comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
solo hinnulo comparatio. Is qͥppe rapidiori se ferre
noscitur cursu. Nc̃ uͦ qm̃ sponsus iste: & si ardent̃
amans. cursim ruere uideatur in dilecte amplexꝰ.
nicħominꝰ tñ gressus uł potius saltꝰ suos pruden¬
ti considatione dirig̾e nouit. cautꝰ uͥ fige oporteat
pedẽ. oportuit ꝓfecto cũ hinnulo etiam de caprea
Xp̃e nempe iustus & misericors. saluator & iudex.
ꝙ qr amat. uult õs homines saluos fieri & ad ag¬
nitionẽ ueritatis uenire : & qr iudicat. nouit qͥ
st̃ eiꝰ : & ipse scit qͦs elegit a pͥncipio. Igitur duo
animantib cõm̃data a spũ scõ nob̃ interim sen¬
tiamꝰ : ut in testimonium integritatis & ꝑfectiõis
hoꝵ natura. ab his qͥdẽ qͥ talium curiosi & gna¬
ri st̃ posse monstrari. q̃ sponso aptari utilit̃ et¬
congruent̃ queant: s hec ut arbitror suffice̾ posst
ad dandã rationẽ adducte similitudinis. Pulcre

Expanded text:
solo hinnulo comparatio; is quippe rapidiori se ferre solo hinnulo comparatio; is quippe rapidiori se ferre noscitur cursu. Nunc vero quoniam sponsus iste, etsi ardenter amans, cursim ruere in dilectae videatur amplexus, nihilominus tamen gressus, vel potius saltus suos prudenti consideratione dirigere novit, cautus ubi oporteat figere pedem: oportuit profecto cum hinnulo etiam de caprea Christus nempe justus et misericors, salvator et judex: et quia amat, vult omnes homines salnitionem veritatis venire ; et quia judicat, novit qui sunt ejus , et ipse scit quos elegit a principio . 2. Igitur duo animantibus commendata a Spiritu sancto nobis interim sentiamus, ut in 1456 testimonium integritatis et perfection et alia de horum natura ab his quidem, qui talium curiosi et gnari sunt, posse monstrari, quae sponso aptari utilitecongruenter queant: sed haec, ut arbitror, sufficere possunt ad dandam rationem adductae similitudinis. Pulchre
Abbreviated transcription (Latin):
imilis ẽ dilectus meus capree hinnuloq
ceruoꝵ. Ex p̃cedenti u̾sicło pendet. Quẽ
uent̾ cõparat caprẽe hinnuloq ceruoꝵ. Apte
qͥdẽ. qd̃ ħ genꝰ animantium. cursu uelox. & sal¬
tu agile sit. Norro sermo de sponso ẽ: & sermo
sponsus ẽ. & ꝓpħa dic̃ de d̾o: qr uelocit currit
sermo eiꝰ. sane congruens huic loco. uͥ sponsus qͥ¬
ẽ sermo d̾i saliens transiliensq describitur. simił
ꝑ inde factꝰ capreȩ hinnuloq ceruoꝵ. & hec ratio
similitudinis. Adde tñ ne ulla similitudinis ipsi
uł minima ꝓporciuncła uacet: qr caprea qͥdem
ñ modo cursus ꝑnicitate. s & acumine uisus enu¬
net. Qd̃ utiq ꝓprie illam respiẽ narrationis par¬
tẽ. qua sponsu̾s ñ tantũ saliens. s & transiliens ap¬
parere refertur : qr nͥ acuto & ꝑspicaci intuitu ñ
posset om̃ino p̃sertĩ int̾currendum discerne. in
quos salire & qͦs transilire deb̾et. Alioqͥn pot̾at
suffic̾e̾ ad designandã festinantis uelocitatẽ: de

Expanded text:
imilis est dilectus meus capreae hinnuloque cervorum . Ex praecedenti versiculo pendet. Quem quenter comparat capreae hinnuloque cervorum. Apte quidem, quod hoc genus animantium cursu velox, et saltu agile sit. Porro sermo de sponso est, et sermo sponsus est. Et Propheta dicit de Deo quia velociter currit sermo ejus ; sane congruens huic loco, ubi sponsus, qui sermo Dei est, saliens transiliensque describitur, similis proinde factus capreae hinnuloque cervorum. Et haec ratio similitudinis. Adde tamen, ne nulla similitudinis ipsius vel anima proportiuncula vacet, quia caprea quidem non modo cursus pernicitate, sed et acumine visus eminet. Quod utique proprie illam respicit narrationis partem, qua sponsus, non solum saliens, sed et transiliens apparere refertur; quia nisi acuto et perspicaci intuitu non posset omnino, praesertim inter currendum, discernere in quos salire, et quos transilire deberet. Alioquin poterat sufficere, ad designandam festinantis velocitatem, de
Abbreviated transcription (Latin):
salutaris potauit illũ. Si timor sapia. & sapientia
aqua: timor aqua ẽ. Beniq timor dñĩ inquit fors
uite. Porro hydria mens tua. Capientes inqͥt metͤ
implert eas ait usq ad sũmũ. Non unꝰ timor. ñ
duo qͦ: s toti tres simul replent usq ad sũmũ.
Omĩ tpr̃e time dm̃. et ex oĩ corde tuo: & implesti
hẏdriam usq ad sũmũ. Amat d̾s integrũ munꝰ:
affectũ plenum. ꝑfectũ sacͥficium. Cura ꝓinde nup¬
tus celestib plenam inferre hydriam. ut de te
nicħ neglegit. Uñ enĩ negligentia. intret in ple¬
nitudine. alioqͥn. qd caꝑe adhuc aliqͥd potest.:
repletꝰ timore dñi. & sic de ceteris uiciis sentien¬
dũ: qr necesse ẽ omĩa plenitudine timoris excludi.
Tẽ demũ si plene. si ꝑfecte timueris. dabit saporẽ
caritas aqͥs tuis ad dñi bñdictionẽ. Sine carita¬
te enĩ timor penã ht. Etqͥdẽ caritas uinũ qđ

Expanded text:
salutaris potavit illum . Si timor sapientia, et sapientia aqua; timor aqua est; denique: Timor Domini, inquit, fons vitae . Porro hydria mens tua. Capientes, inquit, siimpleverunt eas, inquit, usque ad summum . Non unus timor, non duo quoque, sed toti tres simul replent usque ad summum. Omni tempore time Deum, et ex omni corde tuo, et implesti hydriam tuam usque ad summum. Amat Deus integrum munus, affectum plenum, perfectum sacrificium. Cura proinde nuptiis coelestibus plenam inferre hydriam, ut de te nihil negligit. Unde namque negligentia intret in plenitudinem? Alioquin quod capere adhuc aliquid potest, prepletus timore Domini. Et sic de caeteris vitiis sentiendum, quia necesse est omnia plenitudine timoris excludi. Tunc demum si plene, si perfecte timueris, dabit charitas saporem aquis tuis ad Domini benedictionem. Sine charitate enim timor poenam habet. Et quidem char
Abbreviated transcription (Latin):
suas: suaues & uberes. Qͥd dulciꝰ lacͥma caritatis.
flet quippe caritas. s ex amore ñ ex merore: flet ex
desid̾io. flet cũ flentib. Tali imbre ñ ambigori¬
gatos ub̃ius actus obedientie ur̃e : quos letus in¬
tueor. ñ murmure tetros. ñ tͥsticia suboscuros.
s quodã spĩtali gaudio iocundos & floridos. Sic
st̃ ac si semꝑ flores gestetis in manib. Ergo si hyempꝰ
ruer̃t in t̾ra nr̃a. et subinde quedã spiritał gr̃e
uernał temꝑies. tempꝰ putationis indicit: quid
& studia nrã: & in eo se qͥsq iudicet ꝓfecisse. ñ
cũ inuenerit qd̾ rep̃hendat. s cũ quod inuen̾it
rep̃hendet : Tunc te ñ frustra scrutatꝰ es: si rur¬
sũ opꝰ eẽ scrutinio adu̾tisti. & totiens ñ te fefel¬
lit inqͥsitio tua: quotiens iterandã putaueris.
Si aũ semꝑ ħ cũ opus fuerit facis: semꝑ facis. Sẽꝑ¬

