comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
legit᷑ appellasse canticũ suũ canti¬
ca canticoꝵ. Sane om̃s ni fallor
cecinisse repperies. ꝓ quocũq suo.
suoꝵue ꝑcepto cõmodo. Uerbi
one periculi. aut ꝓ concupitȩ
rei qualiscũq adepto beneficio.
Ita ergo pleriq cecinerunt sin¬
guli ꝓ singulis causis. ne ingra¬
ti diuinis beneficiis inuenirent᷑
iuxta illud. Confitebit᷑ tͥ cum
bene feceris ei. At uͦ rex iste sa¬
lomon sapientia singularis. sub¬
limis gła. reb affluens. pace
securus. nulliꝰ taliũ eguisse cog¬
noscitur. ꝓ quo accepto ista de¬
cantare libuerit. Sed nec scrip.¬
tura ipsa sui uspiã tale aliqͥd
nubii cecinitꝰ sacramenta. simulq
expressit sc̃ȩ desideriũ animȩ.
& epythalamii carmen exultanꝰ
in spu iocundo conposuit eulo¬
gio: figurato tamen. Nimir ũ
uelabat & ipse instar moysi faciẽ
suã ñ minꝰ forsitan in hac parte
fulgentẽ : eo qͦd illo adhuc. in tem¬
pore nemo aut rarus erat qui¬

Expanded text:
 eorum legitur appellasse canticum suum Canti eorum legitur appellasse canticum suum Cantica canticorum. Sane omnes, ni fallor, cecinisse reperies pro quocunque suo, suorumve percepto commodo: verbi one periculi, aut pro concupitae rei qualiscunque adepto beneficio. Ita ergo plerique cecinerunt, singuli pro singulis causis, ne ingrati divinis beneficiis invenirentur, juxta illud: Confitebitur tibi, cum benefeceris ei . At vero rex iste Salomon, sapientia singularis, sublimis gloria, rebus affluens, pace securus, nullius talium eguisse cognoscitur, pro quo accepto ista decantare libuerit. Sed nec Scriptura ipsa sui uspiam tale aliquidnubii cecinit sacramenta; simulque expressit sanctae desiderium animae, et epithalamii carmen, exsultans in spiritu, jucundo composuit eulogio, figurato tamen. Nimirum velabat et ipse instar Moysi faciem suam , non minus forsitan in hac parte fulgentem, eo quod illo adhuc in tempore nemo, aut rarus erat, qu
Abbreviated transcription (Latin):
quando & miniitias iubem᷑ collige¬
re fragmentoꝵ. ne pereant.
Titulus talis est. Incipiunt canti¬
ca canticoꝵ salomonis. Obserua
in pͥmis pacifici nomen qd̃ ẽ salo¬
mon conuenire pͥncipio libri qui
incipit a signo pacis id est ab os¬
culo. simulq aduerte huibemodi
pͥncipiis solas ad hanc intelligen¬
dam scripturã mentes inuitari
pacificas. quȩ sese iam a uitioꝵ
uendicare ꝑturbationib & curaꝵ.
tumultib preualent. De hinc
ne hoc qͦq ociosũ putes qͦd ñ sim¬
pliciter cantica: s cantica canticoꝵ
habet inscriptio. Multa qͥppe legi
cantica in scripturis. & nullũ illoꝵ
memmi taliter appellari. Cecinit
isrł carmen dño . qͦd gladiũ parit̃
& iugũ euaserit pharaonis. gemi¬
no maris mirabilit᷑ liberatus simul
& uindicatus obseqͥo. Non tamen
qͦd cecinit dictũ ẽ canticũ canticoꝵ.
s si bene recolo: cecinit ait scriptu¬
ra ifrael carmen hoc dño. Cecint

Expanded text:
quando et minutias jubemur colligequando et minutias jubemur colligere fragmentorum, ne pereant . Titulus talis est: Incipiunt Cantica canticorum Salomonis. Observa in primis Pacifici nomen, quod est Salomon, convenire principio libri, qui incipit a signo pacis, id est ab osculo; simulque adverte hujuscemodi principiis solas ad hanc intelligendam scripturam mentes invitari pacificas, quae sese jam a vitiorum vindicare perturbationibus et curarum tumultibus praevalent. 7. Dehinc ne hoc quoque otiosum putes, quod non simpliciter Cantica, sed Cantica canticorum habet inscriptio. Multa quippe legi cantica in Scripturis, et nullum illorum memini taliter appellari. Cecinit Israel carmen Domino, quod gladium pariter et jugum 1269 evaserit Pharaonis, gemino maris mirabiliter liberatus simul et vindicatus obsequio. Non tamen quod cecinit, dictum est Canticum canticorum; sed, si bene recolo: Cecinit, ait Scriptura, Israel carmen hoc Domino . Cecinit
Abbreviated transcription (Latin):
serit. cui consequent᷑ responden-¬
tẽ & hanc intͦducat. ꝑsonã que¬
cũq ẽ ipsa quȩ osculũ flagitat.
Deinde si se osculari a nescio qͦ
uel petit uel precipit. cur sig-¬
nanter & nominatĩ ore. & ore
suo illiꝰ. quasi aliud quã os aut
alienũ. & ñ potius suũ exibere
sibi soleant osculantes: quã quã
ne hoc qͥdem dicit. osculet᷑ me
ore suo: sed aliqͥd ꝓfecto mnusitatiꝰ.:
osculo inqͥt oris sui. Et qͥdem
iocundũ eloqͥum qͦd ab osculo
pͥncipiũ sumit. & blanda ipsa
quedam scripturȩ facies facile
afficit & allicit ad legendũ. ita
ut qd̃ in ea latet delectet etiã
cũ labore inuestigare. nec fati¬
get inqͥrendi forte difficultas u¬
bi eloquii suauitas mulcet.
Uerũ quem ñ ualde attentum
hoc opus ñ humano ingenio s
spiritꝰ arte. ita cõpositum.
ut quãuis sit difficile intellectir̃
sit tamen inqͥsitu delectabile.
Sed qͥd:Titulũ preterimus:
Non oportet ne unũ qͥdem iota:

Expanded text:
serit, cui consequenter respondenserit, cui consequenter respondentem et hanc introducat personam, quaecunque est ipsa quae osculum flagitat. Deinde si se osculari a nescio quo vel petit, vel praecipit; cur signanter et nominatim ore, et ore suo; quasi aliud quam os, aut alienum, et non potius suum, exhibere sibi soleant osculantes? Quanquam ne hoc quidem dicit: Osculetur me ore suo: sed aliud profecto inusitatius: Osculo, inquit, oris sui. Et quidem jucundum eloquium, quod ab osculo principium sumit, et blanda ipsa quaedam Scripturae facies facile afficit et allicit ad legendum, ita ut quod in ea latet, delectet etiam cum labore investigare, nec fatiget inquirendi forte difficultas, ubi eloquii suavitas mulcet. Verum quem non valde attentum hoc opus non humano ingenio, sed Spiritus arte ita compositum, ut quamvis difficile intellectu, sit tamen inquisitu delectabile. 6. Sed quid? titulum praeterimus? Non oportet ne unum quidem iota ,
Abbreviated transcription (Latin):
amicus. cũ & terciũ istũ
insũpserit panem. Sed quis
franget. Ad est paterfamiliaᷤ.
cognoscite dnm̃ in fractione pa¬
nis. Quis enĩ alter idoneus:
Uon ẽquidem ego mͥ istud te¬
mere arrogauerim. Sie spec¬
tetis ad me : ut. ex me ñ ex-¬
spectetis. Nam ego unꝰ sum
de expectantib. mendicans &
ipse uobiscũ cibum animȩ meȩ.
alimoniam spiritus. Reuera
pauꝑ & mops: pulso ad eum qͥ
aperit & nemo claudit. suꝑ ser¬
monis huiꝰ ꝓfundissimo sacra¬
mento. Oculi omĩum in te
sꝑant dñe. Paruuli petieruis
panem. ñ est qͥ frangat eis.
Speratur id a benignitate tua.
Opiissime frange esurientib
panẽ tuũ. meis qͥdem si digna¬
ris manib : sed tuis uiribus.
Dic queso nobis a quo. de quo.
ad quemue dicit᷑. osculet᷑ me
osculo oris sui.Aut quale est
istud ita subitaneũ. & factũ re-¬
pente de medio sermonis exordi-¬
um: Sic qͥppe in uerba ꝓrupit.
quasi quẽpiam loquentẽ premi¬

