comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Qr iuides iusto. o hõ iniuste: Qͥa uis uideri
iustꝰ. lito fac qd̾ meliꝰ ẽ : ⁊ faciliꝰ eris qđ uis ui¬
deri. Esto reb. Ita diliges cui inuidebas: qr qd
illũ doles e̾e eris ⁊ tu: ⁊ amabis in eo te. ⁊ ipsum
in te. Etenĩ si inuideres diuiti: ñ eẽt in potes¬
tate tua ut dues eẽs. Si inuideres honesto ali¬
cui senatori nobili: ñ ee̾t in tua potestate ut
nobił tu eẽs ⁊ clarus. S inuideres pulchro: nĩ¬
quã te pulchrũ face̾s. S inuideres forti ⁊ ua¬
lido. nũquã tͥ ures dares. Si inuides uisto. res
in uoluntate. ẽ. Esto qd̃ doles e̾e̾ alterũ. Non
enĩ empturus es qd̾ tu ñ es: ⁊ aliꝰ ẽ. Gratis con¬
stat. cui constat: pax in t̾ra hoĩb bonȩ uoli¬
quesiert᷑ supplantare gͥssus rectos. Et qͥd fecert᷑:
t testes extendert̃ nuscipulas pedib meis. Quas
restes: Notũ ẽ hoc u̾bũ in seripturis. Inuenimꝰ alibi
q significent restes. Dñs flagellũ de resticulis fe¬

Expanded text:
 injuste? Quia vis videri justus? Cito fac quod melius est, et facilius eris quod vis videri. Esto justus: ita diliges cui invidebas; quia quod illum doles esse, eris et tu, et amabis in eo te, et ipsum in te. Etenim si invideres diviti, non esset in potestate tua ut dives esses; si invideres honesto alicui senatori nobili, non esset in potestate tua ut nobilis tu esses et clarus; si invideres pulchro, nunquam te pulchrum faceres; si invideres forti et valido, nunquam tibi vires dares: si invides justo, res in voluntate est; esto quod doles esse alterum. Non enim empturus es quod tu non es et alius est; gratis constat, cito constat: «Pax in terra hominibus bonae voluquaesierunt supplantare gressus meos. Et quid fecerunt? «Et restes extenderunt muscipulas pedibus meis.» Quas restes? Notum est hoc verbum in Scripturis, et invenimus alibi quid significent restes. Dominus flagellum de resticulis fe
Abbreviated transcription (Latin):
uert̃ ⁊ nemo erat in eis. ecce nata ẽ tanta mul¬
titudo: q̃ iã sic̃ arena numerari ñ potest. nͥ a
dõ. Lixit enĩ. suꝑ arenã multiplicabunt᷑: ⁊ tam̃
dixerat dinumerabo eos. Illi ipsi numerati: suꝑ
arenã multiplicabunt᷑. Ei qͥppe. arena numera¬
ta ẽ eui numerati st̃ capilli capitis nr̃i. Dinu¬
m̃abo eos ⁊ suꝑ arenã multiplicabunt᷑ : exurre¬

Expanded text:
em erraverunt, et nemo erat in eis, ecce nata est tanta ista multitudo, quae jam sicut arena numerari non potest, nisi Deo. Dixit enim, «Super arenam multiplicabuntur;» et tamen dixerat, «Dinumerabo eos.» Illi ipsi numerati, «super arenam multiplicabuntur.» Ei quippe arena numerata est, cui numerati sunt capilli capitis nostri . «Dinumerabo eos, et super arenam multiplicabunt
Abbreviated transcription (Latin):
bones ignis: qͥ cadunt suꝑ istos malos. ⁊ deiciunt
uios. Nane. ñ ꝓhibem̃ hc̃ hab̾e intellectũ. Hideo
enĩ nob̵ elucescere. ñ imꝓbabilẽ ⁊ repͣhensibilem
sententiã. Intelligo illos carbones cade suꝑ istos:
ut deiei ant᷑ In alios enĩ ueniunt ut accendant᷑:
in alios ut deieiant᷑. lpse enĩ carbo dicebat. Qͥb dã
sura oł̾or mortis in mortẽ. qͥbuscdã sumꝰ ocdor ui¬
ter in tutã. uid̾ent enĩ iustos inflãmantes spũ.¬
esent᷑. Qsẽ in tra: Adhuc hic st̃ in hac uita.
ercepta illa pęna q̃ seruat᷑ impiis: carbones isti
los deicunt anteqͣ uenuint ignis ȩt̾nus: deci¬

Expanded text:
 cadunt super istos malos, et dejiciunt illos? Plane non prohibemur hunc habere intellectum. Video hic nobis elucescere non improbabilem et irreprehensibilem sententiam: intelligo illos carbones cadere super istos, ut dejiciantur. In alios enim veniunt, ut accendantur; in alios, ut dejiciantur: ipse enim carbo dicebat, «Quibusdam sumus odor mortis in mortem, quibusdam sumus odor vitae in vitam» . Vident enim justos est, «in terra?» Adhuc hic sunt in hac vita; excepta illa poena quae servatur impiis, carbones isti illos dejiciunt, antequam veniat ignis aeternus: «Deci
Abbreviated transcription (Latin):
bent̃ sub illo st̃. Nã ⁊ mali quãuis inuiti. sub illo
stͣllli appellent dm̃. a qͦ coronent᷑: sub illo illi
fugiunt a quo dãpnent᷑. Et iniquus qͥ ñ uult
hab̃e dñm dm̃ suũ: quo fugiet dm̃ oĩũ: Bonũ ẽ¬
sione suũ. Et positꝰ intͣ tales peccatores s uicꝰto

Expanded text:
is inviti, sub ipso sunt. Illi appellant Deum, a quo coronentur; sub illo illi fugiunt, a quo damnentur. Et iniquus qui non vult habere Dominum Deum suum, quo fugiet Deum omnium? Bonum ersione suum; et positus i
Abbreviated transcription (Latin):
&r inuenta ẽ: quã egroti pͣsumptio. De. his
gͦ dicit. ñ ẽ absconditũ os meũ a te. qd̾ fe¬
cisti in abscondito. in quib ẽ ipsũ os firma¬
tũ intrinsecꝰ: ⁊ maxime robur passionis. ab
sedit. cũ uoluit surrexit: cũ uoluit dormi¬
uit. cũ uoluit eiugilauit: qr potestatẽ ha¬

Expanded text:
or inventa est, quam aegroti praesumptio. De his ergo dicit, «Non est absconditum os meum a te, quod fecisti in abscondito:» in quibus est ipsum os firmatum intrinsecus, et maxime robur passionis in isedit; cum voluit, surrexit; cum voluit, dormivit; cum voluit, evigilavit; quia, «Potestate
Abbreviated transcription (Latin):
S usserunt dni frẽs. ⁊ in ipsis dñs oĩũ. ut is¬
tũ psalmũ afferã ad uos intelligendũ qͣntũ
dñs ddonat. Achuuate orationibꝰ ur̃is. ut ea di¬
cã qͣ ꝯportet me. dic̾e ⁊ uos audire: ut oĩbꝰ
nob̃ utilis sit sermo diuinꝰ. Non enĩ oĩb utił¬
ẽ: qr ñ e oĩũ fides. fides enĩ sic ẽ in aĩa ut
raddix bona: q̃ pluuiã ia fructũ ducit. ꝑ fi¬
dia si & error diabolicus. ⁊ cupiditas mala
radix omiũ maloꝵ. sic̃ radix spinaꝵ. etiã dul¬
. cẽ pluuiã ad punctiones conu̾tit. Qd habeat
psalmꝰ iste: credo cũ cantaret᷑ aditisse uos:
qr̃ conquerit᷑ ⁊ gemit. ⁊ p̃cẽ dõ fundit in¬
. tͥ malos cõstitutũꝰ corpꝰ xpi. Eius enĩ uox ẽ
in omĩ tali ꝓpħia. tãquã illiꝰ mopis. id ẽ egentis

