comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊i in corde humilitas. ⁊ in oꝑa displina: atq int̾ hȩc sollerter¬
intuendũ. ne dũ immoderatiꝰ custodit᷑ uirtus humilitatis. sol¬
ulaat᷑ iura regiminis. Et dũ prelatus quisq plus qͣuã decet de¬
icit: subditoꝵ uitã stͥngerere sub displinȩ uincła non possit. Te
Dã exũpentib signis. tales nos apuo nos eẽ ipsi etiã qͥ nob cõmis¬
si st̃ non ĩguorent: ut ͤ de auctoritate. nr̃a. qd̾ formident iude¬
ant ⁊ de humilitate qd̃ imitent᷑ agnoscant. Seuata auctoritate¬
autẽ regiminis. ad cor nr̃m sine cessatione redeamꝰ: ⁊ consideremꝰ
assidu qd sumꝰ equalit̃ cũ citeris conditi. non qd̾ tẽporilit̃ ete¬
ris p̃lati. S otestas enĩ quanto exteriꝰ p̃minet. tanto p̃mi inte¬
rius debet: ne cogitationẽ iuncat. ne m delecͣtione sui animũ
rapiat: ne iam̃ stib se mens eam regere non possit. culͣ libi di¬

Expanded text:
est in corde humilitas, et in oest in corde humilitas, et in ointuendum ne, dum immoderatius custoditur virtus humilitatis, solvantur jura regiminis; et dum praelatus plus se quam decet dejicit, subditorum vitam stringere sub disciplinae vinculo non possit. Tedam erumpentibus signis, tales nos apud nos esse ipsi etiam qui nobis commissi sunt non ignorent: ut et de auctoritate nostra quod formident videant, et de humilitate quod imitentur agnoscant. Servata autem auctoritate regiminis, ad cor nostrum sine cessatione redeamus, et consideremus assidue quod sumus aequaliter cum caeteris conditi, non quod temporaliter caeteris praelati. Potestas enim quanto exterius eminet, tanto premi interius debet, ne cogitationem vincat, ne in delectatione sui animum rapiat, ne jam sub se mens eam regere non possit, cui se libidi
Abbreviated transcription (Latin):
in uirga ueniã ad uosiꝰ Sumꝰ itaq locꝰ bene regit᷑. ẽũ is qͥ preẽ iitis
potiꝰ ꝗͣ fr̃ĩbus dñat᷑. Cunctos qͥppe natura eqͣles genuit. Nt aut̃ alii
ad regendũ aliis cõmittant᷑: ñ eos natura s culpa postponit. ui¬
tiis gͦ se debent rectores exigere: quoꝵ ⁊ causa p̃ferunt᷑. Et cũ de¬
linquentes corrigunt. sollicite adtendant. ut ꝑ dispiplinã culpas
qͥdẽ iure potestatis feriant: s ꝑ humilitatis custodiã. eqͣles se ipsis
tratb. qͥ corrigunt᷑. agnoscant. Quãuis pleĩq etiã dignũ ẽ. ut eos¬
dem quos corrigimꝰ. tacita nob̃ cogitatione p̃feramꝰ. Illoꝵ namq
ꝑ nos uitia discipline uigore feriunt᷑: in his uͦ quȩ ipsi cõmittimꝰ
ne ũbi qͥdẽ ab aliqͦ muectione laceram᷑. Tanto gͦ apud dnm̃
obligatiores sum̃: quanto apud homines multe peccamꝰ. Disci
qͣnto hic eoꝵ culpas sine uindicta ñ deserit. Seruanda itd ẽ

Expanded text:
egitur, cum is qui praeest vitiis potius quam fratribus dominatur. Cunctos quippe natura aequales genuit; ut autem alii ad regendum aliis committantur, non eos natura, sed culpa postponit. Vitiis ergo se debent rectores erigere, quorum et causa praeferuntur; et cum delinquentes corrigunt, sollicite attendant, ut per disciplinam culpas quidem jure potestatis feriant, sed per humilitatis custodiam aequales se ipsis fratribus qui corriguntur agnoscant. Quamvis plerumque etiam dignum est ut eosdem quos corrigimus tacita nobis cogitatione praeferamus. Illorum namque per nos vitia disciplinae vigore feriuntur; in his vero quae ipsi committimus ne verbi quidem ab aliquo invectione laceramur. Tanto ergo apud Dominum obligatiores sumus quanto apud homines inulte peccamus. Vet.quanto hic eorum culpas sine vindicta non deserit. Servanda itaque
Abbreviated transcription (Latin):
bonos ꝓposuerit. impleri tẽporalit̾ nulla aduersitate p̃pedͥit᷑. Hinc
ditionis iuditiũ ẽ. qͣndo affectatis iniqͥtatib subsequens effectus fa
uet: ⁊ nulla contͣrietas impedit. qd̃ mens ꝑuersa concep̃. Iam sepe
pͣuoꝵ hominũ dũ tardͥant᷑ uota mutant᷑: ⁊ dũ difficultatẽ ꝑfecti¬
onis sentiunt. reatũ male actionis agnoscunt. Et qͥb priꝰ inuitis con¬
tͣdicit᷑. uolentes postmodũ hoc qd acceꝑant adu̾sant᷑. Quia gͥ malo
cũ deserit dñs. p̃ualere ꝑmittit: ⁊ unde suꝑboꝵ neqͥtia ꝑficit᷑.
inde humiliũ longanimitas consũmat᷑. dicat᷑ recte. Ibi clamabt̃.

Expanded text:
boboperditionis indicium est, quando affectatis iniquitatibus subsequens favet effectus, et nulla contrarietas impedit quod mens perversa conceperit. Nam saepe pravorum hominum dum tardantur vota, mutantur; et dum difficultatem perfectionis sentiunt, reatum malae actionis agnoscunt; et quibus prius invitis contradicitur, volentes postmodum hoc quod conceperant, adversantur. Quia igitur malos cum deserit Dominus praevalere permittit, et unde superborum nequitia perficitur, inde humilium longanimitas consummatur, dicatur recte: Ibi clamabunt,
Abbreviated transcription (Latin):
lant. qͦ uisa morte fideliũ. de et̃nitate desꝑant. Igit᷑ iuolenti qͥq
m̃ deceriꝰ t̾eficiunt. uñ contͣ innocentiũ uitã. exteriꝰ conualescunt.
tantoq illos intima ueritas a se foras etcit. qͣnto eos contͣ suos tem¬
poralit᷑ qd uolunt posse ꝑmittit. Iuisqͥs enĩ bonoꝵ uitã ꝑseqͥt᷑. tẽ
peiore ultione dãpnat᷑: cͥũ nulla ei adu̾sitate resistit᷑. Et t̾c. forti¬
oris ire ꝑicłis subiacet. cũ ꝓspe ꝑagit. qd neqͥt᷑ concupiseit: qi inde¬
licet iundicta suꝑni iuditii. ad futura eũ supplitia reseruando de¬
seruit. cui hic in malo obuiare contẽpsit. hinc enĩ ꝑ ꝓpħam d̃ns¬
dic̃. Dimisi eos scđ̾m desideria cordis eoꝵ: ⁊ ibt in uoluptatib suis.
mc rursus dr̃ Non ẽ iurga dei suꝑ illos. hinc. etiã de ip̃so eoꝵ capite
scriptũ ẽ. faciet. ⁊ ꝓsꝑabit᷑. Ninc rursus de eodẽ dr̃: ⁊ dolus in manu
eiꝰ cnriget᷑. In manu qͥppe antixp̃i dolus dirigit᷑: qi in hoc qd̃ contͣ

