierit, ei suus frater carnalis dicat: quia pro solidis quos occulte habuit, a cunctis fratribus abominatus sit, ut saltem in morte de culpa mentem amaritudo transverberet, atque a peccato quod perpetravit
Abbreviated transcription (Latin):
sacrȩ oblationis ostendit᷑. quando banc et ipsi mortuor
sps a uiuentib petunt: & signa indicant. quib ꝑ ea
ab soluti uideantur. Sed neq hoc silendũ eristimo: qd
astũ inmeo monasterio ante hoc trienniũ reminiscor.
Quidã nãq monachus iustus nomine. medicinali arte fu¬
erat imibutꝰ: qui mͥ in eodẽ monasterio constituto sedule
obseqͥ: atq in assidus egritudinib meis excubare consue¬
uerat. Hic itaq langͥore corꝑis p̾uentꝰ: ad ex tremũ deduc¬
tus ẽ. Cui in ipsa sua molestia fr̃ germanus. nomine copios
seruiebat: qͥ ipse quoq nunc in hac urbe ꝑeandẽ medicine
artẽ temporalis uitȩ stipendia sectat᷑. Sed p̾dictꝰ iustꝰ cũ ĩa se
ad ex tremũ ꝑuenisse cognouisset: eidẽ copioso fatri suo. qͥa
occultos tres aureos haberet innotuit. Ed nimirũ fr̃ĩb ñ
camenta ꝑscrutantes: eosdẽ tres aureos inuenerunt in me¬

Expanded text:
sacrae oblationis ostenditur, quando hanc et ipsi mortuorum sacrae oblationis ostenditur, quando hanc et ipsi mortuorum spiritus a viventibus petunt, et signa indicant quibus per eam absoluti videantur. Sed neque hoc silendum existimo quod actum in meo monasterio ante hoc triennium reminiscor. Quidam namque monachus, Justus nomine, medicinali arte fuerat imbutus, qui mihi in eodem monasterio constituto sedule obsequi, atque in assiduis aegritudinibus meis excubare consueverat. Hic itaque languore corporis praeventus, ad extremum deductus est. Cui in ipsa sua molestia frater germanus, nomine Copiosus, serviebat, qui ipse quoque nunc in hac Urbe per eamdem medicinae artem temporalis vitae stipendia sectatur. Sed praedictus Justus cum jam se ad extrema parvenisse cognosceret, eidem Copioso fratri suo quia occultos tres aureos haberet innotuit. Quod nimirum fratribusomnia perscrutantes, eosdem tres aureos invenerunt in me
Abbreviated transcription (Latin):
ñ debeo: sed aliqͥd me necesse ẽ. ei ꝓmunere portare. Tune
auas secũ oblationũ coronas detulit. Qui mox ut puenit
secũi de tulerat obsequenti sibi uiro ꝓbenedictione obtulit:
perens ut benigne susciꝑet:. qͦd ei caritatis grã offerret.
Qui ille merens afflictꝰq respondit. Micbi ista quare
das pat̾: Iste panis sc̃s ẽ. Ego hunc manducare ñ possũ.
Meet eni qũe uides. aliquando loci huiꝰ elñs fiui sed
ut ꝓpeccatis meis int̾ uenias. S tunc exauaitũ te es¬
se cognosce. cũ huc ad lauandũ ueneris. & minime me¬
inueneris. In quib uerbis disparuit: & is qui esse homo
uidebat᷑ euanescendo innotuit. quia sp̃s fuit. I. dẽ uero
prb̃r ebdomada continua se ꝓeo in lacrimis afflix̃: salu¬
tarẽ hostiã cotidie obtulit: & reu̾sus post adbalneũ eũ iã
minime inuenit. Qua ex re quantũ ꝓsit animab ĩmolat̾o

