comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
s u̾bum dĩ r᷑. Cogitatio quippe nr̃a per-¬
ueniens ad il trł scimus at uide formata:
gitatõe tłi deb intelligi: ut for ip̃a simplex
intelligatur. non aͥl hñs formabile quod
ẽẽ ⁊̾ possit informe. Ditunt᷑ quidem ⁊̾ in
stͥpturis stĩs togitatões tłi: s eo lotutõnis
tanta sit nc̃ in isto enygmate dissimilitu¬
do tłi ⁊ u̾bi łi. in qua tñ nulla siłituto cõꝑ¬
ta est illud qͦ fatendum ÷: qd ⁊̾ ꝯsiłes ei¬
utiq qui dix̃ hñ ꝓcul dubio que nũc est
dissiłitudinem attendit : ñ tunc nate᷑ il¬
ltus erimus equales. Semꝑ enun nataͣ
minor est fatiente que fra est. E tunc qͥ¬
tdem u̾bum nr̃m non erit falsum : qr ne¬
q mentiemur n fallemur. Fortassis ⁊̃
om̃em scĩam nr̃am uno simul conspectu
uidebimus. tñ tum ⁊ hoc fu̾it. si ⁊ ħ fu¬
erit: formata erit c̾atura que formabilis
fuit. ut nicħ iam idesit eiꝰ forme ad quã
ꝓuenire deb̾et. S tam̃ coeqͣnda non erte alli

Expanded text:
io quippe nostra perveniens ad id quod scimus, atque inde formata, gitatione Dei debet intelligi, ut forma ipsa simplex intelligatur, non habens aliquid formabile quod esse etiam possit informe. Dicuntur quidem etiam in Scripturis sanctis cogitationes Dei; sed eo locutionis tanta sit nunc in isto aenigmate dissimilitudo Dei et Verbi Dei, in qua tamen nonnulla similitudo comperta est; illud quoque fatendum est, quod eutique qui dixit, hanc procul dubio quae nunc est dissimilitudinem attendit, nec tunc natura illi erimus aequales. Semper enim natura minor est faciente, quae facta est. Et tunc quidem verbum nostrum non erit falsum, quia neque mentiemur, neque fallemur: fortassis etiomnem scientiam nostram uno simul conspectu videbimus: tamen cum et hoc fuerit, si et hoc fuerit, formata erit creatura quae formabilis fuit, ut nihil jam desit ejus formae, ad quam pervenire deberet: sed tamen coaequanda non erit illi
Abbreviated transcription (Latin):
exꝰ deorsum mirantib hõiem : exͫ sanis
ad ꝑmanendñ. exͦ inf̾m̾uis ad oualescen¬
dum: exͦ moritis ad ñ tim̃dum. exͫ mor¬
tuis ad resurgentdũ tẽt : in om̃ib pͥma¬
tum tenens. ¶ D enmi homo ad bĩtu¬
dinem sequi ñ debeat nͥ dm̃ ⁊ sentire nõ¬

Expanded text:
lum deorsum mirantibus hominem: exemplum sanis ad permanendum, exemplum infirmis ad convalescendum; exemplum morituris ad non timendum, exemplum mortuis ad resurgendum fieret: ipse in omnibus primatum tenens: ut quia homo ad beatitudinem sequi non debebat nisi
Abbreviated transcription (Latin):
spni scm̃ scͥptura lamat apcł apłm qui
dit̃. Nescitis qi templũ łi estis: Statũ
en ni h̃ĩtat in templo suo. Non eͥ tanqͣm
minister ħitat sꝑc dĩ in templo dĩ. Cũ a¬
lio loco euidentius aicat. Nescitis qr cor

Expanded text:
sanctum, Scriptura clamat apud Apostolum qui dicit, Nescitis quia templum Dei estis? Statimqenim habitat in templo suo. Non enim tanquam minister habitat Spiritus Dei in templo Dei, cum alio loco evidentius dicat: Nescitis quia cor
Abbreviated transcription (Latin):
bis. ¶Propt̾a gͥ cũ ꝓnintiat᷑ in scͥpͥtu¬
ris: aut narrat᷑ aͥd de sapĩa. siue dicente
sp̃a: siue cũ de illa dr᷑. filius nobis potis¬
sumtim insinuatur. Cinus ymaginio
exemplo. ⁊ nos ñ liscedamꝰ a leo qr nos
ymago dei sumꝰ. Non quid equalis. ft̃a
quippe a pr̃e ꝑ filiũ. sĩ nata ile pr̃e sicut
illa. De qr nos illuminam᷑ lumine : illa
u̾o qr lum̃ illuminans. Et iõ illa sine exͦ
Nos aũ nitentes imitam᷑ manentẽs ⁊ se¬
quimur stantem. W in ip̃o ambulantes
tenibimꝰ ad ip̃m qr fcũs ÷ nobis uia tem¬
ꝑalis ꝑ hũilitatem: que mansio nobis
spiritib mundis intellcũalib qui sr̃bra
ñ lapsi sunt in forͣ dĩ. ⁊ do̾ eqͣlis: ⁊ ileus
prebet ex . ut se idem exemplũ redeun¬
di ⁊̾ lapso preb̾et homini: qui p̃p un
mundiciam pcc̃oꝵ penam q mortalita¬
tis tłm uiłe ñ poterat : sem ip̃m exĩna

Expanded text:
it. Propterea cum pronuntiatur in Scripturis aut narratur aliquid de sapientia, sive dicente ipsa, sive cum de illa dicitur, Filius nobis potissimum insinuatur, cujus imaginis exemplo et nos non discedamus a Deo, quia et nos imago Dei sumus, non quidem aequalis, facta quippe a Patre per Filium, non nata de Patre, sicut illa, et nos quia illuminamur lumine, illa vero quia lumen illuminans, et iNos autem nitentes imitamur manentem, et sequimur stantem, et in ipso ambulantes tendimus ad ipsum: quia factus est nobis via temporalis per humilitatem, quae mansio nobis spiritibus mundis intellectualibus, qui superbia non lapsi sunt, in forma Dei et Deo aequalis et Deus praebet exemplum: ut se idem exemplum redeundi etiam lapso praeberet homini, qui propter immunditiam peccatorum poenamque mortalitatis Deum vide
Abbreviated transcription (Latin):
naniuit aũ se accipiens forͣm serui: non
amtitens uł minuens forͣm cłi. At ꝑ hoc
⁊ minor est fc̃s: ⁊ mausit equalis. ittxq
unus situt didum ÷. Sed aliud p̃p u̾bũ:
aliud pp̃ hominem. Propter u̾bum. eqͣł
pr̃i. Propter hominem: minor. Unus
dei filius: Idem hõis filius. unus hõis
filius: Ilem di filius. Non duo filii cłs
Et homo : s unus tłi filius. Deus sine in¬
itio: homo accepto mnitio. nominus nr̃
shesus xpristus.