Expanded text:
lant, quo visa morte fidelium de aeternitate desperant. Igitur violenti quique inde interius deficiunt, unde contra vitam innocentium exterius convalescunt, tantoque illos intima veritas a se foras ejicit, quanto eos contra suos temporaliter quod volunt, posse permittit. Quisquis itaque bonorum vitam persequitur, tunc pejore ultione damnatur, cum nulla ei adversitate resistitur; et tunc fortioris irae periculis subjacet, cum prospere peragit quod nequiter concupiscit, quia videlicet vindicta superni judicii ad futura eum supplicia reservando deseruit, cui hic in malo obviare contempsit. Hinc enim per imisi eos secundum desideria cordis eorum, et ibunt in voluntatibus suis . Hinc rursum dicitur: Non est virga Dei super illos . Hinc etiam de ipso eorum capite scriptum est: Faciet et prosperabitur . Hinc rursus de eodem dicitur: Et dolus in manu ejus dirigetur . In manu quippe Antichristi dolus dirigitur, quia in hoc quod contra
Abbreviated transcription (Latin):
nulla auctoritatȩ contͣdicunt᷑. seductꝰ ab his quȩ infra subdunt᷑. suꝑ se
animꝰ tollit᷑: ⁊ dũ foras m̃so fauore circũdat᷑. intꝰ ueritate uacuat᷑. atq
oblitꝰ sui. in uoces se spargit alienas. talẽq se credit. qualẽ foras audit
ñ qualẽ intꝰ discernere debuit Subrectos despic̃. eosq equales sibi
naturȩ ordinȩ non agnoscit: ⁊ quos sorte potestatis excesserit. trans¬
cendisse se ⁊ uitȩ meritis credit. Cunctis se estimat ampliꝰ saꝑe. qͥb
se uidet amplĩ posse. In qͦdam qͥppe se constituit culmine apud se¬
metipsũ. ut qui eque. ceteris natura conditionis constͥngit᷑. ex eqͦ respi¬
cere ceteros dedignat᷑: sicq usq ad eiꝰ similitudinẽ ducit᷑. de qͦ scriptũ¬

Expanded text:
 se animus extollitur; et dum foris immenso favore circumdatur, intus veritate vacuatur, atque oblitus sui in voces se spargit alienas, talemque se credit, qualem se foris audit, non qualem intus descernere debuit. Subjectos despicit, eosque aequales sibi naturae ordine non agnoscit; et quos sorte potestatis excesserit, transcendisse se etiam vitae meritis credit. Cunctis se aestimat amplius sapere, qubius se videt amplius posse. In quodam quippe se constituit culmine apud semetipsum, et qui aequa caeteris naturae conditione constringitur, ex aequo respicere caeteros dedignat
Abbreviated transcription (Latin):
sc̃ĩs apłis uis intelligentiȩ nomciꝑet. neqͥquã ꝑ ora doctoꝵ largior
manaret. In scriptura enĩ sac̃ liqͣndo ꝑ nubes mobiles qͥq homunẽ¬

Expanded text:
sanctis apostolis vis intelligentiae non inciperet, nequaquam per ora doctorum largior sanctis apostolis vis intelligentiae non inciperet, nequaquam per ora doctorum largior manaret. In Scriptura enim sacra aliquando per nubes, mobiles quique homine
Abbreviated transcription (Latin):
apłos abstulit. doctrina nouȩ gr̃ȩ mundũ rigauit. Qd̃ utrũq factũ
in eccła potest ñ inconuenient intellegi: q cũ solutis corporib. ad
uiȩ abscondit. Sed ablatis stellis pluiue in more gargitũ iubꝵ ct¬
qd̾ illi sub breuitate lociti st̃: hoc exponendo istimulti plicit aipxt̃¬
runt. Uñ ⁊ ñ immerito psa expositoꝵ p̃dicatio. gurgitib cõpara¬
t᷑: ꝙ cdũ multoꝵ p̃cedeniũ dicta colligunt. ipsi m eo qd̵ astruunt.
ꝓfuncꝰ dilatant᷑. Nã dũtestimonia testimoniis iungunt: qͣsi ex
gutris gurgites faciunt. uoꝵ uerb̃ dũ cotidie gentilitas docet᷑ q
peccatoꝵ mens celestẽ scieniã accip̃. qͣsi stans in t̾erra aqua gurgi¬
cũ exponendo latius loquit᷑. a eminisse qͥppe incessant̃ debent:
ꝑ quos eiꝰdẽ scientiȩ inuechnes acceperunt. Uñ ⁊ apte subiungit᷑.
qͥ de nubib fluunt. Hi qͥppegurgites de nubib fluunt :q isi ex

Expanded text:
na novae gratiae mundum rigavit. Quod utrumque factum in Ecclesia potest non inconvenienter intelligi, quia cum solutis corporibus ad viae abscondit. Sed ablatis stellis pluviae, in morem gurgitum imbres dequod illi sub brevitate locuti sunt, hoc exponendo isti multipliciter auxerunt. Unde et non immerito ipsa expositorum praedicatio gurgitibus comparatur: quia dum multorum praecedentium dicta colligunt, ipsi in eo quod astruunt profundius dilatantur. Nam dum testimonia testimoniis jungunt, quasi ex guttis gurgites faciunt. Quorum verbis dum quotidie gentilitas docetur, quia peccatorum mens coelestem scientiam accipit, qcum exponendo latius loquuntur, meminisse incessanter debent, per quos ejusdem scientiae invectiones acceperunt. Unde et apte surgites de nubibus fluunt, quia si ex
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ in tͣnquillitate ñ tẽꝑat. ⁊ id̾o nescit adu̾sa tolerare: q consti¬
tutus in ꝓsꝑis. m cogitatione. se ñ nouit a uolatu uolucrũ p̃¬
mere. nec carnales motꝰ. ium̃toꝵ in gluuie subleuare. S hoc be¬
ato iob tanto inconuenient᷑ dr᷑: quanto uita eiꝰ int̾ alta ⁊ mifi¬
ma mirabilit̾ tẽꝑat᷑. Ed̾ qͥdẽ intelligi etiã alit̃ potest.: Iui dͥooꝵ
uocabulo. sig̾natur uita hominũ. carnis adhuc motib subditoꝵ
tes. Scĩ aut̃ iuri. qi nec msfima hominũ exẽpla appetunt. nec rur¬
sum demonica subtilitate fallunt᷑: ⁊ suꝑ ium̃ta t̾rȩ. ⁊ suꝑ celi uo¬
lucres uirtute eruditionis excrescunt. Suꝑ ium̃ta enĩ t̾re edocti
st̃. q quieqͥt in mus postest ambiri. despitiunt. Suꝑ uolueres qͦq¬

Expanded text:
o nescit adversa tolerare, quia constitutus in prosperis cogitatione se non novit a volatu volucrum premere, nec carnales motus a jumentorum ingluvie sublevare. Sed hoc beato Job tanto inconvenienter dicitur, quanto vita ejus inter alta et infima mirabiliter temperatur. Quod quidem intelligi et aliter potest: Qui docet vocabulo signatur vita hominum carnis adhuc motibus subditorti autem viri, quia nec infima hominum exempla appetunt, nec rursum daemoniaca subtilitate falluntur, et super jumenta terrae, et super coeli volucres virtute eruditionis excrescunt. Super jumenta enim terrae edocti sunt, quia quidquid in imis potest ambiri despiciunt. Super volucres q
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃a in becillitate formidamꝰ S i gͦ leuari de hoc ꝓfundo festi¬
nani: ligem̃ funib id ẽ p̃ceptis dñicis astͥngam᷑. Int̾sint etiã
panni ueteres cũ qͥb meli teneant᷑ funes. id ẽ p̃cedentiũ. c̃fortem̃
exẽplis: ne infirmos nos ac tumidos p̃cepta subtilia uulnerent
dũ leuent. Quasi qͣsdã pannos ueteres paulꝰ apłs subiungebat.
cũ leuandis discpłis p̃ceptis suis sp̃italib exẽpla ueter̃ cõmoda¬
ret duicens. Isti ludibria ⁊ uerba exꝑti: insuꝑ iuncła ⁊ carceres¬
apidati st̃ secti st̃ tẽptati st̃. i occisiõe gladũ mortui st da

