comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uicinus petit. Q si suꝑne mẽtis heserit firmitati motu carens
fatiquoq supgreditur neccessitaten. Igitur uti ẽ ad ĩtellectimi
rocinatio adid quod ẽ id quod gignitur ad eterntatem tempus
ad punctum mediũ arculus. Ita est fati series mobilis ad proui
decie stabilem simplicitatem. Ea series celũ ac sidera mouet.
Elementa inuorm ad se temꝑat. et alterna cõmutatione trãsfor̾t.
cadcm̃ nascẽtia ceadentia q omma ꝑ simibes fetuum seminũq re¬
uocat ꝑirgressus. hec actus etiã fortunasq hominũ indissolubi¬
li causaꝵ e. nexione rõstringit. Que cũ ab ĩmobilis prouidencie
ꝑroficiscãtur exidiis. ip̃am quoq ĩmobilem ẽẽ necresse ẽ. Ita eĩz
res optime grruntur. si manens in duuna mente simplicitas
iridedinabilem causaꝵ ordinem promat. Hic uõ res mutabiles¬
ordo et alion temere fluituras propria ĩcomutabilitate coerocat.

Expanded text:
uicinius petit. Quod si supernae mentis haeserit firmitati, motu carens uicinius petit. Quod si supernae mentis haeserit firmitati, motu carens fati quoque supergreditur necessitatem. Igitur uti est ad intellectum ratiocinatio, ad id quod est id quod gignitur, ad aeternitatem tempus, ad punctum medium circulus, ita est fati series mobilis ad proui- dentiae stabilem simplicitatem. Ea series caelum ac sidera mouet, elementa in se inuicem temperat et alterna commutatione transformat; eadem nascentia occidentiaque omnia per similes fetuum seminumque renouat progressus. Haec actus etiam fortunasque hominum indissolubili causarum conexione constringit, quae cum ab immobilis prouidentiae proficiscatur exordiis, ipsas quoque immutabiles esse necesse est. Ita enim res optime reguntur, si manens in diuina mente simplicitas indeclinabilem causarum ordinem premat. Hic uero ordo res mutabiles et alioquin temere fluituras propria incommutabilitate coerceat.
Abbreviated transcription (Latin):
disposuit. mobile nexũ atq ordinẽ tẽporale. Quo fit ut oĩa que
fato subsunt prouidẽcie quoq subiecta sint. Cui etiã ipm sb̾iacet
fatum. Quedam uoͣ que subprouidẽtia locata sunt fati seriem
supant. Ea uero sunt q̃ prime propinqua diuinitati stabiliter fi¬
xa fatalis ordinez mutabilitatis excedunt. Nam ut orbiũ circa
cundem cardinem sc sc uertentium. qui ẽ intimus ad simplicitatẽ
medistatis excedit. Eetenoꝵq extia locatorum ueluti cardo quidã
cirta quẽ ueisentur existit. Extimus nero maiore ambitu iotatus ꝙͣ¬
to a puncti media ĩdiuiduitate discedit tanto ampliorib spaciis
explicatur. Siquid uõ illi se medio ⁊nectat et societ. ĩ simplicita¬
tem cogitur. diffundiq ac defluere manẽs cessat. Sunili rõne
quod longins a prima mẽte discedit maiorib fati nexib ĩpli¬
catur. Slc tanto aliquid fati libriũ est. ꝙͣto illũ rerum cardinem

Expanded text:
disposuit nobilem nexum atque ordinem temporalem. Quo fit ut omnia quae disposuit nobilem nexum atque ordinem temporalem. Quo fit ut omnia quae fato subsunt prouidentiae quoque subiecta sint cui ipsum etiam subiacet fatum, quaedam uero quae sub prouidentia locata sunt fati seriem superent. Ea uero sunt quae primae propinqua diuinitati stabiliter fxa fatalis ordinem mobilitatis excedunt. Nam ut orbium circa eundem cardinem sese uertentium qui est intimus ad simplicitatem medietatis accedit ceterorumque extra locatorum ueluti cardo quidam circa quem uersentur exsistit, extimus uero maiore ambitu rotatus quanto a puncti media indiuiduitate discedit tanto amplioribus spatiis explicatur, si quid nero illi se medio conectat et societ, in simplicitatem cogitur diffundique ac diffluere cessat, simili ratione quod longius a prima mente discedit maioribus fati nexibus implicatur ac tanto aliquid fato liberum est quanto illum rerum cardinem
Abbreviated transcription (Latin):
gesta atq explicata temporib fatum uocetur. Que licẽt diuersa sit
alteꝵ tñ pendet ex altero. Ordo nãq fatalis ex prouidẽne simꝑlici¬
tate procedit. Sicut enim artifex faciende rei formã mente pcipiens
mouet operis effectum et quod simpliciter presentaricq prospexeãt
ꝑ temporales ordines ducit. Ita deus prouidentia ꝗdem singulariter
stabiliterq facienda disponit. fato nero hec ip̾a que dispouĩt multip¬
liciter ac tprͣaliter administrat. Siue igitur famulãtib quibusda
pronidencie diuine spiritib fatũ exeretur. Seu aĩa sen tota ĩserui¬
ente natura sen celestib siderũ motib sen angelica uirtute: sen demo¬
num uaria solercia seu aliquib horu seu oĩb fatalis series texitur.
Illud certe manifestum est ĩmobilem simplicẽq gerẽdaru formam
reru prouidentia ẽẽ. Fatũ uero c̃ẽ coꝵ q̃ diuina simplicitas gerenda

Expanded text:
gesta atque explicata temporibus fatum uocetur. Quae licet diuersa sint, gesta atque explicata temporibus fatum uocetur. Quae licet diuersa sint, alterum tamen pendet ex altero. Ordo namque fatalis ex prouidentiae simplicitate procedit. Sicut enim artifex faciendae rei formam mente praecipiens mouet operis effectum, et quod simpliciter praesentarieque prospexerat, per temporales ordines ducit, ita deus prouidentia quidem singulariter stabiliterque facienda disponit, fato uero haec ipsa quae disposuit multipliciter ac temporaliter administrat. Siue igitur famulantibus quibusdam proui- dentiae diuinis spiritibus fatum exercetur seu anima seu tota inseruiente natura seu caelestibus siderum motibus seu angelica uirtute seu daemonum uaria sollertia seu aliquibus horum seu omnibus fatalis series texitur, illud certe manifestum est immobilem simplicemque gerendam formam rerum esse prouidentiam, fatum uero eorum quae diuina simplicitas gerenda
Abbreviated transcription (Latin):
q mutabilium naturarum piogressus et quicquid aliquo mouetur
modo causas ordinez formas ex diuinc mentis stabilitate sortitur.¬
Hec in sue simplicitatis arre ꝯposita multiplicem regendis rebus
modum statuit. Qui modus cũ in ip̃a diuine ĩtelligencie puritate
cõspicitur prouidentia noĩatur. Cũ uero ad ea q̃ mouet atq disponit
refertur fatum a ueterib appellatũ est. Que diuersa eẽ facile liq̃bit¬
siquis utriusq uum mẽte conspexerit. Nam prouidẽtia ẽ ip̃a illa diuiã
ratio ĩ summo oĩum principe constituta q̃ auuncta disponit. Fatum
uero inherens reb mobilib dispositio est. ꝑ quam ꝓrouidentia suis
finita amplectitur. Fatum uõ singula digerit ĩ motu locs formis ac
distributa tpr̃ibus. Ut hec tẽporalis ordims explicatio in diuine
mentis adunata. prospectu ꝓrouidentia sit. Eadem noͣ adunatio di¬

