comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
a di. In hoc iudieiũ. qd̾ ꝑꝑ iniquitatẽ
flagellat: in hoc miscłia. qd̾ correp¬
tione qͣi pat̾ castigat: ut ad uiã ue¬
ritatis reducat. Uñ adhue subiũgit.
Et tabescere fecisti sicut araneã am¬
mã meã. Atcende ipsũ animal: qmͣ
tabidũ est. Pone supͣ digitũ: ruina
ẽ. Nicħ om̃ino est tabidiꝰ. Talem fe¬
cisti humanã aĩam: ad erũdiendã
eam ꝓ iniquitate. Eruditio iustidi:
hanc infirmitatẽ fecit. Fortitũdo qͤ¬
dam erat uiciũ ÷ fortitudine qͣdam
displicuit h̃o: ut erudiretur infir¬
mitate.Quia suꝑbia displicuit:eru
cari potest ⁊ adbonos ⁊ ad malos. Ad
bonos hoc mõdo. Ita corripiusti homi¬
nẽ. ut penitꝰ se muñdo mortificaret:
sicut aranea se mortificat in suo o¬
ꝑe. Tabescit aĩa iusti sicut aranea.
qñ a pinguẽdine carnalis uolupta¬
tis deficit : cũ carnẽ ieiuniis ⁊ uigi¬
liis macerat. & mente a desicl̃iis illi¬

Expanded text:
a Dei. In hoc judicium, quod propter iniquitatem a Dei. In hoc judicium, quod propter iniquitatem flagellat. In hoc misericordia, quod correptione quasi pater castigat, ut ad viam veritatis reducat. Unde adhuc subjungit. Et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus. Attende ipsum animal, quam tabidum est. Pone supra digitum, ruina est. Nihil omnino est tabidius. Talem fecisti humanam animam, ad erudiendum eam pro iniquitate. Eruditio justi Dei hanc infirmitatem fecit. Fortitudo quaedam erat vitium, fortitudine quadam displicuit homo, ut erudiretur infirmitate, et quia superbia displicuit, erudcari potest et ad bonos, et ad malos. Ad bonos hoc modo: Ita corripuisti hominem, ut penitus se mundo mortificaret, sicut aranea se mortificat in suo opere. Tabescit anima justi sicut aranea, quando a pinguedine carnalis voluptatis deficit, cum carnem jejuniis et vigiliis macerat, et mentem a desideriis illi
Abbreviated transcription (Latin):
so flagellante: a rigore deficimꝰ nr̃e
suꝑbie. Ipsiꝰ ꝑcussiones: nob̾ sunt in¬
crepationes. In eo enĩ q̃d flagellat:
quitatem: corripuisti hominẽ. Totũ
qd̃ feci. qd̾ infirmꝰ sum. qd̾ in imocla¬
mo : totũ ꝓ iniquitate: et in hoc eru¬
disti hoĩem. Aũdihoc planiꝰ: ex alio
psalmo. Bonũ mͥ dñe qd̾ humiliasti
me: ut discã iustificationes tuas.
humiliatꝰ sum: & bonũ est mͥ: & pena
est: et gr̃a. hinc alibi dicit᷑. Qui fingiᷤᷤ
laborem in precepto: idest laborem
formas. ut mͥp̃ceptũ sit.Dico amo¬
ue : et opꝰ ẽ ut amoueas:quia ego de
tua: facta ĩ increpatiõib. ꝑhoc qd̾ di¬
cit. increpatiõib: notat cłm iundic¬
tam suã ad hoc face̾. ut retrahat ho¬
minẽ a pecc̃o. Cũ dico plagas tuas.
aut fortẽ manũ tuã: ñ te accuso. s
confiteor me hab̾e iniquitatẽ: ꝓpter
qmͣ. disciplinis tuis corripiuisti me
hominẽ. Hic notat᷑ iudicnĩ: ⁊ miscdi¬

Expanded text:
so flagellante a rigore defecimus nostrae so flagellante a rigore defecimus nostrae superbiae. Ipsius percussiones nobis sunt increpationes. In eo enim, quod flagellat, quitatem corripuisti homines. Totum quod feci, quod infirmus sum, quod in imo clamo, totum pro iniquitate: et in hoc erudisti hominem. Audi hoc planius ex alio psalmo. Bonum mihi Deus, quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas . Humiliatus sum, et bonum est mihi: et poena est, et gratia est. Hinc alibi dicitur: Qui fingis laborem in praecepto, id est, laborem formas, ut mihi praeceptum sit. Dico, amove. Et opus est, ut amoveas, quia ego deftua facta in increpationibus. Per hoc quod dicit, in increpationibus, notat Deum vindictam suam ad hoc facere, ut retrahat hominem a peccato. Cum dico plagas tuas, aut fortem manum tuam, non te accuso: sed confiteor me habere iniquitatem, propter quam disciplinis tuis corripuisti me hominem. Hic notatur judicium et misericordi
Abbreviated transcription (Latin):
suã iur sc̃s nob̃ insinuat: cũ subum¬
git. Obmutui ⁊ ñ aꝑuios meũ. No
respondi eis uerbũ: nec murmura¬
ui contra te. Quia potuisset obmu¬
tire priꝰ et postea loqui : idõ postꝗͣ dix̃
obmutui. continuo subiecit. et ñ aꝑu¬
ios meũ: ut sui silentii ostencłet lon¬
ganimitatẽ. Deinde miscdiam ⁊sa¬
nitatẽ postulat. causam p̃mittendo:
cũ subiungit. Qm̃ tu fecisti: amoue
mortalitas: Ab istis plagis sanari
desicdat. et ad uerã sanitatẽ reduci:
idẽ ãd impassibilitatẽ. et immortali¬
tatẽ. Et debes in quĩo hoc fac̾e: qm̃
fecisti me. Uel qm̃ tu fecisti illas pla¬
gas:amouere eas debes a me. Siẽ
enĩ tuũ est ferire pecc̃orem exiustici¬
a. sic tuũ est parcere ex miscłia: neꝙ
eñ tantũ iustus es: s &̃ misericors.
Ostendit aut̃ ueem̃ter se afflictũ: cũ
subdit.: Afortitudine manꝰ tue: ego
defeci in increpationib. Fortitũdo
manꝰ dñi: ipsa ẽ ꝑcussio flagelli. Ip¬

Expanded text:
sinuat, cum subjungit: 10. Obmutui, et non aperui os meum. Non respondi eis verbum, nec murmuravi contra te. 181 Quia potuisset obmutire prius et postea loqui: ideo postquam dixit, Obmutui, continuo subjecit, Et non aperui os meum: ut sui silentii ostenderet longanimitatem. Deinde misericordiam et sanitatem postulat, caussam praemittendo, cum subjungit: 11. Quoniam tu fecisti: amove mortalitas? Ab istis plagis sanari desiderat, et ad veram sanitatem reduci, id est, ad impassibilitatem et immortalitatem. Et debes, inquit, hoc facere, quoniam tu fecisti me, vel quoniam tu fecisti illas plagas, amovere eas debes a me. Sicut enim tuum est ferire peccatorem ex justitia, sic tuum est parcere ex misericordia. Neque enim tantum justus es, sed etiam misericors. Ostendit autem vehementer se afflictum, cum subdit: 12. A fortitudine manus tuae ego defeci in increpationibus. Fortitudo manus Dei ipsa est percussio flagelli. Ip
Abbreviated transcription (Latin):
in electis suis: dñs fac̾e ñ cessat. Mag¬
narũ iuriũ ħo se credẽt: si semꝑ in
urtute fixus ꝑmaneret. Pie gͦ dñs
aliq̃n grãm suã subtrahit: & p̃sum̃ti
qualiter infirmet᷑ ostendit. Qui cũ
intẽptatione labit᷑ : ꝑ eandem tẽp¬
tationẽ prudent̾ eruditur. Nã cum
tẽptatus cadit. eo pꝰ ueriꝰ qͦ humiliꝰ. sur¬
git: e ũn uirtus qͣi amittit᷑: inde cer¬
tius possidet᷑. Probat aut̃ qd̃ ñ collide¬
tur iustus: cũ subiungit. Itmor fui
et enĩ senui: & ñ undi iustũ derelic

