comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nec arbor mala fructus bonos fac̾e. At satis distinc¬
tũ est credo. qͥd d̾i. qͥd nr̃m in nr̃o sit corde: nec su¬
ꝑflue arbitror: s ut sciant inmici gr̃ẽ. absq grã
nec ad cogitandũ bonũ suffic̾e cor humanum. s
sufficientiam ipsius ex deo ẽẽ: ̃i uocẽ bonũ qd̃ cog¬
tat᷑ non cordis exͣistere. Tu gͦ si uocẽ eiꝰ audis. non iã
nescias unde ueniat aut quo uadat: sciens qr a d̃o
exit. & ad cor uadit. Hide aut̃ quomodo u̾bũ quod
egreditur de ore di. non reu̾tatur ad eum uacuum.
s ꝓsꝑetur. et faciat om̃ia ad que misit illud: ut di¬
cere possis & tu. qr grã d̾i in me uacua ñ fuit. felix
mens. eui u̾bũ indiuiduus comes ubiq se affabile
p̃bet: cuiꝰ indesment̃ oblectata suauitate facundie.
a carnis molestus & uicus sese uendicet omi hora:
redim̃do tempꝰ a dieb malis. Non lassabitur. ñ moles¬
tabit᷑: qm̃ sicut dicit seriptura. ñ contͥstabit iustum

Expanded text:
nec arbor mala fructus bonos . At satis dicnec arbor mala fructus bonos . At satis dictum esse credo quid Dei, quid nostrum in nostro sit corde; nec superflue, ut arbitror, sed ut sciant inimici gratiae, absque gratia nec ad cogitandum bonum sufficere cor humanum, sed sufficientiam ipsius ex Deo esse; Dei vocem, bonum quod cogitatur, non cordis prolem existere. Tu ergo si vocem ejus audis, non jam nescias unde veniat, aut quo vadat; sciens quia a Deo exit, et ad cor vadit. Vide autem quomodo verbum quod egreditur de ore Dei non revertatur ad eum vacuum, sed prosperetur et faciat omnia ad quae misit illud, ut dicere possis et tu, quia gratia Dei in me vacua non fuit . Felix mens, cui Verbum individuus comes, ubique se affabile praebet, cujus indesinenter oblectata suavitate facundiae, a carnis molestiis et vitiis sese vindicet omni hora, redimendo tempus a diebus malis . Non lassabitur, non molestabitur; quoniam, sicut dicit Scriptura: Non contristabit justum,
Abbreviated transcription (Latin):
malũ seminatũ. Nam delicta qͥs intelligit. Nec mul¬
tũ refert nr̃a. scire unde inest nob̃ malũ. dũ mͦ in¬
ẽẽ sciamꝰ: uigilandũ potiꝰ et orandũ. undecũq sit ne
consentiamꝰ. Beniq orat ꝓpħa contra utrũq malũ
dicens. Ab occultis meis munda me dñe: & ab alieni
parce seruo tuo. & ego ñ possũ tradere uob̃ qd̵ non
accepi: ñ autẽ accepi fateor unde assignẽ certam
notionẽ. inter partũ cordis & seminarium hostis.
Quippe utrũq malũ. utrũq a malo. utrũq in corde.
s non utrũq de corde. Hoc totũ certũ mͥ in me: et¬
si incertũ quid cordi. qͥd hosti tribuam. E id qͥdem
nabilit erratur: atq ibi merito nob̾ certa p̃figitur
regula: ne quod d̾i ẽ in nob̃. demꝰ nob̃: putantes u̾bi
uisitationẽ nr̃am ẽẽ cogitationẽ. Ergo quantũ distat
bonũ a malo. tantũ ista duo a se: qm̃ nec de uerbo