Expanded text:
que mutabilium naturarum progressus et quicquid aliquo mouetur que mutabilium naturarum progressus et quicquid aliquo mouetur modo causas, ordineHaec in suae simplicitatis arce composita, multiplicem 5 rebus gerendis modum statuit. Qui modus cum in ipsa divinae intelligentiae puritate conspicitur, Providentia nominatur: cum vero ad ea quae movet atque disponit refertur, fatum a veteribus appellatum est. Quae diversa esse facile liqsi quis utriusque uim mente conspexerit. Nam prouidentia est ipsa illa diuina ratio in summo omnium principe constituta quae cuncta disponit; fatum uero inhaerens rebus mobilibus dispositio per quam prouidentia suis ersa quamuis infinita complectitur; fatum uero singula digerit in motum locis formis ac temporibus distributa, ut haec temporalis ordinis explicatio in diuinae mentis adunata prospectum prouidentia sit, eadem uero adunatio di
Abbreviated transcription (Latin):
Stupet q subitis mobile uulgꝰ¬
Cessent ꝓfrõ mira uideri.
Ta est inꝙ̃. sed tui mineris sit latentium rerum cansas euolue̾
uelatas q caligine explicare rationes queso ut hĩc decernas
lisper arridens ad rem me ĩqt rem oũi q̃ situ maximã uocas cui
uix exhansti quicꝙͣ satisfit. Talis nanq materia est ut una dubi¬
tacione succasa ĩnumerabiles alie uelut ydre capita sucrescant.
Nec ullus fuerit modłs nisi ꝗs eas iuuacissimo mentis igne
coerteat. In hac eñi de prouidencie simplicitate de fati serie de
repentinis casib de cog nicione ac p̃destinatione diuina de arbit
libertate queri solet que quanti oneris sint tu ip̃e ppendis. S qm̃
temporis septi tñ aliquid deliberare conabimur. Q si te musia car¬
minis oblectamenta. hanc oportet paulisper differas uoluptatem.
dum nexas sibi ordine contexam rationes. Ut libet inꝙͣ. Tũc uelut
ab alio orsa principio ita diseruit. Omnium generatio reꝵ cunctus¬

Expanded text:
subitis mobile uulgcessent profecto mira uideri! – Ita est, inquam; sed cum tui muneris sit latentium rerum causas euoluere uelatasque caligine explicare rationes, quaeso uti quae hinc dlisper arridens: Ad rem me, inquit, omnium quaesitu maximam uocas, cui uix exhausti quicquam satis sit. Talis namque materia est ut una dubitatione succisa innumerabiles aliae uelut hydrae capita succrescant; nec ullus fuerit modus nisi quis eas uiuacissimo mentis igne coherceat. In hac enim de prouidentiae simplicitate, de fati serie, de repentinis casibus, de cognitione ac praedestinatione diuina, de arbitrii libertate quaeri solet, quae quanti oneris sint ipse perpendis. Sed quontemporis saepti tamen aliquid deliberare conabimur. Quodsi te musici carminis oblectamenta delectant, hanc oportet paulisper differas uoluptatem dum nexas sibi ordine contexo rationes. – Vt libet, inquam. – Tunc uelut ab alio orsa principio ita disseruit: Omnium generatio rerum cunctus
Abbreviated transcription (Latin):
uõ nitor ut rapidus ẽ ut uelox. et u̾naliũ floꝵ mutabilitate fu¬
gatior. Ꝙ ut aristotiles ait. si linceis ocuł utẽntur hoĩes. ut eoꝵ
uisus obstãtia q̃q penetraret. non ne ĩtrospectis inscerib illud
alcibiadis suꝑficie pulc̾imũ corpus turpissimũ uide̾tur. Igit̃ te
pulcrũ uideri nõ tua nã. s oculoꝵ spectãtiu reddit ĩfirmitas. S
extimate ꝙ̃ uultis nimio corporis bona dũsciatis icũq her mi¬
ramimi triduane febris ig̾ualo posse dissolui. Ex ꝗb oib illud

Expanded text:
uero nitor ut rapidus est, ut uelox et uernalium florum mutabilitate fuuero nitor ut rapidus est, ut uelox et uernalium florum mutabilitate fugacior! Quodsi, ut Aristoteles ait, Lyncei oculis homines uteuisus obstantia penetraret, nonne introspectis uisceribus illud Alcibiadis superficie pulcherrimum corpus turpissimum uideretur? Igitur te pulchrum uideri non tua natura sed oculorum spectantium reddit infirmitas. Sed aestimat e quam uultis nimio corporis bona, dum sciatis hoc quodcumque miramini triduanae febris igniculo posse dissolui! Ex quibus omnibus illud
Abbreviated transcription (Latin):
Ichil igitur dubiuz ẽ qu hee ad b̃titudine me deuia q̃da
sint. Nec ꝑduce̾ quenꝙͣ eo ualeãt ad qd̾ se ꝑduct᷑as ẽẽ ꝓmit¬
tunt. Quantis uero ĩplicite malis sint breuissime mõstrabo. Qd eĩ.
pecuia ne ꝯgregare conaberis s eripies hñti digͥratib fulgere
uelis. Danti supplicabis. Et ꝗ p̾ire ceteros honore cupis. poscẽdi hu¬
militate iilesçes. Potençiã ne desideras. sbiectoꝵ ĩsidiis obnoxius
desistis. Uoluptariã uitã degas. s ꝗs nõ sꝑnat atq abiciat uilissiẽ
fragilissime q rei corporis seruũ. Iam uo̾ ꝗ bona p̃ se corporis ferũt
ꝙ exigua ꝙ̃ fragili possessione nitũt᷑. Nun eĩ elefantes mole. tau¬
ros robore suꝑare poteritis. Nun tigres neloritate p̾ibitis. Respicite
celi spaciũ firmitudinẽ celeritate. et alñ desinite uilia mirari. qd̾
ꝗdẽ celum nõ hiis pocius ꝙͣ sua qua regit᷑ rõne mirãdu. Sõrme

Expanded text:
quin hae ad beatitudinem uiae deuia quaedam sint nec perducere quemquam eo ualeant ad quod se perducturas esse promittunt. Quantis uero implicitae malis sint, breuissime monstrabo. Quid enim? Pecuniamne congregare conaberis? Sed eripies habenti. Dignitatibus fulgere uelis? Danti supplicabis et qui praeire ceteros honore cupis, poscendi humilitate uilesces. Potentiamne desideras? Subiectorum insidiis obnoxius desistis. Voluptariam uitam degas? Sed quis non spernat atque abiciat uilissimae fragilissimaeque rei, corporis, seruum? Iam uero qui bona prae se corporis ferunt, quam exigua, quam fragili possessione nituntur! Num enim elephantos mole, tauros robore superare poteritis, num tigres uelocitate praeibitis? Respicite caeli spatium, firmitudinem, celeritatem et aliquando desinite uilia mirari. Quod quidem caelum non his potius est quam sua qua regitur ratione mirandum. Formae
Abbreviated transcription (Latin):
sapiencie difficultas ip̃a materia est. Ex quo etiam uirtus nocatur
ꝙ sius nrib nitens non supetur aduersis: Neq enĩ uos in pro¬
uectu positi uirtutis diffluere delicis et emarcesçere uoluptate
uenistis prelium cum omni fortuna nuis et conseritis. diumn¬
Ne uos aut tristis opprimat aut iocunda corrumꝑat. firmis me
uiribus orcupate. Quiqquid aut infra subsistit aut ultra pugredit᷑.
habet contemptum felicitatis nun habet premiumi laboris. In ue¬
stra enim situm manu est qualem uobis fortuam formare mallitis.
Omnis enu que uidetur aspera nisi aut exercet aut corrumpit pu
Ella bis quinnis operatus annis

