comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ñ magis ꝙͣ odium. si immodicꝰ suꝑ flux̃: tardeq decessit: Nec uentꝰ
beneficium dat: licet lenis ⁊ scds aspiret: Nec utił & salubͥs cibus
Nam qͥ benesicium mͥ datur̾ ẽ debet ñ tantum ꝓdeẽ s uelle Idõ nec
an qui scire ñ potuit cum utriq uelle defuerit: Quid aut̃ int̃ ẽ utr̃
me iubeas naui. aut uehicło aut lanceȩ deb̾e benesicium. an ei qͥ
ȩque quam ista ꝓpositum benefaciendi nullum habuit. s ꝓ fuit
casu: Beneficiũ aliquis nesciens accipit. nemo a nesciente. Quomͦ
multos fortuita sanant nec ideo remedia st̃ & influm̃ alicui ce¬
cidisse. frigore magno causa sauitatis fuit. quomͦ quordã flagełł
quartana discussa ẽ. & metus repentinus animum in aliam curã
au̾tendo. suspectas horas fefellit. Nec ideo quicꝗ horum etiã si sa¬
luti fuit salutare ẽ. Sic quidam nob̃ ꝓsunt dum nolunt unmo

Expanded text:
non magis quam odium, si immodicus superfluxit tardeque decessit ; nec ventus non magis quam odium, si immodicus superfluxit tardeque decessit ; nec ventus beneficium dat, licet lenis et secundus adspiret, nec utilis et salubris cibus. Nam qui beneficium mihi daturus est, debet non tantum prodesse, sed velle. Ideo nec man qui scire non potuit, cum utrique velle defuerit ? Quid interest, utrum me iubeas navi aut vehiculo aut lanceae debere beneficium an ei, qui aeque quam ista propositum bene faciendi nullum habuit, sed profuit casu ? Beneficium aliquis nesciens accipit, nemo a nesciente. Quomodo multos fortuita sanant nec ideo remedia sunt, et in flumen alicui cecidisse frigore magno causa sanitatis fuit, quomodo quorundam flagellis quartana discussa est et metus repentinus animum in aliam curam avertendo suspectas horas fefellit nec ideo quicquam horum, etiam si saluti fuit, salutare est, sic quidam nobis prosunt, dum nolunt, immo
Abbreviated transcription (Latin):
illo transeamus. an ei debeat᷑ aliquid qͥ nob̃ inuitus ꝓfuit: Hoc
aꝑtius potui dicere nisi. ꝓpositio deberet ẽẽ confusior. ut de̾stin¬
ctior statim subsecuta: ostendet utrumq quęri An ei deb̃emꝰ
qͥ nob̃ dum ñ uult ꝓfuit. & an ei qͥ dum nescit: Nã siqͥs coactus
aliquid bom fec̃. quin nos ñ obliget manifestius ẽ quã ut ulla
in boc u̾ba impendenda sinit: & hȩc quȩstio facile expedietur &
si qua simił huic moueri potest. si totiens illõ cogitationẽ nr̃am cõ¬
ũteremus: Beneficium nullũ ẽ. nͥ qđ ad nos pͥmum aliqua cogita¬
do defert deinde amica et benigna: ltaq nec fluminibꝰ grãs agimꝰ.
quamuis aut magna aut nauigia patiantur. ⁊ ad subuehendas
copias largo ac ꝑhenni alueo currant. Aut piscosa & amena: pingͥ¬
bus aruit int̾fluant: Hec qͥsquam nilo beneficium deb̾e se iudicat:

Expanded text:
illo transeamus, an ei debeatur aliquid, qui nobis invitus profuit. Hoc illo transeamus, an ei debeatur aliquid, qui nobis invitus profuit. Hoc apertius potui dicere, nisi propositio deberet esse confusior, ut distinctio statim subsecuta ostenderet utrumque quaeri, et an ei deberemus, qui nobis, dum non vult, profuit, et an ei, qui, dum nescit. Nam si quis coactus aliquid boni fecit; quin nos non obliget, manifestius est, quam ut ulla in hoc verba impendenda sint. Et haec quaestio facile expedietur et si qua similis huic moveri potest, si totiens illo cogitationem nostram converterimus beneficium nullum esse, nisi quod ad nos primum aliqua cogitatio defert, deinde amica et benigna. Itaque nec fluminibus gratias agimus, quamvis aut magna navigia patiantur et ad subvehendas copias largo ac perenni alveo currant aut piscosa et amoena pinguibus arvis interfluant ; nec quisquam Nilo beneficium debere se iudicat,
Abbreviated transcription (Latin):
nocuerit: lum ꝓnuntiare. utrũ plus debeat᷑ mͥ: an debeã In ulis
nicħ ẽ. nrȩ potestatis. eundum ẽ qͣa ducimur In benesicio. tota
potestas mea ẽ Ego iudico itaq: ñ separo illa nec diduco. s inui¬
rias ⁊ beneficia ad eundem uidicẽ mitto Alioqͥn iubes me eodẽ
temꝑe & amare et odisse. & quȩri. & gr̃as agere. qd̾ nat᷑a ñ reci¬
pit: Potius comparatione facta int̾ se beneficui & iniuriȩ. uide¬
bo an etiam mͥ ultro debeatur Quomͦ si quisscͥptis nr̃is alios su¬
ꝑnȩ impͥmit u̾sus. pͥores litt̾as ñ tollit s abscondit: Sic bñficiũ.
suꝑueniens inuiria: apparere ñ patit᷑: Nultꝰ tuus cui regendum
me tͣdidi: colligit rugas & attrahit. frontem. qͣsi longuis exeã
Uidis mͥ dicere: Quo tantum michi dext̃ abhis: Huc dirige cur¬
sum. litus ama. ñ possum magisiltaq si huic satisfactũ existimaᷤᷤ

Expanded text:
nocuerit, tum pronuntiare, utrum plus debeatur mihi an debeam. In illis nocuerit, tum pronuntiare, utrum plus debeatur mihi an debeam. In illis nihil est nostrae potestatis, eundum est, qua ducimur ; in beneficio tota potestas mea est, ego iudico. Itaque non separo illa nec diduco, sed iniurias et beneficia ad eundem iudicem mitto. Alioqui iubes me eodem tempore et amare et odisse et queri et gratias agere, quod natura non recipit. Potius comparatione facta inter se beneficii et iniuriae videbo, an mihi etiam ultro debeatur. Quomodo, si quis scriptis nostris alios superne imprimit versus, priores litteras non tollit, sed abscondit, sic beneficium superveniens iniuria apparere non patitur. Vultus tuus, cui regendum me tradidi, colligit rugas et trahit frontem, quasi longius exeam. Videris mihi dicere : Quo tantum mihi dexter abis ? Huc derige cursum, litus ama. Non possum magis. Itaque, si huic satis factum existimas,
Abbreviated transcription (Latin):
me au maneat qđ ñ debet᷑ Iuris consultors istȩ acutȩ ineptiȩ st̃ qͥ he¬
reditatem negant usu capi posse. s ea quȩ in hereditate st̃ tanꝗͣ
qͥcq̃ͣ aliud sit hereditas ꝙͣ ea q̃ inhereditate st̃: Ita potiꝰ m distĩgoe
latur. beneficio inuiria: Illud enim uideo in hoc foro fieri qͥdin
urã scola uiris sit uos sciatis: Seꝑantur actiones. ⁊ de eo qđ agimꝰ̾.
de eodem nob̾cum agitur: Confunditur formula. siqͥs apud me
pecuniam deposuerit idẽ pꝰea furtum mͥ fecerit: et ego cũ illo fur¬
ci agam: ⁊ ille mecum depositi: Quȩ ꝓposustimͥ. lib̾asti Exempla
certis legib continentur. quas necesse. ẽ sequi. lex legi ñ miscetur:
Utraq sua uia it: Depositum ht̃ actionem ꝓam: tam me hercule ꝙͣ
furtum: Beneficium: nulli legi subiectum ẽ me arbitro utitur.
licet me int̃ se comꝑare quantum ꝓfuerit mͥ qͥsq aut quantum

