comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
interim carnis blanditias penitꝰ
sibi sapere non posse. Ad ueram
itaq uiterue satietatis plenitudi¬
uem anima ꝑuenit: quando ꝑ illiꝰ
suauitatis habundantiam quam
interius sentit. omĩum que exteriꝰ
apponi possunt. quoddam necessari¬
um. potus quami uoluntarium
fastidium incurrit. Hane autem
uere suauitatis satietatem. senti¬
re non possunt: qui exterioribus
deliciis affiuunt. Non enim ur¬
uenaitur huiusmodi suauitas. in
terra suauiter uiuentium: nec
sapere potest sapor huiusmodi
inter tot oblectꝰamenta deliciarũ
& tam uaria condimenta ciboꝵ.
Edent inquit pauperes & satura¬
buntur. Pauperes inquit non
diuites. Hanc autem saturitatẽ
uti iam dictum est: ebrietas seqͥ
solet. Scimus autem om̃s qmͣ
qui plene ebrii sunt. irrisiones
suas sepe non equidem auertunt:
& circumastantia pericula nec
declinare. nec saltem attendere
norunt. Cum gͥ uideamus mul¬
tos cotidie inter conuitia & obꝓ¬
bria hilarescere. uter pericula

Expanded text:
interim carnis blanditias penitus interim carnis blanditias penitus sibi sapere non posse. Ad veram itaque internae satietatis plenitudinem anima pervenit, quando prae illius suavitatis abundantia quam interius sentit, omnium quae exterius apponi possunt quoddam necessarium potius quam voluntarium fastidium incurrit. Hanc autem verae suavitatis satietatem sentire non possunt, qui exterioribus deliciis affluunt. Non enim invenitur hujusmodi suavitas in terra suaviter viventium, nec sapere potest sapor hujusmodi inter tot oblectamenta deliciarum, et tam varia condimenta ciborum. Edent, inquit, pauperes, et saturabuntur ; pauperes, inquit, non divites. Hanc autem saturitatem, uti jam dictum est, ebrietas sequi solet. Scimus autem omnes quoniam qui plene ebrii sunt, irrisiones suas saepe nec quidem avertunt, et circumstantia pericula nec declinare, nec saltem attendere norunt Cum igitur videamus multos quotidie inter convitia et opprobria hilarescere, inter pericula
Abbreviated transcription (Latin):
ditas. Auiditatem sequitur sa¬
turitas: saturitatem obrietas:
ebrietatem securitas. securitatẽ
tranquillitaᷤᷤ. Quod enim gustata
suauitas aiuiditatem exaccuat.
quis igno rat: Quanto enim qͥd
ciu dulcius sapit: tanto degu¬
stantis animum ad eius appetitũ
accrius accendit. S ꝓculdubio qͦ
aiuiduis comede̾mus: eo eitius ad
desideratam saturitatem ꝑtingi¬
mus. In hunc itaq modum. &. su¬
auitatem auiditas: & auiditatem
autem quia quiq postquam ad
saturitatem comedendo ꝑueni¬
unt: quelibet aposita uel oblata
fastidiunt. Quid igit᷑ hanc secur
ritatem quam prefati sumus. qͥd
inquam aliud ẽẽ dicemus quam
quodam quarumlibet corporaliũ
delitiarum fastidium: & ex intimo
affecꝰtu exteriorum omĩum rerũ
quẽdam & spontaneum despectũ
Aluro est enim blandienti delecta¬
tioni resistere. & uiolenter repel¬
lendo ei nolle ad quie scere: atq ali¬
ud spontaneo quoddam intimi af¬
fectus nutu fastidire: & quaslibet

Expanded text:
ditas; aviditatem sequitur saditas; aviditatem sequitur saturitas, saturitatem ebrietas, ebrietatem securitas, securitatem tranquillitas. Quod enim gustata suavitas aviditatem exacuet quis ignorat? Quanto enim quid cui dulcius sapit, tanto degustantis animum id ejus appetitum acrius accendit. Sed procul dubio quo avidius comedimus, eo citius ad desideratam saturitatem pertingimus. In hunc itaque modum et suavitatem aviditas, et aviditatem autem quia quique postquam ad saturitatem comedendo perveniunt, quaelibet apposita vel oblata fastidiunt. Quid igitur hujusmodi saturitatem quam praefati sumus, quid, inquam, aliud esse dicemus, quam quoddam quarumlibet corporalium deliciarum fastidium, et ex intimo affectu exteriorum omnium rerum quemdam et spontaneum despectum? Aliud est enim blandienti delectationi resistere, et violenter repellendo ei nolle acquiescere, atque aliud spontaneo quodam intimi affectus nutu fastidire, et quaslibet
Abbreviated transcription (Latin):
lestis ille sponsus. sponse sue
caritatis amplexibus coniungit᷑.
& ad euis osculum melinatur:
ad eius adtactum subito cęlesti
quadam dulcedine animus ꝑfun¬
ditur: hanc quidem sentire potest:
s uti superius iam dictum est. nul¬
la sermonis latitudine explicare
potest. Ille enim diuinorum labi¬
orum fauus distillans. fixis labiis
fortiter expressus incipit distilla¬
re dulcedinem: & emanare suaui¬
tatem. In fluens itaq ille cȩlestis
suauitatis dulcor. incipit qurdem
primo sponse interiora replere:
postinodum autem usq ad os efflu¬
ere. taudem uero ꝑ labia emanare.
in tantum ut asponso suo statim
lingua tua. fauus distillans labia
tua: eo qd̾ ex habundantia cordis
os loquatur. S sicut insuperio¬
rib. sic & inhac excrescentia sua¬
uitatis ȩternȩ: quosdam possumꝰ
ꝓ fectuum gradus attendere.
Primo enini incipit sentiri illa
int̾na suauitas: & ex illa genera¬
tur mira quędam ꝑfruendi aui¬

Expanded text:
lestis ille sponsus sponsae suae lestis ille sponsus sponsae suae charitatis amplexibus conjungitur, et ad ejus osculum inclinatur, ad ejus attactum subito coelesti quadam dulcedine animus perfunditur, quam quidem sentire potest; sed, uti superius jam dictum est, nulla sermonis latitudine explicare potest. Ille enim divinorum labiorum favus distillans fixis sponsae labiis fortiter expressus, incipit distillare dulcedinem et emanare suavitatem. Influens itaque ille coelestis suavitatis dulcor, incipit quidem primo sponsae interiora replere, postmodum autem usque ad os effluere, tandem vero per labia emanare, in tantum ut a sponso suo statim lingua tua, favus distillans labia tua , eo quod ex abundantia cordis os loquatur. Sed, sicut in superioribus, sic et in hac excrescentia suavitatis internae quosdam possumus profectum gradus attendere. Primo enim incipit sentiri illa interna suavitas, et ex illa generatur mira quaedam perfruendi avi
Abbreviated transcription (Latin):
speciem sꝑeciosi forma p̃ filiis ho¬
minum: Absq dubio quanto lĩ¬
pidius contemplatur. tanto ue¬
hementius miratur: & quanto
amplius m̾rat᷑. tanto auiduis.
tanto attentus contemplatur.
Crescit itaq quantitas ad mira¬
tionis. ex qualitate contempla¬
tionis: & ex uehementia admi¬
randi. crescit diligentia contem¬
plandi. S quale. quam ue iocun¬
dum spectaculum put amus
esse. sumnã pulchritudinem ex
quantula cumq parte uidere.: lu¬
minosum illũd diuine claritatis
ultum limpidius contemplari
ꝙ in eius admiratione assidue
suspendi᷑ Ex huiusmodi itaq
mirando iocundoq spectaculo.
orit᷑ illa quam p̃fati sumus mag¬
na & uehemens congratulatio:
nam uti iam dictum est coutem¬
plat̾ionem adnuratio. ãmirationẽ
uero sequitur exultatio. In hac
autem exultatione ꝑfunditur
animꝰ mira quadam & ingenti
dulcedine: quam nullus sensus
potest estimare. nullus sermo
ualet explicare. Cum enun cȩ¬