Expanded text:
non debeo; sed aliquid me necesse est ei pro munere portare. Tunc non debeo; sed aliquid me necesse est ei pro munere portare. Tunc duas secum oblationum coronas detulit: qui mox ut pervenisecum detulerat, obsequenti sibi viro pro benedictione obtulit, petens ut benigne susciperet quod charitatis gratia ei offerret. Cui ille moerens afflictusque respondit: Mihi ista quare das, Pater? Iste panis sanctus est: ego hunc manducare non possum; me etenim quem vides, aliquando loci hujus dominus fui, sed ut pro peccatis meis intervenias, et tunc exauditum te esse cognosce, cum huc ad lavandum veneris, et me minime repereris. In quibus verbis disparuit, et is qui homo esse videbatur, evanescendo innotuit quia spiritus fuit. Idem vero presbyter hebdomada continua se pro eo in lacrymis afflixit, salutarem hostiam quotidie obtulit, et reversus post ad balneum, eum jam minime invenit. 465 Qua ex re quantum prosit animabus immolatio
Abbreviated transcription (Latin):
i culpȩ pꝰ mortẽ insolubiles ñst̃: multũ solet animas
etiam pꝰmortẽ sacra oblatio hostiȩ salutaris adiuuare:
ita ut hoc nonnumꝙͣ̃ ipse defunctoꝵ animȩ uideãt ex petere.¬
llam p̃dict felix ep̃s a quoclã uenerabilis uite prbro. qͥ usꝙ
ante bienniũ uixit. et indiocesi centũ cellensis urbis habi¬
tauit. atq ecłe beati ioħis que in loco qͥ taurina dicit sita iͥ
preerat. cognousse se asserit: qͥd idem prb̃r ineodẽ loco inqͦ
aque calide nimios uapores fatunt. quotiens neceisitas corpis
reiuebat lauari consueuerat. Ubi aũ die quadã fuisset ĩgos
inuenit quendã incognitũ uirũ ad suũ obsequiũ p̃ꝑatũ qui
sibi aepeaib caltiamenta abstraheret: uestim̃ta susciꝑet roe
exeunti acalorib sabana p̃beret : atq om̃e mĩteriũ cum
mͣ solat tã aeuotissime adlauandũ obseqͥ in gratꝰ apparere

Expanded text:
i culpae post mortem insolubiles non sunt, multum solet animas i culpae post mortem insolubiles non sunt, multum solet animas etiam post mortem sacra oblatio hostiae salutaris adjuvare; ita ut hanc nonnunquam ipsae defunctorum animae expetereNam praedictus Felix episcopus, a quodam venerabilis vitae presbytero qui usque ante biennium vixit, et in dioecesi Centumcellensis urbis habitavit, atque Ecclesiae beati Joannis, quae in loco, qui Tauriana dicitur, sita est, praeerat, cognovisse se asserit: quod idem presbyter in eo loco in quo aquae calidae vapores nimios faciunt, quoties nece fuisset ingressus, invenit quemdam incognitum virum ad suum obsequium praeparatum, qui sibi de pedibus calceamenta abstraheret, vestimenta susciperet, ut exeunti e caloribus sabana praeberet, atque omne ministerium cum mihi solet tam devotissime ad lavandum obsequi, ingratus apparere
Abbreviated transcription (Latin):
petre collige. quia hi qͦs peccata grauia depͥmunt. si insacro
loco sepeliri se faciant: restat ut etiã de sua p̃sũptione iudicẽ¬
tur: quatinus eos sacra loca non liberent. sed etiam culpa
temeritatis accuset.lbi.
tant plurimi testant᷑ : qͦd quidã artis eoꝵ pͥmus cũ de¬
functꝰ fuisset: in eccła beati ianuarii martiris. uixta portam
scĩ laurentii a coniuge sua sepultꝰ ẽ. Sequenti autem nocte:
ex sepultura eadẽ. audiente custode eiꝰ sp̃s cȩpit clamare. Ar
oleo ardeo. Cũ u̾o has uoces diu emitteret: custos hoc eiꝰ nunti¬
auit urori. Uror uero illiꝰ eos qͥ diligent̾ inspicerent artis
eiusdẽ uiros transmisit ad ęccłam: uolens cognoscere qͣliter
eiꝰ esset corpꝰ in sepulchro. de quo talia clamaret. Qͥ aꝑientes
quando hi qͥ in digni sunt ab eisdẽ sacͥs locis diuinitꝰ ꝓitiunt᷑:¬
uidnam ergo esse poterit: quod petrus... Iuii..¬