Expanded text:
malum seminatum. Nam delicta quis intelligit? Nec mulmalum seminatum. Nam delicta quis intelligit? Nec multum refert nostra scire, unde inest nobis malum, dummodo inesse sciamus: vigilandum potius et orandum undecunque sit, ne consentiamus. Denique orat propheta contra utrumque malum, dicens: Ab occultis meis munda me, Domine, et ab alienis parce servo tuo . Et ego, non possum tradere vobis quod non accepi. Non autem accepi, fateor, unde assignem certam notionem inter partum cordis, et seminarium hostis. Quippe utrumque malum, utrumque a malo; utrumque in corde, sed non utrumque de corde. Hoc totum certum mihi in me, etsi incertum quid cordi, quid hosti 1386 tribuam. Et id quidem, nabiliter erratur, atque ibi merito nobis certa praefigitur regula, ne quod Dei est in nobis, demus nobis, putantes Verbi visitationem nostram esse cogitationem. Ergo quantum distat bonum a malo, tantum ista duo a se: quoniam nec de Verbo
Abbreviated transcription (Latin):
Immittitur autẽ. a contrariis potestatib. sicut fuiis
immissiones ꝑ angłos malos. quale u̾bi causa fuit.
qd̾ legitur misisse in cor diabolus. ut tradet dñm iu¬
das sẏmonis scariothis. uerũ qͥs ita uigil. & diligens
obseruator motionũ internaꝵ suaꝵ. siue in se siue
& ex factaꝵ. ut liquido ad queq illicita sensa cordis
sui discernat inter morbũ mentis & morsũ serpen¬
tis. ego nulli hoc mortalium possibile puto: nͥ qui
illuminatꝰ a spũ scõ speciale accepit donũ illud. qđ
apłs inter cetera carismata que enumerat. nominat
diseretionẽ spuum. Quantũlibet enĩ qͥs scđm salonio¬
nẽ om̃i custodia seruet cor suum. & omĩa quȩ intͤ
se mouentur uigilantissima intentione obseruet.
etiam si duturnũ forte in his habuit exercitium. et
frequens exꝑim̃tũ. non poterit tam̃ ad purũ in se
dinoscere. discernereue abinuicẽ : malũ innatunr&

Expanded text:
Immittitur autem a contrariis potestatibus, sicut fiunt Immittitur autem a contrariis potestatibus, sicut fiunt immissiones per angelos malos; quale, verbi causa, fuit quod legitur misisse in cor diabolus, ut traderet Dominum Judas Simonis Iscariotis . 6. Verum quis ita vigil et diligens observator motionum internarum suarum, sive in se, sive et ex se factarum, ut liquido ad quaeque illicita sensa cordis sui discernat inter morbum mentis, et morsum serpentis? Ego nulli hoc mortalium possibile puto, nisi qui illuminatus a Spiritu sancto speciale accepit donum illud quod Apostolus inter caetera charismata quae enumerat, nominat discretionem spirituum . Quantumlibet enim quis, secundum Salomonem, omni custodia servet cor suum , et omnia quae intra se moventur vigilantissima intentione observet; etiamsi diuturnum forte in his habuerit exercitium et frequens experimentum, non poterit tamen ad purum in se dignoscere discernereve ab invicem malum innatum, et
Abbreviated transcription (Latin):
mala in cordib ur̃is. & qͥ loqͥtur m̃dacium: de suo¬
loquit᷑. Apłs aut̃ẽ. ñ qđ̃ sufficientes inquit simꝰ cogi
tare aliqͥd a nob̃ tamquã ex nob̃. subaudis bonũ:
s sufficientia nr̃a ex d̾o est. Cum gͦ mala in corde
uersamꝰ nr̃a cogitatio est: si bona. sermo d̾i ẽ. Illa cor nr̃m
dicit: hec audit. Audiam ait qͥd loquatur in me do¬
minꝰ ds: qm̃ loquet᷑ pacẽ in plebẽ suam. Itaq pacẽ.
pietatẽ. iusticiam. ds in nob̃ loqͥtur: nec talia nos co¬
gitamꝰ ex nob̃. s in nob audimus. Ceterũ. homicidia.
adulteria. furta. blasphemie. & similia his de corde exe¬
unt: nec audimꝰ ea. s dicimus. Beniq dix̃ insipiens
in corde suo: non ẽ ds. E ꝓpt̃ hoc irritauit imꝑiꝰ dm̃.:
qr dixit in corde suo ñ reqͥret. Si ẽ pret̾ea quod cor¬
de quidem sentitur. ñ tam̃ cordis est u̾bũ. nec enĩ
de corde exit. sicut nr̃a cogitatio: s neq illud ẽ qđ
ad cor fieri diximꝰ. uerbũ uideł uerbi: cũ sit malũ.