Expanded text:
nus omnium, ut istum psalmum afferam ad vos intelligendum, quantum Dominus donat. Adjuvet orationibus vestris, ut ea dicam quae oportet me dicere, et vos audire; uti omnibus nobis utilis sit sermo divinus. Non enim omnibus utiium fides . Fides autem sic est in anima, ut radix bona quae pluviam in fructum ducit: perfidia vero, et error diabolicus, et cupiditas, mala radix omnium malorum , sicut radix spinarum, etiam dulcem pluviam ad punctiones convertit. 2. Quid habet psalmus iste, credo cum cantaretur, advertisse vos; quoniam conqueritur et gemit, et precem Deo fundit, inter malos constitutum corpus Christi: ejus enim vox est in omni tali prophetia, tanquam illius inopis, id e
Abbreviated transcription (Latin):
ta radices ipsaꝵ. ⁊ tide si sentis dolorẽ. Tam̃ illud
uñ dolorẽ. sentis in suꝑficie: de illa radice ꝓces¬
sit. Itaq ñ uob̃ placeant hoĩes quasi lenes ⁊ blan¬
di. amatores tñ carnaliũ uoluptatũ ⁊ inqͥnata¬
rũ cupiditatũ secꝰtatores. ñ uob̃ placeant. Et si

Expanded text:
ta radices ipsarum, et vide si sentis dolorem: tamen illud ta radices ipsarum, et vide si sentis dolorem: tamen illud unde dolorem sentis in superficie, de illa radice processit. Itaque non vobis placeant homines quasi lenes et blandi, amatores tamen carnalium voluptatum, et inquinatarum cupiditatum sectatores; non vobis pl
Abbreviated transcription (Latin):
mͦ÷ luxuriosi. ebriosi. uoluptatibꝰ dediti. Quomͦ
nuli nocet. qͥ sibi ñ parcit. In nocens enĩ ille
ẽ qͥ ñ nocet: ñ aũ qͥ sibi nocet. Tibi aũ quomͦ po¬
test ñ nocẽ. qͥ sibi nocet: S respondes. In qͦ mͥno¬
cet: Non enĩ inuasit rẽ meã: aut appetiuit sa¬
lutẽ meã. Luxuria sua pascit᷑: suis uoluptatib
delectat᷑. S inqͥnatas ht̃ uoluptates. Ipse mͥ inqͥ
eremplo qr uiuit tecũ: ⁊ ad qd̃ agit inurtat.
Nonne cũ eũ uides forte in iłł sordibꝰ ꝓsꝑari: du¬
ceris taliũ delectatione factoꝵ:  si ñ consentiᷤ.
saltẽ inuenisti qđ expugnes. Quomͦ gͦ tͥ ñ noce¬
bit: qui laboras uinc̾e qd̾ fecit in corde tuo:
Alalignꝰ ẽ gͦ oĩs iniustꝰ: ⁊ necesse ẽ noxius sit : siue
sit blandus sine sit ferox. Qsqͥs in illũ incurre¬
rit. qͥsqͥs laqueis eiꝰ fuerit captꝰ : inueniet ꝗͣsit
noxiũ. qd putabat leue. Etenĩ fres: ⁊ spinȩ nͣ
pungunt in radicib Erue spinas de t̾ra: contrec¬

Expanded text:
modo luxuriosi, ebriosi, voluptatibus dediti. Quomodo nulli nocet qui sibi non parcit? Innocens enim ille est qui non nocet; non autem qui sibi nocet. Tibi autem quomodo potest non nocere qui sibi nocet? Sed respondes: In quo mihi nocet? Non enim invasit rem meam, aut appetivit salutem meam: luxuria sua pascitur, suis voluptatibus delectatur; sed si inquinatas habet voluptates, ipse inquinatexemplo, quia vivit tecum, et ad quod agit invitat. Nonne cum eum vides forte in illis sordibus prosperari, duceris talium delectatione factorum? Etsi non consentis, saltem invenisti quod expugnes. Quomodo ergo tibi non nocebat, qui laboras vincere quod fecit in corde tuo? Malignus est ergo omnis injustus, et necesse est noxius sit, sive sit blandus, sive sit ferox. Quisquis in illum incurrerit, quisquis laqueis ejus fuerit captus, inveniet quam sit noxium quod putabat lene. Etenim, fratres, et spinae non pungunt in radicibus. Erue spinas de terra, contrec
Abbreviated transcription (Latin):
tu es uirtꝰ salutis mee: tu me facis ꝑseuerare
no foris contͣ fic̾tos bonos. pugno intꝰ contra
c̃cupiscentias meas: qm̃ uideo aliã legẽ. in men¬
bris meis repugnantẽ legi m̃tis meȩ.⁊ capti¬
uũ me ducentẽ ĩ lege peccati q̃ ẽ in m̃bris

Expanded text:
tu es virtus salutis meae, tu me facis perseverare, tu es virtus salutis meae, tu me facis perseverare, no foris contra fictos bonos, pugno intus contra concupiscentias meas; quoniam «video aliam legem in membris meis, repugnantem» «legi mentis meae, et captivum me ducentem in leg
Abbreviated transcription (Latin):
uͥtus salutis meȩ: Cõquerebat᷑ de scandał ⁊ in¬
siddiis pecc̃oꝵ. ⁊ de cuxũlatrantibꝰ ⁊ circũ insidi¬
antib malignis hoĩb uasis diaboli: de suꝑbis
inuidentib iustis. int̾ quales necesse ẽ uitam
duce: eũ hic uiuimꝰ in hac ꝑegrinatione nr̃a.
Talia uͦ scandalia abundantia futura: dñs p̃dix̃
⁊ ait Abundabit iniqͥtas: ⁊ qm̃ abundabit in¬
iqͥtas. refrigescet caritas multoꝵ. d achuix̃
statĩ solatiũ. Qͥ ꝑseuerauit usq in finẽ. hic sal¬
uus erit. Attendit iste ⁊ timuit: ⁊ abundantia
iniqͥtatũ turbatꝰ respexit spe̾: qr qͥ ꝑseuerauerit
usq in finẽ hic saluus erit. Extendit se ꝑseu̾ã¬
re ⁊ uidit longã uiã: ⁊ qr ꝑseuerare magnũ
ẽ ⁊ difficile. ipsũ orauit ad ꝑfectionẽ ꝑseu̾an¬
tiȩ suȩ. a quo illi iussũ eͣ ut ꝑseuaret. Certe.
saluus ero: si ꝑseuauero usq in finẽ. S ꝑseue.¬
rantia ad uirtute᷑ ꝑtinet. ut merear salutẽ

Expanded text:
ebatur de scandalis et insidiis peccatorum, de circumlatrantibus et circuminsidiantibus malignis hominibus vasis diaboli, de superbis invidentibus justis, inter quales necesse est vitam ducere, cum hic vivimus in peregrinatione nostra hac. Talia vero scandala abundantia futura Dominus praedixit, et ait: «Abundabit iniquitas, et quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum.» Sed adjunxit statim solatium: «Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit» . Attendit iste, et timuit; et abundantia iniquitatum turbatus respexit spem: quia «qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit.» Extendit se perseverare, et vidit longam viam; et quia perseverare magnum est et difficile, ipsum oravit ad perfectionem perseverantiae suae, a quo illi jussum est ut perseveraret. Certe salvus ero, si perseveravero usque in finem; sed perseverantia ad virtutem pertinet, ut merear salutem:
Abbreviated transcription (Latin):
me maculent aliena pecca. ⁊ ꝓpt̾ea separando se.
accipiunt in uanitate quitates suas: Nonne eos
etiã corporalẽ a malis separationẽ. ut ante tp̃s
messis simul cũ ⁊ iraniis eradicet᷑ ⁊ triticũ. ut
ante tp̃s uentilationis ꝑdã sustinentiã toleran¬
dȩ paleş: ut anteꝙͣ. oĩa gen̾a pisciũ ad finẽ scl̃i
tãquã ad littus separanda ꝑueniant. retia pacis
unitatisq dirũpã: Nũqͥd maloꝵ st̃ sacramͣta quȩ
accipio: Nũqͥd eoꝵ uitȩ factisq c̃sentiendo cõmu¬
nico: Nonne eos qui odert̃ te dñe odio habui:
⁊ suꝑ ininicis tuis tabescebã: Nonne cũ zelus do¬
mꝰ tuȩ comedẽt i. uidebã insensatos ⁊ tabesce¬
bã: Nonne tediũ detinebat me a peccatoribꝰ re.¬
linquentib legẽ tuã  Qͥ enĩ st̃ inimici tui. nͥ qͥ
uita sua indicant qm oderint legẽ tuã: hosgͦ
cũ odissẽ: cur mͥ calũpniant᷑. qͥ accipiunt in ua¬
nitate quitates suas: Qͥd mͥ imputari posst᷑ eoꝵ