Expanded text:
amicus, cum et tertium istum amicus, cum et tertium istum insumpserit panem. 4. Sed quis franget? Adest paterfamilias; cognoscite Dominum in fractione panis. Quis enim alter idoneus? Non equidem ego mihi istud temere arrogaverim. Sic spectetis ad me, ut ex me non exspectetis. Nam et ego unus sum de exspectantibus, mendicans et ipse vobiscum cibum animae meae, alimoniam spiritus. Revera pauper et inops pulso ad eum, qui aperit et nemo claudit, super sermonis hujus profundissimo sacramento. Oculi omnium in te sperant, Domine. Parvuli petierunt panem; non est qui frangat eis; speratur id a benignitate tua. O piissime, frange esurientibus panem tuum, meis quidem, si dignaris, manibus, sed tuis viribus. 5. Dic, quaeso, nobis, a quo, de quo, ad quemve dicitur: Osculetur me osculo oris sui? aut quale est istud ita subitaneum, et factum repente de medio sermonis exordium? Sic quippe in verba prorumpit, quasi quempiam loquentem praemi
Abbreviated transcription (Latin):
seruantiam mandatoꝵ. Depulsis
gͦ duob malis duoꝵ lectione libro
competenter iam acceditur ad hunc
sacrum theoricũq sermonem. qͥ
cum sit amboꝵ fructus. non nisi
sobriis mentib & aurib omnino
credenaus est. Alioquin ante
carnem disciplinȩ studiis edon¬
tam & mancipatã sp̃ui. ar te spre.¬
tam & abiectam sęculi pompã
& sarcinã. indigne ab inpuris
lectio sc̃a presumitur. Quomͦ
nempe lux in cassum circũfun¬
dit oculos cecos uel clausos. ita
animalis homo non ꝑcipit ea
quȩ sunt sp̃s dĩ. Quippe spiri¬
tus sanctus disciplins effugi&
fictũ. quod est uita incontinenᷤ.
Sed nec erit ei umquã pars cũ
mundi uanitate. cũ ueritatis
sit sp̃s. Quȩ enĩ societas ei quȩ
desursum est sapientiȩ. & sa¬
pientiȩ mundi quȩ stulticia ẽ
apud dm̃i. aut sapientiȩ car¬
nis. quȩ & ipsa mimica est deo:
Puto autem qͦd iam ñ habebit.
unde. aduersum nos murmu¬
ret. is qͥ nobis de uia uenit

Expanded text:
servantiam mandatorum. 3. Depulsis servantiam mandatorum. 3. Depulsis ergo duobus malis duorum lectione librorum, competenter jam acceditur ad hunc sacrum theoricumque sermonem: qui cum sit amborum fructus, nonnisi sobriis mentibus et auribus omnino credendus est. Alioquin ante carnem disciplinae studiis edomitam et mancipatam spiritui, ante spretam et abjectam saeculi pompam et sarcinam, indigne ab impuris lectio sancta praesumitur. Quomodo nempe lux incassum circumfundit oculos caecos vel clausos, ita animalis homo non percipit ea quae sunt Spiritus Dei . Quippe Spiritus sanctus disciplinae effugiet fictum , quod est vita incontinens; sed nec erit ei unquam pars cum mundi vanitate, cum veritatis sit Spiritus . Quae enim societas ei quae desursum est sapientiae, et sapientiae mundi, quae 1268 stultitia est apud Deum ; aut sapientiae carnis, quae et ipsa inimica est Deo? Puto autem quod jam non habebit unde adversum nos murmuret is, qui nobis de via venit
Abbreviated transcription (Latin):
emendati & informati sunt.
Proinde illis ambob prelibatis qͦs
nichilominus de amici archa presti.¬
tos accepistis. accedite & ad terciũ
hunc panem. ut ꝓbetis forsitan po-¬
tiora. Cum enim duo sint mala
quȩ uel sola. uel maxime militars
aduersus anmam. uanus scilicet
amor mundi. & suꝑfluus nr̃i. pesti
utriq duo illi libri obuiare noscun¬
tur. Alter sarculo aisciplinȩ praua
quȩq inmorib & carnis suꝑflua
resecans. alter luce rationis in omĩ
gła mundi fucum uanitatis saga¬
citer deprehendens. ueraeiterq dis¬
tinguens a solido ueritatis.
Deniq uniuersis humanis studiis
ac mundanis desideriis pretulit dm̃
timere: eiꝰq obseruare mandata.¬
¶ Merito quidem. Uere &eenĩ
sapientiȩ primũ illud mnitium:
scam consũmatio est. Si tamen
constat uobis non aliud ueram &
consũmatam esse sapientiam quã
declinare a malo & facere bonũ.
itemq recedere a malo neminem
posse ꝑfecte absq timore dei. nec
bonũ opus om̃ino esse preter ob¬

Expanded text:
emendati sunt et informati? Proinde illis ambobus praelibatis, quos nihilominus de amici arca praestitos accepistis, accedite et ad tertium hunc panem, ut probetis forsitan potiora. Cum enim duo sint mala, quae vel sola, vel maxime militant adversus animam, vanus scilicet amor mundi et superfluus sui, pesti utrique duo illi libri obviare noscuntur; alter sarculo disciplinae prava quaeque in moribus, et carnis superflua resecans; alter luce rationis in omni gloria mundi fucum vanitatis sagaciter deprehendens, veraciterque distinguens a solido veritatis. Denique universis humanis studiis, ac mundanis desideriis praetulit Deum timere, ejusque observare mandata. Merito quidem. Verae etenim sapientiae primum illud, initium; secundum, consummatio est: si tamen constat vobis non aliud veram et consummatam esse sapientiam, quam declinare a malo, et facere bonum; itemque recedere a malo neminem posse perfecte absque timore Dei, nec bonum opus omnino esse praeter ob
Abbreviated transcription (Latin):
ego illi. principium dilecto tri¬
buens. In consequentib ego in qͥt
dilecto meo & dilectus m̾s michi.
consummationẽ illi ȩquȩ conce¬
dens. Nunc iam uicleamtis qͥd
dicat. dilectus meus mͥ. Si enim
hoc recipitur ut subaudiamꝰ
intendit sicut iam diximus.
& sicut ꝓpheta ait expectans
expectaui dñm & intendit mͥ:
ego in uerbo isto sentio nescio
quiid ñ plane eriguum. nec me¬
diocris prerogaguȩ. Sect ñ est
ingerenda fatigatis atiribus &
mentibus. res om̃i alacritate di¬
gna. Si ñ grauat differatur. &
ñ in longum. crastinus inde in¬
cipiat sermo. Tantum orate. ut
ab irruentib occupationib in¬
terim custodiat nos gr̃a & mi¬
sericordia sponsi eccłiȩ ĩu xp̃i¬