Expanded text:
me, an maneat, quod non debetur? Iuris consultorum istae acutae ineptiae sunt, qui heme, an maneat, quod non debetur? Iuris consultorum istae acutae ineptiae sunt, qui hereditatem negant usu capi posse sed ea, quae in hereditate sunt, tamquam quicquam aliud sit hereditas, quam ea, quae in hereditate sunt. Illud potius mihi distingue, latur, beneficio iniuria. Illud enim video in hoc foro fieri ; quid in vestra schola iuris sit, vos sciatis. Separantur actiones nec de eo, quod agimus, et de eo, quod nobiscum agitur, confunditur formula. Si quis apud me pecuniam deposuerit, idem postea furtum mihi fecerit, et ego cum illo furti agam et ille mecum depositi." Quae proposuisti, mi Liberalis, exempla certis legibus continentur, quas necesse est sequi. Lex legi non miscetur, utraque sua via it. Depositum habet actionem propriam tam mehercules quam furtum. Beneficium nulli legi subiectum est, me arbitro utitur ; licet mihi inter se comparare, quantum profuerit mihi quisque aut quantum
Abbreviated transcription (Latin):
suspirauit. uultum ab dux̃. ꝑdere se credidit. ñ donare. si sua cau¬
sa. aut certe: ñ mea dedit. Si ñ desiit insultare. głari ubiq. iactare:
⁊ acerbum munꝰ suum faceres manet bñficiũ quaiius ñ debeat᷑
Sicuti q̃dam pecuniȩ de quib ius creditori ñ dr̃. debent᷑ s ñ exigũ¬
tur: Dedisti bñficium: Iniuriã. pꝰea fecistr& beneficio grã debetur
⁊ iniuriȩ ultio Niec ego illi grãm debeo. nec ille mͥ pęnã. alt̃ ab alt̾o
absoluitur: Cum dicimus bñficiũ illi reddidi. ñ hoc dicimus ullud
nos qđ acceꝑamus reddidisse: s aliud ꝓillo reddere Est enimrẽ
prẽ dare. qͥd ni cum omnis solutio ñ idẽ reddat s tantũdẽ. Nã &
pecuniam dicimur reddidisse: quãuis num̾auerimus ꝓ argenteis
aureos. quãuis ñ intuenerint nummnis delegatione ⁊ u̾b ꝑfecta
solutio sit: Uidis mͥ dicere: ꝑdis oꝑam: Quorsus enim ꝑtinet scire

Expanded text:
suspiravit, vultum adduxit, perdere se credidit, non donare, si sua caususpiravit, vultum adduxit, perdere se credidit, non donare, si sua causa aut certe non mea dedit, si non desiit insultare, gloriari, ubique iactare et acerbum munus suum facere, manet beneficium, quamvis non debeatur, sicuti quaedam pecuniae, de quibus ius creditori non dicitur, debentur, sed non exiguntur. Dedisti beneficium, iniuriam postea fecisti; et beneficio gratia debebatur et iniuriae ultio ; nec ego illi gratiam debeo nec ille mihi poenam : alter ab altero absolvitur. Cum dicimus : " Beneficium illi reddidi," non hoc dicimus illud nos, quod acceperamus, reddidisse, sed aliud pro illo. Reddere est enim rem pro re dare ; quidni ? cum omnis solutio non idem reddat, sed tantundem. Nam et pecuniam dicimur reddidisse, quamvis numeraverimus pro argenteis aureos, quamvis non intervenerint nummi, sed delegatione et verbis perfecta solutio sit. Videris mihi dicere : " Perdis operam ; quorsus enim pertinet scire
Abbreviated transcription (Latin):
qͥa aliquid benigne adu̾sus me fac̃. aliqͥd lib̃alit̃ s pꝰea multa suꝑbȩ.
contumeliose. crudelit̃. Coloco me posuit: ut ꝓinde lib adu̾sus eũ eẽm.¬
licet accepissem: Uim beneficus suis abstulit: Colonum suum ñ tenet
quãuis tabelł manentib. qui segetem ciꝰ ꝓculcauit. qui succidit ar¬
busta. ñ quia recepit qđ pepigerat: s ꝙr ne recipet effecit: Sic de¬
bitori suo creditor sepe dampnat᷑ ubi plus exalia causa abstulit::
quã excreditis petit: N tantum int̾ creditorẽ et debitorẽ iudex ẽ:¬
s qui dicat Pecuniã credidisti: & d ergo ẽ Pecus ab egisti seruum
euis occidisti. argentum qđ ñ emeras possides: Estimatione facta:
debitor discede. qͥ creditor ueneras: Int. beneficia quoq ⁊ inuirias.
ratio confert᷑ Sepe inquã beneficiũ manet. nec debet᷑si secuta est
dantem penitentia. Si miserum se dix̃ qđ dedisset. si cum daret

Expanded text:
t hic, qui aliquid benigne adversus me fecit, aliquid liberaliter, sed postea multa superbe, t hic, qui aliquid benigne adversus me fecit, aliquid liberaliter, sed postea multa superbe, contumeliose, crudeliter, eo me loco posuit, ut proinde liber adversus eum el accepissem ; vim beneficiis suis attulit. Colonum suum non tenet quamvis tabellis manentibus, qui segetem eius proculcavit, qui succidit arbusta, non quia recepit, quod pepigerat, sed quia, ne reciperet, effecit. Sic debitori suo creditor saepe damnatur, ubi plus ex alia causa abstulit, quam ex crediti petit. Non tantum inter creditorem et debitorem iudex sedet, qui dicat: " Pecuniam credidisti. Quid ergo est ? Pecus abegisti, servum eius occidisti, argentum, quod non emeras, possides ; aestimatione facta debitor discede, qui creditor veneras " ; inter beneficia quoque et iniurias ratio confertur. Saepe, inquam, beneficium manet nec debetur ; si secuta est dantem paenitentia, si miserum se dixit, quod dedisset, si, cum daret,
Abbreviated transcription (Latin):
ei aquo accepimus: Engo ereptum ẽ: Multa sunt ꝓpt̃ qͣ beneficiũ
debe desinimus. ñ qr ablatum s qͥa corruptum ẽ Aliquis reum
me defendit: s uxorem meã ꝑium stupro uiolauit: Nabstulit be¬
neficium. s opponendo illi parẽ iniuriã: soluit me debito: & sipłꝰ.
libtas fit ubi incõparatione bñficio p̃pondauit iniurra. ita ñ au¬
fert᷑ beneficiũ: s uincit᷑: Qͥd: ñ tã duri qͥdã et tã scelerati patresst̃
ut illos adũsari ⁊ eiurare uis fasq sit ͤ fĩ qͥd gͦ illi abstulert̃. q̃ dede¬
rant: Mimme. s impietas seqͣntiũ tempor cõm̃dationẽ om̃is pͥorisof¬
ficu sustulit. Ñ beneficũ tollit̃ s beneficii gra. ⁊ efficit᷑ nne habea
s ñ debeã: lamꝙ pecuniã aliquis mͥ credidit. s domũ meã incendit:
Pensatum ẽ creditũ dãpno: Flec reddidulli: nec tñ debeo: Eodẽ mͦ& ħ

