comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ distincta suꝑ se gr̃arũ dona ꝑcipiunt.
Q̾ nͥ qͥd simile aurũ cũ sapientia bab̾et:
quidã sapiens minime cdixiss. Sapĩa
absconsa. ⁊ thesaurꝰ inuisus: q̃ utilitas
in utrisq Sc̃i aũt uiri robur suũ aurũ
ñ deputant: q qͣntolib ingenio fulgeai
nichi se eẽ ex sits uirioꝰ pen̾sant. Et eũ
sentire oiã ualent̾ possunt. pͥus intelli¬
gere semetipsos cupiunt: qͣtinus lum̃
ingenii more solis priꝰ illustret locũ in qͦ
orit᷑. ⁊ pꝰmodũ cetera ad que ꝓcedendo
dilatatur: ne si intendendo cognoscen¬
dis aliis semetipsos nesciant. ibi solis
radiꝰ ubi nascit᷑ tenebrascat. Ingenii tra¬
q uirtutẽ ad cognoscendã ꝓpriam infir¬
mitatẽ dirigunt: atq ex infirmitatis sue
meliꝰ cognitione ꝯualescunt. Aurũ gͦ ro¬
bur ñ credit᷑: si in accepto ingenio fidu¬
cia ñ habet᷑. Qd̃ bene salomon adio¬
nens ait. Habe fiduciã in dño ex toto

Expanded text:
et distincta super se gratiarum dona percipiunt. et distincta super se gratiarum dona percipiunt. Et nisi quid simile aurum cum sapientia haberet, quidam sapiens minime dixisset: Sapientia absconsa, et thesaurus invisus, quae utilitas in utriusque ? Sancti autem viri robur suum aurum non deputant, quia quantolibet ingenio fulgeant, nihil se esse ex suis viribus pensant. Et cum sentire omnia valenter possunt, prius intelligere semetipsos cupiunt, quatenus lumen ingenii more solis prius illustret locum in quo oritur, et postmodum caetera, ad quae procedendo dilatatur, ne si intendendo cognoscendis aliis semetipsos nesciant, ibi solis radius ubi oritur obtenebrescat. Ingenii itaque virtutem ad cognoscendam propriam infirmitatem dirigunt, atque ex infirmitatis suae melius cognitione convalescunt. Aurum ergo robur non creditur, si in accepto ingenio fiducia non habetur. Quod bene Salomon admonens, ait: Habe fiduciam in Domino in toto
Abbreviated transcription (Latin):
ipso b̃s iob u̾bis aliis asserit. qr fulgen¬
tem solẽ ⁊ lunã incedentẽ clare ñ iuderet
atq ex his in cordis abditis letatꝰ ñ sit:
qr nimirũ gaud̾e ñ pot̾at. de his que
ꝑ delectõnis desideriũ ñ uidebat. Si¬
nͦ cuncta hec que iuirta hẏstoriã trac¬
tando tͣnscurrimꝰ ꝑ allegorie qͦ my¬
steria ꝑscrutem: qͥd hoc in loco aurũ
accipiniꝰ. nͥ p̃clari intellectus ingeniũ.
Qa obrizũ ñ mentẽ: que cdũ igne amo¬
ris excoquit᷑. semꝑ in se seruat claritatẽ
pulcritudinis. cotidiana ĩnouatione fer¬
uoris: Nescit enĩ mens ꝑ torporẽ uetera¬
scere: que studet ꝑ desideriũ semꝑ mebo¬
are. Hinc nãq ꝑ paulũ dr̃. Renouami¬
se ẽ ut inchoare nos cotidie credamus.
Nec abhorret arationis ordine. qd̃ auro
dicimꝰ ingeniũ designari: qr sicut in or¬
nam̃to aurũ supponit᷑. ut gẽmarũ de¬
suꝑ ordo disponat᷑: ita clara scõꝵ inge¬
nia. diuinis mun̾ibꝰ humilit̾ subst̾muñ.

Expanded text:
ipso beatus Job verbis aliis asserit, quia fulgentem solem et lunam incedentem clare non viderit, atque ex his in cordis abditis laetatus non sit, quia nimirum gaudere non poterat de his quae per delectationis desiderium non videbat.  cuncta haec quae juxta historiam tractando 700 discurrimus per allegoriae quoque mysteria perscrutemur, quid hoc in loco aurum accipimus, nisi praeclari intellectus ingenium; quid obryzum, nisi mentem? quae dum igne amoris excoquitur, semper in se servat claritatem pulchritudinis quotidiana innovatione fervoris. Nescit enim mens per torporem veterascere, quae studet per desiderium semper inchoare. Hinc namque per Paulum dicitur: Renovamise est ut inchoare nos quotidie credamus. Nec abhorret a rationis ordine quod auro dicimus ingenium designari, quia sicut in ornamento aurum supponitur, ut gemmarum desuper ordo disponatur, ita clara sanctorum ingenia divinis muneribus humiliter substernuntur,
Abbreviated transcription (Latin):
portare. et postinodũ sicut corna circundare:
qura uidelicet sacti eloquii mandata sibene
modo portantur in opere: post nobis coronã
nictorie exibent in recributione. Beatus aũ
ios cur scribi librũ a iuidice postulat. qui ad
testam̃ti noui ꝑuenue cepora non ualebat:
Sed sicut sepe iam dc̃m est electoꝵ uocib utit᷑:
atꝙꝓ ex eoꝵ significatione postulat: qd̾ ꝑfittu¬
apud se librum iam dudum tenebat: que ꝑ
grãm aspirationis acceperat et uiuendo cog̃noᷤ¬
cere. et p̃idendo nuntiare Sed int̾ hec scien¬
dũ est: quia cũ eiustẽ sacri eloquii p̃cepta
cogitamus: cũꝙ mentẽ auite cortuptibilis
amore diuertimus: qͣi qͥbdã cordis passibus
ad interiora ꝓperamus: Nemo autẽ infima
deserens repente fit sũmus: qr ad optinendũ
ꝑfectionis meritũ dũ cotidie mens in altum
ducit᷑ ad hoc ꝓculdubio uelud ascensionis cuidã¬

Expanded text:
portari, et postmodum sicut corona circumdari, portari, et postmodum sicut corona circumdari, quia videlicet sacri eloquii mandata, si modo portantur in opere, post nobis coronam victoriae exhibent in retributione. Beatus autem Job cur scribi librum a judice postulat, qui ad Testamenti Novi pervenire tempora non valebat? Sed sicut saepe jam dictum est, electorum vocibus utitur, atque ex eorum significatione postulat, quod profuapud se librum jamdudum tenebat, quem per gratiam aspirationis acceperat et vivendo cognoscere et praevidendo nuntiare. Sed inter haec sciendum est quia cum ejusdem sacri eloquii praecepta cogitamus, cumque mentem a vitae corruptibilis amore divertimus, quasi quibusdam cordis passibus ad interiora properamus. Nemo autem infima deserens, repente fit summus, quia ad obtinendum perfectionis meritum, dum quotidie mens in altum ducitur, ad hoc procul dubio
Abbreviated transcription (Latin):
citur: qui indumentũ sui corꝑoris ex mr̃e uir¬
gine. non autẽ ex corruptione cõmistionis fũp¬
sit: profecto ad nos uestitus lineis uenit: Et
atram̃tariũ scriptoris ad renes eiꝰ In renib
posterior corporis pars est Et quia ip̃e dñs
postqͣm ꝑ nob̾ mortuus est resurrexit & ascen¬
dit in celũ. et tẽ testam̃tũ nouũ ꝑ apłos scͥpsit:
iur iste atͣmentariũ ad renes habuit. Quienĩ
scripturã noui testamenti postꝙͣ discessit con¬
didit: atͣmentariũ qͣi a tergo portauit. Hoc
gͦ atͣmentarium. uito lineis uestito inherere
considerat: qui dicit: Et librũ scribat ip̃e qui
iuidicat: Sc̃o cur beate iob ab eo qui udex est
librũ scribi desidems : Sequit᷑. Qt inhumero¬
meo portem illũ: et circiumdẽ illũ qͣi coronã
i. librũ quippe in humero portare est: scctp¬
turã sacram operando ꝑficete Et notandũ
qͣm ordinate describitur. et prius in humero

