comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓmiserat dies in hac ostensione salutariᷤ
inciuutate. de qua legimus quia ñ lucebit
ibi sol ꝑdiem nos enim ñ erit mea. ostendã
illi inquit salutare.m. ut ꝗ̃ad modum⁊
in illa scͥptura legitur lucerna eiꝰ sit agnus
d̾stendam illi salutare meũ. Non iam infi¬
de erudiam. ñ iam exercebo inspe. s sp̃e
ad ĩplebo. Ostendam illi salutare meu̾. osten¬
dam illi iħm meũ: ut in et̃num iam uideat
inquem credidit. quẽ dilexit. quẽ sẽꝑ opta¬

Expanded text:
promiserat dies in hac ostensione salutaris promiserat dies in hac ostensione salutaris rit dies in civitate, de qua legimus, quia non lucebit ibi sol per diem, nox enim non erit in ea. Ostendam illi, ait, salutare meum: ut, quemadmodum et in illa Scriptura legitur, Lucerna ejus sit Agnus . Ostendam illi salutare meum. Non jam in fide erudiam, non jam exercebo in spe, sed in specie adimplebo. Ostendam illi salutare meum, ostendam illi Jesum meum, ut in aeternum jam videat in quem credidit, quem dilexit, quem semper opta
Abbreviated transcription (Latin):
ẜ̾bit escłam ñ habentẽ macłam obsplen¬
dorẽ diei. s neq rugam ob om̃imodã ple-¬
nitudinẽ sui. Alioqum ad illiꝰ fulgorem lu¬
mnus. sic̃ ñ ĩ purꝰ sic nec turbatꝰ quid̾̃ ani
mus in aliquo. uł uiquietus a surgit. Inde
est quod nc̃ quoq ut supͣ memini scĩmoniã
simul ⁊ pacem sectari p̃cipimꝰ. quod sine
his nemo uideat dm̃. Cum gͦ repleuerit
inbonis desideriũ tuũ. ut ñ aliud sit
quod requiras. serenato penitꝰ ex ipsa ple¬
nitudine aĩo. uidere iam pot̾is serenitatẽ
illam. plenitudinẽ maiestatis. similis
dõ factus. qd̾ uideas eum sicuti ẽ. Aut
etiam foris saluationẽ quã oꝑatus est
deus. et plena maiestate eiꝰ omnẽ t̾ram.
undiq cͥcũspiciet delic iosissimꝰ delitiosis
simi scłi habitator. ad hoc refferri posset
uidebit᷑ quod ad iecit. ⁊ ostenda illi salu¬
tare meũ.: auoquim accipiamus si mag̃
placet. etiam hoc modo: ut ipsos quos

Expanded text:
bebit Ecclesiam, non habentem maculam ob splenbebit Ecclesiam, non habentem maculam ob splendorem diei, sed neque rugam ob omnimodam plenitudinem sui. Alioquin ad illius fulgorem luminis, sicut non impurus, sic nec turbatus quidem in aliquo animus vel inquietus assurgit. Inde est quod nunc quoque, ut supra memini, sanctimoniam simul et pacem sectari praecipimur, quod sine his nemo videat Deum . Cum ergo repleverit in bonis desiderium tuum, ut non aliud sit quod requiras, serenato penitus ex ipsa plenitudine animo, videre jam poteris serenitatem illam, illam plenitudinem majestatis, similis Deo factus, quod videas eum sicuti est: autetiam foris salvationem, quam operatus est Deus, et plenam majestate ejus omnem terram undique circumspiciet deliciosissimi saeculi habitator. Ad hoc quoque referri posse videbitur quod adjecit: Et ostendam illi salutare meum. 7. Alioquin accipiamus, si magis placet, etiam hoc modo, ut ipsos quos
Abbreviated transcription (Latin):
suos cantare indomo dñi rex fidelis obta¬
bat. Erit enim deuotos eẽ dõ ad singła tante
⁊ tam multiplicis głe munera. ⁊ in om̃ibus
sẽꝑ gr̃as agere. quasi cunctis dieb psalmoᷤ
manifestius dicat: scio quid desideret. scio
qͥ siciat: quid sapiat ei. Non ei argentũ sapit
tas aliqua scłaris. Omĩa deͬmeritũ fecit. oĩa
asꝑnatꝰ ⁊ arbitͣtꝰ ut stercora. Ex in aniuit pe¬
nitus semetipsũ: nec se ex his patitꝰ occupari.
quib nouit se ñ posse repleri. Non ignorat
ad cuiꝰ imaginẽ conditꝰ sit. cuiꝰ magnitudi-
nis capax sit: nec sustinet de modico cresce¬
nͥ etña ĩplere ñ potest. Siquidẽ nec longi¬
turnitas illa t̾minũ. ne claritas illa occasũ.
nec sacietas illa fastidium ht̃. Erit enin
securitas de ẽtuitate. głatio deu̾itate. ex¬
ultatio de satietate. Et ostendã illi salu¬
tare meũ. Nimir̃ extc̃ uidere merebitꝰ
qd̾ optauit. eũ sibi rex głe głosam exhi¬

Expanded text:
suos cantare in domo Domini rex fidelis optasuos cantare in domo Domini rex fidelis optabat. Erit enim devotos esse Deo ad singula tantae et tam multiplicis gloriae munera, et in omnibus semper gratias agere, quasi cunctis diebus psalmoslebo eum. Ac si manifestius dicat: Scio quid desideret, scio quid sitiat, quid sapiat ei. Non ei aurum vel argentas aliqua saecularis. Omnia detrimentum facit, omnia aspernatur et arbitratur ut stercora. Exinanivit penitus semetipsum, nec se ex his patitur occupari, quibus novit se non posse repleri. Non ignorat ad cujus imaginem conditus sit, cujus magnitudinis sit capax; nec sustinet de modico crescesi aeterna implere non potest: siquidem nec longiturnitas illa terminum, nec claritas illa occasum, nec satietas illa fastidium habet. Erit enim securitas de aeternitate, gloriatio de veritate, exsultatio de satietate. Et ostendam illi salutare meum. Nimirum extunc videre merebitur quod optavit, cum sibi Rex gloriae gloriosam exhi
Abbreviated transcription (Latin):
rificat quis humiliabit: Audi deniq quanã
nt᷑ posuit. ñ uicissitudinẽ aliquã. s multitu¬
diñe uoluit cõmendare. Alioquin si uicissi¬
ros. etiam ab his dieb nr̃is plenos migͣsse
dierum: nec sane aliud quã uirtutũ plenos.
plenos intelligimꝰ gr̃aꝵ. Nlimirũ in hanc
plenitudinẽ. uelut dedie ĩdiem de claritate
inclaritatẽ. ñ quid̃ asuo. s adñi spũ transfor¬
mantꝰ. Si gͦ dies gr̃ã dr̃. si ut supͣ meminimꝰ
etiam dies hominis. claritas que abhomine
ẽ et male nitens gła quam ab inuicem querimꝰ.
quomͦ ñ mag̃ uerus dies ⁊ plenus meridies.
uere głe plenitudo: Quod si dies plurimoᷤ
gła dierum intelligitur multitudo: Postre¬
mo euidentiꝰ audi sine ulla uicissitud me dieᷤ
multos. Erit lux lune sic̃ lux solis ait ꝓpħa:
⁊ lux solis septẽplicit᷑. sic̃ lux .uii. dierum.
Istis infallor cunctis dieb uite sue: psalmoᷤ

