comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
excutit uetustatẽ. Petra aũ. x erat. In xp̃o¬
renouabit᷑. sic̃ aqͥlȩ iuuentꝰ tua. Etenim
inuet̾auimꝰ intͣ inimicos nr̃os: sic̃ nota eͣ
in petra. Sic gͦ ⁊ in hoc psalmo unde agi¬
mꝰ. cũ p̃misisset qͥ satiat in bonis deside¬
riũ tuũ: quasi responderet aĩa ñ satiabor
de mortalib: ñ satiabor dũ tẽporalibꝰ: ali¬
qͥd et̃nũ donet: aliqͥd et̃nũ cõcedat. Sapi¬
entiã suã mͥ det: u̾bũ suũ mͥ det. dm̃ apͣ

Expanded text:
excutit vetustatem: «Petra autem erat excutit vetustatem: «Petra autem erat renovabitur sicut aquilae juventus nostra. Etenim inveteravimus inter inimicos nostros, sicut nota est in petra. 10. Sic ergo et in hoc psalmo unde agimus, cum praemisisset, «Qui satiat in bonis desiderium tuum;» quasi responderet anima, Non satiabor de mortalibus, non satiabor de temporalibus; aliquid aeternum donet, aliquid aeternum concedat: Sapientiam suam mihi det, Verbum suum mihi det, Deum apud
Abbreviated transcription (Latin):
quodã naturali. in m̃surã reparandȩ qͣsi
cente edendi ad ictꝰ claudit᷑: atq ita con¬
terendo illud ad petrã excutit: ⁊ caret ro¬
stri onere quo pͥus cibꝰ impediebat᷑. Acce¬
dit ad cibũ ⁊ oĩa reparant᷑: ⁊ fit pꝰt se¬
nectutẽ tãquã iuuenis aqͥla. Redit uigor
omiũ m̃broꝵ. nitor plumaꝵ: gub̾nacła
pennaꝵ: uolat excelse sic̃ antea: fit in
ea qͣdã resurrectio. Ad hoc enĩ exposi¬
ta ẽ hȩc similitudo: sic̃ de luna dr̃ qr
diminuta ⁊ qͦdamͦ intͣcepta luna rursꝰ
nascit᷑ ⁊ implet᷑: ⁊ significat nob̃ resur¬
rectionẽ. S impleta illa nͣ ꝑmanet: rur¬
sus minuit᷑. ut semꝑ significet. Sicgͦ ⁊ ħ
qd de aquila dictũ ẽ. ñ ad immortalita¬
tẽ aquila reparat᷑. nos aũ ad uitã gt̃nã.
S tam̃ ꝓptͣea inde dicta ẽ simitudo: ut
qd nos impedit. petra auferat. Nongͦ pͣ¬
sumas de uirib tuis: firmitas petre tͥ

Expanded text:
quodam naturali in mensura reparandae quasi quodam naturali in mensura reparandae quasi cente edendi aditus clauditur: atque ita conterendo illud ad petram excutit, et caret prioris rostri onere, quo cibus impediebatur. Accedit ad cibum, et omnia reparantur: erit post senectutem tanquam juvenis aquila; redit vigor omnium membrorum, nitor plumarum, gubernacula pennarum, volat excelsa sicut antea, fit in ea quaedam resurrectio. Ad hoc enim exposita est ista similitudo: sicut de luna ponitur, quia deminuta et quodammodo intercepta luna rursus nascitur et impletur; et significat nobis resurrectionem; sed impleta illa non permanet; rursus minuitur, ut semper significet. Sic ergo et hoc quod de aquila dictum est: non ad immortalitatem aquila reparatur, nos autem ad vitam aeternam; sed tamen propterea inde ducta est similitudo, ut quod nos impedit, petra nobis auferat. Non ergo praesumas de viribus tuis; firmitas petrae tibi
Abbreviated transcription (Latin):
nob̃. Et quidẽ renouat᷑ iuuentꝰ aquilȩ :¬
s ñ ad immortalitatẽ. Data ẽ enĩ similitudo.
qͣntũ de re. mortali potuit trahi. ad rem
uteũq significandã immortalẽ: ñ ad demon¬
strandã. Dicit᷑ aquila cũ senectute corporis
pͣssa fuerit: ĩmoderatione rostricrescentis
cibũ caꝑe ñ posse. Pars enĩ rostri eiꝰ suꝑi¬
or que supͣ partẽ inferiorẽ aduncat᷑. cũ
p̃ senecꝰta immoderatiꝰ creuerit. longitudo
increm̃ti eiꝰ ñ eã sinit os aꝑire: ut sit ali¬
qd u t̃uallũ int̾ inferiorẽ. partẽ ⁊ uncũ
suꝑiorẽ. Nisi enĩ aliqd̃ int̃uallũ pateat.
ñ ht̃ morsũ. quasi forcipẽ: unde uelut tõ¬
deat qd̃ transmittat in fauces. Crescente
itaq suꝑiore parte. ⁊ nimis aduncata: ñ
pot̾it os aꝑire ⁊ aliqͥd caꝑe. Ploc ei facit
uetustas. Pregrauat᷑ langore senecꝰtutis. ⁊
inopia comedendi languescit nimis: ut᷑q
re ętatis ⁊ egestatis accidente. Itaq modo

Expanded text:
. Et quidem renovatur et juventus aquilae, sed non ad immortalitatem. Data est enim similitudo, quantum de re mortali potuit trahi ad rem utcumque significandam immortalem, non ad demonstrandam. Dicitur aquila, cum senectute corporis pressa fuerit, immoderatione rostri crescentis cibum capere non posse. Pars enim rostri ejus superior, quae supra partem inferiorem aduncatur, cum prae senecta immoderatius creverit, longitudo ejus incrementi non eam sinit os aperire, ut sit aliquod intervallum inter inferiorem partem et uncum superiorem. Nisi enim aliquod intervallum pateat, non habet morsus quasi forcipem, unde velut tondeat quod transmittat in fauces. Crescente itaque superiore parte, et nimis aduncata, non poterit os aperire et aliquid capere. Hoc ei facit vetustas. Praegravatur languore senectutis, et inopia comedendi languescit nimis; utraque re, et aetatis et egestatis accedente. Itaque modo
Abbreviated transcription (Latin):
uitantib: qui uolebant sedere unꝰ ad
dext̾am. alius ad sinistrã. Qd gͦ ait: Lo¬
testis bibere calicẽ. quẽ ego bibiturꝰ
su: Iã gͦ martyr paratꝰ ad uictumã scãm.
dicit. Talicẽ salutaris accipiã. Accipiam
calicẽ xpĩ: bibã passionẽ dñi. Laue ne de¬
ficias. S nom̃ dñi inuocabo. Qͥ gͦ defece¬
rt̃ dñm ñ inuocauert: de sua fortitudi¬
ne p̃sũpsert̃. Tu sic redde: ut te accepisse.
qd̃ reddis memineris. Sicgͦ bñdicat aĩa
tua dñm: ut ñ obhuiscat᷑ õs retͥbutiões

Expanded text:
vitantibus, qui volebant sedere, unus ad vitantibus, qui volebant sedere, unus ad dexteram, alius ad sinistram. Quid ergo ait? «Potestis bibere calicem quem ego bibiturus sum» ? Jam ergo martyr paratus ad victimam sanctam dicit. «Calicem salutaris accipiam:» accipiam calicem Christi bibam passionem Domini. Cave ne deficias. Sed «nomen Domini invocabo.» Quid ergo defecerunt, Dominum non invocaverunt; de sua fortitudine praesumpserunt. Tu sic redde, ut te accepisse quod reddis memineris. Sic ergo benedicat anima tua Dominum, ut non obliviscatur omnes retributiones
Abbreviated transcription (Latin):
uocabo. Qͥd retͥbuã dño: Cogitabas enĩ.
⁊ ñ inueniebas. Calice̾ salutaris accipiã.
Quẽ calicẽ salutarẽ: Nonne ipse dñs dedit:
De tuo aliqͥd retͥbue si potes. Non dixerĩ ne
feceris: noli de tuo retribuere: ñ uult
ds̃ de tuo sͥ retͥbui. Si de tuo retribiuis.
peccatũ retribuis. Sĩa enĩ q̃ habes. ab il¬
lo habes. Tuũ peccatũ solũ habes. Ñ uult
eͥ retͥbui de tuo. de suo uult. qͦmͦ agrico¬
la de t̾ra quã seminauit. Si segetẽ attu¬
leris: de suo agͥcolȩ retribiusti. Si spinas.
de tuo obtulisti. Ueritatẽ retribue :
in ueritate dm̃ lauda. Si de tuo uo¬
lueris: mentieris. Iui loqͥt᷑ m̃dacium:
de suo loquit᷑. Si qui loquit᷑ m̃daciũ de
suo loquit᷑: qui loqͥt᷑ ueritatẽ de dĩ lo¬
quit᷑. Qͥdẽ aũ acciꝑe calicẽ salutaris:
nͥ passiones dñi unitari: hoc mres fece¬
rt̃. Hoc suꝑbientib dixͣ. ⁊ sedes sublimeᷤ
iã querentibꝰ. ⁊ conuallẽ plorationis de¬