Expanded text:
speciem speciosi forma prae filiis hospeciem speciosi forma prae filiis hominum? Absque dubio quanto limpidius contemplatur, tanto vehementius miratur, et quanto amplius miratur, tanto avidius, tanto attentius contemplatur. Crescit itaque quantitas admirationis ex qualitate contemplationis, et ex vehementia admirandi crescit diligentia contemplandi. Sed quale, quamve jucundum spectaculum putamus esse, summam pulchritudinem ex quantulacunque parte videre, luminosum illum divinae claritatis vultum limpidius contemplari, et in ejus admiratione assidue suspendi? Hujusmodi itaque mirando, jucundoque spectaculo oritur illa quam praefati sumus magna et vehemens congratulatio. Nam, ut jam dictum est, contemplationem admiratio, admirationem vero sequitur exsultatio. In hac autem exsultatione perfunditur animus mira quadam et ingenti dulcedine, quam nullus sensus potest aestimare, nullus sermo valet explicare. Cum enim coe
Abbreviated transcription (Latin):
aspirationem certificari: dum
dicitur ei cotidie. expecta. re ex¬
pecta. modicum hic. modicum
dabit. In hac ex pectatione inci¬
pit anima hic illucq frequent
circumspicere. & cum sũma dili¬
gentia attendere qua parte oc¬
currat. qui expectat᷑ ut ueniat.
utrum ab oriente an ab occidem¬
te. an a desertis montibus. Cum
ecce subito ab austro ueniens. dͣs
siquidem ab austro ueniet. ⁊ sc̃s
de monte pharan: exultauit ut
gygas ad currendam uiam. Ue
ens in montib transiens colles:
ꝓperatq inoccursum sponse sue
acclamans & dicens. Auerte ocu¬
los tuos a me: quia ipsi me ad¬
uolare fecerunt. Ecce quomodo
tio: citcumspectionem uero con¬
templatio. Contemplatio siqui¬
dem est. quando anima tanden
uidere incipit. quem longa ex¬
pectatione sustinuit.: &s frequenti
cir cumspectionent quȩ siuit. S abs¬
q dubio quo incipit anima conteͬ¬
plari: incipit pariter & ãmirari.
Quid enim mirum est. si miratur

Expanded text:
aspirationem certificari, dum aspirationem certificari, dum dicitur ei quotidie: Exspecta, reexspecta; modicum hic, modicum dabit. In hac exspectatione incipit anima huc illucque frequenter circumspicere, et cum summa diligentia attendere qua parte occurrat qui exspectatur ut veniat, utrum ab Oriente, an ab Occidente, an a desertis montibus. Cum ecce subito ab austro veniens, Deus siquidem ab austro veniet, et sanctus de monte Pharan. Exsultat ut gigas ad currendam viam suam. ens in montibus, et transiliens colles. Properatque in occursum sponsae suae, acclamans et dicens: Averte oculos tuos a me, quia ipsi me avolare fecerunt . Ecce quomodo tio, circumspectionem vero contemplatio. Contemplatio siquidem est, quando tandem anima videre incipit quae longa exspectatione sustinuit, et frequenti circumspectione quaesivit. Sed absque dubio ex quo incipit anima contemplari, incipit pariter et admirari. Quid enim mirum si miratur
Abbreviated transcription (Latin):
& cũ eo quasi unũ efficimur. Sie ꝓ¬
cubdubio eũ diuini spͣs infusionẽ
accipimus: ipͣi quodamodo unimur.
Qui adheret dño inquit apłs: unus
hec summa & singularis delectatio
quę sola potest cordis desiderio sa¬
tis facere: quȩ preualet eius inglu¬
uiem satiare. Hec sola desiderioꝵ
nr̃oꝵ fatigatione̾ conpescit. hec sola
animũ ad ueram pacem cõponit.
quia quid amplius requrat nͣ inue¬
nit. Quid enim est quod amplius
requirat: quȩ hoc ipsum quod habet¬
capere non potest: Uideamus gͦ
nunc: quib us gradibus hec poce
crescat. Primo. de siderii sui lon¬
ga ex pectatio: expectationem seqͥt᷑
circũspectio: circũspecꝰtionem con¬
templatio : contemplationem q̃¬
miratio: ammirationem exulta¬
tio: exultationem dulcedo. Ex pec¬
tatio est. ex quo sponsa xpͣi. post
diuturnam fatigationem sui¬
de siderii. tandem aliquando
incipit. de euis quem diligit a¬
nima sua aduentu. ꝑ indernam

Expanded text:
et cum eo quasi unum efficimur. Sic pet cum eo quasi unum efficimur. Sic procul dubio, cum divini spiritus infusionem accipimus, ipsi quodammodo unimur: Qui adhaeret Domino, inquit Apostolus, haec summa et singularis delectatio, quae sola potest cordis desiderio satisfacere, quae praevalet ejus ingluviem satiare. Haec sola desideriorum nostrorum fatigationem compescit, haec sola animum ad veram pacem componit, quia quid amplius requirat non invenit. Quid enim est quod amplius requirat, quae hoc ipsum quod capere non potest? Videamus ergo nunc quibus gradibus haec pax crescat. Primo est desiderii sui longa exspectatio, exspectationem sequitur circumspectio, circumspectionem contemplatio, contemplationem admiratio, admirationem exsultatio, exsultationem dulcedo. Exspectatio est, ex quo sponsa Christi post diuturnam fatigationem desiderii sui tandem aliquando incipit de ejus quem diligit anima sua adventu per internam
Abbreviated transcription (Latin):
pere non potest. Plenum tamen
Gaudium habere potest: quia tan¬
tum habere potest. quantuͣ capere
potest. Pace itaq sua tunc ueracit᷑
mens humana ꝑfruit᷑. quando
in id qd interius de diuina dul¬
cedine sentit. tota resoluitur.
Hee autem pax ut plena sit. in
ꝙ ex alio ꝑficitur. Primũ siqui¬
dem est ut cȩlestis sponsi amica .ꝙ.
ueri amici sponsa. dilecti sui desi¬
derio accensa. & ineuis aduentũ
suspensa: primũ inquam est ut
uideat quem diligit anima sua.
Sed̾s est ut ĩ amplexus eius ruat:
& oscula iungat. Scdm qd incessan¬
ter postulat. osculetur me osculo oriͤ
suiꝰ ut ad eius deosculationem hau¬
riat. de dulei dulcedinem: & de sua¬
ui expͥmat suauitatem. Fauus qͥp¬
pe distilians labia eus: & spͣs eius
super mel dulcis. Ip̃e siquidem sũ¬
ma pulcͥritudo: ipse sũma dulcedo.
Pulcrͥitudo ad uisum: dulcedo ad
gustum. Quasi exterius ẽ qd̾ uidet᷑
Od eium gustamus nobis incorꝑamꝰ.

