comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
adulatorem: sic nec te palpes: hoe tibi osten¬
dit iutor ille qđ es: uide quȩ es: Et si tibi dis¬
plicet: quere ut non sis: Si enĩ cũ feda sis
tibi ipsa displices: pulchro iam places: Q uid
gͦ : ¶m̃ displicet tibi feditas tua: incipis ei
in confessione sic̃ alibi dr̃. incipite dño ineo¬
fessione: Primo accusa feditatem tuam:. fedi¬
tas enĩ anime. depeccatis. de iniquitatib Ac¬
cusando feditatem tuam. incipe confiteri.
a confessione incipis decorari Quo decoran¬
te: nisi specioso p̃filiis hominũ Ut autẽ
& decoram faceret: audeo dicere. amauit¬
uit & impio : Ecce pulchrer ille. & speciosꝰ
forma p̃filiis hominũ : qui iustissimus p̃fi
liis hominũ: qm̃ ueniebat adfedam. ut
faceret pulchrã: Dicã & hoc quia inscript̾is
inuenio: fedus factus ẽ: Non me in hoc audi¬
atis. ne in hoc uerbũ temere lapsus sim Sic̃
enuim dixeram amauit & fedam. non aut̃

Expanded text:
adulatorem, sic nec te palpes. Hoc tibi ostenadulatorem, sic nec te palpes. Hoc tibi ostendit nitor ille quod es: vide quod es; et si tibi displicet, quaere ut non sis. Si enim cum foeda sis, tibi ipsi adhuc displices, pulchro jam places. Quid ergo? Quoniam displicet tibi foeditas tua, incipis ei in confessione; sicut alibi dicitur: «Incipite Domino in confessione» . Primo accusa foeditatem tuam: foeditas enim animae de peccatis, de iniquitatibus. Accusando foeditatem tuam incipe confiteri, a confessione incipis decorari: quo decorante, nisi specioso forma prae filiis hominum? 5. Ut autem et decoram faceret, audeo dicere, amavit etvit et impio? Ecce pulcher ille et «speciosus forma prae filiis hominum,» quia justissimus prae filiis hominum, quoniam veniebat ad foedam, ut faceret pulchram, dicam et hoc, quia in Scripturis invenio foedus factus est. Non me in hoc audiatis, ne in hoc verbum temere lapsus sim. Sicut enim dixeram, Amavit et foedam; non autem
Abbreviated transcription (Latin):
le dilexer̃ te Est gͦ quidem formosus: ẽ qͥdẽ
pulcher p̃filiis hominam Et si filius hominis.
tam̃ p̃filus hominũ: Iouic tu placere uis o
anima humana: ouna inmultis Audiamꝰ
eccłam: quia erat illis anima una: & cor
unum in dm̃i. Hanc alloquit᷑ psalmus:
Uis ei placere: Non potes: quãdu deforiis
es Quid facies ut pulchra sis: Prus tibi dis¬
pliceat feditas tua. & tunc ab eo ipso cui uis
placere pulchra. mereberis pulchritudinem
Ipse enĩ reformator tuus: qui fuit formator
tuus &prius attende quȩ sis: ne audeas ire
feda inpulchri oscula Et quid intuens in qͥt
me uidebo : Posuit tibi speculum scripturam
suam: legit᷑ tibi beati mundi cordes: qm̃
ipsi dm̃ uidebunt: Speculũ in hac lecti¬
one positũ ẽ: Uide si hoc es qđ dixit Si
nondum es geme ut sis: renunciabit tibispe¬
culum faciem tuam dic̃ speculũ ñ senties

Expanded text:
lae dilexerunt te» . Est ergo quidam formosus, est quidam lae dilexerunt te» . Est ergo quidam formosus, est quidam pulcher «prae filiis hominum;» etsi filius hominis, tamen «prae filiis hominum.» Huic tu placere vis, o anima humana, o una in multis? Audiamus Ecclesiam; quia erat illis anima una et cor unum in Deum : hanc alloquitur Psalmus. Vis ei placere? Non potes, quamdiu deformis es: quid facies ut pulchra sis? Prius tibi displiceat deformitas tua, et tunc ab illo ipso cui vis placere pulchra, mereberis pulchritudinem. Ipse enim erit reformator tuus, qui fuit formator tuus. Ergo prius attende quae sis, ne audeas ire foeda in pulchri oscula. Et quid intuens, inquis, me videbo? Posuit tibi speculum Scripturam suam; legitur tibi: «Beati mundi corde, quoniam ipsi Deum videbunt» . Speculum in hac lectione propositum est: vide si hoc es quod dixit; si nondum es, geme ut sis. Renuntiabit tibi speculum faciem tuam: sicut speculum non senties
Abbreviated transcription (Latin):
& si non conuertar. & si non post conuersio¬
nem auertar. in tegra permanet: sed ego iã
magnus factus in ea. & ex diminuto factus
integer in ea: miror qđ non noueram: Non qͦmͦ
magnum factũ ẽ ex quo didici: sed quia mag¬
nus factus sũ ex quo didici: Audi iã & ubi
uidet᷑ magnificat᷑ ds̃ nimis: semꝑ magnus:
Magnificatꝰ enĩ nimis in oꝑib suis ad nos. Con¬
fessionem & decorem indiusti Ante decorem
confessionem possuit: decus inpulchritudine:
Queris pulchritudinem: bonam rem queris:
Sed quare queris pulchritudinem o anima.
Ut amet te sponsus tuus: Et enĩ displices ei fe¬
da: Ille enĩ qualis ẽ : Speciosus forma p̃filiis
bominũ Osculari us feda pulchrũ: sed non
adtendis quia tu iniquitatib plena es Diffu¬
sa ẽ aut̃ grã inlabiis tius Sic enĩ de illo dic¬
tũ ẽ Speciosus forma prefiliis hominũ: dif¬
fusa ẽ grã in labiis tius: ꝓpterea adolescentu¬

Expanded text:
etsi non convertar, etsi post conversioetsi non convertar, etsi post conversionem avertar, integra permanet. Sed ego jam magnus factus in ea, et ex deminuto factus integer in ea, miror quod non noveram; non quod modo magnum factum est ex quo didici, sed quia magnus factus sum ex quo didici. Audi jam et ubi videtur magnificatus Deus nimis, semper magnus; magnificatus enim nimis in operibus suis ad nos. 4. «Confessionem et decorem induisti.» Ante decorem confessionem posuit, decus in pulchritudine. Quaeris pulchritudinem; bonam rem quaeris. Sed quare quaeris pulchritudinem, o anima? Ut amet te sponsus tuus; etenim displices ei foeda. Ille enim qualis est? «Speciosus forma prae filiis hominum.» Osculari vis foeda pulchrum; sed non attendis quia tu iniquitatibus plena es. «Diffusa est» autem «gratia in labiis tuis.» Sic enim de illo dictum est: «Speciosus forma prae filiis hominum, diffusa est gratia in labiis tuis; propterea adolescentu
Abbreviated transcription (Latin):
phemant eũ: Simundus ẽ placeat. si placet.
laudet᷑: Si aut̃ blasphemat᷑: displicet Et si displi¬
cet: quomͦ pot̃ tibi mundus eẽ qui displicet:
Quid gͦ rogamus. scĩficet᷑ nom̃ tuũ: Ut illis
hominib qui per infidelitatẽ nondũ habent
rogamus ꝓ orbe t̾rarũ: ꝓ omĩb gentib cotidie
sedentib & disputantib. quia non rectus ds̃.
& non recte udicat ds̃: ut aliquando ipsi se
corrigant.&. rectũ cor ad illius rectitudinẽ
ducant: & adherentes ei directo ad rectum.¬
id ẽ corpus xp̃i: membra xp̃i: cũ uideret
quanta p̾stiterit ds̃ generi humano. cui antea
aut nullus. aut falsus. aut non tam magnus
inquit magnificatus es uehement̃: idẽ qui ñ¬
dũ te intelligebam: intelligo te magnum:
Magnus semꝑ etiam occultus: sed mͥ tunc mag¬
nus quando aparuisti. Eactus es manifestus:
magnificatus es gͦ ex me: quomͦ mirificata ẽ
scientia tua ex me Mira enĩ facta ẽ ex nie:
Ergo illam miror. conuersus ad eam: illa aut̃

