comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
pientis in capite eius sunt: dũ re¬
demptoris sui semꝑ oꝑa quȩ imi.¬
tari debeat contemplatur. Lui
gͦ uultus huiꝰ in terra ñ cecidit:
quia ea quȩ terrena sunt. ꝑ am¬
cupiscentiã non aspexit. Sed qͥa
suꝑficiem historię. sub breuitã
discussimꝰ: quid in his de untell¬
ctu mystico lateat ꝑpendamus
pe uox corporis ad uocẽ capitis
transit. Qui enĩ sunt in carne
una: nil obstat ut conueniant
etiã in uoce iina. Dicat gͦ ex uo¬
ce capitis de electis suis dicat
eccła. Siquando ridebam ad eos:
non credebant. Ridere & enĩ
dei .ẽ. sanctoꝵ uias ꝓsequenti
fauore ꝓsperari: sicut de his
quoq ꝑꝰ usum dicitur: quos in
hoc seculo. felicitatis blandim̃ta
comitantur. Arrisit illis tempꝰ
Unde & econtra ira appellatur
dñi. a bonis actionibus infirmã¬
ri: sicut scriptũ. ẽ. Nequando i.¬
rascatur dñs: & pereatis de uia
iusta. Si igit᷑ irasci dñs ꝑhibet᷑:
cum uiam iusticiȩ homines per¬¬
dunt: recte arridere dñs dr̃:

Expanded text:
pientis ergo in capite ejus sunt, dum Redemptoris sui semper opera, quae imitari debeat, contemplatur. Lux ergo vultus hujus in terram non cecidit, quia quae terrena sunt per concupiscentiam non aspexit. Sed quia superficiem historiae sub brevitate discussimus, quid in his de intellectu mystico lateat perpendamuspe vox corporis ad vocem capitis transit. Qui enim sunt in carne una, nil obstat ut conveniant etiam in voce una. Dicat ergo ex voce capitis de electis suis, dicat Ecclesia: Si quando ridebam ad eos, non credebant. Ridere etenim Dei est sanctorum vias prosequenti favore prosperari, sicut de his quoque per usum dicitur, quos in hoc saeculo felicitatis 638 blandimenta comitantur: Arrisit illis tempus. Unde e contrario, ira appellatur Domini, a bonis actionibus infirmari, sicut scriptum est: Ne quando irascatur Dominus, et pereatis de via justa . Si igitur irasci Dominus perhibetur, cum viam justitiae homines perdunt, recte arridere Dominus di
Abbreviated transcription (Latin):
uirtus manuũ. erat mͥ ꝓ nichilo:
& uita ipsa putabantur indigni
Nirtus quippe in manu. ẽ: mag.¬
nitudo in oꝑatione. Sed uirtus
manuũ hereticoꝵ a sc̃a ȩccła ꝓ
nichilo dicit᷑: quia nulliꝰ. ẽẽ. me¬
riti conspicit. uera fide ꝑdita qͥc¬
quid oꝑant᷑. Caritat̾e quippe
dei & ꝓximi deserunt: quia &
de deoꝰ falsa sentiunt: & a ꝓximis
urgando diuidunt᷑. Sed uirtu¬
tem manuũ. sine caritate. testat᷑
p̃dicator egregius nil ualere: qͥ
ait. Si distribuero om̃s facultates
meas in cibos pauꝑũ: & si tradi¬
dero corpus meũ ut ardeat: cari-¬

Expanded text:
virtus manuum erat mihi pro nihilo, et vita ipsa putabantur indigni. - Virtus quippe in manu est, magnitudo in operatione: sed virtus manuum haereticorum a sancta Ecclesia pro nihilo ducitur, quia nullius esse meriti conspicit, vera fide perdita, quidquid operantur. Charitatem quippe Dei et proximi deserunt, qui et de Deo falsa sentiunt, et a proximis jurgando dividuntur. Sed virtutem manuum sine charitate testatur praedicator egregius nil valere, qui ait: Si distribuero omnes facultates meas in cibos pauperum, et si tradidero corpus meum ut ardeam, chari
Abbreviated transcription (Latin):
fornicata es cum amatoribꝰ mul.
tis: tamen reuertere ad medi.¬
cit dñs. Sed p̃sumentẽ de t̾ret:
cum dicit. Quid clamas super
contritione tua: In sanabilis. ẽ.
dolor tuus. Formidantẽ refou&e.
dicens. Ergo saltem a modo uoca
me pat̾ meus: dux uirginitatis
meȩ tu es. Sed p̃sumentẽ detͣ.¬
r&: dicens. Pater tuus amorre-¬
us: & mater tua cethea. Pim¬
dantẽ rẽfou& cũ ait: reuer¬
re aduer satrix isrł & non aug¬

Expanded text:
rnicata es cum amatoribus tuis multis; tamen revertere ad me, dicit Dominus . Sed praesumentem deterret, cum dicit: Quid clamas super contritione tua? insanabilis est dolor tuus . Formidantem refovet, dicens: Ergo saltem amodo voca me: pater meus, dux 641 virginitatis meae tu es . Sed praesumentem deterret, dicens, Pater tuus Amorrhaeus, et mater tua Chetea . Formidantem refovet, cum ait: Revertere, adversatrix Israel, et non a
Abbreviated transcription (Latin):
ne non eustodit. Et sepe a disci¬
plinȩ mȩtu. resoluimus subditos:
si nr̃o regimini. hilaritatis frena
laxamus: quia dũ nos quasi licent̃
lȩtos aspiciunt: audacter ipsi
timeri: necesse. ẽ. ut ipse uultu
sui conditoris. sine dessatiõne ⁊¬
meat. Illi & enĩ menti difficile
de lȩticia credit᷑: quȩ quod se p
amore dñi continue affligat
subditis scitur. Quȩ enĩ incesam
ȩstu spiritalis desiderii suꝑna as¬
petit: ualde de ea in dubiũ ue
hoc. quod aliquando ante hom¬
nes hilarescit. Unde & isdembe¬
atus iob non longe post dictu¬
rus. ẽ. Semꝑ enĩ quasi tumentes
suꝑ me fluctus. timui dm̃. Sie
quippe mȩtuerat iudicẽ suun
quasi subĩminentes impetus fli¬
ctuũ. iamiamq moriturus. Cil
ergo ita mentem meror diuini
timoris infuderat: recte hilar¬
tati illius subditi non credebat
quia cogebant᷑ ridenti ñ crederi
cuiꝰ cor in timore conditoris no.¬
uerant. quã continua mesticia

Expanded text:
ne non custodit. Et saepe a discine non custodit. Et saepe a disciplinae metu resolvimus subditos, si nostro regimini hilaritatis frena laxamus, quia dum nos quasi licenter laetos aspiciunt, audacter ipsi timeri, necesse est ut ipse vultum sui conditoris sine cessatione timeat. Illi etenim menti difficile de laetitia creditur, quae quod se pro amore Domini continue affligat a subditis scitur. Qui enim incessanti aestu spiritalis desiderii superna appetit, valde de eo in dubium venit hoc, quod aliquando ante homines hilarescit. Unde et isdem beatus Job non longe post dicturus: Semper enim quasi tumentes super me fluctus timui Deum . Sic quippe metuebat judicem suum, quasi subimminentes impetus fluctuum, jamjamque moriturus. Cujus ergo in mentem moeror divini timoris infuderat, recte hilaritati illius subditi non credebant, quia cogebantur ridenti non credere, cujus cor in timore conditoris noverant quam continua moestitia
Abbreviated transcription (Latin):
ta hẏstoriȩ uerba ꝑcipimꝰ: cre.¬
dere necesse. ẽ. quod & uir sc̃s ta.¬
lem se exhibuerit subditis: ut
etiã ridens timeri potuissoe. Sed
cum suꝑiꝰ patrẽ pauperũ uidua.¬
rũ uero consolatorem fuisse se¬
ꝑhib&: magna ualde discretione
res indig&: quomͦ in tanto terro¬
re regiminis: tanta quoq affue.¬
rit lenitas & mansuetudo pietã.¬
tis. Sine magna enĩ benignitatis
lenitate. ñ fuit hoc: qđ se patrẽ
pauperũ. & uiduarũ consolatõ¬
rem dicit. Sed rursum sine mag.¬
na seueritate: non potuit etiam
ridens timeri. Qua in re quid
aliud docem᷑. nisi quod talis de
b& dispensatio. ẽẽ. regiminis: ut
is qui preest ea se circa subditos
mensura moderet᷑. quatinus & ar.¬
ridens timeri debeat. & iratus
amari: ut hunc nec nimia leti¬
cia uilem reddat. nec immoderã.¬
ta seueritas odiosum : Sepe enĩ
subiectos frangimꝰ : dum plus
iusto. uigorem iusticiȩ tenemꝰ
Qui ꝓfecto uigor iam iusticiȩ
non erit: si se sub iusto moderami¬