Expanded text:
rificat, quis himiliabit? 5. Audi denique quanam rificat, quis himiliabit? 5. Audi denique quanam liter posuit, non vicissitudinem aliquam, sed multitudinem voluit commendare. Alioquin si vicissiros etiam ab his diebus nostris plenos migrasse dierum: nec sane aliud, quam virtutum plenos, plenos intelligimus gratiarum. Nimirum in hanc plenitudinem, velut de die in diem, de claritate in claritatem, non quidem a suo, sed a Domini spiritu transformantur. Si ergo dies gratia dicitur; si, ut supra meminimus, et dies hominis, claritas quae ab homine est, et male nitens gloria, quam ab invicem quaerimus: quomodo non magis verus dies, imo et plenus meridies, verae gloriae plenitudo? Quod si dies plurimos gloria dierum intelligitur multitudo? Postremo evidentius audi sine ulla vicissitudine dies multos. Erit lux lunae sicut lux solis, ait propheta, et lux solis septempliciter sicut lux septem dierum . Istis, ni fallor, cunctis diebus vitae suae psalmos
Abbreviated transcription (Latin):
sunt corcł. ut nob̾cum sit in tͥbulatione nr̃a.
Erit autem qñ rapiemꝰ innubib ouiam xp̃o
in aera. ⁊ sic semꝑ cũ dño erimus. si tñ curemꝰ
int̾im eum habere nobiscum. ut sit comes uie.
qui patrie reditor ẽ futurus: ĩmo qui tunc pa-¬
tria mͦ sit uia. bonũ mͥ dñe tͥbulari. dũ mͦ ipse
sis mecũ. quã regnare sine te. epłari sine te:
amplecti te incamino habere te mecũ . ꝙͣ. ẽẽ
dñe. ibi in tuo nomine congregatis medius
astas. sic̃ olim cũ trib pueris es dignatꝰ etiã
ethuico apparere: ut diceret quia sp̃es. iiii.
similis filio dĩ. Quid trepidamꝰ quid cuncta¬
mꝰ. quid refugimꝰ hunc caminũ : Seuit ignis:
s dñs nobiscũ ẽ intͥbulatione. Si ds̃ nob̾cũ
quis contͣnos: Nicħ ominꝰ quoq si ille eripit.
quis ẽ qui rapiat de manu eius quis ẽ qui de
manu eiꝰ possit eruere: Postremo si ille glo-¬
rificat. quisnã alius ingloriũ faciet. si ille glo-¬

Expanded text:
sunt corde, ut nobiscum sit in tribulatione nostra. sunt corde, ut nobiscum sit in tribulatione nostra. Erit autem quando rapiemur in nubibus obviam Christo in aera, et sic semper cum Domino erimus; si tamen curemus interim eum habere nobiscum, ut sit comes viae, qui patriae redditor est futurus: imo qui tunc patria, modo sit via. Bonum mihi, Domine, tribulari, dummodo ipse sis mecum, quam regnare sine te, epulari sine te, amplecti te, in camino habere te mecum, quam esse Domine; ibi in tuo nomine congregatis medius astas, sicut olim cum tribus pueris es dignatus etiam ethnico apparere, ut diceret: Quia species quarti, similis Filio Dei . Quid trepidamus, quid cunctamur, quid refugimus hunc caminum? Saevit ignis, sed Dominus nobiscum est in tribulatione. Si Deus nobiscum, quis contra nos? Nihilominus quoque si ille cripit, quis est qui rapiat de manu ejus? quia est qui de manu ejus possit eruere? Postremo, si ille glorificat, quisnam alius inglorium faciet? si ille glo
Abbreviated transcription (Latin):
mitate et̃nũ pondus głe oꝑatꝰ in nobis.
Non dix̃ remun̾abit᷑. s et̾num pondus
gle oꝑatur in nob̾ latet gła fr̃s mei absꝰ¬
dita nobis ẽ int̾bulatione: in mom̃taneo
hoc latet et̾nitas. in hoc leui pondꝰ subli¬
me. ⁊ supͣ modũ. Int̾im gͦ festinemus nob̾
emere agͣumͥ stit in emere thesaurũ istum.
qui absconditꝰ ẽ in agro. Omne gaudium ex¬
istemꝰ cũ inuarias inciderimꝰ tribulationes.
dicamꝰ ex animo. dicamꝰ ex sententia. bonum
mag̃ ire ad domũ luctus. quã ad domũ con¬
uiuii. Cũ ipso sum intͥbulatione ait deus.
Michi adhere ᷤᷤ dõ bonũ ẽ. Non solũ aũt s
ponere in dño spem mea. quia eripiam eum
inquit et glorificabo eum. Cũ ipso sũ intͥbu¬
latione. delicie inquit mee ẽẽ cũ filiis homi¬
num. E manuhel nobiscũ ds. Aue grã ple¬
na ait angłs admariã: dñs tecũ. In plenitu¬
dine gre nob̾cum est. in plenitudine głȩ erit
noscũ eo. Descendit ut ꝓpe sit his qui t̾bulato

Expanded text:
in nobis . Non dixit: Remunerabitur, sed, aeternum pondus gloriae operatur in nobis. Latet gloria, fratres mei, abscondita nobis est in tribulatione, in momentaneo hoc latet aeternitas, in hoc levi pondus sublime et supra modum. Interim ergo festinemus nobis emere agrum istum, emere thesaurum istum, qui absconditus est in agro. Omne gaudium existimemus, cum in varias inciderimus tribulationes. Dicamus ex animo, dicamus ex sententia: Melius est ire ad domum luctus, quam ad domum convivii . 4. Cum ipso sum in tribulationMihi adhaerere Deo bonum est; non solum autem, sed et ponere in Domino spem meam ; quia eripiam eum, inquit, et glorificabo eum. Cum ipso sum in tribulatione. Deliciae, inquit, meae esse cum filiis hominum . Emamanuel, nobiscum Deus. Ave, gratia plena, ait angelus ad Mariam, Dominus tecum . In plenitudine gratiae nobiscum est, in plenitudine gloriae erimus nos cum illo. Descendit, ut prope sit his qui tribulato
Abbreviated transcription (Latin):
tã iocunda. longitudine niquit dierum
fr̃s. qd̾ iuxta pauli sententiã. ꝓmissionem
habeat pietas uite huiꝰ que nc̃ ẽ parit᷑ ⁊ futi¬
est que hoc loco ꝓmutitꝰ plenitudo. ipsa¬
est longitudo dierũ. Qupd enim tã longũ.
quã qd̾ etnum est: bonus finis uita ẽtna.

Expanded text:
tam jucunda. Longitudine, inquit, dierum tam jucunda. Longitudine, inquit, dierum fratres, quod juxta Pauli sententiam, promissionem habeat pietas vitae ejus quae nunc est, pariter et futuest quae hoc loco promittitur plenitudo, ipsa longitudo dierum. Quid enim tam longum, quam quod aeternum e
Abbreviated transcription (Latin):
ueriuntũ aiãm ait illiꝰ serua. Ita gͦ sursum
cor. sursum clamor. sursũ desideria. sur¬
sum conu̾satio. sursũ intentio: omnis
expectatio tua desursum sit. Cama in
celum ut exaudiaris. et qui in celis ẽ pat̃¬
ł mittat auxilium de sc̃o.⁊ de syon tueat᷑
te. Mutat int̾im auxilium detͥbulatione:
eripiat atͥbulatione. glorificet in resurree¬
tione. Magna sunt ħ. s tu magne dñe
ꝓmisisti. Ex tua ꝓmissione sꝑamꝰ. in aude¬
mus dicere. si corde clamamꝰ pio certe abes
ex ꝓmisso amen.
ene nobiscũ agitꝰ fr̃s. satis huic¬
conpetit tpri uersus ꝓsalmi. Cele¬
brantis ꝓxime dm̃cã resurrectionẽ. iam nc̃
cuiq nr̃m sua ꝓmutitꝰ: ut festuuiꝰ in capite
suo factũ recolant m̃bra. qd in se ipsis p̃sto¬
iantꝰ aliqñ faciendimi. Congruus finis psal¬
mi ubi psallenti finis ꝓmittit᷑ tam beatus.
Iocunde completꝰ. dum in eo spondetꝰ repletio

