comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dargurint. tã rep̃hensibilit̾ exhortant᷑. Ait nãꝙ
Qͥs unqͣm innocens periit ⁊ aut qͣndo recti de¬
leu st̃ Sepe quippe hic ee innocentes pererent
&e recti fuiditus delent᷑. s tam̃ ad eternã głam
pereundo setuant᷑. Si enĩ nullꝰ innocens periret:
ꝓpha ñ diceret. Iustus petit: & nemo ẽ qͥ recogitet.
directo d̃s ꝑitos p̃uidendo ñ raperet: nequaqͣm
de iusto sapientia dixisset. Raptus ẽ ne malicia
nuitaret intellectũ eiꝰ. Si iustos animadu̾sio
nulla ꝑcuteret: petcꝰ minime ꝓmnciaret di¬
cens. Tempꝰ ẽ ut iudiciũ incipiat de domo dĩ
Illi uͦ ueracit᷑ recti st̃: qͥ amore suꝑne patͥe ad
cuncta presentis uite adu̾sa p̃parant᷑. Nã qͥ pro
et̾nis bonis mala hic ꝑpeti metuunt: udelicet
recti ñ st̃. S elyphat uel deleri rectos uł innocen¬
tes hic petire ñ estimat: qͥa sepe hii qui ñ spe
celestis głe. s ꝓ t̾rena deo retͥbutione deseru¬
unt. ip̃i fibinet fingunt qͦd quect̃: & docere p̃¬

Expanded text:
 tam reprehensibiliter exhortantur. Ait namque: Quis unquam innocens periit, aut quando recti deleti sunt? Saepe quippe hic et innocentes pereunt, et recti funditus delentur; sed tamen ad aeternam gloriam pereundo servantur. Si enim nullus innocens periret, Propheta non diceret: Justus periit, et nemo est qui recogitet . Si rectos Deus providendo non raperet, nequaquam de justo Sapientia dixisset: Raptus est, ne malitia mutaret intellectum ejus . Si justos animadversio nulla percuteret, Petrus minime praenuntiaret, dicens: Tempus est ut incipiat judicium de domo Dei . Illi ergo veraciter recti sunt, qui amore supernae patriae ad cuncta praesentis vitae adversa praeparantur. Nam qui pro aeternis bonis mala hic perpeti metuunt, videlicet recti non sunt. Sed Eliphaz vel deleri rectos, vel innocentes hic perire non aestimat, quia saepe hi qui non spe e, sed pro terrena Deo retributione deserviunt, ipsi sibimet fingunt quod quaerunt; et docere pr
Abbreviated transcription (Latin):
motib ex iurtutis arce clñari: Qͥ gͥ. patientiã
tenet. animã possidet ⁊ qͥa inde contͣ adu̾sa om¬
nia fortis essicit᷑: unde sibi &e se ip̃m uincendo
dñ at᷑⁊ & quo se laudabilit̾ frangit. infratũ
se fortit᷑ exerit: quia cũ in suis se uoluptatib
superat. sese ad contraria inuictũ parat. S qͥa

Expanded text:
motibus ex virtutis arce dominari? Qui igitur patientiam tenet, animam possidet, quia inde contra adversa omnia fortis efficitur unde sibi et seipsum vincendo dominatur. Et quod laudabiliter frangit, infractum se fortiter exerit, quia cum in suis se voluptatibus superat, sese ad contraria invictum parat. CA
Abbreviated transcription (Latin):
dũ sibi mn contrariis. ex eo qͦd & ꝓsꝑa loquebant᷑
ostencłe. tantoq mala q̃u uert isinuant: qͣnto
& bona qͣsi deuote laudabant. Ad usũ gͦ in¬
torquent criminis. uoces fauoris: dũ uistorũ
uitã inde post grauiꝰ uulnerant. unde hanc pau¬
lo ante specietenꝰ defendebant. Sepe aũt eorbo
na que priꝰ habita despiciunt: hec postmodum
qͣsi ꝑdita mirant᷑. Unde &e elyphar sc̃i uiri uir¬
tutes qͥa amissas asserit: enumerando subiun

Expanded text:
trariis, ex eo quod et prospera loquebantur, ostendunt; tantoque mala quasi verius insinuant, quanto et bona quasi devote laudabant. Ad usum ergo intorquent criminis voces favoris, dum justorum vitam inde post gravius vulnerant, unde hanc paulo ante specie tenus defendebant. Saepe autem eorum bona quae prius habita despiciunt, haec postmodum quasi perdita mirantur. Unde et Eliphaz sancti viri virtutes, quia amissas asserit, en
Abbreviated transcription (Latin):
es. Puersi quippe duob modis bonoꝵ uitã ĩpe¬
tunt: qͥa aut praua eos dicere assert̃ ÷ aut resta
ñ seruare que dicunt. Unde ce b̃s iob inferiꝰ ab
amicis suis de locutione rep̃hendit᷑: nc̃ aũt recta
dixisse. s hec ñ seruasse lacerat᷑. Ab miqͥs gͦ modo
bonoꝵ locutio. m actio repbat᷑. qͣtinꝰ aut rep̃hensa
lingua taceat⁊ aut eiꝰde lingue sue adiudicata te¬
stimonio incrimine uita succũbat. Et notandũ
qͦd priꝰ laudes lingue infert̃: ce post modũ de ui¬
tẽ infirmitate ꝯquerunt᷑. Iniqͥ & enim ne publi¬
ce pͥui uideant᷑: locunt᷑ aliqñ bona de iustis que

Expanded text:
erversi quique duobus modis bonorum vitam impetunt, quia aut prava eos dicere asserunt, aut recta non servare quae dicunt. Unde et beatus Job inferius ab amicis suis de locutione reprehenditur; nunc autem recta dixisse, sed haec non servasse laceratur. Ab iniquis ergo modo bonorum locutio, modo actio reprobatur, quatenus aut reprehensa lingua taceat, aut ejusdem linguae suae adjudicata testimonio, in crimine vita succumbat. Et notandum quod prius laudes linguae inferunt, et postmodum de vitae infirmitate conqueruntur. Iniqui etenim, ne publice pravi videantur, l
Abbreviated transcription (Latin):
&e reticere ꝑtractando negligunt que socunt᷑.
s qͦd leuis. ꝯscientia ꝯcipit. leuior ꝓtiꝰ lingna
ꝓdit. Unde nc̃ elyphar ex suo experm̃to colli¬
git: qͦd & desꝑate de om̃ib sentit dicens. S con¬
ceptũ sermonẽ tenere qͥs possit: Seqͥt᷑. Ecce do¬

Expanded text:
et reticere pertractando negligunt quae loquantur. et reticere pertractando negligunt quae loquantur. Sed quod levis conscientia concipit, levior protinus lingua prodit. Unde nunc Eliphaz ex suo experimento colligit, quod desperate de omnibus sentit, dicens: Sed conceptum sermonem tenere quis possit? Sequitur:
Abbreviated transcription (Latin):
nulli qͥ uictutũ usu roborati. usq ad eã celsitu¬
dinẽ ꝓuehunt᷑: ut ad loquendũ ne in corde qͥ¬
dem ꝑuersa concipiant. que silendo cõpescant.
Elyphar itaq ex quo sit ordine ostendit᷑: qͥ con¬
ceptũ sermonem tenere se ñ posse testat᷑. Qua
in re ce illud innotuit: qͦd se loquendo offen¬
surũ nouit. Neꝙ enĩ retinere uerba que non
potest uellet: nisi se ꝑ hec uulnera inferre pre¬
nosceret. Bom enĩ uiri freno ꝯsilii retinent p̃¬
cipitationẽ u̾bi: &e caute ꝯsiderant ne relaxan¬
tes lingue lasciuuiã auditoꝵ. osciãm incauta
locutione transfigant. Unde bene ꝑsalomo¬
nẽ clt. Qͥ dimittit aquã: caput ẽ uirgioꝵ. Aqͣ
quippe dimitut᷑: cũ lingue fluxꝰ effrenat᷑. S di¬
missor aque uirgioꝵ caput efficit᷑: qͥa ꝑ lingue
incontinentiã dis cordie origo ꝓpmatur. Praui gͥ
sicut in sensu leues st̃. ita in locutione precipites.

