comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
retur. quantum arando uno die circumire potuisset: rlon opos:
ioris uiri putas respuisse hoc munꝰ quã meruisse. Multi enim
fines alus abstulert̃ sibi nemo constiturt Ergo cũ animũ sa¬
pientis intuemur potentẽ om̃ium. &. ꝑuniu̾sa dimissum.
om̃ia illius eẽ dicimus Cũ ad hoc ius cotidianũ si ita res tule¬
rit. capite censebitur: multũ intẽ possessio eiꝰ animo ac magni¬
tudine. ȩstimet᷑ ancensu. Hȩc uniu̾sa habe dequibꝰ loq̃ris ab ho¬
minabit᷑. ñ referam tͥ socratem. chrisippũ. ⁊ enonẽ. & cȩteros
magnos quidẽ uiros. maiores qͥdẽ: qr in laudẽ uetustorꝰ inui¬
dia ñ obstat. Pauloante demetriũ retuli: quẽ mͥ uidet᷑ rerũ
natura nr̃is tulisse temꝑibꝰ. ut ostendet nec illũ a nob̾ corrũ¬
pi: neq ^ ab illõ corripi posse. uirũ exactȩ licet neget ipse sapi
ires fortissemas deceat. ñ concinnatȩ. nec in u̾ba sollicitate. s in¬

Expanded text:
retur, quantum arando uno die circumire potuisset : " Non opusretur, quantum arando uno die circumire potuisset : " Non opusioris viri putas respuisse hoc munus, quam meruisse ! Multi enim fines aliis abstulerunt, sibi nemo constituit ! Ergo cum animum sapientis intuemur potentem omnium et per universa dimissum, omnia illius esse dicimus, cum ad hoc ius cotidianum, si ita res tulerit, capite censebitur. Multum interest, possessio eius animo ac magnitudine aestimetur an censu. Haec universa habere, de quibus loqueris, abominabitur. Non referam tibi Socraten, Chrysippum, Zenonem et ceteros magnos quidem viros, maiores quidem, quia in laudem vetustorum invidia non obstat. Paulo ante Demetrium rettuli, quem mihi videtur rerum natura nostris tulisse temporibus, ut ostenderet nec illum a nobis corrumpi nec nos ab illo corripi posse, virum exactae, licet neget ipse, sapires fortissimas deceat, non concinnatae nec in verba sollicitae, sed in
Abbreviated transcription (Latin):
qͥd eoit eihie respondet᷑. om̃ia qͥoe dor cõ s ñ om̃ia duis dicata n
bis oberuari saclegium: q̃ relig numimi asemplit Sicae cotum
mundum deoꝵ eẽ immortaliũ cemplũ. solum qͥdem amplitudi¬
ne illor ac magnificentia dignum. tñ a sacͥs ꝓfana discerni. & ñ
om̃ia licere. inangulo cui fani nom̃ impositum ẽ quȩ subcelo
& conspectu sẏderũ licent: Iñiuriã saclegus dõ quidẽ ñ potest:
facere. quem extͣ ictum sua diuinitas posuit. s punit᷑: quia tanq̃
dõ fec̃ Opinio illum nr̃a ac sua: obligat pęne. Quomꝰ g̃ saclegis:
uidet᷑ qͥ aliqͥd aufert sacͥ. etiã si quoc̃q cranstulit. qđ subripu¬
erat. intra t̃minos ẽ. mundi: sic ⁊ sapienti. furtũ potest fieri Ao¬
feretur enim illi ñ ex his quȩ uniu̾sa ht̃ s exhis quibꝰ dñs insq̃¬
cus ẽ q̃ uiritĩ ei seruiunt: Illã alt̾am possessionẽ. agnoscet. hãc
nolet hab̃e si poterit: Emittitq illam uocẽ ꝙ̃ romanꝰ imꝑator emi¬

Expanded text:
 sed non omnia dis dedicata ; in iis observari sacrilegium, quae religio numini adscripsit. Sic et totum mundum deorum esse immortalium templum, solum quidem amplitudine illorum ac magnificentia dignum : tamen a sacris profana discerni; non omnia licere in angulo, cui fani nomen impositum est, quae sub caelo et conspectu siderum licent. Iniuriam sacrilegus deo quidem non potest facere, quem extra ictum sua divinitas posuit, sed punitur, quia tamquam deo fecit : opinio illum nostra ac sua obligat poenae. Quomodo ergo sacrilegus videtur, qui aliquid aufert sacri, etiam si, quocumque transtulit, quod surripuerat, intra terminos mundi est, sic et sapienti furtum potest fieri ; auferetur enim illi non ex iis, quae universa habet, sed ex iis, quibus dominus insuae viritim ei serviunt. Illam alteram possessionem adgnoscet, hanc nolet habere, si poterit, emittetque illam vocem, quam Romanus imperator emi
Abbreviated transcription (Latin):
beneficium. qͥb grãm referre ñpossis A pͥncipib dico. a regib.
qͥs eo loco fortuna posuit ex q̃ largiri multa possent pauca ad¬
modum. & inparia datis recepturi: Reges & pͥncipes dixi. qͥbus
tam̃ potest oꝑa iuuari. x quorum illa excellens potentia pani
moꝵ consensum ministeriumq constat St̃ quidam ext̃ om̃e
sub aucłi cupiditatẽ. qͥuix ullis humanis desidus contingunt᷑e
qui bnieb ꝑotest p̃stare ipsa fortuna: Ilecee e a soctate uincai bnfi

Expanded text:
beneficium, quibus gratiam referre non possis, a principibus dico, a regibus, beneficium, quibus gratiam referre non possis, a principibus dico, a regibus, quos eo loco fortuna posuit, ex quo largiri multa possent pauca admodum et imparia datis recepturi. Reges et principes dixi, quibus tamen potest opera navari et quorum illa excellens potentia per minorum consensum ministeriumque constat. At sunt quidam extra omnem subducti cupiditatem, qui vix ullis humanis desideriis continguntur ; quibus nihil potest praestare ipsa fortuna. Necesse est a Socrate benefi
Abbreviated transcription (Latin):
& accipientem comꝑau̾is. quoꝵ animi ⁊ ꝑ se estimandi st̃. pęnes
neutr̃ erit palma Solet enim ficri ut etiam cum alt̃ multis uul-¬
nerib confossus ẽ alt̃ lcuit quidem saittiꝰ. pares exisse dicantur.
quamius alt̃ uideant᷑ inferior: Ergo nemo iunci potest benesi ÷ ꝯs¬
ciis: Scit deb̾e. si uult referre: Siqͥdem reb ñ potest animo eͣt
hic quã diu in hoc ꝑmanet. quã dui tenet uoluntate gratum
animum ignis appbandi: Qd int̃ ẽ ab utraq parte. munuscula
plura numerent᷑. lumulta dare potes. & ego tantum accipere:
possũ: Tecum stat fortuna: mecum bona uoluntas Iam̃ tã parl
tibi sum: quã multis armatissimis nudi aut leuit armati. fle¬
mo itaq beneficiis uincit᷑. qͥa tam gratꝰ ẽ quisq quã uoluit Nã
si turpe ẽ beneficuis uinci: ñ oportet a p̃potentibꝰ uiris acciꝑe