Expanded text:
nostra imbecillitate formidamus. Si ergo levari de hoc profundo festinostra imbecillitate formidamus. Si ergo levari de hoc profundo festinamus: Ligemur funibus, id est, praeceptis dominicis astringamur, intersint etiam panni veteres, cum quibus ut melius teneantur. Funes, id est, praecedentium confortemur exemplis: ne infirmos nos ac timidos praecepta subtilia vulnerent dum levant. Quasi quosdam pannos veteres Paulus apostolus subjungebat, cum levandis disciplinis praeceptis suis spiritalibus exempla veterum commodaret dicens: « Justi ludibria et verbera experti, insuper et vincula
Abbreviated transcription (Latin):
nos ⁊ dm̃ faciens. odorẽ de nob̃ suauissimũ reddit. Eͥa uͭ ẽadẽ. ca¬
ritas in cordib electoꝵ mextniguibilis manet. apte illic subdit̃.
qr etiã post hanc uitã. eoꝵ m̃tib feruor caritatis aderesẽ. Ae¬
t̃na qͥppe contẽplatiõe agit᷑: ut om̃po d̾s qͦ magis uisus fuerit
plis aduiti. de huꝰ uite ꝓfundo lib̃̾am. bene etiã ꝓpłia ihere¬
mia in ꝓuteũ misso sign̾atũ ẽ: qͥ ut leuet̾ ex putẽo. funes ad eũ
i panni ueteres deponunt᷑. Qid enĩ fumb nͥ p̃cepta dñĩca figu¬
rant᷑: quȩ qr nos in mala oꝑatiõe positos.:⁊ coniuncunt ⁊e¬
ripiunt. qͣsi ligant. t̾hunt. eoartant. isleuant.S ne ligatꝰ h̃
funib dũ tͣhit᷑ incidat᷑. simul etiã paͣni ueteres deponunt᷑.
q ne diuma p̃cepta nos t̾reant. antiqͥr̃ patrũ nos exẽpla ẽ¬
fortant: ⁊ ex eoꝵ cõparatiõe. facere nos posse p̃sumimꝰ. qd̃ ex

Expanded text:
nos et Deum faciens, odorem de nobis suavissimum reddit. Quia vero eadem chanos et Deum faciens, odorem de nobis suavissimum reddit. Quia vero eadem charitas in cordibus electorum inexstinguibilis manet, apte illic subditur:quia etiam post hanc vitam eorum mentibus fervor charitatis accrescit. Aeterna quippe contemplatione aplis adjuti, de hujus vitae profundo liberamur, bene etiam propheta Jeremia in puteum misso signatum est, quia ut levetur ex puteo, funes ad eum et panni veteres deponuntur. Quid enim funibus, nisi praecepta dominica figurantur? Quae quia nos in mala operatione positos, et convincunt, et eripiunt, quasi ligant, et trahunt, coarctant, et elevant: sed ne ligatus his funibus dum trahitur incidatur, simul etiam panni veteres deponuntur: quia ne divina praecepta nos terreant, antiquorum patrum nos exempla confortant, ut ex eorum comparatione facere nos posse praesumamus, quod ex
Abbreviated transcription (Latin):
tatis extinguit᷑. uł c̃te qr mane p̾ͥma pars diei ẽ: postpositis co
gitatiõib uitȩ p̃sentis. hoc pͥmo loco qͥsq fideliũ cogitet. ut qd̃
i se iãq qͣsi defec̃. qͥb ualet nisib studiũ karitatis inflãmet.
gus enĩ in altare dñi. id ẽ in corde nr̃o citiꝰ extinguit᷑: nͥ soller¬
ter ad hibitis exẽplis patrũ:⁊ dñicis testimoniis reparet᷑. ħ ene
aut̃ illic subiungit᷑. ⁊ imposito holocausto desuꝑ. adolebit ad¬
ipes pacificoꝵ. Nã qͥsqͥs in se hunc ignẽ caritatis accendit. se¬
metipsũ utiq holocaustũ desuꝑ imponit: qr om̃e uitiũ. qd̃
i se male uiuebat exurit. Cũ enĩ eogitationũ suar̃ int̃na con¬
siderat:⁊ uitã reꝓbã ꝑ immutatiõis gladiũ mactat: in ara se
sui cord̃ imponit. ⁊ igne caritatis incendit. Be. qͦ hostia pacifi¬
coꝵ adipes redolent: qr int̾na noua uitȩ. impinguatio. pacẽ int̾

Expanded text:
tatis exstinguitur. Vel certe quia mane tatis exstinguitur. Vel certe quia mane gitationibus vitae praesentis hoc priori loco quisquis fidelium cogitet, ut quod in se jam jamque quasi deficit, quibus valet nexibus studium charitatis inflammet. Ignis enim iste in altare Domini, id est, in corde nostro, citius exstinguitur, nisi solerter adhibitis exemplis Patrum et Dominicis testimoniis reparetur. Bene autem illic subjungitur: Et imposito holocausto desuper adolebit adipes pacificorum. Nam quisquis in se hunc ignem charitatis accendit, semetipsum utique holocaustum desuper imponet, quia omne vitium quod in se male vivebat exurit. Cum enim cogitationum suarum interna considerat, et vitam reprobam per immutationis gladium mactat, in ara se sui cordis imposuit, et igne charitatis incendit; de qua hostiae pacificorum adipes redolent, quia interna novae vitae impinguatio, pacem inter
Abbreviated transcription (Latin):
Om̃is enĩ xͥ fide p̃ditꝰ. m̃brũ utiq sũmi sac̾dotis effectꝰ ẽ: sic̃ cunc¬
Et sic̃ ioħes apłs dic̃. fecisti nos deo nr̃o regnũ ⁊ sac̃dotes. Sac̃¬
dos gͦ in altare ignẽ nutens. cotidie ligna sũbitiat. id ẽ fidelis
qͥsq ne in eo caritatis flãma deficiat: in corde suo tã exẽpla
p̃ceientiũ. ꝗͣ sacrȩ scripture testimonia c̃gerere ñ desistat. Nã
qͣsi quedã fom̃ta igni dare ẽ: in excitatiõe. caritatis uł̃ exẽpla
patrũ. uł p̃cepta dñica minist̾re. Quia enĩ int̾na nouitas nr̃a ip¬
sa cotidie. huiꝰ uitȩ c̃ũsatione ueteresc̃. ignis iste adhibitis lig¬
nis nutͥendꝰ ẽ: ut dũ ꝑ usũ se nr̃e uetustatis extenuat. ꝑ patrũt
testimonia ⁊ ex ẽpla reuiuiscat. Et bene illic p̃cipit᷑. ut mane
ligna ꝙ dies singłos conͣrant᷑. Hȩc qͥppe ñ fiunt. nͥ cũ nox ceci¬

Expanded text:
Omnis enim Christi praedicator membrum utique summi Sacerdotis effectus est, sicut cuncOmnis enim Christi praedicator membrum utique summi Sacerdotis effectus est, sicut cuncs apostolus dicit: Fecisti nos Deo nostro regnum et sacerdotium . Sacerdos ergo in altari ignem nutriens quotidie ligna subjiciat, id est fidelis quisque ne in eo charitatis flamma deficiat, in corde suo tam exempla praecedentium quam sacrae Scripturae testimonia congerere non desistat. Nam quasi quaedam fomenta igni dare, est in exercitatione charitatis vel exempla patrum vel praecepta dominica ministrare. Quia enim interna novitas nostra ipsa quotidie hujus vitae conversatione veterascit, ignis iste adhibitis lignis nutriendus est, ut dum per usum se nostrae vetustatis extenuat, per patrum testimonia et exempla reviviscat. Et bene illic praecipitur ut mane ligna per dies singulos congerantur. Haec quippe non fiunt, nisi cum nox caeci
Abbreviated transcription (Latin):
pͥoris fortitudinis. dũ nesc̃. senesc̃. Uñ ⁊ ꝑ ꝓpħam sub efframmi
in eo: ⁊ ipse ignorauit. Cũ uͦ semet ipsã querit:⁊ subtilit̃ peniten¬
do se discutit: ab hac ipsa uetꝰtate. sua lota lacͥmis: i merore moen¬
sa renouat᷑. Et quȩ iã penȩ mueterata frixerat. ꝑ subministla
int̾ni amoris studia nouũ calet. Uñ paulꝰ apłs u̾su mortał uitȩ
ueterescente discipłos admonet dicens. Renouamini sp̃u m̃tisur̃s
põre ñ constͥngit᷑. dũ imitatiõe ꝓuocat᷑. hñ bene ad moysen dr̃
Ignis in altare. sẽꝑ ardebit: quẽ nutͥet sac̾dos subitiens mane lig¬
na ꝑ singl̃os dies. Altare qͥppe dei . ẽ cor nr̃m. in qͦ iubet᷑ ignis sẽꝑ
ardere: qr necesse ẽ ex illo ad dͥñm caritatis flãmã indesinent̃ ac
cendere. Eui ꝑ singlos dies sac̃dos ligna subitiat: ne extinguat᷑.

