comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
is manũ sinistrã & tulit sicã de dextro femore
uonnfixitq eam inuentrẽ eiꝰ tam ualide: ut cap̃u¬
sfirrũ sequeret᷑ in uulnere. ac pingiussimo adi
stringeret᷑. Hec eduxit gladiuĩ: s ita ut ꝑcusse
reliquit in corpore. Statimq ꝑ secreta nature
lui stercora ꝓrupert̃. Aoth autẽ clausis diligen¬
ssine ostiis & offirmatis sera: ꝑposticũ egressus ẽ.
fralibi. Sisara fugiens ꝑuenit adtentoriũ iahel.
nons abner cinei. Erat enĩ pax inter iabin regẽ
in: & domũ abner cinei. E gressa gͥ iahel inoceur¬
ñ sisare: dixit ad eũ. Intra ad me dũe mi: intra
re tineas. Qui ingressus tabernaculũ eiꝰ. & oꝑtꝰ
ibea pallio: dixitq ad eam. Da mͥ obsecro paululũ
iue : quia ualde sicio. Que aperuit utrẽ lactis.
ededit ei bibere & operuit illũ. Dixitq sisara ad
um. Sta ante ostiũ tabernaculi. & cũ uenerit
buiquis interrogans te & dicensMunꝗͣd hic est
uliquis : respondebis. Nullus est. Tulit itaq ia¬

Expanded text:
lit sicam de dextro femore suo, infixitque eam in ventre ejus tam valide, ut capulus ferrum sequeretur in vulnere, ac pinguissimo adipe stringeretur. Nec eduxit gladium, sed ita ut percusserat, reliquit in corpore: statimque per secreta naturae alvi stercora proruperunt. Aod autem clausis diligentissime ostiis coEt alibi: Sisara fugiens pervenit ad tentorium Jahel uxorem Abner Cinei. Erat enim pax inter Jabin regem Asor, et domum Abner Cinei. Egressa igitur Jahel in occursum Sisarae, dixit ad eum: Intra ad me, domine mi, intra, ne timeas. Qui ingressus tabernaculum ejus, et opertus est ab ea pallio, dixitque ad eam: Da mihi, obsecro, paululum aquae, quia valde sitio. Quae aperuit utrem lactis, et dedit ei bibere, et operuit illum. Dixitque Sisara ad eam: Sta ante ostium tabernaculi, et cum venerit aliquis interrogans te, et dicens: Nunquid hic est aliquis? Respondebis: Nullus est. Tulit itaque Ja
Abbreviated transcription (Latin):
sibi gladiũ ancipitẽ habentẽ in medio capitiu
longitudinis palme manꝰ: & aocinictꝰ est eo libies
sagũ in dextro femore. obtulitq munera el ons
gi moab. Erat autẽ eglon crassus minis. Cũꝙ s
lisset ei munera: ꝓsecutꝰ est socios quicũ eouil¬
rant. Et reu̾sus ẽ de galgalis uͥ erant ẏdola. hi¬
q ad regẽ. Uerbũ sectetũ habeo adte orex.E

Expanded text:
ancipitem, habentem in medio capulum longitudinis palmae manus, et accinctus est eo subter sagum in dextro femore. Obtulitque munera Eglon, regi Moab. Erat autem Eglon crassus nimis. Cumque obtulisset ei munera, prosecutus est socios, qui cum eo venerant. Et reversus de Galgalis, ubi erant idola, dixit ad regem: Verbum secretum habeo
Abbreviated transcription (Latin):
isse tirannos. Nam tirannos qtios peccata impt
uiducunt & erigunt: penitentia delet. exclui. e
ꝑiit . Et. quidẽ ante reges suos sic̃ iudicũ patt
historia: seruierunt sepe num̾o filii isrł sutir

Expanded text:
uisse tyrannos. Nam tyrannos, quos peccata impetrant, uisse tyrannos. Nam tyrannos, quos peccata impetrant, inducunt et erigunt, poenitentia delet, excludit et perimit. Et quidem ante reges suos, sicut Judicum narrat historia, servierunt saepe numero filii Isr
Abbreviated transcription (Latin):
cũq fuisse rȩꝓbũ superiꝰ dictũ ẽ. Regnatrs
quidẽ uoluit᷑ & nona dño: & suben turrem
celũ erigere conata est ceca. disꝑgenda. & ast¬
denda mortalitas. Pgrediam ad eũ quẽ popus
xit. ut urgente doloris angustia mortẽ sibi
ret᷑ inferre. Nichil enĩ aut minimũ ꝓdest s
assũptio: si consequens uita dissentit: nec in
rerũ apud udicẽ optin̾ent: cuiꝰ sententia pen¬
det ex fine. Regũ & libri dierũ celebris hist
est: in quo auctore ieronimo is eł edocet᷑ subtiras¬
nis abinitio laborasse: & uida p̾̃ter dauid. iosiam e
exechiam: reges om̃s reꝓbos habuisse monsteatur
Salomonẽ tam̃ & forte aliquas alioꝵ. in uida ami¬
luisse facile crediderim: dño reuocante. Michigs
cile ꝑ suadebit᷑ popłm dure ceruicis & corde ia¬
mabili & qui semꝑ restitit spui scõ. & non mous
ysem famulũ legis. s deũ dnm̃ legis ab hominti¬
nib gentiũ ad iracundiã ꝓtiocauit. ꝓ pͥncipibtes¬

Expanded text:
ue fuisse reprobum superius dictum est. Regnare siquidem voluit, et non a Domino, et sub eo turrim in coelum erigere conata est caeca, dispergenda et confundenda mortalitas. Progrediamur ad eum, quem populo que afflixit, ut, urgente doloris angustia, mortem sibi cogeretur inferre. Nihil enim aut minimum prodest sana assumptio, si consequens vita dissentit, nec initia rerum apud judicem obtinent, cujus sententia pendet ex fine. Regum, et libri dierum celebris historia est, in qua, auctore Hieronymo, Israel edocetur sub tyrannis ab initio laborasse. Et Juda, praeter David, Josiam et Ezechiam, reges omnes reprobos habuisse monstratur. Salomonem tamen, et forte aliquos aliorum in Juda convaluisse facile crediderim, Domino revocante. Mihique facile persuadebitur populum durae cervicis, et corde indomabili, et qui semum legis, sed Deum dominum legis abominationibus gentium ad iracundiam provocavit pro principibus mer
Abbreviated transcription (Latin):
tatis in hospites exercende apud ethicos regil
nulla eẽt: beatꝰ benedictꝰ in capitulo de hospd̃
frugalem humanitatẽ ñ modo religiose:s al
com̃iter & urbane iudetur exprimere. hocs
od in libro consuetudinũ eistereiensiũ apud
pesq legitur & tenetur. quod ad duos articłãs¬
pectat hospitalitatis in stituende: ab om̃i ciuili¬
ate ne dicam humanitate alienũ est. Si tamen
ietũ est hoc in tante ꝑfectionis consuetudinibus
nuemiri. ut nec carnes apponant᷑ hospitib. nec
acer eos aliquid ematur: cũ & ipsa ieunia ꝓpt̾
ospitẽ ꝑfectio soluat. & in multis de rigore suo
lurimũ indulgeat caritati. Ethincus quoq in
fidelius & familiariꝰ uidetur insistere uirtu¬
ͥ quod statuit ut ea que intus st̃ hospitib hilari
medetia apponantur quodq domi ñ est & habet
ncinus. ematur. Erediderim satiꝰ eẽ & ꝑfectius.
it se ipsam paululũ uirtus soluat modesteq desi¬