Expanded text:
me maculent aliena peccata, et propterea separando se, accipiunt «in vanitate civitates suas? Nonne eos etiam corporalem a malis separationem, ut ante tempus messis simul cum zizaniis eradicetur et triticum ; ut ante tempus ventilationis perdam sustinentiam tolerandi paleam ; ut antequam omnia genera piscium ad finem saeculi tanquam ad littus separanda perveniant, retia pacis unitatisque disrumpam ? Numquid malorum sunt Sacramenta quae accipio? numquid eorum vitae factisque consentiendo communico? «Nonne eos qui oderant te, Domine, odio habui; et super inimicis tuis tabescebam?» nonne cum zelus domus tuae comederet me , videbam insensatos, et tabescebam? nonne et taedium detinebat me a peccatoribus derelinquentibus legem tuam ? Qui enim sunt inimici tui, nisi qui vita sua indicant quam oderint legem tuam? Hos ergo cum odissem, cur mihi calumniantur qui accipiunt «in vanitate civitates suas,» quod mihi imp
Abbreviated transcription (Latin):
habebimꝰ tenebras nocꝰtis huiꝰ. qͦmͦ lum̃ noctis
hiii. Si nox eͣ. qͦmͦ ibi lux ẽ: Nox ẽ: qr errat᷑
hic a gen̾e humano. Nox ẽ: qi ñdũ uenimꝰ ad
illũ diẽ qͣ ñ coartat hest̾nus ⁊ crastinꝰ: s est
dies ꝑpetuus sine. ortu. qr sine occasu. Nox e
g hic s qͣndã lucẽ suã nox ista htͣ ⁊ tenebras
suas. Qx sit generalit᷑ nox diximꝰ. Que ẽ lux
noctis hui: Asꝑitas ⁊ felicitas scłi hui. Saudi¬
ũ tẽporale. honor tpr̃alis: quasi lux ẽ nocꝰtis
hui. Adu̾sitas aũ ⁊ amaritudo tͥbulationũ uł
ignobilitas: tãꝙͣ tenebrȩ st̃ noctis hui. In¬

Expanded text:
habebimus tenebras noctis hujus, quomodo lumen noctis habebimus tenebras noctis hujus, quomodo lumen noctis hujus. Si nox est, quomodo ibi lux est? Nox est, quia erratur hic a genere humano: nox est, quia nondum venimus ad illum diem, quem non coarctat hesternus et crastinus; sed est dies perpetuus, sine ortu, quia sine occasu. Nox est ergo hic; sed quamdam lucem suam nox ista habet, et tenebras suas. Quare sit generaliter nox diximus: quae est lux noctis hujus? Prosperitas et felicitas saeculi hujus, gaudium temporale, honor temporalis, quasi lux est noctis hujus. Adversitas autem et amaritudo tribulationum vel ignobilitas, ta
Abbreviated transcription (Latin):
ubiq labores. Trescit ⁊ auaricia: s in mat. Si ad
hoc ds̃ hic talib flagellis exudit nos. ut ñ tene¬
brent᷑ tenebre nr̃e: agnoscamꝰ nos sub pȩna fla¬
gelli eẽ: ⁊ bñdicamꝰ dm̃ miscentẽ amaritudines
dulcedini nr̃e uitȩ tpralis: ne temporaliũ de¬
liciaꝵ delectatione oxati. ñ desid̾emꝰ delicias et̃¬
nas: nec uelimꝰ finire mare. ⁊ habitare in no¬
uissimo maris. Seiuant gͦ fluctꝰ. maris. Quanto
plius seuiunt fluctꝰ maris: tanto se illa cũ penni
colũba suspendit. Non gͦ tenebrat ds̃ tenebras
nr̃as: qr miscet flagella peccatis nr̃is: ⁊ amaritu¬
dines prauis dulcedinib nr̃is. Nos ñ tenebremꝰ
tenebras m̃as: defendendo pecc̾a nr̃a. Et nox il
u̾sitas scłi. S si cognoscamus merito pecõoꝵ nos¬
troꝵ nos adu̾sitates pati. ⁊ dulcia nob sunt fla¬
gella patris. ne sit amara sententia iudicis. sic

Expanded text:
ubique labores. Crescit avaritia, sed in malis. Si ad ubique labores. Crescit avaritia, sed in malis. Si ad hoc Deus hic talibus flagellis eruit nos, ut non tenebrentur tenebrae nostrae; agnoscamus nos sub poena flagelli esse, et benedicamus Deum miscentem amaritudines dulcedini vitae temporalis, ne temporalium deliciarum delectatione caecati; non desideremus delicias aeternas, nec velimus finiri mare et habitare in novissima maris. Saeviant ergo fluctus maris; quanto plus saeviunt fluctus maris, tanto se illa cum pennis columba suspendit. Non ergo tenebrat Deus tenebras nostras; quia miscet flagella peccatis nostris, et amaritudines pravis dulcedinibus nostris. Non nos tenebremus tenebras nostras defendendo peccata nostra; et nox illversitas saeculi: sed si cognoscamus merito peccatorum nostrorum nos adversitates pati, et dulcia nobis sint flagella Patris, ne sit amara sententia judicis; sic
Abbreviated transcription (Latin):
is. Quia tenebre ñ obtenebrabunt᷑ ate. Tu
sͦ noli tenebrare. tenebras tuas: ⁊ dsꝰ illas non
tenebrat. s magis illuminat. qr illi dicꝰtũ est.¬
ipsi canto in alio psalmo. Tu illuminab̃ luc̾nã
meã. dñe: ds̃ m̃s illumina tñbras meas. E aut̃
tenebrant tñbras suas. qͣs ds̃ ñ tenebrat.: hoĩes
mali: hoĩes ꝑu̾si. Cũ peccant utiq tenebrȩ st̃.
Dũ ñ c̃fitent᷑ peccata sua q̃ fecext̃. s insuꝑ defen¬
dunt: tenebrant tenebras. Ergo si iã peccasti:
in tenebris es. d cõfitendo tenebras tuas. me¬
reb̾is illuminari tencbras tuas: defendendo aũ
tenebras tuas. tenebrabis tenebras tuas. Et qn
euades a duplicib tenebris: qui in simplicibus
Qͥa ñ nos sinit impunita pecc̾a hab̾e: flagellat
nos in istis laborib. ⁊ erudit nos tota ista mise¬
ria genis humani. in qua gemit mundus. Nou̾itis
frẽs: qr dolor medicinał ẽ. ñ sententia pęnalis.
Uiddetis qr dolor ubiq ubiq metꝰ. ubiq necessitas.

Expanded text:
 Quoniam tenebrae non obtenebrabuntur a te.» Tu ergo noli tenebrare tenebras tuas; et Deus illas non tenebrat, sed magis illuminat: quia illi dictum est in alio psalmo, «Tu illuminabis lucernam meam, Domine; Deus meus, illuminabis tenebras meas» . Qui autem tenebrant tenebras suas, quas Deus non tenebrat? Homines mali, homines perversi: cum peccant, utique tenebrae sunt; dum non confitentur peccata quae fecerunt, sed insuper defendunt, tenebrant tenebras suas. Ergo jam si peccasti, in tenebris es: sed confitendo tenebras tuas, mereberis illuminari tenebras tuas; defendendo autem tenebras tuas, tenebraris tenebras tuas. Et quando evades a duplicibus tenebris, qui in simplicibus Quia non nos sinit impunita habere peccata: flagellat nos in istis laboribus, et erudit nos. Tota ista miseria generis humani in qua gemit mundus, noveritis, fratres, quia dolor medicinalis est, non sententia poenalis. Videtis quia dolor ubique, ubique metus, ubique necessitas,
Abbreviated transcription (Latin):
homicida ẽ: hoc gͦ ñ intelligentes occisi pec¬
ccatores. quomͦ dicat ds̃ mał in cogitatione
bonoꝵ uiri sangͥnũ declinate a me. accusats
in eis cõmunionẽ maloꝵ: ⁊ se ꝑ has calũpni¬
as separando. accipiunt in uanitate quita¬
tes suas. Hȩc uox q̃ mͦ in cogitatione bonoꝵ