Expanded text:
et accipientem comparaveris, quorum animi et per se aestimandi sunt, penes et accipientem comparaveris, quorum animi et per se aestimandi sunt, penes neutrum erit palma. Solet enim fieri, ut, etiam cum alter multis vulneribus confossus est, alter leviter quidem saucius pares exisse dicantur, quamvis alter videatur inferior. Ergo nemo vinci potest beneficiis, si scit debere, si vult referre : si, quem rebus non potest, animo aequat. Hic quam diu in hoc permanet, quam diu tenet voluntatem gratum animum signis approbandi, quid interest, ab utra parte munuscula plura numerentur ? Tu multa dare potes, et ego tantum accipere possum ; tecum stat fortuna, mecum bona voluntas ; tamen tam par tibi sum, quam multis armatissimis nudi aut leviter armati. Nemo itaque beneficiis vincitur, quia tam gratus est quisque, quam voluit. Nam si turpe est beneficiis vinci, non oportet a praepotentibus viris accipere
Abbreviated transcription (Latin):
feriorem ostendit uicti confessio Cursor cretam pͥor contigit.
uel ocitate illum ñ animo añcessit: Luctator ter abiectꝰ᷑: ꝑdidit
palmam ñ tradidit: Cum inuictos eẽ lacedemonii ciuies suos
magno ȩstimarent: abhis certaminibꝰ remouer̃ in quib uiccorẽ
fac̃ ñ uidex. nec ꝑse ipse exit᷑ s uox cdentis ⁊ tiadere iubentis: ħ
qđ illi incuub suis custodiunt: uirtꝰ ac bona uoluntas om̃ibus
p̃stat. ne uiquã uincant᷑ Qm̃quidẽ etiã int̃ suꝑantia animus
inuictꝰ. ẽ Ideo nemo. ccc. fabios uictos diõ s occisos Et regulus
captꝰ. ẽ. a pęnis: ñ uictꝰ: Et quisqͥs alius seuientis fortune. ui ac
ponde oppressus: ñ submitat. animum: Inbeneficiis idem ẽ: Elu¬
ra aliqͥs accepit maiora frequentiora. ñ tñ uictꝰ ẽ. Beneficia fortas¬
se beneficiis uicta st̃. si int̃ se data & accepta computes Si dantẽ:

Expanded text:
feriorem ostendit victi confessio. Cursor cretam prior contigit ; feriorem ostendit victi confessio. Cursor cretam prior contigit ; velocitate illum, non animo antecessit. Luctator ter abiectus perdidit palmam, non tradidit. Cum invictos esse Lacedaemonii cives suos magno aestimarent, ab iis certaminibus removerunt, in quibus victorem facit non iudex nec per se ipse exitus, sed vox cedentis et tradere iubentis. Hoc, quod illi in suis civibus custodiunt, virtus ac bona voluntas omnibus praestat, ne umquam vincantur, quoniam quidem etiam inter superantia animus invictus est. Ideo nemo trecentos Fabios victos dicit, sed occisos ; et Regulus captus est a Poenis, non victus, et quisquis alius saevientis fortunae vi ac pondere oppressus non submittit animum. In beneficiis idem est. Plura aliquis accepit, maiora, frequentiora ; non tamen victus est. Beneficia fortasse beneficiis victa sunt, si inter se data et accepta computes ; si dantem
Abbreviated transcription (Latin):
gradu uelociori antecessit. Ñ ut incertaminib: adspectałm editiᷤ
meliorẽ palmam dedarat: quãꝙ: in ilł. quoq sepe detĩorem pre¬
tulit casus: Ubi deofficio agitur. qđ ut̃q a sua parte eẽ quã ple¬
nissimum cupit si alt̃ plus potuit. & ad manum habuit matiã
sufficientẽ animo suo. si illi quantum conatꝰ ẽ fortuna ꝑmisit
Alt aut̃ uoluntate par ẽ: etiã si minora quã accepit reddidit::
Aut om̃ia ñ reddidit: s uult reddere. & ex toto in hoc intentus
Canimo: Ñ magis uictꝰ ẽ quã qͥ in armis morit᷑ quẽ occide faci¬
uꝰ hostis potuit quã autere: Qd̾ turpo existimas: io accidere
uiro bono ñ potest. ut. uincat᷑: Ñquã enim succũber numꝙͣ renũ:¬
tiabit ad ultimum usq diẽ uitȩ stabit paratꝰ & in hac statione
morietur. magna se accepisse. prȩse ferens. paria uoluisse: Lace¬
demonii uetant suos pancratios aut cȩstu decernere: ubi in¬

Expanded text:
gradu velociori antecessit. Non ut in certaminibus ad spectaculum editis gradu velociori antecessit. Non ut in certaminibus ad spectaculum editis meliorem palma declarat, quamquam in illis quoque saepe deteriorem praetulit casus. Ubi de officio agitur, quod uterque a sua parte esse quam plenissimum cupit, si alter plus potuit et ad manum habuit materiam sufficientem animo suo, si illi, quantum conatus est, fortuna permisit, alter autem voluntate par est, etiam si minora, quam accepit, reddidit aut omnia non reddidit, sed vult reddere et toto in hoc intentus est animo, non magis victus est, quam qui in armis moritur, quem occidere facilius hostis potuit quam avertere. Quod turpe existimas, id accidere viro bono non potest, ut vincatur. Numquam enim succumbet, numquam renuntiabit ; ad ultimum usque vitae diem stabit paratus et in hac statione morietur magna se accepisse prae se ferens, paria voluisse. Lacedaemonii vetant suos pancratio aut caestu decernere, ubi in
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ ñ ẽ mora qͦ minus beneficia qͥ acceꝑunt ultro repetant: Nec re¬
cusabis conferre alia. ⁊ supp̃ssis dissimulatisq: pła ac maiora ad¬
icere: Propositum obtimi uiri. & in gentis animi tam diu ferre in¬
gratum: donec feceris ꝗratum  Ilec te ista ratio decipiet: Succum¬
bunt uitia urtutibꝰ. si illa concito odisse ꝓpaũis: Illud utiq uni¬
ce tͥ placet. uelut magnifice dictum: Turpe ẽ beneficis iunci q̃¬
admittis: Uerum ñ inm̃ito quęri solet longeq aliud. ẽ quã m̃te
concipis: Nlumquã enim inrerum honestarũ certamine. suꝑari:
curpe ẽ. dum mͦ arma ñ ꝓicias. ⁊ uictꝰ quoq uelis uincere:. Ñ omnes
adbonum ꝓpositum easdem afferunt iures easdẽ facultates. ean¬
dem fortunã. quȩ optimoꝵ quoq cõsiliorum dum taxat exitus
temꝑat: Uoluntas ipsa rectum petens. landanda ẽ etiã si illã aliꝰ

Expanded text:
vero non est mora, quominus beneficia, qui acceperunt, ultro repetant, nec revero non est mora, quominus beneficia, qui acceperunt, ultro repetant, nec recusabis conferre alia et suppressis dissimulatisque plura ac maiora adicere : propositum optimi viri et ingentis animi tam diu ferre ingratum, donec feceris gratum. Nec te ista ratio decipiet ; succumbunt vitia virtutibus, si illa non cito odisse properaveris. Illud utique unice tibi placet velut magnifice dictum turpe esse beneficiis vinci. Quod an sit verum, non immerito quaeri solet, longeque aliud est, quam mente concipis. Numquam enim in rerum honestarum certamine superari turpe est, dummodo arma non proicias et victus quoque velis vincere. Non omnes ad bonum propositum easdem adferunt vires, easdem facultates, eandem fortunam, quae optimorum quoque consiliorum dumtaxat exitus temperat ; voluntas ipsa rectum petens laudanda est, etiam si illam alius
Abbreviated transcription (Latin):
uerem ꝑ actis quȩ rẽ continebant scrutari etiã ea quȩ si uis ue¬
rum conexum ñ coherentia. Quȩ quisqͥs diligent̃ inspicit. nec
fac oꝑe p̃cium nec tñ ꝑdit oꝑam: libi aut̃ homini natura obti¬
mo. ⁊ ad beneficia. ꝓpenso lib̾alis ebuti nulla eorum laudatio satis
facit: Fleminẽ umꝙͣ uidi tam benignum. etiã leuissimoꝵ offici¬
orum estimatorem: Iam bonitas cua cousq ꝓlapsa ẽ. ut cͥ daripite̾:
beneficium. qđ ulli dat᷑: Paratꝰ es ne que beneficii peniteat. ꝓing̃¬
tis depende: Ipse usq eo abes ab om̃i iactatione. usq costatĩ uis
exonerare quo obligas: ut qͥcquid in aliquẽ confers uelis uidi ñ p̃sta:¬
re s redđe: Idõq plenius adte sic data reu̾̃tent᷑. flam fere sequunt᷑
beneficia: ñ reposcentẽ & ut gła sugientes magis sequit᷑ ita fructus
beneficiorum gratius respondit ꝑ quos etiam cẽ ingratis licet: Ete

