comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
niu̾sa. siue sint potestates. siue principatus. siue dominationes. di¬
scunt ꝓfecto quid ex officio debeant. quid ꝓ dignitate p̃sumant.
& quod p̃cipue cautum omnib ÷. accepta potestate ad ꝓpriam uolun¬
tatem seuglãm non abuti. Illa tamencȩli agmina quȩ cherubit a¬
nuncupant᷑. si eis sui uocabuli seruet᷑ int̾p̃tatio. arbitror nl habere qd̃
ab ipsis aut ꝑ ipsos accipiant. cum de ipso fonte haurire ad plenũ lice
ceat. ipso ea ꝑse domino ihũ dignant̃ introducente in omnẽ plenitu¬
dinẽ ueritatis ⁊ thesauros sapientiȩ scientiȩq qui in eo om̃s abscondi¬
ti sunt largissime reuelante. S nec ea quȩ appellata sunt seraphin:
quippe quȩ ipsa caritas ds̃ inseado traxit ⁊ absorbuit. atq in eundem
rapuit scẽ affectionis ardorem. ut unus cum do eẽ spc̃ uideant᷑. instar
ignis. qui aerem quem iiflammat dum siĩ ei calorem imprimit

Expanded text:
niversi, sive sint potestates, sive principatus, sive dominationes, diniversi, sive sint potestates, sive principatus, sive dominationes, discunt profecto quid ex officio debeant, quid pro dignitate praesumant, et, quod praecipue cautum est omnibus, accepta potestate ad propriam voluntatem seu gloriam non abuti. 5. Illa tamen coeli agmina, quae cherubin nuncupantur, si eis sui vocabuli servetur interpretatio, arbitror nihil habere quod ab ipsis, aut per ipsos accipiant: cum de ipso fonte ad plenum haurire liceat, ipso ea per se Domino Jesu dignanter introducente in omnem plenitudinem veritatis, thesauros sapientiae scientiaeque, qui in eo omnes absconditi sunt, largissime revelante. Sed nec ea quae appellata sunt seraphin, quippe quae ipsa charitas Deus in se adeo traxit et absorbuit, atque in eumdem rapuit sanctae affectionis ardorem, ut unus cum Deo esse spiritus videantur; instar profecto ignis, qui aerem, quem inflammat, dum suum ei totum calorem imprimit,
Abbreviated transcription (Latin):
regis cuiꝰq: palacium. nonne cum plenum sit sellis. scamnis. ca¬
thedrisq regia sedes ineminenti posita cernit᷑ : & non ÷ necesse
querere ubi rex sedere solitussit: nunirum mox manifesta occur¬
rit sedes eiꝰ. cȩt̾is altior ornatiorq sedilib Sic qͦ omi decoris ornatu
cunctis aliis p̃minere spĩb istos intellige: inquib speciali quodam
stupende dignationis munere diuina elegit residere maiestas.
Quod si sessio significat magistium: puto illum qui unꝰ÷ nobis ma¬
gister in celo ⁊ in terra dei sapientiam xp̃m. cum alias quid̾e ubiq
attingat ꝓpt̾ mundiciam suam. specialius tamen istos atq prin¬
cipalius tamꝙ̃ ꝓpriam sedemsillustrare p̃sentia: & inde tamꝙ̃ de
sollempni auditorio docere angłm. docere hominem scientiã. Inde
angłis diuinoꝵ noticia iuidicioꝵ. inde consilioꝵ archangłis. Ibi uirtu¬
tes audiunt: quando. & ubi. & qualia ꝓferant signa. Ibi deniq u¬

Expanded text:
regis cujuscunque palatium, nonne cum plenum sic sellis, scamnis, cathedrisque, regia sedes in eminenti posita cernitur? Et non est necesse quaerere ubi rex sedere solitus sit: nimirum mox occurrit manifesta sedes ejus, caeteris altior ornatiorque sedilibus. Sic quoque omni decoris ornatu cunctis aliis praeeminere spiritibus istos intellige, in quibus speciali quodam stupendae dignationis munere divina elegit residere majestas. Quod si sessio significat magisterium; puto illam, qui unus est nobis magister in coelo et in terra, Dei Sapientiam Christum, cum alias quidem ubique attingat propter munditiam suam, specialius tamen istos, atque principalius tanquam propriam sedem suam illustrare praesentia, et inde tanquam de solemni auditorio docere angelum, docere hominem scientiam. Inde angelis divinorum notitia judiciorum, inde consiliorum archangelis; ibi virtutes audiunt, quando, et ubi, et qualia proferant signa. Ibi denique u
Abbreviated transcription (Latin):
instar moysi faciẽ suã. ñ minus forsitan in hac parte fulgentẽ: eo qd
illo ad huc intẽꝑe nemo aut rarus erat. qͥ reuelata facie glãm istam
speculari suffic̾et. G ꝓ sui excellentia reor nuptiale hoc carmenhꝰ¬
pellet᷑: sic̃ is qͦ cui canit᷑ singłarit ÷ dictꝰ rex regũ ⁊ dñs dnãntiũ.¬

Expanded text:
instar Moysi faciem suam , non minus forsitan in hac parte fulgentem, eo quod instar Moysi faciem suam , non minus forsitan in hac parte fulgentem, eo quod illo adhuc in tempore nemo, aut rarus erat, qui revelata facie gloriam istam speculari sufficeret. Igitur pro sui excellentia reor nuptiale hoc carmen hujuspelletur, sicut is quoque cui canitur, singulariter est dictus: Rex regum, et Dominu
Abbreviated transcription (Latin):
ne recolo. cecinitait scͥptura isrł carm̃ hoc dño. Cecinit etiã
aliqui cecinerunt. ⁊ nemo eoꝵ legit᷑ appellasse canticũ suũ. cantica
canticor. Sane om̃s n fallor cecinisse reꝑies: ꝓquocũq suo. suoꝵ ue
ꝑcepto cõmodo Uerbi grã. ꝓ obtenti uctorie. ꝓ euasione ꝑicłi. aut
guli ꝓ singłis causis. ne ingrati diuinis beneficiis inuenirent᷑.
entia singłaris. sublimis gła. reb affluens. pace secugus. nulliꝰ taliũ
eguisse cognoscit. ꝓ q̃ accepto ista decantare libuerit. D nec scͥpt᷑a
ipsa sinuspia tale aliꝗd significare uid̾r. Itaq diuinit᷑ inspiratus
xͥ ⁊ eccłe laudes.⁊ sacͥ amoris grãm. ⁊ et̃m conubii cecinit sacram̃ta.
simulꝙ exp̃ssit scẽ desideriũ aĩe. ⁊ epythalamii carm̃ ex ultans in
spũ. iocundo ꝯposuit eulogio. figurato tam̃. Hi imirũ uelabat ⁊ ipse