Expanded text:
phemant eum. Si mundus est, placeat; si placet, laudetur: si autem blasphematur, displicet; et si displicet, quomodo tibi potest mundus esse qui displicet? Quid ergo rogamus, «Sanctificetur nomen tuum?» Ut illis hominibus qui per infidelitatem nondum habent,rogamus pro orbe terrarum, pro omnibus gentibus, quotidie sedentibus et disputantibus quia non est rectus Deus, et non recte judicat Deus; ut aliquando ipsi se corrigant, et rectum cor ad illius rectitudinem ducant; et adhaerentes ei, directi ad rectumid est corpus Christi, membra Christi; cum videret quanta praestiterit Deus generi humano, cui antea aut nullus, aut falsus, aut non tam magnus inquit, «magnificatus es nimis:» id est, qui nondum te intelligebam, intelligo te magnum. Magnus semper, etiam occultus; sed mihi tunc magnus, quando apparuisti. Magnificatus es ergo ex me: quo modo «Mirificata est scientia tua ex me;» mira enim facta est ex me. Ego illam miror conversus ad illam; illa autem
Abbreviated transcription (Latin):
p̃dixit diuinũ eloquiũ. speciosus forma pre
filuis hominũ: Sed impso diuino eloquio.
rursus habeo. Widimus eũ & non babebat
speciem: neq decorem Speciosus forma p̃fi
lus hominũ: uidimꝰ eũ & ñ habebat speciẽ
neq decorẽ: Non dix̃. non uidimꝰ: & ideo¬

Expanded text:
praedixit divinum eloquium, «Speciosus forma prae filiis hominum?» Sed in ipso divino eloquio rursus habeo, «Vidimus eum, et non habebat speciem, neque decorem» . «Speciosus forma prae filiis hominum: Vidimus eum, et non habebat speciem, neque decorem.» Non dixit, Non vidim
Abbreviated transcription (Latin):
magnifica quȩ dicturus
in quib magnifices: None
nisi ille laudandus ẽ: au¬
indiusti O dñe ds̃ m̃s. qui magnificatuls
nimis: Unde magnificatus es nimnis:¬

Expanded text:
magnifica quae dicturus est; in quibus magnificis non utique nisi ille laudandus est auinduisti.» O Domine Deus meus, qui «magnificatus es nimis,» unde «magnificatus es nimis
Abbreviated transcription (Latin):
dere infinem scłi: Quomͦ ille qui ait. boc la¬
bor ẽ ante me: donec introeam in seũariuni.
dĩ. & intelligamĩnouissima. Et quomͦ uenit
in extrema maris. iã acceptis pennis: Et enĩ
illuc inquit manus tua deducet me. & per-¬
ducet me dextera tua: Nam & cũ pennis
meis casura sum: nisi tu deducas. Crgo haben
alas bonas & liberas. & nullo uisco obligatas.
animȩ bene oꝑantes dĩ p̃cepta: habentes cari¬
tatem de conscientia pura. & fide non ficta:
Sed quantũ uis sint p̾dite uirtutib caritatis.
quid ad illam dilectionem dĩ. qua sunt dilec¬
te etiã cũ uisco eẽnt implicate.: Maior gͦ in
nos dilectio dĩ: quã nr̃a in illum: Nam dilec¬
tio. penne nr̃e sunt: sed ille ambulat & suꝑ

Expanded text:
i, quomodo ille qui ait: «Hoc labor est ante me, donec introeam in sanctuarium Dei, et intelligam in novissima» . Et quomodo venit in extrema maris, etiam acceptis pennis? «Etenim illuc,» inquit, «manus tua deducet me, et perducet me dextera tua» . Nam et cum pennis meis casura sum, nisi tu deducas. Ergo alas habent bonas et liberas, et nullo visco obligatas, animae bene operantes praecepta Dei, habentes charitatem de conscientia pura et fide non ficta . Sed quantumvis sint praeditae virtutibus charitatis, quid ad illam dilectionem Dei, qua sunt dilectae, etiam cum visco essent implicatae? Major ergo in nos dilectio Dei, quam nostra in illum. Nostra dilectio pennae nostrae sunt, sed ille «ambulat» et «super
Abbreviated transcription (Latin):
ie quidẽ nudius terciano.
quantũ meminisse dignami¬
ni. ab undanter refecti estis:
Sed quia nos etiã post longũ
sermonem auidissime dimisis¬
tis: ñ putauimꝰ scĩtatem urãm hodierni diei
debito fraudandam: ut hoc sit de debito. il¬
lud de lucro: Psalmus qui lectus ẽ. ꝓpe totus
figuris rerũ. mysteriisq contexit᷑: & opus ha¬
bet non solũ nr̃a. sedetiã ur̃a non parua
intentione: quãquã etiã cuncta quȩ dicta
st̃. posst̾ ad litteram religiose accipi Enume¬
rant᷑ & si non omĩa. multa tam̃ opera dei:
que nota sunt om̃ib intuentib: qui noruÑ
& ex his que facta sunt. & uident᷑ illiꝰ inuisi¬
bilia intellectu conspicere. Uidemꝰ enim fa
bricã mundi amplam quandã ex celo & t̾ra.
& omia quȩ in eis sunt: & ex huiꝰ fabrice
magnitudine & pulchritudine. fabricatoris
ipsius in estimabilis magnitudinẽ & puebri¬
tudinem. & si ñdũ uidemus: iam tamen
nr̃os ponere oꝑa sua: ut uidentes quȩ pos¬

Expanded text:
ie quidem nudiustertiano, quantum meminisse dignamini, abundanter refecti estis: sed quia nos etiam post longum sermonem avidissimi dimisistis, non putavimus Sanctitatem Vestram hodierni diei debito fraudandam; ut hoc sit de debito, illud de lucro. Psalmus qui lectus est, prope totus figuris rerum mysteriisque contexitur, et opus habet non solum nostra, sed etiam vestra non parva intentione; quanquam etiam cuncta quae dicta sunt, possint ad litteram religiose accipi. Enumerantur enim etsi non omnia, multa tamen opera Dei, quae nota sunt omnibus intuentibus, qui norunt et ex his quae facta sunt et videntur, illius invisibilia intellectu conquamdam ex coelo et terra, et omnium quae in eis sunt; et ex hujus fabricae magnitudine ac pulchritudine, fabricatoris ipsius inaestimabilem magnitudinem et pulchritudinem, etsi nondum videmus, jam tamen culos nostros ponere opera sua, ut videntes quae pos
Abbreviated transcription (Latin):
Quisquis dilexerit dm̃ & ꝓximum: aninam
habet penuatam liberis alis: scõ amore uolan¬
tẽ ad dnm̃: Quicũq implicat᷑ amore carnali:
uiscũ habet in pennis: Nam si anima non ha¬
bet alas & pennas. Unde ille gemens in tribu¬
lationib dicit. quis dabit michi penuas sicut
columbe s & sequit᷑: & uolabo & requiescã. ltẽ

