comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
instruere. spũalit̾ ꝓximoꝵ mentes erubescat. Bene gͦ dicit᷑.
Quare detraxistis sermonib ueritatis: cũ ẽ uob nullus sit
qui possit arguere: acsi aꝑte diceret᷑. Qua temeritate audita
rep̃henditis : qͥ ꝑcussionis meȩ causas ignorantes adhuc rep̃hẽ¬
na ualde & noxia generi humano. Unũ qd eurat etiã ꝑuer¬
sa laudare: aliud qd̵ studet sẽꝑ etiã recta corripere. Illud
deorsũ cũ fluuio ducit᷑: hoc uͦ contra fluenta ueritatis ob¬
serare & alueũ conat᷑. Illud metꝰ p̾mit : hoc elatio erigit Illud gr̃am
ex fauorib captat : hoc irã ut ex certamine. ostendat᷑ exagitat. Illud
in ꝓnitu subiacet: hoc sẽꝑ ẽ diuerso tumet. Ex huiꝰ gͦ qualitate
beatꝰ iob amicos suos fuisse redarguit cũ dic̃. Ad increpandũ tan¬
tũ eloqͥa concinnatis. S unde usq ad inustȩ increpationis au

Expanded text:
instruere spiritaliter proximorum mentes erubescat. Bene ergo dicitur: instruere spiritaliter proximorum mentes erubescat. Bene ergo dicitur: Quare detraxistis sermonibus veritatis, cum e vobis nullus sit qui possit arguere? Ac si aperte diceretur: Qua temeritate audita reprehenditis, qui, percussionis meae causas ignorantes, adhuc reprehenna valde et noxia generi humano, unum quod curat etiam perversa laudare, aliud quod studet semper etiam recta corripere. Illud deorsum cum fluvio ducitur, hoc vero contra fluenta veritatis obserare et alveum conatur. Illud metus premit, hoc elatio erigit. Illud gratiam ex favoribus captat, hoc ira ut ex certamine ostendatur exagitat. Illud in promptu subjacet, hoc semper e diverso tumet. Ex hujus ergo qualitate beatus Job amicos suos fuisse redarguit, cum dicit: Ad increpandum tantum eloquia concinnatis. Sed unde usque ad injustae increpationis au
Abbreviated transcription (Latin):
sit arguere:.  mundus inse eẽ a iiciis debet qui curat alie¬
na corrigere: ut t̾rena ñ cogitet. ut desideriis infimis ñ
succũbat : quat inꝰ tanto ꝑspicatius aliis fugienda uideat. qͣn¬
to hȩc ipse ꝑ scientiam ⁊ uitã uerius declinat : qr neqͣꝗͣ pu¬
re maculam in menbro considerat. ocłs quẽ pulus grauat.
ꝙ suꝑiectas sortes. tͣgere ñ ualet manus quȩ lutum tenet. Qd̃
iuxta antiquȩ translationis seriẽ. bene ad dauid gͣ exteriora
bella laborantẽ. ꝑ significationẽ diuina uox innuit eũ dicit.
Non tu ȩdificabis mͥ templũ : qr uir sanguinũ es. Di aut̃ tem¬
plum ȩdificat : qui corrigendis atq instituendis ꝓxmioꝵ mẽ¬
tib uaccat. Templum quippe dĩ nos sumꝰ : qui ad uerã uitã ex
eius inhabitatione constrium᷑: paulo attestante qui ait. Tem¬
plum dĩ scm ẽ: qd̃ estis uos. S uir sanguinũ tẽplũ dĩ ȩdifica¬
re ꝓhibet᷑ : qr qui adhuc actis carnalib incubat. necesse ẽ ut

Expanded text:
 etc.--Mundus in se esse a vitiis debet, qui curat aliena corrigere, ut terrena non cogitet, ut desideriis infimis non succumbat; quatenus tanto perspicacius aliis fugienda videat, quanto haec ipse per scientiam et vitam verius declinat. Quia nequaquam pure maculam in membro considerat oculus, quem pulvis gravat, et superjectas sordes tergere non valent manus quae lutum tenent. Quod juxta antiquae translationis seriem bene ad David erga exteriora bella laborantem, per significationem divina vox innuit, cum dicit: Non tu aedificabis mihi templum, quia vir sanguinum es . Dei autem templum aedificat, qui corrigendis atque instituendis proximorum mentibus vacat. Templum quippe Dei nos sumus, qui ad veram vitam ex ejus inhabitatione construimur, Paulo attestante, qui ait: Templum Dei sanctum est, quod estis vos . Sed vir sanguinum templum Deo aedificare prohibetur, quia qui adhuc actis carnalibus incumbat necesse est ut
Abbreviated transcription (Latin):
uitã parat. S hȩc curare reꝓbi neglegunt: q. ꝓfecto a¬
bulantes inuacuũ uitã sequentes fugiunt. inuenientes
ꝑdunt. Mleluis uͦ a prauoꝵ imitatione compeseiu s eoꝵ
dãpna ex fine pensamꝰ. Unde bene etiã eũ ex ortatione su

Expanded text:
vitam parat. Sed haec curare reprobi negligunt, quia profecto, avitam parat. Sed haec curare reprobi negligunt, quia profecto, ambulantes in vacuum, vitam sequentes fugiunt, invenientes perdunt. Melius vero a pravorum imitatione compescimur, si eorum damna ex fine pensamus. Unde bene etiam cum exhortatione su
Abbreviated transcription (Latin):
Non apparebis in conspectu dĩ uacuus. Qͥ enĩ ꝓmerends
intȩ mercedẽ bene agendo ñ ꝓuidet : in conspectu dĩ ua¬
cuius apparet. Hinc de iustis ꝑ spsalmistã dicit᷑ uenien¬
tes aut̃ uenient. cũ exultatione. portantes manpulos
suos. Ad exam̃ quippe iudicii portantes manipulos ueni¬
unt: qui in semet ipsos recta oꝑa quib uitã mereant᷑
ostendunt. Hinc de uno qͦq electo psalmista iterũ dicit
Qui ñ accipit in uano animã suã. In uano quippe animã
suã accipit : qui sola p̾sentia cogitans quȩ sequant᷑ in ꝑpe¬
tuũ ñ attendit. In uano animã suã accipit : qui eius uitã
neglegens ei curã carnis anteponit. S anmã suã inua
num uisti ñ accipunt: qr intentione continua ad eiꝰ uti¬
litatẽ referunt. qͥcquid corporalit᷑ oꝑant᷑: quatinꝰ & tran¬
seunte opere oꝑis causa ñ transeat:. quȩ uitȩ p̃mia post