Expanded text:
ego illi; principium dilecto triego illi; principium dilecto tribuens. In consequentibus: Ego, inquit, dilecto meo, et dilectus meus mihi; consummationem illi aeque concedens. Nunc jam videamus quid dicat: Dilectus meus mihi. Si enim hoc recipitur ut subaudiamus, intendit, sicut jam diximus, et sicut Propheta ait: Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi: ego in verbo isto sentio nescio quid non plane exiguum, nec mediocris praerogativae. Sed non est ingerenda fatigatis auribus et mentibus res omni alacritate digna. Si non gravat, differatur, et non in longum; crastinus inde incipiat sermo. Tantum orate, ut ab irruentibus occupationibus interim custodiat nos gratia et misericordia sponsi Ecclesiae
Abbreviated transcription (Latin):
hoc misera repudiata est. & iam
ñ est sponsa sed ęccłia. cui dicitur.
Desponsaui te michi in fide. de¬
sponsaui te michi in rudicio & iu¬
stitta. desponsaui te mͥ in misccłia
& miserationib. Nec tu me elegi¬
sti sed ego elegi te. nec ut eligerẽ
tua inueni merita. sed preueni.
Ita ergo in fide desponsaui te mͥ
te in iustitia. sed iustitia quȩ ẽ
ex fide ñ ex lege. Restat ut ni¬
dices iudiqum rectum inter me
& te. iudicium in quo te despon¬
saui. ubi constat interuenisse
ñ tuum meritu. sed meũ placitũ.
Hoc est aut̾e iudicium ut tua
merita ñ extollas. ñ preferas opa
legis: ñ iactes pondus diei & estꝰ.
quȩ magis in fide & in iustitia
quȩ est ex fide necnon in miscłia¬
& in miserationib nosceris de¬
sponsata. Quȩ uere sponsa ẽ agno¬
scit ista. & utranq grãm confi¬
tetur: primo quidem eam quiȩ¬
prima est qua & preuenta est.
postea & subsequentẽ. Ait itaq
nunc. Dilectus meus michi &

Expanded text:
hoc misera repudiata est, et jam hoc misera repudiata est, et jam non est sponsa, sed Ecclesia, cui dicitur: Desponsavi te mihi in fide; desponsavi te mihi in judicio et justitia; desponsavi te mihi in misericordia et miserationibus . Nec tu me elegisti, sed ego elegi te; nec ut te eligerem, tua inveni merita, sed praeveni. Ita ergo in fide desponsavi te mihque in justitia, sed justitia quae est ex fide, non ex lege. Restat ut judices judicium rectum inter me et te, judicium in quo te desponsavi, ubi constat intervenisse non tuum meritum, sed meum placitum. Hoc est autem judicium ut tua merita non extollas, non praeferas opera legis, non jactes pondus diei et aestus, quae magis in fide et in justitia quae est ex fide, nec non in misericordia et miserationibus nosceris desponsata. 12. Quae vere sponsa est, agnoscit ista, et utramque gratiam confitetur: primo quidem, eam quaeprima est, qua et praeventa est; postea vero, et subsequentem. Ait itaque nunc: Dilectus meus mihi, et
Abbreviated transcription (Latin):
ordinem. loquens hoc modo.
Ngo dilecto meo. & dilectus m̃s
michi. Cur ita: Nempe ut t̾ẽ
magis gr̾a plenam se probet cũ
totum gr̃ȩ dederit. & primas
scilicet illi partes asscribens &
ultimas. Alioquin quomͦ gra
plena. si quid habuerit quod ñ
sit ex gr̃a: Non est quo gratia
intret. ub iam meritu occupa¬
uit. Ergo plena confessio gratiȩ.
ipsius gr̃ȩ plenitudine̾ designat
in anima confitentis. Nam si
quid de ꝓprio in est. in quantũ
est. grãm cedere illi necesse est.
Deest gr̃ȩ. quicqͥd meritiᷤ deputaᷤ.
Nolo meritũ. quod gram excludat.
Horreo quicquid de meo est ut
sim meus. nisi quod illud magis
forsitan meum est. qͦd me meti
facit. Grã reddit me michi iusti¬
ficatum gratis. & sic liberatum
a sertitute peccati. Deniq ubi
sp̃s dñi. ibi libertas. O fatuam
sponsam synagogam. quȩ contẽ¬
pnens dei iustitiam id est grãm
sponsi sui & suam uolens constitu¬
ere. iustitiȩ dei ñ est subiecta. Ob

Expanded text:
ordinem, loquens hoc modo: ordinem, loquens hoc modo: Ego dilecto meo, et dilectus meus mihi. Cur ita? Nempe ut tunc magis gratia plenam se probet, cum totum gratiae dederit, et primas scilicet illi partes ascribens, et ultimas. Alioquin quomodo gratia plena, si quid habuerit, quod non sit ex gratia? Non est quo gratia intret, ubi jam meritum occupavit. Ergo jam plena confessio gratiae, ipsius gratiae plenitudinem signat in anima confitentis. Nam si quid de proprio inest, in quantum est, gratiam cedere illi necesse est. Deest gratiae, quidquid meritis deputas. Nolo meritum, quod gratiam excludat. Horreo quidquid de meo est, ut sim meus, nisi quod illud magis forsitan meum est, quod me meum facit. Gratia reddit me mihi justificatum gratis, et sic liberatum a servitute peccati. Denique ubi spiritus, ibi libertas. 11. O fatuam sponsam Synagogam, quae contemnens Dei justitiam, id est gratiam sponsi sui, et suam volens constituere, justitiae Dei non est subjecta! Ob
Abbreviated transcription (Latin):
quod illa posterius posuit. &
e conuerso. Cȩterĩt sponsa rectiꝰ
locuta est ñ pretendens meri¬
tum sed p̾mittens beneficium.
& se preuentã dilecti gr̃a confiteis.
Recte om̃ino. Nam quis prior
dedit illi. & retribuetar ei:
suꝑ hoc senserit. In hoc est caritas
inquit. ñ quasi nos dilexerimus
dm̃. sed qm̃ ipse prior dilexit noᷤ.
Propheta tamen gr̃ȩ preuentionẽ
& si tacuit ñ negauit. subsecu¬
tionem plane ñ tacuit. Sed acci¬
pe & alio loco certiorem de re ista
ipsius confessionem. Et miscdi̾a
tua inquit dño loquebatur sub¬
sequetur me. om̃ibus dieb uitȩ
meȩ. Audi & de preuentione idẽ-¬
tidem ipsius ñ minus certam ma¬
nifestamue sententiam. D̾s m̃s
inquit misccłia eius p̾ueniet
me. Item ad dñm. Cito ait anti¬
cipent nos miscdĩȩ tuȩ. quia
pauꝑes facti sumus nimis. Pul¬
chre sponsa posterius ni fallor
hȩc eadem uerba ñ eodem ordine
ponit. sed sequitur & ipsa ꝓpħe