Expanded text:
Quisquis dilexerit Deum et proximum, animam Quisquis dilexerit Deum et proximum, animam habet pennatam, liberis alis, sancto amore volantem ad Dominum. Quicumque implicatur amore carnali, viscum habet in pennis. Nam si anima non habet alas et pennas, unde ille gemens in tribulationibus dicit: «Quis dabit mihi pennas, sicut columbae?» Et sequitur:» Et volabo, et requiescam» . Item
Abbreviated transcription (Latin):
aliud in intellectu significare: quomͦ dicitur
agnus xp̃c : Numquid pecus: Leo xp̃s.
slũqͥd bestia: Petra xp̃c.  Numquid duri¬
cia: Mons xp̃c: Nuinquid tumor terrȩ : Et
sic multa alud uidentur sonare: aliud sig¬
nificare: & uocant᷑ allegorię: Nlam qui putat
me de theatro dixisse allegoriam. putet &.
dñm de amphiytheatro dixisse parabolam:
Uide quid faciat ciuitas: ubi habundant
spectacula: In agro securius loquerer: Quid
sit enĩ allegoria. ñ ibi forte didieissent homĩes:
nisi in seripturis dĩ. Ergo qđ dicinus allego¬
riam figuram eẽ: sacramentũ figuratũ alle¬
goria ẽ Et quid hic accipimus. ascendit suꝑ
pennas uentoꝵ. Diximꝰ bene accipi figura¬
te uentos animas: Penue uentoꝵ. penne ani¬
marum. quę sunt. nisi aquib sursuni attol¬
lunt᷑  Pennȩ gͦ anunarum uirtutes. bona oꝑa
recta facta. in duabus alis. habent om̃s pennas
Omiã enĩ precepta: in duob preceptis sunit:

Expanded text:
aliud in intellectu significare. Quomodo dicitur aliud in intellectu significare. Quomodo dicitur agnus Christus : numquid pecus? Leo Christus : numquid bestia? Petra Christus : numquid duritia? Mons Christus : numquid tumor terrae? Et sic multa aliud videntur sonare, aliud significare; et vocatur allegoria. Nam qui putat me de theatro dixisse allegoriam, putet et Dominum de amphitheatro dixisse parabolam. Videtis quid faciat civitas ubi abundant spectacula: in agro securius loquerer; quid sit enim allegoria, non ibi forte didicissent homines, nisi in Scripturis Dei. Ergo quod dicimus allegoriam figuram esse, sacramentum figuratum allegoria est. Et quid hic accipimus, «Ascendit super pennas ventorum?» Diximus, bene accipi figurate ventos animas. Pennae ventorum, pennae animarum quae sunt, nisi a quibus sursum attolluntur? Pennae ergo animarum virtutes, bona opera, recte facta. In duabus alis habent omnes pennas; omnia enim praecepta in duobus praeceptis sunt.
Abbreviated transcription (Latin):
lictum ẽ. sub umbra alarum tuaꝵ ꝓtege me
onemur gͦ & hoc accipere ad litteram : ue¬
uti ꝓpͥe factum in creatura ista Uelocitatem
erbi fortasse cõmendat seriptura: De qua ue
celligimꝰ infigura non absurde animas. Nlc̃
quia uentꝰ ẽ anima : sed quia inuisibilis ẽ
uentus Quamuis res corporea. corpora im¬
pellens.: tam̃ quia humani oculi aciem fugit:
c̃ aut̃ anima inuisibit: Propterea bene intel¬
ligimꝰ animas uentos. Inde ẽ qđ & ds̃ insuf
ẽ homo in animam uiuentem: Ergo uenti.
anime in allegoria non accipiuntur. Uidere
aut̃: ne putetis nominata allegoria. panto¬
mimi aliquid me dixisse: Nã quedã uerba.
qm̃ uerba sunt. & er luigua ꝓcecdunt: cõmu¬
nia nob̾ sunt etiam cũ rebus ludieris & ñ
honestis: Tañ locũ suũ habent ista uerba
in eccła: & locũ suũ inscena Non enĩ ego dixi
dr̃. cũ aliquid aliud uidet᷑ sonare in uerbis: &

Expanded text:
dictum est: «Sub umbra aldictum est: «Sub umbra alonemur ergo et hoc accipere ad litteram, veluti proprie factum in creatura ista. Velocitatem verbi fortasse commendat Scriptura; de qua vetelligimus in figura non absurde animas: non quia ventus est anima, sed quia invisibilis est ventus, quamvis res corporea, corpora impellens, tamen quia humani oculi aciem fugit; est autem anima invisibilis, propterea bene intelligimus animas ventos. Inde est quod et Deus insuffest homo in animam viventem» . Ergo venti, animae in allegoria non absurde accipiuntur. Videte autem ne putetis nominata allegoria, pantomimi aliquid me dixisse. Nam quaedam verba, quoniam verba sunt, et ex lingua procedunt, communia nobis sunt etiam cum rebus ludicris, et non honestis: tamen locum suum habent verba ista in Ecclesia, et locum suum in scena. Non enim ego dixi dicitur, cum aliquid aliud videtur sonare in verbis, et
Abbreviated transcription (Latin):
atrocissima cominatione: Mandabo
meis inquit: ne pluant super eam: Et
dixerunt illis: Ad uos missi eramnꝰ: sed
reppulistis uerbum dĩ: imus ad gente
sit nubibus dĩ ne compluerent uinea
que cũ expectaret᷑ ut faceret uuam.
spinas Ideo & nubes fecit ascensume
auctoritas scripturarum. extensa ĩ¬
oibem terrarum: Nubes non desunt: p̃dicat᷑
uerbũ ueritatis: exponunt᷑ omĩa quȩ obscura
sunt: ut corda ur̃a ꝑ nubes ascendant Uide¬
te quomͦ credatis.: uidete quid suscipiatis: Post
p̃dicatorem ueniet iudex: post dispensatorẽ
ueniet exactor: qui ponit nubem ascensum eiꝰ:
Qui ambulat suꝑ pennas uentoꝵ: hoc iam.
periculosum ẽ accipere ad litteram: Aut quę
sunt pennę uentor: Aut uere quomͦ hec pic¬
tura : Facturi nob̾ sumus uentos uolantes: &
ilas habentes Uentus non ẽ flat̾es nisi quem
entimus: motus quidam. & quasi fluctus
ieris: impellens qđ potest ꝓ uiribꝰ Que penne
ientoꝵ sunt. sed & quȩ alȩ suntdĩ: Et tamen

Expanded text:
Mandabo nubibus meis ne pluant super eam ; dixerunt apostoli, Ad vos missi eramus; sed quia repulistis verbum Dei, imus ad gentesit nubibus Dei ne compluerent vineam, quae cum exspectaretur ut faceret uvam, fecit spinas. Ideo et nubes fecit ascensum eauctoritas Scripturarum extenta orbem terrarum, nubes non desunt, praedicatur verbum veritatis, exponuntur omnia quae obscura sunt, ut corda vestra per nubes ascendant. Videte quomodo credatis, videte quid suscipiatis: post praedicatorem veniet judex, post dispensatorem veniet exactor. «Qui ponit nubes ascensum ejus.» 12. «Qui ambulat super pennas ventorum.» Hoc jam periculosum est accipere ad litteram. Aut quae sunt pennae ventorum? aut vero quomodo in pictura, facturi nobis sumus ventos volantes, et alas habentes? Ventus non est, fratres, nisi quem sentimus, motus quidam et quasi fluctus aeris, impellens quod potest pro viribus. Quae pennae ventorum sunt? Sed et quae alae Dei? Et tamen
Abbreviated transcription (Latin):
ut eẽt & dñs dauid Ita miraris hoc: qͣsi & in reb
humanis ista ñ fiant Si enĩ contingat filium
cuiꝰquã regẽ fieri patre pͥuato: ñne erit dñs
patris:Ad mirabiliꝰ ẽ qd̾ potest contingere: ut
ñ solũ rex factꝰ pͥuati filiꝰ. sit dñs patris sui: sed
& ep̃s factꝰ laici filiꝰ. sit pat̃ patris sui Ergo & eo ip¬
so qd̾ carnẽ accepit xp̃c: qd̾ in carne mortuus est.
qd̾ in eadẽ carne resurrexit: qd̾ in eadẽ ipsa carne¬
sic honorata: sic clarificata: sic incelestẽ habitum
cõmutata: & filiꝰ ẽ dauid: & dñs ẽ dauid Scdm