Expanded text:
Cogitabas enim, et non inveniebas: «Calicem salutaris accipiam.» Quid? «calicem salutaris» nonne ipse Dominus dedit? De tuo aliquid retribue, si potes. Non, dixerim; ne feceris, noli de tuo retribuere; non vult Deus de tuo sibi retribui. Si de tuo retribuis, peccatum retribuis. Omnia enim quae habes, ab illo habes: tuum peccatum solum habes. Non vult sibi retribui de tuo, de suo vult. Quomodo agricolae, de terra quam seminavit, si segetem attuleris, de agricolae fructu retribuisti; si spinas, de tuo obtulisti. Veritatem retribue, in veritate Dominum lauda: si de tuo volueris, mentieris. Qui loquitur mendacium, de suo loquitur . Si qui loquitur mendacium, de suo loquitur; qui loquitur veritatem, de Dei loquitur. Quid est autem accipere calicem salutaris, nisi passiones Domini imitari? Hoc martyres fecerunt. Hoc superbientibus dixit, et sedes sublimes jam quaerentibus, et convallem plorationis de
Abbreviated transcription (Latin):
rei imꝑfectȩ necessariũ sit: ut ꝑficia¬
tur. Quȩre tuũ bonũ. Nemo bonꝰ: nisi
unꝰ ds̃. Sũmũ bonũ : hoc ẽ tuũ bonum.
Qͥd gͦ deest. cui sũmũ bonũ bonũ ẽ.
St enĩ ⁊ inferiora bona: quȩ aliis ⁊ aliis
plere uentrẽ. carere indigentia. dor¬
mire. gestire. uiuere. sanũ ee̾. gen̾are:
Bonũ illi ẽ: ⁊ usq ad quendã modũ ha¬
bet boni sui mensurã: tributã ⁊ cõces¬
sã ab omĩũ rerũ creatore doͣ. Tale
tu bonũ quęris.:Dat ⁊ hoc ds̃: s noli
solũ quȩrere. Coheres. xp̃i: quid gaudes
qr sociꝰ es peccori: ł rige spẽ tuã. ad
bonũ bonoꝵ omĩũ. Ipse erit bonum
tuũ. a quo tu in tuo genere facꝰtꝰ es
bonꝰ. ⁊ oĩa in suo genere facta st̃ bona.
fecit enĩ ds̃ oĩa bona ualde. E rgo illd̃
bonũ qd ds̃ ẽ. si dicamꝰ ualde bonũ
iã ⁊ de creatura dic̾tũ ẽ. fec̃ ds̃ oĩa bona
ualde. Qͥd gͦ illud bonũ de quo dicꝰtũ ẽ

Expanded text:
ut perficiatur; quaere tuum bonum. «Nemo bonus nisi unus Deus» . Summum bonum, hoc est tuum bonum. Quid ergo deest cui summum bonum bonum est? Sunt enim et inferiora bona, quae aliis et aliis plere ventrem, carere indigentia, dormire, gestire, vivere, sanum esse, generare? Bonum illi est, et usque ad quemdam modum habet boni sui mensuram tributam, et concessam ab omnium rerum creatore Deo. Tale tu bonum quaeris? Dat et hoc Deus; sed noli solum quaerere. Cohaeres Christi, quid gaudes, quia socius es pecori? Erige spem tuam ad bonum bonorum omnium. Ipse erit bonum tuum, a quo tu in tuo genere factus es bonus, et omnia in suo genere facta sunt bona. Fecit enim Deus omnia bona valde. Ergo illud bonum quod Deus est, si dicamus valde bonum, jam et de creatura dictum est: «Fecit Deus omnia bona valde» . Quid ergo illud bonum de quo dictum est,
Abbreviated transcription (Latin):
cit᷑ aĩa nr̃a. Qd erit. qnͣ fiet pꝰt redẽp¬
tionẽ ab omiꝰ corruptione qđ dicꝰtũ eͣ̃
in isto psalmo: qui satiat in bonis desidi¬
ũ tuũ: & quasi quereres. qnͣ saciat: modo
enĩ ñ satior. Ad qdcũq me conu̾tero. iii¬
lescit mͥ adeptũ: quãuis accenderit desi¬
deratũ. Cũ oĩa qͣ dũ ñ habeo amo. eũ ha¬
buero contẽpno: qd̃ bonũ me saciabit:
Laus dĩ. Et ipsa cũ corpꝰ qd corrũpit᷑ aggͣ¬
uat aĩam. ⁊ depͥmit t̾rena in habitatio
sensũ multa cogitantẽ. nͣ implet᷑ in aĩa
mea: ñ ꝑficit᷑. Alie de corruptione delecta¬
tiones indigentiarũ. detorquent me ab
illa. Q nͣ satiabit᷑ in bonis desiłiũ meũ

Expanded text:
citur anima nostra? quid erit, quando fiet post redemptionem ab omni corruptione, quod dictum est in isto psalmo, «Qui satiat in bonis desiderium tuum?» 9. Et quasi quaereres, Quando satiat? modo enim non satior; ad quodcumque me convertero, vilescit mihi adeptum, quamvis accenderit desideratum: cum omnia quae dum non habeo amo, cum habuero contemno, quod bonum me satiabit? Laus Dei. Et ipsa, cum corpus quod corrumpitur aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem, non impletur anima mea, non perficitur: aliae de corruptione delectationes indigentiarum detorquent me ab illa. Quando satiabitur desiderium meum
Abbreviated transcription (Latin):
Sane qr ita recordam᷑ ñ fallor dduo: ce¬
teri ñ intrauert᷑. de tot milib nͥ duo.
Laboratũ ẽ cũ eis tantũ: s ds̃ ñ labo¬
rat. Certe laborauert᷑ serui ipsius:
Quanta ꝑtulit. qͣnta auduit moy sess
ꝓ hominib ñ intraturis in t̾rã rep¬
eoꝵ. Qd significat. intrauert᷑ noui
hoĩes . Non intͣbt᷑ uet̾es. Inde tamen
⁊ corpꝰ. xͤ. ⁊ eccłia. cũ illa omĩ nouita¬
habitaturũ. si dic̾ se seruũ dĩ. & oꝑa
nͣ habet. Non enĩ habitabt᷑ nͥ filii.
Qͥ deͣ gͦ filii seruoꝵ tuoꝵ in habitabt᷑:
Serui ꝑ oꝑa sua in habitabt᷑ : serui
ꝑ filios suos inhabitabt᷑. Noligͦ eẽ
sterilis. Si uis habitare. p̃mitte. fȩ¬
tus qͦs sequaris : pͣmittendo nͣ efferendo.
F ilii tui te ducant ad t̾ram reꝓmissio¬
nis: t̾rã uiuentiũ ñ morientiũ. Sum
hic uiuis in hac ꝑegrinatione. illi an¬
tecedant: suscipiant te ꝓptͣ refectio¬

