comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mis portas  perpende cũ qͦ merore om̃s intuendi st̃: qͥ in t̾an¬
to contͣ te amaritudinis felle uertunt᷑. Auaritia qͦ deiuctum
animũ: qͣsi ex ratione solet exortari cũ dic̃. Ualde sine culpa
ẽ. qd quȩdã habencda cuncupiscis qi ñ multiplicari appetis. sed
egẽre ꝑtimescis: qd̾ male aliꝰ retinet. ip̃se meliꝰ expendis. Nen¬
tris qͦ ingluuies deuctũ cor. qͣsi ex ratione solet exortari cũ
dic̃ Ad esũ dr̃ munda omĩa condidit: ⁊ qͥ saciari cibo respuit
qͥd aliud ꝗͣ muneri concesso contͣdic̃ s luxuria qͦ de uictu cor
qͣsi ex ratione solet exortari cũ dic̃. Eur te in uoluptate tua mͣ
non dilatas: cũ quid te sequatur ignoras: acceptũ tempꝰ in
desiderus ꝑdere ñ debes: qi quã citius ꝑtranseat nescis. Si enĩ
misceri ds̾ hominẽ in uoluptate cõitus nollet: in ipso huma¬
ni generis exordio masculũ ⁊ feminã ñ fecisset. Hex ẽ ducũ

Expanded text:
mis portas? Perpende cum quo moerore intuendi sunt qui in tanmis portas? Perpende cum quo moerore intuendi sunt qui in tanto contra te amaritudinis felle vertuntur. 5. Avaritia quoque devictum cor quasi ex ratione solet exhortari, cum dicit: Valde sine culpa est quod quaedam habenda concupiscis, quia 263 non multiplicari appetis, sed egere pertimescis. Quare quod male alius retinet, ipse melius expendis. Ventris quoque ingluvies devictum cor quasi ex ratione solet exhortari, cum dicit: Ad esum Deus omnia munda condidit, et qui satiari cibo respuit, quid aliud quam muneri concesso contradicit? Luxuria quoque devictum cor quasi ex ratione solet exhortari, cum dicit: Cur te in voluptate tua modo non dilatas, cum quid te sequatur ignoras? Acceptum tempus in desideriis perdere non debes, quia quam citius pertranseat nescis. Si enim misceri Deus hominem in voluptate coitus nollet, in ipso humani generis exordio masculum et feminam non fecisset . Haec est ducum
Abbreviated transcription (Latin):
ad omnẽ insaniã ꝑtrahunt. qͣsi bestiali clamore confundunt. Ina
nis namq gła deuictũ cor. qͣi ex ratione solet exortari cũ dicit.
Debes maiora appetere: ut qͦ postestate ualueris multos excẽdere.
eo etiã ualeas ⁊ plurib ꝓdesse. Inuia qͦ deuictũ cor qͣsi ex ratiõe
solet exortari cum dic̃. In qͦ illo uł illo minoi. es. cur gͦ eis uł eqͣl¬
uł suꝑior ñ es: qͥ tanta uales quȩ ipsi ñ ualent: non gͣ tͥ aut su¬
ꝑiores ẽt̃ aut etiã equales debent. Ira etiã deuctũ cor. quasi ex
ratione solet exortari cũ dic̃. Quȩ erga te. aguntur eqͣnimiter
ferri ñ posst̃ hec immo patient᷑ tolerare peccatũ ẽ: ꝙ ⁊ si ñ eis cũ
magna exasꝑatione resistit᷑. cont᷑ te demceps sine mensura cu¬
mulant᷑. T̃ risticia q̃ deuictũ cor. quasi ex ratione solet exorta¬
ri. cũ dic̃. uo habes unde gaudeas. cũ tantaata mala de ꝓe¬

Expanded text:
ad omnem insaniam pertrahunt, quasi bestiali clamore conad omnem insaniam pertrahunt, quasi bestiali clamore connis namque gloria devictum cor quasi ex ratione solet exhortati, cum dicit: Debes majora appetere, ut quo potestate valueris multos excedere, eo etiam valeas et multis prodesse. Invidia quoque devictum cor quasi ex ratione solet exhortari, cum dicit: In qsuperior non es? Quanta valent quae ipse non vales? Non ergo tibi aut superiores esse aut etiam aequales debent. Ira etiam devictum cor quasi ex ratione solet exhortari, cum dicit: Quae erga te aguntur aequanimiter ferri non possunt; haec imo patienter tolerare peccatum est, quia si non eis cum magna exasperatione resistitur, contra te deinceps sine mensura cumulantur. Tristitia namque devictum cor quasi ex ratione solet excitari, cum dicit: Quare habes unde gaudeas, cum tanta mala de proxi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ annos mille: ⁊ misit eũ in abyssũ: iclausit:⁊ signauit suꝑ illũ.
Iugatus qͥppe missus in abyssũ ꝑhibet᷑. qi retrusus in pͣuoꝵ cordib
potentia diuinȩ dispensationis affͥngit᷑. ne in qͣncũ nocere ualet
effrenet᷑. ut quãuis ꝑ eos occulte seiuat. ad uolenta tam̃ rapmȩ
siurꝑbia non crũpat. S illic qͦ qͦmͦ in mundi fine sit soluendꝰ inti

Expanded text:
 misit eum in abyssum, et clausit, et signavit super illum . Ligatus quippe in abyssum perhibetur, quia retrusus in pravorum cordibus, potentia divinae dispensationis astringitur, ne in quantum praevalet, effrenetur; ut quamvis per eos occulte saeviat, ad violentas tamen rapinas superbiae non erumpat. Sed illic quomodo i
Abbreviated transcription (Latin):
loquens. Et si illa oblita fuerit: ego tam̃ ñ obliuiscar tui. Quis
enĩ nesciat: qr dei memoria nec obluuone rũpit᷑. nec recordatiõe
sarcit᷑. ss cũ aliqua deserens pͣtermittit. more. m̃tiũ obliuisci dr̃.
cũ post longũ tẽpus quȩ uoluerit uisitat. nr̃e mutabilitatis c̃¬
suetudine recordatus uocat᷑. Quo enĩ pacꝰto diuinitatis eiꝰ nim
obliuio dissipat: cui ipsa qͦ laudabilis memoria essentialiter
nͨ concordat. nulla nãq nͥ aut pͣterita aut absentia recordant᷑.
Quomͣ gͣ ds̃ p̾teritoꝵ reminiscit᷑. cũ ipsa quȩ in semetipsis p̃tereuss.
eiꝰ nutui semꝑ psentia adsistunt: daut qͦmͦ absentiũ recordatur.¬

Expanded text:
loquens ait: Et si illa oblita fuerit, ego tamen non obliviscar tui . Quis enim nesciat quia Dei memoria nec oblivione rumpitur, nec recordatione sarcitur? Sed dum aliqua deserens praetermittit, more mentium oblivisci dicitur; et cum post longum tempus quae voluerit visitat, nostrae mutabilitatis consuetudine recordatus vocatur. Quo enim pacto divinitatis ejus vim oblivio dissipat, cui ipsa quoque laudabilis memoria essentialiter non concordat? Nulla namque nisi aut praeterita, aut absentia recordantur. Quomodo ergo Deus praeteritorum reminiscitur, cum ipsa quae in semetipsis praetereunt ejus nutui sem
Abbreviated transcription (Latin):
no nͨ eẽt. Nam nͨ existentia uidendo creat: existentia uidendo
continet. Quicqͥd gͦ ereator ñ uidet: essentia suhstendi caret. Ali¬
quando autẽ ab auib in illũ similitudo tͣhitur: sic᷑ ꝑ moysen
alarũ tuatũ ꝓ̃tege me. Quia enĩ nos paruulos dũ ꝓteg̃ nutrit.
inon graui atq honerosa s leui ⁊ blanda ꝓtectione nos refo¬
alas tendit. Alquando etiã insensatis reb ꝓpter infirmitatem
debo suꝑ uos: sic stridet plaustrũ onustũ feno. Quia enĩ fȩnũ
ẽ uita carnaliũ. sic̃ seriptũ ẽ om̃is caro fenũ: in eo qđ dñs u
tia carnaliũ patitur. more plaustri fenũ se portare testat᷑.
Cui sub feni onere stridere õ: pondera ⁊ miqͥtates ƿeccantium
cũ tranquillitate tolerare. Cũ gͦ dissimiles in se similitudines
trahit. sollert̃ intuendũ ẽ: qd quedã talia aliquando dicantur¬