Expanded text:
nnulli qui, virtutum usu roborati, usque ad eam celsitunnulli qui, virtutum usu roborati, usque ad eam celsitudinem provehuntur, ut ad loquendum, ne in corde quidem perversa concipiant, quae silendo 152 compescant. Eliphaz itaque ex quo sit ordine, ostenditur, qui conceptum sermonem tenere se non posse testatur. Qua in re et illud innotuit, quod se loquendo offensurum novit. Neque enim retinere verba quae non potest vellet, nisi per haec se vulnera inferre praenosceret. Boni enim viri freno consilii retinent praecipitationem verbi, et caute considerant ne relaxantes linguae lasciviam auditorum conscientiam incauta locutione transfigant. Unde bene per Salomonem dicitur: Qui dimittit aquam, caput est jurgiorum . Aqua quippe dimittitur, cum linguae fluxus effrenatur. Sed dimissor aquae jurgiorum caput efficitur, quia per linguae incontinentiam, discordiae origo propinatur. Pravi igitur sicut in sensu leves sunt, ita in locutione praecipites,
Abbreviated transcription (Latin):
ta st̃: que his uocabuloꝵ uat̾pretationib expͥ¬
mant᷑. Qa gͦ festine ad indiscussa dendimꝰ: ꝓla¬
ta replicare deuitamꝰ. Hoc itaq ẽ sollerter itu¬
enclum: qd hi qͥ hereticoꝵ spẽm tenent. loqͥ mol¬
liter inchoant dicentes. Si ceꝑmmiꝰ loqͥ tͥ. forsitan
moleste accipies. Exasꝑare quippe heretiti audi¬
tores suos in exordio locutionis metuunt: ne
uigilant᷑ audiant᷑. Eoꝵꝙ ualde tͥsticiã declinant:
ũi ꝑ negligentiã capiant. Et pene semꝑ blanda st̃
que ꝓponunt: s asꝑa que ꝓsequendo subinfe¬
tunt᷑. Onde &e nc̃ amici iob a reuerentia mansu¬
ete locutionis incipiunt: s usq ad iacula asꝑ¬
rime inuectionis etũpunt: qͥa ce radices spma¬
gradatim ductis a se qualitatib dissidunt. St̃
namq alii. qui ce ad loquendũ praua ꝯcipi¬
unt: & a locutione sua nulla silentii gͣuitate.
refcenant᷑. Et st̃ alii qui cũ praua concipiunt:
magno se silentii ingore restringunt. Et st̃ ñ¬

Expanded text:
ta sunt quae his vocabulorum interpretationibus exprimantur. Quia ergo festine ad indiscussa tendimus, prolata replicare devitamus. Hoc itaque est solerter intuendum, quod ii qui haereticorum speciem tenent, loqui molliter inchoant, dicentes: Si coeperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies. Exasperare quippe haeretici auditores suos in exordio locutionis suae metuunt, ne vigilanter audiantur, eorumque valde tristitiam declinant, ut negligentiam capiant. Et pene semper blanda sunt quae proponunt; sed aspera quae prosequendo subinferunt. Unde et nunc amici Job a reverentia mansuetae locutionis incipiunt, sed usque ad jacula asperrimae invectionis erumpunt; quia et radices spinagradatim ductis a se qualitatibus dissident. Sunt namque alii qui et ad loquendum prava concipiunt, a locutione sua nulla silentii gravitate refrenantur. Et sunt alii qui cum prava concipiunt, magno se silentii vigore restringunt. Et sunt no
Abbreviated transcription (Latin):
magna ẽ lectoris utilitas qͦd ab amicis uirgan-¬
tib in beatũ iob ꝓ laceratione uitioꝵ urctutum
preconia ꝓferunt᷑. Nunꝙͣ quippe ẽ tam robustũ
uite testimoniũ: qm cũ ille laudanda loquit᷑
qͥ ingerere crimen conat᷑. Pensemꝰ aũt cuiꝰ celsi¬
tudinis uir iste fuerit: qͥ indoctos docens. lassos
roborans. uacillantesꝙ: ꝯfirmans. int̾ curaᷤ do¬
mꝰ int̾ multipliciũ rerũ custodiã. int̾ affectꝰ pig¬
noꝵ. int̾ studia tot laboꝵ erudiendis se ceteris mmi¬
pendit. Et illa quidẽ occupatꝰ exercuit: s tam̃ li¬
ber magisterio doctrine militauit. Temporalia
regendo disposuit: et̾na prebicando nunciauit.
Uite rectitudinẽ & agendo uidentib ostendit: ce
contͣ beatũ iob occasionẽ obiurgationis colligit:
unde laudanda narrauit. Nã sequit᷑. Nc aũt ue¬

Expanded text:
amicis jurgantibus in beato Job pro laceratione vitiorum, virtutum praeconia proferuntur. Nunquam quippe est tam robustum vitae testimonium, quam cum ille laudanda loquitur, qui ingerere crimen conatur. Pensemus autem cujus celsitudinis iste vir fuerit, qui indoctos docens, lassos roborans, vacillantesque confirmans, inter curas domus, inter multiplicium rerum custodiam, inter affectus pignorum, inter studia tot laborum, erudiendis se caeteris impendit. Et illa quidem occupatus exercuit, sed tamen liber magisterio doctrinae militavit. Temporalia regendo disposuit; aeterna praedicando nuntiavit; vitae rectitudinem et agendo videntibus ostendit, et contra beatum Job occasionem objurgationis colligit, unde laudanda narravit. Nam sequitur: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
cut qui uenem poculũ porrigit. ora poculi dul¬
cedine mellis tangit: dũꝙ hoc qͦd dulce ẽ. pri¬
mo attactu. delibatut. cẽ illud qͦd est mortiferũ
indubitant̾ absorbet᷑: ita heretici ꝑmiscent recta
ꝑu̾sis⁊ ut ostendendo bona auditores sibi attra¬
hant. & exhibendo mala. latenti eos peste corrũ¬
pant. Aliqũ tam̃ p̃dicatione sc̃e eccłie. atq exhor¬
tatione correcti: ab hac sensus sui diu̾sttate sal¬
ni uidicis grãm uł addicti reuocant᷑. Qͦs bene
in es̃ingelio. ilia decẽ leꝓsoꝵ mundatio designat
In lepra quippe. ce pars cutis in fulgorẽ ducit᷑: &¬
pars in colore sano retinet᷑. Leꝑsi itaq herencos
expͥmunt: qͥa dũ rectis pͣua ꝑmiscent. colorẽ sanũ
maculis asꝑgunt. Unde &e bene ut saluent᷑. cla¬
mant. ihu preceptor. Qͥa enĩ in eiꝰ uerbis se erras

