comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Quanto hec iustiora uota sunt quȩ te in nullam occasionem
differunt. s gratum statim faciunt: Qd: Quiꝰ enim ꝓhibet re¬
ferre grãm ꝓspis rebus: auã multa sunt. ꝑquȩ quicqͥd debem̾:
reddẽ. etiam felicib possumus fidele consilium. assidua conũ¬
satio. sermo comis. ⁊ sine adulatione iocundus. aut res si deli¬
bari uelit. diligentes. tute. si crede conuictus. familiaritas:. He¬
minemtã alde scła posuerunt: ut ñ illi eo magis amicus desit
quia nich absit: Ista tristis & omni uoto summorienda occasios̃
ac ꝓcud repellenda ut gratus eẽ possis. iratis diisopusẽ fle ex
hoc quidem peccare te intelligis. qđ melius cum eoagitur au
ingratus es: ꝓpone animo tuo carcerem. uincła. sordes. seruitu¬
dem bellum. egestatem: Hȩc sunt occaliones uoti tui. Siqͥs tecã
contraꝵ. ꝑ ista dimittit᷑ aum potoeum potentem ẽẽ iuis. au

Expanded text:
Quanto haec iustiora vota sunt, quae te in nullam occasionem Quanto haec iustiora vota sunt, quae te in nullam occasionem differunt, sed gratum statim faciunt! Quid enim prohibet referre gratiam prosperis rebus ? Quam multa sunt, per quae, quidquid debemus, reddere etiam felicibus possumus ! Fidele consilium, adsidua conversatio, sermo comis et sine adulatione iucundus, aures, si deliberari velit, diligentes, tutae, si credere, convictus familiaritas. Neminem tam alte secunda posuerunt, ut non illi eo magis amicus desit, quia nihil absit. Ista tristis et omni voto submovenda occasio ac procul repellenda. Ut gratus esse possis, iratis dis opus est ? Ne ex hoc quidem peccare te intellegis, quod melius cum eo agitur, cui ingratus es ? Propone animo tuo carcerem, vincula, sordes, servitutem, bellum, egestatem ; haec sunt occasiones voti tui. Si quis tecum contraxit, per ista dimittitur! Quin potius eum potentem esse vis, cui
Abbreviated transcription (Latin):
acceꝑo eguisse. etiam si seruatꝰ fuero crepidasse. etiã si absolut᷑
fuero causam dixisse: hulluis metus tam gratus ẽ. finis. ut non:
gratior sit solida. et inconcussa securitas: Opta ut reddđe mͥ bene¬
ficium possis: cum opus erit ñ ut opus sit: Si eẽt intua potesta¬
ce: qđ optas. ipse fecisses: Quanto hoc honestius uotum ẽ opto
in eo statu sit quo semꝑ beneficia distribuat. numꝗͣ desideret: Se¬
quatur illũ mat̾ia. qua tam beuigne utatur largiendo ĩuuan¬
doq: ut. numquam illi sit dandoꝵ bñficiorum in opia. da¬
torum penitentia: Haturam ꝑse ꝓnam ad miscđiam. humani¬
tatem clem̃tiam: irritet ac ꝓuocet curba gratorum quos illi
⁊ hab̾e contingat. nec exꝑiri necesse. sit: Ipse nulli implaca :¬
bilis sit ipsi nemo placandus: lam ȩ quali incum fortuna. indul.¬
gentia ꝑseueret: ut nemo in illum possit. eẽ nͥ conscientia grat᷑

Expanded text:
accepero, eguisse ? Etiam si servatus fuero, trepidasse ? Etiam si absolutus accepero, eguisse ? Etiam si servatus fuero, trepidasse ? Etiam si absolutus fuero, causam dixisse ? Nullius metus tam gratus est finis, ut non gratior sit solida et inconcussa securitas. Opta, ut reddere mihi beneficium possis, cum opus erit, non, ut opus sit. Si esset in tua potestate, quod optas, ipse fecisses. Quanto hoc honestius votum est : " Opto, in eo statu sit, quo semper beneficia distribuat, numquam desideret ; sequatur illum materia, qua tam benigne utitur, largiendi iuvandique ; numquam illi sit dandorum beneficiorum inopia, datorum paenitentia ; naturam per se pronam ad misericordiam, humanitatem, clementiam irritet ac provocet turba gratorum, quos illi et habere contingat nec experiri necesse sit ; ipse nulli implacabilis sit, ipsi nemo placandus ; tam aequali in eum fortuna indulgentia perseveret, ut nemo in illum possit esse nisi conscientia gratus."
Abbreviated transcription (Latin):
partes imponis: tibi humanas:. Ut tu ꝓsis. dii nocebunt: Si ac¬
cusatorem summitt̾es quem deinde remoueres. si aliqua illum
lite implicares. quam subinde discuteres: nemo de tuo scelere
dubitaret: Quid int̾ ẽ utrum istuc fraude temptet᷑. an uoto.
nisi qđ potentiores illi adu̾sarios queris: Ñ ẽ qͥd dicas. quam
eium illi iniuriam facio: uotum tuum aut suꝑuacuũ. est.
aut in iuiriosum: Immo iniuriosum: etiã surritũ Ocqͥd nõ
efficis: dĩ minus ẽ. liuria uͦ. quicquid optas: Sat ẽ tͥ: Ñ alit̃ de¬
bemus irasci quã si ꝓfeceris Siuota inqͥt ualuissent & in hoc
ualuissent ut tutus eẽs: Prunum cercũ mͥ optas ꝑiculum sub
incerto auxilio. deinde utrũq certum puta: Qđ nocet prius ẽ:
eret̾ẽa tu conditionẽ uoti tui uosti: Me tempestas occupauit. por¬
tus ac p̃sidii dubium: Quantum torm̃tum existimas etiam si

Expanded text:
partes imponis, tibi humanas ; ut tu prosis, di nocebunt. Si acpartes imponis, tibi humanas ; ut tu prosis, di nocebunt. Si accusatorem submitteres, quem deinde removeres, si aliqua illum lite implicares, quam subinde discuteres, nemo de tuo scelere dubitaret. Quid interest, utrum istuc fraude temptetur an voto, nisi quod potentiores illi adversarios quaeris ? Non est, quod dicas : " Quam enim illi iniuriam facio ? " Votum tuum aut supervacuum est aut iniuriosum, immo iniuriosum, etiam si irritum. Quidquid non efficis, dei munus est, iniuria vero, quidquid optas. Sat est ; tibi non aliter debemus irasci, quam si profeceris. " Si vota," inquit, " valuissent, et in hoc valuissent, ut tutus esses." Primum certum mihi optas periculum sub incerto auxilio. Deinde utrumque certum puta : quod nocet, prius est. Praeterea tu condicionem voti tui nosti, me tempestas occupavit portus ac praesidii dubium. Quantum tormentum existimas, etiam si
Abbreviated transcription (Latin):
cuos mitis: Quanto satius ẽ honesta uoluntate debe. quam
ꝑ malam rationem soluere: Si inficiareris qđ acceꝑas: minus pec¬
cares Nichil enim nisi qđ dedat amitteretur: Nunc uisillum su¬
bici tͥ iactura rerum suarum. & status mutatione in id deuo¬
care: ut infra beneficia sua iaceat. G̃ratum eͣ. putabo coram eo:
cui ꝓdeẽ uis Opta: Uotum tu istud uocas. qđ int̃ gratum et
inimicum potest diuidi. qđ ñ dubites. adũsarium & hostem fe¬
cisse. Si extrema taceantur: hostes quoq optauerunt capere
quoͣsdam urbes ut seruarent & iuncere qͦsdam. ut ignoscerent:
Nlec ideo ñ hostilia uota: in quibꝰ qđ mitissimum ẽ pꝰ crudelitatẽ
uenit: Deniq qualia. eẽ. uidicas uota. quȩ nemo tibi minus uo¬
let quam is ꝓ quo fiunt succełe : Pessime cum eo agis cui uis adiᷤ¬
it noceri: a te succurri: Iniq cum ipsis diĩs. illis enim durissimaᷤᷤ

