comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ. Cum ceciderit. ñ in peccatũ intel¬
ligas. quia iustum dixit s in manib
peccatoꝵ. in casu asꝑo. qui frequent᷑ ⁊c̃s
diabolo insidiante contigit. S ut tibi
satisfacere uidearis. consida quia cum rs
eodẽ uersu dicat ceciderit. qd̾ ad pedes
respicit. subiungit firmandam mani
cidentis. cuiꝰ magis debuit confortare
uestigium. ut pꝰ lapsum surgere ualuisset.
Undẽ euident̾ apparet cadere istud. cẽ.
in impioꝵ incidere dicionem. Mlanũ
quippe huiꝰ. id ẽ consilium oꝑationẽq
confirmat. Nec turbari potest captꝰ.
sctionem. ubi si unũ hominẽ loqui pu¬
tes. breue & angustum tempꝰ ostenditur.
nec d̃i laudib omĩno sufficiens. s magis
introducte uox credatur eccłie. que ab
iitio scłi usq ad finẽ ueram nobis ꝓbat
esse sententiam. Iunior fuit. quando
mnitia legis in ipso ꝓthoplasto pͥma eua
suscepit. Senuit. idẽ ad honorabiliorẽ
uenit etatem. quando nouissimis tempo¬
rib suscipere meruit dnm redemptorẽ.

Expanded text:
tum intelligas, quia justum dixit, sed in manibus peccatorum, in casu aspero, qui frequenter sanctis diabolo insidiante contingit. Sed ut tibi satisfacere videaris, considera quia cum in eodem versu dicat, ceciderit, quod ad pedes respicit, subjungit firmandam manum cadentis, cujus magis debuit confortare vestigium, ut post lapsum surgere valuisset. Unde evidenter apparet cadere istud, esse in impiorum incidere ditionem. Manum quippe hujus, id est consilium operationemque confirmat; nec turbari potest captus,sectionem: ubi si unum hominem loqui putes, breve et angustum tempus ostenditur, nec Dei laudibus omnino sufficiens; sed 125 magis introductae vox credatur Ecclesiae, quae ab initio saeculi usque ad finem, veram nobis probat esse sententiam. Juvenior fuit, quando initia legis in ipso protoplasto primaeva suscepit. Senuit, id est ad honorabiliorem venit aetatem, quando novissimis temporibus suscipere meruit Dominum Redemptorem.
Abbreviated transcription (Latin):
et̾nam. Declina a malo & fac bonũ.
& in habita in scłm scłi. Duob modis
uitam nr̃am pia mat̾ instituit. Primꝰ
est ut mala declinemꝰ. quia peccatori
bonarũ rerum repente. eẽ. ñ potest
appetitꝰ. Scds. ut bona faciamꝰ. ꝓpt̾
qd̾ a uituperabili actione cessauimus
Oeclinemꝰ gͦ mala que nr̃a sunt. &
faciamꝰ bona quȩ xp̃i sunt. quia dñs

Expanded text:
ina a malo et fac bonum, et inhabita in saeculum saeculi. Duobus modis vitam nostram pia mater instituit. Primus est, ut mala declinemus, quia peccatori bonarum rerum repente esse non potest appetitus. Secundus ut bona faciamus propter quod a vituperabili actione cessavimus. Declinemus ergo mala, quae nostra sunt, et faciamus bona
Abbreviated transcription (Latin):
lia sunt que ille facit. ꝑ efexegesim po¬
lumen iusticiam tuã. & iudiciũ tuũ
sicut meridiem. Exponit qd̃ suꝑius
dixit. & ipse faciet. Lumen solis colo¬
res nobis corꝑales ostendit. Eulgor
dĩ. oꝑum nr̃oꝵ qualitates exaꝑit. ut
iusticia nr̃a. idẽ fides quam habemꝰ
in xp̃o sic reluceat. quatinꝰ sꝑitalib
possit apparere conspectib Educere
est enim. aliqͥd de tenebris ad lumen
trahere. hoc ẽ de scłi istis caligine ad
illam futuri iudicii ꝑducere claritatẽ.
ubi om̃ia palam fiunt. nec ulteriꝰ te¬
nebrosis latibulis occulunt᷑. Quaꝓpt̾
iusticia nr̃a quam donante dño nunc
habemꝰ in fide. tunc humanis aspectib
cum ipso apparebitis in gła. Tamquã
meridiem. ꝑ yꝑbolen dictum ẽ. signi¬
ficat enim clarissimam & purissimã
lucem. Tunc nãq sol orbem terrarũ
nimia claritate ꝑfundit. & cunctas
mundi partes ꝑspicuo fulgore conlustrat

Expanded text:
lia sunt quae ipse facit per epexegesim polia sunt quae ipse facit per epexegesim polumen justitiam tuam, et judicium tuum sicut meridiem. Exponit quod superius dixit, et ipse faciet. Lumen solis colores nobis corporales ostendit: fulgor Dei operum nostrorum qualitates exaperit: ut justitia nostra, id est fides quam habemus in Christo sic reluceat, quatenus spiritualibus possit apparere conspectibus. Educere est enim aliquid de tenebris ad lumen trahere; hoc est de saeculi istius caligine ad illam futuri judicii perducere claritatem, ubi omnia palam fiunt, nec ulterius tenebrosis latibulis occuluntur. Quapropter justitia nostra, quam, Deo donante, nunc habemus in fide, tunc humanis conspectibus cum ipso apparebitis in gloria . Tanquam meridiem, per hyperbolen dictum est; significat enim clarissimam et purissimam lucem. Tunc namque sol orbem terrarum nimia claritate perfundit, et cunctas mundi partes perspicuo fulgore collustrat
Abbreviated transcription (Latin):
tui. Delectatio. & corporalis dr̃. & sp̃italis.
llla nutrit uicia. ista uirtutes. Delec̃¬
tare cum dicit in dño. suauẽ tͥ uult. ẽẽ.
erꝰ recordationem. ut ames quẽ times.
ut desideres quem uereris. ut ambias
querere quem pauescis. Sequit᷑. Et
dabit tͥ peticiones cordis tui. Respice.
quia cordis dixit ñ carnis. qd̃ ad sapien¬
tum solet referri. Cordis enim peticio
est. fides. karitas. intellectꝰ dĩ. & oꝑa
actuum bonoꝵ. Ipsa enim consueuit SCA¬
ꝓpiciꝰ annuere. quȩ solet piis pͣdicatio¬
nib ammonere. Ita singulis quibq
sententiis. ad et̾nam uitam informat᷑¬
& spera in eo & ipse faciet. Uelum qd̃dã
ẽ densitas peccatoꝵ. unde uia. id ẽ uita
nr̃a tenebrosi amictꝰ circumdatione
uestita ẽ. Hanc reuelamꝰ. quando de¬
licta nr̃a ꝓmptissime confitem᷑. Reue¬
lauit enuim paulꝰ apłs uiã suã. quando
dixit. Caro concupiscit adu̾sꝰ sp̃m.
qui manu fortis ẽ. ipse reuera. cuius
om̃ia uissionib obsecundant. Et qua¬