Expanded text:
Petre, collige quia hi quos peccata gravia deprimunt, si in sacro Petre, collige quia hi quos peccata gravia deprimunt, si in sacro loco sepeliri se faciant, restat ut etiam de sua praesumptione judicentur, quatenus eos sacra loca non liberent, stemeritatis accuset. CAP.tant plurimi testantur, quod quidam artis eorum primus, cum defunctus fuisset, in ecclesia B. Januarii martyris juxta portam S. Laurentii martyris a conjuge sua sepultus est. Sequenti autem nocte ex sepultura eadem, audiente custode, ejus spiritus coepit clamare: « Ardeo, ardeo. » Cum vero has diu voces emitteret, custos hoc ejus nuntiavit uxori. Uxor vero illius eos qui diligenter inspicerent, artis ejusdem viros transmisit ad ecclesiam, volens cognoscere qualiter ejus esset corpus in sepulcro, de quo talia clamaret. Qui aperientes quando hi qui indigni sunt, ab eisdem sacris locis divinitus projiciuntuidnam ergo esse poterit, quod mortuorum va
Abbreviated transcription (Latin):
narrant. nuꝑ ingenuensi urbe contigisse. Ibi nãq ut dict̃
uir ualde lubricus et cunctis leuitatib occupatꝰ. Cuiꝰ corpꝰ
in ȩccła beati martiris sẏri sepultũ ẽ. Nocte autẽ media
in ȩccła eaddẽ factȩ sunt uoces: ac siqͥs uiolent᷑ ex ea repelle¬
retur. atq traheret᷑ foras. Ad quas nimirũ uoces cũrrerũt
custodes: et uiderunt duos quosdã teterrimos sp̃s qͥ eiꝰdẽ
ualentuu pedes quadã ligatura strinrerant: et eũ ab ȩccł̃a
clamantẽ ac nimiũ uociferantẽ foras trahebant. Qui uideli¬
cet ex territi: ad suũ stratũ reu̾si sunt. Maue aut̃ facto.
aꝑientes sepuschrũ ui qͦ idem uailentinus positꝰ fuerat:
eiꝰ corpus non inuenerunt. Cumq extra ȩccłam quererẽt
ubi ꝓiectũ esset: inuenerunt hoc in sepulchro alio posi¬
tũ ligatis adhuc pedib sic̃ de ȩccła fuerat abstractũ. Exqua re

Expanded text:
narrant nuper in Genuensi urbe contigisse. Ibi namque, ut dicunarrant nuper in Genuensi urbe contigisse. Ibi namque, ut dicuvir valde lubricus, et cunctis levitatibus occupatus, cujus corpus in ecclesia beati martyris Syri sepultum est. Nocte autem media in eadem ecclesia factae sunt voces, ac si quis violenter ex ea expelleretur atque traheretur foras. Ad quas nimirum voces cucurrerunt custodes, et viderunt duos quosdam teterrimos spiritus, qui ejusdem Valentini pedes quadam ligatura strinxerant, et eum ab ecclesia clamantem ac nimium vociferantem foras trahebant, qui videlicet exterriti ad sua strata reversi sunt. Mane autem facto aperientes sepulcrum in quo idem Valentinus positus fuerat, jus corpus non invenerunt. Cumque extra ecclesiam quaererent ubi projectum esset, invenerunt hoc in sepulcro alio positum, ligatis adhuc pedibus, sicut ab ecclesia fuerat abstractum. Ex qua re,
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ brixa dicit᷑ fuisse defunctũ. Cui eiusdem eiuitatis ep̃s
accepto p̃cio. locũ in ȩccła p̃buit: in qͦ sepeliri debuisset. Qui
uidelicet ualerianꝰ usq ad ȩtatẽ decrepitã leuis ac lubricus
extitit: modũq suis prauitatib ponere contempsit. Fadem
uͥ qua sepultꝰ ẽ nocte: beatꝰ faustinus martyr in ciuus eccł̃a
corpꝰ illius fuerat humatũ. custodi suo apparuit dicens. Ua¬
de et dic ep̃s. ut ꝓitiat hinc has fetentes carnes quas hic po¬
suit: quia si ñ fecerit. die tricesimo ipse moriet᷑. Qũa uisionẽ
custos ep̃o timuit consiteri: & rursus ãmonitꝰ. dedinauit.
Die autẽ tricesimo. eiusde ciuitatis ep̃s. cũ uesꝑtina hora sa¬
nus atq incolumis ad lectũ redisset: subita et inopinata
morte de functus est.in
HAest quoq inp̾senti uenerabilis fr̃ uenantiꝰ lunensis
ep̃s. et magnificus liberiꝰ uir nobilissimꝰ atq ueracus¬
simus: qui se scire suosq homines inter fuise testant᷑ eirei ꝙͣ

