comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
qͦd libeat : & tam̃ hoc ipsũ ꝑfecte ñ ualet uitueri
qͥd libet. Propħa gͦ ad aquã qͥudoq ꝑ̃uenic
quã ñ ꝑtransit: qr ad contẽplationẽ sapientie.
cũ ad extremũ ducit᷑ : ipsa eiꝰ inm̃sitas quȩ ex
se hominẽ subleuat adse humano animo plenã
cognitionẽ negat: ut hanc & tangendo amet.
& tamñ nequaꝗͣ ꝑ transeundo pęnetret. Beatus
igit᷑ iobhec incremta uirtutũ. qr distinete
fominib suꝑno munere tribui consper̃. grad:
uocauit: qm̃ ꝑ ipsos ascendit᷑: ut id celestia ob¬
tinenda uematur Sacri itaq libri id c̃. diuini
eloquii memoriã faciens. dicit. ꝑ singulos gradꝰ
meos ꝓnuntiabo illũ: qr nimirũ ile ad doctri¬
nã dĩ ueracit̾ iscendit. qͥ ad obtinendã hanc
gulos gradus suos librũ ꝓnuntiat: qͥ ꝑ cepissẽ
se ei scientiã ñ ꝑuerba tantit inodo. sed etiam
ꝑ opera demonstrat. Unde adhuc subditur:

Expanded text:
quod libeat, et tamen hoc ipsum perfecte non valet intueri, quod libeat, et tamen hoc ipsum perfecte non valet intueri, quod libet. Propheta ergo ad aquam quandoque pervenit, quam non pertransit: quia ad contemplationem sapientiae cum ad extremum ducitur, ipsa ejus immensitas, quae ex se hominem sublevat ad se humano animo plenam cognitionem necat, ut hanc et tangendo amet, et tamen nequaquam pertranseundo penetret. Beatus igitur Job haec incrementa virtutum, quia distincte hominibus superno munere tribui conspexit, gradus vocavit: quoniam per ipsos ascenditur ut ad coelestia obtinenda veniatur. Sacri itaque libri, id est, divini eloquii memoriam faciens, dicit: « Per singulos gradus meos pronuntiabo illum . » Quia nimirum ille ad doctrinam Dei veraciter ascendit, qui ad obtinendam hanc gulos gradus suos librum pronuntiat, qui percepisse se ejus scientiam non per verba tantummodo, sed etiam per opera demonstrat. Unde adhuc subditur:
Abbreviated transcription (Latin):
Qui it̾m metitur mille. & ꝓpħa ꝑ aquã usq¬
adrenes ducit᷑ : qr uidelicet tun̾c in noł ple¬
nitudo operis excrescit: qͣndo in nob̾ ꝑcepta
sapientia omnẽ quoq inquantum est possi¬
bile delectationem carnis ex tinxerit:
Nisi enĩ delectatio eẽt. in rebus: psalmista mi¬
nime dixisset: llre renes meos &e cor meũ:
Aqua qͥ adrenes uenit. cũ dulcedo sapientiae
etiã ineentiua carnas interimit : ut ea quȩ
urere m̃tẽ poterant. delectationis incendia
frigeseant. Qui adhuc m̃sus ẽ. mille. torren
de quo etiã dicit. qm̃ intumuerant aquę profunde
torrentis. qui non potest trinsuadari. Percepta
namq ꝑfectione operis: ad contẽplationẽ uenit᷑
nqua scilicet contẽplatione dum mens in altum
ducit : sul leuata uidet indõ.qr ñ pocest penetra¬
re qͦd uidet: & quasi tangit. iquã torrentis. qͣm
ꝑ transire ñ ualet:q. &e intuetur speculando

Expanded text:
Qui itQui itad renem ducitur: quia videlicet tunc in nobis plenitudo operis excrescit, quando in nobis percepta sapientia omnes quoque, in quantum est possibile, delectationem carnis exstinxerit. Nisi enim carnis delectatio esset in renibus, Psalmista minime dixisset, « Ure renes meos, et cor meum . » Aqua igitur ad renes venit, cum dulcedo sapientiae etiam incentiva carnis interimit, ut ea quae urere mentem poterant delectationis incendia frigescant. Qui adhuc mensus est mille torrentDe quo etiam dicit: « Quoniam intumuerunt aquae profundi torrentis, qui non potest transvadari. » Percepta namque perfectione operis, ad contemplationem venitur, in qua scilicet contemplatione dum mens in altum ducitur sublevata videt in Deo, quia non potest penetrare quod videt, et quasi tangit ad aquam torrentis quam pertransire non valet, quia et intuetur speculando,
Abbreviated transcription (Latin):
me ꝑ aquã usq ad renes. & insus ẽ in ille: tor¬
rentẽq ñ potui ꝑ transire qm̃ in tumuerant
aque ꝑfunde torrentis. qͥ ñ potest transuadari:
Quid namq millenario numero. nisi collati mune¬
ris plenitudo signatur: Uir itaq qͥ apparuit
mille cubitos mecitur. & ꝓpħa ꝑ aquas usq
ad talos ducit᷑ : qr redemptor nr̃ cũ nob ad se
conuersiꝰ. boni exordii plenitudinẽ tribuit: do¬
no spũalis sapientie prima nr̃i operis uestigia
infundit Aquã quippe usq ad talos uenire ẽ:
iã nos pacceptã sapientiã desiderate recti¬
tudinis uestigia tenere. Qui rursui mille me¬
titur. & ꝓpħa usq ad genua ꝑ aquã ducitur:
qr cũ boni oꝑis plenitudo tribuitur. ad hoc us
nr̃a sapientia augetꝰ. ut prauis iã actib mini¬
me flectatur. Hinc namq ꝑ paulum dicitꝰ:
Remissas man & dissoluta genua erigite: &¬
ad genua ꝑuenit: cũ nos ꝑcepta sapientia. ꝑ¬
fec̾te ad boni operis recticudinem stringit᷑.

Expanded text:
ille torrentem, quem non potui pertransire, quoniam intumuerunt aquae profundae torrentis, qui non potest transvadari . Quid namque millenario numero nisi collati muneris plenitudo signatur? Vir itaque qui apparuit mille cubitos metitur, et propheta per aquas usque ad talos ducitur, quia Redemptor noster cum nobis ad se conversis boni exordii plenitudinem tribuit, dono spiritalis sapientiae prima nostri operis vestigia infundit. Aquam quippe usque ad talos venire est jam nos per acceptam sapientiam desideratae rectitudinis vestigia tenere. Qui rursum mille metitur, et propheta usque ad genua per aquam ducitur, quia cum boni operis plenitudo tribuitur, ad hoc usque nostra sapientia augetur, ut in pravis jam actibus minime flectatur. Hinc namque per Paulum dicitur: Remissas manus et dissoluta genua erigite, ead genua pervenit, cum nos percepta sapientia perfecte ad boni operis rectitudinem stringit.
Abbreviated transcription (Latin):
contra suꝑ positã sibi potestatẽ murmurat.
liquet qͥd illũ quidẽ redarguit. qui eandẽ ho¬
mini potestatẽ dedit. Tandẽ beati iob plenae
mistica uirtute sententias. in quib contra
amicorũ uerba respondit. dõ largiente digs¬
simꝰ : nunc suꝑẽ. ut adheliu uerba ueniam:
que tanto grauiori circũspectione pensinda
sunt. quanto & ꝑiuuentutis audaciam. spũ
feruentiore proferuntur:¬