Expanded text:
tuos mittis. Quanto satius est honesta voluntate debere, quam tuos mittis. Quanto satius est honesta voluntate debere, quam rationem per malam solvere ! Si infitiareris, quod acceperas, minus peccares ; nihil enim, nisi quod dederat, amitteret. Nunc vis illum subici tibi, iactura rerum suarum et status mutatione in id devocari, ut infra beneficia sua iaceat. Gratum te putabo ? Coram eo, cui prodesse vis, opta! Votum tu istud vocas, quod inter gratum et inimicum potest dividi, quod non dubites adversarium et hostem fecisse, si extrema taceantur ? Hostes quoque optaverunt capere quasdam urbes, ut servarent, et vincere quosdam, ut ignoscerent, nec ideo non hostilia vota, in quibus, quod mitissimum est, post crudelitatem venit. Denique qualia esse iudicas vota, quae nemo minus tibi volet, quam is, pro quo fiunt, succedere ? Pessime cum eo agis, cui vis a dis noceri, a te succurri, inique cum ipsis dis ; illis enim durissimas
Abbreviated transcription (Latin):
cicat̾e nͥ collocata: uulnĩ placuit. qđ ita coisse gaudemus. ut ñ
fiusse mallemus: Si hoc ei optares cuus nullũ beneficium ha¬
beresin humanum erat uotũ: Quantum in humanius ei optã.
cui beneficium debes: ꝥimul inquit ut possem ferrȩ illi opẽ.
p̃cor: Primum ut te in media parte uoti tui occupẽ. iam ingra¬
tus es Nondum audio qͥd illi uelis p̃stare scio qͥd illum uelis
pati. Sollicitudinem illi ⁊ metum ⁊ maiꝰ aliqͦd inp̃caris malũ.
Optas ut ope indigeat hoc contra illum ẽ: optas ut ope cua in¬
digeat hoc ꝓde ẽ Non succuriere uis illi: s soluere: & sic ꝓꝑat:
solui uult ñ soluere Ita qd unum inuoto tuo honestũ uideri¬
pot̾ãt. ipsum turpe ⁊ ingratum. ẽ. nolle deb̾e. Optas enim ñ ut to
facultatem habeas referende grẽ. s ut ille necessitatem implo¬
randȩ: Suꝑiorem ce facis. ⁊ qͦd nefas. s̃ bene meritum ad pecdes

Expanded text:
cicatrix nisi conlata vulneri placuit, quod ita coisse gaudemus, ut non cicatrix nisi conlata vulneri placuit, quod ita coisse gaudemus, ut non fuisse mallemus. Si hoc ei optares, cuius nullum beneficium haberes, inhumanum erat votum ; quanto inhumanius ei optas, cui beneficium debes ! Simul," inquit, " ut possim ferre illi opem, precor." Primum, ut te in media parte voti tui occupem, iam ingratus es ; nondum audio, quid illi velis praestare, scio, quid illum velis pati. Sollicitudinem illi et metum et maius aliquod imprecaris malum. Optas, ut ope indigeat : hoc contra illum est ; optas, ut ope tua indigeat : hoc pro te est. Non succurrere vis illi, sed solvere : qui sic properat, solvi vult, non solvere. Ita, quod unum in voto tuo honestum videripoterat, ipsum turpe et ingratum est, nolle debere; optas enim, non ut tu facultatem habeas referendae gratiae, sed ut ille necessitatem implorandae. Superiorem te facis et, quod nefas est, bene meritum ad pedes
Abbreviated transcription (Latin):
fossas subito impetu compleat. et uallum trepidante exerttu co¬
uellat ⁊ in ipsis portis infesta signa constituat. qui maiore cũgła
reb lapsis ꝓfligatisq succurrat: Om̃s isti beneficia sua detestabi:¬
li uia ducunt qui deos contra eum aduocant ciu ipsi affuturi st̃.
⁊ante illos sterni quam erigi uolunt: Inhumana ista. ⁊ puersa
grati anuni natura ẽ contra eum optare cui honeste de oẽ no
possis Sr̃nocet inquit illi uotum meum: qͥa simul opto & ꝑicu¬
luni et remedium: Hoc dicis. ñ nichil. te peccare. s minus quã
sisine remedio ꝑ ilum optares: Nequitia ẽ ut extrahas. mergẽ
eũtere.⁊ suscites. ut emittas includere: Ñ ẽ beneficium in uiriȩ
finis nec umꝙ̃ id detraxisse meritum ẽ qđ ipse qͥ detrar intu¬
lerat ħ uulneres me malo. quam sanes : Potes in ue grãm si
qͥa uulnerat sum sanas: ñ si uulneras ut sanandꝰ sim: Numꝗͣ

Expanded text:
fossas subito impetu compleat et vallum trepidante exercitu fossas subito impetu compleat et vallum trepidante exercitu vellat et in ipsis portis infesta signa constituat, quo maiore cum gloria rebus lassis profligatisque succurrat ? Omnes isti beneficia sua detestabili via ducunt, qui deos contra eum advocant, cui ipsi adfuturi sunt, et ante illos sterni quam erigi volunt. Inhumana ista perverse grati animi natura est contra eum optare, cui honeste deesse non possis. " Non nocet," inquit, " illi votum meum, quia simul opto et periculum et remedium." Hoc dicis non nihil te peccare sed minus, quam si sine remedio periculum optares. Nequitia est ut extrahas mergere, evertere ut suscites, ut emittas includere. Non est beneficium iniuriae finis, nec umquam id detraxisse meritum est, quod ipse, qui detraxit, intulerat. Non vulneres me malo quam sanes. Potes inire gratiam, si, quia vulneratus sum, sanas, non, si vulneras, ut sanandus sim. Numquam
Abbreviated transcription (Latin):
ne debeant similes sunt. ex diu̾so nimis grati. qͥ aliquid incõmo¬
di precari solent his quib obligati sunt: aliquid adu̾si inqͦ affe¬
ctu memorẽ accepti beneficii apꝓbent: An hoc recte faciant. &
pia uoluntate: querit᷑ Quorum animus. simillimus ẽ prauo
amore flagrantib. qͥ amice suȩ optant exilium. ut desertam
fugientẽq comitentur: Optant in opiam: ut magis desidanti
donent: Optant morbum: ut ad sideaut: Et quicquid inimicus op:¬
taret: amantes uouent: fere idem itaq exitus ẽ. odui: ⁊ amoris in¬
sani: lale quiddam ex his accidit. qͥ amicis in commoda optant. q̃
detrahant. ⁊ ad beneficium inuiria ueniunt cum satuis sit. uel
cessare. quam ꝑscelus officio locum quȩrere¶ Qd si gub̾nator adiis
tempestates infestissimas ⁊ ꝓcellaspetat. ut gratior ars suo ꝑicło
fiat: Qd si imꝑator deos oret ut magna ius hostium circ̃susa castł.