Expanded text:
dicitur, fuisse defunctum. Cui ejusdem civitatis episcopus, accepto pretio, locum in ecclesia praebuit, in quo sepeliri debuisset. Qui videlicet Valerianus usque ad aetatem decrepitant levis ac lubricus exstitit, modumque suis pravitatibus ponere contempsit. Eadem vero nocte qua sepultus est, beatus Faustinus martyr, in cujus ecclesia corpus illius fuerat humatum, custodi suo apparuit, dicens: Vade, et dic episcopo projiciat hinc has fetentes carnes, quas hic posuit, quia si non fecerit, die trigesimo ipse morietur. Quam visionem custos episcopo timuit confiteri. Et rursus admonitus declinavit. Die autem trigesimo ejusdem civitatis episcopus cum vespertina hora sanus atque incolumis ad lectum rediisset, subita et inopinata morte defunctus est. est quoque in praesenti venerabilis frater Venantius Lunensis episcopus, et magnificus Liberius vir nobilissimus atque veracissimus, qui se scire, suosque homines interfuisse testantur ei rei quam
Abbreviated transcription (Latin):
uigore seruauit. Dequa numirũ scͥptũ ẽ. Uultꝰq eiꝰ. ñ sunt am¬
plius in diu̾sa mutati. Quȩ gͥ ñ ẽ oblita quȩ petiit: non
est priuata munere quod poposcit..¬
postulat: qui prius hoc quod in ipso delinquit᷑ rela¬
xat. Munus enim ñ accipit᷑. nisi ante uiciũ discordiȩ ab ani¬
mo repellat᷑: dicente ueritate. Si offers munus tuũ ad alta¬
re. et ibi recordatꝰ fueris quia habet aliqͥd adu̾sũ te fr̃ tuus:
relinque ibi munꝰ tuũ ante altare: et uade prius reconciliari
frĩ tuo: & tunc ueniens offeres munus tuũ. Qua in re pẽ¬

Expanded text:
vigore permansit. De qua nimirum scriptum est: Vultusque ejus non sunt amvigore permansit. De qua nimirum scriptum est: Vultusque ejus non sunt amplius in diversa mutati . Quae igitur non est oblita quod petiit, non est privata munere quod poposcit.ti veniam postulat, qui prius hoc quod in ipso delinquitur relaxat. Munus enim non accipitur, nisi ante discordia ab animo pellatur, dicente Veritate: Si offers munus tuum ad altare, et recordatus fueris, quia habet aliquid adversum te frater tuus, relinque ibi munus tuum ante altare; et vade prius reconciliari fratri tuo: et tunc veniens offeres munus tuu
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥs enĩ fideliũ habere dubiũ possit. in ipsa ĩmolationis ho¬
ra ad sacerdotis uocẽ cȩlos aꝑiri: in illo iħu xp̃i mysterio
angłoꝵ choros ad esse : sũmis ima sotiari: terrã cȩlestibꝰ iun-¬
gi ͭ̃ unũ qͥd ex uisibilib atq inuisibilib fieri:l
dõ in cordis contritione mactemꝰ: quiaꝰ passionis do¬
minicȩ mysteria celebramꝰ. debemꝰ unitari qͦd agimꝰ. Tunc
gͦ uere ꝓ nobis dõ accepta erit: cũ nos ipsos hostiã fecerimꝰ.
Sed studendũ nobis ẽ ut etiã post orationis tẽpora inquã¬
tũ dõ largiente possumꝰ. in ipso animũ suo pondere et ui¬
gore seruemꝰ: ne post cogitatio fluxa dissoluat: nec ua-¬
na menti lȩticia sur rẽpat: et lucrũ cõpunctionis artima
ꝑ incuriam fluxcȩ cogitationis ꝑdat. Sic quippe quod poposce¬
rat anna obtinere meruit: quia se post lacrimas in eodẽ m̃tis