Expanded text:
contra superpositam sibi potestatem murmurat, contra superpositam sibi potestatem murmurat, liquet quod illum redarguit qui eamdem homini potestatem dedit. Tandem beati Job plenas mystica virtute sententias, in quibus contra amicorum verba respondit, Deo largiente digessimus; nunc superest ut ad Eliu verba veniamus, quae tanto graviori circumspectione pensanda sunt, quanto et per juventutis audaciam spiritu ferventiore proferuntur
Abbreviated transcription (Latin):
Si mnagna quę debui sollicite ñ feci: punctioneᷤ
murinuris a subiectis recipiam. etiã de bono
qͥd feci. Si neglęxi exhibere qͦd foueat: iuste
in querela ꝓsiliens. eorum lingua me pungat:
Iua mre semꝑ sollicita consideratione pensan¬
dũ ẽ: ne aut hi qui p̾sunt exempla mali ope¬
ris subiectis p̃beant. eorũq uicã sue gladio
prauitatis extinguant: aut hi qui alieno regi¬
mini subiacent. facile iudicare audeant fac¬
ta rectorũ: atq ꝑ hoc qͦd de his qͥ sibi prelati
sunt murmurant. ñ humano sed ei qͥ crincta
disponit diuino ordini contradicant lius¬
namq dicitꝰ: Oues mee his que coneuleata pe¬
dib ur̃is fuerant pascebantur: & quȩ pedes
uri curbauerant. hec bibebant. Ques enim
turbata pedib bibunt: cũ subiecti ea ad ex¬
emplũ uiuendi appetunt. que p̾lati quiq
prauo opere ꝑuertunt: Ac contra. ap̃latis
hi audiunt Nos enũ qͥd sumus: nec contra
nos ẽ. murmur ur̃i:sed contra dm̃ Qui enĩ

Expanded text:
Si magna quae debui sollicite non feci, punctiones murmuris a subjectis recipiam, etiam de bono quod feci, si neglexi exhibere quod fovet, juste in quereiam prosiliens eorum lingua me pungat. Qua in re semper sollicita consideratione pensandum est, ne aut hi qui praesunt exempla mali operis subjectis praebeant, eorumque vitam suae gladio pravitatis exstinguant; aut hi qui alieno regimini subjacent, facile judicare audeant facta rectorum, atque per hoc quod de his qui sibi praelati sunt murmurant, non humano, sed Dei, qui cuncta disponit, divino ordini contradicant. LIhis quae conculcata pedibus vestris fuerant pascebantur, et quae pedes vestri turbaverant, haec bibebant . Oves enim turbata pedibus bibunt cum subjecti ea ad exemplum vivendi appetunt quae praelati quique pravo opere pervertunt. At contra a praelatis hi audiunt: Nos enim quid sumus? Nec contra nos est murmur vestrum, sed contra Dominum . Qui enim
Abbreviated transcription (Latin):
pauca hona que fieri int̾ inulta inala conside¬
rant. ñ laudes ses gemitus redaant: atq infur.¬
mantes murmurent. dũ ꝑpendunt puri ope¬
ris ñ esse qͥd uident Ait ergo: si aduersũ me
terra mea clamat. & cũ ipsa sulci ei deflent.
si fruct et çomedi absq pecunia. & animam

Expanded text:
pauca bona, quae fieri inter multa mala considepauca bona, quae fieri inter multa mala considerant, non laudes, sed gemitus reddant; atque infirmantes murmurent, dum perpendunt puri operis non esse quod vident. Ait ergo: Si adversum me terra mea clamat, et cum ipsa sulci ejus deflent; si fructus ejus comedi absque pecunia, et an
Abbreviated transcription (Latin):
infirmis atq carnalib cogimur quasi sua uim̃¬
tis alim̃ta p̃param. Itq ipse nr̃orũ usus operũ.
quasi more ordei habet aliqͥd de admixtione pa¬
learũ. Et plerũq contingit. ut rector qͥ preẽ.
dũ inusta contrac subditos exercet:̃ dũ nullo
bonos blandim̃to refouet:dũ quod ẽ. grauius
bene operantes quosq ex inuidia affligit: etiã
quedã bona aliquando faciat. ac si fiumentũ
seratꝰ. seseq indispensandis t̾renis reb nnumꝗͣ
ñ auaricie studio. sed ꝑutilitate carnalium
misceatꝰ & sic eide̾ lab̾oris fructũ. uelut messẽ
ordei expectet. Sed subiecti quiq ꝓ eo qͦd in
maximis grauant᷑. gaudere in euis bonis mi¬
nimis nequeunt: quia nec oꝑus placet quod
alterius oꝑis iniusticia polluitꝰ. nec ipsa ter¬
renarũ rerũ dispensatio ꝓutilitate subditorũ
suscipi creditur: quando is qͥ pre ẽ. anhelare
ꝑ auariciã uidetur. Unde fit. ut adipsa etiã

Expanded text:
nfirmis atque carnalibnfirmis atque carnalibntis alimenta praeparamus, atque ipse nostrorum usus operum quasi more hordei habet aliquid de admistione palearum. Et plerumque contingit ut rector qui praeest, dum injusta contra subditos exercet, dum nullo bonos blandimento refovet, dum, quod gravius est, bene operantes quosque ex invidia affligit etiam quaedam bona aliquando faciat, ac si frumentum serat, seseque in dispensandis terrenis rebus nonnunquam non avaritiae studio, sed pro utilitate carnalium misceat, et sic ejusdem laboris fructum velut messem hordei exspectet. Sed subjecti quique pro eo quod in maximis gravantur, gaudere in ejus bonis minimis nequeunt, quia nec hoc opus coram Deo placet, quod alterius operis injustitia polluit, nec ipsa terrenarum rerum dispensatio pro utilitate subditorum suscipi creditur, quando is qui praeest anhelare per avaritiam videtur. Unde fit ut ad ipsa etiam
Abbreviated transcription (Latin):
Aesi aꝑte dicat. Si iniustũ qͥd eg̃a subditos ges¬
si: si exegi debica. & ipse qͥd debui ñ impendi:
si exercitationẽ boni operis aliis inidi: ꝓbonis
que in et̾uũ reficiunt. retribuant᷑ mͥ inuidicio
mala que pungunt: Pro frumto qͥppe tribu¬
lus. & ꝓordeo spina oritur : cũ in recributione
ultima. de qua remuneratio laboris queritur
punctio doloris inuenitur Et notandũ quod
sic̃ afrumto ordeũ distat. quãuis utrũq re¬
ficiat: sic a tribulo spina. quã uissit utrũq
qͦd pungat : quia tribulus mollior. & adpun¬
gendũ semꝑ ẽ. durior spina Ait gͦ. ꝓfriuñ¬
na. & nimia scio: sed si ñ ita ẽ : ꝓbonis magnis¬
inala minima. & ꝓbonis minamis michi respon¬
deant mala maiora. Quãuis hoc intelligi. &
alit̾ potest. In frum̃to quiipe. spuale opus qͦd
intẽ reficit : in o. deo aut̃ terrenarũ rerum
dispensatio figurat᷑: Inqua sȩpe dũ seruire¬