Expanded text:
tatis in hospites exercendae apud ethicos nulla tatis in hospites exercendae apud ethicos nulla regula esset, beatus Benedictus in capitulo de hospitibus, frugalem humanitatem non modo religiose, sed etiam comiter et urbane videtur exprimere. Hoc tamen quod in libro consuetudinum Cisterciensium apud plerosque legitur et tenetur, quod ad duos articulos spectat hospitalitatis instituendae, ab omni civilitate, ne dicam humanitate, alienum est. Si tamen verum est, hoc in tantae perfectionis consuetudinibus inveniri, ut nec carnes apponantur hospitibus, nec propter eos aliquid ematur, cum et ipsa jejunia propter hospitem perfectio solvat, et in multis de rigore suo plurimum indulgeat charitati. Ethnicus quoque in eo fidelius et familiarius videtur insistere virtuti, quod statuit, ut ea quae intus sunt, hospitibus hilari modestia apponantur, Quodque domi non est, et habet vicinus, ematur. Crediderim satius esse et perfectius, ut se ipsam paululum virtus solvat, modesteque desi
Abbreviated transcription (Latin):
ci licet ꝓfano officiosissime exceptꝰ eẽt hospus
memor officii & hospicu apolliuẽ quẽ susx¬
rat a responsis & ludificationib animar
sacerdotis p̃cib relaxauit. Si quidẽ apuotust¬
biũ cesariensẽ in ecclesiastica historia potit̃
hec pleniꝰ inueniri. Eoq referente constat qł
sacerdos querulus beatũ gregoriũ prosecitul
& agens adu̾sus eũ in gratitudinis: & expbrat
huinanitati sue iniquo pondere ẽẽ repeusum
e agere que consueuisti. Cũ gͦ idolosacerdas pi¬
stolam reddidisset : solutus demon responsis mo
solito ludificare cepit. Unde sacerdos admiritꝰ illtꝰ
maiestatẽ cuiꝰ serui humiles possurt sic etũ dus
gentiũ imꝑare. & u̾bo suspendere & torquere: m¬
in fide & religione ꝓfecit. ut beato gregnuitell
in regimine. neocesariensis ecclesie succesili S
sic quidẽ sedulitas hospitis humane priꝰ. deide
salubrit̾ remunerata est. Postremo e si urbr¬

Expanded text:
loci, licet profano officiosissime exceptus esset hospitio, loci, licet profano officiosissime exceptus esset hospitio, memor officii et hospitii, Apollinem quem suspenderat a responsis, et ludificationibus animarum, sacerdotis precibus relaxavit. Siquidem apud Eusebium Caesariensem in ecclesiastica historia poterunt haec plenius inveniri. Eoque referente constat, quod sacerdos querulus beatum Gregorium prosecutus, et agens adversus eum ingratitudinis, et exprobrans humanitati suae iniquo pondere esse repensum, et agere quae consuevisti. » Cum ergo idolo sacerdos epistolam reddidisset, solutus daemon responsis more solito ludificare coepit. Unde sacerdos admiratus illius majestatem, cujus servi humiles possunt sic etiam diis gentium imperare, et verbo suspendere et torquere, conin fide et religione profecit, ut beato Gregorio credatur in regimine Neocaesariensis Ecclesiae successisse. Et sic quidem sedulitas hospitis humane prius, deinde salubriter remunerata est. Postremo etsi urbani
Abbreviated transcription (Latin):
suscepissent: Criminis enĩ contrahebat note
quisquis ante quintũ diẽ hosti .i. ꝑegrus hur
ne obequitatẽ hospitib exhibendã: hostis dics
antiquitꝰ. quẽ mͦ dicimꝰ ꝑegrinũ. Cui qͥsquis fu
in humanus: de uire antiquo iniquus est. ber¬
rant hoc legũ tabule. & titulus uiris: qui ẽst
tutus dies cũ hoste. Qui uͦ huinanitatẽ exibet
piti & caritatẽ implet: nichil eor. subtralit.
ratio ꝓmitait exponi. Effundit quidẽ in hosyit
uiscera sua: sed memor officii sui diseretus ẽ . u
pia ñ impellit. nec urget quẽ piam in id inqss
nollet uegeri. Est itaq in hospitẽ ꝑ egrunũ mm̃is
humanitas & sobria liberalitas exercenda.ae
oigne hospiti gr̃am pleniorẽ referre debet. ten¬
ei beneficioꝵ memoria ꝑegrinus. Hanc quap
in alpib interceptꝰ in fanũ apollinis qui itia
indigenis colebatur diu̾tisset: & a saccrnt

Expanded text:
suscepissent. Criminis enim contrahebat notam, suscepissent. Criminis enim contrahebat notam, quisquis ante quintum diem hosti, id est peregrine, ob aequitatem hospitibus exhibendam, hostis dicebatur antiquitus, quem modo dicimus peregrinum. Cui quisquis fuerit inhumanus, de jure antiquo iniquus est. Declarant hoc legum tabulae, et titulus juris, qui est statutus dies cum hoste. Qui vero humanitatem exhibet hospiti, et charitatem implet, nihil eorum subtrahit, quae ratio permittit exponi. Effundit quidem in hospites viscera sua, sed memor officii, si discretus est, ad turpia non impellit, nec urget quempiam in id, in quod se nollet urgeri. Est itaque in hospitem peregrinum omnis humanitas, et sobria liberalitas exercenda, et indigenae hospiti gratiam pleniorem referre debet, tenaci beneficiorum memoria peregrinus. Hanc quoque in Alpibus interceptus, in fanum Apollinis, qui ibi ab indigenis colebatur divertisset, et a sacerdote
Abbreviated transcription (Latin):
lioꝵ a gerendis ꝓ more sc̃m hominẽ retardauit:
Utiq in ipsa leticia conuiuantiũ: increpatus
a fr̃ib hebreũ quẽ ab impiis ꝑcussũ audierat
post solis occubitũ. quia ante non licuit. ꝓfectꝰ
est sepelire. Nec u̾itus ẽ offensam principis. dũ
expłe̾t officiũ caritatis: illi plane consimilis. qͥ
inse & sobole quã in hospitib reciꝑe maluuta o¬
ciib luxuriosis insignẽ inuiriam. Discipuli
quoq ꝑsuas ionib usi st̃: ut dñm uolentẽ ire
longiꝰ hospicio detinerent. & nobis hospitalita¬
tis formã p̃scͥbentes exemplo coegerunt eũ.
iusiq st̃ ei locum cessisse pͥmũ: quem
post modũ agnouert̃¬
appositas. Oritannia quoq nr̃a. ꝓduxit alba¬
nũ ab officio hospitalitatis insignem: qͥ seip̃m
maluit tirannoꝵ exponere telis: quã hosptẽ ⁊
suscepat xp̃ianũ. Quid de fidelib loquior er̃ te
ꝑiculo patrocinari. quos infra quatriduũ sos