Expanded text:
ei, a quo accepimus ; ergo ereptum est." Multa sunt, propter quae beneficium ei, a quo accepimus ; ergo ereptum est." Multa sunt, propter quae beneficium debere desinimus, non quia ablatum sed quia corruptum est. Aliquis reum me defendit, sed uxorem meam per vim stupro violavit ; non abstulit beneficium, sed opponendo illi parem iniuriam solvit me debito, et, si pllibertas fit, ubi in comparatione beneficii praeponderavit iniuria ; ita non aufertur beneficium, sed vincitur. Quid ? non tam duri quidam et tam scelerati patres sunt, ut illos aversari et eiurare ius fasque sit ? Numquid ergo illi abstulerunt, quae dederant ? Minime, sed impietas sequentium temporum commendationem omnis prioris officii sustulit. Non beneficium tollitur, sed beneficii gratia, et efficitur, non ne habeam, sed ne debeam. Tamquam pecuniam aliquis mihi credidit, sed domum meam incendit. Pensatum est creditum damno ; nec reddidi illi, nec tamen debeo. Eodem modo e
Abbreviated transcription (Latin):
fragilitatis. q̃ ferreis claustris custoditis armatis. quȩ ex alieno
sanguine rapta ur̃o defenditis. ꝓpt̃q classes cruentaturas maria
deducitis. ꝓpt̃ quȩ qͥssatis urbes ignari quantum telor in adũsos
fortuna comparet ꝓpt̃ quȩ ruptis cotiens affinitatis amicitiȩ col¬
legi federibꝰ int̾ contendentes duos trarum orbis elisuse̾ nst̃ ur̃a:
Iudepositi causa sunt: lam iãq ad alium dñm spectantia dut ho¬
stes illa: aut hostis animi successor inuadet. Queris quomꝰ illa dua
facias: dona dando: Consulegͥ reb tius & certã tͥ earũ atq inexpo¬
gnabilẽ possessionẽ para honestiores illas ñ solum s utores factus.
lstud qđ suspicis. quo te diuitẽ ac potentem putas. quã dui possids.
sub nomine sordido iacet domus ẽ seruus ẽ nummisunt cum:÷
donasti beneficium ẽ fãteris inquit nos aliqn beneficiũ ñ debe

Expanded text:
fragilitatis, quae ferreis claustris custoditis armati, quae ex alieno fragilitatis, quae ferreis claustris custoditis armati, quae ex alieno sanguine rapta vestro defenditis, propter quae classes cruentaturas maria deducitis, propter quae quassatis urbes ignari, quantum telorum in aversos fortuna comparet, propter quae ruptis totiens adfinitatis, amicitiae, collegii foederibus inter contendentes duos terrarum orbis elisus est, non sunt vestra. In depositi causa sunt iam iamque ad alium dominum spectantia ; aut hostis illa aut hostilis animi successor invadet. Quaeris, quomodo illa tua facias ? Dona dando. Consule igitur rebus tuis et certam tibi earum atque inexpugnabilem possessionem para honestiores illas, non solum tutiores facturus. Istud, quod suspicis, quo te divitem ac potentem putas, quam diu possides, sub nomine sordido iacet. Domus est, servus est, nummi sunt ; cum donasti, beneficium est. Pateris," inquit, " nos aliquando beneficium non debere
Abbreviated transcription (Latin):
bem̃. Beneficiũ qͥdem ipsũ ñ eradit᷑: licet om̃s in hoc uires suas nat᷑a
aduocet & etro illi agere se ñ licet Potest eripi domꝰ. ⁊ pecuma ⁊ mã¬
cipium⁊ qͥeqͥd ẽ in quo hȩsit benefici nom̃. Ipsum ũ. stabilece im.¬
motum ẽ Nulla uis efficiet ne hic dedit ne ille acceꝑtt E gregie mn ui ĩ¬
detur. m̃. antonius apud rapiriũ poetam. cum fortunã suam m̃se¬
untem alio uideat. ⁊ sibi nicħ relictum prȩc̃ ius mortis. id quoq
cito occupau̾ĩt exclamarẽ. Hoc habeo qdcq dedi: Oqͣntum habe
potuit si uoluisset: Hȩc sunt diuitiȩ. certȩ inquacumq sortis ho¬
manȩ leuitate uno loco ꝑ mansure. q̃ cũ maiores fuerint. hoc ma
iorẽ habebunt inuidiam: Cĩud tamꝙͣ tuo parcis: ꝓcurator es oĩa ĩ
ista quȩ uos tumidos & supͣ humana elatos oblunsci cogunt urẽ

Expanded text:
bemur, beneficium quidem ipsum non eraditur. Licet omnes in hoc vires suas natura bemur, beneficium quidem ipsum non eraditur. Licet omnes in hoc vires suas natura advocet, retro illi agere se non licet. Potest eripi domus et pecunia et mancipium et quidquid est, in quo haesit beneficii nomen ; ipsum vero stabile et immotum est ; nulla vis efficiet, ne hic dederit, ne ille acceperit. Egregie mihi videtur M. Antonius apud Rabirium poetam, cum fortunam suam transeuntem alio videat et sibi nihil relictum praeter ius mortis, id quoque, si cito occupaverit, exclamare : Hoc habeo, quodcumque dedi. O ! quantum habere potuit, si voluisset ! Hae sunt divitiae certae in quacumque sortis humorem habebunt invidiam. Quid tamquam tuo parcis ? Procurator es. Omnia ista, quae vos tumidos et supra humana elatos oblivisci cogunt vestrae
Abbreviated transcription (Latin):
dͥ uisum erit. aut ꝑagi iubeto. aut ad explicandum
ludoꝵ ordinẽ induti: Inhis quoq si abire ꝓtinus uisseris. ñ nich
auctum erit: Nlã etiam quȩ discere suꝑuacuũ ẽ ꝓdest. cognoscere:
Ex uultugͥ duo pendebo. ꝓut ille suaserit mͥ. alia detinebo dutã
alia expellam.⁊ capite. agam: Anbeneficium eripi possit q̃sitũ ẽ
Quidam negant posse. ñ enim res: s accio: Quom aliud ẽ munus.
aliud ipsa donatio. aliud qͥ nauigat aliud nauigatio Et ꝙͣuiseger ñ sit
quẽq nr̃m beneficio ꝑuenit: Iltd uicorꝑale ẽ i rritum ñ fit: Matĩa
uͦ eiꝰ huc ⁊ illuc iactat᷑ & dñmmutat: Itaq cum eripis: ipsa rerum
nat᷑a reuocare qđ dedit ñ potest: Beneficia sua intrumpit. non
ꝑuenert̃ ne sint effici potest. ne fuerint: ñ potest Pars aut bencti¬
cu ⁊ qͥdem certissima ẽ q̃ fuit: Nĩ nũꝗͣ usu beneficu longiore ꝓhi¬