Expanded text:
quod illa posterius posuit, et quod illa posterius posuit, et e converso. 10. Caeterum sponsa rectius locuta est, et non praetendens meritum, sed praemittens beneficium, et se praeventam dilecti gratia confitens. Recte omnino. Nam quis prior dedit illi et retribuetur ei? tola sua super hoc senserit. In hoc est charitas, inquit, non quasi nos dilexerimus Deum, sed ipse prior dilexit nos . Propheta tamen gratiae praeventionem etsi tacuit, non negavit subsecutionem: plane non tacuit. Sed accipe et alio loco certiorem de re ista ipsius confessionem. Et misericordia tua, inquit Domino loquebatur, subsequetur me omnibus diebus vitae meae . Audi et de praeventione identidem ipsius non minus certam manifestamve scientiam. Deus meus, inquit, misericordia ejus praeveniet me ; item ad Dominum: Cito, ait, anticipent nos misericordiae tuae, quia pauperes facti sumus nimis . Pulchre sponsa posterius, ni fallor, haec eadem verba non eodem ordine ponit, sed sequitur et ipsa Prophetae
Abbreviated transcription (Latin):
intelligentiȩ forma quod legit᷑
redigatur. saluo quidem sponsȩ
suo singulari secreto ad qͦd inte¬
rim ñ datur accedere. preserti
talib quales nos sumus: apponen¬
dum sane aliquid nobis eo accõ¬
modatius ad commune sensũ
quo usitatius. quod & uerbis
consequentiam & intellectum
det paruuilis. Et michi quidem
uidetur satis esse ad nrãm gros¬
sam & quodam modo popularẽ
intelligentiam. si dicendo dile¬
ctus meus michi subaudiamus
intendit. ut sit sensus. uilectꝰ¬
meus michi intendit. & ego
illi. Quam quã tamen nec solus
ego id senserim nec primus. cũ
ꝓpheta ante me dixerit. Expe¬
ctans expectau dñm. & inten¬
dit michi. Habes aꝑte intenti-¬
onem dr̃i ad ꝓphetam. habes &
ꝓphetȩ ad dñm. in eo quod ait
expectans expectaui. Nam qui ex¬
pectat intendit. & expectare in¬
tendere est. Idem om̃ino sensus.
eadem pene uerba apud ꝓpham
quȩ apud sponsam: sed a ꝓpha
transposita. Plus siquidem is

Expanded text:
intelligentiae forma quod legitur, intelligentiae forma quod legitur, redigatur: salvo quidem sponsae suo singulari secreto, ad quod interim non datur accedere, praesertim talibus quales nos sumus; apponendum sane aliquid nobis, eo accomodatius ad communem sensum, quo usitatius, quod et verbis consequentiam et intellectum det parvulis. Et mihi quidem videtur satis esse ad nostram grossam et quodammodo popularem intelligentiam, si dicendo: Dilectus meus mihi, subaudiamus: Intendit; ut sit sensus: Dilectus meus intendit mihi, et ego illi. Quanquam tamen nec solus ego id senserim, nec primus, cum Propheta ante me dixerit: Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi. Habes aperte intentionem Domini ad Prophetam: habes et Prophetae ad Dominum in eo quod ait: Exspectans exspectavi. Nam qui exspectat intendit, et exspectare intendere est. Idem omnino sensus, eadem pene verba apud Prophetam quae apud sponsam; sed a Propheta transposita. Prius siquidem is
Abbreviated transcription (Latin):
Sed iam aduerte apud sponsam
similem rem. quomodo instar
pauli in presenti capitulo & se¬
cretum ñ aperit nec preterit
tamen intactum. aliquid quasi
olfactui nr̃o indulgens. quod gu¬
stui forte interim ñ competere
iudicaret. siue ꝓpter indignita¬
tem nrãm. siue ꝓpter incapaci¬
tatem. Dilectus meus mͥ & ego
illi. Quod ñ est dubium. duorũ
quidem hoc loco amor mutuus
flagrat. sed in amore stimina
unius ꝓfecto felicitas. alterius
mira dignatio. Neq enim inter
pares est consensio. seu complerio
hȩc. Cȩterum quid ista ex hac p᷑¬
rogatiua amoris głetur impen¬
sum sibi repensumq uicissim a
se. quis se liquido nosse p̾sumat.
nisi qui precipua puritate m̃tis
ac corporis scĩtate in semet ipso
meruerit tale aliquid experiri:
Res est in affectibus. nec ratione
ad eam ꝑtingitur. sed conformi¬
tate. Quam uero pauci qͥ dicant.
Nos autem reuelata facie speculan
Uerum ut sub aliqua qualicuiq

Expanded text:
Sed jam adverte apud sponsam Sed jam adverte apud sponsam similem rem: quomodo instar Pauli, in praesenti capitulo, et secretum non aperit, nec praeterit tamen intactum, aliquid quasi olfactui nostro indulgens, quod gustui forte interim non competere judicarit, sive propter indignitatem nostram, sive propter incapacitatem. 8. Dilectus meus mihi, et ego illi. Quod non est dubium, duorum quidem hoc loco amor mutuus flagrat; sed in amore summa unius profecto felicitas, alterius 1503 mira dignatio. Neque enim inter pares est consensio seu complexio haec. Caeterum quid ista ex hac praerogativa amoris glorietur impensum sibi repensumque vicissim a se, quis se liquido nosse praesumat, nisi qui praecipua puritate mentis et corporis sanctitate, in semetipso meruerit tale aliquid experiri? Res est in affectibus; nec ratione ad eam pertingitur, sed conformitate. Quam pauci vero qui dicant: Nos autem revelata facie speculantpiritu . 9. Verum ut sub aliqua qualicunque
Abbreviated transcription (Latin):
egreditur de thalamo tuo epitha¬
lamium suum canens in psalte¬
rio iocundo eum cithara. afflueis
delitiis resꝑsus & resꝑgens uniũsa
istiusmodi puluere pigmentario.
In illa die uel potius in illa hora
nam hora est si quando est. fortas¬
sis ne hora quidem sed horȩ dimi¬
ditm nixta illud scripturȩ. factũ
est filentium in cęlo quasi media
hora. ergo in illa hora replebitur
gaudio os meum & lingua mea
exultatione. dum singulos non
dico psalmos sed uersus singlõs
sentiam ructus. & quidem odo¬
riferos suꝑ omia aromata. Quid
ioħ̃is ructu fraglantius. qui uerbi
dei redolet ȩternitatem. generati¬
onem. diuinitatẽ : Quid de pau¬
li ructib loquar. quanta orbem
suauitate repletierint. Deniq
xp̃i bonus odor erat in om̃i loco.
Uerba certe in effabilia & si non
ꝓfert ut audiam. offert tam̃
ut cupiam. & libeat odorare quȩ
audire ñ licet. Nescio enĩ quo pa¬
cto quo plus latent plus placent.
& auidius inhiamus negatis.