Expanded text:
liorum, a gerendis pro more sanctum hominem retardavit? liorum, a gerendis pro more sanctum hominem retardavit? Utique in ipsa laetitia convivantium increpatus a fratribus, Hebraeum, quem ab impiis perculsum audierat, post solis occubitum, quia ante non licuit, profectus est sepelire. Nec veritus est offensam principis, dum expleret officium charitatis; illi plane consimilis, qui in se, et sobole, quam in hospitibus recipere maluit a concivibus luxuriosis insignem injuriam. Discipuli quoque persuasionibus usi sunt, ut Dominum, volentem ire longius, hospitio detinerent, et nobis hospitalitatis formam praescribentes exemplo, coegerunt eum, visique sunt ei locum cessisse primum, quem postmodum agnoverappositas. Britannia quoque nostra produxit Albanum, ab officio hospitalitatis insignem, qui se ipsum maluit tyrannorum exponere telis quam hospitem quem susceperat Christianum. Quid de fidelibus loquor? cum et tes, et proprio periculo patrocinari, quos infra quatriduum hospitio
Abbreviated transcription (Latin):
hospites mallet expon̾e. Cũ in domo cobie dies festꝰ
ageretur. uade inquit &e adduc aliquos de t̾bu nr̃a
tim̃tes deũ: neq enĩ diẽ festũ agi posse putabat.¬
nisi aliquẽ addomesticũ cetũ caritas adiecisset.S
in om̃ib his eadẽ ẽ ordinate dispensatio Raritatis.
Quos enĩ ꝑ uiã descendentes aspexit abraham:
lege .s. dñi gradiunt᷑. Et recte descendentes sc̃bun¬
tur quos ad usitationẽ & p̃bendã mat̾iã ꝓme¬
rendi. ad conspectũ fidelis patrisfamilias gratia
destinauit. Sic & iste pͥmo tribũ suã agnoscit. q̃
dñm sp̃aliter agnoscebat: & in ea ipsa illos cet̾is
p̃fert: ñ qͦs sanguis aut lenocinia mundi exina¬
niti cõmendant. s quos diuinꝰ timor illustrat. Ñ
utiq uentͥloquos & uaniloqͦs uir sẽs asciuit: s
ets qui dei quẽ colebat imaginẽ p̃ferebant. S nun¬
quid diei festiuitas fr̃m cetꝰ aut opulentia edu¬

Expanded text:
hospites mallet exponere. Cum in domo Tobiae dies festus hospites mallet exponere. Cum in domo Tobiae dies festus ageretur: Vade, inquit, et adduc aliquos de tribu nostra, timentes Deum i aliquem ad domesticum coetum charitas adjecisset. Sed in omnibus his est eadem ordinatae dispensatio charitatis. Quos enim per viam descendentes aspexit Abraham, um, lege scilicet Domini gradiuntur. Et recte descendentes scribuntur, quos ad visitationem, et praebendam materiam promerendi, ad conspectum fidelis patrisfamilias gratia destinavit. Sic et iste primo tribum suam agnoscit, quae Dominum specialiter agnoscebat, et in ea ipsa illos caeteris praefert, non quos sanguis, aut lenocinia mundi exinaniti commendant, sed quos divinus timor illustrat. Non utique ventriloquos et vaniloquos vir sanctus ascivit, sed eos qui Dei, quem colebat, imaginem praeferebant. Sed nunquid diei festivitas, fratrum coetus, aut opulentia edu
Abbreviated transcription (Latin):
tera eiꝰ. & de uellexib ouiũ mearũ cale factꝰ¬
est. Uter tibi uidet᷑ liberalior. hic an antoniꝰ
qui liberalitati satis fieri posse non credidit:
nisi gulam & tociꝰ luxurie uicia ꝓcuraret: Ui¬
des ne quia multiplici uia potest. auaricie sus¬
cõmendat apłs̃. ꝑ qd̾ deo adeo officiosi hospites
placuerunt: ut etiã angelos hospicio recipere
mererent᷑. Abraham descendentib in uia uiris
occurrit. & exercende liberalitatis optans gr̃ã.
angelos in hospiciũ humilitate uictos & p̃cib
introducit. Eis tam̃ incentiua gule tiequaꝗͣ
apponit: nec uitulũ quẽ de armento tostit. ĩ pen¬
diis rerũ & cocoꝵ arte fecit eẽ troianũ. Loth quoq
luxurie punitores angelos deuotione urgente in
domũ suam egit: & licet eis adgulã aliãue luxti¬
riam ñ seruiret: nichil tam defuit caritati. ad eo
quidẽ ut sodomitarũ furori uirgines filias quã

Expanded text:
tera eius, et de velleribus ovium mearum calefacttera eius, et de velleribus ovium mearum calefactest . Uter tibi videatur liberalior, hic, an Antonius, qui liberalitati satisfieri non posse credidit, nisi gulam, et totius luxuriae vitia procuraret? Videsne quia multiplici potest via avaritiae suscommendat Apostolus, per quod Deo adeo officiosi hospites placuerunt, ut etiam angelos hospitio recipere mererentur. Abraham descendentibus in via viris occurrit, exercendae liberalitatis optans gratiam, angelos in hospitium, humilitate victos et precibus, introducit. Eis tamen incentiva gulae nequaquam apponit, nec vitulum quem de armento tollit, impendiis rerum, et coquorum arte fecit esse Trojanum. Loth quoque luxuriae punitores angelos, devotione urgente, in domum suam egit, et licet eis ad gulam, aliamve luxuriam non serviret, nihil tamen defuit charitati: adeo quidem, ut et Sodomitarum furori virgines filias, quam
Abbreviated transcription (Latin):
deauratis circũdatꝰ uarietate. Non dixit ad me
confluebant unq iñdici. inime balattones. hoc
genus om̃e. uenatores clamosi. dulcorarii. m̃da¬
ces. histriones uani. & parasiti edaces. meretri¬
ces dolose. Ritmigeruli.falsi loqui. & relatores
aut concentores inaniũ fabularui. Non dieit
leones. ursos aletã & simias. & huiꝰ modi moti¬
stra aut ꝓbra nat᷑e. Quid gͦ: Nonue hec sunt
quib nr̃e etatis liberalitas illustratur: Huni
quid sine hus largitas eẽ potest: humerus
inquit meus a iunctura sua cadat. & brachi¬
um meũ cũ ossib conteratur: si negaui quod
uolebant pauperib. Si oculos udue expe¬
ctare feci.si comedi hue gllã meã solus. & ñ¬
comedit pupulus exea. Si foris man¬
sit peregrinus. & hostiũ meũ ñ patuit
uiatori. Si despexi p̃tereuntẽ eo qd̾ non
habuerit indumentũ. & absq oꝑimento¬
pauperem.. Si ñ benedixerunt michi la¬