Expanded text:
ne debeant, similes sunt ex diverso nimis grati, qui aliquid incommone debeant, similes sunt ex diverso nimis grati, qui aliquid incommodi precari solent iis, quibus obligati sunt, aliquid adversi, in quo adfectum memorem accepti beneficii approbent. An hoc recte faciant et pia voluntate, quaeritur ; quorum animus simillimus est pravo amore flagrantibus, qui amicae suae optant exilium, ut desertam fugientemque comitentur, optant inopiam, ut magis desiderant donent, optant morbum, ut adsideant, et, quidquid inimicus optaret, amantes vovent. Fere idem itaque exitus est odii et amoris insani. Tale quiddam et his accidit, qui amicis incommoda optant, quae detrahant, et ad beneficium iniuria veniunt, cum satius sit vel cessare, quam per scelus officio locum quaerere. Quid, si gubernator a dis tempestates infestissimas et procellas petat, ut gratior ars sua periculo fiat ? Quid, si imperator deos oret, ut magna vis hostium circumfusa castris
Abbreviated transcription (Latin):
alias impudentis animi uoces: his adstrue: Ñ ideo de te minus:
meretur. is cuĩ libalitas ad te etiã dum negas ꝑuenit. euiꝰq bnti:¬
cioꝵ uł hoc maxumum ẽ qͦd etiam querenti datut᷑ est IN uidesquẽ¬
admodum tenerã liborum infantiam parentes ad salubrium re¬
rum patientiã cogitant. flentium corꝑa ac repugnantium dili¬
genti cura fouent. & ne m̃bra lib̾tas in matura decorqueat in
rectum exitura constringunt. & mox lib̾alia studia inculeant
adhibito timore nolentib. Ad ultimum audacẽ uiuentã. fruga¬
litati. pudori. morib bonis. si parum sequitur: coactam applicat:
Adolescentib quoq aciam potentib suisi remedia metu aut intẽ¬
pantia reiciunt: uis adbibetur ac seruit᷑: Itaq bnficioꝵ maxuna
sunt quȩ aparentib accepimus: dum aut nescimus aut no¬
lumus: his ingratis & repudiantibꝰ beneficia ñ quia nolunt seo

Expanded text:
alias impudentis animi voces his adstrue. Non ideo de te minus alias impudentis animi voces his adstrue. Non ideo de te minus meretur is, cuius liberalitas ad te etiam, dum negas, pervenit, cuiusque beneficiorum vel hoc maximum est, quod etiam querenti daturus est. Non vides, quemadmodum teneram liberorum infantiam parentes ad salubrium rerum patientiam cogant ? Flentium corpora ac repugnandum diligens cura fovent et, ne membra libertas immatura detorqueat, in rectum exitura constringunt et mox liberalia studia inculcant adhibito timore nolentibus ; ad ultimum audacem iuventam frugalitati, pudori, moribus bonis, si parum sequitur, coactam applicant. Adulescentibus quoque ac iam potentibus sui, si remedia metu aut intemperantia reiciunt, vis adhibetur ac severitas. Itaque beneficiorum maxima sunt, quae a parentibus accepimus, dum aut nescimus aut nolumus. His ingratis et repudiantibus beneficia, non quia nolunt, sed
Abbreviated transcription (Latin):
mani impii conditio sit Uide inquantum corꝑib uagari liceat
que cohercuit fine t̾rarum. s in omnẽ partem sui misit: uide
animi quantum audeant: quẽ ad modum soli aut nouerint dõs
aut. querant. et m̃te in altum data: diuina comittentur: Scies
ñ eẽ hominẽ. cumultuarium: et incogitatum opus Int̾ maxima.
rerum suarũ natura nichil habet quo magis głetur. aut ceite
cui głetur Quantꝰ iste furor.e. controu̾siam duis mun̾is sui fac̾ẽ:
Quomꝰ ad u̾sus eos hic erit gratꝰ. quib grã referri sine impen¬
dio ñ potest: Qui negat se abhis accepisse. a quibꝰ tũ maxime:
accepit qui &e semꝑ claturi st̃ ⁊ numquã recepturi: Quanta aũ
pũsitas obhoc alicui ñ deb̾e. quia etiam inficianti benignus
s. ⁊ continuationẽ ipsam seriemq benesicioꝵ argum̃tum uocare
necessario dantis. Nolo. sibi habeat: Quis illum rogat: & omneᷤᷤ

Expanded text:
mani imperii condicio sit ; vide, in quantum corporibus vagari liceat, mani imperii condicio sit ; vide, in quantum corporibus vagari liceat, quae non coercuit fine terrarum, sed in omnem partem sui misit ; vide, animi quantum audeant, quemadmodum soli aut noverint deos aut quaerant et mente in altum elata divina comitentur : scies non esse hominem tumultuarium et incogitatum opus. Inter maxima rerum suarum natura nihil habet, quo magis glorietur, aut certe, cui glorietur. Quantus iste furor est controversiam dis muneris sui facere ! Quomodo adversus eos hic erit gratus, quibus gratia referri sine impendio non potest, qui negat se ab iis accepisse, a quibus cum maxime accepit, qui et semper daturi sunt et numquam recepturi ? Quanta autem perversitas ob hoc alicui non debere, quia etiam infitianti benignus est, et continuationem ipsam sedemque beneficiorum argumentum vocare necessario dantis! "Nolo! Sibi habeat! Quis illum rogat ? " et omnes
Abbreviated transcription (Latin):
neficium. qr etiam si potiora illis sunt. inquȩ oriuntur. noc
tam̃ uimaiora itura iuuant:Adice qͦd ex destinato iuuant. idco¬
ꝙ obligati sumus. qui ñ inbeneficium ignorantium incid iun.
Sbec que accipimus accepturos scierunti ⁊ quã quam maius
ulis ppositum sit maiorq actus sui fructus quã seruare mortalia:
tam̃ in ñas quoq utilitates apͥncipio rerum premissa mens. ẽ
ae is ordo mundo datus. ut appareat curam nẽi ñ int ultumna
babitam. Debemus parentib nr̃is pietatẽ. ⁊ nusti ñ ntgigerem
coierant:. Dii ñ possunt uidi nescisse quid effeccuri esent. cum
om̃ib alunta ꝓtinus ⁊ auxilia ꝓudint̃ nec eos ꝑ negligentiã
genuere: quib tam multa geuerabant: Cogitauit nos ante:
natuia quã fecit nec tã leue opus sium: ut illi potuerimus
extidere. Uide quantũ nob ꝑmiserit. quã s̃ intra homines hu¬