Expanded text:
ut esset et Dominus David. Ita admiraris hoc, quasi et in rebus humanis ista non fiant. Si enim contingat filium cujusquam regem fieri patre privato, nonne erit dominus patris? Admirabilius est quod potest contingere, ut non solum rex factus privati filius, dominus sit patris sui; sed episcopus factus laici filius, sit pater patris sui. Ergo et eo ipso quod carnem accepit Christus, quod in carne mortuus est, quod in eadem carne resurrexit, quod in eadem sic honorata, sic clarificata, sic in coelestem habitum commutata, et filius est David, et Dominus est David. »
Abbreviated transcription (Latin):
uns adie sꝰ cos: & exterminabitt oñs do
no Nempe iã p̃ualuit : & exterminatut
nis cõs gentiũ terre. Nome & hoc facte &
uic talcrt : Ante oclos om̃iũ. ponit soluti¬
s achitoꝵ suoꝵ: quedã⁊ eddidit sub ma¬
It tẽporib uis. quȩ illi ñ uider̃: ꝑ oñs
inerationes ddic̾t. quę̧ siripta sunt
da̾ restit.on ei credituri. his ominib
nditis : Iund aiũ restat : Eece fecisti rati¬
ne : ranta reddadit Nũqd propt̃ pauca
didita. unidelis e sactꝰ : Absit Quare :¬

Expanded text:
adversus eos, et exterminabit omnes deos suo» ? Nempe jam praevaluit; exterminavit omnes deos gentium terrae. Nonne et hoc facit, et hoc reddit? Ante oculos omnium ponit solutionem debitorum suorum: quaedam reddidit sub mait temporibus nostris, quae illi non viderunt: per omnes generationes reddidit quae scripta sunt. Et quid restat? Non ei creditur, his omnibus redditis? Quid restat? Ecce fecisti rationem; tanta reddidit: numquid propter pauca residua infidelis est factus? Absit. Quare? Q
Abbreviated transcription (Latin):
diligentes se: & om̃s peccatores dispdti
Uideu̾is qr ẽ. apud eũ seueritas: apud qlł
tinti suauitas: Saluos faciet om̃s spel¬
tes inse: om̃s fideles: om̃s tm̃ites se om
niueiantes. se intieritate. Et om̃s pccim¬
asꝑdet Iuos om̃s peccatores. nͥ ꝑseuerantes
inpeccatis. dm̃. ñ se rep̃hendere audentes:
contra dm̃ cotidie disputantes: ueniã de¬
uctoꝵ desꝑantes. & exipsa desꝑatione deli¬
ta cumulantes : aut ueniã sibi ꝑuerse ꝓ¬
mittentef. & ex ipsa ꝓmissione apeccatis
& impietate ñ recedentes : Ueniet tempꝰ
ut separent᷑ isti om̃s : & fiant duȩ ille par¬
tes. una ad dexterã. altera ad sinistrã : acci¬
piant iusti regnũ ȩt̃nũ : eant illi in ignẽ
itnũ. Et om̃s peccatores disꝑdet Im hec ita¬

Expanded text:
diligentes se, et omnes peccatores disperdet.» Videtis quia est apud eum severitas, apud quem tanta suavitas. Salvos faciet omnes sperantes in se, omnes fideles, omnes timentes se, omnes invocantes se in veritate; «et omnes pecdet.» Quos «omnes peccatores,» nisi perseverantes in peccatis; Deum, non se, reprehendere audentes; contra Deum quotidie disputantes; veniam delictorum desperantes, et ex ipsa desperatione delicta cumulantes; aut veniam sibi perverse promittentes, et ex ipsa promissione a peccatis et impietate non recedentes? Veniet tempus ut separentur isti omnes, et fiant illae duae partes, una ad dexteram, altera ad sinistram; accipiant justi regnum aeternum, eant illi in ignem aeternum : «Et omnes peccatores disperdet
Abbreviated transcription (Latin):
expectat tempus. nõ fac̃ qd̾ rogat eger: ñ
tam̃ recedit Et ꝓpe ẽ. & ñ fac̃: & idõ mi¬
gis ñ fac̃. qr ꝓpe ẽ Curando enĩ imposig
qd̃ imposuit ⁊ & curando ñ fac̃ qd̾ rogat᷑
Non te exaudit adp̃sentẽ uoluntatẽ: exuui¬
diendo ad futurã sanitatẽ : & hoc utiq ad
faciet adhorã: faciet tam̃ Certe si ideo
ties dm̃ ut tu facias eiꝰ uoluntatẽ: ete
& ipse qͦdãmꝰ ministrat tͥ: faẽ uoluntat᷑
tuã. Et p̃ces eoꝵ exaudiet. & salios

Expanded text:
 non facit quod rogat aeger; non tamen recedit. Et prope est, et non facit; et ideo magis non facit, quia prope est. Curando enim imposuit quod imposuit, et curando non facit quod rogatur. Non te exaudit ad praesentem voluntatem, exaudiendo ad futuram sanitatem; et hoc utique adfaciat ad horam, faciet tamen. Certe, si ideo times Deum, ut tu facias ipsius voluntatem, ecce et ipse quodammodo ministrat tibi, facit voluntatem tuam. «Et pre
Abbreviated transcription (Latin):
de qđ seqͥt᷑. Onũb qͥ inuocant eũ inue¬
ritate. Nã multi eũ inuecant : ñ inuerita¬
te: Aiuid ab illo querunt: & ipsũ ñ quer̃
Quare amas dm̃ : qr dedit mͥ sanitatem
I stud manifestũ ẽ: ipse dedit: Noi enim
abullo ẽ ulla salꝰ: nͥ ab ipso Quia dedit
seruientẽ mͥ Et hoc ipse dedit: uerũ di¬
cis Dedit inqͥt filios & multos & bonos : de¬
dit familiã: dedit omĩa bona Ldõ amas:
Ido nicł ampliꝰ queris: Esto esuriens: ad¬
huc piessa adianuã patris familias Habet
adhuc qđ det: inmendicitate es. cũ om̃ib
nis quȩ accepisti. & nescis Pannosã carnẽ
iustitiã : qr ipsi saturahurt᷑ rgo sibonꝰ

Expanded text:
eum in veritate.» Nam multi eum invocant non in veritate. Aliud ab illo quaerunt, et ipsum non quaerunt. Quare amas Deum? Quia dedit mihi sanitatem. Istud manifestum est, ipse dedit: non enim ab ullo est ulla salus, nisi ab illo. Quia dedit servientem mihi. Et hoc ipse dedit; verum dicis. Dedit, inquit, filios, et multos et bonos, dedit familiam, dedit omnia bona. Ideo amas? Ideo nihil amplius quaeris? Esto esuriens, adhuc pulsa ad januam patrisfamilias; habet adhuc quod det. In mendicitate es cum omnibus his quae accepisti, et nescis. Pannosam carnem justitiam, quia ipsi saturabuntur . Ergo si bonus
Abbreviated transcription (Latin):
H Sculi omiti ince sꝑant: octu daᷤ
lũ illis inoportunitate. Prorsꝰ tãquã refici¬
s enotũ. narortunitate: qͣndo debet ac¬
cipe tc̃ dus: & qd debet hoc dãs Iraqiue
aliqͣndo desicdat᷑ ahillo: & ñ dit: nouit
horã dandi. qͥ curat. Quare ista dica fẽs&
Neqͥs qͣndo forte ñ fuerit exauditꝰ. aliqͥd¬
ñ iniustũ petens adõ. nã qͣndo iniustũ