Expanded text:
deauratis, circumdatus varietate. Non dixit: Ad me deauratis, circumdatus varietate. Non dixit: Ad me confluebant undique Mendici, mimi, balatrones, hoc genus omne, venatores clamosi, dulcorarii mendaces, histriones vani, et parasiti edaces, meretrices dolosae, rumigeruli, falsiloqui, et relatores, aut concentores inanium fabularum. Non dicit: Leones, ursos alebam et simias, et hujusmodi monstra, aut probra naturae. Quid ergo? Nonne haec sunt, quibus nostrae aetatis liberalitas illustratur? Nunquid fere sine his largitas esse potest? Humerus, inquit, meus a junctura sua cadat, et brachium meum cum ossibus conteratur, si negavi, quod volebant, pauperibus. Si oculos viduae exspectare feci, si comedi buccellam meam solus, comedit pupillus ex ea. Si foris mansit peregrinus, et ostium meum non patuit viatori. Si despexi praetereuntem, eo quod non habuerit indumentum, et absque opauperem. Si non benedixerunt michi la
Abbreviated transcription (Latin):
potes insidias dona uocare tuas. Sic auidis fai¬
lax indulget piscib hamꝰ: callida sic stultas
decipit esca feras. Quidsit largiri. qͥd sit dona¬
re docebo. si nescis dona gargiliane michi. Uis
hominẽ uidere liberalem: uis uerã &e fru¬
ctuosam largitatẽ audire: De flecte oculos ad
eũ qui uͥmib seatens iacet in sterquilinio: &
testa fluentẽ de corpore saniẽ radit. Audi qͥd
loquatur uir iustꝰ & timens deũ. & recedẽs
a malo. Non utiq dicit eẏthara. & lyra. psal¬
teriũ. & sambuea. & om̃e genꝰ musicoꝵ in Ø¬
iiuus meis. Non dicit epulabar cotidie splen¬
dide. gust̾ ꝑ om̃ia elementa querens: sollici¬
tudine multa contrahens. uñ conficerentur
stercora: aut uenter distentꝰ facile in libidi¬
nes despuaret. Non dieit induebar purpa
& bysso oꝑeue pluuiario: affectans qd̾ nilo¬
tis acus cõplexũ pectine serũ falsis mnanis
uite obduxit imaginib. & uestib fulgeb̾at

Expanded text:
potes insidias dona vocare tuas. Sic avidis falpotes insidias dona vocare tuas. Sic avidis fallax indulget piscibus hamus, Callida sic stultas decipit esca feras. Quid sit largiri, quid sit donare docebo, Si nescis, dona, Gargiliane, mihi. Vis hominem videre liberalem? Vis veram et fructuosam largitatem audire? Deflecte oculos ad eum qui vermibus scatens, jacet in sterquilinio, et testa fluentem de corpore saniem radit. Audi quid loquatur vir justus, timens Deum, et recedens a malo: non utique dicit: Cithara, et lyra, et psalterium, et sambuca, et omne genus musicorum in conviviis meis. Non dicit; Epulabar quotidie splendide, gustus per omnia clementa quaerens, sollicitudine multa contrahens, unde conficerentur stercora, aut venter distentus facile in libidinem dispumaret. Non dicit: Induebar purpura et bysso, opereve plumario, affectans quod in locis acus complexum pectine serum, falsis inanis vitae obduxit imaginibus, et vestibus fulgebam
Abbreviated transcription (Latin):
ducit: & in cõmendatione eiꝰ tantus est: ut uel
solus possit sufficere. Quis tam̃ est qui ñ laudet.
Quis ñ eam necessariã credits Nec tam̃ aluxu¬
riosis arguar auariis. frugalitatis laudator.
& fateor coherere. Cicero michi testis ẽ &e uluis
cesar: & ali ques nemo tenacitatis insimularre
p̃sumet adu̾sus hauc multa superi dicta st̃:
& liberalitatis officia ex libris officioꝵ facile
innotescent. Ut tamen liberalitatis ingenue
facies denudet᷑: modus ille largiendi hobilior
& laudabilior est. & absq om̃i contradictione
optimus: qui spem remunerationis excludit.
Siquidẽ ad retributionẽ dare a lib̾alitate ali¬
enũ est: & consentaneũ auaricie. Nam fene¬
rator ut plus recipiat interdũ: aliquid p̃largit᷑.
Unde cocus. Munera qd̾ senib uidiusq in gen¬
tia iuittis: ius te munificũ gargiliane uocem.
Sordidiꝰ nichil ẽ nichil ẽ te spcirtius uno: qui

Expanded text:
ducit, et in commendatione ejus tantus est, ut vel ducit, et in commendatione ejus tantus est, ut vel solus possit sufficere. Quis tamen est qui non laudet? Quis non eam necessariam credit? Ne tamen a luxuriosis arguar avarus frugalitatis laudator, fateor cohaerere. Cicero mihi testis est, et Julius Caesar, et alii, quos nemo tenacitatis insimulare praesumet. Adversus hanc multa superius dicta sunt, et liberalitatis officia ex libris Officiorum facile innotescent. Ut tamen liberalitatis ingenuae facies denudetur, modus ille largiendi nobilior et laudabilior est, et absque omnium contradictione optimus, qui spem remunerationis excludit. Siquidem ad retributionem dare, a liberalitate alienum est, et consentaneum avaritiae. Nam fenerator ut plus recipiat, interdum aliquid praelargitur. Unde coquus: Munera quod senibus, viduisque, ingentia mittis, Vis te munificum, Gargiliane, vocem. Sordidius nihil est, nihil est te spurcius uno, Qui
Abbreviated transcription (Latin):
neficuis. aut clementia. illi quoq quos .x. oratoꝵ
Intentus sub imagine declamatiotiũ scolariũ
illustrauit. & hii quos de naturalib questionib
idit. & quos de phia parũ diligentes arguit
quintilianus: ubiq fidelis custoe uirtutis. uͥq
lucioꝵ hostis occurrit.tantꝰ utiq ut eum fronto
scđm quosclã nepos plitarchi eiuꝰ meminit in
rimo iuuenalis sic. frontonis platani conuulsa¬
ꝥ marmora clauiant semꝑ. eũ in quã sic asserit
iniuisos exterminare errores: ut aurea uideat᷑
sła reformare: & deos ab humano gen̾e exulan¬
is. eiꝰ oꝑa reuocatos hominib contracta societa
miscere. Consentiã facile littatiorẽ extitisse
uintilianũ : & acumine & grauitate dicendi p̃¬
dere. At ille diligentior ẽ: & quantũ in rethori
uncit᷑. tantũ uincit inethica. Ipse quoq qͥn¬
ilianus in magnis & p̃cipuis boius frugalitatẽ

Expanded text:
neficiis, aut clementia, illi quoque quos decem oratorum neficiis, aut clementia, illi quoque quos decem oratorum sententiis sub imagine declamationum scholarium illustravit, et hi quos de naturalibus quaestionibus edidit, et quos de philosophia parum diligentes arguit Quintilianus; ubique fidelis custos virtutis, ubique vitiorum hostis occurrit, tantus utique, ut eum Fronto, secundum quosdam nepos Plutarchi, cujus meminit in primo Juvenalis sic: Frontonis platani, convulsaque marmora clamant; semper eum, inquam, sic asserat univeros exterminare errores, ut aurea videatur saecula reformare, et deos ab humano genere exsulantes, ejus opera revocatos, hominibus contracta societate miscere. Consentiam facile litteratiorem exstitisse Quintilianum, et acumine, et gravitate dicendi praecedere. At ille diligentior est, et quantum in rhetoricis vincitur, tantum vincit in ethica. Ipse quoque Quintilianus in magnis et praecipuis bonis frugalitatem
Abbreviated transcription (Latin):
suo ingenio dixisse alieno uidicio. Nam si nil¬
naliũ contempsisset. si parũ non concupisset.
ion om̃ia sua amasset. si rerũ pondera minu¬
nim as sententus ñ fregisset: consensu potiꝰ erci¬
i quã pueroꝵ amore cõpbaretur. Uerũ
quoq iam robustis & seueriore gen̾e satis
drmatis legendũ: uel ideo qd̾ exerce potest uteti
ꝓudiciũ. Multa enĩ ut dixi ꝓbanda in eo: multa
radmiranda sunt. Eligere uero cute sit: qd̾ uti¬
ũ ipse fecisset. Digna enĩ fuit illa nat᷑a q̃ melio
ꝓ uellet qd̾ uoluit effecit. Hec in senecã qntilia¬
nus. Sed an recte senserit: sapientioꝵ. iudicio de¬
delinquo. Hoc tam̃ qd̾ ei ascribit multã morũ.
arbitror detrahendũ. Moralia gͦ eiꝰ precepta ad¬
mittant᷑. & eo gen̾e loquat᷑ quisq. qd cetis p̃fert:
& planũ erit uirtutu ruulos de purissimo fõ¬
t frugalitatis oriri. Legant᷑ epłẽ ei libri de be¬