Expanded text:
Verumtamen animam, ait, illius serva . Ita ergo sursum Verumtamen animam, ait, illius serva . Ita ergo sursum cor, sursum clamor, sursum desideria, sursum conversatio, sursum intentio, et omnis exspectatio tua desursum sit. Clama in coelum ut exaudiaris, et qui in coelis est Pater mittat tibi auxilium de sancto, et de Sion tueatur te. Mittat interim auxilium de tribulatione, eripiat a tribulatione, et glorificet in resurrectione. Magna sunt haec, sed tu, magne Domine, promisisti. Ex tua promissione speramus, inde audemus dicere: Si corde clamemus pio, certe debes ex promisso. Amen. ene nobiscum agitur, fratres; satis competit huic tempori versus Psalmi. Celebraturis proxime Dominicam Resurrectionem, jam nunc cuique nostrum sua promittitur: ut festivius in capite suo factum recolant membra, quod in se ipsis praestolantur aliquando faciendum. Congruus finis Psalmi, ubi psallenti finis promittitur tam beatus. Jucunde completur, dum in eo spondetur repletio
Abbreviated transcription (Latin):
aeris potestates. ⁊ int̾ eas callidior cunctis
aĩantib serpens. hec gͦ sub sole omnia. ħ
omĩa subcelo. Ad quod horum confugiũ
facis: In quo horum om̃iũ sꝑas solatii ali¬
quid. aliquidꝰ inuenire: Siqueras intrate.
aruit cortuum: ⁊ obliuioni datũ te reꝑis
tanquã mortuũ acorde. Su nfra te. corpus
enĩ omẽ datũ oꝑtimũ. omne donũ ꝑfectũ
ñ nisi desursũ ẽẽ nouerunt mediũ i t̾ la¬
trunculi obsedere. Transi gͥ transi ꝑingi¬
les illas nequitias que tam in deffesse cus¬
todiunt ⁊ obseru ant. nequis millã possit
euadere ciuitatẽ. Si te ꝑcusserĩt. si uulne¬
rauerint. dimite eis ⁊ palliũ: qd̾ in egipto
olim ioseph ad uitere dereliquit. dimitte¬
⁊ sind onẽ: ut cũ eugłico illo iuuene ꝓfugi¬
as nudus abeis. Nũqͥd ñ solum palliũ euis
⁊ sindonẽ dederat ds̃ in manus impii cuꝰ¬
in facultatem et carnem. dans potestatem.

Expanded text:
aereae potestates, et inter eas callidior cunctis aereae potestates, et inter eas callidior cunctis animantibus serpens. Haec ergo sub sole omnia: haec omnia sub coelo. Ad quod horum omnium confugium facis? In quo horum omnium speras solatii aliquid, aliquid auxilii invenire? Si quaeras intra te, aruit cor tuum, et oblivioni datum te reperies, tanquam mortuum a corde. Si infra te, corpus enim omne datum optimum, et omne donum perfectum nonnisi desursum esse noverunt, medium iter latrunculi obsedere. Transi ergo, transi pervigiles illas nequitias, quae tam indefesse custodiunt et observant, ne quis in illam possit evadere civitatem. Si te percusserint, si vulneraverint, dimitte eis pallium, quod in Aegypto olim Joseph adulterae dereliquit : dimitte sindonem, ut cum evangelico illo juvene profugias nudus ab eis . Numquid non solum pallium ejus et sindonem dederat Deus in manus impii? in cujus facultatem et caruem dans potestatem,
Abbreviated transcription (Latin):
et glorificabo eum. Felix qui te int̾im con-¬
solatorem ⁊ adiutorem ht̃. ad uitor in opor¬
timitatib in tͥbulatione. Atquã felicior quẽ
iam eripuisti. et exemisti tantis malis. quã
felicior quiiam ereptus de laqueo uenantiũ.
qui iam raptus ẽ ne malicia mutet intellec¬
tum illiꝰ. aut ne fictio decipiat animã eiꝰ:
longe tũ p̃his om̃ĩb feclicissimꝰ ille erit.
quẽ assũpseris ad te ipsum. quẽ repleueris
inbonis domꝰ tue. claritati tue conformau̾¬
quia sub celo omĩa labor et dolor uanita
affletio sp̃c. Deniq prauũ est cor hominiꝰ
&e inꝑscrutabule: ꝓni sensus eus in malum.
Non ẽ ime bonũ. hoc est in carne mea. lex
peccati in ea habitat. ad u̾sus spm concupis
diei malicia sua.⁊ ẽ mundus ipse positus in
maligno. Qũa nequam in om̃ib scłm p̃sens:
quã nequit̃ adu̾sus aĩam secularia desideria
militare noscuntꝰ. Sunt ⁊ pͥncipes mundi
huiꝰ tenebrarũ harum spales nequitie.

Expanded text:
et glorificabo eum. Felix, qui te interim consolatorem et adjutorem habet, adjutor in opportunitatibus, in tribulatione. At quam felicior, quem jam eripuisti et exemisti tantis malis! quam felicior, qui jam exemptus de laqueo venantium, qui jam raptus est ne malitia mutet intellectum illius, aut ne fictio decipiat animam ejus! Longe tamen prae his omnibus felicissimus ille erit, quem assumpseris ad te ipsum, quem repleveris in bonis domus tuae, et claritati tuae conformavequia sub coelo omnia labor et dolor, et spiritus. Denique pravum est cor hominis et imperscrutabile , proni sensus ejus in malum. Non est in me bonum, hoc est in carne mea. Lex peccati in ea habitat, adversus spiritum concupiscue malitia sua; et est mundus ipse positus in maligno. Quam nequam in omnibus saeculum praesens! quam nequiter adversus animam saecularia desideria militare noscuntur! Sunt et principes mundi hujus, tenebrarum harum, spirituales nequitiae, et
Abbreviated transcription (Latin):
in his u̾bis. cum p̃misisset apłs głari in
spe: ñ aliud aliquid. s ampliꝰ eũ addidis¬
se dicendo. ñ solum autem s ⁊ głari intͥbu¬
lationib Non enim alt̾a głatio conm̃dat᷑.
s additꝰ mag̃ ubi spes głe: ubi ipsa spei¬
głatio requiratꝰ. Siquid̾ in tͥbulatione spe ᷤᷤ¬
głe. ĩmo ⁊ ipsa intͥbulatione gła continet᷑.
sic̃ spes fructꝰ insemine: sic̃ ipse fructus
insemine ẽ. In hunc modũ etiam regnum
dĩ intra nos ẽ. thesaurꝰ ingens infictili uase.
inagro uili. Est in qua. s absconditũ ẽ. felix
qui ibi inuenerit illũd. Quis ille: Nempe
qui mag̃ cogitauerit messẽ. quã sementẽ.
Ocłs fidĩ inuenit hunc thesaurũ. ñ scd̾m
faciem iudicans. s uidens que ñ apparent
s intuens que ñ uidentꝰ. Quã ueracit᷑ hc̃¬

Expanded text:
iispe, non aliud aliquid, sed amplius eum addidisse dicendo: Non solum autem, sed et gloriari in tribulationibus . Non enim altera gloriatio commendatur, sed additur magis, ubi spratur. Siquidem in tribulatione spes gloriae, imo et ipsa in tribulatione gloria continetur: sicut spes fructus in semine, sicut ipse fructus in semine est. In hunc modum etiam modo regnum Dei intra nos est, thesaurus ingens in fictili vase, in agro vili. Est, inquam, sed absconditum est. Felix, qui ibi invenerit illud? Quis ille? Nempe qui messem magis cogitaverit, quam sementem. Oculus fidei invenit hunc thesaurum, non secundum faciem judicans; sed videns quae non apparent, et intuens quae non videntur. Quam veracit
Abbreviated transcription (Latin):
ela.tio ẽ. bonũ mag̃ necessitas quã uo-¬
iuptas. qd̾ cũ utraqi res citiꝰ transeat. alt̾a
penã habeat alt̾a sit paritura coronam. U¬
tilis tribulatio quȩ ꝓbationẽ oꝑatur. ducit
ad gła. Cum ipso sum inquit intͥbulatione.
eripiam eum ⁊ głificabo eum. Agamꝰ gr̃as
enim ut dixi necessaria tͥbulatio. que in
głiam u̾titur. tͥsticia. quȩ mutatꝰ ingau¬
dium. Gaudium sane longum. qd̾ nemo
tollat anobis: gaudium multiplex. gau-¬
dium plenum. Res necessaria ista necessi¬
tas: que coronam parit. Non contẽpnamꝰ
exurgit. forte insipidũ. forte acerbum est:
forte granũ sinapis. Non consideremꝰ que
uidentur. s que ñ uidentꝰ in eo. Que enim
uident᷑ tp̃ralia sunt. que autẽ ñ uidentur
magni dĩ. Non solum aũt. s ut dicam ex¬
p̃ssuis. głemꝰ intͥbulatione. In ea siqͣ. spes
głe ẽ. Uide siũ hoc ipsum docere te uoluit
apłs: cum sub unexit. Qm̃ tribulatio yaci¬

