comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Dolore suo scã eccła premit᷑.: quando in
malicia sua crescere ꝑu̾sos intuetur.
Et qͥa dum praui crescunt. etiam infir¬
mi qui in ea sunt. ad sequenda studia
prauitatis irritant᷑: recte addit᷑. Et ad
nichilum redacti sunt om̃s artus mei.
Sicut enim ꝑ ossa forces: sie ꝑ artus in¬
firmi quiq designari solent. Membra
gͦ eccłe ad nichilum redigunt᷑. qͣndo
ex imitatione prauoꝵ in hoc mundo
crescentium. infirmi quiq deterius
infirmant᷑. Uidentes et enim felicita¬
delabunt᷑. Bona temporalia appetũt:
et ueluti in nichilum rediguntur:
qͥa dum manentem dei eẽntiam dese¬
runt: diligentes transitoria qͣsi ad ñ eẽ
ẽ: et tempꝰ gaudii post modũ sequet᷑.
Sepe uͦ contingit. ut scã eccła ñ solur
infideles. atq extra positos adu̾sa¬
rios toleret: s eorum quoq insitias
atq adu̾sitatem uix ferat. quos intꝰ
habet. Unde beati uin uoce apte mox
uunt: qui fidem uocib clamant:
oꝑib denegant. Hi nimirum pacis tem¬

Expanded text:
Dolore suo sancta Ecclesia premitur, quando in malitia sua crescere perversos intuetur. Et quia dum pauci crescunt, etiam infirmi qui in ea sunt, ad sequenda studia pravitatis irritantur, recte additur: Et ad nihilum redacti sunt omnes artus mei. - Sicut enim per ossa fortes, sic per artus infirmi quique designari solent. Membra ergo Ecclesiae ad nihilum rediguntur, quando ex imitatione pravorum in hoc mundo cresinfirmantur. Videntes etenim felicitadilabuntur, bona temporalia appetunt, et veluti in nihilum rediguntur, quia dum manentem Dei essentiam deserunt, diligentes transitoria, quasi ad non esse est, et tempus gaudii postmodum sequetur. Saepe vero contingit ut sancta Ecclesia non solum infideles atque extra positos adversarios toleret, sed eorum quoque insidias atque adversitatem vix ferat, quos intus habet. Unde beati viri voce apte mox vunt, qui fidem vocibus clamant, operibus denegant. Hi nimirum pacis tem
Abbreviated transcription (Latin):
peccauerunt: quia tanto robustiꝰ stare
poterant: ꝙͣ. to eos carnis ammixtio ñ
tenebat. Homo uͦ iecirto post culpam
ueniam meruit: quia ꝑ carnale corpus
aliquid quo semet ipso minor eẽt accepit.
Unde et apudrespeclum iudicis. argu¬
mentum pietatis est. hec eadem infirmi¬
tas carnis: sicut ꝑ psalmistam dr. Ipse
autẽ est misericors. et ꝓpicius fuit pecea¬
tis eorum: et ñ disꝑdidit eos. E muttipli¬
cauit ut au̾teret iram suam ab eis: et
ñ acceudit omnẽ indignationẽ suam.
Et rememoratus ẽ. quia caro sunt. Nt
lutum gͦ homo factus ẽ: quia de limo
ẽ ad conditionem sumptꝰ. Lutum qͥppe
fit: cum se aqua terrȩ consꝑgit. Sicut
lutum itaq homo ẽ conditus: quia qͣsi
aqua infundit puluerem: cũ anima
rigat carnem. Quod sc̃s uir bene pieta¬
ti iudicis obicit: cum postulans dicit.
Memento queso quod sicut lutũ feceris
me. Ac si aꝑte dicat. Infirmitatẽ carnis
considera: et reatum unqͥtatis relaxa.
Ubi apte quoq mors enisdem carnis

Expanded text:
peccaverunt, quia tanto robustius stare poterant, quanto eos carnis admistio non tenebat. Homo vero idcirco post culpam veniam meruit, quia per carnale corpus aliquid quo semetipso minor esset accepit. Unde et apud respectum judicis argumentum pietatis est haec eadem infirmitas carnis; sicut per Psalmistam dicitur: Ipse autem est misericors, et propitius fiet peccatis eorum, et non disperdet eos. Et multiplicavit ut averteret iram suam ab eis, et non accendit omnem iram suam, et rememoratus est quia caro sunt . Ut lutum ergo homo factus est, quia de limo est ad conditionem sumptus. Lutum quippe fit, cum se aqua terrae conspergit. Sicut lutum itaque homo est conditus, quia quasi aqua infundit pulverem, cum anima rigat carnem. Quod sanctus vir bene pietati judicis objicit, cum postulans dicit: Memento, quaeso, quod sicut lutum feceris me. Ac si aperte dicat: Infirmitatem carnis considera, et reatum iniquitatis laxa. Ubi aperte quoque mors ejusdem carnis
Abbreviated transcription (Latin):
nimus: ualde necesse est ut exultatio¬
nem nr̃e formidini. et formidinẽ nrẽ
exultationi misceamꝰ: quatinꝰ et de ali¬
enis ꝓfectib caritas gaudeat: et de fuis
infirmitatib conscientia contremiscat.
S cum fr̾no ꝓfectu reficimtr: cum
districtionem suꝑ nos intern uidicis
ex ipso nr̃o torpore pensamus: quid
restat. nͥ ut ad discutiendũ se animꝰ
redeat. et quicqͥd in se reꝓbum. qͥcqͥd
prauum deprehendit affligat: Inde
tipte subiungit. W pene militant
in me. Consid̾atis quippe dei testib.
pene in nob̾ militant: quia dũ miran¬
da illoꝵ facta conspicimus⁊ intam no¬
stram que exeorum nob̾ comparatiõe
dispilicet. studiosa afflictione crucia¬
mus: ut quicquid in nob̾ polluerĩt
oꝑa:diluant lamenta. Ꝙ si quidad¬
huc culpa delectationis inquinat.
pena meroris tergat. Beatus gͥ iob.
quia uitam patrum p̾cedentiũ con¬
spicit: quid in se gemere debeat. sub¬
tilius agnoscit. S magni dolons ma¬

Expanded text:
nimus, valde necesse est ut et exsultationimus, valde necesse est ut et exsultationem nostrae formidini, et formidinem nostrae exsultationi misceamus, quatenus et de alienis provectibus charitas gaudeat, et de suis infirmitatibus conscientia contremiscat. Sed cum fraterno proveatu reficimur, cum districtionem super nos interni judicis ex ipso nostro torpore pensamus, quid restat nisi ut ad discutiendum se animus redeat, et quidquid in se reprobum, quidquid pravum deprehendit, affligat? Unde et apte subjungitur: Et poenae militant in me. Consideratis quippe Dei testibus, poenae in nobis militant, quia dum miranda illorum facta conspicimus, vitam nostram, quae ex eorum nobis comparatione displicet, studiosa afflictione cruciamus; ut quidquid in nobis polluerunt opera, diluant lamenta; et si quid adhuc culpa delectationis inquinat, poena moeroris tergat. Beatus igitur Job, 330 quia vitam patrum praecedentium conspicit, quid in se gemere debeat subtilius agnoscit. Sed magni doloris ma
Abbreviated transcription (Latin):
instauratione memorata : ꝓtintus
apte subiungit᷑. W multiplicas
iram tuam. Co nob multiplicari
ira dñi dr quo eẽ multiplȩx indi¬
cat᷑. Qͥa ex ipsa nunc bonoꝵ uita
et labore cognoscimus: si em̃dari
dum tempus est nolumꝰ: quanta post
annuadu̾sione feriamur. Elactos quippe
domini ceruimꝰ: et pia agere. et crudelia
multa tolerare. hine gͦ colligit᷑. distrielꝰ
uidex qͣnta illic feriat distrietione qͦs
reꝓbat: si hic sic cruciat quos amat: pe¬
tro attestante qui ait. Tempus est ut in¬
cipiat iudicium de domo dñi. Si arttem
pͥmum dnob̾: quis finis eorum qui ñcre¬
dunt dĩ euglio: Omp̃s gͥds cum contta
nos testes instaurat. iram muttiplicat:
quia qͦ bonorum uitam nr̃is oculis
obicit: eo prauitatis nr̃e duriciam. qua
cdistrictione iniudicio ꝑcutiat ostendit.
Nam cum solis se seqtientib dona ex¬
aggerat: torpentes iam qͥa reliquerit
demonsirat. Cum bona gͦ in aliis cer¬