Expanded text:
citur, quia indumentum sui corporis ex matre vircitur, quia indumentum sui corporis ex matre virgine, non autem ex corruptione commistionis susit, profecto ad nos vestitus lineis venit. Et atramentarium scriptoris ad renes ejus. In renibus posterior corporis pars est. Et quia ipse Dominus postquam pro nobis 720 mortuus est, et resurrexit, et ascendit in coelum, tunc Testamentum Novum per apostolos scripsit, vir iste atramentarium ad renes habuit. Qui enim scripturam Testamenti Novi postquam discessit condidit, atramentarium quasi a tergo portavit. Hoc ergo atramentarium viro lineis vestito inhaerere considerat, qui dicit: Et librum scribat ipse qui judicat. Sed cur, beate Job, ab eo qui judex est, librum scribi desideras? Sequiturmeo portem illum et circumdem illum, quasi coronam mihi . » Librum quippe in humero portare est Scripturam sacram operando perficere. Et notandum quam ordinate describitur: et prius in humero
Abbreviated transcription (Latin):
inmedio eoꝵ uestitus liners: et atram̃tarium
scriptoris ad regnes eius Quid namq alrud
in sex iuris uenientib. nisi sex etates huma¬
ngeneris designant᷑: Que de iua porte supe¬
rioris ueniunt: quia ã conditione paradysi.
ficut ab ingressu mundi asuperiorib genera¬
tionib euoluunt᷑ Que porta ad aquilonem
respicit: quia uidelicet mens humani genis
uiciis aꝑta. nisi calorem caritatis deserens. tor¬
porẽ mentis appeteret: ad hanc mortalitatis
latitudinem non exisset: Et unius cuiusq
uas interitus in manu eius: qr unaqueq
generatio singulis quibꝙ etatib euoluta.
ante rede̾ptoris aduentum in sua operatione
habuit. unde penam dãpnationis sũpsit:
Uir ꝙͦ unus in medio eoꝵ uestitus lueis:
Quia redẽptor nr̃ etiam de sacerdotali tribu
tuxta carnẽ genꝰ habere dignatus est: uestitus
lieis uenire ꝑhibetur: Uelcerte linũ de t̾ra.
non autẽ sicut lana de corruptibilt carne nas¬

Expanded text:
neis, et atramentarium scriptoris ad renes ejus . Quid namque aliud in sex viris venientibus nisi sex aetates humani generis designantur? Qui de via portae superioris veniunt, quia a conditione paradisi, sicut ab ingressu mundi, a superioribus generationibus evolvuntur. Quae porta ad Aquilonem respicit, quia videlicet mens humani generis vitiis aperta, nisi calorem charitatis deserens torporem mentis appeteret, ad hanc mortalitatis latitudinem non exisset. Et uniuscujusque vas interitus in manu ejus, quia unaquaeque generatio singulis quibusque aetatibus evoluta, ante Redemptoris adventum in sua operatione habuit, unde poenam damnationis sumpsit. Vir quoque unus in medio eorum vestitus lineis, quia Redemptor noster, etiam de sacerdotali tribu juxta carnem parentes habere dignatus, vestitus lineis venire perhibetur. Vel certe qunon autem sicut lana de corruptibili carne nas
Abbreviated transcription (Latin):
stante fugere ẽ. transeuntibꝰ rebꝰ inħ̾ere:
Qͥs nãq uinꝗͣ decurentiũ fluminũ tumi¬
dis uerticibꝰ raptꝰ. manere ipse fixꝰ potuit.
deorsũ unda defluente Quisqͥs gͦ cle¬
fluere deuitat: suꝑest ut qd̾ deffuit su¬
giat: ne ꝑ hoc qd̾ amat. in hoc cogat᷑
ꝑuenire qd̃ uitat. Q enĩ rebꝰ labentibꝰ
inheret: illo uideł trabit᷑. quo tendit qd̾
tenet. Priꝰ itaq curantũ ẽ. ne qͥsq tẽpo¬
ralia cliligat: ac deinde ne in eisclẽ tem¬
poralibꝰ que ñ ad delectationẽ sͥ. sed ad
usũ retinet. fiduciã ponat: qm̃ ꝯunctꝰ
⁊ ualde demens ẽ q̃ in unda uoluitur. ⁊
plantã figere conatur. S sunt pleriq
qui ⁊ si in rebꝰ transeuntibꝰ filuciã neqͣqͣ
ponunt: cũ tñ sͥinet ad usus necessario
abunde assunt m̃te tacita letant᷑. Qua
in re dubiũ ñ est. qr tanto qͥsq minus
dolet qd̃ desint eterna: qͣntomagis gau¬
det qd̾ assunt temporalia. Q̃ qͥ minus
dolet qd̃ desunt tẽporalia: certꝰ expec¬

Expanded text:
ugere est, nisi transeuntibus rebus inhaerere? Quis namque unquam decurrentium fluminum tumidis vorticibus raptus manere ipse fixus potuit, deorsum unda defluente? Quisquis ergo defluere devitat, superest ut quod defluit fugiat, ne per hoc quod amat in hoc cogatur pervenire quod vitat. Qui enim rebus labentibus inhaeret, illo videlicet trahitur, quo tendit quod tenet. Prius itaque curandum est ne quis temporalia diligat, ac deinde ne in eisdem temporalibus quae non ad delectationem sibi, sed ad usum retinet, fiduciam ponat, quoniam conet valde demens est qui in unda volvitur, et plantam figere conatur. Sed sunt plerique qui etsi in rebus transeuntibus fiduciam nequaquam ponunt, cum tamen sibimet ad usus necessarios abunde adsunt, mente tacita laetantur. Qua in re dubium non est, quia tanto quisque minus dolet quod desint aeterna, quanto magis gaudet quod adsint temporalia; et qui minus dolet quod desint temporalia, certius exspec
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑegͥnationis erũna. qm eã ꝗͣ appetinis
adhuc creatoris sui speciẽ ꝯtemplari
minime sinunt᷑. omnẽ p̃sentis uite eo¬
piam. inopiã deputant: qr iudeł nil extͣ
dm̃n sufficit m̃ti que ueracit dm̃ querit.
Et plerũq eis sua abundantia fit uehe¬
ment̾ onerosa: qi hocipsũ grauit̾ tolãg.
qd̃ festinantes ad patriã in itin̾e multa
portant. Uñ fit ut hec eũ incligenptib᷑
ꝑximis deuote partiant᷑: quatmnꝰ dũ
sumit iste qd̃ ñ habet. cdeponat ule qd̃
ampliꝰ habebat: nec ꝯurator uactus
ambulet: nec eũ quẽ retardare ĩ uia
poterat. nimiũ onus grauet. Flecti gͦ
de multa abundantia minime letaN
largiendo disꝑgunt. aut despiciendo de¬

Expanded text:
peregrinationis aerumna, quoniam eam quam appetunt adhuc creatoris sui speciem contemplari minime sinuntur, omnem praesentis vitae copiam inopiam deputant, quia videlicet nil extra Deum sufficit menti quae veraciter Deum quaerit; et plerumque eis ipsa sua abundantia fit vehementer onerosa, quia hoc ipsum graviter tolerant, quod festinantes ad patriam in itinere multa portant. Unde fit ut haec cum indigentibus proximis devote partiantur, quatenus dum sumit iste quod non habet, deponat ille quod amplius habebat; nec conviator vacuus ambulet, nec eum quem retardare in via poterat nimium onus gravet. Electi ergo de multa abundantia minime 699 lalargiendo dispergunt, aut despiciendo de
Abbreviated transcription (Latin):
militati sue ostend̾et miscd̾am fuisse con¬
runctã: paulopost dicit. Si negaui qd̃
uolebant pauꝑibꝰ. Atq ut miscd̾am suã
ostend̾et de iusticie radice descend̾e: pau¬
lo suꝑiꝰ p̾misit dic̃s. Si ambulam in na¬
nitate: ⁊ festinauit in dolo pes m̃s. Atq
ut monstret᷑ ꝗͣ fuerit ad cuncta pauidus.