Expanded text:
 Oculi omnium in te sperant, et tu das escam illis in opportunitate.» Prorsus tanquam reficiens aegrotum in opportunitate, quando debet accipere, tunc das; et quod debet, hoc das. Itaque aliquando desideratur ab illo, et non dat: novit horam dandi, qui curat. Quare ista dico, fratres? Ne quis quando forte non fuerit exauditus aliquid justum petens a Deo: nam quando i
Abbreviated transcription (Latin):
factũ ẽ. sit nom̃ dñi benedictũ S fora ai
abstulit. qͥd dic̃: Ds̃ qͥd tͥ feci: Quar h
abstulisti. & illis dedisti: Iniqͥs das. & tus
tollis : Accusas dm̃ qͥsi in iustũ: & te lau¬
das qͣsi iustũ Conuertere: accusa te: lau¬
da illũ: Tunc eris rectꝰ. cũ in om̃ib bonis
quȩ fac̃. ds tͥ placet: in om̃ib malis quȩ
pateris. ds tͥ ñ displicet Hoc ẽ inuocar
dm̃ inueritate Sui sic inuocant dm̃. exai¬

Expanded text:
sit nomen Domini benedictum» . Sed forte cui abstulit, quid dicit? Deus, quid tibi feci? Quare mihi abstulisti, et illis dedisti? Iniquis das, et tuis tollis. Accusas Deum quasi injustum, et te laudas quasi justum. Convertere; accusa te, lauda illum. Tunc eris rectus, cum in omnibus bonis quae facit, Deus tibi placet; in omnibus malis quae pateris, Deus tibi non displicet. Hoc est invocare Deum in veritate. Qui sic invocant D
Abbreviated transcription (Latin):
A płs rogat. & ñ accipit: diabolꝰ petit & ac¬
tate: dilatꝰ tam̃ ut ꝓbaret᷑:m soc̃it
ut auferrent᷑ abeo ista: & ds ñ aufereba:
Cicius diaholũ exaudiuit adeũ tẽptandim
quã ipsũ iob ad sanandũ. Discite gͦ ñ mur¬
murare. aduersꝰ dm̃: & ondo ñ eratidi nini.
ne deficiat in uoħ qđ supͣ scriptũ ẽ. ꝓsirt ñ¬

Expanded text:
s rogat, et non accipit; diabolus petit, et actate. Dilatus tamen, ut probaretur, etut auferrentur ab eo ista, et Deus non auferebat. Citius diabolum exaudivit ad eum tentandum, quam ipsum Job ad sanandum. Discite ergo non murmurare adversus Deum, et quando non exaudimini, ne deficiat in vobis quod supra scriptum est
Abbreviated transcription (Latin):
redditurũ ẽẽ. qđ debeo. In ipso exrographo
habes ꝓmissũ unicũ filiũ cui ñ peꝑci. sal¬
ꝓuob om̃ib tradidi eũ : iã cõputa inrada¬
tis: lege cytographũ: Promisi ibi pignꝰ sp̃s
simoꝵ: cõputa rulaitũ: lã moneat te: mas
sa debiti mei: S hȩc gła martyrũ ut redde¬
ret᷑ t̃ ꝓmissa in cyrographo ubi scriptũ ẽ
põt te martificam᷑ totacne: ut hoc readder¬
tur. fremuer̃ gente s̃. & pp̾i meditati st̃ ma

Expanded text:
redditurum esse quod debeo. In ipso chirographo redditurum esse quod debeo. In ipso chirographo habes promissum unicum Filium, cui non peperci, s omnibus tradidi eum : jam computa in redditis. Lege chirographum; promisi ibi pignus Spirsimorum: computa redditum; admoneat te Massa redditi debiti mei. Sed et haec gloria Martyrum ut redderetur, tibi promissa in chirographo, ubi scriptum est, «Propter te mortificamur tota die» ; ut hoc redderetur, «Fremuerunt gentes, et populi meditati sunt
Abbreviated transcription (Latin):
C idẽ dñs inuerb̾ sius. Possumꝰ illi credere tin¬
tũmͦ dicenti: noluit sib eredi dicenti. s uo¬
luit teneri serptirã suã : qͦmͦ sidiceres ai¬
cui homini cũ aliaͥi ꝓmitteres. No⁊ mien
credis: ecce scribo tibi Et enĩ q generato
uadit. & generatio nenit : & si transcursint
ista sđa cedentib fuccedentibq mortalibus
scriptura dĩ manere debuit: & qłdã cyni¬
grapbũ dĩ quod om̃s transeunte legerent
& uiã ꝓmissunis eiꝰ tenerent. Et qͣnta su
quȩ reddidit ex isto ex rogaapho: Dubitant
homines credere illi de resurrectione mortu
& defuturo scđo. quod solũ iã reddendũ
stitit : qͥndo si faciat rationẽ cũ infidelib e
rubescunt infideles : Si dicat tͥ ds̃ eyrogra¬
phũ meũ tenes: iudiciũ ꝓmisi deredditione
bonoꝵ & maloꝵ. regnũ sempit̾nũ fidelib¬
& ñ uis ihi credere: incyrographo meo lere
omĩa quȩ ꝓmisi : dediic necũ rationẽ: ert
uł cõmutando quȩ readidi. potes me crase

Expanded text:
s Dominus in verbis suis.» Possemus illi credere tantummodo dicenti: noluit sibi credi dicenti, sed voluit teneri Scripturam suam; quomodo si diceres alicui homini, cum aliquid promitteres, Non mihi credis, ecce scribo tibi. Etenim quia generatio vadit, et generatio venit, et sic transcurrunt ista saecula cedentibus succedentibusque mortalibus; Scriptura Dei manere debuit, et quoddam chirographum Dei, quod omnes transeuntes legerent, et viam promissionis ejus tenerent. Et quanta sunt quae reddidit ex isto chirographo? Dubitant homines credere illi de resurrectione mortuorum et de futuro saeculo, quod solum jam reddendum restat; quando, si faciat rationem cum infidelibus, erubescunt infideles? Si dicat tibi Deus: Chirographum meum tenes; judicium promisi, diremptionem bonorum et malorum, regnum sempiternum fidelibus, et non vis credere? Ibi in chirographo meo lege omnia quae promisi, deduc mecum rationem: certe vel computando quae reddidi, potes me credere
Abbreviated transcription (Latin):
uintes:  mͦ ꝯͦgã decidentes: Et enĩ multi
liuidt̃ adeo: mtlti enĩ decidt̃ acogitatio¬
ub suis.rabeant malas cogitationes:
ltidt̃ ab I: & confirmat dñs oñis deci¬
lntes Iut aiqͥd amittunt in isto sđo. &¬
Septies enĩ cadit iustꝰ & resurgit: ĩpii
ni infirm abunt᷑ in malis. Quando mala
icidt̃ impiis. infirmant᷑ ibi: qͣndo mala
Beciderat iob. gła pristine lucis tẽ¬
araliũ rerũ. qͥb nitebat adtẽpꝰ: decide¬
r agła domꝰ sue Wltis nosse quantũ
iuderat: Instercore sedebat Et confir¬
bauit dñs decidentẽ: Quantũ confirma
ut: Ut in ipso graui uiilnere qͦ totũ¬

Expanded text:
ntes, sed modo quodam decidentes. Etenim multi decidunt ab eo; multi autem decidunt a cogitationibus suis . Si habebant malas cogitationes, decidunt ab eis, et «confirmat Dominus omnes decidentes.» Qui aliquid amittunt in isto saecuSepties enim cadit justus et resurgit; impii autem infirmabuntur in malis . Quando mala accidunt impiis, infirmantur ibi: quando mala Deciderat Job a gloria pristinae lucis temporalium rerum, quibus nitebat ad tempus, deciderat a gloria domus suae. Vultis nosse quantum deciderat? In stercore sedebat: et confirmavit Dominus decidentem. Quantum confirmavit? Ut et in ipso gravi vulnere qu
Abbreviated transcription (Latin):
& qͣndo curat. iustꝰ ẽ: apud eũ iniquitas
ñ ẽ. Deniq om̃s sc̃i intribulationib consti¬
tuti. priꝰ iustitiã eiꝰ laudauert̃: & sic bene¬
ficia petiuer̃: Priꝰ dixerunt: iustũ ẽ quod
facis: Sic rogauit dambel: sic alii sci: lusta
sunt udicia tua: bene passi sumꝰ : recte
passi sumꝰ: Nou deder̃ dõ iniustitiã suã.¬
ñ ei deder̃ iniqͥtatẽ. & insipientiã: Lauda¬