Expanded text:
suas suaves et uberes. Quid dulcius lacrymis charitatis? suas suaves et uberes. Quid dulcius lacrymis charitatis? Flet quippe charitas, sed ex amore, non ex moerore; flet ex desiderio, flet cum flentibus. Tali imbre non ambigo rigatos uberius actus obedientiae vestrae, quos laetus intueor, non murmure tetros, non tristitia subobscuros, sed quodam spirituali gaudio jucundos et floridos. Sic sunt, ac si semper flores gestetis in manibus. 1468 12. Ergo ruerunt in terra nostra, et subinde quaedam spiritualis gratiae vernalis temperies tempus putationis indicit: quid et studia nostra, et in eo se quisque judicet profecisse, non cum non invenerit quod reprehendat, sed cum, quod invenerit, reprehendet. Tunc te non frustra scrutatus es, si rursum opus esse scrutinio advertisti: et toties non te fefellit inquisitio tua, quoties iterandam putaveris. Si autem semper hoc, cum opus est, facis, semper facis. Se
Abbreviated transcription (Latin):
Unũ in tanto discrimine consilium ẽ. obseruare
diligent̃: & mex ut nascentium capita apparebt̃.
ꝓmpta seueritate succide. Non potest uirtꝰ cum
uiciis parit̃ crescere:. Ergo ut illa uigeat: ista cres¬
cere ñ si nant᷑. Tolle suꝑflua: & salubria surgeis.
utilitati accedit: qͥcqͥd cupiditati demis. Demꝰ opam
do enĩ qr uob̃ hyemps iam transiit. Scitis ꝗͣ hye¬
mem dicam: timore illũ qͥ ñ ẽ in caritate. Qͥ cũ
om̃s miciet ad sapientiam. neminẽ consũmat: qm̃
suꝑueniens caritas. extinguit illũ tamqͣ hyemẽ
estas. Estas enĩ caritas ẽ. Que si iam uenit. inmo
qr uenit sic̃ iustũ ẽ mͥ sentire de uob̃. siccauerit
neccesse ẽ omẽm hyemalẽ. hẏbrem: omẽm uidel
anxietatis lacͥmam. ꝗͣ. amara recordatio pecc̾i.
& timor añ extorquebat udicii. Itaq qd ñ dubiꝰ
dico. etsi ñ de omĩb uob̃. ꝓfecto de plurib. hic iã
imber abiit & recessit. Nam & flores apparent.
indices pluiuiȩ suauioris. Habet & estas pluuias

Expanded text:
Unum in tanto discrimine consilium est, observare diligenter, et mox ut renascentium capita apparebunt, prompta severitate succidere. Non potest virtus cum vitiis pariter crescere. Ergo ut illa vigeat, istaccrescere non sinantur. Tolle superflua, et salubria surgunt. Utilitati accedit, quidquid cupiditati demis. Demus operam do enim quia nobis hiems jam transiit. Scitis quam hiemem dicam? Timorem illum, qui non est in charitate, qui cum omnes initiet ad sapientiam, neminem consummat; quoniam superveniens charitas extundit illum, tanquam hiemem aestas. Aestas enim cnit, sicut justum est mihi sentire de vobis, siccaverit necesse est omnem hiemalem imbrem, omnem videlicet anxietatis lacrymam, quam amara recordatio peccati, et timor ante extorquebat judicii. Itaque quod non dubius dico, etsi non de omnibus vobis, profecto de pluribus hic jam imber abiit et recessit: nam et flores apparent indices pluviae suavioris. Habet et aestas pluvias
Abbreviated transcription (Latin):
dissimꝰ głe istos. in cͥcuitu suo tã gloriosos montes.
cũ se & suos e regione. incultos. tenebrosos. bonis
oĩb infecundos spiciat. ita ut se sentiat ẽẽ obp
illud in psalmis. draco iste quẽ formasti ad illu
eos sponsus. saliens in montes qͥ in cͥcuitu eiꝰ st̃.
tãꝗͣ fons ascendens de medio paradysi. irrigans
uniu̾sa. & implens om̃e animal benedictione.
Beati qͥ torrente uoluptatis ħꝰ potari int̃dũ uel
raro ꝓmerent᷑: in qͥb etsi ñ continue fluit. sal¬
tim ꝑ horas salit aqua sapłe. & fons uite: ut fiat
in ip̃sis qͦ fons aque salientis in uitã eternam.
Et qͥdẽ hꝰ fluminis impetꝰ letificat ciuitatẽ d̾i: sane
ꝑennit & affluent̃. In nr̃os aũ montes qͥ in t̾ra
st̃. utinã int̃dũ facta quasi mundatione. saltus
dare aliqͦs ñ despiciat: qͥb sufficient̃ irrigati.
nob̾ qͦ qui ualles sumꝰ stillare uł raras guttulas

Expanded text:
dissimus gloriae istos in circuitu suo tam gloriosos montes, dissimus gloriae istos in circuitu suo tam gloriosos montes, cum se et suos e regione incultos, tenebrosos, bonis omnibus infecundos despiciat, ita ut se sentiat esse opprillud in Psalmis: Draco iste quem formasti ad illudeos Sponsus, saliens in montes qui in circuitu ejus sunt, tanquam fons ascendens de medio paradisi, irrigans universa, et implens omne animal benedictione. Beati qui torrente voluptatis hujus potati interdum vel raro promerentur in quibus etsi non continue fluit, saltem per horas salit aqua sapientiae et fons vitae, ut fiat in ipsis quoque fons aquae salientis in vitam aeternam. Et quidem hujus fluminis impetus laetificat civitatem Dei, sane perenniter et affluenter. In nostros autem montes qui in terra sunt, utinam interdum facta quasi inundatione saltus dare aliquos non despiciat, quibus 1453 sufficienter irrigati, nobis quoque, qui valles sumus, stillare vel raras guttulas
Abbreviated transcription (Latin):
Om̃s montes qͥ in circuitu eiꝰ st̃ uisitet dñs: a gelboe
dũ transeat. Diabolo namq qͥ ꝑ gelboe designatur.
hinc iñ st̃ montes qͦs uisitat dñs: supͣ angłi. infra
hoĩes. In penã siqͥdẽ suam locũ in aere isto mediũ
int̃ celũ & t̃rã de celo cadens sortitꝰ ẽ: ut uideat et
inuideat: ipsaq inuidia torqueat᷑: scͥptura dicente.
Peccator uidebit & irascet᷑: dentib suis fremet & tabes¬
cet. Quã miser cũ suspicit celos in qͥb innumeros
montes intuet᷑ diuina claritate fulgentes. diuiniᷤ
laudib resultantes: sublimes in gła. abundantes
in grã. Quã miserior cũ respic̃ t̾rã. montes nicħominꝰ
quãplurimos de popło acquisitiõis habentẽ. fide
solidos. spe excelsos. caritate spaciosos. cultos uͥtutib.
bonoꝵ oꝑm fructib refertos. de rore celi tamꝗͣ
de saltu sponsi cottidianã capientes benedictionẽ.
Cũ qͣnto putamꝰ dolore et rancore aspiciat ille cupi¬