Expanded text:
Non apparebis in conspectu Domini vacuus . Qui enim promerendae Non apparebis in conspectu Domini vacuus . Qui enim promerendae vitae mercedem bene agendo non providit, in conspectu Domini vacuus apparet. Hinc de justis per Psalmistam dicitur: Venientes autem venient in exsultatione, portantes manipulos suos . Ad examen quippe judicii portantes manipulos veniunt qui in semetipsis recta opera quibus vitam mereantur ostendunt. Hinc de unoquoque electo Psalmista iterum dicit: Qui non accepit in vanum animam suam . In vanum namque animam suam accipit, qui, sola praesentia cogitans, quae se sequantur in perpetuum non attendit. In vanum animam suam accipit qui, ejus vitam negligens, ei curam carnis anteponit. Sed animam suam justi in vanum non accipiunt, quia intentione continua ad ejus utilitatem referunt quidquid corporaliter operantur, quatenus et transeunte opere, operis causa non transeat, quae vitae praemia post
Abbreviated transcription (Latin):
uat᷑. Qͦmͦ aut̃ culpa ꝓdeat. uł quibuslibet occasionibus
erũpat. reꝓboꝵ tam̃ semitȩ sẽꝑ inuolutȩ st̃ ut prauis c̃¬
cupiscentiis deditͥi. aut bona nulla appetant. aut app¬
tentes infirmo desiderio ad hȩc nequaꝗͣ mentis liberos
gressus tendant. Recta enĩ aut ñ incipiunt. aut in ipso
fracti it inere ad hȩc minime ꝑtingunt. Unde fit plerũq
ut ad amorẽ suum lassati redeant: seseq ab intentione a¬
nimi in carnis uoluptatib sternant: sola quȩ transeunt co¬
gitent. nulla quȩ secũ ꝑmaneant curent. Unde & apte subdi¬
t᷑. Ambulabunt inuacuũ. & peribunt. Inuacuũ quippe am-¬
bulant: qui nil secũ de fructu sui laboris portant. Alius nãq
adipiscendis honorib exudat. alius multiplicandis facul-
tatib ęstuat. Alius ꝓmerendis laudib anhelat. S qr. cunc¬
ta hec hic quisq moriens deserit. labores inuacuũ ꝑdidit
q secũ ante uidicẽ nil tulit. Quo cont᷑ bene ꝑ lege̾ dicit᷑.

Expanded text:
unt. Quomodo ergo culpa prodeat, vel quibuslibet ex occasionibus erumpat, reproborum tamen semitae semper involutae sunt, ut pravis concupiscentiis dediti, aut bona nulla appetant, aut appetentes infirmo desiderio ad haec nequaquam mentis liberos gressus tendant. Recta enim aut non incipiunt, aut in ipso fracti itinere, ad haec minime pertingunt. Unde fit plerumque ut coelestem amorem lassati deserant, seseque ab in tentione animi in carnis voluptatibus sternant, sola quae transeunt cogitent, nulla quae secum permaneant, curent. Unde et aperte subditur: Ambulabunt in vacuum, et peribunt. In vacuum quippe ambulant, qui nihil secum de fructu laboris portant. Alius namque pro adipiscendis honoribus desudat, alius multitatibus aestuat, alius promerendis laudibus anhelat; sed quia cuncta haec hic quisque moriens deserit, labores in vacuum perdidit, qui secum ante judicem nihil tulit. Quo contra bene per legem dicitur:
Abbreviated transcription (Latin):
roris sui ꝓpagationẽ deputant: qr habere se ad ꝑditionẽ
socios exultant Cũ uͦ bonoꝵ spes interius figit᷑. & nequaqͣ. ma¬
lis exteriorib ad mia reclinat᷑. prauoꝵ mentẽ confusio oc¬
cupat : qr. dũ ꝑuenire ad afflictoꝵ intima nequeunt: inca¬
quȩ int̾ aduersa reꝓboꝵ suꝑnȩ retributionis gaudiũ sine ul¬
lo mentis affectu desiderat. atq ad uitã moriendo ꝑdurat.
confusi sunt qm̃ speraui. acsi aꝑte dicat. Quia duris ꝑcussiõ¬
bus reꝓbi uim mei rigoris nͦ emolliunt: erubescentes ꝓculdu¬
bio laborẽ. suȩ crudelitatis ꝑdunt. Unde & mox uenturȩ re¬
tributionis bona quasi iã p̾sentia conspicit: & qui reatꝰ in
uiditii reꝓbi ueniunt qr usq ad eiꝰ tunc conspiciendã głam
ꝑducunt᷑: ut ad maiora reatus sui supplicia repulsi uideant
dicis testis conscientia addicit. Lẽ iudex exterius cernit᷑ s ac¬

Expanded text:
roris sui propagationem deputant, quia habere se ad perditionem roris sui propagationem deputant, quia habere se ad perditionem socios exsultant. Cum vero bonorum spes interius figitur, et nequaquam malis exterioribus ad ima reclinatur, pravorum mentem confusio occupat, quia dum pervenire ad afflictorum intima nequeunt, incaquae inter adversa reproborum supernae retributionis gaudium sine ullo mentis defectu desiderat, atque ad vitam moriendo perdurat: Confusi sunt, quia speravi. Ac si aperte dicat: Quia duris persecutionibus reprobi vim mei rigoris non emolliunt, erubescentes procul dubio laborem suae crudelitatis perdunt. Unde et mox venturae retributionis bona quasi jam praesentia conspicit, et qui reatus in judicii reprobi veniunt, quia usque ad ejus tunc conspiciendam gloriam perducuntur, ut ad majora reatus sui supplicia repulsi videant dicis testis conscientia addicit. Tunc judex exterius cernitur, sed ac
Abbreviated transcription (Latin):
cursu fugere uitã peccatoris aspiciens ait. Pusillũ adhuc & ñ
erit peccator. hinc iterũ dicit: homo sic̃ fenũ dies eiꝰ. h inc ysa¬
ias ait. Omĩs caro fȩnũ: & gła eius sic̃ flos fȩni. Hinc mentes
p̃sum̃tiũ iacob corripit dicens. Quȩ ẽ uita ur̃a. uapor. ẽ ad
modicũ parens. Recte. gͦ dicit᷑. expectate paulisꝑ: qr. & imm̃¬
sum ẽ qd̃ sine t̾mino sequit᷑. & parũ ẽ quicquid finit᷑. Lon¬
gũ qͥppe nobis uideri ñ debet: qd cursu sui tẽporis tendit᷑
mom̃ta ducit᷑. ipsa hoc momenta
sua quȩ defecert̃. im pellunt: atq uni¬
inde agit᷑ ne teneat᷑. Bene. aut̃ beatꝰ iob postꝗͣ breuitatẽ p̃si¬
tis uitȩ despiciens intulit ctra iniquos ꝓtinꝰ in uocẽ. omĩum
la reꝓbi ingerunt: ñ hos ab spe intima labefactari conspiciuĩ.
effectu deceptionis hylarescunt. Luchrũ nãq maximũ er¬

Expanded text:
cursu fugere vitam peccatoris aspicursu fugere vitam peccatoris aspierit peccator . Hinc iterum dicit: Homo sicut fenum dies ejus . Hinc Isaias ait: Omnis caro fenum, et gloria ejus sicut flos feni . Hinc mentes praesumentium Jacobus corripit dicens: Quae est vita vestra? Vapor est ad modicum parens . Recte ergo dicitur: Exspectate paulisper, quia et immensum est quod sine termino sequitur, et parum est quidquid finitur. Longum quippe nobis 234 videri non debet quod cursu sui temporis tendit momenta ducitur, ipsa hoc momenta sua quae differunt impellunt; atquinde agitur ne teneatur. Bene autem beatus Job, postquam brevitatem praesentis vitae despiciens intulitla reprobi ingerunt, si hos a spe intima labefactari conspiciunt, effectu deceptionis hilarescunt. Lucrum namque maximum, er
Abbreviated transcription (Latin):
re iã nequeat. Ninc enĩ ẽ qd̵ ꝑ quendã sapientẽ dicit᷑ Ue
his qui ꝑdiderunt sustinentiã. Sustinentiã uidelicet ꝑdt̃.
qui dũ diu se immorari uisibilib ȩstimant. spẽ inuisibilium
derelinquunt. Cumq mens in p̃sentib figit᷑. uita tͣminat᷑. &
repente ad supplicia imꝓuisi ꝑueniunt. qui decepti suis p̃¬
sũptionib aut nũꝗͣ se contingere. aut tarde. credidert̃.
hinc ueritas dic̃. Uigilate itaq: qr. nescitis diem neq horã. Hine
rursũ scriptũ ẽ. Dies dnĩ sic̃ fur in nocte: ita ueniet. Quia enĩ
ad rapiendam animã ꝓpinquans minime. conspicit᷑ furi in
nocte: cõparat᷑. Tanto gͥ debet quasi semꝑ ueniens metui: quã¬
to a nob̃ ñ ualet uentura p̾sciri. Unde & scĩ uiri qr breuitatẽ
uitȩ indesinent᷑ aspiciunt. quasi cottidie. morientes uuunt: &¬
tanto se solidius mansuris p̃parant. quanto & nulla ẽẽ tran¬
sitoria semꝑ ex fine pensant hinc quippe psal mista ueloci