Expanded text:
apud eum iniquitas non est. Denique omnes sancti in tribulationibus constituti, prius justitiam ejus laudaverunt, et sic beneficia petiverunt. Prius dixerunt: Justum est quod facis. Sic rogavit Daniel, sic alii sancti: Justa sunt judicia tua, bene passi sumus, recte passi sumus . Non dederunt Deo injustitiam, non ei dederunt iniquitatem et insipientiam. Lauda
Abbreviated transcription (Latin):
a̾s : Iu int̾roga: creatura respondet: & de
respͥonsione taꝗ̃ c̃fessione creaturȩ. tu scȩ̃ dĩ
nũ potentiã tuã. & głam magnitudinis de¬
coris regni tui. Scĩ gͦ tui com̃dant gła
magnitudinis decoris regni tui÷ magnitudinis
decuris głam. Est quedã magriturdo. deco¬
nis regni tui÷ hoc ẽ. regnũ tuũ habet de¬
corẽ et magnũ decorẽ ÷ quandoqridem
qͥeqͥd habet decorẽ. atẽ habet decorẽ Ipsũ
rognũ tuũ. qͣsẽ decorẽ habt : Nor nos
terreat regnũ: hahet decorẽ qͦ delectem᷑

Expanded text:
Deus! Tu interroga, creatura respondet; et de Deus! Tu interroga, creatura respondet; et de responsione, tanquam confessione creaturae, tu, sancte Dei, num potentiam tuam, et gloriam magnitudinis decoris regni tui.» Sancti ergo tui commendant gloriam magnitudinis decoris regni tui; magnitudinis decoris gloriam. Est quaedam magnitudo decoris regni tui; hoc est, regnum tuum habet decorem, et magnum decorem. Quandoquidem quidquid habet decorem, a te habet decorem; ipsum regnum tuum qualem decorem habet! Non nos terreat regnum, habet et decorem quo delectemur.
Abbreviated transcription (Latin):
uenit inm̃tẽ qr ñ potuit ase eẽ. nͥ ab ipso
creatore: & qd̾ in ea inuenisti: uox confes¬
sionis ipsiꝰ ẽ. ut laudes creatorẽ: Noine c̃¬
siderata uniuersa pulchritudine mundi
huiꝰ. tãꝗͣ una uoce tͥ species ipsa respondet:
ñ me ego feci. s ds̃ : Ergo confiteant᷑ tͥ dñe
om̃ia oꝑa tua: & scĩ tui benedicant te. Ut
in confessione oꝑũ tuoꝵ sc̃i tui benedicant¬
te: ipsi sc̃ĩ tui inspiciant creaturã c̃fitent̾e:
& illoꝵ uocẽ audi benedicentẽ Et enĩ cũ sci
tui benedicant te. qͥd dicunt: G łam
regni tui dicent: & potentiã tuã loquent᷑:
Quã potens ds̃ qͥ fec̃ t̾rã: quã potens ds̃ qͥ
impleuit t̾rã bonis: quã potẽs ds̃ qui dedit
uitas suas animalib: quã potest ds̃ qui se¬
mina diuersa dedit uiscerib t̾rȩ. ut germi¬
narent tantã uarietatẽ. fruticũ: tantam
speciẽ arboꝵ: quã potens ds̃: quã magnꝰ

Expanded text:
venit in mentem, quia non potuit a se esse, nisi ab illo venit in mentem, quia non potuit a se esse, nisi ab illo Creatore. Et hoc quod in ea invenisti, vox confessionis ipsius est, ut laudes Creatorem. Nonne considerata universa pulchritudine mundi huius, tanquam una voce tibi ipsa respondet: Non me ego feci, sed Deus? Ergo, Confiteantur tibi, Domine, omnia opera tua, et sancti tui benedicant te. Ut in confessione operum tuorum sancti tui te benedicant, ipsi sancti tui inspiciant creaturam confitentem. Et illorum vocem audi benedicentem. Etenim cum sancti tui benedicunt te, quid dicunt? Gloriam regni tui dicent, et potentiam tuam loqotens Deus, qui fecit terram! quam potens Deus, qui implevit terram bonis! quam potens Deus, qui dedit vitas suas proprias animalibus! quam potens Deus, qui semina diversa dedit visceribus terrae, ut germinarent tantam varietatem fruticum, tantam speciem arborum! quam potens Deus, quam magnus
Abbreviated transcription (Latin):
dib : tam̃ & ipsa ingenere suo. de eẽ no
posst̃: & gradib qͥbdã ornauit creaturã.
at̾ra usq ad celũ : auisibilib ad inuisibilia:
amortalib ad inmortalia Ista contextio
creaturȩ : ista ordinatissima pulchritudo.
abimis adsũma conscendens. a sumis ad
uma descendens: nꝰquã int̾rupta. s dissi¬
nulib tẽperata: tota laudat dm̃. Quare
gͦ tota laudat dm̃: qͥa cũ eã c̃sideras. &
pulchrã uides: tũ in illã laudas dm̃ Uox
qͥdẽ ẽ. mutȩ t̾rȩ: species t̾rȩ Adtendis
& uides eiꝰ speciẽ : uides eiꝰ fecunditatẽ:
uides eiꝰ uires: qͦmͦ concipiat sem̃. qͦmͦ
plerũq afferat qd̃ ñ ẽ seminatũ. uides:
& c̃ sideratione tua. tãꝗͣ int̾rogas eam:
& ipsa inqͥsitio. int̾rogatio ẽ. Cũ enĩ inqͥ¬
sieris. ammiraris & ꝑscrutatꝰ fueris: & mag¬
nã uim. magnãq pulchritudinẽ. p̃clarãq
uirtutẽ inueneris: qm̃ apud se & ase ha¬
bere hanc uirtutẽ ñ posset: contimo tͥ

Expanded text:
dibus: tamen et ipsa in genere suo deesse non possunt, et gradibus quibusdam ordinavit creaturam, a terra usque ad coelum, a visibilibus ad invisibilia, a mortalibus ad immortalia. Ista contextio creaturae, ista ordinatissima pulchritudo, ab imis ad summa conscendens, a summis ad ima descendens, nusquam interrupta, sed dissimilibus temperata, tota laudat Deum. Quare ergo tota laudat Deum? Quia cum eam consideras et pulchram vides, tu in illa laudas Deum. Vox quaedam est mutae terrae, species terrae. Attendis et vides ejus speciem, vides ejus fecunditatem, vides ejus vires, quomodo concipiat semen, quomodo plerumque afferat quod non est seminatum: vides, et consideratione tua tanquam interrogas eam; et ipsa inquisitio interrogatio est. Cum autem inquisieris admirans, et perscrutatnam vim, magnam pulchritudinem, praeclaramque virtutem inveneris, quoniam apud se et a se habere hanc virtutem non posset, continuo tibi
Abbreviated transcription (Latin):
consieratorẽ t̃rent Nonne pralchittudo
ipsa suc eniiiei: ut quasi pulchitꝰ uichil
nueniri possie: Et hic ununt in isto de
iuuit. in decore isto: Iualis decor ẽ. illiꝰ
regni: uhi tecũ ñ uiuunt nͥ angłi: Idõ
parũ fuit. ut oiceret głam decoris: Pocuit
esũ dici & łam ddecoris. cu libet speuiei
tiã iuhic muindo consticnte: ui deterra
urentis. uł de celo fulgentis. s magnitudoniᷤ¬