Expanded text:
carpens per campos contemplationis, et mente sequens expedita dilectum quocunque ierit. 3. Nec tamen vel in transitu tare aliquid a nobis tanquam ex nobis ; sed sufficientia nostra ex Deo est . Cum ergo mala in corde versamus, nostra cogitatio est; si bona, Dei sermo est. Illa cor nostrum dicit, haec audit. Audiam, ait, quid loquatur in me Dominus Deus, quoniam loquetur pacem in plebem suam . Itaque pacem, pietatem, justitiam Deus in nobis loquitur; nec talia nos cogitamus ex nobis, sed in nobis audimus. Caeterum homicidia, adulteria, furta, blasphemiae, et his similia, de corde exeunt : nec audimus ea, sed dicimus. Denique dixit insipiens in corde suo: Non est Deus . Et propter hoc irritavit impius Deum, quia dixit in corde suo: Non requiret . Sed est praeterea quod corde quidem sentitur, non tamen cordis est verbum. Nec enim de corde exit, sicut nostra cogitatio, sed neque illud est quod ad cor fieri diximus, verbum videlicet Verbi, cum sit malum.
Abbreviated transcription (Latin):
ipso hoc dico: cũ ꝓpħa prior dixerit. asper¬
ges me ysopo ⁊ mundabor. humili herba ⁊ pecto¬
ris purgatiua humilitate᷑ significans. Hac se
post grauem lapsum rex & ꝓpħa lauari confidit.
⁊ sic niueum quendã innocentie recuꝑare can¬
dorem. Uerum in eo qͥd̃ grauit᷑ peccauit : & si¬

Expanded text:
ipso hoc dico, cum propheta prior dixerit: Asperipso hoc dico, cum propheta prior dixerit: Asperges me hyssopo, et mundabor ; humili herba et pectoris purgativa humilitatem significans. Hac se post gravem lapsum rex et propheta lavari confidit, et sic niveum quemdam innocentiae recuperare candorem. Verum in eo qui gra
Abbreviated transcription (Latin):
correptionẽ emĩdatio: emendationẽ. re¬
muneratio secuta eͣ. Adest dilectus. amouetꝰ
magister. rex disparet. dignitas exuitur. re¬
uerentia ponitur: cedit quippe fastus uͥ inua¬
lescit affectus. E sicͣ quondã quasi amcꝰ ad a¬
micũ moyses loquebat᷑ ⁊ dñs respondebat.
ita ⁊ neͣ ut̾ u̾bum ⁊ animã. acsi int᷑ duos
uicinos. familiaris ad modũ celebrat᷑ confabu¬
latio. Nec mirũ. Ex uno amoris fonte utriq
influit. diligere inuicem: confoueri pariter.
Ergo dulciora melle uolant hinc inde u̾ba.
mutui in se totiꝰ suauitatis ferunt᷑ aspectus.
seĩ indices amoris. Deniq illã amicã nuncu¬
pat. pulchrã ꝓnuntiat. pulchrã iterat: eade
ab illa uicissim recipiens. Nec ociosa I tera¬
tio. quȩ amoris confirmatio ẽ: ⁊ fortassis ali¬
quid innuit inquirendũ. Queramꝰ geminam
animȩ pulchritudine̾: hoc enĩ mͥ uidet᷑ in¬
nuere. Decor anime humilitas ẽ. Non a me