Expanded text:
instauratione memorata, protinus instauratione memorata, protinus apte subjungitur: Et multiplicas iram tuam. Eo nobis multiplicari ira Dei dicitur, quo esse multiplex indicatur, quia ex ipsa nunc bonorum vita et labore cognoscimus, si emendari, dum tempus est, nolumus, quanta post animadversione feriamur. Electos quippe Dei cernimus et pia agere, et crudelia multa tolerare. Hinc ergo colligitur districtus judex quanta illic feriat districtione quos reprobat, si hic sic cruciat quos amat; Petro attestante qui ait. Tempus est ut judicium incipiat de domo Dei; si autem primum a nobis, quis finis eorum qui non credunt Dnos testes instaurat, iram multiplicat, quia quo bonorum vitam nostris oculis objicit, eo pravitatis perpetratae duritiam qua districtione in judicio percutiat ostendit. Nam cum solis se sequentibus dona exaggerat, torpentes jam quia reliquerit demonstrat. Cum bona ergo in aliis cer
Abbreviated transcription (Latin):
uitati nr̃e contͣriam. ad arguendos
nos instruendosq multiplicat. Con¬
tra nos gͦ testes illius instaurant᷑:
qͥa cuncta que agunt. studiis nr̃e
prauitatis adu̾sa sunt. Unde et ser¬
mo ueritatis adu̾sariꝰ uoeat᷑. cum
mediatoris uoce ꝑ euangłium dr̃.
Esto consentiens adu̾sario tuo: dũ
escum illo in uia. Atq de hoc eod̾e
Et dissimit est aliis uĩta illiꝰ. Testes
itaq suos contra nos dñs instaurat:
qͥa bona quȩ facere ipsi negligimus.
hec ad correptionem nrãm fieri ab
aliis demonstrat: ut qui preceptis
ñ accendinur.: saltim exemplis ex¬
citem᷑. Atq in appetitu rectitudi¬
nis. nil sͥ mens nr̃a difficile estimet:
qͣm ꝑfecte ꝑagi ab aliis uidet. Et
fit plerunq ut cum alienȩ uitȩ bo¬
na conspicimus: nr̃ȩ sollicitiꝰ dãp¬
na timeamus. Q eo patescat qͣnto
post pondẽ animadu̾sionis impẽti¬
mur: quonuine abonoꝵ moribus
longe discrepamꝰ. Unde et testrũ¬

Expanded text:
vitati nostrae contrariam ad arguendos vitati nostrae contrariam ad arguendos nos instruendosque multiplicat. Contra nos ergo testes illius instaurantur, quia cuncta quae agunt studiis nostrae pravitatis adversa sunt. Unde et sermo veritatis adversarius vocatur, cum Mediatoris voce per Evangelium dicitur: Esto consentiens adversario tuo cito, dum es cum illo in via . Atque de hoc eodem Et dissimilis est aliis vita illius . Testes itaque suos contra nos Dominus instaurat, quia bona quae facere ipsi negligimus, haec ad correptionem nostram fieri ab aliis demonstrat; ut qui praeceptis non accendimur, saltem exemplis excitemur, atque in appetitu rectitudinis nil sibi mens nostra difficile aestimet quod perfecte peragi ab aliis videt. Et fit plerumque ut cum alienae vitae bona conspicimus, nostrae sollicitius damna timeamus; et eo patescat quantae post pondere animadversionis impatimur, quo nunc a bonorum moribus longe discrepamus. 90. Eoru
Abbreviated transcription (Latin):
crucias: qͥa dum te insinuas: mͥ me
qͣm sim lugendus demonstras. Uñ
et nequ aqͣm se penalit̾. s mirabilit̾
assent cruciari: quia dum ꝑ fletum
mens ad sumina rapitur: compiui¬
dionis suȩ penam gaudens mirat᷑.
Wͥ libet affici: quia afflictione sua
se conspicit ad alta subleuari. Sepe
autem cum nos a sc̃i desidii extiti¬
tatione torpescere. suꝑna pietas
ceruit: exempla se sequentiurm
nrĩs obtutib obicit: ut mens ꝑ oci¬
um remissa. quo in aliis ingilanti-
am ꝓuectus considat: eo in se pigre¬
dinem torporis erubeseat. Unde et
cium sci oꝑis testant᷑. quȩ electos se¬
cutura sint p̾mia ueritatis. Unde
hos quoq quosꝓ ueritate passos
agnoscimus: greco eloqͥo martyres.
id est testes uocamus. & ꝑ iohem uoce
anglica dñs dicit. In dieb antiphas
testis mei fidelis: qui occisus ẽ. aput
uos. S testes suos contra nos dñs in¬
staurat: cum electorum uitam pra-¬

Expanded text:
crucias, quia dum te insinuas mihi me crucias, quia dum te insinuas mihi me quam sim lugendus demonstras. Unde et nequaquam se poenaliter, sed mirabiliter asserit cruciari, quia dum per fletum mens ad summa rapitur, compunctionis suae poenam gaudens miratur; et libet affici, quia afflictione sua se conspicit ad alta sublevari.  Vet. XLIII.  Saepe autem cum nos a sancti desiderii exercitatione torpescere superna pietas cernit, exempla se sequentium nostris obtutibus objicit, ut mens per otium remissa, quo in aliis vigilantium provectus considerat, eo in se pigritudinem torporis erubescat. Unde et tium sancti operis testantur quae electos secutura sint 329 praemia veritatis. Unde hos quoque quos pro veritate passos agnoscimus Graeco eloquio martyres, id est testes, vocamus. Et per Joannem voce angelica Dominus dicet: In diebus Antipas testis meus fidelis, qui occisus est apud vos . Sed testes suos contra nos Dominus instaurat, cum electorum vitam pra
Abbreviated transcription (Latin):
tittionis nr̃e dampna sentimꝰ. Quo
enim longe nos conditor deserte: eo
mens nr̃a insensibiliꝰ obdurescit. Nul-¬
la q̃ deisunt diligit: neqͣqͣm suꝑna
concupiscit. Et qͥa amoris intumi ca¬
lorem nͨ habet: frͥgida deorsumiatet.
ac iniserando mͦ fit cotidie tanto se¬
curior: qͣuto peior. Cumq unde ste
lapsa ñ meminit: et supplicia secui¬
tura ñ metuit: qͣntum lugenda sit
nescit. At si afflatu sci sp̃c tangitur :
ad consid̾ationẽ ꝓtinus suȩ ꝑditiõis
euigilat: in cęlestium inqͥsitione se ex¬
cutit: amoris sumini estib in ardescit.
Que se circumpͥmunt dampna consi¬
d̾at: et plorat ꝓficiens. que pͥus leta ꝑi-¬
ebat. Bene gͦ conditori di. Riu̾susq
mirabilit̾ me crucias. Quia omp̃s ds̃
unde mentẽ nr̃am uisitans ad amorẽ
suum erigit: inde hanc ꝑ lacͥmas gra¬
uius affligit. Qe si aꝑte dicat. Kelin.¬
quendo me nequaquam afficis: qͥa
insensibilem reddis. S cum reu̾teris

