comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
de prauitatis sue correctione loqueret᷑. Sona nõ solũ facẽ
s etiam audire nõ poterat. Nũquã se ad scẽ conu̾sationis
habitũ uenire: uirando irascendo deridendo testabat᷑ In hac
aũt pestilentia que nuꝑ huiꝰ urbis ppłm magna ex parte
̾sumpsit. ꝓcussus in inguine: est ꝑductus ad mortem.
Cũq extremũ sp̃m̃ ageret: conuenerunt fr̃s ut egressum
illius orando ꝓtegerent. Iam corpus eius ab extrema fu̾at
parte p̾mortuũ: in solo tantũmͦ pectore uitalis adhuc calor
anhelabat. Cuncti aũt fr̃s tanto ꝓ eo ceꝑunt euxiꝰ orare:
quanto eũ iam uidebant sub celeritate discedẽ: Cũ repẽte
cepit eisdem frib assistentib annisu quo poterat clamare:
⁊ orationes eoꝵ int̾rumꝑe dicens. Recedite recedite ⁊ ecce
date locũ ut nõ me ampluis cruciet: s faciat qđ facturꝰ est.
Si ei ad deuorandũ datus sum. quare ꝓpt̾ uos moras patior
Tunc fr̃s ceꝑunt ei dic̾e. Quid est quod loqueris fr̃: Signũ

Expanded text:
ona non solum facere, sed etiam audire non poterat. Nunquam se ad sanctae conversationis habitum venire, jurando, irascendo, deridendo, testabatur. In hac autem pestilentia, quae nuper hujus urbis populum magna ex parte consumpsit, percussus in inguine, 1644 perductus est ad mortem. Cumque extremum spiritum ageret, convenerunt fratres, ut egressum illius orando protegerent. Jam corpus ejus ab extrema fuerat parte praemortuum, in solo tantummodo pectore vitalis adhuc calor anhelabat. Cuncti autem fratres tanto pro eo coeperunt enixius orare, quanto eum jam videbant sub celeritate discedere. Cum repente coepit eisdem fratribus assistentibus adnisu quo poterat clamare, et orationes eorum interrumpere, dicens: Recedite, recedite, ecce ddate locum ut me amplius non cruciet, sed faciat quod facturus est. Si ei ad devorandum datus sum, quare propter vos moras patior? Tunc fratres coeperunt ei dicere: Quid est quod loqueris, frater? Signum
Abbreviated transcription (Latin):
subditur. Tunc ait seriuis suis. Nuptie quidẽ parate sunt. s¬
qui inuitati erant nõ fuerũt digni. Ite gͦ adexitus uiarũ: ⁊ qͦs¬
cũꝙ inueneritis. uocate ad nuptias. Si inscͥptura satra uias.
actiones accipimus: exitus marũ intelligunꝰ defectus actionũ.
Quia illi plerũq facile ad dm̃ ueniunt: quos int̾reuis actibus
ꝓsꝑa nulla comitantur. Unde ⁊ sequit᷑. & egressi serui eiꝰ in iu¬
as congregauerunt om̃s quos inuenerunt bonos ⁊ malos.

Expanded text:
subditur: Tunc ait servis suis: Nuptiae quidem paratae sunt. subditur: Tunc ait servis suis: Nuptiae quidem paratae sunt. qui invitati erant non fuerunt digni. Ite ergo ad exitus viarum, et quoscunque inveneritis vocate ad nuptias. » Si in Scriptura sacra vias actiones accipimus, exitus viarum intelligimus defectus actionum, quia illi plerumque facile ad Dominum veniunt, quos in terrenis actibus prospera nulla comitantur. « Et egressi servi ejus in vias congregaverunt omnes quos invenerunt malos
Abbreviated transcription (Latin):
ret. dũs sabaoth dr̃. Sabaoth quippe: exertituũ intpretat᷑. dd
ꝑdendo gͦ adusarios suos exertitũ mittit: quia nimirum
uindictã dñs ꝑ anglos exercet. Cuiꝰ iundicte potentiã tũc
uri patres audiebant: nos aũt iam cernimus. Ubi enim
sunt suꝑbi illi martirũ ꝑsecutores: Ubi illi qui contra con-¬
ditorẽ suũ ceruidẽ. cordis erexerant ⁊ ⁊ de mũdi huiꝰ gła morti¬
feri tumebant: Ecte iam mors marticsi floret infice uiuẽ¬
tiũ : ⁊ hi qui contra illos de crudelitate sua gloriati sunt ne¬
quaquã ad memoriam nrãm ueniunt uł in numero mortuoꝵ.
Beb gͦ recognoscimus: qd̾ in parabolis audimꝰ E is qui se¬
inuitantem cõtẽp e conspicit: regis filii sui nuptias uacuas
ño habebit. fle alios nuttit: quia ⁊ si apud aliquos laborat.
qũq tam̃ sermo dei inuenturus est. usbi requiescat. unde et

Expanded text:
rex Dominus Sabaoth dicitur. Sabaoth quippe exercituum interpretatur. Ad rex Dominus Sabaoth dicitur. Sabaoth quippe exercituum interpretatur. Ad perdendos ergo adversarios suos exercitum mittit, quia nimirum vindictam Dominus per angelos exercet. Cujus vindictae potentiam tunc nostri patres audiebant, nos autem jam cernimus. Ubi sunt enim superbi illi martyrum persecutores? Ubi illi qui contra conditorem suum cervicem cordis erexerant et de hujus mundi gloria mortifera tumebant? Ecce tium, et hi qui contra illos de crudelitate sua gloriati sunt, nequaquam ad memoriam nostram veniunt, vel in numero mortuorum. Rebus ergo recognoscimus, quod in parabolis audimus, sed is qui invitantem se contemni conspicit, regis filii nuptias vacuas non habebit. Ad alios mittit, quia et si apud aliquos laborat, quandoque tamen sermo Dei inventurus est, ubi requiescat. Unde et
Abbreviated transcription (Latin):
Quia enĩ alius intentus labori t̾reno. alius uͦ mundi huiu
Actionib deditus. misteriũ incarnationis duĩce pensare. et
scõm illud inuere dissimulat: quasi ad uillã uł negotium ꝑ¬
gens. uenire ad regis nuptias recusat. & plerumq qd̃ est gͣ¬
uiꝰ. ñ nulli uotantis grãm nõ solũ respuunt: s etiam perse¬
quunt᷑. Unde ⁊ subdit᷑. Reliqui uͦ tenuerunt seruos eius:
⁊ contumeliis affectos occiderunt. S rex ista cognoscens:
missis exertitib suis ꝑdedit homicidas illos: ⁊ ciuitatem
illoꝵ succendit. Homitidas ꝑdidit: quia ꝑsequentes int̾e¬
iuit. Ciuitatẽ eoꝵ igne succendit: quia illoꝵ ũ solũ anime.
s caro quoꝙ inqua habitauerant. et̾na gehenne flãma cͥ¬
ciatur. Missis uerd exertitib extinxisse homicidas dr̃: quia
en hominib om̃e iudicitm ꝑ angłos exhibet᷑. Quid naq
sunt illa angłoꝵ agmina: ñ exercitꝰ regis nr̃i: Unde ⁊ idẽ