Expanded text:
consideratorem terrent? Nonne pulchritudo ipsa sic eminet, ut quasi pulchrius nihil inveniri possit? Et hic vivunt in isto decvunt in decore isto. Quale decus est illius regni, ubi tecum non vivunt nisi Angeli? Ideo parum fuit ut diceret gloriam decoris. Potuit enim dici et gloria decoris cujuslibet speciei etiam in hoc mundo constitutae, vel de terra virentis
Abbreviated transcription (Latin):
qͥcqͥd uolo: Audi scripturã: Nolo mort̾ẽ im¬
pii: tantũ ut reuertat᷑ & uiuat Hac uoce
dĩ: reducit᷑ inspe S tuñdꝰ ẽ aliꝰ laqueus: ue
ipsa spe ampliꝰ peccet Quid gͦ & tu dicebas
qͥ spe magis peccas : Iuando me conuertem.
omĩa mͥ ds dimittet: faciã qͥcqͥd uolo du¬
di & tu scripturã: Netardes conuerti addͥim
neq differas dedie indiẽ: subito enĩ uenit
ira illiꝰ: & intẽpore uindicte disꝑdet tt
N oli gͦ dicere. cras me conuertã: cras dõ pla¬
cebo: & omia hodierna & hesterna dimittuã
mͥ Uerũ qͥdẽ dicis: qr ds conuersioni tuę
indulgentiã ꝓmisit: s dilationi tuȩ diẽ
crastinũ ñ ꝓmisit. Suauis dñs om̃ib: &

Expanded text:
tem impii, tantum ut revertatur et vivat.» Hac voce Dei reducitur in spem: sed timendus est alius laqueus, ne ipsa spe amplius peccet. Quid ergo et tu dicebas, qui spe magis peccas? Quando me convertero, omnia mihi Deus dimittet; faciam quidquid volo. Audi et tu Scripturam: «Ne tardes converti ad Dominum, neque differas de die in diem; subito enim veniet ira illius, et in tempore vindictae disperdet te» . Noli ergo dicere: Cras me convertam, cras Deo placebo; et omnia hodierna et hesterna dimittuntur mihi. Verum quidem dicis, quia Deus conversioni tuae indulgentiam promisit; sed dilationi tuae diem crasti
Abbreviated transcription (Latin):
qͣndo me conuertero. dimittet mͥ omĩa: Huart
ñ facio qͥcꝗͥd uolo: Desꝑat ut peccet: sꝑit
ut peccet Utrũq metuendũ ẽ: utrũq ꝑicu¬
losũ ẽ Ue a desꝑatione: ue aꝑuersa spe uin¬
ꝙ huic ꝑiculo. & utriq malo: qͦmͦ occurrit

Expanded text:
uando me convertero, dimittet mihi omnia: quare non facio quidquid volo? Desperat, ut peccet; sperat, ut peccet. Utrumque metuendum est, utrumque periculosum; vae a desperatione! vae a perversa spe! Utrique huic periculo et ut
Abbreviated transcription (Latin):
uxias : qͥb spatiũ erat ñ solũ ñ ardendi.
etiã laudandi dm̃: Om̃ib dict̃ acȩlestib
isꝙ at̾rena : benedicite: hymnũ dicite:
e suꝑ exaltate eũ inscła. Eece qͦmͦ dict̃
ħmnũ. Nemo hoc sentiat: qd̾ mutꝰ lapiꝰ
ait mutũ anmal. habeat rationẽ intelli¬
gndi dm̃. Hoc qͥ putauer̃ : multũ aueri¬
dte ab errauer̃ D̾s ordinauit omĩa:

Expanded text:
 spatium erat, non solum non ardendi, sed etiam laudandi Deum? Omnibus dicunt a coelestibus usque ad terrena: «Benedicite, hymnum dicite, et superexaltate eum in saecula» . Ecce quomodo dicunt hymnum. Nemo hoc sentiat, quod mutus lapis aut mutum animal habeat rationem intelligendi Deum: hoc qui putaverunt, multum a veritate aberraverunt. Deus ordinavit omnia,
Abbreviated transcription (Latin):
st̃. gradũ fec̃ sihi acdeũ: ñ abillo ad sti a¬
sũ: Si enĩ amaueris hȩc. plꝰ quã illũ: uor
habebis illũ. Et qͥd tͥ ꝓd ẽ. abundare ori
site deserit oꝑator: Certe ama & bec.s pl
illũ ama: & hec ꝓpt̃ illũ uina: Antiuntu
la eẽt exhortat. Si ñ minaret᷑: nulla eti
correctio Dicent gͦ laudatores tui & uitu¬
tẽ metuendoꝵ: uirtutẽ creature cuȩ pani¬
entis. & disciplinã qantis dicent: non

Expanded text:
t, gradum sibi fecit ad eum, non ab illo ad ista casum. Si enim amaveris haec plus quam illum, non habebis illum. Et quid tibi prodest abundare operibus, si te deserit operator? Certe ama et haec; sed plus illum ama, et haec propter illum ama. Annuntia la esset exhortatio; si non minaretur, nulla esset correptio. Dicent ergo laudatores tui «et virtutem metuendorum;» virtutem creaturae tuae punientis et disciplinam dantis dicent, non
Abbreviated transcription (Latin):
des qil eoi laudat᷑: Species: utilitas: aliqua
uitꝰ: uliqͣ potentia. rerũ istarũ : Sipulchri¬
uido te delectat: qͥd pulchriꝰ faciente: si
utilitas laudat᷑: qͥd illo utiliꝰ qͥ fec̃ omĩa.
S. uirtꝰ laudatur: qͥd illo potentiꝰ. aqͥ facta
st̃ omĩa. aqͦ etiã facta ñ dimittut᷑. sed
resigunt᷑. & gub̾nant᷑ omĩa : Ñ gͦ quẽ ad¬
modi qͥdã eloqͤntes muti. laudautes cre¬
aturã obliuicentes creatorẽ ñ sic te laudat
generatio. & generatio inseruis tuis eũ
laudat oꝑa tua S qͦmͦ laudat: Et urtutẽ
tuã annuntiabt̃ In laudatis oꝑib tuis. ur

Expanded text:
des, quid ibi laudatur? Species, utilitas, aliqua virtus, aliqua potentia rerum istarum. Si pulchritudo te delectat, quid pulchrius faciente? Si utilitas laudatur, quid illo utilius, qui fecit omnia? Si virtus laudatur, quid illo potentius, a quo facta sunt omnia; a quo etiam facta non dimittuntur, sed reguntur et gubernantur omnia? Non ergo quemadmodum quidam eloquentes muti, laudantes creaturam, obliviscentes Creatorem; non sic te laudat generatio et generatio in servis tuis, cum laudat opera tua. Sed quomodo laudat? «Et virtutem tuam annuntiabunt.» In la
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ om̃is generatio dicta ẽ: generatio &
generatio Nor enĩ tãdiu dicturꝰ erat ge¬
neratio egeneratio. quãdiu fiuiret nume¬
rũ om̃i generationũ: s repericio loqͤn¬
ns. in infinitũ misit animũ cogitantis:
cce istu genenatio quȩ nc̃ incarne ẽ tͣnsi¬
tura bic sicuenit. laudat oꝑa dĩ: x illa
cut succicut & tredit. landabit utiq oꝑa
di. e pꝰ illa ent alia etiseꝵ infine̾ scłi¬