Expanded text:
pere non potest; plenum tamen pere non potest; plenum tamen gaudium habere potest, quia tantum habere potest, quantum capere potest. Pace itaque sua tunc veraciter mens humana perfruitur, quando in id quod interius de divina dulcedine sentit, tota resolvitur. Haec autem pax ut plena sit, in et ex alio perficitur. Primum siquidem est, ut coelestis sponsi amica, et veri amici sponsa, dilecti sui desiderio accensa, et in ejus adventum suspensa; primum, inquam, est ut videat quem diligit anima sua; secundum est ut in amplexus ejus ruat, et oscula jungat; secundum, quod incessanter postulat, osculetur me osculo oris sui, ut ad ejus deosculationem hauriat de dulci dulcedinem, et de suavi exprimat suavitatem. Favus quippe distillans labia ejus, et spiritus ejus super mel dulcis. Ipse siquidem summa pulchritudo, ipse summa dulcedo. Pulchritudo ad visum, dulcedo ad gustum. Quasi exterius adhuc est quodQuod enim gustamus nobis incorporamus,
Abbreviated transcription (Latin):
celebritate sine fine letemur.
requiescam. Pax illa ꝑ quam & in
qua anuma obdormit. ꝑ quam ex¬
teriorum omnium ĩterim memo¬
riam dimittit. ꝑ quam ipsa sibi
in obliuionem uenit. inqua se ip¬
sam suꝑ gressa tota indm transit:
pax inquam illa qͥd aluto esse udet᷑.
quam internum illud uerum ꝙ
plenum gaudium. quȩdam ut ita
dicam super effiuentia spiritaliũ
deliciarum. mira scilicet ꝙ in effa¬
bilis quedam sacietas cęlestium
desideriorum᷑ Pacem sane tunc tau¬
tum ueram plenam obtinere uide¬
tur: quando om̃e enus desiderium
internę illius dulcedinis suꝑha¬
bundantia penitus ab sorbetur.
Quandiu enim animus in ea que
non dum habet. estuanti desiderio
anhelat: pacem quomodo habet.
fatigat: Gaudium gͦ nr̃m nisi ple¬
num sit: desideria nr̃a ad uerami
pacem non cõponit. Et quidem
inhac corruptibili uita humanus
animus ꝑfectum gaudiũ habere
non potest: quia ꝑfectum gaudiu̾
in hac exiguitatis suȩ angustia ca¬

Expanded text:
celebritate sine fine laetemur. celebritate sine fine laetemur. requiescum. Pax illa per quam, et in qua anima obdormit, per quam exteriorum omnium interim memoriam amittit, per quam ipsa sibi in oblivionem venit in qua seipsam supergressa, tota in Deum transit. Pax, inquam, illa quid aliud esse videtur, quam internum illud verum, et plenum gaudium, quaedam, ut sic dicam, supereffluentia spiritualium deliciarum, mira scilicet et ineffabilis quaedam satietas coelestium desideriorum? Pacem sane tunc tantum veram plenam obtinere videtur, quando omne ejus desiderium internae illius dulcedinis superabundantia penitus absorbetur. Quandiu enim animus in ea quae nondum habet ustuanti desiderio anhelat, pacem quomodo habet, fatigat? Gaudium ergo nostrum nisi plenum sit, desideria nostra ad veram pacem non componit. Et quidem in hac corruptibili vita humanus animus perfectum gaudium habere non potest, quia perfectum gaudium in hac exiguitatis suae angustia ca
Abbreviated transcription (Latin):
&ͥ eternam nominauimuss. Primã
uenit.xpͣe destruere. scdam statu¬
ere: terciam dare: s infuturum
tamen seruare. De prima dicit.
s gladium. De scd̾a & tercia illud in¬
telligimus: quod iam supra posiumꝰ.
Pacem relinquo uobis: pacem meaͣ
do uobis. Detestemur itaq illam
quam xp̃e dampnauit: amemus
illam quam apͣs docuit: speremus
illam quam apͣs nobis reposuit:
quia fidelis est qui ꝓmisit. Amemꝰ
internam: sperenius ȩteruam. Iula
ad florem. ista ꝑtiuet ad fructum:
illa ad pascha primum. ista ꝑtinet
ad pascha scđm. Qui adhue amat
prunam. relinquat eam. & transeat
ad secundam: certus qd̾ ꝑ ipsam tͣnsi¬
turus sit adterciam. Qui. ad scdam
transiit: lam pascha primũ. iam
pascha fioridum celebrauit. Quide
stauit: ao scđm pascha iamtransiit
cuiꝰ celebritas sempiterna erit. Eece
de fioribus. ecce de fructib teneamꝰ
istos desidere mus illos: ut meter¬
num frui mereamur. & de eterna

Expanded text:
et aeternam nominavimus. Primam et aeternam nominavimus. Primam venit Christus destruere, secundam statuere, tertiam dare, sed in futurum tamen reservare. De prima dicit: sed gladium . De secunda et tertia illud intelligimus quod et jam supra posuimus: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis . Detestemur itaque illam quam Christus damnavit, amemus illam quam Christus docuit, speremus illam quam Christus nobis reposuit, quia fidelis est qui promisit. Amemus internam, speremus aeternam. Illa ad florem, ista pertinet ad fructum; illa ad pascha primum, ista pertinet ad pascha secundum. Qui adhuc amat primam, relinquat eam, et transeat ad secundam, certus quod per ipsam transiturus sit ad tertiam. Qui ad secundam transiit, jam pascha primum, jam pascha floridum celebravit. Quid dstavit, ad secundum pascha jam transiit cujus celebritas sempiterna erit. Ecce de floribus, ecce de fructibus tentamus: istos desideremus, illos, ut in aeternum fuit, mereamur, et de aeterna
Abbreviated transcription (Latin):
pere. uel satif facere possit: quem
huius fructus concupiscentia nͣ
trahit Si hunc fruc̾tum esuri¬
mus. si eo frui desideramus: uere
paci studeamus. Teneanius inte¬
ꝓmisit. Pacem inquit relinquo uo¬
bis: pacem meam do uobis. Nontur¬
betur itaq cor tuũ. neq formidet.
& pacem habes quam tibi ap̃s reli¬
quit. & seruare te uoluit. S forte &.
illam queris que nam sit. quam
xpͣs ꝓmisit: uel suam nominauit.
que sit illa par dĩ. que exuperat
omnem sensum: Curramus itaq
ꝑ pacem ad pace̾: ꝑ pacem internã.
ad pacem eternam. Nam ẽ pax
quȩ est tantum exteruis. & est par
quȩ est tantum interius: & est par
quȩ est simul interus. & exteriꝰ.
Pruna ꝑtiuet ad solam caruem.
scda ad solam mentem: tercia ad
mientem simul & carnem. Prinã
& scđam in hac iuta. numquam
tamen simul habere posumus. quas
semꝑ in moribus disparibus seorsũ
ꝙ seorsum udemus. terciam in fu¬
tura uita tantum speramus: uisde