Expanded text:
tibi visum erit, aut peragi iubeto aut ad explicandum tibi visum erit, aut peragi iubeto aut ad explicandum ludorum ordinem induci. Quin his quoque, si abire protinus iusseris, non nihil actum erit ; nam etiam quae discere supervacuum est, prodest cognoscere. Ex vultu igitur tuo pendebo ; prout ille suaserit mihi, alia detinebo diutius, alia expellam et capite agam. An beneficium eripi posset, quaesitum est. Quidam negant posse ; non enim res est, sed actio. Quomodo aliud est munus, aliud ipsa donatio, aliud qui navigat, aliud navigatio, et, quamvis quemque nostrum beneficio pervenit. Illud incorporale est, irritum non fit ; materia vero eius huc et illuc iactatur et dominum mutat. Itaque eum eripis, ipsa rerum natura revocare, quod dedit, non potest. Beneficia sua interrumpit, non  Quae ad nos pervenerunt, ne sint, effici potest, ne fuerint, non potest ; pars autem beneficii et quidem certissima est, quae fuit. Non numquam usu beneficii longiore prohi
Abbreviated transcription (Latin):
faciet ⁊ parere. Ituc illuc frenis leuit̃ motis. Rectend̾ ẽ paucisanim̃
siui rector optunus Eximi st̃ qͥ adinoniti inuiã redeunt: his ñ ẽ. dux de¬
trahendꝰ: Oꝑtis ocłis in c̃ acies s sine. usu. quã lum̃ dus in missum: ad
miniistĩa sua euocat: Instrum̃ta cessant: nisi illa in op̾ suũ arcifex
mouit In ẽ int̾im animis uoluntas bona. sed torpet. mͥ deliciis ac
situ. mͦ officii insitia: hanc utilem facere debem̾. nec irati relinꝗ̃re
inuito: s ut magist̾ pacient̃. ferre offensationes pueroꝵ discentiũ
iemoriȩ labentis: Quȩ quẽ ad modum sepe subiecto uno aut alt̾o
u̾bo. ad contextum reddende rationis ad ducta ẽ. sr̃adferendam
exercendi tantum ingenii causa quęrunt᷑.⁊ seꝑ extra
uitam iacent: Adã ⁊ dum quęrunt᷑. oblectam̃to st̃ &
quȩsita usui: Om̃ium tͥ copiã faciã. tu illa ut cumq

Expanded text:
facile et parens huc illuc frenis leniter motis flectendus est. Paucis animus facile et parens huc illuc frenis leniter motis flectendus est. Paucis animus sui rector optimus ; proximi sunt, qui admoniti in viam redeunt; his non est dux detrahendus. Opertis oculis inest acies, sed sine usu ; quam lumen diei iis immissum ad ministeria sua evocat. Instrumenta cessant, nisi illa in opus suum artifex movit. Inest interim animis voluntas bona, sed torpet modo deliciis ac situ, modo officii inscitia. Hanc utilem facere debemus nec irati relinquere in vitio, sed ut magistri patienter ferre offensationes puerorum discentium memoriae labentis; quae quemadmodum saepe subiecto uno aut altero verbo ad contextum reddendae orationis adducta est, sic ad referendam exercendi tantum ingenii causa quaeruntur et semper extra vitam iacent ; quaedam et, dum quaeruntur, oblectamento sunt et quaesita usui. Omnium tibi copiam faciam ; tu illa, utcumque
Abbreviated transcription (Latin):
litium fuerat. militi suo donauit: Qͥd gͦ. ñ repeteret. bñficiũ abimpͣ.
cuiꝰ memoriã multitudo rerum confudat: quẽ fortuna ingens
exercit᷑ disponentẽ. ñ patiebat᷑ singłis militib occurrere. Nĩ est
hoc repetẽ. beneficium s resumere. bono loco itaq positũ ⁊ para¬
tum: Ad qd cñ ut sumat᷑ manus porrigenda ẽ: Repetam itaq. glo
lẏbio cȩsari int̃ initia dicenti cuidam meministi. anteꝗͣ plures
omium amicoꝵ ⁊ ȩqͣlium noticiam. ⁊ illã solam p̃sentem fortunam
suam aspici. illã solã cogitari. ac narrari uolebat.: Inqͥsitorẽ habebat
ueterẽ amicum: Magis tempestiue. repetendũ ẽ. beneficiũ quã
deos quoꝵ noticiã nulla res esfugit rogam᷑.⁊ illos uota ñ exorant. s
ammonent: Diis quoq inquã homerit᷑ ille sac̾dos allegat. officia.
⁊ aras religiose cultas moneri. uelle ac posse scđa uirtꝰ ẽ qͦs obseqͤns

Expanded text:
litium fuerat, militi suo donavit. Quid ergo ? Non repeteret beneficium ab imperatore, litium fuerat, militi suo donavit. Quid ergo ? Non repeteret beneficium ab imperatore, cuius memoriam multitudo rerum confuderat, quem fortuna ingentes exercitus disponentem non patiebatur singulis militibus occurrere ? Non est hoc repetere beneficium, sed resumere bono loco positum et paratum, ad quod tamen, ut sumatur, manus porrigenda est. Repetam itaque, quiTi. Caesar inter initia dicenti cuidam: " Meministi—" antequam plures omnium amicorum et aequalium notitiam et illam solam praesentem fortunam suam adspici, illam solam cogitari ac narrari volebat. Inquisitorem habebat veterem amicum ! Magis tempestive repetendum est beneficium quam Deos, quorum notitiam nulla res effugit, rogamus, et illos vota non exorant, sed admonent. Dis quoque, inquam, Homericus ille sacerdos adlegat officia et aras religiose cultas. Moneri velle ac posse secunda virtus est. Equus obsequens
Abbreviated transcription (Latin):
uelles reside feruentissimo sole. ⁊ cẽt ⁊ asꝑrimus locꝰ inqͦ exrupibꝰ acu¬
tis unica sua arbor eruꝑat quẽdã ex cõmilitonib penulã suã sub¬
strauisse: cum dixisset cesar qͥd ni meminerim:⁊ qͥdẽ siti confectꝰ. qͥa
impeditus ire ad fontem ꝓximum. ñ poterã. reꝑe manib uolebam.
manib nͥ commilito homo fortis ac strenuus aquã mͥ ingalilea siua
lam galileã: Cȩsar ait se ñ posse galeam cognoscere. hominem
pulchre posse. & adiecit puto obhocirat᷑ qđ se acognitione media
aditterem fabulã abduceret. Tu utiq ille ñes. Merito inqͥt cesar me
ñ agnoscis Nam cum hoc factum ẽ integer eram f̾ea ad mundã
in aciȩ ocłs mͥ effossus ẽ & incapite lecta ossa: Nec galeam illamsi
uidis agnosces: macheria enĩm hispania diuisa ẽ uetuit illi exhi¬
beri negotium cȩsar. ⁊ agellos in quib uicinał uia causa rux ac

