comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mant existendo tñ naturam propriam non amittunt qua prius
ꝙͣ ficrent etiam non euenire potuissent. Quid igitur refert non
esse neccessaria cũ propter diuine sriencie conditionem modis oĩb
neccessitatis instar eueniant. Hoc silicet ꝙ ea que paulo ante pro¬
posui soloriens et gradiens homo que dum fiunt non fieri non po¬
alterum uero minime. Ita etiam que pñtia deus habet proculdubio
existent. Sed corum hic quidem de rerum neccessitate descendit illd̃
uero de potestate facientium. Haud igitur iniuria diximiis. Hec si
ad diuinam noticiam referantur neccessaria si per se considerentur nec¬
cessitatis cẽ nexib absoluta. Sicuti omne quod sensibus patet
si ad rationem referas uniuersale est si ad se ip̃m respicias singłre
Sedsi in mea inquies potestate situm est mutare propositum eua¬
cuabo propositum prouidentiam cũ quod illa prenoscit forte muta¬

Expanded text:
niant exsistendo tamen naturam propriam non amittunt qua prius niant exsistendo tamen naturam propriam non amittunt qua prius quam fierent etiam non euenire potuissent. Quid igitur refert non esse necessaria, cum propter diuinae scientiae condicionem modis omnibus necessitatis instar eueniet? Hoc scilicet quod ea quae paulo ante proposui, sol oriens et gradiens homo, quae dum fiunt non fieri non poalterum uero minime; ita etiam, quae praesentia deus habet dubio procul exsistent, sed eorum hoc quidem de rerum necessitate descendit illud uero de potestate facientium. Haud igitur iniuria diximus haec si ad diuinam notitiam referantur necessaria, si per se considerentur necessitatis esse nexibus absoluta, sicuti omne quod sensibus patet si ad rationem referas uniuersale est, si ad se ipsa respicias singulare. Sed si in mea, inquies, potestate situm est mutare propositum, euacuabo prouidentiam, cum quae illa praenoscit forte muta
Abbreviated transcription (Latin):
aliquis se ambulare itiat uł ut si aliquem ambulare siias eũ am¬
bulare necresse est. Quod enĩ quisq nouit id ẽẽ aliter ac notum
est nequit. Sed hec condicio minime secu illam simplicem trahit
Hanc enĩ neccessitatem non propria facit natura sed conditio nis
adiectio. Nulla eium neccessitas cogit moedere uoluntate gradien¬
tem ꝙͣuis eum tunc cũ graditur incedere neccessarium sit. Eodem
igitur mõ si quid prouidentia p̾̃ns uidet id esse necresse est tam et¬
si nullam nature habeat neccessitatem. Atqui deus ea futura que
ex arbitrii libertate proueniunt pñtia contuetur. Hec igitur ad in¬
tuitum relata diuinu neccessaria fiunt ꝑ ꝯdicionẽ diuine notõis
per sc uero considerata absoluta nature sue libertate non desinunt.
Fient igitur prixuldubio cuncta que deus fatura ẽẽ p̾noscit. S
corum quedam de libero proficiscuntur arbitrio. Que quãuis ene¬

Expanded text:
altera condicionis, ut si aliquem ambulare scias eum amaltera condicionis, ut si aliquem ambulare scias eum ambulare necesse est. Quod enim quisque nouit id esse aliter ac notum est nequit, sed haec condicio minime secum illam simplicem trahit. Hanc enim necessitatem non propria facit natura sed condicionis adiectio; nulla enim necessitas cogit incedere uoluntate gradientem, quamuis eum tum cum graditur incedere necessarium sit. Eodem igitur modo, si quid prouidentia praesens uidet, id esse necesse est tametsi nullam naturae habeat necessitatem. Atqui deus ea futura quae ex arbitrii libertate proueniunt praesentia contuetur; haec igitur ad intuitum relata diuinum necessaria fiunt per condicionem diuinae notionis, per se uero considerata ab absoluta naturae suae libertate non desinunt. Fient igitur procul dubio cuncta quae futura deus esse praenoscit, sed eorum quaedam de libero proficiscuntur arbitrio, quae quamuis eue
Abbreviated transcription (Latin):
rium illud uero ẽẽ neccessarium iudicatis. ita igitur Ncta despiciẽs
diuinus ĩtuitus qualitatem reru minime ꝑturbat apud se ꝗde
p̃ntur ad condicionem uero temporis futuraꝵ. Quo fit ut hec
non sit opinio sed ueritate pocius nixa cognicio. cũ extaturu quid
ẽe cognoscit quod idem existendi necressitate carẽ non nesciat. Hic
si dicas quod euenturu deus uidet id non euenire non posse. quod
autem non potest non euenire id ex neccessitate contingere meqz
ad hoc nomen necressitatis astringas. fatebor rem quide solidissi¬
me ueritatis sed nuius aliꝗs nisi diuini speculator acresserit. Re¬
spondebo nanq idem futuru cũ ad diuinam notione refertur nec¬
cessarium Cũ uero in sua natura ppenditur liberũ prorsus atq abso¬
lutum uideri. Duc sunt et enĩ necressitates simplex una ueluti ꝙ
necçesse est omnes homines eẽ mortales. altera condicionis ut si

Expanded text:
rium illud esse necessarium iudicatis, ita igitur cuncta despiciens rium illud esse necessarium iudicatis, ita igitur cuncta despiciens diuinus intuitus qualitatem rerum minime perturbat apud se quidem praesentium, ad condicionem uero temporis futurarum. Quo fit ut hoc non sit opinio sed ueritate potius nixa cognitio, cum exstaturum quid esse cognoscit quod idem exsistendi necessitate carere non nesciat. Hic si dicas quod euenturum deus uidet id non euenire non posse, quod autem non potest non euenire id ex necessitate contingere, meque ad hoc nomen necessitatis adstringas, fatebor rem quidem solidissimae ueritatis sed cui uix aliquis nisi diuini speculator accesserit. Respondebo namque idem futurum, cum ad diuinam notionem refertur, necessarium, cum uero in sua natura perpenditur, liberum prorsus atque absolutum uideri. Duae sunt etenim necessitates, simplex una, ueluti quod necesse est omnes homines esse mortales, altera condicionis, ut si
Abbreviated transcription (Latin):
dicitur ꝙ porro ab rebus infinus constituta quasi ab excelso reru
cacumine cuncta prospiciat. Quid igitur postulas ut necressaria
fiant que diuino lumine lustrentur. Cũ nec homines quidez nec¬
cessaria faciant eẽ que undeant. Nun enĩ que p̾ntia cernis aliqua
neccessitatem eis tuus addit intuitus. Mimime. Atqui si est
diuini humani q pntis digna collatio uti uos uestro hac tempo¬
rario p̃nti quedam uidetis ita ille suo omnia ceruit eterno. Qua¬
re hec diuina p̾notio naturam rerum proprictatemq nõ mutat.
taliaq apud se pñtia spectat qualia in tempore olim futura pro¬
uenient nec rerum iudicia confundit unoq sue mentis inturtu tã
neccessarie ꝙͣ non neccessarie uentura dignoscit./ Sicui̾fi uos cũ
pariter ambulare in terra hominem et oriri in celo solem uidetis
quanꝙͣ simul utrunq conspectum tñ discernitis et hoc uolunta¬