Expanded text:
sapientiae, difficultas ipsa materia est. Ex quo etiam uirtus uocatur sapientiae, difficultas ipsa materia est. Ex quo etiam uirtus uocatur quod suis uiribus nitens non superetur aduersis. Neque enim uos in prouectu positi uirtutis diffluere deliciis et emarcescere uoluptate uenistis. Proelium cum omni fortuna nimis 1 acre conseritis, ne uos aut tristis opprimat aut iucunda corrumpat. Firmis medium uiribus occupate! Quidquid aut infra subsiste aut ultra progreditur, habet contemptum felicitatis, non habet praemium laboris. In uestra enim situm manu qualem uobis fortunam formare malitis; omnis enim quae uidetur aspera nisi aut exercet aut corrigit punit. Bella bis quinis operatus annis
Abbreviated transcription (Latin):
nequeo. Quid uero iocunda que in p̃muim tribuitir bonis nũ
uulgus malam ẽẽ decernit. Nequaꝙͣ. Uerum uti est ita quoq
optimam esse censet. Quid reliqua. que cũ sit aspera et iusto supp¬
licio malos coercet nũ bonam plus populus putat. Imo omnium
inꝙ que excogitari possunt iudicat ẽẽ miẜimam. Uide igitur ne
opinionem populi sequentes ꝙdam ualde mopinabile cũ feceri¬
mus. Quid inꝙͣ enim ex hiis ait que concessa sunt euenit eorum
quidem qui sunt uel in possessione uel ĩ prouectu uł in adeptione
uirtutis omnẽ quecunq sit bona ẽẽ in ĩprobitate uero manẽtib
omnem pessimam esse forturia. Hoc inquam uerum est. tam et¬
si nemo audeat confiteri. Quare inquit ita nir sapiens moleste
ferre non debet. quociens infortue tertamen adducitur. ut uix
fortem non decet indignari quociens increpuit bellicus tumultꝰ.
Utriq enum huic quidem glorie propagande illi uero cõfirmãde

Expanded text:
nequeo. Quid uero iucunda, quae in praemium tribuitur bonis, num uulgus malam esse decernit? Nequaquam; uerum uti est ita quoque esse optimam censet. Quid reliqua, quae cum sit aspera, iusto supplicio malos coercet, num bonam populus putat? Immo omnium, inquam, quae excogitari possunt, iudicat esse miserrimam. Vide igitur ne opinionem populi sequentes quiddam ualde inopinabile confecerimus. Quid? inquam. Ex his enim, ait, quae concessa sunt, euenit eorum quidem qui uel sunt uel in possessione uel in prouectu uel in adeptione uirtutis, omnem quaecumque sit bonam, in improbitate uero manentibus omnem pessimam esse fortunam. Hoc, inquam, uerum est, tametsi nemo audeat confiteri. Quare, inquit, ita uir sapiens moleste ferre non debet, quotiens in fortunae certamen adducitur, ut uirum fortem non decet indignari, quotiens increpuit bellicus tumultus; utrique enim, huic quidem gloriae propagandae illi uero conformandae
Abbreviated transcription (Latin):
Pendulus ignis sirgat ĩ altuz
Terreq graues pondere sidãt
Spirat florifer ãmis odores.¬
Estas cererez feruida siecat.¬
Remeat pomis g̃uis autũpnꝰ.¬
Am ne igitur uides quid hec omnia que diximus ꝯꝯsequat.
Quidnam igitur inꝙ̃. Omnem inquit bonam prorsus esse for
io cunda uł aspera. tum remunerãdi exercendi ne bonos tũ puniedi
corrigendi ne ĩprobos. causa deferatur oĩs bona quam uł iustam
cõstat ẽẽ uel utilem. Niis quide inꝙͣ uera ratio tua et siquam
pariloante dociuisti ꝓdouidẽtiam fatum ue considerem firmis uirib
nexa sentencia. S eam si placet inter cas quas ĩopinabiles paulo
ante dociusti numeremus. Quid inꝗt. quia id hominum sermo co¬
munis usurpat et quidem crebro quorundam malam ẽẽ fortunam.
mium inquit uelut ab humanitatis nsu recessisse uideamur. Ut
placet inꝙͣ. Nun ne igitur bonũ censes ẽẽ quod prodest. Ita ẽ inꝙͣ.
gerunt uł a uicis declinantes uirtutis iter arripiunt. Negare ĩꝙͣ¬

Expanded text:
pendulus ignis surgat in altum, terrae graues pondere sidant, spirat florifer annus odores,estas cererem fervida. siccat,at pomis gravis autumnIamne igitur uides quid haec omnia quae diximus consequatur? – Quidnam? inquam. – Omnem, inquit, bonam prorsus esse fortiucunda uel aspera tum remunerandi exercendiue bonos tum puniendi corrigendiue improbos causa deferatur, omnis bona quam uel iustam constat esse uel utilem. – Nimis quidem, inquam, uera ratio et, si quam paulo ante docuisti prouidentiam fatumue considerem, firmis uiribus nixa sententia. Sed eam, si placet, inter eas quas inopinabiles paulo ante posuisti, numeremus. — Qui? inquit. — Quia. id hominum sermo communis usurpat et quidem crebro quorundam malam esse fortunam. — mium velut placet, inquam. – Nonne igitur bonum censes esse quod prodest? – Ita est, ingerunt uel a uitiis declinantes uirtutis iter arripiunt. – Negare, i
Abbreviated transcription (Latin):
Ed medicine ĩꝗt tp̃us est ꝙ q̃rele. Tu uoͣ totis in me
nostris educatꝰ alim̃tis ĩ uirilis aĩ robur euabas. Atꝗ tibita¬
lia ꝯtuleramꝰ arma q̃ nisi pͥor abiecisses ĩnicta te ĩfirmitate
tueret᷑. Agnoscs ne me: Quid taces. Pudore an stupore silusti.
Malle stupore. s te ut uideo stupor oppssit. Cũq me non modo
tacitum s eliugne ꝓrsus mutũ q uidisset ad mouit pectori
meo leuiter manu. Et nichil ĩꝗt ꝑicli ẽ. lefargũ patitur cc̃e
illusaꝵ mẽtiu morbũ. sui paulisꝑ oblitꝰ est. recordabitꝰ facile
siꝗde nos ante cognonerit. qd ut possit paulisꝑ luĩa eiꝰ reru
mortaliũ nube caligatia tergamus. Hec dixit. eculosq meos
flectib inundantes tracta in rugam ueste sicauit¬
Unc me discussa liquerunt nocte tenebreeaa
Luinimbus q prior rediit ingor.
cłi ꝑ ircipiti glomerantur sidera chor aento septĩtuonaa

Expanded text:
Sed medicinae, inquit, tempus est quam querelae Tum uero totis in me  nutritus nostris educatus alimentis in uirilis animi robur euaseras? Atqui talia contuleramus arma quae nisi prior abiecisses, inuicta te firmitate tuerentur. Agnoscisne me? Quid taces? Pudore an stupore siluisti? Mallem pudore, sed te, ut uideo, stupor oppressit. Cumque me non modo tacitum sed elinguem prorsus mutumque uidisset, admouit pectori meo leniter manum et: Nihil, inquit, pericli est; lethargum patitur communem inlusarum mentium morbum. Sui paulisper oblitus est; recordabitur facile, si quidem nos ante cognouerit. Quod ut possit, paulisper lumina eius mortalium rerum nube caligantia tergamus. Haec dixit oculosque meos fletibus undantes contracta in rugam ueste siceauit. Tunc me discussa liquerunt nocte tenebrae Luminibusque prior rediit uigor, Vt, cum praecipiti glomerantur sidera Coro Nimbo
Abbreviated transcription (Latin):
saciẽt. quo sitim frigasq depellãt. S hoc mõ ꝯsolari ꝗdẽ diucis
ĩdigẽtia põt. Anferri penitus nõ põt. Nãq si ħ hians sẽꝑ atq
aliꝗd poscẽs opib explet̾ mancat neccesse ẽ. qͥ possit expleri
sumouere ĩdigẽtia possũt. et ip̃e suã faciunt. ꝗd ẽ ꝙ eas suffi¬
ciencia p̾stare credatis.
Uaniis fluẽte diues auri gurgite
Non expleturas caat auauis opes.¬