Expanded text:
militati suae ostenderet misericordiam fuisse conmilitati suae ostenderet misericordiam fuisse conjunctam, paulo post dicit: Si negavi quod volebant pauperibus . Atque ut misericordiam suam ostenderet de justitiae radice descendere, paulo superius praemisit, dicens: Si ambulavi in vanitate, et festinavit in dolo pes meus . Atque ut mo
Abbreviated transcription (Latin):
ipse sͥ pͥncipalis iusticie ordinẽ ꝑuertit.
Nna itaq irt̾ sine aliiꝰ aut oĩo nulla ẽ
aut imꝑfecta. Ut enĩ sicut qͥb̾dã uisũ ẽ.
de pͥmis qͣtuor uirtutibꝰ loquar: prudẽtia.
temꝑantia. fortitudo. atq iusticia. tanto
ꝑfecte sunt singłe: qͣnto uicissĩ sͥmet iunc¬
te. Disiuncte aũt ꝑfecte ẽẽ nequaꝗͣ posst̃.:
qr nec prudentia uera ẽ. que iusta. tẽꝑais.
⁊ fortis ñ est. Nec ꝑfecta temꝑantia: que
fortis. prudens. ⁊ iusta ñ est. Nec fortitudo
integra: que prudens. temꝑans. ⁊ iusta ñ
est. Nec uera iusticia: que prudens. fortis.
sine alia s ꝯiunctas in se uirtutes habue¬
rit: enum̾ando singłas ĩnotescit. Nã bo¬
na pudicitie insimans: dic̃. Si deceptũ ẽ
cor meũ suiꝑ mulierẽ. Atq ut esdẽ puclici¬
tie demonstraret humilitatis gr̃am nulla¬
tenꝰ defuisse: post cet̾a subiungit. Si ꝯtẽp¬
si iudiciũ subire cũ seruo meo. Q ut hu¬

Expanded text:
ipse sibi principalis justitiae ordinem pervertit. ipse sibi principalis justitiae ordinem pervertit. Una itaque virtus sine aliis, aut omnino nulla est, aut imperfecta. Ut enim, sicut quibusdam visum est, de primis quatuor virtutibus loquar, prudentia, temperantia, fortitudine, atque justitia; tanto perfectae sunt singulae, quanto vicissim sibimet conjunctae. ia vera est quae justa, temperans et fortis non est, nec perfecta temperantia quae fortis, justa et prudens non est, nec fortitudo integra quae prudens, temperans et justa non est, nec vera justitia quae prudens, fortis esine alia, sed conjunctas in se virtutes habuerit, enumerando singulas innotescit. Nam bona pudicitiae insinuans, dicit: Si deceptum est cor meum super mulierem . Atque ut eidem pudicitiae demonstraret humilitatis gratiam nullatenus defuisse, post caetera subjungit: Si contempsi subire judicium cum servo meo . Qui ut hu
Abbreviated transcription (Latin):
pendamꝰ. Hoc aut̃ primũ sciendũ est:
qr quisqͥs utute aliqua pollere credit᷑:
tunc ueracit̾ pollet: cũ iitiis ex alia par¬
te ñ subiacet. Nã si ex alio uiciis subdit᷑.
nec hoc ẽ solidũ ubi stare putabat᷑. Una¬
queq enĩ uirtꝰ tanto sola minor ẽ: qͣnto
desunt cet̾e. Nã sepe quosdã pudicos qͣ¬
dẽ indisse nos ꝯtigit. s ñ humiles: s ñ¬
misericordes. Quosdã qͣsi misericordes:
s nequaꝗͣ iustos. Quosdã uͨ qͣsi ustos
qr nec eastitas in corde eiꝰ uera ẽ: cui hu¬
a diuino amore formcatur. Nec humili¬
tas uera ẽ. eui miscd̃a iuncta ñ ẽ: qr nec
debet humilitas dici. que ad cõpassionẽ
frat̾ne miserie nescit inclinari. Nec mĩa
aliena: qr que potest ꝑ ministiciã pollui:
nescit ꝓculdubio sͥmetipsi misereri. Nec
iusticia uera ẽ. que fiduciã suã ñ in ꝯdito¬
re om̃iũ. s in se fortasse. aut in rebꝰ ꝯcditis
ponit: ꝙr dũ a creatore spem subtrahit.

Expanded text:
a.---Hoc autem primum sciendum est, quia quisquis virtute aliqua pollere creditur, tunc veraciter pollet, cum vitiis ex alia parte non subjacet. Nam si ex alio vitiis subditur, nec hoc est solidum, ubi stare putabatur. Unaquaeque enim virtus tanto minor est, quanto desunt caeterae: Nam saepe quosdam pudicos quidem vidisse nos contigit, sed non humiles; misericordes; quosdam quasi misericordes, sed nequaquam justos; quosdam vero quasi justosquia nec castitas in ejus corde vera est, cui hua divino recedit amore. Nec humilitas vera est cui misericordia juncta non est, quia nec debet humilitas dici, quae ad compassionem fraternae miseriae nescit inclinari. Nec miseraliena, quia quae potest per injustitiam pollui, nescit procul dubio sibimetipsi misereri. Nec justitia vera est quae fiduciam suam non in conditore omnium, sed in se fortasse, aut in rebus conditis ponit, quia dum a creatore spem subtrahit,
Abbreviated transcription (Latin):
rude aurũ. Sõs gͦ uir nec aurũ robur.
nec s ẽẽ obrrzã. id÷ rudẽ auri molem
ficduciã credidit: qr spem atꝙ delectatio¬
nẽ suã in soliꝰ gr̃a ꝯditoris figens. neq de
qͣntitate auri. neq de specie peccauit. Be
creatore qͥppe desꝑasse fuerat: si spẽ in cre¬
atura posuiss. In rebꝰ aũt dubis spem
fixerat diues ille: q̃ dicebat. iĩa habes
multa bona posita in annos plurimoᷤ.
reqͥesce. comede. bibe. epulare. S hunc
supna nox increpat. dic̃s. stulte. hac noc¬
te aiam tuã repettnt a de: que ã parasti
cuiꝰ erunt : Eadẽ enĩ nocte sublatꝰ ẽ. qui
in rerũ s abundantia multa tpr̃a fuerat
p̃stolatꝰ. Ut scił qͥ in longũ sͥ subsidia colli

Expanded text:
obrude aurum. Sanctus ergo vir nec aurum robur, nec sibi esse obryzum, id est rudis auri molem fiduciam credidit, quia spem atque delectationem suam in solius gratia conditoris figens, neque de quantitate auri, neque de specie peccavit. De creatore quippe desperasse fuerat, spem in creatura posuisse. In rebus autem dubiis spem fixerat dives ille, qui dicebat: Anima, habes multa bona reposita in annos plurimos, requiesce, comede, bibe, epulare. Sed hunc superna vox increpat, dicens: Stulte, hac nocte animam tuam repetunt a te; quae autem parasti, cujus erunt ? Eadem enim nocte sublatus est, qui in rerum sibi abundantia multa tempora fuerat praestolatus, ut scilicet qui in longum sibi subsidia coll
Abbreviated transcription (Latin):
Incertũ ñ est qd̾ utraq luminaria hec¬
humanis ministeriis deputata. celi mi¬
litie uocant᷑: in quoꝵ cultu multos no¬
uimꝰ scriptura teste cecidisse. sic̃ scͥptũ
est. Adorauer̃t unu̾sã militiã celi. Q qr
sol ⁊ luna alit̾ uident᷑ ad usũ. altoer ad
uenerationẽ: eo more qͦ a cultoribꝰ suis
uen̾ari solent. solẽ ⁊ lunã b̃s iob neqͣꝙͣ
uidisse se ꝑhibet: nec letatũ fitisse cor
suũ. nec osculatũ manũ ore suo. In qua
uideł osclatione: qͥd aliud ꝗͣ gr̃a uenera¬
tionis expͥmit᷑: Qd̃ si fecisset ũqͣ: hoc i¬
niquitatẽ maximã. ⁊ dĩ negationẽ uo¬
cat. S postꝗͣ tanta de se locis suꝑioribꝰ
uirtutũ culmma narrauit: qͥd nc̃ mirũ
memorat. si solẽ ⁊ lunã ñ se adorasse ma¬
nifestat: ¶ñ pensandũ ẽ. qd̃ postqͣ in
auro ñ habuisse ficluciã. nec in multis
duntiis letatũ se fuisse testat᷑. adhuc ad
subluniora ducit᷑: ut tanto nos magis
erudiat: qͣnto de se aliqͣ subtiliꝰ narrat.