Expanded text:
tutionis nostrae damna sentimus. Quo tutionis nostrae damna sentimus. Quo enim longe nos conditor deserit, eo mens nostra insensibilius obdurescit, nulla quae Dei sunt diligit, nequaquam superna concupiscit; et quia amoris intimi calorem non habet, frigida deorsum jacet, ac miserando modo fit quotidie tanto securior, quanto pejor; cumque unde sit lapsa non meminit, et supplicia secutura non metuit, quantum lugenda sit nescit. At si afflatu sancti Spiritus tangitur, ad considerationem protinus suae perditionis evigilat, in coelestium inquisitione se excutit, amoris summi aestibus inardescit, quae se circumprimunt damna considerat, et plorat proficiens quae prius laeta peribat. Bene ergo conditori dicitur: Reversusque mirabiliter me crucias, quia omnipotens Deus unde mentem nostram visitans ad amorem suum erigit, inde hanc per lacrymas gravius affligit. Ac si aperte dicat: Relinquendo me nequaquam afficis, quia insensibilem reddis; sed cum reverteris
Abbreviated transcription (Latin):
tit: quid aliud qͣm p̾dam in foueam
concupiscit: Sua sponte in hians cadit:
s snis surgere uirib ñ ualet. Qͥa cum
se nil ex se eẽ consicłat: discit ꝓculdu¬
bio cuius adutorium requirat. Qͤm
tamen suꝑua miseratio captum qͣ¬
si a foriea euehit. qͥa hune infirmi¬
tate cognita. adueniam reducte.
ꝑiores partes in caueam remeat: qui
cum de uirtute ex tollit᷑: lapsus ad
desidia in humilitate religat᷑. Qͥa
enim pͥus ꝓpͥa p̾sumptione ꝑerat:
mira pietate agit᷑. ut infirmitatis
suȩ iam noticia clausus uiuat. Qd̃
qͥa sc̃s uir crebro accidere hominib
conspicit: nr̃i in seꝑiculi uocẽ sumit.
ut cum nos eius fletus agnoscimus :
q̃ in nob̾ sunt flenda discamus. d cũ
mentẽ ur̃am elatio erigit: sumini ã
nob̾ ꝓtinus compunctio amoris recedit.
Cum uͦ suꝑna nos gr̃ã uisitat: statim
ꝑlacͥinas adsua desicłia instigat. Uñ
linqͥmur: nec ipsa ullatenus desti¬

Expanded text:
tit, quid aliud quam praedam in fovea tit, quid aliud quam praedam in fovea concupiscit? Sua sponte inhians cadit, sed suis surgere viribus non valet. Qui cum se nihil ex se esse considerat, discit procul dubio cujus adjutorium requirat. Quem tamen superna miseratio captum quasi a fovea evehit, quia hunc infirmitate cognita ad veniam reducit. periores partes in caveam remeat, qui cum de virtute extollitur lapsus ad desideria in humilitate religatur. Quia enim prius propria praesumptione perierat, mira pietate agitur, ut infirmitatis suae jam notitia clausus vivat. Quod quia sanctus vir crebro accidere hominibus conspicit, nostri in se periculi vocem sumit; ut cum nos ejus fletus agnoscimus, quae in nobis sunt flenda discamus. Sed cum mentem nostram elatio erigit, summi a nobis protinus compunctio amoris recedit; cum vero superna nos gratia visitat, statim per lacrymas ad sua desideria instigat. Unde linquimur, nec ipsa ullatenus desti
Abbreviated transcription (Latin):
cingit᷑: ne ꝑ carnis desułia uaget᷑. Quȩ gͦ
sponte sua infoueam cetidit: ad aurasli¬
b̾as clausa redit: qͥa et ꝑ lib̾tatẽ arbit̾i
inculꝑam corruit: et tam̃ hanc asuis
motib conditoris grã coactam nolentẽq
restringit. Post foueam itaq caueam pa-¬
tit᷑ qͥa erepta exet̾no supplicio a prauȩ
lib̾tatis motib sub celestis artificis dis
et liber homo ꝑ cibum sͥ mortẽ intulit:
et reductus adueniam. sub disciplina
meliꝰ clausus nuut. Quasi leena gͦ ꝓ
pter suꝑbiam captus e: quia inde
nunc eum disciplina suȩ corruptio¬
nis depͥmit: unde transgressionem
p̾cepti ñ timens. aud acter in foueã
au̾timus: nos ad huc cotidie ut lee¬
nam capi ꝑ uiciũ elationis inuenimꝰ.
Sepe nanq homo acceptis uirtritib.
maudatiam suȩ p̾sumptionis erigit᷑.
s mira dispensatione pietatis. ante eiꝰ
ocłos resquelib inquam eorruat or¬
dinat᷑. Dumq ꝑculpam aliqͥd appe¬

Expanded text:
cingitur, ne per carnis desideria vagetur. Quae ergo cingitur, ne per carnis desideria vagetur. Quae ergo sponte sua in foveam cecidit, ad auras liberas clausa redit, quia et per libertatem arbitrii in culpam corruit, et tamen hanc a suis motibus, conditoris gratia coactam nolentemque constringit. Post foveam itaque caveam patitur, quae, erepta ex aeterno supplicio, a pravae libertatis motibus, et sub coelestis artificis dispet liber homo per cibum sibi mortem intulit, et reductus ad veniam sub disciplina melius clausus vivit. Quasi leaena ergo propter superbiam captus est, quia inde nunc eum disciplina suae corruptionis deprimit, unde transgressionem praecepti non timens, audacter in foveam avertimus, nos adhuc quotidie ut leaenam capi per vitium elationis invenimus. Saepe namque 328 homo acceptis virtutibus in audaciam suae praesumptionis erigitur, sed mira dispensatione pietatis ante ejus oculos res quaelibet, in qua corruat ordinatur. Dumque per culpam aliquid appe
Abbreviated transcription (Latin):
iam seuicia nequaqͣm ꝑtimescitur:
quia clausa in caueam leuat᷑. Quȩ
enim sua sponte in foueam corruit:
ad suꝑiores partes circuis epta uecti¬
bi redte. Sic sic nimirum humana
mens capta ẽ. que in lib̾tate arbitriz
condita. dum mitrire desidia carnis
appetiit: quasi leena catuilis escam que¬
siuit. Ato in deceptionis suȩ foueam
cecidit: quę̧ suadente hoste ad cibum ꝓ¬
hibitum mamĩ tetendit. S in foueam
ꝓtinus caueam inuenit: qͥ a sponte
ad mortẽ ueniens. corruptionis suȩ
mox tarcerem ꝑtulit: atq ad auras
lib̾.a. grã int̾uemente reducit᷑. d cum
multa agere conat᷑. et ñ ualet: eiꝰdem
corruptionis suȩ obstaculis. quasi caueȩ
uectib ligat᷑. Iam quidem eam in qͣmce¬
cidat. dampnationis foueam euasit: qͥa
setuture mortis supplicrum. manu re¬
demptors adiuta. ad ueniam redecindo
suꝑauit. d tamen coartata caueam to¬
lerat: quia suꝑnę quoq disciplinȩ nexib