Expanded text:
dicitur, quod porro ab rebus infimis constituta quasi ab excelso rerum dicitur, quod porro ab rebus infimis constituta quasi ab excelso rerum cacumine cuncta prospiciat. Quid igitur postulas ut necessaria fiant quae diuino lumine lustrentur, cum ne homines quidem necessaria faciant esse quae uideant? Num enim quae praesentia cernis, aliquam eis necessitatem tuus addit intuitus? Minime. Atqui si est diuini humanique praesentis digna collatio, uti uos uestro hoc temporario praesenti quaedam uidetis, ita ille omnia suo cernit aeterno. Quare haec diuina praenotio naturam rerum proprietatemque non mutat taliaque apud se praesentia spectat qualia in tempore olim futura prouenient. Nec rerum iudicia confundit unoque suae mentis intuitu tam necessarie quam non necessarie uentura dinoscit; sicuti uos cum pariter ambulare in terra hominem et oriri in caelo solem uidetis, quamquam simul utrumque conspectum tamen discernitis et hoc uolunta
Abbreviated transcription (Latin):
imaginem quibuscunq contigerit id prestat ut ẽẽ uideatur. qũ
uero manere nõ potuit infinitum temporis iter arripuit. Ecq mõ
factum est ut ⁊ tinuari et eundo uitam cuus plenitudinem com¬
plecti non potuit ꝑmanendo. Itaq si digna tebus noĩa uelimus
ĩponere platonem sequentes deuin quidem eternũ mundum uero
dicamus ẽẽ ꝑpetuum. Quoniam igitur omne iudiciu secundum
sui naturam que sibi subiecta sunt iprehendit est autem deo sẽꝑ
eternus ac pñtarius status scĩa quoq eius omnem tpr̃is suꝑgressa
motionem in sue manet simplicitate presencie infinita q p̃ti ⁊
futuri spacia ⁊plectens oĩa quasi gerantur ĩ sua simplici cignitoẽ
considerat. Itaq si ꝓreiciam pensare uelis qua cuncta dignoscit¬
non eẽ prescĩam quasi futuri sed scĩam nunꝙͣ deficientis ĩstancie
rectius estimabis. Unde non p̃uidencia sed prouidentia pocius

Expanded text:
imaginem, quibuscumque contigerit id praestat ut esse uideantur. Quoniam imaginem, quibuscumque contigerit id praestat ut esse uideantur. Quoniam uero manere non potuit, infinitum temporis iter arripuit eoque modo factum est ut continuaret eundo uitam cuius plenitudinem complecti non ualuit permanendo. Itaque si digna rebus nomina uelimus imponere, Platonem sequentes deum quidem aeternum, mundum uero dicamus esse perpetuum. Quoniam igitur omne iudicium secundum sui naturam quae sibi subiecta sunt comprehendit, est autem deo semper aeternus ac pnotionem, in suae manet simplicitate praesentiae: infinitaque praeteriti ac futuri spacia complectens, omnia quasi jam gerantur in sua simplici cognitione considerat. Itaque si prnon esse praescientiam quasi futuri sed scientiam numquam deficientis instantiae rectius aestimabis j unde non praeuidentia sed prouidentia potius
Abbreviated transcription (Latin):
ĩterminabilem iutam duci quod mundo plato attribuit. Aliuid
interminabilis uite ĩte totam pariter complexam eẽ presẽtia
quod diuine mentis proprium ẽẽ manifestum est.Neq enim
dens conditis rebus antiquior uideri debet tẽporis quantitate
sed simplicis pecius proprietate nature Hunc eni iute ĩmobi¬
lis presentarium statum ĩfinitus ille tẽporalium rerum motus¬
ĩmittatur. Cũq eum effigere atq equare non possit ex ĩ mobi¬
litate deficit in motu. Ex simplicitate pm̃e decresit in ĩfinitam
futuri ac p̃ti quantitatem. Et cũ totam ꝑiter uite sue plenitudi¬
nem nequeat possidere hec ip̃o quod aliquo modo nunꝙͣ ẽẽ desit̃
illud quod implere atq exprimere nõ potest aliquatinus indet᷑
emulari alligans se ad qualẽcunq p̃niam huius exigni uolucris¬
q momenti. Que qm̃ manentis illuis presencie quandam gestat

Expanded text:
interminabilem duci vitam, quod mundo 15 Plato tribuit: aliud interminabilem duci vitam, quod mundo 15 Plato tribuit: aliud interminabilis vitae totam pariter complexam esse praesentiam, quod divinae mentis proprium esse manifestum est. Neque enim Deus conditis rebus antiquior videri debet temporis quantitate, sed simplicis potius proprietate naturae. Hunc enim vitae immobilis praesentarium statum, iimitatur, cumque eum effingere atque aequare non possit, ex immobilitate deficit in motum, ex simplicitate praesentiae decrescit in infinitam futuri ac praeteriti quantitatem, et cum totam pariter uitae suae plenitudinem nequeat possidere, hoc ipso quod aliquo modo numquam esse desinit illud quod implere atque exprimere non potest aliquatenus uidetur aemulari alligans se ad qualemcumque praesentiam huius exigui uolucrisque momenti, quae quoniam manentis illius praesentiae quandam gestat
Abbreviated transcription (Latin):
uitis ꝙͣ in illo mobili transitorioq montento. Quod igitur tẽ¬
poris patitur conditionẽ licet illud sicuti de mundo cẽsuit aristo¬
tiles nec ceꝑit unꝙ̃ ẽẽ nec desinat. uitaq eiꝰ cũ temporis
ĩnfinitate extendatur. Nundum tñ tale est ut eternũ iure eẽ credat᷑
Non eni totum simul ĩfinite licet uite spacium coip̃hendit atq
cõplectitur sed futura nundum transacta iam non habet. Quod
igitur ĩ terminabilis uite plenitudine totam pariter ⁊ p̾hendit
ac possidet cui neq futuri quioꝙ ab sit nec p̃ti fluxerit id eternũ
ẽe iure ꝑhibetur idq nacxesse est et sui compos presens sibi sẽꝑ
assistere et infinitatem mobilis tpr̾is habere pñtem. Unde nõ
recte quidam cũ audiunt iusum platoni mundum nec habuisse
inicium tẽporis nec habiturum ẽẽ defectum hoc modo cõditori
conditum mundum fieri cocternum putatur. Aluid est enim ꝑ