Expanded text:
elatio est; bonum magis necessitas, quam voelatio est; bonum magis necessitas, quam voluptas: quod, cum utraque res citius transeat, altera poenam habeat, altera sit paritura coronam. 3. Utilis tribulatio, quae probationem operatur, ducit ad gloriam. Cum ipso sum, inquit, in tribulatione, eripiam eum, et glorificabo eum. Agamus gratienim, ut dixi, necessaria, tribulatio, quae in gloriam vertitur; tristitia, quae mutatur in gaudium, gaudium sane longum, quod nemo tollit a nobis, gaudium multiplex, gaudium plenum. Res necessaria est ista necessitas, quae coronam parit. Non contemnamus, exsurgit. Forte insipidum, forte acerbum est, forte granum sinapis. Non consideremus quae videntur, sed quae non videntur in eo: quae enim videntur, temporalia sunt; quae autem non videnmagni Dei. Non solum autem, sed, ut dicam expressius, gloriemur in tribulatione, in ea siquidem spes gloriae est. Vide si non hoc ipsum docere te voluit Apostolus, cum subjunxit: Quoniam tribulatio pati
Abbreviated transcription (Latin):
fallax gła. ⁊ uana ẽ claritas. dies hominũ
breuis. Sapiens eiꝰmodi ñ obtabit. mag̃
loquet᷑ excorde ei qui intueatꝰ cor: diem ho¬
minis ñ desideraui tu scis. Ego tñ plus
aliquid quã ñ desiderare desidero. ut ne
recipiam quidẽ. Scio enĩ cuiꝰ uox sit: ego
claritatẽ ab homine ñ recipio. Quã uͦ inise¬
ri qui głam quȩ ab inuicẽ ẽ querimꝰ. no¬
lumus eam que a solo ẽ dõ. Sola si quidẽ
ea quã solã negligimꝰ longitudinẽ ht̃:
sola repletionẽ. breues dies hominis. et
dies eius tanqua flos agri sic eflorebit.
Exsiccatũ ẽ inquit fenũ ⁊ cecidit flos. u̾b̾
dies qui ñ nouit occasum. et̾na u̾itas. uerȩ
etͣnitas. ac ꝑin uera et̾naq sacietas. alo¬
quin quomͦ gła illa replebit.que fallax
⁊ uana ẽ : deniq ⁊ in anis dr̃. ut noue¬
ris te exea mag̃ exmaniri posse: ñ posse
repleri. bonũ gͦ int̾im mag̾ ab iectio ꝗ̃.

Expanded text:
Fallax gloria, et vana est claritas, dies hominum Fallax gloria, et vana est claritas, dies hominum brevis. Sapiens ejusmodi non optavit; magis loquetur ex corde ei qui intuetur cor: Et diem hominis non desideravi, tu scis . Ego tamen plus aliquid quam non desiderat desidero, ut ne recipiam quidem. Scio enim cujus vox sit: Ego claritatem ab homine non accipio . Quam vero miseri, qui gloriam quae ab invicem est quaerimus, et nolumus eam quae a solo est Deo! Sola siquidem ea, quam solam negligimus, longitudinem habet, sola repletionem. Breves dies hominis, et dies ejus tanquam flos agri sic efflorebit. Exsiccatum est, inquit, fenum, et cecidit flos; verbum qui non novit occasum, aeterna veritas, vera aeternitas; ac proinde vera, aeternaque satietas. Alioquin quomodo gloria illa replebit, quae fallax et vana est? Denique et inanis dicitur, ut noveris 876 te ex ea magis exinaniri posse, non posse repleri. Bonum ergo interim magis abjectio, quam
Abbreviated transcription (Latin):
ti penitꝰ appinquat. Quid uͦ agimꝰ ex quo
pͥmũ incipimꝰ uuere. nͥ penitꝰ morti ꝓpin¬
quare. Et inciꝑe mori: S: ⁊ dies quales¬
cũq uite huiꝰ. pauci ⁊ mali sunt. sic̃ sc̃s pa¬
tnarcha testatur. Ibi uere iuit᷑. ubi uiu¬
da uita ẽ ⁊ uital. Ioi dies bom.: ubi int̾mi¬
nabił longitudo dierũ. Grãs ei qui tam
ñ mͦ fortit᷑. s ⁊ suauit᷑ disposuit uniu̾sa.
corum nẽpe paucitas dierum finitꝰ breur:
quoeũ sufficit cuiq malicia sua. Ubi aũt
dierũ bonitas: et̃nitas quoq ñ deerit.
Longitudine dierũ replebo eum. Quod
pͥus dixerat glorificabo eum. euidentiꝰ hoc u̾si¬
culo declarauit. Cui tñ ñ suffic̾et ab eo glori¬
ficari. cuiꝰ ꝑfecta sunt oꝑa: Non enun tanta
potẽ. Necẽe ẽ magna sit glorificatio: a mag¬
nifica gła que descendit. Hoce de lapsa
a magnifica gła. ait petrꝰ. bene magnifica
gła. głificans tã magnifice. in longitudine.
in multitudine. inplenitudine claritatis.

Expanded text:
ime jam appropinquat. Quid vero agimus ex quo primum incipimus vivere, nisi morti appropinquare, et incipere mori? Sed et dies qualescunque vitae hujus, pauci et mali sunt, sicut sanctus patriarcha testatur . Ibi vere vivitur, ubi vivida vita est et vitalis: ibi dies boni, ubi interminabilis longitudo dierum. Gratias ei, qui tam non modo fortiter, sed et suaviter disponit universa. Eorum nempe paucitas dierum finietur brevi, quorum sufficit cuique malitia sua. Ubi autem dierum bonitas, aeternitas quoque non deerit. 2. Longitudine dierum replebo eum. Quod prius dixerat: Glorificabo eum, evidentius hoc versiculo declaravit. Cui tamen non sufficeret ab eo glorificari, cujus perfecta sunt opera? Non enim tanta potest. Necesse est magna sit glorificatio, a magnifica gloria quae descendit. Voce delapsa a magnifica gloria, ait Petrus . Bene magnifica gloria, glorificans tam magnifice, in longitudine, in multitudine, in plenitudine claritatis.
Abbreviated transcription (Latin):
totum hominis meritũ. si totam spem
suam ponat in eo qui totũ hominẽ sal¬
uum facit. Inte sꝑauerunt patres nr̃i.
sꝑauerunt ⁊ lib asti eos. ad te clamauer̃
⁊ salui facti sunt: inte sꝑauerunt ⁊ nõ
st̃ confusi. Quis enmm sꝑauit in eo et con¬
cesserit obtinebit. si tam̃ in dm̃ tota f igatur
ut firma sit. ⁊ ñ titubet. Quid timeat aspidẽ
aut basiliscum. Quid leonis rugitus aut dra¬
lib̾abo eum. Porro lib̾atum quidem ne itͥm¬