Expanded text:
Quia enim alius intentus labori terreno, alius vero mundi hujus Quia enim alius intentus labori terreno, alius vero mundi hujus actionibus deditus, mysterium incarnationis Dominicae pensare, et secundum illud vivere dissimulat, quasi ad villam vel negotium pergens, venire ad regis nuptias recusat, et plerumque quod est gravius nonnulli vocantis gratiam non solum respuunt, sed etiam persequuntur. Unde et subditur: Reliqui vero tenuerunt servos ejus, et contumeliis affectos occiderunt. Sed rex ista cognoscens, missis exercitibus suis, perdidit homicidas illos, et civitatem illorum succendit. Homicidas perdit, quia persequentes interimit. Civitatem eorum igni succendit, quia illorum non solum animae, sed et caro quoque in qua habitaverant, aeterna gehennae flamma cruciatur. Missis vero exercitibus exstinxisse homicidas dicitur, quia in hominibus omne judicium per angelos exhibetur. Quid namque sunt illa angelorum agmina, nisi exercitus Regis nostri? Unde et idem
Abbreviated transcription (Latin):
dicut adipe ⁊ pinguedine repleatur aĩa mea Quia ss Edl
⁊ prius ꝓpħe ⁊ postmodũ sci apłi ꝑtulerunt. inuicatis ⁊ ue¬
uire nolentib dr. Tauri mei ⁊ altilia occisa sunt: ⁊ om̃ia pc̃e¬
rate. ac si aꝑtius dicatur. Patrũ p̾cedentiũ mortes aspicite
⁊ remedia uite nr̃e cogitate. Notandũ uero. qd̾ ĩpriori inuita¬
tione nil de tauris ⁊ altilib dr̃: in scd̃a aũt iam tauri ⁊ alti¬
lia mactata memorant᷑. Quia om̃ipotens deus tũ u̾ba
eius audire nolumꝰ. adiungit exempla: ut om̃e qd̾ ĩpossi¬
bile credimꝰ. tanto nobis ad sꝑandũ fiat faciluuis: quanete
ꝑ hoc transisse iam ⁊ alios audimꝰ. Sequit᷑ Iuli aut neglecert᷑
⁊ abierunt. alius inuillam suam: alius uͦ ad negotiationẽ
suam. In uillã ire est: labori t̾reno unmod̾ate incumb̾ẽ. Ad
negotiationẽ suam ire est: actionũ scłariũ lucus inhyare

Expanded text:
Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea . Quantum vero Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea . Quantum vero nvitatis et venire nolentibus dicitur: Tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia parata. Ac si apertius dicatur: Patrum praecedentium mortes aspicite, et remedia vitae vestrae cogitate. Notandum vero quod in priori invitatione nil de tauris et altilibus dicitur, in secunda autem jam tauri et altilia mactata esse memorantur, quia omnipotens Deus cum verba ejus audire nolumus, adjungit exempla, ut omne quod impossibile credimus. tanto nobis ad sperandum fiat facilius, quanto per hoc transisse jam et alios audimus. 5. Sequitur: Illi autem neglexerunt, et abierunt, alius in villam suam, alius vero in negotiationem suam. In negotiationem vero ire, est actione saecularium lucris inhiare.
Abbreviated transcription (Latin):
tute cõpͥmerent: eosq iure gladio ferirent. Quod in nouo
pculdubio testam̃to cõpescitur: cũ ꝑ semet ip̃am ueritas p̃¬
dicat dicens. Biligite inmicos urõd: benefacite his qui ode¬
runt uos. Quid gͦ ꝑ tauros. nisi patres testam̃ti ueteris sig
nificant᷑ : Nam dum ex ꝑmissione legis acceꝑant. quatiꝰ
adu̾sarios suos odii retributione ꝑcuterent⁊ ut ita dicam.
quid aliud quã tauri erant. qui inimicos suos uirtutis cor¬
poree cornu feriebant: Qui uero ꝑ altilia. nͥ patres testam̃ti
noui figurant᷑: Qui dũ grãm pinguedinis int̾re ꝓcipi¬
unt: eternis f̾renus desideriis innitentes. ad sublimia cõtẽ¬
plationis sue penna subleuant᷑ In imo quippe cogitationẽ
ponere: quid aliud quã quedã ariditas m̃tis est: Qui aũt
utellectu celestiũ iam ꝑ sc̃a desideria de suꝑnis delectationis¬
enĩ pinguedine saginari psalmista concupierat: cũ ditebat

Expanded text:
tute comprimerent, eosque jure gladii ferirent. Quod in Novo tute comprimerent, eosque jure gladii ferirent. Quod in Novo procul dubio Testamento compescitur, cum per semetipsam Veritas praedicat, dicens: Diligite inimicos vestros, benefacite his qui oderunt vos nificantur. Nam dum ex permissione legis acceperant; quatenus adversarios suos odii retributione percuterent, ut ita dicam, quid aliud quam tauri erant, qui inimicos suos virtutis corpo reae cornu feriebant? Quid vero per altilia, nisi Novi Testamenti novi figurantur, qui dum gratiam pinguedinis internae percipiunt, a terrenis desideriis enitentes, ad sublimia contemplationis suae pennis sublevantur? In imo quippe cogitationem ponere, quid est aliud quam quaedam ariditas mentis? Qui autem intellectu coelestium jam enim pinguedine saginari psalmista concupierat, cum dicebat:
Abbreviated transcription (Latin):
scãm eccl̃iam sociauit. Uterus aũt genitricis uirginis:
lamo suo. ꝓcessit: quia ad coniungenda sibi eccłiam. in¬
carnatus deus de incorrupto utero uirginis exluit. Mhi¬
sit gͦ seruos suos. ut ad istas nptias amicos inuitar̃t
seruos ad inuitandũ misit: quia incarnationẽ unigeni¬
ti ⁊ ꝑ ꝓphas dixit futurã. ⁊ ꝑ apłos nuntiauit factam:
D quia hi qui prĩ inuitati sunt ad nptiaꝵ cõuiuium
uenire noluerunt: in scd̃a inuitatione iam dr̃. Ecce pran¬
diũ i eũ paraui: tauri mei. ⁊ altilia occisa sunt: ⁊ om̃ia
etiaui ip̃a me necesse est u̾ba eũgłice lestionis ex plauare.
Altilia enĩ: saginata dicimus. Ab eo enũ qd̃ est alere: altilia
quasi alitilia uocamꝰ. Cum uero in lege scriptum sit. diliges
amicũ tuũ ⁊ odio habebis inimitũ tuũ: accepta tunc iustiꝰ
licentia fuerat. ut dei suosq adu̾sarios quanta possent uir¬

Expanded text:
sanctam Ecclesiam copulavit. Uterus autem Virginis sanctam Ecclesiam copulavit. Uterus autem Virginis lamo suo processit, quia ad conjungendam sibi Ecclesiam incarnatus Deus de incorrupto utero Virginis exivit. Misit ergo servos suos ut ad istas nuptias amicos invitarent. servos ad invitandum misit, quia incarnationem Unigeniti et per prophetas dixit futuram, et per apostolos nuntiavit factam. Sed quia hi qui prius invitati sunt ad nuptiarum convivium venire noluerunt, in secunda invitatione jam dicitur: Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia etiam ipsa me necesse est verba evangelicae lectionis explanare. Altilia enim sagiuata dicimus; ab eo enim quod est alere, altilia quasi alitilia vocamus. Cum vero in lege scriptum sit: Diliges amicum tuum, et odio habebis inimicum tuum , accepta tunc justis licentia fuerat ut Dei suosque adversarios quanta possent vir
Abbreviated transcription (Latin):
nũ gͦ celoꝵ est eccłia iustoꝵ ⁊ quia dũ eoꝵ corda int̾ra nichilã¬
biunt: ꝑ hoc qd̃ ad suꝑna suspirant iam in eis dñs quasi in
celestib regnat. Dicatur gͦ. Simile est regnũ celoꝵ homiui
quis est rex regis filii pater. Ille nimirũ: cui psalmista
ait. Deus iudiciũ tuũ regida: ⁊ iusticiam tuam filio regi
Qui fecit nuptias filio suo Tunc enim deus pat̾ deo f
lio nuptias fecit: quando inutero uirginis humane na¬
ture conuuixit: q̃n dm̃ ante scl̃a fieri uoluit hominẽ
in fine scl̃oꝵ. S quia ex duab ꝑsonis fieri solet ista
cõiunctio: absit hoc ab intellectib nr̃is. ut ꝑsonam di
⁊ hominis redemptoris nr̃i ih̃u xp̃i ex duab ꝑsonis cre¬
damꝰ unitam. Ex duab quippe atq induab hunc na¬
turis existere dicimꝰ: s ex duab ꝑsonis cõpositũ crede.
nefas uitamꝰ: aptiꝰ gͥ atq securiꝰ dici potest. quia in hoc
regi filio nuptias fecit: quo ei ꝑ incarnationis mist̾iũ