Expanded text:
correptionem emendatio, emendationem recorreptionem emendatio, emendationem remuneratio secuta est. Adest dilectus, amovetur magister, rex disparet, dignitas exuitur, reverentia ponitur. Cedit quippe fastus, ubi invalescit affectus. Et sicut quondam quasi amicus ad amicum Moyses loquebatur , et Dominus respondebat: ita et nunc inter Verbum et animam, ac si inter duos vicinos, familiaris admodum celebratur confabulatio. Nec mirum. Ex uno amoris fonte utrique influit diligere invicem, confoveri pariter. Ergo dulciora melle volant hinc inde verba, mutui in se totius suavitatis feruntur aspectus, sancti indices amoris. Denique is iilam amicam nuncupat, pulchram pronuntiat, pulchram iterat, eadem ab illa vicissim recipiens. Nec otiosa iteratio, quae amoris confirmatio est, et fortassis aliquid innuit requirendum. 1423 2. Quaeramus geminam animae pulchritudinem: hoc enim mihi videtur innuere. Decor animae humilitas est. Non a me
Abbreviated transcription (Latin):
more uinũ emulationis. securus accede ad sa¬
nanda uulnera illiꝰ qui incidit in latrones: pi¬
issimi samaritani optimus imitator. secure qͣ¬
q dicito & tu cũ sponsa. Dotrus eypri dilectus
mis mͥ: in uineis engaddi. Hoc est. ⁊̾elus iusti¬
tiȩ amor dilecꝰti mei mͥ: in affectib pietatis.
Et de hoc satis. Nã ⁊ infirmitas mea pausandũ
indicit. sic̃ ⁊ sepe facit: ita ut plerumq co¬
gar imꝑfectas ut ipsi scitis relinquere dispu¬
tationes. residuaq capituloꝵ in diem alteruͣ re¬
seruare: S quid: Ego in flagella paratus sũ. sci¬
ens me adhuc longe reciꝑe imparia meritis.
uapulẽ sane uapulem ut male oꝑans: si forte
u̾b̾a in merita reputent᷑. fortassis miserebitur
flagellato. qui bonũ in me ñ inuenit qd̃ re¬
pulchra: oculi tui colũbarũ. Pulchre. op¬
time ex amore sponse pͣsumptio: ex a¬
more indignatio sponsi. Hoc rei exitus
probat. Qenĩ p̃sumptione̾ correctio.

Expanded text:
more vinum aemulationis, securus accede ad samore vinum aemulationis, securus accede ad sananda vulnera illius qui incidit in latrones, piissimi Samaritani optimus imitator. Secure quoque dicito et tu cum sponsa, Botrus Cypri dilectus meus mihi in vineis Engaddi: hoc est, Zelus justitiae, amor dilecti mei mihi in affectibus pietatis. Et de hoc satis. Nam et infirmitas mea pausandum indicit, sicut et saepe facit; ita ut plerumque cogar imperfectas, ut ipsi scitis, relinquere disputationes, residuaque capitulorum in diem alterum reservare. Sed quid? Ego in flagella paratus sum , sciens me adhuc recipere longe imparia meritis. Vapulem sane, vapulem ut male operans, si forte verbera in merita reputentur: fortassis miserebitur flagellato, qui bonum in me non invenit quod repulchra; oculi tui columbarum . Pulchre, optime, ex amore, sponsae praesumptio; ex amore, indignatio sponsi. Hoc rei exitus probat. Etenim praesumptionem correptio,
Abbreviated transcription (Latin):
queͣ gestat homine immo qui ipse ẽ. ⁊ materi¬
am sumit & formã miserendi hominib aliis: ita
solũ ciuiquã facere hominũ qd pati ipse nolit.
s etiã ñ facere omĩa omĩb quȩcũq sibi fieri ue¬
lit. En unde oleu̾. Uinũ unde  ẜ fecto ex botro
cypri. E enĩ si amas dnm iħm toto corde tota
anima. tota uirtute tua: numquid si uideris eiꝰ
inuirias contemptũq ferre ullatenus ȩquo a¬
nimo poteris. ᷤ Minime: s mox arreptus spũ
udicii ⁊ spũ ardoris. ⁊ tamquã potens crapu¬
latus a uino. repletꝰ ⁊ elo finees dices cũ dauid.
Tabescere me fecit zelus m̃s. qr oblati sunt uer¬
ba tua inimici mei. & cũ dño. ⁊elus domꝰ tue
comedit me. uinũ gͦ est feruissimꝰ zelus iste. ex¬
pͣssum de botro cypri: ⁊ calix inebrians xp̃i a
eoqd̃ diuino amore flagraret. Habens itaq
ex frat᷑no oleũ mansuetudinis. ⁊ ex diuino a¬