Expanded text:
nanivit autem se, accipiens formam servi , non amittens vel minuens formam Dei. Ac per hoc et minor est factus, et mansit aequalis, utrumque unus, sicut dictum est: sed aliud propter Verbum, aliud propter hominem: propter Verbum aequalis Patri, propter hominem minor. Unus Dei Filius, idemque hominis filius; unus hominis filius, idemque Dei Filius: non duo filii Dei Deus et homo, sed unus Dei Filius; Deus sine initio, homo a certo initio, Dominus noster Jesus Christus.
Abbreviated transcription (Latin):
utget ⁊ iusticia nataͣlis totum se tradere
illi non quo se totum It̃ ⁊ s ex se toto deb̾e
dilig̾e michi ꝓfcõ fides tanto plus inditit
amandum: trnto ⁊ tum me ip̃o plurrs
estimandum indelligo guppe qrru illũ non
soli mei s ilu trito tp̃nus teneo largitorem. De¬
niq nundum tempus fidei atłuen̾at. nuntũ
de sepulchro rechierat ad pr̃em. nunttũ inqm̃
commendau̾at in nob̾ suam młtam idilectoẽm
illam de qua iam mlta loqutus suum. tũ iam

Expanded text:
urget et justitia naturalis totum se tradere illi, a quo se totum habet, et ex se toto debere diligere. Mihi profecto fides tanto plus indicit amandum, quanto et eum me ipso pluris aestimandum intelligo: quippe qui illum non solum mei, sed sui quoque ipsius teneo largitorem. Denique nondum tempus fidei advenerat, nondum de sepulcro, redierat ad Patrem: nondum, inquam, commendaverat in nobis suam multam dilectionem, illam de qua
Abbreviated transcription (Latin):
confitetur. Deus mõ es tu: qm̃ bonoꝵ meoꝵ
non eges. R u̾a huiꝰ caritas maiestatis ippe
non querentis que sua sunt guib aũ tanta
puritas exhibetui. Cum adhuc inqͥt ĩimi¬
ti eẽmus. retonsiliati sumus deo. Dilexit gͦ
łs gratis ⁊ inimitos. S qͣnti qͣntum di¬
tit ioh̾es. Sit ds dilexit mundũ ut unige¬

Expanded text:
m bonorum meorum non eges? Et vera hujus charitas majestatis, quippe non quaerentis quae sua sunt. Quibus autem tanta puritas exhibetur? Cum adhuc, inquit, inimici essemus, reconciliati sumus Deo . Dilexit ergo Deus, et gratis, et inimicos. Sed quantum? Quantum dicit Joannes: Sic Deus dilexit mundum, ut Fi
Abbreviated transcription (Latin):
tionem nr̃am. Nempe in morte mĩam: poten¬
tiam in resur rectõe ĩttͥm in singulis exhibuit
t̾im stypari postulat ⁊ fulci. Credo sentiens faci¬
le uim in se amoris posse tepestere ⁊ languesce
quodammodo si tion talib uigit̾ foueatur incen¬
tius donͨ introducta qñ in cubitulum iliui ca¬
pitis e xcipiatur amplexib ⁊ dicat. Lcua eius
sub capite meo: ⁊ dext̾a cius amplexata est me
hñda. Sentiet ⁊̃ qd̾ audierat caro non prodest

Expanded text:
tionem nostram. Nempe in morte misericordiam, potentiam in resurrectione, utramque in singulis exhibuit nterim stipari postulat et fulciri, credo sentiens facile vim in se amoris posse tepescere et languescere quodammodo, si non talibus jugiter foveatur incentivis, donec introducta quandoque in cubiculum, diu cupitis excipiatur amplexibus, et dicat: Laeva ejus sub capite meo, et dextera illius amplexata est me si subtus habenda. Sentiet quod audierat: Caro non prodest
Abbreviated transcription (Latin):
capilli st̃ possunt albesc̾e: seꝑabile atti¬
dens dr᷑. Sed ciligenter intuentibus
satis apparet. non seꝑatõe qͣi emigr̃e aͥd
a capite dum canescit: ut iugͥcudo can¬
dore inde succedente discedat ⁊ aliqͦ eat:
s illam qͣlitatem coloris ibi u̾ti at mu¬
tari. ¶Nicħ ita accns in do: qr nitħ
mutabile aut amissibile. Qł si ⁊ illa̾ ai¬
ti acc̃ns placet : qł lic ñ amictat᷑. mi¬
nuitur tñ nl auget᷑. Sicuti ÷ aĩe uita.

Expanded text:
capilli sunt possunt albescere, separabile accidens dicitur: sed diligenter intuentibus satis apparet, non separatione quasi emigrare aliquid a capite dum canescit, ut nigritudo inde candore succedente discedat et aliquo eat, sed illam qualitatem coloris ibi verti atque mutari. Nihil itaque accidens in Deo, quia nihil mutabile aut amissibile. Quod si et illud dici accidens placet, quod licet non amittatur, minuitur tamen vel augetur, sicuti e
Abbreviated transcription (Latin):
torde suo. tota atã. ⁊ tota u̾tute sua .i. ex omni
quotd̾ .℥. qd̾ scit. qd̾ potest. Non tam̃ iniustus tło
suum dͥ uendicans opus ⁊ dona. ut quid enim
non amaret opus artificem cum ht̃ unde id pꝰ¬
set.⁊ tur non qͣneum om̃ĩno non posset : tr
nil om̃ino nͥ eiꝰ mun̾e̾ posset. Ad ħ que de nici¬

Expanded text:
a, tota virtute sua , id est ex omni quod est, quod scit, quod potest. Nec tamen injustus Deus, suum sibi vindicans opus et dona. Utquid enim non amaret opus artificem, cum haberet unde id posset? Et cur non quantum omnino posset, cum nihil omnino nisi ejus munere posset? Ad
Abbreviated transcription (Latin):
⁊̾ tum se totam in amorem ꝑstrux̾it. slc
ti recompensatur amori. Si ptiluis exi¬
guus se ad reclamandum colleg̾it qruem
re tota in opuᷤ salutis eiꝰ incensa conspt¬
titut. Dentq sit iłs ibilexit mundũ⁊ it
unigenitum daret. aut dubium qͥn de
pr̃e idicat. Item tuadudit in mortem aĩam
suam. sec dubitim ꝙ filius loquatur aiens
⁊ ex se toto amat qr tota tͥnitas amat. Si
tam̃ totum liti pot̾ de infinito ⁊ incomp̾¬
credo satis agnoscit qͣr. ds liligendus sit.
hoc est unde diligi m̾eatur. Certe infidelis
non hñs filium nec pr̃em: ꝓuide ht̃ nͨ sꝑi¬
pitum sc̃m. Q̾ enim non honorificant si
agnostit: minus diligit. attam̃ ⁊ ip̃e totã
ti sese totum deb̾e non ignorat quem su
totus non ignorans auctorem. Ꝙ gͦ ego
qui ttñm meum teneo uite mee non solũ
gradatum largitorem. largissimum admi¬
nistt̃orem pium consolatorem. sollicitum
gub̾natorem. s insr̃ ⁊̾ copiosissimum re-¬
demptorem et̾num. conseruatorem. idita¬

Expanded text:
 cum se totam in amore perstrinxerit. Nec ti repensatur amori, si pulvis exiguus totum se ad redamandum collegerit, quem ens, tota in opus salutis ejus intenta conspicitur? Denique sic Deus dilexit mundum ut Unigenitum daret ; haud dubium quin de Patre dicat. Item, Tradidit in mortem animam suam ; nec dubium quod de Filio loquatur. Ait et mat ergo Deus, et ex se toto amat, quia tota Trinitas amat: si tamen totum dici potest de infinito et incomprcredo, satis agnoscit quare Deus diligendus sit, hoc est, unde diligi mereatur. Caeterum infidelis non habens Filium, nec Patrem proinde habet, nec Spiritum sanctum. Qui enim non honorificat Filiagnoscit, minus et diligit. Attamen et ipse totum ei sese debere non ignorat, quem sui totius non ignorat auctorem. Quid ergo ego, qui Deum meum teneo vitae meae non solum gratuitum largitorem, largissimum administratorem, pium consolatorem, sollicitum gubernatorem; sed insuper etiam copiosissimum redemptorem, aeternum conservatorem, dita
Abbreviated transcription (Latin):
suis. ⁊ gailiũ de presentia maiestatis. slle¬
rito illa tłi ⁊ tlifitatõ uisio illa tliuine pre¬
sentie mestimabilis delectatõ tn dext̾a tlepu¬
tatur de qua ⁊ delectabiłr tanitur. Delecta¬
tões in dext̾a tua us infinem. Merito inle¬
ua acdinirabilis illa memorata ⁊ sꝑ memo¬
randa dilectõ collotatur ꝙ donͦ tñseat insqͥ¬
tas: sr̃ eum retumbat ⁊ ret̾rescat. Mertto
gͦ leua sponsi stib capite sponse srͣ truam
uidel capd̾ suum reclinata sustentat. Hoc
est m̃tis sue intentõem int̾uetur ⁊ indine¬
tur in carnalia ⁊ secularia desiłia.qr corpꝰ¬
nam qͣm aliud fatiat considata tanta ⁊ tã
indebita m̾tseratõ. tam gͣcuita ⁊ sic ꝓbeta
ililectõ. tam inopinata tlignatõ. tamin¬
uita mansuetudo. tam stupenda tbultedo
Qͥ inqͣm hec om̃ia fatiant tdiligent̾ ton¬
sid̾ata uͥ ⁊ consid̾antis aĩm ab om̃i pentoꝰᷤ