Expanded text:
ta historiae verba percipimus, credi necesse est quod vir sanctus talem se exhibuerit subditis, ut etiam ridens timeri potuisset. Sed cum superius patrem se pauperum, viduarum vero consolatorem fuisse perhibet, magna valde discretione res indiget, quomodo in tanto terrore regiminis, tanta quoque affuerit lenitas, et mansuetudo pietatis. Sine magna enim benignitatis lenitate non fuit hoc, quod se patrem pauperum et viduarum consolatorem dicit. Sed rursum sine magna severitate non potuit etiam ridens timeri. Qua in re quid aliud docemur, nisi quod talis debet esse dispensatio regiminis, ut is qui praeest ea se circa subditos mensura moderetur, quatenus et arridens timeri debeat, et iratus amari? ut eum nec nimia laetitia vilem reddat, nec immoderata severitas odiosum. Saepe enim subjectos frangimus, dum plus justo vigorem justitiae tenemus. Qui profecto vigor jam justitiae non erit, si se sub justo moderami
Abbreviated transcription (Latin):
Sitientes. uenite aquas. Qui dũ
in extrema parte iam scłi. uerba
scȩ̃ p̃dicationis accipimꝰ: quasi ad
ymbrẽ serotinũ. os cordis aꝑimꝰ:
mista non dicer&e. Labia dolosa.
in corde & corde loquuti st̃ mala
Os gͥ cordis. quia uerbis intendi¬
mus ultimȩ p̃dicationis: hoc ue.¬
lut serotinis aperimꝰ fluentis
Quȩ nimirũ predicatio. ex eius
ad nos sacrificio ꝓdiit: qui per
psalmistã dicit. E leuatio ma¬
nuũ mearũ: sacrificiũ uesꝑtinũ
Quia enĩ redemptor nr̃. iuxta
mundi finẽ. uim ꝑsequentiũ ꝑtu¬
lit: sem& ipsum ꝓ nobis sacrificiũ
uesꝑtinũ dedit. De hoc ymbre
serotino: alias scriptũ. ẽ. Dabo
uobis pluuiam temporiuã: & se¬
rõtinam. Temporiuam qͥppe plu.¬
uiã dedit: quia electis suis priori
tempore. legis intellectũ contu.¬
lit. Serõtinã quoq pluuiã tri¬
buit: quia p̃dicari diebꝰ ultimis.¬
incarnationis suȩ mysteriũ fȩ¬
cit. Quod quia scã ęccła cotidie

Expanded text:
Sitientes, venite ad aquas . Qui dum Sitientes, venite ad aquas . Qui dum in extrema parte jam saeculi verba sanctae praedicationis accipimus, quasi ad imbrem serotinum os cormista non diceret: Labia dolosa in corde, et corde locuti sunt mala . Os igitur cordis quia verbis intendimus ultimae praedicationis, hoc velut serotinis aperimus fluentis. Quae nimirum praedicatio ex ejus ad nos sacrificio prodiit, qui per Psalmistam dicit: Elevatio manuum mearum sacrificium vespertinum . Quia enim Redemptor noster juxta mundi finem vim persequentium pertulit, semetipsum pro nobis sacrificium vespertinum dedit. De hoc imbre serotino alias scriptum est: Dabo vobis pluviam temporivam et serotinam . Temporivam quippe pluviam dedit, quia electis suis priori tempore legis intellectum contulit. Serotinam quoque pluviam tribuit, quia praedicari diebus ultimisincarnationis suae mysterium fecit. Quod quia sancta Ecclesia quotidie
Abbreviated transcription (Latin):
cyati p̾parant᷑. Quid enim ꝑ
phialas: nisi larga p̾dicatio. ded
uero ꝑ cyatos: nͥ minima ac tẽnuis
dedeo loquitio designat᷑: In men
ꝙati: quia uidelic& in doctrina
sacri eloquii. non solum exhibenda
sunt magna & archana quȩ dẽ.¬
briant: sed etiã parua & subti.¬
lil quȩ quasi ꝑgustũ. noticiam
prestant. Huiꝰ gͦ discretissimae
dispensationis suȩ. scã ȩccła extre.¬
mis pressa temporibus. reminis¬
catur: & dicat. Et suꝑ illos stilla.¬
bat eloquiũ meũ. Ubi apte quoq¬
subiungit᷑. Ex pectabant me sicut
pluuiam: & os suũ aꝑiebant qͣsi
ad ymbrẽ serotinũ. Herba qͥppe
sc̃ȩ p̃dicationis. sicut pliuiã su.¬
stinemus: cũ uera humilitãte. ari¬
ditatẽ nr̃i cordis agnoscimꝰ᷑: ut
potu scȩ̃ p̾dicationis irrigemur
Unde recte dõ ꝑ psalmistam dr̃
Anima mea sicut terra sine aqua
tibi. His doctrinȩ fluentis. in¬
fundi ꝓpħa nos ammonae: dicens

Expanded text:
cyathi praeparantur. Quid enim per cyathi praeparantur. Quid enim per phialas, nisi larga praedicatio? Quid enim per cyathum, nisi minima ac tenuis de Deo locutio designatur? In mencyathi, quia videlicet in doctrina sacri eloquii, non solum exhibenda sunt magna et arcana quae debriant, sed etiam parva et subtilia quae quasi per gustum notitiam praestant. Hujus ergo discretissimae dispensationis suae sancta Ecclesia extremis pressa temporibus reminiscatur, et dicat: Super illos stillabat eloquium meum. 5. Eopectabant me sicut pluviam, et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum. Verba quippe sanctae praedicationis sicut pluviam sustinemus, cum vera humilitate ariditatem nostri cordis agnoscimus, ut potu sanctae praedicationis irrigemur. Unde Deo recte per Psalmistam dicitur: Anima mea sicut terra sine aqua tibi . His doctrinae fluentis infundi propheta nos admonet, dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
ti. dictis eius addere aliqͥd p̃su¬
munt: cũ p̃dicamentoꝵ eius rec-¬
tit udinẽ. quasi emendare moli-¬
untur. Quȩ adhuc de bonis au.¬
ditoribus subdit. Et suꝑ illos stil.¬
labat eloquiũ meũ. In hac stilla.
tione eloquii: quid aliud quam
Quia oport&e. ut exhortationis
gratia. singulis iuxta capacita.¬
tem ingenii conferat᷑. Per hoc gͦ
quod dicit᷑. uerbis meis addere
nichil audebant: reuerentia lau-¬
datur audientiũ: ꝑ hoc uͦ quod
subditur & suꝑ illos stillabat elo¬
quiũ meũ: indicat᷑ dispensatio
magistroꝵ. Deb& enĩ subtiliter
is qui doc&e ꝑspicere: ne plus stu.¬
deat quã ab audiente cãpit᷑ p̃di.¬
care. Deb& ad infirmitatẽ audi¬
entium. sem&e ipsum contrahen¬
do descendere: nedũ paruis sub¬
limia & iccirco non ꝓfutura loqͥ¬
tur: se magis cur& ostendere :¬
quã auditoribus ꝓdesse. Iubente
autẽ dño. non solum phialȩ ad
mensam tabernaculi: sed etiam