Expanded text:
homicida est» ? Hoc ergo non intelligentes occisi pehomicida est» ? Hoc ergo non intelligentes occisi peccatores, quomodo dicat Deus malis in cogitatione bonorum, «Viri sanguinum, declinate a me,» accusant in eis communionem malorum; et se per has calumnias separando, accipiunt «in vanitate civitates
Abbreviated transcription (Latin):
nate a me. qm̃ dices in cogitatione accipies
in uanitate ciuitates suas: id ÷ idõ seducent
in separatione ꝓpͥa ppłos suos uanitate ꝓpria
corrũpendos. qr tu in cogitatione. dices. uiri
sanguinũ declinate a me. ut scilicet merito
suꝑbiȩ peccatores in spũ occisi. ꝓpt̾ea quitates
suas. hoc ẽ ppłos suos in uanũ accipiant. hoc
ẽ in erroris uanitatẽ separando traducant.¬
⁊ quasi offensi cõmixtione palearũ dirupta
unitate triticũ deserant: qr ipsũ triticũ idest
bonos fideles monent. ut ante uentilationem
q̃ nouissima uentura ẽ ñ aꝑte se: a mał segre¬
gent. ne adhuc eis cõmixtos deserant bonos.
s ꝑ bonã conu̾sationẽ ⁊ dissimilitudinẽ uitȩ
nũ declinate a me. hoc enĩ eis uoce dĩ drͣ:¬
qͣ uox ẽ in cogitatione. sic̃ eã ds̃ dicit in co¬
gitatione scĩ ppłi sui. Uiri sangͥnũ qͥ ft̃. nͥ qui
odert᷑ frẽs. sic̃ ioħes dicit. qͥ odit frẽm suũ

Expanded text:
nate a me, quoniam dices in cogitatione, accipient nate a me, quoniam dices in cogitatione, accipient in vanitate rationem propriam populos suos, vanitate propria corrumpendos, «quia» tu «in cogitatione dices, Viri sanguinum, declinate a me:» ut scilicet merito superbiae peccatores in spiritu occisi, propterea civitates suas, hoc est populos suos, in vanum accipiant, hoc est, in erroris vanitatem separando traducant, et quasi offensi commixtione palearum, disrupta unitate triticum deserant; quia ipsum triticum, id est bonos fideles, monet ut ante ventilationem, quae novissima futura est, non aperte se a malis segreget, ne adhuc eis commixtos deserat bonos; sed per bonam conversationem et dissimulitudinem vitae inum, declinate a me.» Hoc enim eis voce Dei dicit, quae vox in cogitatione est, sicut eam Deus dicit in cogitatione sancti populi sui. Viri autem sanguioderunt fratres; sicut Joannes dicit: «Qui odit fratrem suum,
Abbreviated transcription (Latin):
pline effugiet ficꝰtũ: ⁊ auferet se a cogita¬
tionib q̃ stͣ sine intellecꝰtu. Sic occidunt᷑ pec¬
catores: qr obscurati intelligentia alienant᷑
auia dĩ. Amittunt enĩ c̃fessionẽ. ꝓpt̾ elatio¬
nẽ: atq ita in eis occisis fit qd sc̃riptũ eͣ. a
mortuo hoĩe tãquã qͥ ñ sit ꝑit confessio.
Et sic accipiunt in uanitatẽ cuitates suas.
id ẽ ppłos suos uanos. eoꝵ uanitatẽ sectantes:
cũ inflati iustitiȩ noĩe ꝑsuadent. ut disrup¬
to unitatis uincło. eos tãquã iustiores oxci ⁊ im¬
ꝑiti sequant᷑. Et qr plerũq hinc inueniut
occasionẽ separandi se ab unitate. xp̃i. dũ ma¬
los accusant. cũ qͥb se cõmunionẽ nolle hab̾e
cõfingunt ⁊ qr fieri potest ut ñ tm infameñ
innocentes. qͦs tãꝗͣ malos se fug̾e simulant.
s etiã uera de quibꝰdã malis sui similibꝰ dicant.
int qͦs triticũ. xp̃i seruato unitatis uinculo
gemit. ꝓpt̾ea intͣposuit. uiri sanguinũ decli¬

Expanded text:
plinae effugiet fictum, et auferet se a cogitationibus quae sunt sine intellectu» . Sic occiduntur peccatores, quia obscurati intelligentia alienantur a vita Dei . Amittunt enim confessionem propter elationem: atque ita in eis occisis fit quod scriptum est, «A mortuo, tanquam qui non sit, perit confessio» . Et sic accipiunt «in vanitate civitates suas,» id est, populos suos vanos, eorum vanitatem sectantes; cum inflati justitiae nomine persuadent ut disrupto unitatis vinculo, eos tanquam justiores caeci et imperiti sequantur. Et quia plerumque hinc inveniunt occasionem separandi se ab unitate Christi, dum malos accusant, cum quibus se communionem nolle habere confingunt; et quia fieri potest, ut non tantum infament innocentes, quos tanquam malos se fugere simulant, sed etiam vera de quibusdam malis sui similibus dicant, inter quos triticum Christi servato unitatis vinculo gemit: propterea interposuit, «Viri sanguinum, decli
Abbreviated transcription (Latin):
qr qͥsqͥs ibi ñ fuerit. in eis erit int̾ qͦs illd cor¬
pus gent. P iñ aut in illo corpore eris ut ge¬
mas int̾ malos: aut ñ eris in illo corpr̃. ⁊ i
ei. ⁊ adu̾sarii corporis xͥ uno mͦ intelligunt᷑: aut
unom agunt᷑. Uersipellis ẽ enĩ qͥ in eis regnat.
⁊ qͥeis utit᷑ tãꝙͣ uasis suis. Cȩterũ multi ab il¬
qͦt futuri sint : nouit ille qͥ illos redemit
sangnine suo nescientes. St̃ aũ quidã ꝑseue:¬
⁊ ipsi noti ei utiq cui nicħ ignotũ ẽ. Int̾im
illi qui iã cõpaginati st̃ cũ m̃bris eiꝰ. ñdum
habentes resurrectionẽ futurã. in qua pe¬
rit gemitꝰ oĩs ⁊ laus sucedit: in qͣ oĩs tͥbula¬
tio moriet᷑. ⁊ erit sine fine exultatio: ñdũ
gͦ habentes hoc in re. s tnͣ tenentes in spe:
gemunt ex desidio qͦdã. ⁊ orant se lib̾ari ab
hoĩb malis: int̾ qͦs necesse ẽ uiu̾e ⁊ bonis.
nec bonũ ad sinistrã. ħos aũ in hac uita dif¬
ficile ẽ ut nosipsos nouerimꝰ: quantominꝰ

Expanded text:
quisquis ibi non fuerit, in eis erit inter quos illud corpus gemit. Proinde aut in illo corpore eris, ut gemas inter malos; aut non eris in illo corpore, et in ci et adversarii corporis Christi uno modo intelliguntur, aut uno modo agunt. Versipellis est enim qui in eis regnat, et qui eis utitur tanquam vasis suis. Caeterum multi ab ilquot futuri sint, novit ille qui illos redemit sanguine suo nescientes. Sunt autem quidam perseveinentes; et ipsi noti ei utique, cui nihil ignotum est. Interim illi qui jam compaginati sunt cum membris ejus, nondum habentes resurrectionem futuram, in qua perit omnis gemitus, et laus succedit, in qua omnis tribulatio morietur, et erit sine fine exsultatio; nondum ergo habentes hoc in re, sed tamen tenentes in spe, gemunt ex desiderio quodam, et orant se liberari ab hominibus malis, inter quos necesse est vivere et bonis: nec bonum ad sinistram. Nos autem in hac vita difficile est ut nos ipsos noverimus; quanto minus
Abbreviated transcription (Latin):
qͥsq uult hab̾e. ⁊ in quo uult excellere: itł eu
rei famã captat: in eo tͥ inuidet. Isti aũ qͥ falsi
st̃ iusti. uideri uolt̃ iusti cũ ñ suit: ⁊ necesle ẽ
ut quẽ uiderint uerũ iustũ inuideant illi
hoc cũ illo agant quomͦ amitat uñ głat᷑. Inde
ueniunt om̃s seductiones ⁊ supplantationes. llee
pͥor ipse diabolus uoluit: qͥ cadens stanti hoĩ u
uidit. Et qr ipse amisit regnũ celoꝵ hoĩem il¬
luc ꝑuenire noluit. ⁊ ñ uult: ⁊ id agit ue ut
hõ illuc ñ ꝑueniat uñ ille deiectꝰ ẽ. Ca gͦ si pbꝰ