Expanded text:
non esset; nam non existentia videndo creat, existentia videndo continet. Quidquid ergo creator non videt, essentia subsistendi caret. Aliquando autem ab avibus in illum similitudo trahitur, sicut per Moysen alarum tuarum protege me . Quia enim nos parvulos dum protegit nutrit, et non gravi atque onerosa, sed levi et blanda protectione nos refoalas tendit. Aliquando insensatis rebus propter infirmitatem idebo subter vos, sicut stridet plaustrum onustum foeno. Quia enim foenum est vita carnalium, sicut scriptum est: Omnis caro fenum , in eo quod Dominus vitam carnalium patitur, more plaustri fenum se portare testatur. Cui sub feni onere stridere est pondera et iniquitates peccantium cum querela tolerare. Cum ergo longe dissimiles in se similitudines trahat, solerter intuendum est q
Abbreviated transcription (Latin):
Qui tetugerit uos: tangit pupillã ocłi mei. Et sic de eo rursũ spe¬
ranti homini ꝑ ꝓpħam dr᷑. In scapulis suis obũbabit tͥ. Constat
nimirũ qd in natura sua nec ocłm ds nec scapulas habeat: s
qr nos ꝑ ocłm cernimꝰ. in scapulis onera sustinemꝰ: ds̃ qr omĩa
uid& ocłm habere ꝑhibet᷑. Ed uͦ nos tolerat. atq eo ipso qđ tole¬
rat seruat: obuͣbrare nobis in scapuł dr᷑. Ait enĩ. In scapulis
suis obũbrabit tͥ. Ac si diceret peccatori homim & ꝓ peccato ue¬
niã dep̃canti. ea pietare dñs ꝓtegit. qͣ te pietate tolerauit. Obũ¬
brat enĩ m scapulis suis: qr dũ portat defendit. qliqͣndo uͦ ã¬

Expanded text:
Qui tetigit vos, tangit pupillam oculi ejus . Et sicut de eo rursum speQui tetigit vos, tangit pupillam oculi ejus . Et sicut de eo rursum speranti homini per Prophetam dicitur: In scapulis suis obumbrabit tibi . Constat nimirum quod in natura sua nec oculum Deus, nec scapulas habeat, sed quia nos per oculum cernimus, in scapulis vero onera sustinemus. Deus quod omnia videt, oculum habere perhibetur; quod vero nos tolerat, atque eo ipso quo tolerat servat, obumbrare nobis in scapulis dicitur. Ait enim: In scapulis suis obumbravit tibi. Ac si diceret peccatori homini, et post peccatum veniabrat enim scapulis suis, quia dum portat, defendit CAP. CXC.-- A
Abbreviated transcription (Latin):
nũ genus beatus iob meritis tͣnscendebat. eũ ꝑiꝰ conditor ⁊ eru¬
ditor ad considerandã dei similitudinẽ sue magnitudinis ꝓuo¬
cat ut cognita tanta dissimilitudine. in humilitate. se p̾mat.
corporeũ suspicet᷑. In antropomorfitor̃ nãq heresim cadere s:
eũ qui incucũ scͣipte implet. ⁊ cucũplectit᷑ omĩa. intͣ corporalia
liniam̃ta concludiere. Sed omĩpc ds ad sua nos trahens. usq
ad nr̃a se humiliat. atq ut alta in sinuͣ humilib condescen¬
dit: qͣtinꝰ pͣuoꝵ animꝰ reb cognitis enutritꝰ᷑. ad inqͥrenda ex ur¬
gat incognita: atq ab eo qͥ longe suꝑ ipsũ ẽ quedã nixta se au¬
diens. qͣsi qͥle dã ad illũ passib moueat᷑. Unde fit ut ꝑ seriptu¬
ram suam aliqͥͣndo a corporib hominũ. aliqͥndo a mentib. ali¬
quando ab auib: aliqͣndo etiã ab insensatis reb qͣsdã longe
dissimilitudines in se sumitudines trabat Plerũq enĩ ã corpori

Expanded text:
num genus beatus Job meritis transcendebat, eum pius conditor et eruditor ad considerandam similitudinem suae magnitudinis provocat, ut cognita tanta dissimilitudine, in humilitate se premat.corporeum suspicetur. In antropomorphitarum namque haeresim cadere est, eum qui incircumscripte implet et circumplectitur omnia, intra corporalia lineamenta concludere. Sed omnipotens Deus ad sua nos trahens, usque ad nostra se humiliat, atque ut alta insinuet, humilibus condescendit, quatenus parvulorum animus rebus cognitis enutritus, ad inquirenda exsurgat incognita, atque ab eo, qui longe super ipsum est, quaedam juxta se audiens, quasi quibusdam ad illum passibus moveatur. Unde fit ut per Scripturam suam aliquando a corporibus hominum, aliquando a mentibus, aliquando vero ab avibus, aliquando vero ab insensatis rebus quasdam longe dissimiles in se simi
Abbreviated transcription (Latin):
agnoscitur etiã si latet. Nam cum etiã ꝓ inusticiȩ peccato ꝑ¬
cutim᷑. s in ꝑcussionȩ nr̃a diuine uoluntati coniungim̃. mox
ã nĩa miusticia ipsa coniunctione liberam᷑. Q uisqͥs enĩ iam ꝑcꝰ¬
sionẽ tolerat. adhuc causas ꝑcussionis ignorat. si iustũ credeis
hoc ipsum contͣ se nditiũ amplectit᷑: eo ipso ab iniusticia su
ã correctus ẽ. qͦ ꝑcusũ se iuste gratulatur. In iundicꝰta enĩ sua
deo se sotians. sese contͣ se erigit: ⁊ magna ÷ iam nisticia qd̵ uo¬
luntati iudicis concordat m pena. cui discrepauit in eulpa.
Uir g sc̃s qr in nulla deo culpa discrepauerat: qͣsi cũ difficultate
ei int̾ supplicia cͤcordabat. Ieq enĩ credidit qd flagella quȩ so¬
lent uitia extinguere: in illo sola merita augerent. Unde suste
corripit᷑: ut occultis iuditiis ⁊ nesciens subdet᷑: eiq dr̃. Numqͥd
Ie si aꝑte diceret᷑. łua qͣds̃ bene acta consideras: ẜ mea occul¬

Expanded text:
eccato percutimur, si in percussione nostra divinae voluntati conjungimur, mox a nostra injustitia ipsa conjunctione liberamur. Quisquis enim jam percussionem tolerat, sed adhuc causas percussionis ignorat, si justum credens hoc ipsum contra se judicium amplectitur, eo ipso ab injustitia sua jam correctus est, quo percussum se juste gratulatur. In vindicta enim sua Deo se socians, sese contra se erigit; et magna est jam justitia, quod voluntati judicis concordat in poena, cui discrepavit in culpa. Vir igitur sanctus, quia in nulla Deo culpa discrepaverat, quasi cum difficultate ei inter supplicia concordabat. Neque enim credidit quod flagella quae solent vitia exstinguere in illo sola merita augerent. Unde nunc juste corripitur, ut occultis judiciis et nesciens subderetur, eique  intellige: Tua quidem bene acta consideras, sed mea occul
Abbreviated transcription (Latin):
loso silentio ueneranda: qr ⁊ cum causas rerum conditor an
flagello ñ aperit. eo iustas indicat. qͦ se eas fadere qͥ sũme uis¬
tus ẽ demonstrat. Uir gͦ sc̃s ⁊ prius de locutione: ⁊ post de
silentio rep̾hensus. qͥdꝰ de semetipso sentiat inotescat . a