Expanded text:
ti, dictis ejus addere aliquid praesuti, dictis ejus addere aliquid praesumunt, cum praedicamentorum ejus rectitudinem quasi emendare moliuntur, Quae adhuc de bonis auditoribus subdit: Et super illos stillabat eloquium meum. tione eloquii quid aliud quam quia oportet 636 ut exhortationis gratia singulis juxta capacitatem ingenii conferatur. Per hoc ergo quod dicitur: Verbis meis addere nihil audebant, reverentia laudatur audientium. Per hoc vero quod subditur: Et super illos stillabat eloquium meum, indicatur dispensatio magistrorum. Debet enim subtiliter is qui docedeat quam ab audiente capiatur, praedicare. Debet et ad infirmitatem audientium semetipsum contrahendo descendere, ne dum parvis sublimia, et idcirco non profutura loquitur, se magis curet ostentare quam auditoribus prodesse. Jubente autem Domino, non solum phialae ad mensam tabernaculi, sed etiam
Abbreviated transcription (Latin):
tentiam: & intenti taceban
ad consilium meũ. Uerbis mes
addere nichil audebant: & si
illos stillabat eloquium meum
Expectabant me sicut pliui
& os suum aperiebant quasia
ȩccła hereticorũ uel carnalum
tribulationibus pressa. p̃teritoꝵ
reminiscitur tempoꝵ: in quibꝰ
omne quod ab ea dicit᷑. cũ mę¬
tu a fidelibus auditur: & adie¬
sarioꝵ suoꝵ ꝓteruiã depłorans
dicit. Qui m̾e audiebant expe.¬
ctabant sententiã: & intenti
tacebant ad consilium meum
Ac si aꝑte dicat: non ut hi ꝓt̾¬
ui ac tumidi: qui dũ ueritatis
uerba suscipere renuunt: p̃di.¬
cationis meȩ sententias. quasi
docendo p̃currt̃i. Cuiꝰ ñ
discipuli. intenti ad eius consi¬
lium tacent: quia uerba eiꝰ non
audent impugnare. sed cradens
Ut enĩ ꝓficere ex ipsis possint:
ea ꝓculdubio non iudicaturi
sed sequituri audiunt. De qb¬
recte subiungit᷑: uerbis meis ad¬
dere nichil audebant: qͥa nimi-¬
rũ tunc heretici. cũ contra hanc.
libertate pessima fuerint effrena¬

Expanded text:
m et intenti tacebant ad consilium meum verbis meis addere nihil audebant et super illos stillabat eloquium meum expectabant me sicut pluviam et os suum aperiebant quasi ad esia, haereticorum vel carnalium tribulationibus pressa, praeteritorum reminiscitur temporum, in quibus omne quod ab ea dicitur, cum metu a fidelibus auditur; et adversariorum suorum proterviam deplorans II. Qui me audiebant, exspectabant sententiam, et intenti tacebant ad consilium meum. Ac si aperte dicat: Non ut hi protervi ac tumidi, qui dum veritatis verba suscipere renuunt, praedicationis meae sententias quasi docendo praecurrunt. Cujus nunc discipuli intenti ad ejus consilium tacent, quia verba ejus non audent impugnare, sed credere. Ut enim proficere ex ipsis possint, ea procul dubio non judicaturi, sed secuturi audiunt. 3. recte subjungitur: Verbis meis addere nihil audebant, quia nimirum tunc haeretici cum contra hanc libertate pessima fuerint effrena
Abbreviated transcription (Latin):
r&e: dicens Cum uenerit filiꝰ
hominis: putas inueni& fidem
in terra : Mȩtuens refouet᷑. cũ
latroni dicit᷑: hodie mecũ eris
in paradyso. Sed terret᷑ presu.¬
mens: dum iudas ex apłatus gła
in tartarũ labitur. De quo per
sententiȩ diffinitionem dr̃: duo.¬
decim uos elegi: & unus ex uob̃
diabolus. ẽ. Formidantẽ refou&e:¬

Expanded text:
ret, dicens: Cum venerit Filius hominis, putas inveniet fidem in terra ? Metuentes refovet, cum latroni dicit: Hodie mecum eris in paradiso . Sed terret praesumentes, dum Judas ex apostolatus gloria in tartarum labitur. De quo per sententiae definitionem dicitur: Duodecim vos elegi, et unus ex vobis diabolus est . Formidantem refove
Abbreviated transcription (Latin):
scientiam atq doctrinam scri.¬
ptura sacra sine aliqua compara.¬
tione transcendat: ut taceã qđ
uera prẽdicat: quod ad cȩlestẽ
patriam uocat: qđ a terrenis de¬
sideriis. ad suꝑna amplectenda.
cor legentis immitat: qđ dic¬
tis obscurioribus exerc& fortes.
& par uulos humili sermone
blanditur: quod nec sic clausa
est ut pauesci debeat. nec sic pa-¬
t& ut uilescat: quod usu fastidiỹ
tollit. & tanto amplius diligit᷑.
quantõ amplius meditat᷑: quod
legentis animũ humilibꝰ uerbis
adiuuat. sublimibꝰ sensibꝰ leuat:
quod aliquo modo cũ legentibꝰ
crescit. quod a rudibus lectoribꝰ
quasi recognoscit᷑ : & tam̃ doctis
semꝑ noua repperitur: ut gͦ
de rerũ pondere taceã: scien.¬
tias tamen om̃s atq doctrinas
ipso etiã loquutionis suȩ more
transcendit: quia uno eodẽq
sermone. dum narrat textũ.
ꝓdit mysteriũ: & sic scit p̾te¬
rita dicere. ut eo ipso nõuert
futura p̃dicare: & ñ ĩmutato
dicendi ordine. eisdem ipsis se¬

Expanded text:
scientiam atque doctrinam Scriptura sacra sine aliqua comparatione transcendat, ut taceam quod vera praedicat, quod ad coelestem patriam vocat; quod a terrenis desideriis ad superna amplectenda cor legentis immutat; quod dictis obscurioribus exercet fortes, et parvulis humili sermone blanditur, quod nec sic clausa est ut pavesci debeat, nec sic patet ut vilescat, quod usu fastidium tollit, et tanto amplius diligitur quanto amplius meditatur; quod legentis animum humilibus verbis adjuvat, sublimibus sensibus levat, quod aliquo modo cum legentibus crescit, quod a rudibus lectoribus quasi recognoscitur, et tamen doctis semper nova reperitur; ut ergo de rerum pondere taceam, scientias tamen omnes atque doctrinas ipso etiam locutionis suae more transcendit, quia uno eodemque sermone dum narrat textum, prodit mysterium, et sic scit praeterita dicere, ut eo ipso noverit futura praedicare, et non immutato dicendi ordine, eisdem ipsis se
Abbreviated transcription (Latin):
me:& egoꝰ uitam ȩternam do
eis. & non peribunt in eternũ:
& non rapi&e eas quisquam de
manu mea. Sed in sem&ipsis
p̃sumentes de terr&: dicens
Dabunt signa magna & ꝓdi-¬
gia: ita ut in errorem inducant᷑.
si fieri potest etiã electi. Formi.¬
dantes refou&: cũ dicit. Qui