Expanded text:
 est in circuitu Gelboe, visitet Dominus; a Gelboe autem transeat . Diabolo nempe, qui per Gelboe designatur, hinc inde sunt montes quos visitat Dominus; supra angeli, infra homines. In poenam siquidem suam locum in aere isto, medium inter coelum et terram, de coelo cadens sortitus est, ut videat et invideat, ipsaque invidia torqueatur, Scriptura dicente: Peccator videbit et irascetur, dentibus suis fremet, et tabescet . Quam miser, cum suspicit coelos, in quibus innumeros montes intuetur divina claritate fulgentes, divinis laudibus resultantes, sublimes in gloria, abundantes in gratia! Quam miserior, cum respicit terram, montes nihilominus quam plurimos de populo acquisitionis habentem, fide solidos, spe excelsos, charitate spatiosos, cultos virtutibus, bonorum operum fructibus refertos, de rore coeli tanquam de saltu sponsi quotidianam capientes benedictionem! Cum quanto putamus dolore et rancore aspiciat ille cupi
Abbreviated transcription (Latin):
nec enĩ amicos discipłos dicet si ñ ee̾nt. Uides amori
cedere etiã maiestatẽ: ita ẽ frẽs: neminẽ suscipit amor:
s nec despicit qͥdem. Om̃s ex equo intuetur qͥ ꝑfecte se
amant. & in seipso celsos humilesq contemꝑat: nec
pares mͦ. s unũ eos fac̃. Tu dm̃ forsitan adhuc ab hac
amoris regula excipi putas: si qͥ adheret do unꝰ spc ẽ.¬

Expanded text:
nec enim amicos discipulos diceret, si non essent. 2. Vides amori nec enim amicos discipulos diceret, si non essent. 2. Vides amori cedere etiam majestatem? Ita est, fratres; neminem suspicit amor, sed ne despicit quidem. Omnes ex aequo intuetur, qui perfecte se amant, et in se ipso celsos humilesque contemperat; nec modo pares, sed unum eos facit. Tu Deum forsitan adhuc ab hac amoris regula excipi putas; sed qui adhaeret Deo, unus
Abbreviated transcription (Latin):
inqͥt turturis audita ẽ in t̃ra nr̃a. Ergone rõne
carebit : deo qͥdem tam insueta ne dicã indigna locu¬
tio: Nusꝗͣ ut opinor de cęlo sic loquutũ reꝑies.
nusꝗͣ alibi de terra. Adu̾te gͥ quante sit suaui¬
tatis dm̃ cęli dice̾ in t̾ra nr̃a. Quiq terrigene
& filii hominũ audite. Magnificauit dñs facere
nob̾cũ. Multũ illi cũ t̾ra. multũ cũ sponsa: quã¬
de t̃ra sibi asciscere placuit. In t̾ra inqͥt nostra. N
plane pͥncipatũ sonat uox ista: s consortium. s
familiaritatẽ. Tamꝗͣ sponsus ħ dic̃: ñ tamꝗͣ. dñs.
Qͥd: conditor ẽ: & consortem se reputat. Amor loqͥtur.:
qͥ thĩm nescit. Carm̃ nimirũ amoris ẽ: nec aliis ħ
quã amatoriis fulciri oportuit. Amat & ds: nec ali¬
unde ħ ht. s ipse ẽ unͣ amat. & ideo uehem̃tiꝰ: qr ñ
amorẽ tam habet ꝗͣ hoc ẽ ipse. uerũ quos amat a¬
micos: ñ habet seruos. Beniq amicꝰ fit de magistro:

Expanded text:
inquit, turturis audita est in terra nostra. Ergone ratione carebit Deo quidem tam insueta, ne dicam indigna, locutio? Nusquam, ut opinor, de coelo sic locutum reperies, nusquam alibi de terra. Adverte igitur, quantae suavitatis sit Deum coeli dicere, in terra nostra. Quique terrigenae et filii hominum, audite; magnificavit Dominus facere nobiscum . Multum illi cum terra, multum cum sponsa, quade terris sibi asciscere placuit. In terra, inquit, nostra. Non plane principatum sonat vox ista, sed consortium, sed familiaritatem. Tanquam sponsus hoc dicit, non tanquam Dominus. Quid? Conditor est, et consortem se reputat! Amor loquitur, qui dominum nescit. Carmen nimirum amoris est, nec aliis hoc quam amatoriis fulciri oportuit. Amat et Deus, nec aliunde hoc habet, sed ipse est unde amat. Et ideo vehementius, quia non amorem tam habet, quam hoc est ipse. Verum quos amat, amicos habet, non servos. Denique amicus fit de magistro:
Abbreviated transcription (Latin):
les: suꝑ qͦs nec ros nec pluuia descendit: qͥppe auctore
gre & bñdictionũ largitore tͣnsiliente eos ⁊ descen¬
dente ad ualles. ut celesti ymbre ꝑfundat humiles
qͥ st̃ suꝑ t̾ram. & fructũ afferant in patientia: fruc¬
tũ tͥcesimũ. & sexagesimũ & centesimũ. Deniq uisi¬
tauit trã & inebriauit eam: multiplicauit locu
plena ẽ t̃ra. Beniq oꝑatꝰ ẽ salutẽ in medio terre:
nũqͥd ⁊ in medio aeris: hoc adu̾sus origenẽ qͥ in aere
dñm gle denuo ꝓ demonib impudenti crucifigit
m̃datio: cũ ħꝰ consciꝰ mysterii paulꝰ affirmet qd̃ re¬
surgens a mortuis iã ñ moritur: & mors illi ultͣ
ñ dominabit᷑. Uerũ ñ solũ uisitauit t̃rã qͥ aerẽ

Expanded text:
les, super quos nec ros, nec pluvia descendit; quippe auctore les, super quos nec ros, nec pluvia descendit; quippe auctore gratiae et benedictionum largitore transiliente eos, et 1452 descendente ad valles, ut coelesti imbre perfundat humiles qui sunt super terram, et fructum afferant in patientia, fructum tricesimum, sexagesimum, et centesimum . Denique visitavit terram, et inebriavit eam: multiplicaviplena est terra . Denique, Operatus est salutem in medio terrae ; nunquid et in medio aeris? Hoc adversum Origenem, qui in aere Dominum gloriae denuo pro daemonibus impudenti crucifigit mendacio, cum hujus conscius mysterii Paulus affirmet, quod resurgens ex mortuis jam non moritur, mors illi ultra non dominabitur . 4. Verum non solum
Abbreviated transcription (Latin):
nec tñ usq ad humilia ualliũ. siue ad ualles humi¬
liũ ꝑ penitentiam decumescunt. De his arbitror
dictũ illud in psalmis. Montes sic̃ cera fluxer̃t a
facie dñi. Hlos itaq tum̃tes ac steriles colles tamꝗͤ
medios positos. int̾ montes ꝑfectoꝵ ⁊⁊ ualles peni¬
tentiũ ꝓculdubio transilit qͥ in montib salit:
hisq p̾teritis & despectis descendit ad ualles: ut
ualles abundarent frum̃to. Porro illi et̃na e regioe
ariditate ac sterilitate dampnant᷑ : sic̃ habes ꝓ
ad angłos qͥ p̃uaricati st̃ sub figura montium
gelboe ista loquat᷑: uͥ inqͥt cecidert̃ uulnerati mul¬
ti. Quãmulti in his maledictis montib de exer¬
citu isrł cecidunt a pͥncipio: & cottidie cadunt. Be
qͥb ⁊ habes in eodẽ ꝓpħa: cũ dic̃ d̾o. Sic̃ uulneratidor¬
nuentes in sepulcͥs quoꝵ ñ es memor ampliꝰ: & ipsi
de manu tua repulsi st̃. Non ẽ gͦ mirũ si steriles &
infructuosi ꝑmanent isti ñ montes celici s aerii col¬