Expanded text:
quemdam sapientem dicitur: Vae his qui perdiderunt sustinentiam . Sustinentiam videlicet perdunt qui, dum diu se immorari visibilibus aestimant, spem invisibilium derelinquunt. Cumque mens in praesentibus figitur, vita terminatur; et repente ad supplicia improvisa perveniunt, quae, decepti suis praesumptionibus, aut nunquam se contingere, aut tarde crediderunt. Hinc Veritas dicit: Vigilate itaque, quia nescitis diem neque horam . Hinc rursum scriptum est: Dies Domini sicut fur in nocte, ita veniel . Quia enim ad rapiendam animam propinquans minime conspicitur, furi in nocte comparatur. Tanto igitur debet quasi semper veniens metui, quanto a nobis non valet ventura praesciri. Unde et sancti viri, quia brevitatem vitae indesinenter ascipiunttanto se solidius mansuris praeparant, quanto et nulla esse transitoria semper ex fine pensant. Hinc quippe Psalmista veloci
Abbreviated transcription (Latin):
semet ipsã mens & ea quȩ loquit᷑ conuitia ñ agnoscat. cũq
furori. plene satis fecerit. quasi post exercitiũ in tranquil¬
litatẽ redit: & tunc se ad silentii claustra recolligit. etu
linguę ñ pacientia s ꝓcacitatis suȩ satiffactio frenũ ponit.
Hir gͥ sc̃s sero post conuitia illicita se cohibet. qr & a cur¬
su sepe. spumantes equos ñ p̃sidentis dextera s campi t̾mi¬
nus cohercet. bene gͦ de reꝓbis dicit᷑. inuolutȩ st̃ semitȩ gres
suũ eoꝵ: qr. recta quidẽ deliberando appetunt. s ad consue¬
ta semꝑ mala replicant᷑: & quasi extra se extensi ad semet¬
ipsos ꝑ circuitũ redeunt. qui bona quidẽ cupiunt. s ã malis
numquã recedunt. Esse quippe humiles. s sine despectu: eẽ ẽ¬
tempti ꝓpriis. s sine necessitate: eẽ casti. s sine maceratiõe
corporis: eẽ pacientes. s sine contumeliis uolunt. Cũq adipiᷤᷤ¬

Expanded text:
semetipsam mens et ea quae loquitur convicia non agnoscat. Cumque semetipsam mens et ea quae loquitur convicia non agnoscat. Cumque furori plene satisfecerit, quasi post exercitium in tranquillitatem redit; et tunc se ad silentii claustra recolligit, cum linguae non patientia, sed procacitatis suae satisfactio frenum posuit. Vix igitur sero post convicia illata se cohibet, quia et a cursu saepe spumantes equos non praesidentis dextera, sed campi terminus coercet. Bene ergo de reprobis dicitur: Involutae sunt semitae gsuum eorum, quia recta quippe deliberando appetunt, sed ad consueta semper mala replicantur, et quasi extra se tensi, ad semetipsos per circuitum redeunt. Qui bona quidem cupiunt, sed a malis nunquam recedunt. Esse quippe humiles, sed tamen sine despectu; esse contenti propriis, sed sine necessitate; esse casti, sed sine maceratione corporis; esse patientes
Abbreviated transcription (Latin):
tringere. gͦ uoluptatũ fluxa deliberat. & resultare. consue¬
tudini. quasi totis se uirib paratꝰ uł obiecta ocłis specie. uł
ad memoriã reducta. cũ subita tẽptatione. concutit᷑. ꝓtinꝰ
a pͥstina p̃paratione dissipat᷑: & qui ctra hanc clipeũ delibe¬
rationis erexerat: delectationis iaculo confossus iacet: sicq
eũ luxuria eneruẽ suꝑat. acsi nulla contra eã intentionis
arma p̃parasset. Alius irȩ flãmis accendit᷑. & usq ad infe¬
rendas ꝓxiis contumelias effrenat᷑. Cũ uͦ nulla furoris
occasio animũ pulsat. quanta sit mansuetudinis uirtus.
quanta pacientiȩ. altitudo considerat: seq etiã contumelias
pacientẽ parat. S cũ parua quãlibet cõmotionis occasio
nascit᷑. repente ad uoces & contumelias medullitꝰ inflãma¬
t᷑ ita ut ñ solũ ad memoriã pacientia ꝓmissa ñ redeat. s

Expanded text:
tringere ergo voluptatum fluxa deliberat, et resultare consuetringere ergo voluptatum fluxa deliberat, et resultare consuetudini quasi totis se viribus parat; sed objecta oculis specie, vel ad memoriam reducta, cum subita tentatione concutitur, protinus a pristina praeparatione dissipatur, et qui contra hanc clypeum deliberationis erexerat, delectationis jaculo confossus jacet, sicque eum luxuria inermem superat, ac si nulla contra eum intentionis arma praeparasset. Alius irae flammis accenditur, et usque ad inferendas proximis contumelias effrenatur. Cum vero nulla furoris occasio animum pulsat, quanta sit mansuetudinis virtus, quanta patientiae altitudo considerat, seque etiam contra contumelias patienter temperat; sed cum parva quaelibet commotionis occasio nascitur, repente ad voces contumeliosas medullitus inflammatur, ita ut non solum ad memoriam patientia promissa non redeat, sed
Abbreviated transcription (Latin):
meliis humilẽ. ꝓmittit : s cũ repente hunc uniꝰ inuiria uerbi
pulsauerit. ad consuetã ꝓtinꝰ elationẽ. redit: sicq ad tumoren
ducit᷑. ut neqͣꝗͣ. qr humilitatis bonũ concupierat recordet᷑.
alus auaricia ȩstuans. augendis facultatib anhelat. Is cũ p̃tȩ¬
rire omĩa uelocit᷑ conspicit: uagantẽ. ꝑ concupiscentias m̃tẽ
figit. Necerit iã nil appetere: adepta tantũmͦ sub magni
moderaminis freno possidere. S cũ repente fuerint ocłis ob¬
lata quȩ placent. in ambitione ꝓtinuis mens anhelat. semet¬
ipsã ñ capit. adipiscendi hȩc occasionẽ quęrit: & oblita con¬
tinentiȩ quã secũ pepigerat. cogitationũ se. stimulis ꝑ desi¬
deria adquisitionis inquietat. Alius luxuriȩ tabȩ. polluit᷑:
& longa iã consuetudine captꝰ tenet᷑. Quanta aut̃ castitatiᷤ
sit munditia conspicit: & carne uincit᷑. quã dep̃hendit. Res¬