Expanded text:
quem gestat homine, imo qui ipse est, et materiquem gestat homine, imo qui ipse est, et materiam sumit, et formant miserendi hominibus aliis, ita solum cuiquam facere hominum quod pati ipse nolit, sed etiam non facere omnia omnibus quaecunque sibi fieri velit? 8. En unde oleum. Vinum unde? Profecto ex botro Cypri. Etenim, si amas Dominum Jesum toto corde, tota anima, tota virtute tua; nunquid si videris ejus injurias, contemptumque, ferre ullatenus aequo animo poteris? Minime: sed mox arreptus spiritu judicii et spiritu ardoris, et tanquam potens crapulatus a vino , repletus zelo Phinees, dices cum David: Tabescere me fecit zelus meus, quia obliti sunt verba tua inimici mei ; et cum Domino: Zelus domus tuae comedit me . Vinum est ergo fervidissimus zelus iste, expressum de botro Cypri, et calix inebrians Christi ameo quod divino amore flagraret. Hebens itaque ex fraterno oleum mansuetudinis, et ex divino a
Abbreviated transcription (Latin):
cuꝑabit oleũ ingenite mansuetudinis. qd sei¬
mel ẽ ext̃minatũ in ea. Uerũtũ qd̾ nͣ potest na¬
tura: potest grã. Iuẽ gͦ hominuͣ unctio spc̃ mi¬
serata ꝑfundere denuo sua benignitate. digna¬
bit᷑. is continuo reu̾tet᷑ in hominẽ: insuꝑ ⁊ ali¬
quid melius a grã quã a natura recipiet. In fide
⁊ lenitate scm̃ faciet illũ: ⁊ dabit illi nͣ oleu̾
s balsamũ in uineis engaddi. Nec enĩ dubium
ex fonte hedi ꝓfluere carismata meliora. euus
utiq unctio. hedos u̾tit in agnos. ⁊ de sinistra
transfert ad dexterã peccatores. abundantuis
quidẽ aute ꝑfusos unctione miscđie: ut ubi¬
suꝑ habundauert̃ delicta. suꝑhabundet h grã.
An ñ uere uidet᷑ tibi redisse. qͦdã mͦ is homo
m hominẽ. qui animi scłaris feritate deposita.
i recuꝑata etiam cũ fenore grẽ humanȩ unc¬
tione mansuetudinis. quã in ipso musce carna¬
lium cupiditatũ penitus ext̾minarant. de suo

Expanded text:
cuperabit oleum ingenitae mansuetudinis, quod secuperabit oleum ingenitae mansuetudinis, quod semel est exterminatum in ea. Verumtamen quod non potest natura, potest gratia. Quem ergo hominum unctio spiritus miserata, perfundere denuo sua benignitate dignabitur, is continuo revertetur in hominem, insuper et aliquid melius a gratia quam a natura 1422 recipiet. In fide et lenitate sanctum faciet illum, et dabit illi non oleum, sed balsamum in vineis Engaddi. 7. Nec enim dubium ex fonte haedi profluere charismata meliora, cujus utique unctio haedos verti in agnos, et de sinistra transfert in dexteram peccatores, abundantius quidem ante perfusos unctione misericordiae, ut, ubi abundaverunt delicta, superabundet et gratia . An non vere videtur tibi redisse quodammodo is homo in hominem, qui animae saecularis feritate deposita, et recuperata, etiam cum fenore gratiae, humanae unctione mansuetudinis, quam in ipso muscae carnalium cupiditatum penitus exterminarant; de suo
Abbreviated transcription (Latin):
piscentias inquit tuas nͣ eas. E merito mori¬
nis. singulari suauitate pͥuamus: Hee ꝓrsus mus¬
&e. sordidȩ ⁊ pungentes. quȩ in nob decorẽ natu¬
re fędant mentẽ curis ⁊ sollicitudiib lacerant.
socialis grẽ suauitate᷑ ext̾minant. Hinc homo ui¬
nior filius appellat᷑. qd̾ natura quodã insensate
lubrico adolescentiȩ deprauata. lubrieo adolescen¬
tie omnẽ iurilis maruritatis ac sapientie su¬
cum amiserit: ⁊ u̾sus in asꝑum arente animo
ab meunte. adolescentia ista pessima atq miser¬
rima. ꝓni st̃ sensus hominis ⁊ cogitationes it
maluĩ: ⁊ natura ad indignandũ quã ad cõpati¬
endũ paratior. Inde homo tãquã omĩno exut
homine: in quo uult sibi cũ opus htͣ ab hoĩb
subueniri: ñ uult ipse hominib opꝰ habentib
subuenire: Magis aut̃ iudicat. sꝑnit. irridei
homo homines. delinquentes peccator.: nͣ consi¬
derans seipsũ ne ⁊ ipse tẽptetur. A quo malo