Expanded text:
Incertum non est quod utraque haec luminaria humanis ministeriis deputata, coeli militiae vocantur. In quorum cultum multos novimus, scriptura teste, cecidisse, sicut scriptum est: Adoraverunt universam militiam coeli . Et quia sol et luna aliter videntur ad usum, aliter ad venerationem, eo more quo a cultoribus suis venerari solent, solem et lunam beatus Job nequaquam vidisse se perhibet, nec laetatum fuisse cor suum, nec osculatum manum ore suo. In qua videlicet osculatione, quid aliud quam gratia venerationis exprimitniquitatem maximam, et Dei negationem vocaret. Sed postquam tanta de se locis superioribus virtutum culmina narravit, quid nunc mirum memorat, si solem ac lunam non se adorasse manifestat? Unde pensandum est, quod postquam in auro non habuisse fiduciam, nec in multis divitiis laetatum se fuisse testatur, adhuc ad sublimiora ducitur, ut tanto nos magis erudiat quanto de se aliqua subtilius narrat.
Abbreviated transcription (Latin):
in alta erigunt: ⁊ nauigantes qͦsq ipsa
sua altitudine subu̾tunt. Sicsic niiirũ
extrema illa ꝓperat: que umu̾sũ mundũ
fubruac tẽpestas aĩaꝵ. Nc̃ em̃ bellis ⁊ ela¬
dibꝰ. qͣsi quib̾dã undis sua nob̾ exordia o¬
stendit. Qe qͣnto ad finẽ cotidie ꝓpinqͥores
efficim᷑: tanto gratriora irruere tribulati
tiolumina uidemꝰ. Ad extremũ uͦ cõmotis
om̃ibꝰ elem̃tis. suꝑnꝰ index ueniens. finem

Expanded text:
in alta erigunt, et navigantes quosque ipsa in alta erigunt, et navigantes quosque ipsa sua altitudine subvertunt. Sic sic nimirum extrema illa properat, quae universum mundum 696 subruat tempestas animarum. Nunc enim bellis et cladibus quasi quibusdam undis sua nobis exordia ostendit, et quanto ad finem quotidie propinquiores efficimur, tanto graviora irruere tribulationum volumina videmus. Ad extremum vero commotis omnibus elementis, supernus judex veniens finem
Abbreviated transcription (Latin):
similitudinis pensemꝰ si possumꝰ: qͣnta ĩ
scõ iuro fuerit uis timoris. Fluctꝰ enĩ cũ
tum̃tes desuꝑ ĩminent. cũq eã ꝗͣ defert̃
mortẽ minant᷑: nullaͣ nauigantibꝰ cura
rerũ temporaliũ: nulla carnis delecta¬
uennuit: amore uniencdi. Quasi gͦ tu¬
m̃tes suꝑ se fluctus dm̃ meruit: qui dũ
uerã uitã desid̾at: oĩa despicit que hic
possidens portat. Nã uelut tẽpestate
dep̃hensi pondꝰ naius abicimꝰ: quando
ab opp̃ssa m̃te clesid̾ia t̾rena remonemꝰ
Eicq ut subleuata nauis enacet. q̃ mer¬
gebatur onerata: qr nimirũ cure que ĩ
hac uira depͥmunt. m̃tẽ in profundum
trahunt. Que uuideł mens tanto altĩm
tẽptationũ fluctꝰ attollit᷑. qͣnto sollicitĩ
ab huiꝰ scli cogitõne uacnatur. Est uͭ et
aliud: qd̾ de maris ꝯcussione debeat sol¬
lert̾ intueri. Tempestas qͥppe cũoritur.
pus lenes unde. ⁊ pͥmoctũ uolumina
maiora ꝯctiant᷑: ad extremũ fluctus se

Expanded text:
similitudinis pensemus, si possumus, quanta in sancto viro fuerit vis timoris. Fluctus etenim cum tumentes desuper imminent, cumque eam quam deferunt mortem minantur, nulla tunc navigantibus rerum cura temporalium, nulla carnis delectaveniunt, amore vivendi. Quasi ergo tumentes super se fluctus Deum metuit, qui dum veram vitam desiderat, omnia despicit quae hic possidens portat. Nam velut tempestate deprehensi pondus navis abjicimus, quando ab oppressa mente desideria terrena removemus. Fitque ut sublevata navis enatet, quae mergebatur onerata, quia nimirum curae quae in hac vita deprimunt mentem in profundum trahunt. Quae videlicet mens tanto altius inter tentationum fluctus attollitur, quanto sollicitius ab hujus saeculi cogitatione vacuatur. Est vero et aliud quod de maris concussione debeat solerter intueri. Tempestas quippe cum oritur, prius lenes undae, et postmodum volumina majora concitantur; ad extremum fluctus se
Abbreviated transcription (Latin):
um qd̾ corrigat᷑: ñ de ercellentia potesta¬
tis. S de equalitate ꝯditionis gaudent.
Et ñ solũ ab eis metui: s etiã plusqͣ nedẽe
est honorari resugiint. Neq em̃ leue se
ppeti damnũ humilitatis crediuit: si ab eis
ꝑ merito fortassȩ ordinis pluris estiment᷑

Expanded text:
um quod corrigatur, non de excellentia potestatis, sed de aequalitate conditionis gaudent; et non solum ab eis metui, sed etiam plus quam necesse est honorari refugiunt. Neque enim leve se perpeti damnum humilitatis credunt, si ab eis pro merito fortasse ordinis pluris aestimentur.
Abbreviated transcription (Latin):
Uod a me sepe
iam dictũ ẽ. boc
me crebro repe¬
tere onerosum
non est: qr ⁊ pre¬
clicator egregnuis
dicit. Eadem uob̾ scribere. michi quidẽ
ñ ꝑigrũ: uob̾ aũt necessariũ. Beatꝰ iob
iccirco gestas uirtutes narrat: qr inter
increpationis u̾ba. ⁊ ꝑcussionis uerbera
dep̃hensꝰ. ab spei ficducia mentẽ suam
labefactari ꝯsid̾at. Multa qͥppe egisse se
mala ab increꝑantibꝰ amicis audierat:
ce ne u̾bis parit᷑ ⁊ flagellis p̃ssa in desꝑa¬
tione mens corruat. hanc ꝑ suaꝵ uͥtutũ
memoriã ad spẽ reformat: ut nequaqͣ se
debeat in calamitare deic̾e. que tranqͥlli¬
tatis sue tpr̃e se memiñat tã sublumnia e¬
gisse. Eꝑ g intentionis eiꝰ causã diximus