Expanded text:
me, et ego vitam aeternam do eis; et non peribunt in aeternum, et non rapiet eas quisquam de manu mea . Sed in semetipsis praesumentes deterret, dicens: Dabunt signa magna et prodigia, ita ut in errorem inducantur, si fieri potest, etiam electi . Formidantes ref
Abbreviated transcription (Latin):
rare. Qui itaq sicut diximꝰ ꝑduci
ad sũma desiderant: semꝑ necesse. ẽ.
ut melioꝵ. ꝓfectibus intendant :
quatinꝰ tanto districtiꝰ in se culpas
iudicent: qͣnto in illis altiꝰ qđ ad¬
mirent᷑ uident. Sed qͥd ista de
peccantibus dicimꝰ: cũ ipsos qͦq
oꝑatores iusticiȩ. tanta ꝓuehi dis¬
pensatione uideamus : Aliꝰ nãq
donũ scientię accipit: & tam̃ ad
uirt utẽ mirȩ abstinentiȩ nonꝑ.¬
tingit. Alius magna abstinentiȩ
uirtute accingitur : nec tam̃ in
sũmȩ scientiȩ contemplatione
dilatat᷑. Alius ꝑ ꝓphetiȩ sp̃m.¬

Expanded text:
rare. Qui itaque sicut diximus, perduci rare. Qui itaque sicut diximus, perduci ad summa desiderant, semper necesse est ut meliorum profectibus intendant, quatenus tanto districtius in se culpas judicent, quanto in illis altius, quod admirentur vident. Sed quid ista de peccantibus dicimus, cum ipsos quoque operatores justitiae tanta pervehi dispensatione videamus? Alius namque donum scientiae accipit, et tamen ad virtutem mirae abstinentiae non pertingit. Alius magna abstinentiae virtute accingitur, nec tamen in summa conscientiae contemplatione dilatatur. Alius per prophetiae sp
Abbreviated transcription (Latin):
plũ: ut confundant᷑ ab iniquita¬
tibus suis: & metiant᷑ fabricam.
ut erubescant ex om̃ ibꝰ quȩ fȩcer̃.
Templũ quippe dei filiis ifrł ad
confusionẽ ostendit᷑ : quando uniꝰ.
cuiꝰq iusti anima quã inspirando
deus inhabitat. quanta sc̃ĩtate
fulgeat. ad confusionẽ suã pecca-¬
toribus demonstrat᷑: ut in illa.
bonũ quod negligunt uideant:
& in seipsis. malum qđ oꝑantur
erubescant Metiri uero. ẽ. fabri.
cã: pensare subtilit̾ iustoꝵ uit᷑a
Sed dũ metimur fabricã. necesse
est ut ex cunctis quȩ fȩcimꝰ eru-¬
bescamus: quia bonoꝵ uitã qͣn¬
to subtilius pensando discutimꝰ:
tanto seuerius in nobis om̃ia iniq
gesta repbamꝰ. Bene autẽ ad pro¬
pħam dicit᷑ : ut ostendat tẽplũ:
Quia enĩ iustoꝵ rectitudinem.¬
peccator considerare dissimulat:
saltẽ hanc ex uoce p̾dicantis ag-¬
noscat. Templũ qͥppe peccatoribꝰ
ostendere est: sponte sua conside.¬
rare nolentibus. rectoꝵ oꝑa nar-¬

Expanded text:
ndantur ab iniquitatibus suis, et metiantur fabricam, et erubescant ex omnibus quae fecerunt . Templum quippe Dei filiis Israel ad confusionem ostenditur, cum unius cujusque justi anima quam inspirando Deus anhelat, quanta sanctitate fulgeat ad confusionem suam peccatoribus demonstratur; ut in illa bonum quod negligunt videant, et in seipsis malum quod operantur erubescant. Metiri vero fabricam est pensare subtiliter justorum vitam, sed dum metimur fabricam, necesse est ut ex cunctis quae fecimus erubescamus, quia bonorum vitam quanto subtilius pensando discutimus, tanto severius in nobis omnia inique gesta reprobamus. Bene autem prophetae dicitur ut ostendat templum; quia enim justorpeccator considerare dissimulat, saltem hanc ex voce praedicantis agnoscat. Templum quippe peccatoribus ostendere est, sponte sua considerare nolentibus, rectorum opera nar
Abbreviated transcription (Latin):
circu̾stantia reuerberat᷑. Ipsa
quippe cuncta implens: cuncta
circunstat: & iccirco mens nr̃a
nequaquã se ad cõprehendendã
incircumscripta circu̾stantiã
dilatat: quia eam inopia suae
circũscriptionis angustat. Un¬
de & ad sem&e ipsam citiꝰ relabit᷑.
& ꝓspectis quasi qͥbusdã uerita.¬
tis uestigiis: ad sua ima reuocat᷑.
Hȩc ipsa tamen ꝑ contemplati.¬
onẽ facta. non solida & ꝑmanenᷤ
uisio: sed ut ita dixerĩ. quasi quȩ¬
dam uisionis imitatio: dĩ facies
dr̃. Quia enĩ ꝑ faciem quẽlib&
agnoscimꝰ: non immerito cogni¬
tionẽ dei. faciẽ eius uocamꝰ: Un
tatus. ẽ. ait. Uidi dñm facie ad
faciem. Ac si dicer&. Cognoui
dñm: quia me cognoscere ipsedi-¬
gnatus. ẽ. Quã cognitionẽ ple¬
nissime fieri paulus in fine testat᷑.
dicens. Tunc cognoscam: sic̾ & co¬
gnitus sum. Quia gͦ post laboꝵ
certamina. post temptationũ
fluctus. sȩpe in excessu anima
suspenditur. ut cognitionẽ di¬

Expanded text:
circumstantia reverberatur. Ipsa circumstantia reverberatur. Ipsa quippe cuncta implens, cuncta circumstat; et idcirco mens nostra nequaquam se ad comprehendendam incircumscriptam substantiam dilatat, quia eam inopiae suae circumscriptio angustat. Unde et ad semetipsam citius relabitur, et prospectis quasi quibusdam veritatis vestigiis, ad suam imaginem revocatur. Haec ipsa tamen per contemplationem facta, non solida et permanens visio, sed, ut dixerim, quasi quaedam visionis imitatio, Dei facies dicitur. Quia enim per faciem quemlibet agnoscimus, non immerito cognitionem Dei faciem vocamus. Hinc cum angelo ait: Vidi Dominum facie ad faciem, ac si diceret: Cognovi Deum, quia me cognoscere ipse dignatus est. Quam cognitionem plenissime fieri Paulus in fine testatur dicens: Tunc cognoscam sicut et cognitus sum . Quia ergo post laborum certamina, post tentationum fluctus, saepe in excessu anima suspenditur, ut cognitionem di
Abbreviated transcription (Latin):
cia patriȩ cȩ̨lestis aperit᷑: ut priꝰ
purgemꝰ lugendo quod fecimus:
& post modum manifestiꝰ cont̾ẽ¬
plemur ꝑ gaudia. quod queramꝰ
Prius a mentis acie. exurente tri-¬
sticia. int̾posita maloꝵ caligo
detergit᷑: & tunc resplendente
raptim choruscatione incircum¬
scripti luminis illustrat᷑. Quo
utcunq conspecto in gaudio cu¬
iusdã securitatis absorbetur:
& quasi post defectũ uitȩ p̃sen¬
tis. ultra se rapta aliquo modo
in quadam nouitate recreat᷑
lbi mens ex immenso fonte in¬
fusione suꝑni roris asꝑgit᷑ ibi
non se sufficere ad id qđ rapta
est contemplat᷑: & ueritat̾e sen¬
tiendo. uid&: quia quanta. ẽ.
ipsa ueritas non uid&. Cui
ueritati tantomagis se longiꝰ
existimat. quantomagis appro¬
pinquat: quia nisi illam utcũq
conspicer&: nequaquã eã conspi¬
cere se non posse sentir&. Anni¬
sus gͦ animi clũ in illam intendit᷑.
immensitatis eius choruscante