Expanded text:
loso silentio veneranda, quia et cum causas rerum conditor in loso silentio veneranda, quia et cum causas rerum conditor in flagello non aperit, eo justas indicat, quo se eas facere qui summe justus est demonstrat. Vir ergo sanctus, et prius de locutione, et post de silentio reprehensus, quid de semetipso sentiat innotescat. A
Abbreviated transcription (Latin):
piqͦs estimant. quanto eiꝰ rectitutimis regulam ignorant. qi
in tenebris mirari lucis claritatẽ nesciunt. quã nũꝗͣ uide¬
runt. Eumq in forma eiꝰ pulchritudinis ñ tendunt᷑.⁊ in sem&.¬
ipsis libent᷑ cotidie deformiores fiunt. Nam qͥsqͥs eiꝰ radũs
tangit᷑. sua illi manifestiꝰ fortitudo monstrat᷑: ⁊ tanto ueri
inuenit qͣntũ flectat᷑ in uitio: qͦ sagatiꝰ sũma considerans c̃¬
spic̃. qͣntum restat ã recto. Unde beatus iob humanũ genꝰ
uirtutib transiens. amicos loquendo suꝑauit: s loquente
sublimmiꝰ eruditus semetipsũ oognoscendo reticuit. Illos nãq
iniuste loquentes subdidit. s ad uerba locutionis m̃time. re¬
ũ se iuste cognouit. Squidẽ cur flagellatus sit nescit: s tam̃
cur Flagella uͦenerat᷑ ñ sit silendo redarguit. Diuina enĩ nidi¬
tia cũ ñesciunt᷑. ñ audãci sermone. discienda st̃ si formido¬

Expanded text:
ropinquos aestimant, quanto et ejus rectitudinis regulam ignorant, quia siti ropinquos aestimant, quanto et ejus rectitudinis regulam ignorant, quia siti in tenebris mirari lucis claritatem nesciunt, quam nunquam viderunt; cumque in formam ejus pulchritudinis non tenduntur, in semetipsis libenter quotidie deformiores fiunt. Nam quisquis ejus radiis tangitur, sua illi manifestius tortitudo monstratur; et eo verius invenit quantum flectatur in vitio, quo, sagacius summa considerans, conspicit quantum distat a recto. Unde beatus Job humanum genus virtutibus transiens, amicos loquendo superavit; sed loquente Deo, sublimius eruditus, semetipsum cognoscendo reticuit. Illos namque injuste loquentes subdidit, sed ad verba locutionis intimae reum se juste cognovit. Et quidem cur flagellatus sit nescit, sed tamen cur flagella veneratus non sit, silendo redarguit. Divina enim judicia cum nesciuntur, non audaci sermone discutienda sunt, sed formido
Abbreviated transcription (Latin):
la ꝑmittit. Ex eo enĩ qđ intus consꝑic̃. quã sint horrenda hee
quȩ exteriꝰ ꝑstrepunt sentit: ⁊ quanto altiꝰ subleuata ꝓfece¬
rit. tantomagis refugit infima in quib ꝓstrata defic. slichil
U ex eis interiorib quȩ raptim uidere poterit: ad exteriora
quȩ tollerat indicandi regulam sumit. Suꝑ se enĩ rapit᷑. dũ
sublimia contẽplat᷑. i semet iam liberiꝰ excedendo conspictens.
qͥcqͥd ei ex se ipsa subseipsa remanet subtilꝰ cõprehendit. Ex
qua re miro mͦ agit᷑. ut sic̾ suꝑiꝰ dictũ ẽ. unde dignor effici¬
tur. in de sĩbimet indigna uideat᷑: ⁊ tẽ rectitudine longe se¬
ẽẽ sentiat. cum appropinquat. Unde salomon ait Cuncta tẽp¬
taui in sapientia. Dixi sapiens efficiar: ⁊ ipsa longiꝰ recessit
a me. Quesita enĩ saꝑientia longe reoecedere drͣ qr apꝓpmqͣn
ti altior uidet᷑. Qui uͦ hanc nequaꝗͣ querunt. tanto se ei p¬

Expanded text:
la permittit. Ex eo enim quod intus conspicit, quam sint horrenda haec la permittit. Ex eo enim quod intus conspicit, quam sint horrenda haec quae exterius perstrepunt sentit; et quanto amplius sublevata profecerit, tanto magis refugit infima, in quibus prostrata defecit. Nihil sed ex his interioribus quae raptim videre potuit, ad exteriora quae tolerat judicandi regulam sumit. Super se enim rapitur dum sublimia contemplatur; et semetipsam jam liberius excedendo conspiciens, quidquid ei ex seipsa sub seipsa remanet, subtilius comprehendit. Ex qua re miro modo agitur, ut, sicut superius dictum est, unde dignior efficitur, inde sibimet indigna videatur, et tunc rectitudini se longe esse sentiat, cum appropinquat. Unde Salomon ait: Cuncta tentavi in sapientia, et dixi: Sapiens efficiar, et ipsa longius recessit a me . Quaesita enim sapientia lti altior videtur. Qui vero hanc nequaquam quaerunt, tanto se ei p
Abbreviated transcription (Latin):
pulcrum est qd intus uident. Unus quisq enĩ si diu tac tu
ueri luminis illustratꝰ ostendit᷑. & agnoscit quid ẽ iusticia.¬
⁊ inde eruditur. ut uideat quid ẽ culpa. Hinc ẽ qd̾ sepe me¬
ns nr̃a quãuis frigida in conuersatione humana torpescat.¬
qͣuis in quib dã q̃elinquat ⁊ nesciat. qͣuis peccata queda qua¬
si nulla ꝓpendat. eũ tam̃ ad appetenda sublimia orationis
cpunctione se erigit ipso suo oculo cõpunctionis excrata.
ad circũfpitiendam se post fletũ ug lantior redit. Nam cũ
neglectã se deserit: ⁊ noxio torpore torpeseit: ul otiosa uerba
si ias cõpunctionis incalescens a torpore suo tacta. subite
asflatu. contemplationis iniugilet: illa que antea lema paulo
ante credidit. mox ut grauia ac mortifera ꝑ hotrescit. Suncla
enĩ uł in minimis noxia quasi attocissime defugit: q uudelicet
ꝑ compunctionẽ sp̃c grauida introire ad se iam in ania nul¬