Expanded text:
totum hominis meritum, si totam spem totum hominis meritum, si totam spem suam ponat in eo qui totum hominem salvum facit. In te speraverunt patres nostri, speraverunt, et liberasti eos; ad te clamaverunt, et salvi facti sunt, in te speraverunt, et non sunt confusi . Quis enim speravit in eo, et conesserit, obtinebit, si tamen in Deum tota figatur, ut firma sit et non titubet. Quid timeat aspidem aut basiliscum? quid leonis rugitus, aut dra speravit, liberabo eum. Porro liberatum quidem, ne it
Abbreviated transcription (Latin):
ad eo eẽ ꝓminimo ab homine uidicari no
posse minꝰ aũt: nicħ conscios eẽ nobis.
Cet̾m si occultissimũ iudicem timent etia
magni. quantũ nos ad illiꝰ ex aminis memo¬
riam conueuit trepidare: Osimͥ contin¬
geret certum eẽ. nil eẽ inomib nobis
illum offendens oculũ. qui solus ꝑfecte
nouit quid sit in homine. uidens ineo et
quod ipse ille ñ uidet. hoc uł maxime
iudicium uestigemus fr̃s. ⁊ eo ampliꝰ
frequentemꝰ in timore ⁊ tremore ipsius
considerationem: quo minꝰ ꝯp̃hendere
possumꝰ inuestigabilem ab yssum iudicioꝵ
dĩ.⁊ irrefragabilem disposicionẽ. Cum hoc
timore spes hñt meritũ: cum hoc metu fru¬
ctuose sꝑatur. Est autẽ is ipse timor firmis¬
sima quedam ⁊ exficax materia spei. si
quis prudent̃ adu̾tat. Siquid maximũ
quoddam dĩ donum timor iste: et ex ꝑ¬
ceptione p̃sentiũ firina ẽ expectatio fu¬
litas. in se sꝑantib ñ de ẽẽ. hoc enim

Expanded text:
adeo esse pro minimo, ab homine judicari non adeo esse pro minimo, ab homine judicari non posse, minus autem nihil conscios esse nobis. Caeterum si occultissimum Judicem timent etiam magni; quantum nos ad illius examinis memoriam convenit trepidare? O si mihi contingeret certum esse, nil esse in omnibus nobis illum offendens oculum, qui solus perfecte novit quid sit in homine, videns in eo et qood in se ille non videt? Hoc vel maxime judicium vestigemus, fratres, et eo amplius frequentemus in timore et tremore ipsius considerationem, quo minus comprehendere possumus investigabilem abyssum judiciorum Dei, et irrefragabilem dispositionem. Cum hoc timore spes habet meritum, cum hoc metu fructuose speratur. 5. Est autem is ipse timor firmissima quaedam et efficax materia spei, si quis prudenter advertat. Siquidem maximum quoddam. Dei donum timor iste, et ex perceptione praesentium firma est exspectatio fulitas, in se sperantibus non deesse. Hoc enim
Abbreviated transcription (Latin):
ex hiberi. ꝓuideamꝰ bona coram hominib.
coram angłis coram dõ. Contendamꝰ plac̾e
om̃ib ꝑ omĩa. S maxime ei qui maximꝰ
est suꝑ omĩa. Inconspectu angłorum psal
sitis nr̃is qui ꝑugilant tanquam reddituri
rationẽ ꝓ animab ur̃is. ut ñ c̃ tristicia hoc fa-¬
ciant. Et quidẽ gr̃ãs dõ excuiꝰ solo munere
uenit. nõ est quͦd multũ uos moneã. ñ ẽ
qd̾ multũ uob̾ tueam in hac parte. Qd̃ ẽ
si certo cognoscerẽ ne angłos quidẽ ãplius
aliquid in uob̾ cognoscere qd̾ dedeceat: aput
neminẽ urm exanatemate iericho quippiã
occultari: ñ murmurare aliquem: ñ detra¬
here in occulto: ñ simulatorie agere ł remis¬
se: ñ ignominiosas animo uoluere cogitatio¬
nes quibus heu solet int̾dum ipsa quoq
pars corporis ꝑturbari: Magnũ hoc michi
gaudii incrementũ: s ñ dũ utiq plenitudo.
son enmi tam magni sumꝰ ut possit nob̾

Expanded text:
exhiberi. Provideamus bona coram hominibus, exhiberi. Provideamus bona coram hominibus, coram angelis, coram Deo. Contendamus placere omnibus per omnia, sed maxime ei qui maximus est super omnia. In conspectu angelorum psallsitis nostris, qui pervigilant, tanquam reddituri rationem pro animabus nostris, ut non cum tristitia hoc faciant . Et quidem gratias Deo, ex cujus solo 872 munere venin hac parte. Quod ensi certo cognoscerem, ne angelos quidem amplius aliquid in vobis cognoscere quod dedeceat, apud neminem vestrum ex anathemate Jericho quidpiam occultari, non murmurare aliquem, non detrahere in occulto, non simulatorie agere vel remisse, non ignominiosas volvere animo cogitationes, quibus solet, heu! interdum ipsa quoque pars corporis perturbari? Magnum hoc mihi gaudii incrementum, sed nondum utique plenitudo. Non enim tam magni sumus, ut possit nobis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑcuciat. quib sagutis apłs uulneret eos qͥ
diu̾̃tisse apd̃ ugilet uidebant᷑. Numquid pau¬
lus ꝓ uobis crucifixus ẽ. aut in nomine pauli
baptizati estis: Et item. Cum enim dicit
quis ego sum pauli. alius autẽ ego apollo:
nonne homines estis: Quis gͥ est apollo. quis
libus ñ in homine. ñ in angło. s mine inquit
sꝑauit. nuch boni nisi exme. neͤ ꝑipsos expec¬
tans. Oinne enim datum obtimũ ⁊ omue
donũ ꝑfectũ desursum est: descendens apa¬
tre luminũ. Ex me uigiłe hominũ utiles.
cirea oꝑa utiq manifesta.: eis miirũ custo¬
des homines deputaui. Exme excubie an¬
głorum obseruantumi secretiores motus
sp̃alit̾ sollicitantium. ꝓpulsantium sugges¬
tores iniquos. Cet̾m intima sane custodia
fiat necesse est. quod illo quidẽ humanus
nequeat. s ne angłicus quoq ocłs penetra¬
re. agnoscamꝰ tͥplicem hanc custodiam fr̃s.
et ex hibeamꝰ nos eis. quales cuiq conuenit

Expanded text:
percutiat, quibus sagittis Apostolus vulneret eos qui percutiat, quibus sagittis Apostolus vulneret eos qui divertisse apud vigiles videbantur. Nunquid Paulus pro vobis cruxifixus est? aut in nomine Pauli baptizati estis? . et item: Cum enim dicit quis, Ego sum Pauli; alius autem, Ego sum Apollo: nonne homines estis? Quid ergo est Apollo? quid libus, non in homine, non in angelo, sed in me, inquit, speravit, nihil boni nisi ex me, ne per ipsos exspectans. Omne enim datum optimum, et omne donum perfectum desursum est descendens a Patre luminum . Ex me vigiliae hominum utiles, circa opera utique manifesta: eis nimirum custodes homines deputavi. Ex me excubiae angelorum, observantium secretiores motus, specialiter sollicitantium, propulsantium suggestores iniquos. Caeterum intima sane custodia fiat necesse est, quod illo quidem humanus nequeat, sed ne angelicus quoque oculus penetrare. 4. Agnoscamus triplicem hanc custodiam, fratres, et exhibeamus nos eis, quales cuique convenit
Abbreviated transcription (Latin):
ta. nec enuim eos ipsa querebat. ñ substitisse
de dilecto ad ipsum ocius ꝑuolasse. Erat
enim cor eius. ñ iniugilib s in dño fiduciã
hñs. Et alit̾ forte suadentib aiebat. In
dño confido. quomͦ dicitis auime mee tnͣs¬
migra iumontẽ sic̃ passer: Minꝰ inuigi-¬
lant᷑ obseruabant chornithii. cum offensis
quasi iugilib se cederent aput eos: ⁊ mim¬
me ꝑtransirent. Ego quid̃ apollo. ego au¬
tem. cephe aiunt: ego uero pauli. S quid
fecerunt iugiles sobrii uigiles circũspecti:
Non enim pot̾ant sibi susciꝑe sponsã qui
bene eam emulabantꝰ qui enulabantꝰ dĩ
emulatione: qui desponcderant uni uiro uir-¬
ginẽ castam ex hibere xp̃o. ꝑcusserunt me
et uulnerauerunt me ait. Ut quid ita:
sui fallor urgebant ut ꝑtransiret. ꝑiñ in¬
uentura dilectum. Dłniq etiam tulerunt
pallium meũ inquit. aud dubiun qͥn ut cur¬
reret expedita. Aniã uertere ẽ quam ualide