Expanded text:
egredietur de thalamo tuo, epithaegredietur de thalamo tuo, epithalamium suum canens in psalterio jucundo cum cithara, affluens deliciis, respersus et respergens universa istiusmodi pulvere pigmentario! In illa die, vel potius in illa hora: nam bora est si quando est, et fortassis ne hora quidem, sed horae dimidium, juxta illud Scripturae: Factum est silentium in coelo quasi media hora : ergo in illa hora replebitur gaudio os meum, et lingua mea exsultatione, dum singulos, non dico psalmos, sed versus singulos sentiam ructus, et quidem odoriferos super omnia aromata. Quid Joannis ructu fragrantius, qui Verbi mihi redolet aeternitatem, generationem, divinitatem? Quid de Pauli ructibus loquar, quanta orbem suavitate repleverint? Denique Christi bonus odor erat in omni loco . Verba certe ineffabilia etsi non profert ut audiam, offert tamen ut cupiam, et libeat odorare quae audire non licet . Nescio enim quo pacto quo plus latent, plus placent, et avidius inhiamus negatis.
Abbreviated transcription (Latin):
necdum in carne adorabat. Et
beatus in expectatione sua. quia ꝑ
odorem expectationis ꝑuenit ad
gustum contemplationis. Demq
ait. & uiderunt oculi mei saluta¬
re tuum. Iustus quoq abraham.
qui & ipse expectauit ut uide¬
ret diem dñi. & ñ est confusus
ab expectatione. nam uidit &
gauisus est. Tusti apłi cum audie¬
bant. & uos similes hominibus
expectantib dñm suum. Quid¬
ni iustus dauid. & quando aie¬
bat. expectans expectaui dñm:
Ipse est quartus de numero pͥnoiatoꝵ
ructatorum meorũ. quem pene p̾¬
ter ieiam. Non expechit quidem.
Iste os suum aꝑuit & artraxit sp̃m.
& saturatus ñ modo eructauit.
sed & cantauit. Iñu bone quantã
meis narib & aurib iste infudit
suauitatẽ in ructu & cantu suo.
de oleo lȩtitiȩ quo unxit te ds̃¬
a domib eburneis. ex quib dele¬
ctauerunt te filiȩ regum in ho¬
nore tuo. Utinam me digneris oc¬
cursu tanti uatis & amici tui in
die sollempnitatis & lȩtitiȩ qͣndo

Expanded text:
necdum in carne adorabat. Et necdum in carne adorabat. Et beatus in exspectatione sua, quia per odorem exspectationis pervenit ad gustum contemplationis. Denique ait: Et viderunt oculi mei salutare tuum . Justus quoque Abraham, qui et ipse exspectavit ut videret diem Domini, et non est confusus ab exspectatione sua; nam vidit et gavisus est . Justi apostoli cum audiebant: Et vos similes hominibus exspectantibus dominum suum . 7. Quidni justus et David, quando aiebat: Exspectans exspectavi Dominum? Ipse est quartus de numero praenominatorum ructatorum meorum, quem pene praeterieram. Non expedit quidem. Iste os suum aperuit et attraxit spiritum , et saturatus non modo eructavit, sed et cantavit. Jesu bone! quantam meis naribus et auribus iste infudit suavitatem in ructu et cantu suo de oleo laetitiae quo unxit te Da domibus eburneis, ex quibus delectaverunt te filiae regum in honore tuo! Utinam me digneris occursu tanti vatis et amici tui in die solemnitatis et laetitiae, quando
Abbreviated transcription (Latin):
cta eum inquit. & ne murmu¬
raueritis. qm bonum est cum
silentio expectare. Ergo faciam
qͦd hortatur. expectabo dñm
saluatorem meum. Sed peccator sũ.
& adhuc grandis michi restat uia.
quia longe a peccatorib salus. Non
murmurabo ramen. in odore interi
consolabor me. Lȩtabitur iustus
in dño. gustu experiens quod ego
sentio odoratu. Quem spectat iustꝰ
peccator expectat. & expectatio
odoratio est. Nam expectatio ait cre¬
ature. reuelationem filiorũ dei ex¬
pectat. Porro spectare gustare est. &
uidere qm suauis est dñs. An potiꝰ
iustus qui expectat. & qui ĩa tenet
beatus: Deniq expectatio iustorũ
lȩtitia. Nam peccator nichil expe¬
ctat. Et inde peccator. qͦd bonis
presentib ñ modo detentus sed &
contentus nichil in futuru expe¬
ctat. surdus ad uocem illã. Expecta
me dicit dñs in die resurrectionis
meȩ in futurum. Et ideo iustus
erat sẏmeon quia expectabat. &
adorabat iam xp̃m in sp̃u. quem

Expanded text:
cta eum ; et ne murmucta eum ; et ne murmuraveris, quoniam bonum est cum silentio exspectare. Ergo faciam quod hortatur; exspectabo Dominum Salvatorem meum. 6. Sed peccator sum, et adhuc mihi grandis restat via, quia longe a peccatoribus salus. Non murmurabo tamen: in odore interim consolabor me. Laetabitur justus in Domino, gustu experiens quod ego sentio odoratu. Quem spectat justus, peccator exspectat; et exspectatio odoratio est. Nam exspectatio, ait, creaturae revelationem filiorum Dei exspectat . Porro spectare gustare est, et videre quoniam suavis est Dominus. An potius justus qui exspectat et qui jam tenet, beatus? Denique exspectatio justorum laetitia . Nam peccator nihil exspectat. Et inde peccator, quod bonis praesentibus non modo detentus, sed et contentus, nihil in futurum exspectat, surdus ad vocem illam: Exspecta me, dicit Dominus, in die resurrectionis meae in futurum . Et ideo justus erat Simeon, quia exspectabat et odorabat jam Christum in spiritu, quem
Abbreviated transcription (Latin):
erus creantis potentiȩ. In princi¬
pio inquit creauit ds̃ cȩlum &
terram. Bene ysaias. nam sua¬
uissimu redimentis miscdiȩ odo¬
rem declit. ita eructuans. Tradi¬
dit in mortẽ anim̾a suam. &
cum sceleratis reputatus est.
& ipse peccata multoꝵ tulit.
& pro transgressorib rogauit
ut ñ perirent. Quid ȩquȩ miseri¬
cordiam redolet: Bonus quoq ex
ore hieremiȩ ructus. bonus ex da¬
uid qui ait. eructauit cor meu̾
uerbum bonum. Repleti sunt
om̃s sp̃u sc̃o. & ructantes ommia
impleuerunt bonitate. Ructũ
hieremiȩ requiritis. Non sum
oblitus iam parabama illum.
Bonum est prestolari cũ silentio
salutare dm̃i. Eius est. non fallor.
admouete naribus. balsamum
uincit suauitas remunerantiᷤᷤ
iustitiȩ quã importat. Patien¬
tem pro iustitia uult me expe¬
ctare mercedem in posterum.
ñ recipere in presenti qͦd iusti¬
tiȩ merces salutare ñ scł̃i sed
dñi sit. Si moram fecerit expe¬