Expanded text:
uod a me saepe jam dictum est, hoc me crebro repetere onerosum non est, quia et praedicator egregius dicit: Eadem vobis scribere mihi quidem non pigrum, vobis autem necessarium . Beatus Job idcirco gestas virtutes narrat, quia inter increpationis verba et percussionis verbera deprehensus, a spei fiducia mentem suam labefactari considerat. Multa quippe et egisse se mala ab increpantibus amicis audierat, et ne verbis pariter et flagellis pressa in desperationem mens corruat, hanc per suarum virtutum memoriam ad spem reformat, ut nequaquam se debeat in calamitate dejicere, quae tranquillitatis suae tempore se meminerat tam sublimia egisse. Quia igitur intentionis e
Abbreviated transcription (Latin):
Or oꝑario corporea ꝑ humerũ ac brachi¬
um agit᷑ : bona que ore ptulit. si oꝑe ñ
impleuit: cadere ͥ humerũ ⁊ ꝯteri bra¬
chiũ exoptas. Acsi aꝑte dicat. Si ea q̃
dixi oꝑari renui᷑ ipsũ qd̾ mͥ ad oꝑandũ
datũ est corꝑis m̃brũ pdã: ut ideł ca
dat a corꝑe. qd̾ exercere nolui ad itili¬
tatẽ. Si uͦ hec maledicti sententia acͥ
spũalẽ est intelligentiã referenda: liq̃t
ꝓfecto qd̾ brachiũ corꝑi ꝑ humerũ iun¬
git᷑. ꝯ sicut ꝑ brachiũ bona oꝑatio: ita
ꝑ humerũ socialis uite ꝯunctio clesig

Expanded text:
ratio corporea per humerum ac brachium agitur, bona quae ore protulit, si opere non implevit, cadere sibi humerum et conteri brachium exoptat. Ac si aperte dicat: Si ea quae dixi, operari renui, ipsum, quod mihi ad operandum datum est, corporis membrum perdam, ut videlicet cadat a corpore quod exercere nolui ad utilitatem. Si vero haec maledicti sententia ad spiritalem est intelligentiam referenda, liquet profecto quod brachium corpori per humerum jungitur, et sicut per brachium bona operatio, ita per humerum soc
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsecutores suos non impetut: qd̃ seuientes in¬
trinsecus eqͣnmiter colerauit: et tunc demũ
hospitalitatis sue munificentiam protulit:
ut audito scilicet narrationis ordine discamus.
qr exteriora munera ex int̾na cordis munditia
condiuntur: et iurtutũ eiꝰ contextio lectorem
doccat. qͣlis apud se cẽ debeat cum extiora bona
tum culmina sc̃m ẽẽ non crederet: Quis non
ut cũq ipis tot mĩtis temptaret᷑. ut si quando
ut homo deliuqueret delictu suũ nollet homi
nib innotesci. et leue ẽẽ crederet. si quid in mimi
mis peccaret: culpamq suam mallet silentio te¬
gere. qͣui uoce confessionis apertre: Sepe namq
contingit ut elatus uirtutib animus. dñ mul¬
ta bona in estimatione proximoꝵ de se spargi cog¬
nouerit agnosci non uelit: si qͥd est qd̾ rep̃hensi¬
bile facit: Quas uidelicet erroris tenebras idcirro
mens tolerat: quia cordis oculti tumor grauat:
Uñ beatus iob int̾ tot eximia fc̃a uirtutum qui

Expanded text:
uod saevientes intrinsecus aequanimiter toleravit, et tunc demum hospitalitatis suae munificentiam protulit; ut audito scilicet narrationis ejus ordine, discamus quia exteriora munera ex interna cordis munditia condiuntur, ut virtutum ejus contextio lectorem doceat qualis apud se esse debeat, cum exteriora bona tum culmina sanctum esse non crederet? Quis non utcunque ipsis tot meritis tentaretur, ut si quando ut homo delinqueret, delictum suum hominibus nollet innotesci; et leve esse crederet, si quid in minimis 712 peccaret; culpamque suam mallet silentio tegere quam voce confessionis aperire? Saepe namque contingit ut elatus virtutibus animus, dum multa bona in aestimatione proximorum de se spargi cognoverit, agnosci non velit si quid est quod reprehensibiliter facit. Quas videlicet erroris tenebras idcirco mens tolerat, quia cordis oculum tumor gravat. Unde beatus Job inter tot eximia facta virtutum, qui
Abbreviated transcription (Latin):
qr nimirũ cuncta nr̃a oꝑatio cũ qͥbuslib
uideat᷑ ẽẽ uirtutibꝰ soluitur: nͥ ꝑ caritatis
uicłm patĩa ꝯseruet᷑. Sua enĩ bona ꝑdet
oꝑari: qui aliena mala renuit perpeti.
Ferriore qͥppe tracundi sp̃c: lesꝰ quisq a
dilectione resilit. Et cũ se exterius gra¬
uari ñ tolerat: intꝰ se ꝑ amissũ lumen
caritatis obscurat. Nec uicler iam quo
tendat pedẽ boni oꝑis: qͥ ocłm ꝑclicit
dilectionis. S scĩuiri humerꝰ a iuncta
sua ñ cadit: qr uideł eiꝰ cdilectio. asocialis
uite ꝯcordia ꝑ impatientiã non recedit.
Eiusq brachiũ minime frangie᷑: qr omĩs
eiꝰ oꝑatio in ꝯiunctione humeri id ÷ cari¬
tatis ꝯnexione custodit᷑. S qua ꝯfid̾atio¬
ne bona hec tanta egerit. atq amalis
oĩbꝰ sese abstinuerit: achungit dic̃s. Sẽp

Expanded text:
slibet videatur esse virtutibus, solvitur, nisi per charitatis vinculum patientia conservetur. Sua enim bona perdit operari qui aliena mala renuit perpeti. Fervore quippe iracundi spiritus laesus quisque a dilectione resilit, et cum se exterius gravari non tolerat, intus se per amissum lumen charitatis obscurat; nec videt jam quo tendat pedem boni operis, qui oculum perdidit dilectionis. Sed sancti viri humerus a junctura sua non cadit, quia videlicet ejus dilectio a socialis vitae concordia per impatientiam non recedit. Ejusque brachium minime frangitur, quia omnis ejus operatio in conjunctione humeri, id est in charitatis connexione custoditur, Sed qua consideratione bona haec tanta egerit, atque a malis omnibus sese abstinuerit, adjungit dicens. CAP
Abbreviated transcription (Latin):
do cũ ꝑsonis minoribꝰ ꝯtentionũ negotia
subeunt: dũ grauare ł in minimis times̃.
iꝑsi ꝯtra iusticiã grauari neqͣꝗͣ refugiunt.
Serunt qͥppe qr oĩs humana iusticia in¬
tresticia ẽe rep̾hendit᷑: si cliuinitꝰ districte
iudicet᷑. Uñ hoc qͣd̾ sͥ cõpetit cauent
uebement̃ exigere: ne eoꝵ actus suꝑnã
rectitudinẽ ꝯtingat subtilit̃ examinare.
S ut inueniri iusti in dinino examine
ualeant: plerũq apud humana iudicia
grauari se ⁊ iniuste pagunt᷑. Bs̃ ã iob¬
tute sue celsicudinẽ narrans: ⁊ multa
sunt ⁊ mira que dixit. S qr plerumq
humana mens renuit bona crecdere. q̃
subicit. si qua hoꝵ que dixerat opere ñ