Expanded text:
tio dicta est, «generatio et generatio.» Non enim tamdiu dicturus erat, «generatio et generatio,» quamdiu finiret numerum omnium generationum; sed repetitio loquentis, in infinitum misit animum cogitantis. Ecce ista generatio quae nunc in carne est, transitura hinc sicut venit, laudat opera Dei; et illa cui succedenti cedit, laudabit utique opera Dei; et post illam erit alia; et usque in finem s
Abbreviated transcription (Latin):
insinuare uoluit it repetione: Sunꝰ enĩ
inhac generatione filii dĩ: erimꝰ inalia
ineuitione filii risurrectionis. Appella¬
it sccrptura. filios resurrectionis: ipsã
resurrectionẽ. i ͤmerationẽ uocauit: In re¬
generatione iqͥe. cũ uenerit filiꝰ hominis

Expanded text:
insinuare voluit ista repetitione? Sumus enim in ista generatione filii Dei; erimus in alia generatione filii resurrectionis. Appellavit Scriptura filios resurrectionis; ipsam resurrectionem regenerationem vocavit. «In regeneratione,» inquit, «cum sederit filius ho
Abbreviated transcription (Latin):
gauderet: in qͦ uerũ erat qđ mͦ cõmemora¬
uimꝰ. ꝑsingłos dies benedicã te: nũꝗͥd qu
ille dies quo cuncta pierant tristis alur
o lux interior incorde defecit: Stetit qͥp¬
pe in illa luce: & ait: Dñs dedit. dñs abstulit:
sc̃ dño placuit ita factũ ẽ: sit nom̃ dñi be¬
nedictũ Ergo ꝑsingłos dies laudauit: qui
itiã inde tam tristi laudauit Breue magi¬
feriũ ẽ. ut semꝑ laudes dm̃: ueroq corde
tollit: nec te credas amiscđ̾ia eiꝰ derelinqͥ.
qͥ tͥ aut blandit᷑ dando nedeficias: aut cor¬
npit exultantẽ ne ꝑeas: Siue gͦ inciꝰ doni.
sue in eiꝰ flagellis laudas tu: laus flagel¬
lantis. medicina ẽ uulneris ꝑ singłos in¬
qͥt dies benedicã te Prors ꝑ singłos dies
p̃s benedicite : omino qͥcqͥđ acciderit. be¬
nedicite dñm Et enĩ ne accidat aliquid.
qd̃ ferre ñ potestis: ipse facit. Idõ cũ ti¬

Expanded text:
gauderet, in quo verum erat quod modo commemoragauderet, in quo verum erat quod modo commemoravimus, «Per singulos dies benedicam te;» numquid quia ille dies quo totum perierat, tristis illuxit, ideo lux interior in corde defecit? Stetit quippe in illa luce, et ait: «Dominus dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit, ita factum est: sit nomen Domini benedictum» . Ergo per singulos dies laudavit, qui etiam in die tam tristi laudavit. Breve magisterium est, ut semper laudes Deum, veroque corde, tollit; nec te credas a misericordia ejus derelinqui, qui tibi aut blanditur dando, ne deficias; aut corripit exsultantem, ne pereas. Sive ergo in ejus donis, sive in ejus flagellis, lauda tu. Laus flagellantis, medicina est vulneris. «Per singulos,» inquit, «dies benedicam te.» Prorsus per singulos dies, fratres, benedicite; omnino quidquid acciderit, benedicite Deum. Etenim ne accidat aliquid quod ferre non potestis, ipse facit. Ideo cum ti
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ delectaris: ñ queris locũ qͦ ad eũ ace¬
das: s conscientia accedit. conscientia re¬
cedit: Quod dictũ. ẽ. accedite ad eũ & in¬
luminami: animo dictũ ẽ. ñ uehiculo:
affectib dictũ ẽ ñ pedibꝰ Et cũ in eo stabi
estꝰ ñ patieris : sp̃s eni spitabit tͥ: & sub
alis eiꝰ sꝑabis Uides gͦ habere te: quomͦ
delecteris ꝑsingłos dies No te enĩ dinit¬
tit ds̃ tuꝰ : etiã si aliqd triste accident: sũ
enĩ triste erat. quod sco uiro iob acciderat.
quã repente: quã multa mala: quẽ admo¬
dũ omĩa deqͥb gaudere paitabat᷑. ñ deqͥb gui¬
debat. diabolo temptante subtracta sunit
quẽ admodũ & filii mortui st̃: Periit quoc
seruabat᷑: ꝑiert̃ qͥb seruabatur: nec tam̃
ꝑit qͥ & illud & illos dedit Iui & ipsi filis
p̃senti scło ꝑier̃. agnoscendi & recipiendi in
futuro: ille tam̃ uir babens aliud unde

Expanded text:
ejus delectaris, non quaeris locum quo ad eum acceejus delectaris, non quaeris locum quo ad eum accedas; sed conscientia accedit, conscientia recedit. Quod dictum est, «Accedite ad eum, et illuminamini» : animo dictum est, non vehiculo; affectibus dictum est, non pedibus. Et cum in eo stabis, aestus non patieris. Spiritus enim spirabit tibi, et sub alis ejus sperabis . 4. Vides ergo habere te quomodo delecteris per singulos dies. Non enim te dimittet Deus tuus, etiam si aliquid triste acciderit. Quam enim triste erat, quod sancto viro Job acciderat! Quam repente, quam multa mala! quemadmodum omnia de quibus gaudere putabatur, non de quibus gaudebat, diabolo tentante subtracta sunt! quemadmodum et filii mortui sunt! Periit quod servabatur, perierunt quibus servabatur; nec tamen periit qui et illud et illos dedit. Et ipsi filii praesenti saeculo perierunt, agnoscendi et recipiendi in futuro. Ille tamen vir habens aliud unde
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ fuit: bonũ diẽ duxi Quia forte lucra
uener̃ : aut inuitatꝰ es: aut in epulis du
fuisti Gaudes. qͥa inepulis diu fiuisti: alter
te dolet quia ñ erubuisti Uerũtam̃ deqͦ¬
cũq tali bono gaudeas: certe transitoriũ ẽ:
Si aut̃ gaudeas indño dõ tuo: audiens
dicentẽ scripturã. delectare in dño:
tanto firmiꝰ gaudebis: qͣnto ẽ ille cer¬
cior inqͦ gaudebis Si enĩ gaudes de
nũmo: times fures Si eni gaudes dedõ:
qͥd times. ne qͥsquã tibi auferat deum:
Om̃ tͥ nemo aufert: si tu eũ nor dimiseris
Noi enĩ sic ẽ ds̃: qͦmͦ lux ista decelo fulgeis
No qͥndo uolumꝰ ad eã accedimꝰ: qͥa nos
in om̃i loco lucet ꝓpt̃ infirmitatẽ nram
F orte fit ut hieme delectet eẽ in ipsa luce:
nc̃ aut̃ ꝑ estatẽ uidetis. qm̃ magis eũ locũ
quesiuimꝰ. ut in illa luce ñ staremꝰ. Indeo
enĩ tuo qͣndo stas. & in lumine ueritatis

Expanded text:
fuit mihi, bonum diem duxi: quia forte lucra fuit mihi, bonum diem duxi: quia forte lucra venerunt, aut invitatus es, aut in epulis diu fuisti. Gaudes, quia in epulis diu fuisti; alter te dolet, quia non erubuisti. Verumtamen de quocumque tali bono gaudeas, certe transitorium est. Si autem gaudeas in Domino Deo tuo, audies dicentem Scripturam: «Delectare in Domino» . Tanto firmius gaudebis, quanto est ille certior in quo gaudebis. Si enim gaudes de nummo, times furem; si autem gaudes de Deo, quid times? Ne tibi quisquam auferat Deum? Deum tibi nemo auferet, si tu eum non dimiseris. Non enim sic est Deus, quomodo lux ista de coelo fulgens. Non quando volumus ad eam accedimus quia non in omni loco lucet. Per infirmitatem nostram forte fit, ut hieme nos delectet esse in ipsa luce: nunc autem per aestatem videtis quia magis eum locum quaesivimus, ut in ipsa luce non staremus. In Deo autem tuo quando stas, et in lumine veritatis