Expanded text:
veremus peractis, quae rem continebant, scrutari etiam ea, quae, si vis veveremus peractis, quae rem continebant, scrutari etiam ea, quae, si vis verum, conexa sunt, non cohaerentia ; quae quisquis diligenter inspicit, nec facit operae pretium nec tamen perdit operam. Tibi autem, homini natura optimo et ad beneficia propenso, Liberalis Aebuti, nulla eorum laudatio satis facit. Neminem umquam vidi tam benignum etiam levissimorum officiorum aestimatorem ; iam bonitas tua eo usque prolapsa est, ut tibi dari putes beneficium, quod ulli datur ; paratus es, ne quem beneficii paeniteat, pro ingratis dependere. Ipse usque eo abes ab omni iactatione, usque eo statim vis exonerare, quos obligas, ut, quidquid in aliquem confers, velis videri non praestare, sed reddere, ideoque plenius ad te sic data revertentur. Nam fere secuntur beneficia non reposcentem et, ut gloria fugientes magis sequitur, ita fructus beneficiorum gratius respondet, per quos esse etiam ingratis licet. Per te
Abbreviated transcription (Latin):
subinde aluid intempestiue remittunt. & nicħ se deb̾e testant᷑:
Reiciendi signum ẽ ꝓtinus aliud inuicẽ mittere ⁊ munus mu¬
nere expungere.Aliquando & ñ reddam bñficiũ cum possim. qñ :
si plus michi detͣcturꝰ ero: quam illi collaturꝰ. si ille ñerit sensurus
ullam accessionẽ recepto eo qͦreddito: mͥ multũ abscessurũ erat:
Qͥ festinat utiq reddẽ. ñ ht̃ animum grati hominis. s debitoris:
Et ut breuit dicam qͥ nimis cupit soluere: inuit᷑ debet. Qui
NpRiorIsUs libs uidebar consummase de beneficiis¬
ꝓpositum. cũ tractassẽ quẽ admodũ dandum eẽt beneficium.
quẽadmodũ accipiendũ: Hii enim. st̃ huiꝰ officu fines & cquid
uitra moror: ñ seruio mat̾iȩ s indulgeo: Quȩ qđ duc̃ sequẽda
e: ñ quo inuitat. Subuide enim nascet᷑ qͦ lacessat᷑ dulcedine ani¬
mum: magis ñ suꝑuacuũ ꝗͣ necessarium: Uerũ qͥa ita uis: ꝑ se¬

Expanded text:
subinde aliud intempestive remittunt et nihil se debere testantur ; subinde aliud intempestive remittunt et nihil se debere testantur ; reiciendi genus est protinus aliud in vicem mittere et munus munere expungere. Aliquando et non reddam beneficium, cum possim. Quando ? Si plus mihi detracturus ero quam illi conlaturus, si ille non erit sensurus ullam accessionem recepto eo, quo reddito mihi multum abscessurum erit. Qui festinat utique reddere, non habet animum grati hominis, sed debitoris ; et, ut breviter, qui nimis cupit solvere, invitus debet ; qui prioribus libris videbar consummasse propositum, cum tractassem, quemadmodum dandum esset beneficium, quemadmodum accipiendum ; hi enim sunt huius officii fines. Quidquid ultra moror, non servio materiae, sed indulgeo, quae, quo ducit, sequenda est, non quo invitat ; subinde enim nascetur, quo lacessat aliqua dulcedine animum, magis non supervacuum quam necessarium. Verum, quia ita vis, perse
Abbreviated transcription (Latin):
quidam reciꝑe benesicium in iuriam iudicent. ⁊ beneficia sub¬
inde. aliis beneficiis onerent: Quid ampliꝰ inhorum ꝑsona possũ
quam uelle. flec enum ideo beneficium nouum reicere debeo.
qr ñdum prius reddidi: Accipiam nͣ libent̃ ꝗͣ dabitur. & prebebo:
me amico meo exercendȩ bonitatis suȩ capacem mat̾iam: Qͥ no¬
ua acciꝑe ñ uult: acceptis offendit᷑: Nõ refero grãm Qed ad rẽ:
Non.ẽ ꝑme mora. si aut occasio michi de ẽ aut facultas: Ille p̃÷¬
stitit michi: Nempe cum occasionem haberet. hab̃et cum facul¬
tatem: U trum bonus uir. ẽ an malus. apd̃ bonũ uirum bonã
causam habeo. apud malũ ñ ago : He illud qͥdem ex istimo fa¬
ciendum. ut referre grãm etiã inuitis his quib refert᷑ ꝓꝑemus.
et instemus recedentib. Non ẽ. referre grãm. qd̾ uolens acceꝑis:
nolenti redde¶Quidam cum aliqͦd illis missum ẽ munusculũ.

Expanded text:
quidam recipere beneficium iniuriam iudicent et beneficia subquidam recipere beneficium iniuriam iudicent et beneficia subinde aliis beneficiis onerent ? Quid amplius in horum persona possum quam velle ? Nec enim ideo beneficium novum reicere debeo, quia nondum prius reddidi. Accipiam tam libenter, quam dabitur, et praebebo me amico meo exercendae bonitatis suae capacem materiam. Qui nova accipere non vult, acceptis offenditur. Non refero gratiam: quid ad rem ? Non est per me mora, si aut occasio mihi deest aut facultas. Ille praestitit mihi, nempe cum occasionem haberet, cum facultatem. Utrum bonus vir est an malus ? Apud bonum virum bonam causam habeo, apud malum non ago. Ne illud quidem existimo faciendum, ut referre gratiam etiam invitis his, quibus refertur, properemus et instemus recedentibus. Non est referre gratiam, quod volens acceperis, nolenti reddere. Quidam, cum aliquod illis missum est munusculum,
Abbreviated transcription (Latin):
concoxerim. s ñ si febricitau̾as ponsum descendã qr ꝓmisi. s ñ si
sponde me incertum iubebis. si fico obligab̾ Subẽ. in quã taci:¬
ta exceptio. si potero. si debebo. Si hȩc ita cit̃ effice ut idẽ statꝰ:
sit cum exigis: qui fuit cum ꝓmitterẽ Destituere leuitas erit.
Si aliquid int̾uenit noui. qͥd miraris cum conditio ꝓmittentis.
mnutata sit. mutatum eẽ consilium: ẽadẽ mͥ om̃ia p̃sta: & idẽ
sum: Uadimonium ꝓmittimus. tam̃ deserit ñ in om̃s dat᷑ accio
Deserentem: uis maior excusat ¶Idem etiã illa quęstione responsũ q̃¬
existima. An omnimodo. referenda sit grã. & an beneficiũ utile
reddendum sit IAnimum p̃stare. gratum debeo: Cȩcum aliqͣndo. seł¬
me referre grãm ñ patitur mea infelicitas. aliquando felicitas
eiꝰ cui debebo: Qd enim regi. qͥd paupi. qd diuiti reddam utiꝙ cũ