Expanded text:
pulchrum est quod intus vident. Unusquisque enim sibi, dum tactu pulchrum est quod intus vident. Unusquisque enim sibi, dum tactu veri luminis illustratur, ostenditur; et unde agnoscit quid est justitia, inde eruditur, ut videat quid est culpa. Hinc est quod saepe mens nostra quamvis frigida in conversationis humanae ais in quibusdam delinquat et nesciat, quamvis peccata quaedam quasi nulla perpendat; cum tamen ad appetenda sublimia orationis compunctione se erigit, ipso suae compunctionis oculo excitata ad circumspiciendam se post fletum vigilantior redit. Nam cum neglectam se deserit, et noxio tepore torpescit, vel otiosa verba, At si, igne compunctionis incalescens, a tepore suo, tacta subito afflatu contemplationis, evigilet, illa quae levia paulo ante credidit mox ut gravia ac mortifera perhorrescit. Cuncta enim vel in minimis noxia, quasi atrocissima refugit, quia videlicet per conceptionem spiritus gravida, introire ad se jam inania nul
Abbreviated transcription (Latin):
git. considerare alioꝵ merita negleg̃. At contra magno humi¬
litatis radio sua oꝑa illustrat. qui alioꝵ bona subtilit᷑ pensat.
q dũ ea quȩ ipse fecerit facta foris ⁊ ab aliis conspicit. eñ
qui de singularitate intus erumꝑe nititur. suꝑbie tumorem
pixmit. Iinc ẽsuoce dei ad helzam solũ se estimantẽ dr̃. Re
ut dũ ñ solũ se remansisse cognosceret. alationis głam quȩ ei
de singularitate surgere poterat. euitare posset. S eatus itaq
iob nichi ꝑuerse egisse dep̃hendit᷑. s d̾e alioꝵ etiã bene gestis
docetur: ut dũ se equales ⁊ alios habere considerat. ei qui
singularit᷑ summus ẽ se humilit᷑ subdat. Explic̃ libes
ancti uii quo aꝑud dm̃ alti uirtutũ digni¬
tate. ꝓfitiuint. eo subtiliꝰ indignos se eẽ depre¬
hendunt: qui dum ꝓximi lucis fiunt. quicqͥd
eos m se ipsis latebat᷑ mnueniunt. ⁊ tanto magis
foras sibi deformes apparent. quanto nimis

Expanded text:
git, considerare meliorum merita negligit. 1045 At contra magno humigit, considerare meliorum merita negligit. 1045 At contra magno humilitatis radio sua opera illustrat, qui aliorum bona subtiliter pensat, quia dum ea quae ipse fecerit facta foris et ab aliis conspicit, eum qui de singularitate intus erumpere nititur superbiae tumorem premit. Hinc est quod voce Dei ad Eliam solum se aestimantem dicitur: ut dum non solum se remansisse cognosceret, elationis gloriam, quae ei de singularitate surgere poterat, evitare posset. Beatus itaque Job nihil perverse egisse reprehenditur, sed de aliorum etiam bene gestis docetur, ut dum se aequales et alios habere considerat, ei qui singulariter summus est, se humiliter subdat. LIBER ancti viri quo apud Deum altius virtutum dignitate proficiunt, eo subtilius indignos se esse deprehendunt, quia dum proximi luci fiunt, quidquid eos in seipsis latebat inveniunt; et tanto magis foris sibi deformes apparent, quanto nimis
Abbreviated transcription (Latin):
tione flagelli ñ estimauit augẽri sibi merita: s uitia resecari.
Quȩ qr in se nulla cognouit ꝑcussũ iniuste se credidit: ⁊ ꝑcu¬
tientẽ ꝓrsus arguere ẽ. de ꝑcussione murmurare. Considerais
gerat uitȩ. pie illũ mcrepat dicens. Nũqͥd qͥ contendit cũ deo.
tam facile conqͥescit  utiq qͥ arguit dm̃: debet ⁊ respondere
illi. Ac si aꝑtiꝰ diceret. Qui tanta de tua actione locutus es:
cur audita scoꝵ facta siliusti: me enĩ fuit arguere. de ꝑcussi¬
one mea: an fuerit iusta dubitare : & bona quidẽ tua ueraci¬
t̃ ꝓtulisti. ẜ hȩc qͦ tenderent flagella nescis: quia ⁊ si ñ habes
iam quod corrigas. h abes tam̃ adhuc qͦ crescas. In qͣnta uͦ uir¬
tutis arce quã plurios subleueni. me enarrante oognouisti.
pseconsiderabas tuã: s alioꝵ celsitudinr᷑ nesciebas. dudi bisgͥ a¬
lienis uirtutib. si quid uales responde tłe tuis. Scimꝰ autẽ qđ
cordis sui oculũ ꝑ elationis tenebras extinguit: qͥ cũ recꝰta a¬

Expanded text:
tione flagelli non aestimavit augeri sibi merita, sed vitia resecari. Quae quia in se nulla cognovit, percussum injuste se credidit, et percutientem prorsus arguere est de percussione murmurare. Considerans gerat vitae, pie illum increpat dicens: Nunquid qui contendit cum tam facile quiescit? utique qui arguit Deum debet et respondere illi? - Ac si apertius diceretur: Qui tanta de tua actione locur audita sanctorum vita siluisti? Me enim fuit arguere, de percussione mea an fuerit justa dubitare. Et bona quidem tua veraciter protulisti, sed haec quo tenderent flagella nescisti, quia etsi non habes jam quod corrigas, habes adhuc tamen quo crescas. In quantam vero virtutis arcem quam plurimos sublevem, me ecce narrante cognovisti. Ipse considerabas tuam, sliorum virtutibus, si quid vales, responde de tuis. Scimus autem quod cordis sui oculum per elationis tenebras exstinguit, qui, cum recta a
Abbreviated transcription (Latin):
gat: qͥd aliud ꝗͣ in iustitiã ferientis accusat S eatũ itaq iob
non iccuro flagella celestia ꝑcusserunt ut in eo culpas extin¬
querent. s poti᷑ ut merita augẽrent: qͣtinꝰ qͥ tranqͥllitatis tẽ¬
pore in tanta scĩtate claruerat. etiã ex ꝑcussione patesceret.
quȩ in: eo etiã patientiȩ uirtus latebat. Qui qͥdẽ culꝑã suã
int᷑ flagella nͨ inueniens. nec tam̃ flagella ẽadẽ causam sibi
in se debusset corrigere ñ inuenit. S ne ipsa iuocentia in¬

Expanded text:
t, quid aliud quam injustitiam ferientis accusat? Beatum itaque Job non idcirco flagella coelestia percusserunt, ut in eo culpas exstinguerent, sed potius ut merita augerent, quatenus qui tranquillitatis tempore in tanta sanctitate claruerat, et ex percussione patesceret quae in eo etiam patientiae virtus latebat. Qui quidem culpam suam inter flagella non inveniens, nec tamen flagella eadem causam sibi in se debuisset corrigi nil invenit. Non enim i
Abbreviated transcription (Latin):
ñ : ⁊ quasi dĩ latus eircũ spicit᷑ nequaꝗͣ cernit pes ianteciora
quomͦ ponatur. bene gͦ dr̃. Bominꝰ erit in latere tuo. ⁊ custo¬
diet pedem tuũ ne capiaris: qr miles dei diuinȩ gr̃e dipeo ꝓ¬
tectus. ⁊ quȩ ex latere possint ꝓdire circũspitiendo considerat.
ꝙ gressũ ante ferre ꝓficiendo non cessat. sui fraudulentiss hostis
inuidens. qi ꝑ pharetram neqͣquã se p̾ualere conspic̃. chpeũ op¬
ponit: ut si resistentis pecꝰtus feriendo ñ ꝑforat. saltẽ qͥbdã obie¬
tionib ꝓficientis iter int̾cludat. Quasdã namq difficultates ipsis
eiꝰ conatib õbicit: ⁊ cũ suꝑare ñ ualet uł resistit. S qͥd contra
tot argum̃ta belloꝵ equus dei agat. audiamꝰ. Feruens:i fremens s¬
clangor tubs insonat. quando elecꝰti mentẽ in eo qd̾ agit for¬
tit᷑ e uicĩno quedã posita cupa t̾ribilit᷑ tẽptat: s feruens
fremens sorbet t̾ram. qi numo ardo ͤ semetipsũ discutit. &