Expanded text:
nec tamen usque ad humilia vallium, sive ad valles humilium per poenitentiam detumescunt. De his arbitror illud dictum in psalmis: Montes, sicut cera, fluxerunt a facie Domini . Hos itaque tumentes ac steriles colles, tanquam medios positos inter montes perfectorum et valles poenitentium, procul dubio transiliit, qui in montibus salit; hisque praeteritis et despectis descendit ad valles, ut valles abundent frumento. Porro illi e regione aeterna ariditate ac sterilitate damnantur, sicut habes prad angelos qui praevaricati sunt sub figura montium Gelboe ista loquatur, Ubi, inquit, ceciderunt vulnerati multi . Quam multi in his maledictis montibus de exercitu Israel ceciderunt a principio, et quotidie cadunt! De quibus et habes in eodem propheta, cum dicit Domino: Sicut vulnerati dormientes in sepulcris, quorum non es memor amplius, et ipsi de manu tua repulsi sunt . 3. Non est ergo mirum, si steriles et infructuosi permanent isti, non montes coelici, sed aerii col
Abbreviated transcription (Latin):
celo mĩa tua: & ueritas tua usq ad nubes. Usq ad
nubes enĩ celũ ẽ qd̃ inhabitant scĩ angłi. qͦs non
transilit sponsus s salit in eis. ita ut imprimat ip
habitatio ẽ in aere isto infimo ⁊ caliginoso. in qͥb:
ñ salit sponsus. s tͣnsilit illos & p̃terit: nec ullũ in
se retinent di transeuntis uestigiũ. Ilam qͦmͦ ẽ in
diabolo ueritas. de qͦ in eugłiis ueritatis. senten¬
tia extat qd̾ in ueritate ñ stetit: s mendax exti¬
tit ab initio: S nec misericordẽ qͥs dixerit eũ. qͥ
nicħominꝰ ab mitio homicida fuisse. eadẽ ipsa ȩu¬
głii ueritate conuincit᷑. Porro aũ quał pãtfami¬
lias: tales & domestici eiꝰ. Pulchre ꝓiñ de sponso
eccła psallens qđ in altis habitet & humilia respiciat
in celo & in t̾ra. nullã omino m̃tionẽ fac̃ de lis qͥ in

Expanded text:
cordia tua, et veritas tua usque ad nubes . Usque ad nubes enim coelum est quod inhabitant sancti angeli, quos non transiliit Sponsus, sed salit in eis, ita ut imprimat ipshabitatio est in aere isto infimo et caliginoso; in quibus non salit sponsus, sed transilit illos et praeterit nec ullum in se retinent Dei transeuntis vestigium. Nam quomodo in diabolo veritas est, de quo in Evangeliis Veritatis sententia exstat, quod in veritate non stetit, sed mendax exstitit ab initio? Sed nec misericordem quis dixerit eum, qui nihilominus ab initio homicida fuisse eadem ipsa Evangelii veritate convincitur . Porro autem qualis paterfamilias, tales et domestici ejus. Pulchre proinde de Sponso Ecclesia psallens, quod in altis habitet, et humilia respiciat in coelo et in terra , nullam omnino mentionem facit de his qui in
Abbreviated transcription (Latin):
iterabat. Saliebat gͦ in montib .i. in angłis: in qͥb
⁊ loq̃bat᷑.⁊ suã hoib exhibebat p̃sentiã. Ad hoĩes
enĩ saliebat: s in angłis ñ in se. Non in sua natu¬
ra: s in subiecta creatura. Qͥ enĩ salit. de loco ad
locũ uadit: qd̃ ñ cadit in dm̃. Ergo in montib id÷
in angłis saliebat. qͥ in se ñ poterat: ⁊ saliebat
nis ⁊ sp̃italib uiris. s & aliqͥb de popło. etiã ⁊ non¬
nullis mulierib. eque in angłis loqui ⁊ apparere
dignatꝰ sit. Sel certe colles dic̃ aerias potestates. q̃
int montes qͥdẽ minime iã numerant᷑: peo qͦd¬

Expanded text:
angelis, in quibus et loquebatur, et suam hominibus exhibebat praesentiam. Ad homines enim saliebat, sed in angelis, non in se; non in sua natura, sed in subjecta creatura. Qui enim salit, de loco ad locum vadit: quod non cadit in Deum. Ergo in montibus, id est in angelis, saliebat, qui in se non poterat; et saliebat nis et spiritualibus viris, sed et aliquibus de populo, etiam et nonnullis mulieribus aeque in angelis loqui et apparere dignatus est. Vel colles dicit aerias potestates, quae int
Abbreviated transcription (Latin):
Uictꝰ es o archangłe: transiliit te qͥ p̃misit te. Aut
certe saliebat in montib. cũ in angłis olim patͥb
apparebat: qd̾ utiq ppͥetate̾ lut̾e mag̃ conuenire
uidet᷑. N enĩ ait saliens in montes. s in montib: ut
istis oꝑa tͥbuit. Adde qͦd aliqͥ illoꝵ ꝑsonã eiꝰ gere¬

Expanded text:
 ventorum. Victus es, o archangele: transiliit te qui praemisit te. 2. Aut certe saliebat in montibus, cum in angelis olim patribus apparebat: quod utique proprietati litterae magis convenire videtur. Non enim ait, saliens in montes; sed, in montibus, ut istis opera tribuit. Adde quod aliq
Abbreviated transcription (Latin):
S audi ipsũ. N ueni inqͥt minist᷑ri. s ministrare:
n aiãm meã dare redẽptionẽ ꝓ multis. Qd̾ qͥdẽ
ceteroꝵ nemo fecisse inuentꝰ ẽ: ut õs qͦtqͦt ministͣre
uisi st̃ ipse deuotis transierit fidelibq obsequiis.
Bonꝰ minist̃: qͥ carnẽ suam in cibũ. sangͥnẽ in
potũ. aiãm ministrauit in p̃cium. Bonus plane
qͥ spũ alacer. caritate. feruens. pietate deuotus.
non solũ salit in montib. s & transilit colles .i.
suꝑat ⁊ uincit alacͥtate ministrandi: ut pote quẽ
uirxit d̾s suus oleo leticie p̃ consortib suis: in

Expanded text:
n veni, inquit, ministrari, sed ministrare, et animam meam dare pro multis . Quod quidem caeterorum nemo fecisse inventus est, ut omnes quotquot ministrasse visi sunt, ipse devotis transierit fidelibusque obsequiis. Bonus minister, qui carnem suam in cibum, sanguinem in potum, animam ministravit in pretium. Bonus plane, qui spiritu alacer, charitate fervens, pietate devotus, non solum salit in montibus, sed et transilit colles, id est superat et vincit alacritate ministrandi, utpote quem unxit Deus Deus suus oleo laetitiae prae consortibus suis : in
Abbreviated transcription (Latin):
cue collocati. & iocundiꝰ pascim᷑ & uberiꝰ. &e nos siqͥ¬
De oues pascue. eiꝰ. Ruminemꝰ gͦ tamꝗͣ munda aia¬
lia boni pastoris que de hodierno sermone tota
auiditate glutiuimꝰ: sermone altero residua capłi
eidẽ attentius ꝑcepturi: largiente sponso ȩccłȩ¬

Expanded text:
collocati, et jucundius pascimur, et uberius. Et nos siquidem oves pascuae ejus. Ruminemus ergo, tanquam munda animalia boni pastoris, quae hodierno sermone tota aviditate glutivimus; sermone altero residua capituli ejusdem attentius percepturi, largiente sponso Eccle
Abbreviated transcription (Latin):
S incliuata ẽ. iam dies: nec adhuc oĩno de his mon¬
tib descendẽ. libet. Ceterũ si hac uice uoluerimus
tate careat. Aut larga excellensq materia. debit.
diligentia festinatione fraudet᷑. Pausemꝰ ꝓinde
hodie. iam si placet in montib his. qm̃ bonũ nos¬