Expanded text:
suo ingenio dixisse, alieno iudicio. nam si oblsuo ingenio dixisse, alieno iudicio. nam si oblique contempsisset, si parum recta non concupisset, si non omnia sua amasset, si rerum pondera minutissimis sententiis non fregisset, consensus potius eruditorum quam puerorum amore comprobaretur. verum sic quoque iam robustis et severiore genere satis firmatis legendus vel ideo quod exercere potest utrinque iudicium. multa enim, ut dixi, probanda in eo, multa etiam admiranda sunt, eligere modo curae sit; quod utinam ipse fecisset. digna enim ra vellet; quod voluit, effecit. Haec in Senecam Quintilianus; sed an recte senserit, sapientiorum judicio derelinquo. Hoc tamen quod ei ascribit, multam morum arbitror detrahendum. Moralia ergo ejus praecepta admittantur et eo genere loquatur quisque, quod caeteris praefert, et planum erit virtutum rivulos de purissimo fonte frugalitatis oriri. Legantur epistolae ejus, libri de be
Abbreviated transcription (Latin):
iudicio: uerba ipsius que seriptorih enu¬
meratus in suggillationẽ senece polutl
de me opimionẽ: qua damnate eũ e il¬
sũ quoq habere creditus sũ. Quod acula
michi dũ corruptũ &e om̃ib uicis fati
dicendi genus reuocare ad seu̾iora uidia
contendo: cũ iam solus hic fere in manl
adolescentiũ fuerit. Quẽ non equidẽ mͣ¬
non sinebam. Quas ille tĩ destiterat inas¬
antiquis descenderat. Foret enĩ optadu
pares ac saltẽ ꝓximos illi iuro fieridͤ
placebat ꝓpter̾ sola uicia. & ad ea quis
dirigebat᷑ effingenda que poterat.
dũ se iactaret eodẽ modo dicere senecams
mabat. Guiꝰ & inulte ahiaqur &e magie
tutes fuerunt. ingeniũ facile & ropios
atimũ studii multa rerũ cognitio: in qua tũ
quando ab hus quib in quirenda quedã man
deceptus est. Tractauit etiã omnẽ fere
slquendo corrupta: ptaq atq eo ꝑnitiosissi
÷ qd habundabant dulcib uicus. Uelles enum

Expanded text:
judicio, verba ipsius, quae scriptoribus enujudicio, verba ipsius, quae scriptoribus enumeratis, in sugillationem Senecae posuit, de me opinionem, qua damnare eum et invisum quoque habere, creditus sum. Quod accidit mihi dum corruptum, et omnibus vitiis fractum dicendi genus, revocare ad severiora judicia contendo, cum jam solus hic fere in manibus adolescentum fuerit. Quem non equidem conon sinebam, quos ille non destiterat incesantiquis descenderat. foret enim optandum pares ac saltem proximos illi viro fieri. sed placebat propter sola vitia et ad ea se quisque dirigebat effingenda quae poterat; deinde cum se iactaret eodem modo dicere, Senecam infamabat. cuius e multae alioqui et magnae virtutes fuerunt, ingenium facile et copiosum, plurimum studii, multa rerum cognitio; in qua tamen aliquando ab his, quibus inquirenda quaedam mandabat, deceptus est. tractavit etiam omnem fere eloquendo corrupta pleraque atque eo perniciosissima, quod abundant dulcibus vitiis. velles eum
Abbreviated transcription (Latin):
aut timide: sed ei tamen ratio constat ĩ
Rebus quidẽ: s sibi magis parcit. Nichi
minimũ subtrahit usui. sed luxurie ma
omino indulget. Si quidẽ diligentissm
Possunt ad cõmendationẽ eiꝰ sufficere. q̃
que socrates. que plato. que as: que om¬
pħoꝵ chorus de frugalitate seruanda trab¬
rutit. Sed quua hec ꝑ uetusta sunt nomi
aut eoꝵ non sunt precepta celebria. uel
neca nr̃ audiatur : qui eam tantis laudit
effert ut quisquis aliquid omnino adie
temptau̾it. ociari quã aliquid agere rect
uideatur. Sunt tam̃ qui eũ conteninete
audeant quintiliani auctoritate freti. sui
ex eonobilitantes indiciũ: sed ei detrahant.
płimis placet. ut apud indoctos eoꝵ głam
uideantur p̃cedere. quoꝵ uirtutẽ neq̃ unt
imitari. Michi tam̃ desiꝑe uident᷑ qͥ quene¬
q secuti. non uenerant᷑ eũ. quẽ & apłit
miliaritatẽ meruisse constat: & adoctili
Ut tam̃ &e de quintiliani possis iudiucar

Expanded text:
aut timide, sed ei tamen ratio constat impensae. aut timide, sed ei tamen ratio constat impensae. Rebus quidem, sed sibi magis parcit. Nihil aut, minimum subtrahit usui, sed luxuriae nihil omnino indulget. Siquidem diligentissima est. Possunt ad commendationem ejus sufficere quae Zeno, quae Socrates, quae Plato, quae  chorus de frugalitate servanda tradiderunt. Sed quia haec pervetusta sunt nomina, aut eorum non sunt praecepta celebria, vel Seneca noster audiatur, qui eam tantis laudibus effert, ut quisquis aliquid omnino adjicere tentaverit, otiari quam aliquid agere rectius videatur. Sunt tamen qui eum contemnere audeant, Quintiliani auctoritate freti, suum ex eo nobilitantes judicium, si ei detrahant, qui plurimis placet, ut apud indoctos eorum gloriam videantur praecedere, quorum virtutem nequeunt imitari. Mihi tamen desipere videntur, qui quemcunque secuti, non venerantur eum, quem et apostoli familiaritatem meruisseUt tamen et de Quintiliani possis judicare
Abbreviated transcription (Latin):
Simplieiter tam̃ constat frugalitatem
n bonis num̾andã: ut pote illan q̃ sat᷑uo
regnante rͣgna aurea temꝑauit. & eoꝵ¬
dem omĩa dispensauit. officia. Hec ẽ que
astream & pudiciciã in terris diutiꝰ tenuit.
donec eas inualescente luxu. regnante
iorte ad suꝑas contigit euolasse. Hos hec fa¬
buia pespicit : ut sciamꝰ sine frugalitate
non posse iusticiã aut pudiciciã conser¬
uari. Siquidẽ necessitas exercendi luxus
oxcludit iusticiõ: &e exercicii uoluptas.
pudiciciã ꝓpellit. Ait enĩ. Qui festinat
ditari: non erit innocens. Illud tam̃ clo¬
dii nequaꝗ̃ dengrat frugalitatis houorẽ.
sed uidetur potus cõmendare decorẽ. Con
enĩ nequaquã malũ esse: quod in pateor
& excusationẽ sinistri rumoris assumitu
Sic fuscus color nigrũ extenuat: & quoda
gidũ est. nomine plenitudins honorat.
autẽ frugalitas uirtus moderatrix uteu
e abutendi ignara. Nichil gelide mini