Expanded text:
satient, quo sitim frigusque depellant. Sed hoc modo consolari quidem divitiis satient, quo sitim frigusque depellant. Sed hoc modo consolari quidem divitiis indigentia potest, auferri penitus non potest; nam si haec hians semper atque aliquid poscens opibus expletur, maneat necesse est, quae posssubmouere possunt indigentiam et ipsae suam faciunt, quid est quod eas sufficientiam praestare credatis? Quamuis fluente diues auri gurgite expleturas cogat auarus opes
Abbreviated transcription (Latin):
Opes ig᷑ nichilo ĩdigẽte sufficiẽtem q sibi face̾ neq̃unt. et hoc erat
qd̾ ꝓmitte̾ uidebãtur. atq lax qͦ maxime ꝯsiderãdu puto ꝙ nichil
hãt suapte nãe pecuĩa. ut hiis qbo possidet᷑ ĩuitis neq̃at auferri:
Fateor ĩꝙͣ. Qͥdni fatene: cũ ea quottidie ualẽtior aliꝗs eripiat
ĩuito. Uñ eĩ forẽses qͥrimoĩe młi ꝙuł in uł frande nolẽtib peciu̾e¬
pecunia ꝗsq tueatꝰ. Quis id ĩꝙ neget. atq nõ egr̾t eo nͥ possidẽt
res est. Na q̃ sufficiẽte sibi facẽ putabãt᷑ opes alieno porꝰ p̾sidio
faciũt ĩdigẽte. Quis ã modꝰ ẽ quo pellatꝰ diuiciis ĩdigẽtia. Nũ
enĩ diuites exurire neq̃unt. Nun sitire nõ possunt. Nun frigus
hib̾nu peciũosoꝵ m̃bra nõ sentũt. S adest ĩꝗes opulẽtis qͦ famẽ

Expanded text:
Opes igitur nihilo indigentem sufficientemque sibi facere nequeunt et hoc erat, Opes igitur nihilo indigentem sufficientemque sibi facere nequeunt et hoc erat, quod promittere videbantur. Atqui hoc quoque maxime considerandum puto, quod nihil habeat suapte natura pecunia, ut his, a quibus possidetur, invitis, nequeat auferri. — Fateor, inquam. — Quidni fateare, cum eam cotidie valennor aliquis eripiat invito? Unde enim forenses querimoniaepecuniam quisque tueatur. Quis, inquam, neget? Atqui non egeret eo, nisi possiderat res est: nam quae sufficientes 10 sibi facere putabantur opes, alieno potius praesidio faciunt indigentes. Quis autem modus est, quo pellatur divitiis indigentia? Num enim divites esurire nequeunt? nhibernum pecuniosorum membra non sentiunt? Sed adest, inquies, opulentis, quo famem
Abbreviated transcription (Latin):
Stabilẽq sui fecerit orbem.
Os quoq o terrena aĩalia tenui l inagine nr̃m tr̃ pͥnci¬
pin sõmatis. Ueꝵ q illu btĩtudĩs fine l mĩme ꝑspicaci
ĩtencio. s ab eodem multiplex error abducit. Considera nãq an per
ea ꝗb se hoĩes adepturos btitudinẽ putãt. ad destinatũ finẽ ualeãt
ꝑuenire. Si enim uł pecunia uł honores cetera q taliũ ꝗd affer̃t
cui nichil bonoꝵ abee uideatur. Nos quoq fateamur fieri aliqͦs
hoꝵ adeptione felices. E si neq id ualent effice̾ qd̾ ꝓmittũt boĩs¬
primũ igitur te ip̃m ꝗ paulo ante diuiciis affluebas ĩt̾ogo. Inter¬
reminisci neq̃o. Non ne uł qr aberat qd̾ abee nõ nelles. uł. aderat qd̾
adeẽ noluisses. Ita ẽ inꝙͣ. Illius igͫ pñtia. huius absenciã desidera¬
Qui uõ eget aliquo non ẽ usq quaq sibi ipe sufficiẽs. Mi̾me inꝙͣ
Tuitaq hanc ĩsufficiẽtia plenus ĩꝗt opib sb̾stinebas. Qͥd ni ĩꝙͣ.

Expanded text:
stabilemque sui fecerit orbem. Vos quoque, o terrena animalia, tenui licet imagine uestrum tamen principium somniatis uerumque illum beatitudinis finem licet minime perspicaci intentio et ab eodem multiplex error abducit. Considera namque an per ea quibus se homines adepturos beatitudinem putant ad destinatum finem ualeant peruenire. Si enim uel pecunia uel honores ceteraque tale quid afferunt cui nihil bonorum abesse uideatur, nos quoque fateamur fieri aliquos horum adeptione felices. Quodsi neque id ualent efficere quod promittunt bonisitur? Primum igitur te ipsum, qui paulo ante diuitiis affluebas, intreminisci nequeo. Nonne quia vel aberat, quod abesse non velles; vel aderat, quod adesse noluisses? Ita est, inquam. Illius igitur praesentiam, hujus absentiam desideraQui vero eget aliquo, num est usquequaque sibi ipse sufficiens? Minime, inquam. Tu itaque hanc insufficie
Abbreviated transcription (Latin):
ac passim limphate raptat᷑ errore. Qui si qn õ nos aciẽ stiues
ualẽtior ĩ cubuit nr̃a ꝗde dux copias suas ĩ arce Sͣhit.: Illi
uõ circa diripiendas ĩutiles sarcinulas orcupũt᷑. Sit nos de¬
suꝑ irridemꝰ cos uilissima reꝵ ꝗq rapiẽtes. securi tixiꝰ furiosi
tiultꝰ eoq uallo nuniti quo dassati stultinie aspirare fas¬

Expanded text:
ac passim lymphante raptatur. Qui si quando contra nos aciem struens ac passim lymphante raptatur. Qui si quando contra nos aciem struens ualentior incubuerit, nostra quidem dux copias suas in arcem contrahit, illi uero circa diripiendas inutiles sarcinulas occupantur. At nos desuper irridemus uilissima rerum quaeque rapientes securi totius furiosi tumultus eoq
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ socrates ĩiuste uictoria mortis me asfante ꝓmeruit. Cuiꝰ
b̾rditate cũ driceps epicurreũ uulgus ac stois ret̾i q ꝓro
lua qłq ꝑte rapͣtu ire molirẽtur meq reclamãte re̾nitetes¬
q uelut ĩ ꝑte p̾de detral erẽt ueste quã meis teruerã mai̾b
disciderũt. ab irptis q ab cͣi paniculis. totã me sibi cellisse
meos ẽẽ familiares ĩprudẽtia rata nõ nullos eoꝵ prophaẽ
multitudis ertore ꝑuertit. Ꝙsi nec anaragore fuga nec
socratis uenenũ nec zenonis torm̃ta qm sũt pegrina nouisti
at canios at lenetas at soranos quoꝵ n puetusta nͨ illecebs¬
ẽ pemoria sare potinsti. quos nichil aliud ĩ clade detraxit nͥ¬
ꝙ nr̃is morib ĩstituti. ĩpbꝵ dissimilimi udebãt᷑. Itaq nichil
ẽ qd̾ amureͣ si ĩha utte lalo cirũflantib agitem ᷑ ꝓcellis. ꝗbus