Expanded text:
que vult habere, et in quo vult excellere, vel cujus rei famam captat, in eo tibi invidet. Isti autem qui falsi justi sunt, videri volunt justi, cum non sint; et necesse est ut quem viderint verum justum, invideant illi, et hoc cum illo agant, quomodo amittat unde gloriatur. Inde veniunt omnes seductiones et supplantationes. Hoc prior ipse diabolus voluit, qui cadens stanti homini invidit: et quia ipse amisit regnum coelorum, hominem illuc pervenire noluit , et non vult; et id agit nunc, ut homo illuc non perveniat, unde ipse d
Abbreviated transcription (Latin):
ipso genere: nec a uasis tm̃. s ab ipso pͥn¬
cipe. idẽ ab ipso diabolo. Quare enĩ ab
homine. si adiabolo: Iuia ⁊ ipse in figura hõ
dic̾tꝰ ẽ. uenit inimicꝰ homo: ⁊ suꝑsemo ⁊ auit
⁊itania. Et cũ dixissent serui ad patrẽ fani¬
lias nonne bonũ sem̃ seminasti. uñ apparu¬
erunt ⁊ izania: responsũ ẽ. In imicus homo
hoc fecit. Ab ipso gͦ homine maligno oraqͥ¬
tũ potes ut liberis: qr ñ ẽ tͥ colluctatio dl¬

Expanded text:
ipso genere; nec a vasis tantum, sed ab ipso principe, id est, ab ipso diabolo. Quare enim «ab homine,» si a diabolo? Quia et ipse in figura homo dictus est: «Venit inimicus homo, et superseminavit zizania;» et cum dixissent servi ad patremfamilias, «Nonne bonum semen seminasti? Unde apparuerunt zizania?» Responsum est: «Inimicus homo hoc fecit» . Ab isto ergo homine maligno ora, quantum potes, ut libereris: «Quia non est» tibi
Abbreviated transcription (Latin):
gauidebant dõ cui ñ erat absconditũ os ipsoꝵ
qd fecerat in abscondito. Aꝑit aũ hoc ossũ in
abscondito fac̾tũ a dño. idem apłs paulus. his
tionibꝰ. Parũ ẽ qr ñ es tristis: s ⁊ głaris : Suffi¬
le ossũ mͥ fecit in abscondito: ut parũ sit ñ
frangi. nͥ etiã glorier. Unde głaris. In tͥbu¬
lationib: scientes qr t̾bulatio patientiam
oꝑat᷑. Nide qͦm formata sit illa firmitas intꝰ
in corde. Scientes qm̃ tͥbulatio patientiam
oꝑat᷑. patientia ꝓbationẽ. ꝓbatio spẽ. Spes aũ
ñ cõfundit : qm̃ caritas dĩ diffusa ẽ in cordibꝰ

Expanded text:
gaudebant Deo; cui non erat absconditum ossum ipsorum, gaudebant Deo; cui non erat absconditum ossum ipsorum, quod fecerat in abscondito. Aperit autem hoc ossum in abscondito factum a Deo idem apostolus Paulus, his tionibus.» Parum est quia non es tristis, sed et gloriaris? Suffile ossum mihi fecit in abscondito, ut parum sit non frangi, nisi etiam glorier. Unde gloriaris? «In tribulationibus, scientes quia tribulatio patientiam operatur.» Vide quomodo formata sit illa firmitas intus in corde: «Scientes quoniam tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem; spes autem non confundit: quonia
Abbreviated transcription (Latin):
Est gͣ aĩs q̃dã int̾ior firmitas. iͥ ñ frangit᷑. Quȩ¬
libet torm̃ta. quelibet tribulationes. qͣlibe hu¬
ᵈ secłi adu̾sitates undiq sȩuiant: illud qd ds̃
in abscondito fecit firmũ in nob̃ frangi ñ po¬
test. ñ cexlit. Adño enĩ fac̾ta ẽ qͣdã firmitas
patientis nr̃e: de qua dr̃ in alio psalmo. Uerũ¬
tam᷑ dõ subiciet᷑ aĩa mea: qmĩ ab ipso patien¬
tiamea. Et attende apłm paulũ: habentẽ intꝰ
hoc gen firmitatis. Quasi tristes inqͥt: semꝑ aũ
gaudentes. Unde quasi tristes: Contumeliis ob¬
ꝓbriis. ꝑsecutionib. flagellis. plagis. lapidati¬
onib. carcerib cathenis. Qͥs ñ eos tẽ miseros
estimaret: Nlec ipsi illi ꝑsecutores seuirent in
eos: n putarent eos miseros fieri ꝑsecutionib
suis. Illi enĩ eos ex sua infirmitate coniciebant:
qͥ ñ habebant osfũ absconditũ int̾ius. Illi uͦ qui
habebant. hõib foris tristes uidebant᷑: intꝰ uͦ

Expanded text:
edam animae interior firmitas, ubi non frangitur. Quaelibet tormenta, quaelibet tribulationes, quaelibet hujus saeculi adversitates undique saeviant; illud quod Deus in abscondito fecit firmum, in nobis frangi non potest, non cedit. A Domino enim facta est quaedam firmitas patientiae nostrae, de qua dicitur in alio psalmo: «Verumtamen Deo subjicietur» «anima mea; quoniam ab ipso patientia mea» . Et attende apostolum Paulum, habentem intus hoc genus firmitatis: «Quasi tristes,» inquit; «semper autem gaudentes» . Unde «quasi tristes?» Contumeliis, opprobriis, persecutionibus, flagellis, plagis, lapidationibus, carceribus, catenis. Quis non eos miseros tunc existimaret? Nec illi ipsi persecutores saevirent in eos, nisi putarent eos miseros fieri persecutionibus suis. Illi enim eos ex sua infirmitate conjiciebant, qui non habebant ossum absconditum interius: illi vero qui habebant, hominibus foris tristes videbantur, intus autem
Abbreviated transcription (Latin):
in passione dñ. ꝓculdubio ꝑiret: s uidert̃ enm
ocłi tui: ñ solũ ipsũ. s ⁊ om̃s qͥ imꝑfecti fueruã.
douec xͥ resurrectione firmarent᷑. Apparuit eni
ocłis eoꝵ ñ ꝑisse in dño qd̾ mortuũ erat. ⁊ fas¬
tũ ẽ os illud in abscondito eoꝵ. ut nec ipsi ua
timerent mori. Smꝑfectũ meũ uidert᷑ ocłi
tui: ⁊ in libro tuo om̃s scribent᷑. Non solũ ꝑfec¬
ti. s etiã imꝑfecꝰti. Non timeant imꝑfecti. tm̃
ꝑficiant. Nec qr dixi ñ timeant ament imꝑ¬
fectionẽ: ⁊ ibi remaneant uͥ uuenti st̃. Tantũ
ꝓficiant: quantũ in ipsis ẽ. Cotidie. addant.
cotidie accedant : tnͣ a corpore diũ ñ recedant
ut in uno corpore ⁊ in his m̃bris cõpaginati.
possint mereri de se dictã ẽẽ istã uocẽ. Imꝑ¬
fectũ meũ uidert᷑ ocłi tui: ⁊ in libro tuo om̃s
scribent᷑. Per diẽ errabt᷑: ⁊ nemo in eis. hes
Ambulate dũ lucẽ habetis. S ꝑdiẽ errabt̃ im¬