Expanded text:
cut qui veneni poculum porrigit, ora poculi dulcut qui veneni poculum porrigit, ora poculi dulcedine mellis tangit; dumque hoc quod dulce est primo attactu delibatur, etiam illud quod est mortiferum indubitanter absorbetur. Itaque haeretici permiscent recta perversis; ut ostendendo bona, auditores ad se attrahant, et exhibendo mala, latenti eos peste corrumpant. Aliquando tamen praedicatione sanctae Ecclesiae atque exhortatione correcti, ab hac sensus sui diversitate salerni judicis gratiam vel addicti revocantur; quos tamen in Evangelio illa decem leprosorum mundatio designat. In lepra quippe et pars cutis in fulgorem ducitur, et pars in colore sano retinetur. Leprosi itaque haereticos exprimunt, qui dum rectis prava permiscent, colorem sanum maculis aspergunt. Unde et bene ut salventur, clamant: « Jesu, praeceptor, » qui enim in ejus verbis
Abbreviated transcription (Latin):
fortẽ uitã feriunt. cunctũ sui acuminis mucro¬
nẽ retundt̃. Qa gͦ ce in semet ip̃is magna st̃. s
contra beatũ iob nullom᷑ assumi debueit̃: et
paulꝰ hec ex uirtute pensans in auctoritate ꝓfe¬
rat: ce index quia incaute ꝓlata st̃. ex qͣlitate ꝑ¬
sone rep̃hendat. S qͥa eosdẽ amicos beati iob he¬
reticoꝵ tenere speciem suꝑiꝰ diximꝰ: ñc eoꝵ uerba
quom̃ hereticis congruant indagemꝰ. Quedam
nãꝙ ualde recta sentiunt: s tam̃ int̾ hec ad ꝑu̾¬
sa dilabunt᷑. Habent quippe heretici hoc ꝓpriũ.
ut malis bona ꝑmisceant: qͣtinꝰ facile sensui
audientis illudant. Si enĩ semꝑ pͣua dicerent:
citiꝰ in sua pͣuitate cogniti. qͦd uellent minime
ꝑsuaderent. Rursũ si semꝑ recta sentirent: ꝓfec¬
to heretici ñ fuissent. S dũ fallendi arte ad̾ u¬
traꝙ deseruiunt ⁊ ce ex malis bona inficiunt:¬
& ex bonis mala ut recipiant᷑ abscondunt. Si¬

Expanded text:
vitam fortem feriunt, cunctum sui acuminis mucrovitam fortem feriunt, cunctum sui acuminis mucronem retundunt. Quia ergo et in semetipsis magna sunt, sed contra beatum Job nullo modo assumi debuerunt, et Paulus haec ex virtute pensans in auctoritate proferat; et judex, quoniam incaute prolata sunt, ex quantitate pongruunt. --Sed quia eosdem amicos beati Job haereticorum tenere speciem superius diximus, nunc eorum verba quomodo haereticis congruant indagemus. Quaedam namque valde recta sentiunt, sed tamen inter haec ad perversa dilabuntur. Habut malis bona permisceant, quatenus facile sensui audientis illudant. Si enim semper prava dicerent, citius in sua pravitate cogniti, quod vellent minime persuaderent. Rursum si semper recta sentirent, profecto haeretici non fuissent: sed dum fallendi arte ad utraque deserviunt, et ex malis bona inficiunt, et ex bonis mala ut recipiantur abscondunt; si
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ qͣsi praua respuimꝰ : que paułꝰ ex auctoritare
astiid: Aut quom attestatione pauli recta pu¬
tabimꝰ: que ꝑ semet ip̃m dñs ñ recta definiute:
si euisdẽ dñice sententie subtiliꝰ uerba pensamꝰ.
Que nimirũ cũ diceret. ñ estis locitti corã me
rectũ : ilico adiunxit. sicut seruus ñs iob. Li¬
qued g̃ qͥa quedã in eoꝵ dictis recta st̃: s meli¬
oris cõparatione suꝑant᷑. Nã int̾ alia que irrati¬
onabilit̾ dicunt. multas ab beatũ iob fortes sen¬
tentias ꝓfeit̾: s cõparate dictis fortiorib uim
fortitudinis amittunt. Mira aũt st̃ mułta
que dict̃: nͥ in scĩ uiri aduersitatẽ dicerent᷑. In
semet ip̃is gͥ magna st̾: s quia iustũ uirum
transsigere. appeturt. eiꝰdẽ magnitudinis pondꝰ
ꝑdunt : qͥa ce quãlibet forte frustra iaculũ miti᷑
ut dura saxa feriant᷑. Eo nãq obtusũ longiꝰ re¬
licet in qͥbdã ualde sint fortia: cũ tam̃ scĩ uiri

Expanded text:
quasi prava respuemus quae Paulus ex auctoritate astruit? aut quomodo attestatione Pauli recta putabimus quae per semetipsum Dominus non recta definivit? si ejusdem dominicae sententiae subtilius verba pensamus. quae nimirum cum diceret: Non estis locuti coram me rectum, illico adjunxit: Sicut servus meus Job. Liquet ergo quia quaedam in eorum dictis recta sunt, sed melioris comparatione superantur. Nam inter alia quae irrationabiliter dicunt, multas ad beatum Job fortes sententias proferunt, sed comparatae dictis fortioribus vim fortitudinis amittunt. Mira autem sunt multa quae dicunt, nisi in sancti viri adversitatem dicerentur. In semetipsis igitur magna sunt, sed qutransfigere appetunt, ejusdem magnitudinis pondus perdunt; quia et quamlibet forte frustra jaculum mittitur ut dura saxa feriantur, eo enim obtusum longius relicet in quibusdam valde sint fortia, cum tamen sancti viri
Abbreviated transcription (Latin):
gister dolor erudiret. Qͥa &e siqua forsan duer¬
sa sentirent: dignũ ꝓfecto erat. ut hec humilit
dicerent: ne ꝑcusso uulnera ꝑ ĩmoderata u̾ba
deteriorib displicent. uł facta uel dicta melioꝵ.
s ed ab eis ñ temere rep̃hendenda st̃: qͦ app̃hendi
ueracit̾ neqͣquã possunt. Sepe aliqͥd a maiorib
dispensatorie agitur: qͦd aminorib error putat᷑.
Sepe multa a fortib dicunt᷑. que inftrmi iccir¬
co diiudicant qͥa ignorant. Qd̃ bene bob calci¬
trantib inclinata illa testam̃ti archa signauit:
quã qͥ casurã credens leuites erigere uoluit.
mox sententiã mortis accepit. Qͥd est namq
mens usti: nͥ archa testam̃ti: Que gestata bob
calcitrantib inclinat᷑: qͥs ñnũqͣm cẽ qͥ bene pre¬
pensationis ꝯdescensionẽ ex sola dilectione ꝑmo¬
uet᷑. S in hoc qͦd dispensatorie agit᷑: inclinatio
ip̃a fortitudinis. casus putat᷑ imperitis. Unde cẽ

Expanded text:
gister dolor erudiret. Qui etsi qua forsitan divergister dolor erudiret. Qui etsi qua forsitan diversa sentirent, dignum profecto erat ut haec humiliter dicerent, ne percusso vulnera per immoderata verba deterioribus displicent vel facta vel dicta meliorum: sed eo ab eis veraciter nequaquam possunt. Saepe aliquid a majoribus dispensatorie agitur, quod a minoribus error putatur. Saepe multa a fortibus dicuntur, quae idcirco infirmi dijudicant, quia ignorant. Quod bene bobus calcitrantibus inclinata illa testamenti arca significat. Quam quia casuram credens Levites erigere voluit, mox sententiam mortis accepit. Quid namque est mens justi, nisi arca testamenti quae gestata bobus calcitrantibus inclinatur? Quia nonnunquam etiam qui bene praepensationis condescensionem, ex sola dilectione permovetur. Sed hoc quod dispensatorie agitur, inclinatio ipse fortitudinis, casus putatur imperitis. Unde et
Abbreviated transcription (Latin):
locutione t̾minata. uicissim se amici. qͥ ꝯsolatu¬
ri pie uenerant eiꝰ increpationi subiciunt. Dũq
ad contentionis u̾ba ꝓsiliunt: eã pro qͣ uene¬
rant. causã pietatis amittunt. Qͥ quidẽ non
praua hoc intentione faciunt: s quãuis af¬
fectũ ꝑcusso exhibeant: ꝑcussũ tam̃ ñ nisi ꝓ
iniqͥtate crediderunt. Dũꝙ intentionẽ bonã ne¬
quaꝙͣ locutio cauta subsequit᷑ ip̃a pretatis ꝓpo¬
sitio. in tͦnsgressionis uitiũ uertit᷑. Pensandum
nãq fuerat: cui & qñ loqueret᷑. Iust̃ qͥppe erat
ad quẽ uenerant: & diuinis uerberib cuictus.
Ex anteacta g̾ eiꝰ uita debuert̃ ea que intelligere
ñ ualebant. illtꝰ u̾ba ꝑpend̾e. ce ex flagellis p̃sen¬
tib ñ illũ redarguere. s de sua uita formidare:
seꝙ flagellato iusto ñ qͣsi ratiocinando erigere. s
fiendo sociare: ut nequaꝙͣ se eoꝵ scientia ꝑ uerba
ostenderet: s recte loqui linguã ꝯsolantiũ ma¬