Expanded text:
eius Socrates iniustae uictoriam mortis me astante promeruit? Cuius eius Socrates iniustae uictoriam mortis me astante promeruit? Cuius hereditatem cum deinceps Epicureum uulgus ac Stoicum ceterique pro sua quisque parte raptum ire molirentur meque reclamantem renitentemque uelut in partem praedae traherent, uestem quam meis texueram manibus disciderunt abreptisque ab ea panniculis totam me sibi cessisse meos esse familiares imprudentia rata nonnullos eorum profanae multitudinis errore peruertit. Quodsi nec Anaxagorae fugam nec Socratis uenenum nec Zenonis tormenta, quoniam sunt peregrina, nouisti, at Canios, at Senecas, at Soranos, quorum nec peruetusta nec incelebris memoria est, scire potuisti. Quos nihil aliud in cladem detraxit nnihil est quod ammirere si in hoc uitae salo circumflantibus agitemur procellis, quibus
Abbreviated transcription (Latin):
Uerecet. et cdansu re̾seret diem
Emicat. et subito nibratus lumine pheb.
Mirantes oculos radiis ferit.
Slud aliter tristicie nebulis dissolutis hausi celu. et ad
cognoscẽda medicãtis facie mẽte recepi. Itaq ubi in
ab ado lescẽtia larib õbũsatꝰ fuera ꝓħia. Et qdͣ inꝙͣ. tu ĩ has¬
exilii nr̃i solitudiẽs o oĩu magr̃a u̾tutu suꝑo cardin̾e delapła
ueĩsti An ut t̾u quo rea mem falsis criminatoib agiteris.an
ĩꝗt illa te alũpͥne deserẽ. ne sarcina quã mei noĩs ĩuidia
ĩcom̾itatu relinque̾ iter ĩnecentis. mer .s. criminatione
uererer. et qiͣ̃ alaꝗd nomi acciderit phorrescẽ. Nũc eĩ pͥmũ
censes aͣpud ĩpbor mores lacellitaz ꝑiculis eẽ sapĩa. Nõne
apud ueteres ꝙͦ añ nr̃i platonis etate magnũ sepe c̾tamẽ
cũ stulticie temeritate certauimꝰ Eode q supͣstite p̾ceptor

Expanded text:
eret et clausam reseret diem, Emicat ac subito uibratus lumine Phoebus Mirantes oculos radiis ferit. Haud aliter tristitiae nebulis dissolutis hausi caelum et ad cognoscendam medicantis faciem mentem recepi. Itaque ubi in ab adulescentia laribexilii nostri solitudines o omnium magistra uirtutum supero cardine delapsa uenisti? An ut tu quoque mecum rea falsis criminationibus agiteris? An, inquit illa, te alumne desererem nec sarcinam quam mei nominis inuidia incomitatum relinquere iter innocentis. Meam scilicet criminationem uererer et quasi nouum aliquid accideret perhorrescerem? Nunc enim primum censes apud improbos mores lacessitam periculis esse sapientiam? Nonne apud ueteres quoque ante nostri Platonis aetatem magnum saepe certamen cum stultitiae temeritate certauimus eodemque superstite praeceptor
Abbreviated transcription (Latin):
Heu heu ꝙͣ surda miseros auertitur aure
Et flentes oculos claudire seua negat
Dum leuib malefida bonis fortuna faueret.
Pene caput tristis merłeratora meum.
Flunc quia fallacem mutauit nubisa uultum.
Protrahit ingratas impia uita moras.
Quid me felicem tociens iactastis amici¬
Qui cecidit stabili non erat ille gra

Expanded text:
uam surda miseros auertitur aure et flentes oculos claudere saeua negat! Dum leuibus male fida bonis fortuna faueret paene caput tristis merserat hora meum; nunc quia fallacem mutauit nubila uultum protrahit ingratas impia uita moras. Quid me felicem totiens iactastis, amici? Qui cecidi
Abbreviated transcription (Latin):
Ed medicine ĩꝗt tp̃us est ꝙͣ q̃rele. Tu uoͣ totis in me
nostris educatꝰ alim̃tis ĩ uixilis aĩ robur euaẜas. Atꝗ tibita¬
lia ꝯtuleramꝰ arma q̃ nisi pͥor abiecisses ĩnicta te ĩfirmitate
tueret᷑. Agnoscis ne me: Quid tares. Pudore an stupore siluisti.
Mallez stupore. s te ut uideo stupor oppssit. Cũq me non modo
tacitum s elingne ꝓrsus mutũ q uidisset ad mouit pectori
meo leuiter manu. Et nichil ĩꝗt picli ẽ letargũ patitur cr̃e
illusaꝵ mẽtiu morbũ. sui paulisꝑ oblitꝰ est. recordabit᷑ facile
siqͥde nos ante cognonerit. qd̾ ut possit paulisꝑ luĩa eiꝰ reru
mortaliũ nube caligatia tergamus. Hec dixit. oculosq meo̾s
flectib inundantes ꝯtracta in rugam ueste sicauit.
Unc mie discussa liquerunt nocte tenebr q tant er afima¬
Liuninbus q prior rediit ingor.
Ut cũ ꝑ iecipiti glomerantur sidera choro mento sepfrtamas¬
Ninbesis q polus stetit imbrib ꝓnus

Expanded text:
Sed medicinae, inquit, tempus est quam querelae Tum uero totis in me e nutritus nostris educatus alimentis in uirilis animi robur euaseras? Atqui talia contuleramus arma quae nisi prior abiecisses, inuicta te firmitate tuerentur. Agnoscisne me? Quid taces? Pudore an stupore siluisti? Mallem pudore, sed te, ut uideo, stupor oppressit. Cumque me non modo tacitum sed elinguem prorsus mutumque uidisset, admouit pectori meo leniter manum et: Nihil, inquit, pericli est; lethargum patitur communem illusarum mentium morbum. Sui paulisper oblitus est. Recordabitur facile, si quidem nos ante cognouerit; quod ut possit, paulisper lumina eius mortalium rerum nube caligantia tergamus. Haec dixit oculosque meos fletibus undantes contracta in rugam ueste siccauit. Tunc me discussa liquerunt nocte tenebrae luminibusque prior rediit uigor, ut cum praecipiti glomerantur sidera Coro nimbosisque polus stetit imbribus
Abbreviated transcription (Latin):
censes q satellite latus ambit. ꝗ quos terret ip̃e plus metuit.
qut potens ẽẽ indeatur ĩ ẜmẽtiu manu situs est. Nam qd ego
de regum familiarib diserã cũ regna ip̃a tãte ĩbecillitatis plena
demonstrem. Quos qdẽ regia potãs sepe ĩcolumis sepe autẽ lap¬
sa ꝓsteruit. Nero senecã familiarẽ pceptorẽ q suũ ad eligende
mortis coegit arbitriũ. Papinanũ diu ĩder aulicos potẽteq mi¬
litũ gladiis ant̃s obiecit. Atꝗ uterq potẽtie sue renũciare uolu¬
erunt. quoꝵ seneca opes ⁊̃ suas trade̾ neroni seq ĩ orciũ ꝯferre conat̾
ẽ. S dum ruituros moles ip̃a trahit nenter qd̾ uoluit effect. Que ẽ
ig̾ ista potẽcia quã ꝑtimescũt hñtes. quã n ͨ ⁊ hr̃e ueł tutus sis. et
ꝯ deponẽ cupias itare nõ possis. An p̾sidio sũt amici. quo nõ uͥtꝰ