Expanded text:
iret: sed viderunt eum oculi tui; non solum ipsum, sed et omnes qui imperfecti fuerunt, donec Christi resurrectione firmarentur. Apparuit enim oculis eorum non perisse in Domino quod mortuum erat; et factum est os illud in abscondito eorum, ut nec ipsi jam timerent mori. «Imperfectum meum viderunt oculi tui; et in libro tuo omnes scribentur:» non solum perfecti, sed etiam imperfecti. Non timeant imperfecti, tantum proficiant. Nec quia dixi, Non timeant, ament imperfectionem, et ibi remaneant ubi inventi sunt. Tantum proficiant, quantum in ipsis est. Quotidie addant, quotidie accedant: tamen a corpore Domini non recedant; ut in uno corpore, et in his membris compaginati possint mereri de se dictam esse vocem ifectum meum viderunt oculi tui; et in libro tuo omnes scribentur.» 22. «Per diem errabunt, et nemo in eis.» Dies «Ambulate, dum diem habetis» . Sed «per diem errabunt» im
Abbreviated transcription (Latin):
tũ dnmͣ. ñ intellexert̃. Et qͥd seqr. Michi aut̃
ualde honorificati st̃ amici tui ds̃. Idem ipsi qͥ
ꝑ diẽ errabunt ⁊ nemo in eis fuit. a miei tui
facti st̾: ⁊ ualde mͥ honorificati st̃. fac̾tũ ẽ in
eis os illd̃ pꝰ resurrectionẽ dni in abscondito:⁊¬

Expanded text:
hi autem valde honorificati sunt amici tui, Deus.» Iidem ipsi qui per diem erraverunt, et nemo fuit in eis, amici tui facti sunt, et valde mihi honorificati sunt. Factum est in eis os illud post resurrectionem Domini in abscondito
Abbreviated transcription (Latin):
cipiã pennas meas in direcꝰtũ. Recipiã inquit
Ergo amiserat. Si recipiã pennas meas in directũ
⁊ habitabo in nouissimo maris: Estenĩ illue na¬
nus tua deducet me: ⁊ tenebit me dext̾a tua.
sit consolatio nr̃a. Recipiamꝰ pennas ꝑ caritatẽ.
quas amiseramꝰ ꝑ cupiditatẽ. Cupiditas enĩ uiseus
facta ẽ pennaꝵ nr̃aꝵ. elisit nos de lib̾tate. deris
nrĩ: id ẽ aurarũ illaꝵ liberaꝵ sp̃c dĩ. Inde elisi
ꝑdidimꝰ pennas: ⁊ fuimꝰ quodãm captiuati in
aucupis potestate. Iñ nos sanguine. suo redemit
ceptis siuis. Erigimꝰ eas iã sine iusco. Non ame¬
mꝰ mare: s transuolemꝰ. in extrema maris. lle¬
mo trepidet. s nemo de pennis suis p̃sumat.
qr ⁊ pennatos nͥ ipse erigat nͥ ipse deducat
p̃cipitabim᷑ in ꝓfundo maris lassati. ⁊ fatigati.
quasi p̃sum̃tes de uirib nr̃is. Opus ẽ gͦ ut ha¬
beamꝰ pennas: ⁊ opꝰ eͣ ut ipse deducat Adutor

Expanded text:
cipiam pennas meas in directum. Recipiam,» inquit: cipiam pennas meas in directum. Recipiam,» inquit: ergo amiserat. «Si recipiam pennas meas in directum, et habitabo in novissima maris. Etenim illuc manus tua deducet me, et adducet me dextera tua.» sit consolatio nostra. Recipiamus pennas per charitatem, quas amisimus per cupiditatem. Cupiditas enim viscum facta est pennarum nostrarum; elisit nos de libertate aeris nostri, id est aurarum illarum liberarum Spiritus Dei. Inde elisi perdidimus pennas, et fuimus quodammodo captivati in aucupis potestate: inde nos sanguine suo redemit, aeceptis suis; erigimus eas jam sine visco. Non amemus mare, sed volemus in extrema maris. Nemo trepidet; sed nemo de pennis suis praesumat: quia et pennatos nisi ipse erigat, nisi ipse deducat, praecipitabimur in profunda maris, lassati et fatigati, quasi praesumentes de viribus nostris. Opus ergo est ut habeamus pennas, et opus est ut ipse dedu
Abbreviated transcription (Latin):
uero in extremis maris. Sic possũ fug̾e̾. a fa¬
cie tua. Si in extrema maris uult fug̾e a fa¬
cie tũ: ibi ñ erit ille a quo fugit. de qͦ dix̃.
si descendero in infernũ ad es: Nirũ si in
extremis maris ñ ẽ: qͥ nec ap̃ inferos deest.
S noui inqͥt qͦm fugiã ab ira tua. Recipiendȩ
st̃ pennȩ meg. ñ in pͣuũ s in directũ: ut
nec in suꝑbã erigar p̃sumptionẽ: nec in ꝑdi¬
tã m̾gar in desꝑationẽ. Quas pennas uult
assumere: nisi duas alas. duo p̃cepta carita
bo inextrema maris: possũ fugere. a facie
tua ad facie̾ tuã: a facie irati ad faciẽ pla¬
cati. Qͥd enĩ ẽ extremũ maris: nͥ finis scłi
Illuc iã uolemꝰ spe ⁊ desidio: habentes alas
geminȩ caritatis. Non sit nob̃ requies: nͥ
in extremo maris. Nã si alibi requiẽ inuem
dilectionis. Ad dm̃ interĩ spe uolemꝰ: ⁊ illũ fue
Qͥd enĩ seqr̃: Si descendo in infernũ ades. sire¬

Expanded text:
bo in extrema maris»: sic possum fugere a fabo in extrema maris»: sic possum fugere a facie tua. Si in extrema maris vult fugere a facie Dei, ibi non erit ille a quo fugit, de quo dixit, «Si descendero in infernum, ades?» Mirum si in extremis maris non est, qui nec apud inferos deest. Sed novi, inquit, quomodo fugiam ab ira tua. Recipiendae sunt pennae meae non in pravum, sed in directum, ut nec in superbam erigar praesumptionem, nec in perditam mergar desperationem. Quas pennas vult assumere, nisi duas alas, duo praecepta charibo in extrema maris, possum fugere a facie tua ad faciem tuam, a facie irati ad faciem placati. Quid enim est extremum maris, nisi finis saeculi? Illuc jam volemus spe et desiderio, habentes alas geminae charitatis: non sit nobis requies, nisi in extremo maris. Nam si alibi requiem voluerdilectionis: ad Deum interim spe volemus, et illum finem Quid enim sequitur? «Si descendero in infernum, ades.» «Si re
Abbreviated transcription (Latin):
tiuũ suũ ñ repetit ds̃: Quogͦ ibit iste fugiti¬
uus dĩ a facie: Uertit se hac atq illac: quasi q̃
tu ibi es: si descendero in infernũ ades. Tandem
cognouisti male fugitiue nullo pacto te posse
longe. fieri ab eo: a qͦ longinquare uolusti. Ec̃¬
descendero ades. Si me extulero: te inuenio re¬
p̃ssorẽ. Si me abscondero. te inuenio inqͥsitorẽ:
⁊ ñ inqͥsitorẽ tmͣ. s ⁊ inuestigatorẽ.Si enĩ suꝑ¬
biero de iustitia mea. tu ibi es: cuiꝰ eͣ uere uis¬
titia. Si peccando uenero ĩ ꝓfundũ maloꝵ ⁊ cõ¬
fiteri c̃tẽpsero dicens qͥs me uidet. in inferno
enĩ quis cõfitebit᷑ tͥ. etiã illic addes. ut uindi¬
ces. Quogͦ iturus sũ a facie tua fugiã. id ẽ ira¬
tũ te ñ sentiã hoc cõsiliũ inuenit. Si fugiã
inqͥt a facie tua: sic fugiã a spũ tuo. ab ulto¬
re spũ: a uindice facie sic fugiã. Quomͦ:
Si recipiã pennas meas in directũ: ⁊ habita¬