Expanded text:
perte dicat: Si injustum quid erga subditos gesperte dicat: Si injustum quid erga subditos gessi; si exegi debita, et ipse quod debui non impendi; si exercitationem boni operis aliis invidi, pro bonis quae in aeternis reficiunt, retribuantur mihi in judicio mala quae pungunt. Pro frumento mihi tribulus, et pro hordeo spina oriatur, cum in retributione ultima de qua remuneratio laboris quaeritur, punctio doloris invenitur. Et notandum quod sicut a frumento hordeum distat, quamvis utrumque reficiat; sic a tribulo spina, quamvis sit utrumque quod pungat, quia tribulus mollior, et ad pungendum semper est durior spina. Ac si patenna et minima scio, sed si non ita est, pro bonis magnis minima, et pro bonis minimis mihi respondeant mala majora. Quamvis hoc intelligi et aliter potest. In frumento quippe spiritale opus, quod mentem reficit, in hordeo autem terrenarum rerum dispensatio figuratur, in qua saepe dum i
Abbreviated transcription (Latin):
nia. recte sub iungit᷑: & animã agricolarum eius
afflixi. Agricolȩ qͥppe huiꝰ t̾re sunt hii: qmino i
loco positi. quoualent elo. quanto possunt opere
Quos uidelicet hui terre agricolas. I.oc õ ñ affligere.
eoũ laborib ñ inuidere : ne rector eccłe dũ sibi
soli ius p̃dicationis ueidicat. etiã aliis pecte predi¬
cantibꝰ. inuidia se mordente contradicat: Lia oe
queritꝰ al om̃ĩb uult adiuuari quod agit:
Fidelis namq p̃dicato optat. si ualeat fieri: ut
ueritatẽ quã solus loqͥ ñ susficit. ora cunctorũ
sonent. Unde cũ iosue duob in castris rema¬
nentib atq ꝓphetantib uellet obsistere: recte
morsen dicit᷑. Quid emularis ꝑ me: quis
cribuat. ut om̃is popłs ꝓ pheter÷ & det eis dñs¬
spmsuũ: ꝓphetare qͥpe om̃s uoluit: qͥ bonũ
qđ labuit. aliis ñ inuidit: Quia gͥ beatꝰ iob eun¬
eta hȩc suspensa intulit. & si ca inuam fecerit.
sententia se maledietionis astringit: sequitur:

Expanded text:
it. Sequitur: Et animam agricolarum ejus afflixit. - Agricolae quippe hujus terrae sunt, hi qui minori loco sunt positi, qui volunt zelo quanto possint opere Quos videlicet terrae hujus agricolas hoc est non affligere, eorum laboribus non invidere, ne rector Ecclesiae dum soli sibi jus praedicationis vindicat, etiam aliis recte praedicantibus invidia se mordente contradicat. Pia etequaerit, ab omnibus vult adjuvari quod agit. Fidelis namque praedicator optat, si fieri valeat, ut veritatem quam solus loqui non sufficit ora cunctorum sonent. Unde cum Josue duobus in castris remanentibus atque prophetantibus vellet obsistere, recte per Moysen dicitur: Quid aemularis pro me? Quis tribuat ut omnis populus prophetet, et det eis Dm ? Prophetare quippe omnes voluit, qui bonum quod habuit aliis non invidit: Quia igitur beatus Job cuncta haec suspensa intulit, et si ea minime fecerit sententia se maledictionis adstringit, sequitur:
Abbreviated transcription (Latin):
sc̃a eccła ꝑ pdicatores iustos. cũ uitra se arro¬
gantes conspicit. erudire ac redarguere proc¬
mutit. exercet hec: & cotidie exereere ñ cesslc
Sed helui qui loquente priblice beatiĩ ioł iudio¬
rat. dicat. nichil locut estmͥ: q uimiruĩ onis
irogantes uoces quidẽ scȩ eccłȩ audiunt : seo
sibi cas dici dissimulant. quando clationis uiciũ
emendare contẽpnunt: nec se de suꝑbia redar¬
gui estimant. qr esse se humiles purant.
Iui etiã redargui despiciunt: dũ sapientiores se
& ipsiꝰ redarguentib arbitrant᷑: quod uͦ it.
& ego ñ sediñ serinones ur̃os respondebo ei: be¬
ne beato iob ñ sedin sermones eorũ respondo¬
re se dicit. Arrogantes enĩ intra ecclam positi.
respondent coñtrie eã. sed ñ sicut heretici erte¬
ruis consticuti. Neq eni contradicunt ei pra¬
ua p̃dicando. sed puerse uiuendo: qui ⁊ noc de
dõ ut heretici indigna sentiunt: sed de se plus
quã necesse ẽ. dignã suspicantur. Seqͥtꝰ. Ceti

Expanded text:
sia per praedicatores justos cum intra se arrogantes conspicit, erudire ac redarguere praetermittit? Exercet haec, et quotidie exercere non cessat. Sed Eliu, qui loquentem publice beatum Job audierat, dicat: Nihil locutus est mihi, quia nimirum omnes arrogantes voces quidem sanctae Ecclesiae audiunt, sed sibi eas dici dissimulant, quando elationis vitium emendare contemnunt. Nec se de superbia redargui aestimant, quia esse se humiles putant, qui etiam redargui despiciunt, dum sapientiores se et ipsis redarguentibus arbitrantur. Quod vero ait: Et ego non secundum sermones vestros respondebo illi, bene beato Job non secundum sermones eorum respondere se dicit. Arrogantes enim intra sanctam Ecclesiam positi respondent contra eam, sed non sicut haeretici exterius constituti. Neque enim contradicunt ei prava praedicando, sed perverse vivendo, quia nec de Deo, ut haeretici, indigna sentiunt, sed de se plus quam necesse est, digna suspicantur. Sequi
Abbreviated transcription (Latin):
subtilissima disputatione res indiget. cũ mens
pensare nitit᷑. in una eadẽq uirtute. quibus
ꝓuectus sui gradib eleuetur Ut enĩ pͥma
elem̃ta uirtutũ. fidẽ scilicet &e sapientiã loqͦr.
ob tineri singula ꝑfecte nequeunt : nisi adhec
distinctis ordinatisq modis. quasi qͥbusdã gra¬
dib ascendamtꝰ. Ipsa &̃ enĩ fides quę adbona
alia ꝑfecte capessenda nos imbuit: plerumq
in exordiis sius et nutat &e solida ẽ & iã cer¬
tissima habetur: & tam̃ de eĩ fiducia adhuc sub
dubitatione trepidat᷑ Pars namq eiꝰ pͥus acei¬
pit ĩ ut in nobis postmodũ ꝑfecte cõpleatur.
Si enĩ certo gradi incredentis m̃te non ꝑficeret:
requisitꝰ in euangło pat̾ sanandi pueri non
dixeisso. Eredo dne: aduiua incredulitatẽ meã:
Adhuc g̃ ascendebut adfidem quã iam ꝑceꝑat: qui
uno eodẽq tempore clamabat. & iã se credere. &
adhuc ex incredulitate dubitare. Hinc est &e iam

Expanded text:
subtilissima disputatione res inindiget, cum mens pensare nititur, in una eademque virtute quibus profectus sui gradibus elevetur. Ut enim prima elementa virtutum, fidem scilicet et sapientiam, loquar, obtineri singula perfecte nequeunt, nisi ad haec distinctis ordinatisque modis, quasi quibusdam gradibus, ascendamus. Ipsa enim fides, quae ad bona alia perfecte capessenda nos imbuit, plerumque in exordiis suis et nutat, et solida est; et jam certissime habetur, et tamen de ejus fiducia adhuc sub dubitatione trepidatur. Pars namque ejus prius accipitur, ut in nobis postmodum perfecte compleatur. Si enim certo gradu in credentis mente non proficeret, requisitus in Evangelio pater sanandi pueri non dixisset: Credo, Domine, adjuva incredulitatem meam . Adhuc ergo ascendebat ad fidem quam jam perceperat, qui uno eodemque tempore clamabat se et jam credere, et adhuc ex incredulitate dubitare. Hinc est etiam
Abbreviated transcription (Latin):
helanti m̃ti ꝑinerem̃ta tribuitur: ut ad eam ꝓ¬
culdubio magni moderaminis gradib ascendãt᷑:
Quod bene ier echihel ꝓpħa figurata narratione
denuntiat: qui de eo uiro quem in excelsũ mon¬
tẽ uiderat. narrat dicens. Mensus ẽ cubitos
mille: & tra dux me ꝑ aquã usq ad talos:
Rursũq mensus ẽ mille̾: & transdux me ꝑ aquã¬