Expanded text:
in electis suis Dominus facere non cessat. Magin electis suis Dominus facere non cessat. Magnarum virium homo se crederet, si semper in virtute fixus permaneret. Pie ergo Dominus aliquando gratiam suam subtrahit, et praesumenti, qualiter infirmetur, ostendit. Qui cum in tentatione labitur, per eamdem tentationem prudenter eruditur. Nam cum tentatus cadit, eo post verius quo humilius, surgit. Et unde virtus quasi amittitur, inde certius possidetur; probat autem quod non collidetur justus, cum subjungit: 25. Junior fui, etenim senui: et non vidi jus
Abbreviated transcription (Latin):
et uiã eiꝰ uolet. Nã apud se ipsũ: ñ
inuenit ħo nͥ errorẽ &̾ pecẽm. Iłoip¬
se dñs factus ẽ nob̾ dux et uia: ut si
errare ñ uolumꝰ apud ipsũ gressus
bonoꝵ oꝑũ dirigamꝰ : et in ipso sit
uoluntas nr̃a: qui ẽ uia. ueritas et
uita. Noli ꝑ aliã uiã uelle ire: ꝙͣ ꝑ
illam qua ipse iuit. Fortassis uĩdet᷑
dura: s secura. Alia fortẽ delicias ht:
s latronib plena est. Meliꝰ est mͦ uel
gaudeamꝰ: ꝗͣ uelle tenere uiã scli
ridendo. delectando. carnẽ sequen¬
do. ut postmõdũ met̾na pena lu¬
geamꝰ. Et quia inhac etiã iua dni. ñ
estħo qui ñ peccet: sequit᷑ consolatio
cũ subinfertur. Cum cecidit ñ colli¬
detur: quia dñs subponit manũ su¬
am. Cecidit petrꝰ: s ñ est collisus. Nã
dñs manũ suã subposuit: atq eum
auxilio sue miscdłie subleuauit. Scͥp¬
tum est enĩ. Respexit dñs petrum:
tẽptatione disceret se: qui ante tẽp¬
tationẽ p̃sũpserat de se. Hoc cotĩdie

Expanded text:
t. Nam apud seipsum non invenit homo, nisi errorem et peccatum. Ideo ipse Dominus factus est nobis dux et via . Et si errare non volumus, apud ipsum gressus bonorum operum dirigamus. Et in ipso sit voluntas nostra, qui est via, veritas et vita . Noli per aliam viam velle ire, quam per illam, qua ipse ivit. Fortasse videtur dura, sed secura. Alia forte delicias habet, sed latronibus plena est. Melius est modo vgaudeamus, quam velle tenere viam saeculi, ridendo, delectando, carnem sequendo, ut postmodum in aeterna poena lugeamus. Et quia in hac etiam via Domini, non est homo qui non peccet : sequitur consolatio, cum subinfertur: 24. Cum ceciderit, non collidetur: quia Dominus supponit manum suam. Cecidit Petrus , sed non est collisus. Nam Dominus manum suam supposuit, atque eum auxilio suae misericordiae sublevavit. Scriptum est enim, Respexit Dominus Petrum, icet in tentatione disceret se, qui ante tentationem praesumserat de se. Hoc quotidie
Abbreviated transcription (Latin):
sanguis ñ possidebit:conuenienter
dicit. rugiebam a gemitu cordis
mei. Qd̾ euident̾ ostendit᷑: eũ subin¬
fertur. Dñe. ante te ome desicłium
meũ: et gemitꝰ m̃s a de ñ est abscon¬
ditus. Sit desidium tũ ante illũ:
et pater qui uĩdet in occulto. reddet
tibi. Attende aut̃ qd̃ ait: ante te. fle
si dicat: nicħ desidero: nͥ qd̾ tͥ place¬
at. Nam prauũ desidiũ: ñ ante dm
s contra dm est. Si autẽ in est desicłi¬
ũ bonũ. inẽ ⁊ gemitus : qui et si ãd
aures hominũ ñ semꝑ ꝑuenit:ab
aurib di nũꝗͣ recẽdit. Hunc autẽ
int̾iorem gemitũ cõmendat: cum
subiungit. Cor meũ conturbatũ ẽ.
Quare: Quia dereliquit me iurtuˢ
mea: uĩdelicet immortalitas. im
ñ est cum ipso: s tanꝗͣ cernentiũ
inspe. S ñdũ est illũdlum̃ de quo
dr: ostendam illi me ipsum. habe¬
mꝰ aliquĩo luminis. qr filii disumꝰ:
dũ est illũdlum̃ qd̾ uĩdebimꝰ: ñdũ¬

Expanded text:
sanguis non possidebit : convenienter sanguis non possidebit : convenienter dicit, Rugiebam a gemitu cordis mei. Quod evidenter ostenditur, cum subinfertur: 10. Domine ante te omne desiderium meum, et gemitus meus a te non est absconditus. Sit desiderium tuum ad te illum, et Pater quid videt in occulto, reddet tibi . Attende autem, quod ait, Ante te, ac si dicat: Nihil desidero, nisi quod tibi placeat. Nam pravum desiderium non ante Deum, sed contra Deum est. Si autem inest desiderium bonum, inest et gemitus: qui etsi ad aures hominum non semper pervenit, ab auribus Dei nunquam recedit: hunc autem interiorem gemitum commendat, cum subjungit: 11. Cor meum conturbatum est. Quare? quia Dereliquit me virtus mea. Videlicet immortalitas, impnon est, cum ipso, sed tanquam cernentium in spe. Sed nondum est illud lumen de quo dicitur, Ostendam illi meipsum . Habemus aliquid luminis, quia filii Dei sumus ndum est illud lum
Abbreviated transcription (Latin):
dere qd cogitabas ñ preuales: et ali
t᷑. Hoc dixi: ut inuenias. quidsit plas¬
gere illusiones aĩe. Accepit penã. il¬
lusiones: amisit ueritatẽ. Sicut e¬
nĩ pena est anime illusio: sic p̃miũ
anime. ueritas. Afflictus sum & hu¬
miliatꝰ mmis: rugiebam a gemitu
cordis mei. Ex afflictione humiliatio:
ex humiliatione ꝓcẽdit gemitus.
Ad hoc penis & flagellis pecc̃or affli¬
gitur. ut a sua suꝑbia om̃imͦ hu¬
milietur: qͣtinꝰ qui letus ⁊ elatus
ꝑpetrauit pecẽm. afflictus: humi¬
liatus. redeat ad lam̃tũ. ¶d̾ait ru¬
giebam a gemitu. signũ est ueem̃¬
tissimi doloris: qñ homo p̃anxieca¬
te cordis. in suogemitu quẽda ferũ
et intelligibilem emituit rugitũ.
Et notandũ qd̾ ñ ait a gemitu car¬
nis: s a gemitu cordis. Multi eñz
sunt:qui ꝓ aliquo dãpno uł incom¬
mõdo temꝑali ueem̃ter gemunt.
At uͦ seruus di. qr rugit ex recor̃dau¬
one salb̃i. uͥ est regnũ dĩ. qd caro et