Expanded text:
tivum suum non repetit Deus? Quo ergo ibit fugititivum suum non repetit Deus? Quo ergo ibit fugitivus iste a facie Dei? Vertit se hac atque illac, quasi quatu ibi es; si descendero in infernum, ades.» Tandem cognovisti, male fugitive, nullo pacto te posse fieri longe ab eo, a quo longinquare voluisti. Ecero in infernum, ades.» Si me extulero, te invenio repressorem; si me abscondero, te invenio inquisitorem; et non inquisitorem tantum, sed et investigatorem. Si enim superbiero de justitia mea, tu ibi es, cujus est vera justitia. Si peccando venero in profundum malorum, et confiteri contempsero , dicens, «Quis me videt» ? «inferno» enim «quis confitebitur tibi» ? etiam illic ades, ut vindices. Quo ergo iturus sum, ut a facie tua fugiam, id eers.» 9. Hoc consilium invenit: Sic fugiam, inquit, a facie tua, sic fugiam a Spiritu tuo; ab ultore Spiritu, a vindice facie, sic fugiam. Quomodo? «Si recipiam pennas meas in directum, et habita
Abbreviated transcription (Latin):
rificata ẽ scientia tua ex me. Eo peccato meo
factu e ut mirificata mͥ eẽt. ⁊ incõphensibilis
in existeret Nã erat mͥ facilitas cõtẽplanda
te: qñ ñ ꝑ suꝑbiã reliquerã te. Arrificata est
scientia tua ex me. inualuit ñ potero ad illã
Fece inuenies in longinquo fugitiuul. ñ latere
odłos ei a quo fugit Et quo iturus ẽ. iã eui li¬
mes inuestigatꝰ c̾: Hidete: quid dicit. Quo ibo
potest fug̾e in mund̾o ab illo spũ qͦ plen est
mundus: Quo ibo aspũ tuo. ⁊ quo a facie tua
fugia Locũ quȩxit. quo fugiat ab ira di. No
e. Socus recepturus fugituũ dĩ hoĩes qͥ susci¬
punt fugitiuos: quȩrt̃ ab eis a quo fugerute
Et quẽ seruũ inuenerunt alicuꝰ dñi miꝰ poten¬
tisi tũq sine ullo timore suscipiunt. dicentes
in corde suo. Non habet iste talẽ. dnͣm: Aquo
possit inuestigari sũ aũ audierint añm potẽ¬
tẽ : aut ñ suscipiunt aut cũ magno timore
siscupiunt. S hõ potens fali potest. Ubi ñ ẽ

Expanded text:
it, «scientia tua ex me.» Ex peccato meo factum est ut mirificata mihi esset, et incomprehensibilis mihi existeret. Nam erat mihi facilitas contemplandi te, quando non superbia reliqueram te. «Mirificata est scientia tua ex me: invaluit; non potero ad illam:» ce invenis in longinquo fugitivum non latere oculos ejus a quo fugit. Et quo iturus est jam, cujus limes est investigatus? Videte quid dicit: «Quo ibopotest fugere in mundo ab illo Spiritu, quo plenus est mundus? «Quo ibo a Spiritu tuo? et quo a facie tua fugiam?» Locum quaerit quo fugiat ab ira Dei. Quis est locus recepturus fugitivum Dei? Homines qui susciptum fugitivos, quaerunt ab eis, a quo fugerint; et quem servum invenerint alicujus domini minus potentis, tanquam sine ullo timore suscipiunt, dicentes in corde suo: Non habet iste talem dominum a quo possit investigari. Cum autem audierint dominum potentem, aut non suscipiunt, aut cum magno timore suscipiunt: quia et homo potens falli potest. Ubi non est
Abbreviated transcription (Latin):
credenti. Ergo eũ audis psalmũ dice in finẽ.
corda conu̾tant᷑ ad xp̃m. Tãquã enĩ p̃co psal¬
mi eͣ titulus psalmi: ueluti dicens. ecce ueniꝙ
inde dicꝰturꝰ sũ. de. xp̃o cantaturus. Nã ⁊ ipsũ¬
dđ ñ intelligo: nͥ ipsũ qui facꝰtꝰ ẽ ex semine
dd sod̾m carnẽ. Interĩ ꝓptͣ genꝰ congruit no
abrahã tm. s ante. adam: nec ante. adã tm̃.
Quare: Qͥa ut hoc ee̾nt. oĩa ꝑ ipsũ facta ft̃.
⁊ sine ipso factũ ẽ nicħ. Ergo qr ex semine
dauid ñ scđm diuinitatẽ qua creator eͣ ipłiꝰ

Expanded text:
udis Psalmum dicere, «In finem,» corda convertantur ad Christum. Tanquam enim praeco Psalmi est titulus Psalmi, veluti dicens, Ecce veniet; inde dicturus sum, de Christo cantaturus. Nam et, «ipsn intelligo nisi ipsum qui factus est ex semine David secundum carnem . Interim propter genus congruit nomAbraham tantum, sed ante Adam; nec ante Adam tantum, Quare? Quia ut haec essent, omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil . Ergo quia ex semine David, non s
Abbreviated transcription (Latin):
iã cõm̃daui.xͦ. s multa dicta st̃ ex ꝑsona corpo¬
ris. Audi ⁊ ex ꝑsona capitis: ⁊ ñ quasi distinguit.
ut inducat ipsas ꝑsonas. mͦ caput mͦ corpus.
Si enĩ distinguit quasi diuidit: ñ ertͣ duo in
carne una.Si aũ st̃ duo in carne una: noli
mirari si duo st̃ in uoce una. Qñ dñs nr iħs¬

Expanded text:
i, Christus. Sed multa dicta sunt ex persona corporis; audi et ex persona capitis: et non quasi distinguit, ut inducat ipsas personas, modo caput, modo corpus. Si enim distinguit, quasi dividit; non erunt duo in carne una. Si autem duo sunt in carne una ; noli mirari si duo sunt in voce una. Quando Domi
Abbreviated transcription (Latin):
ipsoꝵ quatͥduanũ mortuũ suscitau̾at. añ ocłos
ipsoꝵ tanta mirabilia fecerat: ⁊ tñ trepidauert᷑
i passioe̾ eiꝰ quasi amisissent eũ. de qͦ frustra pre¬
sũpserant. S ꝑ diẽ errabt᷑. ⁊ nemo in eis. Nemo
ꝓrsus: nec ipse qͥ dix̾at tecũ ero usq ad mortem.
Oixat enĩ iłł. Heniet hora ut me relinquatis
illo pat᷑ ⁊ ipse in patre: ⁊ ipse ⁊ pat̾ unũ: ⁊ illi
timuert᷑ cũ moreret᷑. Quare. nͥ qr ꝑ diẽ erraue¬

Expanded text:
num mortuum suscitaverat , ante oculos ipsorum tanta miracula fecerat; et tamen trepidaverunt in passione ejus, quasi amisissent eum de quo frustra praesumpserant. Sed «per diem errabunt» «et nemo in eis.» Nemo prorsus, nec ipse qui dixerat, «Tecum usque ad mortem.» Dixerat enim illis: «Veniet hora, ut me relinquatis illo Pater, et ipse in Patre; et ipse et Pater unum ; et illi timuerunt cum moreretur. Quare, nisi quia per diem errave
Abbreviated transcription (Latin):
meũ a te: qd fecisti in abscondito. Os suũ dicit.
QS uulgo dicunt ossũ: latine os dr᷑. hoc in gͦco
muenit᷑ siã possemꝰ hic putare os oe̾ ab eo qd st̃
ora. ñ os correpte ab eo qd stͣ ossa. Non ẽ gͦ abs¬
conditũ inqͥt os meu̾ a te. qd̾ fecisti in abscon¬
dito. llabeo in absc̃dito. qͦdlã ossũ. Sic enĩ po
tici: quã ñ intelligant ppłi. Ergo ẽ inqͥt qͦddã
ossũ meũ intus: in abscondito. Tu fecisti ossum
m in abscondito: ⁊ ñ ẽ absconditũ a te. In absc̃¬
dito enĩ fecisti. S nũqͥd ⁊ hoc tͥ abscondisti: hoc
ossũ meũ factũ a te. in abscondito hoĩes ñ uideñ.
hoĩes ñ nouert̃: tu aũ nosti qͥ fecisti. Qd̃ gͦ os
dicit fr̃es: QIueramꝰ illud: in abscondito ẽ. S qr