Expanded text:
Simpliciter tamen constat frugalitatem Simpliciter tamen constat frugalitatem in bonis numerandam, utpote illam, quae Saturno regnante regna aurea temperavit, et eorumdem omnia dispensavit officia. Haec est quae Astream, et pudicitiam in terris diutius tenuit, donec eas, invalescente luxu, regnante Jove, ad superos contigit evolasse. Nos haec fabula respicit, ut sciamus sine frugalitate non posse justitiam, aut pudicitiam conservari. Siquidem necessitas exercendi luxus excludit justitiam, et exercitii voluptas pudicitiam propellit. Ait enim: « Qui festinat ditari, non erit innocens. » Illud tamen Clodii nequaquam denigrat frugalitatis honorem, sed videtur potius commendare decorem. Constat enim nequaquam malum esse, quod in patrocinium, et excusationem sinistri rumoris assumitur. Sic fuscus color nigrum extenuat; et quod lurgidum est, nomine plenitudinis honoratur. Est autem frugalitas virtus moderatrix utendi et abutendi ignara. Nihil gelide ministrat
Abbreviated transcription (Latin):
boni rumoris miseria est. Hu sunt qui
dũ luxuriã uitare nolunt uel nequeunt:
quicquid ꝑ uirtute dr̃: auaricie patroetne¬
tm putant. Secus quidẽ est. Iuxuriam
ꝑ se turpem nemo ambigit & licet fruga¬
litas sit tanquã uirtutũ bonorq oꝑti
origo laudabilis: non tani om̃ib placet.
nec credunt auariciã malicie fomutem
posse uitari. nisi & frugalitas fugiatur.
Nempe in doctoꝵ hec opinio est. Ut etum
ait ethicus. ddũ uitant strilti uicia. in con¬
traria currunt: recedentes amedio iucioꝵ
que regio uirtutis est. Sunt tam̃ quib
frtigalitas est inhibenda: cit quoꝵ nat᷑a
peliuior est ad auariciã. Sunt tam̃ quib
est in dicenda calcatiꝰ: ut qui sua ꝓdigunt
& ratione contempta effundunt non dis¬
cernentes quid usus sit. uel abusus. Quo
quidẽ temꝑam̃to usũ esse seruiũ opidiũ
oanusmũ in uitimo elogio cũ filios peste
contraria tuderet occupatos: refert oratiꝰ

Expanded text:
boni rumoris inserta est. Hi sunt, qui boni rumoris inserta est. Hi sunt, qui dum luxuriam vitare nolunt, vel nequeunt, quidquid pro virtute dicitur, avaritiae patrocinium putant. Secus quidem est. Luxuriam per se turpem nemo ambigit, et licet frugalitas sit tanquam virtutum, bonorumque operum origo laudabilis, non tamen omnibus placet, nec credunt avaritiam malitiae fomitem posse vitari, nisi et frugalitas fugiatur. Nempe indoctorum haec opinio est. Ut enim ait ethicus: Dum vitant stulti, vitia in contraria currunt recedentes a medio vitiorum, quae regio virtutis est. Sunt tamen quibus frugalitas est inhibenda, ut quorum natura proclivior est ad avaritiam. Sunt tamen quibus est indicenda calcatius, ut qui sua prodigunt, et ratione contempta effundunt, non discernentes quid usus sit vel abusus. Quo quidem temperamento usum esse Servium Opidium Canusinum in ultimo elogio, cum filios peste contraria videret occupatos, refert Horatius.
Abbreviated transcription (Latin):
continere potest lingua u̾bosior: s eã mens
cauta reuolile nimis aut continere ñ pot̃.
Hec est enĩ fons & origo tociꝰ modestie. siue
qua nichil recte in officiis exercetur. Ab
hac. alios alia decere uel deded̾e certũ ẽ.
Nam quod turpe bonis ticio seioq. decebit
crispinũ. ꝑ spicui gͥ erroris est ad fundam̃tũ
fame & głe: consumere uitã in talib q̃ aut
ociose occupationes sunt. aut flagitiosa ne¬
gotia. ꝓfecto sic delinquentiũ particeps est.
qui eoꝵ lasciuiam exhibet. & auctor uidet᷑
esse luxurie aliene: qui tam mauult sũp¬
tib ꝓsequi uel fauore quã ꝑ sequi increpa¬
tione adhibita & sumptib de negatis. Siqͥdẽ
ambrosius auctor est. quia qui talib donat:
peccatũ grande cõmittit. Hoc enĩ fouet in
eis. in quo nequissimi sunt. xiii.
frugalitatis: michiq ab insulis inepte ui¬
tentib & indiscrete loquentib illud publu
lodii subsãmando ingerit᷑ : quia frugalitas

Expanded text:
volvere posset lingua verbosior, sed eam mens volvere posset lingua verbosior, sed eam mens cauta revolvere nimis, aut continere non potest. Haec est enim fons et origo totius modestiae, sine qua nihil recte in officiis exercetur. Ab hac alios alia decere vel dedecere certum est. Nam quod turpe bonis Seio, Titioque, decebit Crispinum. Perspicui ergo erroris est, ad fundamentum famae et gloriae, consumere vitam in talibus, quae aut otiosae occupationes sunt, aut flagitiosa negotia. Profecto sic delinquentium particeps est, qui eorum lasciviam exhibet, et auctor videtur esse luxuriae alienae, qui eam mavult sumptibus prosequi, vel favore, quam persequi increpatione adhibita, et sumptibus denegatis. Siquidem Ambrosius auctor est, quia qui talibus donat, peccatum grande committit. Hoc enim fovet in eis, in quo nequissimi sunt. CAP. frugalitatis, mihique ab insulsis, inepte viventibus, et indiscrete loquentibus, illud Publii Clodii subsannando ingeritur, quia frugalitas
Abbreviated transcription (Latin):
ita in lusib hominẽ agebat: quẽ rerũ nat᷑a
continui laboris patientẽ eẽ non suit. Idꝙ
uidit socrates qui nullã sapientie partẽ dr̃.
habuisse ignotam: ideoq non erubuit. tẽ
cũ interposita arundine crurib suis cum
paruulis filiolis ludens ab alcipiade risus
est. Homerus quoq celestis uates ingenir ñ
aliud sentit uehementissimis achillis mani¬
bus canoras fides oltando: nisi ut earũ milita¬
re robur leuipacis studio relaxaret. In sũ¬
ma histrioniam saltatoriam. & huiꝰmodi le¬
nocima exercere: leuitatis aut turpitudi¬
nis est. Sed delectari in eis: nunc adocia nc̃
ad flagitia accedit. Si enĩ modeste fiat: ad
recreationẽ sub ociandilig̾entia excusat᷑.
Sed ad lascuuentis aninui uoluptatẽ: cadit
in crimen. Hec autẽ facillime distinguit. lo¬
ci. temporis. modi. ꝑsone &e cause superius
inemorata discretio: quã forte numis aut¬