Expanded text:
tere quod cogitas, nec praevales, et aliutere quod cogitas, nec praevales, et aliutur. Hoc dixi, ut invenias, quid sit plangere illusiones animae. Accepit poenam illusiones, amisit veritatem. Sicut enim poena est animae illusio, sic praemium animae veritas est. 9. Afflictus sum et humiliatus sum nimis: rugiebam a gemitu cordis mei. Ex afflictione humiliatio, et ex humilitate procedit gemitus. Ad hoc poenis et flagellis peccator affligitur, ut a superbia sua omnimodo humilietur: quatenus qui laetus et elatus perpetravit peccatum, afflictus et humiliatus redeat ad lamentum. Quod ait, Rugiebam a gemitu: signum est vehementissimi doloris, quando homo prae anxietate cordis in suo gemitu, quendam ferum et intelligibilem emittit rugitum. Et notandum quod non ait, 175 A gemitu carnis: sed, A gemitu cordis. Multi enim sunt, qui pro aliquo damno, vel incommodo temporali vehementer gemunt. At vero servus Dei, quia rugit ex recordatione sabbati, ubi est regnum Dei, quod caro et
Abbreviated transcription (Latin):
contͥstatꝰ ingrẽdiebar: amissa letieia
sp̃ali. hec tristicia generatur: ex recor¬
dacione sabb̃i. Electoꝵ m̃tes. dũcune¬
ta transitoria nulla ẽẽ conspiciunt:
ad que sunt condite. exquirunt. Cũq
illis nil extra dm sufficit: in ipso spe
& amore requiescunt. Et qnͣto plus
celestia cogitant: tanto magis erũp¬
nã suã qmͣ tolerant. deplorantᷤ. Uñde
adhuc iste penitens subdit. Qm̃lum¬
bi mei impleti sunt illusionib: et
ñ est sanitas incarne mea. Tristici¬
a nob̾sit: donec et amma nr̃a exua¬
tur illusionib. & corpꝰ nr̃m induat᷑
sanitate. Illa est uerasanitas: que
ẽ immortalis. Io posuit lumbos: qr
inlumbis est carnalis uoluptas:
unde illusiones ꝓcreantur.S quis
potest enumerare : qͦt & quib mo¬
dis anima repleta sit illusionib ͤ
A facie illaꝵ illusionũ: aliqñ uix o¬
ire: et ab illa in illam tnͣsire. Et aliq̃n
uis redire ad id qd̃ cogitabas: & dimit¬

Expanded text:
contristatus ingrediebar. Amissa laetitia contristatus ingrediebar. Amissa laetitia spirituali, haec tristitia generatur ex recordatione sabbati. Electorum mentes, dum cuncta transitoria nulla esse conspiciunt, ad quae sint conditae, exquirunt; cumque illis nihil extra Deum sufficit, in ipso spe et amore requiescunt. Et quanto plus caelestia cogitant, tanto magis aerumnam suam, quam tolerant, deplorant. Unde adhuc iste poenitens subdit: 8. Quoniam lumbi mei impleti sunt illusionibus, et non est sanitas in carne mea. Tristitia nobis sit, donec et anima nostra exuatur illusionibus, et corpus nostrum induatur sanitate. Illa est vera sanitas, quae est immortalis. Ideo posuit lumbos, quia in lumbis est carnalis voluptas, unde illusiones procreantur. Sed quis potest enumerare, quot et quibus modis anima repleta sit illusionibus? A facie illarum illusionum aliquando vix oire, et ab illa in illam transire: et aliquando vis redire ad id, quod cogitabas, et dimit
Abbreviated transcription (Latin):
cet: Ab insimis uix leuat᷑: et tam̃ e¬
leuata. ꝓtinꝰ labitur. Semet ipsã la¬
boriose iuncendo. suꝑna conspicit:
s pondere ꝓpͥo grauata. in se ipsam
continuo cadit Uñ adhuc adnngit.
Outruerunt et corrupte sunt cicatri¬
ces mee:a facie insipientie mee. ꝑsi
militũdinẽ dictũ est. Nã sicut eica¬
trices putrescunt priꝰ. postea rũpit᷑
caro: sic pecc̃asanata inbaptisma¬
te. putrescunt qñ renouantur in
uoluntate: corrũpim᷑ autẽ: qñ ea
exercemꝰ moꝑe. Et hoc fit a facie
insipientie nr̃e: idest ꝓpt̾ insipien¬
diã que nobis presens est. Qnͣto enim
plus desipimꝰ: tanto ampliꝰ putre¬
dini et corruptioni ꝓpinquamꝰ. Ideo
adhuc subdit᷑. Miser factus sum & cur¬
uatus sum usq in finẽ. Ante beatus
eram. mͦ factus sum miser:portans
multas miserias.⁊ in anima et incor¬
mens ait. Inselix egohomo: quis me
lib̾abit de corꝑe mortis huiꝰ : Tota die

Expanded text:
cet; ab infirmis vix levatur, et tamen ecet; ab infirmis vix levatur, et tamen elevata protinus labitur. Semetipsam laboriose vincendo, superna conspicit: sed pondere proprio gravata, in seipsam continuo cadit. Unde adhuc adjungit: 6. Putruerunt, et corruptae sunt cicatrices meae a facie insipientiae meae. Per similitudinem dictum est. Nam sicut cicatrices putrescunt prius, postea rumpitur caro: sic peccata sanata in baptismate, putrescunt, quando renovantur in voluntate. Corrumpuntur autem, quando ea exercemus in opere. Et hoc fit a facie insipientiae nostrae, id est propter insipientiam, quae nobis praesens est. Quanto enim plus desipimus, tanto amplius putredini et corruptioni propinquamus. Ideo adhuc subditur: 7. Miser factus sum, et curvatus sum usque in finem. Ante beatus eram, modo factus sum miser, portans multas miserias, et in anima et in cormens ait, Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus ? Tota die
Abbreviated transcription (Latin):
hebitũdo. consiliũ p̃cipitatioł forti¬
tũdmẽ timor. scientiã ignorantia: ti¬
morem suꝑbia. Rursus incorde. ꝑ
elagella turbat᷑ caritas: ꝑformidiũ
concutit᷑ spes: ꝑ questiones pulsatur
fides. Et quia innum̾is modis. turban¬
tur uirtutes a uiciis et pecc̃is: dicat᷑
recte. Non est pax ossib meis: a facie
pecc̃oꝵ meoꝵ. Nec hoc mirũ. Qm̃ ĩ
iquitates mee suꝑgresse sunt caput
meũ: i. p̃ualuerunt m̃ti mee: que ẽ
int̾ioris hoĩs caput. Ipse sunt que cap¬
tiuant m̃tem: in lege pecc̃i & mortis.
Et̾sicut onꝰ graue. gͣuate sunt suꝑ me.
Nullũ onꝰ tam graue pocest ẽẽ ꝙͣ miqͥtaᷤᷤ.
cuiꝰ gͣuitatẽ illi soli sentiunt. qui eam
depon̾e cupiunt. N enĩ grauis illiui¬
detur: qui adhuc in illa delectat᷑. Qmi
uͦ illã deponere. et m̃tẽ ad celestia sub¬
leuare appetit: qnͣtũ onꝰ sit iniquita.
sentit. Cum labore erigit᷑: libens ia¬

Expanded text:
hebetudo, consilium praecipitatio, fortihebetudo, consilium praecipitatio, fortitudinem timor, scientiam ignorantia, timorem superbia. Rursus in corde per flagella turbatur caritas, per formidinem concutitur spes, per quaestiones pulsatur fides. Et quia innumeris modis turbantur virtutes a vitiis et peccatis, dicatur recte, Non est pax ossibus meis a facie peccatorum meorum. Nec hoc mirum, 5. Quoniam iniquitates meae supergressae sunt caput meum. Id est praevaluerunt menti meae, quae est interioris hominis caput. Ipsae sunt, quae captivant mentem in lege peccati et mortis . Et sicut onus grave, gravatae sunt super me. Nullum onus tam grave potest esse, quam iniquitas: cujus gravitatem illi soli sentiunt, qui 174 eam deponere cupiunt. Non enim gravis illi videtur, qui adhuc in illa delectatur. Qui vero illam deponere, et mentem ad caelestia sublevare appetit, quantum onus sit iniquitas, sentit. Cum labore erigitur, libens ja
Abbreviated transcription (Latin):
nolummisine contradictiõe alicꝰ molesti¬
ȩ ĩdesinẽt̾ ĩherebat. S postꝗͣ peccando
iram dei meruit: mox illa beata ĩmita¬
błitate misabilit̾ corruesꝙ penãq morta¬
litatis & mutabilitatis incurrens: pa¬
cem ut diximꝰ amisit. Eoce sicrit ossa
carnẽ: sic prudentia. temꝑantia . forti
ticũdo. sustinent m̃tem. S eide m̃¬
ti. mͦ ignauia subripit: et prudentia
frigescit. Nam cũ fessa torpet: uent᷑a
ñ prouidet. Nõdo m̃ti delectatio sub¬
ripit: & temꝑantia frigescit. In qnͣtũ
enĩ ad delectationẽ terrenoꝵ ducim᷑:
in tm̃ muniꝰ abillicitis temꝑam᷑. Aliq̃n
se timor cordi insinuat. & uires nr̃e
fortitudis turbat: et eominores contͣ
adu̾sa existimꝰ. quo quedã ꝑdere im¬
mod̾atiꝰ dilecta formĩdamꝰ. Nonnũꝙͣ.
se totã auctori reddere negligit: eo in
se iusticie iuri contrãdicit. Turbat ꝙͦͥ
anime sapientiã stulticia : intelłm