Expanded text:
tia patriae coelestis aperitur, ut prius tia patriae coelestis aperitur, ut prius purgemus lugendo quod fecimus, et postmodum manifestius contemplemur per gaudia, quod quaeramus. Prius a mentis acie, exurente tristitia, interposita malorum caligo detergitur, et tunc resplendente raptim coruscatione incircumscripti luminis illustratur. Quo utcunque conspecto, in gaudium cujusdam securitatis absorbetur, et quasi post defectum vitae praesentis ultra se rapta aliquo modo in quadam novitate vitae recreatur. Ibi mens ex immenso fonte infusione superni roris aspergitur, ubi non se sufficere ad id quod rapta est contemplatur, et veritatem sentiendo, videt, quia quanta est ipsa veritas non videt. Cui veritati tanto magis se longe existimat, quanto magis appropinquat, quia nisi illam utcunque conspiceret, nequaquam eam conspicere se non posse sentiret. Adnisus ergo animi dum in illam intenditur, immensitatis ejus co
Abbreviated transcription (Latin):
nec sermonibꝰ aperiri: & tam̃
quibusdã motibus ꝓdit᷑: quã¬
uis nullis ꝓprietatibus expͥmat᷑.¬
Unde dauid ꝓpła intuens elec¬
toꝵ animas tantũ gaudiũ m̃te
conciꝑe: quantũ sermone ñ uale-¬
rent aperire: ait. Beatus popłs
qui scit iubilationẽ. Non ait qͥ
loquit᷑ sed qui scit: quia sciri
qͥdem iubilatio intellectu potestꝰ
dictu ex primi ñ potest. Sentit᷑
ꝑ illam quippe quod ultra sensũ
est: & cũ uix ad hoc conteplan-¬
dum sufficiat conscientia sentien-¬
tis: quando ad hoc expͥmendum
sufficiat lingua dicentis: Quia
gͦ cordibus nr̃is lux se ueritatis
insinuans. mͦ districtã iusticiam
p̃tendendo. contristat: mͦ int̾na
gaudia aꝑiendo. letificat: post
temptationũ amaritudines. pꝰ
tribulationũ luctus. apte sub¬
iungit᷑ Nidebit faciẽ eius in iu¬
tione cecitatis suȩ. priꝰ ignis tri-¬
bulationis immitcit᷑. ut omnis
uicioꝵ erugo concremet᷑: & tc̃
mundatis oculis cordis. illa leti.¬

Expanded text:
onibus aperiri, et tamen quibusdam motibus proditur, quamvis nullis proprietatibus exprimatur. David Propheta intuens electorum animos tantum gaudium mente concipere, quantum sermone non valeat aperire, ait: Beatus populus qui scit jubilationem . Non enim ait: Qui loquitur, sed qui scit, quia sciri quidem jubilatio inteldicto exprimi non potest. Sentitur per illam quippe, quod ultra sensum est. Et cum vix ad hoc contemplandum sufficiat conscientia sentientis, quomodo ad hoc exprimendum sufficiat lingua dicentis? Quia ergo cordibus nostris lux se veritatis insinuans, modo districtam justitiam praetendendo contristat, modo interna gaudia aperiendo laetificat; post tentationum amaritudines, post tribulationum luctus, apte subjungitur: Videbit faciem ejus in jutione caecitatis suae prius ignis tribulationis immittitur, ut omnis vitiorum aerugo concremetur. Et tunc mundatis oculis cordis illa laeti
Abbreviated transcription (Latin):
mento desperae. Ab herbarũ qͥppe
foliis quȩ huc illicq mollit̾ deflu.¬
unt: surgentia frugũ grana so¬
loquente ad se dño. dũ positionẽ
nobis sui corporis insinuare studut.
hec meritoꝵ incrementa significa.
& audiens iacebam consternatus
suꝑ faciem meã: uultusq meus
herebat terrȩ. Et ecce manus tẽ¬
ugit me. & erexit me suꝑ genua
mea: & suꝑ articulos manuum
nearũ: & dixit ad me. Danihel
uir desiderioꝵ intellige uerba
quȩ ego loquor ad te: & sta in
gradũ tuo. Nunc enĩ missus sũ
Al te. Cumq dixiss& mͥ sermo.¬
ne istum: steti tremens. Et ait
ad me. Noli metuere. Quã ui¬
delic& positionẽ sui corporis. dũ
uerba intrinsecus loquentis au-¬
dir&: nequaquã nobis tanta cu.¬
ra exprimer&: si a mysteriis ua.¬
cre cognouiss&. In scriptura & enĩ
sacra. iusti uiri non solum qđ di-¬
cunt ꝓphetia. ẽ: sed etiã plerũq¬

Expanded text:
mento desperet. Ad herbarum quippe mento desperet. Ad herbarum quippe foliis, quae huc illucque molliter defluunt, surgentia frugum grana soliloquente ad se Domino, dum positionem nobis sui corporis insinuare studuit, haec meritorum incrementa signavit. A, et audiens jacebam consternatus super faciem meam, vultusque meus haerebat terrae. Et ecce manus tetigit me, et erexit me super genmea, et super articulos manuum mearum, et dixit ad me: Daniel, vir desideriorum, intellige verba quae loquor ad te, et sta in gradu tuo: nunc enim missus sum ad te. Cumque dixisset mihi sermonem hunc, steti tremens, et ait ad me: Noli metuere . Quam videlicet positionem sui corporis, dum verba intrinsecus loquentis audiret, nequaquam nobis tanta cura exprimeret, si a mysteriis vacuam cognovisset. In Scriptura enim sacra justi viri non solum quae dicunt
Abbreviated transcription (Latin):
cens. Et cũ se ꝓdixerit fructus
statim mitt& falcem: qm̃ uenit
tempus messis. Ecce ueritatis uo.¬
ce. ꝑ qualitates frugũ. distincta
sunt incrementa meritoꝵ. Ait
enĩ. Primũ herbam: de inde spicas:
deinde plenũ frumentũ in spica
An non herba adhic tunc fue.¬
rat petrus: cũ ab ancillȩ ore. subi.¬
to unius flatu sermonis inflexus
est : Iam quidem ꝑ deuotionem
uiridis: sed adhuc ꝑ infirmitatẽ
tener. Plenũ uero frumentum in
spica inuentus. ẽ: quando ꝑsequen¬
tibus principibus resistebat di.
cens. Obȩdire oportet deo: magis
quã hominibus. Plenũ frum̃tũ
inuentus. ẽ quando in tritura
ꝑsecutionis tõt uerbera ꝑtulitꝰ.
& tam̃ nequaquã palearu more
ĩminutus. ẽ: sed granũ integrũ
mansit. Paulisꝑ quippe in unaqͣꝙ
anima. ut ita dicã int᷑nȩ gr̃ȩ hu¬
mor exuberat: ut herba infruge
crescat. Nemo gͦ quelib& ꝓximĩ
cũ adhuc herbam uidet: de fru-¬