Expanded text:
pere, vel satisfacere possit quem pere, vel satisfacere possit quem hujus fructus concupiscentia non trahit. Si hunc fructum esurimus, si eo frui desideramus, verae paci studeamus. Teneamus inte quam promisit: Pacem, inquit, relinquo vobis, pacem meam do vobis . Non turbetur itaque cor tuum, neque formidet, et pacem habes quam tibi Christus reliquit, et servare te voluit. Sed forte, et illam quaeris quaenam sit quam Christus promisit, vel suam nominavit. e possum quae sit illa pax Dei, quae exsuperat omnem sensum. Curramus itaque per pacem ad pacem, per pacem internam ad pacem aeternam. Nam est pax quae est tantum exterius, et est pax quae est tantum interius, et est pax quae est simul interius et exterius. Prima pertinet ad solam carnem, secunda ad solam mentem, tertia ad mentem simul et carnem. Primam et secundam in hac vita, nunquam tamen simul habere possumus, quas semper in moribus disparibus seorsum et seorsum videmus, tertiam in futura tantum vita speramus, unde
Abbreviated transcription (Latin):
si uere humiliationis frucꝰtum ad¬
tendimuis. Absq dubio sicut omĩs
qui se exaltat humiliabitur: sic oĩs
qui se humiliat exaltabitur. Cogi¬
ta tamen que sit exaltatio ista: ut
agnoscas quem fructum habeat
humiliatio uera. Quale aut quan¬
tum putas. possidere regnum cȩlor.
Nam ipsum arbitror uere huru¬
liationis fructum. Beati enim pau¬
peres spũ: qmͣ ipsorum est regnũ
celorum. Ecce quo ordine. ecce quo
fruc̾tu uel fine. debeamus ꝓcedere:
& in ierłin tendere. ꝓfecto si nhoc
ordine incedimus. si uihac iutenti¬
one ꝓperamus. ierusalem appropin¬
quamus. si obedientiari cũ carita¬
te & humilitate seruamus: uerã
quam querimus pacem citiꝰ inue¬
nimus. Ostultum. o cecum. qui stu¬
diose nou ꝓperat: ubi pacem. &.
pacem ueram inueniat. Uultis
tamen fruc̾tum eiꝰ agnoscere: ut
inde colligere ualeatis. quantum
ad eam optinendam oporteat ꝓpe
bilis: ofructus singularis. Oqͣnta
gła serui. & serui tam indigni fie¬
ri filium dĩ. Quid ei queso iam sa¬

Expanded text:
ve verae humiliationis fructum attendimus. Absque dubio sicut omnis qui se exaltat humiliabitur, sic omnis qui se humiliat exaltabitur. Cogita tamen quae sit exaltatio, ista ut agnoscas quem fructum habeat humiliatio vera. Quale aut quantum putas possidere regnum coelorum: nam ipsum arbitror verae humiliationis fructum. Beati enim pauperes spiritu, quoniam ipsorum est regnum coelorum; ecce quo ordine, ecce quo fructu, vel fine debeamus procedere, et in Hierusalem tendere. Profecto si hoc ordine incedimus, si hac intentione properamus, Hierusalem appropinquamus; si obedientiam cum charitate et humilitate servamus, veram quam quaerimus pacem citius invenimus. O stultum, o caecum qui studiose non properat ubi pacem, et pacem veram inveniat! Vultis tamen fructum ejus agnoscere, ut inde colligere valeatis quantum ad eam obtinendam oporteat properbilis, o fructus singularis, o quanta gloria servi, et servi tam indigni fieri filium Dei. Quid ei, quaeso, jam sa
Abbreviated transcription (Latin):
ris. Illuminat siquidem omnent
hominem uenientem in hunc
mundum. Si omne̾ hominẽ.
g̃ iustos & iniustos: beandos. atq
dampnandos. ꝑinspirantem gra¬
tiam ad est bonis omĩbus. ꝑfectis
& inꝑfectis: beatis atq beandis.
pse est enum qui oꝑat᷑ omĩa in
oniub: diuidens singulis ꝓ ut
uult. Omnib itaq creaturis mẽ.

Expanded text:
ris. Illuminat siquidem omnem ris. Illuminat siquidem omnem hominem venientem in hunc mundum; si omnem hominem, ergo justos et injustos, beandos atque damnandos. Per inspirantem gratiam adest omnibus bonis, perfectis et imperfectis, beatis atque beandis. Ipse enim est qui operatur omnia in omnibus, dividens singulis prout vult. Omnibus itaque crea
Abbreviated transcription (Latin):
tinet pariter & replet: quid est
queso qd̾ discipuli domini hodi¬
erna die acceperunt. si eo sp̃u
qui omĩa replet. & ante hane diẽ
pleni fuerunt: Quid ẽ qd̾ in hac
pentecostes celebritate. sp̃s sci
ad uentum recolimus. uel colimꝰ:
quem constat ubiq esse. & onũa
replere: Unde quo ueniatꝰ si
ubiq est. ꝙ nusquam deesse po¬
test: Uel quid illi amplius cape¬
rent. si & antea hoc spũ pleni fu¬
eruntꝰ S sciendum quod hic
spͣs quemad modum & tota tri¬
uitas aliter ad est ꝑ ubiq p̾sentẽ
maiestatis suȩ potentiam: alit̃¬
tiam: atq ad est aliter ꝑ aspiran¬
ten grãm. Maiestatis suȩ presen¬
tia ad e̾ omĩbus creaturis. corpo¬
reis. & incorporeis: tam manima¬
tis quam animatis. Sp̃s enim
sapientie attingit ubiq ꝓpt̾ suã
muundiciam. ꝑ illuminantem
sapientiam adest idem spiritus.
tantum modo rationabilibus cre¬
aturis: om̃ib tamen si ue bouis
suie malis: beatis simul ꝙ mise¬