Expanded text:
 et quasi dum latus circumspicitur, nequaquam cernitur pes in anteriora quomodo ponatur. Bene ergo dicitur: Dominus erit in latere tuo, et custodiet pedem tuum ne capiaris, quia miles Dei divinae gratiae clypeo protectus, et quae ex latere possint prodire circumspiciendo considerat, et gressum ante faciem ferre proficiendo non cessat. Cui fraudulentuset hastam nequaquam se praevalere conspicit, clypeum opponit, ut si resistentis pectus feriendo non perforat, saltem quibusdam objectionibus proficientis iter intercludat. 1034 Quasdam namque difficultates ipsis ejus conatibus objicit; et cum superare non valet, vel resistit. Sed quid contra tot argumenta bellorum equus Dei agat audiamus: CAPUT clangor tubae insonat, quando electi mentem in eo quod agit fortiter e vicino quaedam posita culpa terribiliter tentat. Sed fervens et fremens sorbet terram, quia nimio ardore semetipsum discutit; et
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ. Quid sit dum̃ de turbicie respondere. qͥd beatũ iob lum¬
bos accingere. qͥd int̾rogare dei. qͥd hominis indicare: pͥmo
iam dnũi sermone tractatũ ẽ. Quia gͦ lectoris tedio parcimꝰ:¬
s curemꝰ sũmoꝑe ne dicta replicẽmꝰ. S̾ equit᷑. Numqͥd irritum¬
facies iuditiuun meũ: ⁊ condẽpnabis me: ut iustificeris: qͥs¬

Expanded text:
 Quid sit Dominum de turbine respondere, quid beatum Job lumbos accingere, quid interrogare Dei, quid hominis indicare, primo jam Domini sermone tractatum est . Quia ergo lectoris taedio parcimus, curamus summopere ne dicta replicemus. Sequitufacies iudicium meum et condemnabis me, ut iustificeris?
Abbreviated transcription (Latin):
Ibi enĩ infirmari ddei militẽ conspiẽ llic frandis tielamina ñ reqͥrit.
hi sͥ autẽ resistere forte considerat. illic contͣ uires ꝓculdubio do¬
los parat. Nam cũ infirmũ quẽpiam in carnis illecebiã uidet: aꝑ¬
te speciem corporis quȩ concupisci ualeat. eiꝰ ohtutib obicit. Si au¬
tẽ fortasse ualidũ contra auaritiã ernit. finportune el cogitatio¬
uibs d omestieoꝵ suoꝵ inopiam sugerit: ut dũ mens ad ꝓuisi¬
onis curari esi pie flcctur. seducta furtim in rerũ ambitu mi¬
init rapiatur.ł quũ gͦ dei sagita ꝑ insidias mmpetit. qͣndo ei
uostis callidus sub iurtute uitiũ abscondit. hasta autt comiꝰ
lesti militi uno eodẽꝙ tẽpore utrũq ab hoste obicit᷑: ut i qͣ¬
libet una peussione pcrimat᷑. D olosus namq aduersaruus feri
re fimal uititer ⁊ apte seuiens ⁊ insidũs latens. ut atde oe¬
sulto sagita metuitur. minꝰ ante faciem asta timeat᷑: ia Cum

Expanded text:
firmari Dei militem conspicit, illic fraudis velamina non requirit. Ubi autem sibi resistere fortem considerat, illic contra vires procul dubio dolos parat. Nam cum infirmum quempiam in carnis illecebra videt, aperte speciem corporis quae concupisci valeat ejus obtutibus objicit. Si autem fortasse validum contra avaritiam cernit, importune ejus cogitationibus domesticorum suorum inopiam suggerit, ut dum mens ad provisionis curam quasi pie flectitur, seducta furtim in rerum ambitu inique rapiatur. Equum ergo Dei sagitta per insidias impetit, quando ei hostis callidus sub virtute vitium abscondit. Hasta autem cominus  vero coelesti militi uno eodemque tempore utrumque ab hoste objicitur, ut in qualibet una percussione perimatur. Dolosus namque adversarius simul ferire nititur, et aperte saeviens, et in insidiis latens, ut dum de occulto sagitta metui
Abbreviated transcription (Latin):
onis eiꝰ tantũmͦ lambendũ sanguinẽ trado. rsam qͥ ꝑ p̾dicatio¬
nẽ suã tacita deitatis celsitudine infirmos auditores de solo
mox ducit᷑. qͥ pro nob̃ sponte sua in morte cecidit: ⁊ de morte sur
uer fuerit statim adẽ: hoc de egredientibi animab fieri ueritas
spondit dicens. U bicũq fuerit corpꝰ: illuc congregabunt᷑. ⁊ aqͥlȩ.
de si aꝑte dicat. Qui cȩlestis s incarnattis redẽptor ur̃ p̃sideo: eloc

Expanded text:
onis ejus tantummodo lambendum sanguinem trado. Nam qui per praedicatioonis ejus tantummodo lambendum sanguinem trado. Nam qui per praedicationem suam tacita divinitatis celsitudine, infirmos auditores de solo mox ducitur, qui pro nobis sponte sua in mortem cever fuerit, statim adest , hoc de egredientibus animabus fieri Veritas spopondit, dicens: Ubicunque fuerit corpus, illic congregabuntur et aquilae. Ac si aperte dicat: Qui coelesti sedi incarnatus R
Abbreviated transcription (Latin):
tur dicens. Audiui archana uerba: quȩ nͨ licet hominib loqͥ.
Int̾na gͦ quauis minima ⁊ extrema uideant᷑. fortia p̾dicatorib
st̃: infirmis uͦ auditorib incapabilia. Unde ⁊ p̃dicatores sc̃icũ
auditores suos diuinitatis uerbũ caꝑe ñ posse conspiciunt: ad
sola incarnationis dominice uerba descendunt. Unde bene hic
dũ subleuata in arduis aquila longe uidere dr̃. ilico subinfert᷑.¬
Pulli eiꝰ lambent sangunẽ: aͥc si aꝑte diceret᷑. Ipsa quidẽ diui
tiant᷑. Sanguinẽ nãq lambere ẽ: passionis dñicȩ infirma ue¬
nerari. H inc est qd̵ iste paulus. qͥ sic̃ paulo ante iam diximꝰ ad t̃¬
cũ gli secreta uolauerat: discipulis dicebat. Non enĩ iudicaui
aꝑte hec aquila dicexeret. Ego quidẽ escam meã duinitatis
eiꝰ potentiã dẽlonge ꝓspicio. s uobis adhuc par uulis incarnati¬

Expanded text:
itur, dicens: Audivit arcana verba, quae non licet homini loqui . itur, dicens: Audivit arcana verba, quae non licet homini loqui . Interna ergo quamvis mt, infirmis vero auditoribus incapabilia. Unde et praedicatores sancti, cum auditores suos divinitatis verbum capere non posse conspiciunt, ad sola incarnationis dominicae verba descendunt. Unde bene hic, dum sublevata in arduis aquila longe videre dicitur, illico subinfertdem divintiantur. Sanguinem namque lambere est passionis Dominicae infirma venerari. Hinc est quod idem Paulus, qui, sicut paulo ante jam diximus, ad tertii coeli secreta volaverat, discipulis dicebat: Non enim judicavi ixum . Ac si aperte haec aquila diceret: Ego quidem escam meam divinitatis ejus potentiam de longe prospicio, sed vobis adhuc parvulis incarnati
Abbreviated transcription (Latin):
dũ sibi. hoc illud dr̃. in excelsis habitabit. Qd hic dr̃ in petris
manet: ⁊ in pͣruptis silicib immorat᷑. atq in accessis ruꝑib hoc
illic subicitur. munim̃ta saxoꝵ sulilimitas eiꝰ. Ed rursus lic
subinfert᷑. inde contẽmplatur escam. hoc illic qͦ subdit᷑. panis
ei datus ẽ. aquȩ eiꝰ fideles st̃. regẽ in decore suo uidebunt ocłi
longe. Consideremꝰ quã sublimis aquila fuerit paulus. qui usq
ad teciũ clũ uolauit. s tam̃ ad huc in hac uita positus ẽlon¬
ginquo ad d̃m ꝓspic̃ qui ait. Uidemꝰ nc̃ ꝑ speculũ in enigna¬
te. tẽ autẽ facie ad faciem Eẜ rursus. Ego me ñ arbritror cõp̃
hendisse. Quãuis ȩt̾na ualde minꝰ ꝗͣ in ipsa consꝑiciat. qͣuis se
cognoscere ꝑfecꝰte ñ posse cognoscat infirmis tam̃ auditorib
ea ipsa infundere p̾dicando non potest. quȩ uidere saltẽ ꝑ spe¬
culũ ⁊ ꝑ imaginẽ potest. Se semetipso quippe tãꝗͣ de alio loqͥ¬