Expanded text:
ne recolo: Cecinit, ait Scriptura, Israel carmen hoc Domino . Cecinit etiam ne recolo: Cecinit, ait Scriptura, Israel carmen hoc Domino . Cecinit etiam muelis ; prophetae quoque aliqui cecinerunt, et nemo eorum legitur appellasse canticum suum Cantica canticorum. Sane omnes, ni fallor, cecinisse reperies pro quocunque suo, suorumve percepto commodo: verbi gratia, pro obtentu victoriae, pro evasione periculi, aut guli pro singulis causis, ne ingrati divinis beneficiis invenirentur, entia singularis, sublimis gloria, rebus affluens, pace securus, nullius talium eguisse cognoscitur, pro quo accepto ista decantare libuerit. Sed nec Scriptura ipsa sui uspiam tale aliquid significare videtur. 8. Itaque divinitus inspiratusesiae laudes, et sacri amoris gratiam, et aeterni connubii cecinit sacramenta; simulque expressit sanctae desiderium animae, et epithalamii carmen, exsultans in spiritu, jucundo composuit eulogio, figurato tamen. Nimirum velabat et ipse
Abbreviated transcription (Latin):
quid̾e iota: quando ⁊ miniitias iubemꝰ collig̾e fragm̃toꝵ. ne ꝑeant.
itulus talis :.I ncipiunt cantica canticoꝵ salomonis. Obserua in pͥmis
pacifici nom̃ qd̃ ÷ salomon conuenire ꝑncipio libri qui incipit asigno pa¬
cis. id÷ ab osculo. Simulq aduerte huiꝰ cemodi pͥncipiissolas ad hanc
intelligendã scͥpturã mentes inuitari pacificas. quȩ sese iã auicioꝵ
uendicare ꝑturbationib ⁊ curarũ tumultib p̃ualent. D ebanc ne
hoc qͦ ociosũ putes qd̃ ñ simplicit̃ cantica: s cantica canticoꝵ habet
inscpͥtio. Multa qͥpe legi cantica in scͥpturis: ⁊ nullũ illoꝵ memini
talit̾ appellari. Cecinit isrł carm̃ domino. qd̾ gladiũ parit̾ ⁊ iugũ
euaserit pharaonis: gemino maris mirabiit̃ liberat᷑ simul ⁊ uindi¬
cat᷑ obsequio. Ẽi tam̃ qd̾ cecinit dictũ ÷ canticũ canticoꝵ: s si be¬

Expanded text:
quidem iota , quando et minutias jubemur colligere fragmentorum, ne pereant . quidem iota , quando et minutias jubemur colligere fragmentorum, ne pereant . Titulus talis est: Incipiunt Cantica canticorum Salomonis. Observa in primis Pacifici nomen, quod est Salomon, convenire principio libri, qui incipit a signo pacis, id est ab osculo; simulque adverte hujuscemodi principiis solas ad hanc intelligendam scripturam mentes invitari pacificas, quae sese jam a vitiorum vindicare perturbationibus et curarum tumultibus praevalent. 7. Dehinc ne hoc quoque otiosum putes, quod non simpliciter Cantica, sed Cantica canticorum habet inscriptio. Multa quippe legi cantica in Scripturis, et nullum illorum memini taliter appellari. Cecinit Israel carmen Domino, quod gladium pariter et jugum 1269 evaserit Pharaonis, gemino maris mirabiliter liberatus simul et vindicatus obsequio. Non tamen quod cecinit, dictum est Canticum canticorum; sed, si be
Abbreviated transcription (Latin):
quecumq ÷ ipsa quȩ oscłm flagitat. D einde sise osculari anescio quo
uł petit uł precipit. cur sigñant̃ ⁊ nominatĩ ore. ⁊ ore suo illiꝰ. quasi
ailiud q̃os. aut alienum:⁊ ñ potiꝰ suum exhibere sibi soleant osculantes :¬
m̃ꝗͣ ne hoc quid̾e dic̃. osculet᷑ me ore suo: s aliqͥd ꝓfecto inusitatiꝰ. oscło
inꝗtͥ orissui. Et quide iocundũ eloquiũ qd̾ ab osculo pͥcipiũ sumit.&
blanda ipsa quedls cͥpture facies facile afficit ⁊ allicit ad legendũ: ita
it qd̾ in ea latet delectet etiã cũ labore inuestigare. nec fatiget inqui¬
rendi forte difficultas uͥ eloquis suauitas mulcet. Uerũ quẽ ñ uasde
libro locutionisꝰ Unde constat hoc opus ñ humano ingenio.s spẽ
arte ita cõpositũ. ut qm̃uis sit difficile intellectu: sit tam̃ anqͥsitu
delectabile.D quid: G itulũ p̃terim: Ri on oportet ne unum

Expanded text:
quaecunque est ipsa quae osculum flagitat. Deinde si se osculari a nescio quo quaecunque est ipsa quae osculum flagitat. Deinde si se osculari a nescio quo vel petit, vel praecipit; cur signanter et nominatim ore, et ore suo; quasi aliud quam os, aut alienum, et non potius suum, exhibere sibi soleant osculantes? Quanquam ne hoc quidem dicit: Osculetur me ore suo: sed aliud profecto inusitatius: Osculo, inquit, oris sui. Et quidem jucundum eloquium, quod ab osculo principium sumit, et blanda ipsa quaedam Scripturae facies facile afficit et allicit ad legendum, ita ut quod in ea latet, delectet etiam cum labore investigare, nec fatiget inquirendi forte difficultas, ubi eloquii suavitas mulcet. Verum quem non valde libro? Unde constat hoc opus non humano ingenio, sed Spiritus arte ita compositum, ut quamvis difficile intellectu, sit tamen inquisitu delectabile. 6. Sed quid? titulum praeterimus? Non oportet ne unum
Abbreviated transcription (Latin):
infractione panis. Q̃s enĩ alt̃ idoneus: N equid̾e ego miͥn isti
temere arrogauerĩ. Sic spectetis adme: ut ex me ñ expectetis
N a ego unussũ de expectantib. mendicans ⁊ ipse uobiscũ cibumn
aiẽ meȩ. alimoniã sp̃c. Reuera pauꝑ ⁊ inops: pulso ad eũ qu
aꝑit ⁊ nemo claudit. suꝑ sermonis huiꝰ ꝓfundissimo sacram̃to
Oculi om̃iũ inte sꝑant dñe. P aruuili petiert̃ panẽ: s̃i ÷ qͥ frangi
eis. Sꝑat᷑ id abenignitatẽ tua. O piissime frange esuriem¬
b panẽ tuũ. meis quid̾e si dignaris manib: s tius uiribu
Dic queso nobis aquo. de quo. ad quem ue d̾r. osculet me oscł̃
oris sui: A ut qualẽi stud ita subitaneũ. ⁊ factum repent
de medio. sermonis ex ordium: Sic qͥppe in uerba ꝓrũpit. q̃si qͥpiã
loqsitẽ p̃miserit. cui consequent̃ respondentẽ. ⁊ hanc int̾ducat ꝑ sonã

Expanded text:
in fractione panis. Quis enim alter idoneus? Non equidem ego mihi istud in fractione panis. Quis enim alter idoneus? Non equidem ego mihi istud temere arrogaverim. Sunus sum de exspectantibus, mendicans et ipse vobiscum cibum animae meae, alimoniam spiritus. Revera pauper et inops pulso ad eum, qui aperit et nemo claudit, super sermonis hujus profundissimo sacramento. Oculi omnium in te sperant, Domine. Parvuli petierunt panem; non est qui frangat eis; speratur id a benignitate tua. O piissime, frange esurientibus panem tuum, meis quidem, si dignaris, manibus, sed tuis viribus. 5. Dic, quaeso, nobis, a quo, de quo, ad quemve dicitur: Osculetur me osculo oris sui? aut quale est istud ita subitaneum, et factum repente de medio sermonis exordium? Sic quippe in verba prorumpit, quasi quempiam loquentem praemiserit, cui consequenter respondentem et hanc introducat personam,
Abbreviated transcription (Latin):
opus omĩno eẽ pret̃ obseruantiã mandatoꝵ. O epulsis gͦ duoh
malis duoꝵ lectione libroꝵ. cõpetent̃ iã acceditur ad hunc sacrũ
theoricũq sermonẽ. quicum sit amboꝵ fructus. ñ nͥ sobriis men¬
tib ⁊ aurib omnino credendus ẽ. Alioquinante carnẽ disciplin
studiis edomitã⁊ mancipatã sp̃ĩu. ante spretã⁊ abiectã scłi põpã
⁊ sarcinã: indigne ab impuris lectio scã p̃sumit᷑. Quomͦ namp
lux incassũ circũ fundit oculos cecos uł clausos: ita animalis hõ
qd̃ ÷ uita in ꝯtinens. S nec erit ei unꝗͣ parscũ mundi uanitate.
cũ ueritatissit sp̃e. Que enĩ societas ei que desursum ÷ sapientie
⁊ sapientie mundi quȩ stulticia apud dm̃ aut sapientie carnis. qui
& ipsa innnica ẽ dõ: Puto aut̃ qd̾ iam ñ habebit unde aduersum no
murimiret. is qui nobis de uiauenit amicꝰ: cũ ⁊ terciũ istũ insũpse¬
rit panẽ. D qͥs franget: A d pat̃ familias: cognoscite dmm̃