Expanded text:
tinet, pariter et replet, quid est, tinet, pariter et replet, quid est, quaeso, quod discipuli Domini hodierna die acceperunt, si eo Spiritu qui omnia replet, et ante hanc diem pleni fuerunt? Quid est quod in hac pentecostes celebritate Spiritus sancti adventum recolimus vel colimus quem constat ubique esse, et omnia replere? Unde quo veniat si ubique est, et nusquam deesse potest, vel quid illi amplius caperent si et antea hoc spiritu pleni fuerunt? Sed sciendum quod hic Spiritus, quemadmodum et tota Trinitas aliter adest per ubique praesentem majestatis suae potentiam, alittiam, aliter adest per aspirantem gratiam. Majestatis suae praesentia adest omnibus creaturis corporeis et incorporeis, tam inanimatis quam animatis. Spiritus enim sapientiae attingit ubique propter suam munditiam, per illuminantem sapientiam; adest idem Spiritus tantummodo rationalibus creaturis, omnibus tamen sive bonis sive malis, beatis similiter et mise
Abbreviated transcription (Latin):
dem recte dici potusset. S mirau¬
da ratione uoluit scriptura saera
ut dictum est. sub tanta uerbo.¬
rum breuitate. & ꝑsonarũ plu¬
ralitatem: & substantię unitatem
ostendere. ꝑsonarum pluralitas
ostenditur: in eo qd̾ spiritus iste.
sp̃s dñi dicitur. Aluis est enim
ipse: atq alius ille cuius sp̃s dicit᷑
esse. Idemptitas uero substantie
ostenditur: dum idem spiritus il¬
lud esse dicitur. ꝑ quod omĩa con¬
tinentur. Est itaq spͣs hic illut
idem quod est ille a quo suut
om̃ia: illud idem qd̾ est ille ꝑqͦͣm
om̃ia. Illud idem qd̾ est ille qͥ
in principio creauit cȩlum ꝙ ter¬
tam: illud idem qd̾ est ille. per
quem facta sunt omĩa. & sine
quo facꝰtum est nichil. Erit itaq
una natura. una diuinitas. una
maiestas. Recte ꝗͦ de hoc sp̃u
scrib tur. Spiritus dñi reple¬
uit orbem terrarum: & hoc qd̾
continet omĩa scientiam habec
uocis. S si spiritus iste omĩa con¬

Expanded text:
dem recte dici potuisset. Sed mirandem recte dici potuisset. Sed miranda ratione voluit Scriptura sacra, ut dictum est, sub tanta verborum brevitate et personarum pluralitatem, et substantiae unitatem ostendere. Personarum pluralitas ostenditur in eo quod spiritus iste Spiritus Domini dicitur. Alius est enim ipse, atque alius ille, cujus Spiritus dicitur esse; identitas vero substantiae ostenditur, dum idem Spiritus illud esse dicitur per quod omnia continentur. Est itaque hic Spiritus illud idem quod est ille a quo sunt omnia, illud idem quod est ille per quem omnia, illud idem quod est ille qui in principio creavit coelum et terram, illud quod est ille per quem omnia facta sunt, et sine quo factum est nihil. Erit itaque una natura, una divinitas, una majestas. Recte ergo de hoc Spiritu scribitur: Spiritus Domini replevit orbem terrarum et hoc quod continet omnia scientiam habet vocis. Sed si Spiritus iste omnia con
Abbreviated transcription (Latin):
habere. Si scit illud qd̾ maius est:
multomagis ꝗͣ illud quod minus e.
S monstratum est plus ẽẽ scien¬
tiam uocum. quam rerum. Argu¬
mentum itaq ẽ a maiori: quod
ab hoc spirctu debeant omia
sciri. Primũ itaq arguientum
assumitur a minori: tercium uero
ut dicꝰtum est sumitur a maiori:
media autem argumentatio. ar¬
gumentum habet a toto. Dicatur
ꝗͣ de hoc spu: dicatur. Spiritus
oñi repleuit orbem terrarum.
ꝙ hoc qd ⁊tinet omĩa scientiam
habet uocis. Dicatur quod orbẽ
terrarum repleat. ut credatur ubi¬
q ẽẽ: dicatur qd om̃ia contineat.
ut ꝑpendatur omi̾a posse: dicat᷑
qd uocis scientiam habeat. ut
sub intelligꝰtur omĩa nosse. Notan¬
dum inhis ad huc uerbis. quam
congrue. uel distincte ꝯmendet᷑.
& ꝑsonarum pluralitas: & substan¬
tiȩ uiitas. Cum enim pͣmissum
rum. statim sub infertur. ꝙ hoc
qd̾ continet om̃ia. non is qui
continet omi̾a: quamius q: sie qͥ¬

Expanded text:
habere. Si scit illud quod majus est, habere. Si scit illud quod majus est, multo magis ergo illud quod minus est. Sed monstratum est plus esse scientiam vocum quam rerum. Argumentum itaque est a majori quod ab hoc Spiritu debeant omnia sciri. Primum itaque argumentum sumitur a minori, tertium vero, ut dictum est, sumitur a majori, media autem argumentatio argumentum habet a toto. Dicatur ergo de hoc Spiritu, dicatur: Spiritus Domini replevit orbem terrarum, et hoc quod continet omnia scientiam habet vocis . Dicatur quod orbem terrarum repleat ut credatur ubique esse; dicatur quod omnia contineat ut perpendatur omnia posse; dicatur quod vocis scientiam habeat ut subintelligatur omnia nosse. Notandum in his adhuc verbis quam congrue vel distincte commendetur et personarum pluralitas et substantiae unitas. Cum enim praemissurum, statim subinfertur, et hoc quod continet omnia, non is qui continet omnia, quamvis et sic qui
Abbreviated transcription (Latin):
uit adam animȩ uiuentis: ip¬
sum est uomeneus. Plus itaq
udetur eẽ habere scientiam uo¬
cum. quam rerum: qͣndoqͥdem
scientiam rerum ut dictum ẽ.
semꝑ comitat᷑ scientia uocum.
Notandum sane quod nondicit
scientiam sermonis: s uocis. Om¬
iuis autem sermo uox est. s con¬
uerti non potest. Non enun om¬
nis uox. etiam sermo est. Quedã
autem uoces. naturaliter habent
significare. sicut inugitus boum.
balatus pecudum: sernio uero uox
ẽ sigui ficatiua. secundũ placitũ.
Omnis itaq uox aut naturaliter.
aut accidentaliter aliqueo significa¬
re habet. Nichil autem arbitror
cẽ. quod non possit sermone expri¬
mi. uel uoce significari. Quia gͦ
latuis extenditur significatio uocis.
quam sermonis. recte de hoc spũ
dicitur. quoniam scientiam habet
uocis.  uti iam superius dictũ
est scientia uocum: semꝑ subin¬
fert scientiam rerum. Argumen¬
tum itaq ẽ hunc sp̃m omnia nos¬
se: quo asseritur uocis scientiam

Expanded text:
vit Adam animae viventis , ipvit Adam animae viventis , ipsum est nomen ejus. Plus itaque esse videtur habere scientiam vocum, quam rerum, quandoquidem rerum scientia, ut dictum est, semper comitatur scientiam vocum. Notandum sane quod non dicit scientiam sermonis, sed vocis. Omnis autem sermo vox est, sed converti non potest: non enim omnis vox etiam sermo est. Quaedam autem voces naturaliter habent significare, sicut mugitus boum, balatus pecudum; sermo vero vox est significativa secundum placitum. Omnis itaque vox aut naturaliter, aut accidentaliter aliquid significare habet. Nihil autem arbitror esse quod non possit sermone exprimi vel voce significari; quia ergo latius extenditur significatio vocis quam sermonis, recte de hoc Spiritu dicitur, quoniam scientiam habet vocis. Sed, uti superius jam dictum est, scientia vocum semper subinfert scientiam rerum. Argumentum itaque est hunc Spiritum omnia nosse quod asseritur vocis scientiam
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ non potest ista. apte accõmo¬
datur. Scientiam habet itaq hic
spiritus. non tantummodo uocis
generaliter: uerum etiam cuuif¬
cumq modi uocis specialiter: s
&̃ cuiu̾libet uocis etiam singula¬
riter. S quia scientiam habet
uocum: numquid & rerum: Ha¬
bet absq dubio. Semper enim
plenam cognitionem uocum.
comitatur scientia rerum: s nͣ
semꝑ cognitionem rerum. comita¬
tur etiam scientia uocum. Quam
multa putamus. sepe cognoscimꝰ.
quorum tamen uocabula ñ nouimꝰ.
uel obliti sumus. S quis huius
uocis q est bos. plenam noticiam
habeat: si ipsam rem penitus ig¬
norat: S puto qd̾ angłi plenam
scientiam rerum haberent: etiã¬
si uoces non essent. Potest itaq na¬
turaliter esse scientia rerum: etiã
ubi non est scientia uocum. Certe
adam qui rebus nomina imposu¬
it: priusquam uocabula ẽẽnt.
rerum noticiam habuit. Alioqͥn
neret. quorum noticiam uullam
haberet᷑. Oune enim quod uoca¬