Expanded text:
meum a te, quod fecisti in abscondito.» Os suum dicit: quod vulgo dicitur ossum, latine os dicitur. Hoc in graeco invenitur . Nam possemus hic putare os esse, ab eo quod sunt ora; non os correpte, ab eo quod sunt ossa. «Non est» ergo «absconditum,» inquit, «os meum a te, quod fecisti in abscondito.» Habeo in absctici, quam non intelligant populi. Ergo est, inquit, quoddam ossum meum intus in abscondito; tu fecisti intus ossum mihi in abscondito, et non est absconditum a te. In abscondito enim fecisti; sed numquid et tibi hoc abscondisti? Hoc ossum meum factum a te in abscondito homines non vident, homines non noverunt; tu autem nosti, qui fecisti. Quod ergo os dicit, fratres? Quaeramus illud;
Abbreviated transcription (Latin):
re ire uias meas. ut si nolle̾ laborare redirẽ
in uias tuas. Qmͣ ñ ẽ dolus in lingua mea.
Qrͣ hoc dixit: Iuia ecce fateor tͥ: ambulaui se¬
mitã meã. Factꝰ sũ longinquus a te: discessi a te
cũ qͦ mͥ bene erat: ⁊ bono meo male mͥ fuit si¬
ne te. slã si mͥ bene eẽt sine te: nolle̾ forsitan
redire. ad te: Ergo iste confitens peccͣa sua ⁊ di
nouissima mea qnͣ porcos paui: cognouisti an¬
tiqua mea. qnͣ a te partẽ substantie meȩ ex¬
petiui. Antiqua mͥ fuert᷑ exordia nouissimoꝵ¬

Expanded text:
re ire vias meas, ut si nollem laborare, redirem re ire vias meas, ut si nollem laborare, redirem in vias tuas. «Quoniam non est dolus in lingua mea.» Quare hoc dixit? Quia ecce fateor tibi; ambulavi semitam meam, factus sum longinquus a te; discessi a te, cum quo mihi bene erat, et bono meo male mihi fuit sine te. Nam si mihi bene esset sine te, nollem forsitan redire ad te. Ergo iste confitens peccata sua, dicenovissima mea, quando porcos pavi; cognovisti antiqua mea, quando a te partem substantiae meae expetivi. Antiqua mihi fuerunt exordia m
Abbreviated transcription (Latin):
in eugłio qr occurrit illi patͣ uenienti: uere q
intellȩx̾at cogitationes eiꝰ de longinquo. Semitam
meã ⁊ limite: meũ inuestigasti. Semitã inqͥt meã.
Quã nͥ malã. ꝗͣ ille ambulau̾at ut patrẽ desere¬
ret: quasi occultꝰ eẽ posset. abocłis uindicantis:
A ut uͭ in illa egestate contereret᷑. aut porcos pascẽ
poneret᷑: nͥ pat̾ uellet flagellare longinquum.
ut reciꝑet ꝓpinquũ: Ergo tãquã dep̾hensus fu¬
gituuis. sequente. se uindicꝰta legitima dĩ. uin¬
dicantis in affec̾tiones nras: quacũq ierimꝰ. ⁊ qͦ¬
sus fugitiuus loqr. semitã meã ⁊ limitẽ meum
inuestigasti. Qͥd ẽ semitã meã: Qͥa ꝓfecꝰtus sum.
Qͥ a ẽ linitẽ meũ s Quo usq ꝑueni. Semitã meã
⁊ limitẽ meũ inuestigasti. Limes ms̃ ille. lon¬
giquus: ñ fuit longe ab ocłis tius. Multũ ie¬
uidisti: s pͣuidisti. Ante ꝗͣ eas irem: anteꝗͣ eas
ambularẽ p̃iudisti eas: ⁊ ꝑmisisti me in labo¬

Expanded text:
li pater venienti» . Vere, quia intellexerat cogitationes ejus de longinquo. «Semitam meam et limitem meum investigasti. Semitam,» inquit, «meam:» quam, nisi malam, quam ille ambulaverat, ut patrem desereret, quasi occultus esse posset ab oculis vindicantis; aut vero in illa egestate contereretur, aut porcos pascere poneretur, nisi pater vellet flagellare longinquum, ut reciperet propinquum? Ergo tanquam deprehensus fugitivus, sequente se vindicta legitima Dei, vindicantis in affectiones nostras, quacumque ierimus et qusus fugitivus loquitur: «Semitam meam, et limitem meum investigasti.» Quid est, «semitam meam?» Qua profectus sum. Quid est, «limitem meum?» Quo usque perveni. «Semitam meam et limitem meum investigasti.» Limes meus ille longinquus non fuit longe ab oculis tuis: multum ievidisti; sed, «praevidisti.» Antequam eas irem, antequam eas ambularem, praevidisti eas; et permisisti me in labo
Abbreviated transcription (Latin):
tꝰ in mundo isto: nec extolli qñ res ꝓsꝑe accidt᷑. nec
ista. qñ arridet ꝓsꝑitas. qñ tristis eͣ adu̾sitas. sẽꝑ
sit laus eiꝰ in ore tuo: fiet tͥ quomͦ dic̾tũ ẽ sic̃
tenebre. eiꝰ ita ⁊ lum̃ eiꝰ. Ñ me c̃culcabt᷑ tenebre
in iob: abundabat oĩb reb. Lux noctis in illiꝰ di¬
uitiis. pͥma describit᷑: quantis rebꝰ ⁊ qͣnta copia
redundabat. Lux erat nocͨtis eiꝰ. Putauit inimi¬
eus ꝓpt̾ea illũ talẽ uirũ cołe dm̃. qr illa oĩa do¬
nau̾at ei: ⁊ petiit ut auferrent᷑ ab eo. factȩ st̃

Expanded text:
ti mundo isto, nec extolli quando res prosperae accidunt, nec ista; quando arridet prosperitas, quando tristis est adversitas, semper sit laus ejus intenebrae ejus, sic et lumen ejus.» Non me conculcant tenebrae in Job: abundabat omnibus rebus. Lux noctis in illius divitiis prima describitur: quantis rebus et quanta copia redundabat, lux erat noctis ejus. Putavit inimicus propterea illum talem virum colere Deum, quia illa omnia donaverat ei; et petivit ut a
Abbreviated transcription (Latin):
meis facta ẽ ñox mͥ illumiuatio: qr in nocꝰte me
desꝑauerã posse transire. tautũ mare. ⁊ tantam
uiã suꝑare : ⁊ uenire ad extremũ maris. ꝑseuan¬
dousq in finẽ: Gr̃as illi qͥ me que siuit fugitiuũ:
qͥ t̾ga mea flagelli plaga ꝑcussit. qͥ me uocan¬
do ab int̾itu reuocauit: qͥ fec̃ mͥ illuminatã noc¬
tẽ. Nox enĩ ẽ. quãduui uita ista agit᷑. Quom̃ est
nox illuminatio: Eax̃ descend̾it in nocꝰtẽ. Acce¬
pit carnẽ. xͥ de isto scło: ⁊ illuminauit nob̃ noc¬
tẽ. Edicd̾at enĩ dragniã mulier illa: accendit lu¬
cernã. Sapientia dĩ. ꝑdiderat dragmã. Ed ẽ drag¬
ma: fͥũmus: in qͦ nũmo unago erat ipsiꝰ imꝑa¬
toris nr̃i. factꝰ ẽ enĩ ad imaginẽ dĩ hõ: ⁊ ꝑierat.
& qͥa fecit mulier sapiens: Accendit lucernam.
L icerna de luto ẽ: s ht lucẽ qua iniueniat᷑ drag¬
ma. luc̾na gͦ sapientiȩ.: caro.xͥẽ. De luto facta ẽ:
s ubo suo lucet. Inuenit ꝑditos. Et nox illumi¬

Expanded text:
x illuminatio: quia in nocte me desperaveram posse transire tantum mare, et tantam viam superare, et venire ad extremum perseverando usque in finem. Gratias illi qui me quaesivit fugitivum, qui terga mea flagelli plaga percussit, qui me vocando, ab interitu revocavit, qui fecit mihi illuminatam noctem. Nox est enim quamdiu ista vita agitur. Quomodo est in noctem. Accepit Christus carnem de isto saeculo, et illuminavit nobis noctem. Perdiderat enim drachmam mulier illa; accendit lucernam . Sapientia Dei perdiderat drachmam. Quid est drachma? Nummus, in quo nummo imago erat ipsius Imperatoris nostri. Factus est enim homo ad imaginem Dei , et perierat. Et quid fecit mulier sapiens? Accendit lucernam. Lucerna de luto est, sed habet lucem qua inveniatur drachma. Lucerna ergo sapientiae, caro Christi, de luto facta est; sed Verbo suo lucet, invenit perditos. «Et nox illumi