Expanded text:
tui. Delectatio et corporalis dicitur et spiritualis: illa nutrit vitia, ista virtutes. Delectare cum dicit in Domino, suavem tibi vult esse ejus recordationem, ut ames quem times, ut dosideres quem vereris, ut ambias quaerere quem pavescis. Sequitur: Et dabit tibi petitionem cordis tui. Respice quia cordis dixit, non carnis, quod ad sapientiam solet referri. Cordis enim petitio est fides, charitas, intellectus Dei, et opera actuum bonorum. Ipsa enim consuevit propitius annuere, quae solet piis praedicationibus admonere. Ita singulis quibusque sententiis ad aeternam vitam informatet spera in eo; et ipse faciet. Velum quoddam est densitas peccatorum, unde via, id est vita nostra tenebrosi amictus circumdatione vestita est. Hanc revelamus, quando delicta nostra promptissime confitemur. Revelavit enim Paulus apostolus viam suam, quando dixit: Caro concupiscit adversus spirqui manu fortis est; ipse revera cujus omnia jussionibus obsecundant. Et qua
Abbreviated transcription (Latin):
Subditꝰ ẽ dño etiam qui ab eiꝰ fide u¬
detur alienꝰ potestate dominationis.
ñ electione iudicii. S ut hoc de sc̃is
dictum debuisses agnoscere. sequitur.
& obsecra eum. Quod utiq facere nes¬
ciunt. nͥ qui piã dño deuotione famu¬
lantur. Obsecrare quippe. significat
obsequent᷑ rogare. Et nota qd hsc duo
regularit̾ posita sunt. ut & bene aga¬
mus. & semꝑ rogemꝰ sicut dicit apłs.
Orationi instantes. necessitatib sc̃oꝵ
cominunicantes. R. edit etiam ad illã
commonitionẽ. unde psalmꝰ fecit
initium. ut peccatorem florentem
fidelis ñ debeat imitari. Nã ido addi¬
tum est in uia sua. ut ñ scõs s crimi¬
nosos intelligere debuisses. Ap̃i enĩ
uia sola bona est. nr̃a uͦ peccatis obnox¬
ia. Nam hoc qd̾ dicimꝰ. & sequens u̾sꝰ

Expanded text:
ab ejus fide videtur alienus, potestate dominationis, non electione judicii. Sed ut hoc de sanctis dictum debuisses agnoscere, sequitur, et obsecra eum; quod utique facere nesciunt, nisi qui pia Domino devotione famulantur. Obsecrare quippe significat obsequenter rogare. Et nota quod haec duo regulariter posita sunt, ut et bene agamus, et semper rogemus, sicut dicit Apostolus: Orationi instantes, necessitatibus sanctorum communicantes . Redit etiam ad illam commonitionem unde psalmus fecit initium; ut peccatorem florentem fidelis non debeat imitari. Nam ideo additum est, In via sua, ut non sanctos, sed criminosos intelligere debuisses. Christi enim via sola bona est, nostra vero peccatis obnoxia. Nam hoc quod dicimus, et sequens versus
Abbreviated transcription (Latin):
ita inusti finita luce dispereunt. Siue
ut quidã uolunt. reliquie significauͭ
memoriam bonoꝵ. quam iustꝰ uir
in hoc mundo pꝰ obitum derelinquit.
dum de actiũi suoꝵ ꝓbitate laudatur.
Quod utiq martẏrib contigit. qui ꝓ
ueritatis testimonio felices animas
reddiderunt. Hoc mereri impũ nul¬
latenꝰ possunt. qui nullum uestigiũ
dignũ memorie suȩ derelinquunt᷑.
q̃m suꝑueniente interitu eoꝵ. falsa
laus & fragilis uita dissoluit᷑. S alꝰ¬

Expanded text:
ita injusti finita luce dispereunt. Sive ita injusti finita luce dispereunt. Sive ut quidam volunt reliquiae significant memoriam bonorum, quam justus vir in hoc mundo post obitum derelinquit, dum de actuum suorum probitate laudatur. Quod utique martyribus contigit, qui pro veritatis testimonio felices animas reddiderunt. Hoc mereri impii nullatenus possunt, qui nullum vestigium dignum memoriae suae derelinquunt: quoniam superveniente interitu eorum falsa laus et fragilis vita dissolvitur.
Abbreviated transcription (Latin):
ab ea sollicitudine segregatur. S quȩ ẽ
ista ueritas. Sutiq d̾s qui dixit. ego sũ
ueritas. Ergo si dm̃ custodias. ille te
sine dubitatione custodit. Dicit etiam
& uide equitatem. dĩ uidelicet. Nã
que sit equitas. consequent̾ exponit.
Ait enim. Qm̃ sunt reliquie homini
pacifico. Intendamꝰ. quemadmodum
hunc sermonem intelligere debeamꝰ.
Reliquiȩ sunt homini pacifico. quando
spes eiꝰ dñi remuneratione ꝑagit᷑. Reli¬
quum enim ẽ. ut pꝰ hanc uitam et̾nę
beatitudinis p̃mia consequat᷑. Sunt
gͥ reliquie pacificoꝵ. quando spẽ certis¬
simam tc̃ habere incipiunt. cum ad
ꝑcipienda dñi dona ꝑueniunt. Paci¬
sicꝰ enim dicitur. qͥ in hoc mundo
int̾ discordantes pacem facit. studioq
mansuetudinis nec ipse ut decoris.
certaminib implicatur. Et nota.
orum peribunt. Sententie dant᷑
apte disparib. Nam sicut iusti pꝰ
hanc uitam spe maxima gratulant᷑.

Expanded text:
ab ea sollicitudine segregatur. Sed quae est ab ea sollicitudine segregatur. Sed quae est ista veritas? utique Deus, qui dixit, Ego sum veritas . Ergo si Deum custodias, ille te sine dubitatione custodit. Dicit etiam, et vide aequitatem, Dei videlicet. Nam quae sit aequitas consequenter exponit; ait enim, quoniam sunt reliquiae homini pacifico. Intendamus quemadmodum hunc sermonem intelligere debeamus: reliquiae sunt homini pacifico, quando spes ejus Domini remuneratione peragitur. Reliquum est enim, ut post hanc vitam aeternae beatitudinis praemia consequatur. Sunt ergo reliquiae pacificorum, quando spem certissimam tunc habere incipiunt, cum ad percipienda Domini dona perveniunt. Pacificus autem dicitur, qui in hoc mundo inter discordantes pacem facit, studioque mansuetudinis nec ipse indecoris certaminibus implicatur. Et nota orum peribunt. Sententiae dantur aptae disparibus. Nam sicut justi post hanc vitam spe maxima gratulantur,
Abbreviated transcription (Latin):
mundũ religatꝰ affligit. d Et tran¬
mundꝰ iste transitur. siue cũ deserit᷑
meliori conuersatione. siue cum mortis
sine relinquit᷑. Ergo qui transierit ad
ma uidet om̃ia. de qͥb głatur humani¬
tas. Quesiui cnĩ dicit. hoc ẽ in memo¬
rum reduxi. quia tunc iusti recordañ
maxime peccatoꝵ. quando miseratione
dñi in meliꝰ inmutant᷑ dolentes. quia
miseri ab eis malis actibꝰ segregantur.
Locꝰ enim peccatoꝵ mundꝰ iste dinoscit᷑.
in quo & scelera ꝑficiunt᷑. & fugitiua
felicitate cumulant᷑. S utiq locus iste
tunc eoꝵ ꝓsꝑitate dissoluit᷑. quando
tociꝰ orbis corruptibilis gła terminat᷑.¬
ustodi ueritatẽ & uide equĩtatẽ. qm st̃
reliquie homini pacifico. Dum nos pre¬
cipit custodire ueritatem. ammonet ne
in mundanis reb curam habere debea¬
mus. Custodire enim solet. ñ nͥ qui
semꝑ assiduus ẽ. qui hoc cogitat. hoc
loquit᷑. hoc retractat. nulloq mom̾to