Expanded text:
ejus, creantis potentiae: In princiejus, creantis potentiae: In principio, inquit, creavit Deus coelum et terram . Bene Isaias: nam suavissimum redimentis misericordiae odorem dedit, ita eructans: Tradidit in mortem animam suam, et cum sceleratis reputatus est, et ipse peccata multorum tulit, et pro transgressoribus rogavit , ut non perirent. Quid aeque misericordiam redolet? Bonus quoque ex ore Jeremiae ructus; bonus ex David, qui ait: Eructavit cor meum terbum bonum. Repleti sunt omnes Spiritu sancto, et eructantes omnia impleverunt 1502 bonitate. Ructum Jeremiae requiritis? Non sum oblitus, jam parabam illum. Bonum est praestolari cum silentio salutare Domini . Ejus est, non fallor; admovete naribus; balsamum vincit suavitas remunerantis justitiae, quam importat. Patientem pro justitia vult me exspectare mercedem in posterum, non recipere in praesenti, quod justitiae merces, salutare, non saeculi, sed Domini sit. Si moram fecit, inquit, exspe
Abbreviated transcription (Latin):
bonum quandoq malũ ꝓ uasoꝵ
e quib ascendit contrariis quali¬
tatib. Deniq bonus homo cle
bono thesauro suo ꝓfert bonu.
& malus malum. Bonum uas
sponsa dm̃ mei. & bonus mͥ odor
me dignatus es admittere saltẽ
ad odorandum. Ita dñe. nam &
catelli edunt de micis quȩ cadirt
de mensa dñorum suoꝵ. Michi
fateor bene redolet ructus dilectȩ
tuȩ. & de plenitudine eius quam¬
uis modicũ quid gratanter acci¬
eructat michi. & nescio quid in¬
effabile tuȩ dignationis & amo¬
ris odoratus sum in uoce ista: di¬
lectus meus michi. & ego illi.
Ipsa ut dignum est epuletur
& exultet in conspectu tuo.
& delectetur in lȩtitia. Uerũ¬
tamen sic tibi excedat. ut soba
sit nobis. Ipsa ergo repleatur
in bonis domus tuȩ. & torrente
uoluptatis tuȩ potetur : sed queso
ꝑueniat ad me peccatorem uel
tenuis odor. eructante illa cu
satiata fuerit. Sene mͥ eructauit
moy ses. & bonus odor in ructu

Expanded text:
bonum, quandoque malum, pro vasorum, bonum, quandoque malum, pro vasorum, e quibus ascendit, contrariis qualitatibus. Denique bonus homo de bono thesauro suo profert bonum, et malus malum . Bonum vas sponsa Domini mei, et bonus mihi odor me dignatus es admittere saltem ad odorandum. Ita, Domine, nam et catelli edunt de micis quae cadunt de mensa dominorum suorum . Mihi, fateor, bene redolet ructus dilectae tuae, et de plenitudine ejus, quamvis modicum quid, gratanter accieructat mihi, et nescio quid ineffabile tuae dignationis et amoris odoratus sum in voce ista: Dilectus meus mihi, et ego illi. Ipsa, ut dignum est, epuletur et exsultet in conspectu tuo, et delectetur in laetitia: verumtamen sic tibi excedat, ut sobria sit nobis. Ipsa ergo repleatur in bonis domus tuae, et torrente voluptatis tuae potetur: sed, quaeso, perveniat ad me pauperem vel tenuis odor eructante illa, cum satiata fuerit. Bene mihi eructavit Moyses, et bonus odor in ructu
Abbreviated transcription (Latin):
uice in cunctis uisitationib &
allocutionib sponsi copia eius
indulta fuerit. & si unqu̾a ex
ore ipsius ñ modo tam multos.
sed & tam iocundos sermones
acceperit. Quȩ ergo repleuerat
in bonis desiderium suum. quid
mirũ si ructum potius qũa uer¬
bum fecit: Et si uerbum tibi¬
fecisse uidetur. eructatũ puta
natum. Nec eni sponsa rapinã
arbitratur sibi aptare ꝓphetę
dictum. eructauit cor meum
uerbum bonum. quippe eodem re¬
pleta sp̃u. Dilectus m̃s michi. &
ego illi. Nil consequentiȩ habet.¬
deest orationi. Quid inde: Nuctꝰ
est. Quid tu in ructu quęris: Ora¬
tionum iuncturas. sollemnia di¬
ctionum. Quas tu tuo ructui le¬
ges imponis uel regulas: Non re¬
cipit tuam moderationẽ. ñ a te
compositionẽ expectat. ñ commo¬
ditatem. ñ oportunitat᷑e reqͥrit.
Per se ex intimis ñ modo cum ñ
uis. sed & cum nescis erumpit.
euulsus potius qu̾a emissus. Tam̃
odorem portat ructus. quandoq

Expanded text:
vice in cunctis visitationibus et vice in cunctis visitationibus et allocutionibus sponsi copia ejus indulta fuerit; et si unquam ex ore ipsius, non modo tam multos, sed et tam jucundos sermones acceperit. Quae ergo repleverat in bonis desiderium suum, quid mirum si ructum potius quam verbum fecit? Et si verbum fecisse tibi videtur, eructatum puta natum. Nec enim sponsa rapinam arbitratur sibi aptare Prophetae dictum: Eructavit cor meum verbum , quippe eodem repleta spiritu. Dilectus meus mihi, et ego illi. Nihil consequentiae habet,deest orationi. Quid inde? Ructus est. Quid tu in ructu quaeris orationum juncturas, solemnia dictionum? Quas tu tuo ructui leges imponis vel regulas? Non recipit tuam moderationem, non a te compositionem exspectat, non commoditatem, non opportunitatem requirit. Per se ex intimis, non modo cum non vis, sed et cum nescis, erumpit, evulsus potius quam emissus. Tamen odorem portat ructus, quandoque
Abbreviated transcription (Latin):
itemq pauentium subitas & ef¬
feratas clamationes seu etiam sa¬
turatoru ructus aut usus creat
aut ratio excitat aut deliberatio
ortlinat. aut premeditatio for¬
mat: Eiusmodi certum est ñ
nutu prodire animi. sed erumꝑe
motti. Sic flarans ac uehemens
amor presertim diumnus cum se
intra se cohibere ñ ualet. non at¬
tendit quo ordine. qua lege. qua-¬
ue serie seu paucitate uerborũ
ebtilliat. dum modo ex hoc nul¬
lum sui sentiat detrimentum.
Interdum nec uerba requirit.
interdũ nec uoces om̃mo ullas.
solis ad hoc contentus suspiriis.
Inde est quod sponsa scõ amore
flagrans idq incredibili modo
sane ꝓ captanda quantulacũq
euaporatione ardoris qu̾e patit᷑
ñ considerat quid qualiter elo-¬
quatur. sed quicquid in buccã
uenerit amore urgente ñ enun¬
tiat sed eructuat. Quidni exu¬
ctet. sic refecta & sic̾ repleta: Re
uolue textum epythalamii huiꝰ
ab ipso exorcho usq huc. & iide
si tanta uspiam illi quanta hac