Expanded text:
Quis enim fidelium habere dubium possit, in ipsa immolationis hoQuis enim fidelium habere dubium possit, in ipsa immolationis hora ad sacerdotis vocem caelos aperiri, in illo Iesu Christi mysterio angelorum choros adesse, summis ima sociari, terrena caelestibus iungi, unum quoddam ex visibilibus atque invisibilibus fieri? deo in cordis contritione mactemus, quia qui passionis dominice mysteria celebramus, debemus imitari, quod agimus. Tunc ergo vere pro nobis deo hostia erit, cum nos ipsos hostiam fecerit. Sed studendum nobis est ut etiam post orationis tempora, in quantum Deo largiente possumus, in ipso animam suo pondere et vigore servemus; ne post cogitatio 473 fluxa dissolvat, ne vana menti laetitia subrepat, et lucrum compunctionis anima r incuriam fluxae cogitationis perdat. Sic quippe quod proposcerat Anna obtinere meruit, quia post lacrymas in eodem mentis
Abbreviated transcription (Latin):
am post mortẽ bona adiuuent. quȩ hic ꝓ ipsis abaliis fuint.¬
sꝑat agi ꝑ alios. agat dum uiuit ipse ꝓse. Beatius quippe est
uberũ exire. quam post uincła libertatẽ querere. Debemus
itaq presens scłm. uł quia iã conspicimꝰ de fluxisse tota
mente contempnere: cotidiana dõ lacrimarum sacrifitia:
cotidianas carnis eius et sanguinis hostias immolare. Hȩc
namq singłarit᷑ uictima ab ęterno interitu animã saluat:¬
quȩ illã nobis mortẽ unigeniti ꝑ mysteriũ reꝑat. Qui licet
surgens a mortius ĩa ñ morit᷑. & mors ei ultra non dominabit᷑
molat᷑. Euis quippe ibi corpꝰ sumit᷑ : eiꝰ caro inpopłi salute
partitur: eiꝰ sanguis ñ iã inmanꝰ infideliũ. sed in ora fideliũ
fundit᷑. Hinc gͦ pensemꝰ. quale sit ꝓnobis sacrifitiũ hoc:
qͦd ꝓabsolutione nr̃a passionẽ unigeniti filii sẽꝑ imitat᷑.

Expanded text:
am post mortem bona adjuvent, quae hic am post mortem bona adjuvent, quae hic sperat agi per alios, agat dum ipse vivit per se. Beatius quippe est liberum de carcere exire quam post vincula libertatem quaerere. Debemus itaque praesens saeculum vel quia jam conspicimus defluxisse, tota mente contemnere, quotidiana Deo lacrymarum sacrificia offerre, quotidianas carnis ejus et sanguinis hostias immolare. Haec namque singulariter victima ab aeterno interitu animam salgeniti per mysterium reparat, qui licet surgens a mortuis jam non moritur, et mors ei ultra non dominabitur molatur. Ibi quippe ejus corpus sumitur, ejus caro in populis salute partitur, ejus sanguis non jam in manus infidelium, sed in ora fidelium funditur. Hinc ergo pensemus quale sit pro nobis hoc sacrificium, quod pro absolutione nostra passionem unigeniti filii semper imitatur.
Abbreviated transcription (Latin):
incessanter faceret. iãq eiꝰ uirtus funditꝰ ex fame simul et labo¬
enĩ: qͦd etiã nunc usq testat᷑ dicens. Laborans influctib atq
defitiens. subito mentis pondere sũ grauatꝰ. ita ut neq de pres¬
sus somno essem. neq uigilare me crederẽ: cũ ecce in eodẽ medio
medio mari me posito quidã apparuit. qͥ mͥ panẽ ad refectiõẽ
deculit. Quẽ max ut comedi: uires recepi. Nec longe post
nauis transiens asfuit: quȩ me ab illo undaꝵ ꝑicło suscepit.
ti dõhostiã sacrȩ oblationis immolauit. Petrus.
Idcrco credo. quia hoc tã aꝑte cũ iuuentib ac nescientib agit᷑.
ut cunctis hȩc agentib atq nescientib ostendatur. quia si in¬
solubiles culpȩ ñ fuerint. ad absolutionẽ ꝓdesse etiã mortius
uictima sacrȩ oblationis possit. Sed sciendũ ẽ quia uiis sacra
uictima mortuis ꝓsit: qͥ hic uiuendo optinuerunt. ut eos eti¬