Expanded text:
no lumine sine contradictione alicujus molestino lumine sine contradictione alicujus molestiae indesinenter inhaerebat. Sed postquam peccando iram Dei meruit, mox ab illa beata immutabilitate miserabiliter corruens, poenamque mortalitatis et mutabilitatis incurrens, pacem ut diximus amisit. Ecce sicut ossa carnem: sic prudentia, temperantia, fortitudo, justitia sustinent mentem. Sed eidem menti modo ignavia subrepit, et prudentia frigescit: nam cum fessa torpet, ventura non providet. Modo menti delectatio subrepit, et temperantia frigescit: inquantum enim ad delectationem terrenorum ducimur, in tantum minus ab illicitis temperamur. Aliquando se timor cordi insinuat, et vires nostrae fortitudinis turbat: et eo minores contra adversa existimus, quo quaedam perdere immoderatius dilecta formidamus. Nonnunquam se totam auctori reddere negligit, eo in se justitiae jure contradicit. Turbat quoque animae sapientiam stultitia, intellectum
Abbreviated transcription (Latin):
tas correctionis: origo fit luminis.
licitũdinib ÷ obnoxiũ dolorib corꝑa¬
lib. et indigentiis: mutabile. langui¬
dũ: mẽdicam̃to indigens. Nã famis
mẽdicam̃tũ. cibus est: mẽdicam̃tũ si¬
tis. est potus : mẽdicam̃tũ fatigatioĩs:
ẽ somnꝰ. Detrahe ista mẽdicam̃ta: de¬
ficiunt illa que existunt. S unde ista
patim᷑: faciẽ ire dĩ intuem᷑. Facies au¬
tẽ dicta est. ꝓpt̾ cognitionẽ: qr in facie
solemꝰ homines cognoscere. Pcogniti¬
oñe uͦ ire łi: fit etiã cognitio peccati.
Et iło subdit. Non est pax ossib meis:
a facie pecc̃oꝵ meoꝵ. Possa: intelligũ¬
tur anime fortia. Ecce ꝓpt̾ pecc̃a nr̃a
que sunt causa ire di. multa patim̃
mm̃bris corꝑis: multa in uirtitib
anime. In corꝑe amisit homo sanita¬
tem: inanima ꝑdidit pac̃e. Quia e¬
nĩ cũ auctore suo concordare noluit:
niste et inse ipso discordiã inuenit.
Magnã pacẽ cũ dõ habebat: qn inter¬

Expanded text:
tas correctionis origo fit luminis. tas correctionis origo fit luminis. licitudinibus, obnoxium doloribus corporalibus et indigentiis, mutabile et languidum, medicamento indigens. Nam famis medicamentum, cibus est: medicamentum sitis est potus: medicamentum fatigationis est somnus. Detrahe ista medicamenta, deficiunt illa, quae existunt. Sed unde ista patimur? Faciem irae Dei intuemur: facies autem dicta est propter cognitionem, quia in facie solemus homines cognoscere. Per cognitionem vero irae Dei, fit' etiam cognitio peccati. Et ideo subdit: Non est pax ossibus meis a facie peccatorum meorum. Per ossa intelliguntur animae fortia. Ecce propter peccata nostra, quae sunt caussa irae Dei, multa patimur in membris corporis, multa in virtutibus animae. In corpore amisit homo sanitatem, in anima perdidit pacem. Quia enim cum auctore suo concordare noluit, juste et in seipsa discordiam invenit. Magnam pacem cum Deo habebat, quando in aeter
Abbreviated transcription (Latin):
fixe sunt mͥ: et confirmasti suꝑ me
manũ tuã. Quasi sagitis d̾ñi infigi¬
ter pecc̃m uuln̾am̃. Humana qͥppe
anima: inde ẽ punita. un delectata.
sit. adhuc in humano gn̾e ꝑdurat.
Intantũ manũ suã suꝑ nos confirma¬
uit: qd̾ etiã ꝓpriofiliosuo ñ peꝑeit.
Prima quidem uirtus est: ne ppet̾ci
debeant. uitare pecc̃a. Sccl̃a aut̃: sal¬
dem ꝑpetrata corrigere. S plerumq
culpas ñ solum imminentes mini¬
me uitamꝰ: uerũ etiã nec cõmissas
agnoscimꝰ. Et pecc̃oris mens. tanto
altiꝰ tenebrascit: qnͣto nec dãpnũ suȩ
cecitatis intelligit. Uñfit plerñq diui¬
ni mun̾is largitate. ut culpã pena
subsequat᷑ ie flagella ocłos delinqͤ¬
tis aꝑiant: qͦs int̾ uicia securitas ce¬
cabat. Torpens quippe animꝰ ꝑcussio¬
netangitur. ut excitet᷑: quatinꝰ qui
statũ sue rectitũdinis securꝰ ꝑdidit.
afflictus consicłet quo iacet. Ipsa asꝑi¬

Expanded text:
fixae sunt mihi, et confirmasti super me fixae sunt mihi, et confirmasti super me manum tuam. Quasi sagittis Domini infigiter peccatum vulneramur. Humana quippe anima inde est punita, unde delectata. sit, adhuc in humano genere perdurat. Intantum manum suam super nos confirmavit, quod etiam proprio Filio suo non pepercit . Prima quidem virtus est, ne perpetrati debeant, vitare peccata. Secunda autem saltem perpetrata corrigere. Sed plerunque culpas non solum imminentes minime vitamus, 173 verumetiam nec commissas agnoscimus. Et peccatoris mens tanto altius tenebrascit, quanto nec damnum suae caecitatis intelligit. Unde fit plerunque divini muneris largitate, ut culpam poena sequatur, et flagella oculos delinquentis aperiant, quos inter vitia securitas caecabat. Torpens quippe animus percussione tangitur, ut excitetur: quatenus qui statum suae rectitudinis securus perdidit, afflictus consideret, quo jacet. Ipsa asperi
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ut intelligamꝰ sic̃ fecit in alio pe¬
nitentiali psalmo: s ut iam pacien¬
ter sustineamꝰ quecũq mala ad pur¬
gationẽ pecc̃oꝵ.¬
ñe ne infurore tuo arguasme:
neq: in ira tua corripias meꝑ
furorem. ueemens indignatio dm de¬
signat᷑: qua reꝓbi in iudicio arguent᷑.
Uñ infurore suo dicturꝰ ẽ illis. añ tñ
de oꝑib bonis que fac̾e neglexcerunt.
t̾ribilit̾ increpatis: ite malẽdicti in
ignẽ eternũ. In furore hoc arguent᷑:
qui m̾ in temꝑe miscłie ad peniten¬
tiã ñ emolliunt᷑. Pirã. potest intelli¬
gi examinatio ignis purgatorii: in
Detͥmentũ quidẽ pacient᷑: s salui er̃t.
sic tñ qͣi ꝑ ign̾e. Grauior aut̃ erit igniᷤ
ille: ꝗꝙͣ qͥcquĩd potest ħo in hac uita to¬
lerare. Ab hac gͦ ira et furore. peniters
iste tutũ se ẽẽ dep̃cat᷑: p̃teñdens mul¬
tas miserias. quib iam in hoc scło
affligitur. dicens. Qm̃ sagitte tue in¬