Expanded text:
um eorum corda in terra nihil ambiunt, per hoc quod ad superna suspirant jam in eis Dominus, quasi in coelestibus regnat. Dicatur ergo: Simile est regnum coelorum homini Quis est rex, regis filii pater? ille nimirum cui per Psalmistam ait: Deus, judicium tuum regi da, et justitiam tuam filio regis, qui fecit nuptias futero Virginis humanae naturae conjunxit, quando Deum ante saecula fieri voluit hominem in fine saeculorum. Sed quia ex duabus personis fieri solet ista conjunctio, absit hoc ab intellectibus nostris, ut personam Dei et hominis Redemptoris nostri Jesu Christi ex duabus personis credamus unitam. Ex duabus quippe atque in duabus hunc naturis existere dicimus; sed ex duabus personis compositum credi, ut nefas, vitamus. Apertius ergo atque securius dici potest quia in hoPater regi Filio nuptias fecit, quo ei per Incarnationis mysterium
Abbreviated transcription (Latin):
ratione. Nec hec agentes retribui nobis p̾sentia bona
requiramꝰ. Nam ꝓ labore patientie. bona speranda sunt
sequentis uite ut tunc p̾miũ nr̃i laboris incipiat qñ oĩs
iam labor funditus cessat. Unde ⁊ ꝑ psalmistam dr. Nõ
Anfinẽ obluuo erit pauꝑis: patientia pauꝑum nõ pe¬
ribit in finem. Qrasi enĩ ꝑisse patientia pauꝑum cer

Expanded text:
ratione. Nec haec agentes, retribui nobis bona praesentia ratione. Nec haec agentes, retribui nobis bona praesentia requiramus; nam pro labore patientiae bona speranda sunt sequentis vitae, ut tunc praemium nostri laboris incipiat, quando omnis jam labor funditus cessat. Unde et per Psalmistam dicitur: Non in finem oblivio erit pauperis, patientia pauperum non peribit in finem . Quas
Abbreviated transcription (Latin):
nos dictũ est: quia sc̃a eccl̃ia electoꝵ florib plena habet ĩ
pace lilia. in bello rosas. Sciendũ p̃terea est: quod tribus
modis uirtus patientie exerceri solet. Alia nãq sunt que
adeo alia que ab antiquo adu̾sario: alia que apximo sus¬
tinemꝰ. Eꝓximo nãq ꝑ secutiones. dampna ⁊ contumelia
ab antiquo uͦ adu̾sario tẽptam̃ta: adeo aũt flagella tole¬
ip̃am debet mens cirtũspicere ne contra mala ꝓximi ꝑtra¬
hat᷑ ad retributionẽ mali⁊ ne contra tẽptam̃ta ad u̾sarii.
seducat᷑ ad delectationẽ uł cõsensũ delicti: ne contra flagella
opificis ad excessũ ꝓruat murmurationis. ꝑ fecte enim
adu̾sariꝰ uincit᷑: qñ mens nr̃a ⁊ int̾ temptam̃ta eiꝰ. ad delec¬
tationẽ atq cõsensũ nõ trabitur: ⁊ int̾ contumelias ꝓxi¬
mi. custodit᷑ ab odio: ⁊ unt̾ flagella dei cõpescit᷑ a murmu¬

Expanded text:
nos dictum est, quia sancta Ecclesia, electorum floribus plena, habet in nos dictum est, quia sancta Ecclesia, electorum floribus plena, habet in pace lilia, in bello rosas. 9. Sciendum praeterea est quod tribus modis virtus patientiae exerceri solet. Alia namque sunt quae a Deo, alia quae ab antiquo adversario, alia quae a proximo sustinemus. A proximo namque persecutiones, damna et contumelias; ab antiquo vero adversario tentamenta; a Deo autem flagella toleiipsam debet mens circumspicere: ne contra mala proximi pertrahatur ad retributionem mali, ne contra tentamenta adversarii seducatur ad delectationem vel consensum delicti; ne contra flagella opificis ad excessum proruat murmurationis. Perfecte enim adversarius vincitur, quando mens nostra et inter tentamenta ejus a delectatione atque consensu non trahitur, et inter contumelias proximi custoditur ab odio, et inter flagella Dei compescitur a murmu
Abbreviated transcription (Latin):
nima illic stare potuisset. Et hi gͦ qui ud̾ant ⁊ hi qͥ õm̃o
nich uiderant uno om̃s timore ꝑculsi ⁊ t̾rici fugerunt:
nallusq illic assistere illo moriente potuit. Pensate gͥ fr̃s
omp̃s deus qualit̾ t̾reat qñ districtus uidex uenturus
est. si sic assistentes tͥtuit. qñ gratus ⁊ remunerans uenit
aut qualit̾ timeri potest. cũ uideri potuerit: si sic m̃tes
p̃sentiũ strauit. ⁊ quando quano uideri nõ potuit. Ecce
quantũ hunc retributionis culm̃ euexit. Quid huic su¬
us conditor intꝰ dedit: de quo nobis tantam glam in die
eiꝰ exitus ⁊ foris innotuit: Quib hunc credamꝰ. nͥ scĩs n
martyrib sociatũ ⁊ quẽ attestantib corporeis quoq ocłis
abeatis spiritib cõstat ẽẽ susceptũ: Nullo iste gladio ꝑ¬
cussus occubuit: ⁊ tam̃ coronã patientie quã in m̃te teni¬
it. in egressione ꝑcepit. ꝓbamꝰ cotidie uerũ ẽẽ quod ante

Expanded text:
nima, illic stare potuisset. Et hi ergo qui viderant, et hi qui omnino nima, illic stare potuisset. Et hi ergo qui viderant, et hi qui omnino nihil viderant, uno omnes timore perculsi et territi fugerunt, nullusque illic assistere illo moriente potuit. Pensate ergo, fratres, omnipotens Deus qualiter terreat quando districtus judex venturus est, si sic assistentes terruit quando gratus et remunerans venit; aut qualiter timeri potest cum videri potuerit, si sic mentes praesentium stravit et quando videri non potuit. Ecce,quantum hunc retributionis culmen evexit. Quid huic suus conditor intus dedit, de quo nobis tantam gloriam in die ejus exitus et foris innotuit? Quibus hunc credamus nisi sanctis martyribus sociatum, quem, attestantibus corporeis quoque oculis, a beatis spiritibus constat esse susceptum? Nullo iste gladio percussus occubuit, et tamen coronam patientiae quam in mente tenuit in egressione percepit. Probamus quotidie verum esse quod ante
Abbreviated transcription (Latin):
pexerat: possidẽ aliqͥd in hoc mũdo fugiebat. Tumultus
deuitabat hominũ: crebris ac ꝓlixorib orationib intẽ¬
tus erat. Uirtus tam̃ patientie in eo uehem̃t̾ excreuerat:
ita ut eũ sibi amicũ crederet: qui sibi molestie aliqͥd irro¬
gasset. Reddebat contumeliis grãs: si qd̃ in ip̃a sua ino¬
pia ei dampnũ fuisset illatũ. hoc maximũ lucrũ puta¬
bat. om̃s suos adu̾sarios. nichil aliud quã adiutores est¬
mabat. Hunc cũ dies mortis eius egredi de corpore urgeret:
conuenerunt multi. ut tam sc̃e anime de hoc mũdo recedẽti.
suas animas cõm̃darent. Cũq circa lectũ illius hi qui
cõuenerant om̃s assisterent: alii corporeis oculis ing̾di¬
entes angłos uiderunt ns dicere aliqͥd nullomͦ potuer̃t:
alii om̃ino nicħ uiderunti s om̃s qui aderant. ita uehe¬
m̃tissimus tuor ꝑculit: ut nullus egdiente illa scã a¬