Expanded text:
Sed et inclinata est dies, nec adhuc omnino de his monSed et inclinata est dies, nec adhuc omnino de his montibus descendere libet. 9. Caeterum si hac vice voluerimus tate cureat, aut larga excellensque materies debita diligentia festinatione fraudetur. Pausemus proinde hodie jam, si placet, in montibus istis; quo
Abbreviated transcription (Latin):
redimet. Qͥ gͦ factꝰ ex muliere. factus ⁊ sub lege est.
ꝓculdubio ñ solũ montes id ẽ maiores suꝑioresq
bitudines. s etiam minores angelos descendendo
transiliit: qͥ qͥdẽ in comparatione suꝑioꝵ. merito
collium nomine designant᷑. Ceterũ qͥ minor ẽ in
regno celoꝵ. maior ẽ quouis carnẽ portante suꝑ
t̃ram: etiam si sit ille magnꝰ ioħes baptista. llam
etsi sane dm̃ hominẽ fateam᷑. etiã in homine suꝑ
omẽm pͥncipatũ & potestatẽ longe incompirabi¬
lit̃ p̃minere: certũ tam̃ qr isi p̃it maiestate. s in¬
firmitate. succũbit. Ita gͦ saliit in montib ⁊ t̾nsi¬
liit colles. cũ ñ solũ suꝑiorib s & inferiorib sp̃ĩtib
dignantissime. se inferiorẽ exhibuit. Nec mͦ suꝑnis
subiectũ se exhibuit: transiliens & uicens humili¬
tate. etiam hominũ humilitatẽ. Erat deniq sub¬
dit marie ꝙ ioseph. cũ eẽt puer in nazareth. & a¬
pud iordanẽ ioħis se manib iã uiuenis inclinauit.

Expanded text:
muliere, factus et sub lege est, procul dubio non solum montes, id est majores superioresque beatitudines, sed etiam minores angelos descendendo transiliit, qui quidem in comparatione superiorum, merito collium nomine designantur. Caeterum qui minor est in regno coelorum, major est quovis carnem portante super terram, etiamsi sit ille magnus Joannes Baptista . Nam etsi sane Deum hominem fateamur, etiam in homine super omnem principatum et potestatem longe incomparabiliter praeeminere; certum tamen quia etsi praeit majestate, sed infirmitate succubuit. Ita ergo saliit in montibus, et transiliit colles, cum non solum superioribus, sed et inferioribus spiritibus dignantissime se inferiorem exhibuit. Nec modo illissubjectum se exhibuit, transiliens et vincens humilitate etiam hominum humilitatem. Erat denique subditus Mariae et Joseph, cum esset duodennis, in Nazareth : et apud Jordanem Joannis se manibus jam juvenis inclinavit .
Abbreviated transcription (Latin):
aliqͥs reꝑitur mutatꝰ in mitt̾ẽ. suꝑb in humilẽ. pu¬
sillanimis in fortẽ. porro mittis. humił & fortis in sua
qͥsq grã excreuisse. & seipso melior factꝰ ẽẽ agnoscit᷑.
s &e qͥ forte tepuerant &e languebant circa spuale stu¬
dium torpentes & dormientes. ad ignitũ eloquiũ dñi
refer buisse & euigilasse uident᷑: & qͥ deserto fonte
sapientie foderant sibi ꝓpͥe uoluntatis cist̾nas. ñ
ualentes aquas continere. ꝓpt̾eaq ad om̃e iniunc¬
tũ grauati. corde arido murmurabant. nullũ in
se habentes deuotionis humorẽ: hii inꝗͣ cũ de rore
u̾bi & pluuia uoluntaria ꝗͣ segregauit d̾s heredi¬
tati sue. refloruisse ꝓbant᷑ in oꝑa obedientiȩ. facti
in oĩb uoluntarii &e deuoti: ñ est dico uob̃ unde

Expanded text:
quispiam reperitur mutatus in mitem, superbus in humilem, puquispiam reperitur mutatus in mitem, superbus in humilem, pusillanimis in fortem: porro mitis, humilis, fortis in sua quisque gratia excrevisse, et se ipso melior factus esse agnoscitur: sed et qui forte tepuerant et languebant circa spirituale studium torpentes et dormitantes, ad ignitum eloquium Domini referbuisse et evigilasse videntur; et qui deserto fonte sapientiae, foderant sibi propriae voluntatis cisternas non valentes aquas continere, proptereaque ad omne injunctum gravati corde arido murmurabant, nullum in se habentes devotionis humorem: hi, inquam, cum de rore verbi, et pluvia voluntaria, quam segregavit. Deus haereditati suae, refloruisse probantur in opera obedientiae, facti in omnibus voluntarii et devoti; non est, dico vobis, unde
Abbreviated transcription (Latin):
retinens. & ut scias etiam luc̃ẽ ẽẽ. luceat lux ur̃a in¬
qͥt coram hominib: qd ñ est dubium de oꝑib dictũ fuisse.
que homines poterant intueri. fulcite me florib sti¬
pate me malis: qr amore langueo. Cũ p̃sto ẽ qd̾ ama¬
tur. uiget amor: languet cũ abest. Quod ñ ẽ ali¬
ud quã tedium quoddã impatientis desid̾ii. qͦ neces¬
se ẽ affici m̃tẽ uehem̃ter amantis. absente quẽ a¬
mat: dũ totꝰ in expectatione: quantãlibet festinati¬
onẽ. reputat tarditatẽ. & ideo ista postulat sibi ac¬
cumulari bonoꝵ oꝑm fructꝰ cũ fidei odoram̃tis. in
qͥb: morã faciente sponso interĩ reqͥescat. Loquor uo¬
bexꝑim̃tũ meũ quod exꝑ tus sũ. Si quando sane
comperi ꝓfecisse aliqͦs aliquos ur̃m ex meis monitis.
tẽ non me piguit fateor curã p̃tulisse sermonis. ꝓpͥo
ocio &e qͥeti. Cũ enĩ u̾bi gr̃a post sermonẽ iracundꝰ

Expanded text:
retinens. Et ut scias etiam opera lucem esse: Luceat lux vestra, inretinens. Et ut scias etiam opera lucem esse: Luceat lux vestra, inquit, coram hominibus : quod non est dubium de operibus fuisse dictum, quae homines poterant intueri. 3. Fulcite me floribus, stipate me malis, quia amore langueo. Cum praesto est quod amatur, viget amor; languet, cum abest. Quod non est aliud, quam taedium quoddam impatientis desiderii, quo necesse est affici mentem vehementer amantis absente quem amat, dum totus in exspectatione, quantamlibet festinationem reputat tarditatem. Et ideo ista postulat sibi accumulari bonorum operum fructus cum fidei odoramentis, in quibus moram faciente sponso interim requiescat. Loquor vobis experimentum meum quod expertus sum. Si quando sane comperi profecisse aliquos vestrum ex meis monitis, tunc non me piguit, fateor, curam praetulisse sermonis proprio otio et quieti. Cum enim, verbi gratia post sermonem iracundus
Abbreviated transcription (Latin):
te. omẽ qd non ẽ ex fide etiam peccatũ ẽ. Itaq nec
sine flore fructꝰ: nec sine fide opꝰ bonũ. S & fides se¬
ne oꝑib mortua ẽ: sic̃ inutilit̃ quoq flos apparet. uͭ
ñ sequit᷑ fructꝰ. fulcite me florib. stipate me malis.
qr amore langueo. Ergo ex bonis oꝑib in fide non
ficta radicatis. recipit consolationẽ mens assueta qͥ¬
etis: quotiens sibi lux ut assolet contemplationis
hoc corpore manet lumine contẽplationis fruat᷑
At quotiens ut dixi corruit a contemplatiua. toti¬
ens in actiuã se recipit: inde nimirũ elucino fa¬
miliariꝰ reditura in id ipsũ: qm̃ st̃ inuicẽ conturb¬
nales he due : & coabitant parit̃. Est qͥppe soror ma¬
rie martha. Neq enĩ & si a contemplationis lumine
cadit. patit᷑ tñ ullatenꝰ se incide tenebras peccati.
seu ignauiam ocii: sane in luce bone oꝑationis se