Expanded text:
solaturi venerant pie ejus increpationi subjiciunt; dumque ad contentionis verba prosiliunt, eam pro qua venerant causam pietatis amittunt. Qui quidem non prava hoc intentione faciunt; sed quamvis affectum percusso exhibeant, percussum tamen nonnisi pro iniquitate crediderunt; dumque intentionem bonam nequaquam locutio cauta subsequitur, ipsa pietatis propositio in transgressionis vitium vertitur. Pensandum namque fuerat, cui et quando loquerentur. Justus quippe erat, ad quem venerant, et divinis verberibus cinctus. Ex anteacta ergo ejus vita debuerant ea quae intelligere non valebant illius verba perpendere; et ex flagellis praesentibus non illum redarguere, sed de sua vita formidare; seque flagellato justo, non quasi ratiocinando erigere, sed flendo sociare; ut nequaquam se eorum scientia per verba ostenderet, sed loqui recte linguam consolantium ma
Abbreviated transcription (Latin):
cati estis. Hinc gͦ colligat siquando aliqͥd recte
sentit. qͣnta humilitate debeat magistro loqui
discipulus: si ip̃e magister gentiũ in his que cũ
auctoritate predicat. tã sũmisse discipulos roga
hiic unꝰqͥsq cosligat: eis a quib bene iiuendi
exẽpla ꝑcipit. hoc qͦd bene intelligit. qͣm humi¬
liter dicat: si paulus illis humili uoce se sub¬
didit. qͦs ad uitã ip̃e suscitauit. Elyphat aũt qͥ¬
niat: humilitatẽ tam̃ locutionis deserens regu¬
lã osolationis ignorat. Qͥ dũ loquendi custodiã
negligit: usq ad afflicti ꝯtumelias excedit di¬
cens. Tygris periit. eo qͦd ñ haberet predã: rugitꝰ
leonis ae uox leene. & dentes catuloꝵ leonũ dis

Expanded text:
cati estis . Hinc ergo colligat, si quando aliquid recte cati estis . Hinc ergo colligat, si quando aliquid recte sentit, quanta 150 humilitate debeat magistro loqui discipulus; si ipse magister gentium in his quae cum auctoritate praedicat, tam submisse discipulos rogat. Hinc unusquisque colligat, eis a quibus bene vivendi exempla percepit, hoc quod bene intelligit, quam humiliter dicat; si Paulus illis humili se voce subdidit, quos ad vitam ipse suscitavit. 26. Huniat, humilitatem tamen locutionis deserens, regulam consolationis ignorat. Qui dum loquendi custodiam negligit, usque ad afflicti contumelias excedit, dicens: Tigris periit eo quod non haberet praedam. Rugitus leonis, et vox leaenae, et dentes catulorum leonum d
Abbreviated transcription (Latin):
melioꝵ deteriorib displicent. neqͣquã hoc quod
mentẽ mouet reticendũ ẽ. s cũ magna hummli¬
tate ꝓferendũ: qͣtinꝰ untentio pie sentientis. eo¬
uere seruet formã rectitudinis. qͦ ꝑ iter gͣdit᷑
humilitatis. Et libere gͦ dicenda sunt que sen
timꝰ & ualde humilit̾ ꝓmenda que dicimꝰ ne
& que recte intendimuis. hec elate ꝓferendo. ñ
recte faciamꝰ. Paulꝰ auditorib suis multa hu¬
milit̾ dixerat: s de ip̃a exhortatione humili
placare eos adhuc humiliꝰ satagebat dicens. R¬
go aũt uos fr̃s ut sufferatis uerbũ solatii: deeñ
ꝑpaucis scripsi uobis. Ephesiis qͦqꝙ muileti uale¬
dicens: afflictis ac gem̃tib humilitatẽ suã ad
memoriã reuocat dicens. Uigilate memoria re¬
tinentes: quom ꝑ trienniũ nocte ac die ñ cessa¬
ui cũ lacͥmis monens unũquẽq uestrũ. Et id̃e
rursũ ꝑ epłam dicit. Obsecro uos fr̃s ego uict̃
in dño: ut digne ambuletis uocatione qͣ uo¬

Expanded text:
m deterioribus displicent nequaquam hoc quod mentem movet reticendum est, sed cum magna humilitate proferendum: quatenus intentio pie sentientis eo servet formam rectitudinis, quo per iter graditur humilitatis. Et libere ergo dicenda sunt quae senmenda quae dicimus, ne et quae recte intendimus, haec elate proferendo non recta faciamus. Paulus auditoribus suis multa humiliter dixerat; sed de ipsa exhortatione humili placare eos adhuc humilius satagebat, dicens: Rogo autem vos, fratres, ut sufferatis verbum solatii; etenim perpaucis scripsi vobis . Ephesiis quoque Mileti valedicens, afflictis ac gementibus, humilitatem suam ad memoriam revocat, dicens: Vigilate, memoria retinentes quoniam per triennium nocte ac die non cessavi cum lacrymis monens unumquemque vestrum . Eisdem rursum per Epistolam dicit: Obsecro vos, fratres, ego vinctus in Domino, ut digne ambuletis vocatione, qua vo
Abbreviated transcription (Latin):
audacter hec stulti rep̃hendt̃. Et qͥd ẽ iustũ de
sua ꝯdescensione uelle corrig̾e ⁊ nͥ inclinatã archã
suꝑba rep̃hensionis manu releuare: Qd est ni¬
stũ de incognita locutione rep̃hend̾e ⁊ nͥ motũ
eiꝰ fortitudinis. erroris lapsũ putare: S perdit
uitã qui archã dei tumide subleuat: qͥa neqͣquã
qͥd scoꝵ corrigere recta p̃sumeret. n de se priꝰ
meliora sensisset. Unde ce leuites idem recte
ora łr ⁊ qͦd uidelicet robustꝰ dñi int̾pretat᷑. qe
p̃sũptores qͥq nͥ audaci mente robustos se in
dño crederent: neqͣquã melioꝵ facta ut dicta
uelut infirma udicarent. Fmici gͥ iob dũ t¬