Expanded text:
piscentias, inquit, tuas non eas . Et merito moripiscentias, inquit, tuas non eas . Et merito morinis singulari suavitate privamus. Hae prorsus muscae sordidae et pungentes, quae in nobis decorem naturae foedant, mentem curis et sollicitudinibus lacerant, socialis gratiae suavitatem exterminant. Hinc homo junior filius appellatur, quod natura, quodam insensatae lubrico adolescentiae depravata, omnem virilis maturitatis ac sapientiae succum amiserit; et, versus in asperum, arente animo ab ineunte adolescentia ista pessima atque miserrima proni sunt sensus hominis et cogitationes in malum, et natura ad indignandum quam ad compatiendum paratior. Inde homo tanquam omnino exutus hominem, in quo vult sibi, cum opus habet, ab hominibus subveniri, non vult ipse hominibus opus habentibus subvenire. Magis autem judicat, spernit, irridet homo homines, delinquentes peccator, non considerans se ipsum, ne et ipse tentetur. A quo malo
Abbreviated transcription (Latin):
si peccato nͣ obsolescat. istiꝰmodi gratȩ ⁊ egregiȩ
quasi suauitatis liquor. ut molliorem magis ad
compatiendum peccantib. quã ad indignandum
tis unguentũ. ⁊ minime htͣ in se natura unde
id reparet. sibi semel amissum: sentit se dolen¬
da mutatione corruere in illud qđ ueraciter
ait scriptura. Proni sunt sensus hominis & co¬
gitationes in malũ. ab adolescentia. Non bo¬
na adolescentia. in qua filiꝰ iunior portionem
sibi patͣne substantiȩ postulat sequestrari. &
bonũ incipit uelle diuidere qd̾ in cõmune dul¬
cius possidetur: ⁊ hab̾e solus qđ participatione
nͣ minust᷑. spͣarticipatione amittit᷑. Deniq oĩa
inquit bona sua dissipauit uiuendo luxuriose:
cũ meretricib. Quenã hȩ meretrices: uide
ne ipsȩ sint quȩ extͣminant suauitatis ungẽ¬
tum. carnales uiđł concupiscentiȩ: de quibus
salubrime scriptura te ammonens. post cõcu¬

Expanded text:
si peccato non obsolescat, istiusmodi gratae et egregiae si peccato non obsolescat, istiusmodi gratae et egregiae quasi suavitatis liquor, ut molliorem magis ad compatiendum peccantibus, quam ad indignandum tis unguentum , et minime habet in se natura unde id reparet sibi semel amissum, sentit se dolenda mutatione corruere in illud, quod vercaiter ait Scriptura: Proni sunt sensus hominis et cogitationes in malum ab adolescentia . Non bona adolescentia, in qua filius junior portionem sibi paternae substantiae postulat sequestrari, et bonum incipit velle dividere, quod in commune dulcius possidetur; et habere solus, quod participatione non minuitur, partitione amittitur. Denique: Omnia, inquit, bona sua dissipavit vivendo luxuriose cum meretricibus . Quaenam hae meretrices? Vide ne ipsae sint quae exterminant suavitatis unguentum, carnales videlicet concupiscentiae, de quibus saluberrime Scriptura te admonens: Post concu
Abbreviated transcription (Latin):
hoc scimꝰ unde uenit. etiã audistis s adutistis
forsitan. Dicꝰtũ nãq ẽ qd ex considatione sui ip¬
sius. cuiq ueniat mansuetũ ẽẽ ad om̃s. dũ hõ
consilio sapientissimi pauli. ut pie condescen¬
de sciat p̾occupatis in peccato. consid̾at seipsũ
ne ⁊ ipse temptet᷑ An nͣ hinc deniq amor. pro¬
ximi radicẽ trahit de quo in lege. mandatur.
diliges ꝓrimũ tuũ sicut teipsum: Ex intimis¬
sane humanis affectib pͥmordia ducit sui ortus
fr̃na dilectio. ⁊ de insita homini ad seipsũ natura¬
li quadã dulcedine. tãquã de humore tͣreno. su¬
mit. ꝓculdubio uegetationẽ ⁊ uim. ꝑ quã spirã¬
te quidẽ᷑ grã desuꝑ. fructus parturit pietatis:
ut qd̃ sibi anima naturalit᷑ appetit. naturȩ cõ¬
sorti id ẽ alt̾i homini iure quodã humanitatis.
ui potuerit ⁊ oportuerit ñ existimet denegan¬
dum. sed sponte ac libens imꝑtiat. In est gͦ nat᷑e