Expanded text:
jam saevitia nequaquam pertimescitur, jam saevitia nequaquam pertimescitur, quia clausa in cavea levatur. Quae enim sua sponte in foveam corruit, ad superiores partes circumsepta vectibus redit. Sic sic nimirum humana mens capta est, quae in libertate arbitrii condita, dum nutrire desideria carnis appetivit, quasi leaena catulis escam quaesivit, atque in deceptionis suae foveam cecidit, quae, suadente hoste, ad cibum prohibitum manum tetendit. Sed in fovea protinus caveam invenit, quia sponte ad mortem veniens corruptionis suae mox carcerem pertulit; atque ad auras liberas, gratia interveniente, reducitur. Sed cum multa agere conatur, et non valet, ejusdem corruptionis suae obstaculis quasi caveae vectibus ligatur. Jam quidem eam in quam ceciderat damnationis foveam evasit, quia secuturae mortis supplicium, manu redemptionis adjuta, ad veniam redeundo superavit. Sed tamen coarctata caveam tolerat, quia supernae quoque disciplinae nexibus
Abbreviated transcription (Latin):
carnis nr̃ȩ ꝑmitrit imprgnatio¬
nib concriti: ne mens nr̃a in suꝑbi¬
am. audeat p̃sumtiõe suȩ securi¬
tatis elenari: ut dum pulsata tre¬
pidat: in solo auctoris aduitorio.
spei pedem robustius figat. Unde
et adhuc apte subiuugit᷑. Et ꝓpt̾ suꝑ
biam quasi leenam capies me. Lee¬
na cum eseam catulis exquirit: inhi¬
ant̾ in foneam captionis rrut. Sicut
enim ex quib dam regionib fertur:
fit in eiꝰ itinere fouea. in quã pecuis
deponit᷑: ute uluc se eius appetccu ꝓi¬
cere leena ꝓuocet᷑. Que aingusta si¬
mul et alta p̾parat᷑: ut in eam ruere
ambiendo ualece: s hanc saliendo
nullomͦ euadat. Alia quoq foriea
quȩ pͥori cohereat effoditur. que ta¬
men ei in qua petiis ẽ. extremȩ partis
aꝑtione comungit᷑. In qua iumirũ
cauea ponit᷑. ut leena corruens. qͥ a
desuꝑ terrorib urget᷑: cum quasi in
secretiori parte fouee occultare se ap¬
petit. caue am uolens intret. Cinus

Expanded text:
carnis nostrae permittit impugnatiocarnis nostrae permittit impugnationibus concuti, ne mens nostra in superbiam audeat praesumptione suae securitatis elevari, ut dum pulsata trepidat, in solo auctoris adjutorio spei pedem robustius figat. Unde et adhuc apte subjungitur: CAPUT biam, quasi leaena capies me. - Leaena cum escam catulis exquirit, inhianter in foveam captionis ruit. Sicut enim ex quibusdam regionibus fertur, fit in ejus itinere fovea, in qua pecus deponitur, ut illuc se ejus appetitu projicere leaena provocetur: quae angusta simul et alta praeparatur, ut in eam ruere ambiendo valeat, sed hanc saliendo nullo modo evadat. Alia quoque fovea, quae priori cohaereat, effoditur, quae tamen ei, in qua pecus est, extremae partis apertione conjungitur. In qua nimirum cavea ponitur, ut leaena corruens, quia desuper terroribus urgetur, cum quasi in secretiori parte foveae occultare, se appetit, caveam volens intret; cujus
Abbreviated transcription (Latin):
nanq ue ht̃. iustus miseriam: quia
ȩt̾na dampnatio repbiun seqͥtur:
et electꝰ quisq dolorib tͣnsitorie adu̾¬
sitatis expiat᷑. Impius caput leuat:
s eleuatus euadere ue qd sequit᷑ nͥ
ualet: iustus laboris sui certami¬
ne afflictus. caput leuare ñ sinttur.e
s pressus aꝑpetua afflictione li-¬
beratui. Ille se in uoluptatib
erigit: s supplicus sequentib
mergit: iste se in dolore depͥmit:
s tamen a pondere ȩcernȩ animod¬
u̾sionis abscondit. Consideret gͦ
uir sẽs. quod aut renitens homo
uiciis. p̾senti labore afficit᷑: aut
succumbens. ꝑpetuȩ afflictiom
mancipatur: et cheat. W si impiꝰ
fuero. ue mͥ e: et si iustus. nͥ leuabo
caput saturatus afflistione et
miseria. de si aꝑte deploret ddicẽs.
Aut substratus carnis desideriis.
supplicio eterno subicior: aut repug¬
nans illicitis motib p̾senti pen a
crucior: quia alabore certaminis
liber ñ sum. S suꝑna dispensatio
uetirto uos totas̾ intentione s̾uiẽtes.

Expanded text:
 quia aeterna damnatio reprobum sequitur, et electus quisque doloribus transitoriae adversitatis expiatur. Impius caput levat, sed elatus evadere vae, quod sequitur, non valet. Justus laboris sui certamine ased pressus a perpetua afflictione liberatur. Ille se in voluptatibus erigit, sed suppliciis sequentibus mergit. Iste se in dolore deprimit, sed tamen a pondere aeternae animadversionis abscondit. Consideret ergo vir sanctus quod aut renitens homo vitiis praesenti labore afficitur, aut succumbens perpetuae afflictioni mancipatur, et dicat: Et si impius fuero, vae mihi est; et si justus, non levabo caput, saturatus afflictione et miseria. Ac si aperte deploret, 327 dicens: Aut substratus carnis desideriis, supplicio aeterno subjicior; aut repugnans illicitis motibus poena praesenti crucior, quia a labore certaminis liber non sum. Sed superna dispensatio idcirco nos tota sibi intentione servientes
Abbreviated transcription (Latin):
desitłia exsiidant. Compungunt᷑ in p̾¬
cib. s felicitatis transitoriȩ gaudia
exquirunt. hos itaq niuis aqua ñ
abluit: quia eorum fletus ab umis
uenit. Quasi enim ex terrȩ aquaꝑ
fusi sunt: qui ꝓ terrens borseom¬
pungunt᷑. Qui uͦ iccuto plortute.
q̃m p̃mia suꝑna desicłant: aquom
uis hos diluit: quia celestis compun¬
ctio infundit. Nam cum ꝑhemnem
patriam ꝑ lamenta appetunt: elop
accensi desiłiis plangunt: a summis
accipiunt unde mundent᷑. ꝑmanꝰ
autem. quid aliud qͣm oꝑti designant᷑:

Expanded text:
desideria exsudant. Compunguntur in prdesideria exsudant. Compunguntur in precibus, sed felicitatis transitoriae gaudia exquirunt. Hos itaque nivis aqua non abluit, quia eorum fletus ab imis venit. Quasi enim ex terrae aqua perfusi sunt, qui pro terrenis bopunguntur. Qui vero idcirco plorant, quoniam praemia superna desiderant, aqua nivis hos diluit, quia coelestis compunctio infundit. Nam cum perennem patriam per lamenta appetunt, ejusque accensi desideriis plangunt, a summis accipiunt unde mundentur. Per manus autem quid aliud quam opera designantur?
Abbreviated transcription (Latin):
lamenta humilitatis. Quȩ ꝓfecto
humilitas. quia aute districti u¬
licis ocłos cȩteris uitutib p̃iminet.
quasi ꝑ magni meriti colorem can¬
det.Sunt nanq ñ nulli qui lam̃ta
habent: s humilitatem ñ habent:
qui a afflicti plangunt: s tamen
inipsis fletib. uł contraꝓpximorũ
uitam suꝑbiunt: tił contra ordina¬
tionem conditoris eriguitt᷑. Hi
nimirum aquas habene. s niuiᷤ
aquas ñ habent: et mundieẽ ne¬
queunt: quia humilitatis flecib
ñ lauant᷑. lquis autem niuis. a
culpa se lauerat: qui confidenter
ddicebat. C or contritum et humili¬
atuni ds̃ non sꝑiit. Qui enĩ lamen¬
tis affigunt᷑. s inurmurando rebel¬
les sunt: mentẽ quidem conteris:
s humliari contempnunt. Qnus
aquȩ niuis intelligi⁊ alit̾ possuis.
Iqua enim fontis et fluminis. ex
terra oritur: aqua uͦ muis ex aere
ꝓruit. W sunt pleriq qui ꝑ oratio¬
num lamenta se cruciant: s tam̃
totis lamentoꝵ laborib ad solat̾renai