Expanded text:
prioris fortitudinis, dum nescit, senescit. Unde et per prophetam prioris fortitudinis, dum nescit, senescit. Unde et per prophetam in eo, et ipse ignoravit . Cum vero semetipsam quaerit, et subtiliter poenitendo se discutit, ab hac ipsa vetustate sua lota lacrymis et moerore incensa renovatur, et quae jam pene inveterata frixerat, per subministrata interni amoris studia novum calet. Unde Paulus apostolus usu mortalis vitae veterascentes discipulos admonet, dicens: Renovamini spiritu mentis pore non constringitur, dum imitatione provocatur. Unde bene ad Moysen dicitur: Ignis in altari semper ardebit, quem nutriet sacerdos, subjiciens mane lingua per singulos dies . Altare quippe Dei est cor nostrum, in quo jubetur ignis semper ardere, quia necesse est ex illo ad Dominum charitatis cendere, cui per singulos dies sacerdos ligna subjiciet ne exstinguatur.
Abbreviated transcription (Latin):
q eẽ ꝓpͥũ solet. seꝑ pͣua agere: ⁊ nũꝗͣ quȩ egerint retc᷑tare. Om̃e
enĩ qd faciunt. ceca m̃te ꝑtͣnseunt: factũq suũ nͥ cũ punitifu¬
erint ñ agnoscunt. At contͣ electoꝵ ẽ actꝰ suos cotidie ab iyso
cogitationis fonte discutere: ⁊ om̃e qd̾ t̾bidũ ꝓfluit. ab intimuis
exsiccare. Sic̃ enĩ ñ sentimꝰ qͥm crescunt m̃bͣ ꝓfic̃ corpꝰ mutat᷑
species. nigredo capilloꝵ albescit in canis. hȩc qͦppe om̃ia nob̃ nes¬
c̾entib agunt᷑ in nob: ita mens nr̃a ꝑ mom̃ta uiuendi. ipso cu¬
rar᷑ uisu a semetipsa ꝑmutat᷑: ñ agnoscimꝰ nͥ uigilanti custo¬
c̃ia. ad interiora nr̃a residdentes ꝓͣfectꝰ nr̃os eotidie: defecłq pen¬
semi. oc ipsũ enĩ in hac mortali uita consistere. qͣsi ad uetusta
tẽ ireẽ: ⁊cũ indiscussa mens relinqͥt᷑ in q̃dã senio torporis sopi¬
e: qr sui negligens: ⁊ ꝓpositũ robur insensibilit̃ pendens. a forma

Expanded text:
 proprium solet, semper prava agere et nunquam quae egerint, retractare. Omne enim quod faciunt caeca mente pertranseunt, factumque suum, nisi cum puniti fuerint, non agnoscunt. At contra electorum est actus suos quotidie ab ipso cogitationis fonte discutere, et omne, quod turbidum profluit, ab intimis exsiccare. Sicut enim non sentimus quomodo crescunt membra, proficit corpus, mutatur species, nigredo capillorum albescit in canis; omnia haec nobis nescientibus aguntur in nobis, ita mens nostra per momenta vivendi ipso curarum usu, a semetipsa permutatur, et non agnoscimus, nisi vigilanti custodia ad interiora nostra residentes, profectus nostros quotidie, defectusque pensemus. Hoc ipsum enim in hac mortali vita consistere, quasi ad vetustatem est ire; et cum indiscussa mens relinquitur, in quodam senio torporis sopitur; quia sui negligens et propositum robur insensibiliter perdens, a forma
Abbreviated transcription (Latin):
Qd sumꝰ agnoscimꝰ. nec carnis nos infirmitas deicit. nec suꝑbiȩ sp̃c
eleuat: nec defluendo imis subirim᷑. nec suꝑbiendo de sublimib
inflamur. Qui enĩ labit᷑ carne. ium̃toꝵ appetitu ꝓsternit᷑ qͥ iͦ ex¬
tol it̾ m̃te. more uoluctũ quasi leuitatis penna subleuat᷑ S. si ug
tes intendit᷑. ut & m̃tis huiilitas. ⁊ carnis castimonia teneat᷑: cito
cogqnoseuii. ꝙ alter custodit᷑ ex altero. Nam multis sepe suꝑbia lix¬
urie seminariũ fuit.: ꝙ dũ eos sp̃c qͣsi m altũ erigit. caro m insim
mersit. hi enĩ priꝰ secreto eleuant᷑. s postmodũ. publice corriunt:
p lũ occultis intumescunt. motib cordis. aꝑtis cadunt lapsib cor¬
peris. Sic sie elati iusta fuerant retͣbutione ferienddi: ut q suꝑ¬
biendo se hominib preferunt luxuriando. usq ad ium̾toꝵ simili¬
tudinẽ deuoluant᷑. Nomo qinppe eũ in honore. eẽt ñ intellesx. com¬

Expanded text:
quod sumus, agnoscimus, nec carnis nos infirmitas dejicit, nec superbiae spiritus levat, nec defluendo imis subjicimur, nec superbiendo de sublimibus inflamur. Qui enim labitur carne, jumentorum appetitu prosternitur, qui vero extollitur mente more volucrum quasi levitatis ter intenditur ut et mentis humilitas et carnis castimonia teneatur, cito agnoscimus quia alterum custoditur ex altero. Nam multis saepe superbia luxuriae seminarium fuit, quia dum eos spiritus quasi in altum erexit, caro in infimis mersit. Hi enim prius secreto elevantur, sed postmodum publice corruunt, quia dum occultis intumescunt motibus cordis, apertis cadunt lapsibus corporis. 824 Sic sic elati justa fuerant retributione feriendi, ut quia superbiendo se hominibus praeferunt, luxuriando usque ad jumentorum similitudinem devolvantur. Homo quippe cum in honore esset, non intellexit, com
Abbreviated transcription (Latin):
qr ⁊ si p̾ssuris tẽporalitatis afflgim᷑. spe iam tam̃ de ȩt̾nitate gaude¬
mꝰ. Carmina paulus in nocꝰte p̃dicabat ddicens. Spe gaudentes: in tͥbu¬
latione patientes. Carm̃ in nocꝰte dd̃ sũpserat. qͥ dicebat. Ui mͥ es refu¬
giũ a pressura. quȩ circũdedit me. exultatio mea: redime me a circũ¬
dantib me. fcce ⁊ p̃ssurã nominat: i tam̃ lib̃atorem suũ int̾ angustiã.
exultationẽ uocat. foris qͥdẽ nox erat incircũdatione p̃ssure : s intꝰ
carmina resonabant de consolatione lȩticiȩ. Quia enĩ ad et̃na gaudi¬
a redire ñ possumꝰ. nͥ ꝑ tẽporalia detͥm̃ta: tota scipͥpturȩ sacrȩ inten¬
tio ẽ ut spe manentis leticiȩ. nos int̃ hec tͣnsitoria aduersa corro