Expanded text:
pexerat, possidere aliquid in hoc mundo fugiebat; tumultus pexerat, possidere aliquid in hoc mundo fugiebat; tumultus devitabat hominum, crebris ac prolixioribus orationibus intentus erat. Virtus tamen patientiae in eo vehementer excreverat, ita ut eum sibi amicum crederet, qui sibi molestiae aliquid irrogasset; reddebat contumeliis gratias; si quod in ipsa sua inopia damnum ei fuisset illatum, hoc maximum lucrum putabat; omnes suos adversarios nihil aliud quam adjutores aestimabat. Hunc cum dies mortis egredi de corpore urgeret, convenerunt multi, ut tam sanctae animae 1617 de hoc mundo recedenti suas animas commendarent. Cumque circa lectum illius hi qui convenerant omnes assisterent, alii corporeis oculis ingredientes angelos viderunt, sed dicere aliquid nullo modo potuerunt; alii omnino nihil viderunt; sed omnes qui aderant ita vehementissimus timor perculit, ut nullus, egrediente illa sancta a
Abbreviated transcription (Latin):
in aꝑto opere esi: ferre uͨ contumelias. odientẽ diligere. marty¬
riũ est inocculta cogitatione. Nanoquia duo sunt martyuii gn̾a.
unũ in occulto opere: aliud in publico: testat᷑ ueritas. que ze¬
betei filios requirit dicens. Pocestis bibere calicem quem ego bi¬
biturus sum: Cui cũ ꝓtinꝰ responderent possumꝰ: ilico dñs respõ¬
dit dicens. Calicẽ quide meũ bibetis: Quid enim ꝑ calicẽ. nisi do¬
lorẽ passionis accipimꝰ: De quo alias dicit. Pater si fierẽ potest
uit. Ioh̃es nãq nequaquã ꝑ martyriũ uitã firiuit: sed
tam̃ martyr extitit: quia passionẽ quã nõ suscepit ĩ cor¬
pore. seruauit in m̃te. & nos gͦ hoc exemplo sine ferro ẽẽ
uit quida dieb nrĩs stephanus nõie pat̾ monasti
eiusq uł uitam uł obitũ uarrant. Erat aũt huiꝰ lingua
Rustica: s docta uita. Hic ꝑ amore celestis patrie cuncta de¬

Expanded text:
in aperto opere est; ferre vero contumelias, odientem diligere, martyin aperto opere est; ferre vero contumelias, odientem diligere, martyrium est in occulta cogitatione. Nam quia duo sunt martyrii genera, unum in occulto opere, aliud in publico, testatur Veritas, quae Zebedaei filios requirit, dicens: Potestis bibere calicem quem ego bibiturus sum? Cui cum protinus responderent: Possumus, illico Dominus respondit, dicens: Calicem quidem meum bibetis. Quid enim per calicem, nisi dolorem passionis accipimus? De quo alias dicit: Pater, si fieri potest, vit. Joannes namque nequaquam per martyrium vitam finivit, sed tamen martyr exstitit, quia passionem quam non suscepit in corpore servavit in mente. Et nos ergo hoc exemplo sine ferro esse Fuit quidam diebus nostris Stephanus nomine, pater monasterii ejusque vel vitam vel obitum narrant. Erat autem hujus lingua rustica, sed docta vita. Hic pro amore coelestis patriae cuncta des
Abbreviated transcription (Latin):
dinẽ in campo uictores sunt. s ꝑ negligentiã postiodũ intra
urbis claustra capiunt᷑ Quib isti sunt similes ⁊ nisi hilqͦs
urruens grauis languor a uita nõ subtrahit s leuit̾ uenens
tempus aliena mala sine dolore tolerat: ⁊ hec eadẽ retractans
ꝑtulisse se talia exultat: ne bonsi patientie quietis tẽꝑe ꝑdat
qd ĩ ꝑturbationib custodit᷑ S qͥtua natale martyris hodierna
diẽ colimꝰ fr̃s mei: nequaquã nos auirtute eiꝰ patientie estima¬
re extraneos debemꝰ. Si enĩ adiuuante nos dño uirtutẽ penitẽ¬
tie seruare contendimꝰ: ⁊ in pace eccł̃ie uiuimꝰ : ⁊ tam̃ martyrii pal¬
mã tenemꝰ. Duo quippe sunt martyrii genera: unũ in m̃te. aliud
in m̃te simul ⁊ actione. Itaq eẽ martyres possumꝰ: etiam si nul¬
lo ꝑcucientiũ ferro trucidem᷑. Mori quippe a ꝑsequente. martyriũ

Expanded text:
dinem in campo victores sunt, sed per negligentiam postmodum intra dinem in campo victores sunt, sed per negligentiam postmodum intra urbis claustra capiuntur? Quibus sunt similes, nisi iis quos irruens gravis languor a vita non subtrahit, sed leniter veniens tempus aliena mala sine dolore tolerat, et haec eadem retractans, pertulisse se talia exsultat, ne bonum patientiae quietis tempore pereat, quod in perturbationibus custoditur. 7. Sed quia natalem martyris hodierna die colimus, fratres mei, nequaquam nos a virtute ejus patientiae existimare extraneos debemus. Si enim, adjuvante nos Domino, virtutem patientiae servare contendimus, et in pace Ecclesiae vivimus, et tamen martyrii palmam tenemus. Duo quippe sunt martyrii genera, unum in mente, aliud in mente simul et actione. Itaque esse martyres possumus, etiamsi nullo percutientium ferro trucidemur. Mori quippe a persequente martyrium
Abbreviated transcription (Latin):
das iniurias cõmouere nõ potuit. Unde fit ut tota se uir¬
tute contra eum erigat: quẽ contumelias fortit᷑ ꝑtulisse con¬
sid̾at. Quẽ quia cõmouere in ip̃s inuiniatũ cotumelia nõpo¬
tuit: ab aꝑto certamine interun recedens. insecreta cogitatõe
deceptiorus tempus inquirit. & qui publice bellũ ꝑdidit ad
exhibendas occulte insidias exardescit. Quietis namq iam tẽ¬
pore ad uictoris anunũ redit: et uł dampna rerũ uł iniuriaꝵ
iatula ad memoriã reducit: cunctaq que sibĩ illata sunt. ue¬
hemĩter exaggerans: fuisse intolerabilia ostendit. Et quiescẽtis
animũ tanto furore conturbat: ut plerũq uir patiens illã
se equanimit tolerasse etiã post uictoriam captinus erubescat
seq nõ reddidisse contumelias doleat: ⁊ deceriora repend̾e si occasio
p̃beat᷑ querat. Quib gͦ isti sunt similes ÷ nisi his qui ꝑ fortitu¬