Expanded text:
ehendunt. Et quid est justum de sua condescensione velle corrigere, nisi inclinatam arcam superba reprehensionis manu relevare? Quid est justum de incognita locutione reprehendere, nisi motus ejus fortitudinem, erroris lapsum putare? Sed perdit vitam qui arcam Dei tumide sublevat; quia nequaquam quis sanctorum corrigere recta praesumeret, nisi de se prius meliora sensisset. Unde et Levites idem recte Oza dicitur: quod videlicet robustus Domini interpretatur. Quia praesumptores quique, nisi audaci mente robustos se in Domino crederent, nequaquam meliorum facta vel dicta, velut infirma, judicarent. « Ingressa
Abbreviated transcription (Latin):
uant᷑. calcant. Silent aũt: qͥa nullis pͣue actio¬
nis clamorib ꝑstrepunt. Omĩs namq iniqͥtas¬
habet apud secreta dei iudicia uoces suas. Uñ scͥp¬
tũ ẽ. Clamor sodomoꝵ & gomorreoꝵ multiplicatꝰ
ẽ. Quiescunt uero cũ non solum nullo cupidita¬
tũ tẽporaliũ tͣbulento appetitu rapiunt᷑: uerũ cẽ
curis p̃sentis uite necessariis ĩmoderatiꝰ occupar
sentiunt: ut tanto ꝑfectiores ad hereditatẽ ꝑue¬
niant: qͣnto eos specialit̾ feriens disciplina coti
die de minimis cẽ purgat. Iusta itaq indesinent̃
faciunt. s assidue dura patiunt᷑: qͥa sepe ip̃a nr̃a
iusticia ad examen diuine iusticie deducta miu¬
sticia ẽ: ce sordet in districtione uidicis. qͦd in esti¬
matione fulget oꝑantis. Unde paulꝰ cũ diceret

Expanded text:
vantur, calcant. Electi monachi nullis pravae actiovantur, calcant. Electi monachi nullis pravae actionis clamoribhabet apud secreta Dei judicia voces suas. Unde scriptum est: Clamor Sodomorum et Gomorrhaeorum multiplicatus est . Quiescunt vero, cum non solum nullo cupiditatum temporalium turbulento appetitu rapiuntur, verum etiam curis praesentis vitae necessariis immoderatius occuparisentiunt, ut tanto perfectiores ad haereditatem veniant, quanto eos pie feriens disciplina quotidie etiam de minimis purgat. Justa itaque indesinenter faciunt, sed assidue dura patiuntur, quia saepe ipsa nostra justitia, ad examen divinae justitiae deducta, injustitia est, et sordet in districtione 148 judicis quod in aestimatione fulget operantis. Unde Paulus cum diceret:
Abbreviated transcription (Latin):
eoꝵ uita figurat᷑. qui in exteriorib uoluptatib
fusi. carnẽ sequunt᷑: Qͣ cẽ agricola ẽẽ descͥbit᷑.
qͥa amatores huiꝰ secłi tantomagis exteriora in¬
colunt. qͣnto interiora sua inculta derelinquurit.
Iacob uͦ uir simplex. in tabernaculis uł indomo
habitare ꝑhibet᷑: qͥa nimirũ om̃s qui in curis ex¬
teriorib spargi refugiunt: simplices in cogitati¬
one. atq inconscientie sue habitatione ꝯsistunt.
In tabernatulis enĩ aut in domo ẽ habitare. se
intͣ m̃itis secreta rest̾ng̾e: ce nequaqͣm exteriꝰ ꝑ de¬
sideria dissipare: ne dũ ad multa foris inhiant.
a semet ip̃is alienatis cogitationib recedant. Di¬
cat gͦ probatꝰ uir. ce exercitatꝰ in ꝓsꝑis: dicat. Nõne
dissimmulaui: ñne silui: ñne qͥ eui: Ut enĩ supͣ
diximꝰ sc̃i uiri cũ eis transitoria ꝓsꝑitas arridet
fauorẽ mundi qͣsi nescientes dissimulant. et
forti gressu interiꝰ hoc unde male exteriꝰ suble¬

Expanded text:
tatibus fisi, carnem sequuntur? Qui etiam agricola esse describitur, quia amatores hujus saeculi, tanto magis exteriora incolunt, quanto interiora sua in culpa derelinquunt. Jacob vero vir simplex in tabernaculis vel in domo habitare perhibetur, quia nimirum omnis qui in curis exterioribus spargi refugiunt, simplices in cogitatione, atque in conscientiae suae habitatione consistunt. In tabernaculis enim aut in domo habitare, est se intra mentis secreta restringere, et nequaquam exterius per desideria dissipare, ne dum ad multa foras inhiant, a semetipsis alienatis cogitationibus recedant. Dicat igitur probatus vir, et exercitatus in prosperis: Nonne dissimulavi? nonne silui? nonne quievi? Ut ei monachi, cum eis transitoria prosperitas arridet, favorem mundi quasi nescientes dissimulant, et forti gressu interius hoc, unde exterius suble
Abbreviated transcription (Latin):
pͥmenda que iiteriꝰ ꝑstcepunt. dedinanda que qͣsi
necessarie inuoluunt. & tam̃ in his om̃ib adhuc
districti examinis flagella metuenda: qͥa ce ipsa
nr̃a ꝑfectio culpa ñ caret: nͥ hanc seuerus uidex
ra subtili lance examinis miscd̃iter penset. Bene
aũt subdit᷑: & uenit suꝑ me indignatio. Magna
quippe arte doctrine dicturꝰ u̾bera. p̃tulit recte
facta: ut unusqͥsq hinc osideret. que peccantes
postrodũ supplicia maneant: si cẽ iustos tã uali¬
da hic flagella castigant. hinc ẽ enĩ qͦd pettꝰ ait.
Tempꝰ ẽ ut iudiciũ incipiat de domo dñi. Et si
iustus uix saluabit᷑: impiꝰ & peccator uͥ pareb̃t̃:

Expanded text:
quae interius perstrepunt, declinanda quae quasi necessaria involvunt; et tamen in his omnibus adhuc districti examinis flagella metuenda, quia et ipsa nostra perfectio culpa non caret, nisi hanc severus judex in subtili lance examinis misericorditer penset.  Reautem subditur: Et venit super me indignatio. Magna quippe arte doctrinae dicturus verbera praetulit recte facta; ut hinc unusquisque consideret quae peccantes postmodum supplicia maneant, si etiam justos tam valida hic flagella castigant. Hinc est enim quod Petrus ait: Tempus est ut judicium incipiat de domo Dei. Et si justus vix salvabitur, imp
Abbreviated transcription (Latin):
adhuc futura stͥ qͥa nesciunt ꝑtimescunt: qͣsi que¬
dam in eis aquarũ more uolumina colligunt᷑.
que in meroris rugitꝰ. qͣsi in subiecta littora deflu¬
unt. Uir gͥ sc̃s uidit qͣnta sint in lam̃tis peniten¬
tie uolumina cogitationũ: atꝙ ip̃as meroris un
iore displiceant. ꝯtinius lam̃tis uacant. Quoscũ
diuina subito flagella corripiunt. auctoris sui
se grãm offendisse suspicantur: qͥa uł infirmita¬
tib p̃pediti. uł amaritudinib pressi. ad ĩpendenda
ꝓximis pia oꝑa ñ assurgunt. Et cor in lam̃tũ
uertit᷑. quia corpꝰ a deuotionis sue ministerio
retardatur. Cũqꝙ se merredẽ ñ augere osiderant:
Q transacta oꝑa displicuisse formibant. Uñ be¬
ne b̃s iob cũ rugitũ suũ qͣsi muidantes aqͣs di