Expanded text:
uitis quam in illo mobili transitorioque momento. Quod igitur temuitis quam in illo mobili transitorioque momento. Quod igitur temporis patitur condicionem, licet illud, sicuti de mundo ceteles, nec coeperit unquam esse, nec desinat, vitaque ejus cum temporis infinitate tendatur, 5 nondum tamen tale est, ut aeternum esse jure credatur. Non enim totum simul, infinitae licet vitae spatium comprehendit, atque complectitur: sed futura nondum transacta jam non habet. Quod igitur interminabilis vitae plenitudinem totam pariter comprehendit, ac possidet, cui neque futuri quidquam absit, nec praeteriti fluxerit, id aeternum esse jure perhibetur: idque 10 necesse est, et sui compos praesens sibi semper assistere, et infinitatem mobilis temporis habere praesentem. Unde non recte quidam, qui cum audiunt visum Platoni, mundum hunc nec habuisse initium temporis, nec habiturum esse defectum, hoc modo conditori conditum mundum fieri coaeternum putant. Aliud est enim per
Abbreviated transcription (Latin):
In sublime feras animum quoq ne grauata pessim
Inferior sidat mens corpore celsius lenato.
uoniam igitur uti paulo ante monstratum est omne quod
scitur non ex sua sed ex ꝯprehendertiũ natura cognoscit᷑.
Intucamur nunc ꝙͣtum fas est quis sit diuine substantie status
ut q̃nam etiam scĩa eius sit possimus agnoscere. Deum igitur e¬
ternum ẽe ictorum ĩne degentiu cõe iudiciu est. Quid si ig̃
eternitas considerentus: Hec enĩ nobis natura pariter diuinam
scientiamq patefecerit. Eternitas igitur ĩterminabilis uite tota
simul et ꝑfecta possessio. Quid ex collatione tpr̃alium liquet cla¬
rius. Nam quicꝗd uiuit in tempore id presens a p̃tis in futura pro¬
cedit: Nichilq est in tempore constitutum quod totũ uite suc spaciũ
pariter possit amplecti. Sed rrastinũ ꝗdem nundũ apprehendit
hesternum uõ iam ꝑdidit. In hodierna quoq uita non amplius ĩ¬

Expanded text:
in sublime feras animum quoque, ne grauata pessum in sublime feras animum quoque, ne grauata pessum inferior sidat mens corpore celsius leuato. Quoniam igitur, uti paulo ante monstratum est, omne quod scitur non ex sua sed ex comprehendentium natura cognoscitur, intueamur nunc quantum fas est quis sit diuinae substantiae status, ut quaenam etiam scientia eius sit possimus agnoscere. Deum igitur aeternum esse cunctorum ratione degentium commune iudicium est. Quid sit igitur aeternitas consideremus; haec enim nobis naturam pariter diuinam scientiamque patefacit. Aeternitas igitur est interminabilis uitae tota simul et perfecta possessio. Quod ex collatione temporalium clarius liquet. Nam quicquid uiuit in tempore id praesens a praeteritis in futura procedit nihilque est in tempore constitutum quod totum uitae suae spatium pariter possit amplecti, sed crastinum quidem nondum apprehendit hesternum uero iam perdidit; in hodierna quoque uita non amplius ui
Abbreviated transcription (Latin):
enim ratio uidebit quod ĩ se non pot̾ in tueri. Id autẽ est q̃uo¬
nam mõ etia q̃ certos exitus nõ habent certa tñ uideat ac de¬
finita p̃notio neq id sit opimo sed sũme pocius scientie nullis
termimis inclusa simplicitas.
Uam uariis terris animalia pineant figuris
Nanq alia extenso sunt corpore puluereq uerrunt
Continuum q trahunt ui pectoris incitata sulcum
Sunt quib alia lenitas uaga uerberet q uentos¬
Et liquido longi spaçia etheris enatet uolatu
hec presisse solo uestigia gressibusq gandent
Uel uirides campos transmittere uel subire siluas.
Quam uariis uideas licet oĩa discrepare formis.
Prona tñ façies hebetes ualet ingrauare sensus
Unica gens hominum celsu leuat altius cacumẽ
Atq leis recto stat corpore despicit q terras.
Hec nsi terrenus male desipis amonet figura
Qui recto celum nultu petis exeris q frontem

Expanded text:
enim ratio uidebit quod in se non potest intueri: id autem est, quoenim ratio uidebit quod in se non potest intueri: id autem est, quonam modo etiam quae certos exitus non habent certa tamen uideat ac definita praenotio, neque id sit opinio sed summae potius scientiae nullis terminis inclusa simplicitas. Quam uariis terras animalia permeant figuris! Namque alia extento sunt corpore pulueremque uerrunt continuumque trahunt ui pectoris incitata sulcum; sunt quibus alarum leuitas uaga uerberetqEt liquido longi spatia aetheris enatet uolatu, Haec pressisse solo uestigia gressibusque gaudent Vel uirides campos transmittere uel subire siluas. Quae uariis uideas licet omnia discrepare formis, prona tamen facies hebetes ualet ingrauare sensus; unica gens hominum celsum leuat altius cacumen atque leuis recto stat corpore despicitque terras. Haec, nisi terrenus male desipis, ammonet figura: Qui recto caelum uultu petis exserisque frontem,
Abbreviated transcription (Latin):
exredere de rerum uero cognitione firmiori pocius perfectioriq udicio
ẽẽ iredendum. In huiulmodi igitur lite nos quib tam rõcinandi
ꝙ̃ imaginandi etia senciendiq uis ĩ est. nõ ne rõnis causam
pocius probaremus. Sunile est ꝙ humana ratio duuina intel¬
ligentiam futura nisi ut ip̃a cognoscit nõ putat intueri. Nam ita
diseris siqua certos ac neccessarios habere non uideantur euentus
ca certo euentura presari nequennt. Harum igitur rerum nulla est
prescientia quam si etiam in hiis esse sredamus nichil erit quod
non ex neccessitate ꝑcoueniat. Si igitur uti rõns ꝑticpes sum
ita diuine indicium mentis habere possemus sicut iaginatioẽ
senlum q nõm cedere opoitere iudicauimus sic diuine se se menti
humanam subiuittere rõnem iustissimum censeremus. Quare
ĩ illus sũme ĩtelligencie cacumen si possimus erigamur. Illic

Expanded text:
excedere, de rerum uero cognitione firmiori potius perfectiorique iudicio excedere, de rerum uero cognitione firmiori potius perfectiorique iudicio esse credendum: in huius modi igitur lite nos, quibus tam ratiocinandi quam imaginandi etiam sentiendique uis inest, nonne rationis potius causam probaremus? Simile est quod humana ratio diuinam intellegentiam futura nisi ut ipsa cognoscit non putat intueri. Nam ita disseris: Si qua certos ac necessarios habere non uideantur euentus ea certo euentura praesciri nequeunt. Harum igitur rerum nulla est praescientia; quam si etiam in his esse credamus, nihil erit quod non ex necessitate proueniat. Si igitur uti rationis participes sumus ita diuinae iudicium mentis habere possemus, sicut imaginationem sensumque rationi cedere oportere iudicauimus sic diuinae sese menti humanam summittere rationem iustissimum censeremus. Quare in illius summae intellegentiae cacumen si possumus erigamur; illic
Abbreviated transcription (Latin):
appetendi ue aliquis uidetur affectus. Ratio uero tñ hum ani igeneris
est sicut sola intelligentia diuini. Quo fit ut ea noticia ceteris p̾stet
que Iuapte natura non modo propriu sed ceteraru quoq notici ari
subiecta aagnoscit. Quid igitur si riginatiomi sensus imnaginatio q
refraguntur. nichil eẽ illud uniuersale dicentes quod sese intueri rõ
ꝑutet. quod enim sensibile uel uaginabile est id uuiuersum essoᷤ
non posse. Sut igitur ro̾nis uerum ẽẽ iudicium nec quicquam eẽ
sensibile aut qm̃i sibi notum sit plura sensibus et imaginatiom esse
subiecta. inanem conceptionem rõmis esse. Que quod sensibile sit
ac singulare quasi quoddam uniuersale considerat. Ad hec si ratio ꝯtra
respondeat se quidem et quod sensibile et quod unagmabile sit urii¬
uersitatis iõne conspirere. illa uero ad uniuersitatis cognitionem
aspirare non posse quoniam eoꝵ notio corporales figuras nõ possit