Expanded text:
das injurias commovere non potuit; unde fit ut tota se virdas injurias commovere non potuit; unde fit ut tota se virtute contra eum erigat, quem contumelias fortiter pertulisse considerat. Quem quia commovere in ipsa injuriarum jaculatione non potuit, ab aperto certamine interim recedens, in secreta cogitatione deceptionis tempus inquirit, et qui publico bello perdidit, ad exhibendas occulte insidias exardescit. Quietis namque jam tempore ad victoris animum redit, et vel damna rerum, vel injuriarum jacula ad memoriam reducit; cunctaque quae sibi illata sunt vehementer exaggerans, fuisse intolerabilia ostendit, et quiescentis animum 1616 tanto furore conturbat, ut plerumque vir patiens illa se aequanimiter tolerasse etiam post vicseque non reddidisse contumelias doleat, et deteriora rependere, si occasio praebeatur, quaerat. Quibus ergo isti sunt similes, nisi his qui per fortitu
Abbreviated transcription (Latin):
est qd̾ ꝑ patientiã uincit᷑ qr ip̃e ase animꝰ suꝑatur⁊ ⁊ semet¬
ip̃m sibimet ip̃i subicit: qñ eum patientia in humilitate tolerã¬
tie steruit. Sciendũ uero est qd̃ plerũq euenire patientib so¬
let. ut in eo quidem tempore quo adu̾sa patiunt᷑ uł contum¬
lias audiunt. nullo dolore pulsentur⁊ ⁊ sic patientiam exhi¬
beant: ut custodire etiam cordis innocentiam curent. S cum
pꝰ paululum hec ip̃a que ꝑtulerint ad memoriã reuocant. igne
uehem̃tissim i doloris instigantur: argum̃ta ultionis inquir t
⁊ mansuetudinẽ quam tolerantes habuerunt: in retractatione
sua semet ip̃os diuidicantes ꝑd̃t. Callidus nãꝙ ad u̾sarius bel¬
lum contra duos mouet : unũ uidelicet inflãmans. ut cõtum¬
lias pͥor inferat: altex uero ꝓuocans. ut contumelias lesus
reddat. S quia eius iam uictor extitit quẽ ad ꝓferendas
contumelias cõmouit. contra illũ acrius dolet quẽ ad redẽ¬

Expanded text:
st quod per patientiam vincitur, quia ipse a se animus superatur, et semetipsum sibimetipsi subjicit, quando eum patientia in humilitate tolerantiae sternit. Sciendum vero est quod plerumque evenire patientibus solet, ut eo quidem tempore quo adversa patiuntur vel contumelias audiunt nullo dolore pulsentur, et sic patientiam exhibeant, ut custodire etiam cordis innocentiam curent. Sed cum post paululum haec ipsa quae pertulerint ad memoriam revocant, igne vehementissimi doloris instigantur, argumenta ultionis inquirunt, et mansuetudinem quam tolerantes habuerunt, in retractatione sua semetipsos dijudicantes perdunt. 6. Callidus namque adversarius bellum contra duos movet, unum videlicet inflammans ut contumelias prior inferat; alterum vero provocans, ut contumelias laesus reddat. Sed quia ejus jam victor exstitit quem ad proferendas contumelias commovit, contra illum acrius dolet, quem ad redden
Abbreviated transcription (Latin):
ut dũ illit esse conspicit. ⁊ ampliꝰ qd̾ diligat ⁊ ampli quod
ꝑtunescat Hic om̃io nõ hereat. Adhec agenda habems
mediatorẽ dei ⁊ hominũ adiutorẽ nr̃m: ꝑ que citiꝰ cuncta
obtinebimꝰ. si ad illũ uero amore flagramus: qui uunt et

Expanded text:
ut dum illic esse conspicit et amplius quod diligat, et amplius quod ut dum illic esse conspicit et amplius quod diligat, et amplius quod pertimescat, hic omnino non haereat. Ad haec agenda habemus mediatorem Dei et hominum adjutorem nostrum, per quem citius cuncta obtinebimus, si ad illum vero amore flagramus, qui vivit, et
Abbreviated transcription (Latin):
delicet marmor corꝑi eiꝰ suppositũ. dũ fuisset ablatũ: tanta ex
eiꝰ corpore fraglantia odoris emanauit: ac si ex putrescente
carne illiꝰ ꝓ u̾mub aromata ferbuissent. Het gͥ dixi. ut euici¬
no exemplo ostend̾em posse ñ nullos ⁊ scłarẽ habitũ gerere:
⁊ scłarẽ animũ nõ habẽ. Quos enĩ talis ĩmũdo necessitas
ligat ut ex om̃i parte exiu amũdo nõ possint⁊ sic debent ea
que mũdi sunt tenere: ut tam̃ eis nesciant ex m̃tis fractõe
succũb̾e. Hec gͦ cogitate: ⁊ cũ celinquere cuncta que mundi
sunt nõ potestis. exteriora bene exteriꝰ agite. s ardentes ii¬
terius. ad et̾na festinate. Nithil sit qd̾ desideriũ m̃tis ur̃e re¬
carcet: muilluis uos rei in hoc mũto delectatio implicet. Sr
bonũ diligit᷑ mens in bonis meliorib id est in terestroꝵ de¬
lectet᷑. si malum metiitur. mala animo et̾na ꝓponantur.

Expanded text:
delicet marmor corpori ejus superpositum dum fuisset ablatum, tanta ex delicet marmor corpori ejus superpositum dum fuisset ablatum, tanta ex ejus corpore fragrantia odoris emanavit, ac si ex putrescenti carne illius pro vermibus aromata ferbuissent. Haec igitur dixi ut e vicino exemplo ostendere possem nonnullos et saecularem habitum gerere, et saecularem animum non habere. Quos enim tales in mundo necessitas ligat, ut ex omni parte exui a mundo non possint, sic debent ea quae mundi sunt tenere, ut tamen eis nesciant ex mentis fractione succumbere. Hoc ergo cogitate, et cum relinquere cuncta quae mundi sunt non potestis, exteriora bene exterius agite, sed ardenter interius ad aeterna festinate. Nihil sit quod desiderium vestrae mentis retardet, nullius vos rei in hoc mundo delectatio implicet. Si bonum diligitur, mens in bonis melioribus, id est in coelestibus delectetur. Si malum metuitur, mala animo aeterna proponantur,
Abbreviated transcription (Latin):
intentione. Nam cũ appropinquante mortis eiꝰ tẽpore.
grauissima aeris tempestas obsisteret ne ad sepeliendũ
duci potuisset. eumq coniunx sua cũ fletu uehem̃tissimo re¬
quireret dicens: quid faciã. quomͦ te ad sepeliendũ eicio. qͥ
ostiũ domꝰ huiꝰ egredi p̾nmia tempestate nõ possũ: Et̃ ille
respondit. Noli mulier flere: quia mox ut ego defunctus
fuero. aeris serenitas redit: Cuiꝰ ꝓtinus ⁊ uocẽ mors: et
mortem serenitas secuta est. Cuius manus ac pedes po¬
dagre humore tumescentes. ⁊ uersi in uulnerib fuerant: et
pfluenti sanie patebant. S cũ corpus illius ex more ad la¬
uandũ fuisset detectũ: ita manus. pedesꝙ illiꝰ sani reꝑti sũt.
ac si ũquã nulneris nicħ habuissent. Puctus itaq ac sepultꝰ
est Quisq conuigi uisum est: ut quarto die in sepulchro il¬
li marmor qd̃ suꝑ positũ fuerat mutari debuisset. Quod ui¬