Expanded text:
neficium, quia, etiam si potiora illis sunt, in quae oriuntur, nos neficium, quia, etiam si potiora illis sunt, in quae oriuntur, nos tamen in maiora ituri iuvant. Adice, quod ex destinato iuvant, ideoque obligati sumus, quia non in beneficium ignorantium incidimus, sed haec, quae accipimus, accepturos scierunt ; et quamquam maius illis propositum sit maiorque actus sui fructus, quam servare mortalia, tamen in nostras quoque utilitates a principio rerum praemissa mens est et is ordo mundo datus, ut appareat curam nostri non inter ultima habitam. Debemus parentibus nostris pietatem, et multi non, ut gignerent, coierant. Di non possunt videri nescisse, quid effecturi essent, eum omnibus alimenta protinus et auxilia providerint, nec eos per neclegentiam genuere, quibus tam multa generabant. Cogitavit nos ante natura, quam fecit, nec tam leve opus sumus, ut illi potuerimus excidere. Vide, quantum nobis permiserit, quam non intra homines hu
Abbreviated transcription (Latin):
co euntq ista cua causa etiã simaior illis alia acpͥor. causa est.
Adice nunc qđ ñ ext̃na cogunt deos: ẜ sua illis in legem eana uo:¬
luntas ẽ Statuert̃ quȩ ñ mutarent: Itaq ñ possunt uidi factu:¬
ri aliquid quãius nolint. qr quicquid desinere ñ possint. ꝓseue¬
rare uoluerint. nec umquã primi consilũ deos penitet᷑ Sine di:¬
bio stare illis: desciscere incontrariũ ñ licet s ñ obid tantum qr.
quia ius sua illos in proposito tenet. nec in becillitate ꝑmanẽt :
s. quia ñ licet ab optimis aberrdre. & sic ire decretum ẽ in pͥma
aut̃ illa constitutione cum uniu̾sa disponerent. etiã nr̃a utde¬
runt rationẽq hominis habuerunt. Itaq ñ possunt: uidi sua
cantum causa decurrere. & explicare opus suum: qͥa parsopis
surius &e nos.¶ Debemus ergo & soli & lune ⁊ getĩs celestibus be¬

Expanded text:
to euntque ista tua causa, etiam si maior illis alia ac prior causa est. to euntque ista tua causa, etiam si maior illis alia ac prior causa est. Adice nunc, quod non externa cogunt deos, sed sua illis in lege aeterna voluntas est. Statuerunt, quae non mutarent ; itaque non possunt videri facturi aliquid, quamvis nolint, quia, quidquid desinere non possunt, perseverare voluerunt, nec umquam primi consilii deos paenitet. Sine dubio stare illis et desciscere in contrarium non licet, sed non ob aliud, quam quia vis sua illos in proposito tenet ; nec imbecillitate permanent, sed quia non libet ab optimis aberrare et sic ire decretum est. In prima autem illa constitutione, cum universa disponerent, etiam nostra viderunt rationemque hominis habuerunt; itaque non possunt videri sua tantum causa decurrere et explicare opus suum, quia pars operis et nos sumus. Debemus ergo et soli et lunae et ceteris caelestibus be
Abbreviated transcription (Latin):
quam cuiꝰ uoluntas usq eo certa. ẽ. ut ȩdna sit: Ansi is quoq uult
qui potest statim nolle. is ñ uidebit᷑ uelle. in cuiꝰ naturã ñ cadit
nolle Age dum inquit si possunt resistant. hoc dicis om̃ia ista
ingentib int̾ uallis diducta & incustodiam uniũsa dispositãsta¬
tiones suas deserant. subita confusione ierum syda sydib incur¬
rant ⁊ rupta rerũ concordia in ruinam diuina labant᷑ contextꝰ¬
q uelocitatis citatissimȩ intot scła ꝓmissas uices in medio itinere
destituat. ⁊ quȩ nunc alt̾nis eunt redeuntq oportunis libram̃tis
mundum ex equo tempantia: repentino concremant᷑ incendio &
extanta uaritate soluantur. atq eant inunum om̃ia: Ignis cuncta
possideat quẽ deinde pigra nox occupet. ⁊ ꝓfunda uorago tot dõs
sorbeat. ẽ tanti ut tu coarguaris ista concede. possunt tͥ etiã inui¬

Expanded text:
quam cuius voluntas usque eo certa est, ut aeterna sit ? An, si is quoque vult, quam cuius voluntas usque eo certa est, ut aeterna sit ? An, si is quoque vult, qui potest statim nolle, is non videbitur velle, in cuius naturam non cadit nolle ? " Agedum," inquit, " si possunt, resistant." Hoc dicis : " Omnia ista ingentibus intervallis diducta et in custodiam universi disposita stationes suas deserant ; subita confusione rerum sidera sideribus incurrant, et rupta rerum concordia in ruinam divina labantur, contextusque velocitatis citatissimae in tot saecula promissas vices in medio itinere destituat, et, quae nunc alternis eunt redeuntque opportunis libramentis mundum ex aequo temperantia, repentino concrementur incendio, et ex tanta varietate solvantur atque eant in unum omnia ; ignis cuncta possideat, quem deinde pigra nox occupet, et profunda vorago tot deos sorbeat." Est tanti, ut tu coarguaris, ista concidere ? Prosunt tibi etiam invi
Abbreviated transcription (Latin):
sibi: Quid enim nos conferre illis possumus. Sciam inquit. solã
aclunã nob̾ uelle ꝓdeẽ. si nolle potuerint illis aut̃ ñ licet ñ mo÷¬
ueri Adsummã. consistant. ⁊ opus suum int̾mittant: Hoc uidẽ
quot modis refellatur: Ñ ideo minus uult qui ñ potest nolle:
Ergͥo maximum argum̃tum ẽ firmȩ uoluntatis. ne niitare qui¬
dem posse: hir bonus ñ potest ñ facere qđ fac̃ N enim erit bonꝰ
nͥ fecerit.¶ Ergo nec bonus uir beneficium dat. qr facio qd̾ debet
ñ potest autem ñ facere qͦd debet I ẜretẽa multum inter. Gutr̃.
dicas Ñ potest. hoc ñ facere quia cogitur: an ñ potest nolle
Nam si necesse ẽ illi facere: non debeo ipsi beneficium s cogẽ¬
a Si necesse. ẽ illi uelle: obhoc qͥa nichil ht̃ meliuis qđ uelit
ipse se cogit lta qd̾ tanquã cacto ñ deberẽ tamquã cogenti de¬
se incontrarium. cum ex diu̾so nemo ȩque uideri debeat uelle

Expanded text:
sibi ; quid enim nos conferre illis possumus ? " Sciam," inquit, " solem sibi ; quid enim nos conferre illis possumus ? " Sciam," inquit, " solem ac lunam nobis velle prodesse, si nolle potuerint ; illis autem non licet non moveri. Ad summam consistant et opus suum intermittant." Hoc vide quot modis refellatur. Non ideo minus vult, qui non potest nolle ; immo maximum argumentum est firmae voluntatis ne mutari quidem posse. Vir bonus non potest non facere, quod facit ; non enim erit bonus, nisi fecerit ; ergo nec bonus vir beneficium dat, quia facit, quod debet, non potest autem non facere, quod debet. Praeterea multum interest, utrum dicas : " Non potest hoc non facere," quia cogitur, an : " Non potest nolle." Nam si necesse est illi facere, non debeo ipsi beneficium, sed cogenti; si necesse est illi velle ob hoc, quia nihil habet melius, quod velit, ipse se cogit ; ita, quod tamquam coacto non deberem, tamquam cogenti dese in contrarium, cum ex diverso nemo aeque videri debeat velle,
Abbreviated transcription (Latin):
tria conferam: Siqͥs patriȩ meȩ pecuniam credat: ñ dicã me il¬
lius debitorem nec hoc aes alienum ꝓfitebor. aut candidat᷑ aut
reus: ad ex soluendum tñ hoc: portionẽ meã dabo: Sic istuis mo¬
neris qđ uniũsis datur debitorẽ me nego: qͥa mͥ quȩͥdã dedit
s ñ ꝓpt̃ me. & mͥ qͥdem: s nesciens aumͥ daret.: Hichilominus
aliqͥd m̃ dependendumsciam. qr ad me quoq curcuitu longo ꝑ¬
uenit: ꝓ pt̃ me debet facum eẽ qđ me obliget: Isto inquit mͦ
nec lunȩ nec soli quicquam debes: N enim ꝓpt̃ te mouent᷑: S cũ
in hoc moueantur ⁊ uniu̾sa conseruent: & ꝓme mouent᷑ Uni¬
u̾sorum enim pars sum: Adice nunc qđ nr̃a ⁊ horum conditio:
dissimił ẽ: Ham qui mͥ ꝓdest ut ꝑme ꝓsit sibi: ñ dedit benesi¬
cium. qͥa me instrum̃tum utilitatis sue fecit: Sol aut̃ ⁊ luna
etlam si nob̾ ꝓsunt sua causa. ñ in hoc tñ ꝓsunt ut ꝑnos ꝓsint.