Expanded text:
ita in lusibus hominem agebat, quem rerum natura ita in lusibus hominem agebat, quem rerum natura continui laboris patientem esse non sinit. Idque vidit Socrates, qui nullam sapientiae partem dicitur habuisse ignotam; ideoque non erubuit tunc, cum interposita arundine cruribus suis, cum parvulis filiolis ludens, ab Alcibiade risus est. Homerus quoque, coelestis vates ingenii, non aliud sentit, vehementissimis Achillis manibus canoras fides aptando, nisi ut earum militare robur, levi pacis studio, relaxaret. In summa, histrioniam, saltatoriam, et hujusmodi lenocinia exercere, levitatis aut turpitudinis est. Sed delectari in eis, nunc ad otia, nunc ad flagitia accedit. Si enim modeste fiat ad recreationem, sub otiandi licentia excusatur; si ad lascivientis animi voluptatem, cadit in crimen. Haec autem facillime distinguit, loci, temporis, modi, personae, et causae superius memorata discretio, quam forte nimis re
Abbreviated transcription (Latin):
re colores. Conciuant hi & tociꝰ musice mełos
ꝓ uirib expleant: nemo eoꝵ philomenam
equabit. aut psitacũ. Nonne gͦ indiens. &
ꝓbrosũ est. humane celsitudini si post posita
dote sua in qua p̃ualet ad alienas in quib
suꝑatur aspiret: Uerũ si moderatio adhi¬
beatur. in his interdũ sensuũ uoluptate
uersari: sapient non arbitror indecorum.
Ut sepe numo dictũ est: nichil decorũ est
sine modo. Ham & ociari interdũ sapienti
fanuliare est. non tamꝰ ut uirtutis exerci¬
ciũ euanescat: sed quo magis iugeat & quo¬
damͦ receret᷑. Siquidem lelius & scipio illud
par amoris insigne. simul lectitabant: &¬
sicut remissionis eoꝵ certissimus testis sce¬
uola auctor est. eulib fatigati negotus.
pila ludebant. Idẽ quoq sceuola alee. &
calculis interdum uacasse traditur: cum
bene ac diu iura ciuiũ cerimoniasq deoꝵ
ordinasset. Ut enĩ in reb serus sceuolam.

Expanded text:
re colores. Concinant hi, et totius musicae melos re colores. Concinant hi, et totius musicae melos pro viribus expleant, nemo eorum philomenam aequabit, aut psittacum. Nonne ergo indecens et probrosum est humanae celsitudini, si postposita dote sua, in qua praevalet, ad alienas, in quibus superatur, aspirat? Verum si moderatio adhibeatur, in his interdum sensuum voluptatem versari, sapienti non arbitror indecorum, ut saepenumero dictum est, nihil decorum est sine modo. Nam et otiari interdum sapienti familiare est, non tamen ut virtutis exercitium evanescat, sed quo magis vigeat, et quodammodo recreetur. Siquidem Laelius et Scipio, illud par amoris insigne, simul lectitabant, et sicut remissionis eorum certissimus testis Scaevola auctor est, civilibus fatigati negotiis, pila ludebant. Idem quoque Scaevola aleae et calculis interdum vacasse traditur, cum bene ac diu jura civium, caeremoniasque deorum ordinasset. Ut enim in rebus seriis Scaevolam,
Abbreviated transcription (Latin):
latonẽ gestasse testis est flauianus : ut iudet
eo quantũ ꝑegrinatio. studii feruor. acumẽ
poris. ꝓcessus etatis. de naturali statu mutas¬
i faciei indicio: que bona & mala fidelissime
estatur: Hoc quidẽ egit ut seruaret aut re¬
uaret naturam: ne labore & dieta insueta cor¬
ummꝑet᷑. Ut autẽ ad alia transeamus. qͥs istori
iu dotes brutoꝵ affectat. brutꝰ ẽẽ dignetur:
Aut cui non p̃ponderare udebitut: si collatã
sibi p̃ulis conferat rationem: Nunquid iuriũ
amator leo ueslet eẽ aut paedus: Dicunt phisio¬
logi quia lincis aut pantere odorẽ altinalia
cetera sequuntur: istos tam̃ qui musco & spe¬
cieb exot̾is placant olfactũ & ꝓuocant: uelle
si possent non arbitror in panterã aut lincẽ
transformari.Non utiq credam qd̾ qui satirũ
induit satirus ẽẽ uelit: sed nec ipsi qui se ip¬
sas poliunt: pauonis inse poterunt tͣnsforma¬

Expanded text:
Platonem gestasse testis est Flavianus, ut videret Platonem gestasse testis est Flavianus, ut videret in eo quantum peregrinatio, studii fervor, acumen temporis, processus aetatis, de naturali statu mutasset, faciei indicio, quae bona, et mala fidelissime protestatur? Hoc quidem egit, ut servaret, aut relevaret naturam, ne labore, et diaeta insueta corrumperetur. Ut autem ad alia transeamus, quis istorum, qui dotes brutorum affectant, brutus esse dignetur? Aut cui non praeponderare videbitur, si collatam sibi prae illis conferat rationem? Nunquid virium amator, leo vellet esse, aut pardus? Dicunt physiologi, quod lyncis aut pantherae odorem animalia caetera sequuntur: istos tamen qui musco, et speciebus exoticis placant olfactum, et provocant, velle, si possent, non arbitror in pantheram aut lyncem transformari. Non utique credam, quod qui satyrum induit, satyrus esse velit; sed nec illi qui se ipsos poliunt, pavonis in se poterunt transforma
Abbreviated transcription (Latin):
mundiciẽ curioso: & ut bene amictus iret. fa¬
um querebat inspeculo. Ubi se intuens togã
mpor sic applicabat. ut rugas ne forte s indu¬
itia locatas artifex nodus astringeret: & si nꝰ
c cõposito defluens modũ lat̾is ambiret. Is qͥn¬
am cũ incederet elaboratus ad sp̃em: college
ciniuriis diem dixit: qd̾ sibi in angustus ob¬
us offensu fortuito structurã toge destrux̾at:
e capitale putauit. qd in humero suo locum
tuga mutasset. Hichil tale sapientẽ decet aut
urũ ꝓbũ: immo & matrone honeste & u̾gines
iupture facilius & felicius obdotẽ forme. tan¬
am cultus sui sollicitudinẽ erubescunt. Mi¬
ũ itaq est qua impudentia etatis nr̃e cuitꝰ
ostare decoros: ux nurib rapuere mares.
iud gͦ quod milites. qͥd qd̾ ełici: Si quidẽ hec om¬
ia fallacẽ meretricis fucũ. & maliciã imitant.
udg̃ uiro cũ speculo. nisi in eo casu quo iltud