Expanded text:
concoxerim ; sed non, si febricitavero. Sponsum descendam, quia promisi; sed non, si concoxerim ; sed non, si febricitavero. Sponsum descendam, quia promisi; sed non, si spondere me in incertum iubebis, si fisco obligabis. Subest, inquam, tacita exceptio : "Si potero, si debebo, si haec ita erunt." Effice, ut idem status sit, cum exigis, qui fuit, cum promitterem ; destituere levitas erit. Si aliquid intervenit novi, quid miraris, cum condicio promittentis mutata sit, mutatum esse consilium ? Eadem mihi omnia praesta, et idem sum. Vadimonium promittimus, tamen deserti non in omnes datur actio : deserentem vis maior excusat. Idem etiam in illa quaestione responsum existima, an omni modo referenda sit gratia, et an beneficium utique reddendum sit. Animum praestare gratum debeo, ceterum aliquando me referre gratiam non patitur mea infelicitas, aliquando felicitas eius,cui debeo. Quid enim regi, quid pauper diviti reddam, utique cum
Abbreviated transcription (Latin):
cumferri: Ostende quam sacra res sit m̃sa hospitał: Prebe in
facie tua legendum istud decretum. qͦ cauet᷑ ne miseros testo u¬
uare capitale sit Magis ista constitutio sic rata erit. quã si illam
cuidã mutuos ꝓ misisset ⁊ ipse illum parum idoneũ comꝑissec:
amicis suadentib ne daret ꝑseuerau̾it crede qͥa ꝓmiserat. fri¬
mum alia conditio ẽ incredito: alia inbeneficio Pecuniȩ: etiam
male credite: exauctio ẽ & appellare. debitorem ad diem possum
⁊ si foro cesserit: portionẽ feram Beneficium: & totum ꝑit ⁊ staũ
Prȩcẽa hoc mali iuri ẽ illud mali patris familiȩ deinde ne theno
qͥdem si maior fuisset summa crede ꝑseuerasset: Quingenti de¬
narii sunt illud qđ aici solet. in morbo consumat. fui tanti nõ
reuocare ꝓmissum suum: Ad cenam qr ꝓmsi ibo. etiãsi frigus erit
ñ quidem si niues cadent: Surgam ad sponsalia qr ꝓmisi. ꝗuisñ

Expanded text:
cumfer. I, ostende, quam sacra res sit mensa hospitalis ; praebe in cumfer. I, ostende, quam sacra res sit mensa hospitalis ; praebe in facie tua legendum istuc decretum, quo cavetur, ne miseros tecto iuvare capital sit. Magis ista constitutio sic rata erit, quam si illam cuidam mutuos promisisset et ipse illum parum idoneum comperisset, amicis suadentibus, ne daret, perseveravit credere, quia promiserat ? " Primum alia condicio est in credito, alia in beneficio. Pecuniae etiam male creditae exactio est ; et appellare debitorem ad diem possum et, si foro cesserit, portionem feram ; beneficium et totum perit et statim. Praeterea hoc mali viri est, illud mali patris familiae. Deinde ne Zeno quidem, si maior fuisset summa, credere perseverasset. Quingenti denarii sunt : illud quod dici solet, " in morbo consumat " ; fuit tanti non revocare promissum suum. Ad cenam, quia promisi, ibo, etiam si frigus erit; non quidem, si nives cadent. Surgam ad sponsalia, quia promisi, quamvis non
Abbreviated transcription (Latin):
dño restitueret cec̃um imꝓbissimo militi. ingratissimo hospia
auidissimo naufrago. stigmata inscheret. ingratum homine
cestantia: dignꝰ qͥdẽ fuit cui ñ inscribent᷑ illȩ litt̃ s inscupere¬
tur. qͥ hospitem suum nudo ⁊ naufrago similẽ in id q̃ iacuerat
ipse litt̾ expulerat: S uidebimus quis modꝰ pęne seruandus
fuerit. duferendum utiq fuit: qđ sũmo scelere inuaserat oes
aut̃ pena ciꝰ moueret᷑ qͥ id commiserat ꝓ quo nemo misereri
inisericors posset dabit tͥ philippꝰ. qͥa ꝓmisitatiam sin debet. &̃
si iniuriam facturꝰ ẽ etiã si scelus. facturꝰ ẽ etiã si uno facto p̃clu¬
surꝰ ẽ naufragis lictora. N ẽ. leuitas a cognito & dampnato er.¬
si philippꝰ possessorem illum eoꝵ littoꝵ reliquisset q̃ naufragio
fines regni mei ⁊ litt̾as istas ocłis inscbendas. durissima fronce cis¬

Expanded text:
domino restitueret, ceterum improbissimo militi, ingratissimo hospiti, domino restitueret, ceterum improbissimo militi, ingratissimo hospiti, avidissimo naufrago stigmata inscriberet ingratum hominem testantia. Dignus quidem fuit, cui non inscriberentur illae litterae, sed insculperentur, qui hospitem suum nudo et naufrago similem in id, in quo iacuerat ipse, litus expulerat. Sed videbimus, quis modus poenae servandus fuerit ; auferendum utique fuit, quod summo scelere invaserat. Quis autem poena eius moveretur ? Id commiserat, propter quod nemo misereri misericors posset. Dabit tibi Philippus, quia promisit, etiam si non debet, etiam si iniuriam facturus est, etiam si scelus facturus est, etiam si uno facto praeclusurus est naufragis litora ? Non est levitas a cognito et damnato ersi Philippus possessorem illum eorum litorum reliquisset, quae naufragio fines regni mei tu litteras istas oculis inscribendas durissima fronte cir
Abbreviated transcription (Latin):
suã cranstulit. lectulo suo cessit affectũ semianimẽq recreauit
dieb xxͣx. sua impensa curauit. refecit uiatico instrux. sub in¬
nus petut: ut sibi cuiꝰdã. p̃dia donaret: Ille quidẽ erat hospeseiꝰ.
is ipse aquo recept᷑ erat a quo sanat᷑: Multa intim reges inbello.
pseram aꝑtis ocłis donant: Ñ susfic̃ hõ uistꝰ: tot armatis cupidita¬
tis cupiditatib Ñ potest qͥsquam eodẽ temꝑe ⁊ bonũ uirum &e bo¬
num ducẽ agere. Quomodo cot milia hominum insatiabilia sacia¬
bunt᷑: qͥd habebunt si suum quisq habuerit Hȩc philippꝰ sibi
dit̃. cum illum induci bona quȩ petebat uissit: Expulsus bonis
sius ille ñ ut rusticꝰ inuiriam tacitꝰ culit content᷑ qđ ñ & ipsedo¬
nat̾ cẽt s philippo epłam strictam. ac libalitatem sua scripsit.
Qua accepta: ita exarsit ut statim pausanis mandaret. bona pori