Expanded text:
helanti menti per incrementa tribuitur, ut ad eam procul dubio magni moderaminis gradibus ascendatur. Quod bene Ezechiel propheta figurata narratione denuntiat, qui de eo viro quem in excelso monte viderat narrat dicens: Mensus est cubitos mille, et transduxit me per aquam usque ad talos. Rursumque mensus est mille, et transduxit me
Abbreviated transcription (Latin):
fugim: & contẽptu quandoq & timore post po¬
sito. solo ei amore iungamꝰ: Paulisꝑ enĩ etiã time
re dediscumꝰ: eiq ui solius dilectionis inherem
Appositis gͥ quasi quibdã gradib ꝓuectus nr̃i. m̃¬
tis pedẽ prius ꝑ timorẽ inimo ponimꝰ. & post¬
modũ ꝑ caritatẽ ad alta amoris leuamꝰ ͬ ut ab
eo qͦd quisq tumet. reprimat᷑ ut timeat: & ab
eo qͦd iam timuit. subleuetur ut presumat.

Expanded text:
fugimus, et contemptu quandoque et timore postpofugimus, et contemptu quandoque et timore postposito, solo ei amore jungamur. Paulisper enim etiam timorem ejus discimus, cujus solius dilectioni inhaeremus. Appositis igitur quasi quibusdam gradibus profectus nostri, mentis pedem prius per timorem in imo ponimus, et postmodum per charitatem ad alta amoris levamus, ut ab eo quo quisque tumet, reprimatur ut timeat, et ab eo quod jam metuit, sublevetur ut praesu
Abbreviated transcription (Latin):
uoxi dñice erecti quidẽ. sed trem̃tes assistimꝰ:
eũ aterrenis desideriis ꝑfecte subleuati. uer¬
ba dĩ quo plenius cognoscimꝰ. plus tuemus
Adhuc enĩ quasi in trã iacet: qͥad cȩlestia erigi.
t̾renorũ desideriis negligit: quasi subleuat
aut̃ adhuc inmanib & genib incũbit: qͥ quȩ¬
dã iã contagia deserit: sed quibdã adhuc cer¬
renis opibus ñ contradicit. Iam uͦ ad uerba dĩ
erectus assistit: qui ꝑfecte mentẽ ad subli¬
mia erigit: & ꝑ inmunda desideria in curua
indicat: qr exam̾ subtilitatis interne. qͦ plus
adillud ꝑficitur. amplius formidat᷑ U.bi
ipte duuna uoce subiungit᷑. noli metuere:
cũ plus ipsi qͦd timeamꝰ agnoscimꝰ. plus nob̾
de dõ ꝑ int̾nam grãm infundit᷑. quod amem.
quatin & contemptꝰ nr̃ paulisper transeat ĩ timo¬
rẽ. & timor transeat incaritatẽ: ut quia
querenti nos dõ ꝑ contemptũ restitimꝰ ꝑ timorẽ

Expanded text:
voce dominica erecti quidem, sed trementes assistimus, voce dominica erecti quidem, sed trementes assistimus, cum, a terrenis desideriis perfecte sublevati, verba Dei quo plenius cognoscimus plus timemus. Adhuc enim quasi in terra jacet, qui ad coelestia erigi terrenorum desideriis negligit. Quasi sublevatus autem adhuc manibus et genibus incumbit, qui quaedam jam contagia deserit, sed quibusdam adhuc terrenis operibus non contradicit. Jam vero ad verba Dei erectus assistit, qui perfecte mentem ad sublimia erigit, et per immunda desideria incurvariindicat, quia examen subtilitatis internae, quo plus ad illud proficitur, amplius formidatur. Ubi apte divina voce subjungitur: Noli metuere, quia cum plus ipsi quod timeamus agnoscimus, plus nobis de Deo per internam gratiam infunditur quod amemus; quatenus et contemptus noster paulisper transeat in timorem, et timor transeat in charitatem, ut quia quaerenti nos Deo per contemptum resistimus, per timorem
Abbreviated transcription (Latin):
unc enĩ missussũ ad te Cumq dixisset inieh
sermionẽ istũ: steti creinens: & ait ad me
Noli metuere: Quã uidelicet positionẽ sui cor¬
poris. dũ intrinsecus uerba loquentis audiret
nequaꝗͣ nob̾ tanta cura exprimeret. si amiste¬
riis uacare cognouiss&e In seriptura eiũ saera
iusti uiri ñ solũ qͦd dicunt ꝓphetia est: sed
etiã plerũq qd̾ agunt: Wir itaq sẽs int̾nis
misteriis plenꝰ ꝑ positionẽ quoq corpis. expͥmit
uirtutẽ uocis: & ꝑ hoc qͦd primũ int̾ra ꝑstrat
iacuit: ꝑ hoc quod se post modũ in manuũ sua¬
rũ articulis & ingen ib erex̃: ꝑhoc qđ ad ex¬
tremũ erectus quidẽ. sed tremens consticit:
in semet ipso nob̃ ominẽ ordinẽ nr̃i prouectꝰ
innotescit Uerba enĩ dĩ in terra iacentes au
dim: cũ inpeccatis posici. cũ t̾rene pollutioni
Ad eius p̃cepta quasi suꝑ genua ce suꝑ manuũ
incuruatur. inchoante ꝓuectu ex magna iã
parte a terra suspendĩtur Ad exremũ uero

Expanded text:
sum ad te. Cumque dixisset mihi sermonem hunc, steti tremens, et ait ad me: Noli metuere . Quam videlicet positionem sui corporis, dum verba intrinsecus loquentis audiret, nequaquam nobis tanta cura exprimeret, si a mysteriis vacuam cognovisset. In Scriptura enim sacra justi viri non solum quae dicunt prophetia est, sed etiam plerumque quod agunt. Vir etiam sanctus internis mysteriis plenus, per positionem quoque corporis vivirtutem vocis, et per hoc quod primum in terra prostratus jacuit, per hoc quod se postmodum in manuum suarum articulis et in genibus erexit, per hoc quod ad extremum erectus quidem sed tremens constitit, in semetipso nobis omnem ordinem nostri profectus innotescit. Verba enim Dei in terra jacentes ain peccatis positi, terrenae pollutioni Ad quae praecepta quasi super genua et super 722 manuum incurvatur, inchoante profectu ex magna jam parte a terra suspenditur. Ad extremum vero
Abbreviated transcription (Latin):
inhumero portare ẽ: scripturã sacrã operan¬
do ꝑficere Et notandũ quã ordinate descri¬
bitur. & prius in humero portare. & post modũ
sic̃ corona circũdari: qr uidelicet saeri eloquis
mandata si bene modo portant᷑ in opere: post
nobis coronã uictorie exhibent in retributione:
B eat᷑ aut̾ iob eur seribi librũ auidice postulat.
qui ad testam̃ti noui ꝑuenire tempora ñ ualelat:
S ed sic̃ sepe iam dictũ est electorũ uocib utitur ÷
atq ex eorũ significatione postulat. qͦd ꝓfutu