Expanded text:
do cum personis minoribus contentionum negotia subeunt, dum gravare vel in minimis timent, ipsi contra justitiam gravari nequaquam refugiunt. Sciunt quippe quia omnis humana justitia injustitia esse reprehenditur, si divinitus districte judicetur. Unde hoc quod sibi competit cavent vehementer exigere, ne eorum actus supernam rectitudinem contingat subtiliter examinare. Sed ut inveniri justi in divino examine valeant, plerumque apud humana judicia gravari se et injuste patiuntur. Beatae suae celsitudinem narrans, et multa sunt et mira quae dixit. Sed quia plerumque humana mens renuit bona credere, quaerotinus subjicit, si qua horum quae dixerat opere non
Abbreviated transcription (Latin):
amicos de mãmona inq̃tatis: ut cum
defeceritis recipiant uos in eterna tab̾¬
nacła. Si eñ eoꝵ amcitiis eterna tab̾¬
nacula acquirimꝰ: dantes ꝓculdubio
paulũ licitut. Grã abundantia illoꝵ in¬
opiã suppleat: ut ⁊ illoꝵ abundantia ur̃e
mopie sit supplem̃tũ. Ut uideł sollicite ꝑ¬
pendamꝰ. qr n eos qͦs nc̃ mopes cernimus
abundantes qͣndoq uidebimꝰ: ⁊ qͥ abun¬
dantes aspicimͣ. si largiri negligimꝰ qͣndoꝙ
mopes erimꝰ. Q̾ itaq nẽ temporale subsi¬
diũ pauꝑi tͥbuit. ab eo pꝰmodũ ppetua re¬
cepturꝰ. ut ita dicã qͣsi ad frugẽ terrã exco¬
lit: que qd̾ acceꝑit. uberiꝰ reddit. Restat
gͦ ut nũꝗͣ elatio surgat ex mun̾e: qͣndo
uideł diues eo qd̾ pauꝑi tͥbint. agit ut ĩ
ꝑpetuũ dines ñ sit. Beatꝰ gͥ iobut diligẽ¬
ter ostend̾et. humilitas atq misod̃a qͣnta
in eũ fuerit ꝯfid̾atione sociata: ait. Si de¬
spexi p̃tereuntẽ. eo qd̾ ñ habuerit indri¬

Expanded text:
a iniquitatis, ut cum defeceritis, vos recipiant in aeterna tabernacula . Si enim eorum amicitiis aeterna tabernacula acquirimus, dantes procul dubio Paulum dicitur: Vestra abundantia illorum inopiam suppleat, ut et illorum abundantia vestrae inopiae sit supplema et eos quos nunc inopes cernimus, abundantes quandoque videbimus; et qui abundantes aspicimur, si largiri negligimus, quandoque inopes erimus . Qui nunc temporale subsidium pauperi tribuit, ab eo postmodum perpetua recepturus, ut ita dicam, quasi ad frugem terram excolit, quae quod acceperit uberius reddit. Restat ergo ut nunquam elatio surgat ex eleemoives ex eo quod pauperi tribuit agit ut in perpetuum pauper non sit. Beatus igitur Job ut diligenter ostenderet humilitas atque misericordia quanta in eo fuerit consideratione sociata ait: Si despexi praetereuntem, eo quod non habuerit ind
Abbreviated transcription (Latin):
de urero. Constat gͦ qr sue uirtuti ñ tͥbuit:
qͥ profecto testat᷑. qr hoc ex ꝯditionis nru¬
isse se intimat. liquet peuldubio qi ad lau¬
dẽ ꝯditoris narrat: indicans ab ipso se acce¬
pisse ut piꝰ esset. a quo accepit ut eẽt᷑: qͥa
sicut suo oꝑe inut̾o ꝯditꝰ ñ fuit: ita nͥ sua
iurtute ab ut̾o piꝰ fuit. S pensandũ nob̾
est qd̾ asserit: creuit mecũ. Nnulli em̃ qd̾

Expanded text:
exiret. Constat ergo quia suae virtuti nil tribuit, qui profecto testatur quia hoc ex conditionis muisse se intimat, liquet procul dubio quia ad laudem conditoris narrat, indicans ab ipso se accepisse ut pius esset, a quo accepit ut esset, quia sicut suo opere in utero conditus non fuit, ita nec sua virtute ab utero 692 pius fuit. Sed pensandum nobis est, quod asserit:
Abbreviated transcription (Latin):
pupillũ manũ manũ meã: cũ uilerẽ me
in porta suꝑiorẽ. Nos apud uet̾es fuit. ut
ad portã semiores seclerent. qͥ certantium
nirgia iuidiciaria exammnatione distingue¬
rent: quatinꝰ urbẽ in qua ꝯcordit̾ opor¬
teret uiuere. ciscordes minime intͣrent.
¶ñ ⁊ ꝑ ꝓpħam dñs dicit. Ostituite ĩ por¬
ta iiciũ. Hoc itaq loco. qͥd porte noĩe
exprimit᷑: nͨ id qd̾ agebat᷑ in portaͦ Sic̃
enĩ pugnare castra dicimꝰ. ꝑ eo qd̾ pugna¬
tur ex castris: ita iudiciũ qd̾ in porta agi
ꝯsueu̾at porta noĩatur. In porta gͦ suꝑio¬
rẽ sese uidet: qͥ se melioris partis eẽ in iu¬
dicio eqͥtatis merito ꝯspicte. Bs gͥ iob or

Expanded text:
pupillum manum meam, cum viderem me in porta superiorem. - Mos apud veteres fuit, ut ad portam seniores sederent, qui certantium jurgia judiciaria examinatione distinguerent, quatenus urbem, in qua concorditer oportebat vivere, discordes minime intrarent.nus dicit: Constituite in porta judicium. . Hoc itaque loco quid portae nomine exprimitur nisi id quod agebatur in porta? Sicut enim pugnare castra dicimus, pro eo quod pugnatur ex castris; ita judicium, quod in porta agi consueverat, porta nominatur. In porta ergo se superiorem videt, qui se melioris partis esse in judicio aequitatis merito conspicit. Beatus igitur
Abbreviated transcription (Latin):
uolunt. que ꝓfecto liquet qd̾ eis ñ expe¬
drunt: eo ipso qd̃ suꝑbie abundant spũ.
lã pauꝑes ñ sunt. S b̃s iob cdũ pauperes
humiles appellat. quicqͥd ab eo accipere
pauꝑ uoluit ñ negauit: qr ueracit᷑ q̃sq
humilis qd̾ ñ potuit oportere. nec uoluit.
S cũ largitatẽ m̃tis sue indicat. quia ad
uotũ se patipibꝰ ꝯcurrisse manifestat: ne¬
cesse ẽ ut queramꝰ ne lum̃ miscd̃e. cdatiõĩs
tarditate fuscau̾̃it. ¶ñ subiungit. Et si o¬
culos iudue expectare feci. Petentẽ se i¬
duã expectare noluit: ut ñ solũ ex mune.
s etiã ex celeritate mu̾is bonoꝵ operũ
merita augeret. Uñ alias scriptũ ẽ. Ne
dicas amico tuo. uade ⁊ reu̾tere. ⁊ eras
dabo tͥ: cũ statĩ possis cdare. S ñulli so¬
lent exteriꝰ multa largiri: cõmunis aũt
iuite gr̃am repellentes. habere pauperes
socios in cdomestica ꝯũsatione refugiint.
Uñ b̃s̃ iob ut ñ solũ se insinuet exterius