Expanded text:
munditiem curioso, et ut bene amictus iret, famunditiem curioso, et ut bene amictus iret, faciem quaerebat in speculo. Ubi se intuens, togam corpori sic applicabat, ut rugas non forte, sed industria locatas, artifex nodus astringeret, et sinus ex composito defluens, modum lateris ambiret. Is quondam cum incederet elaboratus ad speciem, collegae de injuriis diem dixit, quod sibi in angustiis obvius offensu fortuito, structuram togae destruxerat, et capitale putavit, quod in humero suo, locum ruga mutasset. Nihil tale sapientem decet, aut virum probum: imo et matronae honestae, et virgines nupturae, facilius et felicius ob dotes formae, tantam cultus sui sollicitudinem erubescunt. Mirum itaque est, qua impudentia aetatis nostrae: Cultus gestare decoros, Vix muribus rapuere mares. Quid ergo quod milites? Quid quod clerici? Siquidem haec omnia fallacem meretricis fucum, et malitiam imitantur. Quid ergo viro cum speculo, nisi in eo casu, quo illud
Abbreviated transcription (Latin):
ur penula nunc campestri: idsolũ agens.
iliis dissimilis habeatur. Ille tantas exqͥsiti
uatus affectat mundicias: ut nimio splendo
cultus oꝑosi. ad sordes uideatur accedere. Qd¬
ud erũ dedecet & quodãm polluit aut potiꝰ
tpellit honistatẽ: sordidũ est. & habendũ in¬
n sordib. Nontamen arguit᷑ quod necessitas in¬
nducit quia non om̃s om̃ia possunt: & ẽ cutꝰ
utura exigit unde aliꝰ honeratur. aut qd̾ omni
ctioni restitudinẽ. ne sit rep̃hensibilis. sermoni
uutelã. ne sit contemptibilis. habitui modestiã.
ic sit notabilis. Intemꝑantiã namq nota con¬
uncit. In hodiernũ diem arguitur intẽpies
ntensis a quo isti dealbati adhuc dicuntur hor¬
ensiani: ñ qd̾ primꝰ sed quod p̃cipuus taliũ fue¬
i. adeo ut suffecerit ad notam scłi sui. Uir
itiq alloquio ex ꝓfesso mollis: & in p̃cintu po¬
uens omnem decorem suũ. Fuit enĩ uestitu ad

Expanded text:
utitur penula, nunc campestri: id solum agens, ut utitur penula, nunc campestri: id solum agens, ut aliis dissimilis habeatur. Ille tantas exquisiti ornatus affectat munditias, ut nimio splendore cultus operosi, ad sordes videatur accedere. Quidquid enim dedecet, et quodammodo polluit, aut potius expellit honestatem, sordidum est, et habendum in sordibus. Non tamen arguitur quod necessitas introducit, quia non omnes omnia possunt, et est cujus natura exigit, unde alius oneratur, aut quod omniactioni rectitudinem, ne sit reprehensibilis; sermoni cautelam, ne sit contemptibilis; habitui modestiam, ne sit notabilis. Intemperantiam namque nota convincit. In hodiernum diem arguitur intemperies Hortensii, a quo isti dealbati adhuc dicuntur Hortensiani, non quod primus, sed quod praecipuus talium fuerit, adeo ut suffecerit ad notam saeculi sui; vir utique alloquio et professo mollis, et in praecinctu ponens omnem decorem suum. Fuit enim vestitu ad
Abbreviated transcription (Latin):
e impłe. sordidũ histrionẽ. Gestus siquidẽ
exprimunt : rerũ utilitate deducta. fertur
beatus ieꝵꝵ.tres amensa clericos exclussse.
quia ipsos in cõpositos uidit. turpe ducens
honesto & graui uiro in eiꝰ consortio aliquẽ
incõpositũ inueniri. Et quidẽ hoc laude
maiori dignũ est: quã si ut ab eis laudam¬
tur admitteret. Licet autẽ aliqua sit uola¬
tas oculoꝵ intalibis: uix sine turpitudire
exerceri poterit uel admitti. Est & ili u¬
luptas in uiro graui notabilis ex causa lipi¬
rie: que ornatum suũ in p̃cio uestium ait
colore aut forma. aut usus nouitate conlisl
opinatur. Ut enĩ ait ethicus. maltima al
nicis demissis ambulat: est qui unguen
ad obscenũ dimissis usq factus. Altec sal
lineis brume horrores excludit. & dũ otłi
gelu u stricta rigent: tenui sudat in
de. & illius delicias etiã bombicinus ut
pannus. aut p̃mit. Hic cepa tunicatior
quã incedere magis idoneus est. Ille nunc

Expanded text:
et implere sordidum histrionem. Gestus siquidem et implere sordidum histrionem. Gestus siquidem exprimunt, rerum utilitate deducta. Fertur beatus Hieronymus tres a mensa clericos exclusisse, quia ipsos incompositos vidit, turpe ducens honesto et gravi viro, in ejus consortio aliquem incompositum inveniri. Et quidem hoc laude majori dignum est, quam si, ut ab eis laudaretur, admitteret. Licet autem aliqua sit voluptas oculorum in talibus, vix sine turpitudine exerceri poterit, vel admitti. Est et illa voluptas in viro gravi notabilis ex causa luxuriae, quae ornatam suum in pretio vestium, aut colore, aut forma, aut usus novitate consistere opinatur. Ut enim ait ethicus: Malthinus, tunicis demissis, ambulat: est qui Inguen ad obscenum demissis usque facetus. Alter solis lineis brumae horrores excludit, et dum omnia gelu constricta rigent, tenui sudat in cyclade, et illius delicias, etiam bombycinus urit pannus, aut premit. Hic caepa tunicatior,quam incedere, magis idoneus est. Ille nunc
Abbreviated transcription (Latin):
est. Tanta autẽ fuit gr̃a & gła : ut mercel
duirnã de publico.in. denarios sine gͥgali
soltis acciperet. Esoptĩ quoq ex pari ar
ducenties sestcium reliquisse constat. di¬
nam si histriones uidentur ob auctoritat
ceronis & p̃dictoꝵ heroũ incetũ sapientu
admittendi: eligantur roscio similes e ess
qui & si non facere. qd̾ tam̃ illi nouerant
uel intelligere libros sciant. & amatoressi
potiꝰ quã impugnatores litteratũ. quas ne
unquã sapiens aut bonus odio habuit. si¬
ronẽ refert ualeriꝰ litteras contẽpsisset:.e
in contẽptu ipso fuisse fontẽ abundantisi¬
mũ litterarũ. ob hoc forte quod studiũ nen¬
tus postponebat. Nam instit̾it eis: etiamdi
contempsit. Ipseq contenptꝰ ciceronis: ni¬
toꝵ studio studiosior est. Non facile tam̃ m¬
diderim ad hoc quẽ quã impelli posse liteia¬
tũ ut histrioniam ꝓfiteatur: licet facile it¬
ueniantur quã plurimi. quos ñ pudet age

Expanded text:
est. Tanta autem fuit gratia et gloria, ut mercedem est. Tanta autem fuit gratia et gloria, ut mercedem diurnam de publico mille denarios sine gregalibus solus acciperet. Aesopum quoque ex pari arte ducenties sestertium reliquisse constat. Sed utinam, si histriones videntur ob auctoritatem Ciceronis, et praedictorum heroum, in coetum sapientium admittendi, eligantur Roscio similes, et Aesopo, qui etsi non facere, quod tamen illi noverant, vel intelligere libros sciant, et amatores sint potius, quam impugnatores litterarum, quas nemo unquam sapiens, aut bonus odio habuit. Ciceronem refert Valerius litteras contempsisse, et in contemptu ipso fuisse fontem abundantissimum litterarum, ob hoc forte quod studium negotiis postponebat. Nam institit eis etiam, dum contempsit: ipseque contemptus Ciceronis, multorum studio studiosior est. Non facile tamen crediderim, ad hoc quemquam impelli posse litteratum, ut histrionem profiteatur, licet facile inveniantur quamplurimi, quos non pudet agere,