Expanded text:
cens: Et cum ex se produxerit fructus, cens: Et cum ex se produxerit fructus, statim mittit falcem, quoniam venit tempus messis. Ecce Veritatis voce per qualitates frugum distincta sunt incrementa meritorum. Ait enim: Primum herbam, deinde spicam, deinde plenum frumentum in spica. An non herba adhuc tunc fuerat Petrus cum ab ancillae ore subito unius flatu sermonis inflexus est, jam quidem per devotionem viridis, sed adhuc per infirmitatem tener. Plenum vero frumentum in spica inventus est quando persequentibus principibus resistebacens: Obedire oportet Deo magis quam hominibus. Plenum vero frumentum inventum est quando in tritura secutionis tot verbera pertulit, et tamen nequaquam palearum more imminutus est, sed granum integrum mansit. Paulisper quippe in unaquaque anima, ut ita dicam, internae gratiae humor exuberat, ut herba in frugem crescat. Nemo ergo quemlibet proximum, cum adhuc herbam videt, de fru
Abbreviated transcription (Latin):
sura ꝓficimꝰ: quanto in nobis coti-¬
die de dei spũ uircus crescit: tan¬¬
to noster spc̃ deficit. Qui sp̃c er¬
roris. quia non a nobis subito pę¬
nitus amputat᷑: bene paulisper
defȩcisse phibetur. Tunc uͦ in dõ
plene ꝓficimꝰ: cũ a nobis ipsis fundi¬
tus defecerimus. Hȩ itaq crescen-¬
tiũ mensurȩ uirtutũ: scĩ uiri uo¬
cibus gradus dicunt᷑. Electꝰ & enĩ
quisq. a rudimenti sui priꝰ tene¬¬
ritudine inchoans: ad robusta
postinodũ & fortia conualescit:
Quod aꝑte in eugłio de monstrat
ueritas : dicens. Sic. ẽ. regnũ dei.
quẽ ad modũ si iact& homo semen.¬
tẽ in terra & dormiat: & exur-¬
gat nocte ac die: & semen germi-¬
n& et increscat: dũ nescit ille:
Cuiꝰ nimirũ seminis incrementa
denuncians: adiungit. Ultro¬
enĩ terra fructificat: primum
herbã: deinde spicas: deinde plenĩ¬
frumentũ in spica Cuiꝰ ꝓfectus
quoq etiã finem subrogat: di¬

Expanded text:
sura proficimus, quanto in nobis quotisura proficimus, quanto in nobis quotidie de Dei spiritu virtus crescit, tanto noster spiritus deficit. Qui spiritus erroris, quia non a nobis subito penitus amputatur, bene paulisper defecisse perhibetur. Tunc vero in Deo plene proficimus, cum a nobis ipsis funditus defecerimus. Hae itaque crescentium mensurae virtutum, sancti viri vocibus gradus dicuntur. Electus etenim quisque a rudimenti sui prius teneritudine inchoat, ad robusta postmodum et fortia convalescit. Quod aperte in Evangelio demonstrat Veritas, dicens: Sic 721 est regnum Dei, quemadmodum si jaciat homo sementem in terram, et dormiat, et exsurgat nocte ac die, et semen germinet, et increscat, dum nescit ille . Cujus nimirum seminis incrementa denuntians, adenim terra fructificat primum herbam, deinde spicas, deinde frumentum plenum in spica. Cujus profectus quoque etiam finem subrogat, di
Abbreviated transcription (Latin):
quii p̃cepta cogitamus: cũq
mentẽ a uitȩ corruptibilis amo¬
re diuertimus: quasi quibꝰdam
cordis passibꝰ ad interiora ꝓpe¬
ramꝰ. Nemo autẽ hȩc infima de¬
serens. repente fit sũmus: qͥa ad
optinendum ꝑfectionis meritũ.¬
dum cotidie mens in altũ ducit᷑:
ad hoc ꝓculdubio. uelut ascensi¬
onis cuiusdam gradibus ꝑuenit᷑
Unde hic quoqͦ. apte subiungitur:
er singulos gradus meos. ꝓnun¬
ciabo illum. De his quippe me¬
ritoꝵ gradibus: ꝑ psalmistã dr̃:
Ambulabunt de uircute in uir¬
tutẽ De his iterũ scãm ȩccłam
contemplatus. ait. Dñs in gra¬
dibus eius dinoscet᷑. dũ suscipi&
eam. Neq enĩ sicut dictũ. ẽ. re-¬
pente ad sũma ꝑuenit᷑: sed ad uir-¬
titũ celsitudinem. ꝑ increm̾ta
mens ducit᷑. Hinc nanq ẽ: quod
ꝓpħa idem iterũ dicit. Exercita-¬
nisi sp̃c hominis: uidelic& spc̃ela¬
tionis: Et quia ꝑ occulta grãm
ad amorẽ dei. temꝑata desuꝑ men-¬

Expanded text:
quii praecepta cogitamus, cumque quii praecepta cogitamus, cumque mentem a vitae corruptibilis amore divertimus, quasi quibusdam cordis passibus ad interiora properamus. Nemo autem infima deserens, repente fit summus, quia ad obtinendum perfectionis meritudum quotidie mens in altum ducitur, ad hoc procul dubio velut ascensionis quibusdam gradibus pervenitur. Unde hic quoque apte subjungitur:er singulos gradus meos pronuntiabo illum. - De his quippe meritorum gradibus per Psalmistam dicitur: « Ambulabunt de virtute in virtutem . » De his iterum sanctam Ecclesiam contemplatus ait: « Deus in gradibus ejus dignoscetur, dum suscipiet eam . » Neque enim, sicut dictum est, repente ad summa pervenitur, sed ad virtutum celsitudinem per incrementa mens ducitur. Hinc namque est quod Propheta idem iterum dicit: Exercitanisi spiritus hominis, videlicet spiritus elationis? Et quia per occultam gratiam ad amorem Dei temperata desuper men
Abbreviated transcription (Latin):
dicit: & librũ scribat ipse qͥiu
dicat. Sed cur beate iob ab eo qͥ
iudex. ẽ. librũ scribi desideras:
Sequit᷑. Et in humero meo por¬
tem illum: & circũdem illũ quasi
humero portare. ẽ: scripturã sa¬
cr̃ã oꝑando ꝑficere. Et notandũ
quam ordinate describit᷑ & priꝰ
in humero portari: & postmo.¬
dũ sicut oorona circundari: qͥa
uidelic& sacri eloquii mandata.
si modo bene portant᷑ in opere:
post nobis coronã uictoriȩ. exhi¬
bent in retributione. Beatꝰ aũt̃
iob cur scribi librũ a iudice po¬
stulat: qui ad testamenti noui
ꝑuenire tempora non ualebat :
Sed sicut sȩpe iam dictũ. ẽ. ele¬
ctoꝵ uocibus itit᷑: atq ex eoꝵ
significatione postulat: quod
ꝓfuturũ eis ꝑ om̃ia p̾uidebat
brũ iam dudum tenebat: quẽ ꝑ
grãm aspirationis accȩperat. &
uiuendo cognoscere: & p̃uiden¬
do nunciare. Sed inter hȩc scien¬
dum. ẽ. quia cũ eiusdem sacri elo¬