Expanded text:
sane, quia ita recordamur, nisi fallor, duo, caesane, quia ita recordamur, nisi fallor, duo, caeteri non . Intrarunt de tot millibus duo. Laboratum est cum eis tantum: sed Deus non laborat; certe laboraverunt servi ipsius. Quanta pertulit, quanta audivit Moyses pro hominibus non intraturis in terram proeorum, quid significat? Intrarunt novi homines, veteres non intrarunt. Inde tamen et corphabitaturum, si dicit se servum Dei, et opera non habet; non enim habitabunt nisi filii. Quid est ergo, «Filii servorum tuorum inhabitabunt?» Servi per opera sua inhabitabunt, servi per filios suos inhabitabunt. Noli ergo esse sterilis, si vis habitare; praemitte fetus quos sequaris, praemittendo, non efferendo. Filii tui te deducant ad terram promissionis, terram viventium, non morientium: cum hic vivis in hac peregrinatione, illi antecedant, suscipiant te. Propter refectio
Abbreviated transcription (Latin):
nũ. in scłm manens. S filii inquit seruo¬
rũ tuoꝵ. Metuendũ ẽ ne nos seru dĩsi¬
mꝰ: ⁊ filii nr̃i ibi futuri sint. ñ nos. Aut
si nos filii sumꝰ seruoꝵ. quia filii sumus
apłoꝵ. qd dicturi sumus:Quȩnã tandẽ
audacia tã infelix filioꝵ subnascentium
⁊ recenti successione. głantiũ. quȩ aude¬
at dicere. nos ibi erimꝰ. apłi ñ ibi ert̃:
Absit hoc a pietate filioꝵ. absit a fi¬
de pariuloꝵ: absit ab intelligentia
grandiũ. Ibi ert̃ ⁊ apłi. Arietes p̃ce¬
dunt : agni sequunt᷑. Quare gͦ filis
seruoꝵ tuoꝵ: ⁊ ñ de cõpendio serui
tui : Et illi seruitui. ⁊ filii eoꝵ serui
tui: ⁊ istoꝵ filii nepotes illoꝵ qͥd. nͥ
serui tui: Om̃s cõpendio includeres:
si diceres serui tui inhabitabt᷑. Uidea¬
mus. qͥd nos uoluerit admonere. Et
enĩ qͥddã gestũ. pͥorib scłis. ꝑ qͣdra¬
ginta annos filii isrł triti st̃ in he¬
remo. nullus eoꝵ intrauit in t̾ram
repmissionis. s filii eoꝵ intrauert᷑.

Expanded text:
num, in saeculum manens. Sed «filii,» inquit, «servorum tuorum:» metuendum ne nos servi Dei simus, et filii nostri ibi futuri sint, non nos? Aut si nos filii sumus servorum, quia filii sumus Apostolorum, quid dicturi sumus? Quaenam tandem audacia tam infelix filiorum subnascentium, et recenti successione gloriantium, quae audeat dicere: Nos ibi erimus; Apostoli ibi non erunt? Absit hoc a pietate filiorum, absit a fide parvulorum, absit ab intelligentia grandium. Ibi erunt et Apostoli: arietes praecedunt, agni sequuntur. Quare ergo, «Filii servorum tuorum;» et non de compendio, Servi tui? Et illi servi tui, et filii eorum servi tui, et istorum filii nepotes illorum, quid, nisi servi tui? Omnes compendio includeres, si diceres: Servi tui inhabitabunt. Videamus quid nos voluerit admonere. Est enim quiddam gestum in prioribus saeculis. Per quadraginta annos filii Israel attriti sunt in eremo: nullus eorum intravit in terram promissionis, sed filii eorum; intrarunt
Abbreviated transcription (Latin):
de. Qͥd gͦ dicturi sumꝰ: Deficimꝰ in uoce:
s ñ in affectu. ueniat in m̃tẽ. illa recenᷤᷤ
tractatio psalmi. Explicare ñ possumꝰ. iu
hbilemꝰ: bonũ ẽ ds̃. Quale bonũ: Qͥs
dicat: in ołoce ñ possumꝰ dicere: ⁊ nͣ per¬
mitti. t mͣ tacere. Ergo si ñ possumꝰ di¬
cẽ: ⁊ pͣ  gaudio nͣ̃ ꝑmittim᷑ tace̾: nec
loquam᷑ nec taceamꝰ. Qͥd gͦ facemꝰ ñ loqͤn¬
tes. ⁊ ñ tacentes: Iubilemꝰ. Iubilate dõ sa¬
lutari nr̃o: iubilate dõ oĩs t̾ra. Qͥd ẽ iu¬

Expanded text:
uid ergo dicturi sumus? Deficimus in voce, sed non in affectu. Veniat in mentem recens illa tractatio Psalmi: explicare non possumus, jubilemus. Bonum est Deus. Quale bonum, quis dicat? Ecce non possumus dicere, et non permittimur tacere. Ergo si non possumus dicere, et prae gaudio non permittimur tacere; nec loquamur, nec taceamus. Quid ergo faciamus, non loquentes et non tacentes? Jubilemus. Jubilate Deo salutari no
Abbreviated transcription (Latin):
Non ẽ ibi fuit ⁊ erit: qr ⁊ qđ fuit iã ñ
nͥ ẽ. Nerito sic misit ds̃ famulũ suum
moysen. Quȩsiuiit enĩ nom̃ mittentis
se: quȩ siuit ⁊ audiuit: nec desertũ ẽ
desideriũ concupiscentiȩ bonȩ. Quȩsi¬
uit aũ. ñ quasi curiositate p̾sum̃di:
s necessitate ministrandi. Eͥd inquit
dicã filiis isrł. si dixerint mͥ qͥs te mi¬
sit ad nos: et ille indicans se creato¬
rẽ creaturȩ. dm̃ homini. ĩ mortalem
mortali: gtͣ̃nũ tẽporali: ego inqͥt sũ
qui sũ. Tu diceres ego sũ. Q s: Baus.
Auiꝰ iucius: aliꝰ marcꝰ. Aluid ne dic̾es:
nͥ tuũ nom̃ diceres: Hoc expectabat᷑
de dõ: hoc enĩ erat quȩsitũ. Qd uo¬
caris: A quo me missũ ẽẽ. respondebo
querentibꝰ. Ego sũ inqͥt qͥ sũ: hoc est
nom̃ meũ. hoc ẽ totũ qd̾ uocaris. Non

Expanded text:
on est ibi, Fuit et erit; quia et quod fuit, jam non nisi est. Merito sic misit Deus famulum suum Moysen. Quaesivit enim nomen mittentis se; quaesivit, et audivit, nec desertum est desiderium concupiscentiae bonae. Quaesivit autem, non quasi curiositate praesumendi, sed necessitate ministrandi. «Quid,» inquit, «dicam filiis Israel, si dixerint mihi: Quis te misit ad nos?» Et ille indicans se creaturae Creatorem, Deum homini, immortalem mortali, aeternum temporali: «Ego,» inquit, «sum qui sum.» Tu diceres, Ego sum. Quis? Gaius; alius, Lucius; alius, Marcus. Aliudne diceres, nisi nomen tuum diceres? Hoc exspectabatur de Deo. Hoc enim erat quaesitum. Quid vocaris? A quo me missum esse respondebo quaerentibus? «Ego sum.» Quis? «Qui sum.» Hoc est nomen tuum? hoc est totum quod vocaris?
Abbreviated transcription (Latin):
cũ gugłm legeret᷑. Non gͦ putet aliqͥs
futurã in se ẽẽ miscdiã dĩ: si ẽ ipse im¬
misericors. S audi q̃ sit m̃sura misodiȩ:
ne qͣsi in anucũ sit. ⁊ ñ sit in inimicuͣ
Dictũ ẽ. diligite inimicos ur̃os. Satiari
uis bonis dĩ: Satiata sit in te misodia¬

Expanded text:
um legeretur. Non ergo putet aliquis futuram in se esse misericordiam Dei, si est ipse immisericors. Sed audi quae sit mensura misericordiae, ne quasi in amicum sit, et non sit in inimicum. Dictum est: «Diligite inimicos vestros» . Satiari vis bonis Dei; satiata sit in te miseric
Abbreviated transcription (Latin):
m̃tũ. u̾bo intelligit᷑ fecisse: qr ũbo di¬
xit. faciamꝰ hominẽ ad inaginẽ  si¬
nib fecit: qr uirtute sua. qr potes¬
tate sua fecit. Attende potiꝰ qͥd fecerit.
n noli quȩrere quomͦ fecerit. Multũ eͣ
ad te cõphendere quomͦ fecerit: cũte¬
ipsũ sic fec̾it. ut pͥus sis seruus obȩdieis.
⁊ postea fortasse amicus intelligens.