Expanded text:
ta; nec enim eos ipsa quaerebat non substitisse,ta; nec enim eos ipsa quaerebat non substitisse,de dilecto, ad ipsum ocius pervolasse . Erat enim cor ejus non in vigilibus, sed in Domino fiduciam habens; et aliter forte suadentibus aiebat: In Domino confido: quomodo dicitis animae meae, Transmigra in montem sicut passer . Minus vigilanter id observarant Corinthii, cum offensis quasi vigilibus secederent apud eos, et minime pertransirent. Ego quidem Cephae; ego autem Pauli, aiunt; ego vero Apollo . Sed quid fecerunt vigiles sobrii, vigiles circumspecti? Non enim poterant sibi suscipere sponsam, qui bene eam aemulabantur, qui aemulabantur Dei aemulatione, qui desponderant uni viro virginem castam exhibere Christo. Percusserunt me et vulneraverunt me, ait. Utquid ita? Ni fallor, urgebant ut pertransiret, perinde inventura dilectum. Denique etiam tulerunt pallium meum , inquit, haud dubium quin ut curreret expedita. Animadvertere est quam valide
Abbreviated transcription (Latin):
głis dñi s ad ipsum anibis dñm angłorum.
Dras ⁊ optas. ut nuptiis nõ contẽptꝰ. ipse qͦ
qui lo quebatꝰ ad sit. nec te quasi ꝑ medium.
s sui oris osculo osculetꝰ. Audisti suꝑ aspidẽ
⁊ basilisc̃. leonẽ parit᷑ et draconẽ tͥ ambu¬
landum fore: nec suꝑ dracone ipso uictoriã
michaeł ⁊ angłorum eius ignoras. Ueruntñ
ñ michaeli s dño clamaisit desideria sua.
Liberame ⁊ pone me iuxtate: ⁊ cuiꝰ uis manꝰ
pugnet contra me. hoc nempe ẽ ñ mͦ aliis
s ipsis quoq altiorib altius captare refugi¬
spes mea. merito respondeat᷑ qm̃ altissimũ
posuisti refugiu tuum. Non enim dedig¬
natur eẽ spes miserorũ miserator et miseri¬
cors dñs. ñ seipsum liberatorem simul et ꝓtec¬
torem inse sꝑantibus exhibere recusat. Qm̃
ciuitatẽ frustra ugilat qui custodit eam.
siue ille homo siue etiam angłs eẽt. Mon-¬
tes meircuitu iherłm. s parum hoc ĩmo nicħ
hec foret. siñ etiam dñs incircuitu popłi sui.

Expanded text:
 sed ad ipsum ambis Dominum angelorum. Oras et optas, ut nuntiis non contentus, ipse quoque qui loquebatur, adsit: nec te quasi per medium, sed sui oris osculo osculetur. Audisti super aspidem et basiliscum, leonem pariter et draconem tibi ambulandum fore, nec super dracone ipso victoriam Michaelis et angelorum ejus ignoras. Verumtamen non Michaeli, sed Domino clamant desideria tua: Libera me, et pone me juxta te; et cujusvis manus pugnet contra me . Hoc nempe est non modo aliis; sed ipsis quoque altioribus altius captare refugiDomine, spes mea, merito respondeatur: Altissimum posuisti refugium tuum. 3. Non enim dedignatur esse spes miserorum miserator et misericors Dominus; non se ipsum liberatorem simul et protectorem in se sperantibus exhibere recusat. Quoniam civitatem, frustra vigilat qui custodit eam , sive ille homo, sive etiam angelus esset. Montes in circuitu Jerusalem: sed parum hoc, imo nihil hoc foret, si non etiam Dominus in circuitu esset populi sui.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓmissio. munus dext̾e dĩ ẽ: quã sibi olim
sc̃s porrigi obtabat. oꝑi inquit manuum
tuarũ porriges dextam. delectationes in
dext̾a hac usq infinẽ. hanc nimir̃ ⁊ ille
sibi porrigi optauit ⁊ optinuit dext̾am. de
qͦ psaimꝰ ait. Nitam petiit ate ⁊ tribuisti

Expanded text:
promissio; munus est dextrae, quam sibi olim sanctus porrigi optabat: Operi, inquit, manuum tuarum porriges dexteram . Delectationes in dextera hac usque in finem. Hanc nimirum et ille sibi porrigi optavit, et obtinuit dexteram, de quo Psalmista ait: Vitam petiit a te, et tribuisti
Abbreviated transcription (Latin):
sũmationẽ scłi. Qñ autem erimꝰ nos cum ipso:
slmirũ qñ rapiemꝰ obuiã xp̃o in aera:⁊ sic
semꝑ cũ dño erimus. Qñ apparebimꝰ cũ ipso
ingła: Nempe cum xp̃c apparuirit uita nr̃a.
Interim sane abscondatꝰ neceẽ ẽ. ut p̃cedat te¬
tribulatio ereptionem: ereptio glorificatio-¬
nem. Uox lib̾ati. Conu̾tere anima mea in .r.¬

Expanded text:
summationem saeculi. Quando autem nos erimus cum ipso? summationem saeculi. Quando autem nos erimus cum ipso? Nimirum quando rapiemur obviam semper cum Domino erimus. Quando apparebimus cum ipso in gloria? Nempe cum Christus apparuerit vita nostra. Interim sane abscondatur necesse est, ut praecedat tribulatio ereptionem, ereptio glorificationem. Vox liberati: Convertere, anima mea, in r
Abbreviated transcription (Latin):
manifestatione głificationis apparuit. Nicħo¬
minꝰ quoq. ⁊ in nobis simile quoddã tͥduũ pos-¬
se uidebit᷑ assignari. Cũ ipso sum ait intͥbula¬
tione. Qñ hoc nͥ indie t̾bulationis nr̃e. indie
sepulture eẽ ñ pot̾it: quod maneat iugũ gͣne
suꝑ filios adam. adie exitus de uentre ma-¬
tris eorum. usq indiem sepulture in matr̃e
õium. In hac igitur die eripiam eum inquit.
faciat mundꝰ habebit. Sane głoficatio diẽ
ultimũ manet: diem resurrectionis qñ sur
Exeo utiq qd in ipsa tͥbulatione nos sumꝰ. Quis
enim sustineret: quis subsisteret. qͥs ꝑsisteret si¬
ne eo: Omne gaudium existimemꝰ cũ intribu¬
ꝑmultas tͥbulationes oportet nos intrare in
regnum dĩ: s qm̃ iuxta est dñs his qui tͥbula-¬
to sunt corde. Si ambulauero in medio uin¬
bre mortis ait quidã ñ timebo mala. qm̃ tucũ
es. Ita gͦ nobiscum est om̃ib dieb usq ad con¬