Expanded text:
non ut intelligamus sicut fecit in alio poenon ut intelligamus sicut fecit in alio poenitentiali psalmo, sed ut jam patienter sustineamus quaecunque mala ad purgationem peccne, ne in furore tuo arquas me, neque in ira tua corripias me. Per furorem vehemens indignatio Domini designatur, qua reprobi in judicio arguentur. Unde in furore suo dicturus est illis ante tamen de operibus bonis, quae facere neglexerunt, terribiliter increpatis, Ite maledicti in ignem aeternum . In furore hoc arguentur, qui modo tempore misericordiae ad paenitentiam non emolliuntur. Per iram potest intelligi examinatio ignis Purgatorii, in Detrimentum quidem patientur, sed salvi erunt: sic tamen quasi per ignem . Gravior autem erit ille ignis quam quidquid potest homo in hac vita tolerare. Ab hac ergo ira et furore poenitens iste tutum se esse deprecatur, praetendens miserias multas quibus jam in hoc saeculo affligitur, dicens: 3. Quoniam sagittae tuae in
Abbreviated transcription (Latin):
eos a tribulatiõib. et eruet eos a pec¬
catorib: qñ ducet eos de hac uita:. &̾
miles xp̃i: qnͣta faciat ꝓte tiuis im¬
ꝑator. Ipse est tua salus. tua ꝓtectio:
tua arma. tua lib̾atio ͤ ut te hic re¬
gat. eustõdiat: et deinde ad uitam
salmꝰ dd̃: in rememoratiõe
sabb̃i. P salmꝰ iste conuenit da¬
uid ꝓphe: uł alii penicenti.in reme¬
moratione eterne requiei. Sic eñi
int̾p̃tatur sabb̃m: idẽ requies. Est
in hoc psalmo mat̾ia. penitens. af¬
flictus multis miseriis: multisq do¬
lorib. ꝓ pecẽis suis. In exor̃dio: cap¬
tat iudicis beniuolentiã. In scd̃a par¬
te. narrat miseriã. ⁊ deiectionẽ ni¬
miam: ubi ait. miser fadus sum.
In t̾cia parte. oftendit se nũꝗͣ d̾m in¬
ter tot mala deseruisse: s semꝑ in
ipso sperasse: & se ad grauiora pati¬
endũ paratũ ẽẽ. In conclusione po¬
nit qnͣda exultationẽ : de impetra¬
ta uenia. Intendit nos admonere ÷

Expanded text:
eos. A tribulationibus. Et eruet eos a peceos. A tribulationibus. Et eruet eos a peccatoribus, quando ducet eos de hac vita. Et miles Christi, quanta faciat pro te tuus imperator. Ipse est tua salus, tua protectio, tua arma, tua liberatio: ut te hic regat, custodiat, et deinde ad vitam Psalmus David in rememoratione sabbati. Psalmus iste convenit David prophetae, vel alii poenitenti, in rememoratione aeternae requiei. Sic enim interpretatur sabbatum, id est, requies. Est in hoc psalmo materia, poenitens afflictus multis miseriis, multisque doloribus pro peccatis suis. In exordio captat judicis benevolentiam. In secunda parte narrat miseriam et dejectionem nimiam, ubi ait, Miser factus sum. In tertia parte ostendit, se nunquam Deum inter tot mala deseruisse: sed semper in ipso sperasse, et se ad graviora patiendum paratum esse. In conclusione ponit quandam exultationem de impetrata venia. Intendit nos admonere,
Abbreviated transcription (Latin):
hoc agit. ipse est homo pacificus: euiꝰ
reliquie erunt incorruptio. immor¬
talitas. uita eterna. Iniusti aut̃ dis¬
ꝑibunt: quia in corꝑe et manima
destruentur. Simul reliquie impioꝵ
Sinteribunt: sicut alibi cdieit᷑ inpsal¬
mo.Cum diues factus fu̾it homo. et cũ
interierit ñ sumet omĩa: neq desceg¬
det cũ eo gła eiꝰ. Interibunt gͦ mmpioꝵ
reliquie: qi iam nulle erunt eoꝵ di¬
uicie qͣs amauerunt. Salus aut̃ i¬
stoꝵ a dño. Prima salus que ad ani¬
sti: est remissio pecc̃oꝵ ꝑ grãm fidei.
Unde &̃ iusti sunt: qr iustus ex fide
uiuit. S quia nondũ ꝑfecta ẽ istasa¬
lus. et ãdhuc iustus ꝑiclitat᷑ in tͥbu¬
lationib: recte subiunctũ est. Et ꝓ¬
tector eoꝵ est in temꝑe tͥbulationis
Nam nͥ fideles suos diuina uirtus ꝓte¬
geret: quis tot iacula tẽptationum
aut tantos estus uicioꝵ ferre potuis¬
set: Et adiuuabit eos dñs: ad pugnan¬
dum. ad bene oꝑandũ : & liberabit

Expanded text:
hoc agit, ipse est homo pacificus: cujus hoc agit, ipse est homo pacificus: cujus reliquiae erunt incorruptio, immortalitas, vita aeterna. 38. Injusti autem disperibunt. Quia in corpore et anima destruentur. Simul reliquiae impiorum interibunt. Sicut alibi dicitur in psalmo, Cum dives fuerit homo, et cum introierit, non sumet eam: eIntroibunt ergo impiorum reliquiae, quia jam nullae erunt eorum divitiae quas amaverunt. 39. Salus autem justorum a Domino. Prima salus, quae ad anisti, est remissio peccatorum per gratiam fidei. Unde etiam justi sunt, quia justus ex fide vivit . Sed quia nondum perfecta est ista salus, et adhuc justus periclitatur in tribulationibus , recte subjunctum est: Et protector 172 eorum in tempore tribulationis. Nam nisi fideles suos divina virtus protegeret, quis tot jacula tentationum, aut tantos aestus vitiorum ferre potuisset? 40. Et adjuvabit eos Dominus. Ad pugnandum, ad bene operandum. Et liberabit
Abbreviated transcription (Latin):
hoc quidẽ rectiꝰ ag̾e̾nt: sicũ in gła ho¬
minẽ cern̾ent. tc̃ eiꝰ int̾itũ cogitantes.
transeuntẽ potentiã nicħ ẽẽ sensisserł.
Tunc humana elatio pensanda est ꝗͣ
nicħ sit: cũ sese suꝑ cet̾os successib ex¬
tollit. Custõdi gͦ innocentiã ⁊ uĩde e¬
quitatẽ: qm̃ sunt reliquie hõi pacifi¬
co.Innocentia uiera est: que necsͥ nec
alt̾i nocet. Hec ẽ aĩe chesautꝰ: qm̃ au¬
ferre semꝑmolitur mimicus. Unde
& suadec terrena appetere:p̃sentem
głam amare: carnis uoluptatib de¬
seruire. Equitas dñr diuma eloquia:
iuxta qd scͥptũ est: qd̾ tͥ ñuis fieri. alii
ne feceris Et que uultis ut faciant
uobis homines: et uos facite illis. E¬
quitas sunt: qr et bonabonis ⁊ ma¬
la malis retribui predicant. Innocen¬
tiam custõdire est: a uiciis ⁊ peccatis
se inmacłatũ seruare. E quitatẽ ui¬
det: qui sollicite pensat. et que ad̾no