Expanded text:
intentione. Nam cum, appropinquante mortis ejus tempore, intentione. Nam cum, appropinquante mortis ejus tempore, gravissima aeris tempestas obsisteret ne ad sepeliendum duci potuisset, eumque conjux sua cum fletu vehementissimo requireret, dicens: Quid faciam? quomodo te ad sepeliendum ejicio, quae ostium domus hujus egredi prae nimia tempestate non possum? Tunc ille respondit: Noli, mulier, flere, quia mox ut ego defunctus fuero, aeris serenitas redibit. Cujus protinus et vocem mors, et mortem serenitas est secuta. Cujus manus ac pedes podagrae humore tumescentes, et versi in vulneribus fuerant, et profluente sanie patebant. Sed cum corpus illius ex more ad lavandum fuisset detectum, ita manus pedesque illius sani reperti sunt, ac si unquam vulneris nihil habuissent. 1627 Ductus itaque ac sepultus est, ejusque conjugi visum est ut quarto die in sepulcro illius marmor quod superpositum fuerat mutari debuisset. Quod vi
Abbreviated transcription (Latin):
m̃ti duari: ut subiecta foris seruiant. ⁊ nũquã intentio¬
nẽ animi ad alta tendentis frarigant. Quitũq gͥ tales
sunt: eis ꝓfecto t̾reua omĩa nõ ad desideriũ s ad usum as¬
sunt : quia reb quidẽ uecessariis utunt᷑. s nichil hab̾e cũ
pcc̃o cupiunt. De ip̃is quoq reb habitis cotidie icedes
querunt: ⁊ plus gaudent in bono oꝑe. quã in bona pos¬
sessione. Ac ne aliquib ista difficilia esse uideant᷑ uem de
ꝑsona refero. quã multi ur̃m nouerunt: quã uidelicet
rem ip̃e ante trienniũ incentũ tellensi urbe. positus a pe¬
sonis fidelib didici. Nuꝑ nãq in eadem ciuitate theo¬
phanius comes fuit: uir miscd̃ie actib deditus ⁊ bonis
oꝑib intentus: hospitalitati p̃cipue studeus: exertẽdi
comitatus actib occupatus agebat t̾rena ⁊ tẽporalia:
s ut post ex fine eus claruit. magis ex debito quã ex

Expanded text:
menti dominari, ut subjecta foris serviant, et nunquam intentiomenti dominari, ut subjecta foris serviant, et nunquam intentionem animi ad alia tendentis frangant. Quicunque igitur tales sunt, eis profecto terrena omnia non ad desiderium, sed ad usum adsunt, quia rebus quidem necessariis utuntur, sed nihil habere cum peccato cupiunt. De ipsis quoque rebus habitis quotidie mercedes acquirunt, et plus gaudent bono opere quam bona possessione. 13. Ac ne aliquibus ista difficilia esse videantur, rem de persona refero quam multi vestrum noverunt, quam videlicet rem ipse ante triennium in Centumcellensi urbe a personis fidelibus didici. Nuper namque in eadem civitate Theophanius comes fuit , vir misericordiae actibus deditus, bonis operibus intentus, hospitalitati praecipue studens. Exercendi comitatus actibus occupatus, agebat terrena et temporalia; sed ut plus ex fine ejus claruit, magis ex debito quam ex
Abbreviated transcription (Latin):
quasi nõ habens : qui sic scit debita carius ex soluere: ut ta¬
m̃ ꝑ eam mũdo tota m̃te nõ cogatur in herere. Nam cũ idẽ
rursum egregius p̃dicator dicat. qui babet uxorẽ cogitat
que funt huius mundi. quomͦ placeat uxori: ille uxorem
habens. quasi nõ habet: qui sic studet placere coniugi. ut
tam̃ nõ displiceat conditori: Flet quoq. s tanquã nõ fleat
qui sic temporalib dampius affligit᷑: ut tam̃ et̾ius lucͥs
semꝑ auimũ consolet᷑ Gaudet uero s tanquã nõ gaudeat
qui sic temporalib bonis hilarescit. ut tam̃ semꝑ ꝑpetua
torm̃ta consideret: ⁊ in hoc qd̃ m̃tem gaudio subleuat. hãc
cotinuo pond̾e ꝓ uidi tumoris p̾mat. Eunit aũt s quali
non possidens : qui ⁊ adusum t̾rena p̃parat: ⁊ tam̃ cauta
utit᷑ s quasi nõ utatur: qui ⁊ necessaria cuncta exterius
ad uite sue minist̾ium redigit: ⁊ tam̃ hec eadẽ nõ siuit sue

Expanded text:
quasi non habens, qui sic scit debita carnis exsolvere, ut taquasi non habens, qui sic scit debita carnis exsolvere, ut tamen per eam mundo tota mente non cogatur inhaerere. Nam cum idem rursum egregius praedicator dicat: Qui habet uxorem, cogitat quae sunt hujus mundi, quomodo placeat uxori , ille uxorem habens quasi non habet, qui sic studet placere conjugi, ut tamen non displiceat conditori. Flet quoque, sed tanquam non defleat, qui sic temporalibus damnis affligitur, ut tamen de aeternis lucris semper animum consoletur. Gaudet vero, sed tanquam qui sic de temporalibus bonis hilarescit, ut tamen semper perpetua tormenta consideret: et in hoc quod mentem gaudio sublevat, hanc continuo pondere providi timoris premat. Emit autem, sed quasi non possidens, utitur, sed quasi non utatur, qui et necessaria cuncta exterius ad vitae suae ministerium redigit, et tamen haec non sinit suae
Abbreviated transcription (Latin):
oue illa conspiciunt ad que ꝑuenimꝰ. Extirpent᷑ funditꝰ uitia:
nõ solũ abactu oꝑis. s etiam acogitatione cordis euulsa. Nõ
nos uoluptas carnis : nõ sollicitudo curiositatis: nõ estus
ambitionis. ad diũtam cenã p̃pediat. S ip̃a quoq que ho¬
nesta ĩmũdo agumꝰ. quasi ex quodã m̃tis latere tangamꝰ ut
t̾rena quelibet sic nr̃o corpori seruiant: quatinꝰ cordi minime
obsistant. Non gͦ fr̃s audemꝰ uobis dicere. ut om̃ia relinqͣtis:
s tam̃ si uultis omĩa etiã retinendo relinquitis: si sic tẽpor¬
ralia geritis. ut tam̃ tota m̃te ad et̾na tendatis. binc ⁊ eram
paulus apłs dicit. Tempus breue est relituũ suꝑ est ut qui
hebent uxores tanquã nõ habentes sint: ⁊ qui flent tanꝙͥ
tanquã nõ possidentes: ⁊ qui utunt᷑ hoc mũdo tanquã nõ i¬
tantur preterit enĩ figura huiꝰ mũdi. Uxorẽ nãicy habet. G