Expanded text:
meliis humilem promittit; sed cum repente hunc unius injuria verbi meliis humilem promittit; sed cum repente hunc unius injuria verbi pulsaverit, ad consuetam protinus elationem redit, sicque ad tumorem ducitur, ut nequaquam quia humilitatis bonum concupierat recordetur. Alius avaritia aestuans, augendis facultatibus anhelat. Is cum praeterire omnia velociter conspicit, vagantem per concupiscentias mentem figit, decernit jam nimoderaminis freno possidere; sed cum repente fuerint oculis oblata quae placent, in ambitione protinus mens anhelat, semetipsam non capit, adipiscendi haec occasionem quaerit, et oblita continentiae quam secum pepigerat, cogitationum stimulis sese per desideria acquisitionis inquietat. Alius luxuriae tabe polluitur, et longa jam consuetudine captus tenetur, quanta autem castitatis sit munditia, conspicit, et a carne vinci turpe deprehendit. Res
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpħam contra reꝓbos dicit᷑. Et tantũmͦ sola uexatio intel¬
lectũ dabit auditui : qr uidelicet ȩ̨t̾na ñ intellegunt. nͥ
cũ temporalib iã sine emendatione puniunt᷑. Tunc meis
estuat. & infructuosȩ pęnitentiȩ se ignib inflãmat: du¬
ci ad suppliciũ timet. p̾sentẽ uitã ex desiderio retinet.
s de loco suo soluit᷑. qr oblectamenta carnis deserens. enis duri¬
tia ꝑ suppliciũ liquat᷑. S qr iniqui om̃s quid abstractionis suȩ
tempore patiant᷑ audiuimꝰ. adhuc aliqua quib in lib̾tatis suę
eoꝵ. Om̃e qd̾ inuoluit᷑. in seipso replicat᷑. Et st̃ ñ nulli qui se¬
ducentib uiciis obuiare. quasi tota intentione deliberant.: s
irruente tẽptationis articulo. indeliberationis ꝓposito ñ ꝑdu¬
rant. Alius nãq prauo ausu suꝑbiȩ inflatꝰ cũ magna eẽ. p̃mia
humilitatis considerat. aduersus semetipsũ se erigit: & quasi
tumorẽ. turgidi factꝰ deponit: exhibere. se quibuslibet contu¬

Expanded text:
am contra reprobos dicitur: Et tantummodo sola vexatio intellectum dabit auditui , quia videlicet aeterna non intelligunt, nisi cum pro temporalibus jam sine emendatione puniuntur. Tunc mens aestuat, et infructuosae poenitentiae se ignibus inflammat, duci ad supplicium timet, praesentem vitam ex desiderio retinet; sed de loco suo solvitur, quia oblectamenta carnis deserens, ejus duritia per supplicium liquatur. Sed quia iniqui omnes quid abstractionis suae tempore patientur audivimus, adhuc aliqua quibus in libertatis suae s: « Omne quod involvitur in se ipsum replicatur. Et sunt nonnulli qui seducentibus vitiis obviare quasi tota intentione deliberant, sed irruente tentationis articulo, in deliberationis proposito non perdurant. Alius namque pravo usu superbiae inflatus, cum magna esse praemia humilitatis considerat, adversum semetipsum se erigit, et quasi tumorem turgidi fastus deponit, exhibere se quibuslibet contu
Abbreviated transcription (Latin):
de cõmisso uitio suꝑbit᷑. Nam quãuis de uirtute elatio nasci
soleat: ñnũꝗͣ. tam̃ stulta mens de ꝑpetrata se nequicia exa¬
tat. S cũ culpa culpȩ adiungit᷑ quid aliud quã inuolutis se¬
mitis atq innodatis uinculis prauoꝵ gressus ligãt᷑. Sunde be¬
ne contra ꝑuersã mentẽ sub uideȩ specie ꝑ ysaiã dicit᷑. Erit
cubile draconũ. & pascua structionũ: & occurrent dȩmonia.

Expanded text:
de commisso vitio superbitur. Nam quamvis de virtute nasci elatio de commisso vitio superbitur. Nam quamvis de virtute nasci elatio soleat, nonnunquam tamen stulta mens de perpetrata a se nequitia exaltat. Sed cum culpa adjungitur, quid aliud quam involutis semitis atque innodatis vinculis pravorum gressus ligantur? Unde bene de perversa mente sub Judaeae specie per Isaiam dicitur: Erit cubi
Abbreviated transcription (Latin):
inanis gła ad defensionẽ sui animũ erigit: & illã uictꝰ tolerat
quã suꝑauit. Alius inanem iã głam subdidit: s tam̃ impacien¬
tiã necdũ strauit. Et cũ multa resistentib ꝑ impacientiã mi¬
nat᷑. erubescens ñ implere qd̃ loquit᷑ sub inanis głȩ rigore re¬
uocat᷑ & hoc uictꝰ ꝑ aliud tolerat. qd plene se uicisse gaude¬
bat. Sic gͦ ope uicaria fugituũ suũ uitia retinent. & quasi
iã amissũ sub domini iure retinent: atq ad uindictã sibi ui¬
cissim tradunt. ꝑuersis itaq inuolutȩ. st̃ gressuũ semitȩ : q
& si deuicta nequitia pedẽ leuant: regnante tam̃ altera hc̃
in ea etiã quã deuicerant. inplicant. Aliquando uͦ in uolutis
tur. Nã sepe furto negationis fallatia iungit᷑: & sepe cul¬
pa fallatiȩ ꝑuirii reatũ cumulat᷑. Sepe qdlibet uiciũ impuden¬
ti p̃sumptione cõmittit᷑: & sepe qd̃ om̃i culpa fit grauiꝰ. etiã

Expanded text:
inanis gloria ad defensionem sui animum erigit, et illam victus tolerat, inanis gloria ad defensionem sui animum erigit, et illam victus tolerat, quam superavit. Alius inanem jam gloriam subdidit, et tamen impatientiam necdum stravit, et cum multa resistentibus per impatientiam minatur, erubescens non implere quod loquitur, sub inanis gloriae jugum revocatur; et hoc victus per aliud tolerat, quod plene se vicisse gaudebat. Sic ergo ope vicaria fugitivum suum vitia retinent, et quasi jam amissum sub dominii jure recipiunt, atque ut vinctum sibi vicissim tradunt. Perversis itaque involutae sunt gressuum semitae; quia etsi devicta una nequitia pedem levant, remanente tamen altera, hunc in ea etiam quam devicerant, implicant. Aliquando vero involutis atur. Nam saepe furto negationis fallacia jungitur, et saepe culpa fallaciae perjurii reatu cumulatur. Saepe quodlibet vitium impudenti praesumptione committitur; et saepe quod omni culpa fit gravius etiam
Abbreviated transcription (Latin):
bib nouerunt: quãus hoc qd̃ eoꝵ semitȩ inuolutȩ memo¬
rant᷑. adhuc intellegi e alit̾ potest. Sepe nãq ñnulli contꝰ
quȩdã siucia uehement̾ accingunt. s quȩlã subigere negle¬
gunt. Cũq se contra ista ñ erigunt: illa etiã contra se re¬
parant quȩ subegerunt. Alius nãq iã carnẽ a luxuria edo¬
domuit: s tam̃ mentẽ ab auaritia ñ refrenauit: Cumq¬
se in mundo ꝑ exercenda auaritia retinet cũq a t̾renis ac¬
tib ñ recedit : erũpente occasionis articulo etiã in luxuria
labit᷑: quã iã subigisse. uidebat᷑. Alius auaritiȩ ȩstũ uincit.
s nequaꝗͣ uim luxuriȩ subdidit. Cũq explendȩ luxuriȩ p̃
cium p̃parat: iugo qͦq auaritiȩ quã dudũ edomuit. cordis cer¬
uicẽ subdit. Alius rebellantẽ iã impacientiã strauit: sed
inanem głam necdũ uicit. Et cũ se ꝑ hanc mundi onerib ĩ¬
serit : confixus causaꝵ stimulis. ad impacientiã captꝰ redit. Cũ