Expanded text:
suam transtulit, lectulo suo cessit, adfectum semianimemque recreavit, suam transtulit, lectulo suo cessit, adfectum semianimemque recreavit, diebus triginta sua impensa curavit, refecit, viatico instruxit subinnus petit, ut sibi cuiusdam praedia donaret. Ille quidam erat hospes eius, is ipse, a quo receptus erat, a quo sanatus. Multa interim reges in bello praesertim opertis oculis donant. " Non sufficit homo iustus tot armatis cupiditatibus, non potest quisquam eodem tempore et bonum virum et bonum ducem agere. Quomodo tot milia hominum insatiabilia satiabuntur ? Quid habebunt, si suum quisque habuerit ? " Haec Philippus sibi dixit, cum illum induci in bona, quae petebat, iussit. Expulsus bonis suis ille non ut rusticus iniuriam tacitus tulit contentus, quod non et ipse donatus esset, sed Philippo epistulam strictam ac liberam scripsit ; qua accepta ita exarsit, ut statim Pausaniae mandaret, bona priori
Abbreviated transcription (Latin):
centies obuirgat᷑. sim Int̾ eẽ enim utr̃q cõꝑabo: Est aliquid in eo
qđ ꝓmiseris: ꝑ seuerare Est rursus multũ in eo: ne inde bñficiũ
des: hoc tñ quantũ ẽ : Si leue cohibeamus/Si uͦ magno mͥ aut de:¬
triñto aut rubori futurũ: malo semel excusare quare negaue¬
rim: ꝙͣ semꝑ quare dedim: Tocũ in ꝙͣ in eo ẽ qͣntum ꝓ missi mei
u̾ba taxent᷑ Ñ tantũ qd̾ temere ꝓ misi retinebo: s qd̾ ñ recte dedi :
repetã : demens ẽ qͥ fidem p̃stat errori: Philippꝰ macedonũ rex ha¬
bebat militem manufortẽ cuĩ in multis expeditionibꝰ utilem
ex ꝑtꝰ oꝑam. subinde exp̃da aliquid inde illi uirtutis causa tlona¬
uerat: ⁊ hominẽ uenalis animȩ. crebris auctoram̃tis accendebat.
Hic naufragͦ: impossessiones cuiꝰdam macedonis expulsus est
Qđ ut nuntiatum ẽ accurrit. sp̃m eiꝰ recollegit. inuillã illum

Expanded text:
centies obiurgatus sim. Inter se enim utrumque comparabo. Est aliquid in eo, centies obiurgatus sim. Inter se enim utrumque comparabo. Est aliquid in eo, quod promiseris, perseverare ; est rursus multum in eo, ne indigno beneficium des ; hoc tamen quantum est ? Si leve, coniveamus ; si vero magno mihi aut detrim semper, quare dederim. Totum, inquam, in eo est, quanti promissi mei verba taxentur. Non tantum, quod temere promisi, retinebo, sed, quod non recte dedi, repetam ; demens est, qui fidem praestat errori. Philippus Macedonum rex habebat militem manu fortem, cuius in multis expeditionibus utilem ertus operam subinde ex praeda aliquid illi virtutis causa donaverat et hominem venalis animae crebris auctoramentis accendebat. Hic naufragus in possessiones cuiusdam Macedonis expulsus est ; quod ut nuntiatum est, accucurrit, spiritum eius recollegit, in villam illum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑegre una exiturum: s it̃ infestari latrocinus nuntiat᷑: In rẽ pre¬
sentem uenturꝰ fui: s eger filiꝰ &. puerꝑa uxor tenet: Om̃ia eẽ de:¬
bent. eadem. quȩ fuert̃ cum ꝓmitterẽ ut ꝓmittentis fidẽ teneã:
Quȩ aut̃ maior fieri mutatio potest. ꝙͣ si te malum uirũ & ingra¬
tum comꝑi: Qd̃ tanꝗͣ digno dabam. indigno negabo & irascendi
quoq causam habebo decept᷑. UInspiciam tñ ⁊ qͣutum sit. deqͦ agit᷑:
Dabit mͥ consilium: ꝓmisse rei modꝰ: Si exiguum ẽ dabolñ qͥa dignꝰ :
ess qͥa ꝓmisi: Nec tanꝗͣ munus dabo: s u̾ba mea redimã. ⁊ aurẽ
mͥ ꝑ uellam. dampno castigabo ꝓmittentis tem̾itatẽ Ecce ut do¬
leat tͥ. ut pꝰea considatiꝰ loquaris. qđ dicere solem. lingarium da¬
bo:Si inalus erit ñ cõmittã quẽad modũ mecenas art. ut ses t̃cio

Expanded text:
peregre exiturum : sed iter infestari latrociniis nuntiatur ; in rem praeperegre exiturum : sed iter infestari latrociniis nuntiatur ; in rem praesentem venturus fui : sed aeger filius, sed puerpera uxor tenet. Omnia esse debent eadem, quae fuerunt, eum promitterem, ut promittentis fidem teneas ; quae autem maior fieri mutatio potest, quam si te malum virum et ingratum comperi ? Quod tamquam digno dabam, indigno negabo et nascendi quoque causam habebo deceptus. Inspiciam tamen et, quantum sit, de quo agitur; dabit mihi consilium promissae rei modus. Si exiguum est, dabo, non quia dignus es, sed quia promisi, nec tamquam munus dabo, sed verba mea redimam et aurem mihi pervellam. Damno castigabo promittentis temeritatem : " Ecce, ut doleat tibi, ut postea consideratius loquaris ! " Quod dicere solemus, linguarium dabo. Si maius erit, non committam, quemadmodum Maecenas ait, ut sestertio
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓhibeat. Imprudentiũ ista fidutia ẽ fortunã sibi sponde: Sapi¬
ens ẽ utramq partẽ eiꝰ cogitat. Scit quantũ liceat. errori. quã.
incerta sc̃ humana. ꝙͣ multa cõsilus obstent: Ancipitẽ rerũ
ac lubricam sortẽ: suspensus sequit᷑ consilus certis: inceitos euent̾:
Exceptio aut̃ sine qua nicħ destinat. nicħ ingredit᷑ & hic ullum
tuet᷑. ꝓmisi beneficiũ. nͥ qͥd incidisset qͣre ñ deb̾em dare: Qͥd enĩ
si qđ illi pollicitꝰ sum pat̾a ñ sibi dare iusserit silex lata erit ne
conubium: Eadem res me defendit: quȩ uetat¶lc̃ fidẽ fallã. tunc
inconstantiȩ crim̃ audiam. si cum om̃ĩa eadem sint. quȩ crant ꝓ¬
mittente me ñ p̃stitero ꝓmissum: Alioqͥn qͥcqͥd mutat᷑᷑ lib̾tatẽ fac̃
de integro consulendi. & me fide lib̾at.ꝓmisi aduocationẽ. postea
apparuit ꝑ illã causã. p̃iudiciũ inpatrẽ meum quȩri ẜmisi me