Expanded text:
quod non potest ista apte accommoquod non potest ista apte accommodatur. Scientiam itaque habet hic spiritus, non tantummodo vocis generaliter, verum etiam cujuscunque modi vocis specialiter, sed et cujuslibet vocis etiam singulariter. Sed quia scientiam habet vocum nunquid et rerum? sic absque dubio. Semper enim plenam cognitionem vocum comitatur scientia rerum, sed non semper cognitionem rerum comitatur etiam scientia vocum. Quod multa putamus saepe cognoscimus, quorum tamen vocabula non novimus vel obliti sumus. Sed quis hujus vocis quae est bos plenam notitiam habeat, si ipsam rem penitus ignorat? Sed puto quod angeli plenam scientiam rerum haberent etiamsi voces non essent. Potest itaque naturaliter esse scientia rerum etiam ubi non est scientia vocum. Certe Adam, qui rebus nomina imposuit priusquam vocabula essent, rerum notitiam habuit. Alioquin neret, quorum notitiam nullam haberet? Omne enim quod voca
Abbreviated transcription (Latin):
lorum. Erit igitur ubiq loco¬
rum. Uultis autem ꝙ illud nos¬
se. quia spͣs iste omnia potest.
de quo iam constat quod ubiq
est: S quomͦ non omĩa ualet.
qui omnia continet: Pro focto
si sine ipso posset aliquid subsi¬
stere: nullomodo spiritus dicere¬
tur omnia continere. Si igitur
sine ipso nil subsistere potest. ꝓ¬
fecto ab ipso habet ee̾ om̃e qd̾ est.
Nquo igitur est omĩum esse. con¬
stat nimirum eum omĩa posse.
Argumentum itaq est a toto. qr
omnia possit: quod sine ip̃o ni¬
chil subsistit. nichil subsistere
possit. Audistis de presentia. au¬
distis de potentia: uultis ad huc
scire quid sentiri debeat de euis
scientia᷑ Attende gͦ quid sit illud
qd̾ de eodem asseritur. u eo quod
dicitur. Ꝙ hoc quod continet
omnia. scientiam habet uocis.¬
omĩum uocum: uisi qd̾ illa po¬
sitio potius quam ista eo conue¬
mentuis accipitur: qd̾ illa non
tantum ad particularia quomͦ
& ista. uerum etiam ad generalia.

Expanded text:
lorum? Erit igitur ubique locolorum? Erit igitur ubique locorum. Vultis autem et illud nosse quod Spiritus iste omnia potest, de quo jam constat quod ubique est. Sed quomodo non omnia valet qui omnia continet? Profecto si sine ipso posset aliquid subsistere, nullo modo Spiritus iste diceretur omnia continere. Si igitur sine ipso nil subsistere potest, profecto ab ipso habet esse omne quod est. A quo igitur est omnium esse, constat nimirum eum omnia posse. Argumentum itaque est a toto quia omnia possit, quod sine ipso nihil subsistit, nihil subsistere possit. Audistis de praesentia, audistis de potentia, vultis adhuc scire quid sentiri debeat de ejus scientia? Attende ergo quid sit illud quod de eodem asseritur in eo quod dicitur: Et hoc, quod continet omnia, scientiam habet vocis,omnium vocum, nisi quod illa positio potius quam ista eo convenientius accipitur, quod illa non tantum ad particularia quomodo et ista, verum etiam ad generalia
Abbreviated transcription (Latin):
potentem: doctorem onũa scieur¬
tem. & sane consolatorem ubiq¬
pre sentem exigebant. tot mise¬
riis addicti: ꝓtectorem omripo¬
tentem tot uiciis corrupti: doc¬
torem onunia scientem. tot er¬
roribus addicti. O consolatorẽ
dulcem. o ꝓtectorem fortem. o
docꝰtorem efficacem. qui ubiq
sit. qui omĩa possit: qui omĩa
nouerit. Q quid aliud uerba
illa superuis posita ꝓponere
iuidentur. si digne pensentur:
quam ꝓmissum uel missum
paraclitum nrͣm. ubiq esse. oĩa
posse. omĩa nosse: Spiritus dñi
repleuit orbem terrarum. ꝙ hoc
qd̾ continet omiͣa scientiam ha¬
bet uocis. Si iste diͣ spiritus
repleuit orbem terrarũ. quanto
celorum. Quod enim in celis
sit. quis dubitare possit: Pro ea
igitur parte scriptura asseruit.
ꝓ qua fortasse dubitare quis po¬
tuit. Habemus itaq arguinen¬
tum a inmori: quod hic sp̃s de¬
beat ubiq presens credi. Di e¬
nim ubiq terrarum: quanto
magis ut dictum est. ubiq ce-¬

Expanded text:
potentem, doctorem omnia scienpotentem, doctorem omnia scientem. Et sane consolatorem ubiqpraesentem exigebant tot miseriis addicti, protectorem omnipotentem tot vitiis corrupti, doctorem omnia scientem tot erroribus adducti. O consolatorem dulcem! o protectorem fortem! o doctorem efficacem, qui ubique sit, qui omnia possit, qui omnia noverit, et quid aliud verba illa superius posita proponere videntur si digne pensentur quam promissum vel missum Paracletum nostrum ubique esse, omnia posse, et omnia nosse! Spiritus Domini replevit orbem terrarum, et hoc quod continet omnia, scientiam habet vocis. Si iste Domini Spiritus replet orbem terrarum, quanto coelorum? Quod enim in coelis sit dubitare quis possit? Pro ea igitur parte Scriptura asseruit pro qua fortassis dubitare quis potuit. Habemus itaque argumentum a minori quod hic Spiritus debeat ubique praesens credi. Si enim ubique terrarum, quanto magis, ut dictum est, ubique coe
Abbreviated transcription (Latin):
piritus domini
repleuit orbem
terrarum: & hoc qd
continet omnia
scientiam habet
uocis. Ecce qualẽ
fr̃s paraclitum de dñi ꝓmissione
accepimus: ecce qualein consola¬
torem habemus. Fortassis aꝑtius
nosse cupitis: quantus sit iste. uł
qualis. Ubiq est. omĩa potest.ꝙ
omĩno eum nichil latere potest.
Ubiq talem oportebat esse. qui
posset omnibus ubiq occurrere:
quem oportebat tot exules redu¬
cere. tam dispersos colligere: tot
mestos confortare: tot desperatos
ad ueniam reformare. Talem itẽ
o portebat esse qui posset que
uellet implere: quem oportebat
tot infirmos curare. tot oppressoᷤ
ꝓtegere. & inter tot discrunina
custodire. & coutra tot temptam̃¬
ta. munire. Talem deniq qui
nichil non nosset. quem nichilo¬
iminus oportebat tot ufideles
conutere. tot incredulos docere.
tot rudes instruere. tot inscios
erudire. Qualem utiq oportuit
accepimus: consolatorem ꝓtecto¬
rem. atq doctorem. Consolatorẽ
ubiq presentem: ꝓtectorem. onũ¬