Expanded text:
sis habitabit. Quod hic dicitur: In petris manet, et in praeruptis silicibus commoratur, atque inaccessis rupibus, hoc illic subjicitur: Munimenta saxorum sublimitas ejus. Quod rursus hic subinfertur: Inde contemplatur escam, hoc illic quoque subditur: Panis ei datus est, aquae ejus fideles sunt, Regem in decore suo videbunt oculi la.---Consideremus quam sublimis aquila fuerit Paulus, qui usque ad tertium coelum volavit , sed tamen in hac vita positus e longinquo adhuc Deum prospicit, qui ait: Videmus nunc per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem . Et rurhendisse . Sed quamvis aeterna valde minus quam sunt ipse conspiciat, quamvis ea se cognoscere perfecte non posse cognoscat, infirmis tamen auditoribus ea ipsa infundere praedicando non potest, quae videre saltem per speculum et imaginem potest. De semetipso quippe tanquam de alio loqu
Abbreviated transcription (Latin):
cat. Sermonẽ meũ qefendderem᷑ hunc cũ rationis pondere ꝓ¬
tulisse᷑. At postꝗͣ lingua leuitate usa d̾iuincit᷑. qͥd restat. nͥ ut
Iauũ gͦ suꝑ os ponere ẽ uirtute boni oꝑis cuꝑas tegere in¬
caute Locutionis. Quis mueniri uͦ potest. qͥ qualibet ꝑͥfectus
sit: de otioso tam̃ sermo ne ñ peccet:ᷤ Iacobo attestante qͥ ait.
lolite plures magistri fieri in multis enĩ offendimꝰ om̃s. & rur¬
sum linguã nullus hominũ domare potest. Cuiꝰ culpas redar¬
guens ꝑ semetipsã ueritas dic. Dico autẽ uob̾ qm̃ om̃e uerbũ

Expanded text:
 hunc cum rationis pondere protulissem. At postquam lingua levitate usa convincitur, quid restat nisi ut Manum ergo super os ponere est virtute boni operis culpas tegere incautae locutionis. Quis vero inveniri potest qui, quamlibet perfectus sit, de otioso tamen sermone non peccet? Jacobo attestante, qui ait: Nolite plures magistri fieri, in multis enim offendimus omnes . Et rursum: Linguam nullus hominum domare potest . Cujus culpas redarguens per semetipsam Veritas, dicit: Dico autem vob
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ tam̃ naturȩ rationalis mimme amisit: ecce behemot quẽ feci
tecũ. ut dũ hõ eũ qͥ in ratione secũ factus ẽ ꝑisse considerat. uici¬
nũ sͥ casũ suꝑbiȩ ex ipsa ꝓpnqui sui ꝑditione ꝑtimescat. In his
autẽ uerbis sollert̃ intuentlũ ẽ: qd̵ aꝑte uoce dñica nesq̃iũ manis
dogna rep̃hendit᷑. Qui cdũ duo principia loqͥt᷑ tenebrarũ gentẽ
ñ facꝰtam ad serere conat᷑. Quom enĩ non facta gens neqͥssima dr̃
dũ behemoth istũ iudelicet autorẽ neqͥtiȩ. ꝑ naturã bene condi¬
tũ se ddñs fecisse testat᷑. s ꝙ behemoth iste. cũ qͦ sit factus audi

Expanded text:
tem tamen naturae rationalis non amisit: Ecce Behemoth, quem feci tem tamen naturae rationalis non amisit: Ecce Behemoth, quem feci tecum. Ut dum homo eum qui in ratione secum factus est, periisse considerat, vicinum erbis solerter intuendum est quod aperte voce dominica nefarium Manichaei dogma reprehenditur, qui dum duo principia loquitur, tenebrarum gentem non factam asserere conatur. Quomodo enim non facta gens nequissima dicitur, dum Behemoth istum, videlicet auctorem nequitiae per naturam bene conditum se Dominus feciss
Abbreviated transcription (Latin):
qd ereatura om̃is ab actore qͥ in actione sua neqͣ quã tẽporis ꝓte¬
latione distendit᷑. simul condita ñ dubitat̃: eus de behemoth spe¬
cialiter dr. qd̃ cõmune cum ereaturis om̃ib generalit᷑ habetur.ᷤᷤ
s si rerũ causas subtili dispensatione pulsamꝰ. simul facꝰtũ an¬
gelũ hominẽq cognoscimꝰ: simul uidelicet ñ unitate tẽporis. s
cogitatione rationis. simul ꝑ acceptã ymaginẽ sapientiȩ: iñ simul
ꝑ coniuncꝰtã sub formȩ. Scriptũ nãq ẽ de homine. faciamꝰ homi
culũ similitudinis plenꝰ sapientia:⁊ ꝑfectus decore. in deliciis
paradisi dei fusti In cuncta gͥ creatura ho ⁊ angłs simul con¬
ditus extitit: qđ ab om̃i natura irrationabili distincꝰtus ꝓcessit.
uia gͦ in cuncꝰta conditione rerũ. nullũ rationale animal nͥ angłs
⁊ h̃o est: qͥcqͥd ratione uti ñ potest. cũ homine factũ ñ ẽ: dicatur

Expanded text:
quod creatura omnis ab auctore, qui in actione sua nequaquam temporis protequod creatura omnis ab auctore, qui in actione sua nequaquam temporis protelatione distenditur, simul condita non dubitatur, cur de Behemoth specialiter dicitur quod commune cum creaturis omnibus generaliter habetur? Sed si rerum causas subtili discussione pensamus, simul angelum factum hominemque cognoscimus, simul videlicet non unitate temporis, sed cognitione rationis; simul per acceptam imaginem sapientiae, et non simul per conjunctam suculum similitudinis, plenus sapientia et perfectus decore in deliciis paradisi Dei faisti . In cuncta igitur creatura, homo et angelus simul conditus exstitit quia ab omni creatura irrationali distinctus processit. Quia ergo in cuncta conditione rerum nullum rationale animal nisi angelus et homo est, quidquid ratione uti non potest, cum homine factum non est. Dicatur
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ t̾ram:⁊ om̃e iurgultũ agri. anceꝗͣ oriret᷑ in t̾ra. omnẽq herbã
regionis. Qui enĩ diuersis dieb creatũ celũ.:⁊ tre uirgultũ. her¬
bamq narrauerat. nc̃ uno die facta manifestat: ut liquido oste¬
sura: in illo iam cõputat᷑ ꝑ substanciã ã quo fu̾esfat  ꝓdiendã ꝑ
formam. Considerare. tam̃ hȩc ⁊ m minimis possũad. ut e mtiĩ
maiora pensemꝰ. Herba nãq cũ creat᷑ necdñ in illa fotiłtũs s Srã¬
ostendit᷑. Inẽ uͦ ei etiã cũ ñ apparet. fructꝰ ⁊ sem̃ q̃ ntt̃agut stalul
st̃ in radicis substantia. quȩ ñ simul ꝓdeunt ꝑ tẽpoeis ⟦Reg̃e.¬
S q hȩc simul ereata ꝑ substantiã dicimꝰ. quȩ ꝓdite alia g̃r alas
inuenimꝰ: qͦ pacꝰto cũ beato iob behemoth crrat᷑ asserit᷑. cũ neqꝰ
una sit substantia angłi ⁊ hominis. neq hõ ex angło. ñeq angłs
ex homine. ꝓferat᷑. si uͭ ꝓpt̃ hoc factus behemoth cũ beato iobdĩ