Expanded text:
mundum religatus affligit? Vermundum religatus affligit? Vermodis transitur, sive cum deseritur meliori conversatione, sive cum a mortuis in fine relinquitur. Ergo qui transierit ad ma videt omnia de quibus gloriatur humanitas. Quaesivi enim dicit, hoc est in memoriam reduxi: quia tunc justi recordantur maxime peccatorum, quando miseratione Domini in melius immutantur: dolentes quia miseri ab eis malis actibus segregantur. Locus enim peccatorum mundus iste dignoscitur, in quo et scelera perficiunt, et fugitiva felicitate cumulantur. Sed utique locus iste cum eorum prosperitate dissolvitur, quando totius orbis corruptibilis gloria terminatustodi veritatem et vide aequitatem, quoniam sunt reliquiae homini pacifico. Dum nos praecipit custodire veritatem, admonet ne in mundanis rebus curam habere debeamus. Custodire enim solet, nonnisi qui semper assiduus est, qui hoc cogitat, hoc loquitur, hoc retractat, nulloque momento
Abbreviated transcription (Latin):
talia displicerent. peccatorib tanta
felicitas minime ꝓueniret. Idõq ꝑ
energiam que actum rei incorporta
unaginatione rep̃sentat. uidisse se dicit
impium creuisse ñ ad honorem. sed
pociꝰ ad rumam. Eleuant᷑ enum talis
hic supͣ iustos. quia illi sunt humiles
isti suꝑbi. S isti in iudicio cadent. illi
felicit᷑ erigent᷑. Et quia dixerat suꝑe¬
altatum. ne putares eum tantũ supra
humiles euectum. addidit & eleuatum
suꝑ cedros libani. ut ipsis quoq ꝓceris
cacuminib celsior appareret. Cuius
ꝓfectꝰ ido tantum extollitur. ut eus
irremediabilis riuna monstraretur
Hoc etiã de diabolo intelligi fas es.
de quo iohel ꝓpħa testatur dicens. Et
cum qui ab aquilone ẽ effugabo a uob̾.
& ciciam in terram sicientem & desertã.
& exterminabo faciem ciꝰ in mare illud
pͥmũ. & posteriora eiꝰ in mare nouissi¬
mum. Grãs agimꝰ dñe dispositionib
tuis. Nam quid iste liber faceret. qui

Expanded text:
talia displicerent, peccatoribus tanta talia displicerent, peccatoribus tanta felicitas minime proveniret. Ideoque per energiam, quae actum rei incorporeae imaginatione repraesentat, vidisse se dicit impium crevisse non ad honorem, sed potius ad ruinam. Elevantur enim hic tales supra justos, quia illi sunt humiles, isti superbi; sed isti in judicio cadent, illi feliciter erigentur. Et quia dixerat, superexaltatum, ne putares eum tantum supra humiles evectum, addidit, et elevatum super cedros Libani, ut ipsis quoque proceris cacuminibus celsior appareret. Cujus profectus ideo tantum extollitur, ut ejus irremediabilis ruina monstretur. Hoc etiam de diabolo intelligi fas est, de quo Joel propheta testatur dicens: Et eum qui ab Aquilone est, effugabo a vobis, et ejiciam in terra sitienti et deserta; et exterminabo faciem ejus in mare illud primum, et posteriora ejus in mare novissimum . Gratias agimus, Domine, dispositionibus tuis. Nam quid iste liber faceret, qui
Abbreviated transcription (Latin):
enim ocioso dicit᷑ expecta. s laboranti
qui uias dñi hoc ẽ sacratissima p̃cepta
aistodit. Aꝑte qͦ sua reddidit suis.
Terram illam nͥ exaltatꝰ non potest
possidere. quia sic magna. sic sc̃a. sic
celestis ẽ. quam nemo p̾ualet nͥ bene
meritꝰ adipisci. Sequit᷑. cũ pereunt
peccatores uidebis. Duplici ratione
iustoꝵ gaudia cumulant᷑. pͥmũ cũ
senserint in quantis sint iocunditatibi
collocandi. deinde cum uiderint penas
peccatoꝵ. exultabunt ampliꝰ ab et̃nose
supplicio liberatos. Tunc enim gratior
fit qualitas muneris attributi. quando
conspecta fuerit penalis adu̾sitas. Ergo
hoc qd̾ dicit uidebis. hoc ẽ qd̾ nunc crr¬
dis. tunc absolute cognosces. & letaberi.
illis digne pereuntib. te in summa
beatitudine ꝑ gr̾̃am dñi collocatum.
Uidi impium suꝑexaltatum & eleuatũ
suꝑ cedros libani. Hic contra grauissi¬
num morbum plenissima medicina
prestat᷑. Dicunt enum quidã. Si d̾o

Expanded text:
enim otioso dicitur exspecta, sed laboranti, enim otioso dicitur exspecta, sed laboranti, qui vias Domini, hoc est sacratissima praecepta custodit. Apte quoque sua reddidit suis. Terram illam nisi exaltatus non potest possidere: quia sic magna, sic sancta, sic coelesti; est, quam nemo praevalet, nisi bene meritus, adipi sci. Sequitur, cum perierint peccatores videbis. Duplici ratione justorum gaudia cumulantur. Primum cum senserint in quantis sint jucunditatibus collocandi; deinde cum viderint poenas peccatorum, exsultabunt amplius ab aeterno se supplicio liberatos. Tunc enim gratior fit qualitas muneris attributi, quando conspecta fuerit poenalis adversitas. Ergo hoc dicit, videbis, hoc est quod nunc credis, tunc absolute cognosces, et laetaberis, illis digne pereuntibus, te in summa beatitudine per gratiam Domini collocatum.idi impium superexaltatum, et elevatum super cedros Libani. Hic contra gravissimum morbum medicina plenissima praestatur. Dicunt enim quidam: Si Deo
Abbreviated transcription (Latin):
habere. Diͣs aut̃ non derelinquet
cum in manib ciꝰ. nec dampnabit
cum cum iudicabit᷑ illi. Consida
quẽ  admodum ordinẽ istum
turo scło deputauit. ut
dicat in potestate mi¬
mici iustũ ult̾iꝰ ñ. ẽẽ.
tradendum. Qd̾ in isto se¬
culo frequent̾ euenit. ut mar¬
tyres relinqueret ꝑsecutorũ
manib carnalit᷑ occidendos. Tunc
enim famulos suos iam ñ derelin-¬
quet arbitriis impioꝵ. s in et̾na pace
positos possidebit. ab om̃i periculo
liberatos. Nec dampnabit eũ cũ
iudicabit᷑ illi. Non dampnat iustũ. Scãs¬
cum iudicat impiũ. s discretione
meritoꝵ istum beatitudo suscipiet.
illum debita pena torquebit. Ex
percunt peccatores uidebis. Suꝑio¬
rib reb diligent̃ expositis. quȩ ad
ȩt̾nam poterant beatitudinẽ ꝑtine¬
re. redit ad iustum consolans eum
& dicens. Iu qui iam credidisti ad
que bona euehi possis. confident̃ ex¬
pecta dñm. id est pacient̃ age. & qͥl̃
sit ipsa pacientia ñ tacetur. Hon