Expanded text:
te: Omne quod non est ex fide, etiam peccatum est . Itaque nec te: Omne quod non est ex fide, etiam peccatum est . Itaque nec sine flore fructus, nec sine fide opus bonum. Sed et fides sine operibus mortua est ; sicut inutiliter quoque flos apparet, ubi non sequitur fructus. Fulcite me floribus, stipate me malis, quia amore langueo. Ergo ex bonis operibus in fide non ficta radicatis recipit consolationem mens assueta quieti, quoties sibi, ut assolet, lux contemplationis u, dum in hoc corpore manet, lumine contemplationis fruatur? At quoties, ut dixi, corruit a contemplativa, toties in 1442 activam se recipit, inde nimirum tanquam e vicino familiarius reditura in idipsum; quoniam sunt invicem contubernales hae duae, et cohabitant pariter; est quippe soror Mariae Martha. Neque enim, etsi a contemplationis lumine cadit, patitur tamen ullatenus se incidere in tenebras peccati, seu ignaviam otii, sane in luce bonae operationis se
Abbreviated transcription (Latin):
recipit᷑ loquens. nos in florib fructibq designati su¬
mꝰ : s et quiq conu̾si de scło in toto scło. In florib
quidẽ nouella & tenera adhuc incipientiũ conu̾sa¬
tio demonstrat᷑ : in fructib uͦ. ꝓficientiũ fortitudo
&e maturitas ꝑfectoꝵ. his stipata mat̾ ꝑegͥnans & fruc¬
tificans cui uiuere: xp̃c ẽ et mori lucrũ. ꝓfecto eqͣni¬
miꝰ fert molestiam sue dilationis: qm̃ iuxta scriptu¬
ram dat᷑ ei de fructu manuũ suaꝵ. tamꝗͣ. ex pͥmitiis
spc̃: & laudant eam in portis oꝑa eius. Si aut̃ scđm mo¬
ralẽ sensũ in una aĩa uis tͥ hec utraq᷑ signari. & flo¬
res uideł et fructus : fidẽ florẽ. fructũ actũ intellige.
Nec incongrue ut opinor id tͥ uidebit᷑. si au̾teris qͦmͦ
instar floris necessario p̃cedentis fructũ. bonũ qͦ opꝰ
fide oporteat p̃ueniri. Alioqͥn sine fide impossibile ẽ
placere deo paulo attestante: mag̃ aũ eque ipso docen¬

Expanded text:
ructibusque designati sumus; sed et quique conversi de saeculo in toto saeculo. In floribus quidem novella et tenera adhuc incipientium conversatio demonstratur, in fructibus vero proficientium fortitudo et maturitas perfectorum. His stipata mater peregrinans et fructificans, cui vivere Christus est, et mori lucrum; profecto aequanimius fert molestiam suae dilationis, quoniam, juxta Scripturam, datur ei de fructu manuum suarum, tanquam ex primitiis spiritus, et laudant eam in portis opera ejus . Si autem secundum moralem sensum in una anima vis tibi utraque haec assignari, et flores videlicet, et fructus; fidem florem, fructum actum intellige. Nec incongrue, ut opinor, id tibi videbitur, si advertas, quomodo instar floris necessario praecedentis fructum, bonum quoque opus fide oporteat praeveniri. Alioquin sine fide impossibile est placere Deo , Paulo attestante, magis autem aeque ipso docen
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ suadens quatinꝰ effectum gr̃e arroges tͥ. Qd̃ quidẽ
suꝑbie genꝰ. longe illo pͥore intolerabiliꝰ ẽẽ ñ ambigas.
Qͥ d enĩ odiosius illa uoce qua qͥdã dixert̃: manꝰ nr̃a
excelsa: & ñ dñs fec̃ hec omĩa: Sic gͦ tim̃dũ. mauente
grã. Qͥ d si recesserit. Non multomagis tc̃ tim̃dũ:
Plane multomag̃: qr uͥ deficit tͥ grã. deficis & tu. Au¬
di etenĩ: qͥd dator gr̃e dicat. Sine me ait nicħ potestiᷤᷤ
fac̾e. Time gͦ subtracta grã: tamꝗͣ mox casurꝰ. Time
& contremisce : deo tͥ ut sentis irato Time: qr reliqͥt
te custodia tua. Nec dubites in causa ẽẽ suꝑbiã etiãsi
ñ appareat: etiamsi nil tͥ consciꝰ sis. Qd̃ enĩ tu nescis.
scit ds̃ : et qͥ iudicat te ipse ẽ. S nec qͥ seipsũ cõm̃dat
ille ꝓbatꝰ ẽ: s quẽ ds̃ comm̃dat. Numqͥd cõmendat
humili auferet datã: ergo argum̃tũ suꝑbie : pͥuatio

Expanded text:
et suadens, quatenus effectum gratiae arroges tibi. Quod quidem et suadens, quatenus effectum gratiae arroges tibi. Quod quidem superbiae genus longe illo priore intolerabilius esse non ambigas. Quid enim odiosius illa voce, qua quidam dixerunt: Manus nostra excelsa, et non Dominus, fecit haec omnia? 10. Si ergo timendum manente gratia; quid, si recesserit? num multo magis tunc timendum? Plane multo magis; quia ubi deficit tibi gratia, deficis tu. Audi etenim quid dator gratiae dicat. Sine me, ait, nihil potestis facere . Time ergo subtracta gratia, tanquam mox casurus; time et contremisce, Deo tibi, ut sentis, irato; time, quia reliquit te custodia tua. Nec dubites in causa esse superbiam, etiamsi non appareat, etiamsi nihil tibi conscius sis. Quod enim tu nescis, scit Deus; et qui te judicat, ipse est. Sed nec qui se ipsum commendat, ille probatus est, sed quem Deus commendat . Nunquid commendat tiam , humili auferet datam? Ergo argumentum superbiae privatio
Abbreviated transcription (Latin):
s timere. Beatꝰ hõ qͥ semꝑ ẽ pauidꝰ. Time gͦ cũ arri¬
serit grã. time cũ abierit. time cũ denuo reu̾tit᷑:
tres isti timores: scđm qđ̃ grã uł adee dignat᷑. uł
offensa recede. seu iterũ placata redire sentiet᷑. Cum
adest time ne indigne oꝑeris ex ea: nã ħ timet apls.
uidete. inquiens ne in uacuũ grãm di recipiatis.
& ad discipłm. Noli inqͥt neglige̾ grãm que ẽ in te.
ꝙ de semetipso dicebat: qr grã d̾i in me uacua ñ fuit.
Sciebat hõ consilium dĩ habens. redundare in con¬
tẽptũ donantis donũ neglig̾e. nec expendẽ ad qd̾
donatũ ẽ. idq intolerabilem ẽẽ suꝑbiam iudicabat:
& ꝓpt̾ea studiosissime ħ malũ & ipse cauebat. dice¬
bãtq cauendũ. S rursũ latet fouea hic quȩ nolo
diat᷑ in abscondito qͣsi leo in spelunca sua. Nã si impe¬
dire ñsualet actionẽ. temptat intentionẽ: sugg̾ens