Expanded text:
appetendiue aliquis uidetur affectus; ratio uero humani tantum generis appetendiue aliquis uidetur affectus; ratio uero humani tantum generis est sicut intellegentia sola diuini: quo fit ut ea notitia ceteris praestet quae suapte natura non modo proprium sed ceterarum quoque notitiarum subiecta cognoscit. Quid igitur, si ratiocinationi sensus imaginatioque refragentur nihil esse illud uniuersale dicentes quod sese intueri ratio putet? Quod enim sensibile uel imaginabile est id uniuersum esse non posse; aut igitur rationis uerum esse iudicium nec quicquam esse sensibile aut, quoniam sibi notum sit plura sensibus et imaginationi esse subiecta, inanem conceptionem esse rationis, quae quod sensibile sit ac singulare quasi quiddam uniuersale consideret. Ad haec si ratio contra respondeat se quidem et quod sensibile et quod imaginabile sit in uniuersitatis ratione conspicere, illa uero ad uniuersitatis cognitionem aspirare non posse quoniam eorum notio corporales figuras non posset
Abbreviated transcription (Latin):
Que uis singula ꝓspicit.¬
lut q̃ cognita diuidit.¬
Que diuersa recoligit
Pormis miscet imagnies.
Uod si in corporib senciendis ꝙuis afficiant instrumenta
sensuum forinsecus obiecte qualitates animiq agentis
uigorem passio corporis antecedat. que in se actum mentis prono¬
cet. Excitet q interim quiescentes ĩtrinsecus formas si in sencien¬
dis inꝙͣ corporib aĩus non passione insignitur sed ex sua ui sub¬
iectam corpori iudicat passionem quanto magis ea que cunctis cor¬
porum affectionibus absoluta sunt ĩ discernendo non obiecta extr̃i¬
secus sequuntur sed actum sue mentis expediunt. hac itaq rõne
multiplioes cognitiones diuersis ac differentib cessere substãciis
Sensus enim solus cunctis aliis cognitionib destitutus ĩmobilib
animantib cessit quales sunt conche maris queq alia saxis herẽtia
nutrimitur. Imaginatio uero mobilib belluis quib iam mc̃ẽ fugiẽdi

Expanded text:
Quae uis singula pquae cognita diuidiae diuisa recolligformis miscet imagines. uodsi in corporibus sentiendis, quamuis afficiant instrumenta sensuum forinsecus obiectae qualitates animique agentis uigorem passio corporis antecedat, quae in se actum mentis prouocet excitetque interim quiescentes intrinsecus formas, si in sentiendis, inquam, corporibus animus non passione insignitur, sed ex sua ui subiectam corpori iudicat passionem, quanto magis ea quae cunctis corporum affectionibus absoluta sunt in discernendo non obiecta extrinsecus sequuntur, sed actum suae mentis expediunt! Hac itaque ratione multiplices cognitiones diuersis ac differentibus cessere substantiis. Sensus enim solus cunctis aliis cognitionibus destitutus immobilibus animantibus cessit, quales sunt conchae maris quaeque alia saxis haerentia nutriuntur; imaginatio uero mobilibus beluis, quibus iam inesse fugiendi
Abbreviated transcription (Latin):
Nunbesis q polus stetit imbrib ꝓhus
Sol latet. ac nundu celo nemientib astris adia
Desupper in terram norͣ funditur.

Expanded text:
Nimbosisque polus stetit imbribus, Sol latet, ac nondum coelo venientibus astris, Desuper in terram nox funditur.
Abbreviated transcription (Latin):
uisus obstãtia q̃q penetraret. non ne ĩtrospectis inscerib illud
alcibiadis suꝑficie pulc̾imũ corpus turpissimũ uide̾tur. Igit̃ te
pulcrũ uideri nõ tua nã. s oculoꝵ spectãtiu reddit ĩfirmitas. S
extimate ꝙ̃ uultis nimio corporis bona dũsciatis icũq her mi¬
ramimi triduane febris ig̾ualo posse dissolui. Ex ꝗb oib illud

Expanded text:
ut eorum uisus obstantia penetraret, nonne introspectis uisceribus illud ut eorum uisus obstantia penetraret, nonne introspectis uisceribus illud Alcibiadis superficie pulcherrimum corpus turpissimum uideretur? Igitur te pulchrum uideri non tua natura, sed oculorum spectantium reddit infirmitas. Sed aestimate quam uultis nimio corporis bona, dum sciatis hoc quodcumque miramini triduanae febris igniculo posse dissolui. Ex quibus omnibus illud
Abbreviated transcription (Latin):
Ubi nũc ossa fidelis fabrici¬
aut rigidus cato.
Signat supstes fama tenuis
Paucuł ĩane nom̃ litteris.
S ꝙ decora nouimꝰ uocabła
Nun scire ꝯsũptos datur
Iacctis gͦ pisus ignorabiles.
Nec fama notos efficit.
Moitalis aura nominis.
Cũ sera uob̾ rapiet
Hanc etiam dies

Expanded text:
bi nunc fidelis ossa Fabriciaut rigidus Cato? Signat superstes fama tenuis pauculis inane nomen litteris. Sed quod decora nouimus uocabula num scire consumptos datur? Iacetis ergo prorsus ignorabiles nec fama notos efficit. mortalis aura nominis, cum sera uobis rapiet hoc etiam dies
Abbreviated transcription (Latin):
tuc fomite salutis .s. uera de mu̾di gubernatioe snia ꝙ ea¬
nõ casuu temeritati s diuine rõni sb̾dita ardis. Nichil igͦ
ꝑtimescas. ia tibi exchac mĩma sintilula iuntalis calor illuxerit.
S qm̃ firmiorib renrediis nũdu tp̾us ẽ. ⁊ ea m̃tis stat
c̃ẽ natura: ut quoriẽs ueras abiecerit falsis opinioib iduãt᷑.
Ex qb orta ꝑturbatõnu caligo uer illu ꝯfundit ĩtuitu. hanc
panlisp lenib mediocrib q fomentis attenuare tentabo: ut dimo