Expanded text:
volunt quae profecto liquet quod eis non expediunt, eo ipso quod superbiae abundant spiritu, jam pauperes non sunt. Sed beatus Job dum pauperes humiles appellat, quidquid ab eo accipere pauper voluit, non negavit, quia veraciter quisque humilis quod non potuit oportere, nec voluit. cum largitatem mentis suae indicat, quia ad votum se pauperibus concurrisse manifestat, necesse est ut quaeramus ne lumen misericordiae dationis tarditate fuscaverit. Unde subjungit: Et oculos viduae expectare feci. Petentem se viduam exspectare noluit, ut non solum ex munere, sed etiam ex celeritate muneris, bonorum operum merita augeret. Unde alias scriptum est: Ne dicas amico tuo, vade et revertere, cras dabo tibi, cum statim possis dare . Sed nonnulli solent exterius multa largiri, communis autem vitae gratiam repellentes habere pauperes socios in domestica conversatione refugiunt. Unde beatus Job, ut non solum se insinuet exterius
Abbreviated transcription (Latin):
hii milit̃ aspiciers
ñ cdesperi: ⁊ miso̾it᷑ calefeci. Qͥsqͥs enĩ
suꝑ eũ cui aliqͥd tribuit fastu se elatõnis ex¬
tollit: maiorẽ culpã intͥnsecꝰ stiꝑbiendo ꝑagit.
ꝗͣ exiͥosecꝰ largiendo mercedẽ. Fuq ipse
bonis interioribꝰ nuduꝰ. cũ nudũ despiẽ
uestiens: eo q̃d̃ agit ut seipso det̾ior fiat:
quo se indigenti pximo meliorẽ putat.
Muiꝰ qͥppe mops ẽ qͥ uestẽ ñ habet: qͣ qͥ
humilitatẽ. Dñ necẽe ẽ. ut cũnat᷑e nr̃e
ꝯsortes ext̾iora ñ habere ꝯspicimꝰ: quã
nulta nob̾ desint bona int̾iora pensemꝰ:
qͣtinꝰ sese suꝑ iopes cogitatio nr̃a ñ ele¬
uet: cũ sollert̃ uidear. q nos tanto ueriꝰ.
qͣnto ⁊ interiꝰ inligentes sumꝰ. Q qr siunt¬
ñnulli qͣ pietatis sue iuscera tend̾e usq
ad incogiitos nesciunt. S solis qͦs ꝑ assi¬
duitatẽ noticie clidicer̃t miserent᷑ apud
quos nimirũ plus familiaritas ꝗͣ nat᷑a
ualet. dũ quibꝰdã necessaria. ñ qr hões.¬

Expanded text:
humiliter aspiciens non despexi, et misericorditer calefeci. Quisquis enim super eum cui aliquid tribuit fastu se elationis extollit, majorem culpam intrinsecus superbiendo peragit, quam extrinsecus largiendo, mercedem, fitque ipse bonis interioribus nudus, cum nudum despicit vestiens; eoque agit ut se ipso deterior fiat, quo se indigenti proximo meliorem putat. Minus quippe inops est qui vestem non habet quam qui humilitatem. Unde necesse est sortes exteriora non habere conspicimus, quam multa nobis desint bona interiora pensemus; quatenus sese super inopes cogitatio non elevet, cum solerter videt quia nos tanto verius quanto et interius indigentes sumus. nnulli qui pietatis suae viscera tendere usque ad incognitos nesciunt, sed solis quos per assiduitatem notitiae didicerint miserentur, apud quos nimirum plus familiaritas quam natura valet, dum quibusdam necessaria non quia ho
Abbreviated transcription (Latin):
stendit. qr etiã soĩo iusu cũ turpit̾ uł in¬
nupta ꝯcupiscit᷑. adulteriũ ꝓpetrat᷑. Qd̃
tñ plerũq ex loco ł ordine ꝯcupiscentis
discernitur: qr sic hunc in sacro ordine
studiosa ꝯcupiscentia. sicire illũ adulcii
inqͥnat culpa. In ꝑsonis tñ ñ dissimilibꝰ:
idẽ luxurie distinguit᷑ reatꝰ. In quibus
fornicationis culpa. qr ab adult̾i reatu
discernit᷑. p̃licatoris egregii lingna desta¬
tur: que int̾ cet̾a asserit dic̃s. Neq for¬
nicarii. neꝙ ydolis sermentes. neq adul¬
deri: regnũ dĩ possiclebt̃. Qd̃ enĩ disunc¬

Expanded text:
isu cum turpiter vel innupta concupiscitur, adulterium perpetratur. Quod tamen plerumque ex loco vel ordine concupiscentis discernitur, quia scilicet sic hunc in sacro ordine studiosa concupiscentia, sicut illum adulterii inquinat culpa. In personis tamen non dissimilibus, idem luxuriae distinguitur reatus, in quibus fornicationis culpa quia ab adulterii reatu discernitur, praedicatoris egregii lingua testatur, quae inter caetera asserit, dicens: Neque fornicarii, neque idolis servientes, neque adulteri regnum Dei possidebunt . Quod enim dis
Abbreviated transcription (Latin):
uir sc̃s ostendit᷑: ñ solũ ad mopiã paupe¬
ribꝰ. sed cẽ ad habendi desideriũ deserius¬
se. S qͥd si ipsa uellent paupes que for¬
tasse accipe ñ expediret: An qr ĩ script᷑a
saera dici pauꝑes humiles solent: ea sola
estimanda st̃. qr accipe pauꝑes uolunt.
que humiles petunt: & ꝑculdubio opor¬
tet ut incunctant̾ detur᷑. quicqͥd cũ uera
suꝑbire ẽ: extra metas inopie aliqͥd desi¬
derare. Uñ suꝑbe petentibus dr. Petitis.

Expanded text:
vir sanctus ostenditur, non solum ad inopiam pauperibus, sed etiam ad habendi desiderium deservisse. Sed quid si ipsa vellent 691 pauperes quae fortasse accipere non expediret? An quia in Scriptura sacra dici pauperes humiles solent, ea sola aestimanda sunt quae accipere pauperes volunt, quae humiles petunt? Et procul dubio oportet ut incunctanter detur quidquid cum vera perbire est extra metas inopiae aliquid desiderare. Unde et superbe petentibus Jacobi
Abbreviated transcription (Latin):
ris enĩ ꝓgenies eradicat᷑. qͣndo is qm per
u̾bũ nascit᷑. ꝑ exemplũ necat᷑: qr ꝗͣ lingua
iugilans gignit. uute negligentia occidit.
Neq enĩ torpenti nob̃ est m̃te tͣnserindũ
qd̾ apud salomonẽ mulier filtũ quẽ ii¬
gilans lactare ꝯfueuerat. dormiens int̾¬
emit: qr ninuirũ magistri iugilantes
quidẽ scientia. s uita clormientes. aud

Expanded text:
ris enim progenies eradicatur quando is qui per verbum nascitur per exemplum necatur, quia quem lingua vigilans gignit, vitae negligentia occidit. Neque enim torpenti nobis est mente transeundum quod apud Salomonem mulier filium, quem vigilans lactare consueverat, dormiens interemit , quia nimirum magistri vigilantes quidem scientia, sed vita dormiente
Abbreviated transcription (Latin):
uoeat᷑: ut ductꝰ ad celestia hõem se ẽẽ me¬
ininerit. Aesi eũ diuina uox ũbis aꝑtiori¬
bus acdmon̾et cdiõs. ¶em̃to qͣd sis. ne de
his ad que raꝑis extollaris: S altitudi¬
nẽ reuelationis tẽpera memoria ꝯditio¬
nis. Ex eo gͦ colligendũ ẽ. qͣnta cõmuni
nature memoria incorde depͥmi clebeat
t̾rene potestatis trimor. si ex humanitatis
uocabulo agit᷑. ne cogitõnis elatio ex se¬
cretis celestibus gigneret᷑. Cuiꝰ ileł hu¬
manitatis. bene beatꝰ iob semꝑ recorda¬
tionẽ tenuit. qͥ ait. Nũqͥd ñ in ut̃o fecit
me. q̃ ⁊ illũ oꝑatꝰ est. ⁊ formarit ĩrulua

Expanded text:
elestia, hominem se esse meminerit. Ac si eum divina vox verbis apertioribus admoneat dicens: Memento quid sis, ne de his ad quae raperis extollaris, sed altitudinem revelationis tempera memoria conditionis. Ex eo ergo colligendum est quanta communis naturae memoria in corde deprimi debeat terrenae potestatis tumor, si ex humanitatis vocabulo agitur, ne cogitationis elatio ex secretis coelestibus generetur. Cujus videlicet humanitatis bene beatus Job semper recordationem tenuit, qui ait: Nunquid non in utero fecit me, qui et illum operatus est, et for
Abbreviated transcription (Latin):
uidet. que tud̾e ipsi in semetipsis non
ualent. ⁊ quidẽ b̃s iob ꝑfectionis utã
iit̾ neteres tenint: s qr enis intentio ad
redẽptoris aduentũ ꝓpħico spũ erumꝑit:
in illiꝰ p̃ceptis pensat ipse ꝗͣ multa de ꝓ¬
fectioneninꝰ habeat. Ũñ ⁊ subdit᷑. Si¬