Expanded text:
gaudium de praesentia majestatis. Merito illa Deo et deifica visio, illa divinae praesentiae inestimabilis delectatio in dextera deputatur, de qua et delectabiliter canitur: « Delectationes in dextera tua usque in finem . » Merito in laeva admirabilis illa memorata et semper memoranda dilectio collocatur, quo, donec transeat iniquam sponsa recumbat et requiescat. 13. Merito ergo laeva sponsi sub capite sponsae, super quam videlicet caput suum reclinata sustentet, hoc est mentis suae intentionem, ne inclinetur et incurvetur in carnalia et saecularia desideria: quia corpid aliud faciat considerata tanta et tam indebita miseratio, tam gratuita et sic probata dilectio, tam inopinata dignatio, tam invicta mansuetudo, tam stupenda dulcedo, quid, inquam, haec omnia faciunt diligenter considerata, nisi ut considerantis animum ab omni
Abbreviated transcription (Latin):
tam̃ qd̾ hẽre te nescias qruam głam ht̃. Por¬
ro nosso qd̾ hẽs : s qr a te non hẽs ignorare. hc̃
Qͥ hẽs qd̾ non accepisti. Si aũ accepisti: truid
hensibilem non qui in hĩtis s qui tanqͣm in
U̾am enim głam ab hc̃ ita discn̾it. Q głatur
est. Utrum gͦ stias ncc̃e ÷ ⁊ qd̾ stis ⁊ qd̾ a teñ
egrede̾ ptꝰ greges sodaliũ tuoꝵ. Re u̾a tra fit
homo factus in honore tũ honorem ip̃m non
intelligit. Talis sue ignorantie m̾ito tomꝑa¬
tur petorib uelud quibdam presentis sue
corruptõis ⁊ mortalitatis consortib. Eit igr᷑

Expanded text:
enim quod habere te nescias, quam gloriam habet? Porro nosse quod habeas, sed quia a te non habeas ignorare, habet es quod non accepisti? si autem accepisti, quid ehensibilem, non qui in habitis, sed qui tanquam in Veram enim gloriam ab hac ita discernit: Qui gloriatur, eegredere post greges sodalium tuorum . Revera ita fit. Homo factus in honore, cum honorem ipsum non intelligit, talis suae ignorantiae merito comparatur pecoribus, velut quibusdam praesentis suae corruptionis et mortalitatis con
Abbreviated transcription (Latin):
tus agnoste anni qͣiͣ pret̾iti om̃im utiq ⁊̾
retro tempoꝵ sub pcc̃i mortio q impio de¬
cursoꝵ tandem in plenitutline temꝑis ap¬
parentes. Porro aũ resur rectõis insignia
nouos adute flores segñtis temporis in no¬
uam sub gr̃a reuirescentis estatem. quoꝵ
fructum gn̾alis futaͣ resurrectõ in fine ꝑ¬
tut iet sine fine mansuꝵ. Iam intͥit hyep̃s
tmiit. ymber abiit ⁊ recessit. flores appa¬
ruerunt in t̾ra nr̃a estiuum tꝑc aduenisse
tum illo signifitans qͥ de mortis gelu in u̾
minata est in morte : refloruit in resitr rͦ¬
ne. Ad cuiꝰ mox odorem in campo cõuallis
nr̃e arida reuirestunt ⁊ recalescunt fgida.
o in nouitate om̃ia delectatur ⁊ta ut dicat
Etce odor fili mi sic̃ odor agri pleni tui bñ¬
dixit dñs bñ pleni de tuiꝰ plenitudĩe om̃s
accepimꝰ. Sponsa tatñ familiarius ex eos
cum uult legit flores ⁊ carpit poma qui¬
biis ꝓp̾e asꝑgat intima constĩe. ⁊ urtͣnti spõ¬

Expanded text:
tus agnosce quasi anni praeteriti, omnium utique retro temporum sub peccati mortisque imperio decursorum, tandem in plenitudine temporis, apparentes. Porro autem Resurrectionis insignia, novos adverte flores sequentis temporis, in novam sub gratia revirescentis aestatem, quorum fructum generalis futura resurrectio in fine parturiet sinetransiit, imber abiit et recessit, flores apparuerunt in terra nostra : aestivum tempus advenisse cum illo significans, qui de mortis gelu in verminata est in morte, refloruit in resurrectione; ad cujus mox odorem in campo convaliis nostrae revirescunt arida, recalescunt frigida, o innovante omnia delectatur, ita ut dicat: Ecce odor filii mei, sicut odor agri pleni, cui benedixit Dominus . Bene pleni, de cujus plenitudine omnes accepimus. Sponsa tamen familiarius ex eo sibi, cum vult, flores legit, et carpit poma, quibus propriae aspergat intima conscientiae, et intranti spon
Abbreviated transcription (Latin):
dem ii se tlignitatem agtiostat. Non a se
tam̃ porro uirtutem qua stibisi ip̃m a tͦ
est : ⁊ inqͥrat non segniter. ⁊ teneat forti¬
ter tum inuen̾it. Ita geminum unũ rch
tͥum hoꝵ apparet. Dignitatem si quidem hũa¬
nam demonstiit uon solum natẽ prerogatĩa
s ⁊ potentia ctñatus qua t̾ror hominis suꝑ
cuncta aĩantia t̾re immin̾e̾ ilisc̾nitur. Sc̃ia
tutq cduplex erit si hnͣc ip̃am ilignitatem ł
aliud qłcom bonum in nob̾ ⁊ nob̾ meẽ ⁊ a no¬

Expanded text:
dem in se dignitatem agnoscat, non a se dem in se dignitatem agnoscat, non a se tamen. Porro virtutem, qua subinde ipsum a quo est, et inquirat non segniter, et teneat fortiter cum invenerit. 3. Itaque geminum unumquodque trium horum apparet. Dignitatem siquidem demonstrat humanam non solum naturae praerogativa, sed et potentia dominatus: quod terror hominis super cuncta animantia terrae imminere decernitur. Scientia quoque duplex erit, si hanc ipsam dignitatem, vel aliud quodque bonum in nobis, et nobis inesse, et a no
Abbreviated transcription (Latin):
quo filius ꝓ se. Maiorem in qͥt caritatem ⁊¬
nemo h̃t̃ : trmͣ ut aĩam suam ponat quis
ꝓ amitis suis. Sit m̾uit nistts ab impiis.
suminus ab inf̾imis. ab infmis omꝑc. Sed
uauit angłos a tali ncc̃itate. R qui hoĩes
diligendo tales fecit ne tales reman̾ent.
ip̃e eqrue diligendo dedit ⁊ angelis ne tales
ẽẽ. R cur łs diligendus sit. hoc est uncbe
diligi meru̾it. Od si infideles hec latent:
deo tam̃ in ꝓintu ÷ ingͣtos confund̾e̾ super
innum̾is bñficiis suis humano nimi¬
yum ⁊ usui preititis ⁊ sensui mãifes¬
tis. Nempe qͥs alius admintttͣ tybum
om̃i uescenti : cernenti lutem. spitanti ⁊̾¬
flatum. S stultum uelle modo enu̾are
que itnum̾a ẽẽ noti longe p̾fatus sũ. Ma-¬
tis ÷ ad exemplum p̾cipua ꝑtulisse: panẽ.
te sui que preminet sibi. Hoc ÷ in aĩa q̃
sunt. dignitas. scĩa. uirtus. Dignitatem
in homine libeꝵ arbitͥum ctito in quo ei
preside̾ animantib. Stĩam u̾o qua ean¬