Expanded text:
mentum; verbo intelligitur fecisse: quia vero dimentum; verbo intelligitur fecisse: quia vero dixit, «Faciamus hominem ad imaginem et sinibus fecit; quia virtute sua, quia potestate sua fecit. Attende potius quid fecerit, et noli quaerere quomodo fecerit. Multum est ad te comprehendere quomodo fecerit, cum teipsum sic fecerit, ut prius sis servus obediens, et post
Abbreviated transcription (Latin):
Non se extollant heretici: quasi exigri
dies fuerint eccłiȩ in toto orbe. diffu¬
sȩ. Nã ⁊ usq in finẽ cũ sint: exigui s̃.
Quare exigui stͣ: Qm̃ qͣndoq finiendi
st᷑. Anni illi qͥ er̃t in g̾n̾atione g̾nati¬
onũ. hi amandi: hi desid̾andi. hi suspi¬
u̾bosis. ut male garrulis. ut calump¬
niosis. susurrantibꝰ. detractoribꝰ respon¬
deã: idõ mͥ annuntia exiguitatẽ dier
rũ meoꝵ : ut ante me auferas de t̾ra
quã totꝰ orbis eugłio repleat᷑ cont᷑ res¬
ponsionẽ dñi mei dicentis. Oportet p̃¬
finis. Qͥdad hec fres: Plana st̃: mani¬
festa st̃. Ds̾ fundauit t̾rã. scimꝰ: oꝑa
manuũ eiꝰ st̃ oli. Ne putetis enĩ qd sit
alud dm̃ face̾ manu: aliud u̾bo. Qd fa¬
cit u̾bo: hoc facit manu. Non enĩ dis¬
tinctꝰ ẽ corporeis m̃bris: qui dix̃. ego
sũ qͥ sũ. Et forte u̾bũ eiꝰ. ẽ manꝰ eiꝰ: cer¬
te manꝰ eiꝰ ẽ uirtꝰ eiꝰ. Qa enĩ dic¬
tũ ẽ. fiat firmam̃tũ. ⁊ factũ ẽ firma¬

Expanded text:
quasi exigui dies fuerint Ecclesiae, toto orbe diffusae; nam et usque in finem cum sint, exigui sunt. Quare exigui sunt? Quoniam quandoque finiendi sunt. Anni illi qui erunt «in generatione generationum,» hi amandi, hi desiderandi, his suspiverbosis, ut male garrulis, ut calumniosis, susurrantibus, detractoribus respondeam, ideo «mihi annuntia exiguitatem dierum rum meorum,» ut ante me auferas de terra, quam totus orbis Evangelio repleatur, contra responsionem Domini mei, dicentis: «Oportet prfinis» . Quid ad haec, fratres? Plana sunt, manifesta sunt: Deus fundavit terram, scimus; opera manuum ejus sunt coeli. Ne putetis enim quasi aliud Deum facere manu, aliud verbo. Quod facit verbo, hoc facit manu; non enim distinctus est corporeis membris, qui dixit, «Ego sum qui sum.» Et forte verbum ejus est manus ejus. Certe manus ejus est virtus ejus. Quia enim dictum est, «Fiat firmamentum,» et factum est firma
Abbreviated transcription (Latin):
ris farmȩ impletus ẽ orbis: elecꝰtus a
brahã ysaac. ⁊ iacob. scĩ uiri patriar¬
chȩ. placuert᷑ dõ. Dedit᷑ illa genatio:
totũ. Temporib in t̾ra carnis illiꝰ fuert̃
apłi: fuert̃ sc̃i: post illos alii scĩ. Et̃ nẽ

Expanded text:
ris farinae, impletus est orbis. Electus est ris farinae, impletus est orbis. Electus est Abraham, Isaac, et Jacob; sancti viri, patriarchae, placuerunt Deo . Dedit et illa generatio totum . Temporibus in terra carnis illius fuerunt Apostoli, fuerunt sancti; post illos alii sancti: et nunc
Abbreviated transcription (Latin):
nerationũ. Gn̾atio enĩ uadit: ⁊ g̾n̾atio
uenit. Et uidetis g̾n̾atio̾e hoĩm sic eẽ in
t̃ra. tãquã in arbore folia: s in arbo¬
re oliuȩ uł lauri. uł cuiꝰcũq alt̾ius.
q̃ toto tẽpore fronde uestita ẽ. dic tã¬
quã folia genꝰ humanũ t̾ra portat: ple¬
na ẽ hoĩb: s dũ aliis morientibꝰ alii
nascendo succedunt. Semꝑ enĩ arbor il¬
la ueste uiridior nata ẽ: s subtͣ attẽ¬
dde quã multa calcis arida folia. Ergo
fuit gen̾atio sub adã: transiit : nati
st̃ inde quidã futuri participes ȩter¬
nitatis dĩ. etiã illo tẽpore. Inde enim
abel: indde sech: inde enoch. Transit
illa gen̾atio: uenit diluuiũ : reman¬
sit una domꝰ. Et illa gen̾atio dedit ali¬
qͦs : ipsũ noe. ⁊ tres filios eiꝰ. ⁊ tres nu¬
rus eiꝰ. In tota enĩ domo ista octonaria
solus unꝰ peccator inuentꝰ ẽ. Accessit
numerus. suꝑiori gen̾ationi. Deinde
de tͥb filiis noe tãquã de trib m̃su¬

Expanded text:
ationum. Generatio enim vadit, et generatio venit . Et videtis generationes hominum sic esse in terra, tanquam in arbore folia; sed in arbore olivae, vel lauri, vel cujusque alterius quae toto tempore fronde vestita est. Sic tanquam folia genus humanum terra portat: plena est hominibus, sed dum aliis morientibus alii nascendo succedunt. Semper enim arbor illa veste viridi ornata est: sed subter attende quam multa calces arida folia. 11. Ergo fuit generatio sub Adam, transiit. Nati sunt inde quidam futuri participes aeternitatis Dei etiam illo tempore: inde enim Abel, inde Seth, inde Enoch. Transiit illa generatio, venit diluvium, remansit una domus. Et illa generatio dedit aliquos, ipsum Noe, et tres filios ejus, et tres nurus ejus: in tota enim domo ista octonaria solus unus peccator inventus est. Accessit numerus superiori generationi. Deinde de tribus filiis Noe, tanquam de tribus mensu
Abbreviated transcription (Latin):
credt̃ resurrexisse. xp̃m. Nlã mortuũ ⁊
illũ suscitauit a mortuis: saluus eris. Hͣ
enĩ ait si confessus fueris. qr eũ ds̃ tra¬
didit occidendũ: s qr ds̃ eũ susc itauit
a mortius si cõfessus fueris: saluus eris.

Expanded text:
credunt resurrexisse Christum. Nam mortuum et Deus suscitavit a mortuis, salvus eris.» Non ait, Si confessus fueris quia Deus eum tradidit occidendum; sed, «quia eum Deus suscitavit a mortuis si confessus fuer
Abbreviated transcription (Latin):
noli obluisci om̃s retͥbutiones eiꝰ. Si obluis¬
ceris. tacebis. Non aũ potert᷑ ante. ocłos tu¬
os eẽ retributiones dñi: nͥ ante ocłos tu¬
os fuerint peccͣa tua. Non sit añ ocłos tu¬
os delecꝰtatio p̃teriti peccati: s sit ante. o¬
cłos tuos dãpnatio peccati. Dampnatio a
te: remissio a dõ. ħ enĩ retͥbuit dñs: ut
tyres. quoꝵ etiã hodie memoriã celebͣ¬

Expanded text:
Noli oblivisci omnes retributiones ejus.» Si oblivisceris, tacebis. Non autem poterunt ante oculos tuos esse retributiones Domini, nisi ante oculos tuos fuerint peccata tua. Non sit ante oculos tuos delectatio praeteriti peccati, sed sit ante oculos tuos damnatio peccati: damnatio a te, remissio a Deo. Haec enim retribuit Dominus, ut tyres, quorum etiam memoriam hodie celeb
Abbreviated transcription (Latin):
mecũ isti dies. exigui ft̃ in cõparatione
dierũ tuoꝵ. Anni enĩ tui: in gn̾ationẽ.
g̃nationũ. Quare nͣ ait. anni tui m se¬
cula scłoꝵ. Sic enĩ magis ętͣnitas solet¬
significari in sc̃is seripturis. S ait in
anni tui. Qui. nͥ qͥ nͣ ueniunt ⁊ tran¬
seunt: Qͥ. nͥ qui ñ idõ ueniunt ut ñ
sint. Onĩs enĩ dies in hoc tẽpore: idõ
uenit ut ñ sit. Dĩs hora. oĩs mensis.
oĩs annꝰ: nicħ hoꝵ stat. Antequã ue¬
niat ñ erit: cũ uenerit ñ erit. Illigͦ
anni tui ȩtͣni: anni tui qͥ ñ mutant᷑.
in gn̾atione gn̾ationũ erͣt̃. Est qͣdã
g̃nãtio g̾n̾ationũ: in illa ertͣ ann tui.