Expanded text:
tuae fomitem salutis ueram de mundi gubernatione setuae fomitem salutis ueram de mundi gubernatione senon casuum temeritati, sed divinae rationi subditam credis; nihil igitur pertimescas, iam tibi ex hac minima scintillula vitalis calor illuxerit. Sed quoniam firmioribus remediis nondum tempus est et eam mentium constat esse naturam, ut, quotiens abiecerint veras, falsis opex quibus orta perturbationum caligo 5 verum illum confundit intuitum, hanc paulisper lenibus, mediocribusque fomentis attenuare tentabo, ut dimot
Abbreviated transcription (Latin):
possint. S hx quoq respõdeas uelim. hoie nete ee̾ meĩsti: Qd¬
ni iꝙͣ meĩerim. Cud ig̾ ho̾ sit pot̾is ne ꝓferre. Horme ĩter¬
ixas. an ẽẽ me scia aĩal tr̃ale atq mortale: Scio. et id me
ẽẽ ꝯfiteor. Et illa nichil ne te aliud eẽ nousti. Nichil. Iam scio
inꝗt tui morbi abã uł maxima cãm. Quid ipẽ scis noscẽ desisti
Quare ꝓlenissime uł egritudis tue roẽm. uł aditu iꝑcõciliande
sospitatis ĩueni. Nam qm̃ tm obliuione ⁊funderis exule te
et expoliatum ꝑipi bonis ẽẽ doliusti. Qm̃ uõ qs sit reꝵ finis
ignoras. neꝙ hoĩcs atq nefarios potẽtes felices q arbitraris.
naru ices extimas sine rectore fluitare. Magne uõ mõ ad mor
bu. ueꝵ ⁊ ad ĩteritũ quo canse . S sospitatis auctori refẽ¬
ro grates: ꝙ te nundu totũ nã destituit. Habemus maximum

Expanded text:
possint. Spossint. S meminerim? Quid igitur homo sit, poterisne proferre? Hocine interrogas an esse me sciam rationale animal atque mortale? Scio et id me esse confiteor. Et illa: Nihilne aliud te esse nouisti? Nihil. Iam scio. inquit. morbi tui aliam uel maximam causam; quid ipse sis, nosse desisti. Quare plenissime uel aegritudinis tuae rationem uel aditum reconciliandae sospitatis inueni. Nam quoniam tui obliuione confunderis, et exsulem te et exspoliatum piopriis bonis esse doluisti. Quoniam uero quis sit rerum fanis ignoras, nequam homines atque nefarios potentes felicesque arbitraris. narum uices aestimas sine rectore fluitare—magnae non ad morbum modo uerum ad interitum quoque causae. Sed sospitatis auctori grates, quod te nondum totum natura destituit. Habemus maximum
Abbreviated transcription (Latin):
canduit. Cꝯuq̃stus q es nõ equa meritis p̾mia ꝯpensari. In er¬
tremo muse seuiẽtis utiq celu terras quaq pax regeret uota
posiusti. S qm̃ plurimus tibi asfectuu tumultus ĩcubuit. diu̾¬
sumq te dolor. ira meror distrahũt. uti nc̃ mẽtis es: ualidiora
nundu te remedia ꝯtingũt. Itaq leuiorib paulisꝑ utemur.
ut q̃ ĩ tumore ꝑturbati oĩb ĩfluentib ĩdurueĩt: ad acrioris¬
ium medicaĩs recipiẽda tactu blandiore molescant.
Um phebi radiis graue
Tunc ꝗ larga negantibus

Expanded text:
canduit conquestusque non aequa meritis praemia pensari in excanduit conquestusque non aequa meritis praemia pensari in extremo musae saeuientis, uti quae caelum terras quoque pax regeret, uota posuisti. Sed quoniam plurimus tibi affectuum tumultus incubuit diuersumque te dolor ira maeror distrahunt, uti nunc mentis es, nondum te ualidiora remedia contingunt. Itaque lenioribus paulisper utemur, ut quim medicaminis recipiendum tactu blandiore mollescant. Cum Phoebi radiis graue qui larga negantibus
Abbreviated transcription (Latin):
tis antiꝗssima lege qua sancitũ ẽ ea ius exllare nõ posse qͣs¬
nullus metus est ei nr exul çẽ mereatur. At qsquis ĩhabitare
eam uelle destiterit ꝓiter desinit cã mereri. Itaq nõ me tam
loci huius ꝙͣtua facies mouet. Nec bibliotece poius ⁊ptos ebore
ac iutrio parietes ꝙͣ tue mẽtis sedem reꝗro. In qua nõ libros sed
quod libris p̾ciu facit libroꝵ quõda meoꝵ sũtias collocaui:
Et tu ꝗdez de tuis in cõe bonu meritis uera ꝗde. s ꝑ młtitudiẽ
gestoꝵ tibi pauca dixisti: de obiectoꝵ tibi uł honestate uel
falsitate Octis nõta memorasti. De scelerib fraudibq delator
gnoscẽtis oĩa nulgi ore celebrãtur. Increp uisti ⁊̃ uehementer
uuusti factu senatus. De nr̃a ecia cͥminatõe doluisti. leseq̾
oꝑinionis dãna fleuisti. Postremus ad uersus fortuna dolor ĩ¬

Expanded text:
tis antiquissimam legem qua sanctum est ei ius exsulare non esse quistis antiquissimam legem qua sanctum est ei ius exsulare non esse quise continetur, nullus metus est ne exsul esse mereatur; at quisquis inhabitare eam uelle desierit pariter desinit etiam mereri. Itaque non tam me loci huius quam tua facies mouet nec bibliothecae potius comptos ebore ac uitro parietes quam tuae mentis sedem requiro, in qua non libros sed id quod libris pretium facit, librorum quondam meorum sententias collocaui. Et tu quidem de tuis in commune bonum meritis uera quidem, sed pro multitudine gestorum tibi pauca dixisti. De obiectorum tibi uel honestate uel falsitate cunctis nota memorasti. De sceleribus fraudibusque delatgnoscentis omnia uulgi ore celebrentur. Increpuisti etiam uehementer iniusti factum senatus. De nostra etiam criminatione doluisti, laesae quoque opinionis damna fleuisti. Postremus aduersum fortunam dolor in
Abbreviated transcription (Latin):
es sed oberrasti. Ac si te pulsum extimari mauis. te pocius ipse
pepulisti. Nam id ꝗde de te nunꝙͣ euꝙ̃ fas fuisset. Si eĩ einus
frequet᷑a ciuium nõ depulsione letatur. Cuius agi frenis atq
O nnia certo fine gubernãs
Merito rector cohibere modo
Nam cur tantas lubrica u̾sat
Cortuna uiceͬs. p̃mit insontes
Debita sceleri noxia pena.
At puersi resident celso
Mores solio. sctaq caleant
Iniusta uice colla nocentes.
Latet obscuris ⁊dita uirtus.
Clara tenebris. iustus q tulit
Crimen miqui.
Rlil piuria nil nocet ip̃is
Eraus mendacii ⁊pta colore
Sed cũ libuit nirib uti
Quos ĩnumeri metuunt ꝓpłi
O. iam misas respice terras
Quisqs reꝵ federa nectis
Rapidos rector o pͥme fluctus.
Et quo celuz regis ĩmensuz
R irma stabiles federe terras.¬
obtempare iusticie sũma libertas est. An ignoras illa tux ciuita¬