Expanded text:
tria conferam. Si quis patriae meae pecuniam credat, non dicam me iltria conferam. Si quis patriae meae pecuniam credat, non dicam me illius debitorem nec hoc aes alienum profitebor aut candidatus aut reus ; ad exsolvendum tamen hoc dabo portionem meam. Sic istius muneris, quod universis datur, debitorem me nego, quia mihi quidem dedit sed non propter me, et mihi quidem, sed nesciens, an mihi daret; nihilo minus aliquid mihi dependendum sciam, quia ad me quoque circumitu longo pervenit. Propter me debet factum esse, quod me obliget. " Isto," inquit, " nec lunae nec soli quicquam debes ; non enim propter te moventur." Sed cum in hoc moveantur, ut universa conservent, et pro me moventur ; universorum enim pars sum. Adice nunc, quod nostra et horum condicio dissimilis est ; nam qui mihi prodest, ut per me prosit sibi, non dedit beneficium, quia me instrumentum utilitatis suae fecit; sol autem et luna, etiam si nobis prosunt sua causa, non in hoc tamen prosunt, ut per nos prosint
Abbreviated transcription (Latin):
torum inuocantium: ego illi potissima curatio fui. tantum aliis
uacuit qͣntum mea ualitudo ꝑmiserat: hui ego ñ tamꝗ medi¬
co: s tanquam amico obligatꝰ sum: Alt̃ rursus docendo. laborẽ
& tedium culit. Erȩt̃ illa q̃ ãprȩcipientib incõmune. dicuntur.
aliqñ instillauit ac tradidit. hortando bonam indolẽ erex̃. ⁊ modo
laudib ad fecit animum mͦ ammonitionib discussit desidiam
lum ingeniũ latens et pigrum iniecta ut ita dicã manu extͣxit.
nec quȩ sciebat. maligne. dispensauit. qͦ diutius eẽt necessarius
s cupit si posset simił uniu̾sa transfunde: Ingrat sum: nͥ illũ int̃
gratissimas necessitudines diligo: Sordidissimorum qͦq artificior
institutorib supͣ constitutum aliqͥd adiecimꝰ. si nob oꝑa illoꝵ enixior
uisa ẽ. ⁊ gub̃natori & opifici uilissimȩ mercis ⁊ indiẽ locanti: co

Expanded text:
torum invocantem ego illi potissima curatio fui ; tantum aliis torum invocantem ego illi potissima curatio fui ; tantum aliis vacavit, quantum mea valetudo permiserat : huic ego non tamquam medico sed tamquam amico obligatus sum. Alter rursus docendo et laborem et taedium tulit ; praeter illa, quae a praecipientibus in commune dicuntur, aliqua instillavit ac tradidit, hortando bonam indolem erexit et modo laudibus fecit animum, modo admonitionibus discussit desidiam ; tum ingenium latens et pigrum iniecta, ut ita dicam, manu extraxit ; nec, quae sciebat, maligne dispensavit, quo diutius esset necessarius, sed cupit, si posset, universa transfundere : ingratus sum, nisi illum inter gratissimas necessitudines diligo. Sordidissimorum quoque artificiorum institoribus supra constitutum aliquid adiecimus, si nobis illorum opera enixior visa est ; et gubernatori et opifici vilissimae mercis et in diem lo
Abbreviated transcription (Latin):
tate: Itaq medicus nicħ amplius ꝗͣ manum tangit ⁊ me int̃ eos
quos ꝑambulat ponit sine ullo affectu facienda uitandaue p̃¬
cipiens: Nicħ ampliꝰ debeo. quia me ñ tanꝗͣ amicum uidit sed
tamꝗͣ imꝑatorem: Nle p̃ceptorem quidem habeo cur uenerer: si
me ingrege discipłorum habuit. si ñ putauit dignum. ꝓpͥa et pe¬
culiari cura. si numꝗͣ in me direxit animum. ⁊ cũ inmedium.
effundet quȩ sciebat: ñ didici s excepi Qd ergo ẽ quare istis
debeamus multum: N quia pluris ẽ. qđ uendider̃. ꝙͣ emimus
s quia nob̃ ipsis aliquid p̃stiterunt: Ille magis ꝑpendit quam
medico necesse ẽ. ẜ me. ñ ꝓfama artis extimuit. rĩ fuit contentus
remedia mõstrare etiam ⁊ admouit: Int̾ẽa sollicitus. ad sedit ad
suspecta tempora occurrit. Nullum ministeriũ. illi oneri. nul¬
lum fastidio fuit: Gemitꝰ meos: ñ securus audiuit Inturba mul¬

Expanded text:
tate. Itaque medico, si nihil amplius quam manum tangit et me inter eos, tate. Itaque medico, si nihil amplius quam manum tangit et me inter eos, quos perambulat, ponit sine ullo adfectu facienda aut vitanda praecipiens, nihil amplius debeo, quia me non tamquam amicum videt, sed tamquam imperatorem. Ne praeceptorem quidem habeo cur venerer, si me in grege discipulorum habuit, si non putavit dignum propria et peculiari cura, si numquam in me derexit animum, et, cum in medium effunderet, quae sciebat, non didici, sed excepi. Quid ergo est, quare istis multum debeamus ? Non quia pluris est, quod vendiderunt, quam emimus, sed quia nobis ipsis aliquid praestiterunt. Ille magis pependit, quam medico necesse est ; pro me, non pro fama artis extimuit ; non fuit contentus remedia monstrare : et admovit ; inter sollicitos adsedit, ad suspecta tempora occurrit ; nullum ministerium illi oneri, nullum fastidio fuit ; gemitus meos non securus audivit; in turba mul
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓcelle & repentinũ impetum stare. huic tam̃ tante rei p̃miũ
uectura ꝑ soluit: Quanti ȩstimas insolitudine hospitium. inym¬
bre tectũ. infrigore balneum aut ignẽ Scio cñ quanti ista con¬
secutur diũsorum subeã. quantũ nob̃ p̃stat quilabentẽ domõ
supicit. ⁊ agentem eximo rimas insulam: incredibili arte suspẽ¬
dit. certo tamen ⁊ leui precio fultura conducitur Murꝰ nos ab
hostib tutos. ⁊ asubitis latronũ incursionibꝰ p̃stat. Notum est
tñ illas tures ꝓsecuritate. publica ꝓpugnacła habituras exci¬
tatur᷑ faber: qͥd indiem mereat: infinitum erit si latiuis exem¬
pla conqͥrã. quib appareat paruo magna constare: Qd ergo:
quare &e medico & p̃ceptori plus qͥd dam debeo: rlec ad u̾sus ulos
m̃cede defungor &a ex medico ac p̃ceptore: in amĩcum cranseunt:
& nos ñ arte quã uendunt. obligant. s benigna ⁊ familiari uolũ¬