Expanded text:
no esse praeter observantiam mandatorum. 3. Depulsis ergo duobus malis duorum lectione librorum, competenter jam acceditur ad hunc sacrum theoricumque sermonem: qui cum sit amborum fructus, nonnisi sobriis mentibus et auribus omnino credendus est. Alioquin ante carnem disciplinae studiis edomitam et mancipatam spiritui, ante spretam et abjectam saeculi pompam et sarcinam, indigne ab impuris lectio sancta praesumitur. Quomodo nempe lux incassum circumfundit oculos caecos vel clausos, ita animalis homo, quod est vita incontinens; sed nec erit ei unquam pars cum mundi vanitate, cum veritatis sit Spiritus . Quae enim societas ei quae desursum est sapientiae, et sapientiae mundi, quae 1268 stultitia est apud Deum ; aut sapientiae carnis, quae et ipsa inimica est Deo? Puto autem quod jam non habebit unde adversum nos murmuret is, qui nobis de via venit amicus, cum et tertium istum insumpserit panem. 4. Sed quis franget? Adest paterfamilias; cognoscite Dominum
Abbreviated transcription (Latin):
debunt: s utinã de natiuitate. Illoꝵ gͦ desideriũ frͥagͥans. ⁊ pie expectatiõs¬
affectũ. spirat mͥ uox ista. oscłet᷑ ore oscło .o.s. D enserat nimirũ inspũ.
in desiderio asẽ aiebat. oscłet᷑ me oscło .o.s. nimirũ oĩmodis cupiens tante
suauitatis participio ñ fraudari. Dicebat enĩ ꝑfectꝰ qͥsq Quo mͥ ora ħ
o. s. Hon audio iã moysen. impeditioris siguid̾ẽ lingue factꝰ est mͥ.
elingues s̃. Ipse ipse quẽ loquunt᷑. ipse loquat᷑: ipse me osculet᷑ .o.o. su

Expanded text:
debunt! sed utinam de nativitate, non de debunt! sed utinam de nativitate, non de affectum spirat mihi vox ista: Osculetur me osculo oris sui . Senserat nimirum in spiriin desiderio animae aiebat, Osculetur me osculo oris sui; nimirum omnimodis cupiens tantae suavitatis participio non fraudari. 2. Dicebat enim perfectus quisque: Quo mihi ora haec . Non audio jam Moysen: impeditioris siquidem linguae factus est mihi elingues sunt. Ipse, ipse quem loquuntur, ipse loquatur: ipse me osculetur osculo
Abbreviated transcription (Latin):
recens conuersȩ de scło. s ꝓuecte iã ⁊ erudite m̃tis. q̃ suis nimirũ ꝓfecti¬
b dõ ꝓmouente intantũ iã creuerit. quatinꝰ ad ꝑfectã ȩtatẽ ⁊ ad nubiles
quod̾amꝰ ꝑuen̾it annos. annos dico meritoꝵ ñ tempoꝵ. facta nuptiis cȩlestiᷤ
sponsi idonea: qualis demq suo loco pleniꝰ descͥbet᷑. S pret̾it hora q̃ nos
exire urget ad oꝑa manuũ: ⁊ pauꝑtas ⁊ institutio regłaris Cras in noĩe
dñi qd̾ ceꝑamus ꝓsequem de oscło: q de titulo hodiernꝰ sermo nos expedũ.¬
Sermo .ii.
patrũ suspirantiũ xͥ incarne p̃sentiã frequentissime cogitans: con¬
pungor ⁊ ꝯfundor in memetipso. Et nc̃ uix contineo lacͥmas: ita pudet
temporis torporisq miserabiliũ tempoꝵ hoꝵ. Cui nãq nrm̃ tantũ inge¬
missio: Ecce enĩ ꝗ̃ multi in hac eiꝰ quȩ ꝓ xime celebranda ÷ natiuitate gau¬

Expanded text:
recens conversae de saeculo, sed provectae jam et eruditae mentis; quae suis nimirum profectirecens conversae de saeculo, sed provectae jam et eruditae mentis; quae suis nimirum profectibus. Deo promovente, in tantum jam creverit, quatenus ad perfectam aetatem, et ad nubiles quodam modo pervenerit annos, annos dico meritorum, non temporum; facta nuptiis coelestis sponsi idonea, qualis denique suo loco plenius describetur. Sed praeterit hora, qua nos exire urget ad opera manuum et paupertas et institutio regularis. Cras in nomine Domini quod coeperamus prosequemur de osculo, quia de titulo hodiernus sermo nos expedSERMO II.Patrum suspirantium Christi a carne praesentiam frequentissime cogitans, compungor et confundor in memetipso; et nunc vix contineo lacrymas, ita pudet teporis torporisque miserabilium temporum horum. Cui namque nostrum tantum ingemissio? Ecce enim quam multi in hac ejus, quae proxime celebranda est, Nativitate gau
Abbreviated transcription (Latin):
aut certe apłi illa pulcherrima saluberrimaq exhortatio. in psalmis.¬
⁊ siqͣ sunt alia antecellit: ⁊ ixre hoc appellauerĩ canticũ canticoꝵ. quia
ceteroꝵ om̃iũ ipsũ ÷ fructus. I stimodi canticũ sola unctio docet. sola
addiscit exꝑientia. E xꝑti recognoscant. in exꝑti in ardescant. de¬
sid io ñ tã cognoscendi. q̃ exꝑiendi. Ei ⁊ enĩ strepitꝰ oris. s iu¬
bilus cordis. ñ sonus labioꝵ. s motus gaudioꝵ. uoluntatũ ñ
uocũ consonantia. Non audit᷑ foris. nec enĩ in publico ꝑsonat.
sola que cantat audit. ⁊ cui cantat᷑. id ÷ sponsa ⁊ sponsus. Est quip¬
pe nuptiale carm̃. expͥmens castos iocundosq complexus aĩoꝵ.
moꝵ concordiam. affectuumq consentaneã ad alt̾utrũ caritatẽ.
Ceterũ ñ ẽ illud cantare seu audire aiẽ puerilis ⁊ neo phite adhuc &