Expanded text:
mecum isti dies, exigui sunt in comparatione mecum isti dies, exigui sunt in comparatione dierum tuorum: «Anni» enim «tui in generatione generationum.» Quare non ait, Anni tui in saecula saeculorum; sic enim magis solet aeternitas significari in sanctis Scripturis: sed ait, «In «anni tui?» Qui, nisi qui non veniunt et transeunt? qui, nisi qui non ideo veniunt, ut non sint? Omnis enim dies in hoc tempore ideo venit, ut non sit; omnis hora, omnis mensis, omnis annus: nihil horum stat; antequam veniat, erit; cum venerit, non erit. Illi ergo anni tui aeterni, anni tui qui non mutantur, «in generatione generationum» erunt. Est quaedam generatio generationum; in illa erunt anni tu
Abbreviated transcription (Latin):
Ergo usq in finẽ scłi: eccłia in õĩbꝰ gentibꝰ.
Et ipsa ẽ exiguitas dierũ. qr exiguũ ẽ
om̃e qd̃ funt᷑. ut iã in etͣnitatẽ abis¬
ta exiguitate transeat᷑. Peant heretici:
pereant qđ st̃: ⁊ inueniant᷑ ut sint qd̃
nͣ stͣ. Exiguitas dierũ: usq in finẽ scłi
erit. Exiguitas idõ: qr totũ hoc tpͣs nͣ di¬
co ab hodierno die usq in fine̾ scłi. s
ab adã usq ui fine̾ scłi: exigua gutta
itatẽ dierũ meoꝵ: quasi ñ ꝑmansuroꝵ.
usq in finẽ scłi. Qͥd enĩ addidit: Ne
reuoces me in dimidio dierũ meoꝵ.
Noli quomͦ heretici loquunt᷑: sic mecum
agere. Usq ui fine̾ scłi me ꝑduc. nͣ in
dimidiũ dierũ meoꝵ: ⁊ ꝑfice mͥ dies exi¬
guos. ut dones mͥ postea dies ętͣnos.
Quare gͦ de exiguitate dierũ requisisti:
Quare : uis audire: In gͣn̾ationẽ ⁊⁊ gͣu̾a¬
tionẽ anni tui. ldõ gͦ de dieb exiguis
quȩsiui. qr licet usq in finẽ scł̃i durent

Expanded text:
in omnibus gentibus; et ipsa est exiguitas dierum, quia exiguum est omne quod finitur; ut jam in aeternitatem ab ista exiguitate transeatur. Pereant haeretici, pereant quod sunt, et inveniantur ut sint quod non sunt. Exiguitas dierum usque in finem saeculi erit: exiguitas ideo, quia totum hoc tempus, non dico ab hodierno die usque in finem saeculi, sed ab Adam usque in finem saeculi, exigua gutta itatem dierum meorum,» quasi non permansuram usque in finem saeculi. Quid enim addidit? «Ne revoces me in dimidium dierum meorum.» Noli, quomodo haeretici loquuntur, sic mecum agere. Usque in finem saeculi me perduc, non in dimidium dierum meorum; et perfice mihi dies exiguos, ut dones mihi postea dies aeternos, Quare ergo de exiguitate dierum requisisti? Quare? Vis audire? «In generatione generationum anni tui.» Ideo ego de diebus exiguis quaesivi, quia licet usque in finem saeculi durent
Abbreviated transcription (Latin):
s ex illiꝰ quẽ benedicit aĩa nr̃a. Sus¬
cepit enĩ psalmꝰ iste ostende nobis.
qͣre bñdicat aĩa nr̃a dnm̃: quasi ei res¬
pondisset aĩa sua. qͣre mͥ dicis. bnͣdic
dnmͣ. Audiamꝰ gͦ: audiat ipsa aĩa nr̃a.
consideret omĩa qͥb excitet᷑. ne pi¬
gra sit in bñdicꝰtione dnĩ: ⁊ uideat
an iustũ sit qd̵ ei dr᷑ bñdic aĩa mea
dñm. Uideat si debeat aliud benedice̾:
bñdic aĩa mea dnm. & omĩa int̾iora
mea nom̃ sem eiꝰ. Puto qr ñ ad int̾io¬

Expanded text:
illius quem benedicit anima nostra. Suscepit enim psalmus iste ostendere nobis quare benedicat anima nostra Dominum, quasi ei respondisset anima sua: Quare mihi dicis, Benedic Dominum? Audiamus ergo, audiat ipsa anima nostra, consideret omnia quibus excitetur, ne pigra sit in benedictione Domini; et videat an justum sit quod ei dicitur, «Benedic, anima mea, Dominum:» videat si debet aliud benedicere «Benedic, anima mea, Dominum: et omnia interiora mea, nomen sanctum ejus.» Puto q
Abbreviated transcription (Latin):
in illa ñ es: uide. netu idõ ñ sis. Nã illa
erit: ⁊ si tu ñ sis. Flanc uocẽ abhominabi¬
lẽ. detestabilẽ. p̃sũptionis ⁊ falsitatis plenã.
nulla u̾itate suffultã. nulla sapientia illu¬
minatã. nullo sale conditã. uanã. temera¬
quã contra illos cũ annuntiaret unitatẽ. in
conueniendo pͦpłos in unu̾ ⁊ regna ut ser¬
uiant dño. cũq subdidisset. respondit ei.
egrinatione reuocanda. fȩtosa cũ multis
filiis. magis qͣm ea q̃ habebat uirũ: qmͣ̃
quidã dicturi erant contra. fuit ⁊ ñ est:
murant contͣ᷑ me: Qͥd ẽ qd̾ ꝑditi me ꝑis¬
se cõtendunt: Certe enĩ hoc dic̃t : qr fui
⁊ ñ sũ. Annuntia mͥ exiguitatẽ. dierũ me¬
oꝵ. Nlon a te quęro illos dies ģt̃nos: illi si¬
les dies mͥ annuncia. Exiguitatẽ dierũ me¬
oꝵ : ñ ȩtͣnitatẽ dierũ meoꝵ annuntia mͥ.
Quã diu ero in isto scło annuncia mͥ. ꝓptͣ illos
qͥ dict᷑ fuit ⁊ iã ñ ẽ: ꝓpt̾ illos qui dicunt

Expanded text:
n sis; nam illa erit, etsi tu non sis. Hanc vocem abominabilem, detestabilem, praesumptionis et falsitatis plenam, nulla veritate suffultam, nulla sapientia illuminatam, nullo sale conditam, vanam, temeraquam contra illos cum annuntiaret unitatem: «In conveniendo populos in unum, et regna, ut serviant Domino.» Cumque subdidisset, «Respondit ei,» eregrinatione revocanda, fetosa cum multis filiis, magis quam ea quae habebat virum; quoniam quidam dicturi erant contra, Fuit, et non est: «murant contra me? quid est, quod perditi me perisse contendunt? Certe enim hoc dicunt, quia fui, et non sum: «Annuntia mihi exiguitatem dierum meorum.» Non a te quaero illos dies aeternos: illi siles dies mihi annuntia: «Exiguitatem dierum meorum,» non aeternitatem dierum meorum, «annuntia mihi.» Quamdiu ero in isto saeculo, annuntia mihi. propter illos qui dicunt, Fuit, et jam non est: propter illos qui dicunt,
Abbreviated transcription (Latin):
Q sp̃c concepti aeris in uocẽ ⁊ sonũ expri¬
mit᷑. cũ u̾ba digerimꝰ: nec potest aliqͥd
uocis sonare ab ore nr̃o. nͥ qd pulmo nrͣ¬
ex pͣssus emiserit. S nͣ hinc agit᷑: hoc to¬
tũ ad aures hominũ. Habet aures ds̃. ha¬
bet sonũ cor. Int̾iora sua alloquit᷑ ho¬
mo. ut bñdicant dnm: ⁊ dicit eis. Dĩa
int̾iora mea. nom̃ scm eiꝰ bũdicite:
Quȩris quȩ st̃ int̾iora tua: ipsa aĩa tua.¬