Expanded text:
itemque paventium subitas et efitemque paventium subitas et efferatas clamitationes, seu etiam saturatorum ructus, aut usus creat, aut ratio excitat, aut deliberatio ordinat, aut praemeditatio format? Ejusmodi certum est, non nutu prodire animi, sed erumpere motu. Sic flagrans ac vehemens amor, praesertim divinus, cum se intra se cohibere non valet, non attendit, quo ordine, qua lege, quave serie seu paucitate verborum ebulliat, dummodo ex hoc nullum sui sentiat detrimentum. Interdum nec verba requirit, interdum nec voces omnino ullas, solis ad hoc contentus suspiriis. Inde est quod sponsa sancto amore flagrans, idque incredibili modo, sane pro captanda quantulacunque evaporatione ardoris quem patitur, non considerat quid, qualiter eloquatur: sed quidquid in buccam venerit, amore urgente non enuntiat, sed eructat. Quidni eructet sic refecta, et sic repleta? 4. Revolve textum epithalamii hujus ab ipso exordio usque huc, et vide si tanta uspiam illi, quanta hac
Abbreviated transcription (Latin):
queso hȩc inter uos tã familiarit̾
fauorabiliterq discurrens exhibi¬
tio & redibitio: Tibi ille. tuq ui¬
cissim illi. Sed quid: Ilipsum
et tu quod tibi ille. an aliud:
Si nobis. si ad nrãm loqueris intel¬
ligentiam. euidenter quod sentis
edicito. Iuotisq animas mãs tol¬
lis: An scđm ꝓphetam secretum
tuum tibi: Ita est. affectus locu¬
tus est ñ intellectus. & teleo non
ad intellectum. Ad quid ergo:
Ad nichil. nisi quod mirabiliteł
delectata & affecta uehement̾ ad
desideratos affatus. finem illo fa¬
ciente nec tacere om̃ino quiuit.
nec tamen quod sentit expͥmere.
Neq enim ut exprimeret sic lo¬
cuta est. sed ne taceret. Ex ab un¬
dantia coidis os locutum est. sed
ñ pro abundantia. Habent suas
uoces affectus. ꝑ quas se etiã cũ
uolunt ꝓdunt. timor uerbi
causa meticulosas. dolor geme¬
bundas. amor iocundas. Hunqͥd
dolentium planctus merentiũue
singultus uel gemitus ꝑcussoꝵ

Expanded text:
quaeso, haec inter vos tam familiariter quaeso, haec inter vos tam familiariter favorabiliterque discurrens exhibitio, et redhibitio? Tibi ille, tuque vicissim illi. Sed quid? Id ipsum ei tu, quod tibi ille, an aliud? Si nobis, si ad nostram loqueris intelligentiam, evidenter quod sentis edicito, Quousque animas nostras tollis? An secundum prophetam secretum tuum tibi? Ita est: affectus locutus est, non intellectus, et ideo non ad intellectum. Ad quid ergo? Ad 1501 nihil, nisi quod mirabiliter delectata, et affecta vehementer ad desideratos affatus, finem illo faciente nec tacere omnino quivit, nec tamen quod sensit exprimere. Neque enim ut exprimeret sic locuta est, sed ne taceret. Ex abundantia cordis os locutum est, sed non pro abundantia. Habent suas voces affectus, per quas se, etiam cum nolunt, produnt: timor, verbi causa, meticulosas, dolor gemebundas, amor jucundas. Nunquid dolentium planctus, moerentiumve singultus vel gemitus, percussorum,
Abbreviated transcription (Latin):
nunqu̾a absens est sibi. Ita est.
in ore retinuit qui ñ recedebat
a cordẽ. ñet quando recedebat.
Quod de ore exit de corde uenit.
& ex abundantia cordis os loquit᷑.
Ergo loquitur de dilecto. ut uere
dilecta & uere diligenda. qm diligit
multũ. Querimus cum quo. nam
de quo nouimus. & ñ occurrit
nisi forte cum adolescentulis: quȩ
a matre abesse ñ possunt. ubi
decesserit sponsus. Sed melus
ut oꝑinor sentimus secũ potius
& ñ cum altero sic locutã. p̃ser¬
tim quod trunca & minus con¬
tinens inueniatur ipsa locutio.
insufficiens plane ad dandam in¬
telligentiam auditori. ob quam
uel maxime inuicem loquimur.
Dilectus meus michi inquit. &¬
ego illi. Non plus: Pendet oratio.
immo ñ pendet sed deficit. Su¬
spenditur auditor. nec eruiditur
sed erigitur. Quid est quod dicit.
ille michi & ego illi: Nescimus
quid loquitur. quia ñ sentimus
quod sentit. O scã anima. qͥd tuus
ille tibi. quid illi tu: Quȩ nam

Expanded text:
nunquam absens est sibi. Ita est: nunquam absens est sibi. Ita est: in ore retinuit, qui non recedebat a corde, nec quando recedebat. Quod de ore exit, de corde venit et ex abundantia cordis os loquitur . Ergo loquitur de dilecto, ut vere dilecta et vere diligenda, quoniam diligit multum. Quaerimus cum quo: nam de quo, novimus. Et non occurrit, nisi forte cum adolescentulis, quae a matre abesse non possunt, ubi discesserit sponsus. Sed melius, ut opinor, sentimus secum potius, et non cum altero sic locutam, praesertim quod trunca et minus continens inveniatur ipsa locutio, insufficiens plane ad dandam intelligentiam auditori, ob quam vel maxime invicem loquimur. Dilectus meus mihi, inquit, et ego illi. Non plus? Pendet oratio; imo non pendet, sed deficit. Suspenditur auditor, neceruditur, sed erigitur. 3. Quid est hoc quod dicit, ille mihi, et ego illi? Nescimus quid loquitur, quia non sentimus quod sentit. O sancta anima, quid tuus ille tibi, quid tu illi? Quaenam,
Abbreviated transcription (Latin):
uires & redigi in captiuitat᷑e om¬
nem intellectum ꝑsenserit. ñ ne
humiliatus ad illam uocem com¬
pelletur ut dicat. mirabilis facta
est scientia tua ex me. confortata
est & ñ potero ad eam: Et nunc
quidem principium uerboꝵ eiꝰ.
quantȩ suauitatis insignȩ p̃fert:
Nam uide quale principiũ de¬
derit . Dilectus inquit meus mͥ.
& ego illi. Simplex uox uidetur
qͣm suauiter sonat. sed de hoc
uidebitur postea. Nunc uero a
dilectione incipit: de dilecto ꝓse¬
quitur. nichil se aliud scire iudi¬
cans. nisi dilectum. Patet de quo
sermo. cum quo ñ ita. Non enim
ut cum ipso eodem fuerit sentire
ꝑmittitur. cum ipse iam ñ affue¬
rit. Neq id dubium. nempe mor
eum reuocare uidetur. & quasi pꝰ
tergum clamare. reu̾tere inqͥens dilecti
mi. Unde adducimur ñ abud sa¬
ne conicere. nisi quod finitis uer¬
bis sius iterum suo more se ab¬
sentauerit. & illa remanserit ni¬
chillominus de eo loquens. qui