Expanded text:
velles residere ferventissimo sole et esset asperrimus locus, in quo ex rupibus acuvelles residere ferventissimo sole et esset asperrimus locus, in quo ex rupibus acutis unica illa arbor eruperat, quendam ex commilitonibus paenulam suam substravisse ? " Cum dixisset Caesar : " Quidni meminerim ? Et quidem siti confectus, quia impeditus ire ad fontem proximum non poteram, repere manibus volebam, nisi commilito, homo fortis ac strenuus, aquam mihi in galea sua lam galeam ? " Caesar ait se non posse galeam adgnoscere, hominem pulchre posse, et adiecit, puto obiratus, quod se a cognitione media ad veterem fabulam abduceret : " Tu utique ille non es." " Merito/' inquit, " Caesar, me non adgnoscis ; nam cum hoc factum est, integer eram ; postea ad Mundam in acie oculus mihi effossus est et in capite lecta ossa. Nec galeam illam, si videris, adgnosces ; machaera enim Hispana divisa est." Vetuit illi exhiberi negotium Caesar et agellos, in quibus vicinalis via causa rixae ac
Abbreviated transcription (Latin):
uendi stͥ fodem mͦ quordam ad ferendã. grãm fides ñ cessat. s lãguet
hanc ꝑuellamus: Nloli munus tuũ in iniuriã. uertere: Iniuria ẽ eñi
si in hoc ñ repetis: ut ingratus sim: Qd si ignoro qͥd desides: Qdsi occu¬
pationibꝰ districtus et in alia uocatꝰ. occasionẽ ñ obseruaui: osten¬
de mͥ qͥd possim. qͥd uelis: Quare desꝑas antequã temptes: quare
ꝓꝑas & bñficiũ & amicum ꝑdere: Unde scis nolim: an ignorem:
Animus an facultas desit mͥ: exꝑire: Ammonebo ego ñ amare tĩ
palã. sine coniutio. sic ut se reddidisse. in memoriã ñ reduci putet:
sausã dicebat apd diuũ iuliũ exueteranis qͥdã. paulo uiolentior ad¬
nua talũ extorsisse te circa sucronẽ: Cum cesar meminisse se dixisset.
meministi qͥdem subqͣdam arbore minimũ umbix spargente cum

Expanded text:
vendi sunt ; eodem modo quorundam ad referendam gratiam fides non cessat, sed languet. vendi sunt ; eodem modo quorundam ad referendam gratiam fides non cessat, sed languet. Hanc pervellamus. " Noli munus tuum in iniuriam vertere ; iniuria est enim, si in hoc non repetis, ut ingratus sim. Quid, si ignoro, quid desideres ? Quid, si occupationibus districtus et in aha vocatus occasionem non observavi ? Ostende mihi, quid possim, quid velis. Quare desperes, antequam temptes ? Quare properas et beneficium et amicum perdere ? Unde scis, nolim an ignorem, animus an facultas desit mihi? Experire." Admonebo ergo non amare, non palam, sine convicio, sic, ut se redisse in memoriam, non reduci putet. Causam dicebat apud divum Iulium ex veteranis quidam paulo violentior ad in Hispania, talum extorsisse te circa Sucronem ?" Cum Caesar meminisse se dixisset : " Meministi quidem sub quadam arbore minimum umbrae spargente cum
Abbreviated transcription (Latin):
cuero: peccare ꝓhibebo: Multomagis amicum. ⁊ ne peccet ⁊ ne in
me potissimum peccet. Alt̾um illi bñficiũ do. si illum iungratum es̃
ñ patior: Nec dure illi ex ꝓbrabo quȩ p̃stiti: s quã potuero mollissi:¬
me. ut potestatem referendȩ grẽ faciã: renouabo memoriã eiꝰ. ⁊ petã
beneficium. ipse me intelliget repet̾e Aliꝗdo utar u̾b durioribꝰ: si
em̃dari illum posse sꝑauero: flam deploratum: ꝓpt̃ hoc qͦq non:
exagitabo. ne ex ingrato inimicum faciã: Qd si ammonitionis qͦq
suggillationẽ ingratis remittimꝰ: segniores ad reddenda beneficia fa¬
ciemus: Quosdam uͦ sanabiles & qui fieri boni possint si qđ illos
momordit: ꝑire patiemur. ammonitione sublata. qͣ ⁊ pat̃ filium
aliqñ correx̃ ꝙ. uxor maritũ aberrantẽ ad se redux̃. ⁊ amicꝰ languẽ¬
tem amici fidem erex̃: Quidam ut exꝑgiscant᷑. ñ feriendi s commno¬

Expanded text:
tuero, peccare prohibebo ; multo magis amicum, et ne peccet et ne in tuero, peccare prohibebo ; multo magis amicum, et ne peccet et ne in me potissimum peccet. Alterum illi beneficium do, si illum ingratum esse non patior ; nec dure illi exprobrabo, quod praestiti, sed quam potuero mollissime. Ut potestatem referendae gratiae faciam, renovabo memoriam eius et petam beneficium ; ipse me intelleget repetere. Aliquando utar verbis durioribus, si emendari illum posse speravero ; nam deploratum propter hoc quoque non exagitabo, ne ex ingrato inimicum faciam. Quod si admonitionis quoque sugillationem ingratis remittimus, segniores ad reddenda beneficia faciemus ; quosdam vero sanabiles et qui fieri boni possint, si quid illos momorderit, perire patiemur admonitione sublata, qua et pater filium aliquando correxit et uxor maritum aberrantem ad se reduxit et amicus languentem amici fidem erexit. Quidam, ut expergiscantur, non feriendi, sed commo
Abbreviated transcription (Latin):
sitas in hoc aget. ut ad eum ueniam cũ quo duimͥ luctandum sit.: s
tam ingratꝰ ẽ. ut illi ñ sit satis ammoneri: Cũ cnsibo. nec dignũ iudi¬
cabo qui grat᷑ cẽt cogat᷑ Quomꝰ fenerator quostam debitores ñ appel¬
gͦ qͦdam ingratos palam ac ꝑtinacit̃ p̃t̾ibo: nec abullo bñficiuum re¬
petam nͥ a quo ñ ablatutꝰ ero s receptur. multi st̃ qͥ nec negare sciant.
qđ accepunt. nec referre. qͥ nec tam boni sunt ꝙͣ grati. nec tam̃ mali
q̃ ingrati segnes. ⁊ tardi. lenta nomina ñ mala: hosigo ñ appella¬
bo. s commonefaciã. ⁊ ad officium aliud agentes edũcã: aͥ statun mͥ sic
respondebunt: Ignosce: Nom me hercłe sciui hoc te desidare. alioqͥn.
ultro obtulissem. Rogo ne me ingratum existimes. memini qͥd mͥp̃stite¬
ris: hosgͦ quare dubitem ⁊ sibi meliores ⁊ mͥ facere: Quẽcumq po¬

Expanded text:
sitas in hoc aget, ut ad eum veniam, cum quo mihi diu luctandum sit ? Si quis sitas in hoc aget, ut ad eum veniam, cum quo mihi diu luctandum sit ? Si quis tam ingratus est, ut illi non sit satis admoneri, eum transibo nec dignum iudicabo, qui gratus esse cogatur. Quomodo fenerator quosdam debitores non appelereat, sic ego quosdam ingratos palam ac pertinaciter praeteribo nec ab ullo beneficium repetam, nisi a quo non ablaturus ero, sed recepturus. Multi sunt, qui nec negare sciant, quod acceperunt, nec referre, qui nec tam boni sunt quam grati nec tam mali quam ingrati, segnes et tardi, lenta nomina, non mala. Hos ego non appellabo, sed commonefaciam et ad officium aliud agentes reducam. Qui statim mihi sic respondebunt : " Ignosce ; non mehercules scivi hoc te desiderare, alioqui ultro obtulissem ; rogo, ne me ingratum existimes ; memini, quid mihi praestiteris." Hos ego quare dubitem et sibi meliores et mihi facere ? Quemcumque po
Abbreviated transcription (Latin):
repetã /S si de salute liborum agitur. simpiculum uxor deducitiir
si pat̾e salus ac libtas mittt me etiam quo ire nollem. imꝑabopudo¬
rimeo. ⁊ cestabor om̃ia me fecisse ne opus eẽt mͥ. auxilio hominis in¬
grati: Nouissime recipiendi beneficii necessitas: repetendi uerecdiã
uincẽt:. Deinde cum bono uiro bñficium do. sic do tamꝗͣ numqͣ repe
ta legem ñ habent nec actionem: At qui consuetudo uite humane.
om̃i lege ualentior.dat aditum. Hulla lex iubet amicorum secreta
ñ eloqui. nulla lex iubet fidem etiam inimico prestare. Quȩ lex adid
p̃standum nos qd̾ alicui ꝓmisimus alligat: Nulla q̃rar tam̃ cumeo
qͥ archanum sermonẽ ñ continuerit. & fidem datam nec seruatã in¬
dignabor: S ex beneficio inquit creditum facis: ommime ñ em̃ exigo.
s repeto ⁊ ne repeto quidem: s ammoneo: Hã ultima quoq neces¬