Expanded text:
aut certe Apostoli iila pulcherrima saluberrimaque exhortatio: In psalmisaut certe Apostoli iila pulcherrima saluberrimaque exhortatio: In psalmiset si qua sunt alia, antecellit: et jure hoc appellaverim Canticum canticorum, quia caeterorum omnium ipsum est fructus. Istiusmodi canticum sola unctio docet, sola addiscit experientia. Experti recognoscant, inexperti inardescant desiderio, non tam cognoscendi, quam experiendi. Non est enim strepitus oris, sed jubilus cordis; non sonus labiorum, sed motus gaudiorum; voluntatum, non vocum consonantia. Non auditur foris, nec enim in publico personat: sola quae cantat audit, et cui cantatur, id est sponsa et sponsus. Est quippe nuptiale carmen, exprimens castos jucundosque complexus animorum, morum concordiam, affectuumque consentaneam ad alterutrum charitatem. 12. Caeterum non est illud cantare seu audire animae puerilis et neophytae adhuc, et
Abbreviated transcription (Latin):
desunt a carne. amundo. a diabolo. sicut militiã eẽ uitã hoĩs suꝑ t̃rã
incessant̃ exꝑimini inuob̃ met ipsis: cotidiana neceẽ ẽ cantica ꝑ assecu¬
tis uictoriis innouari. Quotiens tẽptatio suꝑat᷑. aut uiciũ subiugatur.
aut imininens ꝑiculũ declinat᷑. aut laqueus insidiantis dephenditur.
aut annosa et infemerata quȩcũq aĩe passio semel ꝑfecteq sanat᷑.
aut multum duiq cupita ⁊ sepuis petita uirtꝰ. tandẽ aliquando dei
munere obtinet᷑. qͥd nͥ totiens uixta ꝓphãm ꝑsonat gr̃aꝵ actio ⁊ uox
laudis. ni singła queq beneficia benedicit᷑ ds in donis suis : Alioquin in¬
gratus reputabit᷑ cũ discussio uenerit: qui ñ poterit dicere dõ. Cantabi
eo qd̾ ad singłos ꝓfectus ur̃os uixta ascensiones q̃s qͥsq in corde suo dispo¬
suit singła sint cantica de ꝓmenda. ad laud̾e ⁊ głam ꝓmouentis. Quo nam
mͦ impleat᷑ alit̃ ille uersiculus ñ uideo. uox exultatiõĩs ⁊ sał. in tab̃. ittꝵ¬

Expanded text:
desunt a carne, a mundo, a diabolo, sicut militiam esse vitam hominis super terram incessanter experimini in vobismetipsis, quotidiana necesse est cantica pro assecutis victoriis innovari. Quoties tentatio superatur, aut vitium subjugatur, aut imminens periculum declinatur, aut laqueus insidiantis deprehenditur, aut annosa et inveterata quaecunque animae passio semel perfecteque sanatur, aut multum diuque cupita et saepius petita virtus tandem aliquando Dei munere obtinetur, quid nisi toties, juxta prophetam, personat gratiarum actio et vox laudis , et ad singula quaeque beneficia benedicitur Deus in donis suis? Alioquin ingratus reputabitur, cum discussio venerit, qui non poterit dicere Deo: Cantabileeo quod ad singulos profectus vestros, juxta ascensiones quas quisque in corde suo disposuit, singula sint cantica depromenda ad laudem et gloriam promoventis. Quonam modo impleatur aliter ille versiculus non video: Vox exsultationis et salutis in t
Abbreviated transcription (Latin):
gnũ ⁊ iudit ⁊ gauisus : Acceptoꝙ oscło pacis in pace dimittit. ante ta¬
men aꝑte ꝓnuntians ihm̃ eẽ natũ insignũ cui contradicendũ erat. Dĩno
ita fuit. Cont᷑dictum ÷ exorto signo pacis. s abhis qui odert̃ pacẽ. Nam
pax hõib bone uoluntatis. M aliuolis aut̃ petra scandali. ⁊ lapis offensio
nis. Herodes deniq turbat ÷. ⁊ om̃is ierosolima cũ illo. D ĩ qͣd̾e in ꝓpria
uenit: ⁊ sui eũ ñ recepert̃. E elices uli insua ꝑnoctatione pastores. qͥ signi
hꝰ uisione dignihabiti st̃. Iã tc̃ se abscondebat a sapientib ⁊ reuelabat
paruulis. ⁊ herodes uidere uoluit. s qr ñ bona uoluntate: ñ meruit.
acissiquid̾e signũ erat. datũ tantũ hõib bone uoluntatis. Herodi uͦ ⁊ si
uobis signum. U obis humilib. uob̃ obedientib. uob̃ ñ alta sapientib¬

Expanded text:
gnum: et vidit, et gavisus est; acceptoque osculo pacis in pace dimittitur, ante tagnum: et vidit, et gavisus est; acceptoque osculo pacis in pace dimittitur, ante tamen aperte pronuntians, Jesum esse natum in signum, cui contradicendum erat . Omnino ita fuit. Contradictum est exorto signo pacis, sed ab his qui oderunt pacem: nam pax hominibus bonae voluntatis, malevolis autem petra scandali, et lapisomnis Jerosolyma eum illo : siquidem in propria venit, et sui eum non receperunt . Felices illi in sua pernoctatione pastores, qui signi hujus visione digni habiti sunt. Jam tunc se abscondebat a sapientibus etparvulis. Et Herodes videre voluit; sed quia non bona voluntate, non meruit, pacis siquidem signum erat, datum tantum hominibus bonae voluntatis; Herodi vero et vobis signum; vobis humilibus, vobis obedientibus, vobis non alta sapientib
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ ñ elongabunt᷑. Et ex ꝑsona ꝓmissi. E cce ego inꝗtͥ declino in
uos ut flum̃ pacis. ⁊ ut torrens inundans głe gentiũ. In quib uerbis
satis apparet. ⁊ p̃dicatoꝵ instantia. ⁊ diffidentia ppłoꝵ. D ic itaq &
plebs murmurabat. ⁊ fides nutabat. ⁊ iuxta ysaiȩ uaticiniũ angłi
pacis amare flebant. De ꝗͦ uniuersũ genus humanũ morã facien¬
te xp̃o desꝑatione ꝑiret. dũ se contẽpni suspicaret᷑ infirma morta¬
litas. sue q reconciliationis cũ dõ de grã totiens reꝓmissa diffideret:
scĩ qui de spũ certierant. certitudinẽ de carnis p̃sentia exoptabant.
ac signũ reformandȩ pacis ꝓpt̃ pusillanimes. ⁊ incredulos om̃i instan¬
tia requirebant. O radix iesse qui stas insignũ ppłoꝵ. ꝗͣ multi
on. cuiꝰ senectus innia ub̃i. Is nempe exultauit ut uiðet desiderui si¬

Expanded text:
ejus non elongabuntur . Et ex persona promissi: Ecce ego, inquit, declino in ejus non elongabuntur . Et ex persona promissi: Ecce ego, inquit, declino in vos ut flumen pacis, et ut torrens inundans gloriae gentium . In quibus verbis satis apparet et praedicatorum instantia, et diffidentia populorum. Sic itaque et plebs murmurabat, et fides nutabat; et, juxta Isaiae vaticinium: Angeli pacis amare flebant . Ne ergo universum genus humanum, moram faciente Christo, desperatione periret, dum se contemni suspicaretur infirma mortalitas, suaeque reconciliationis cum Deo de gratia toties repromissa diffideret; sancti qui de spiritu certi erant, certitudinem de carnis praesentia exoptabant, ac signum reformandae pacis propter pusillanimes et incredulos omni instantia requirebant. 8. O radix Jesse, qui slas in signum populorum! Quam multi n misericordia uberi! Is nempe exultavit ut videret desiderii si
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓcedunt de labussuis. ñ faciat irrita. exinaniat se. humiliet se. inclinet
se. & oscłet᷑ me oscło .o.s. Ut exequo partib cõgruens mediator neutri
suspectus sit. ds filius di fiat homo. fiat filius hominis: ⁊ certum me red¬
dat in hoc oscło .o.s. Decurus suscipio mediatorẽ di filiũ: qm̾ agnosco
& meũ. Minime plane iã mͥ suspectꝰ erit: fr̃ enĩ ⁊ caro mea ÷. Puto enĩ
sꝑnere me iam ñ poterit. os de ossib meis: ⁊ caro de carne meã. Ita gͦ
dũ longa ⁊ molesta expectatione fatigata fides deficeret. ⁊ infidelis
ppłs aduersus ꝓmissa dĩ uictꝰ tedio murmuraret. A dinuentio mea est.
siñ hoc idem ⁊ uos recognoscitis de scͥpturis. Inde erant ꝓfecto qͣrulȩ
ille ⁊ plene murmure uoces. Aa anda. remanda. expecta. reexpecta.
modicũ ibi. modicũ ibi. Inde anxiȩ illȩ ⁊ plene pietate p̃ces. da mercedem