Expanded text:
hoc quidem rectius agerent, si cum in gloria hohoc quidem rectius agerent, si cum in gloria hominem cernerent, tunc ejus interitum cogitantes, transeuntem potentiam nihil esse sensissent. Tunc humana elatio pensanda est, quam nihil sit, cum sese super caeteros successibus extollit. 37. Custodi ergo innocentiam, et vide aequitatem, quoniam sunt reliquiae homini pacifico. Innocentia vera est, quae nec sibi nec alteri nocet. Haec est animae thesaurus, quam auferre semper molitur inimicus. Unde et suadet terrena appetere, praesentem gloriam amare, carnis voluptatibus deservirtibi non vis fieri, aliis ne feceris . Et quae vultis, ut faciant vobis homines, et vos facite illis . Aequitas sunt, quia et bona bonis, et mala malis retribui praedicant. Innocentiam custodire, est a vitiis et peccatis se immaculatum servare. Aequitatem videt, qui solicite pensat, et quae a Dom
Abbreviated transcription (Latin):
siui et ecce ñ erat: quesiuieũ ⁊ ñ est m¬
uentꝰ locus eiꝰ. Suꝑ exaltatus et eleuatꝰ
sicut oẽdrꝰ libam iũdet᷑ impiꝰ: qñ corde
tumens. ⁊ uirtute ac gła cet̾os etiã altoᷤ
scłi p̃cellens. cernit᷑ elatus. S si mente
transeas. ⁊ diligent̾ qd̃ fut᷑um est ani¬
maduertas ÷ uidebis ocłis fidi: quõd
nulla sit ẽ cũ aliquid ẽẽ ũdetur gła
uł potentia impii. Locus ꝙͦ eiꝰ ñ inue¬
nitur: cũ statꝰ uite p̃sentis ꝓ nichilo
reputatur. Et hoc quidem: incessan¬
der contingit. Nã mͦcernimꝰ aliqͦs ho¬
norib ⁊ diuiciis florere: & ecce quasi
in transitu atq in mom̃to. iũdemꝰ eos¬
ołe int̾ire. Uñde et dicimꝰ. Mbi est ille :
Ubi tantagła : tantẽ diuicie: tanta
potentia: Et ingemimꝰ dicentes: he
u ꝗͣ nicħ est homo. Simꝑfectoꝵ est.
głam morituri in ipsa morte despic̾e̾:
et tẽ ei etiã illi derogant. qui ⁊ hane
usq ad mortẽ sequentes amant. Qui

Expanded text:
sivi, et ecce non erat: quaesivi eum, et non est inventus locus ejus. Superexaltatus et elevatus sicut Cedrus Libani videtur impius, quando corde tumens, et virtute et gloria caeteros etiam altos saeculi praecellens, cernitur elatus. Sed si mente transeas, et diligenter quod futurum est animadvertas, videbis oculis fidei, quod nulla sit, etiam cum aliquid esse videtur, gloria, vel potentia impii. Locus quoque ejus non invenitur, cum status vitae praesentis pro nihilo computatur. Et hoc quidem incessanter contingit. Nam modo cernimus aliquos honoribus et divitiis florere, et ecce quasi in transitu atque in momento videmus eosdem interire. Unde et dicimus: Ubi est ille? ubi tanta gloria? tantae divitiae? tanta potentia? Et ingemimus dicentes! Heu quia nihil est homo. Sed imperfectorum est, gloriam morituri in ipsa morte despicere: et tunc ei etiam illi derogant, qui hanc et usque ad mortem sequentes amant. Qui
Abbreviated transcription (Latin):
pauꝑtatẽ appeto. & sola inuisibia cõ¬
Scupisco: opprobriũ insipienti dedi¬
aime. Uñ apłs ait. Spectacłm fac¬
lisumꝰ muñdo: et angłis ⁊ hõĩb. A
dextris et a sinistris habemꝰ armaqͥ¬
ꝑinfamiã ⁊ bonã famã: ut seductorᷤ
et ueraces. hinc alibi psalmista dicit.

Expanded text:
paupertatem appeto, et sola invisibilia conpaupertatem appeto, et sola invisibilia concupisco, Opprobrium insipienti dedisti me. Unde Apostolus ait: Spectaculum facti sumus mundo, et angelis, et hominibus . A dextris et a sinistris habemus arma quinfamiam et bonam famam, ut seductores et veraces . Hin
Abbreviated transcription (Latin):
pono in celo: Pone inmanib pau¬
perũ: da indigentib. Audi et fac:
qd̾ iste transiliens addit. Et nẽ que
est expectatio mea Nõne d̃ns: Et
quia cuncta hic transeunt. ⁊ nicħ
retinet᷑ certũ aut securũ: nc̃. idẽ. in
hac unitate. in ꝑegrinatione. dũ ad¬
huc habere ñ possum: qͥd debeo nisi
cłm expectare: Et conuertins se ad il¬
lũ quẽ expectans diligit ei familia¬
ri et amica locutionẽ dicit. Et sub̾a
mea ap̃dte est. Apd̾ dñm ħt sub̾am
tribuit : aut eaque retinet ad hono¬
rem ipsius expeñdit: & nicħ omĩno
pret̾ dñm concupiscit. Post contẽp¬
tum rerũ. postulat remissionẽ pec¬
catoꝵ: cũ subiungit. Ab om̃ib miqͥ¬
tatib meis. erue me. Ab omĩb inqͣ.
tam cogitationis ꝗͣ locutionis et oꝑiꝰ:
tam aboccultis qmͣ ab alienis: tam
a uenialib ꝗͣ criminalib. Et quia
terrena contẽpno. qi letari in tran¬
sitoriis nolo⁊ quia humilitatem et

Expanded text:
pono in caelo? Pone in manibus paupono in caelo? Pone in manibus pauperum : da indigentibus. Audi, et fac quod iste transiliens addit: 8. Et nunc, quae est exspectatio mea? Nonne Dominus? Et quia cuncta hic transeunt, et nihil retinetur certum, aut securum nunc, id est, in hac vanitate, in hac peregrinatione, dum adhuc habere non possum: quid debeo, nisi Deum exspectare? Et convertens se ad eum quem exspectans diligit, ei familiari et antiqua locutione dicit: Et substantia mea apud te est. Apud Dominumtribuit: aut ea quae retinet, ad honorem ipsius expendit: et nihil omnino praeter Deum concupiscit. Post contemtum rerum, postulat remissionem peccatorum, cum subjungit: 9. Ab omnibus iniquitatibus meis erue me. Ab omnibus, inquam, tam cogitationis quam locutionis et operis. Tam ab occultis quam ab alienis, tam a venialibus quam a criminalibus. Et quia terrena contemno, quia laeteri in transitoriis nolo, quia humilitatem et
Abbreviated transcription (Latin):
uerse subiacet uanitati. Hinc salomos
aut. Yidicuncta que fiũt subsole: &
ecce uniu̾sa uanitas. Uñ & subditur.
uerũtñ in imagine ꝑtnͣsit ħo: sed et
frustra conturbatur. Qm̃ꝗͣ portet i¬
maginẽ cłi: tñ ñ solũ transit s ꝑtͣnsit.
Cuiꝰ tnͣsire ẽ. singłis mom̃tis ad finem
tencłe: ꝑtnͣsire uͦ uitã moriendo fini¬
re. Nec solũ hec patitur: s et usib t̾¬
renis frustra conturbatur. Qñ et sub¬
dit᷑. Thesaurrrat ⁊ ignorat cui congͤ¬
gabit ea. Hec est adhuc magis lugen¬
dauanitas: quia cũ ħo a sui conditoriᷤᷤ
amore cecidit. ꝓtinꝰ amore et stũdio m̃¬
dialib inhesit: intm̃ ut exiliũ suum
libens ꝑferat. inuitꝰ recẽdat: cecaꝙ cu¬
pĩditate orbatus. thesauros colligit:
s cui congreget nescit. Uñ cuicda die¬
tũ ẽ. Stultẽ. hac nocte dĩam tuam
ubi fures ñ furant᷑: nec erugo aut ti¬
nea demolitur. S ego inquis quomͦ