Expanded text:
dicit: Et librum scribadicit: Et librum scribadicat . » Sed cur, beate Job, ab eo qui judex est, librum scribi desideras? ut sequitur, « ut in humero meo portem illum et circumdem illum, quasi humero portare, est Scripturam sacram operando perficere. Et notandum quam ordinate describitur, et prius in humero portari, et postmodum sicut corona circumdari, quia videlicet sacri eloquii mandata, si modo bene portantur in opere, post nobis coronam victoriae exhibent in retributione. Beatus autem Job cur scribi librum a judice postulat, qui ad Testamenti Novi pervenire tempora non valebat? Sed sicut saepe jam dictum est, electorum vocibus utitur, atque ex eorum significatione postulat, quod profuturum eis per omnia praevidebat. brum jamdudum tenebat, quem per gratiam aspirationis acceperat et vivendo cognoscere et praevidendo nuntiare. Sed inter haec sciendum est quia cum ejusdem sacri elo
Abbreviated transcription (Latin):
euolita. ante redemptoris ad¬
uentũ in sua oꝑatione habuit:
unde pęnã dampnationis sũp¬¬
sit. Uir quoq unus in medio eoꝵ:
uestitus lineis. Quia redẽptor
noster etiã de sacerdotali tribu.
iuxta carñe parentes habere
dignatus. ẽ: uestitus lineis ue¬
nire ꝑhibet᷑. Nel certe qͥa linu̾
de terra non autẽ sicut lana de
corruptibili carne nascit᷑: qui
indumentũ sui corporis ex matre
uirgine. non autẽ ex corruptio.¬
ne cõmixtionis sumpsit: ꝓfecto
ad nos uestitus lineis uen̾it. Et
atramentariũ scriptoris ad re.¬
nes eius. In renibus: posterior
corporis pars. ẽ. Et quia ipse
dñs postquã ꝓ nobis mortuus. ẽ.
resurrexit: & ascendit in cęlum.
tunc testamentũ nouu̾̃ ꝑ apłos
scripsit: uir iste atramentariũ
ad renes habuit. Qui eñ scrip.¬
turam testam̃ti noui postquam
discessit condidit: atram̃tariũ
quasi a tergo portauit. Hoc gͦ
atramentarium uiro lineis ue¬
stito in.herere considerat. qui

Expanded text:
evoluta, ante Redemptoris adevoluta, ante Redemptoris adventum in sua operatione habuit, unde poenam damnationis sumpsit. Vir quoque unus in medio eorum vestitus lineis, quia Redemptor noster, etiam de sacerdotali tribu juxta carnem parentes habere dignatus, vestitus lineis venire perhibetur. Vel certe quia linum de terra, non autem sicut lana de corruptibili carne nascitur, quia indumentum sui corporis ex matre virgine, non autem ex corruptione commistionis sumpsit, profecto ad nos vestitus lineis venit. Et atramentarium scriptoris ad renes ejus. In renibus posterior corporis pars est. Et quia ipse Dominus postquam pro nobis 720 mortuus est, et resurrexit, et ascendit in coelum, tunc Testamentum Novum per apostolos scripsit, vir iste atramentarium ad renes habuit. Qui enim scripturam Testamenti Novi postquam discessit condidit, atramentarium quasi a tergo portavit. Hoc ergo atramentarium viro lineis vestito inhaerere considerat, qui
Abbreviated transcription (Latin):
quia librũ scribit ipse qͥ iudicat
Quẽ scilic& librũ noui testam̃¬
ti. quia ipse ꝑ se humani gene-¬
ris redemptor in extremo con
derae: bene ie zechiel ꝓpħa de¬
nunciat dicens. Ecce sex uiri uer¬
niebant de uia porte suꝑioris qũ
respicit ad aquilonẽ: & unieuis
us interitus in manu eius. Uir
quoq unus in medio eoꝵ uestitꝰ
lineis: & atramentariũ scriptoris
ad renes eius. Quid nãq aliud
in sex uiris uenientibis. nͥ sex
etates humani generis designan-¬
tur: Quȩ de uia portȩ suꝑioris
ueniunt: quia a conditione pa.¬
radẏsi sicut ab ingressu mundi.
a suꝑioribus generationibꝰ euol¬
uuntur. Quȩ porta ad aqͥlonẽ
respicit: quia uidelic& mens hu-¬
mani generis. uiciis oꝑta. nͥ calo¬
rem caritatis deserens. torporẽ
mentis appeter&e: ad hanc mor¬
talitatis latitudine̾ ñ exisset
Et uniuscuiꝰq uas in tẽritꝰ in
manu eius: quia unaquęq ge¬¬
neratio singulis quibusq ętatibꝰ

Expanded text:
quia librum scripsit ipse qui judicat. quia librum scripsit ipse qui judicat. Quem scilicet librum Novi Testamenti, quia ipse per se humani generis deret, bene Ezechiel propheta denuntiat dicens: « Ecce sex viri veniebant de via portae superioris, respicit ad aquilonem, et uniuss. Vir quoque unus in medio eorum vestitus lineis, et atramentarium scriptoris ad renes ejus . Quid namque aliud in sex viris venientibus nisi sex aetates humani generis designantur? Qui de via portae superioris veniunt, quia a conditione paradisi, sicut ab ingressu mundi, a superioribus generationibus evolvuntur. Quae porta ad Aquilonem respicit, quia videlicet mens humani generis vitiis aperta, nisi calorem charitatis deserens torporem mentis appeteret, ad hanc mortalitatis latitudinem non exisset. Et uniuscujusque vas interitus in manu ejus, quia unaquaeque generatio singulis quibusque aetatibus
Abbreviated transcription (Latin):
collata ꝑ dnm: qui ad redẽptio¬
neͤ nr̃am ueniens. nouu̾ nob te¬
stamentũ condidit: sed de eiꝰde̾
nos testamenti mandato discũ.
tiens. quandoq etiã uidex ue.¬
nit: necessarium non. ẽ. ut ꝑ ex.¬
positionẽ clarescat: quia li.¬
brũ scribit ipse qui iudicat:
Ipsa enĩ ꝑ se ueritas dicit: pat̾
non iudicat quẽquã: sed omne
iudiciũ dedit filio. Erit gͦ tc̃
auctor iudicii: qui nẽ est con¬
ditor libri: ut tc̃ districtus
exigat. quod mͦ mansuetꝰ ii.¬
die. quod magistri pueris ele-¬
menta lit terarũ blandientes
imponunt: sed hȩc ab eis seuien¬
tes exigunt: & quȩ dant cum
mansuetudine: cum uerbere
exquirunt. Blanda nãq nc̃ sõ.¬
nant eloquii diuini mandata:
sed erunt aspera in exactione
sentienda. Mansueta mͦ ẽ. am¬
monitio uocantisꝰ sed tunc da¬
stricta uentura. ẽ. iusticia ii.¬
dicis: eoq certũ. ẽ. quia nil uł
minimi mandati indiscussione
p̃tereat᷑: quod uidelic& constat.

Expanded text:
collata per Dominum, qui ad redemptiocollata per Dominum, qui ad redemptionem nostram veniens, Novum nobis Testamentum condidit; sed de ejusdem nos Testamentiens, quandoque etiam judex venit, necessarium non est ut per expositionem clarescat quia librum scribit ipse qui judicat. Ipsa enim per se Veritas dicit: Pater non judicat quemquam, sed omne judicium dedit Filio . Erit ergo tunc auctor judicii, qui nunc est conditor libri, ut tunc districtus exigat quod modo mansuetus jucimus quod magistri pueris elementa litterarum blandientes imponunt, sed haec ab eis saevientes exigunt; et quae dant cum mansuetudine, cum verbere requirunt. Blanda namque nunc sonant eloquii divini mandata, sed erunt aspera in exactione sentienda. Mansueta modo est admonitio vocantis, sed tunc districta ventura est justitia judicis, eo quod certum est quia nihil vel minimi mandati sine discussione praetereat. Quo videlicet constat
Abbreviated transcription (Latin):
silens. aure diuinȩ pietatis au¬
ditur. Cui dicit᷑. Quid clamas
ad me : Intus gͦ. ẽ. in desidĩo
clamor secretus. qui ad hu-¬
manas aures non ꝑuenit: & tam̃
auditũ conditoris reploe Hinc
est quod anna ad templũ ꝑgens.
ore qͥdem tacuit : & tam̃ tot sui
desiderii uoces emisit. Hinc in
eugłio dñs dicit Intra in cubi¬
culum tuũ: & clauso ostio tuo.¬
tuus qui uid& in abscondito.
reddae tibi. Clauso qͥppe ostio.
pecit in cubiculo: qͥ tacenti ore.
in conspectu suꝑnȩ pietatis fun-¬
dit affectũ mentis. Et uox au¬
ditur in abscondito: cũ ꝑ scã
desideria silent᷑ clamat᷑. Unde
Desideriũ pauperũ exaudiuit
diuit auris tua. Sed beatꝰ iob
quẽ sibi in exaudiendo desidĩo
adiutorẽ querat: subi unctis uer¬
bis aꝑiat dicens. Et librum
scribat ipse qͥ iudicat. Quia e¬
nĩ timenti adhuc populo. lex
est transmissa ꝑ seruũ: diligen¬
tibus uero filiis eugłii gr̾a est