Expanded text:
manifestatione glorificationis apparuit. Nihilomanifestatione glorificationis apparuit. Nihilominus quoque et in nobis simile quoddam triduum posse videbitur assignari. Cum ipso sum, ait, in tribulatione. Quando hoc, nisi in die tribulationis nostrae, in die sepulturae esse non poterit, quod maneat jugum grave super filios Adam a die exitus de ventre matris eorum, usque in diem sepulturae in matrem omnium . In hac ergo die eripiam eum, inquit, faciat, mundus habebit. Sane glorificatio diem ultimum manet, diem resurrectionis, quando Ex eo utique quod in ipsa tribulatione nos sumus. Quis enim sustineret, quis subsisteret, quis persisteret sine eo? Omne gaudium existimemus, cum in tenmultas tribulationes oportet nos intrare in regnum Dei , sed quoniam juxta est Dominus his qui tribulato sunt corde . Si ambulavero in medio umbrae mortis, ait quidam, non timebo mala, quoniam tu mecum es . Ita ergo nobiscum est omnibus diebus usque ad con
Abbreviated transcription (Latin):
tanqu̾a hõ. s mag̃ intuetur corsic ad cordis
pocius uocem quã corporis. aures eius cui
merito dr̃. Ds cordis mei. hinc ẽ quod mo-¬
yses foris tacens. intus auditur: dicente dño.
Quid clamas adme : Camauit ad ine. ẽt ex¬
audiam eum. Non inmerito. Clam orẽ magñu
magnitudo netessitatis extorsit. Quis eñi
clamans petiit nisi consolationẽ. glorfications.
Exaudiam eum ait. In quo exaudies dñe. uł in
sumus celebraturi: hunc mnͥ t̾narium arbitror
refferendum. Siquid̾ ⁊ ipse ꝑꝑ nos tͥbulatio-¬
nem ⁊ dolorem inuenit: qñ ꝓposito sibi gau¬
dio sustinuit crucẽ confusione contẽpta. Uerũ¬
tñ que de ipso erant sicut ante mortẽ p̃dix̃
finẽ habuer̃: ⁊ sic̃ in morte dix̃ consũmata
sunt. ⁊ extunc sabbatizauit. hec dilata est
gła resurrectionis die t̾tia. Sumo diluculo:
sol iusticie de tumulo ortus ẽ nob̃. Ita ergo fruc-¬
tus parit̃ tribulationis ⁊ ueritas ereptionis: in

Expanded text:
tanquam homo, sed magis intuetur cor: sic ad cordis tanquam homo, sed magis intuetur cor: sic ad cordis potius vocem, quam corporis, aures ejus; cui merito dicitur, Deus cordis mei . Hinc est quod Moyses, foris tacens, intus auditur, dicente Domino, Quid clamas ad me? 2. Clamavit ad me, et exaudiam eum. Non immerito. Clamorem magnum sane magnitudo necessitatis extorsit. Quid enim clamans petiit, nisi consolationem, liberationem, gExaudiam eum, ait. In quo exaudies, Domine, velsumus celebraturi, hunc mihi ternarium arbitror referendum. Siquidem et ipse propter nos tribulationem et dolorem invenit, quando proposito sibi gaudio sustinuit crucem, confusione contempta. Verumtamen quae de ipso erant, sicut ante mortem praedixerat, finem habuerunt; et sicut in morte dixit, Consummata sunt et extunc sabbatizavit. Nec dilata est gloria resurrectionis: die tertia, summo diluculo Sol justitiae de tumulo ortus est nobis. Ita ergo fructus pariter tribulationis et veritas ereptionis in
Abbreviated transcription (Latin):
lib̾abo euni. Nom̃ meũ cognouit. ꝓtegam eũ.
Inuocauit me. et ego eaudiam eum. Nonꝰ dig¬
nus fuit. iustus et rectus fuit. in nocens mani¬
bus ⁊ mundo corde. ꝑꝑea lib̾abo. ꝓtegam: ex
audiam eum. Si enim hec aut similia dr̃etꝰ
quis ñ diffideret: Quis głificabit᷑ castum se
habere tor: Nunc autem aputte ꝓpiciatio
est: et ꝑꝑ hanc legem tuam sustinuite dñe.
dulcis lex que meritũ exaudicionis inclamore con¬
stituit postulationis. Camauit inquit ad me:
et exaudiam eum. Merito ñ exaudit᷑ qui clama¬
re dissimulat: aut omino ñ postulans. aut tepi¬
de postulans ⁊ remisse. Siquidẽ indĩ audrib
desideriũ uehemens. clamor magnꝰ: eregione
aũt remissa intentio uox submixsa. Qñ illa
penetrabit nubes: Qñ audiet᷑ incelis: Nẽpe
ut clamãdũ sibi nou̾it hõ. int̾̃ pͥmordia sue ora¬
dam sp̃s. illo sibi iaculandã eẽ meminerit ora
quis clamorẽ suum ad eum desiderat ꝑue-¬
nire. Sicut enim ñ ad faciem hominis respic̃

Expanded text:
abo eum. Nomen meum cognovit, protegam eum; invocavit me, et ego exaudiam eum. Non dicit: Dignus fuit, justus et rectus fuit, innocens manibus et mundo corde: propterea liberabo, protegam, et exaudiam eum. Si enim haec aut similia diceret, quis non diffideret? Quis gloriabitur castum se habere cor? Nunc autem apud te propitiatio est, et propter hanc legem tuam sustinui te, Domine. Dulcis lex, quae meritum exauditionis in clamore constituit postulationis. Clamavit, inquit, ad me, et exaudiam eum. Merito non exauditur qui clamare dissimulat, aut omnino non postulans, aut tepide postulans et remisse. Siquidem in Dei auribus desiderium vehemens clamor magnus: e regione autem remissa intentio, vox submissa. Quando illa penetrabit nubes? quando audietur in coelis? Nempe ut clamandum sibi noverit homo, inter primordia suae oradam spiritus illo sibi jaculandam esse meminerit oratquis clamorem suum ad eum desiderat pervenire. Sicut enim in faciem hominis non respicit
Abbreviated transcription (Latin):
dño ꝓ om̃ib que retribuit mͥ: Hox onerati.
Exiame. quia homo peccator sum dñe. Uox
onerati. Semꝑ enu quasi tumentes suꝑ
me fluctus. timui dm̃. Semꝑ inquit timui:
sic̃ ante. sic post acceptam indulgentiam
peccatorum. Beatus hõ qui ita semꝑ ẽ pa¬
uidus: nec minori angitur sollicitudine ne
forte obruatꝰ beneficiis quã peccatis. Ad hoc
siquid̾ diuina nobis tam seclula erga nos
⁊ tam ꝓfusa beneficientia ꝯmendãt᷑: ut solli¬
citemꝰ ad grãm inuitemur ad ilectionẽ. An
głis suis mandauit de te: u.c.t.i.o. ii.t. Ꝙd

Expanded text:
Domino pro omnibus quae retribuit mihi? . Vox onerati: Domino pro omnibus quae retribuit mihi? . Vox onerati: Exi a me, quia homo peccator sum, Domine . Vox onerati: Semper enim quasi tumentes super me fluctus, timui Deum . Semper, inquit, timui: sicut ante, sic post acceptam indulgentiam peccatorum. Beatus homo qui ita semper est pavidus, nec minori angitur sollicitudine, ne forte obruatur tam beneficiis quam peccatis. 2. Ad hoc siquidem divina nobis tam sedula erga nos, et tam profusa beneficentia commendatur, ut sollicitemur ad gratiam, invitemur ad dilectionem. 871 Angelis suis mandavit de te, u
Abbreviated transcription (Latin):
uenietis requiem ammab ur̃is. Iugum enĩ
meũ suaue ẽ: zhonus meũ leue. Laboranteᷤᷤ
ad refectionẽ inuitat: ad requiẽ ꝓuocat one-¬
ratos. Non tũ int̾im onus subtra̾it aut labo¬
rem: mag̃ aũt onere alio. alio labore ꝯmutat.
S onere leui suaui uigo: in quib requies
ac reffectio. ⁊ siminꝰ appareat tñ inueniat᷑.
Graue onus iniquitas. secdens suꝑ talentx̃a
plumbi. Subhac gemebat sarcina: qui dice-¬
leue: Ut quid̃ ego sentio: onus bene ficioꝵ.
dulce homis. s ei qui sentit: ei qui exꝑitur.
alioquin si ñ inuenias. si ñ adu̾tas: graue oĩo
⁊ ꝑicłosum. Oneͣferum auimal hõ. tp̃e sue
mortalitatis. Si ad huc portat peccata sua.
onus ẽ graue. Si iam forte exoneratus ẽ
apeccatis. mninꝰ quidẽ graue: s si sanũ sapiat
ñ minꝰ grande onus inueniet. hanc ipsam
quam dixinꝰ exonerationẽ. Onerat nos cũ
exonerat ds̃: onerat beneficio cum exonerat
apeccato. Nox onerati. Quid retribuam