Expanded text:
s concepti aeris in vocem et sonum exprimitur, cum verba digerimus; nec potest aliquid vocis sonare ab ore nostro, nisi quod pulmo expressus emiserit: sed non hinc agitur; hoc totum ad aures hominum. Habet aures Deus, habet et sonum cor. Interiora sua alloquitur homo, ut benedicant Dominum, et dicit eis: Omnia interiora mea nomen sanctum ejus benedicite. Quaeris quae s
Abbreviated transcription (Latin):
se dix̃ ⁊ facꝰta st̃: ipse mandauit re
ereata s̃. Dictũ ẽ enĩ hoc cũ oꝑũ eiꝰ
cõmemoratio fieret: in qͥb ⁊ angeli
nomuinati stͣ. Ergo ert cũ illo angłi.
etiã mundo igne. flagrante: ⁊ erit
incendiũ mundi. ñ incendens scos dĩ.d̾
fuit canunꝰ regis trib pueris: hoc erit ar¬
dens mnundus iustis in tribulãtione. sig¬
natis. forte hic etiã cȩlos ñ importune
intelligimꝰ ipsos iustos ⁊ scõs dĩ. in qͥbꝰ ma¬
nens ds̃ intonuit p̃ceptis. choruscauit mi¬
racłis. ⁊mbrificauit t̾rã sapientia uerita¬
tis. Celi enĩ enarrauert̃ głam dĩ. S nũqd¬

Expanded text:
se dixit, et facta sunt; ipse mandavit et creata sunt» . Dictum est enim hoc, cum operum ejus commemoratio fieret, in quibus et Angeli nominati sunt. Erunt ergo cum illo Angeli, etiam mundo igne flagrante; et erit incendium mundi, non incendens sanctos Dei: quod fuit caminus regis tribus pueris , hoc erit ardens mundus justis in Trinitate signatis. 14. Forte hic coelos etiam non importune intelligimus ipsos justos, sanctos Dei, in quibus manens Deus intonuit praeceptis, coruscavit miraculis, imbrificavit terram sapientia veritatis; coeli enim enarraverunt g
Abbreviated transcription (Latin):
qui audiat . sile uoce. qnͣ ñ ẽ qͥ audiat:
int̾iora tua nũꝗͣ. deest qͥ audiat. Itaq
sonabat iã dudũ bñdictio de ore nr̃o:
luimꝰ. Nũquid int̾iora nr̃a silere de¬
bent a bñdicꝰtione dnĩ: Altͣnet ꝓ tem¬
pore sonꝰ uocũ: ꝑpetua sit uox interi¬
oꝵ. Cũ conuenis ad eccłiam hymnũ di¬
cere: sonat uox tua laudes diͣ. Bix isti
quantũ potiusti: discessisti. Sonet a¬
nima tua laudes dĩ. cũ negoqiũ agis:
laudet dnĩ aĩa tua cũ cibũ capis. ¶i¬
de qͥd ait apłs. Siue manducatis sue
bibitis: oĩa in głam dĩ facite. Audeo di¬
c̃e: cũ dormis bñdicat aĩa tua dñm. Hͣ
te excitet cogitatio flagitii: ñ te exei¬
tet dispositio furti. ñ te excitet condicta
forte corruptio: innocentia tua etiã in
dormiente. uox ẽ aĩȩ tuȩ. Bñdic aĩa mea

Expanded text:
t: sile voce, quando non est qui audiat; interiora tua nunquam deest qui audiat. Itaque sonabat jamdudum benedictio de ore nostroluimus: numquid interiora nostra silere debent a benedictione Domini? Alternet pro tempore sonus vocum, perpetua sit vox interiorum. Cum convenis ad ecclesiam hymnum dicere, sonat vox tua laudes Dei: Dixisti quantum potuisti, discessisti; sonet anima tua laudes Dei. Negotium agis; laudet Deum anima tua. Cibum capis; vide quid ait Apostolus: «Sive manducatis, sive bibitis, omnia in gloriam Dei facite» . Audeo dicere: cum dormis, benedicat anima tua Dominum. Non te excitet cogitatio flagitii, non te excitet dispositio furti, non te excitet condicta forte corruptio. Innocentia tua etiam in dormiente vox est animae tuae. «Benedic, anima mea,
Abbreviated transcription (Latin):
Ubi exemplũ m̃broꝵ. qͦd̾ p̃cessit in capite:
Ubi: Uis audire: Mutabit᷑: ñ tale eri
qͣle fuit. Audi apłm dicentẽ. Et morto
resurgent in corrupti: ⁊ nos ĩmutabit᷑
Quom ĩmutabim᷑. Seminat᷑ eorpꝰ ai̾ale.¬

Expanded text:
ubi exemplum membrorum quod praecessit in capite? ubi? Vis audire? Mutabitur; non tale erit quale fuit. Audi Apostolum dicentem: «Et mortui resurgent incorrupti, et nos immutabimur.» Quomodo immutabimur? «Seminatur corpus a
Abbreviated transcription (Latin):
N omi munere dñi nr̃i iħu xp̃i. in
onũ eiꝰ cõsolatione. in oĩ correptio¬
ne. in grã quã donare dignatꝰ eͣ. in
indulgentia qͣ nob̾ ñ hoc reddidit.
donante ipso qd̵ possumꝰ: qut̃ nr̃a a
numa benedicit. Inꝰqͥsq nr̃m exci¬
tet ⁊ ex hortet᷑ aĩam suã. ⁊ dicat ei.
Denedic aĩa mea dñm. Et nos

Expanded text:
n omni munere Domini Dei nostri, in omni ejus consolatione, in omni correptione, in gratia quam donare dignatus est, in indulgentia qua nobis non hoc reddidit donante ipso, quod possumus, quem nostra anima benedicit. Unusquisque nostrum excitet et exhortetur animam suam, et dicat ei: «Benedic, anima mea, Dominum.» Et omnes
Abbreviated transcription (Latin):
Ibi impletũ ẽ: ⁊ regna ut seriuiant dño.¬
Num enĩ uos filii estis illoꝵ mortificatoꝵ
quoꝵ uox cõpeditoꝵ exaudita ẽ a dño
Absit. Non hoc indicant facꝰta ur̃a: nͣ hoc
indicat suꝑbia ur̃a: ñ hoc indicat uani¬
tas ur̃ã. Non sapitis: ⁊foris estis: sal infa¬
tuatũ estis: idõ ⁊ ab hominib coͣculea¬
mini. Audite. qͥd dicat eccłia. Quȩ eccłia:
Quȩ cõgregauit p̾płos in unũ. Quȩ eccłia:
Quȩ cong̾gauit regna. ut seruiant dño.
Mota uocib ur̃is. ⁊ falsis opinionib ur̃is.
qͣrit a dõ ut exiguitatẽ dierũ suoꝵ an¬
nunciet sibi: ⁊ inuenit dnm dixisse: ecce
ego uob̃cũ sũ usq in consũmationẽ scłi.
h ic uos dicitis. De. nob̃ dixͣ. Hos sumꝰ: nose¬
rimꝰ usq in cõsũmationẽ scłi. Int̾roget᷑¬

Expanded text:
ibi impletum est, «Et regna, ut serviant Do enim vos filii estis illorum mortificatorum, quorum vox compeditorum exaudita est a Domino. Absit: non hoc indicant facta vestra, non hoc indicat superbia vestra, non hoc indicat vanitas vestra: non sapitis, et foris estis; sal infatuatum estis, ideo et ab hominibus conculcamini . Audite quid dicat: quae Ecclesia? Quae congregavit «populos in unum.» Quae Ecclesia? Quae congregavit «regna, ut serviant Domino.» Mota vocibus vestris et falsis opinionibus vestris, quaerit a Deo ut exiguitatem dierum suorum annuntiet sibi, et invenit Dominum dixisse: «Ecce ego vobiscum sum usque in consummationem saeculi.» Hic vos dicitis: De nobis dixit; nos sumus, nos erimus usque in consummationem saeculi. Interroget
Abbreviated transcription (Latin):
erat ⁊⁊ ante nos. ⁊ manet post nos. A qͦ su¬
mꝰ qd sumꝰ: ad quẽ ueniemꝰ cũ fuerimꝰ im
mutati. mutantẽ ñ mutatũ. facientẽ. non
facꝰtũ: mouentẽ s manentẽ. Et qͦmͦ intelli¬
gi a carne ⁊ sanguine potest: ego sũ qͥ sum
tu uͦ idem ipse es. ⁊ anni tui ñ deficient.
S nos ad illos annos. cũ his pannosis annis qͥd
sumꝰ: ⁊ illi qͥd st̃. Nec tn desꝑare debemꝰ. Iã
enĩ magnitudine. quadã ⁊ excellentia sapi¬
entiȩ dix̾at. ego sũ qͥ sũ: ⁊ tn ad consolan