Expanded text:
lamenta humilitatis. Quae profecto humilitas, quia ante districti judicis oculos caeteris virtutibus praeeminet, quasi per magni meriti colorem candet. Sunt namque nonnulli qui lamenta habent, sed humilitatem non habent, quia afflicti plangunt, sed tamen in ipsis fletibus vel contra proximorum vitam superbiunt, vel contra ordinationem conditoris eriguntur. Hi nimirum aquas habent, sed nivis aquas non habent, et mundi esse nequeunt, quia humilitatis fletibus minime lavantur. Aquis autem nivis a culpa se laverat qui confidenter dicebat: Cor contritum et humiliatum Deus non spernit . Qui enim lamentis affliguntur, sed murmurando rebelles sunt, mentem quidem conterunt, sed humiliari contemnunt. Quamvis aquae nivis intelligi et aliter possunt. Aqua enim fontis et fluminis ex terra oritur, aqua vero nivis ex aere proruit. Et sunt plerique qui per orationum lamenta totis lamentorum laboribus, ad sola terrena
Abbreviated transcription (Latin):
sp̃s illicita ꝑpetrando suscipint: tunc
sepulchra cum mortuis ardebunt. sece¬
que maneat pena dampnatos cogno¬
iumus: et instruente nos sacro eloqͥo.
quantus in dampnatione ignis. qͣnͣ¬
ta in igne obscuritas. qͣntusq in obscu¬
ritate pauor sit. nullatenus ambigimꝰ.
S qͥd ꝓdest ista prenosse: si ñ contingat
euadere: bota gͦ intentione curandũ
ẽ: ut cum uacationis tempꝰ accipimꝰ :

Expanded text:
spiritus inlicita perpetrando suscipiunt, tunc spiritus inlicita perpetrando suscipiunt, tunc sepulchra cum mortuis ardebunt. Sicquae maneat damnatos poena cognovimus; et instruente nos sacro eloquio, quantus in damnatione ignis, quanta in igne obscuritas, quantusque in obscuritate pavor sit, nullatenus ambigimus. Sed quid prodest ista praenosse, si non contingat evadere? Tota ergo intentione curandum est ut, cum vaca
Abbreviated transcription (Latin):
de mexꝑto certamine. uel de conu̾satio¬
nis pristine memoria patitur. lauet᷑:
Ut tanto sutuius in conspectu sui in¬
spectoris ardeat: quanto cum ei aissi¬
stere ceꝑit. nil terrenum secum. nil
dampna conspiciat: quod plerunq
se cogitatione illicita inquinat. Et
post quam reatum oꝑis udex relaxat:
dicens. Si peceaui. et ad horam peꝑcisti
m: cur ab iniquitate mea mundum
me eẽ. ñ pateris: Aesi aꝑte dicat. Si cul¬
pam uenia abstulit: cur hanc et ame
inculpȩ recordatione concititur: ut ad
ꝑpetrationem illius. longe grauius
quam pͥus capta fuerat urgeat᷑. Q de¬
p̃hensa trepidat: seq ipsam uariis mo¬
tib impulsa ꝑturbat. Ne quidem uin¬
catur temptationib mecuit: s resistens
hoc ipsum quod longo labore certami¬
ns affligitur. ꝑ horrescit. Unde et ap¬

Expanded text:
de inexperto certamine, vel de conversatiode inexperto certamine, vel de conversationis pristinae memoria patitur, lavetur, ut tanto suavius in conspectu sui spectatoris ardeat, quanto cum ei assistere coeperit nil terrenum secum, nil damna conspiciat, quod plerumque se cogitatione illicita inquinat; et postquam reatum operis judex relaxat, dicens: Si peccavi, et ad horam pepercisti mihi, cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris? Ac si aperte dicat: Si culpam venia abstulit, cur hanc et a mein culpae recordatione concutitur, ut ad perpetrationem illius longe gravius quam prius capta fuerat urgeatur; et deprehensa trepidat, seque ipsam variis motibus impulsa perturbat. Metuit quidem ne vincatur tentationibus, sed resistens hoc ipsum quod longo labore certaminis affligitur perhorrescit. Unde et ap
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃am cultui diuino dedicamus. Qui
membra hostiȩ ꝑ frusta concisa suꝑ
atq ea que iuxta iecuir continent᷑ incen¬
dimus: cum insensu nr̃o quo omne
corpus regit᷑. atq in occuitis defid̾iis
flamina diuini amoris ardemꝰ. Et̃ tam̃
p̾cipit᷑: ut pedes atq intestina hostiȩ la-¬
uent᷑. Pedib enm terra tangit᷑: intesti¬
nis uͦ stertora gestantur. Quia plerunq
iam ex desidio in et̾intate succendim᷑: iam
toto deuotionis sensii. ad appetitũ nrȩ
mortifications inhiamus: s qͥa adhuc
t̾remim pre infumitate aliquid agimꝰ:
ñ nullaetiam que iam subegimus.
illicita in corde toleramꝰ. Cumq togita¬
tiones nr̃as immunda temptatio inqui¬
nat: quid aliud quam intestina hostie
stertus portant: S ut comburi debe¬
ant lauant᷑: qͥ a nitairum necesse ẽ.
ut iminundas cogitationes timoris fletꝰ
diluat: quas in acceptione sacrificii. suꝑ¬
uus amor incendat. Q quicqͥd mens uł

Expanded text:
nostram cultui divino dedicamus. Qui nostram cultui divino dedicamus. Qui membra hostiae per frusta concisa super atque ea quae juxta jecur continentur incendimus, cum in sensu nostro, quo omne corpus regitur, atque in occultis desideriis flamma divini amoris ardemus. Et tamen praecipitur ut pedes atque intestina hostiae laventur. Pedibus enim terra tangitur, intestinis vero stercora gestantur, quia plerumque jam ex desiderio in aeternitatem succendimur, jam toto devotionis sensu ad appetitum nostrae mortificationis inhiamus; sed quia adhuc terrenum prae infirmitate aliquid agimus, nonnulla etiam quae jam subegimus illicita in corde toleramus. Cumque cogitationes nostras immunda tentatio inquinat, quid aliud quam intestina hostiae stercus portant? Sed ut comburi debeant, laventur, quia nimirum necesse est, ut immundas cogitationes timoris fletus diluat, quas in acceptione sacrificii supernus amor incendat. Et quidquid mens vel
Abbreviated transcription (Latin):
dore. neceẽ ẽ ut iterum fidutiam er¬
gasotietatem bonoꝵ sumat. Post
aqͣm quippe occumbente sole ad cast᷑
reu̾titur: qui post lamenta peniten¬
tiȩ. frigescente flamina cogitationis
illicitȩ. ad fidelium merita p̾sum̃da
reparat᷑: ut iam se aceteris longe eẽ.
ñ estimet: qͥ mundum se ꝑ obitum
intimi ardoris gaudet. S int̾ hec sci¬
endum ẽ: qđ iccirco ñ nunqͣm impul¬
su illicitȩ cogitationis affligim᷑: qͥa
in qͥb dam terrenȩ conu̾sationis acti
b qͣnuis licitis libent̾ occupam᷑. Cum¬
q uł in minimis terrena actio ꝑ desi-¬
d̾ium tangit᷑. crescente contra nos an¬
tiqͥ hostis fortitudine. mens nr̃a ñ
miniua importunitate temptatioi̾s
mellnat᷑. Unde et sacerdos legis. mẽ
bra hostiȩ ꝑ frusta concisa. caput atq
ea que aput iecur sunt. iubet᷑ ignib
cremare: pedes uͦ atq intestura hostiȩ
pͥus aqua diluere. Nos giippe ipsos sa¬
crisicium deo offerimus. cum uitam