Expanded text:
es, sed aberrasti. At si te pulsum existimari mavis, te potius ipse es, sed aberrasti. At si te pulsum existimari mavis, te potius ipse pepulisti. Nam id quidem de te nunquam cuiquam fas fuisset. 5 Si enim cufOmnia certo fine gubernas gmerito rector cohibere modo. Nam cur tantas lubrica uersat Fortuna uices? Premit insontes debita sceleri noxia pena, at peruersi resident celso mores solio sanctaque calcant iniusta uice colla nocentes. Latet obscuris condita uirtus clara tenebris iustusque tulit crimen iniqui. Nil periuria, nil nocet illis fraus mendacii compta colore, sed cum libuit uiribus uti, quos innumeri metuunt populi O iam miseras respice terras, quisquis rerum federa nectis! fortune. Rapidos, rector, conprime fluctus et quo celum regis inmensum firma stabiles federe terrasobtemperare iustitiae libertas est. An ignoras illam tuae ciuita
Abbreviated transcription (Latin):
Qui ppetuo nixus solio
Rapido celu turbine uersas.
Legemq pati sidera cogis.
Ut nunc pleno lucida cornu
Totis fratris obuia flamis
Condat stellas luna minores.
Nunc obseuro pallida cornu
Phebo ꝓpior lumina perdat.
Et ꝗ prime tpr̃e noctis
Algit algentes esperus ortus.
Solitas iteꝵ mutet habenas
Phebi pallens lucifer ortu.
Tu frondiflue frigore brine
Stringis lucez bremore mora.
Tu feruida uenerit estas
Sigiles noctis diuidis horas.
Tua uis uariu tẽꝑat annum.
Ut quas borce spiritus aufert
Reueat mitis zephirus frõdes.
Queq arturus semina uidit
Sirus ultas urat segetes.
Nichil antiqua lege solutu
Linꝗt proprie stationis opus.
Ec ubi ꝯtinuato dolore delatram: illa nultu placido nichilq
meis q̾stib mota. Cũ te ĩꝗt mestũ lacͥmante q uidissem.
illico miseꝵ exulezq cognoui. S ꝙͣ id longinquu eẽt exiliũ nisi
tua ꝓdidisset orõ nescieba: S tu ꝙ procul a patria nõ ꝗdẽ pulsus

Expanded text:
qui perpetuo nixus solio rapido celum turbine uersas legemque pati sydera cogis, ut nunc pleno lucida cornu totis fratris obuia flammis condat stellas Luna minores, nunc obscuro pallida cornu Phebo propior lu179rmina perdat, et qui primo tempore noctis agit algentes Hesperus ortus, solitas iterum mutet habenas Phebi pallens Lucifer ortu. Tu frondiflue tempore brume stringis lucem breuiore mora; tu cum feruida uenerit estas agiles noctis diuidis horas. Tua uis uarium temperat annum, ut quas Boree spiritus aufert referat mitis Zephirus frondes, queque Arcturus semina uidit, Syrius altas urat segetes: Nichil antiqua lege solutum linquit proprie stationis opus.ec ubi continuato dolore deblateravi, illa vultu placido, nihilque meis questibus mota: Cum te, inquit, moestum lacrymantemque vidissem, illico miserum, 72 exsulemque cognovi. Sed quam id longinquum esset exsilium, nisi tua prodidisset oratio, nesciebam. Sed tu procul a patria non quidem pulsus
Abbreviated transcription (Latin):
destituta sinc rectore fluitabũt. aut siꝗde ad qd̾ inniu̾sa festinant
id erit sũmu oĩu bonoꝵ. Et illa nimiũ ĩꝗt .o. alũpne lector. Ipã
eĩ medie ueritatis notã mente fecisti. S in hoc patuit tibi ꝙ igno¬
Cupit q nullis deuiis ille falli.

Expanded text:
destituta sine rectore fluitabunt aut si quid est ad quod uniuersa festinant id erit omnium summum bonorum. – Et illa: Nimium, inquit, o alumne, laetor; ipsam enim mediae ueritatis notam mente fixisti. Sed in hoc patuit tibi quod ignocupitque nullis ille deuiis falli
Abbreviated transcription (Latin):
nce ĩ aĩalib ꝗdem manendi amor ex aĩe uolũtatib. ueꝵ ex nature
pͥncipiis uenit. Nam sepe moitẽ cogẽtib causis quã nã refornudat
uoluntas amplectitur. Contraq illud quo solo mortaliũ reꝵ durat
diuturnitas gignendi opus qd̾ nã semꝑ appetit ĩterdu ccercet uo¬
luntas. Adeo ħ sui caritas nõ ex aĩali motione s ex nãli intẽcione
ꝓcedit. Dedit eĩ ꝓuidẽcia ccatis a se reb hanc maximã manendi
Cãm ut quo ad possinte naͣliter mane̾ desiderãt. Qrͣ nich ẽ ꝙ ullo
incerta iidebant᷑. Qd̾ autẽ ĩꝗt subsistere ac ꝑuanẽ petit. id unum
ẽẽ desiderat. Hoc enĩ sb̾lato nec ee̾ ꝗde cuiꝙͣ ꝑmanebit. Derũ est in iỹ.
Oĩa igitur inꝗt unũ desiderãt. Consensi. S iñ ip̃m mõstrauimus

Expanded text:
ne in animalibus quidem manendi amor ex animae uoluntatibus, uerum ex naturae ne in animalibus quidem manendi amor ex animae uoluntatibus, uerum ex naturae principiis uenit. Nam saepe mortem cogentibus causis quam natura re-formidat uoluntas amplectitur, contraque illud quo solo mortalium rerum durat diuturnitas gignendi opus, quod natura semper appetit, interdum coercet uoluntas. Adeo haec sui caritas non ex animali motione sed ex naturali intentione procedit. Dedit enim prouidentia creatis a se rebus hanc uel maximam manendi causam ut quoad possunt naturaliter manere desiderent; quare nihil est quod ullo incerta uidebantur. Quod autem, inquit, subsistere ac permanere petit, id unum esse desiderat; hoc enim sublato ne esse quidem cuiquam permanebit. Verum est, inquam. Omnia igitur, inquit, unum desiderant. Conse
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑticipatõne bonũ eẽ concedis.an minime. Ita ẽ. Oportet igitur ide
eẽ unũ atq bonũ simili rõne ꝯcedas. cade nãq ẽ sb̾stantia corum