Expanded text:
quia et si pressuris temporaliter affligimur, spe jam tamen de aeternitate gaudequia et si pressuris temporaliter affligimur, spe jam tamen de aeternitate gaudemus. Carmina Paulus in nocte praedicabat, dicens: « Spe gaudentes, in tribulatione patientes . » Carmen in nocte David expresserat, qui dicebat: « Tu es refugium a pressura quae circumdedit me, exsultatio mea, redime me a circudantibus me . Ecce noctem pressuram nominat, et tamen liberatorem suum inter angustias exsultationem vocat. Foris quidem nox erat in circumdatione pressurae, sed intus carmina 823 resonabant de consolatione laetitiae. Quia enim ad aeterna gaudia redire non possumus, nisi per temporalia detrimenta, tota sacrae Scripturae intentio est ut spes manentis laetitiae nos inter haec transitoria adver
Abbreviated transcription (Latin):
dsͣ ñ dixert̃. s ñ dix̃ ubi ẽ d̾s. A plurali qͥppe numero. in sigu¬
larẽ ueni ens: ad subito ꝑsonã infirmi uniꝰ cuiꝰq tͣnsiuit. fortas¬
se q a singłis meliꝰ recognoscit᷑. qͥcqͥd dici singłarit᷑ audit᷑. ut ad cor
dat. Singularẽ gͥ numerũ tenuit dicens. Non dix̃ ubi ẽ ds̃ qͥ fec̃¬
me. Quis enĩ aduersitate tͥbulationũ frngit᷑: a quo factus ẽ mi¬
mime contẽplat᷑. Nam qͥ qd̵ ñ erat fec̃: factum sine gubernatione
non deserit. Et qͥ benigne hominẽ condidit: neqͦquã cruciareͥ in
iuste ꝑmittit. Nec sinit neglecte ꝑire qd̵ ẽ: qͥ hoc etiã qd̵ non fuit
curauit ut eẽt. Eñ gͦ causam tͥbulationis nr̃e reqͥrimꝰ :⁊ fortasse tardiꝰ¬
inuenimꝰ. ẽ ista consideratio qd̵ nichil miuste patiam᷑: qr si deo aucto¬
re sumꝰ qͥ non fuimꝰ. deo regente ñ affligi inuste. qͥ sumꝰ. Seqͥtur.
Qui dedit carmina in nocꝰte. Carm̃ in nocꝰte ẽ. leticia in tͥbulatione:

Expanded text:
st Deus: Non dixit ubi est Deus. A plurali quippe numero in singularem veniens, ad personam subito infirmi uniuscujusque transivit, fortasse quia a singulis melius recognoscitur quidquid dici de eis dat. Singularem igitur numerum tenuit, dicens: « Quis tu, ut im adversitatum tribulatione frangitur a quo factus est minime contemplatur. Nam qui quod non erat fecit, factum sine gubernatione non deserit; et qui benigne hominem condidit, nequaquam injuste cruciari permittit; nec sinit neglecte perire quod est, qui hoc etiam quod non fuit creavit ut esset. Cum ergo causam tribulationis nostrae requiriminvenimus, est ista consideratio, quod nihil injuste patiamur, quia si Deo auctore sumus, qui non fuimus, Deo regente non affligimur injuste, qui sumus.itia in tribulatione,
Abbreviated transcription (Latin):
cũ contͣ amoris scĩ studia. curar̃ seculariũ se tumus illidunt.
In abscondito gͦ tempestatis audit᷑: qr clamor dep̃cantis ẽ. he¬
ipsa fluctuatio tͥbulationis. Iuia uͦ omnino ñ desunt qͥ bona
querentib suadere ꝑuersa moliant᷑: aquȩ contͣdictionis st̃ po¬
puli resistentes. Et q tc ꝓbat᷑ desideriũ. cũ aliqua ei adu̾sitate
resistit᷑. recꝰte dr̃. ꝓbaui te ad aqͥs contͣdic̾tionis. His itaq uirtu¬
tũ nisib robustiꝰ ex adu̾sitate ꝓficiunt: s infirmi sepe in desi¬
deriis suis si qͦ eis fuerint ex aduerso obiecta languescunt. Et cũ
ualida tͥbulatione pulsant᷑: pusillammitate defitiunt. Uñ helui
beato iob ꝓbͣ pusillanimitatis impingens. p̃missis maloꝵ oppressio¬
nib infirmoꝵ. mox pusillammnitates exequit᷑ dicens. Et ñ dix̃ ubi¬

Expanded text:
cum contra amoris sancti studia curarum saecularium se tumultus illidunt. cum contra amoris sancti studia curarum saecularium se tumultus illidunt. In abscondito ergo tempestatis auditur, quia clamor deprecantis est hipsa fluctuatio tribulationis. Quia vero omnino non desunt, qui bona quaerentibus suadere perversa moliantur, aquae contradictionis sunt populi resistentes. Et quia tunc probatur desiderium, cum aliqua ei adversitate resistitur, recte dicitur: Probavi te ad aquas contradictionis. His itaque virtutum nisibus robusti ex adversitate proficiunt, sed infirmi saepe in desideriis suis, si qua eis fuerint, ex adverso objecta, languescunt, et cum valida tribulatione pulsantur, pusillanimitate deficiunt. Unde Eliu beato Job probra pusillanimitatis impingens, praemissis malorum oppressionibus, infirmorum mox pusillanimitates exsequitur, dicens: CAPUT XV
Abbreviated transcription (Latin):
nãq ꝓpħ̃a ait. Iui ꝑfec̃ pedes meos tãquã cerui. Cexuus enĩ
cũ montiũ iuga concendit. queq si asꝑa conspic̃. queq obiti¬
unt sentib illigata. dato saltu tͣnsgredit᷑.: ⁊ absq ullo cursus
sui obstacło. in suꝑiorib eleuat᷑. Ita etiã elexłoꝵ m̃tes queq sibi
in hoc mundo obsistere atq obiuare conspitiunt. contẽplati¬
onis saltu tnscendunt: ⁊ more c̃uoꝵ despectis tͣrenar᷑ rer̃ sentib
ar murũ. Murus qͥppe ẽ. om̃e qđ itineri nr̃o obicit᷑: ne ad eum
qͥ diligit᷑ transeat᷑. S mur̃ tͣnsgredim᷑ : cũ p̃ amore suꝑne patriȩ
queq in hor mundo fuerint obiecta calcamꝰ. Hinc ꝑ eundẽ ꝓphe¬
tam certanti animȩ dñs dic̃. Ex audiui te in abscondito tẽpestatis.
ꝓbaui te. apud aq̃s contͣdictionis. Absconditũ qͥppe tempestatis ẽ.
cũ in corde contͥto cogitationũ tẽptantiũ fluctus intumescunt.

Expanded text:
pedes meos tamquam cervi. Cervus enim pedes meos tamquam cervi. Cervus enim cum montium juga conscendit, quaeque aspera, quaeque se objiciunt sentibus illigata, dato saltu transgreditur, etiam absque ullo cursus sui obstaculo in superioribus elevatur. Ita etiam electorum mentes quae sibi in hoc mundo obsistere atque obviare conspiciunt, contemplationis saltu transcendunt, et more cervorum, despectis terrenarum rerum sentibus, itur, ne ad eum qui diligitur, transeatur. Sed murum transgredimur, cum prae amore supernae patriae, quaeque in hoc mundo fuerint objecta calcamus. Hinc per eumdem Prophetam certanti animae Dominus dicit: Exaudivi te in abscondito tempestatis, probavi te ad aquas contradictionis . Absconditum quippe tempestatis est, cum in corde contrito cogitationum tentantium fluctus intumescunt,
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ ea quȩ uerb suadere ñ ualent. extorquere nonnũꝗͣ etiã effre¬
huc in nob uoce calũpniatoris utit᷑. Quisqͥs uͦ peccatũ suadens
etiã terrexi nos appetit: iã contͣ nos bͣchio tyrannid̃ seuit. ili¬
ud ẽ enĩ uicia suadere uiuendo: aliud iubere tẽrendo. Bũ gͦ
exempla malȩ accionis accipimꝰ: qͣsi adhuc strepitũ calũpniato¬
ris audimꝰ. Dũ uͦ ui peccare cogim᷑: iam tyranniũ in corde susti¬
tiunt. qͣnto cernunt. qđ̵ contͣ p̃cepta conditoris excrescunt. Et̾n¬
tatis qͥppe p̃mia p̃stulantes. iures ex aduersitatib sumunt: qr cres¬
cente pugna. głosiorẽ sibi ñ ambigunt manere uictoriã. Sic ita¬
q electoꝵ desideria dum p̾munt᷑ adu̾sitate ꝓfitiunt. sic̃ ignis
flatu p̃mit᷑ ut crescat: ⁊ uñ qͣsi extingui cernit᷑. inde roborat᷑.
In eo namq ostendimꝰ qͣnta ad ddm̃ cupiditate flagͥmꝰ : si ñ solum
ad eũ ꝑ tͣnquilla ⁊ mollia. s etiã ꝑ asꝑa ⁊ dura t̾ra nsimꝰ. h̃ic¬