Expanded text:
adhuc futura sunt, quia nesciunt, pertimescunt; quasi quaeadhuc futura sunt, quia nesciunt, pertimescunt; quasi quaedam in eis aquarum more volumina colliguntur, quae in moeroris rugitus quasi in subjecta littora defluunt. Vir igitur sanctus vidit, quanta sint in lamentis poenitentiae volumina cogitationum; atque ipsas moeroris undrore displiceant, continuis lamentis vacant. Quos cum divina subito flagella corripiunt, auctoris sui se gratiam offendisse suspicantur, quia vel infirmitatibus praepediti, vel amaritudinibus pressi, ad impendenda proximis pia opera non assurgunt. Et cor in lamentum vertitur, quia corpus a devotionis suae ministerio retardatur. Cumque se mercedem non augere considerant, etiam transacta opera displicuisse formidant. Unde bene beatus Job cu
Abbreviated transcription (Latin):
exilio ꝑ desiderioꝵ celestiũ lam̃ta ñ humiliat. in¬
terne patrie gaudia ñ degustat. Aueritatis enĩ pa¬
bulo ieuini st̃: qͥ in hac peregrinationis mopia le¬
tant᷑. Suspirat aũt qͥ comedit: qͥa qͦs amor uerita¬
tis afficit. etiã refectio ꝯtẽplationis pascit. Suspi¬
rans ꝓpha come debat: cũ diceret. fuer̃t mͥ
lacrime mee
panes. Luctu enĩ suo aĩa
pascit᷑: cum ad¬
superna gaudia flendo
subleuat᷑. Et intͦ quidẽ doloris sui gemi¬
tũ tolerat: s eo refectionis pabulũ ꝑcipit. qͦ uis
amoris ꝑ lacrimas emanat. Unde ce eandẽ lacri¬
marũ uim b̃s iob adhuc sequit᷑ subdens. Et qͣsi
dant cũ impetu ueniunt: & crescentib multipli¬
cit̾ uoluminib intumesc̃t̃. Electi uͦ dũ mentis
sue oculis diuina iudicia opponunt : dũ de occł̃ta
suꝑ se sententia trepidant: dũ se ad deũ ꝑuenire
posse ꝯfidunt. s tam̃ ne ñ ꝑueniant metuunt:

Expanded text:
exsilio per desideriorum coelestium lamenta non humiliat, aeexsilio per desideriorum coelestium lamenta non humiliat, aeternae patriae gaudia non degustat. A veritatis enim pabulo jejuni sunt, qui in hac peregrinationis inopia laetantur. Suspirat autem qui comedit, quia quos amor veritatis afficit, etiam refectio contemplationis pascit. Suspirans Propheta comedebat, cum diceret: Fuerunt mihi lacrymae meae panes . Luctu enim suo anima pascitsuperna gaudia flendo sublevatur, quae intus quidem doloris sui gemitus tolerat; sed eo refectionis pabulum percipit, quo vis amoris per lacrymas emanat. Unde et eamdem lacrymarum vim beatus Job adhuc sequitur, subdens: CAPUT IX. eniunt; et crescentibus multipliciter voluminibus, intumescunt. Electi vero dum mentis suae oculis divina judicia opponunt, dum de occulta super se sententia trepidant, dum se ad Deum pervenire posse confidunt, sed tamen ne non perveniant metuunt,
Abbreviated transcription (Latin):
nobis in hoc exilio deiectis. lucẽ sue uisionis ab¬
stulit: sele nt̃is oculis qͣli in tenebrarũ latbulo
abscondit. Quas nmitũ cecitatis nr̃e tenebͣs
cũ studiose ospicimꝰ: mentẽ ad lam̃ta ꝓuocamꝰ
fiet enĩ cecitatẽ qm foris patit᷑. sihumilit̾ memi¬
nit. qͦ de interiorib lumine pͥuat᷑. Cũq tenebs
qͥb circundat᷑ respicit. splendoris intum ardenti
se desiderio affligit: om̃iq intentionis annisu se-
met ip̃am ꝯcutio⁊ ce suꝑnã luc̃e quã ꝯdita deseruit
repulsa querit. Unde fit plerũꝙ ut in ip̃is piis fle¬
tib. illa int̾m gaudii claritas erũpat: &e mens que
in torpore priꝰ ceca iacuerat. ad inspectionẽ fulgoriᷤᷤ
uitimmi suspiriis uegetata ꝯualescat. Unde bene se
quit᷑. Anteqͣm comedã suspiro. Comedere nãq ẽ:
animã suꝑne lucis ⁊tẽplationib pasci. Suspirat
gͦ anteꝙͣ comedat: qͥa priꝰ gemitu tribulationis
afficitur⁊ & postinodũ ⁊tẽplationis refectione sa¬

Expanded text:
nobis in hoc exilio dejectis, lucem suae visionis abstulit, si se nostris oculis, quasi in tenebrarum latibulo abscondit. Quas nimirum caecitatis nostrae tenebras cum studiose conspicimus, mentem ad lamenta revocamus. Flet enim caecitatem, quam foris patitur, si humiliter meminit, quod interiori lumine privatur. Cumque tenebras, quibus circumdatur, respicit, splendoris intimi ardenti se desiderimetipsam concutit, et supernam lucem, quam condita deseruit, repulsa quaerit. Unde fit plerumque, ut in ipsis piis fletibus illa interni gaudii claritas erumpat; et mens, quae in torpore prius caeca jacuerat, ad inspectionem fulgoris intimi suspiriis vegetata convalescat. Unde bene se24. Antequam comedam suspiro. - Comedere est namque animae, supernae lucis contemplationibus pasci. Suspirat ergo antequam comedat, quia gemitu tribulationis afficitur, et postmodum contemplationis refectione sa
Abbreviated transcription (Latin):
nulla eos amoris sũmi qͣsi liberi aeris aura⁊
tingat. Qui gͦ reb temporalib occupant᷑. t̃c be¬
ne exceriora disponunt. cũ sollicite ad interiora re¬
fuguint: cũ nequaꝙͣ foris ꝑturbationũ strepitꝰ
diligunt: s apud semet ip̃os intus in tranqͥlli¬
tatis sinu requiescunt. Praue & enĩ m̃tes tẽpora
picta que amant: & qͣniuis nichil exteriꝰ faciant.
apud semet ip̃as tam̃ sub pond̾e inqͥete quietis
elaborant. Quib si earũdẽ rerũ administratio
p̃beat᷑. semet ip̃as funditꝰ desert̃: & fugitiua hec
temporalia ꝑ intentionis cursũ ꝯtinuis cogita
tionũ passib sequunt᷑. Pie aũt mentes hec &e cũ
desunt ñ quert : ce grauit̾ cẽ cũ adsunt ferunt:
qͥa ꝑ excerioꝵ curã a se exire ꝑtimescunt. Quod
bene illa duoꝵ frattũ uita signat᷑: de quib scͥp¬
tũ ẽ. Factus ẽ esau uit gnarꝰ uenandi. & homo
agricola: iacob aũt uir simplex habitabat in¬

Expanded text:
nulla eos amoris summi quasi liberi aeris aura nulla eos amoris summi quasi liberi aeris aura contingat. Qui ergo rebus temporalibus occupantur, tunc bene exteriora disponunt, cum sollicite ad interiora refugiunt; cum nequaquam foras perturbationum strepitus diligunt, sed apud semetipsos intus in tranquillitatis sinu requpicta quae amant, et quamvis nihil exterius faciant, apud semetipsas tamen sub pondere inquietae quietis elaborant. Quibus si earumdem rerum administratio praebeatur, semetipsas funditus deserunt; et fugitiva haec temporalia tionum passibus sequuntur. Piae autem mentes haec et cum desunt non quaerunt, et graviter etiam cum adsunt, ferunt, quia per exteriorum curam a se exire pertimescunt. Quod bene illa duorum fratrum vita signatur, de quibus scriptum est: Factus est Esau vir gnarus venandi, et homo agricola;
Abbreviated transcription (Latin):
nãꝙ ẽ: mentẽ a terrenoꝵ desiderioꝵ uoce rest̾n¬
gerẽ. Uis enĩ magni clamoris est: tumultꝰ cosdiᷤ¬
Quiescunt quoꝙ qͥbene inpotestate st̃. cũ t̾re¬
narũ actionũ strepitꝰ ꝓ diuino amore int̾micen¬
do postponunt: ne dũ una indesment᷑ occu¬
pant: cor funditus a sũmis cadat. Scurnt enĩ
quia nequaꝙͣ mens ad suꝑna attollit᷑: si curatũ
tumultib continue i intimis octupat. Quid
enĩ de deo occupata optineat: que de. illo
app̃hendere aliqͥd cẽ uacans laborat: Bene
sũ ds: quia qͥ uacare deo negligit: suo sibi iu¬
dicio lumen etꝰ iusionis abscondit. Hinc cẽ ꝑ
moysen dr: ut pisces qui pennulas ñ habent
ñ edant᷑. Pisces namq qͥ habent pennulas:
saltꝰ dare suꝑ aqͣs solent. Soli gͦ inelectoꝵ corꝑe
qͣsi pisces transeunt. qui in eo qͦd imuis deserui
unt: ne semꝑ in ꝓfundis curarũ lateant: et