Expanded text:
censes qui satellite latus ambit, qui quos terret ipse plus metuit, censes qui satellite latus ambit, qui quos terret ipse plus metuit, qui ut potens esse uideatur in seruientium manu situm est? Nam quid ego de regum familiaribus disseram, cum regna ipsa tantae imbecillitatis plena demonstrem? Quos quidem regia potestas saepe incolumis, saepe autem lapsa prosternit. Nero Senecam familiarem praeceptoremque suum ad eligendae mortis coegit arbitrium, Papinianum diu inter aulicos potentem militum gladiis Antoninus obiecit. Atqui uterque potentiae suae renuntiare uoluerunt, quorum Seneca opes etiam suas tradere Neroni seque in otium conferre conatus est; sed dum ruituros moles ipsa trahit, neuter quod uoluit effecit. Quae est igitur ista potentia, quam pertimescunt habentes, quam nec cum habere uelis tutus sis et cum deponere cupias uitare non possis? An praesidio sunt amici quos non uirtus
Abbreviated transcription (Latin):
Quos miseri tribunt hõdes.¬
Nuero regna regũq familiaritas potẽte effice̾ ualẽt. ꝗd¬
plor uetustas plena ⁊̃ p̾ns etas. Qui reges felicitate calamitate
mutauerint. O p̾clara potencia q̃ nec ad sẜuatoem sui ꝗdem satis
efficax ĩuenit᷑. Ꝙ si ħ regnoꝵ potãs bt̾itudĩs ẽ auctor nõne si qua
ꝑte defuerit felicitatem minuat. miẜia ĩportet. S ꝙͣuis late hu¬
mana tendãtur ĩpia płres neccesse ẽ gentes relinq. qb regũ qsq
nõ ĩpet. Qua uoͣ ꝑte bt̃õs faciens desut potãs. hac ĩpotẽcia sub¬
intrat q̃ miẜos facit. hoc mõ ig̾ maiorẽ irgib ĩeẽ neccesse ẽ miẜ̾ie
portione. Exptus sortis sue piculoꝵ tirãnus regni metus pẽdentis
num morsus expellere. q̃ formidinũ aculcos uitare neqt. acq uel¬
lent ip̃i uixisse securi. s neqͥunt. de hinc de potãte głiantur. An
tu potentem cẽses quẽ uideas uelle qd̾ nõ possit efficere: potentem

Expanded text:
Quos miseri tribuunt hovero regna regumque familiaritas efficere est exemplorum uetustas, plena etiam praesens aetas, qui reges felicitatem calamitate mutauerint. O praeclara potentia, quae ne ad conseruationem quidem sui satis efficax inuenitur! Quodsi haec regnorum potestas beatitudinis auctor est, nonne, si qua parte defuerit, felicitatem minuat, miseriam importet? Sed quamuis late humana tendantur imperia, plures necesse est gentes relinqui quibus regum quisque non imperet. Qua uero parte beatos faciens desinit potestas hac impotentia subintrat, quae miseros facit; hoc igitur modo maiorem regibus inesse necesse est miseriae portionem. Expertus sortis suae periculorum tyrannus regni metus pendentis num morsus expellere, quae formidinum aculeos uitare nequit? Atqui uellent ipsi uixisse securi, sed nequeunt; dehinc de potestate gloriantur. An tu potentem censes quem uideas uelle quod non possit efficere, potentem
Abbreviated transcription (Latin):
Hic ip̃e locus que tu exiliũ uocas ĩcolentib prĩa est. Adeo nich
e miser nͥ cũ putes. ꝯtraq bt̃a sors oĩs ẽ equaĩtate tollerantis.
Quis ẽ eni tã felix ꝗ ꝯ dederit ĩpaciẽ manꝰ. statũ suũ mutare
nõ optet. Q multis amaritudĩb huãe felicitatis dulcedo res¬

Expanded text:
Hic ipse locus, quem tu exsilium vocas. incolentibus patria est. Adeo nihil Hic ipse locus, quem tu exsilium vocas. incolentibus patria est. Adeo nihil est miserum, nisi cum putes, contraque beata sors omnis est aequanimitate tolerantis. Quis est ille tam felix, qui cum dederit impatientiae\' manus, statum suum mutare non optet? Quam manus, amaritudi
Abbreviated transcription (Latin):
illa ꝓmouimꝰ ĩꝗt aliꝙͣtulu si te nũdu tociꝰ tue sortĩs piget
tam luctuosus atq ancxnis ꝯq̃reris. Quis est e̾i tã ⁊posite
felicitatis ut nõ aliqua ex ꝑte status si qualitate rixet᷑. Anxia¬
ppetua sb̾sistat. Huic cesus exuberat. s ẽ pudori degener sangius.
Hũc nobilitas notũ facit. s aneustia rei familiaris ĩclusus eẽ
mallet ignotus. Ille utrai aircunfluus uitã celibe deflet. Ille n¬
nciis felix orb liberis alieno censu mitrit heredi. Alius ꝓle
ietatus filii filie ue delictis mestus illacͥmat. Idcito nemo faci¬
le cũ fortune suc. ꝯditione ꝯcordat. Inest eĩ singulis qd̾ ĩexptꝰ
ignoret. exꝑtus exhorreat. Adoe ꝙ felicissimi cuiusq delicatissimꝰ
titudĩs suma detrahũt. Ꝙr młtos ẽẽ Siectas ꝗ se se celo ꝓxiõs¬
eẽ arbitiarẽtur si de fortune tur reliqis ꝑs eĩs mimina .ꝯtingat.

Expanded text:
illa: Promouimus, inquit, aliquantum si te non iam totius tuae sortis piget. illa: Promouimus, inquit, aliquantum si te non iam totius tuae sortis piget. tam luctuosus atque anxius conquereris. Quis est enim tam compositae felicitatis ut non aliqua ex parte cum status sui qualitate rixetur? Anxiapetua subsistat. Huic census exuberat, sed est pudori degener sanguis; hunc nobilitas notum facit, sed angustia rei familiaris inclusus esse mallet ignotus. Ille utroque circumfluus vitam caelibem deflet, ille nuptiis felix orbus liberis alieno censum nutrit heredi; alius prole laetatus filii filiaeve delictis maestus illacrimat. Idcirco nemo facile cum fortunae suae condicione concordat; inest enim singulis, quod inexpertus ignoret, expertus exhorreat. Adde, quod felicissimi cuiusque delicatissimus titudinis summam detrahunt. Quam multos esse coniectas, qui sese caelo proximos arbitrentur, si de fortunae tuae reliquiis pars eis minima contingat?
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ doͣte̾s b̾uiter ĩcluda patri siłis uiuit. uiuit ĩꝙͣ. tibi q tm̃i ui¬
te huius exosa spm̃ ẜuat. quoq uno felicitate tuã minui uel
ĩp̃a ꝯcesẜim tu desiderio lacͥmis ac dolore talełat. Quid
dica liberos ꝯsulares quoꝵ iã ut ĩ id̾ etatis pueris uł pater¬
ni uł auiti specimen elucet ĩgeni. Cũ ig̾ p̃cipua sit mortali¬
bus uite cura retiuẽde. O. te si tua bona cõgnoscas felice. cui
suppetunt. etiã nunc q̃ uita nemo dubitat ẽc̃ carioraser r
sicca iam lacrimas. nundu ẽ ad unũ oĩs exosa fortuna. ri
tibi nimin ualida tẽpestas ĩcubuit. qn̾ tenaces herẽt ancho¬
re qͥ nũc pñtis solamen nec futuri tpri̾s spem ab ẽe patiãtur.
Et herant inꝙͣ p̃cor. illis nãq manẽtib uttũq se res hant
enatabimus. S ꝙͣtum decus ornam̃tis nr̃is decesẜ̾it uides. Et