Expanded text:
ajorem, inquit, charitatem nemo habet quam ut animam suam ponat quis pro amicis suis . Sic meruit justus ab impiis, summus ab infimis, ab infirmis omnipotens. Sed vavit angelos a tali necessitate: et 585 qui homines diligendo, tales fecit ne tales remanerent; ipse aeque diligendo dedit et angelis, ne tales esse et cur Deus diligendus sit: hoc est, unde diligi meruerit. Quod si infideles haec latent, Deo tamen in promptu est ingratos confundere super innumeris beneficiis suis, humano nimirum et usui praestitis, et sensui manifestis. Nempe quis alius administrat cibum omni vescenti, cernenti lucem, spiranti flatum? Sed stultum est velle modo enumerare quae innumera esse non longe ante praefatus sum: satis est ad exemplum praecipua protulisse, panem, arte sui, qua praeeminet sibi, hoc est in anima quae sunt dignitas, scientia, virtus. Dignitatem in homine liberum arbitrium dico: in quo ei praesidere animantibus. Scientiam vero, qua eam
Abbreviated transcription (Latin):
da foris reb feensibilib sua ip̃iis cĩositate ab¬
dutitur: efficetur. qr una de cet̾is ꝙ se pre
tet̾is nil atcepisse intelligat : ita ualde cauẽ¬
tla hec ignorantia qua de uobis minus nob̾
forte sentimus. S non minus inmo plus
illa trua plus nob̾ tribuimus. Qd fit sibo¬
num quodconi in nobis ẽẽ ⁊ a nob̾ decepti pr¬
temus. At u̾o suꝑ utͣm ignorantiam dedinã¬
tla ⁊ execͣnda illa p̾sumptio est: qua scietis
⁊ prudens forte aidias de bonis non tuis nu
equidem ignorantia głam non ht̃ ⁊ postior u̾o
ht̃ quidem s tion ap̃ dñ. Cet̾m hoc tertium¬
malum quod iam scienter comuntitur usur pat. ⁊
contra din in tm̃ deniq ignorantia illa post̾iore h̃
arogantie gͣuior at ꝑicłosior apparet quo per
illam pecorib : ꝑ istam ⁊ demonib sociemnur.
Est triuppe ⁊ suꝑbya delianni max imum uti
datis tangͣm ⁊ innatio ⁊ in acteptis bñfitiis
głam usurpare bñficti. Qrobrem tũ duabues

Expanded text:
da foris rebus sensibilibus, sua ipsius curiositate abducitur: efficiturque una de caeteris, quod se prae caeteris nihil accepisse intelligat. Itaque valde cavenda haec ignorantia, qua de nobis minus nobis forte sentimus: sed non minus, imo et plus illa qua plus nobis tribuimus: quod fit, si bonum quodcunque in nobis esse et a nobis decepti putemus. At vero super utramque ignorantiam declinanda et exsecranda illa praesumptio est, qua sciens et prudens forte audeas de bonis non tuis tuaequidem ignorantia gloriam non habet: posterior vero habet quidem, sed non apud Deum. Caeterum hoc tertiummalum quod jam scienter committitur, usurpat et contra Deum. In tantum denique ignorantia illa posteriori haec arrogantia gravior atque periculosior apparet, quo per illam pecoribus, per istam et daemonibus sociemur. Est quippe superbia et delictum maximum, uti datis tanquam innatis; et in acceptis beneficiis gloriam usurpare beneficii. 5. Quamobrem cum duabus
Abbreviated transcription (Latin):
qui inutauimus głam nr̃am in silt̾tudinem
utuli comotlentis fenim petcando comꝑati
ium̃tis insipientib. Qea si totum me debeo
ꝓ me fc̃o truid adam iam ⁊ ꝓ refecto. ⁊ restõ
hoc modo. Non enim tam facile refc̃s̃ sꝓͣ fc̃s.
Siquedem non solum deme: s de om̃i tito qd̾

Expanded text:
imus gloriam nostram in similitudinem vituli comedentis fenum , peccando comparati jumentis insipientibus . Quod si totum me debeo pro me facto, quid addam jam et pro refecto et refecto hoc modo? Nec enim tam facile refectus, quam factus: siquidem non solum de me, sed de omni quoque quod
Abbreviated transcription (Latin):
erim pp̃ se ip̃m diligentdum. Siue q nitͥ
iustius : siue qr nil fructuosius diligi pã
Duplicem tusdem parit sensim turm truie
de o̾ tut liligendus sit. Dubitari nam
potest ꝙ potisstm̃ lubitetur. Utꝵ nam ͥ
suo m̾ito ds aut t̾te tuo nr̃o sit tũo diligo¬

Expanded text:
erim propter seipsum diligendum: sive quia nihil justius, sive quia nil fructuosius diligi potest. Duplicem siquidem parit sensum, cum quaeritur de Deo, cur diligendus sit. Dubitari namque potest quid potissimum dubitetur; utrumnam, quo suo merito Deus, aut certe quo nostro sit commodo dilig
Abbreviated transcription (Latin):
plane aliam mͥ clignam occrere cãm diligi¬
di ip̃m preter ip̃m. ⁊ p̾us de m̾ito uideaꝰ¬
pe meruit de nobis qui ⁊ inim̾itis doli
sc ip̃m nobis. Q enim melius se ip̃o por̾a
dare uł ipse. gͦ si cli m̾itum qt̃ tum ip̃m tlili¬

Expanded text:
am diligendi ipsum, praeter ipsum. Et prius de merito videape meruit de nobis, qui et immeritis dedit seipsum nobis. Quid enim melius seipso poterat dare vel ipse? Ergo si Dei meritum quaeritur, cum ipsum dili
Abbreviated transcription (Latin):
consolari aĩa mea. Huic ⁊ plane tredimꝰ si se¬
tuta adiec̾it. Memor fui łi ⁊ delectata sũ. ius¬
tum quippe est ut truos presentia non deloc¬
tãt: presto eis sitͤ memorta fut᷑oꝵ. ⁊ quide
reꝵ fluentium qrualib affluentia despitiũt
consolari: recorda u̾o illos delecte et̾nitatis. Et
hec est gn̾atio querentiũ ilñm. Non que¬
rentium tue sua sunt : s fatiem ai iacob. Dĩ
gͦ querentib ⁊ suspirantib p̾sentiã p̾sto
int̾im ⁊ ilulcis memoria est. tion tamen
tp satientur. s qua magis esurient uñ sati¬
entur. Hoc ip̃m de se tybus testutur ita aiens. Qe
elit me adhuc esuriet. R qui eo tibatus est. Sa¬
tiabor inqͥt cum apparu̾it gloria tua. Beati tatñ
ex pauescis ⁊ mitto quidem nec me enim liberari
uis de laq̃o uenantium. Si quidem trui uolunt
diues fi̾ in hoct seculo: incidunt in laq̃um dẏa
Durior plane atz asꝑior illo qrui cotibre nob̾is de
memoria passionis in ecc̃ replicatur. Qͥ man