Expanded text:
silens aure divinae pietatis ausilens aure divinae pietatis auditur, cum dicitur: Quid clamas ad me ? Intus ergo in desiderio est clamor secretus, qui ad humanas aures non pervenit, et tamen auditum conditoris replet. Hinc est quod Anna ad Templum pergens, ore quidem tacuit, et tamen tot sui desiderii voces emisit . Hinc in Evangelio Dominus dicit: Intra in cubiculum tuum, et clauso ostituus, qui videt in abscondireddet tibi . » Clauso quippe ostio, petit in cubiculo, qui tacenti ore in conspectu supernae pietatis fundit affectum mentis. Et vox auditur in abscondito, cum per sancta desideria silenter exauditur. Unde Desiderium pauperum exaudivitdivit auris tua . Sed beatus Job quem sibi in exaudiendo desiderio adjutorem quaerat, subjunctis verbis aperit, dicens: scribat ipse qui judicat. - Quia enim timenti adhuc populo lex est transmissa per servum, diligentibus vero filiis Evangelii gratia est
Abbreviated transcription (Latin):
genito enĩ filio ꝓ homine int̃pel¬
lare ẽ: apud coȩt̾nũ patre̾ seip.
sum hominem de monstrare. eiq
ꝓhumana natura rogasse. ẽ: ean-¬
dem naturã. in diuinitatis suȩ
celsit udine suscepisse. Int̾pellat¬
gͥ ꝓ nobis dñs: non uoce sed mi-¬
seratione: quia qđ dampnãri in
electis noluit: suscipiendo libe¬
rauit. Ad iutor gͦ querit᷑. ut
desidiũ exaudiatur: quia nͥ ꝓ
nob̾ int̾pellatio mediatõris int᷑¬
ceder&e ab aure dei ꝓculdubio
nr̃arũ prȩcũ uoces silerent. No
ompc audiat. Uera quippe po¬
stulatio non in oris est uocibꝰ:
sed in cogitationibus cordis:
Ualentiores nanq uoces apud
secretissimas aures dei. ñ faci
unt uerba nr̃a: sed desideria:
G ternã & enĩ uitam si ore peti¬
mus: nec tam̃ corde desideramꝰ:
clamantes tacemus. Si uͦ desi-¬
deramus ex corde: etiã cũ ore
conticescimus. tacentes clamamꝰ¬
I inc. ẽ. quod in heremo popłs
uocibus ꝑstrepit: & moyses ab
strepitu uerboꝵ tac&: & tam̃

Expanded text:
genito enim Dei Filio pro homine interpellare est apud coaeternum Patrem ipsum se hominem demonstrare; eique pro humana natura rogasse est eamdem naturam in divinitatis suae celsitudinem suscepisse. » Unigenit nobis Dominus, non voce, sed miseratione, quia quod damnari in electis noluit, suscipiendo liberavit. Adjutor ergo quaeritur ut desiderium exaudiatur, quia nisi pro nobis interpellatio Mediatoris intercederet, ab aure Dei procul dubio nostrarum precum voces silerent. 43.Omnipotens audiat. Vera quippe postulatio non in oris est vocibus, sed in cogitationibus cordis. Valentiores namque voces apud secretissiunt verba nostra, sed desideria. Aeternam etenim vitam si ore petimus, nec tamen corde desideramus, clamantes tacemus. Si vero desideramus ex corde, etiam cum ore conticescimus, tacentes clamamus. Hinc est quod in eremo populus vocibus perstrepit, et Moyses a strepitu verborum tacet; et tamen
Abbreviated transcription (Latin):
distabamus a sũmis᷑ in seipsoᷤ
una iunger& ima cũ summis:
atq ex eo nob̾ uia redeundi fie.
r&: quo sũmis suis ima nr̃a co¬
pular& Hunc gͦ beatus iob ꝑ
totiꝰ ȩccłȩ significationẽ loquen᷑.
mediatorẽ requirit. Qui cũ di¬
xissae quis mͥ tribuat adiutore:
apte subdidit: ut desideriũ meũ
omps audiat. Sciebat quippe:
quod ad requiem liberationis
tum suũ audiri non possent:

Expanded text:
distabamus a summis, in seipso distabamus a summis, in seipso uno jungeret ima cum summis, atque ex eo nobis via redeundi fieret ad Deum, quo summis suis ima nostra copularet. Hunc ergo beatus Job per totius Ecclesiae significationem loquens, Mediatorem requirit, qui cum dixisset: Quis mihi tribuat adjutorem, apte subdidit: Ut desiderium meum Omnipotens audiat. Sciebat quippe quod ad requiem liberationis tum suum audiri non possent.
Abbreviated transcription (Latin):
psecutoribꝰ suis incognitꝰ man¬
sit: ad eos minime exiuit. Qui
tamen ad electos exiit: quia di¬
uinitatis suȩ suauitatẽ queren¬
tibus aperuit. Unde ei ꝑ ꝓphẽ.¬
tam dicit᷑. Existi insalutem po¬
puli tui: ut saluos facias xp̃os
quã tot uirtiitũ suarũ sublimia
gesta narrauit: sciens qđ suis
meritis ad sũma ꝑuenire nẽque¬
atꝰ adiutorẽ querit. Et quẽ ni¬
mirũ. nisi unigenitũ dei filium
contemplatur : Qui humanam
naturam in hac mortalitate la¬
borante dum suscȩpit: adiuuit:
Ipse quippe adiuuit hominẽ.
factus homo: ut quia puro ho¬
mini uia redeundi ñ patebat
ad deum: uia redeundi fierae
ꝑ hominẽ deum. Longe qͥppe
distabamꝰ a iusto & immortali:
nos mortales & iniusti. S int̾
ĩmortalem iustũ. & nos mortã
les iniustos. apparuit mediator
dei & hominum mortalis et
iustusꝰ qui & mortẽ haberet
cum hominibus. & iusticiã cũ
deo: ut quia ꝑ ima nr̃a longe

Expanded text:
persecutoribus suis incognitus manpersecutoribus suis incognitus mansit, ad eos minime exivit. Qui tamen ad electos exit, qui divinitatis suae suavitatem quaerentibus aperit. Unde ei per prophetam dicitur: Existi in salutem populi tui, ut salvos facias christos quam tot virtutum suarum sublimia gesta narravit; sciens quod suis meritis ad summa pervenire nequeat, adjutorem quaerit, et quem nimirum, nisi unigenitum Dei Filium contemplatur? Qui humanam naturam in hac mortalitate laborantem dum suscepit adjuvit? Ipse quippe adjuvit hominem factus homo, ut quia puro homini via redeundi non patebat ad Deum, via redeundi fieret per hominem Deum. Longe quippe distabamus a justo et immortali, nos mortales et injusti. Sed inter immortalem et justum et nos mortales et injustos apparuit Mediator Dei et hominum mortalis et justus, qui et mortem haberet cum hominibus, et justitiam cum Deo, ut quia per ima nostra longe