Expanded text:
namque est mentem a terrenorum desideriorum voce restrinnamque est mentem a terrenorum desideriorum voce restringere. Vis enim magni clamoris est tumultus cordiQuiescunt quoque qui bene in potestate sunt, cum terrenarum actionum strepitus pro divino amore intermittendo postponunt; ne dum ima indesinenter occupant, cor funditus a summis cadat. Sciunt enim quia nequaquam mens ad superna attollitur, si curarum tumultibus continue in infimis occupatur. Quid enim de Deo occupata obtineat, quae de illo apprehendere aliquid etiam vacans laborat. Bene sum Deus ; quia qui vacare Deo negligit, suo sibi judicio lumen ejus visionis abscondit. Hinc etiam per Moysen dicitur ut pisces qui pennulas non habent non edantur . Pisces namque qui habent pennulas, saltus dare super aquas solent. 147 Soli ergo in electorum corpore quasi cibus transeunt, qui in eo quod imis deserviuunt, ne semper in profundis curarum lateant, et
Abbreviated transcription (Latin):
tis ñ cadit: qͥ se aliqñ &e a licius caute restringit.
Qua uidelicet constrictione religatũ se bene pau
in qͣnta se mentis libertate dilataret: ilico adum¬
xit. Omĩa mͥ licent: s ego sub nulliꝰ redigar po¬
testate. Cũ enĩ mens ꝯcepta desideria sequitur.
serure reb conuincit᷑ qͣrũ amore suꝑat᷑.S pau¬
lus cui cuncta licent. sub nuilltꝰ potestate se re¬
digit: qͥa semet ip̃m cẽ a licitis restringendo
ea que delectata p̃merent. despecta transcendit.
inodescat dicens. Nonne dissimulai: Potes¬
tas nãq cũ habetur. ce cogitanda ẽ ad utilitatẽ.
ce dissimulande ꝓpt̾ tumorẽ: qͣtinꝰ is qͥ ea uti᷑
&e ut ꝓdesse debeat. posse se sciat: & ut extolli ñ
debeat. posse se nesciat. Qualis uͦ in ore fui̾t: ad¬
uingat dicens. Nonne silui: Qualis erga illici¬
ta oꝑa: adhuc subiciat. Nonne qͥ eui: Pocest aũt
silere ce qͥescere: adhuc subtiliꝰ ꝑscrutari. Silere

Expanded text:
tis non cadit, qui se aliquando et a licitis caute restringit. tis non cadit, qui se aliquando et a licitis caute restringit. Qua videlicet constrictin quanta se mentis libertate dilataret, adjunxit: Omnia mihi licent, sed ego sub nullius redigar potestate . Cum enim mens concepta desideria sequitur, servire rebus convincitur, quarum amore superatur. Sed Paulus, cui cuncta licent, sub nullius potestate se redigit, quia semetipsum etiam a licitis restringendo, ea quae delectata premerent, despecta transcendit. innotescat, dicens: Nonne dissimulavi? Potestas namque cum habetur, et cogitanda est ad utilitatem, et dissimulanda propter tumorem; quatenus is qui ea utitur, et ut prodesse debeat, posse se sciat; et ut extolli non debeat, posse se nesciat. Qualis vero in ore fuerit, adjungat dicens: Nonne silui? Qualis erga illicita opera, adhuc subjiciat: Nonne quievi? Potest autem silere et quiescere, adhuc subtilius perscrutari. Silere
Abbreviated transcription (Latin):
tione deiciat: qmͣ ip̃os forte quib impendit᷑ nuiec¬
Hint ẽ enĩ qͦd rex babylonie dũ elata mente apõ
se tacitꝰ uolueret dicens. ñne hec ẽ babylon quã
ego edificaui: in irrationale animal ꝑtinꝰ uers
ẽ. Quod enĩ factus suerat ꝑdidit: qͥa humilit̾ no¬
luit dissimuilare qͦd fecit. Et qͥa elatione cogita¬
tionis sue suꝑ homines exculit: ip̃m quẽ cõmu¬
nẽ cũ hominib habuit. sensũ hominis amisit
Sepe ũ hii qui in potestate st̃ ad subiectoꝵ pas.¬
sim ꝯtumelias erũpunt : ce hoc qͦd inuigilan¬
tes regimini seruiunt. ꝑ lingue ꝓcacitate ꝑdit.
minori scilicet formidine. iudicis u̾ba pensan¬
tes: qͥa qͥ sine causa fratͥ fatue dicerit: gehen¬
ne se ignib addicit. Sepe hii qui in potestate
st̃. dũ se se ce a licitis retinete nesciunt: adiui¬
cita oꝑa &e inqͥeta dilabunt᷑. Solus enĩ in illici¬

Expanded text:
tione dejiciat, quam ipsos forte quibus impenditur juvetione dejiciat, quam ipsos forte quibus impenditur juverex Babyloniae, dum elata mente apud se tacitus volveret, dicens: Nonne haec est Babylon, quam ego aedificavi ? in irrationale animal protinus versus est. Quod enim factus fuerat perdidit, quia humiliter noluit dissimulare quod fecit. Et quia elatione cogitationis se super homines extulit, ipsum, quem communem cum hominibus habuit, sensum hominis amisit. Saepe vero qui in potestate sunt, ad subjectorum passim contumelias erumpunt; et hoc quod invigilantes regimini serviunt, per linguae procacitatem perdunt, minori scilicet formidine judicis verba pensantes, quia qui sine causa fratri, fatue dixerit, gehennae se ignibus addicit . Saepe ii qui in potestate sunt, dum sese a licitis retinere nesciunt, ad illicita opera et inquieta dilabuntur. Solus enim in illici
Abbreviated transcription (Latin):
Nonne silui: Nonne quieui: Et uenit suꝑ me
indignatio. Quãus quolibet in loco positi. co¬
gitando. loquendo. agendo peccemꝰ: tunc tam̃ ꝑ
lria hec animꝰ effrenatiꝰ rapit᷑. cũ mundi huuis
ꝓsꝑitate subleuat᷑. Nã cũ preire se potestate cete¬
ros ospicit. alta de se elare cogitans sentit: tecum
auctoritan uocis a nullo resistit᷑. lingua licentius
ꝑ abruta diffrenat᷑. Cũq facere qͦd libet licet:
iuste Som̃e estimat licere qͦd libet. S scĩ uiri cũ
mundi huiꝰ potestate fulciunt᷑ tanto sub maiore
mentis disciplina se redigunt : qͣnto sibi ꝑ ĩpati¬
entiam potestatis suaderi illicita. qͣsilicentiꝰ sciunt.
Cor namq a dsideranda sua gła repͥmunt: lin¬
guã ab ĩmoderata locutione restringunt: opꝰ
ab inqͥetudinis uagatione custodut. Sepe enĩ
cõgirant amitunt. Dũq se ad cumta utiles esti¬
mant: cẽ impense utilitatis sͥ meritũ dãpnant
ei apud se semꝑ indigna iudeant᷑: ne eadẽ bo¬