Expanded text:
procellae et repentinum impetum stare ? Huic tamen tantae rei praemium procellae et repentinum impetum stare ? Huic tamen tantae rei praemium vectura persolvit ! Quanti aestimas in solitudine hospitium, in imbre tectum, in frigore balneum aut ignem ? Scio tamen, quanti ista consecuturus deversorium subeam! Quantum nobis praestat, qui labentem domum suscipit et agentem ex imo rimas insulam incredibili arte suspendit ! Certo tamen et levi pretio fultura conducitur. Murus nos ab hostibus tutos et a subitis latronum incursionibus praestat ; notum est tamen, illas turres pro securitate publica propugnacula habituras excitaturus faber quid in diem mereat. Infinitum erit, si latius exempla conquiram, quibus appareat parvo magna constare. Quid ergo ? Quare et medico et praeceptori plus quiddam debeo nec adversus illos mercede defungor ? Quia ex medico et praeceptore in amicum transeunt et nos non arte, quam vendunt, obligant, sed benigna et familiari volun
Abbreviated transcription (Latin):
cest uerius qd̃ statim ponansi pͥus quomͦ istud refelli possit osten¬
dero: Quȩdam inquit pluris st̃ quã ueneunt. ⁊ obhoc aliquid m
extra ꝓillis quãuis empta sint debes: Primum qͥd int̃ ẽ quanti
sint. cum dep̃cio int̃ em̃tem uendentẽq conuen̾it: Deinde non
ennt illud suo p̃cio s tuo. Pluris ẽ inquis quã uenit s pluris
laudau̾is. tanti sunt. quanto pluris uenire ñ possunt: Prȩt̾ea ni¬
chil uenditori debet qui bene emit. Deinde etiam si pluris ista
sunt: ñ cam̃ ullum istic tuum munꝰ ẽ ut ñ exusu effectu ue. s ex
consuetudine. et anno estimetur: qđ cu p̃tium ponis craicienti
maria.⁊ ꝑ medios fluctus cum et̾re conspectu recessit. certã secanti
uiam. & ꝓspicienti futuras tempestates. & securis omnib subi¬
to iubenti uela stringi. armam̃ta dimitti. paratos ad incursũ

Expanded text:
test verius, quod statim ponam, si prius, quomodo istud refelli possit, ostentest verius, quod statim ponam, si prius, quomodo istud refelli possit, ostendero. " Quaedam," inquit," pluris sunt, quam venierunt, et ob hoc aliquid mihi extra pro illis quamvis empta sunt, debes." Primum quid interest, quanti sint, cum de pretio inter ementem vendentemque convenerit ? Deinde non emi illud suo pretio, sed tuo. " Pluris est," inquis, " quam venit" ; sed pluris laudaveris, tanti sunt, quanto pluris venire non possunt ; propterea nihil venditori debet, qui bene emit. Deinde, etiam si pluris ista sunt, non tamen ullum istic tuum munus est, ut non ex usu effectuve, sed ex consuetudine et annona aestimetur. Quod tu pretium ponis traicienti maria et per medios fluctus, cum terra e conspectu recessit, certam secanti viam et prospiciens futuras tempestates et securis omnibus subito iubenti vela substringi, armamenta demitti, paratos ad incursum
Abbreviated transcription (Latin):
curus sit. Qđ undiq inse conu̾sum ẽ uendit inͥ aliquis frum¬
tum: uiuere ñ possum nisi emero. s ñ debeo uitam quia emi
Nlec quã necessarium fuerit ȩstimo. sine quo uictur̃ ñ fui. sed
quam ingͣtun qđ ñ habuisscin: nisi emissem: In qͣ in uehendo
lucri sibi qđ ei ñ debeo: lsto mͦ inquit nec medico quicquã deb̾e
te nͥ mercedulã dicis mec p̃ceptori. iliqͥd numeraũis. At qͥomiũ
hor apal nos magna caritas. magna reuerentia ẽ ddusus noc reᷤ¬
pondetur. quȩdam pluris. eẽ. quã emuntur: Eimis a medico rẽ in¬
estimabilem. uitam. ac ualitudinẽ bonam: Abonarum artium
p̃ceptore: studia lib̾alia ⁊ animi cultum: Itaq his ñ reip̃cium. seds
oꝑe soluitur: Qđ deseruiunt. qđ a reb sius auocati nob̃ uacant
mercedem ñ meriti s occupationis suȩ. ferunt: Auud cam̃ dici po¬

Expanded text:
turus sit, quod undique in se conversum est. Vendit mihi aliquis frumturus sit, quod undique in se conversum est. Vendit mihi aliquis frumentum ; vivere non possum, nisi emero ; sed non debeo vitam, quia emi. Nec, quam necessarium fuerit, aestimo, sine quo victurus non fui, sed quam ingratum, quod non habuissem, nisi emissem, in quo invehendo lucri sibi. Quod emi, non debeo. " Isto modo," inquit, " nec medico quicquam debere te nisi mercedulam dicis nec praeceptori, quia aliquid numeraveris. Atqui omnium horum apud nos magna caritas, magna reverentia est." Adversus hoc respondetur quaedam pluris esse, quam emuntur. Emis a medico rem inaestimabilem, vitam ac bonam valetudinem, a bonarum artium praeceptore studia liberalia et animi cultum ; itaque his non rei pretium, sed operae solvitur, quod deserviunt, quod a rebus suis avocati nobis vacant ; mercedem non meriti, sed occupationis suae ferunt. Aliud tamen dici po
Abbreviated transcription (Latin):
pondeo: Aliquid ista tua causa facis. aliquid mea: lua. qđ redi
q debeo ñ qđ redimis me s qđ eligis: Poc̾as eñi ⁊ altiuis redẽp¬
tione idem consequi: qđ mea:. Ucilitatem rei partiris mecum
ee inc inbenesicium recipis duob ꝓfuturum frefers me alus
hoc totum mea causa facis: Itaq si pixetorem ce factura eet decẽ
captiuoꝵ redemptio. decem autem soli captuu essemus: nemo t̾¬
quicquam debet ex nob. qͥa nicħ habes qͣd cuiq̃ impucares atua
utilitate seductum: Non sum uides beneficu intpres. nec desido
sa facis: qđ me ad fortunam redemptionis admitas: aa nomen
meum exit: sorti debeo. qđ exire potuit: cibi: Aditum t̃ ad benesi¬
cium tuum dedisti. cuĩ maiorem partẽ. fortunȩ debeo s hoc ip¬
sum tͥ qđ fortunȩ. deb̃̾e potiu Illos extoto pret̾ibo quorum mꝙ¬
cennariũ bencticium ẽ qđ qͥ dat ñ computat. cui s quantr daie¬