Expanded text:
 ea quae verbis suadere non valent extorquere nonnunquam etiam effrehuc in nobis voce calumniatoris utitur; quisquis vero peccatum suadens etiam terrere nos appetit, jam contra nos brachio tyrannidis saevit. Aliud est enim vitia suadere vivendo, aliud jubere terrendo. Dum ergo exempla malae actionis aspicimus, quasi adhuc strepitum calumniatoris audimus; dum vero vi peccare cogimur, jam tyrannum in corde sustiaeque despiciunt, quanto cernunt, quod contra praecepta Conditoris excrescunt. Aeternitatis quoque praemia praestolantes, vires ex adversitatibus sumunt, quia, crescente pugna, gloriosiorem sibi non ambigunt manere victoriam. Sic itaque electorum desideria dum premuntur, adversitate proficiunt, sicut ignis flatu premitur ut crescat, et unde quasi exstingui cernitur, inde roboratur. In eo namque ostendimus quanta ad Deum cupiditate flagramus, si non solum ad eum per tranquilla et mollia, sed etiam per aspera et dura transimus.
Abbreviated transcription (Latin):
ad uicꝰtoriã ꝑuenire confisus ẽ: qr culpã m se ꝓ qͣ debuiss¬
ꝑcuti. ñ iuenit. Qd̾ qͥdẽ de illo:⁊ dñs ad diabolũ dix̃. Cõmo¬
uisti me ad uersus eũ: ut asfugerẽ eũ frustͭ. Iuid gͦ hȩc lo¬
quendo peccauit: qͥ uerb istis diuinȩ qͥe se ⁊ occultȩ senten¬
tiȩ. etiã nesciendo consensit.  Aut qͥd obest.si a recꝰtitutli¬
ne ueritatis humano uiditio. uerba nr̃a suꝑficietenꝰ dscre¬
pant: quando in cordis cardine ei compaginata concordant.
humanȩ aures uerba nr̃a talia uidicant: qualia foras sonant.
Duiina uͦ uiditia talia ea audiunt: qͣlia ex intimis ꝓferunt᷑.
Apud homines cor ex uerb̃: apud dm̃ uͦ u̾ba pensant᷑. ex corde.
Beatꝰ gͦ iob dũ ait exteriꝰ. qd interiꝰ dñs dix̃: om̃e qđ locutꝰ. est
tanto uiste exteriꝰ intulit. quanto pie ab int̃na sententia ñ

Expanded text:
ad victoriam pervenire confisus est, quia culpam in se, pro qua debuissead victoriam pervenire confisus est, quia culpam in se, pro qua debuissepercuti, non invenit. Quod quidem de illo et Dominus ad diabolum dixvisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra . Quid ergo haec loquendo peccavit, qui verbis istis divinae de se et occultae sententiae etiam nesciendo consensit? Aut quid obest si a rectitudine veritatis humano judicio verba nostra superficie tenus discrepant, quando in cordis 818 cardine ei compaginata concordant? Humanae aures verba nostra talia judicant qualia foris sonant ; divina vero judicia talia ea audiunt qualia ex intimis proferuntur. Apud homines cor ex verbis, apud Deum vero verba pensantur ex corde. Beatus ergo Job dum hoc ait exterius quod interius Dominus dixit, omne quod locutus est tanto juste exterius intulit,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓuocet sermonib suis dm̃. Ac si diceret. Ex nr̃a assertione cog¬
noscat: qr neqͣquã diuine examinationi sufficiat. Et qr arro¬
gantes uiri. ñ solum student mepta dicere. s etiã multa ꝑuer
cutꝰ ẽ. Om̃is qͥ multa loqͥt. in locutione. sua semꝑ inciꝑe stu¬
det. quatiñ in chatione sua suspensos auditores fatiat: ⁊ eo at¬
tentiꝰ taceant. qͦ quasi nouũ audire. aliqͥd expec̾tant. N elui uͦ
alia finiens. alia incessant᷑ exortat᷑: ut immensa loqͥcitas. ꝓer
tua cogitatio: ut iustior diceres deo sum: Quia beatꝰ rob
iustiorem se deo ñ derit. om̃is qui textũ historiȩ leg̃ agnos¬
cit. S ait. ꝓponat eqͥtatt̃ contͣ me : ⁊ ꝑueniet ad iuctoriã
iuditiũ meũ. Uitam suam uidelicet pensans :⁊ causas ꝑsecuti¬
onis ignorans. ut sepe iam dictũ ẽ. ꝓ diluendis peccatis se cre¬
didit. ⁊ ñ augendis meritis. flagellari: ⁊ iccirco iuditiũ suũ

Expanded text:
student, sed multa.---Ac si diceret: Ex nostra assertione cogstudent, sed multa.---Ac si diceret: Ex nostra assertione cognoscat quia nequaquam divinae examinationi sufficiat. Et quia arrogantes viri non solum student inepta dicere, sed etiam multa; vercitas.---Omnis qui multa loquitur, in locutione sua semper incipere studet, quatenus inchoatione ipsa suspensos auditores faciat, ut eo attentius taceant, quo quasi novum audire aliquid exspectant. Eliu vero alia finiens, alia incessanter exorditur, ut immensa loquacitas per tua cogitatio, ut diceres: Justior Deo sum? - Quia beatus Job justiorem se Deo non dixerit, omnis qui textum historiae legit agnoscit. Sed ait: « Proponat aequitatem contra me, et perveniat ad victoriam judicium meum . » Vitam suam videlicet pensans, et causas percussionis ignorans, ut saepe jam dictum est, pro diluendis peccatis se credidit, et non pro augendis meritis flagellari, et idcirco judicium suum
Abbreviated transcription (Latin):
tis debemꝰ. Ad illoꝵ nos correptionẽ atq custodiã. reddendar᷑
rationũ debet timor accendere: istoꝵ uͦ ueneratione ipsa con¬
siderata equitas inclinare. S arrogantes uiri qr huiꝰ discretionis
catorib fieri ⁊inuistis subditis uident: ꝙ cũ ad feruorẽ inuec¬
qd̾ ipsi sibimet euenire ꝑtimescuntñ helui occultũ odnim
in manifestatione maledictionis exũdans ait. Pat̃ mi ꝓbetur
iob usq ad finẽ: ne desinas ab homine iniqͥtatis. N ominẽ mi¬
qͥtatis uocat: quẽ ds̃ iustũ p̃ om̃ib suꝑna adcestacione denũ¬
tiat. Et qi multa adhuc sub hac increpatione subiuncta st̃.
breuit ea estimo tͣnscurrenda Dicta enĩ quȩ gͣuitate carent.
ses:÷ post flagella peccasse. Longe ui alit̾ dñs uidicat. qͥ ⁊ frus¬
tr flagellatũ insinuat:⁊ bona duplitia post flagella retͥbu¬
it. Pena enĩ debet᷑ culpȩ. non pͥmium ħeatus g iobͦ. sine cul¬
dñs sentit: quasi dũ ꝓ ueritate. ũba multiplicat. a ueritate dis¬