Expanded text:
umbunt. --Quamvis hoc, quod eorum semitae involutae memorantur, adhuc intelligi et aliter possit. Saepe namque nonnulli contra quaedam se vitia vehementer accingunt, sed quaedam subigere negligunt; cumque se contra ista non erigunt, et illa contra se reparant quae subegerunt. Alius namque jam carnem a luxuria edomuit, sed tamen adhuc mentem ab avaritia non refrenavit; cumqse in mundo pro exercenda avaritia retinet, cumque a terrenis actibus non recedit, erumpente occasionis articulo, etiam in luxuriam labitur, quam jam subegisse videbatur. Alius avaritiae aestum vicit, sed nequaquam vim luetium praeparat, jugo quoque avaritiae quam dudum domuit, cordis cervicem subdit. Alius rebellantem jam impatientiam stravit, sed inanem gloriam necdum vicit, et cum se per hanc honoribus mundi inserit, confixus causarum stimulis, et impatientia captus redit, cumque
Abbreviated transcription (Latin):
ipiuppe babylonis. ẽ antiquus hostis: possessor intimȩ cõ¬
fusionis. Qui pͥus filios ante intuentis ocłos trucidat: qr
sepe sic bona oꝑa int̾ficit. ut hȩc se amittere ipse qui ca
ptꝰ ẽ dolens cernat. Nã gemit plerũq animus. & tam̃ car¬
nis suȩ delectationib uictꝰ. bona quȩ genuit amans ꝑdit:
ea quȩ patit᷑ dampna considerat: nec tam̃ uirtutis bra¬
chium contra regẽ babylonis leuat. S dũ uidens nequitiȩ
ꝑpetratione ꝑcutit᷑ ad hoc quandoq peccati sui usu ꝑdu¬

Expanded text:
ippe Babylonis est antiquus hostis, possessor intimae confusionis, qui prius filios ante intuentis oculos trucidavit, quia saepe sic bona opera interficit, ut haec se amittere ipse, qui captus est animus dolens cernat. Nam cum gemit plerumque animus, et tamen carnis suae delectationibus victus, bona qui genuit amans perdidit, ea quae patitur damna considerat, nec tamen virtutis brachium contra regem Babylonis levat, sed dum videns nequitiae perpetratione percutit
Abbreviated transcription (Latin):
conspicio : cur pondus eiꝰ patior. euiꝰ appetitũ calco. & qr
iniusti quiq ut diximus tanto fortius labores illius ꝑfe¬
runt. quanto auiduis eius delectatione pascunt᷑. recte
mox eandẽ reꝓboꝵ fortitudinẽ subdidit dicens. Dec forti¬
loco ęre ac lapidibus. nisi insensibilium hominũ corda signã¬
t᷑.qui sepe & suꝑnos ictus accipiunt: & tam̃ nulla discipli¬
nȩ ꝑcussione mollescunt. Quo contͣ electis ꝑ ꝓpħam pollicẽ¬
te dño dicit᷑. Tollã a uob cor lapideũ: & dabo uob̃ cor carneũ.

Expanded text:
conspicio, cur pondus ejus patior, cujus appetitum calco? Et quia conspicio, cur pondus ejus patior, cujus appetitum calco? Et quia injusti quique, ut diximus, tanto fortius labores illius perferunt, quanto avidius ejus delectatione pascuntur, recte mox eamdem reproborum fortitudinem subdit, dicens: CAPUTloco aere ac lapidibus, nisi insensibilium hominum corda signantur, qui saepe et supernos ictus accipiunt, et tamen nulla disciplinae percussione mollescunt? Quo contra electis per prophetam, pollicente Domino, dicitur: Tollam a vobis cor lapideum, et dabo vobis cor c
Abbreviated transcription (Latin):
rentes ꝑdunt. nec tam̃ hȩc ꝑdendo fatigant᷑ inde bene ex
humani generis uoce ꝑ iheremiã dicitur. In ebrituit me ab¬
sintio. ł brius quippe qd patit᷑ nescit. Absintio gͦ ẽ ebriuis.
qui ꝑ amorẽ scłi p̾sentis a sensu rationis ẽ uacuus: dũ qͥc
quid ꝓ mundo sustinet leue estimat: laboris amaritudinẽ
ꝙͣ tolerat ignorat: qr nimirũ delectabilit᷑ ad cuncta ducit᷑.
in quib pęnalit̾ fatigat᷑. At contra uir iustꝰ ad mundi ꝑi¬
cula ꝓ mundo toleranda eẽ debilis studet. finẽ suũ conspi
labores ꝑpeti renuit. cuiꝰ intrinsecus delectationẽ uicit. Be
catꝰ ex uoce omĩum iustoꝵ. Quȩ ẽ enĩ fortitudo mea ut sus¬
tineã: aut quis finis m̃s ut patient᷑ agam. acsi aꝑte
insinuet dicet. Mlala mundi ꝑ mũ do tolerare nequeo.¬
qr iã in eiꝰ desiderio fortis ñ sũ. Dũ enĩ p̃sentis uitȩ finẽ

Expanded text:
aerentes perdunt, nec tamen haec perdendo fatigantur? Unde bene ex aerentes perdunt, nec tamen haec perdendo fatigantur? Unde bene ex humani generis voce per Jeremiam dicitur: Inebriavit me absinthio . Ebrius quippe quod patitur nescit. Absinthio ergo est ebrius, qui, prae amore praesentis dquid pro mundo sustinet, leve quam tolerat, ignorat; quia nimirum delectabiliter ad cuncta ducitur, in quibus poenaliter fatigatur. At contra vir justus ad mundi pericula pro mundo toleranda debilis esse studet, finem suum conspiclabores perpeti renuit, cujus intrincat ex omnium voce justorum: Quae est enim fortitudo mea, ut sustineam? aut quis finis meus, ut patieinsinuet, dicens: Mala mundi pro mundo tolerare nequeo,ia jam in ejus desiderio fortis non sum. Dum enim praesentis vitae finem
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpħa repbis dicit Ue qui potentes estis ad bibendũ
uinũ: a uiri fort tes ad miscendã ebrietatẽ. hinc
ꝑ salomonẽ dicit᷑. qd̾ scĩ quiq sine ulla debilitate. desi¬
deris int̾nã requiem contẽplant᷑. En lectulũ salomonis¬
saraginta fortes ambiunt. ex fortissimis isrł. hinc psal¬
mista contra reꝓbos in passione. positi uoce. redempto¬
ris insinuans ait. Ecce occupaue.¬
runt aĩam meam.
irruert̃ i me fortes. Quõ bene utrãq fortitudinẽ ysaia
amplexus ẽ dicens. Qui confidunt in dño: mutabunt fortitu
tent᷑ in notuit. aliã eẽ quȩ ponit᷑ aliã quȩ inchoat᷑ An non
etiã reꝓbi fortes sunt. qui ad p̾sentis uitȩ concupiscentiã
tot laborib currunt. periculis se audent᷑ obiciunt. ꝓlucriᷤ
contumelias libent᷑ ferunt. ab appetitus sui libidine. nulla
uicti contrarietate resiliunt ꝑcussionib durescunt: & mala
mundi tolerant ꝓ mundo: eiusq ut ita dixerim gandia q̃¬