Expanded text:
cedunt de labiis suis, non faciat irrita; exinaniat se, humiliet se, inclinet cedunt de labiis suis, non faciat irrita; exinaniat se, humiliet se, inclinet se, et osculetur me osculo oris sui. Ut ex aequo partibus congruens mediator neutri suspectus sit, Deus Filius Dei fiat homo, fiat filius hominis, et certum me reddat in hoc osculo oris sui. Securus suscipio mediatorem Dei Filium, quem agnosco et meum. Minime plane jam mihi suspectus erit: frater enim et caro mea est. Puto enim, spernere me jam non poterit, os de ossibus meis, et caro de carne mea. 7. Ita ergo dum longa et molesta exspectatione fatigata fides deficeret, et infidelis populus adversus promissa Dei victus taedio murmuraret. Adinventio mea est, si non hoc idem et vos recognoscitis de Scripturis. Inde profecto erant querulae illae et plenae murmure voces: Manda, remanda; Exspecta, reexspecta, Modicum ibi, modicum ibi . Inde anxiae illae et plenae pietate preces: Da mercedem,
Abbreviated transcription (Latin):
Pbet ueridicos nuntiossuos ds. si tam̃ nuntii eiꝰ s̃. ⁊ sequat᷑ eos ipse ut sepius
ꝓmisert̃. qr sine ipso posst̃ facere nicħ. Misit puerũ. tulit baculũ: ⁊ nec¬
dũ ÷ uox neq uita. Non surgo. ñ suscitor. ñ excutior de puluere. ñ respi¬
ro in spem: si ñ ꝓpħa ipse descendat. ⁊ oscłet᷑ me .o.o. s. Huc accedit qd is
notescat ei. aut filiꝰ noĩs ut reputet eũ : Que mͥ fiducia. ut tante
me audeã credẽ maiestati: U nde inqm̾ tra ⁊ cinis p̃sumo dm̃ curã ha¬
bere mei : Ad hec. diligit patrẽ suũ. me uͦ opus ñ habet. bonoꝵ meoꝵ ñ
eget. U nde constabit mͥ qd̾ mediator m̃s. in parte nequaꝗͣ sit: C am̃
si uere ut dicitis decreuit misereri dis. cogitatq ut ꝯplacitior sit ad huc
statuat testamentũ pacis. & fedus ꝑpetuũ feriat mͥ inoscło .o.s. Uc que¬

Expanded text:
Probet veridicos nuntios suos Deus si tamen nuntii ejus sunt, et sequatur eos ipse, ut saepius Probet veridicos nuntios suos Deus si tamen nuntii ejus sunt, et sequatur eos ipse, ut saepius promiserunt, quia sine ipso possunt facere nihil. Misit puerum, tulit baculum, et necdum est vox neque vita . Non surgo, non suscitor, non excutior de pulvere, non respiro in spem, si non propheta ipse descendat, et osculetur me osculo oris notescat ei, aut filius hominis ut reputet eum? Quae mihi fiducia, ut tantae me audeam credere majestati? Unde, inquam, terra et cinis praesumo Deum curam habere mei? Ad haec diligit Patrem suum, me vero opus non habet, honorum meorum non eget. Unde ergo constabit mihi, quod mediator meus in parte nequaquam sit? Tamen si vere, ut dicitis, decrevit misereri Deus, cogitatque ut complacitior sit adhuc; statuat testamentum pacis, et foedus perpetuum feriat mihi in osculo oris su
Abbreviated transcription (Latin):
pacẽ. morã aut̃ faciente auctore pacis. nutabat ppłi fides. dũ ñ erat qui re¬
dimeret. neq qui saluũ fac̾e̾t. I tascausabant᷑ hoĩes moras: qd̾ ille totiens
nuntiat᷑. nec dũ ueniret pͥnceps pacis. sic̃ locutꝰ fuerat ꝑosscõꝵ qͥa slõst̃¬
ꝓpħaꝵ eiꝰ. ⁊ suspectas habentes ꝓmissiones. signũ ꝓmisse reconcili atioĩs
q̃d̾ ÷ osclm̃ flagitabant. Ac si nuntiis pacisunus quilib de ppło respon¬
deret. Quousq tollitis aias tollitis aĩãs nĩas: Iã olimp̃dicitis pacẽ ⁊ ñ ueñ.
ꝓmittitis bona ⁊ adhuc turbatio. G cce hoc ipsum multipharie multis q
mod̃ ⁊ angłi patͥb.⁊ patres nr̃i annuntiauert̃ nob̾. dicentes pax. ⁊ ñ ÷ pax.¬
Si mͥ uult eẽ ꝑsuasũ ds. qd̾ de sue beneplacito uoluntatis tã crebra iã legati¬
one spond nec ex hib : osculet᷑ me oscło .o.s. sicq in signo pacis faciat de
pace securũ. Nã uerbis quomꝰ iã credã: Opus mag̃ ÷ oꝑe uerba firmari.

Expanded text:
pacem, moram autem faciente auctore pacis, nutabat populi fides, dum non erat qui redimeret, neque qui salvum faceret. Itaque causabantur homines moras, quod ille toties nuntiatus necdum veniret p et suspectas habentes promissiones, signum promissae reconciliationis, quod est osculum, flagitabant; ac si nuntiis pacis unus quilibet de populo responderet, Quousque tollitis animas nostras? Jam olim praedicitis pacem, et non venit; promittitis bona, et adhuc turbatio. Ecce hoc ipsum multifarie, multisque modis et angeli patribus, et patres nostri annuntiarunt nobis dicentes: Pax, pax; beneplacito voluntatis tam crebra jam legatione respondet, nec exhibet; osculetur me osculo oris sui, sicque in signo pacis faciat de pace securum. Nam verbis jam quomodo credam? Opus magis est opere verba firmari.
Abbreviated transcription (Latin):
de plenitudine eiꝰ accepimꝰ. Intendite. Sitͦ osculans uerbũ assu¬
ore suo. s tantũ osclo oris sui: ipsi sane seruantes p̃rogatiuã istã. cui sin-¬
głarit̃ semelq osuerbi imp̃ssũ it̃ ẽ: cũ ei se corporalit̃ plenitudo õis diui¬
tatis indulsit. Felix oscłm. ac stupenda dignatiõe mirabile. inqͦ ñ osori
impͥmit᷑. s ds̃ hoĩunit᷑. Et ibi qͥd̾e contactꝰ labioꝵ. cõplexũ significat
aioꝵ. hic aut̃ ꝯfęd̾atio naturax diuinis himango ponit. q̃ in tra s̃ ⁊ quȩ in
suꝑ ipsũ. ⁊ thesauros om̃s sapĩe.⁊ scientiȩ in ipso absconditos p̃se̾ntirent.
cuꝑent q ⁊ ipsi de plenitudine eiꝰ acciꝑe. Dentio: placet uob̃ qd̾ dicit᷑.
 accipite ⁊ aliũ sensũ. Ei latuit scõs ⁊ ante aduentũ saluatoris dm̃ suꝑ