Expanded text:
e herbam regionis. Qui enim diversis diebus creatum coelum, et terram, virgultum, herbamque narraverat, nunc uno die facta manifestat, ut liquido ostesura, in illo jam computatur per substantiam, a quo fuerat producenda per formam. Considerare tamen haec et in minimis possumus, ut ex minimis majora pensemus. Herba namque cum creatur, necdum in illa fructus, ostenditur. Inest vero ei etiam cum non apparet fructus et semen, quia nimirum simul sunt in radicis substantia quae non simul prodeunt per temporis incre haec simul creata per substantiam dicimus, quae prodire alia ex aliis invenimus, quo pacto cum beato Job Behemoth creatus asseritur, cum neque una sit substantia angeli et hominis, neque homo ex angelo, neque angelus ex homine proferatur? Si vero propter hoc factus Behemoth cum beato Job dicitur,
Abbreviated transcription (Latin):
Q uasi enĩ quandã feditatẽ regis uidere ẽ: solam seriuilẽ formã in
qua ab iniqͥs despectus ẽ cernere. & ab electis in decore suo
rex cernif: q ultra semetipsos rapti in ipso deitatis fulgore
oculos cordis figert. qͥ quãdiu in hac uita st̃. quia illam ui¬
uentiũ patriã sicut ẽ uidere ñ posst̃. recte subungit᷑. Cernent¬

Expanded text:
Quasi enim quamdam foeditatem regis videre est solam servilem formam, in Quasi enim quamdam foeditatem regis videre est solam servilem formam, in qua ab iniquis despectus est, cernere. Sed ab electis in decore suo rex cernitur, quia ultra semetipsos rapti in ipso Deitatis fulgore oculos cordis figunt. Qui quandiu in hac vita sunt, quia illam viventium patriam, sicut est, videre non poss
Abbreviated transcription (Latin):
delonge In excelsis habitare ẽ: cor in celestib ponere. E munim᷑¬
ta saxoꝵ sublimitas nr̃a ẽ. cũ fortiũ patrũ p̾cepta ⁊ exempla res¬
picimꝰ: atq ab imfima cogitatione separam᷑. Munim̃ta saxoꝵ sub¬
limitas nr̃a ẽ. cũ m̃te choris castrisq celestib uingnn:⁊ insidian¬
tes malignos sp̃c stantes in arce cordis qͣsi subt positos expugna-¬
mꝰ. Ic̃ nob̃ etiã panis dat᷑. qͣndo in suꝑnis erecta intentio etͣnita¬
tis contẽplatione reficit᷑. Aquȩ enĩ nr̃e fideles st̃. qr doctͥna dei
qd̃ hic ꝑ speciẽ ꝓmittit. hoc illuc in munere exhibet. Sapientia
nãq huius mundi infidelis ẽ: qr mansura post mortẽ. non ẽ. ilgͣ
nĩe fideles st̃: qi uerba uitȩ quȩ ante mortẽ insinuant. hoc etiã
post mortẽ demonstrant. Regẽ in decore suo ocłi nr̃i conspiciuił:
qi redemptor nr̃ in iuditio ⁊̃ ã repbis homo uidebit᷑ .s. ad diui¬
nitatis eius intuendam celsitudinẽ. soli qui electi st̃ subleuant᷑¬

Expanded text:
 cor in coelestibus ponere. Et munimenta saxorum sublimitas nostra est, cum fortium patrum praecepta et exempla respicimus atque ab infima cogitatione separamur. Munimenta saxorum sublimitas nostra est, cum mente choris castrisque coelestibus jungimur, et insidiantes malignos spiritus stantes in arce cordis quasi subterpositos expugnamus. Tunc nobis etiam panis datur, quia in supernis erecta intentio, aeternitatis contemplatione reficitur. Aquae enim nostrae fideles sunt, quia doctrina Dei quod hic per spem promittit, hoc illic in munere exhibet. Sapientia namque hujus mundi infidelis est, quia mansura post mortem non est. Aquae nostrae fideles sunt, quia verba vitae quod ante mortem insinuant, hoc etiam post mortem demonstrant. Regem in decore suo oculi nostri conspiciunt, quia Redemptor noster in judicio et a reprobis 1043 homo videbitur, sed ad divinitatis e
Abbreviated transcription (Latin):
nimir᷑ rinocerotis sibi fortitudinem subẽgit. S qr mira dei¬
potentia qd de electis egit̃ audiuimꝰ : nc̃ mira enis patientia¬
pennis herodii ⁊ accipitris. Quid structionis nomine. nͥ smago¬
ga signat᷑. quȩ alas legis habuit: s corde in imfimis repens. nũ¬
quã se a t̾ra subleuauut : ᷤ qͥd uͦ ꝑ herodiũ ⁊ accipitrẽ. ñ antiqͥ
patres expͥmunt᷑: qui ad ea quȩ potuerunt ⁊ intelli genda ꝓ

Expanded text:
nimirum rnimirum r1013 potentia quid de electis egerit audivimus, nunc mira ejus patientiaens humi repit.---Quid struthionis nomine, nisi synagoga signatur? quae alas Legis habuit, sed corde in infimis repens, nunquam se a terra sublevavit. Quid vero per herodium et accipitrem, nisi antiqui patres exprimuntur, qui a
Abbreviated transcription (Latin):
tur  eui ipse stenacit᷑ adhere testatur dicens. E astigo corpus
b efficiar. Qui diuine legis eruditione p̃ditus. dũ alioꝵ ingłu¬
uiem redarguit. cornu lefantos in uentrẽ ferit. In uentrẽ. qͥp¬
pe elefantos ꝑcutibat cũ dicebat. multi ambulant qͦs sepe di¬
cebam uob̾. nunc autẽ ⁊ flens dico mimicos crucis cristi: quoꝵ
finis interitus quoꝵ uent᷑ ds ÷ ⁊ gła in confusione eoꝵ. Etrur.
sũ. Huiꝰ modi xp̃o dno ñ seruiunt. s suo uentri. Corni suo gͥ
rinõceros iste non iam homines s bestias ꝑcutit: qͣndo illa
paulus doctrine: suȩ fortitudine neqͣquã ꝑimendos humiles
impetit. s suꝑbos uentris cultores cultores occidit. Qus gͦ m¬
paulo scripta cognouimꝰ: suꝑ ẽ ut facta ⁊ m aliis credamꝰ. Mul¬
ti qͥppe ad humilitatis grãm ex illiꝰ popłi elatione conuersi
st̃: quoꝵ seurtiã dñs dũ sub iugo inspirati timoris edomuit