Expanded text:
in humero portare est Scripturam sacram operanin humero portare est Scripturam sacram operando perficere. Et notandum quam ordinate describitur: et prius in humero portari, et postmodum sicut corona circumdari, quia videlicet sacri eloquii mandata, si modo bene portantur in opere, post nobis coronam victoriae exhibent in retributione. Beatus autem Job cur scribi librum a judice postulat, qui ad Testamenti Novi pervenire tempora non valebat? Sed sicut saepe jam dictum est, electorum vocibus utitur, atque
Abbreviated transcription (Latin):
ta. ante redẽptoris aduentũ insua operatio¬
ne habuit. unde pęnam dãpnationis sũpsit:
Uir quoq unus in medio eorũ. uestitus lincis:
Quia redẽptor nr̃ etiam de sacerdotali tribu uixta
carnẽ genus habere dignat est: uestitus lineis
uenire ꝑhibetur Uel certe qr linum de terra.
ñ aut̃ sic̃ lana de corruptibili carne nascitur:
qui induntũ sui corꝑis̨ ex matre uirgine. non
autẽ ex corruptione cõmixtionis sumpsit: ꝑ fe¬
cto adnos uestitus lineis uenit. Et atramenta.¬
riũ scriptoris. ad renes eius. In rȩnubꝰ posteri¬
tunc testam̃tũ nouũ ꝑ apłos scripsit: uir iste
atram̃tariũ adren es habuit Qui enĩ serip
atram̃tariũ quasi a tergo portauit. Hoc ergo
atramtariũ. iuro liueis uestito inherere c̃on¬
siderat: qͥ dicits & librũ seribat ipse qͥ iuidicat:
Sed cur beate iob ab eo qͥ uidex ẽ. librũ scribi de¬
&e circumdẽ illũ quasi coronã mnͥ Librum qͥppe

Expanded text:
ta, ante Redemptoris adventum in sua operatiota, ante Redemptoris adventum in sua operatione habuit, unde poenam damnationis sumpsit. Vir quoque unus in medio eorum vestitus lineis, quia Redemptor noster, etiam de sacerdotali tribu juxta carnem parentes habere dignatus, vestitus lineis venire perhibetur. Vel certe quia linum de terra, non autem sicut lana de corruptibili carne nascitur, quia indumentum sui corporis ex matre virgine, non autem ex corruptione commistionis sumpsit, profecto ad nos vestitus lineis venit. Et atramentarium scriptoris ad renes ejus. In renibus posteritunc Testamentum Novum per apostolos scripsit, vir iste atramentarium ad renes habuit. Qui enim scriptatramentarium quasi a tergo portavit. Hoc ergo atramentarium viro lineis vestito inhaerere considerat, qui dicit: Et librum scribat ipse qui judicat. Sed cur, beate Job, ab eo qui judex est, librum scribi deet circumdem illum, quasi coronam mihi . » Librum quippe
Abbreviated transcription (Latin):
Uũ scripsit ipse qͥuidicat Quẽ scilicet librum
noui testam̃ti.qr ipse ꝑse lxmani generis redemp¬
tor in extremo conderet: bene ier echiel propħa
denuntiat dicens Ecce sex iuri ueniebant de uia
porte superioris. quę respicit ad aquilonẽ: & uni¬
cuiusq uas interitũs inmani ei. Uir quoq un
inmedio eorũ uestit lineis: & atram̃tariũ serip¬
toris ad renes eius Quid namq aliud insex uri
uenientibꝰ. nisi sex ctates humani generis disig¬
nãtur: Quȩ de uia porte superioris ueniunt:
quia. a conditione paradisi. sic̃ ab ingressu mun¬
di asuperiorib generationib euoluuntur
Iue porta ad aquilonẽ respicit: quia uidelicet
inens huinani generis uiciis aꝑta. nisi calorẽ
caritatis deserens. torporem m̃tis appeteretͥ
adhane mortalitatis latitudinẽ non exisser:
Et uniuscuiꝰqͦ uas interit imanu euis: qr una¬
quȩq generitio singulis quibqͥ ȩtatib euolu¬

Expanded text:
librum scripsit ipse qui judicat. Quem scilicet librum librum scripsit ipse qui judicat. Quem scilicet librum Novi Testamenti, quia ipse per se humani generis Redemptor in extremo conderet, bene Ezechiel propheta denuntiat, dicens: Ecce sex viri veniebant de via portae superioris, quae respicit ad Aquilonem, et uniuscujusque vas interitusin medio eorum vestitus lineis, et atramentarium scriptoris ad renes ejus . Quid namque aliud in sex viris venientibus nisi sex aetates humani generis designantur? Qui de via portae superioris veniunt, quia a conditione paradisi, sicut ab ingressu mundi, a superioribus generationibus evolvuntur. Quae porta ad Aquilonem respicit, quia videlicet mens humani generis vitiis aperta, nisi calorem charitatis deserens torporem mentis appeteret, ad hanc mortalitatis latitudinem non exisset. Et uniuscujusque vas interitus in manu ejus, quia unaquaeque generatio singulis quibusque aetatibus evolu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑseruũ. diligentib uero filiis. euangłii gr̃a
est collata ꝑ dñm᷑qͥ ad redẽptionẽ uram ueni¬
ens. nouũ nob̾ testam̃tũ condidit. sed de eius¬
dẽ nos teltamti mandato discutiens. qͥndoq
etiã iudex uenit: necessariũ ñ est ut ꝑ expo¬
sicionẽ clarescat.qr librũ seribit ipse qui u¬
dicat. Ipsa eiũ ꝑse ueritas dicit.L.iter ñ iu¬
dicat quẽꝗͣ: sed udiciũ omne dedit filio.
Frit gͦ cune aucto
Erit gͦ cune auctor nidiciĩ. qui nunc ẽ cendi¬
to. libri: ut tunc districtius exigat. quod
conspicimꝰ. qđ in agistri pueris elementa lit¬
terarũ blandientis imponunt : sed hȩc ab
eis seuientis exigunt: & quę dant cũ man¬
nãq nunc consonant eloquii diuini manda¬
ta: sed ert̃ aspera in exactione sentienda.
Mansueta modo ammnonitio uocantis  s tunc
districta uenturi ẽ. iustitia udicis: Eoq
cercũ ẽ. qr nil uł minimi maudati nidiscus¬
sione p̾tereat: qͦ uidelicet constat. quia

Expanded text:
filiis Evangelii gratia est collata per Dominum, qui ad redemptionem nostram veniens novum nobis testamentum condidit, sed de ejusdem nos testamenti mandato discutiens, quandoque etiam judex venit, necessarium non est ut per expositionem clarescat quia librum scribit ipse qui judicat. Ipsa enim per se Veritas dicit: Pater non judicat quemquam, sed omne judicium dedit Filio . Erit ergo tunc auctoErit ergo tunc auctor judicii qui nunc est Conditor Evangelii, ut tunc districtus exigat quod mconspicimus quod magistri pueris elementa litterarum blandientes imponunt, sed haec ab eis saevientes exigunt, et quae dant cum mannamque nunc consonant eloquii divini mandata, sed erunt aspera in actione sentienda. Mansueta modo est admonitio vocantis, sed tunc districta ventura est justitia Judicis, eo quod certum est quia nihil vel minimi mandati sine discussione praetereat. Quo videlicet constat quia
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsecutionis tot uerbera ꝑ tulit: &e cam̃ ue¬
quaqua palearũ more inminutus ẽ: sed gra¬
nũ integrũ mansit: Paulisꝑ qͥppe inuna qu¬
q anima. ut ita dicam interne gr̃e humor
exhuberat: ut herba infrugem crescat
N emo gͦ quẽlibet ꝓximũ cũ adhuc herbam
uidet : de frumento despłret Ab herbarũ
qͥppe foliis que huc illucq mollit̾ defluint:
surgentia frugũ grana solidantur Bene auc
nob̾ sũi corꝑis insinuare studuit. hec merio¬
rũ incrementa signauit: Ait enĩ. Audiui uo