Expanded text:
. Dominus autem non derelinquet eum in manibus ejus, nec damnabit eum cum judicabitur illi. Considera quemadmodum ordinem istum futuro saeculo deputavit, ut dicat in potestate inimici justum ulterius non esse tradendum; quod in isto saeculo frequenter evenit, ut martyres relinqueret persecutorum manibus carnaliter occidendos. Tunc enim famulos suos jam non derelinquet arbitriis impiorum, sed in aeterna pace positos possidebit ab omni periculo liberatos. Nec damnabit eum, cum judicabitur illi. Non damnat justum, cum judicat impium; sed discretione meritorum justum beatitudo suscipiet, illum debita poena torquebit. Verperierint peccatores videbis. Superioribus rebus diligenter expositis, quae ad aeternam poterant beatitudinem pertinere, redit ad justum, consolans eum, et dicens: Tu qui jam credidisti ad quae bona evehi possis, confidenter exspecta Dominum, id est patienter age: et qualis sit ipsa patientia non tacetur. Non
Abbreviated transcription (Latin):
assidue increpat ut corrigat. ita fre¬
quent̾ munera pollicet᷑ utꝰ erigat
Utraq enim sicut diximꝰ efficacissimi
sunt instrum̃ta doctrinę. ut malb̃
undicta. bonos ꝓmissa p̾mia subsi¬
quant᷑. Terra gͦ ista apellata ẽ. eo qd
comineantium pedib atterat᷑. Adals
sumilitudinem & illa futura terra uo¬
ꝑmanebit qualitatib immutatis. sic̃
& cęlum & corꝑa nr̃a credimꝰ in nouan¬
da. Que licet noua erunt. hisdẽ tam̃¬

Expanded text:
assidue increpat ut corrigat, ita frequenter munera pollicetur ut erigat. Utraque enim, sicut diximus, efficacissima sunt instrumenta doctrinae, ut malos vindicta, bonos promissa praemia subsequantur. Terra ergo ista appellata est, eo quod commeantium pedibus atteratur. Ad cujus similitudinem et illa futura terra voniam ipsa permanebit qualitatibus immutatis, sicut et coelum et corpora nostra credimus innovanda, quae licet nova erunt, iisdem tam
Abbreviated transcription (Latin):
gaudeamꝰ in eiꝰ resurrectione. Sic enĩ
ipsiꝰ possumꝰ dici. si eiꝰ dispensationi¬
b meream᷑ aptari. Presentis aut̃ nu¬
meri sicram̃ta sub una summa neqͣꝗͣ.
potiumꝰ inuenire. s forte nobis pote¬
runt diuisa constare. Duodenarius
itaq calculꝰ: ad apłos ẽ uidelicet appli-¬
candꝰ. Septenariꝰ uͦ significat ebd̾am.
que ad pͥmam illam ꝑtinet sine dubi¬
tatione culturã. Hec in uno sociata:

Expanded text:
Sic enim ipsius possumus dici, si ejus dispensationibus mereamur aptari. Praesentis autem numeri sacramenta sub una summa nequaquam potuimus invenire, sed forte nobis poterunt divisa constare. Duodenarius itaque calculus ad apostolos est videlicet applicandus. Septenarius vero significat hebdomadam, quae ad primam illam pertinet sine dubitatione culturam. Haec i
Abbreviated transcription (Latin):
tat ille bona que nouerat. ẽẽ. uentura.
quia bene credentiũ mos ẽ illa orare
que desid̾amꝰ emergere. Sic & in dñica
oratione p̃monem᷑. adueniat regnũ tuũ
Qd̾ etiã si ñ oremꝰ adueniet. s deuotus

Expanded text:
tat illi bona quae noverat esse ventura, quia bene credentium mos est illa orare quae desiderant emergere. Sic et in dominica oratione praemonemur: Adveniat regnum tuum ; quod etiamsi non oremus adveniet. Sed devotus
Abbreviated transcription (Latin):
triumphalis factꝰ ẽ iob iste dauiticꝰ.
iitint̃ tot accrbitates uulnerũ modesti¬
am n̾ adestiterit cructuare sermonuum:
lacebat corꝑe in sterquilinio. s animo
habitabat in çelo. Consumebat᷑ uermi
pit. Sic pio dño ꝓficue seruit᷑. sic cle¬
mentia diuinitatis agnoscit᷑. ut cum
ei suas largitates offerimꝰ. iterũ retͥ¬
butiones cõpiosissimas exigamꝰ. O pe¬
nitentium beata securitas. o se humi¬
liantiũ mirabilis altitudo. ut confi¬
tendo redeat ad gr̃am. qͥ ꝓpria se esti¬
matione dampnauit. Certe intelli¬
gamꝰ que sit dignitas penitentium
quando nec ille ab hac excipit᷑. qui
tanti iudicis uoce laudatus est:¬

Expanded text:
triumphalis factus est Job iste Davidicus, triumphalis factus est Job iste Davidicus, ut inter tot acerbitates vulnerum, modestiam non destiterit eructare sermonum! Jacebat corpore in sterquilinio, sed animo habitabat in coelo. Consumebatur vermipit. Sic pio Domino proficue servitur, sic clementia Divinitatis agnoscitur; ut cum ei suas largitates offerimus, retributiones iterum copiosissimas exigamus. O poenitentium beata securitas! o se humiliantium mirabilis altitudo! ut confitendo redeat ad gratiam, qui propria se aestimatione damnavit. Certe intelligamus quae sit dignitas poenitentium, quando nec ille ab hac excipitur, qui tanti judicis voce laudatus est
Abbreviated transcription (Latin):
absolutꝰ. iam letꝰ exclamat ad dñm
ne ab ipso relinquatur. qͦ fuerat pre¬
stante liberatꝰ. Grauior est enim bo¬
ne conscientie metꝰ errare pꝰ ueniam.
ut qui debet gr̃am it̾um incurrat of¬
fensam. Ille enim quando a nob̾ dis¬
cedit. auios sectamur errores. quia ne¬
cesse est absente uia rectissima. semper
linquat᷑ a dño. nunc enixiꝰ supplicat
ut in adiutorium eiꝰ dignet᷑ attend̾e
qm̃ contͣ illum se nouerat habere cer
tamen. qui dixerat. Ponam sedẽ meã
ab aquilone. & ero similis altissimo.
Quib enĩ uirib hostis ille tam im¬
manissimꝰ uinceret᷑. nͥ ille uttenderet
qͦ respiciente poterat ñ parere. d Et
addidit d̾s salutis meẽ utiq qui cum
saluum reddidit pꝰ tot uulnera passio¬
num. & sospitatem contulit anime.
quam antiquus ille tyrannꝰ ñ possit
eripere. Ecce regula penitentis imple¬
ta est. Saluatꝰ exultat. qui pridẽ ulce¬
rum tabe putruerat. Sic ad uictorũ

Expanded text:
absolutus, jam laetus exclamat ad Dominum, absolutus, jam laetus exclamat ad Dominum, ne ab ipso relinquatur, quo fuerat praestante liberatus. Gravior est enim bonae conscientiae metus errare post veniam; ut qui debet gratiam, iterum incurrat offensam. Ille enim quando a nobis discedit, avios sectamur errores: quia necesse est absente via rectissima semper elinqueretur a Domino, nunc enixius supplicat ut in adjutorium ejus dignetur intendere: quoniam contra illum se noverat certamen habere, qui dixerat: Ponam sedem meam ad Aquilonem, et ero similis Altissimo . Quibus enim viribus hostis ille tam immanissimus vinceretur, nisi ille intenderet, quo respiciente poterat non perire  ed.addidit, Deus salutis meae; utique qui eum salvum reddidit post tot vulnera passionum, et sospitatem contulit animae, quam antiquus ille tyrannus non possit eripere. Ecce regula poenitentis impleta est, salvatus exsultat, qui pridem ulcerum tabe putruerat. Sic ad victoriam
Abbreviated transcription (Latin):
retribuebant mala ꝓ bonis detrahe̾¬
bant mͥ. qm̃ subsecutꝰ sum iusticiam.
Ad amicos laceratores redit. qͥ scĩssimo
uiro casꝰ asperos inputabant. & detra¬
hebant magis cum utiq pacientiam
ciꝰ liudare debuissent. Nam & uxor
iusticiȩ ipsiꝰ detrahebat. quando dice¬
bat. Dic uerbum in dño & morere.
Bene autẽ se dixit iusticiam subsecutũ.
quia illam ñ ꝓbatꝰ est aliquando reli¬
quisse. Sic enim ipse testatur. Don in¬
uenietis in lingua mea iniquitatem.
nec in faucib ineis stulticia ꝑsonabit
Quam ꝓfessionem ex integra cordis
puritate uenisse testis ẽ dñi ꝓlata sen¬
tentia. ubi ad amicos eiꝰ in libri ipsiꝰ
fine commemorat dicens. Iratꝰ ẽ furor
nĩs contra uos. qm̃ ñ estis locuti corã
me rectum. sicut seruus m̃s iob Bini¬
ta est quam diximꝰ in tercia parte
collatio. quȩ ẽ ꝓculdubio medicina
salutaris. Nunc conclusionẽ psalmi
cesseris a me. Penitens iste scĩssimꝰ.
indulgentia dñi de pͣteritis ꝑiculis