Expanded text:
prohibeat. Imprudentium ista fiducia est fortunam sibi spondere ; sapiprohibeat. Imprudentium ista fiducia est fortunam sibi spondere ; sapiens utramque partem eius cogitat ; scit, quantum liceat errori, quam incerta sint humana, quam multa consiliis obstent ; ancipitem rerum ac lubricam sortem suspensus sequitur, consiliis certis incertos eventus expendit. Exceptio autem, sine qua nihil destinat, nihil ingreditur, et hic illum tuetur. Promisi beneficium, nisi si quid incidisset, quare non deberem dare. Quid enim, si, quod illi pollicitus sum, patria sibi dare iusserit ? Si lex lata erit, ne conubium ; eadem res me defendit, quae vetat. Tunc fidem fallam, tunc inconstantiae crimen audiam, si, cum eadem omnia sint, quae erant promittente me, non praestitero promissum ; alioquin, quidquid mutatur, libertatem facit de integro consulendi et me fide liberat. Promisi advocationem : postea apparuit per illam causam praeiudicium in patrem meum quaeri; promisi me
Abbreviated transcription (Latin):
tribuentis. ẽ: qr tanꝗͣ grato dedi ¶ Si ꝓmiseris inquit te datr¬
rum bñficiũ. ⁊ pꝰtea ingratum scieris eẽ. dabis an non: Sifacies.
sciens peccas: Das enim. cui ñ debesdare: Si negas ⁊ hoc modo
peccas. qͥa ñ das ei cui ꝓmisisti. Conscientia ur̃a hoc loco aitubat soto¬
& illd suꝑbum ꝓmissum: Nũꝗͣ sapientem facti sui penitere:
nec unꝗͣ em̃dare qđ fec̾it. nec mutare consiliũ Ñ mutat
sapiens consilium. om̃ib his manentib quȩ erant cũ sumeret
ldeo ñ quã illum pęnitentia subit qͥa nicħ meliꝰ illo temꝑe figi.
potuit quã qđ factum ẽ rlicħ meliꝰ constitui: ꝙͣ qđ cõstitutũ
ẽ: Cȩt̾um ad omĩa cũ exceptione uenit. sinicħ incidit qđ un¬
pediat: Idõ om̃ia illi succede dicimꝰ. ⁊ nicħ contͣ opinionẽ ac¬
cide. qͥa p̃sumit animo posse aliqͥd intuenire. qđ destinata

Expanded text:
tribuentis est, quia tamquam grato dedi. "Si promiseris," inquit, " te datutribuentis est, quia tamquam grato dedi. "Si promiseris," inquit, " te daturum beneficium et postea ingratum esse scieris, dabis an non ? Si facis sciens, peccas, das enim, cui non debes dare ; si negas, et hoc modo peccas : non das ei, cui promisisti. Conscientia vestra hoc loco titubat et illud superbum promissum numquam sapientem facti sui paenitere nec umquam emendare, quod fecerit, nec mutare consilium," Non mutat sapiens consilium omnibus his manentibus, quae erant, cum sumeret ; ideo numquam illum paenitentia subit, quia nihil melius illo tempore fieri potuit, quam quod factum est, nihil melius constitui, quam constitutum est ; ceterum ad omnia cum exceptione venit : "Si nihil inciderit, quod impediat." Ideo omnia illi succedere dicimus et nihil contra opinionem accidere, quia praesumit animo posse aliquid intervenire, quod destinata
Abbreviated transcription (Latin):
hit. Expecta ut nͥ benecessura ñ facias ⁊ nͥ cõꝑta u̾itate nichil
moueris: relicta om̃i actu uita consistit: Cũ ueri similia me in
hoc aut in illud impellant. ñ uere ei beneficiũ dabo.: quẽ ueri
simile erit gratum eẽ. Multa inquit int̾uenient ꝓpt̃quȩ & .ꝯ̃.
malus ꝓbono subrepat. & bonus ꝓ malo displiceat. fallaces
enim st̃ rerum speties quibꝰ credidimus Qͥs negat: S nichil
aliud inuenio. ꝑ qđ cogitationẽ regam. His uitas mͥ uestigus
sequenda ẽ. Cerciora ñ habeo: hȩc ut quã diligentissime estumnẽ.
oꝑam dabo. nec cito ilł adsentiar: Sic enim inplio potest accidẽ.
ut telũ meum in cõmilitonẽ manus dirigat. aliqͦ eriore decepta.
& hosti tanꝗͣ meo parcã: S hoc ⁊ raro accidet: & ñ uitio meo.
cuiꝰ ꝓpositum ẽ hostẽ ferire. ciuẽ defende. Si sciã ingratũ eẽ
ñ dabo beneficium At obrepsit. at imposuit nulla hic culpa

Expanded text:
xit. Expecta, ut nisi bene cessura non facias et nisi comperta veritate nil xit. Expecta, ut nisi bene cessura non facias et nisi comperta veritate nil noveris : relicto omni actu vita consistit. Cum veri similia me in hoc aut in illud impellant, non vera, ei beneficium dabo, quem veri simile erit gratum esse. " Multa," inquit, " intervenient, propter quae et malus pro bono surrepat et bonus pro malo displiceat ; fallaces enim sunt rerum species, quibus credidimus." Quis negat ? Sed nihil aliud invenio, per quod cogitationem regam. His veritas mihi vestigiis sequenda est, certiora non habeo ; haec ut quam diligentissime aestimem, operam dabo nec cito illis adsentiar. Sic enim in proelio potest accidere, ut telum meum in commilitonem manus dirigat aliquo errore decepta et hosti tamquam meo parcam ; sed hoc et raro accidet et non vitio meo, cuius propositum est hostem ferire, civem defendere. Si sciam ingratum esse, non dabo beneficium. At obrepsit, at imposuit : nulla hic culpa
Abbreviated transcription (Latin):
q rationes dispungunt᷑: Ego qͥd cui debeã. scio aliis pꝰ longã
si inqͥt nescis utr̃ ingratꝰ sit. an gratꝰ: ex pectab̾ donec scias:
An dandi beneficii tempꝰ ñ amittes: expectare longum ẽ.
Nã ut ait platon: difficilis humani animi comiectura ẽ Ñ
expectare: temerariũ ẽ. Huic respondebimꝰ Ñquã expec¬
tare nos certissimã rerũ cõp̃hensionẽ. qm̃ in arduo ẽ ueri
exploratio.s ire qͥ duc̃ ueri similitudo: Om̃e bac uia ꝓcedit
officium: Sic serim̾. sic nauigam᷑. sic militam᷑. sic uxores du¬
cimꝰ. sic lib̾os tollim̾. Cũ om̃num rerũ incert᷑ sit euent᷑ ad ea
accedimꝰ de qͥbꝰ bene sꝑandũ. eẽ credidim̃: Qs eñ pollicetur
serenti ꝓuentum. nauiganti portum. militanti uictoriã. marito
pudicã uxorẽ. patͥ pios lib̾os: Sequim᷑ qͣ ratio. ñ qua ueritas tra¬

Expanded text:
mque rationes dispunguntur, ego, quid cui debeam, scio. Aliis post longam mque rationes dispunguntur, ego, quid cui debeam, scio. Aliis post longam Si," inquit, " nescis, utrum ingratus sit an gratus, expectabis, donec scias, an dandi beneficii tempus non amittes ? Expectare longum est nam, ut ait Platon, difficilis humani animi coniectura est, non expectare temerarium est." Huic respondebimus numquam expectare nos certissimam rerum comprehensionem, quoniam in arduo est veri exploratio, sed ea ire, qua ducit veri similitudo. Omne hac via procedit officium. Sic serimus, sic navigamus, sic militamus, sic uxores ducimus, sic liberos tollimus ; cum omnium horum incertus sit eventus, ad ea accedimus, de quibus bene sperandum esse credidimus. Quis enim pollicetur serenti proventum, naviganti portum, militanti victoriam, marito pudicam uxorem, patri pios liberos ? Sequimur, qua ratio, non qua veritas tra
Abbreviated transcription (Latin):
reges: qr maiores eorum ñ fuert̃ qͥa ꝓsũmo imꝑio habuerũt
iusticiã. abstinentiã. qͥa ñ rem publicam sibi: s se.r.p. dicauer̃:
Regnent hii. q̃uia uir bonꝰ quidã ante ꝓ auus eoꝵ fuit. qͥ ani¬
mum supͣ fortunã gessit. qͥ indissensione ciuili qm̃ ita expedi
go spatio ñ potuit: In illius respectum: iste popło p̾sideat. ñ qͥa
scit aut potest s qͥa alius ꝓ illo meruit: hic corꝑe deformis
ẽ aspectu fȩdus. & ornam̃ta sua tͣducturꝰ. lam me homines
accusabunt cȩcum ac temerariũ dicent nescientẽ qͦ loco q̃ sũmis
atq excelsissimis debent᷑: ponam: Atego scio alio me istud da¬
re. alio olim debitũ soluere: Unde isti norunt illũ quondam
głȩ sequentis fugacissimũ. eo uultu ad ꝑicła euntẽ qͦ aliĩ eꝑi¬
cło redeunt: Nꝗͣ bonũ suũ a publico distinguentẽ ubi qͥs