Expanded text:
d bibendum vinum, et viri fortes ad miscendam ebrietatem. . » Hinc per Salomonem, quoniam sancti quique sine ulla debilitate desiderii internam requiem contemplantur, dicitur: « Ensexaginta fortes ambiunt, ex fortissimis Israel . Hinc Psalmista contra reprobos in passione positi voce Redemptoris insinuans, ait: Ecce occupaverunt animam meam, irruerunt in me fortes . Quam bene utramque fortitudinem Isaias complexus est, dictenter innotuit, aliam esse, quae ponitur, et aliam quae inchoatur. An non etiam reprobi fortes sunt, qui ad praesentis vitae concupiscentiam tot laboribus currunt, periculis se audacter objiciunt, pro lucris contumelias libenter ferunt, ab appetitus sui libidine nulla victi contrarietate resiliunt, percussionibus durescunt, et mala mundi tolerant pro mundo, ejusque, ut ita dixerim, gaudia qu
Abbreviated transcription (Latin):
necdũ cognita redẽptoris ȩquitate pensat᷑. S utinã ueniat. &
reqͥramꝰ edoceat. Si enĩ innoscit qͥd amisimꝰ : gͣue eẽ insinuat
maris arenȩ cõparat᷑. Arena & enĩ maris undaꝵ ȩstu ex¬
teriꝰ pellit᷑: qr & delinquens homo qͦ temptationũ fluctꝰ mobili¬
t᷑ ꝑtulit. eo extra se ab intimis exiuit. Mlagni aut̃ arena ma

Expanded text:
necdum cognita Redemptoris aequitate pensatur. Sed utinam veniat, necdum cognita Redemptoris aequitate pensatur. Sed utinam veniat, requiramus edoceat. Si enim innotescit quid amisimus, grave esse insinuat maris arenae comparatur. Arena etenim maris undarum aestu exterius expellitur, quia delinquens homo, dum tentationum fluctus mobiliter pertulit, extra se ab intimis exivit. Magni autem arena ma
Abbreviated transcription (Latin):
querat. assũpta carne foris apparuit ds̃. Cũq se exterius
p̾buit. expulsũ foras hominẽ ad interiora reuocauit: ut iã
dãpna sua uideat. iã pęnã suȩ cęcitatis ingemiscat. Ca lami¬
tas gͦ hominis in statera grauis apparuit: qr malũ qđ ꝑtult
ñ nͥ in p̃sentia redẽptoris agnouit. Lucẽ quippe nesciens dãp¬
nationis suȩ tenebras uoluptuose cogitabat. s postꝗͣ. uidit
qd̃ diligeret:. intellexit etiã quid doleret: & graue sensit
qd̃ ꝑtulit. qr dulce innotuit qđ amisit. Hir gͥ sc̃s colloquẽ¬
tis amici sententiis a claustris silentii excussus. & ꝓpħici sp̃e
affluentia repletus. dicat sua dicat humani generis uoce.
litinã appenderent᷑ peccata mea qͥb irã meruit e calamitas
quã patior. in statera. qͣsi arena maris hȩc grauior. appare
ret. Aesi aꝑte. diceret. Pampnationis nr̃ȩ malũ leue credit᷑: qr

Expanded text:
querat, assumpta carne, foris apparuit Deus; cumque se exterius querat, assumpta carne, foris apparuit Deus; cumque se exterius praebuit, expulsum foras hominem ad interiora revocavit, ut jam damna sua videat, jam poenam suae caecitatis ingemiscat. Calamitas ergo hominis in statera gravis apparuit, quia malum quod pertulit nonnisi in praesentia Redemptoris agnovit; lucem quippe nesciens, damnationis suae tenebras voluptuose tolerabat. Sed postquam vidit quod diligeret, intellexit etiam quod doleret; et grave sensit quod pertulit, quia dulce innotuit quod amisit. Vir igitur sanctus colloquentis amici sententiis a claustris silentii excussus, et prophetici spiritus affluentia repletus, dicat sua, dicat humani generis voce: Utinam appenderentur peccata mea, quibus iram merui, et calamitas quam patior, in stateraret. Ac si aperte diceret: Damnationis nostrae malum leve creditur, quia
Abbreviated transcription (Latin):
reret. Qͥs alius staterȩ noĩe. nͥ dĩ ⁊ hominũ mediator expͥmit᷑.
qͥ ad pensandũ uitȩ nr̃ȩ meritũ uenit. ac secũ iustitiã simul &
miscdiã detulit.: s miscd̃iȩ lance p̃ponderans culpas nr̃as par¬
cendo leuigauit. In manu & enĩ patris quasi statera miri librami¬
niᷤᷤ factus. hinc in se calamitatẽ nrãm & illinc peccata suspen¬
dit. S grauis ponderis calamitatẽ moriendo innotuit. & apud
miscdiam leue eẽ peccatũ relaxando monstrauit: qui hoc pͥmũ
gr̃ȩ contulit. qr. penã nr̃am nobis cognoscibilẽ fecit. Homo nã¬
q ad contemplandũ auctorẽ conditꝰ. s exigentib meritis ab
int̾nis gaudiis deiectus. in erumnã corruptionis ruens. cȩci¬
tatẽ exilii sustinens. culpȩ suȩ supplitia tolerabat & nescie¬
bat: ita ut exiliũ patriã crederet & sic sub corruptionis põ¬
dere: qͣsi in salutis lib̾tate gauderet. S is quẽ. intꝰ homo reli¬

Expanded text:
ecit. --Quis alius staterae nomine, nisi Dei et hominum mediator exprimitur? qui ad pensandum vitae nostrae meritum venit, ac secum justitiam simul et misericordiam detulit; sed misericordiae lance praeponderans, culpas nostras parcendo levigavit. In manu etenim Patris, quasi statera miri libraminis factus, hinc in se calamitatem nostram, 213 et illinc peccata suspendit. Sed gravis ponderis calamitatem moriendo innotuit, et apud misericordiam leve esse peccatum relaxando monstravit. Qui hoc primum gratiae contulit, quia poenam nostram nobis cognoscibilem fecit. Homo namque ad contemplandum auctorem conditus, sed exigentibus meritis ab internis gaudiis dejectus, in aerumnam corruptionis ruens, caecitatem exsilii sustinens, culpae suae supplicia et tolerabat, et nesciebat; ita ut exsilium patriam crederet, et sic sub corruptionis pondere quasi in salutis libertate gauderet. Sed is, quem intus homo reli
Abbreviated transcription (Latin):
S qr infirmũ se in semetipso insinuat: ad maioris adhuc
fortitudinis meritũ. qͦmͦ etiã a ꝓximis destituat᷑ adiun¬
gat. Sequit᷑ Necessarii qͦq mei recesserunt a me: S ecce des¬
pectus exterius: intꝰ solio iudicii p̃sidet. Nã cũ derelictũ
se asserit: ꝓtinus ad sententias erũpit dicens. Qui tollit¬
loco amici nomine: nͥ quilibet ꝓrimus designat᷑÷ qui eo no¬
bis fidelit̾ iungit᷑: qͦ ꝑcepto ñ a nobis bono opere ad obtinẽ¬
dã post ȩ̨t̾nã patriã ueracit᷑ auxiliat᷑. Quia aut᷑ duo sunt
p̃cepta caritatis dĩ uidelicet amor. & ꝓximi : ꝑ amorẽ dĩ a

Expanded text:
Sed quia infirmum se in semetipso insinuat, ad majoris adhuc Sed quia infirmum se in semetipso insinuat, ad majoris adhuc fortitudinis meritum, quomodo etiam a proximis destituatur adjungat,--IBID.:-- Necessarii quoque mei recesserunt a me. Sed ecce despectus exterius, intus solio judicii praesidet. Nam cum derelictum se asserit, protinus ad sententiam erumpit, dicens: CAPUT XXIloco amici nomine nisi quilibet proximus designatur, qui eo nobis fideliter jungitur, quo, percepto nunc a nobis bono opere, ad obtinendam post aeternam patriam veraciter auxiliatur? Quia autem duo sunt praecepta charitatis, Dei videlicet
Abbreviated transcription (Latin):
ministerio confessionis obmutescã: nec rursũ quasi ęs uocẽ
confessionis resono. & sensũ uocis ignoro. S qr ad ꝑcussi¬
nes reꝓbi debilit᷑ fortes sunt: electi aut̃ ualent᷑ infirmi.
beatꝰ iob dũ fortẽ se ꝑ insaniam ñ eẽ asserit. fortẽ se ꝑ
quã ꝑcepit insinuat: ne si sibi uires quas habet arroget. po¬
tent᷑ ad mortẽ currat. Plerũq enĩ uirtus habita deterius
quã si deeẽt int̾ficit: qr dũ ad sui confidentiã mentẽ eri¬
git. hanc elationis gladio transfigit. Cũq eã quasi roborã¬
do iuuificat. eleuando necat: ad interitũ uidelicet ꝑtrabit.
quã ꝑ spẽ ꝓpͥ am ab int̾nȩ fortitudinis fidutia euellit.
S qr beatus iob & uirtute pollet & in semetipso fidutiã
ñ habet: atq ut ita dixerim uires infirmas habet. apte sub¬
ꝑcussi animus recurrat: cũ in se sibi ẽẽ auxiliũ denegat.