Expanded text:
secutionis tot verbera pertulit, et tamen nequaquam palearum more imminutus est, sed granum integrum mansit. Paulisper quippe in unaquaque anima, ut ita dicam, internae gratiae humor exuberat, ut herba in frugem crescat. Nemo ergo quemlibet proximum, cum adhuc herbam videt, de frumento desperet. Ad herbarum quippe foliis, quae huc illucque molliter defluunt, surgentia frugum grana solidantur. Vet. XXInobis sui corporis insinuare studuit, haec meritorum incrementa signavit. Ait en
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑima nr̃a longe distabamꝰ asũmis. inse ipso
ret. Hinc gͦ beatus iob ꝑ totiuseccłȩ significan¬
onẽ loquens mediatorẽ requirit qui eũ di¬
xisser. quis in tribuat adiutorẽ. apte subdi¬
dit: ut desiderium meu omnipoteis audiat
Sciebat qͥppe: qͦd ad requiẽ liberationis ęternę
humane p̃ces nisi ꝑ aduocatũ suũ audiri ñ

Expanded text:
ima nostra longe distabamus a summis, in seipso ima nostra longe distabamus a summis, in seipso ret. Hunc ergo beatus Job per totius Ecclesiae significationem loquens, Mediatorem requirit, qui cum dixisset: Quis mihi tribuat adjutorem, apte subdidit: Ut desiderium meum Omnipotens audiat. Sciebat quippe quod ad requiem liberationis aeternae humanae preces nisi per advocatum suum audiri non
Abbreviated transcription (Latin):
in eo qͦd ꝑsecuto rib suis incognitꝰ mansit. ad eos
minimẽ exiuit. Qui tam̃. ãdelectos exiit. qr
diuinitatis sue suauitatem quęrentibus aperit.
Unde ei ꝑ propħam dicit᷑. Existi insalutẽ popłi
Impoteis audiat: Sẽs uir postꝗͣ tot uirtutũ
suarũ sublimia gesta narrauit: sciens qd suis
meritis adsũma ꝑ uenire nequeat. aditor em
quęrit:  quẽ nimirũ. nisi unigenitũ dĩ filiũ
contẽplatur: qui humanã natũrã in hac mor¬
talitate laborantẽ dũ suscepit. adiuuit.
Ipse qͥppe adiuuit hominẽ factus homo: ut
quia puro homini uia redeundi ñ patebat
addm̃. uia redeundi fieret ꝑ hominẽ dĩn
Longe quippe distabamꝰ aiusto & in mortali.
nos mortales & imusti: S int̾mortalẽ iustũ
& nos mortales inustos. apparuit mediator
dĩ & hominũ mortalis &e iustus: qͥ & mortem
haberet cũ hominib & istitiã cũ dõ: ut q¬

Expanded text:
in eo quod persecutoribus suis incognitus mansit, ad eos in eo quod persecutoribus suis incognitus mansit, ad eos minime exivit. Qui tamen ad electos exit, qui divinitatis suae suavitatem quaerentibus aperit. Unde ei per prophetam dicitur: Exiisti in salutem populi nipotens audiat? - Sanctus vir postquam tot virtutum suarum sublimia gesta narravit; sciens quod suis meritis ad summa pervenirquaerit. Et quem nimirum nisi unigenitum Dei Filium contemplatur, qui humanam naturam in hac mortalitate laborantem dum suscepit adjuvit? Ipse quippe adjuvit hominem factus homo, ut quia puro homini via redeundi non patebat ad Deum, via redeundi fieret per hominem Deum. Longe quippe distabamus a justo et immortali, nos mortales et injusti. Sed inter immortalem et justum et nos mortales et injustos apparuit Mediator Dei et hominum mortalis et justus, qui et mortem haberet cum hominibus, et justitiam cum Deo, ut q
Abbreviated transcription (Latin):
dicens: ego sum. Ipsũ despectio ꝓpinqͥrũ ñ ter¬
stiũ egressus ñ est : qui sub ipsa iam hone passio¬
nis. cũ humanitatis infiria pateret᷑. diuiuita¬
tis pocentiã exercere noluit. Mediatori qͥppe
ui & hominũ. quasi egredi ostium fuiss&: sicũ
eueret ut homo. maiestatẽ sue potentię uolu¬
is& oltendere. & ꝑ diuinitatis inagnicudinẽ
susceptȩ carnis infirina transire. Ut enĩ aꝑ¬
tus homo mori possae. dẽ mansit occultus: quia
tacuit: atq int̾ ꝑsecutoꝵ manꝰ & corpus pas¬
siomi obtulit. quod pelectis assũpserat : & resi¬
stentibus noluit demonstrare quod erat
Unde etiã ꝑ psalinistã dicit᷑. Posuert̃ me ab homi¬
nationẽ sibi: tradit sũ & ñ egrediebar Cũ enĩ
despiceret᷑. qr homo uidebatur: egressus esset
si occulta maiestatẽ suã ostenderc̃ uoliusset
ed q infirmitatẽ ꝓdidit. potentia al scondit:

Expanded text:
dicens: Ego sum . Ipsum despectio propinquorum non terdicens: Ego sum . Ipsum despectio propinquorum non terstium egressus non est, qui sub ipsa jam hora passionis cum humanitatis infirma pateretur, divinitatis suae potentiam exercere noluit. Mediatori quippe Dei et hominum quasi egredi ostium fuisset, si cum teneretur ut homo, majestatis suae potentiam voluisset ostendere, et per divinitatis magnitudinem susceptae carnis infirma transire. Ut enim apertus homo mori posset, Deus mansit occultus: Quia tacuit; atque inter persecutorum manus et corpus passioni obtulit quod pro electis assumpserat, et resistentibus noluit demonstrare quod erat. Unde etiam per Psalmistam dicitur: Posuerunt me in abominationem sibi, traditus sum, et non egrediebar . Cum enim despiceretur quia homo videbatur, egressi occultam majestatem suam ostentare voluisset. Sed quia infirmitatem prodidit, potentiam abscondit,
Abbreviated transcription (Latin):
mo platus aperiat. ad inanẽ głam priunpat
Peatuis itaq iob int̾ obstiuatas m̃tes ñ appetens
ex iurtutis sue pate factione clarescere:ait: Si
despectio propinquoꝵ terruit me: &e non
magis tacui. nec egressus sum hostium
ui enĩ ꝑ humilitatẽ solidus neqͥqͦm despici¬
timuit: hũc ut forã lingua eiceret in pacientia ñ
cuicit: Unde bene p̃mittit᷑. si expaui adinul¬
titudinẽ nimiã: ut cui constantię fuerit ag¬
noscat̾ : qr uidelicet nequaꝗͣ terret ex terius
numerus hominũ. quẽ ñ deuastat interius
turba uicio ũ. In hac & enĩ uita qͥ nulla ꝓspe¬
ra appecit: nulla ꝓculdubio aduersa ꝑtimescit
Quę scilicet uerba. si ad intellectũ misticũ tra¬
himus: ineis citius operationẽ nr̃i red̃ptoris
inuenimꝰ. Ipse qͥppe ad multitudinẽ iuniam
ñ expauit: qui ꝑsecutores suos eũ gladiis & fusti¬
bus uenientes. una tantũ responsione ꝑculit