Expanded text:
 plane et credimus, si secuta adjecerit: Memor fui Dei, et delectatus sum . Justum quippe est, ut quos praesentia non delectant, praesto eis sit memoria futurorum: et qui de rerum fluentium qualibet affluentia despiciunt consolari, recordatio illos delectet aeternitatis. Et haec est generatio quaerentium Dominum, quaerentium non quae sua sunt, sed faciem Dei Jacob . Dei ergo quarentibus et suspirantibus praesentiam, praesto interim et dulcis memoria est, non tamen qua satientur, sed qua magis esurient unde satientur. Hoc ipsum de se cibus ipse testatur, ita dicens, Qui edit me, adhuc esuriet : et qui eo cibatus est, Satiabor, inquit, cum apparuerit gloria tua . Beati tamen expavescis! Merito quidem: nec modo enim liberari vis de laqueo venantium, siquidem qui volunt divites fieri in hoc saeculo, incidunt in laqueum diabDurior plane atque asperior illo, qui quotidie nobis de memoria passionis in Ecclesia replicatur: Qui man
Abbreviated transcription (Latin):
tiuitatem. ut in nõio Iħ̾u onĩe genu fledat᷑
que spinas ⁊ tribulos sub antiquo malett᷑o
tiam innouatam refloruisse. R in hiis om¬
nib illius recordata u̾situli. Et refloruit ca¬
ro mea : ⁊ ex uoluntate inea confitebor ei.
Passionis malis quam de arbore trutis tulit
presertim fragͣn̾tia sponsum a se trebrius reui¬
tendum inuitet. Deniq ait. Ftte tu pulcher es
dilecte mi ⁊ decorns. Lectulus nr̃ floridus. Qi
lectulum monstrat ÷ satis quid defiderat aperit
⁊ tũ flortlum nuntiat: satis uitlicat uñ qd̃
testd̾at optin̾e presumat. Non enint de suis
tis: ⁊ corde thalamum freq̃nter libenter q
ingredr᷑ ꝙ istius modi refertum floribus¬

Expanded text:
ptivitatem, ut in nomine Jesu omne genu flectatur, ptivitatem, ut in nomine Jesu omne genu flectatur, quae spinas et tribulos sub antiquo maledicto tiam innovatam refloruisse. Et in his omnibus, illius recordata versiculi, Et refloruit caro mea, et ex voluntate mea confitebor ei ; passionis malis, quae de arbore tulerat crucis, m ad se crebrius revisendam invitet.. 8. Denique ait: Ecce tu pulcher es, dilecte mi et decorus; lectulus noster floridus . Quae lectulum monstrat, satis quid desideret aperit: et cum floridum nuntiat, satis indicat, unde quod desiderat obtinere praesumat. Non enim de suis mtis, et cordis thalamum frequenter libenterque ingreditur, quod istiusmodi refertum fructibus
Abbreviated transcription (Latin):
siue pagamis nequatͣm talib atuleis muta᷑
amoris quales ecc̃a exꝑitur. queait. Wlneri¬
ta taritate ego sum  s rursum. fulsite me
florib: stipate me malis. qr amore langue.¬
Cernit regem salomonem in dẏade mate qͦ
coronauit eũ mater sua. Ceynit unicũ prĩs
trucem sibi bauilantem. Cernit tesum ⁊ cõ¬
spitum tdñm maiestatis. Cernit auctorẽ ui¬
te ⁊ głe confixum dauis. ꝑcussum lanceab
ꝓbriis satãtum tandem tdilectam alam ani¬
mam suam pon̾e ꝓ amitis sius. Cernit ħ
⁊ suam magis ip̃uis aĩam gladius amoris
tnisuerb̾at ⁊ ilicit. Fultite me florib : stipo¬
te mo malis: tr amore langueo. B st̃ trup¬
pe mala punita trugin ortiĩ introducta tu¬
lecti sponsa carpit de ligno uste a celesti pr̃e
ortum ꝓpͥum mutata saporem a sanguine
xꝑi. Uidet deiide mortem mortuat. ⁊ mr¬
tis auctorem tͦumphatum. Uidet de infers
ad t̾ras: de t̾ris ad suꝑos captiuam dun c¬

Expanded text:
sive paganus, 587 nequaquam talibus aculeis incitatur sive paganus, 587 nequaquam talibus aculeis incitatur amoris, quales Ecclesia experitur, quae ait, Vulnerata charitate ego sum: et rursum, Fulcite me floribus, stipate me malis, qCernit regem Salomonem in diademate, quo coronavit eum mater sua ; cernit Unicum Patris, crucem sibi bajulantem; cernit caesum et consputum Dominum majestatis; cernit auctorem vitae et gloriae confixum clavis, percussum lancea, opprobriis saturatum, tandem illam dilectam animam suam ponere pro amicis suis. Cernit haec, et suam magis ipsius animam gladius amoris transverberat, et dicit: Fulcite me floribus, stipate me malis, quia amore langueo. Haec sunt quippe mala punica, quae in hortum introducta dilecti sponsa carpit ex ligno vitae, a coelesti pane proprium mutuata saporem, colorem a sanguine Christi. Videt deinde mortem mortuam, et mortis auctorem triumphatum. Videt de inferis ad terras, de terris ad superos captivam duci ca
Abbreviated transcription (Latin):
qui docet hominem scĩam. Qs r̃sum minus
sibi aliunde u̾tutis aut putet datum aut sꝑet
gͦ amari p̃pse ip̃m cłs̾: ⁊ ab infideli trui ⁊ si nesci¬
at xꝑm sciat tam̃ se ip̃m. Puide mextusabilis
est om̃is infidelis si non cdilgit dñm adm̃ suum.
ex toto corde. tota anima. tota uirtute sua. Pla¬
mat nempe intus ei innata ⁊ non iguota rõi
iusticia. q ex toto se illum cdilige̾ debeat ⁊ tui to
tum se deb̾e non ignorat. U̾m id ilifficile ĩmo
impossibile est suis silit quẽpiam libĩ ue arbi¬
trii uirib semel accepta a deo ad tłi ex toto tõ¬
u̾tere uoluntatem.⁊ non magis ad ꝓpͥam redor¬
ni sunt sensus ⁊ cogitatões hõim in malum
ritatem in ip̃o id uł tantillum tꝑ suut in tan¬
te tlilectõis ⁊ uittignatõis uicem non repende
tonfundunt᷑. Fatile ꝓinde plus ililigunt qͥs
amplnis cdilectos intelligunt. tui auĩ mimio
dominatum est: mituus ibiligit. Indeus sane

Expanded text:
qui docet hominem scientiam? Quis rursum munus qui docet hominem scientiam? Quis rursum munus sibi aliunde virtutis aut putet datum, aut sperergo amari propter se ipsum Deus, et ab infideli: qui etsi nesciat Christum, scit tamen seipsum. Proinde inexcusabilis est omnis etiam infidelis, si non diligit Dominum Deum suum ex toto corde, tota anima, tota virtute sua. Clamat nempe intus ei innata, et non ignorata rationi justitia, quia ex toto se illum diligere debeat, cui se totum debere non ignorat. Verum difficile, imo impossibile est, suis scilicet quempiam, liberive arbitrii viribus semel accepta a Deo, ad Dei ex toto convertere voluntatem; et non magis ad propriam retorni sunt sensus et cogitationes hominis in malum charitatem in ipso, id vel tantillum quod sunt, in tantae dilectionis et dignationis vicem non rependere confunduntur. Facile proinde plus diligunt, qui se amplius dilectos intelligunt: cui autem minus donatum est, minus diligit. Judaeus sane,
Abbreviated transcription (Latin):
tem eẽ om̃ino mutilem ⁊ sciãm abs u̾tute damp¬
nabilem. u̾m homo u̾tutis tui nec dampnosa scĩa
nec fruduosa dignitas manet tlamat deo ⁊ inge¬
totum a quo totum ÷ nomini leputamꝰ. ¶Te¬
teꝵ pene appositõ longe nimis iligressi sumus
dum demonstre satagimus cos quo tru xprista
nesciunt satis ꝑ legem natalem ex ꝑceptis bo¬
ip̃i dilig̾e̾ hẽant debeant. Nam ut breutt̾ qrue
suꝑ hec dc̃a funt it̾e̾ntur. Qͥs uł infidelis ig¬
noret suo cor non ab alio in hc mortali uita su¬
pradc̃a illa nccͣia ministr̃i unde uidelicet ⁊ sub¬
sistit. unde uideat. unde spiret : qm ob allo qͥ
dat escam om̃i carni. qui solem suũ facit oriri
suꝑ bonos ⁊ malos. ⁊ pluit sr̃ iustos ⁊ initos.
Qͥs item uł impiꝰ putet alium eiꝰ que miq
in aĩa splendore humane dignitatis auctorẽ
pret̾ illum ip̃m qui in genesy lotruit᷑. Facia¬
mus hõiem ad ymaginem ⁊ siłi̾tudinem.ii.
Qͥs alium scĩe largitorem existim nͥ eq̃ ip̃m