Expanded text:
retribuebant mala pro bonis detrahebant, mihi, quoniam subsecutus sum justitiam. Ad amicos laceratores redit, qui sanctissimo viro casus asperos imputabant, et detrahebant, cum magis utique patientiam ejus laudare debuissent. Nam et uxor justitiae ipsius detrahebat, quando dicebat: Dic verbum in Deum, et morere . Bene autem se dixit justitiam subsecutum, quia illam non probatus est aliquando reliquisse. Sic enim ipse testatur: Non invenietis in lingua mea iniquitatem, nec in faucibus meis stultitia personabit . Quam professionem ex integra cordis puritate venisse testis est Domini prolata sententia, ubi ad amicos ejus in libri ipsius fine commemorat dicens: Iratus est furor meus contra vos, quoniam non estis locuti coram me rectum, sicut servus meus Job . Finita est, quam diximus in tertia parte, collatio, quae est procul dubio medicina salutaris. Nunc conclusionem videamu; ne discesseris a me. Poenitens iste sanctissimus indulgentia Domini de praeteritis periculis
Abbreviated transcription (Latin):
exultaret inimicꝰ. Insultant enim illi.
quando hominem ad nequicie sue uota
conuertunt. dum fideliũ riunã suam
putant. eẽ. uictoriam. Pedes enim hic
significant actuum nr̃oꝵ qualitatem.
ꝑ quam in hac uita quibꝰdã gressib
ambulamꝰ. S isti dum fuerint huma¬
nitatis fragilitate cominoti. statim
impios inueniunt irrisores. qͥ mag¬
na in eos inuectione consurgunt. sicut
alibi dicit. Qui tribulant me cxulta¬
bunt si motꝰ fuero. Pii uͦ econtͣ facuiNs.
Affligunt᷑ casib alienis. consolationẽ
lapsis. solacium cupiunt afferre decep¬

Expanded text:
insultaret inimicus. Insultant enim illi insultaret inimicus. Insultant enim illi quando hominem ad nequitiae suae vota converterint; dum fidelium ruinam, putant esse victoriam. Pedes enim hic significant nostrorum actuum qualitatem, per quam in hac vita quibusdam gressibus ambulamus. Sed isti dum fuerint humanitatis fragilitate commoti, statim impios inveniunt irrisores, qui magna in eos invectione consurgunt: sicut alibi dicit: Qui tribulant me, exsultabunt si motus fuero . Pii vero contra faciunt, affliguntur casibus alienis, consolationem lapsis, solatium cupiunt afferre decep
Abbreviated transcription (Latin):
narrationis istiꝰ textꝰ. gemina expositiõe
finitꝰ est. Om̃ in te dñe sꝑaui. tu ex
tione completa. nunc uenit ad medicinȩ¬
salutaris auxilium. qm̃ int̾ cilimitates
asperas ciꝰ confidentia non defecit.s
semꝑ sꝑauit in dño. qͥ potest tristiciã
in gaudium cominutare. Et iło pe¬
ticionem suam exaudiendã putat. qr
se in dño sꝑasse confidit. Nã & ipse¬
sic dicit. Etiam si occidat me. in ipso
sꝑabo. Sic & tres pueri confitent᷑. Po¬
tens ẽ de camino ignis liberare nos.
Od si noluerit. notum tͥ sit rex. quia
diis tius non seruiemꝰ. Ialis ẽ sc̃oꝵ
ut ñ emolum̃to aliquo p̾sentis tẽꝑis.
s tantũ ipsiꝰ dñi amore capiantur.
inimici mei. & dum cõmouerentur
pedes mei suꝑ me magna locuti sunt:
Nunc causas enumerat. cur eum dñs
dignet᷑ audire. Nã int̾ grauissimos
estꝰ maloꝵ. illam partem uir egregius
magnoꝑe custodiebat. ne de lapsu ipsiꝰ

Expanded text:
narrationis istius textus gemina expositione narrationis istius textus gemina expositione finitus estcompleta, nunc venit ad medicinsalutaris auxilium: quoniam inter calamitates asperas ejus confidentia non defecit, sed semper speravit in Domino, qui potest tristitiam in gaudium commutare. Et ideo petitionem suam exaudiendam putat: quia se in Domino sperasse confidit. Nam et ipse dicit: Etiamsi occidat me, in ipso sperabo . Sic et tres pueri profitentur: Potens est Deus de camino ignis liberare nos. Quod si noluerit, notum tibi sit, rex, quia diis tuis non serviemus . Talis est ut non emolumento aliquo praesentis temporis, sed tantum ipsius Domini amore capiantur. inimici mei: et dum commoventur pedes mei, in me magna locuti sunt. Nunc causas enumerat, cur eum Dominus dignetur audire. Nam inter gravissimos aestus malorum, illam partem vir egregius magnopere custodiebat, ne de lapsu ipsius
Abbreviated transcription (Latin):
aliquid ñ dicit. int̾dũ balbutiendo re¬
murmurat. Sic̃ mutꝰ aut̃ qui ñ aꝑuit
os suum. fuit. qͥ labia sua nullo sermo¬
ne asꝑo. nulla contͣ dm̃ remurmurati¬
one commouit. O tranquillitas sc̃ę m̃tis.
habens in ore suo increpationes. Sensꝰ
iste repetitur. ut nobis magne pacien¬
tie ualidiꝰ inculcetur exemplum. Ha¬
bebat utiq ueritatem cause sue. ꝑ quam
mala suadentes potuisset arguere. S
uir pacientissimꝰ sibi reputans om̃ia.
ab illoꝵ increpacione cessabat. sicut
ipse dixit. Honne dissimulaui. nonne
quieui. dNam cum eos posset arguere
qui falsis eum criminationib impete¬
bant. sic elegit tacere quemidmodum
solet ille facere. qui ueritatem responsi¬
onis cognoscit᷑ non habere. Respice nẽ
singulis causis remedia contributa contͣ
corporeos dolores. Supra dixit rugiebã.
a gemitu cordis mei. nunc aduersum
iniquas suggestiones posuit. ego autem
uelud surdꝰ non audiebam . & cet̾i. Sic