Expanded text:
ministerio confessionis obmutescam; nec rursus quasi aes vocem ministerio confessionis obmutescam; nec rursus quasi aes vocem confessionis resono, et sensum vocis ignoro. Sed quia ad percussionem reprobi debiliter fortes sunt, electi autem valenter infirmi, beatus Job dum fortem se per insaniam non esse asserit, fortem se per  fortitudinem percepit, insinuet, ne si sibi vires quas habet arroget, potenter ad mortem currat. Plerumque enim virtus habita deterius quam si deesset interficit; quia dum ad sui confidentiam mentem erigit, hanc elationis gladio transfigit; cumque eam quasi roborando vivificat, elevando necat; ad interitum videlicet pertrahit quam per spem propriam ab internae fortitudinis fiducia evellit. Sed quia beatus Job et virtute pollet, et in semetipso fiduciam non habet, atque, ut ita dixerim, vires infirmus habet, apte subpercussi animus recurrat, cum in se sibi esse auxilium denegat.
Abbreviated transcription (Latin):
ens. Scimꝰ aut̃ qd̃ ꝑcussi lapides clarũ sonũ reddere. nequȩunt.
qͥ lapidib similes. ita ut ad pietatis p̃cepta duruert᷑: ut cũ
eos ꝑcussio suꝑnȩ animaduersionis examinat: nequaꝗͣ. sonitũ
humilis confessionis reddant. quidã uͦ metallo ȩris in nullo
discrepantes er̃ flagella suꝑnȩ ꝑcussionis accipiunt: piȩ
confessionis sonitũ emittunt. S qr humilitatis uoces ex cor¬
de ñ ꝓferunt : ad statũ salutis reducti nesciunt qd̃ ꝓmisert̃
Illi gͦ more lapidũ ꝑcussi nec uoces habent: isti in nullo ęris
iitationẽ fuguint. qui in ꝑcussione positi bona quȩ ñ sẽ¬
tiunt loquunt᷑. Illi uenerationẽ ferientis & uerba denega
isti pollicentes qd ñ impleant: sine uita clamant. Nir gͥ sc̃s
pidũ fortitudo mea : nec caro mea ȩnea ẽ. Ac si aꝑte fateret᷑
dicens. Repboꝵ similit udinẽ sub disciplinȩ uerbere. fugio: c̃
nec more. lapidũ ita obdurui. ut sub ꝑcussionis stimulo. a

Expanded text:
em quoniam percussi lapides clarum sonum reddere nequeunt; qui, lapidibus similes, ita ad pietatis praecepta duruerunt, ut cum eos percussio supernae animadversionis examinat, nequaquam sonitum humilis confessionis reddant. Quidam vero a metallo aeris in nullo discrepantes, cum flagella supernae percussionis accipiunt, piae confessionis sonitum emittunt; sed quia humilitatis voces ex corde non proferunt, ad statum salutis reducti, nesciunt quod promiserunt. Illi ergo, more lapidum percussi, nec voces habent; isti autem in nullo aeris imitationem fugiunt, qui, in percussione positi, bona quae non sentiunt loquuntur. Illi venerationi ferientis et verba denegant; isti, pollicentes quod non impleant, sine vita clamant. Vir igitur spidum fortitudo mea, nec caro mea aenea est. Ac si aperte fateatur, dicens: Reproborum similitudinem sub disciplinae verbere fugio, quia nec more 223 lapidum ita obdurui, ut sub percussionis stimulo a
Abbreviated transcription (Latin):
fligit requiem putat: tnsire & ꝑ mortẽ appetit:. ut obti¬
nere plenius uitã possit. funditꝰ extingui in infimis deside¬
rat: quo ueruis summa conscendat. S hȩc de cuiuslibet uis¬
ti animo ac de beati iob mente mentior: nisi ipse subiungat.¬

Expanded text:
fligit requiem putat; transire et per mortem appetit, ut obtifligit requiem putat; transire et per mortem appetit, ut obtinere vitam plenius possit; funditus in infimis exstingui desiderat, quo verius summa conscendat. Sed haec de cujuslibet justi animo, haec de beati Job mente mentior, nisi ipse subjungat
Abbreviated transcription (Latin):
compatiens conualescere. con¬
tra aduersa ñ poterat.
cũ ad toleranda ꝓximi infirma se attrahit. ad ad¬
sa suꝑando conualescit: ita ut ꝓ amore ueritatis p̃sentis ui¬
tȩ cruciatus. tanto post fortͥis appetat. quanto p̃us infir-¬
ma fugiebat. Inclinatione nãq sua erigit᷑ attractione ten¬
dit᷑. compassione roborat᷑. Cũq in amorẽ se ꝓximi dilatat. qͣsi
ex meditatione colligit. quanta fortitudine in auctorem
surgat. Caritas namq quȩ nos ad ium compassionis humili¬
at. altius in culmine contẽplationis leuat. Et mult iplica¬
ta iã maioribus desideriis estuat: iã ꝑuenire. ad uitã sp̃c eti¬
am ꝑ cruciatꝰ corporis. anhelat. Qd̃ gͦ pͥus tangere nolebat
hoc post p̃ angustia comedit : qr desideria sua uix capiens. &
ipsas quas dudum timuerat iã p̃ amore. cȩlestis patriȩ pę¬
nas amat. Si enĩ mens in dm̃ forti intentione dirigit᷑. quic¬
quid sibi in hac uita amarum fit. dulce ȩstimat: om̃e qd̃ af¬

Expanded text:
compatiens, convalescere contra adversa non poterat, cum ad toleranda proximi infirma se attrahit, ad adanda convalescit; ita ut pro amore veritatis praesentis vitae cruciatus tanto post fortius appetat, quanto prius infirma fugiebat. Inclinatione namque sua erigitur, attractione tenditur, compassione roboratur; cumque in amorem proximi se dilatat, quasi ex meditatione colligit quanta fortitudine in auctorem surgat. Charitas namque, quae nos ad vim compassionis humiliat, altius in culmine contemplationis levat; et multiplicata jam majoribus desideriis aestuat, jam pervenire ad vitam spiritus, etiam per cruciatus corporis, anhelat. Quod ergo prius tangere nolebat, hoc post prae angustia comedit, qui desideria sua vix capiens, et ipsas quas dudum timuerat, jam prae amore coelestis patriae poenas amat. Si enim mens in Deum forti intentione dirigitur, quidquid sibi in hac vita amarum fit, dulce aestimat, omne quod af
Abbreviated transcription (Latin):
ens. egypti regẽ ꝑ auctoritatẽ aggredit᷑ dicens. Hȩc dic̾ dñs
ds̃ hebreoꝵ. usq qͦ ñ uis subicimͥ. dimitte popłm meũ. ut sa¬
crificet mͥ. Cui dũ plagis p̾ssus pharao