Expanded text:
incessanter faceret, jamque ejus virtus funditus ex fame simul et laboincessanter faceret, jamque ejus virtus funditus ex fame simul et laboet quod etiam nunc usque testatur, dicens: « Laborans in fluctibus atque deficiens, subito mentis pondere sum gravatus, ita ut neque depressus somno essem, neque me vigilare crederem: cum ecce in eodem medio mari me posito quidam apparuit qui mihi panem ad refectionem detulit. Quem mox ut comedi, vires recepi. Nec longe post navis transiens adfuit, quae me ab illo undarum periculo suscepit, ti hostiam sacrae oblationis immolavit. PETR. REGOR. Idcirco credo, quia hoc tam aperte cum viventibus ac nescientibus agitur, ut cunctis haec agentibus ac nescientibus ostendatur quia si insolubilos culpae non fuerint, ad absolutionem prodesse etiam mortuis victima sacrae oblationis possit. Sed sciendum est quia illis sacrae victimae mortuis prosint, qui hic vivendo obtinuerunt ut eos eti
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑuenit. Cũq die t̃cio ep̃s nautã qͥ ab eo abreptꝰ in carabo fu¬
erat. innulla parte maris uideret apparere : uehement̃ af̃¬
flictꝰ mortuũ credidit. Sed ꝑ obseqͥum caritatis. unum qͦd
mortuo debebat impendit: ut omĩpotenti do. ꝓ ab solutio¬
ne eiꝰ animȩ offerre sacrifitiũ uictimȩ salutaris iuberet.
Quo oblato: restaurata naui ꝑrexit ad italiã. Cũq ad ro¬
manũ portũ uenisset: illic nautã repꝑit quẽ mortuum
putauit: Cunc in opinata erultatione gauisus ẽ: eumq qualit̃
tot dieb in illo tanto maris ꝑicło uiuere potuisset. inqͥsiũ.
Qui uidelicet indicauit. quotiens in illiꝰ tẽpestatis fluctibus
cuin eodẽ que regebat fuisset carabo uersatꝰ: qualit̾ cũ illo un¬
dis pleno natauerat: & quotiens eo a suꝑiore parte deorsũ uerso
ipse carinȩ eius suꝑ sed̾at: adiungens cũ dieb ac noctib hoc

Expanded text:
pervenit. Cumque die tertio episcopus nautam qui ab eo abreptus in carabo fupervenit. Cumque die tertio episcopus nautam qui ab eo abreptus in carabo fuerat in nulla maris parte videret apparere, vehementer afflictus mortuum credidit, sed, per obsequium charitatis, unum quod mortuo debebat impendit, ut omnipotenti Deo pro absolutione ejus animae offerre sacrificium victimae salutaris juberet. Quo oblato, restaurata nave, perrexit ad Italiam. Cumque ad Romanum portum venisset, illic nautam reperit quem mortuum putabat. Tunc inopinata exsultatione gavisus est, et eum qualiter tot diebus in illo tanto maris periculo vivere potuisset inquisivit. Qui videlicet indicavit quoties in illius tempestatis fluctibus cum eodem quem regebat fuisset carabo versatus, qualiter cum illo undis pleno nataverat, et quoties eo a superiori parte deorsum verso ipse carinae ejus supersederat; adjungens cum diebus ac noctibus hoc