Expanded text:
aliquid non dicit, interdum balbutiendo realiquid non dicit, interdum balbutiendo remurmurat. Sicut mutus autem, qui non aperuit os suum, fuit, qui labia sua nullo sermone aspero, nulla contra Deum remurmuratione commovit. O tranquillitas sanctae mentihabens in ore suo increpationes. Sensus ipse repetitur, ut nobis magnae patientiae validius inculcetur exemplum. Habebat utique veritatem causae suae, per quam mala suadentes potuisset arguere: sed vir patientissimus sibi reputans omnia, ab illorum increpatione cessabat, sicut ipse dicit: Nonne dissimulavi? nonne quievi ? Nam cum eos posset arguere qui falsis eum criminationibus impetebant, sic elegit tacere, quemadmodum solet ille facere qui veritatem responsionis cognoscitur non habere. Respice nunc singulis causis remedia contributa. Contra corporeos dolores supra dixerat: Rugiebam a gemitu cordis mei: nunc adversus iniquas suggestiones posuit: Ego autem velut surdus non audiebam, etc. Sic
Abbreviated transcription (Latin):
Halitum incũ exhorruit uxor mea Ud
rogo extraneoꝵ fastidia facerent. dũ hala¬
tiones eiꝰ uxoris caritas sustinere ñ posset. d¬
Dam & de ꝓximis suis ita dicit. Fratres
meam. diabolum cum mnistris suis de¬
signat. qͥ quanto illum uidebant in dĩ
amore ꝑsistere. tanto ei mortem anime
nitebant᷑ inferre. Subiunxit. Et qui
inquirebant mala mͥ. locuti st̃ uanitatẽ.
Uxorem designat. quȩ inmundis sp̃itib
attacta. dum̃ eũ cupit lib̾ari de pena.
uiro scĩssimo suadebat. ut dñi loqueret᷑
iniuriam dicens. Die uerbum in dño.
& morere. Meditabant᷑ qͦ supradicti
dolos. quia dum se consolari corpore pu¬
tabant. anime contraria suggerebant.
potest. eẽ. fortiꝰ. nichil egregius. quam
audire noxia. & non respondere contraria:
Namn & si locutꝰ est iusta. ad illa tam̃
surdꝰ erat. quȩ quasi consolantiũ iniqͥ
tas suggerebat. Addidit. & sicut mutꝰ
qui ñ aꝑuit os suum. Nutꝰ. & si clire

Expanded text:
Halitum meum exhorruit uxor mea . Quid, Halitum meum exhorruit uxor mea . Quid, rogo, extraneorum fastidia, dum halationes ejus uxoris charitas sustinere non posset? Nam et de proximis suis ita dicit: Fratres uaerebant animam meam, diabolum cum ministris suis designat, qui quanto illum videbant in Dei amore persistere, tanto ei mortem animae nitebantur inferre. Subjunxit: Et qui inquirebant mala mihi, locuti sunt vanitatem. Uxorem designat, quae immundis spiritibus adacta, dum eum cupit liberari de poena, viro sanctissimo suadebat, ut Domini loqueretur injuriam, dicens: Dic verbum in Domino, et morere . Meditabantur quoque supradicti dolos, quia dum se consulere corpori putabant, animae contraria suggerebant. potest esse fortius, nihil egregius, quam audire noxia, et non respondere contraria. Nam etsi locutus est justa, ad illa tamen surdus erat, quae quasi uggerebat. Addidit, et sicut mutus qui non aperuit os suum. Mutus etsi cum clamore
Abbreviated transcription (Latin):
sunt. qui nobis parentela sociantur.
Hȩc enim duo sunt. quoꝵ humanitas
consueuit gaudere solaciis. Hunc autt̃
de illis dicit. qui ad sc̃m̃ uirũ consolind
gr̃a ueniebant. sicut libri ipsiꝰ textꝰ elo¬
quitur. & magis crebris exꝓbrationib
eꝰ animũ sauciabant. Nunc autem
uenit suꝑ te plaga. & defecisti. tetigit
te. & conturbatꝰ es & cẽt̃a. S considemꝰ
quam ueheniens erat afflictio. quando¬
& ab amicis & ꝓximis talia sustinebat.
ut qui solent. ẽẽ. remedia calamitatum.
multaꝵ fuerint cumulꝰ passionũ. Me¬
cum inde ueniebat afflictio. unde solet
mei a longe steterunt. & uim faciebant
qui querebant animam meã. & qͥ inqͥre
bant mala mͥ locuti sunt uanitatẽ &
dolos tota die meditabant᷑. Proximi qͥdẽ
erant sanguine. s longissimi reddebant
fetoris horrore. dũ qd̾ ille tolerabat in
uulnere. illi sustinere ñ poterant iNi
odore. Nã & ipse de coniuge sua dicit

Expanded text:
sunt, qui nobis parentela sociantur. sunt, qui nobis parentela sociantur. Haec enim duo sunt, quorum humanitas consuevit gaudere solatiis. Nunc autem de illis dicit qui ad sanctum virum consolandi gratia veniebant, sicut libri ipsius textus eloquitur, et magis crebris exprobrationibus ejus animum sauciabant. Nunc autem venit super te plaga, et defecisti: et tetigit te, et conturbatus es , etc. Sed consideremus quam vehemens erat afflictio, quando ab amicis et proximis talia sustinebat, ut qui solent esse remedium calamitatum multarum, fuerint cumulus passionum. Men erat, cui inde veniebat afflictio, unde solet mei a longe steterunt; et vim faciebant qui quaerebant animam meam. Vebant mala mihi, locuti sunt vanitatem, et dolos tota die meditabantur. Proximi quidem erant sanguine, sed longissimi reddebantur fetoris horrore; dum quod ille tolerabat in vulnere, illi sustinere non poterant in odore. Nam et ipse de uxore sua dicit:
Abbreviated transcription (Latin):
conturbatum est in me. & descruit
me fortitudo mea. & lumen oculoꝵ
meoꝵ non est mecum. Corporeis
erumpnis flebili alligatione decursis
nunc ad animi uenit grauissimos
dolores. ut postq̃ caro multa ꝑtulerat
mens quoq beati uiri uehementius
distributa uerba colluceant. Unum¬
quippe pendet ex alt̾o. Quia deseruit
fortitudo. conturbatum̃ ẽ cor. Fortitu¬
dinem suam dicit pacientie robur. qͥ
quamdui ꝑmanscrit. uoluntatẽ nr̃am
in sua firmitate custodit. Si uͦ recesserit.
mens turbata succumbit. Maloꝵ itaq
abundantia. mollitam in se dicit paci¬
entiȩ firmitatem. Sequit᷑. Et lumen
ocłoꝵ meoꝵ non ẽ mecũ. Lumen ocłoꝵ
est ratio imꝑturbata iudicii. quã secũ
habere non poterat. qͥ ingentes molesti
sanguine extranei.s caritate ꝯiuncti
Amicꝰ enim dictꝰ est. quasi animi equis
qͥ equali nob̾ uoluntate comiungitur.
Amicitia ẽ enim uoluntas erga aliquẽ
rerũ bonaꝵ. illiꝰ ipsiꝰ causa quẽ dili¬
git compari uoluntate. Proximi anti

Expanded text:
conturbatum est in me, et deseruit me fortitudo mea: et lumen oculorum meorum non est mecum. Corporeis aerumnis flebili allegatione decursis, nunc ad animi venit gravissimos dolores; ut postquam caro multa pertulerat, mens quoque beati viri vehementius distributa verba colluceant. Unum pendet ex altero: quia deseruit fortitudo, conturbatum est cor. Fortitudinem suam dicit patientiae robur, quae, quandiu permanserit, voluntatem nostram in sua firmitate custodit: si vero recesserit, mens turbata succumbit. Malorum itaque abundantia mollitam in se dicit patientiae firmitatem. Sequitur, et lumen oculorum meorum non est mecum. Lumen oculorum est ratio imperturbata judicii, quam secum habere non poterat, qui ingentes molestiasanguine extranei, sed charitate conjuncti. Amicus enim dictus est quasi animi aequus, quia aequali nobis voluntate conjungitur. Amicitia est enim voluntas erga aliquem rerum bonarum ipsius causa quem diligit compari voluntate. Proximi autem
Abbreviated transcription (Latin):
tu cordis mer Ut uirtutem pacientie
magne monstraret. in gemitũ se asse
te om̃e desideriũ meũ. & genutꝰ m̃s
a te ñ ẽ absconditꝰ. Iale fuit desid̾ium
eiꝰ. ut ante dñi. eẽ. mereret᷑. Nam a
peccatis siuis ueniam petit. qui om̃ia
illa facit que suꝑiꝰ sunt decursa. ante
dm̃ ponit desid̾ium suum. Iam quod
ante ipsum est consueuit audire. Dr̃s
enim quicqͥd ñ asꝑnat᷑: amplectit᷑. Ille
gemitꝰ non abscondit᷑ dõ qui piꝰ est. aͥ