Expanded text:
erat et ante nos, et manet post nos; a quo sumus quod sumus, ad quem veniemus cum fuerimus mutati; mutantem, non mutatum; facientem, non factum; et moventem, sed manentem; et quomodo intelligi a carne et sanguine potest, «Ego sum qui sum: Tu vero idem ipse es, et anni tui non deficient.» Sed nos ad illos annos cum his pannosis annis quid sumus? Et illi qui sunt? Nec tamen desperare debemus. Jam enim magnitudine quadam et excellentia sapien
Abbreviated transcription (Latin):
les omĩũ gen̾ationũ: ⁊ faciens inde. u¬
nã generationẽ. In ista g̾n̾ãtione g̾n̾ati¬
onũ anni tui: id etͣnitas illa in illa ge¬
n̾atione erit. quȩ de oĩb g̾nãtionibꝰ col¬
ligit᷑. ⁊ in unã redigit᷑. Ipsa particeps e¬
rit. ȩ tͣnitatis tuȩ. Cet̾ȩ g̾n̾ationes im¬
plendis tẽporib gen̾ant᷑. ex quibꝰ illa ĩ
ȩtͣnũ regnat᷑: mutata uiuificabit᷑. erit
idonea portare. te: iures accipiens a te.
n g̾n̾atione g̾nationũ anni tui. In pͥnci¬

Expanded text:
erationum, et facies inde unam generationem: «In» ista «generatione generationum anni tui,» id est, aeternitas illa in illa generatione erit, quae de omnibus generationibus colligitur, et in unam redigitur; ipsa particeps erit aeternitatis tuae. Caeterae generationes implendis temporibus generantur, ex quibus illa in aeternum regeneratur; mutata vivificabitur, erit idonea portare te, vires accipiens a te. «In generatione generationum anni tui.»
Abbreviated transcription (Latin):
tationẽ itaq ex pectamꝰ. Ipsi ꝑibt̃ cȩli.
⁊ ĩ mutabunt᷑ cęli. S fortasse sc̃oꝵ corpo¬
ra. ñ recte dicunt᷑ cęli. Si ñ portauit dñ
ñ stͣ egli. Et unde inquit mͥ ꝓbas. quia
portant dm̃ : Isq ad eo ne ẽnidit tͥ
głificate. ⁊ portate. dm̃ in corpr ur̃o
Lege sequentia. Et om̃s sic̃ uestim̃tum
ueterascent: ⁊ sic̃ oꝑtoriũ mutabis
eos ⁊ mutabunt᷑: tu aũ idẽ ipse es. ⁊ anni

Expanded text:
tationem itaque exspectamus: ita peribunt coeli, et immutabuntur coeli. Sed fortasse sanctorum corpora non recte dicuntur coeli? Si non portant Deum, non sint coeli. Et unde, inquit, mihi probas quia portant Deum? Usque adeone excidit tibi, «Glorificate et portate Deum in corpore vestro» Lege sequentia: «Et omnes sicut vestimentum veterascent, et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur; tu autem idem ipse es, et a
Abbreviated transcription (Latin):
dño potest. łlex enĩ ds̃ interiꝰ agit.
Loquim᷑ ad aures ur̃as. Nñ scimꝰ qͥd aga
ut soluat filios mortificatoꝵ. Quoꝵ mor¬
tificatoꝵ audistis: qͦs filios. audistis. Eͥd
annuntiet᷑ in syon nomͣ dñi. Primo enĩ
p̃mebat᷑ eccłia: qnͣ mortificabant᷑ com¬
pediti. Post illas pͣssuras annuntiat᷑ in
syon nom̃ dni.: cũ magna lib̾tate: in ipsa
ȩccłia. Ipsa ẽ enĩ syon: ñ ille uuꝰ locꝰ pͥmo
suꝑbꝰ postea captiuatꝰ: s syon euiꝰ umbͣ
erat illa sẏon. q̃ intͣp̃tat᷑ speculatio. ꝓp¬
t̾ea qr in carne positi uidemꝰ in pͥora
extendentes nos. nͣ ad p̃sens qd̾ eͣ s ad
id qd̾ futurũ eͣ. Idõ speculatio. Omis enĩ
speculator longe ꝓspicit. Specula drͣ. uͥ
ponunt᷑ custodes. fiunt iste speculȩ
in saxis: in montib. in arborib. ad hoc
ut de loco enunentiore longe uide¬
at᷑. Syon gͦ speculatio: eccłia speculatio.
Unde specłatio.Longe uidere: hoc est

Expanded text:
Domino potest; haec enim Deus interius agit. Domino potest; haec enim Deus interius agit. Loquimur ad aures vestras; unde scimus quid agat«ut solvat filios mortificatorum.» Quorum mortificatorum audistis, quos filios audistis. Quid annuntietur in Sion nomen Domini.» Primo enim premebatur Ecclesia, quando mortificabantur compediti: post illas pressuras annuntiatur in Sion nomen Domini, cum magna libertate, in ipsa Ecclesia. Ipsa enim Sion: non ille unus locus primo superbus, postea captivatus; sed Sion cujus umbra erat illa Sion, quae interpretatur Speculatio; propterea quia in carne positi videmus in priora, extendentes nos non ad praesens quod est, sed ad id quod futurum est. Ideo speculatio. Omnis enim speculator longe prospicit. Specula dicitur, ubi ponuntur custodes: fiunt istae speculae in saxis, in montibus, in arboribus, ad hoc ut de loco eminentiore longe videatur. Sion ergo speculatio, Ecclesia speculatio. Unde speculatio? Longe videre, hoc est
Abbreviated transcription (Latin):
Q uom᷑ aũ soluim᷑ nos. nͥ cũ dicimꝰ ei: di¬
rupisti uincła mea. tͥ sacͥficabo hostiã
laudis: Soluit᷑ enĩ unꝰqͥsq a uinculis
cupiditatũ malaꝵ: uł a nodis pecͣcoꝵ
suoꝵ. Remissio peccatoꝵ. solutio ẽ. Ed
enĩ ꝓdesset lazaro qr ꝓcessit de mo¬
num̃to: nͥ diceret᷑ soluite eũ ⁊ sinite
abire: Ipse quidẽ uoce de sepulchro
suscitauit: ipse clamando aĩam red¬
didit: ipse t̾renã molẽ t̾reno sepul¬
chro impositã uicit: ⁊ ꝓcessit inde
uinctꝰ. Non gͦ pedibꝰ ꝓpriis. s uirtu¬
te. ꝓducentis. fit hoc in corde pęni¬
tentis. Cũ audis hominẽ penitere
peccatoꝵ suoꝵ: ia reupxit. Cũ audis
homiñe cõfitendo ꝓferre conscienti¬
ã. iã de sepulchro eductꝰ ẽ: s ñdũ
solutꝰ ẽ. Qñ soluit᷑ a quibꝰ soluit᷑
Quȩ solueritis inquit in t̾ra: eruĩs
soluta ce in cȩlo. Merito ꝑ excħam da¬
ri solutio peccatoꝵ potest : suscitari
aũ ipse mortiuis. ñ nͥ uatꝰ clamante

Expanded text:
os, nisi cum dicimus ei: «Disrupisti vincula mea; tibi sacrificabo hostiam laudis» ? Solvitur enim unusquisque a vinculis cupiditatum malarum, vel a nodis peccatorum suorum. Remissio peccatorum, solutio est. Quid enim prodesset Lazaro, quia processit de monumento, nisi diceretur: «Solvite eum, et sinite abire» ? Ipse quidem voce de sepulcro suscitavit, ipse clamando animam reddidit, ipse terrenam molem sepulto impositam vicit, et processit ille vinctus: non ergo pedibus propriis, sed virtute producentis. Fit hoc in corde poenitentis: cum audis hominem poenitere peccatorum suorum, jam revixit; cum audis hominem confitendo proferre conscientiam, jam de sepulcro eductus est, sed nondum solutus est. Quando solvitur? a quibus solvitur? «Quae solveritis,» inquit, «in terra, erunt soluta et in coelo» . Merito per Ecclesiam dari solutio peccatorum potest: suscitar autem ipse mortuus nonnisi intus clamante
Abbreviated transcription (Latin):
Audi fili mi ⁊ excipe sententiã meã. ⁊
ne abicias cõsiliũ meũ: ⁊ infer pedem
tuũ in cõpedes illiꝰ. ⁊ in torquẽ eiꝰ col¬
lũ tuũ. Subice humerũ tuũ ⁊ porta il¬
lã: ⁊ ne ocłis uincła illiꝰ. In omĩ aĩa tua
accede ad illã. ⁊ in omĩ uirtute tua
serua uias eiꝰ. Inuestiga. ⁊ in quire: ⁊
innotescet tͥ: ⁊ continens factꝰ ne
derelinquas eã. In nouissimis enĩ inue¬
nies requiẽ eiꝰ : ⁊ cõu̾tet᷑ tͥ in lȩtitia.