Expanded text:
repetam. Sed si de salute liberorum agitur, si in periculum uxor deducitur, repetam. Sed si de salute liberorum agitur, si in periculum uxor deducitur, si patriae salus ac libertas mittit me etiam, quo ire nollem, imperabo pudori meo et testabor omnia me fecisse, ne opus esset mihi auxilio hominis ingrati; novissime recipiendi beneficii necessitas repetendi verecundiam vincet. Deinde, eum bono viro beneficium do, sic do tamquam numquam rta legem non habent nec actionem, ad quae consuetudo vitae humanae omni lege valentior dat aditum. Nulla lex iubet amicorum secreta non eloqui; nulla lex iubet fidem etiam inimico praestare ; quae lex ad id praestandum nos, quod alicui promisimus, adligat ? Nulla. Querar tamen cum eo, qui arcanum sermonem non continuerit, et fidem datam nec servatam indignabor. " Sed ex beneficio," inquit, " creditum facis." Minime ; non enim exigo, sed repeto, et ne repeto quidem, sed admoneo. Num ultima quoque me neces
Abbreviated transcription (Latin):
Prestiti patri eiꝰ: qđ ipse p̃stare uoluisset nec ñ &e debuisset. hoc cñ itabe
scondems si corpꝰ agnoui. si filio cunc hoc p̃stare me cogitaui aut si:
sram ignoto mortuo inieci :Hullum in hoc habeo hui officu debitors̃
Inepublicum humanus dicit aliquis: Quid tanto ꝑe querit c udredis
beneficium. tamꝙ̃ repetituri aliquando sint qͥ numquam iudicar
Q repecendum & hascausas afferunt Indignus ctiã iepetenti ñ red¬
det. dignus. ipse ꝑse reddet: Prȩt̾ea si bona uiro dedisti: ex pecta ne ĩ¬
uriam illi facias appellando. tamqͣ sua sponte rediliturꝰ ñ fuissec:
Si malo uiro dedisti: flectere benesicium ũbo ne corruꝑis: creditum
faciendo PEyȩcẽa lex qđ ñ iussit repeti uetuit ̾ba sunt ista ꝙͣ dui me
nicħ urget. quam dui fortuna nicħ cogit petã potuis benesiciũ quã

Expanded text:
praestiti patri eius, quod ipse praestare voluisset nec non et debuisset. Hoc tamen ita benpraestiti patri eius, quod ipse praestare voluisset nec non et debuisset. Hoc tamen ita bensconderem, sed si corpus adgnovi, si filio tunc hoc praestare me cogitavi. At si erram ignoto mortuo inieci, nullum in hoc habeo huius officii debitorem in publicum humanus. Dicet aliquis : " Quid tanto opere quaeris, cui dederis beneficium, tamquam repetiturus aliquando ? Sunt, qui numquam iudicent esse repetendum, et has causas adferunt. Indignus etiam repetenti non reddet, dignus ipse per se referet. Praeterea, si bono viro dedisti, expecta, ne iniuriam illi facias appellando, tamquam sua sponte redditurus non fuisset. Si malo viro dedisti, plectere ; beneficium vero ne corruperis creditum faciendo. Praeterea lex, quod non iussit repeti, vetuit." Verba sunt ista. Quam diu me nihil urguet, quam diu fortuna nihil cogit, perdam potius beneficium quam
Abbreviated transcription (Latin):
beneficio accepto.s an gaude debeat: Ñẽ malus denarius. que bar¬
barus. ⁊ ignarꝰ formȩ. publice reiecit. Beneficium & odit ⁊ accepit. si mͦ
id ꝓdest. si is qui dabat. ut ꝓdeẽt dedit: Hich refert. an bonam rẽ ma¬
lo animo quis accipiat: Agendum hoc: incontrarium uerte: Odit
frem suum quẽ illi expedit hab̃e: hunc ego occidi: Ñ ẽ beneficium
quamuis illȩ dicat eẽ et gaudeat᷑: Insidiosissime nocet. cui grẽ:
aguntur ꝓiniuria. Uideo. ꝓdest aliqua res. ⁊ ideo beneficium ẽ
Nocet ⁊ ideo ñ ẽ beneficium: Eoce qđ nec ꝓsit. nec noceat. dabo.
& tam̃ beneficium erit: fatrẽ aliciũ insolitudine exanimem inue¬
nicorpus eius sepeliui: nec ipsi ꝓfui: Qd enim illius intererat quo
genere delaberet᷑: Iec filio. quid enim illi ꝑ hoc commnodi accessit:
dicam qͥd consecutus fit: officio sollenni ⁊ necessario. ꝑ me functꝰẽ

Expanded text:
beneficio accepto, sed an gaudere debeat ; non est malus denarius, quem barbeneficio accepto, sed an gaudere debeat ; non est malus denarius, quem barbarus et ignarus formae publicae reiecit. Beneficium et odit et accepit, si modo id prodest, si is, qui dabat, ut prodesset, dedit. Nihil refert, an bonam rem malo animo quis accipiat. Agedum, hoc in contrarium verte. Odit fratrem suum, quem illi habere expedit ; hunc ego occidi: non est beneficium, quamvis ille dicat esse et gaudeat. Insidiosissime nocet, cui gratiae aguntur pro iniuria ! " Video : prodest aliqua res et ideo beneficium est ; nocet et ideo non est beneficium. Ecce, quod nec prosit nec noceat, dabo, et tamen beneficium erit. Patrem alicuius in solitudine exanimem inveni, corpus eius sepelivi. Nec ipsi profui quid enim illius intererat, quo genere dilaberetur ? nec filio quid enim illi per hoc commodi accessit ?." Dicam, quid consecutus sit : officio sollemni et necessario per me functus est ;
Abbreviated transcription (Latin):
soluendi necessitatẽ. habeat. s tanquam incipiendi causam: repeti
apatre beneficium ñ debet. Siqͥd ꝓ hoc benigne fac̃ iustus. ñ iugͣtꝰ:
e Iiam illud finiri ñ potest. si patri do beneficiũ. & matri. ⁊ auo. &
auunculo. & lib̾is. & affinib. & amicis. ⁊ seruis & patͥȩ. Ubi gͦ benefici¬
um incipit. stare. Sorites enim ille in explicabilis subit cui difficile est
modum imponere. quia paulatim subrepit & ñ desinit serpere: Ita
solet queri:. fis̃ duo dissident. Si alterum seruo. an dem beneficium
ei qui frẽm inusum ñ ꝑisse moleste laturus ẽ. ⁊ ĩ est ilubium qͥn be¬
neficium sit etiam inuito ꝓdeẽ. sic̃ ñ dedit beneficium qui inuttꝰ ꝓfu¬
it: Beneficium inquit uocas qͦ ille offenditur: quo torquet᷑ Multa
beneficia tristem frontem & asꝑam habent. quẽad modum secare. & ure¬
re. ut sanes. ⁊ uinculis cohercere Non ẽ spectandum an dolere aliqͥs.