Expanded text:
eius dotes breuiter includam, patri similis; uiuit, inquam, tibique tantum uieius dotes breuiter includam, patri similis; uiuit, inquam, tibique tantum uitae huius exosa spiritum seruat, quoque uno felicitatem minui tuam uel ipsa concesserim, tui desiderio lacrimis ac dolore tabescit. Quid dicam liberos consulares, quorum iam ut in id aetatis pueris uel paterni uel auiti specimen elucet ingenii? Cum igitur praecipua sit mortalibus uitae cura retinendae, o te, si tua bona cognoscas, felicem, cui suppetunt etiam nunc quae uita nemo dubitat esse cariora. Quare sicca iam lacrimas; nondum est ad unum omnes exosa fortuna nec tibi nimium ualida tempestas incubuit quando tenaces haerent ancorae quae nec praesentis solamen nec futuri spem temporis abesse patiantur. – Et haereant, inquam, precor; illis namque manentibus, utcumque se res habeant, enatabimus. Sed quantum ornamentis nostris decesserit uides. – Et
Abbreviated transcription (Latin):
Uin ego uera inꝙͣ. ꝯmẽmoras. o uͥtutu oĩu nutrix. Nec
inficiari possu ꝓsꝑitatis mee uelocissimu cursu. S hoc
est quod recolete me uehem̃tius crqt. Nam in oĩ aduersitate fortuẽ
ĩfelicissimu gems ẽ ĩfortunii fuisse felice. S qd̾ tu pħia ĩꝗt
false opimoĩs suppliciu luis.id reb iure ĩputare nõ possis. Na
si te hoc ĩane nomen fortuite felicitatis mouet. ꝙͣ płib maxĩs¬
qz abundes mes repntes licet. Igͬ si qd̾ in oĩ fortime tue cẽsu
pͥcosissimũ possidebas. id tibi duitus illesu adhuc ĩuiglatũ¬
q ẜnatur. poteris ne meliora q̃q retinẽs de ĩfortĩo iureͣ
cansari. Atꝗ iget ĩcolumis illud p̾cosissimũ gnͣs Humani
decus simacꝰ socer. Et quod nite p̾cio nõ segnis emẽs. uir totꝰ
ex sapĩa et uͥtutib factus suaꝵ securus tuis ĩgemiscit ĩuiriis
Uiuit uxor ĩgenio modesta pudore pudicicie precellẽs. Et ut cẽs

Expanded text:
um ego, vera, inquam, commemoras o virtutum omnium nutrix, nec infitiari possum prosperitatis meae velocissimum cursum. Sed hoc est quod recolentem vehementius coquit. Nam in omni adversitate fortunae infelicissimum 118 genus est infortunii, fuisse felicem. Sed quod tu, inquit, falsae opinionis supplicium luas, id rebus iure imputare non possis. Nam si te hoc inane nomen fortuitae felicitatis mouet, quam pluribus maximisque abundes mecum reputes licet. Igitur si quod in omni fortunae tuae censu pretiosissimum possidebas id tibi diuinitus inlaesum adhuc inuiolatumque seruatur, poterisne meliora quaeque retinens de infortunio iure causari? Atqui uiget incolumis illud pretiosissimum generis humani decus Symmachus socer et, quod uitae pretio non segnis emeres, uir totus ex sapientia uirtutibusque factus: suarum securus tuis ingemescit iniuriis. Viuit uxor ingenio modesta, pudicitia pudore praecellens et, ut omnes
Abbreviated transcription (Latin):
mẽtes hoĩu nullo mõ ẽẽ mortales. Cũq claꝵsit fortuita felici¬
tatem corporis morte finiri. dubitari neꝗt si ħ afferre btitudie
põt qn oẽ mortaliũ gemis ĩ miẜia mortis fine labatꝰ. Qr si młtos

Expanded text:
mentes hominum nullo modo esse mortales: cumque clarum sit, fortuitam felicimentes hominum nullo modo esse mortales: cumque clarum sit, fortuitam felicitatem corporis morte finiri: dubitari nequit, si haec auferre beatitudinem potest, quin omne mortalium 5 genus in miseriam, mortis fine, labatur. Quod si multos
Abbreviated transcription (Latin):
ig̾ o mortales exͣ petitis ĩtra uos poĩta felicitate. Error nos ĩ¬
sicia q ꝯfundit. Ondam b̾uiter tibi sũme cardinẽ felicitatis. Est¬
ne aliqd tibi ter̃o p̃ciorius. Nichil ĩꝗes. Ig̾ si tui ꝯpos fueris pos
agnoscas ĩ hiis fortuiis reb btitudine ꝯstare nõ posse sic collige.
Si bt̃itudo ẽ sũmu natinr bonũ rõne degentis. Nec sũmu bonũ
est ꝙ ad btitudinez ꝑcipienda fortune ĩstabilitas aspirare nõ pos¬
sit. Ud quẽ caduca ista felicitas uehit uł sat ea uł nescit esse
mutabile. Si nesat q̃nam bt̃a sors ẽẽ põt ignorãcie cecitate. Si scit
metuat neccesse ẽ ne aĩtrat id quod amitti posse nõ dubitat. Qrͣ
⁊tinuus timor nõ sinit ẽẽ felice. An uł si amiẜit negligendu
putat. Sic quoq pexile bonu ẽ qd̃ equo aĩo ferat᷑ amissu. Et qm̃¬
tu idem es em ꝑsuasu atq ĩsitimi ꝓ multis demostratoib scio

Expanded text:
 o mortales, extra petitis intra vos positam felicitatem? Error vos inscitiaque confundit. Ostendam breviter tibi summae cardinem felicitatis. Estne aliquid tibi te ipso pretiosius? Nihil, inquies; igitur si tui compos fueris, possagnoscas in his fortuitis rebus beatitudinem constare non posse, sic collige. Si. beatitudo est summum naturae bonum ratione degentis nec est summum bonum, est, quin ad beatitudinem percipiendam fortunae instabilitas aspirare non possit. Ad haec, quem caduca ista felicitas vehit, vel scit eam vel nescit esse mutabilem. Si nescit, quaenam . beata sors esse potest ignorantiae caecitate? Si scit, metuat necesse est, ne amittat, quod amitti posse non dubitat, quare continuus timor non sinit esse felicem. An vel si amiserit, neglegendum putat? Sic QUOQue Derexile bonum est, quod aequo animo feratur -amissum. Et qsuasum atque insitum permultis demonstrationibus scio,
Abbreviated transcription (Latin):
Nam si ca q̃ paulo ante cõclusa sunt ĩconuulsa ẜuãtur. ip̃o de cuius
nec siue p̃mio uirtutes. bonis felicia. malis semꝑ infortunata tĩgẽ
adultaq ꝑidgenus q̃ sopitis querelis firmate soliditate coroborẽt
Et qm̃ uere formã beatitudĩs me dudũ monstrãte idisti. quo etiã
sita sit agnouisti. decuisis oĩb q̃ p̾termittere nccͣium puto. mã tibi
q̃ te domura reuehat ondam. Pẽnas ⁊̃ tur menti qb se ĩ altũ extol
lere possit affingam. ut ꝑturbatõe depulła sospes in patria meo duc¬
tu mea semita meis. ⁊ uehiculis reuertaris.