Expanded text:
versae subjacet vanitati. Unde Salomon versae subjacet vanitati. Unde Salomon ait: Vidiuniversa vanitas . Unde et subditur: 7. Verumtamen in imagine pertransit homo, sed et frustra conturbatur. Quamquam portet imaginem Dei, tamen non solum transit, sed pertransit. Cujus transire, est singulis momentis ad finem tendere. Pertransire vero vitam moriendo finire. Nec solum haec patitur, sed et usibus terrenis frustra conturbatur. Unde et subditur: Thesaurizat, et ignorat cui congregabit ea. Haec est adhuc magis lugenda vanitas, quia cum homo a sui Conditoris amore cecidit, protinus amore et studio mundialibus inhaesit, intantum, ut exilium suum libens perferat: invitus recedat, caecaque cupiditate orbatus, thesauros colligat: sed cui congreget nescit. Unde cuidam dictum est: Stulte, hac nocte animam tuam ubi fures, non furantur, nec aerugo, aut tinea demolitur . Sed ergo, inquis, quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
sura iuit. Et sub̃a mea. ñ renoua¬
tio ꝗͣ fecit xp̃c. s ẽẽntia corꝑalis qm
traximꝰ ex adam: tanꝗͣ nichilũ an¬
te te. Quidã uident᷑ magni ante se
de quib scriptũ est: ue qui sapienteᷤᷤ
estis ĩ ocłis ur̃is: s ante dm nichil
sunt : teste apło qui ait. Qui pucat
se ẽẽ aliquid cũ nicħ sit: ipse se sẽdu¬
cit. Nec iste exhoc magnꝰ est: nã in¬
flatio et tumor imitatur magnitu¬
dinẽ : s ñ ħt sanitatem. Sic primꝰ
cĩdit: quo atrigit uetitũ ꝑtulit de¬
cursum. Ido nc̃ iste uir sc̃s dies suos
transitorios conspicit : & se nichil
nͥ pulu̾em cognoscit: unde eciã secu¬
tus adiungit. Uerũtam̃ uniu̾sa
uanitas: om̃is homo iuuens. Iamtran¬
silii mortalia omĩa : ascendi ad delec
eo qd̾ restat sic inhio. Uerũtñ ꝗͣ diu tẽ
h̾o iuuens. Uniu̾sa eñ que in hoĩe
homo. et manens et transiliens. & iꝑ¬
se eciã yditun qmͣdiuhic iuuit: uni¬

Expanded text:
sura vivit. Et substantia mea: non renovasura vivit. Et substantia mea: non renovatio quam fetraximus ex Adam: tamquam nihilum ante te. Quidam videntur magni ante se, de quibus scriptum est: Vae qui sapientes estis in oculis vestris : sed ante Deum nihil sunt, teste Apostolo, qui ait: Qui putat se aliquid esse, cum nihil sit, ipse se seducit . Nec iste ex hoc magnus est, nam inflatio et tumor imitatur magnitudinem, sed non habet sanitatem. Sic primuscidit quo attigit vetitum, pertulit decursum. Ideo nunc iste vir sanctus dies suos transitorios conspicit, et se nihil nisi pulverem cognoscit. Unde etiam sequutus adjunxit: Verumtamen universa vanitas, omnis homo vivens. Jam transilii mortalia omnia. Ascendi ad delecteo quod restat sic inhio. Verumtamen quamdiu thomo vivens. Universa enim quae in homine homo et manens et transiliens, et ipse etiam Idithum, quamdiu hic vivit, uni
Abbreviated transcription (Latin):
rꝰ ut sit inre:s quia nos longa spa¬
cia temꝑũ designamꝰ. pluralitate
dierũ. ꝓ nr̃a capacitate infinitũ et̾¬
nitatis spaciũ. numerũ dierũ qͥ est.
imꝓprie uoluit appellare. Recte añt
illa prius scire appetit: ut postmo¬
dum sciat qͥd ei desit: ñ enĩ plene sci¬
re possumꝰ que nob̾ desunt intẽꝑali¬
reuelante cognoscamꝰ. Iccͥco reꝓbi
qͥdeis desit dep̃hendẽ ñ possunt: qi
terrenis reb ex amore succumbunt.
Cumq ad ꝑhennitatẽ corda ñ suble-¬
uant: exiliũ. patriam. tenebras. lu¬
cem. cursum. stabilitatẽ putant :
quia qui maiora nesciunt. iudicare
de minimis ñpossunt. Quo contra
seruus di. cũ ad suꝑna cor eleuat:
defectũ temꝑalitatis ex consicdatio¬
ne ꝑempnitatis meliꝰ pensat. Uñde
tanꝗͣ noto frae fine suo et numero
dierum qui est:atcendit ad hec que
transeunt. & ait.E oce mensurabi¬
les posiusti dies meos: idẽ ñ et̾nos. s
defectiuos. Quisq enĩ subcerta men¬

Expanded text:
quod ita sit in re: sed quia nos longa spatia temporum designamus pluralitate dierum pro nostra capacitate, infinitum aeternitatis spatium, numerum dierum qui est, improprie voluit appellare. Recte autem illa prius scire appetit, ut postmodum sciat quid ei desit. Non enim plene scire possumus quae nobis desint in temporalirevelante, cognoscamus. Idcirco reprobi quid eis desit, deprehendere non possunt, quia terrenis rebus ex amore succumbunt. Cumque ad perennitatem corda non sublevant, exilium patriam, tenebras lucem, cursum stabilitatem putant: quia qui majora nesciunt, judicare de minimis non possunt. Quo contra servus Dei cum ad superna cor elevat, defectum temporalitatis ex consideratione perennitatis melius pensat. Unde tamquam noto fine suo, et numero dierum qui est, attendit ad haec quae transeunt, et ait: 6. Ecce mensurabiles posuisti dies meos. Id est, non aeternos, sed defectivos. Quisque enim sub certa men
Abbreviated transcription (Latin):
uena egosum apd̾ te. Loq̃r enĩ ds
secreta sua locutione in cordibꝯ suoꝵ
fidelium: et aspirationẽ infundit
grẽ sue. Ido alibi postulat dicens.
Dic aĩe meẽ: salus tua ego sum. Et
it̾m. Audiam quĩdloquatur ĩ me
dñs ds. Et cet̾a. Io aut̃ ñ debes silere
a me: qm̃ aduena egosum. translatꝰ
de ciuitate babylonie. in qͣ natꝰ fue¬
ram ꝑoriginale pecc̃m: manens a¬
pũd te.seruiens tͥ: et de tua famili¬
a existens. Nec tñ adhuc inciuitate
tuasum. ẜpt̾ea subdit. Est ꝑ egrinꝰ
sicut om̃s patres mei fuerunt ꝑegͥ¬

Expanded text:
advena ego sum apud te. Loquitur enim Deus advena ego sum apud te. Loquitur enim Deus secreta sua locutione in cordibus suorum fidelium, et aspirationem infundit gratiae suae. Ideo alibi postulat dicens, Dic animae meae, Salus tua ego sum . Et iterum. Audiam quid loquatur in me Dominus Deus, et caetera . Ideo autem non debes silere a me: quoniam advena ego sum, translatus de civitate Babylonis, in qua natus fueram per originale peccatum : manens apud te, serviens tibi, et de tua familia existens. Nec tamen adhuc in civitate tua sum. Propterea subdit: Et peregrinus, sicut omnes patres mei fuerunt pe
Abbreviated transcription (Latin):
meas. Qnͣto quisq sanctior ẽ: tanto
uberiores lacrimas ht̃ in oratione:
qͣs benignꝰ ds̃ aurib ꝑcipit: qñ mi¬
soditer suscipit. Siuis a dño exau¬
diri : ora cũ lacrimis: contere cortu¬
um. Nullũ maiꝰ sacrificiũ cło offer¬
ri potes: ꝗͣ corcontritũ & humiliatẽ.
Ubisunt lacͥme: ibi diuinꝰ ignis ac¬
cenditur. Querisolet. qͣre orandus
sit ds. & quid opꝰ sit ĩ oratione: cum
ipsesciat anteꝗͣ oremꝰ. quid opꝰ sit no¬
bis. S iło orandũ est: qr or̃onis inten¬
tio aor nr̃m serenat et purgat: capatiꝰ¬
ꝙ efficit ad excipienda diuina mu¬
nera: que sp̃aliter nob̾ infuñdunt᷑.
Puis dñs offert nob̾ gr̃am suã. et sem
sumꝰ acciꝑe: cum inclinam᷑ ad t̾re¬
na. et rerum temꝑaliũ cupiditate
tenebram᷑. Fit gͦ inoratione conuer¬
sio cordis addm: e in ipsa conu̾sione.
puriores & digniores efficim᷑. Uñde
ad huc subditur. Ne sileas: qm̃ ad