Expanded text:
one illa conspiciunt ad quae pervenimus. Exstirpentur funditus vitia, one illa conspiciunt ad quae pervenimus. Exstirpentur funditus vitia, non solum ab actu operis, sed etiam a cogitatione cordis evulsa. Non nos voluptas carnis, non sollicitudo curiositatis, non aestus ambitionis a dominica coena praepediat, sed ipsa quoque quae honesta in mundo agimus quasi ex quodam mentis latere tangamus, ut terrena quae libent sic nostro corpori serviant, quatenus cordi minime obsistant. Non ergo, fratres, audemus vobis dicere ut omnia relinquatis; sed tamen, si vultis, omnia etiam retinendo relinquitis, si sic temporalia geritis, ut tamen tota mente ad aeterna tendatis. 12. Hinc etenim Paulus apostolus dicit: Tempus breve est: reliquum est ut qui habent uxores tanquam non habentes sint, qui flent tanquam  hoc mundo tanquam non utantur; praeterit enim figura hujus mundi . Uxorem namque habet, sed
Abbreviated transcription (Latin):
huiꝰ ꝓsꝑa: uocat aliqñ ꝑ adu̾sa. Nemo contempnat: ne dũ uocatuᷤ
extusat: cũ uoluerit intrare nõ ualeat. fludite quid sapientia
ꝑ salamonẽ dicat. Tunc in uocabunt me ⁊ nõ exaudiam: mane
consurgent. & nõ inuenient me. Hinc est qd̃ fatue uirgines
pꝰ ponere. solis desideriis et̾nis in hyare: S hec pautis data
sunt almmonere uos uolo. aut relinquatis omĩa: s nõ p̃su¬
mo. Si gͦ cuncta mundi relinquere nõ potestis. sic tenete qͥ
huiꝰ mũdi sunt: ut tam̃ ꝑ ea nõ teneamini in mundo: ut t̾re¬
na res possideatur. nõ possideat: ut subm̃tis ur̃e sit diũo qd̃
habetis: ne si mens ur̃a t̾renaꝵ reꝵ amore uincit᷑: a reb suis
magis ip̃a possideat᷑. Sit gͦ res temporalis in usu: et̾na in de¬
siderio. Sit res temporalis initine: s desidẽt᷑ eterna in ꝑuen¬
tione. Quasi ex latere respiciatur: quicquid in hoc mundo
agitur. dnte nos aũt tendant᷑ m̃tis oculi: dum tota intenti¬

Expanded text:
emnat, ne, dum vocatus excusat, cum voluerit intrare non valeat. Audite quid Sapientia per Salomonem dicat: Tunc invocabunt me, et non exaudiam; mane consurgent, et non invenient me . Hinc est quod fatuae virgines postponere, solis desideriis aeternis inhiare? Sed haec paucis data sunt. 11. Admonere vos volo ut relinquatis omnia, sed non praesumo. Si ergo cuncta mundi relinquere non potestis, sic tenete quae hujus mundi sunt, ut tamen per ea non teneamini in mundo; ut terrena res possideatur, non possideat; ut sub mentis vestrae sit dominio quod habetis, ne si mens vestra terrenarum rerum amore vincitur, a rebus suis ipsa magis possideatur. Sit ergo res temporalis in usu, aeterna in desiderio; sit res temporalis in itinere, desideretur aeterna in perventione. Quasi ex latere respiciatur quidquid in hoc mundo agitur. Ante nos autem tendant mentis oculi, dum tota intenti
Abbreviated transcription (Latin):
tulat. Quib gͦ nos lacrimis sꝑare ueniam debemꝰ⁊ qui ĩ
illo trem̃do examine cũ rege nr̃o ex equo adiudiciũ nõ uenu¬
mus: Quos nimirum condicio infirmitatis: ⁊ causa in¬
feriores exhibet. A fortasse iam mali oꝑis culpas abscidi¬
mꝰ. iam praua queq exterius declinamꝰ ⁊ nũquid ad reddẽ¬
dam rationẽ cogitationis nr̃e sufficimꝰ: Nam cũ uginti

Expanded text:
tulat. Quibus ergo nos lacrymis sperare veniam debemus, qui in tulat. Quibus ergo nos lacrymis sperare veniam debemus, qui in illo tremendo examine cum Rege nostro ex aequo ad judicium non venimus, quos nimirum conditio, infirmitas et causa, inferiores exhibet? Sed fortasse jam mali operis culpas abscidimus, jam prava quaeque exterius declinavimus, nunquid ad reddendam rationem cogitationis nostrae sufficimus? Cum duplo
Abbreviated transcription (Latin):
& in omne qd agimꝰ considare occultos nr̃os adu̾sarios
debeniꝰ: qui semꝑ nr̃is oꝑib insistunt: semꝑ ex nr̃o de fectu gͣ¬
tulant᷑. Quos ꝓph̃a intuens ait. Deus meus inte confido ñ
erubescã: neq urrideant me inimici mei. In bonus enĩ oꝑib
intenti. nisi contra malignos sp̃s sollicite ugilemꝰ: ip̃os de¬
risores patimͣ. quos ad malũ ꝑsuasores habemꝰ. S quia de cõ¬
struendo edificio cõparatio data est: nũc ex minore ad maiuiᷤᷤ
similitudo subditur : ut ex reb minimis maiora pensentur.
Nam sequit᷑. Aut quis rex iturus cõnuttere bellũ adu̾su
aliũ regem: ñne sedens prius cogitat. si possit cũ decẽ nilib
occurrẽ ei qui cũ uginti milib uenit ad se: Alioquin adhuc
illo longe agente: legationẽ mittens rogat ea que pacis sũt
Rex contra regẽ ex equo uenit ad p̾liũ : ⁊ tam̃ si se ꝑpendit
nõ posse sufficere legationẽ nuttit. & ea que pacis sunt pos¬

Expanded text:
adversarios debemus, qui semper nostris operibus insistunt, semper ex nostro defectu gratulantur. Quos Propheta intuens, ait: Deus meus, in te confido, non erubescam, neque irrideant me inimici mei . In bonis enim operibus intenti, nisi contra malignos spiritus sollicite vigilemus, ipsos irrisores patimur, quos ad malum persuasores habemus. Sed quia de construendo aedificio comparatio data est, nunc ex minori ad majus similitudo subditur, ut ex rebus minimis majora pensentur. Nam sequitur: Aut quis rex iturus committere bellum adversus alium regem, non sedens prius cogitat si posinti millibus venit ad se? Alioquin adhuc illo longe agente, legationem mittens rogat ea quae pacis sunt. Rex contra regem ex aequo venit ad praelium, et tamen si se perpendit non posse sufficere, legationem mittit, et ea quae pacis sunt pos
Abbreviated transcription (Latin):
rum sub uidee spetie: uinciuiq peccatrici aĩe dr̃. Si dereliquerit
uit uxorẽ suã. ⁊ illa recedens dixerit uirũ alterũ: nũqͥd reu̾te¬
tur ad eam ultra: Nũquid nõ polluta et contaminata erit mu

Expanded text:
rum sub Judaeae specie unicuique peccatrici animae dicitur: Si dereliquerit rum sub Judaeae specie unicuique peccatrici animae dicitur: Si dereliquerit vir uxorem suam, et illa recedens duxerit virum alium, nunquid revertetur ad eum ultra? Nu
Abbreviated transcription (Latin):
cũ lex requieuit in ecclia. S hec eadẽ lex manus graues habuit
quia peccantes quosq nõ miscdĩt᷑ ꝑtulit: s seuera districtõne ꝑ¬
cussit. claron uero mons fortitudinis: hur aũt igius int̾p̃tatur.
Quem itaq iste mons fortitudinis signat: nsi redemptorẽ ur̃m
diũ: inuerticẽ montiũ. dut quis ꝑ ignem: nisi sp̃s sc̃s figurat᷑
de quo idẽ redemptor nr̃ dicit ignem ueni mittere in t̾ram: Aarõ
gͦ et hur graues mauꝰ moysi sustinent. atq sustentando leuio¬
res reddunt : quia mediator dei ⁊ hominũ cum igne sci sp̃s
ueniens. mandata legis grauia. que dũ carnalit̾ tenerent᷑
portari nõ poterant: tolerabiliora nobis ꝑ spiritalem intelli¬
gentiã ostendit. Quasi enim manꝰ moysi leues reddidit: quia
pondus mandatoꝵ legis ad uirtutem confessionis retorsit
dicit. Nolo mortẽ peccatoris: s ut cõuertatur et iiuat. Hinc ite¬