Expanded text:
 omnino inutilem, et scientiam absque virtute damnabilem. Verum homo virtutis, cui nec damnosa scientia, nec infructuosa dignitas manet, clamat Deo et ingetotum, a quo totum est, nomini deputamus. 6. Caeterum pene a proposito longe nimis digressi sumus, dum demonstrare satagimus, eos quoque qui Christum nesciunt, satis per legem naturalem ex perceptis boipsi diligere debeant. Nam ut breviter, quae super hoc dicta sunt, iterentur: quis vel infidelis ignoret, suo corpori non ab alio in hac mortali vita supradicta illa necessaria ministrari, unde videlicet subsistat, unde videat, unde spiret, quam ab illo, qui dat escam omni carni ; qui solem suum oriri facit super bonos et malos, et pluit super justos et injustos? Quis item vel impius putet alium ejus, quae in anima splendet, humanae dignitatis auctorem, praeter illum ipsum, qui in Genesi loquitur: Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram? Quis alium scientiae largitorem existimet, nisi aeque ipsum,
Abbreviated transcription (Latin):
apd̾ locupletorem ed fac̾e libuisset qr u̾o dac̾is
⁊ in doctio ꝑiter istius modi extandi mos et
ne facile scitur que u̾e in exꝑtentia. que ie
ex u̾econilia extusatõ prodeat: si non iniũt¬
Li oꝑis obelitõ ꝓbat: accipite de mea pauꝑti¬
te qd̃ hẽo ne catendo phylosophus ꝑuterqͥ
tam̃ sid om̃ia spondeo me iensuꝵ ¶ Aa ids¬
lum qd̃ de cdiligendo deo q̃ritis sndeo. oel
ip̃e dabit hoc enim ⁊ sapit itultiꝰ. ⁊ tͣtate
seturius: ⁊ audr᷑ utilius. reliq̃ diligentõrib
um. Deus est motlus sine modo dilig̾e̾. Et¬
ne hoc satio: Fortassis utiq: s saptentice¬
t̾m ⁊ si insipientib debitor sum ubt iad̾ et¬

Expanded text:
apud locupletiorem id facere libuisset. Quia vero doctis et indoctis pariter in istiusmodi excusandi mos est, nec facile scitur, quae vere ex imperitia, quaeve ex verecundia excusatio prodeat, si non injucti operis obeditio probat: accipite de mea paupertate quod habeo, ne tacendo philosophus puter. Nec tamen ad omnia spondeo me responsurum. Ad id solum quod de diligendo Deo quaeritis, respondebo quod ipse dabit. Hoc enim et sapit dulcius, et tractatur securius, et auditur utilius. Reliqua diligentioribus um, Deus est; modus, sine modo diligere. Estne hoc satis? Fortassis utique, sed sapienti. Caeterum si et insipientibus debitor sum ; ubi sat e
Abbreviated transcription (Latin):
ficatõem assũpta ÷. Situt somnio uiso eiugi
lans iacob fecit de lapile quem dormiens hẽ¬
bat acl capud. Aliqñto ad ħ fit eadem spõs i
aliqͣntum mansura sicut potuit serpens ille
eneus exaltatus in henio sit̃ possunt ⁊ litt̾e. uł
qm religiosa possunt. stuporem tanqͣm mira
non possunt. Ita illa que ꝑ angelos fiunt. qͦ
difficiliora ⁊ ignotiora eo mirabiliora st̃ no¬
bis. Illis aũ tunqͣm sue actiones note at fa¬
tiles. Loquitur ex ꝑsona tłi angłs homini
tlicens. Ego sum tłs abraham. deus ysaat. ds̾¬

Expanded text:
ficationem assumpta est; sicut somnio viso Jacob evigilans fecit de lapide, quem dormiens habebat ad caput : aliquando ad hoc fit eadem species, vel aliquantulum mansura, sicut potuit serpensille aeneus exaltatus in eremo , sicut possunt et litterae; vel quam religiosa possunt habere, stuporem tanquam mira non possunt. Itaque illa quae per Angelos fiunt, quo difficiliora et ignotiora, eo mirabiliora sunt nobis: illis autem tanquam suae actiones notae atque faciles. Loquitur ex persona Dei angelus homini, dicens, Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac,
Abbreviated transcription (Latin):
Ed hiis ut dic̾e teꝑam exceptis. Alia st̃
mouent᷑ que ꝓprie miracula ⁊ signa dñir
nͨ in om̃ib que nob̾ a dño deo annũtiantur
ipĩus cli ꝑsona suscipr᷑ ¶ Cum aũ suscipit᷑
aligñ in angło demonstratur: aliq̃n in ea
⁊ ad h demonstnͣdũ in aliq̾m mutatõem as¬
suinr᷑. Aliqñ ad hoc exorit᷑ ⁊ re ꝑacta rursus
assumr. Sic̃ ⁊̾ tum hoĩes annuntiant alia
ex sua ꝑsona u̾ba dei loqunt᷑. sicuti tum pͥ¬
mittitur dix̃ dñs. aut ħ̃ dicit dñs. aut tale
tͥ ⁊ constituam te in uta qua ingretdieris.
eis detem ẜuo regis salonionis declit regi
futuro israel. ¶ Alliqñ ⁊ res que ñ erat

Expanded text:
ed his, ut dicere coeperam, exceptis, alia suntmoventur, quae proprie miracula et signa dicuntur, nec in omnibus quae nobis a Domino Deo annuntiantur, ipsius Dei persona suscipitur. Cum autem suscipitur, aliquando in angelo demonstratur, aliquando in et ad hoc demonstrandum in aliquam mutationem assumitur; aliquando ad hoc exoritur, et re peracta rursus absumitur. Sicut etiam cum homines annuntiant, aliquando ex sua persona verba Dei loquuntur, sicuti cum praemittitur, Dixit Dominus; aut, Haec dicit Dominus ; aut tale , et constituam te in via qua ingredieris . eis decem servo regis Salomonis dedit, regi futuro Israel : aliquando etiam res quae non erat
Abbreviated transcription (Latin):
uistissime amitteret: quos pc̃ti me¬
rante potius uoluntate susceptum ẽ:
ut unus pcc̃m tolleret mundi: sicut
Unus pcc̃m mtsit in mundum. ħ ÷ in
Uniu̾sum genus huͣnum.
misit in mundum : Iste u̾o unꝰ
non solum illid unum sed cuncta si¬
mul abstulit que adlita uuenit. Uũ
dic̃ apłs. Non sicut ꝑ unum pectautẽ
ita ÷. ⁊ donum. Nlam iudictum qͥdem
ex uno in condempnatõem : gr̃a aũ ex
ex multis delictis in iust ificationem:
qr utiq illud unum quod originałr
natõmi facit. gr̃a u̾o ex multis delidis
iustificat hominem: qui p̾ter illud
unum quod cõiter cum omnibud
originaliter traxit sua quoq ꝓpria
multa comiisit