Expanded text:
sed timere. Beatus homo qui semper est pavidus . Time ergo cum arrised timere. Beatus homo qui semper est pavidus . Time ergo cum arriserit gratia, time cum abierit, time cum denuo reverteturtres isti timores, secundum quod gratia vel adesse dignatur, vel offensa recedere, seu iterum redire placata sentietur. Cum adest, time ne non digne opereris ex ea: nam hoc monet Apostolus: Videte, inquiens, ne in vacuum gratiam Dei recipiatis ; et ad discipulum: Noli, inquit, negligere gratiam quae in te est ; et de semetipso dicebat: Quia gratia Dei in me vacua non fuit . Sciebat homo, consilium Dei habens, redundare in contemptum donantis donum negligere, nec expendere ad quod donatum est; idque intolerabilem esse superbiam judicabat: et propterea studiosissime hoc malum et ipse cavebat, docebatque cavendum. Sed rursum latet fovea hic, quae nolo diatur quasi leo in spelunca sua . Nam si impedire non praevalet actionem, tentat intentionem, suggerens
Abbreviated transcription (Latin):
se salientẽ frequent̃ recipiunt. Ego aũ qͥ hoꝵ in
me inuenio nicħ. qͥd me aliud putẽ ꝗͣ unũ e mon
ille cetoꝵ om̃iũ benignissimꝰ uisitator: filioli hec
cogitatio tollit extollentiã ocłoꝵ. conciliat grãm:
sponsi saltib p̃parat. Hec ego in me tͣnsfiguraui ꝓpt̃
uos: ut & uos ita faciatis. Imitatores mei estote: qd̾
ñ de exercitio dico mͦ uirtutũ. aut moꝵ disciplina.
accusare. uosmetipsos. quotiens forte in uob uł ad
modicũ tepere grãm. uirtutẽ. languere dep̃henditis :
sic̃ & ego ꝓ huiꝰmoi memetipsũ accuso. Hoc face hõĩs
ẽ qͥ curiosus circũspector ẽ sui. & scrutator uiarũ
suaꝵ. ac studioꝵ: atq in oĩb semꝑ suspectũ ht̃ ar¬
rogantie uitium ne subrẽpat. In ueritate. didici
nil eque ẽẽ ad gr̃am ꝓmerendã. retinendã. recuꝑan¬
dã: quã si õi tp̃re coram deo inueniaris. ñ altũ saꝑe

Expanded text:
se salientem frequenter recipiunt. Ego autem, qui horum in se salientem frequenter recipiunt. Ego autem, qui horum in me invenio nihil, quid me aliud putem quam unum 1454ille caeterorum omnium benignissimus visitator? 9. Filioli, haec cogitatio tollit extollentiam oculorum, conciliat gratiam, sponsi saltibus praeparat. Haec ego in me transfiguravi propter vos, ut et vos ita faciatis. Imitatores mei estote. Quod non de exercitio dico modo virtutum, aut morum disciplina, accusare vosmetipsos, quoties forte in vobis, vel ad modicum tepere gratiam, virtutem languescere deprehenditis, sicut et ego pro hujusmodi memetipsum accuso. Hoc facere hominis est, qui curiosus circumspector est sui, et scrutator viarum suarum ac studiorum, atque in omnibus semper suspectum habet arrogantiae promerendam, retinendam, recuperandam, quam si omni tempore coram Deo inveniaris non altum sapere,
Abbreviated transcription (Latin):
ad lacͥmas queo: tanta ẽ duricia cordis. Non sa¬
pit psalmꝰ. non leg̾e libet: ñ orare delectat. Me¬
ditationes solitas ñ inuenio. Ubi ẽ illa in ebriatio sp̃c :
p̃ceps. ad odium ꝑtinax. lingue & gulȩ indulgen¬
tior. segnior obtusiorq ad p̃dicationẽ. Heu om̃s
montes in circuitu meo uisitat dñs: ad me aut̃
ñ appropͥnquat. Nũ collis ñ sũ ex his qͦs tͣnsilit spoisꝰ
Nam alium qͥdẽ intueor singularis abstinentie.
aliũ uͦ patientie admirande : aliũ aũ sũme humi¬
litatis & mansuetudinis. Alium multe miscđie
&e pietatis. aliũ in contemplatione frequent̃ excede:
hc̃ psallere & penet᷑re celas orõnũ instantia. a¬
liosq in aliis preminere uirtutib. Hos inꝗͣ con¬
sidero om̃s feruentes. õs deuotos. os in xͦ unani¬
mes. õs donis celestib & grã affluentes. tamꝗͣ spiri¬
tales reuera montes. qͥ a dnõ uisitant᷑: & sponsũ in

Expanded text:
ad lacrymas queo; tanta est duritia cordis. Non saad lacrymas queo; tanta est duritia cordis. Non sapit psalmus, non legere libet, non orare delectat, meditationes solitas non invenio. Ubi illa inebriatio spiritus? praeceps, ad odium pertinax, linguae et gulae indulgentior, segnior obtusiorque ad praedicationem. Heu! omnes montes in circuitu meo visitat Dominus, ad me autem non appropinquat. Num collis non sum ex his quos transilit sponsus? Nam alium quidem intueor singularis abstinentiae, alium vero patientiae admirandae, alium autem summae humilitatis et mansuetudinis, alium multae misericordiae et pietatis; illum in contemplatione frequenter excedere, hunc pulsare et penetrare coelos orationum instantia, aliosque in aliis praeeminere virtutibus. Hos, inquam, considero omnes ferventes, omnes devotos, omnes in Christo unanimes, omnes donis coelestibus et gratia affluentes, tanquam spirituales revera montes qui a Domino visitantur, et sponsum in
Abbreviated transcription (Latin):
in cͥcuitu eiꝰ st̃ uisitet dñs : a gelboe aũ transeat
Sane ego ħ legens referensq ocłos in me. & intu¬
ens diligent̃. inuenio me peste ipsa infectũ. ꝗͣ in
angło oñs in tantũ exhorruit. quatiiꝰ ꝓpt̾ea de¬
clinaret ab eo. cũ om̃s in circuitu eiꝰ montes si¬
ue de angłis siue de hominib. uisitationis sue
grã dignaret᷑: & pauens tremensq aio ad meipsum.
Si sic actũ ẽ cũ angło: qͥd de me erit t̾ra & cinere:
eleuatũ ẽ cor illiꝰ: nec ei ꝓfuit qd̃ cognata potentib
suꝑbia ẽẽ cognoscitur᷑: qͥd de me exigendũ ꝙ mise¬
ro & suꝑbo: deniq iã luo penas: iã acerbissime
uapulo. Non sine causa sane ab heri & nuditeius
fensionis in uia: impegi & corrui. Suꝑbia inuenta
ẽ in me: & dñs declinauit in ira a seruo suo. Hinc
ꝗͣ patior. Quomͦ ita exaruit cor meũ. coagulatũ
ẽ sic̃ lac: factũ ẽ sic̃ t̾ra sine aqua:nec compungi