Expanded text:
piritus Domini replevit orbem terrarum; et hoc, quod continet omnia, scientiam habet vocis . Ecce qualem, fratres, Paraclitum de Domini promissione accipimus, ecce qualem consolatorem habemus. Fortassis apertius nosse cupitis quantus sit iste vel qualis. Ubique est, omnia potest, et omnino cum nihil latere potest. Utique talem oportebat esse, qui posset omnibus ubique occurrere, quem oportebat tot exsules reducere, tam dispersos colligere, tot moestos confortare, tot desperatos ad veniam reformare. Talem item oportebat esse qui posset quae vellet replere, quem oportebat tot infirmos curare, tot oppressos protegere, et inter tot discrimina custodire, et contra tot tentamenta munire. Talem denique qui nihil non nosset, quem nihilominus oportebat tot infideles convertere, tot incredulos docere, tot rudes instruere, tot inscios erudire. Qualem utique oportuit accepimus consolatorem, protectorem, atque doctorem. Consolatorem ubique praesentem, protectorem omni
Abbreviated transcription (Latin):
s humilib consentientes. Hic est
ꝓcessionis modus quem xpͣs tenu¬
it: quem utiq & nos tenere uoluit.
Uultis apertius nosse quia abecha¬
na uenit: & quia in omi qd̾ egit
obedientiam tenuit. Non ueni
montem oliueti transiit: & ex mor¬
te sua quam ꝓ nobis sustinuit.
quantũ nos diligeret ostendit. Ma¬
iorem enim caritatem nemo ha¬
bet: ut anima suam ponat quis
ꝓ amicis suis. Uultis scire quomͦ in

Expanded text:
sed humilibus consentientes . Hic est sed humilibus consentientes . Hic est processionis modus quem Christus tenuit, quem utique et nos tenere voluit. Vultis apertius noscere, quia a Bethania venit, et quia in omni, quod egit obedientiam tenuit: Non veni,montem Oliveti transiit, et ex morte sua quam pro nobis sustinuit, quantum nos diligeret ostendit. Majorem enim charitatem nemo habet, quam ut animam suam ponat quis pro amicis suis. Vultis scire quom
Abbreviated transcription (Latin):
bet quid faciat: ante faciem suam
mittat: modum sũme ꝑfec̾tionis
quam nondum aprehendit atten¬
dat. Attendat quę sit illa ꝑfectio
angelicȩ puritatis. quȩ illa coͣsum¬
matio augelicȩ integritatis: ꝙ abs¬
q dubio in castello quod contra
se est. imꝑfectionis suȩ modum
ex comꝑatione colligere potest.
Considerer quȩ sit illa futurȩ uite
purito uel qualis eius integri¬
tas: quam sit pura ab om̃i malo.
quam sit integra monͣ bono. pu¬
ra ab om̃i corruptione. integra
ab onuͣ imꝑfectione: & puto quia
hoc gemino misterio. asinum si¬
bi ad ducere ualeat: & inuenire
at. ꝑ fecto tutum nonerit sine
eius modi humili subsellio pueris
occurrere. acclamantibus illis un¬
diq euge. euge: eo qd pueri sint.
&. idcireo discernere non possunt
quos. quando uel quomͦ debeant
laudare. Cale ut arbitror subsellui̾
uoluit nos apłs querere: cum ad¬
imoneret nos de nobis non alta sa¬
pere. Non alta inquit sapientes:

Expanded text:
bet quid faciat, ante faciem suam bet quid faciat, ante faciem suam mittat modum summae perfectionis quam nondum apprehendit ad quam attendat. Attendat autem quae sit illa perfectio angelicae puritatis, quae illa consummatio angelicae integritatis, et absque dubio in castello quod contra se est imperfectionis suae modum ex comparatione colligere potest. Consideret quae sit illa futurae vitae puritas, vel qualis ejus integritas, quam sit pura ab omni malo, quam sit integra in omni bono, pura ab omni corruptione, integra ab omni imperfectione, et puto quia in hoc gemino ministerio asinum sibi adducere valeat, et invenire at. Profecto tutum non erit sine hujusmodi humili subsellio pueris Hebraeorum occurrere, ac clamantibus illis undique: Euge, euge, eo quod pueri sint, et idcirco discernere non possunt, quos, quando, vel quomodo debeant laudare. Tale, ut arbitror, subsellium voluit nos Apostolus quaerere, cum admoneret nos de nobis non alta sapere: Non alta, inquit, sapientes,
Abbreviated transcription (Latin):
enim ad huc eneruiter uiuunt.q
erubescenda coͣmutunt. satis ad
manum inuenunt unde erube¬
scant: & humiliare se debeant. Qua¬
lis fuit publicanus ille: quierube
dum inueniunt. quales ẽẽ credo
qui de bethania ueniunt. & ꝑ oli¬
uetum trauseunt. qui pascha flori¬
dum faciunt. & iuam suam uirtut̃
floribus sternunt: necesse habent
ut arbitror asinum de longinquo
ad ducere : &. humuliationis suȩ ma¬
teriam uel de pristine uitȩ lapsu.
uel futurȩ uite statu assumere.
us ee̾t: ad antiqͣ conuersationis
uiam. considerationis sue ex plora¬
tores misit. & inde sibi bumiliandi
materiam asciuit. Audi unde sibi
asinum adducat. uel quem humilẽ
deiectionis sibi locum eligat: eum
qui non sum dignus uocari apłs.
ille facturus est. qui cũ beato iob
dicere potest:. Neq enim repre
habet iuide asinum adducat. de his
que lam post tergum reliquit: quia
unde sibi uilescat de preterita con¬
uersatione nou inuenit. D eoce ha¬