Expanded text:
tu cordis mei; ut virtutem patientiae tu cordis mei; ut virtutem patientiae magnae monstraret, in gemitum se asserte omne desiderium meum: et gemitus meus a te non est absconditus. Tale fuit desiderium ejus, ut ante Deum esse mereretur. Nam qui peccatis suis veniam petit, qui omnia illa facit quae superius sunt decursa, ante Deum ponit desiderium suum. Jam quod ante ipsum est, consuevit audire. Dominus enim quidquid non aspernatur, amplectitur. Ille enim gemitus non absconditur Deo qui pius es
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓuenisse. qui sanitatẽ corꝑis ñ habebat.
ut tamquã ciuitas obsessa infestantib
inimicis undiq pulsaret᷑. Nã quãus
caro diuersis frangeret᷑ angustiis. origi
Ista ẽ illusio. que scło aduentu dñi cu¬
icuruatꝰ sum & humiliatꝰ sum usq¬
quaq rugiebam agemitu cordis mer
Ipsa quidẽ uerba repetit. s uebem̃tiora
facta st̃. dum in uno uersiculo colligui᷑.
Possumꝰ enim curuari corꝑe. & animo
non humiliari. S hic ido utrũq con¬
iunctum est. quia multiplex calamitas
liberum nichil relinquid. His etiã aliqͥd
mauis adiecit usq qͥq id ẽ ex om̃i parte.
ex om̃i consid̾atione ut eũ copiosa calami¬
tas undiq ꝓbaretur ambisse. Sequitur.
Rugiebam agemitu cordis mer R ugi¬
re. ꝓprie beluarũ ẽ. Hic aut̃ ut gemui¬
tum ostenderet fortiorem. ipsis se com¬
parat. qͥ ualidissimo fremitu suũ uelle
declarant. Et uide quid sequit᷑. a gemi¬

Expanded text:
provenisse, qui sanitatem corporis non habebat; provenisse, qui sanitatem corporis non habebat; ut tanquam civitas obsessa infestantibus inimicis undique pulsaretur. Nam quamvis caro diversis frangeretur angustiis, originIsta est illusio quae secundo Domini cucurvatus sum et humiliatus sum usquequaque: rugiebam a gemitu cordis mei. Ipsa quidem verba repetit, sed vehementiora facta sunt, dum in uno versiculo colliguntur. Possumus enim corpore curvari, et animo non humiliari: sed hic ideo utrumque conjunctum est, quia multiplex calamitas liberum nil relinquit. His etiam aliquid majus adjecit: Usquequaque, id est ex omni parte, ex omni consideratione; ut eum copiosa calamitas undique probaretur ambiisse. Sequitur, Rugiebam a gemitu cordis mei. Rugire proprie belluarum est. Hic autem ut gemitum ostenderet fortiorem, ipsis se comparat, quae validissimo fremitu suum velle declarant. Et vide quod sequitur, a gemi
Abbreviated transcription (Latin):
uite significat. siue dñm saluatorem.
Quia tamdiu fidelium unꝰqͥsq turbat᷑.
donec ad ipsum indulgentia concessa
ꝑueniat. Nam qd̾ sequit᷑ tota die con¬
tristatꝰ ingrediebar. continuationẽ dolo¬
ris ostendit. Dicendo enim tota die.
simul & noctes designat. que ñ erant
a cruciatib eiꝰ aliene. cuiꝰ cicatrices com¬
putruisse referunt᷑. S int̾ hec ingre¬
& ñ est sinitas in carne mea. Hinc erat
qd̃ tota die contristabatur. quia diabolꝰ
qui corpꝰ acceperat affligendum. non
cessabat & animam eiꝰ uana imaginati¬
one fatigare. Dicit enim uiciũ quo
maxime humana infirmitas laborat.¬
ut mͦ in oratione ꝓstrati suꝑfluas res
iuideamur appetere. mͦ psalmodiã dicen¬
tes terrena cogitemꝰ. S de ista illusione
quam patim᷑. sufficient̾ dictum est urs¬
libro quen de anima ꝓ nr̃a mediocri¬
tate conscripsimꝰ. S cum istud maxime
contingere soleat ociosis. dicit sibi quoq

Expanded text:
vitae significat, sive Dominum Salvatorem: vitae significat, sive Dominum Salvatorem: quia tandiu fidelium unusquisque turbatur, donec ad ipsum indulgentia concessa perveniat. Nam quod sequitur, tota die contristatus ingrediebar, continuationem doloris insinuat. Dicendo enim, tota die, simul et noctes designat, quae non erant a cruciatibus ejus alienae, cujus cicatrices computruisse referuntur. Sed inter haec ingreet non est sanitas in carne mea. Hinc erat quod tota die contristabatur, quia diabolus, qui corpus susceperat affligendum, non cessabat et animam ejus vana imaginatione fatigare. Dicit enim vitium, quo maxime humana laboratut modo in oratione prostrati, superfluas res videamus appetere; modo psalmodiam dicentes terrena cogitemus. Sed de ista illusione quam patimur, sufficienter dictum est libro quem de Anima pro nostra mediocritate conscripsimus. Sed cum istud maxime contingere soleat otiosis, dicit sibi quoque
Abbreviated transcription (Latin):
uulnerũ sanata uestigia. qͥs grauiꝰ con-¬
stat affligere. quando eas contigerit ad
transacta pericula remeare. Cicatrix uͦ
dicta est. ab eo qd in se cecum uulnꝰ osten¬
dat. Frequent̾ gͥ uulnerib tabeficatum
corpꝰ ostendit᷑. ut suꝑstes ille sui pene
talia poisideret. qualia solent exanimata
cadauera sustinere. Sic & ipse dicit. Solũ
mͥ suꝑ est sepulchrũ. Subunxit. A facie
insipientie meȩ. id ẽ a p̃sentia stulticie meȩ.
facies enim. p̾sentiam designat. Ouȩ nͥ
aut animo aut corꝑe p̾sto fuerit. erꝰ
species non ualet apparere. Propt̾ ipsã
enim se dicit computruisse. ne sc̃s uir
aliquid diuinis ordinationib imputa¬
ret. Nam & ipse ꝓprio ore sic memorat.
cum dũo responderet. Id̾o insipient᷑
turbatꝰ ẽ. qͥ tantis dolorib uidebatur
oneratꝰ. Miseriis cium affligit᷑. qui
animã suam dolorib fletibq castigat.
sicut ipse quantũ ad consid̾ationẽ passi¬