Expanded text:
nam si ea quae paulo ante conclusa sunt inconuulsa seruantur, ipso de cuius nam si ea quae paulo ante conclusa sunt inconuulsa seruantur, ipso de cuius nec sine praemio uirtutes, bonis felicia malis semper infortunata contingere multaque id genus, quae sopitis querelis firma te soliditate corroborent. Et quoniam uerae formam beatitudinis me dudum monstrante uidisti, quo etiam sita sit agnouisti, decursis omnibus quae praemittere necessarium puto uiam tibi quae te domum reuehat ostendam. Pennas etiam tuae menti lere possit adfigam, ut perturbatione depulsa sospes in patriam meo ductu, mea semita, meis etiam uehiculis reuertaris.
Abbreviated transcription (Latin):
E C cũ pħ̾ia dignitate uultus et oris grauitate
seruata leniter suauiter q cecinisset: tũ ego nõdũ
penitus ĩsiti meroris oblitus. ĩtencionem dicere
diuina. tũ tuis rõnib ĩuicta patuerũt. eaq michi
et si ob ĩiurie dolorẽ nuꝑ oblita nõ tñ aute hanc¬
⁊ prorsus ignorata dixisti. S ca ip̃a est uł maxima nr̃i cã meroris.
ꝙ cũ rezabonus rector existat uł eẽ oĩo mala possint. uł ĩpimita p̃¬
tereant. Qd̾ solum ꝙͣta dignũ sit admiratoe ꝓfcõ ꝯsidera. At huic
aliud maius adiungitur. Nam ĩpante florenteq neꝗcia. ĩprtus nõ
solum p̾miis caret. ueꝵ ⁊̃ sceleratoꝵ pedib sb̾iecta calcatur. et in
locum facinorum supplicia luit. Que fieri ĩ regno sciẽtis oĩa poten
nec conq̃ri. Tum illa. Et eẽt inꝗt ĩfiniti stuporis oĩb q hoc horribi¬
lius monstris. si uti tu estimas ĩ tanti ueluti patrisfamilias dispoĩ¬
tissima domo uilia uasa colerẽtor. p̾ciosa sondescerẽt. Sed nõ ita ẽ.

Expanded text:
phia dignitate uultus et oris grauitate seruata leniter suauiterque cecinisset, tum ego nondum penitus insiti maeroris oblitus intentionem dicere diuina tum tuis rationibus inuicta patuerunt, eaque mihi etsi ob iniuriae dolorem nuper oblita non tamen antehac prorsus ignorata dixisti. Sed ea ipsa est uel maxima nostri causa maeroris quod, cum rerum bonus rector exsistat, uel esse omnino mala possint uel impunita praetereant; quod solum quanta dignum sit ammiratione profecto consideras. At huic aliud maius adiungitur; nam imperante florenteque nequitia uirtus non solum praemiis caret, uerum etiam sceleratorum pedibus subiecta calcatur et in locum facinorum supplicia luit. Quae fieri in regno scientis omnia, potennec conqueri. – Tum illa: Et esset, inquit, infiniti stuporis omnibusque horribilius monstris si, uti tu aestimas, in tanti uelut patris familias dispositissima domo uilia uasa colerentur, pretiosa sordescerent. Sed non ita est;
Abbreviated transcription (Latin):
nec ullo mõ negari potest. Quẽ uero effecisse quod uolĩt uideas.
nim ÷ potuisse dubitabis. Minime. Quod uõ ꝗsq põt in eo ualidꝰ

Expanded text:
nec ullo modo negari potest. – Quem uero effecisse quod uoluerit uideas, nec ullo modo negari potest. – Quem uero effecisse quod uoluerit uideas, num etiam potuisse dubitabis? – Minime. – Quod uero quisque potest in eo ualidus,
Abbreviated transcription (Latin):
Cernes tirãnos exules.
om ego pape inꝙͣ ut magna promittis nec dubito qnpossis ef¬
ficere. Tum quem excitaueris ne moreris. Primũ igitur inꝗt
bonis semꝑ adesse potenciam. malos ꝯctis nirib esse desertos agnoseas
licebit. quoꝵ quidem alterum demõstratur ex altero. Nam cũ bonũ malũq
ꝯtraria sint si bonum potens ẽẽ ꝯstiterit liquet ibecilitas mali. Eit
si fragilitas mali clarescat boni firmitas nota ẽ. S uti nr̃e sñte fides
abundantior sit. alterutro calle ꝓxedam. Nunc hinc nũc inde ꝓposita
cõfirmans. Ideo duo sunt ꝗb oĩs humano ꝵ actuum ꝯstat effectus
uoluntas .s. ae potestas. Quoꝵ si alterum desit nich̾ ẽ ꝙ explicari
q̃at. Deficiente et enĩ uoluntate. nec aggreditur ꝗdez ꝗsq quod nõ
uult. At si potestas ab sit uolũtas frustra sit. Quo fit ut si quem
uideas adipisci uelle quod minime adipiscatur huic obtinẽdi quod
uoluut defuisse ualenciam dubitare nõ possis. Pe rspicuũ est iꝙͣ.

Expanded text:
Cernes tyrannos exules. Tum ego: Papae, inquam, ut magna promittis! Nec dubito quin possis efficere; tu modo quem excitaueris ne moreris. Primum igitur, inquit, bonis semper adesse potentiam, malos cunctis uiribus esse desertos agnoscas licebit, quorum quidem alterum demonstratur ex altero. Nam cum bonum malumque contraria sint, si bonum potens esse constiterit, liquet inbecillitas mali; at si fragilitas clarescat mali, boni firmitas nota est. Sed uti nostrae sententiae fides abundantior sit, alterutro calle procedam nunc hinc nunc inde proposita confirmans. Duo sunt quibus omnis humanorum actuum constat effectus, uoluntas scilicet ac potestas, quorum si alterutrum desit, nihil est quod explicari queat. Deficiente etenim uoluntate ne aggreditur quidem quisque quod non uult, at si potestas absit uoluntas frustra sit. Quo fit ut, si quem uideas adipisci uelle quod minime adipiscatur, huic obtinendi quod uoluerit defuisse ualentiam dubitare non possis. – Perspicuum est, inquam,
Abbreviated transcription (Latin):
festinare. ademini ĩquam illud eẽ demõstratum. Nun reconoris
beatitudinẽ hoc ip̃m eẽ bonum. eoq mõ cũ bt̾itudo petit᷑ ab oĩb
puenire ituitur.Ita inꝙͣ ⁊ sequens ẽ. S certum ẽ adeptõe boĩ
bonos ficri. Certum ẽ. Ad ipiscuntur igitur boni quod appetũt. Sic
uidetur. Mali nõ si adipiscerentur quod appetunt bonũ. mali eẽ
nõ possunt. Ita est. Cũ igitur utriq bonũ petant. s hii qdẽ adipiscat᷑.¬

Expanded text:
emini, inquam, illud quoque esse demonstratum. Num recordaris beatitudinem ipsum esse bonum eoque modo, cum beatitudo petitur, ab omnibus peruenire nituntur? Ita, inquam, consequens est. Sed certum est adeptione boni bonos fieri. Certum. Adipiscuntur igitur boni quod appetunt? Sic uidetur. Mali uero si adipiscerentur quod appetunt bonum, mali esse non possent. Ita est. Cum igitur utrique bonum petant, sed hi quidem adipisca
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtimescas. ia tibi exchac mĩma sintilula iuntalis calor illuxerit.
S qm̃ firmiorib renrediis nũdu tp̾us ẽ. ⁊ ea m̃tis stat
c̃ẽ natura: ut quoriẽs ueras abiecerit falsis opinioib iduãt᷑.
Ex qb orta ꝑturbatõnu caligo uer illu ꝯfundit ĩtuitu. hanc
panlisp lenib mediocrib q fomentis attenuare tentabo: ut dimo

Expanded text:
pertimescas, iam tibi ex hac minima scintillula vitalis calor illuxerit. pertimescas, iam tibi ex hac minima scintillula vitalis calor illuxerit. Sed quoniam firmioribus remediis nondum tempus est et eam mentium constat esse naturam, ut, quotiens abiecerint veras, falsis opex quibus orta perturbationum caligo 5 verum illum confundit intuitum, hanc paulisper lenibus, mediocribusque fomentis attenuare tentabo, ut dimot