Expanded text:
enim adhuc enormiter vivunt, et enim adhuc enormiter vivunt, et erubescenda committunt, satis ad manum inveniunt unde erubescant, et humiliare se debeant. Qualis fuit publicanus ille qui erubesdum inveniunt, quales esse credo qui de Bethania veniunt et per Olivetum transeunt qui pascha floridum faciunt, et viam suam virtutum floribus sternunt, necesse habent, ut arbitror, asinum de longinquo adducere, et humilationis suae materiam vel de pristinae vitae lapsu vel de futurae vitae statu assumere. us esset, ad antiquae conversationis viam considerationis suae exploratores misit et inde sibi humiliandi materiam ascivit. Audi unde sibi asinum adducat, vel quam humilem sibi dejectionis locum eligat, cum qui non sum dignus vocari apostoille facturus est qui cum beato Job dicere potest: Neque enim reprehhabet unde asinum adducat de his quae jam post tergum reliquit, quia unde sibi vilescat de praeterita conversatione non invenit. Sed ecce ha
Abbreviated transcription (Latin):
ea. ut ueraciter humiles simus in
mente: & ueram humiliationem
exibeamus inactione. Alioquin.
site ficte humilias. & fraudulenter
compulsus fueris transire. fumi¬
na. discooperirire crura. absq du¬
bio turpitudo tua reuelabitur: eo
qd nichil oꝑtum quod non reue¬
letur. Studeamus gueraciter
humiles esse. & ueraciter humi¬
les apparere: ⁊ hoc ordĩe uͭ arbitror
poterimus pares nr̃os nobis con¬
ciliare. Constat namq quia inter
pares maxime nasci solet inuidia:
& ex inuidia discordia. S si inasi¬
no ut dictum est sedemus. & inft¬
mum inter eos & uilem quendam
Abiec̾tum locum tenemus: inuidie
fomitem amputamus. Absq dubi¬
o uera humiliatio nͣ soluͣmodo
pacem inter pares reformat: s
etiam cum superioribus. & cum
inferioribus confirmat. Uide gͦ
quale sit tale subsellium querere:
ꝙ si opus fuerit etiam de longin¬
quo adducere. Alus uamq facile
assumitur. de ꝓirimo: aluis autem
adduci oportet de longinquo. Qui

Expanded text:
ea, ut veraciter humiles sumus in ea, ut veraciter humiles sumus in mente, et veram humiliationem exhibeamus in actione. Alioquin si te ficte humilias, et fraudulenter entiam: Compulsus fueris transire flumina, discooperire crura, absque dubio turpitudo tua revelabitur , eo quod nihil opertum sit quod non reveletur. Studeamus ergo veraciter humiles esse, et veraciter humiles apparere, et hoc ordine, ut arbitror, poterimus pares nostros nobis conciliare. Constat namque quia inter pares maxime nasci solet invidia, et ex invidia discordia? Sed si in asino, ut dictum est, sedemus, et infimum inter eos, et vilem quemdam, et abjectum locum tenemus, invidiae fomitem amputamus. Absque dubio vera humiliatio non solummodo pacem inter pares reformat, sed etiam cum superioribus et cum inferioribus confirmat. Vide ergo quale sit tale subsellium quaerere, et si opus fuerit etiam de longinquo adducere. Aliis namque facile assumitur de proximo, aliis autem adduci opportet de longinquo. Qui
Abbreviated transcription (Latin):
suad̾i uelle. Ui des certe quia in
hoc negocio opus habemus. qd̾
pene nobis excidit: & asina & pul¬
lo euis. Duo siit. humilitas ꝙ.
humiliatio. Humilitas in asina:
humiliatio designatur in pullo.
Pullus ex asina nascitur: & ex hu¬
militate. humiliatio uera oritur.
Hu militas interuis: humiliatio
exteriꝰ humilitas in corde: humi¬
liatio inac̾tione humilitas ꝑtinet
ad affec̾tum: humiliatio autem
ad actum. Sola autem humiliatio
illa necesse est uera sit: que ex hu¬
militate descendit. Qui infirmita¬
tem suam ueraciter agnoscit . &. in
oculis suis sibi ipse uilescit: iam
asinam quasi insuam presentiam
adduxit. S si in oculis hominũ
se humiliare. uel contẽptibilem
apparere erubescit: matrem quidẽ
presentem presentem habet: s us¬
q ad huic pulli presentia caruit.
Si te exterus humilias. s magnũ
aliquid de existimas. pullum ha¬
bes. s matrem non habes. Addu¬
camus itaq asinam & pullũ cum

Expanded text:
ersuaderi velle. Vides certe quia in ersuaderi velle. Vides certe quia in hoc negotio opus habemus, quod pene nobis excidit, ex asina, et ejus pullo. Duo sunt, humilitas et humiliatio: humilitas in asina, humiliatio designatur in pullo. Pullus ex asina nascitur, et ex humilitate humiliatio vera oritur; humilitas interius, humiliatio exterius; humilitas in corde, humiliatio in actione, humilitas pertinet ad affectum, humiliatio autem ad actum. Sola autem humiliatio illa necesse est vera sit, quae ex humilitate descendit. Qui infirmitatem suam veraciter agnoscit, et in oculis suis sibi ipse vilescit jam asinam in suam quasi praesentiam adduxit. Sed si non oculis hominum se humiliare vel contemptibile apparere erubescit, matrem quidem praesentem habet, sed usque adhuc pulli praesentia caruit. Si te exterius humilias, sed magnum aliquid de te existimas, pullum habes, sed matrem non habes. Adducamus itaque asinam et pullum cum
Abbreviated transcription (Latin):
rabilius apparet. hominem ponti¬
ficalibus indutum in asino sedere.
& inter eiusmodi insignia. tale
subsellum non erubescere. quam
illud cunctis pene dulce lignum
in manibus portare. quam nutrã
incapite. uł pallium in humeris
gestare. Nec nouum sane. nec mi¬
rum. de uirtutibus gloriariꝰ s illo̾
magnum atq inirandum inter sit¬
mna queq oruamenta uirtutum a¬
sinum non dedignari. humilita¬
tis bono firmiter in herere. unum
eundemq hominem aliis omnib
mirabilem. soli sibi cõtemptibilẽ
apparere. Hoc sane ordine ꝓcessio¬
nem nr̃am mirabilem facimus: si
uiter obedientiȩ ꝙ miscdĩȩ fastigia
humanitatis modestiam non dese¬
rimus. Hac sane arte poteruus
pares nr̃os nobis conciliare. si sum¬
ina cum diligentia studeamus sẽ¬
ꝑ nouissimum locum denere: illos
nobis uenerationis officio. ꝙ hono¬
ris loco sine simultate preferre.
immo ꝙ preferendos esse ueraciter
credere: ꝙ sibi ꝑsuadere ꝙ aliis ꝑ¬

Expanded text:
rabilius apparet, hominem pontirabilius apparet, hominem pontificalibus indutum in asino sedere, et inter ejusmodi insignia tale subsellium non erubescere, quam illud cunctis pene dulce lignum in manibus portare quam mitram in capite, vel pallium in humeris gestare. Nec novum sane, nec mirum de virtutibus gloriari, sed illud magnum atque mirandum inter summa quaeque ornamenta virtutum asinum non dedignari, humilitatis bono firmiter inhaerere, unum eumdemque hominem aliis omnibus mirabilem soli sibi contemptibilem apparere. Hoc ordine sane processionem nostram mirabilem facimus, si inter obedientiae et misericordiae fastigia humilitatis modestiam non deserimus; hac sane arte poterimus pares nostros nobis conciliare, si summa cum diligentia studeamus semper novissimum locum tenere, illos nobis venerationis officio, et honoris loco sine simulatione praeferre, imo et praeferendos esse veraciter credere, et sibi persuadere, et aliis p