Expanded text:
mo probatus aperiat, ad inanem gloriam prorumpatmo probatus aperiat, ad inanem gloriam prorumpateatus igitur Job inter obstinatas mentes non appetens ex virtutis suae patefactione clarescere, ait: Si despectio propinquorum terruit me, et non magis tacui, nec egressus sum ostium. Qui enim per humilitateret impatientia non evicit. Ubi bene praemittitur: Si expavi ad multitudinem nimiam, ut cujus constantiae fuerit agnoscatur, quia videlicet nequaquam terret exterius numerus hominum, quem non devastat interius turba vitiorum. In hac etenim vita, qui nulla prospera appetit, nulla procul dubio adversa pertimescitQuae scilicet verba si ad intellectum mysticum pertrahimus, in eis citius operationem nostri Redemptoris invenimus. Ipse quippe ad multitudinem nimiam non expavit, qui persecutores suos cum gladiis et fustibus venientes una tantum responsione perculit,
Abbreviated transcription (Latin):
di. aut alit de illo sentire quã ẽ: aut ex eo non
spuales fructus. sed adulteri nos fętus quęrere
humane laudis Ex sinceritate uero loqui est:
nil in eloqͥo extra quam oporteat quȩrere
Sicut ex dõ aut̃ loquitur: qui seit non se a se ha¬
bere. sed ex dõ accepisse quod dicit Corã dõ uͦ
loquit᷑. qui in om̃e qͦd dicit. ñ humanos fauo¬
res appecit. sed om̃ipotentis dĩ p̾sentie inten¬
dit: non sua. sed auctoris głam querit: Qui
aut̃ scit quidẽ ex dõ se accepisse quod dicit.
dõ loquit᷑. sed ñ coram dõ: quia eũ quẽ cordi
suo ñ ꝓponit cũ pdicat. quasi absentẽ pucat.
Sed scĩ uri oe ex dõ loquunt᷑. & coraĩ dõ.qr & ab
eo se sciunt habere qđ dicunt: & ipsũ sius ser¬
monib adeẽ. iudicem auctoremq consideran:
Unde fit ut cũ se aꝑximis despici agnoscunt suaq
te sunt uirtutis: ne si secretũ cordis in utilit̾ ser¬

Expanded text:
Dei, est aut aliter de illo sentire quam est, aut ex eo non Dei, est aut aliter de illo sentire quam est, aut ex eo non spiritales fructus, sed adulterinos fetus quaerere laudis humanae. Ex sinceritate vero loqui, est nil in eloquio extra quam oporteat quaerere. 717 Sicut ex Deo autem loquitur qui scit non se a se habere, sed ex Deo accepisse quod dicit. Coram Deo vero loquitur qui in omni quod dicit, non humanos favores appetit, sed omnipotentis Dei praesentiae intendit; non suam, sed auctoris gloriam requirit. Qui aDeo loquitur, et non coram Deo , quia eum, quem cordi suo non proponit cum praedicat, quasi absentem putat. Sed sancti viri et ex Deo loquuntur et coram Deo, quia et ab eo sese sciunt habere quod dicunt, et ipsum suis sermonibus adesse judicem auctoremque considerant. Unde fit ut cum se a proximis despici agnoscunt, suaqutae virtutis sunt, ne si secretum cordis inutiliter ser
Abbreviated transcription (Latin):
Int̾rogabat aut̃ eũ multis sermonibus: &e ipie
nichil illi respondit Tacens uͦ dñs. quã sit des¬
pectus ostendit᷑: cũ illic protinꝰ sub infercur:
Spreuit aut̃ illũ herodes cũ exercitu suo : & il¬
lusit. Quod uidelicet factũ. oportet nos audi¬
entes discere: ut quotiens auditores nr̃i nr̃a
uolunt quasi laudanda cognoscere. ñ aut̃ sua
ꝑuersa mutare. om̃ino taccamꝰ: ne si ostenta¬
tionis studio uerbũ dĩ loquimꝰ. & illoꝵ culpa q̃
erat. esse ñ desinat. & nr̃a quę non erat. fiat
Dicat fortasse aliquis Unde nouim. quo co de
quis audiat: sed multa sunt quę audientis
animũ ꝑdunt: maxime si audico es nri & seꝑ
laudant᷑ quod audiunt. & nũquã sequuntur¬
qͦd laudant Hanc inanem loquendi gloriam
predicator egregius fugerat: cum dĩcebat
Non enĩ sum sicut plurimi adulterantes uerbũ
di : sed ex sinceritate. sed sicut ex dõ. coram dõ
in xp̃o loquim᷑ Ad ulterari namq ẽ. uerbũ

Expanded text:
Interrogabat autem illum multis sermonibus. At ipse nihil illi respondebat . Tacens vero Dominus quam sit despectus ostenditur, cum illic protinus subinfertur: Sprevit autem illum Herodes cum exercitu suo et illusit . Quod videlicet factum oportet nos audientes discere, ut quoties auditores nostri nostra volunt quasi laudanda cognoscere, non autem sua perversa mutare, omnino taceamus, ne si ostentationis studio verbum loquimur, et illorum culpa quae erat esse non desinat, et nostra quae non erat fiat. Dicat fortasse alquis audiat? Sed multa sunt quae audientis animum produnt: maxime si auditores nostri et semper laudant quod audiunt, et nunquam quod laudant sequantur. Hanc inanem loquendi gloriam praedicator egregius fugerat, cum dicebat: Non enim sumus sicut plurimi, adulterantes verbum Dei; sed ex sinceritate, sicut ex Deo, coram Deo in Christo loquimur. Adulterari namque verbum
Abbreviated transcription (Latin):
deficit: Qui spc̃ erroris. qr ñ a nob subito penitꝰ
imputat᷑. bene paulisi defecisse perhibetur
Iunc uero in dõ plene ꝑficiuuus: cũ anobis ipsis
penitus defecerimꝰ: Hȩ itaq crescentiũ men¬
sure uirtutũ: scĩ uiri uocib gradus dicuntur.
Flectus &e enĩ quisq arudim̃ti sui prius cenerit¬
dine inchoans: ad robusta post modũ & fortia
conualeseit. Quod aꝑte in euangło de monstrat

Expanded text:
deficit. Qui spiritus erroris, quia non a nobis subito penitus deficit. Qui spiritus erroris, quia non a nobis subito penitus amputatur, bene paulisper defecisse perhibetur. Tunc vero in Deo plene proficimus, cum a nobis ipsis funditus defecerimus. Hae itaque crescentium mensurae virtutum, sancti viri vocibus gradus dicuntur. Electus etenim quisque a rudimenti sui prius teneritudine inchoat, ad robusta postmodum et fortia convalescit. Quod aperte in Evangelio demonstr
Abbreviated transcription (Latin):
apud se librũ iã dudũ tenebat : quẽ ꝑ gratiã
aspirationis acceꝑat &e uiuendo cognoscere. &
p̃udendo niuitiare Sed int̾ hec sciendum est
quia cũ eiusdẽ sacri eloquii p̃cepta cogitamus:
cũq mtẽ auite corruptibilis amore diuertunꝰ:
quasi quibdã cordis passib adinteriora ꝓperamꝰ.
Nemo autẽ infima deserens. repente fit summ
qr adobtinendũ ꝑfectionis meritũ. dũ cotidie
mens maltũ ducit᷑. adhoc ꝓculd ubio uelut ascen¬
sionis cuiꝰdã gradib ꝑ uenitur Unde hic qͦq
nuntiabo illũ. De his quippe meritorũ gradib
ꝑ psalmistã dicitur: dinbulabunt de uirtute in
uirtutẽ: De his iterũ scãm eccłam contemplat᷑.
aic Os ingradib euis cognoscetꝰ: dũ suscipiet eã.
Leq enĩ sic̾ dictũ ẽ. repente ad sũma ꝑuenitur.
sed aduirtutũ celsitudinẽ ꝑ increm̃ta mens du¬
citur: hinc namq ẽ. quod ꝓpłia isdẽ iterũ dicit.
cotidie de dĩ sꝑũ uirtus creseit. tanto nr̃ sp̃ẽ