Expanded text:
ens, Aegypti regem ex auctoritate aggreditur, dicens: Haec dicit Dominus ens, Aegypti regem ex auctoritate aggreditur, dicens: Haec dicit Dominus Deus Hebraeorum: Usquequo non vis subjici mihi? Dimitte populum meum, ut sacrifi
Abbreviated transcription (Latin):
Libet enĩ int᷑ hȩc ocłos mentis attollere: ⁊ electos dĩ exterius
opp̃ssos. quantȩ intrinsecus arci p̾sideant uidere. Cuncta qͥppe
quȩ foris eminent. occultis eoꝵ obtutib ꝑ despectũ iacent. N
suꝑ se interius rapti. in alto animã fi gunt. ⁊ quȩq in hac iu¬
ta patiunt᷑. qͣsi longe infra labentia atq a se aliena conspi¬
ciunt: atq ut ita dixerĩ du mente. ext̾ carnẽ fieri detrectañ
pene ipsa quȩ tolerant ignorant. In hoꝵ ꝓfecto octilis. qͥcqͥd
tẽporalit᷑ eminet altũ ñ ẽ. Nã uelut in magni uertice mon¬
tis siti. pͣsentis uitȩ plana despiciunt : seq ipsos. ꝑ spũalẽ cel¬
situdinẽ transcendentes. subiecta sibimet intꝰ uident quȩq
ꝑ carnalẽ głam foris tument. Unde ⁊ nullis contͣ ueritatẽ
porestatib parcunt : s qͦs attolli ꝑ elationẽ conspiciunt: ꝑ
spc̃ auctoritatẽ p̃munt: hinc ẽ enĩ qd̃ a deserto moyses ueni¬

Expanded text:
Libet inter haec oculos mentis attollere, et electos Dei exterius oppressos quantae intrinsecus arci praesideant videre. Cuncta quippe quae foris eminent, occultis eorum obtutibus per despectum jacent. Nam, super se interius rapti, in alto animum figunt; et quaeque in hac vita patiuntur, quasi longe infra labentia atque a se aliena conspiciunt; atque, ut ita dixerim, dum mente extra carnem fieri decertant, pene ipsa quae tolerant ignorant. In horum profecto oculis quidquid temporaliter eminet altum non est. Nam, velut in magni vertice montis siti, praesentis vitae plana despiciunt, seque ipsos per spiritalem celsitudinem transcendentes, subjecta sibimet intus vident, quaeque per carnalem gloriam foris tument. Unde et nullis contra veritatem potestatibus parcunt; sed quos attolli per elationem conspiciunt, per spiritus auctoritatem premunt. Hinc est enim quod, a deserto Moyses veni
Abbreviated transcription (Latin):
nȩ correptionis ꝑcussione configim᷑ & tam̃ adhuc illud ͤ gra¬
uius qd̃ de t̾rore uenturi iudicis ex ȩt̾na animaduersione. fo¬
midamꝰ. Unde & ꝓtinus subinfert᷑. & t̾rores  militant contrame.
Debet tam̃ a metu & dolore animꝰ excuti: & ad sola ȩt̾nȩ. patͥȩ
desideria extendi. Tunc enĩ nobilitatẽ nr̃ȩ regenerationis os¬
tendimꝰ. si ut patrẽ diligimus quẽ ñ seruili mente ut dnm fo¬
pͥat᷑. Pondus itaq formidinis mens electi postponat. in uirtu¬
te se amoris exerceat: renouationis suȩ dignitatẽ desideret.
ad conditoris sui speciẽ anhelet. Quem qͦusq conspicere ñ ua¬
let. ęt̾nitatem eius necesse ẽ. id ÷ intimũ cibũ suum ȩsuriens

Expanded text:
nae correptionis percussione configimur, et tamen adhuc illud gravius est quod de terrore venturi judicis ex aeterna animadversione formidamus. Debet tamen a metu et dolore animus excuti, et ad sola aeternae patriae desideria extendi. Tunc enim nobilitatem nostrae regenerationis ostendimus, si eum ut patrem diligimus, quem nunc servili mente ut dopater . Pondus itaque formidinis mens electi postponat, in virtute se amoris exerceat, renovationis suae dignitatem desideret, ad conditoris sui speciem anhelet; quem quo usque conspicere non valet, aeternitatem ejus necesse est, id est, intimum cibum suum esuriens,
Abbreviated transcription (Latin):
Quȩ pͥus tangere nolebat aiã mea: nunc p̃ angustia cibi mei
sunt. Iudea quippe uitã gentiliũ dedignata. eã dudũ quasi
tangere noluit: cuiꝰ societatẽ. recipere spreuit. S ad redemp
aplos ad collectionẽ. se gentium dilatat: quasi hoc in cibo esu¬
riens accepit qd̵ indignũ pͥus fastidiosa despexit. Predicati¬
onis enĩ suȩ angustias ꝑtulit: quȩ apud hebreos despici qd̾
loquȩbat᷑ uidit. S p̃ angustia cibos quos dudũ contẽpserat.
cõmedit : qr repulsa a uideoꝵ duritia. gentiles suscipere.
popł̃as qͦs despexerat concupiscit. Quia gͥ hȩc figuralit᷑ di¬
ximus. restat nc̃ moralit᷑ ut inquiramus. Hir gͥ sc̃s redẽp¬
toris aduentũ sub staterȩ appellatione desiderans. dũ se ꝑ
eloquiũ aꝑit. nos ad uiuendi studiũ er̃udit. dũ sua narrat.
quȩdã nr̃a indicat: dũ de se quȩ recognoscamꝰ insinuat. nos
ad spẽ trepidos infirmosq confirmat. Iã qͥppe ꝑfidẽ me¬

Expanded text:
Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc prae angustia, cibi mei sunt. Judaea quippe, vitam gentilium dedignata, eam dudum quasi tangere noluit, cujus societatem recipere sprevit; sed ad Redempanctos apostolos ad collectionem se gentium dilatat, quasi hoc in cibum esuriens accipit, quod indignum prius fastidiosa despexit. Praedicationis enim suae angustias pertulit, quae apud Hebraeos despici quod loquebatur vidit. Sed prae angustia cibos quos dudum contempserat comedit, quae, repulsa Judaeorum duritia, gentiles suscipere populos quos despexerat concupiscit. Quia igitur haec figuraliter diximus, restat nunc ut moraliter inquiramus. SENSUS  sub staterae appellatione desiderans, dum se per eloquium aperit, nos ad vivendi studium erudit; dum sua narrat, quaedam nostra indicat; dum de se quae recognoscamus insinuat, nos ad spem trepidos infirmosque confirmat. Jam quippe per fidem Me
Abbreviated transcription (Latin):
potest. qd gustatũ affert mortẽ: s qr ad redemptoris fidẽ h
p̃dicationis obsequiũ hebreoꝵ suꝑbia reppulit. unde mox ad
collectionẽ gentium exhortationis suȩ uerba declinauit: sic̃
e ꝑ eosdẽ apłos dicit᷑: Nobis oportebat pͥmum loqui dĩ uerbũ:¬

Expanded text:
potest quod gustatum affert mortem? Sed quia ad Redemptoris fidem haec potest quod gustatum affert mortem? Sed quia ad Redemptoris fidem haec praedicationis obsequium Hebraeorum superbia repulit. Unde mox ad collectionem gentium exhortationis suae verba declinavit, sicut et per eosdem apostolos dicitur: Vobis oportebat primum loqui verbu