Expanded text:
in circuitu ejus sunt, visitet Dominus, a Gelboe autem transeat. in circuitu ejus sunt, visitet Dominus, a Gelboe autem transeat. 8. Sane ego hoc legens, referensque oculos in me, et intuens diligenter, invenio me peste ipsa infectum, quam in angelo Dominus in tantum exhorruit, quatenus propterea declinaret ab eo, cum omnes in circuitu ejus montes, sive de Angelis, sive de hominibus, visitationis suae gratia dignaretur; et pavens tremensque aio ad memetipsum: Si sic actum est cum angelo, quid de me fiet terra et cinere? elevatum est cor illius, nec ei profuit quod cognata potentibus superbia esse cognoscitur; quid de me exigendum et misero, et superbo? Denique jam luo poenas, jam acerbissime vapulo. Non sine causa sane ab heri et nudiusterfensionis in via; impegi, et corrui. Superbia inventa est in me, et Dominus declinavit in ira a servo suo. Hinc ia quam patior. Quomodo ita exaruit cor meum, coagulatum est sicut lac, factum est sicut terra sine aqua? Nec compungi
Abbreviated transcription (Latin):
tib: transiliens colles. Ad ħ salit ut transiliat. qͥ
ñ uult ad om̃s ꝑting̾e: neq enĩ in oĩb bñplacitũ
ẽ deo. frẽs si uixta sapĩam pauli scͥpta st̃ ista ad cor
saltꝰ. quẽadmodũ uideł̃ tã apud angłos. ꝗͣ apud
nos & in humiles saliat. & suꝑbos transiliat. Siqͥ¬
dẽ excelsus dñs & humilia respiẽ: ⁊ alta a longe
cognoscit. Hec inꝗͣ attendamꝰ. qͦ cauti simꝰ sponsi
nos salutiferis saltib p̃parare: ne ueluti a mon¬
tib gelboe forte transeat & a nob: si indignos nos
sua uisitatione conspexerit. Qͥd suꝑbis t̾ra & cinis
& de angłis transilit dñs: execrans eoꝵ suꝑbiam.
Ergo repudiatio angłoꝵ fiat em̃datio hominũ:
scripta ẽ enĩ ad ipsoꝵ correptionẽ. Cooꝑet᷑ mͥ in
bonũ. etiã diaboli malũ: & lauẽ manꝰ meas in
sangͥne peccatoris. Qualit̃ inqͥs: audi. Suꝑbocer¬
te diabolo horrenda & formidolosa maledictio
boe. ut supra memoratũ ẽ. Montes inquit qui

Expanded text:
ut transiliat, qui non vult ad omnes pertingere; neque enim in omnibus beneplacitum est Deo. Fratres, si, juxta sapientiam Pauli, scripta sunt, ista ad corrsaltus, quemadmodum videlicet tam apud Angelos quam apud nos, et in humiles saliat, et superbos transiliat: siquidem excelsus Dominus et humilia respicit, et alta a longe cognoscit . Haec, inquam, attendamus, quo cauti simus Sponsi nos salutiferis saltibus praeparare, ne veluti a montibus Gelboe forte transeat et a nobis, si indignos nos sua visitatione conspexerit. Quid superbis, terra et cinis? Et de Angelis transilit Dominus, exsecrans eorum superbiam. Ergo repudiatio Angelorum fiat emendatio hominum: scripta est enim ad ipsorum correptionem. Cooperetur mihi in bonum etiam diaboli malum, et lavem manus meas in sanguine peccatoris. Qualiter, inquis? Audi. Superbo certe diabolo horrenda et formidolosa maledictio boe, ut supra memoratum est: Montes, inquit, qui
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ indubitant᷑ dice poterit. qr leua eiꝰ sub capite meo.
quippe qͥ illũ seruilem metũ. qͥ in sinistra ẽ. melio¬
ri atq excellentiori habitudine animi suꝑauerit:
et dignis desidiis etiã ipsi appropiauerit dextere.
in qua st̃ om̃s ꝓmissiones. dicente ꝓpħa ad dnm. de¬
lectationes in dextera tua usq mn finẽ. Unde et
assecute hẽ tante suauitatis locũ. illud qͦ conueniat
de psalmo usurpare. ut dicat etiam ipsa. in pace in
id ipsũ. dormiã ⁊ reqͥescã: p̃sertim cũ suppetat causa
me. Quod eqͥdẽ tale ẽ. Bonec qͥs p̃mit᷑ a spũ seruitu¬
tis. parũq ht de spe de timore plurimũ. ñ ẽ ei pax
neq reqͥes. fluctuante nimirũ conscientia int̾ spẽ
& timorẽ. maximeq qd̃ a suꝑexcellente timore abun¬
dantiꝰ crucietur. Nam timor penã ht̃. E ideo ñ ÷ illi
dice. in pace in id ipsũ. dormiã ⁊ reqͥescã: qm̃ necdũ

Expanded text:
tunc indubitanter dicere poterit, quia laeva ejus sub capite meo: tunc indubitanter dicere poterit, quia laeva ejus sub capite meo: quippe qui illum servilem metum, qui in sinistra est, meliori atque excellentiori habitudine animi superarit, et dignis desideriis etiam ipsi appropiaverit dexterae, in qua sunt omnes promissiones, dicente Propheta ad Dominum: Delectationes in dextera tua usque in finem . Unde et assecutae hunc tantae suavitatis locum, illud quoque conveniat de psalmo usurpare, ut dicat etiam ipsa: In pace in idipsum dormiam, et requiescam; praesertim cum suppetat causa me . Quod equidem tale est. Donec quis premitur a spiritu servitutis, parumque habet de spe, de timore plurimum; non est ei pax neque requies, fluctuante nimirum conscientia inter spem et timorem, maximeque quod a superexcellente timore abundantius crucietur: nam timor poenam habet. Et ideo non est illi dicere: In pace in idipsum dormiam et requiescam, quando necdum
Abbreviated transcription (Latin):
uł ꝓpͥe. ꝓloquaris: uł competent̃ diffinias.: tam̃ ut
utcũq loquam᷑. qd̾ utcũq de ea spũ scõ reuelante sen¬
timꝰ. auctoritate patrũ & consuetudine scripturaꝵ:
congruentes de reb notis licere similitudines usur¬
pare. s & u̾ba ñ noua inuenire. s nota mutuari:
Alioqͥn ridicule ignota ꝑ ignota docere conaberis.
Ergo qr ꝑ dextrũ & sinitrũ adu̾sa solent atq ꝓsꝑa
designari. uidet᷑ mͥ ħloco intelligi posse leuã quidẽ
u̾bi. cõminationẽ supplicii: dexterã uͦ regni ꝓmissio¬
nẽ. Est aũ cũ mens nr̃a formidine p̾ene seriulit᷑ p̃
mit᷑ : & tc̃ nequaꝗͣ sub capite s suꝑ caput leua esse
dicenda ẽ. nec pot̃ sic affecta anima omĩno dicere:
qr leua eiꝰ ẽ sub capite meo. Atuero si ꝓspiciens ex
ħ spũ seruitutis transierit᷑ spontanei obsequii dig¬
niorẽ affectũ. quatinꝰ uideł p̃miis potiꝰ ꝓuocet᷑ quã
artet᷑ suppliciis. magis aũ si amore ipsius boni agat᷑.

Expanded text:
proloquaris, vel competenter definias? Tamen utcunque loquamur, quod utcunque de ea Spiritu sancto revelante sentimus. Docemur auctoritate Patrum, et consuetudine Scripturarum congruentes de rebus notis licere similitudines usurpare; sed et verba non nova invenire, sed nota mutuari Alioquin ridicule ignota per ignota docere conaberis. 8. Ergo quia per dextrum et sinistrum adversa solent atque prospera designari: videtur mihi hoc loco intelligi posse laevam quidem Verbi, comminationem supplicii; dextram vero regni promissionem. Est autem cum mens nostra foemitur: et tunc nequaquam sub capite, sed super caput laeva esse dicenda est; nec potest sic affecta anima omnino dicere, quia laeva ejus sub capite meo. At vero si proficiens ex hoc spiritu servitutis transierit in quemdam spontanei obsequii digniorem affectum, quatenus videlicet praemiis potius provocetur quam arctetur suppliciis, magis autem si amore boni ipsius agatur;