Expanded text:
reges, quia maiores eorum non fuerunt, quia pro summo imperio habuerunt reges, quia maiores eorum non fuerunt, quia pro summo imperio habuerunt iustitiam, abstinentRegnent hi, quia vir bonus quidam ante proavus eorum fuit, qui animum supra fortunam gessit, qui in dissensione civili, quoniam ita expediego spatio non potuit ; in illius respectum iste populo praesideat, non quia scit aut potest, sed quia alius pro illo meruit. Hic corpore deformis est, adspectu foedus et ornamenta sua traducturus ; iam me homines accusabunt, caecum ac temerarium dicent, nescientem, quo loco, quae summis atque excelsissimis debentur, ponam ; at ego scio alii me istud dare, alii olim debitum solvere. Unde isti norunt illum quondam gloriae sequentis fugacissimum, eo voltu ad pericula euntem, quo alii e periculo redeunt, numquam bonum suum a publico distinguentem ? ' Ubi,
Abbreviated transcription (Latin):
quid purꝰ uidi uolebat: Referam dictum eiꝰ tͥ inse qd̾ circ̃ ferri
memini. & ipso p̃sente laudari.: Polliomi annio iacenti. obsceno
u̾bo usus: dix̾at se facturum id qđ pati malebat: & cũ pollionis
attͣctiorẽ uidisset frontem: qͥcqͥd inqͥt mali dixi: mͥ ⁊ capitimeo
hoc dictum suũ ipse narrabat: hominẽ tam palã obscenum.
ad fasces & ad tribunal ad misisti: Nempe dũ ueterẽ ilũ scaurũ
senat᷑ pͥncipem cogitas. indigne fers sobolẽ eiꝰ iacere: deosueri si¬
mile. c̃ ut alio indulgentiꝰ tractent ꝓpt̃ parentes auosq alios ꝓpt̃
futurã nepotũ ꝓnepotumq alonge sequentiũ posteroꝵ indolẽ
Nota enim ilł ẽ oꝑis sui seriesom̃iumq illis rerũ suas ꝑmañ
iturarũ scientia: in aꝑto semꝑ ẽ: Hob̃ exabdito subit ⁊ quȩ re¬
pentina putamꝰ: illis ꝓuisa ueniunt. ac familiaria I Sint hui

Expanded text:
quid purus videri volebat ? Referam tibi dictum eius in se, quod circumferri quid purus videri volebat ? Referam tibi dictum eius in se, quod circumferri memini et ipso praesente laudari. Pollioni Annio iacenti obsceno verbo usus dixerat se facturum id, quod pati malebat ; et eum Pollionis adtractiorem vidisset frontem : " Quidquid," inquit, " mali dixi, mihi et capiti meo ! " Hoc dictum suum ipse narrabat. Hominem tam palam obscenum ad fasces et ad tribunal admisisti ? Nempe dum veterem illum Scaurum senatus principem cogitas et indigne fers subolem eius iacere. Idem mile est, ut alios indulgentius tractent propter parentes avosque, alios propter futuram nepotum pronepotumque ac longe sequentium posterorum indolem ; nota enim illis est operis sui series, omniumque illis rerum per manus suas iturarum scientia in aperto semper est ; nobis ex abdito subit, et, quae repentina putamus, illis provisa veniunt ac familiaria. " Sint hi
Abbreviated transcription (Latin):
ti sumus hic magnos uiros genuit: dignꝰ ẽ bencficuis Quałcũq
suoꝵ lateat. ut loca sordida reꝑcussu solis illustrant᷑ ita merces
maiorum suorum luce resplendeant. ¶Excusare. hoc loco tͥ mi lib̃a¬
lis deos uolo. Int̃dum enim solemus dicere: Ed sibi uult ꝓuiden
tia quȩ arrhideum regno imposuit. Illi putas hoc datũ: patͥ eiuis
datum ẽ ⁊ frĩ Quare cȩsar orbi trarum p̃fecit hominẽ humani¬
sanguinis auidissimun: Quẽ ñ alit̃ fluere in conspectu suo uibe¬
bat. quam si ore excepturꝰ cẽt: Ꝙͥd gͦ: cu hoc illi datum estimas:
Patͥ eiꝰ g̾manico datum. auo. ꝓ auoq ⁊ ante hos alus ñ minus clariᷤᷤ
uris: etiam si pͥuati paresq aliis: uitam exegert̃ Qd tu cũ manig¬
cũ. scaurum. cõs. faceres. ignorabas ancillarum suarũ m̃struum
ore illum hiante expectare: Nũqͥd enim ipse dissimulabat: Nũ¬

Expanded text:
ti simus. Hic magnos viros genuit : dignus est beneficiis, qualiscumque ti simus. Hic magnos viros genuit : dignus est beneficiis, qualiscumque suorum lateat. Ut loca sordida repercussu solis illustrantur, ita inertes maiorum suorum luce resplendeant. Excusare hoc loco tibi, mi Liberalis, deos volo. Interdum enim solemus dicere : " Quid sibi voluit providentia, quae Arrhidaeum regno imposuit ?" Illi putas hoc datum ? Patri eius datum est et fratri. " Quare C Caesarem orbi terrarum praefecit, hominem sanguinis humani avidissimum, quem non aliter fluere in conspectu suo iubebat, quam si ore excepturus esset ? " Quid ergo ? Tu hoc illi datum existimas ? Patri eius Germanico datum, avo proavoque et ante hos aliis non minus claris viris, etiam si privati paresque aliis vitam exegerunt. Quid ? Tu, cum Mamercum Scaurum consulem faceres, ignorabas ancillarum illum suarum menstruum ore hiante exceptare ? Numquid enim ipse dissimulabat? Num
Abbreviated transcription (Latin):
industriis. s nob̃ preculit ñ sine ratione: Sacra ẽ magnarum
urtutũ memoria. ⁊ eẽ plures bonosiuuat: si grãbonoꝵ ũ cũ
ipsis cadat: Ciceronis filium quȩ res consulẽ fecit. nisi pater:
Cinuã nuꝑ quȩ res ad consulatum recepit ex hostium castris. quȩ
sextũ pompeium aliosq pompeios nͥ uniꝰ uiri magnitudo. tanta
quondam ut satis alte om̃s suos etiam runa eius attolłet: Quid
nuꝑ fabium ꝑsicum cuiꝰ oscłm etiamꝰ impodiri deuota boni sac̾¬
dotem ñ in uno collegio fecit nͥ uerrucosi ⁊ allobrogici & illi
trecenti qͥ hostium incursionis. pro.r.p. unã domum obiccerant:
Hoc debemus uirtutib ut ñ p̃sentes solum illas s etiã ablatas e
conspectu colamus. quomͦ illȩ id egert̃. ut ñ inunã etatẽ ꝓdeẽnt
s beneficia sua etiã pꝰt. ipsas relinquerent. Ita nos ñ una ȩcate gra¬