Expanded text:
dore, necesse est ut iterum fiduciam erdore, necesse est ut iterum fiduciam erga societatem bonorum sumat. Post aquam quippe ocrevertitur, qui post lamenta poenitentiae, frigescente flamma cogitationis illicitae, ad fidelium merita praesumenda reparatur; ut jam se a caeteris longe esse non aestimet, qui mundum se per obitum intimi ardoris gaudet. Sed inter haec sciendum est quod idcirco nonnunquam impulsu illicitae cogitationis affligimur, quia in quibusdam terrenae conversationis acti quamvis licitis, libenter occupamur. Cumque vel in minimis terrena actio per desiderium tangitur, crescente contra nos antiqui hostis fortitudine mens nostra non minima importunitate tentationis inquinatur. Unde et sacbra hostiae per frusta concisa, caput atque ea quae erga jecur sunt, jubetur ignibus cremare, pedes vero atque intestina hostiae prius aqua diluere . Nos quippe ipsos sacrificium Deo offerimus cum vitam
Abbreviated transcription (Latin):
pollutus sit somnio: egredietur
extra castra: et ñ ren̾tetur pͥusqͣm ad
uesꝑam lauetur aqua: et post solis
occasum regrediet᷑ in castra. N octnum
gippe soinuiũ ẽ temptatio occulta: ꝑ
qͣm tenebrosa cogitatione turpe aliquid
corde concipit᷑: qd̾ tam̃ corꝑis oꝑe ñ explet᷑.
S somnio nocturno pollutus egredi ex¬
tra castra p̾cipitur: qͥa uidelicet dig¬
num ẽ. ut qui immunda cogitatio¬
ne pollutt᷑. indignum se cunctorũ
fidelium socierati  arbitret᷑. Culpe suȩ
meritum aute ocłos ponat: et ex bo¬
norum se estimatione despiciat. Pol¬
lutum gͦ extra castra exire ẽ. turpi im¬
puguatione laborantẽ. sese ex conti¬
nentiũ comꝑatione despic̾e. Qui ad
uesꝑam lauat᷑ aquat cum defectũ
suũ conspiciens. ad penitentie lam̃
ta conu̾tit᷑ ut fletib diluat. om̃e qd̃
amiũ occulta inqͥnatione accusat.
S post occasum solis ad castͣ redeat:
qͥa deferuescente temptationis ar-¬

Expanded text:
pollutus sit somnio, egredietur pollutus sit somnio, egredietur extra castra; et non revertetur prius quam ad vesperam lavetur aqua, et post solis occasum regredietur in castra . Nocturnum quippe est somnium tentatio occulta, per quam tenebrosa cogitatione turpe aliquid corde concipitur, quod tamen corporis opere non expletur. Sed somnio nocturno pollutus egredi extra castra praecipitur, quia videlicet dignum est ut qui immunda cogitatione polluitur, indignum se cunctorum fidelium societatibus arbitretur, culpae suae meritum ante oculos ponat, et ex bonorum se aestimatione despiciat. Polluto ergo extra castra exire est turpi impugnatione laboranti, sese ex continentium comparatione despicere. Qui ad vesperam lavatur aqua, cum defectum suum conspiciens ad poenitentnta convertitur, uti fletibus abluat omne quod animum occulta inquinatio accusat. Sed post occasum solis ad castra redeat, quia defervescente tentationis ar
Abbreviated transcription (Latin):
nem rursus inserpere nititur: atq
in antiquo certamine rediuiua pyl¬
satione reparatur: ita ut quod pͥus
egit in corpore: hoc importuna co¬
gitatione postmodum uerset in m̃te.
Quod caute ille conspicere sp̃ualis
athleta nouerat: qui dicebat. Com¬
putruerunt et deceriorauerunt cica¬
trices meera facie insipientiȩ meȩ. Qd
nanq cicatrices. nͥ sanationes st̾ uul
nerum: Laxatas gͦ neqͥtias ad dele¬
ctationem memorie relire conspexe¬
rat: qui cicatrices deflebat. Cicatri¬
ces quippe co. inputrescere est: sana¬
ta iam peccatorum uuln̾a rrsus un
temptatione serpere: atq ex eoꝵ sug¬
gestionib post suꝑductam cutem pe¬
nitentiȩ. fetorem culpȩ iterum dolorẽ¬
q sentire. Qua uidelicet in re et nl
foras oꝑe agitur: &e solaintus cogita¬
tione peccatur. Districtoq se reatu
mens obligat: nͥ hoc sollicitis lãtis
tergat. Unde bene ꝑ moysen cdr̃. Si
fuerit inter uos homo qui noet᷑no

Expanded text:
nem rursus inserpere nititur, atque nem rursus inserpere nititur, atque in antiquo certamine rediviva pulsatione reparatur; ita ut quod prius egit in corpore, hoc importuna cogitatione postmodum verset in mente. Quod caute ille conspicere athleta spiritalis noverat, qui dicebat: Computruerunt et deterioraverunt cicatrices meae, a facie insipientiae meae . Quid namque cicatrices, nisi sanatnerum? Laxatas namque nequitias ad delectationem memoriae redire conspexerat, qui cicatrices deflebat. Cicatrices quippe computrescere est sanata jam peccatorum vulnera rursus in tentationem serpere, atque ex eorum suggestionibus post superductam cutem poenitentiae fetorem culpae iterum, doloremque sentire, quia videlicet in re et nihil foris opere agitur, et sola intus cogitatione peccatur, districtoque se reatu mens obligat, nisi hoc sollicitis lamentis tergat. 84. Unde bene per Moysen dicitur: Si fuerit inter vos homo qui nocturno
Abbreviated transcription (Latin):
Ac si aꝑte dicat. Cur de me trepido: qͥ
et uniu̾sas gentes qͥa colligas scio:
Qđ tam̃ in corde celas: qui a hoc ad¬
huc diꝑto sermone ñ indicas. S qͥa
uniu̾soꝵ reminisceris: me ꝓculdu¬
bio de uenia certum facis. Sciendũ
de uenia reddimur: et post ꝑpetra¬
tas culpas ad absolutionis nr̃e fidu¬
tram. correptione et penitentia sub-¬
sequente roboramur. ꝑpetratȩ tñ nr̃e
nequitiȩ adhuc memoria tangim᷑:
et cogitat: one illicita. aũsi nolen¬
tesq pulsamur. Unde aipte subiuug̃.¬
Si ꝑeccaui. et ad horam peꝑcisti mͥ: cͣ
abiniquitate mea mundum meeẽ.
ñ pateris: Ad horam dñs peccatum
partit: cuin reatum culpe. concessis ꝓ¬
tinus fletib diluit. S ab imqͥtate
nr̃a mundos nos eẽ. non patitur: qͥa
uolentes quidem culpam facimus:
s ñ uunqͣm nolentes eius memoriam
cum delectatione toleramus. Sepe
nanq hoc qd̃ a conspectu uiditis fle¬
tu int̾ueniente deletum ẽ. ad anmũ
redit: et deuicta culpa ad delectatio¬