Expanded text:
tis debemus. Ad illorum nos correptionem atque custodiam reddendarum rationum debet timor accendere: ad istorum venerationem ipsa considerata aequitas inclinare. Sed arrogantes viri, quia hujus catoribus fieri et injustis et subditis vident. Qui cum ad fervorem invecquod ipsi sibimet evenire pertimescunt. Unde Eliu occultum odium in manifestatione maledictionis exsudans, ait: Pater mi, probetur Job usque ad finem, ne desinas ab homine iniquitatis. Hominem iniquitatis vocat, quem Deus justum prae omnibus superna attestatione denuntiat. Et quia multa adhuc sub hac indiscretione subjuncta sunt, breviter ea aestimo transcurrenda. Dicta enim quae gravitate carent, se, et post flagella peccasse. Longe vero aliter Dominus judicat, qui et frustra flagellatum insinuat, et bona duplicia post flagella retribuit . Poena enim debetur culpae, non praemium. Beatus ergo Job sine culDominus sentit, quasi dum pro veritate verba multiplicat, a veritate dis
Abbreviated transcription (Latin):
considerat. Tc̃ enĩ neqͥꝗͣ considerare credebat᷑. qͣndo uiolent̃ is¬
te om̃e qd̾ poterat inulte ꝑpet̾bat. Astimabat᷑ dei ocł̃os in uis¬
ti acta ñ cernere. qr differebat iuste dãpnare: ⁊ magna eiꝰ pati¬
entia qͣsi quedã neglegentia putabat᷑. Iniquus qͦq ips e totiens
se in peccatis sius ñ uideri ã deo credidit: qͥtiens multe peccauit.
Cui ꝑ quendã sapientẽ dr̃. Ne dicas peccaui: ⁊ qͥd accidit mͥ tͥste:
ẜmendare ñ uult ñeqͥtiã. ꝓ qͣ dignã ñ ꝑtulit penã. Qͦ pie expec¬

Expanded text:
i tunc nequaquam considerare credebatur quando violentus iste omne malum quod poterat inulte perpetrabat. Et quia nec miniti acta non cernere, quia differebat juste damnare, et magna ejus patientia quasi quaedam negligentia putabatur. Iniquus quoque ipse toties se in peccatis suis non videri a Deo credidit, quoties inulte peccavit, cui per quemdam sapientem dicitur: « Ne dicas: Peccavi, et quid accidit mihi triste? » Emendare non vult nequitiam, pro qua dignam non protulit poenam. Gre
Abbreviated transcription (Latin):
ciliorẽ exitũ cͥum amor ꝓuocat. cruciatꝰ impellat. Uñ helu eos¬
dem labores elecꝰtoꝵ sub oppressionib repboꝵ exequens ait. Propt̃¬

Expanded text:
ciliorem exitum dum amor provocat, cruciatciliorem exitum dum amor provocat, cruciatdem labores electorum sub oppressionibus reproborum exsequens, ait: CAP
Abbreviated transcription (Latin):
ad suꝑna cõpellunt. Qd̾ bene isrłtico popło moyse uocante. ꝙ
pharas rege semente. signatũ ẽ. c̃ namq moyses aduocandũ
missus ẽ: eũ iam pharao duris oꝑib ad oppͥmendũ fuerat excita¬
t᷑. it ifrłitar᷑ m̃tes egypto deformit᷑ inhexentes. alios dũ uocaret
qͣsi t̾heret. alios qͣsi impelleret dũ seuiret:  plebs in sexuitio tͤpit᷑
fixa uł ꝓuocata bonis uł mał impulsa moueret᷑. Hoc eotidie agit̃
dũ yddicatis celestib p̃miis. seuire in elecͥtis repbi ꝑmittunt᷑. ut si
ad rrꝓmissionis t̾ram uocati exire neglegimꝰ. pressuris saltẽ seuienti¬
cdiens adiuuet p̃mens: ⁊ quȩ dũ fouit seruitutis uigo conterit.
lib̃tatis uiam ddũ cruciat. ostendat. Hiec itaq causa ẽ. qd̃ ab innistis
iusti sinunt᷑ affligi: ut hi scilicet dũ futura audiunt bona quȩ
cupiant. patiant᷑ etiã mala p̃sentia quȩ ꝑhorrescant: atq ad fa¬

Expanded text:
ad superna compellunt. Quod bene de Israelitico populo Moyse vocante, et ad superna compellunt. Quod bene de Israelitico populo Moyse vocante, et Pharaone rege saeviente signatum est. Tunc nammissus est, cum jam Pharao duris operibus ad opprimendum fuerat exercitus, ut Israelitarum mentes, Aegypto deformiter inhaerentes, alius dum vocaret, quasi traheret; alius impelleret dum saeviret; et plebs in servitio turpiter fixa, vel provocata bonis, vel malis impulsa, moveretur. Hoc quotidie agitur, dum de praedicatis coelestibus praemiis, saevire in electis reprobi permittuntur; ut si ad promissionis terram vocati exire negligimus, pressuris saltem saevientidiens, adjuvet premens; et quae dum fovet, servitutis jugo conterit, libertatis viam dum cruciat, ostentat. Nec sine causa est quod ab injustis justi sinantur affligi: ut scilicet dum futura audiunt bona, quae cupiant, patiantur etiam mala praesentia, quae perhorrescant, atque ad fa
Abbreviated transcription (Latin):
tua. Humana impietas ei nocet: quẽ ꝑuertendo inqͥnat. ft
rursus eũ adiuuat nr̃a iusticia: quẽ a pͣuis actionib mutat.
unt: qͦ ẽẽ iã incõmutabiles accepert̃. S considerare hoc neque¬
unt: qͥ t̾renis desideriis implicant᷑. Sparsis enĩ foris m̃tib. ad se¬
metipsas redire difficile ẽ: qr pͣua itinera semel capta. tanto
delectabilit᷑ tenent. quanto in eis om̃e qd̾ libuerit licet. Nullus
quippe disciplinȩ murꝰ obuiat. qͥ constͥngat. nulla retͥbutionis
ꝓspicit᷑ pęna. quȩ t̾reat: s clausis ocłis cord̃. eo amima p̃cipitat᷑
in ifimis. q̃ obscurat᷑ a sũmis: ⁊ cato securiꝰ mala tẽporalia pe¬
netrat. quanto durꝰ bona ȩt̾na desꝑat. S ista rȩpboꝵ nequitia tri¬
ti more electoꝵ uitã quasi gͣna a pale is separans: pͥmit ut pur¬
get᷑. Mali enĩ bonos magis ab huiꝰ mundi desideriis expediunt.
dũ affligunt: ꝙ clũ multa eis hic iuolenta ingert̃. festinare illos

Expanded text:
do inquinat. Et rursus eum adjuvat nostra justitia quem a pravis actionibus immutat. unt, quo esse jam incommutabiles acceperunt. Sed considerare haec nequeunt, qui terrenis desideriis implicantur. Sparsis enim foris mentibus ad semetipsas redire difficile est, quia prava itinera semel captas tanto delectabiliter tenent, quanto in eis omne quod libuerit licet. Nullus quippe disciplinae murus obviat qui constringat, nulla retributionis prospicitur poena quae terreat, sed clausis oculis cordis eo anima praecipitatur in infimis, qetrat, quanto durius bona aeterna desperat. Sed ista reproborum nequitia, triturae more electorum vitam, quasi grana a paleis separans, premit ut purget. Mali enim bonos magis ab hujus mundi desideriis expediunt, dum affligunt, quia dum multa eis hic violenta ingerunt, festinare illos
Abbreviated transcription (Latin):
rib p̾sunt. ueritatis lucẽ ñ habeant: ut ⁊ qͥ sequunt᷑ subditi
miqͥtatũ suar̃ onerib inc̃uati. omnẽ statũ rec̾titudinis amit¬
tant. Id̃ factũ ꝓculdubio in iudea noummꝰ: cũ in ipso nr̃i redẽp¬
toris aduentu phariseoꝵ turba atq sac̾dõtũ. a uero luminȩ
m̃tis ocłos clausit: ⁊ ꝑ p̃positoꝵ exẽpla gradiens. i infidelita
in loco dr. qd regnare hypocͥtam dñs fac̃: cũ hac de specialit᷑¬
tiuterunt: ⁊ non cognoui. Quis enĩ rec̾te sentiens dicat. qi facit
añs qd̃ minime cognoscit: s qr scire dei apꝓbare ẽ. nescire re¬
ꝓbare:. uñ qͥbudã quos reꝓbat dic̃. nesrio uos uñ sitis. discedite
ri ꝓhibet. rrascendo ꝑmittere: uñ regis egypti cor se obdurare
adseruit. qr uidelicet obdurare ꝑmisit: miro mͦ hypocͥtas dñs i
regnare facit: ⁊ nescit. fac̃ sinendo: nescit reꝓbando  ynde necesse