Expanded text:
solvendi necessitatem habeat, sed tamquam incipiendi causam. Repeti solvendi necessitatem habeat, sed tamquam incipiendi causam. Repeti a patre beneficium non debet ; si quid pro hoc benigne facit, iustus, non gratus est. Nam illud finiri non potest : si patri do beneficium, et matri et avo et avunculo et liberis et adfinibus et amicis et servis et patriae. Ubi ergo beneficium incipit stare ? Sontes enim ille inexplicabilis subit, cui difficile est modum imponere, quia paulatim surrepit et non desinit serpere. Illud solet quaeri: " Fratres duo dissident; si alterum servo, an dem beneficium ei, qui fratrem invisum non perisse moleste laturus est." Non est dubium, quin beneficium sit etiam invito prodesse, sicut non dedit beneficium, qui invitus profuit. " Beneficium," inquit, " vocas, quo ille offenditur, quo torquetur ? " Multa beneficia tristem frontem et asperam habent, quemadmodum secare et urere, ut sanes, et vinclis coercere. Non est spectandum, an doleat aliquis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑuenit ad me sumina ex incu̾lumitate eius uoluptas. summa utili¬
tas. ⁊ orbitatis grauissimum uulnus esfugiirĩ queritur. Nc an ꝓfue¬
ris mͥ: s anbeneficium dedis ꝓdest enm ⁊ animal. ⁊ lapis & herba.
nec tamen beneficium dant qđ nuinquã datur nisi auolente: Iu aũ
ñ uis pat̾ de filio dare. & interim ne nosti qͥdem patrem: Itaq cũ dix̃is.
patͥ gͦ beneficium᷑ dedi. filium ciꝰ seruando: contra oppone: satri ergo
beneficium dedi quẽ ñ noui. quẽ ñ cogitauiiet quid qd̾ aliquando eue¬
niet ⁊ patrẽ od̃is filiũ serues. bencficium ei uidebis dede̾se cui tunc
inunicissimus erastum daress S ut dalogorum alt̾catione se positatã scł̃o¬
quã iuris consultus respondeam: mens spectanda ẽ dantis: Benefici:
uin᷑ dedit: cui datum uoluit: Si in patͥs honorẽ fec̃: pat̾. accepit bene¬
si tñ occasionem habuerit: uolet ⁊ ipse p̃stare aliquid. ñ tanquam

Expanded text:
pervenit ad me summa ex incolumitate eius voluptas, summa utilipervenit ad me summa ex incolumitate eius voluptas, summa utilitas, et orbitatis gravissimum vulnus effugi. Non quaeritur nunc, an profueris mihi, sed an beneficium dederis ; prodest enim et animal et lapis et herba, nec tamen beneficium dant, quod numquam datur nisi a volente. Tu autem non vis patri, sed filio dare, et interim ne nosti quidem patrem. Itaque cum dixeris: ' Patri ergo beneficium non dedi filium eius servando ? ' contra oppone : ' Patri ergo beneficium dedi, quem non novi, quem non cogitavi ? ' Et quid quod aliquando eveniet, ut patrem oderis, filium serves ? Beneficium ei videberis dedisse, cui tunc inimicissimus eras, cum dares ? " Sed ut dialogorum altercatione seposita tamquam iuris consultus respondeam, mens spectanda est dantis ; beneficium ei dedit, cui datum voluit. Si in patris honorem fecit, pater accepit beneionem habuerit, volet et ipse praestare aliquid, non tamquam
Abbreviated transcription (Latin):
serit: Qd gͦ: Qͥ ⁊ felicior fit a me & infelicitatis maximȩ ꝑ icło lib̾at᷑
ñ accipit benesicium.: Non inquit. Quȩdam enim in alios conferunt᷑
s ad nos usq ꝑmanant. ib eo aut̃. exigi quid ꝙ debet: inquẽ cõfert᷑
sic̃ pecunia abeo petitur cui credita ẽ ꝗͣuis adme illa aͥquo mͦ uen̾it Nollõ
c̃ filium tuum seruaui: ad genua ꝓcumbis. dusuota soluis: tamquã
ipse seruatꝰ. ille uoces exeunt tͥ: Nichil mea int̃. ẽ an me seruaueris. dy¬
os seruasti ummo me magis Quare. ista dicis si ñ accipis beneficium :
Qͥa ⁊ si filius meus pecuniam mutuã sumpserit: creditori nume¬
rabo: Ñ cam̃. ideo ego debuero: Qͥa ⁊ si filius m̃s in adult̾io dep̃hen¬
sus erit erubescam: Ñ cdõ ego ero ad ultersdico me tͥ obligatum
ꝓfilio. ñ quiasum: s qr uolo me offerre. tͥ debitorem uoluntariũ: At

Expanded text:
serit. Quid ergo ? Qui et felicior fit a me et infelicitatis maximae periculo liberatur, serit. Quid ergo ? Qui et felicior fit a me et infelicitatis maximae periculo liberatur, non accipit beneficium ? " Non," inquit ; " quaedam enim in alios conferuntur, sed ad nos usque permanant ; ab eo autem exigi quidque debet, in quem confertur, sicut pecunia ab eo petitur, cui credita est, quamvis ad me illa aliquo modo venerit. Nullum cum filium tuum servavi, ad genua procumbis, dis vota solvis tamquam ipse servatus ; illae voces exeunt tibi : " Nihil mea interest, an me servaveris ; duos servasti, immo me magis." Quare ista dicis, si non accipis beneficium ? " Quia et, si filius meus pecuniam mutuam sumpserit, creditori numerabo, non tamen ideo ego debuero ; quia et, si filius meus in adulterio deprensus erit, erubescam, non ideo ego ero adulter. Dico me tibi obligatum pro filio, non quia sum, sed quia volo me offerre tibi debitorem voluntarium. At
Abbreviated transcription (Latin):
Sidlo mm cuã ardentẽ restrinpero. aut ne ũ cadat excepo Tbi bene¬
ficũ dabo Siseriũ cau sanau̾o t̃ imputabo di filiũ tuũ seruuieis:¬
ñ habebis beneficium meũ : dissumilia ponis exempla. qͥa qͥ agrum solõ.¬
meũ colit agro beneficiũ ñdat s mͥ Et̃ qͥ domũ meã quo minus
ruat fulcit: p̃stat. mͥ: Ipsa enim domus sine sensu ẽ: debitorem me
ht̃ qr nullum ht̃ et qui agrum meũ colit ñ illum s me demere¬
ri uult Idem de seruo dicã Mei mancipii res ẽ mͥ seruat᷑: ideo ego
ꝓillo debeo: filius ipse. beneficii capax ẽ Itaq ille accipit: ego bene:¬
ficio letor. ⁊ contingor. ñ obligor ¶ Uelim cam̃ cuqͥ deb̾e te ñ putas. ̃¬
respondeas mͥ: filii bona ualitudo. felicitas patͥmonium: ꝑtinet ad
patrem: felicior futurus ẽ. si saluum filiũ habuerit. Infelicior si ami¬