Expanded text:
de plenitudine ejus accepimus . 3. Intendite. Sit os osculans, Verbum assude plenitudine ejus accepimus . 3. Intendite. Sit os osculans, Verbum assuore suo; sed tantum, Osculo oris sui: ipsi sane servantes praerogativam istam, cui singulariter semelque os Verbi impressum tunc est, cum ei se corporaliter plenitudo omnis divinitatis indulsit. Felix osculum, ac stupenda dignatione mirabile, in quo non os ori imprimitur, sed Deus homini unitur. Et ibi quidem contactus labiorum complexum significat animorum: hic autem confoederatio naturarum divinis humana componit, quae in terra sunt, et quae in super eum, et thesauros omnes sapientiae et scientiae in ipso absconditos praesentirent , cuperentque et ipsi de plenitudine ejus accipere. 4. Sentio, placet vobis quod dicitur: sed accipite et alium sensum. Non latuit sanctos et ant
Abbreviated transcription (Latin):
fiant in me fons aquę salientis in uitã ȩt̾nã. Quẽ unx̃ pat̾ oleo leti¬
ciȩ p̃consortib ss. nunꝗd ñ ex ipso mͥ uberior infundit᷑ grã:
si tam̃ dignet᷑ me oscłari oscło.o.s. C uiꝰ utiq sermo uiuus
et efficax osculũ mẽ: ñ quib̾e coniunctio labioꝵ quȩ int̾dũ pacem
mentit᷑ aĩoꝵ. s plane infusio gaudioꝵ. reuelatio secretoꝵ: mira qͣdam
& quod̾ amͦ in discreta cõmixtio suꝑni luminis ⁊ illuminatȩ mentis.
recipio. figuras ⁊ enignata nolo: ipsas qͦ angłicas fastidio specie.
Qpͥpe ⁊ ipsos longe suꝑat iħc m̃s: specie sua ⁊ pulcͥtudine sua. Hĩ q
aliũ siue angłm suie hoĩem: s ipsũ peto osculari me osculo oris sui.
Li ec sane p̃sumo me oscłatũ iri ab ore ipsius. ẽ enĩ hoc assũpti hõis.
unice felicitatis. ⁊ p̃rogatiuȩ singłaris. s humiliꝰ ab oscło oris sit peto
me osculari qd̃ cõmune utiq ÷ multoꝵ. qui dicere posst̃.⁊ nos om̃s

Expanded text:
quae salientis in vitam aeternam. Quem unxit Pater oleo laetitiae prae consortibus suis , nunquid non ex ipso mihi uberior infunditur gratia? si tamen dignetur me osculari osculo oris sui. Cujus utique sermo vivus et efficax osculum mihi est, non quidem conjunctio labiorum, quae interdum pacem mentitur animorum; sed plane infusio gaudiorum, revelatio secretorum, mira quaedam et quodam modo indiscreta commixtio superni luminis et illuminatae mentis. recipio, figuras et aenigmata nolo; ipsas quoque angelicas fastidio species. 1271 Quippe et ipsos longe superat Jesus meus specie sua et pulchritudine sua. Non ergo alium sive angelum, sive hominem, sed ipsum peto osculari me osculo oris sui. Nec sane praesumo me osculatum iri ab ore ipsius est enim hoc assumpti hominis unicae felicitatis et praerogativae singularis; sed humilius ab osculo ome osculari, quod commune utique est multorum, qui dicere possunt, Et nos omnes
Abbreviated transcription (Latin):
breui recolligã sũma: patet hoc sc̃m̃ oscłm duab ex causis necessarie indultũ
mundo. ut ⁊ infirmis faceret fidem. ⁊ desiderio satisfaceret ꝑfectoꝵ. P orro
ipsũ oscłm eẽ ñ aluid ꝗ̃ mediatorẽ dĩ ⁊ hoĩũ. hoĩem xpm̃ iħm: qui cũ patre ⁊¬

Expanded text:
brevi recolligam summa, patet hoc sanctum osculum duabus ex causis necessarie indultum brevi recolligam summa, patet hoc sanctum osculum duabus ex causis necessarie indultum mundo, ut et infirmis faceret fidem, et desiderio satisfaceret perfectorum: porro ipsum osculum esse non aliud quam mediatorem Dei et ho
Abbreviated transcription (Latin):
hoc fecit dñs ñc  et ostendit nob̃. in quo recipiant in creduli fidem.
pusillanimes spem. ꝑfecti securitatẽ. H oc gͦ uobis signũ. C uius rei
signum: Indulgentie. gr̃e. pacis. ⁊ pacis cuiꝰ ñ erit finis. Hoc ÷ gͦ si¬
gnũ. Inuenietis infantẽ pannis quidẽ inuolutũ. ⁊ positũ in p̃sepio. d̾s:
tam̃ in ipso. mundũ reconcilians sibi. A oriet᷑ quid̾e ꝓpt̃ peccata ur̃a.
⁊ resurget ꝓpt̾ iustificationẽ urãm.: ut iustificati. per fid̾e. pacẽ habe¬
atis ad dm̃. Hoc signũ pacis ꝓpħa qn̾dã regi achar ꝓponebat petendum
a dño dõ suo. siue in excelso supͣ. siue in inferno deorsũ. S impiꝰ rex
recusauit: ñ credens miser qd̃ in signo hoc ima sũmis in pace socianda eẽnt
quatenꝰ ⁊ inferi dño descendente salutati in oscło scõ. signũ pacis ⁊ ipsi
recipiant. ⁊ suꝑni sp̃c id ipsum nichilominus cũ ad cȩlos redierit. eterna
sunutate participent. Sermo finiendus ÷ s ut qd̾ in eo disputatũ ÷

Expanded text:
hoc fecit Dominus nunc, et ostendit vobis, in quo recipiant increduli fidem, pusillanimes spem, perfecti securitatem. Hoc ergo vobis signum. Cujus rei signum? Indulgentiae, gratiae, pacis, et pacis cujus non erit finis. Hoc est ergo signum: Invenietis infantem pannis quidem involutum, et positum in praesepio . Deus est tamen in ipso mundum reconcilians sibi . Morietur propter peccata vestra, et resurget propter justificationem vestram, ut justificati per fidem, pacem habeatis ad Deum . Hoc signum pacis propheta quondam regi Achaz proponebat petendum a Domino Deo suo, sive in excelso supra, sive in inferno deorsum. Sed impius rex recusavit , non credens miser quod in signo hoc ima summis in pace socianda essent: quatenus et inferi Domino descendente saluti, in osculo sancto signum pacis et ipsi recipiant; et superni spiritus idipsum nihilominus, cum ad coelos redierit, aeterna suavitate participent. 9. Sermo finiendus est: sed ut quod in eo disputatum est,
Abbreviated transcription (Latin):
sint mala. que uł sola. uł maxime militant aduersus animã.
uanusscił amor mundi.⁊ suꝑfluus sui. pesti utriq duo illi libri
obuiare noscunt᷑. Alter sarculo disciplinȩ praua quęq in mo¬
rib. ⁊ cariuis suꝑflua resecans: alt̃ luce rationis. anom̃i gła mundi
fucũ uanitatis sagacit̃ dep̃hendens. ueraciterq distinguens.
a solido ueritatis. D eniq uniuersis humanis studiis. ac mundanis
desideriis p̃tulit dm̃ timere: eiꝰq obseruare mandata. Meri
m. Uerȩ ⁊ enim sapientiȩ primum illud mitium