Expanded text:
vires, et redigi in captivitatem omvires, et redigi in captivitatem omnem intellectum persenserit, nonne humiliatus ad illam vocem compelletur, ut dicat: Mirabilis facta est scientia tua ex me, confortata est, et non potero ad eam? Et nunc quidem principium verborum ejus quantae suavitatis insigne praefert? Nam vide quale principium dederit. Dilectus, inquit, meus mihi, et ego illi. Simplex vox videtur, quoniam suaviter sonat; sed de hoc videbitur postea. 2. Nunc vero a dilectione incipit, de dilecto prosequitur, nihil aliud se scire indicans nisi dilectum. Patet de quo sermo: cum quo non ita. Non enim ut cum ipso eodem fuerit sentire permittitur, cum ipse jam non adfuerit. Neque id dubium: nempe mox eum revocare videtur, et quasi post tergum clamare: Revertere, inquiens, dilecte mi. Unde adducimur non aliud sane conjicere, nisi quod finitis verbis suis ille iterum suo more se absentaverit, et illa remanserit nihilominus de eo loquens, qui
Abbreviated transcription (Latin):
NECIUS ms
michi. & ego illi.
Hactenus uerba
sponsi. Assit ipse.
ut digne ad
głam ipsius &
nrãm ipsorum salutem sponsȩ
eius possimus inuestigare sermones.
Neq enim tales sunt qui a nob̾
considerari & discuti pro ut dig¬
nũ fuerit ualeant. nͥ ipse fuerit
dux uerbi. Sunt enĩ quã suaues
ad grãm. tam fȩcundi ad sensus.
tam etiam etiam ꝓfundi ad mi¬
steria. Cui similabo eos: Uni in¬
terim alicui epularum. quȩ tripli¬
ci quadam emineat gr̃a: deliciosa
ad saporem. solida ad nutrimen¬
tu. efficae ad medicinã. Sic in qu̾a
sic singulus quisq sponsȩ sermo
& ex eo quod suatuter sonat af¬
fectum mulcet. & de sensuũ uber¬
tate mentͬe impinguat & nutrit.
& de altitudine misterioꝵ dum
intellectum quo plus exercet plus
terret. muo modo tumorẽ sanat
inflantis scientiȩ. Etenĩ si un us
quispiam ex his forte qui sib scioli
uidentur curiosius sese indiderit¬
uel dederit scrutinio horu. cum
uiderit ingenii sui succumbere

Expanded text:
ectus meus mihi, et ego illi . Hactenus verba sponsi. Adsit ipse, ut digne ad gloriam ipsius et nostram ipsorum salutem, sponsae ejus possimus investigare sermones. Neque enim tales sunt, qui a nobis considerari et discuti, prout dignum fuerit, valeant, nisi ipse fuerit dux verbi. Sunt enim quam suaves ad gratiam, tam fecundi ad sensus, tam etiam profundi ad mysteria. Cui similabo eos? Uni interim alicui epularum, quae triplici quadam emineat gratia; deliciosa ad saporem, solida ad nutrimentum, efficax ad medicinam. Sic, inquam, sic singulus quisque sponsae sermo, et ex eo quod suaviter sonat, affectum mulcet; et de sensuum ubertate mentem impinguat et nutrit; et de altitudine mysteriorum, dum intellectum quo plus exercet, plus terret, miro modo tumorem sanat inflantis scientiae. Etenim si unus quispiam ex his forte, qui sibi scioli identur, curiosius sese dederit scrutinio horum, cum viderit ingenii sui succumbere
Abbreviated transcription (Latin):
lendum ualde quod ñ solũ laici
principes. sed & quidã ut dicit᷑
de clero necnon & de ordine epi¬
scoporũ qui magis ꝑsequi eos de¬
buerant ꝓpter questũ ststineant.
accipientes ab eis munera. Et quo¬
modo inquiunt dampnabimus
nec conuictos nec confessos. Eriuo¬
la satis ñ ratio sed occasio. Hoc so¬
lo etiam si aliud ñ esset facile de¬
prehendis. s ut dixi uiros & femi¬
nas quȩ se continentes dicunt ab
inuicem separes. feminas quidem
cum aliis sui & sexus & uoti dege¬
re cogas. uiros ȩquȩ cum eiusdem
ꝓpositi uiris. Per hoc enĩ consultũ
erit utrorũq uoto simul & fame.
cum continentiȩ suȩ & testes
habuerint & custodes. Quod si ñ
sustinent. iustissime eliminabun¬
tur de ęccłia: quam scandalizant
ñ solum notabili sed etiam illici¬
ta cohabitatione. Ergo ista suffi¬
ciant pro dep̾hendendis harum
uulpium dolis. ad dandã scien¬
tiam & cautelam dilectȩ & głosȩ

Expanded text:
lendum valde, quod non solum laici lendum valde, quod non solum laici principes, sed et quidam, ut dicitur, de clero, necnon de ordine episcoporum qui magis eos persequi debuerant, propter quaestum sustineant, accipientes ab eis munera. Et quomodo, inquiunt, damnabimus nec convictos, nec confessos? Frivola satis, non ratio, sed occasio. Hoc solo, etiamsi aliud non esset, facile deprehendis, si, ut dixi, viros et feminas, qui se continentes dicunt, ab invicem separes: et feminas quidem cum aliis sui et sexus et voti degere cogas; viros aeque cum ejusdem propositi viris. Per hoc enim consultum erit utrorumque voto simul et famae, cum continentiae suae et testes habuerint et custodes. Quod si non sustinent, justissime eliminabuntur de Ecclesia, quam scandalizant, non solum notabili, sed etiam illicita cohabitatione. Ergo ista sufficiant pro deprehendendis harum vulpium dolis, ad dandam scientiam et cautelam dilectae et gloriosae
Abbreviated transcription (Latin):
suspenderunt. Deniq iudas su¬
spendit seipsum. diabolo sine du¬
bio immittente. Ego tam̃ maius
existimo & magis ammiror qͦd
potuit immisisse in cor eius ut
traderet dñm. quam ut semet¬
ipsum suspenderet. Nichil ergo
simile habent constantia marty¬
rum & ꝑtinatia horum. quia
mortis contemptu in illis pietas.
in istis cordis duritia operatur.
Et ideo ꝓpheta martyris forsitan
uoce dicebat. coagulatu ẽ sicut
lac cor eoꝵ. ego uero legem tuam
mecditatus sum. pro eo uidelicet
quod & si pena eadem uideretur
longe diuersa esset intentio. illo
utiq durante cor contra dñm. isto
in lege dñi meditante. Quȩ cum
ita sint. ñ est opus ut dixi frustra
multa aduersus homines staltissi¬
mos atq obstinatissimos dicere. sũf¬
ficit innotuisse illos ut uitentur.
Quamobrem ut dep̃hendantur
cogendi sunt uel abicere feminaᷤᷤ
uel exire de ęccłia. ut pote scan¬
dalizantes ęccłiam. in conuictu
& contubernio feminarum. Do¬

Expanded text:
suspenderunt. Denique Judas sususpenderunt. Denique Judas suspendit se ipsum , diabolo sine dubio immittente. Ego tamen majus existimo, magisque admiror, quod potuit immisisse in cor ejus ut traderet Dominum , quam ut semetipsum suspenderet. Nihil ergo simile habent constantia martyrum, et pertinacia horum; quia mortis contemptum in illis pietas, in istis cordis duritia operatur. Et ideo Propheta martyris forsitan voce dicebat: Coagulatum est sicut lac cor eorum, ego vero legem tuam meditatus sum : pro eo videlicet quod etsi poena eadem videretur, longe diversa esset intentio; illo utique durante cor contra Dominum, isto in lege Domini meditante. 14. Quae cum ita sint, non est opus, ut dixi, frustra multa adversus homines stultissimos atque obstinatissimos dicere: sufficit innotuisse illos ut vitentur. Quamobrem ut deprehendantur, cogendi sunt vel abjicere feminas, vel exire de Ecclesia, utpote scandalizantes Ecclesiam in convictu et contubernio feminarum. Do