Expanded text:
si domum tuam ardentem restinxero aut, ne concidat, excepero, tibi benesi domum tuam ardentem restinxero aut, ne concidat, excepero, tibi beneficium dabo ; si servum tuum sanavero, tibi imputabo ; si filium tuum servaven habebis beneficium meum ? " Dissimilia ponis exempla, quia, qui agrum meum colit, agro beneficium non dat sed mihi; et qui domum meam, quo minus ruat, fulcit, praestat mihi, ipsa enim domus sine sensu est ; debitorem me habet, quia nullum habet ; et qui agrum meum colit, non illum, sed me demereri vult. Idem de servo dicam : mei mancipii res est, mihi servatur ; ideo ego pro illo debeo. Filius ipse beneficii capax est; itaque ille accipit, ego beneficio laetor et contingor, non obligor." Velim tamen, tu, qui debere te non putas, respondeas mihi. Filii bona valetudo, felicitas, patrimonium pertinet ad patrem ; felicior futurus est, si salvum filium habuerit, infelicior, si ami
Abbreviated transcription (Latin):
suppmum diem ut innocens si optat ut moderat᷑ si. expecat. it po
coguat. Quotꝰ quisq uxoris optimȩ mortẽ timed ut si & coputet.
suriugolitigatori defenso. cam magni beneficu ultra resprimas me¬
moria durauit. Illud in confesso ẽ quis sine quȩrela mort qal ne
eraremo die dicere audec uixi. & quem ded̾at cursum fortunaꝑ
cgi. quis ñ recusans. quis ñ gemens exit: At qͥ hoc ingrati ẽ. ñ eẽ. co¬
cen tũ pterito temꝑe: Semꝑ pauci dies erunt: si illos numerauus.
sogia ñ ẽ summũ bonum in temꝑe. quantũcumq e boni contus¬
uolupcate s ĩ aliorum annos cõputare. s suos benigne estimare
os in luicio ponere. hoc me dignum iudicauit ds hoc satise poturt
plus shoc quoq bũficiũ ẽ brati simus ad u̾sus deos. grati. adosur
ꝓsouanui seriem sequar. Si agrum cuum coluero. t̃ beneficia dedos

Expanded text:
atris sui supremum diem, ut innocens sit, optat ? Ut moderatus sit, expectat ? Ut pius, atris sui supremum diem, ut innocens sit, optat ? Ut moderatus sit, expectat ? Ut pius, cogitat ? Quotus quisque uxoris optimae mortem timet, ut non et computet ? Cui, rogo, litigatori defenso tam magni beneficii ultra res proximas memoria duravit ? " Illud in confesso est : quis sine querella moritur ? Quis extremo die dicere audet : Vixi et quem dederat cursum fortuna peregi ? Quis non recusans, quis non gemens exit ? Atqui hoc ingrati est non esse contentum praeterito tempore. Semper pauci dies erunt, si illos numeraveris. Cogita non esse summum bonum in tempore ; quantumcumque est, boni consuvoluptates non aliorum annos computare, sed suos benigne aestimare et in lucro ponere ! " Hoc me dignum iudicavit deus, hoc satis est ; potuit plus, sed hoc quoque beneficium est." Grati simus adversus deos, grati adversus personarum senem sequar." Si agrum tuum coluero, tibi beneficium dedero ;
Abbreviated transcription (Latin):
plerisq urb̃ib claris uis integrũ lib̃tatemq cũ immunitate red¬
didat : ipse tributum spadonib pendet: deficiet dies enumeran-¬
tem ingratos usq in ultima patͥȩ exitia Eque imm̃sum erit si per¬
currẽ. ceꝑo. ipsa res .s. quã ingrata in optimos ac deuotissimos sibi
fuerit quamq ñ minus sepe peccau̾it quã in ipsa peccatum ẽ Ca¬
millum in exilium misit: Scipionẽ dimisit. exulauit pꝰ catilinã:
Cicero: diricti eiꝰ penates. bona direpta. factum qͥcqͥd uictor catili¬
na fecisset. Qutilius innocentiȩ p̃cium tulit in asia latere: Catoni:
Sequisq introget: Nemo ñ aliquẽ querit᷑ uigratum at qͥ ñ pocest si¬
tantui: &e. cupidi om̃s.⁊ maligni om̃s. ⁊ tumidi om̃s illi mnprimis
qui uuident᷑ audaces Adice. & ambitiosi oñs sunt ꝙ impii omnes
brut. qđ uascaris. ignosce illis om̃s insanuint: Nolo tead incertes:

Expanded text:
plerisque urbibus claris ius integrum libertatemque cum immunitate redplerisque urbibus claris ius integrum libertatemque cum immunitate reddiderat, ipsa tributum spadonibus penderet ! Deficiet dies enumerantem ingratos usque in ultima patriae exitia. Aeque immensum erit, si percurrere coepero, ipsa res publica quam ingrata in optimos ac devotissimos sibi fuerit quamque non minus saepe peccaverit, quam in ipsam peccatum est. Camillum in exilium misit, Scipionem dimisit; exsulavit post Catilinam Cicero, diruti eius penates, bona direpta, factum, quidquid victor Catilina fecisset; Rutilius innocentiae pretium tulit in Asia latere ; Catoni Se quisque interroget: nemo non aliquem queritur ingratum. Atqui non potest fitantum ? Et cupidi omnes et maligni omnes et timidi omnes, illi in primis, qui videntur audaces. Adice : et ambitiosi omnes sunt et impii omnes. Sed non est, quod irascaris ; ignosce illis, omnes insaniunt. Nolo te ad incerta
Abbreviated transcription (Latin):
induceret. quasi potentiȩ suȩ detracturꝰ inuidiã. si qđ nulli licere de¬
bebat: plurib licuisset: dum extra ordinaria concupiscit imꝑia.
dum ꝓuintias ut eligat distribuit dum ita dũ t̃cio rem .p. diuidit
lia germaniaq bellum inurbem circũegit. Et ille plebicola. ille.
popłaris. castra incirco flamimo posuit: ꝓpius quã porsennȩ fu¬
erant. lemꝑauit quidem ius crudelitatẽq uictoriȩ qd̾ dicere sole¬
bat p̃sticit. neminẽ occidit nisi armatum: Qͥd ergo ẽ: Cȩt̾i arma qru¬
entius exercuerunt. saciati tam̃. aliquando ab iecert̃: Hic: gladiũ
cito condidit rlumꝗͣ posuit lngratus antonius indictatorẽ suum
quẽ uire cȩsum ꝓnuntiauit. int̾fectores eiꝰ in ꝓuintias. ⁊ imꝑia di¬
misit. patͥam uero ꝓscͥptionib in cursionib belł laceratã. pꝰ tot
mala destinauit. qui ne romanis qͥdem legib atq acheis. rhodiis

Expanded text:
induceret quasi potentiae suae detracturus invidiam, si, quod nulli licere deinduceret quasi potentiae suae detracturus invidiam, si, quod nulli licere debebat, pluribus licuisset ; dum extraordinaria concupiscit imperia, dum provincias, ut eligat, distribuit, dum ita cum tertio rem publicam dividit, lia Germaniaque bellum in urbem circumegit, et ille plebicola, ille popularis castra in circo Flaminio posuit propius, quam Porsinae fuerant. Temperavit quidem ius crudelitatemque victoriae ; quod dicere solebat, praestitit: neminem occidit nisi armatum. Quid ergo est ? Ceteri arma cruentius exercuerunt, satiata tamen aliquando abiecerunt ; hic gladium cito condidit, numquam posuit. Ingratus Antonius in dictatorem suum, quem iure caesum pronuntiavit, interfectores eius in provincias et imperia dimisit ; patriam vero proscriptionibus, incursionibus, bellis laceratam post tot mala destinavit ne Romanis quidem regibus, ut, quae Achaeis, Rhodiis,