Expanded text:
pondeo : " Aliquid istic tua causa facis, aliquid mea : tua, quod repondeo : " Aliquid istic tua causa facis, aliquid mea : tua, quod reque debeo, non quod redimis me, sed quod eligis ; poteras enim et alterius redemptione idem consequi, quod mea. Utilitatem rei partiris mecum et me in beneficium recipis duobus profuturum. Praefers me aliis ; hoc totum mea causa facis. Itaque, si praetorem te factura esset decem captivorum redemptio, decem autem soli captivi essemus, nemo quicquam tibi deberet ex nobis, quia nihil haberes, quod cuiquam imputares, a tua utilitate seductum. Non sum invidus beneficii interpres nec desidero sa facis, quod me ad fortunam redemptionis admittis ; quod nomen meum exit, sorti debeo, quod exire potuit, tibi. Aditum mihi ad beneficium tuum dedisti, cuius maiorem partem fortunae debeo, sed hoc ipsum tibi, quod fortunae debere potui. Illos ex toto praeteribo, quorum mercennarium beneficium est, quod qui dat, non computat, cui sed quanti da
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ ornat. Multum ut ait cleantes. abenesicio distat negotiatio:
Rursus ñ sum tam iniquus: ut nichil ei debeam. qͥ cũ mͥ utilis
eẽt fuit ⁊ sibi: Non enim exigo ut. sine respectu sui mͥ consulat.
immo etiam opto ut beneficium mͥ datum. uł magis danti ꝓ¬
fuerit. dum modo id qͥ dabat. duos intuens dedit ⁊ int̃ me seq¬
quȩ diuiserit licet id ipse ex maiore parte possideat: Si mͦ me ĩ
consortium ad misit. si duos cogitauit ingratus sum ñ solũ in iustꝰ
nͥ gaudeo hoc illi ꝓfuisse qđ ꝓderat mͥ Summȩ malignitatis ẽ:
ñ uocare beneficium. nisi qđ dantem aliquo in commodo adfec̃.
Abt̃ illi quibeneficium dat sua causa respondebo usus me quare
posse me magistratum. quã si decem captos ciues & magno cap¬
auonrum numero redemero: Nich debeħ inͥ. cum de seruitiue
ꝓ ounculis libauero: At qui mea id causa faciam Aou̾sus hoc re¬

Expanded text:
que ornat. Multum, ut ait Cleanthes, a beneficio distat negotiatio. que ornat. Multum, ut ait Cleanthes, a beneficio distat negotiatio. Rursus non sum tam iniquus, ut ei nihil debeam, qui, cum mihi utilis esset, fuit et sibi; non enim exigo, ut mihi sine respectu sui consulat, immo etiam opto, ut beneficium mihi datum vel magis danti profuerit, dum modo id, qui dabat duos intuens dederit et inter me seque diviserit. Licet id ipse ex maiore parte possideat, si modo me in consortium admisit, si duos cogitavit, ingratus sum, non solum iniustus, nisi gaudeo hoc illi profuisse, quod proderat mihi. Summae malignitatis est non vocare beneficium, nisi quod dantem aliquo incommodo adfecit. teri illi, qui beneficium dat sua causa, respondebo : " Usus me quare ieri non posse me magistratum, quam si decem captos cives ex magno captivorum numero redemero ; nihil debebis mihi, cum te servitute ac vinculis liberavero ? Atqui mea id causa faciam." Adversus hoc res
Abbreviated transcription (Latin):
fortuna usus p̃stiterd: beneficium dedo. ñ grãm retulero: Ille mͥ
grãm debebit. referre. Hinc initium fiet. ame numerant᷑ Intelligo
iam qͥd uelis quȩrere. ñ opus ẽ dicere uultus cuus loquit᷑ Siquis
sua causa nobis ꝓfuit ei ne inquis debetur aliquid: Hoc enim sepe
te conq̃rentem audio. qđ quȩdam homines sibi p̃stant: ⁊ aliis un¬
putant. dicam mi lib̾alis: s pͥus istam quęstuincłam diuidam
⁊ rẽ eqͣlem ab iniqua seꝑabo: Multum enim int̃: utrum aliquis
beneficium nob̾ det sua causa. an ñ ẽt sua: Iile qͥ totus ad se spectat
⁊ nob̾ ꝓdest. qr alit̃ ꝓdeẽ. sibi ñ potest: eo loco mͥ ẽ quo qͥ peccori suoͥ
hyb̃num et estiuum pabulum ꝓspicit: Co loco ẽ. quo qͥ captiuos¬
suos ut cominodius uensant pascit ⁊ opimos boues saginat. ac
defricat: Quo lanista. qͥ familiam suã summa cura exercet. at¬

Expanded text:
fortuna praestitero, beneficium dedero, non gratiam rettulero. Ille mihi fortuna praestitero, beneficium dedero, non gratiam rettulero. Ille mihi gratiam referre debebit ; hinc initium fiet, a me numerabitur. Intellego iam, quid velis quaerere ; non opus est te dicere ; vultus tuus loquitur. " Si quis sua te conquerentem audio, quod quaedam homines sibi praestant, aliis imputant." Dicam, mi Liberalis ; sed prius istam quaestiunculam dividam et rem aequam ab iniqua separabo. Multum enim interest, utrum aliquis beneficium nobis det sua causa an et sua. Ille, qui totus ad se spectat et nobis prodest, quia aliter prodesse sibi non potest, eo mihi loco est, quo, qui pecori suo hibernum et suos, ut commodius veneant, pascit et ut opimos boves saginat ac defricat, quo lanista, qui familiam summa cura exercet at
Abbreviated transcription (Latin):
ñ minus lassus quã irrit᷑ rediit alt̃ apd ꝓximũ circulatorẽ rese¬
dit ⁊ dum uagus atq erroꝵ u̾naculis congregat᷑ ecludit: transeun¬
tem platonẽ quẽ ñ quesierat inuenit: ulum inqͥt laud abimus
puerum qͥ quantum in se erat. qđ uissus ẽ fec̃: hunc felicit uertem
castigabuus: Uoluntas ẽ quȩ ap̃ud nos ponit officium. cuiꝰ uide
quȩ conditio sit ut me debito obstringat: parum ẽ illi uelle nisi
ꝓfuit: parũ ẽ ꝓfuisse. nͥ uoluit: Puta enim aliquem donare uo¬
luisse : nec donasse: Animum qͥdem eiuis habeo: s beneficuu.
ñ habeo. qđ consummat. et res & animus Quẽadmodũ ei qͥ uoluit.
michi qͥdem pecuniam crede s ñ dedit: nicħ debeo: ita ei qͥ uoluit:
mͥ beneficiũ dare. s ñ potuit: amicus qͥdem ero. s ñ obligat᷑ Et uo¬
lo illi aliquid p̃stare: nam ⁊ ille uoluit. mͥ: sȩt̾um si benigniore