Expanded text:
Ac si aperte dicat: Cur de me trepido, qui et universas gentes quia colligas scio? Quod tamen in corde celas, quia hoc adhuc aperto sermone non indicas. Sed qui et universorum reminisceris, me procul dubio de venia certum facis.  Vet. XXde venia reddimur, et post perpetratas culpas ad absolutionis nostrae fiduciam correctione et poenitentia subsequente roboramur; perpetratae tamen nostrae nequitiae adhuc memoria tangimur, et cogitatione illicita aversi nolentesque pulsamur. Unde et apte subjungSi peccavi, et ad horam pepercisti mihi, cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris? - Ad horam Dominus peccato parcit, cum reatum culpae concessis fletibus diluit. Sed ab iniquitate nostra mundos nos esse non patitur, quia volentes culpam fecimus, sed nonnunquam nolentes ejus memoriam cum delectatinamque hoc quod a conspectu jam judicis fletu interveniente deletum est ad animum redit, et devicta culpa ad delectatio
Abbreviated transcription (Latin):
custodit. Nisi enim miscdiam fub¬
roget: seruari ñ ualet uita qͣm p̾¬
bet. Ipso quippe cotidie humanȩ ui¬
tȩ usu ueterascimus: et exterioris
hominis impulsu. cogitatione li¬
brica ab interiorib eximus: et nisi
nos suꝑna uisitatio. uł ad amorẽ
compungendo ui uificet. uł ad ti¬
morem flagellando restauret: re¬
pentino lapsu mens funditus tota
destruitur: que longo iuitutis stu¬
dio. innouata uidebat᷑. Inde sub¬
iungit᷑. Q uisitatio tua custodiure
sp̃m meum. Humanum quippe
spͥm uisitatio suꝑna custodit: cum
hunc uirtutib ditatum. uł flagel
loꝑcutere. uł compungere amoie ñ
desinit. Nam si dona p̃stat. s hunc
continue restaurando ñ subleuat:
cicius bonum ꝑditur. quod ñ a lar¬
giente custodit᷑. S ecce uir sc̾s cdũ
se humilit̾ agnoscit: conferenda ge¬
neralit̾ diuinȩ miscdiȩ secreta de¬
p̾hendit. Cumq infirmitatẽ suã
ueratiter. fatet᷑: repente ad cognos¬

Expanded text:
custodit. Nisi enim misericordiam subcustodit. Nisi enim misericordiam subroget, servari non valet vita quam praebet. Ipso quippe quotidie humanae vitae usu veterascimus, et exterioris hominis impulsu cogitatione lubrica ab interioribus eximus. Et nisi nos superna visitatio vel ad amorem compungendo vivificet, vel ad timorem flagellando restauret, repentino lapsu mens funditus tota destruitur, quae longo virtutis studio innovata videbatur. Unde subjungit: Et visitatio tua custodivit spiritum meum. Humanum quippe spiritum visitatio superna custodit, cum hunc virtutibus ditatum, vel flagello percutere, vel compungere amore non desinit. Nam si dona praestat, sed hunc continue restaurando non sublevat, citius bonum perditur, quod non a largiente custoditur. Sed ecce vir sanctus dum se humiliter agnoscit, conferenda generaliter divinae misericordiae secreta deprehendit; cumque infirmitatem suam veraciter fatetur, repente ad cognos
Abbreviated transcription (Latin):
et si temptatione foras irruente con¬
cutimur: intus tam̃ nos conlitoris
manus roborat ne frangamur. Car¬
nis itaq nos motib humiliat ad
dona: s ꝑ ossa uirtutum. roborat
contra temptamenta. Qit gͦ. Pelle
et carnib uestisti me: ossib et neruiᷤ
compegisti me. Ac si aꝑte dicat. foraᷤᷤ
me adꝓbationem deseris: stamen
intus ne peream uirtutib astringẽ-¬
do custodis. Qui iccirco bene utuen
di nob̾ rectitudinem tribuit: qͥ a be¬
nigne p̾tenta que deliqͥmus parcit.
Unde et adhuc apte subuingit᷑. Ui¬
tam et miscłiam tribuisti mͥ. Uita¬
quippe tribuit᷑: cum malignis m̃¬
tib benignitas aspirat᷑. S uita si¬
ne miscdia accipi nequaqͣm ualet:
qͥa adoptinenda dñs iusticiȩ dona
ñ adiuuat: sipͥus mmisericordit̾ ante¬
actas nequitias ñ relaxat. Hel certe
uitam nod̾ ⁊ miscdiam tribuit: qͥa
ea qua nos mised̃ia ad bene uiuen¬
dum p̾uenit: etiam subsequente

Expanded text:
etsi tentatione foras irruente conetsi tentatione foras irruente concutimur, intus tamen nos conditoris manus roborat, ne frangamur. Carnis itaque nos motibus humiliat ad dona, sed per ossa virtutum roborat contra tentamenta. Ait ergo: Carne et pelle vestisti me, ossibus et nervis compegisti me. Ac si aperte dicat: Foras me ad probationem deseris, sed tamen intus ne peream virtutibus astringendo custodis. Qui idcirco nobis bene vivendi rectitudinem tribuit, quia benigne praeterita quae deliquimus parcit. Unde et adhuc apte subjungitur: Vitam et misericordiam tribuisti mquippe tribuitur cum malignis mentibus benignitas aspiratur. Sed vita sine misericordia accipi nequaquam valet, quia ad obtinenda Dominus justitiae bona non adjuvat, si prius misericorditer anteactas nequitias non relaxat. Vel certe vitam nobis et misericordiam tribuit, quia ea qua nos misericordia ad bene vivendum praevenit, etiam subsequente
Abbreviated transcription (Latin):
UInde subiungit. Nonne sicut lac
mulsisti me. et sicut caseum me coa¬
tur: quia in quadam inchoationis¬
noue teneritudine. et subtilitate for¬
inatur. Sicut caseum coagulatur.
quia constipatione pinguescentis
cogitationis astringitur: ut neqͣ¬
quam iam ꝑ desidia diffluat: s
in uno amore se colligens. ao solidã
reformationem surgat. Merimiq
et mens bella tolerat ex homine.
quem foras portar. Unde subuin¬
gitur. Pelle ee carnib uestisti me.
pelle quippe et carnib interior ho-¬
mo uestitur: qͥa in eo qd̾ ad suꝑna
erigitur: carnalium motuum obsi¬
dione uallat᷑. d tendentem adiusti¬
cram nequaqͣm intemptatione con¬
ditor deserit: qui ꝑ infusionem grȩ
etiam peccantẽ preuenit: s subleua¬
tam mentem et ad bella exterius la¬
xrat: et interius roborat. Unde ad huc
apte subiũgit᷑. Ossib et neruis com¬
pegisti me. Carnib et pelle uestim᷑:
s ossib neruisq compingimur: qͥa