Expanded text:
ibrum jamdudum tenebat, quem per gratiam aspirationis acceperat et vivendo cognoscere et praevidendo nuntiare. Sed inter haec sciendum est quia cum ejusdem sacri eloquii praecepta cogitamus, cumque mentem a vitae corruptibilis amore divertimus, quasi quibusdam cordis passibus ad interiora properamus. Nemo autem infima deserens, repente fit summus, quia ad obtinendum perfectionis meritum, dum quotidie mens in altum ducitur, ad hoc procul dubio velut ascensionis quibusdam gradibus pervenitur. Unde hic quoque nuntiabo illum. - De his quippe meritorum gradibus per Psalmistam dicitur: « Ambulabunt de virtute in virtutem . » De his iterum sanctam Ecclesiam contemplatus ait: Deus in gradibus ejus dignoscitur, dum suscipiet eam . Neque enim, sicut dictum est, repente ad summa pervenitur, sed ad virtutum celsitudinem per incrementa mens ducitur. Hinc namque est quod Propheta idem iterum dicit: quotidie de Dei spiritu virtus crescit, tanto noster spiritus
Abbreviated transcription (Latin):
si homo iactet senitẽ in terra. & dormiat. &
ex urgat nocte ac die: & sem̃ germinet & in¬
crescat. dũ uescit ille. Cuiꝰ nimirũ seminis in¬
crem̃ta denuntians: adiungit Ultro enĩ t̾ra
fructificat: primũ herbã : deinde spicas : de¬
inde plenũ frum̃tũ inspica Cui ꝓfectus qͦq
etiã finẽ subrogat: dicens De cum se pduxerit
fructus. statu mittit falcem: qm̃ u̾enit tem¬
pus messis. Eece ueritatis uoce. ꝑ qualitates fru¬
gum : distincta sunt incrementa meritorum:
A it enĩ primũ herbam. deinde spicas: deinde
plenũ frum̃tũ inspica Annon herba adhuc
tunc petrus fuerat. cũ ab ancille ore. subito um¬
us flatu sermonis inflexus est: iam quidẽ
ꝑdeuotionẽ uridis : sed adhuc ꝑ infirmitatĩ
tener: Plenũ gͦ frum̃tũ inspica inuentus :
qͣndo ꝑsequentib pͥncipib resistebat. dicen
Obedire oportet deo magisquã hominibus¬

Expanded text:
mo sementem in terram, et dormiat: et exsurgat nocte ac die, et semen germinet, et increscat, dum nescit ille. Cujus nimirum seminis incrementa denuntians, adjungit: Ultro enim terra fructificat primum herbam, deinde spicas, deinde plenum frumentum in spica. Cujus profectus quoque etiam finem subrogat, dicens: Et cum ex se produxerit fructus, statim mittit falcem, quoniam venit tempus messis. Ecce Veritatis voce per qualitates frugum distincta sunt incrementa meritorum. Ait enim: Primum herbam, deinde spicam, deinde plenum frumentum in spica. An non herba adhuc tunc fuerat Petrus cum ab ancillae ore subito unius flatu sermonis inflexus est, jam quidem per devotionem viridis, sed adhuc per infirmitatem tener. Plenum vero frumentum in spica inventus est quando persequentibus principibus resistebat, dicens: Obedire oportet
Abbreviated transcription (Latin):
ũq ꝑ impatientiã uicti. quedã de se quȩ nes¬
ciebant᷑ aꝑiunt : tanquã ꝑ oris ostium
egrediuntur. Unde beatꝰ iob dicturꝰ. qͦd oris
ostiũ ñ fuisset egressus. p̃misit. tacui: qr
uidelicet imꝑacĩentia turbatus. adomo con¬
scientie exisset. si tacere nescisset Scĩ &
ostendere omino refugiunt ͥ &e cũ audiencib
pdesse nequeunt. eciã despici tacentes uoluni:
ne de sapientiȩ suȩ ostentatione glorientur:
sed auditoꝵ uitã: Cũ uͦ conspicuint.qr audi¬
coꝵ uitã loquendo lucrari n possunt: tacendo
abscondut scientiã suã: Adimitandã quippe
uitã dñi: quasi ad quoddã nob ꝑpositũ signum
currimꝰ: Ipse enĩ qͥ abherode uidit ñ profecdĩ
querere. sed signa uel scientiã uelle mirari: reqͥsitꝰ
ab eo tacuit: Et qͥa c̃stant᷑ tacuit: ab eo irris exiuit
Scriptũ namq est .I erodes aut̃ iuso iħu: gauis:

Expanded text:
Dumque per impatientiam victi quaedam de se quae nesDumque per impatientiam victi quaedam de se quae nesciebantur produnt, tanquam per oris ostium egrediuntur. Unde beatus Job dicturus quod oris ostium non fuisset egressus, bene praemisit: Tacui, quia videlicet impatientia turbatus a domo conscientiae exisset, si tacere nescisset. Rec. Xostendere omnino refugiunt, et cum audientibus prodesse nequeunt, etiam despici tacentes volunt, ne de sapientiae suae ostentatione glorientur. sed auditorum vitam. Cum vero conspiciunt quia auditorum vitam loquendo lucrari non possunt, tacendo abscondunt scientiam suam. Ad imitandam quippe vitam Domini, quasi ad quoddam nobis propositum signum currimus. Ipse enim, quia Herodem vidit non profectum quaerere, sed signa vel scientiam velle mirari, requisitus ab eo tacuit, et quia constanter tacuit, ab eo irrisus exivit. Scriptum namque est: Herodes autem, viso Jesu, gavisus
Abbreviated transcription (Latin):
secreto ꝑfruunt᷑ ꝑ contẽplationẽ m̃tis: ut
qͥcqͥd accidit ex terus. in nullo turbet᷑ interi.
Unde beatꝰ iob securitatẽ sc̃ȩ̃ mtis ostendens.
postꝗͣ de se cot uircutũ p̃dicamta protulit:
hoc quod p̃misimus. secutus adiunxit si ex pa¬
ui admultitudinẽ nunia. & despectio ꝓpinquo
rũ tenuit me: & ñ magis tacui. nec egressus
sũ ostiũ: Acsi aptius dicat Iurbatĩs contra
me extrinsecus aliis: ipse in me intrinsecus
inturbabilis mansi Iuid namq hoc loco os¬
tiũ. nisi os debemus acciꝑe: ꝑhoc quippe
quasi egredim᷑ : dũ uerbis quib possumus.
secreta nr̃i cordis aperimꝰ: & quales intus
manemꝰ in conscientia: tales foras egredunꝰ¬
ꝑ linguã: Sunt uero ñ nulli. qͥ om̃ino despici
metuunt: ac ne uiles fortasse uidicentur.
sapientes uideri appetunt Hi cogunt᷑ osti
um egredi: qr pulsati contumeliũs. quã ma¬
gni ĩpud se lateant. loquentes denuntiant:

Expanded text:
secreto perfruuntur per contemplationem mentis, ut secreto perfruuntur per contemplationem mentis, ut quidquid acciderit exterius, in nullo turbet interius. Unde beatus Job securitatem sanctae mentis ostendens, postquam de se tot virtutum praedicamenta protulit, hoc quod praemisimus secutus, adjunxit. Ve despectio propinquorum 716 terruit me; et non magis tacui, nec egressus sum ostium. Ac si apertius dicat: Turbatis contra me extrinsecus aliis, ipse in me intrinsecus imperturbabilis mansi. Quid namque in hoc loco ostium  egredimur, dum verbis quibus possumus secreta nostri cordis aperimus; et quales intus manemus in conscientia, tales foras egredi per linguam. Sunt vero nonnulli qui omnino despici metuunt, ac ne viles fortasse judicentur, sapientes videri appetunt; hi coguntur ostum egredi, quia pulsati contumeliis, quam magni apud se lateant loquentes denuntiant.