Expanded text:
tis requiem animabus vestris. Jugum enim meum suave est, onus meum leve . Laborantes ad refectionem invitat, ad requiem provocat oneratos. Non tamen interim onus subtrahit, aut laborem; magis autem onere alio, alio labore commutat: sed onere levi, suavi jugo, in quibus requies ac refectio, etsi minus appareat, tamen inveniatur. Grave onus iniquitas, sedens super talentum plumbi . Sub hac gemebat sarcina qui diceleve? Ut quidem ego sentio, onus beneficiorum. Dulce onus, sed ei qui sentit, ei qui experitur. Alioquin si non invenias, si non advertas, grave omnino et periculosum. Oneriferum animal homo tempore suae mortalitatis. Si adhuc portat peccata sua, onus est grave: si jam forte exoneratus est a peccatis, minus quidem grave; sed, si sanum sapiat, non minus grande onus inveniet hanc ipsam, quam diximus, exonerationem. Onerat nos cum exonerat Deus: onerat beneficio, cum exonerat a peccato. Vox onerati: Quid retribuam
Abbreviated transcription (Latin):
tus ẽ. s nomini meo aet głam. ꝓtegam eũ.
qm̃ cognouit nom̃ meũ. In p̃sentia enuim
uultꝰ glorificatio: in noticia nominis. ꝓtectio
exhibetur. Spes in nomine. res in facie est.
Quod enim uidet quis quid sꝑat: fides utiq
assumit inuanũ: qui dicit ei dñe dñe. et
ñ facit que dic̃ ipse. Non nouit nomen eiꝰ
qui eun ñ honorat ut patrẽ. nec timet ut
dñm. Non nouit nomen eiꝰ. qui aduani¬
tates ⁊ insanias falsas conu̾titur. Beatꝰ
fał. Paulus hoc nomen cognou̾at. qui dicebat.
Non enim est aliud nom̃ datũ hominib in
quo oporteat saluos fieri. Nos quoq si no¬
uimꝰ nom̃ scm̃ qud̃ inuocatũ ẽ suꝑnos. desi¬
derandũ utiq nobis ut semꝑ sc̃ĩficet᷑ in nob̾:
atq ita orandum iuxta doctrinã utiq sal
exaudiã eum. hic fructus noticie nominis:
clamor orationis. Porro fructꝰ orationis
Pclamoriᷤex audicio saluatoris. Quomͦ enm aut nõ
inuocans exaudiri pot̾at. aut nom̃ dñi nes¬

Expanded text:
tus est, sed nomini meo det gloriam. Protegam eum, quoniam cognovit nomen meum. In praesentia enim vultus glorificatio, in notitia nominis protectio exhibetur. Spes in nomine, res in facie est. Quod enim videt quis, quis sperat? Fides utiqueassumit in vanum, qui dicit ei, Domine, Domine, et non facit quae dicit ipse. Non novit nomen ejus, qui eum nec honorat ut Patrem, nec ut Dominum timet. Non novit nomen ejus, qui ad vanitates et insanias falsas convertitur. Beatus falsas . Hoc nomen cognoverat qui dicebat: Non enim est aliud nomen datum hominibus, in quo oporteat nos salvos fieri . Nos quoque si novimus nomen sanctum quod invocatum est super nos, desiderandum utique nobis, ut semper sanctificetur in nobis, atque ita orandum juxta doctrinam utique Salexaudiam eum. Hic fructus notitiae nominis, clamor orationis: porro fructus clamoris, exauditio Salvatoris. Quomodo 873 enim aut non invocans exaudiri poterat; aut nomen Domini nes
Abbreviated transcription (Latin):
moritꝰ ipse. Ita ẽ fr̃s. ñ uidentes necat manis
gła cecos ⁊ negligentes. qui se ei ostentant. qͥ
se exponunt. ⁊ ñ potius ipsi inspiciunt. nõ
attendunt ñ discuciunt illam: ñ uidet deniq
quã sit friuola. quã cadaca. quã uana. quã
sutilis. Siquis enĩ intueatur hoc moritur
basiliscus. nec iam occidit eum gła s occidit᷑
mag̃ ⁊ occidit ei quodã mͦ uͥ sa ĩpuluerem. ĩ mo
redacta in nichilũ. Puto autem nõ ẽ querere
silisco: Et uide quomͦ  ipsũ occultauerit ba¬
siliscus: quasi ut ñ posset ante uideri. Scͥ p-

Expanded text:
moritur ipse. Ita est, fratres. Non videntes necat inanis moritur ipse. Ita est, fratres. Non videntes necat inanis gloria, caecos et negligentes, qui se ei ostentant, qui se exponunt; et non potius ipsi inspiciunt, non attendunt, non discutiunt illam; non vident denique, quam sit frivola, quam sit caduca, quam vana, quam inutilis. Si quis enim eum intueatur hoc modo, moritur basiliscus: nec jam occidit eum gloria, sed occiditur magis et occidit ei, quodam modo versa in pulverem, imo redacta in nihilum. Puto autem, non est quaerere, silisco? 8. Et vide quomodo se ipsum occultaverit basiliscus, quasi ut non posset ante videri. Scriptum
Abbreviated transcription (Latin):
tatis ꝓ gra contuineliã redd it. Consideremꝰ
diligentius fr̃s. ne forte pͥma illa tẽptatio
que corporalis necessitatis occasione animũ
turbat: Aspidi debeat conparari. hoc enim
octurat aurem ne uocem audiat incantan¬
tis. Quid uͦ agere nititꝰ in hac parte tẽptator.
nͥ ut adu̾sus consolationẽ fidei. aurem cordis
obstruat ⁊ obturet: S ñ ꝓfecit inimicꝰ
ineo. ñ illiꝰ p̃clusit auditum. qui ait. nõ
et male suadibilem sibilum aĩad u̾te draconiᷤᷤ.
ferunt illum in arena latitantẽ: ẽtiam aues
uolantes flatu a trahere uenenato. Qũa uene¬
flatꝰ draconis ad illam. De basilisco quid dicimꝰ:
Monstruosiꝰ cet̾is solo usu hominẽ inficere
int̾ficere ꝑibetur. Nu fallor uana gła ẽ. Ilidere¬
uete ocłos basiliscu. S cui nocere ar basilis¬
ens: Ei qui ñ iderit basiliscum. Auoqum si
pͥor eum uideas. iam ñ tͥ nocet ut aiunt. mag̃

Expanded text:
tatis, pro gratia contumeliam reddat, 6. Consideremus tatis, pro gratia contumeliam reddat, 6. Consideremus diligentius, fratres, ne forte prima illa tentatio, quae corporalis necessitatis occasione animum turbat, aspidi debeat comparari. Hoc enim obturat 869 aurem ne audiat vocem incantantis. Quid vero agere nititur in hac parte tentator, nisi ut adversus consolationem fidei aurem cordis obstruat et obturet? Sed non profecit inimicus in eo, non illius praeclusit auditum, qui ait: Non ntis suadibilem sibilum animadvertite draconis. Ferunt illum in arena latitantem, etiam aves volantes flatu attrahere venenato. Quam venedraconis flatus ad illam. 7. De basilisco quid dicemus? Monstruosius coeteris solo visu hominem inficere, et interficere perhibetur. Ni fallor, vana gvete oculos basilisci. Sed cui nocere dicitur basiliscus? Ei qui non viderit basiliscum. Alioquin si prior eum videas, jam non tibi nocet, ut aiunt: magis