Expanded text:
vulnerum sanata vestigia, quas gravius convulnerum sanata vestigia, quas gravius constat affligere, quando eas contigerit ad transacta pericula remeare Cicatrix vero dicta est ab eo quod in se caecum vulnus ostendat. Frequenter ergo vulneribus tabificatum corpus ostenditur, ut superstes ille sui pene talia pertulerit, qualia solent exanimata cadavera sustinere. Sic et ipse dicit: Solum mihi superest sepulcrum . Subjunxit, a facie insipientiae meae, id est a praesentia stultitiae meae. Facies enim praesentiam designat, quae nisi aut animo aut corpori praesto fuerit, ejus species non valet apparere. Propter ipsam enim se dicit computruisse: ne sanctus vir aliquid divinis ordinationibus imputaret. Nam et ipse proprio ore sic memorat, cum Domino responderet: Ideo insipienteryturbatus est, qui tantis doloribus videbatur oneratus. Miseriis enim affligitur, qui animam suam doloribus fletibusque castigat; sicut ipse quantum ad considerationem passi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓtinꝰ uicta succu̾bit. S his iniquitatib
ista uicissitudo tribuit᷑. ut quę se leuitate
erigunt in tumorẽ. grauissimis afflictio¬
nib onerent᷑. Constructa sunt pulcher¬
rima ueritate pͥncipia. nc̃ partẽ narrati¬
onis quemadmodũ formata sit debemi
meȩ. Peruentum ẽ ad narrationẽ. quȩ
causis om̃ib utilit̾ apponit᷑. quando ꝑ
cam animꝰ accusati factumq declarat᷑.
Hec duplici mͦ formata ẽ. Nã ꝑ qͥnq
uersꝰ penas describit corꝑis sui. Per alios
quinq qͥ sequunt᷑. iuolentas refert aĩe
passiones. ut nichil uideat᷑ exceptũ. qd
duris calamitatib ñ ꝓbetur afflictum.
Quod argumͣtum dr̃ a necessitate. qͣndo
quis p̾missis reb asꝑis ad bonam partẽ
correctꝰ adducit᷑. In pͥmo gͥ uersu partis
hiuꝰ tapinosis figura cognoscit᷑. quia ni¬
chil humiliꝰ. nichil potest abiectiꝰ inue¬
niri. Cicatrices enim sunt pͣcedentiũ

Expanded text:
protinus victa succumbit. Sed his iniquitatibus protinus victa succumbit. Sed his iniquitatibus ista vicissitudo tribuitur; ut qui se levitate erigunt in tumorem, gravissimis afflictionibus onerentur. Constructa sunt pulcherrima veritate principia; nunc partem narrationis, quemadmodum formata sit, debemus meae. Perventum est ad narrationem, quae causis omnibus utiliter apponitur, quando per eam animus accusati factumque declaratur. Haec duplici modo formata est. Nam per quinque versus poenas describit corporis sui; per alios quinque qui sequuntur violentas refert animae passiones, ut nihil videatur exceptum, quod duris calamitatibus non probetur afflictum. Quod argumentum dicitur a necessitate, quando quis praemissis rebus asperis, ad bonam partem correctus adducitur. In primo igitur versu partis hujus tapinosis figura cognoscitur, quia nihil humilius, nihil potest abjectius inveniri. Cicatrices enim sunt praecedentium
Abbreviated transcription (Latin):
mestionem. quȩ requiem sc̃o uiro ñ
poterat dare. quia non cessabat absume¬
re sicut ipse ait. Et qui me comedunt.
non dormiunt. Uerum supra illas
corꝑales penas affligi se dicit a facie
peccatoꝵ suoꝵ morẽ scissimi animi. qͥ
dum recordatur iniquitates suas. gra¬
uiora se credit passurum. ẽẽ. Qm̃¬
iniquitates meȩ suꝑposuerunt cap̾lit
meum. sicut onus graue grauate sunt
suꝑ me. Adicitur ad impẽtrandam be¬
niuolentiam terciꝰ modꝰ. ut ñ se iniuste
ꝑculsum dicat. s peccatis suis uideat᷑
imputare quod patitur. Hunc ad ex¬
ponenda uerba redeamꝰ. Iniquitatis
nr̃e eleuant se suꝑ caput nr̃m. qͣndo
sibi ampliꝰ uindicant. quam ratio iusticia¬
q paciatur. Caput enim nr̃m ratio est.
suꝑ quam int̾ bona collata celsis nichil
habemꝰ. Ipsa enum duce dño p̾stante diri¬
gimur. ipsa nos ad bonos actꝰ ꝓficuaq
ꝑducit. quã si iniquitas oppresserit. illa

Expanded text:
mestionem, quae requiem sancto viro non mestionem, quae requiem sancto viro non poterat dare: quia non cessabat absumere, sicut ipse ait, Et qui me comedunt non dormiunt . Verum supra illas corporales poenas affligi se dicit a facie peccatorum suorum, more sanctissimi animi, qui dum recordatur iniquitates suas, graviora se credit esse passurum. Vers. iniquitates meae superposuerunt caput meum: sicut onus grave gravatae sunt super me. Adjicitur ad impetrandam benevolentiam tertius modus, ut non se injuste perculsum dicat, sed peccatis suis videatur imputare quod patitur. 129 Nunc ad exponenda verba redeamus. Iniquitates nostrae elevant se super caput nostrum, quando sibi amplius vindicant, quam ratio justitiaque patiatur. Caput enim nostrum ratio est, supra quam inter bona collata celsius nil habemus. Ipsa enim duce, Domino praestante, dirigimur; ipsa nos ad bonos actus proficuaque perducit. Quam si iniquitas oppresserit, illa
Abbreviated transcription (Latin):
sustinere non poterat. quȩ tot ictibꝰ
ꝑcussa corruerat. Uultꝰ est ire. timor
future uindicte sub magno pauore
cogitatꝰ. unde adõ se petit ab ira futura
liberari. qm̃ ab indignatione uentura
om̃ino sic se dicit. eẽ. ꝑterritum. ut
sanitatem corꝑis om̃im̾ non haberet
more famuli uerecundi. qui antequã
uerbera paciat᷑. futuris iam torm̃tis
uehem̃ter affligitur. Qui uͦ mente
callosꝰ est: nec ip̃sas penas dum infli¬
gunt᷑ horrescit. Subiungit etiam.
Non est pax ossib meis. Quod supra
dixit sanitatem. nunc repetit pacem
Merito. quia sanitas est tociꝰ corꝑis
pax humorũ. & temperata tranquilli¬
tas. Hic iam nimietas doloris expͥmi¬
tur. ut qui dixerat carnẽ suam. eẽ. ñ
sanam. nunc dicat etiam ossa fuisse tur¬
bata. Grauior enim pena est. que
usq ad interiora descendit. nec aliqͥd
intactum relinquit᷑. quando ipsa cor¬
poris firmam̃ta quatiunt᷑. Significat
enim quam patiebatur uermiu com¬

Expanded text:
sustinere non poterat, quae tot ictibus sustinere non poterat, quae tot ictibus percussa corruerat. Vultus est irae, timor futurae vindictae sub magno pavore cogitatus. Unde a Deo se petit ab ira futura liberari, quoniam ab indignatione ventura omnino sic se dicit esse perterritum, ut sanitatem corporis omnimodo non haberet. More famuli verecundi, qui antequam verbera patiatur, futuris jam tormentis vehementer affligitur: qui vero mente callosus est, nec ipsas poenas, dum infliguntur, horrescit. Subjunxit etiam: Non est pax ossibus meis. Quod supra dixit, sanitatem, nunc repetit pacem: merito, quia sanitas est totius corporis pax humorum et temperata tranquillitas. Hic jam nimietas doloris exprimitur; ut qui dixerat carnem suam esse non sanam, nunc dicat etiam ossa fuisse turbata. Gravior enim poena est quae usque ad interiora descendit; nec aliquid intactum relinquitur, quando ipsa corporis firmamenta quatiuntur. Significat enim, quam patiebatur, vermium co