Expanded text:
justissime amitteret quos peccati mejustissime amitteret quos peccati merante potius voluntate susceptum est; ut unus peccatum tolleret mundi, sicut unus peccatum misit in mundum, hoc est, in universum genus humanum. misit in mundum, iste vero unus non solum illud unum, sed cuncta simul abstulit quae addita invenit. Unde dicit Apostolus: Non sicut per unum peccantem, ita est et donum: nam judicium quidem ex uno in condemnationem, gratia autem ex multis delictis in justificationem. Quia utique illud unum quod originalitnationi facit: gratia vero ex multis delictis justificat hominem, qui praeter illud unum quod communiter cum omnibus originaliter traxit, sua quoque propria multa commisit.
Abbreviated transcription (Latin):
On enim renascebantur qui bap¬
a quo ⁊ ip̃e baptitatus est. Sed̃ quo¬
dam p̾cur sorio illiꝰ ministi̾o qui dicebat.
ꝑate uiam dño. Huic uni in quo solo
renasci pot̾ant ꝑabantur. ¶ Huiꝰ
enimu bap̃m ÷ ñ in aqua tñrsicut fuit
tu scõ regn̾etur quisqͥs in xꝑni tredit
Unde uox illa pr̃is que supͣ baptra¬
tum fc̃a ÷. Ego hodie genui te. Nõ u¬
num illum tꝑis dieni quo baptitatꝰ
est: s umutabilis ec̾nitatis ostendit.
ut illum hominem ad unigento ꝑso¬
nam ꝑtiun̾e monstrͣet. U̾bi enim dies
nec hester ni fine inchoatur: nec mi¬
cilmotio cͣstimi t̾minatur: sꝑ hocdier¬
nus est. ¶ In aqua gͣ baptirari uo¬
luit a iohanne: non ut eius intqͥtas
ulla clilu̾etur: s ut magna cominen¬
daretur humilitas. Ita quippe nicħ in
eo bap̃m qtł ablu̾et ÷ situt mors nichil
quod puniret inuenit ⁊ ut diabolus
u̾itate iusticie. non uolentia potesta¬
ris opp̾ssus ⁊ uidus. qm̃ ip̃m siue ul¬
lo pcc̃i m̾ico iniqͥssune occidit. ꝑ ip̃m

Expanded text:
on enim renascebantur, qui bapa quo et ipse baptizatus est: sed quodam praecursorio illius ministerio qui dicebat, Parate viam Domino , huic uni in quo solo renasci poterant parabantur. Hujus enim baptismus est non in aqua tantum, sicut fuittu regeneretur, quisquis in Christum credit, Unde vox illa Patris quae super baptizatum facta est, Ego hodie genui te ; non unum illum temporis diem quo baptizatus est, sed immutabilis aeternitatis ostendit, ut illum hominem ad Unigeniti personam pertinere monstraret. Ubi enim dies nec hesterni fine inchoatur, nec initio crastini terminatur, semper hodiernus est. In aqua ergo baptizari voluit a Joanne, non ut ejus iniquitas ulla dilueretur, sed ut magna commendaretur humilitas. Ita quippe nihil in eo baptismus quod ablueret, sicut mors nihil quod puniret, invenit; ut diabolus veritate justitiae, non violentia potestatis oppressus et victus, quoniam ipsum sine ullo peccati merito iniquissime occiderat, per ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
natura in homine xꝑo m̾u̾it: ut unita¬
te ꝑsone unici filii dei singłarit̾ esset
assumpta: Que bona uoluntas: Cuiꝰ
boni ꝓpõi studium: Que bona oꝑa p̾ces¬
serunt quib m̾etur iste homo una fieri
ꝑsona cum deo: Hunqͥd autea fuit ho:¬

Expanded text:
na in homine Christo meruit, ut in unitatem personae unici Filii Dei singulariter esset assumpta? Quae bona voluntas, cujus boni propositi studium, quae bona opera praecesserunt, quibus mereretur iste homo una fieri persona cum Deo? Nunquid antea fuit ho
Abbreviated transcription (Latin):
Irtm est aũ tum capessencde at retinẽ¬
de bĩtudinis uoluntas una sit om̃ium.
unde tanta exubat de ip̃a bĩtudie rursus
eam nolit : s ꝙ non om̃s eam nou̾int. Si oa
oñis eam nossent ⁊ non sub aliis putaret᷑ esse
in atute animi. Aliis in cora uoluptate. ali¬
is in utͣq ⁊ aliis ars aliis: alibi at alibi. Ut
enim eos queq res maxĩe delectauit: ita in
cam constieuerunt uitam beataur ¶ Quomͦ
gͥ fr̾uentissime amant om̃s quod non om̃i
sciunt : Quis potest amare qd nescit. Sicitͥ
iam te lcͥ re i lebͥs. suꝑcorib lisputauit.
Cut gͦ bĩtulo amatur ab om̃ib ⁊ nec tamẽ¬
stitur ab om̃ib . An forte stiunt om̃s ip̃a que
sit: s non om̃s scutnt nͥ sit. ⁊ inde contentõ
est: Qsi uero ile aliquo munbi hꝰ agatur bo
uͥ debeat qͥsq uelle uiu̾e: qui uult beate u¬
uere. Ac non ita q̃ratur uͥ sit beatitudo ⁊ sicie
qrͣ que sit. sam ietiq si in corͥs uoluptate.
ille beatus est qui fruitur corͥs uoluptate

Expanded text:
irum est autem cum capessendae atque retinendae beatitudinis voluntas una sit omnium, unde tanta existat de ipsa beatitudine rursus eam nolit, sed quod non omnes eam norint. Si enim omnes eam nossent, non ab aliis putaretur esse in virtute animi; aliis, in corporis voluptate; aliis, in utraque; et aliis atque aliis, alibi atque alibi. Ut enim eos quaeque res maxime delectavit, ita in ea constituerunt vitam beatam. Quomodo igitur ferventissime amant omnes, quod non omnes sciunt? Quis potest amare quod nescit? sicut jam de hac re in libris superioribus disputavi . Cur ergo beatitudo amatur ab omnibbus? An forte sciunt omnes ipsa quae sit, sed non omnes sciunt ubi sit, et inde contentio est? Quasi vero de aliquo mundi hujus agatur loco, ubi debeat quisque velle vivere, qui vult beate vivere, ac non ita quaeratur ubi sit beatitudo, sicut quaeritur quae sit. Nam utique si in corporis voluptate est, ille beatus est
Abbreviated transcription (Latin):
cumq uult boua: ⁊ nulla uult mala: ex
hiis ditobe quib beata uita ꝑficiture
qñ utrumq non dat᷑. in eligatur potiꝰ
unde magis q beata uita recedñ. Longi¬
us quippe ab illa est quicon adipiscit᷑
male contupita : qm qui non edipiscit᷑
concupita. Cum potius eligi debu̾it uo
appetit: Propinqt enim beito qui bene
uult quecon uult : ⁊ que adeptus tũ fu¬
erit beatus erit. W utiq ñ mala: s bona
beatum factunt: qñ faciunt. Quoꝵ bono¬
rum ht̃ aliquid iam. id q nou parut esti¬
mandum eam ip̃am .s. uoluntatem bonam
qui de bonis quoꝵ capax ÷ humana nia
non de illius mali ꝑpecͣtione uł adepcõe
gaude̾ desicłat: ⁊ bona qualia ⁊ in h̃c mi¬
seni uita ẽẽ possunt. prudenti. temꝑanti
forti. ⁊ iusta m̃te sectatur. ⁊ qͣntum dat᷑
assequitur. ut ⁊̃ in malis sit bonus ÷ et