Expanded text:
meas. Quanto quisque sanctior est, tanto meas. Quanto quisque sanctior est, tanto uberiores lacrymas habet in oratione: quas benignus Deus auribus percipit, quando misericorditer suscepit. Si vis a Domino exaudiri: ora cum lacrymis, contere cor tuum. Nullum majus sacrificium Deo afferri potest, quam cor contritum et humiliatum . Ubi sunt lacrymae, ibi divinus ignis accenditur. Quaeri solet quare orandus sit Deus, et quid opus sit oratione, cum ipse sciat antequam oremus, quid opus sit nobis . Sed ideo orandum est, quia orationis intentio cor nostrum serenat et purgat, capaciusque efficit ad excipienda divina munera, quae spiritualiter nobis infunduntur. Pius Dominus offert nobis gratiam suam, et semper sumus accipere: cum inclinamur ad terrena, et rerum temporalium cupiditate tenebramur. Fit ergo in oratione conversio cordis ad Deum, et in ipsa conversione puriores et digniores efficimur. Unde adhuc subditur: Ne sileas quoniam
Abbreviated transcription (Latin):
silucretur totũ mundñ: aĩe aut̃ sue
detͥmentũ paciat᷑ : Et iło subditur.
uerũtñ uane conturbat᷑ om̃is homo.
Om̃is scl homo qui carnalit̾ uiuit.
dũ terrena appetere ꝑcupĩditatem
inhac terra certũ est. nͥ mors: Consi¬
date omĩa uł bona uł mala. uite huiꝰ.
uł mipsa iusticia uł mipsa iniqui¬
tate incerta sunt. Quidsis hõdie scis:
quĩd fut᷑us sis crastino nescis. Pauꝑ
es: incertũ ẽ anditescas. Indoctus:
incertũ ẽ anerũdiaris. Imbecillis:
incertũ ẽ conualescas Natus ẽs: orr¬
tũ est quia morieris. Quocũq te uit¬
teris.incerta sunt omĩa:sola morscer¬
ta: & sola multũ cauetur. que nullo
mͦ deuitatur. Qiiqͥs gͦ conturbatur.
iactet incłno curã suam: & dicat qd
sequitur. Exaudi orationẽ meã: ut fi¬
nem meũ notũ mͥ facias ÷ & dep̃cati¬
onem meã : ut ab omĩb iniquitatib
eruas me. Et debes exaudire:quia
cũ affectu & lacrimis dep̃corte. Et
hoc ẽ qd̾ dicit aurib ꝑcipe lacrimaᷤ

Expanded text:
ae autem suae detrimentum patiatur ? Et ideo subditur: Veruntamen vane conturbatur omnis homo. Omnis scilicet homo, qui carnaliter vivit, dum terrena appetere per cupiditatem in hac terra certum est, nisi mors? Considerate omnia, vel bona, vel mala vitae hujus, vel in ipsa justitia, vel in ipsa iniquitate: omnia incerta sunt. Quid sis hodie scis: Quid futurus sis crastino, nescis. Pauper es? incertum est an ditescas. Indoctus? incertum est an erudiaris. Imbecillis? incertum est an convalescas. Natus es? certum est, quia morieris. Quocunque te verteris, incerta sunt omnia. Sola mors certa: et sola multum cavetur, quae nullo modo devitatur. Quisquis ergo conturbatur, jactet in Dominum curam suam, et dicat quod sequitur: 13. Exaudi orationem meam. Ut finem meum notum mihi facias. Et deprecationem meam. Ut ab omnibus iniquitatibus eruas me. Et debes exaudire, quia cum affectu et lacrymis deprecor te. Et hoc est, quod dicit: Auribus percipe lacrymas
Abbreviated transcription (Latin):
diebat: uult etiã finẽ suũ quo den¬
dere debeat scire: ne si currat ĩ i¬
certũ:ualeat aberrare.finẽ uie nr̃e
sum dendimꝰ: ult᷑ ipsũ ñ est quoten¬
dere ualeamꝰ. Ipse est enĩ sũmũ bonũ:
sũma b̃itũdo. Quisqͥs hunc fine nes¬
cit. aut ad ipsum ñ tendit: etiam si
recte uiuere iudeatur. inuanũ cur¬
rit. Nec certũ finẽ tantũmͦ. s uerã ꝙͦ
uitã scire postulat: cũ subuingit. Et
numerũ dierũ meoꝵ qui ẽ: notũ mͥ
fac. Quare: It sciam quĩd desit mͥ.
stidies ñ sunt. Añ abeunt pene qmͣ
ueniant: et cũ uen̾int. stare ñ posft̃.
urgent se secunt᷑ se: et ñ setenent.
Nicħ de p̃terito reuocatur: qd̃ futͦum
ẽ tnͣsiturũ expectatur : ñdũ habet᷑
dũ ñ uenit: ñ tenet᷑ dum uen̾it. Nu

Expanded text:
diebat: 179 Vult etiam finem suum quo tendiebat: 179 Vult etiam finem suum quo tendere debeat, scire: ne si currat in incertum, valeat aberrare. Finem viae nostrae sum tendimus, ultra ipsum non est quo tendere valeamus. Ipse est enim summum bonum, summa beatitudo. Quisquis hunc finem nescit, ad ipsum non tendit. Etiam si recte vivere videatur, in vanum currit. Nec certum finem tantummodo, sed veram quoque vitam scire postulat, cum subjungit: Et numerum dierum meorum quis est, notum fac mihi. Quare? Ut sciam quid desit mihi. Isti dies non sunt. Ante abeunt pene quam veniant: et cum venerint, stare non possunt. Urgent se, sequuntur se, et non se tenent. Nihil de praeterito revocatur, quod futurum transiturum exspectatur: nondum habetur, dum non venit: non tene
Abbreviated transcription (Latin):
putaremꝰ hunc calorẽ ẽẽ paruũ: ꝯti¬
nuo ãdiunxit. Et in mẽditatione
mea exardescet ignis. In eo q̃d ñ ait
exarsit. s exardescet: ostendit illũ
ignẽ cressc̾e magis ac magis ex taci¬
turnitate. Acsidicet. Quãdiu sile¬
bo: tanto ampliꝰ ignis exardescet.
Positus in hac fluctuatione. dicendi
et tacendi. int̾ eos qui calũpniari
parati sunt. et eos qui affectant in¬
strui ᷤ ꝑiclitans ne ꝓiciat margari¬
tas porcis. ꝑiclitans ne ñ eroget ciba¬
ria conseruis : in hoc estuquesunt
aliũ meliorẽ locũ: & suspirans infi¬
nem quẽdam ubusta ñ erit passiꝰ.
ait. Locutꝰ sum in lingua mea. Sed
cur ei loquit᷑ in lingua sua: cuinota
ẽ cogitatio sua ͦ S fortassis ido in
lingua loquit᷑: ut eiꝰ locutione au¬
ditoꝵ uita instruat᷑. Ait gͦ Notũ
fac m dñe: sinem meũ. Quia iam
uias quib gradiebat᷑ nouerat. ⁊ ea¬
dem ne offendet. ꝓut pot̾at custo¬

Expanded text:
putaremus hunc calorem esse parvum, contiputaremus hunc calorem esse parvum, continuo adjunxit: Et in meditatione mea exardescet ignis. In eo quod non ait: Exarsit, sed Exardescet: ostendit illum ignem crescere magis ac magis ex taciturnitate. Ac si diceret: Quandiu silebo, tanto amplius ignis exardescet. Positus in hac fluctuatione dicendi et tacendi, inter eos qui calumniari parati sunt, et eos qui affectant instrui, periclitans ne projiciat margaritas porcis, periclitans ne non eroget cibaria conservis: in hoc aestu quaesivit alium meliorem locum, et suspirans in finem quemdam, ubi ista non erit passurus, ait: 5. Locutus sum in lingua mea. Sed cur ei loquitur in lingua sua, cui nota est cogitatio sua? Sed fortassis ideo in lingua loquitur, ut ejus locutione auditorum vita instruatur. Ait ergo: Notum fac mihi, Domine, finem meum. Quia jam vias quibus gradiebatur, noverat et easdem, ne offenderet, prout poterat, custo