Expanded text:
Unde subjungit: Nonne sicut lac Unde subjungit: Nonne sicut lac mulsisti me, et sicut caseum me coatur, quia in quadam novae inchoationis teneritudine et subtilitate formatur; et sicut caseus coagulatur, quia in constipatione pinguescentis cogitationis astringitur, ut nequaquam jam per desideria diffluat, sed in uno amore se colligens, ad solidam reformationem surgat.  Vet. XXet mens bella tolerat ex homine quem foris portat. Unde subjungit: Pelle et carnibus vestisti me. Pelle quippe 324 et carnibus interior homo vestitur, quia in eo quod ad superna erigitur, carnalium motuum obsidione vallatur. Sed tendentem ad justitiam nequaquam in tentatione conditor deserit, qui per infusionem gratiae etiam peccantem praevenit; sed sublevatam mentem et ad bella exterius laxat, et interius roborat. Unde adhuc apte subjungitur; Ossibus et nervis compegisti me. Carnibus et pelle vestimur, sed ossibus nervisque compingimur, quia
Abbreviated transcription (Latin):
stremus. Memento queso qd sicut
lutum feceris me. Sicut lutum qͥp¬
pe homo nr̃ interior existit: qͥa scĩ
ut ad intellectum sui conditoris
erigat᷑. humana nanq cogitatio
que peccati sui sterilitate aruit:
uiridescit. S sepe ddum ꝑceptis
suꝑni doni uirtittib sine interrup¬
tione utimur: ad pͥuatam fidutiam
usu contimis ꝓsꝑitatis eleuam᷑. Unde
fit plerunq ut isdem qͥ sub leuauerat.
parumꝑ sp̃s deserat: quatinus ipsum
sͥ hominẽ ostendat. Quod sẽs uir ꝓti¬
mis expͥmit: cum subiungit. Et in pul¬
uerem reduces me. Quia enim sub¬
tractione sp̾c. mens aliqͣtulum in temp¬
tatione deseritur.⁊ quasi abhumore pͥ¬
stino terra siecatur: ut infirmitatẽ suã
derelictus sentiat: et sine infusione
suꝑne gr̃ę quantum homo aruit ag¬
noseat. Qui apte quoq redici ad pul¬
uerem dr: qura dimissus sͥ. cuiꝰlibet
temptationis aura raptat᷑. d cum
relicti concutim᷑: ea quȩ afflati cog¬
no uimꝰ. subtilius iam dona cogitam᷑.

Expanded text:
tur.--Memento, quaeso, quod sicut lutum feceris me. Sicut lutum quippe homo noster interior existit, quia sancut ad intellectum sui conditoris erigatur. Humana namque cogitatio, quae peccati sui sterilitate aruit, viridescit. Sed saepe dum perceptis superni doni virtutibus sine interruptione utimur, ad privatam fiduciam usu continuae prosperitatis elevamur. Unde fit plerumque ut isdem qui sublevaverat parumper Spiritus deserat, quatenus ipsum sibi hominem ostendat. Quod sanctus vir protinus exprimit, cum subjungit: Et in pulverem reduces me. Quia enim per subtractionem Spiritus mens aliquantulum in tentatione deseritur, quasi ab humore pristino terra siccatur, ut infirmitatem suam derelictus sentiat, et sine infusione supernae gratiae quantum homo aruit cognoscat. Qui apte quoque reduci ad pulverem dicitur, quia dimissus sibi cujuslibet tentationis aura raptatur. Sed dum relicti concutimur, ea quae afflati cognovimus subtilius jam dona cogitamus.
Abbreviated transcription (Latin):
qͥa cum suꝑȩ spei fiduciam concipit:
quid mens nrã aliud quam gaudium
parit: Curandum itaq est ne aut ne¬
cessitatis metas cura carnis transeat:
aut in eo quod moderate exsequitur.
de se p̃sumat. Sepe uͦ animus fallit᷑:
ut quod uoluptuose appetit. necessariũ
suspicet᷑: quatinus om̃e quod libet. uitȩ
debitam ittili tatem putet. Et sepe qͥa
effectus ꝓuidentiam sequit᷑: in sui¬
fidutiam mens leuat᷑. Cumq sibi
adeẽ quod deesse ceteris uiderit: co¬
gitatione tacita. de magnitudine
suȩ ꝓuisionis hẏlarescit. Tantoq iã
auera ꝓuisione longe fĩt: qͣntõ ip¬
sam quoq elationem qͣm patit᷑ nes¬
cit. Unde sollerti semꝑ custodiȩ inten¬
tione pensandum ẽ. uel quid oꝑe agimꝰ:
uł quid corde uersamus: ne aut m̃tem
p̃pediens foras se terrena cura multi¬
plicet: aut saltun de eius mod amine
intus se cogitatio exaltet: ut cum cli¬
uina iudicia temporali circumspecti¬

Expanded text:
quia cum supernae spei fiduciam concipit, quia cum supernae spei fiduciam concipit, quid mens nostra aliud quam gaudium parit? Curandum itaque est ne aut necessitatis metas cura carnis transeat, aut in eo quod moderate exsequitur, de se praesumat. Saepe vero animus fallitur, ut quod voluptuose appetit, necessarium suspicetur, quatenus omne quod libet vitae debitam utilitatem putet. Et saepe quia effectus providentiam sequitur, in sufiducia mens levatur. Cumque sibi adest quod deesse caeteris viderit, cogitatione tacita de magnitudine suae provisionis hilarescit; tantoque jam a vera provisione longe fit, quanto ipsam quoque elationem quam patitur nescit. Unde solerti semper custodiae intentione pensandum est vel quid opere agimus, vel quid corde versamus, ne aut mentem praepediens, foras se terrena cura multiplicet, aut saltem de ejus moderamine intus se cogitatio exaltet; ut cum divina judicia temporali circumspecti
Abbreviated transcription (Latin):
cognitione trinitatis. el austra car¬
nis excedere: et quasi habitationis in¬
fimȩ ianuam exire. Cura autẽ earnis
ut fem ina foras non appareat: et ini¬
deri iactant᷑ erubescat: ut quasi ptꝰ
tergum uiri. discrecione sp̃s solis ne¬
cessariis intenta. nequa qͣm scrat ꝓca¬
citer detegi: s ueretunde modari. sui
tam̃ sepe cum dr. ut de se minune p̾su¬
inat: s totam se in diuiuȩ spei fidu¬
tiam tranfferat: despicit. et cessante
studio adeẽ sͥ uitȩ subsidia posse diffi¬
dit. Unde et hec eadem sara ꝓmissi oneᷤ
dei audiens ridet: s ridens corripit᷑ :
correpta autem ꝓtinus fecundatur:
et q̃ iuuentute inigens fecundari ñ
potuit: annis fracta senilib. ut ero
martescente concepit. Quia cum cura
carnis sui fidutiam confidentiõ habere
desierit: contra spem ex diuina ꝓmis¬
sione recipit: quod habituram se ex
humana ratione dubitauit. Uude
bene et ysacie. id est risus dłr qͥ generat᷑:

Expanded text:
cognitione Trinitatis claustra carcognitione Trinitatis claustra carnis excedere, et quasi habitationis infimae januam exire; cura autem carnis, ut femina, foras non appareat, et videri jactanter erubescat, ut quasi post tergum viri sub discretione spiritus, solis necessariis intenta, nequaquam sciat procaciter detegi, sed verecunde moderari. Cui tamen saepe cum dicitur ut de se minime praesumat, sed totam se in divinae spei fiduciam transferat, despicit, et, cessante studio, adesse sibi vitae subsidia posse diffidit. Unde et haec eadem Sara promissiones Dei audiens ridet, sed ridens corripitur, correpta autem protinus fecundatur; et quae juventute vigens fecundari non potuit, annis fracta senilibus, utero marcescente, concepit, quia cum cura carnis sui confidentiam habere desierit, contra spem ex divina promissione accipit quod habituram se ex humana ratione dubitavit. Unde et bene Isaac, id est risus, dicitur qui generatur,