Expanded text:
«Audi, fili, et excipe sententiam meam, et ne abjicias consilium meum; et infer pedem tuum in compedes illius, et in torquem ejus collum tuum: subjice humerum tuum et porta illam, et ne oderis vincula illius. In omni anima tua accede ad illam, et in omni virtute tua serva vias ejus: investiga et quaere, et innotescet tibi; et continens factus, ne derelinquas eam. In novissimis enim invenies requiem ejus, et convertetur
Abbreviated transcription (Latin):
an hi soli celi qͥ etiã diluuio ꝑier̃t. dis¬
ceptatio ẽ aliquanto serupulosior int̃
doctos: nec facile maxime in angustia
facta st̃ a dõ: ñ manent in se s in dõ.
ñ recedendo a dõ. Qd enĩ dicturi sumꝰ
fres: qd̾ angłi ꝑituri sunit igne quo ł

Expanded text:
an hi soli coeli qui etiam diluvio perierunt, disceptatio est aliquanto scrupulosior inter doctos, nec facile, maxime in angustia facta sunt a Deo, non manent in se, sed in Deo, non recedendo a Deo. Quid enim? dicturi sumus, fratres, quod Angeli perituri sunt igne, quo
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ regna: ut seruiant dño. In hoc gͦ ei res¬
pondet in uia: in unitate. Q aũ ñ ẽ in
unitate: ñ ei respondet. Ille. enĩ unꝰ ẽ: ec¬
cłia unitas. Non respondet uni. nͥ unitas.
S existit qͥ dicat. lã hoc facꝰtũ ẽ. Respon¬
dit ei in oĩbꝰ gentibꝰ eccłia. pariens fili¬
os plures quã illa ꝙ̃ habebat uirũ. Res¬
pondit in uia fortitudinis eiꝰ: credidit e
nĩ.xpm resurrexisse: Credidert᷑ in eum

Expanded text:
na, ut serviant Domino.» In hoc ei ergo respondit, in unitate: qui autem non est in unitate, non ei respondet. Ille enim unus est, Ecclesia unitas: non respondet uni, nisi unitas. Sed existunt qui dicant. Jam hoc factum est; respondit ei in omnibus gentibus Ecclesia, pariens filios plures quam illa quae habebat virum, «respondit in via fortitudinis ejus;» credidit enim Christum resurrexisse, c
Abbreviated transcription (Latin):
stͣ cȩli. Ipsi ꝑibt᷑ tu aũ ꝑmanes: ⁊ om̃s si¬
cut uestim̃tũ uet̾ascent. Et sic̃ oꝑtoriũ
mutabis eos ⁊ mutabunt᷑. tu aũ idẽ ip¬
se es. Tu qͥ es: idem ipse es. Tu qͥ dixisti
ni tui ñ deficient. Iui anni tui ñ defici¬
ent: illi anni tui qͥ ert̃ in g̾natione ge¬
nationũ. ñ deficient. Hoc gͦ sciens. exi¬
gustatẽ dierũ meoꝵ ñ quererẽ a te :
nͥ scirẽ om̃s dies scłi ab micio usq in
finẽ ex iguos eẽ in cõparatione. etͣni

Expanded text:
sicut vestimentum veterascent, et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur; tu vero idem ipse» «es.» Tu quis es? «Idem ipse es.» Tu qui dixisti, ni tui non deficient.» Illi anni tui non deficient, illi anni tui qui erunt in generatione generationum, non deficient. Haec ergo sciens, exiguitatem dierum meorum quaererem a te, nisi scirem omnes dies saeculi ab initio usque in finem exiguos e
Abbreviated transcription (Latin):
hoc eugłm in uniu̾so orbe. in testimonũ
raꝵ. Qͥb. In testimoniũ om̃ib gentib.
Qͥd postea: Et̃ tcͣ ueniet finis. Non uides
.xit. exiguitatẽ dierũ suoꝵ anñcians eccłi¬
e. ut pͣdicet᷑ hoc eugłm in omĩb gentibꝰ.

Expanded text:
um in universo orbe, in testimonium rrarum.» Quibus? «In testimonium omnibus gentibus.» Quid postea? «Et tunc veniet finis.» Non vides xit, exiguitatem dierum meorum annuntians Ecclesiae, ut praedicetur hoc Evangelium in omnibus gentibus,
Abbreviated transcription (Latin):
titudinis sue. Apc eͣ: ipse ẽ. Ego sũ in¬
qͥt uia: ⁊ u̾itas ⁊ uita. S ante resurrectionẽ
ñ agnoscebat᷑ a ppło suo: ⁊ maxime cru¬
cifixus ex infirmitate latuit qͥs eẽt.
donec fortis resurgendo appareret. Non
gͦ respondit ei eccłia in uia infirmita¬
tis. s in uia fortitudinis sue: qr post
resurrecꝰtionẽ suã uocauit eccłiam de

Expanded text:
 ipse est: «Ego sum,» inquit, «via, veritas, et vita» . Sed ante resurrectionem non agnoscebatur a populo suo; et maxime crucifixus ex infirmitate latuit quis esset, donec fortis resurgendo appareret. Non ei ergo respondit Ecclesia in via infirmitatis, sed «in via fortitudinis suae;» quia post resurrec
Abbreviated transcription (Latin):
qͥs illi respondit in uia fortitudinis sue:
Quȩramꝰ gͦ pͥmo qͥs respondit: ⁊ sic q̃ramꝰ
quȩ sit uia fortitudinis eiꝰ. Suꝑiora u̾¬
ba indicant : respondisse ei aut laudẽ eiꝰ.
aut iherłm. Supͣ enĩ dixerat. Et laus eiꝰ
in iherłm. incõueniendo ppłos in unũ.
⁊ regna ut seruiant dño: respondit ei.
Non possumꝰ dic̾e regna: qr respondert᷑
dixisset ñ respondit ei. Non possumꝰ di¬
cere ppłi: qr ⁊ hic respondert᷑ dixisset.
Qnͣ ei grãs agt uocati ab illo. Ille. enum
uocat: nos respondemꝰ. ñ uoce s fide :
ñ lingua s uita. Si enĩ uocat te ds̃. ⁊
p̃cipit ut bene uiuas. ⁊ tu male. uiuis:
uocatiomi eiꝰ ñ respondes. nec laus eius
responde ei de te : qr sic uiuis ut ille
ñ laudet᷑. s potiꝰ blasphemet᷑ ꝑ te.
Cũ aũ sic uiuimꝰ. ut ꝑ nos laudet᷑ dõ:¬

Expanded text:
udinis suae? Quaeramus ergo primo quis respondit, et sic quaeremus quae sit via fortitudinis ejus. Superiora verba indicant respondisse ei, aut laudem ejus, aut Jerusalem: supra enim dixerat, «Et laus ejus in Jerusalem; in conveniendo populos in unum, et regna, ut serviant Domino. Respondit ei,» non possumus ddixisset. «Respondit ei,» non possumus dicere, Populi; quia et hic, Responderunt dixisset. Quando ei gratias agunt vocati ab illo. Ille enim vocat, nos respondemus; non voce, sed fide; non lingua, sed vita. Si enim vocat te Deus, et praecipit ut bene vivas, et tu male vivis, vocationi ejus non respondes, nec laus ejus respondet ei de te; quia sic vivis, ut ille non laudetur, sed potius blasphemetur per te: cum au
Abbreviated transcription (Latin):
me ad uos. Egosũ qui sũ. Qͥ ẽ misit
Ad hoc homo qͥd eͣ: Ad illud tã mag¬
app̃hendat illd̃ eẽ: Qͥs enĩ particeps fiat:
Qͥs anhelet: Qͥs aspiret: Qͥs ibi se ẽẽ pos¬
se. p̃sumat: Noli desꝑare humana fragi¬
litas. Ego sũ inquit ds̃ abrahã. ⁊ ds̃ ysaac.
⁊ ds̃ iacob. Audisti. qͥd sim apd̃ me : audi

Expanded text:
me ad vos. Ego sum qui sum: qui est, misit Ad hoc homo quid est? Ad illud tam magapprehendat illud esse? quis ejus particeps fiat? quis anhelet? quis aspiret? quis ibi se esse posse praesumat? Noli desperare, humana fragilitas. «Ego sum,» inquit, «Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob» . Audisti quid sim apud me, audi