Expanded text:
non minus lassus quam irritus redit ; alter apud proximum circulatorem resenon minus lassus quam irritus redit ; alter apud proximum circulatorem resedit et, dum vagus atque erro vernaculis congregatur et ludit, transeuntem Platonem, quem non quaesierat, invenit. Illum, inquit, laudabimus puerum, qui, quantum in se erat, quod iussus est, fecit; hunc feliciter inertem castigabimus." Voluntas est, quae apud nos ponit officium ; cuius vide quae condicio sit, ut me debito obstringat. Parum est illi velle, nisi profuit ; parum est profuisse, nisi voluit. Puta enim aliquem donare voluisse nec donasse ; animum quidem eius habeo, sed beneficium non habeo, quod consummat et res et animus. Quemadmodum ei, qui voluit mihi quidem pecuniam credere, sed non dedit, nihil debeo, ita ei, qui voluit mihi beneficium dare, sed non potuit, amicus quidem ero sed non obligatus ; et volam illi aliquid praestare nam et ille voluit mihi, ceterum, si benigniore usus
Abbreviated transcription (Latin):
Ut grãm referam alicui me uis: ipse ut beneficiũ in daret nicħ
fecit Ut ad alt̾um cranseamus. uis me hiuic grãm referre. ut qd̾
anolente accepi. uolens reddam: Ilamqͥd de t̾cio loquar: qui ab
inuiria inbeneficiũ delapsus ẽ ut beneficium tͥ debeam: parũ
ẽ uoluisse te dare. Ut ñ debeam: satis ẽ noluisse: Beneficũ eñi:
uoluntas nuda ñ efficit s qđ benesicium ñ eẽt. si optume ac ple¬
nissimȩ uoluntati fortuna deeẽt id ȩque beneficium ñ ẽ nisisor¬
tunam uoluntas antecessit: ̃ enim ꝓfuisse. te mͥ oportet ut ob
hoc tͥ obliger: s ex destinato ꝓfuisse: Cleanthes exemplo cĩmodi
utitur: Ad quȩrendum inquit ⁊ accersendũ ex academia plato¬
nem: duos pueros misi: Ait̃ cotam porticum ꝑscrutatꝰ ẽ. alia qͦq
loca inquib illum in ueniri posse sꝑabat ꝑcucurrit& domum

Expanded text:
Ut gratiam referam, aliquid facere me vis ? Ipse, ut beneficium mihi daret, nihil Ut gratiam referam, aliquid facere me vis ? Ipse, ut beneficium mihi daret, nihil fecit ! Ut ad alterum transeamus, vis me huic gratiam referre, ut, quod a nolente accepi, volens reddam ? Nam quid de tertio loquar, qui ab iniuria in beneficium delapsus est ? Ut beneficium tibi debeam, parum est voluisse te dare ; ut non debeam, satis est noluisse. Beneficium enim voluntas nuda non efficit, sed, quod beneficium non esset, si optimae ac plenissimae voluntati fortuna defuisset, id aeque beneficium non est, nisi fortunam voluntas antecessit. Non enim profuisse te mihi oportet, ut ob hoc tibi obliger, sed ex destinato profuisse. Cleanthes exemplo eiusmodi utitur : " Ad quaerendum," inquit, " et accersendum ex Academia Platonem duos pueros misi. Alter totam porticum perscrutatus est, alia quoque loca, in quibus illum inveniri posse sperabat, percucurrit et domum
Abbreviated transcription (Latin):
beo idem facere qđ ille. ut beneficium dare debuit: Namqͥd est
iniquius homine qui eum odit a quo inturba calcatus. aut respiꝰ
aut quo nollec impulsus ẽ: At quicquid ẽ aluit qđ illum q̃rele
eximat. cum inre sit in uria. quam nescisse quid faceret cadem
res efficit ne hic beneficium dedit ne ille inuriã fecerit Et ami¬
cum & inimicum: uoluntas fac̃: Quam multos militiȩ morbus
eriput. qͦsoam  ad riunam domus suȩ occurperent. inimic̾ uadi¬
uoni tenuit: He inpiratarũ manus ꝑuenirent quidã haufragio
consecuti sunt: Nec his tñ bñsiciũ debemus. qͥa extra sensũ offici
casus ẽ: Nec inimico cuiꝰ nos lis serauit dum uerat ac decinet
Nẽ beneficiũ: nͥ qd abona uoluntate ꝓficiscit᷑ Nisi illud agnos:¬
eit qui dedit: ꝓ fuit aliquis mͥ dum nescit nicħ illi debeo. ẜfuit
cum uellet nocere: imitabor ipsum: Adpͥmum illud reu̾tamur

Expanded text:
beo idem facere, quod ille, ut beneficium daret, debuit. Num quid est beo idem facere, quod ille, ut beneficium daret, debuit. Num quid est iniquius homine, qui eum odit, a quo in turba calcatus aut respersus aut, quo nollet, impulsus est ? Atqui quid est aliud, quod illum querellae eximat, cum in re sit iniuria, quam nescisse, quid faceret ? Eadem res efficit, ne hic beneficium dederit, ne ille iniuriam fecerit ; et amicum et inimicum voluntas facit. Quam multos militiae morbus eripuit ! Quosdam, ne ad ruinam domus suae occurrerent, inimicus vadimonio tenuit ; ne in piratarum manus pervenirent, quidam naufragio consecuti sunt ; nec his tamen beneficium debemus, quia extra sensum officii casus est, nec inimico, cuius nos lis servavit, dum vexat ac detinet. Non est beneficium, nisi quod a bona voluntate proficiscitur, nisi illud adcognoscit, qui dedit. Profuit aliquis mihi, dum nescit: nihil illi debeo. Profuit, cum vellet nocere : imitabor ipsum. Ad primum illum revertamur.
Abbreviated transcription (Latin):
qͥa uolunt ñ tam̃ ideo illis beneficium debemus: qđ ꝑuitiosa illoꝵ
consilia fortuna deflex̃ in meliꝰ An existimas me deb̃e eiqͥcquã
cuiꝰ manꝰ clim me peteret ꝑcussit hostem meum. qͥ nocuisset nsi
errasset: Sepe hostis dum aꝑte ꝑierat. etiam ueris testib ab roga¬
uit fidem & reum uelut. factione. circũ uentum: miserabilẽ reddi¬
dit: Quosdam ipsa quȩ p̃mebat potentia eripuit. & iudicesquẽ
dampnaturi erant: causȩ dampnare grã noluerunt: ñ tñ hi reo¬
bñficium dedunt quamuis ꝓfuerint: qͥa telum qͦ missũ sit. nõ
qͦ ꝑuenit quęrit᷑ ⁊ beneficium ab in uiria distinguit. ñ euent᷑ s
animus ad u̾sarĩ ms̃ dum contraria dic̃. ⁊ iudicẽ suꝑbia offẽdit.
et inunum cestem temere dimittit causam meã erex̃: ñ quȩro an
ꝓie errau̾it qͥa contra me uoluit. Nempe ut grat᷑ sim: uelle de¬

Expanded text:
quia nolunt ; non tamen ideo illis beneficium debemus, quod perniciosa illorum quia nolunt ; non tamen ideo illis beneficium debemus, quod perniciosa illorum consilia fortuna deflexit in melius. An existimas me debere ei quicquam, cuius manus, cum me peteret, percussit hostem meum, qui nocuisset, nisi errasset ? Saepe testis, dum aperte peierat, etiam veris testibus abrogavit fidem et reum velut factione circumventum miserabilem reddidit. Quosdam ipsa, quae premebat, potentia eripuit, et iudices, quem damnaturi erant causae, damnare gratiae noluerunt. Non tamen hi beneficium reo dederunt, quamvis profuerint, quia, quo missum iniuria distinguit non eventus sed animus. Adversarius meus, dum contraria dicit et iudicem superbia offendit et in unum testem temere rem1 demittit, causam meam erexit ; non quaero, an pro me erraverit : contra me voluit. Nempe, ut gratus sim, velle de