Expanded text:
cum lex requievit in Ecclesia. Sed haec eadem lex manus graves habuit, cum lex requievit in Ecclesia. Sed haec eadem lex manus graves habuit, quia peccantes quosque non misericorditer pertulit, sed severa districtione percussit. Aaron vero mons fortitudinis, Hur autem ignis interpretatur. Quem itaque mons iste fortitudinis signat, nisi Redemptorem nostrum, Domini in vertice montium ? Aut quis per ignem, nisi Spiritus sanctus figuratur, de quo idem Redemptor noster dicit: Ignem veni mittere in terram? Aaron ergo et Hur graves manus Moysi sustinent, atque sustentando leviores reddunt, quia Mediator Dei et hominum cum igne sancti Spiritus veniens, mandata legis gravia, quae dum carnaliter tenerentur, portari non poterant, tolerabiliora nobis per spiritualem intelligentiam ostendit. Quasi enim manus Moysi leves reddidit, quia pondus mandatorum legis ad virtutem confessionis retorsit. dixit: Nolo mortem peccatoris, sed ut convertatur et vivat . Hinc ite
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃i. Ecce peccatores uidet ⁊ sustinet ⁊ resistentes tolerat. ⁊ tam̃ co¬
tidie ꝑ eũgłiũ clem̃t̾ uocat. Confessionẽ nr̃am ex puro corde desi¬
dãt: ⁊ cuncta que deliquimꝰ relaxat Temꝑauit nobis districti¬
onẽ legis: iuscd̃ia redemptoris. In illa quippe scriptũ est. Siqͥs
hoc. uł illud fecerit: morte moriat᷑. Siquis hoc uł illa fecerit:
lapidib obruat᷑. Apparuit conditor ⁊ redemptor ñr in carne: cõ¬
fessioni peccatoꝵ nõ penã. s uitã ꝓmittit. Mulierẽ sua uulnera
confitentẽ suscipit: ⁊ sanã dimittit. In flixit gͦ ad miscd̃iam diri¬
tiam legis: quia quos iuste illa dampnat. ip̃e niscd̃it᷑ liberat
Unde bene quoq u lege scriptum est: quia manꝰ moysi erant
graues. Sum̃tes gͥ lapidem posuerũt subt̾ in quo sedit: aaron
aũt ⁊ hur sustentabant manus eiꝰ. Moyses quippe sedit in lapide

Expanded text:
nostri. Ecce peccatores videt et sustinet, resistentes tolerat, et tamen quonostri. Ecce peccatores videt et sustinet, resistentes tolerat, et tamen quotidie per Evangelium clementer vocat. Confessionem nostram ex puro corde desiderat, et cuncta quae delinquimus relaxavit. Temperavit nobis districtionem legis misericordia Redemptoris. In illa quippe scriptum est: Si quis hoc vel illud fecerit, morte moriatur. 1598 Si quis haec vel illa fecerit, lapidibus obruatur . Apparuit conditor et Redemptor noster in carne, confessioni peccatorum non poenam, sed vitam promittit; mulierem sua vulnera confitentem suscipit, et sanam dimittit. Inflexit ergo ad misericordiam duritiam legis, quia quos juste illa damnat, ipse misericorditer liberat. Unde bene quoque in lege scriptum est quia manus Moysi erant graves; sumentes ergo lapidem, posuerunt subter, in quo sedit; Aaron autem et Hur sustentabant manus ejus . Moyses quippe sedit in lapide,
Abbreviated transcription (Latin):
uulus dñs appellatur: uixta assũptã carnẽ antiquoꝵ filiꝰ patrũ
feruentior uero in meridie estus ardescit: ⁊ umbrosum locũ hui¬
uulus querit quẽ estus igne nõ afficit In illis gͦ cordib dũs
requiescit. que amor p̃sentis scl̃i nõ uicendit: que carnis deside¬
ria nõ exurunt: que incensa suis auxietatib in huiꝰ mundi cõ
meridie ad pascendũ hinnulus inquirit: quia talib m̃tis dñs
pascit᷑ que ꝑ respectũ gr̃e temꝑate corporalib desideriis non u
pascebat foris quia ab estu carnaliũ quasi humulus redẽptor
ũr ad illiꝰ m̃tem fugerat: quã pꝰ uitioꝵ ignẽ penitentie umbra
temꝑabat. Pensemꝰ quante pietatis fuit peccatricẽ mulierem
nõ solũ adse admittere: s ei etiam adtangendũ pedes p̾bere. Cõ¬
sideremꝰ grãm msericordis del: ⁊ dampnemꝰ multitudinẽ reatus

Expanded text:
nulus Dominus appellatur, juxta assumptam carnem antiquorum filius patrum. nulus Dominus appellatur, juxta assumptam carnem antiquorum filius patrum. Ferventior vero in meridie aestus ardescit, et umbrosum locum hinnulus quaerit, quem aestus igne non afficit. In illis ergo cordibus Dominus requiescit, quae amor praesentis saeculi non incendit, quae carnis desideria non exmeridie ad pascendum Dominus requirit, quia talibus mentibus pascitur quae per respectum gratiae temperatae corporalibus desideriis non urpascebat foris, quia ab aestu carnalium Redemptor noster ad illius mentem fugerat, quam post vitiorum ignem poenitentiae umbra temperabat. 8. Pensemus quantae pietatis peccatricem mulierem non solum ad se admittere, sed ei etiam ad tangendum pedes praebere. Consideremus gratiam misericordis Dei, et damnemus multitudinem reatus
Abbreviated transcription (Latin):
B iam redemptor nr̃ enumerata bona concludit: cũ ꝑ sententiã
dicit. ꝓpt̃ qd̾ dico tͥ⁊ remittunt᷑ ei peccata multa: qͥfic̃ dilexit ml¬
tum. At si aꝑte dicat: ⁊ si durũ est ualde qd̃ coquitur. abundat tam̃
amoris ignis quo etiam dura consumant᷑. Libet int̾ hec cõsid̾ati¬
onẽ tante pietatis intueri ⁊ peccatricis mulieris oꝑa s penitentis.
qua estimatione ueritas apud se seruat: que eiꝰ adu̾sario sub tã¬
ta distributione enuinerat. Ad pharisei prandiũ dñs discũbebat.
s apud penitentem mulierem m̃tis epulis delectabat᷑ clpud pha¬
riseum ueritas pascebatur foris: apud peccatritẽ mulierẽ s cõ
u̾sam. pascebatur intus. Unde ⁊ ei sc̃a eccłia quem sub spetie hin¬
nuli ceruoꝵ querit: in canticis canticoꝵ dic̃. Iudica mͥ quem diligͥ
aĩa mca. ubi pascas: ubi cubes in meridie. Ceruoꝵ quippe hin

Expanded text:
Sed jam Redemptor noster enumerata bona concludit, cum per sententiam Sed jam Redemptor noster enumerata bona concludit, cum per sententiam subdit: Propter quod dico tibi: Remittuntur ei peccata multa, quoniam dilexit multum. Ac si aperte dicat: Et si durum est valde quod coquitur, abundat tamen amoris ignis quo etiam dura consumantur. 7. Libet inter haec considerationem tantae pietatis intueri. Peccatricis mulieris opera, sed poenitentis, qua aestimatione Veritas apud se servat, quae ejus adversario sub tanta distributione enumerat. Ad Pharisaei prandium Dominus discumbebat, sed apud poenitentem mulierem mentis epulis delectabatur. Apud Pharisaeum Veritas pascebatur foris, apud peccatricem mulierem, sed tamen conversam, pascebatur intus. Unde et ei sancta Ecclesia, quem sub specie hinnuli cervorum quaerit, in Canticis canticorum dicit: Indica mihi quem diligit anima mea, ubi pascas, ubi cubes in me