Expanded text:
participatione bonum esse concedis an minime? Ita est. Oportet igitur idem participatione bonum esse concedis an minime? Ita est. Oportet igitur idem esse unum atque bonum simili ratione concedas; eadem namque substantia est eorum
Abbreviated transcription (Latin):
Infimis tellus aluit cauernis.¬
Splẽdor quo regit᷑ iugetq celũ¬
Uitat obscuras aĩe rumas.
Candidos phebi radios nogabit.
Zitꝗ hoc uerissima ratione patefia. Mancãt mõ q̃ paulo añ eclusa
sunt. Manebũt. Non ne ĩꝗt mõstrauimꝰ ea q̃ appetunt᷑ a płib idcuro
uera ꝑfectaq bona nõ ẽẽ. qm̃ a se ĩuice discreparẽt. Cũq alteri ab¬
esset alteꝵ. plenũ absolutũ q bonũ afferre nõ posse. Tũ autẽ uerum
bonũ fieri cu ĩ una ueluti formã atq efficiẽcia colligũtur: ut q̃ suf¬
ficiẽtia ẽ eade sit potẽtia. reue̾ntia claritas atq urũditas. Nisi uero
unũ atq idem oĩa sint uich̾ hr̃e quo ĩter expetẽda nueͣntur. Demostr¬
tum ẽ inꝙͣ. nec dubitari ullo mõ põt. Que ig᷑ cũ discrepãt minime
bona sunt. cũ uero imũ eẽ cepunt bona fiunt. Nõne ut bona sint urui¬
tatis fieri adeptiẽ ꝯtingit. Ita inꝙͣ uidetur. S õe quod bonũ ẽ boĩ

Expanded text:
Infimis tellus aluit cavernisSplendor, quo regitur vigetqitat obscuras animae ruinas.Candidos Phoebi radios negabit. Atqui hoc uerissima, inquit, ratione patefaciam, maneant modo quae paulo ante conclusa sunt. Manebunt. Nonne, inquit, monstrauimus ea quae appetuntur pluribus idcirco uera perfectaque bona non esse quoniam a se inuicem discreparent cumque alteri abesset alterum, plenum absolutumque bonum afferre non posse? Tum autem uerum bonum fieri cum in unam ueluti formam atque efficientiam colliguntur, ut quae sufficientia est, eadem sit potentia, reuerentia, claritas atque iucunditas, nisi uero unum atque idem omnia sint, nihil habere quo inter expetenda numerentur? Demonstratum, inquam nec dubitari ullo modo potest. Quae igitur cum discrepant minime bona sunt, cum uero unum esse coeperint, bona fiunt; nonne haec ut bona sint, unitatis fieri adeptione contingit? Ita, inquam, uidetur. Sed omne quod bonum est boni
Abbreviated transcription (Latin):
attẽtus q rapiebas. cũq tue m̃tis hĩtum uł expectaui uł qd̾
uerius ẽ ip̃a ꝑfeci. Talia sũt qpe q̃ restãt ut degustata ꝗdem
moneant. ĩterius autẽ recepta dulcescãt. S ꝙ tu te audiẽdi cupi¬
dum dicis ꝙͣto anuir flagrares. si quo nã te duce̾ aggrediamꝰ agᷤ¬
sceres. Quo nã inꝙͣ. Ad uerã ĩꝗt felicitatẽ quã tuus quai sõmat
ãiis. s occupato ad imagines uisu ip̃a illã nõ potes ĩtueri. Tum
tui cã libenter. S q̃ tibi cã notior ẽ ea pͥus designare u̾bis atq
ĩformare conabor ut ea ꝑspecta cũ ĩ Sĩa ꝑte ocłos flexeris uẽ¬

Expanded text:
attentusque rapiebas, eumque tuae mentis habitum uel exspectaui uel, quod est uerius, ipsa perfeci; talia sunt quippe quae restant ut degustata quidem mordeant, interius autem recepta dulcescant. Sed quod tu te audiendi cupidum dicis, quanto ardore flagrares si quonam te ducere aggrediamur agnosceres! – Quonam? inquam. – Ad ueram, inquit, felicitatem, quam tuus quoque somniat animus, sed occupato ad imagines uisu ipsam illam non potest intueri. – Tum tui causa libenter; sed quae tibi causa notior est, eam prius designare uerbis atque informare conabor, ut ea perspecta cum in contrariam partem flexeris o
Abbreviated transcription (Latin):
Alm cantum illa finierat. Cũ me audiẽdi auidũ stupẽteq
crectis adhuc aurib carmĩs mulcedo defixerat. Itaq paulo

Expanded text:
am cantum illa finierat, cum me audiendi aviilum, stupentemque arrectis adhuc auribus carminis mulcedo defixerat. Itaque paulo
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ socrates ĩiuste uictoria mortis me asfante ꝓmeruit. Cuiꝰ
b̾rditate cũ driceps epicurreũ uulgus ac stois ret̾i q ꝓro
lua qłq ꝑte rapͣtu ire molirẽtur meq reclamãte re̾nitetes¬
q uelut ĩ ꝑte p̾de detral erẽt ueste quã meis teruerã mai̾b
disciderũt. ab irptis q ab cͣi paniculis. totã me sibi cellisse
meos ẽẽ familiares ĩprudẽtia rata nõ nullos eoꝵ prophaẽ
multitudis ertore ꝑuertit. Ꝙsi nec anaragore fuga nec
socratis uenenũ nec zenonis torm̃ta qm sũt pegrina nouisti
at canios at lenetas at soranos quoꝵ n puetusta nͨ illecebs¬
ẽ pemoria sare potinsti. quos nichil aliud ĩ clade detraxit nͥ¬

Expanded text:
eius Socrates iniustae uictoriam mortis me astante promeruit? Cuius eius Socrates iniustae uictoriam mortis me astante promeruit? Cuius hereditatem cum deinceps Epicureum uulgus ac Stoicum ceterique pro sua quisque parte raptum ire molirentur meque reclamantem renitentemque uelut in partem praedae traherent, uestem quam meis texueram manibus disciderunt abreptisque ab ea panniculis totam me sibi cessisse meos esse familiares imprudentia rata nonnullos eorum profanae multitudinis errore peruertit. Quodsi nec Anaxagorae fugam nec Socratis uenenum nec Zenonis tormenta, quoniam sunt peregrina, nouisti, at Canios, at Senecas, at Soranos, quorum nec peruetusta nec incelebris memoria est, scire potuisti. Quos nihil aliud in cladem detraxit n
Abbreviated transcription (Latin):
ac passim limphate raptat᷑ errore. Qui si qn õ nos aciẽ stiues
ualẽtior ĩ cubuit nr̃a ꝗde dux copias suas ĩ arce Sͣhit.: Illi
uõ circa diripiendas ĩutiles sarcinulas orcupũt᷑. Sit nos de¬
suꝑ irridemꝰ cos uilissima reꝵ ꝗq rapiẽtes. securi tixiꝰ furiosi
tiultꝰ eoq uallo nuniti quo dassati stultinie aspirare fas¬

Expanded text:
ac passim lymphante raptatur. Qui si quando contra nos aciem struens valentior incubuerit, nostra quidem dux copias suas in arcem contrahit; 5 illi vero circa diripiendas inutiles sarcinulas occupantur. At nos desuper irredimus, vilissima rerum quaeque rapientes, securi totius furiosi tumultus, eoq
Abbreviated transcription (Latin):
ac tepidus torpet asinum uiuit¶ Leiuis atq ĩ stans studia per¬
mutat nchil auib differt. Fedis ĩmundis q libidinib ĩmergitur
sordide suis uoluptatib detinetu. Ita fit ut qui piobitate deserta
homo ẽẽ desierit cũ in diuna ꝯdicionẽ transire nõ possit uertat᷑
in belluam.