Expanded text:
sint mala, quae vel sola, vel maxime militant adversus animam, sint mala, quae vel sola, vel maxime militant adversus animam, vanus scilicet amor mundi et superfluus sui, pesti utrique duo illi libri obviare noscuntur; alter sarculo disciplinae prava quaeque in moribus, et carnis superflua resecans; alter luce rationis in omni gloria mundi fucum vanitatis sagaciter deprehendens, veraciterque distinguens a solido veritatis. Denique universis humanis studiis, ac mundanis desideriis praetulit Deum timere, ejusque observare mandata. Merito quidem. Verae etenim sapientiae primum illud, initium;
Abbreviated transcription (Latin):
OBIS .FES. ALIA. Q ua. aLiic.
de seculo: aut certe aliter dicenda sunt. Illissi quide
lac potum dat & nonescam: qui apłi formam tenet in docendo:
Iai spiritualib solidiora apponenda eẽ : itidem ipse suo docet exem¬
tiam loquim᷑ int̃ ꝑfectos. Quales uos nimirum ẽẽ confido. nisi
frustra forte ex longostudiis estiscelestib occups .i. exercitati sen¬
sib. & in lege d̾i meditati die ac nocte. Itaq parate fauces. ñlacti:
s pani. E st panis salomonem. isq: ad inodũ splendidꝰ sapidꝰq.
librũ dico. qui cantica canticoꝵ inscribitur. ꝑ roferat᷑ si placet:. ⁊
frangat᷑ N am de uerbis eccłastes mundi hiuꝰ cognoscere ⁊ contẽ pn̾s¬
An non uita ⁊ mores ur̃i iuxta eã que in ipsis inuenit᷑ doctrinam
sufficient̃ emendati st̃ ⁊ informati : P inde illis ambob p̃libatis
qs nichilominꝰ de amici archa prestitos accepistis. accecite ⁊ ad
tercium hc̃ panem. ut ꝓbetis forsitan potiora. Cũ enim duo

Expanded text:
obis, fratres, alia quam aliis de saeculo, aut certe aliter dicenda sunt. Illis siquidem lac potum dat, et non escam , qui Apostoli formam tenet in docendo. Nam spiritualibus solidiora apponenda esse, itidem ipse suo docet exemtiam loquimur inter perfectos , quales vos nimirum esse confido; nisi frustra forte jam ex longo studiis estis coelestibus occupati, exercitati sensibus, et in lege Dei meditati die ac nocte. Itaque parate fauces, non lacti, sed pani. Est panis apud Salomonem, isque admodum splendidus sapidusque; librum dico, qui Cantica canticorum inscribitur: proferatur, si placet, et frangatur. 2. Nam de verbis Ecclesiastes satis, nAn non vita et mores vestri juxta eam quae in ipsis invenitur doctrinam sufficienter emendati sunt et informati? Proinde illis ambobus praelibatis, quos nihilominus de amici arca praestitos accepistis, accedite et ad tertium hunc panem, ut probetis forsitan potiora. Cum enim duo
Abbreviated transcription (Latin):
fundens p̃cium nr̃e redemptionis sangunem suũ. Gnisi amas¬
set dulcit̾: non me incarcere requisisset illa maiestas. S iunx̃
affectioni sapientiam qua tẏrannum deciꝑet: iunxit ⁊ patien¬
tiam qua placaret offensum dm̃ patm. Hi sunt modi qͦs uobis
ꝓmiseram. s p̃misi eos in xp̃o: ut cõmendabiliores haberetis.
dulcit̾. amare prudent̃. amare fortit. Dulcit̾. ne ulecti. pru¬
dent̃. ne decepti. fortit̃. ne opp̃ssi. ab amore dñi auertamur.
Ne mundi gła seu carnis uoluptatib abducaris. dulcescat tibi
p̃ his sapientia xp̃c. Ne seducarisspũ mendacii ⁊ erroris. lucecat
t ueritas xp̃c. Ne ad uersitatib fatigeris. confortet te uirtꝰ

Expanded text:
fundens pretium nostrae redemptionis sanguinem suum. Ergo nisi amasset dulciter, non me in carcere requisisset illa majestas; sed junxit affectioni sapientiam, qua tyrannum deciperet; junxit et patientiam, qua placaret offensum Deum Patrem. Hi sunt modi, quos vobis omiseram; sed praemisi eos in Christo, ut commendabiliores haberetis. dulciter, amare prudenter, amare fortiter. Dulciter, ne illecti; prudenter, ne decepti; fortiter, ne oppressi ab amore Domini avertamur. Ne mundi gloria seu carnis voluptatibus abducaris, dulcescat tibi prae his sapientia Christus; ne seducaris spiritu mendacii et erroris, lucescat tibi veritas Christus; ne adversitatibus fatigeris, confortet te virt
Abbreviated transcription (Latin):
qui in spũ ambulat nequaꝗͣ ꝑmanere in uno statu. nec ead̾e semꝑfa
cilitate ꝓfic̾e.⁊ qd̾ non sit in homine uia eiꝰ. s quẽ admodũ ei sp̃c mo¬
derator ꝓut uuit dispensat. nunc segniꝰ. nc̃ alacriꝰ. quȩ retro st̃ obli¬
usci⁊ ad anteriora sese extend̾e: Puto quod hoc ipsũ si attenditis. ura

Expanded text:
qui in spiritu ambulat, nequaquam permanere in uno statu, nec eadem semper qui in spiritu ambulat, nequaquam permanere in uno statu, nec eadem semper facilitate proficere, et quod non sit in homine via ejus; sed quemadmodum ei spiritus moderator, prout vult, dispensat, nunc segnius, nunc alacrius quae retro sunt oblivisci, et ad anteriora sese extendere? Puto quod, hoc ipsum si attenditis,
Abbreviated transcription (Latin):
& sicͥ fserito concupisceret decorẽ ipsiꝰ. ¶ rahe me postte. in odore
unguentoꝵ tuoꝵ curremꝰ. Propt̾ea opus habeo trahi. qm̃ refrigu¬
it paulisꝑ in nobis ignis amoris tui. nec ualemus a facie frigoris huius
currere mͦ sicut heri ⁊ nudius tercius. Curremus aut̃ postea: cum¬
reddideris lȩticiam salutis tuȩ. cum redierit melior temperies grẽ
cum sol iusticie iterum incaluerit. & ꝑtransierit temptationis nu¬
bes. quȩ hunç oꝑire adhoram cernitur. atq ad lenem flatum aurȩ
blandioris solito ceꝑint unguenta liquescere. & aromata fluere.
& dare odorẽ suũ. Tun ceurremꝰ. in odore illo curremꝰ. Spirantibus
inꝗ̃ unguentis curremꝰ. qm̃ abscedet torpor qui nunc÷.⁊ reuertet᷑
deuotio: & iam nonerit opus nobis ut trahamur. quippe odore exeita¬
tis: ut sponte curramꝰ. Nunc uͦ int̾im trahe me pꝰ te. Uides ne illũ