Expanded text:
ribus praesunt, veritatis lucem non habeant, ut et qui sequuntur subditi, ribus praesunt, veritatis lucem non habeant, ut et qui sequuntur subditi, iniquitatum suarum oneribus incurvati, omnem statum rectitudinis amittant. Quod factum procul dubio in Judaea novimus, cum in ipso nostri Redemptoris adventu pharisaeorum turba atque sacerdotum a vero lumine mentis oculos clausit, et per praepositorum exempla gradiens in infidelitatin loco dstiterunt, et non cognovi . » Quis enim recte sentiens dicat, quia facit Dominus quod minime cognoscit; sed quia scire Dei approbare est, nescire reprobare. Unde quibusdam quos reprobat dicit: « Nescio vos unde sitis. Discedite ri prohibet, irascendo permittere. Unde et regis Aegypti cor se obdurare asseruit , quod videlicet obdurari permisit. Miro modo hypocritas Dominus et regnare facit, et nescit: facit sinendo, nescit reprobando. INTERROGATIO
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑ textura cilitii fortis ad puluerẽ: sit inferiꝰ color iacinctꝰ
apt̾ad decõrem. Ornent eccłiam. qͥ solis reb spiritalib uacant.
tegant ȩccłiam. qͦs ⁊ labor rer̃ corporaliũ ñ gͣuat. Neq̃ꝗͣ gͦ con¬
tra rec̾torẽ fuũ exteriora agentẽ murmuret: is qͥ intra eccłiã
sc̃am iã spiritalit᷑ fulget. Si enĩ tu secure interiꝰ ut coccus xu¬
saltẽ ꝓ utilitate subditoꝵ. rectores nimie tẽporalib curis ni¬
seruiunt: pleriq in eccłia eoꝵ exemplo deterescunt. Qđ ualde
⁊ spontanee ꝑpetͣte culpe exigunt. ut pͣua ⁊ ã pastorib ex¬
empla prebeantur: quatinꝰ uistõ uiditio. is qͥ de iua dei suꝑb
ex orbitat. in uiã q̃ gͣditur. etiã ꝑducatũ pastoris. offendat. Uñ
scurentur ocłi eoꝵ ne uideant: ⁊ dorsũ eoꝵ semꝑ incurua.
acsi dicat. Qui humane uitȩ actionib. quasi p̃uidendis itine¬

Expanded text:
super textura cilicii fortis ad pulverem, sit interius color hyacinthinus, super textura cilicii fortis ad pulverem, sit interius color hyacinthinus, aptus ad decorem. Ornent Ecclesiam qui solis rebus spiritalibus vacant. Tegant Ecclesiam, quos et labor rerum corporalium gravat. Nequaquam ergo contra rectorem suum exteriora agentem murmuret is qui intra sanctam Ecclesiam jam spiritualiter fulget. Si enim tu secure interius, ut coccus, rusaltem pro utilitate subditorum rectores nimium temporalibus curis inserviunt, plerique in Ecclesia eorum exemplo deterescunt. Quod veruet sponte perpetratae culpae exigunt ut prava et a pastoribus exempla praebeantur, quatenus justo judicio is qui de via Dei superbus exorbitat, in via qua graditur etiam per ducatum pastoris offendat. Undescurentur oculi eorum, ne videant, et dorsum eorum semper incurva . Ac si dicat: Qui humanae vitae actionibus quasi praevidendis itine
Abbreviated transcription (Latin):
rent: qr nimir̃ uł pliuias uł uentos uł puluerẽ tolerarent.
m̃tes accipmĩ. qus aliqutando in eccłia occulto dei uiditio. qͣluis
dure sint preferuntur: que quia seruire curis temporalib
non timent: oportet ut temptationẽ uentos ⁊ pluuias. de hu¬
tabnaculũ sub cilitiis ⁊ pellib abscondit᷑: sua integͣ pulcͥtu¬
do seruat᷑. Ut enĩ in interiora tab̾nacłi bysus fulgeat. coccꝰ
choruscet. iacincꝰtus cexuleo colore. resplendeat: desuꝑ pelles ⁊ ci¬
licia ymbres. uentos: ⁊ puluerẽ portant. Qͥ gͥ magnis uͥrtutib m¬
cũ uacare eos reb exteriorib uident: qr hoc qd̃ ipsi securi in¬
tima penetrant. ex illoꝵ ad ium̃tu ẽ: qi contͣ ꝓcellas huiꝰ scł̃i
exteriꝰ laborant. Iuã enĩ candoris sui grãm retineret: si bys¬
sum pliu̾a tangeret:  aut qͥd fulgoris atq claritatis. co ecꝰ uł
iacinctꝰ ostenderet: si hec susceptus puluis fȩdaret.sit gͦ de¬

Expanded text:
ret, quae nimirum vel pluvias, vel ventos, vel pulverem tolerarent . ret, quae nimirum vel pluvias, vel ventos, vel pulverem tolerarent . mentes accipimus, quae aliquando in Ecclesia, occulto Dei judicio, quamvis durae sint, praeferuntur? Quae quia servire curis temporalibus non timent, oportet ut tentationum ventos et pluvias de hutabernaculo sub ciliciis et pellibus absconditur, sua integra pulchritudo servatur. Ut enim in interiora tabernaculi byssus fulgeat, coccus coruscet, hyacinthus caeruleo colore resplendeat; desuper pelles et cilicia, imbres, ventos, et pulverem portant. Quae igitur magnis virtutibucum vacare eos rebus exterioribus vident: quia hoc quod ipsi securi intima penetrant, ex illorum adjumento est, qui contra procellas hujus saeculi exterius laborant. Quam enim candoris sui gratiam retineret, si byssum pluvia tangeret? Aut quid fulgoris atque claritatis coccus vel hyacinthus ostenderet, si haec susceptus pulvis foedaret? Sit ergo de
Abbreviated transcription (Latin):
one pietatis. ut tenere spiritaliũ m̃tes a t̾rena cura disiuncte.
sint: onꝰ regiminis duris ac laboriosis cordis intungit: ut tan¬
to ille ab hoc mundo securiꝰ lateant. quanto hȩc in t̾renis
sollicitudinib ualent᷑ elaborant. In exibitione qͥppe. suscept
oneris. ꝓ ipsis qͦq utilitatib subditoꝵ. durȩ uiȩ st̃ mundans
git. eo sollitite. ab ex t̾is actionib abscondit. Nã. ⁊ pler̃q pat̃¬
familias. ad eũ laborẽ seruos dirig̃: ã qͦ subtiliꝰ filios suspendit.
Et m̃ filii sine uexatione decori st̃: uñ serui in puluere fȩclan¬
E. Qd̃ ꝗͣ recte in eccłia ⁊ diuinitꝰ agit᷑. ipsa tab̾nacłi constructi¬
one signat᷑. Ad moysen qͥppe diuina uoce p̃cipit᷑. ut ad tegen¬
da interiꝰ sc̃a scõꝵ ex bysso cocco atq iacincto uela texant᷑. iussũ¬
q ẽ ut ad ꝓtegendũ sab̃nacłm uela cilicina :⁊ pelles extende¬

Expanded text:
one pietatis, ut tenerae spiritalium mentes a terrena cura disjunctae one pietatis, ut tenerae spiritalium mentes a terrena cura disjunctae sint, onus regiminis duris ac laboriosis cordibus injungit, ut tanto illae ab hoc mundo securius lateant, quanto haec in terrenis sollicitudinibus libenter elaborant. In exhibitione quippe suscepti oneris pro ipsis quoque utilitatibus subditorum durae viae sunt mundanae git, eo illos sollicite ab externis actionibus abscondit. Nam et plerumque paterfamilias ad eum laborem servos dirigit, a quo subtiles filios suspendit; et inde filii sine vexatione decori sia divinitus agitur, ipsa tabernaculi constructione signatur. Ad Moysen quippe divina voce praecipitur ut ad tegenda interius sancta sanctorum ex bysso, cocco atque hyacintho vela texantur, jussumque est ut ad protegendum tabernaculum, vela cilicina et pelles extende