Expanded text:
ac stupidus torpit? Asinum uiuit. Leuis atque inconstans studia perac stupidus torpit? Asinum uiuit. Leuis atque inconstans studia permutat? Nihil auibus differt. Foedis inmundisque libidinibus immergitur? Sordidae suis uoluptate detinetur. Ita fit ut qui probitate deserta homo esse desierit, eum in diuinam condicionem transire non possit, uertatur in beluam.
Abbreviated transcription (Latin):
paulo ante didicisti. cui consequens ẽ ut omne quod fit id etiã bonũ
uidcatur. Hoc igitur mõ quicꝗd a bono deficit ẽẽ desistit. Quo fit ut
mali desinant ẽẽ quod fuerant. Sed fuisse hoĩes adhuc ip̃a humani
corporis reliqua spenes ostentat. Quare ꝯuersi in malicia humã¬
quaq amisere natinam. Sed que cũ ultra homines queq prouehere
sola probitas possit necresse est. ut quos ab humana conditione
deiçit infra hominis meritũ detrudat ĩ pr̾obitas/. Euenit igitur ut
quẽ transformatum inciis indeas hominem extimare non possis A¬
uaricia feruet alienaꝵ opum uiolenter ereptor lupi similem di¬
xeris. Eerox atq Inquus litigiis linguam exercet cani ꝯꝑabis.
Insidiator ocultus subripnisse gaudet frandib uulpecalis exeq̃tir.
Ire intemperans fremit/ leonis animũ getare credatur. Pandus
atq fugax non metuenda formidat ceruo similis habratur. Segnis

Expanded text:
paulo ante didicisti. Cui consequens est, ut omne quod sit, id etiam bonum esse paulo ante didicisti. Cui consequens est, ut omne quod sit, id etiam bonum esse videatur. Hoc igitur modo quidquid a bono deficit, esse desistit: quo fit, ut mali desinant esse quod fuerant. Sed fuisse homines, adhuc ipsa humani corporis reliqua species 25 ostentat. Quare quoque amisere naturam. Sed cum ultra homines quemque prouehere sola probitas possit, necesse est ut quos ab humana condicione deiecit, infra hominis meritum detrudat improbitas. Euenit igitur, ut quem transformatum uitiis uideas hominem aestimare non possis. Auaritia feruet alienarum opum uiolentus ereptor? Lupi similem dixeris. Ferox atque inquies lingnam litigiis exercet? Cani comparabis. Insidiator occultus subripuisse fraudibus gaudet? Vulpeculis exaequetur. Irae in-temperans fremit? Leonis animum gestare credatur. Pauidus ac fugax non metuenda formidat? Cernis similis habeatur. Segnis
Abbreviated transcription (Latin):
q. a demento itaq corolarii illius qd̾ pauloante principium dedi
Ac sic collige. Cũ ip̃m bonum beatitudo sit. bonos hoĩes eo ip̃o qd̾
bomi sunt fieri beatos liquet. S qui beati sunt deos ẽẽ conuenit.¬
dies potestas. nulluis fuscet ĩprobitas deos fieri. Que nuĩ ita sint
de malor quai in srpabili pena dubitare sapiens neq̃at. Nam cũ bo¬
num malumq idem pene atq p̾mium aduersa fronte desideant
Que in boni p̾mio uidemus accidere ut cadem necresse est ĩ mali
pena contraria parte respondeant. Sicut igitur probis probitas
afficitur pena malo se affectum esse non dubitat. Si igitur sese
extimare uelint ip̃i. possunt ne sibi supplicii exꝑtes uideri. Quos
oĩum maloꝵ extrema nequa nõ mõ afficit. ueꝵ etiam uehemẽter
inficit. uide autem ex aduersa parte bonoꝵ q̃ improbos pena coĩt¬
tetur. Omne nãq quod sit unum esse ip̃m quoq unũ bonum esse

Expanded text:
que. Memento etenim corollarii illius quod paulo ante praecipuum dedi que. Memento etenim corollarii illius quod paulo ante praecipuum dedi ac sic collige: cum ipsum bonum beatitudo sit, bonos omnes eo ipso quod boni sint fieri beatos liquet. S potestas, nullius fuscet 10 improbitas, deos fieri. Quae cum ita sint, de malorum quoque inseparabili poena dubitare sapiens nequeat. Nam cum bonum malumque, item poenae atque praemium adversa fronte dissideant, quae in boni praemio videmus accidere, eadem necesse est in mali poena contraria parte respondeant. Sicut igitur probis probitas uis afficitur poena, malo se affectum esse non dubitat. Si igitur sese ipsi aestimare velint, possunt ne sibi supplicii expertes videri, quos omnium malorum extrema nequitia non afficit modo, verum etiam vehementer inficit? Vide autem ex adversa parte bonorum, quae improbos 20 poena comitetur. Omne namque, quod sit, unum esse, ipsumque unum bonum esse
Abbreviated transcription (Latin):
propter quam curritur iacet p̾mium corona. Sed beatitudine
eẽ idem ip̃m sũmum bonum propter quod oĩa genintur ostendi¬
mus. Est igitur humanis actib ip̃m honum ueluti premium
comune propositum. Atꝗ ho a bonis non potest seperari. Neque
enim bonus ultra uire urcabitur. qui careat bono. Quare  pro¬
bos mores sua p̾mia non reluquunt. Quãtulibet igitur seuiãt
mali sapienti tñ corona non decidet. nõ arescet. Neq enim probis
animis proprium decus aliena decerpit ĩprobitas. Ꝙ si extrin¬
secus accepto letarentur poterat hoc uel alius quispiã. uel ille
etiam qui contulisset anferre. S qm̃ id sua cuiq probitas con¬
fert. tum suo p̃mio carebit. cũ probꝰ eẽ desierit. Postremo cũ pre
mium idarco appetatur qm̃ bonum ẽẽ creditur. ꝗs boni ꝯpotem
p̃mii iudicet exꝑtem. At aus p̃mii oium pulcerrimi maximi¬

Expanded text:
propter quam curritur iacet praemium corona. Sed beatitudinem propter quam curritur iacet praemium corona. Sed beatitudinem esse idem ipsum bonum propter quod omnia geruntur ostendimus. Est igitur humanis actibus ipsum bonum ueluti praemium commune propositum. Atqui hoc a bonis non potest separari neque enim bonus ultra iure uocabitur qui careat bono; quare probos mores sua praemia non relinquunt. Quantumlibet igitur saeuiant mali, sapienti tamen corona non decidet, non arescet. Neque enim probis animis proprium decus aliena decerpit improbitas. Quod si extrinsecus accepto laetaretur, poterat hoc uel alius quispiam uel ipse etiam qui contulisset auferre; sed quoniam id sua cuique probitas confert, tum suo praemio carebit, cum probus esse desierit. Postremo cum omne praemium idcirco appetatur quoniam bonum esse creditur, quis boni compotem praemii iudicet expertem? At cuius praemii? Omnium pulcherrimi maximi