Expanded text:
et sic merito ipse concupisceret decorem ejus. 4. Trahe me post te, in odore et sic merito ipse concupisceret decorem ejus. 4. Trahe me post te, in odore unguentorum tuorum curremus. Propterea opus habeo trahi, quoniam refriguit paulisper in nobis ignis amoris tui; nec valemus a facie frigoris hujus currere modo, sicut heri et nudiustertius. Curremus autem postea, cumreddideris laetitiam salutaris tui, cum redierit melior temperies gratiae, cum Sol justitiae iterum incaluerit, et pertransierit tentationis nubes, quae hunc operire ad horam cernitur, atque ad lenem flatum aurae blandioris solito coeperint unguenta liquescere, et aromata fluere, et dare odorem suum. Tunc curremus, in odore illo curremus. Spirantibus, inquam, unguentis curremus, quoniam abscedet torpor qui nunc est, et revertetur devotio, et jam non erit opus nobis ut trahamur, quippe odore excitatis, ut sponte curramus. Nunc vero interim trahe me post te. Videsne illum
Abbreviated transcription (Latin):
me sequat᷑. & ubi sum ego. ulic & minist̃ m̃serit. Dicebant gͦ głantes.
¶cce. nos reliquimus omĩa. ⁊ secuti sumus te. S ic itaq ⁊ dilecta tua reli¬
etis om̃ĩb ꝓpt̃ te. concupiscit semꝑ ire post te. semꝑ tuis in herere uesti¬
giis. ac sequi te quocumq ieris: sciens qm̃ uiȩ tuȩ. ue pulchrȩ. ⁊ om̃s
semite tue pacificȩ. & qr qui sequit᷑ te. non ambulat in tenebris. rera¬
tur aut̃ se trahi. quoniã iusticia tua sic̃ montes di: nec sufficit ad illã
sius uirib Precatur se trahi ut assolet. qr nemo uenit ad te. nisi pat̾
tiuis traxerit eum. Porro quos pat̾ trahit: trahis : tu. Oꝑa quippe qͣ
pat̾ facit. hȩc ⁊ filius similit̾ fac̃. S familiariꝰ a filio postulat trahi. tan¬
quã asponso ꝓpͥo. quem pat̾ misit obuiam ei ducẽ ac p̃ceptorẽ: qui sibi
p̃iret inuia moꝵ. ⁊ p̃pararet iter uirtutũ. ⁊ erudiret eam sic̃ semet¬
ipsum. ⁊ uiam prudentiȩ doceret. & traderet ei legẽ uite ⁊ disciplinȩ.

Expanded text:
 minister meus erit . Dicebant ergo gloriantes: Ecce nos reliquimus omnia, et secuti sumus te . 3. Sic itaque et dilecta tua, relictis omnibus propter te, concupiscit semper ire post te, semper tuis inhaerere vestigiis, ac sequi te quocunque ieris: sciens quoniam viae tuae viae pulchrae, et omnes semitae tuae pacificae; et quia qui sequitur te, non ambulat in tenebris. Precatur autem se trahi, quoniam justitia tua sicut montes Dei, nec sufficit ad illam suis viribus. Precatur se trahi, ut assolet; quia nemo venit ad te, nisi Pater tuus traxerit eum . Porro quos Pater trahit, trahis et tu. Opera quippe quae Pater facit, haec et Filius similiter facit. Sed familiarius a Filio postulat trahi, tanquam a sponso proprio, quem Pater misit obviam ei ducem ac praeceptorem, qui sibi praeiret in via morum, et praepararet iter virtutum, et erudiret eam sicut semetipsum, et viam prudentiae doceret, et traderet ei legem vitae et disciplinae;
Abbreviated transcription (Latin):
stis mecum intemptationib meis. O eati qui digni habiti sunt tuo¬
testimonio benigne iħu. Ipsi reuera ibant postte.⁊ pedib ⁊ affectibꝰ
otas eisfecisti uiasuite. uocans eos pꝰte: qui uia ⁊ uita es . dicens. Uenite

Expanded text:
stis mecum in tentationibus meis . Beati qui digni habiti sunt stis mecum in tentationibus meis . Beati qui digni habiti sunt testimonio tuo, benigne Jesu! Ipsi revera ibant post te, et pedibus et affectibus. Notas eis fecisti vias vitae, vocans eos post te, quia via et vita es, et dicis, Venite
Abbreviated transcription (Latin):
neq hoc quidẽ nisi adixtã abste. idoq precor ut trahas me postte. Beatꝰ
siquid̾e cuiꝰ ÷ auxilium abste ascens. in .c.s.d.i.u. la. ꝑuenturus quandoq
ad te in montes gaudioꝵ. Quam pauci post te o domine ire uolunt. cum
tam̃ ad te ꝑuenire nemo qui nolit. hoc scientib cunctis. q delectationes
indext̾a tua usq infinẽ. Et ꝓpt̾ea uolunt om̃s te frui. at ñ ita ⁊ imita¬
ri. Conregnare cupiunt. s non compati. Ex hiserat ille qͥ dicebat.
Moriatur aiuma mea morte uistoꝵ. ⁊ fiant nouissim a mea hoꝵ similia.
Iꝑtabat sibi extrema iustoꝵ. s nonita & principia. Mortem spũalium
mortui qui ind.m: cũ econtrario iuxta ꝓpħȩ sententiam mors. pec. pes.
sit. Noncurant querere. quem tamen desiderant inuenire. cupientes
consequi. s non ⁊ sequi. N onsic illi quib aiebat. Q os estis qui ꝑmansi¬

Expanded text:
neque hoc quidem, nisi adjutam abs te: ideoque precor ut trahas me post te. Beatus neque hoc quidem, nisi adjutam abs te: ideoque precor ut trahas me post te. Beatus siquidem cujus est auxilium abs te; ascensiones in cordead te in montibus gaudiorum. Quam pauci post te, o Domine Jesu, ire volunt! cum tamen ad te pervenire nemo sit qui nolit, hoc scientibus cunctis, quia delectationes 1331 in dextera tua usque in finem . Et propterea volunt omnes te frui, at non ita et imitari; conregnare cupiunt, sed non compati. Ex his erat ille qui dicebat: Moriatur anima mea morte justorum, et fiant novissima mea horum similia . Optabat sibi extrema justorum, sed non ita et principia. Mortem spiritualimoriuntur : cum e contrario, juxta prophetae sententiam, Mors peccatorum pessima sit . Non curant quaerere, quem tamen desiderant invenire; cupientes consequi, sed non et sequi. Non sic illi quibus aiebat: Vos estis qui permansi
Abbreviated transcription (Latin):
sponsum. ⁊ stare in tuto caritatis: Si quide hoc ꝓmiserat. ꝓptea inquiens
adolescentule dilexer̃ te. Nunc gͦ quasi dicat ecce adolescentulȩ a¬
mant te. zamando firmit̃ inherent tͥ. meq minime iam opus habent.
nulla mͥ causa in hac uita ultersꝰ cõmorandi: iccirro trahe me ait post te.
Hoc sentirẽ. si dixiss trahe me adte. Dunc uͦ quia dicit postte: mag̃ illud
mͥ postulare uidet᷑. ut conuersationis eiꝰ ualeat uestigia sequi. ut possit
emulari uirtutẽ: ut normam tenere uitȩ.⁊ moꝵ queat app̃hendẽ disciplina
In his quippe maxime opus : ad iutorio: quo ualeat ab negare semetipsam.
& tollere crucẽ suã ⁊ sic sequi xp̃m. Hic ꝓrsus trahi neceẽ habet sponsa.
nec sane trahi abalio quã ab eo ipso qui ait. Sine me nichil potestis facere.
Scio inquit me nequaquã posse ꝑuenire ad te. nisi gradiendo postte:s

Expanded text:
sponsum, et stare in tuto charitatis? Siquidem hoc praemiserat: Propterea, inquiens, sponsum, et stare in tuto charitatis? Siquidem hoc praemiserat: Propterea, inquiens, adolescentulae dilixerunt te. Nunc ergo quasi dicat, Ecce adolescentulae amant te, et amando firmiter inhaerent tibi, meque minime jam opus habent, nulla mihi causa in hac vita ulterius commorandi; idcirco ait, Trahe me post te. 2. Hoc sentirem, si dixisset, Trahe me ad te. Nunc vero quia dicit, post te, magis illud mihi postulare videtur, ut conversationis ejus valeat vestigia sequi, ut possit aemulari virtutem, et normam tenere vitae, et morum queat apprehendere disciplinam. In his quippe maxime opus est adjutorio, quo valeat abnegare semetipsam, et tollere crucem suam, et sic sequi Christum. Hic prorsus trahi necesse habet sponsa, nec sane trahi ab alio quam ab eo ipso qui ait: Sine me nihil potestis facere . Scio, inquit, me nequaquam posse pervenire ad te, nisi gradiendo post te; sed