Expanded text:
itur? Cui ipse se tenaciter adherere testatur dicens: "Castigo corpus itur? Cui ipse se tenaciter adherere testatur dicens: "Castigo corpus robus efficiar." Qui diuinae legis eruditione praeditus, dum aliorum ingluuiem redarguit, cornu elephantos in uentrem ferit. In uentremque elephantos percusserat, cum dicebat: "Multi ambulant," quos saepe dicebam uobis. Nunc autem et flens dico, inimicos crucis Christi. "Quorum finis interitussum: "Huiusmodi Christo Domino non seruiunt, sed suo uentri." Cornu suo igitur rbinocerotus iste non iam homines, sed bestias percutit: quando illas Paulus doctrinae sux fortitudine nequaquam perimendos humiles impetit, sed superbos uentris cultores occidit. Quod Paulo scripta cognovimus, superem, ut facta et in aliis credamus. Multi quippe ad humilitatis gratiam ex illius populi elatione conversi sunt, quorum saevitiam Dominus dum sub jugo inspirati timoris edomuit,
Abbreviated transcription (Latin):
uiro hoc: qͣnta mala scĩs tuis fecerit in iherłm. Qui tã repen¬
te commutatus ab hoste p̾dicator efficitur: ⁊ in cunctis mun¬
di partib redẽptoris sui nom̃ insinuat. Supplicia ꝓ ueritate
tolerat. pati se quȩ irrogauerat exultat. Alios blandim̃tis uocat.
alios ad fidem t᷑rorib reuocat. Istis regnũ pollicet᷑ cȩlestis patris.
illis minat᷑ ignes gehenne. łlos ꝑ auctoritatẽ corrigit. illos ad
uiam rec̾titudinis ꝑ humilitatẽ trahit. atq in omĩ laters ad
manũ se sui rectoris inelinat: & tanta arte ddei areã congregat.
quanta illã prius elationẽ uentilabat. S neq hoc abhortet
a paulo qd rinõceros buxei coloris coloris dr̃: ⁊ elefantoꝵ
uentres cornu ferire ꝑ hibet᷑. Q uia uuere enĩ sub rigore legis
assueuit: arciꝰ in illũ ceteris custodia uniꝰ cuiusq uirtutis mo¬
leuit. Q uid enĩ ꝑ̃ colorẽ buxeũ: ñ abstinentiş pallor exprim¬

Expanded text:
uiro hoc, quanta mala sanctis tuis fecerit in Ierusalem." Qui tamen repenuiro hoc, quanta mala sanctis tuis fecerit in Ierusalem." Qui tamen repente commutatus, ab hoste prtedicator efficitur, et in cunctis mundi partibus redemptoris sui nomen insinuat, supplicia pro ueritate tolerat, pati se quae irrogauerat exultat. Alios blandimentis uocat, alios ad fidem terroribus reuocat. Istis regnum pollicetur caelestis patriae, illis minatur ignes gehennae. Hos per auctorem corrigit, illos ad uiam rectitudinis per humilitatem trahit, atque in omni latere ad manum se sui rectoris inclinat. Et tanta arte Dei aream congregat, quanta illam prius elatione uentilabat. Sed neque hoc abhorret a Paulo, quod rhinoceros buxei coloris dicitur, et elephantorum uentres cornu ferire perhibetur. Quia enim uiuere sub rigore legis assueuit, arctius in illo caeteris custodia unius cuiusque uirtutis molliuit. Quid enim per colorem buxeum, nisi abstinentia, pallor exprim
Abbreviated transcription (Latin):
rinocerotis huiꝰ fortitudine fiduciã ds̃ habuit: qͥ quanto illũ
crudeliꝰ dura sͥ inferentẽ ꝑtulit. tanto ꝑ se constantiꝰ tolerantẽ
adu̾sa p̾sciuit. Eui labores etiã qͦs ipse in carne ꝑtulerat dereli
quit: qr conuersũ illũ usq ad imitationẽ ꝓpͥe passionis traxit.
xͥ in carne mea. De qͦ adhuc subdit᷑. Numqͥd credis ei qđ reddat
sem̃tem tͥ: ⁊ areã tuã congreget. Consideremꝰ saulũ qͥs fuerit.
cũ ab ipsa adolescentia lapidantiũ adiutor existeret. cũ alia
eccłi& loca uastaret. ꝙ acceptis epistolis uastanda alia peteret.
cũ mors ei fideliũ nulla sufficeret. s semꝑ ad alioꝵ interitũ
aliis extinctis anelaret: et ꝓfecto cognoscimꝰ. qr nullus tẽ fide¬
liũ crederet. qđ ad iugũ ds suȩ formidinis uim tante elatio¬
nis inclinaret. Inde ⁊ ananias uoce dñica hunc ⁊ postꝗͣ con¬
uersũ audinit: extimuit dicens. Dnẽ audiui ã multis de

Expanded text:
to illum crudelius dura sibi inferentem pertulit, tanto pro se constantius tolerantem aduersa praesciuit. Cui labores etiam, quos ipse in carne pertulerat, quia conuersum illum usque ad imitationem propriae passionis traxit. Christi in carne mea." De quo adhuc subditur: "Numquid credes ei quod reddat seminantibus, et aream tuam congreget?" Consideremus paulum quis fuerit, cum ab ipsa adolescentia lapidantium adiutor existeret, cum alia Ecclesiae loca uastaret, et acceptis epistolis, uastanda alia peteret, cum mors ei fidelium nulla sufficeret, sed semper ad aliorum interitum aliis extinctis anhelaret; et profecto cognoscemus, quia tlium crederet, quod ad iugum Deus suae fortitudinis feritatem elationis inclinaret. Unde et Ananias uoce dominica hunc et postquam conuersum audiuit, extimuit dicens: "Domine, audiui a multis de
Abbreviated transcription (Latin):
melias ȩquanimit᷑ ferunt: uł cũ ipsuis ꝑsecutionis occasio
cientiȩ ante linguarũ uulnera corruit: ipse sͥ testis ẽ. ꝙ contͣ
manifeste ꝑsecutionis gladios ñ subsistit. Q uia gͦ uir dei exerri¬
tatus p̃sentib contͣ uentura:⁊ exercitatus minimis contͣ ma¬

Expanded text:
melias aequanimiter ferunt, ut si persecutionis occasio melias aequanimiter ferunt, ut si persecutionis occasio tientiae ante linguarum vulnera corruit, ipse sibi testis est quia contra manifestae persecutionis gladios non subsistit. Quia ergo vir Dei exercitatus praesentibus contra ventura, et exercitatus minimis contra ma
Abbreviated transcription (Latin):
nĩ graue timoris pond̃ ust leuigat᷑: sepe mors ipsa sic̃ inopinãta
ꝑturbat. ita deliberatione preuenta setificat. Unde de hoc eq̃¬
qd̃ libet certam᷑ exsuꝑat: qr mͣtem ceriamini ante certam̃ parat.
Bellum quippe ꝓcul odorare est. aduersa queq longe adhuc posi¬
sa. cogitando prenoscere. ne fortasse ualeant mꝑuisa suꝑare. hoc
bellum ꝓcul odore discipulos paulus admonebat cũ diceret.
uosmetipsos temptate: si estis in fide. ipsi uos ꝓbate. Ac si aꝑte
p̾ciꝑet dicens. Persecutionũ certamina ad m̃tem reducite: ⁊ cor¬
dis ur̃i intima atq occulta pensantes. qͣles int᷑ supplitia existe¬
re ualeatis inuenite. Noc bellũ sc̃i uiri ꝓcul odorant᷑: qͣndo
et in pace uniuersalis eccl̃iȩ positi. uł hereticoꝵ bella i mi¬
nentia. aut infideliũ ꝑsecutionũ torm̃ta conspiciunt: qͥ dum
recte iuuant. sepe ꝓ bonis mala recipiunt. detͣctionũ contu¬

Expanded text:
nim grave timoris pondus usu levigatur, saepe mors ipsa sicut inopinata nim grave timoris pondus usu levigatur, saepe mors ipsa sicut inopinata perturbat, ita deliberatione praeventa laetificat. Unde et recteodlibet certamen exsuperat, quia mentem certamini ante certamen parat. Bellum quippe procul odorari est adversa quaeque longe adhuc posita cogitando praenoscere, ne fortasse valeant improvisa superare. Hoc bellum procul odorari discipulos Paulus admonebat, cum diceret: Vosmetipsos tentate si estis in fide, ipsi vos probate . Ac si aperte praeciperet, dicens: Persecutionum certamina ad mentem reducite, et cordis vestri intima atque occulta pensantes, quales inter supplicia existere valeatis invenite. Hoc bellum sancti viri procul odorantur, quando et in pace universalis Ecclesiae positi, vel haereticorum bella, vel imminentia ab infidelibus persecutionum tormenta conspiciunt. Qui dum recte vivunt, saepe pro bonis mala recipiunt, detractionum contu