Expanded text:
videt quae videre ipsi in semetipsis non videt quae videre ipsi in semetipsis non valent. Et quidem beatus Job perfectionis vitam inter veteres tenuit; sed quia ejus intentio ad Redemptoris adventum prophetico spiritu erumpit in illius praeceptis, pensat ipse quam multa de perfectione minus habeat. Unde et subdit:
Abbreviated transcription (Latin):
uersũ te: qr ꝑmutis mulierẽ iez abel. q̃
se dicit ꝓpħam. docere ⁊ seduc̃e seruos
meos. ⁊ fornicari. ⁊ manducare ydolo¬
titũ. Eece bona memorat. nec tñ rese¬
cancla mala sine penitentia relaxat᷑: qr
enumerans pensat: ut subtili exami
ne ꝑpendat. ł qͣntũ quisq ad bona ꝓ¬
ficiãt: ł quantũ ad mala denians sius
ꝓuectibꝰ ꝯtradicat. Increm̃tũ qͥppe meri¬
toꝵ qd̾ bone inte studiis augenir. plerũq
mali admixtione retrabit᷑: ⁊ bonũ qd̃ a¬
rigius oꝑando ꝯstruit. hoc mala alia ꝑ¬
petrando ꝑuercit. Uñ scĩ iuri tanto se
subcuiꝰ in cogitõne ꝯstringunt: quanto
a suꝑno indice districtiꝰ se ꝯsid̾ari ꝯspicuus.
Alentẽ quippe discutiunt: inuenire si qͣ
deliquerint quer̃t: ut tanco fiant irre¬
p̃hensibiles iudici. qͣnto semetipsos co¬
tidie ⁊ sine cessatione rep̃hendunt. Nec
tũ hac de re iã gauclia securitatis sum̃t:
qr ab illo se inderi ꝯsid̾ant. qͥ in eis ⁊ illa

Expanded text:
Jezabel, quae se dicit propheten, docere et seducere servos meos, et fornicari, et manducare idolothytum. Ecce bona memorat, nec tamen resecanda mala sine poenitentia relaxat, quiaenumerans pensat; ut examine subtili ne perpendat vel quantum quisque ad bona proficiat, vel quantum ad mala devians suis profectibus contradicat. Incrementum quippe meritorum, quod bonae vitae studiis augetur, plerumque mali admistione retrahitur; et bonum quod animus operando construit, hoc alia perpetrando pervertit. Unde sancti viri tanto se subtilius in cogitatione constringunt, quanto a superno judice districtius considerari conspiciunt. Mentem quippe discutiunt, invenire si qua dereliquerint quaerunt, ut tanto fiant irreprehensibiles judici, quanta semetipsos quotidie et sine cessatione reprehendunt. Nec tamen hac de re jam gaudia securitatis sumunt, quia ab illo se videri considerant qui in eis et illa
Abbreviated transcription (Latin):
Sigͦ boc a m̃te depͥmimꝰ. qd̾ tẽporalit̾ ac¬
cesfit: inuenimꝰ citiꝰ qd̾ naturalit̾ sums.
Dlerũꝙ enĩ se aĩo accepta potestas obicit:
eũꝙ tumidis cogitõnibꝰ fallit. Mami gͦ
humillime ꝯsid̾ationis: depͥm̃dus est tu¬
mor elationis. Si enĩ apud semecipsam
mens descendit deu̾tice culminis: cuuis
planiciẽ innenit naturalis equalitaus.
Nã ut p̃fatisumꝰ om̃s hões nat᷑a equales
genuit: s nariante meritoꝵ ordine. a¬
lios aliis dispensacio occulra supponit.
Ipsa aũt̃ dmu̾sitas que accessit ex uicio. rec¬
te ẽ diinis iudiciĩs ordinata᷑ ut qr oĩs
homo ier uice eque ñ gradit᷑: att̾ ab al¬
tero regat᷑. Scĩ aut̃ tari cũ p̃sunt ñ in se
potestatẽ ordinis. s equalitatẽ ꝯditioniᷤᷤ
accend̃t: nec p̃esse gaudent hõibꝰ. s pro¬
desse. Sgunt enĩ qd̃ antiqͥ patres nr̃i
ñ tã reges hominũ: ꝗͣ pastores pecorũ
fiusse memorant᷑. ⁊ cũ noe cñs fcriisoꝵ

Expanded text:
accessit, invenimus citius quod naturaliter sumus. Plerumque enim animose accepta potestas officit, eumque tumidis cogitationibus fallit. Manu igitur humillimae considerationis deprimendus est tumor elationis. Si enim apud semetipsam mens descendit de vertice culminis, citius planitiem inveniet naturalis aequalitatis. Nam ut praefati sumus, omnes homines natura aequales genuit; sed variante meritorum ordine, alios aliis dispensatio occulta postponit. Ipsa autem diversitas quae accessit ex vitio, recte est divinis judiciis ordinata, ut quia omnis homo iter vitae aeque non graditur, alter ab altero regatur. Sancti autem viri cum praesunt, non in se potestatem ordinis, sed aequalitatem conditionis attendunt, nec praeesse gaudent hominibus, sed prodesse. Sciunt enim quod antiqui patres nostri, non tam reges hominum quam pastores pecorum fuisse memorantur. Et cum Noe Dominus filiisque
Abbreviated transcription (Latin):
mescunt. Osid̾atione nãq tanti t̾roris.
metu animꝰ palpitat: ⁊ intentiõis sue
ocłos declinans. intueri qd̾ p̾uidet recu¬
nientis. t̾rorẽq tanti examinis ꝯsid̾an¬
do animꝰ conatur exqͥrere: mox ad se¬
metipsũ refugiens. sese expauescit inue-¬
nisse. S int̾ hec pensandũ est: qr beatꝰ
iob ista de se loquit᷑. laudatꝰ ⁊ flagellatꝰ.
Si gͥ saltẽ ad meritoꝵ prouectũ ita ꝑ¬
cussus ẽ qͥ sic timuit: quomͦ feriendus
est qͥ ꝯtẽnit: Quomͦ cdep̃ssura st̃ dĩ iudi¬
cia eos qͥ se eleuant: si ⁊ illos ad tempus
depͥmunt. qͥ hec in humilitate formi¬
dant: Quomͦ pondꝰ dĩ poterit ferre qͥ
despicit᷑ si hocͥ sue in u̾bere ꝑtulit. qͥ ꝑ
timorẽ p̃uidit: ¶ñ sũmoꝑe formidan¬
si ꝑcussionẽ correctiꝰ sequit᷑: disciplina
patri ẽ. ñ ira indicis. Amor corrigentis
est: non clistrictio punientis. Ex ipso gͦ
p̃senti u̾bere: iudicia et̾na pensandaft᷑.
quomꝰ feratur ula que reꝓbat: si ferri

Expanded text:
mescat. Consideratione namque tanti terroris metu animus palpitat, et intentionis suae oculos declinans, intueri quod praevidet recunientis terroremque tanti examinis considerando animus conatur exquirere, mox ad semetipsum refugiens, sese expavescit invenisse. Sed inter haec pensandum est quia beatus Job ista de se loquitur, laudatus et flagellatus. Si igitur ad meritorum profectum ita percussus est qui sic timuit, quomodo feriendus est qui contemnit? Quomodo depressura sunt Dei judicia eos qui se elevant, si et illos ad tempus deprimunt qui haec semper in humilitate formidant? Quomodo pondus Dei poterit ferre, qui despicit, si hoc et ille in verbere pertulit, qui per timorem praevidit? Unde summopere formidanpercussionem correptio sequitur, disciplina patris est non ira judicis, amor corrigentis est, non districtio punientis. Ex ipso ergo praesenti verbere judicia aeterna pensanda sunt. quomodo feratur illa quae reprobat, si ferri