Expanded text:
nonne silui? nonne quievi? et venit super me indignatio. - Quamvis quolibet in loco positi, cogitando, agendo, loquendo peccemus, tunc tamen per tria haec animus effrenatius rapitur, cum mundi hujus prosperitate sublevatur. Nam cum praeire se potestate caeteros conspicit, alta de se elate cogitans sentit. Et cum auctoritati vocis a nullo resistitur, lingua licentius per abrupta diffrenatur. Cumque facere quod libet, licet, juste sibi omne aestimat licere, quod libet. Sed sancti viri cum mundi hujus potestate fulciuntur, tanto sub majore mentis disciplina se redigunt, quanto sibi per impatientiam potestatis suaderi illicita quasi licentius sciunt. Cor namque a consideranda sua gloria reprimunt, linguam ab immoderata 146 locutione restringunt, opus ab inquietudinis vagatione custodiunt.  Vet. Vcogitant, amittunt; dumque se ad cuncta utiles aestimant, etiam impensae utilitatis sibi meritum damnant. ei apud se semper indigna videantur, ne eadem bo
Abbreviated transcription (Latin):
uent. & magnis se lamentis cruciant: qͥa se de¬
seri formidant. Et qͣmus de correptione sua-
gaudeant: eoꝵ tam̃ trepidã mentẽ correptio ip̃a
ꝑturbat: ne malũ qͦd tolerant. ñ pia ꝑcussio disci¬
pline sit. s aĩadu̾sio iusta uindicte. Qd̃ bene psal¬
mista considerans ait. Quis nouit potestatẽ ire
tue. Potestas quippe ire diume nr̃a ñ potest ñite
cõprehendi: qͥa etꝰ dispensatio obscuris suꝑ nos
dispositionib. sepe unde estimat᷑ deserere inde
nos recipit: & unde nos recipere credit᷑. ude de¬
la corrigunt: ñnullos ad impatientie uesamã
ꝑducunt. Et alios ꝓsꝑa qͥa demulcent ab insa¬
ma mitigant: alios qͥaeleuant. fundi¬
ab om̃i spe ꝯu̾sionis
eradicant.Cunc¬
tos aũt uitia ad una
men qͥdã eo ab his fa¬
ciltꝰ redeunt. qͦ se
in eis corruisse altiꝰ etubescunt. Et semꝑ urtu¬
tes ad suꝑna subleuant: s ñ nũqͣm qͥdã dũ tu¬
morẽ de uirtute dcipiunt. ꝑ ip̃m tramitẽ as¬

Expanded text:
vent, et magnis se lamentis cruciant, quia deseri formidant; et quamvis de correptione sua gaudeant, eorum tamen trepidam mentem correptio ipsa perturbat; ne malum quod tolerant, non pia percussio disciplinae sit, sed animadversio justa vindictae. Quod bene Psalmista considerans ait: Quis novit potestatem irae tuae ? Potestas quippe divinae irae nostra non potest mente comprehendi, quia ejus dispensatio obscuris super nos dispositionibus, saepe unde aestimatur deserere, inde nos recipit; et unde nos recipere creditur, inde dela corrigunt, nonnullos ad impatientiae vesaniam perducunt; et alios prospera quia demulcent, ab insania mitigant; alios quia elevant, fundiab omni spe conversionis eradicant. Cunctos autem vitia ad ima men quidam eo ab his facilius redeunt, quo se in eis corruisse altius erubescunt. Et semper virtutes ad superna sublevant; sed nonnunquam quidam dum tumorem de virtute concipiunt, per ipsum tramitem as
Abbreviated transcription (Latin):
bat. nec a mundi gła ip̃e querebat᷑. ce se mundo
ce mundũ sibi crucifixũ eẽ głat᷑. Qͦd qͥa multi
appetunt. s tam̃ usq ad culm̃ extictionis om̃i
mode ñ assugunt: recte geñtes dicunt. Qͣre
data ẽ misero lux. & uita his his qͥ in amaritu¬
dine anime st̃: Uita quippe amaricatis clatͣ tũ
huiꝰ mrundi gła tristib gementibꝙ tͥbuit᷑. In qua
ninurũ uita. pena se ualidissimi timoris affici¬
unt ⁊ qͥa & si ip̃i mundũ ñ tenent. adhuc tam̃ ta¬
les se eẽ metuunt qͥ a mundo teneant᷑: qͥa insi
ei qͣntulũcũꝙ uiuerent÷ hos ad usũ suũ ꝓcul
dubio ñ amaret. Mare enĩ uiua corpora in se¬
met ip̃o retuiet: nã mortua extca se ꝑtinꝰ expel¬

Expanded text:
bat, nec a mundi gloria ipse quaerebatur, et se mundo, bat, nec a mundi gloria ipse quaerebatur, et se mundo, et mundum sibi crucifixum esse gloriatur. Quod quia multi appetunt, sed tamen usque ad culmen exstinctionis 141 omni modo non assurgunt, recte gementes dicunt: Quare data est misero lux, et vita his qui in amaritudine animae sunt? Vita quippe amaricatis datur, cum hujus mundi gloria tristibus gementibusque tribuitur. In qua nimirum vita poena se validissimi timoris afficiunt, quia etsi ipsi mundum non tenent, adhuc tamen tales esse se metuunt, qui a mundo teneantur; quia nisi ei quantulumcunque viverent, hos ad usum suum procul dubio non amaret. Mare enim viva corpora in semetipso retinet; nam mortua extra se protinus expel
Abbreviated transcription (Latin):
culũ ꝑfecte despiceret. ce talem se factũ uideret.
quẽ iam hoc seculũ dcupiscere omnino ñ posset:
ruptis huiꝰ uite uinculis liber dicit. Michi mun¬
dus crucifixus ẽ: ce ego mundo. Mund̾ quippe
ei crucifixꝰ fuerat: qͥa hunc cordi suo iã mortuũ
ñ amabat. S & se ip̃m mundo crucifixerat: qͥa
talẽ se ei exhibere studuit. ut ab eo qͣsi mortuus
ꝯcupisci non posset. Si enĩ uno in loco sint mor¬
tuas &e uiuens: &e si mortuus uinũ ñ uidet: ui¬
uus tam̃ mortuũ uidet. Si uero utriq sint moe¬
tui: alter alterũ neq̃qm uider. Ita qͥ iam mundũ
ñ amat. s tam̃ ab illo uel ñ uolens amat᷑ : e si
ip̃e uelut mortuus mundũ ñ uidet: hunc tam̃
mundꝰ adhuc ñ mortitus uidet. Siuͦ nec ipse
in amore mundũ retinet. nec rursũ a mundi
amore retinet᷑ : uicissim sibi utriq extincti st̃. qͥa
dũ alter alterũ ñ appetit. qͣsi mortuum mortuus

Expanded text:
culum perfecte despiceret, et talem se factum videret, culum perfecte despiceret, et talem se factum videret, quem jam hoc saeculum concupiscere omnino non posset, ruptis hujus vitae vinculis, liber dicit: Mihi mundus crucifixus est, et ego mundo . Mundus quippe ei crucifixus fuerat, quia hunc, cordi suo jam mortuum, non amabat. Sed et seipsum mundo crutalem se ei exhibere studuit, ut ab eo quasi mortuus concupisci non possit. Si enim uno in loco sint mortuus et vivens, et si mortuus vivum non videt, vivus tamen mortuum videt. Si vero utrique sunt mortui, alter alterum nequaquam videt. Ita qui jam mundum non amat, sed tamen ab illo vel non volens amatur, etsi ipse velut mortuus mundum non videt, hunc tamen mundus adhuc non mortuus videt. Si vero nec ipse in amore mundum retinet, nec rursum a mundi amore retinetur, vicissim sibi utrique exstincti sunt; quia dum alter alterum non appetit, quasi mortuum mortuus