Expanded text:
cumque vult bona, et nulla vult mala, ex cumque vult bona, et nulla vult mala, ex his duobus quibus beata vita perficitur, quando utrumque non datur, id eligatur potius, unde magis a beata vita receditur longius quippe ab illa est quicumque adipiscitur male concupita, quam qui non adipiscitur concupita; cum potius eligi debuerit voappetit? Propinquat enim beato, qui bene vult quaecumque vult, et quae adeptus cum fuerit beatus erit. Et utique non mala, sed bona beatum faciunt, quando faciunt: quorum bonorum habet aliquid jam, idque non parvi aestimandum, eam ipsam scilicet voluntatem bonam, qui de bonis quorum capax est humana natura, non de ullius mali perpetratione vel adeptione gaudere desiderat; et bona, qualia et in hac misera vita esse possunt, prudenti, temperanti, forti, et justa mente sectatur, et quantum datur assequitur; ut etiam in malis sit bonus, et
Abbreviated transcription (Latin):
sic miser est:mius tam̃ eẽt si nicħꝰ eorũ
que perꝑam noluiss hẽre potuisset. D̾e
mala uoluntate uel sola quisq miser ef¬
ficitur: s nusertor potestate qua deside
re appetant. ⁊ pp̃ hoc cet̾a quecon appe¬
tunt: ñ quisqͣm potest amare qł om̃i¬
no quid uel qͣle sit : nescit nͨ potest nes¬
cire quid sit quod uelle se scit i sequitur
ut om̃s beatam uitam sciant. Om̃s aut̃
beati liñt quod uolunt: qͣmuis non oẽs
hñt quod uolunt : continuo sunt bcati.
lunt. Beatus gͥ non est nͥ qui ht̃ om̃is
que uult: ⁊ nich̾ uult male iap̃at d¬
Nm gͦ ex hiis duob beatauita cõ¬
stet at. om̃ib uota atom̃ib cara
sit: quid putamus eẽ cause ut horũ
duoꝵ qñ utruniq non possunt mãgis
eligant liomines ut om̃ia que uolunt
hẽant : qua ut om̃ia bene uelint ⁊̾ fi si
hẽant⁊ ⁊ ln ip̃as pͣuitas gn̾is huiani:
cum eos non lateat nec ullum beatun
ẽẽ qut̃quod uult nom ht̃. nec illum qui

Expanded text:
ic miser esset, minus tamen esset, si nihil eorum quae perperam voluisset, habere potuisset? Etiam mala enim voluntate vel sola quisque miser efficitur: sed miserior potestate, qua desidere appetant, et propter hoc caetera quaecumque appetunt; nec quisquam potest amare quod omnino quid vel quale sit nescit, nec potest nescire quid sit quod velle se scit; sequitur ut omnes beatam vitam sciant. Omnes autem beati habent quod volunt, quamvis non omnes qui habent quod volunt clunt. Beatus igitur non est, nisi qui habet omnia quae vult, et nihil vult mala. Et go ex his duobus beata vita constet, atque omnibus nota, omnibus chara sit; quid putamus esse causae cur horum duorum, quando utrumque non possunt, magis eligant homines, ut omnia quae volunt habeant, quam ut omnia bene velint etiamsi non habeant? An ipsa est pravitas generis humani, ut cum eos non lateat, nec illum beatum esse qui quod vult non habet, nec illum qui
Abbreviated transcription (Latin):
rais ibi quosq posussc beatam uitam qł
cos maxime delectauit⁊ ut uoluptas epy¬
turum u̾tus renonen. sic alium alĩqund
sum non ẽẽ ꝙ om̃s beate uiu̾e ueluit: qͥa
om̃s ita uolunt ut quemnq delectat: slam⁊
hoc ppło̾ si ꝓnuntlatũ eẽt in theatro: oẽs
ul in suis uolintatib inuẽirent ¶ Ded
hoc quo cicõ cum sͥ ex alu̾so ꝓposuisset:
ita redarguit⁊ ut qi ħ sentiuiit erubes¬
cant. Ait enim. Ecce añ non pħ quidem¬
s ꝓniti tatũ ad alisputandĩt omnes aiũt
eẽ beatos: qui uiuant ut ip̃t uelint. B
est quod nos clixunus. Ut quosq delectã.
Si mox ille subiecit. Falsum ut quidem.
Uelle enim qł non deceat ił  ip̃m miser¬
rimum. Net tan miseꝵ est non adipis¬
ci qd̃ uelis: qͣm acdipisti uelle quot non
oporteat. preclarissime om̃ino at u̾issiẽ
Quis ita naniz sit m̃te cetus ⁊ ab omni
luce decoris alientis: ac teneb̾a decoris s¬
uolutus: ut enm qui nequiter uiuit ac

Expanded text:
s ibi quosque posuisse beatam vitam quod eos maxime delectavit, ut voluptas Epicurum, virtus Zenonem; sic alium aliquid asum non esse quod omnes beate vivere velint, quia omnes ita volunt ut quemque delectat? Nam et hoc populo si pronuntiatum esset in theatro, omnes id in suis voluntatibus invenirent. Sed hoc quoque Cicero cum sibi ex adverso proposuisset, ita redarguit, ut qui hoc sentiunt, erubescant. Ait enim: Ecce autem non phiomnes aiunt esse beatos, qui vivant ut ipsi velint: hoc est quod nos diximus, Ut quosque delectat. Sed mox ille subjecit: Falsum id quidem. Velle enim quod non deceat, idipsum miserrimum est: nec tam miserum est non adipisci quod velis, quam adipisci velle quod non oporteat. Praeclarissime omnino atque verissime. Quis namque ita sit mente caecus, et ab omni luce decoris alienus ac tenebris dedecoris involutus, ut eum qui nequiter vivit ac
Abbreviated transcription (Latin):
altis alicit. Beate uiu̾e est uoluptate corꝑis
Nonue aut ambo stiunt niesceunt que sit be¬
ata uita : aut non ambo sciunt: Quomodo
gͦ ambo amant eam si nemo potest amare
quon nestit: An forte falsum est qd ꝓ u̾issi¬
mo c̾tissimo q posutmus beate uitie om̃s
homines uelle: Sr enim beate uu̾e est uerbi

Expanded text:
e corporis nonne aut ambo nesciunt quae sit beata vita, aut non ambo sciunt? Quomodo ergo ambo amant eam, si nemo potest amare quod nescit? An forte falsum est quod pro verissimo certissimoque posuimus, beate vivere omnes homines velle? Si enim beate vivere est, ver
Abbreviated transcription (Latin):
non nult scł̃m u̾tutem uiu̾e: quod iobum:
imino pauci hoc uolunt: si non est beate ui
nolunt. Ita ne falsum erit. unde nec ipse a
tademitis oũna dubia sint. a tademitis ti
co dubitauit: qui cũ uell in hortensio thyn¬
logo ab aliqͣ re c̾ta de qua nullus ambig̾e̾t
sume sue disputatõis exordium : beati c̾ce
inquit om̃s ẽẽ uolumus: Absit ut hoc fͫ
eẽ dicamus. ¶Quitł gͥ: Nn tlicentũ est ⁊¬
si nich̾ sit aliud beate uiu̾e qͣm scdm uir¬
tutem animi uiu̾e : tam̃ ⁊ qui hoc non
uult ⁊ beate uult uiu̾e. Nimis quideni ħ
ut᷑ absurdum. Tale ÷ enim ac si dicanius.
W qui non uult beate uiu̾e: beate uult u¬
uiu̾e. Istam repugnantiam quis audiat:
Quis ferat: R tam̃ ad huͣcͣ contrudit ne-¬
cessitas. si ⁊ om̃a beate uelle uiu̾e u̾m est:
⁊ non om̃s sic uolunt uiu̾e quomͦꝰ solum¬

Expanded text:
t secundum virtutem vivere, quod solum imo pauci hoc volunt, si non est beate vivnolunt. Itane falsum erit, unde nec ipse cum Academicis omnia dubia sint Academicus ille Cicero dubitavit, qui cum vellet in Hortensio dialogo ab aliqua re certa, de qua nullus ambigeret, sumere suae disputationis exordium, Beati certe, inquit, omnes esse volumus? Absit ut hoc falsum esse dicamus. Quid igitur? an dicendum est etiamsi nihil sit aliud beate vivere, quam secundum virtutem animi vivere, tamen et qui hoc non vult, beate vult vivere? Nimis quidem hoc videtur absurdum. Tale est enim ac si dicamus: Et qui non vult beate vivere, beate vult vivere. Istam repugnantiam quis audiat, quis ferat? Et tamen ad hanc contrudit necessitas, si et omnes beate velle vivere verum est, et non omnes sic volunt vivere, quomodo solum