Expanded text:
industriis sed novis praetulit non sine ratione. Sacra est magnarum industriis sed novis praetulit non sine ratione. Sacra est magnarum virtutum memoria, et esse plures bonos iuvat, si gratia bonorum non cum ipsis cadit. Ciceronem filium quae res consulem fecit nisi pater Cinnam nuper quae res ad consulatum recepit ex hostium castris, quae Sex. Pompeium aliosque Pompeios, nisi unius viri magnitudo tanta quondam, ut satis alte omnes suos etiam ruina eius attolleret ? Quid nuper Fabium Persicum, cuius osculum etiam impudici denotabant, sacerdotem non in uno collegio fecit nisi Verrucosi et Allobrogici et illi trecenti, qui hostium incursioni pro re publica unam domum obiecerant ? Hoc debemus virtutibus, ut non praesentes solum illas, sed etiam ablatas e conspectu colamus ; quomodo illae id egerunt, ut non in unam aetatem prodessent, sed beneficia sua etiam post ipsas relinquerent, ita nos non una aetate gra
Abbreviated transcription (Latin):
coire debent q̃ beneficiũ efficiant: Primum: rei magnitudo: A:¬
dam enim sunt infra huiꝰ nominis m̃suram: Quis beneficium
dix̃ quadrã panis. aut stipem aeris ab iesti. aut ignis accendẽ¬
di factam potestatẽ: & int̾̃dum ista plus ꝓsunt. quã maruna:
S tam̃ ualitas sua illis etiam ubi temꝑis. necessitate facta sunt
necessaria: detrahit p̃cium Ib einde hoc qđ potentissimũ. ẽ hoc
oportet accedat. ut eius causa faciam ad quẽ uolebam ꝑuenire ÷¬
beneficium. dignumq eum udicẽ. & libens id tribuã ꝑcipiensq
ex munere in eo gaudiũ: Quoꝵ nichil. ẽ inistis: dequibꝰ loque¬
bamur: Nenĩ tanquã dignis illas tribuimus: s negligenter
tanquã parua & ñ homini damus: s humanitateͥ: Aliquando
daturum me etiã indignis quȩdam ñ negauerĩ in honorẽ alio¬
rum. sic̃ inpetendis honorib qͦsdam curpissimos nobilitas

Expanded text:
coire debent, quae beneficium efficiant. Primum rei magnitudo ; quaecoire debent, quae beneficium efficiant. Primum rei magnitudo ; quaedam enim sunt infra huius nominis mensuram. Quis beneficium dixit quadram panis aut stipem aeris abiecti aut ignis accendendi factam potestatem ? Et interdum ista plus prosunt, quam maxima ; sed tamen vilitas sua illis, etiam ubi temporis necessitate facta sunt necessaria, detrahit pretium. Deinde hoc, quod potentissimum est, oportet accedat, ut eius causa faciam, ad quem volam pervenire beneficium, dignumque eum iudicem et libens id tribuam percipiensque ex munere meo gaudium, quorum nihil est in istis, de quibus loquebamur ; non enim tamquam dignis illa tribuimus, sed neclegenter tamquam parva, et non homini damus, sed humanitati. Aliquando daturum me etiam indignis quaedam non negaverim in honorem aliorum, sicut in petendis honoribus quosdam turpissimos nobilitas
Abbreviated transcription (Latin):
Multum enim refert utrum aliquẽ ñ excludas: an eligas. Ius&
furi dr̃. pace ⁊ homicidȩ fruuntur: Sua repetunt: etiã qͥ aliena
rapuerunt ꝑsecutores & domi ferrum exercentes: murꝰ abhoste
defendit: Legum p̃sidio qͥ plimum in illas peccauert̃: ꝓtegunt᷑:
Quȩdam ñ pot̾ãnt cȩu̾s contingẽ nͥ uniu̾sis darent᷑ N ẽ itaq qd̾
de istis disputes. ad quȩ publice inuitati sumussIltd̃ qđ iudicio
meo ad aliquẽ ꝑuenire debebit ei quẽ cẽ ingratũ sciam: ñ dabo
Ergo inqͥt nec consilium delibanti dab ingrato. nec aqͣ haurire.
ꝑmites. nec uiam erranti monstrab̃ ingrato An hȩc quidẽ faci-¬
es. s nicħ donab̾. Distinguã istud certe. & temptabo distingue¬
re: Beneficium ẽ oꝑa utił s ñ om̃is oꝑa utił benesicium ẽ quȩ¬
dam enim tã exigua st̃: ut beneficii nom̃ ñ occupent I due res

Expanded text:
Multum enim refert, utrum aliquem non excludas an eligas. Ius et Multum enim refert, utrum aliquem non excludas an eligas. Ius et furi dicitur ; pace et homicidae fruuntur ; sua repetunt etiam, qui aliena rapuerunt ; percussores et domi ferrum exercentes murus ab hoste defendit ; legum praesidio, qui plurimum in illas peccaverunt,proteguntur. Quaedam non poterant ceteris contingere, nisi universis darentur ; non est de istis disputes, ad quae publice invitati sumus. Illud, quod iudicio meo ad aliquem pervenire debebit, ei, quem esse ingratum sciam, non dabo. " Ergo," inquit, " nec consilium deliberanti dabis ingrato nec aquam haurire permittes nec viam monstrabis erranti ? An haec quidem facies, sed nihil donabis ? " Distinguam istud, certe temptabo distinguere. Beneficium est opera utilis, sed non omnis opera utilis beneficium est ; quaedam enim tam exigua sunt, ut beneficii nomen non occupent. Duae res
Abbreviated transcription (Latin):
moꝵ qͥsquis incisus ẽ qͥcqͥd aliud ẽ quod tanꝙͣ ciui ñ tanꝙͣ bono
dat᷑ exȩquo boni ac mali ferunt ds̃ qͦꝙ q̃dam munera uniũso
humano geñi dedit a quibꝰ excludit᷑ nemo: flec enĩ poterat fi¬
eri: ut uentꝰ bonis uiris sc̾s eẽt: contrariꝰ malis Communi aũ
bono erat. patere. cõm̃tium maris. ⁊ regnum humani generis
relaxari. nec potãt lex casuris imbrib dici. ne inmaloꝵ impro¬
borumq rura defluerent./ Quȩdã in medio ponunt᷑. tã bonis
ꝙͣ mał condunt᷑ urbes. monim̃ta ingenioꝵ & ad indignos ꝑuẽ¬
cura publicauit editio. medicina etiã sceleratis opem monstrat
Composttiones remedioꝵ salutarium nemo suppsit ne lana¬
rentur indigni: luhis ex ige censurã ⁊ ꝑsonarũ estimationẽ. q̃ seꝑa¬
tim tanꝗͣ digno dant᷑ ñ in his quȩ ꝓmiscuȩ turbã admitunt

Expanded text:
morum, quisquis incisus est ; quidquid aliud est, quod tamquam civi, non tamquam bono morum, quisquis incisus est ; quidquid aliud est, quod tamquam civi, non tamquam bono datur, ex aequo boni ac mali ferunt. Deus quoque quaedam munera universo humano generi dedit, a quibus excluditur nemo. Nec enim poterat fieri, ut ventus bonis viris secundus esset, contrarius malis, communi autem bono erat patere commercium maris et regnum humani generis relaxari ; nec poterat lex casuris imbribus dici, ne in malorum improborumque rura defluerent. Quaedam in medio ponuntur. Tam bonis quam malis conduntur urbes ; monumenta ingeniorum et ad indignos perventura publicavit editio ; medicina etiam sceleratis opem monstrat ; compositiones remediorum salutarium nemo suppressit, ne sanarentur indigni. In iis exige censuram et personarum aestimationem, quae separatim tamquam digno dantur, non in his, quae promiscue turbam admittunt.