Expanded text:
hoc scimus unde venit, et jam audistis, sed non advertistis hoc scimus unde venit, et jam audistis, sed non advertistis forsitan. Dictum namque est, quod ex consideratione sui ipsius cuique veniat mansuetum esse ad omnes, dum homo consilio sapientissimi Pauli, ut pie condescendere sciat praeoccupatis in peccato, considerat se ipsum, ne et ipse tentetur? . An non hinc denique amor proximi radicem trahit, de quo in lege mandatur: Diliges proximum tuum sicut te ipsum? Ex intimissane humanis affectibus primordia ducit sui ortus fraterna dilectio, et de insita homini ad se ipsum naturali quadam dulcedine, tanquam de humore terreno, sumit procul dubio vegetationem et vim, per quam, spirante quidem gratia desuper, fructus parturit pietatis: ut quod sibi anima naturaliter appetit, naturae consorti, id est alteri homini, jure quodam humanitatis, ubi poterit et oportuerit, non existimet denegandum, sed sponte ac libens impertiat. Inest ergo naturae,
Abbreviated transcription (Latin):
mordaciorib uti medicam̃tis ⁊ uinũ cõpunctio¬
nis infundere: duris uidł̃ cũ eo increpationibus
atq inuectionib age̾: ⁊ si causa requirit e duri¬
tia tanta ẽ. etiã censurȩ eccłiastioꝵ baculo ꝑcel¬
lere contẽptorẽ. S unde illi hoc uinũ. Non
enĩ in uineis engaddi uinũ inuenit᷑ s oleum.
Querat gͦ in cypro: nã illa insula ferax ẽ uini.
⁊ uini optimi: tollensq inde sibi ingentẽ. bo¬
trũ quẽ olim exploratores de isrł in uec̾te. fe¬
rebant. chorum ꝓpħicũ p̃cedentẽ ⁊ subsequen¬
tẽ apłicũ. mediũ aut̃ iħm pulchro scemate. fi¬
gurantes. Hunc gͦ botrum accipiens sibi dicat.
Dotrus eypri dilectus ms mihi. uidimꝰ botrum
uideamus qualit᷑ zeli uinũ exprimat᷑ ex eo. E¬
enĩ si peccanti hoĩ homo peecator minime indig¬
nat᷑. s magis quasi quendã ei suauissimi balsa¬
mi rorẽ sudans. piũ exhibet cõpassionis affectũ.

Expanded text:
mordacioribus uti medicamentis, et vinum compunctiomordacioribus uti medicamentis, et vinum compunctionis infundere; duris videlicet cum eo increpationibus atque invectionibus agere, et, si causa requirit, et duritia tanta est, etiam censurae ecclesiasticae baculo percellere contemptorem. Sed unde illi hoc vinum? Nec enim in vineis Engaddi vinum invenitur, sed oleum. Quaerat ergo in Cypro: nam illa insula ferax est vini, et vini optimi; tollensque 1421 inde sibi ingentem botrum, quem olim exploratores de Israel in vecte ferebant , chorum propheticum praecedentem, et subsequentem apostolicum, medium autem Jesum pulchro schemate figurantes: hunc ergo botrum accipiens sibi dicat: Botrus Cypri dilectus meus mihi. 4. Vidimus botrum; videamus qualiter zeli vinum exprimatur ex eo. Etenim si peccanti homini homo peccator minime indignatur, sed magis quasi quemdam ei suavissimi balsami rorem sudans pium exhibet compassionis affectum;
Abbreviated transcription (Latin):
sp̃m iã accepit. curabit huiꝰmodi mox instru¬
ere in eodẽ spũ lenitatis: considerans seipsum
ne & ipse temptetur. In hoc typo quot quot
baptieandi sunt etiã corporalit᷑ eccłia oleo
materiali ungere consueuit. Quia uͦ uulne¬
ra illius qui incidit in latrones. ⁊ iumͣto cor¬
poris pii samaritani eccłie ẽ deportatus in
stabulũ. ñ in solo oleo s in uino simul ⁊ oleo
sanitatẽ recipiunt. necessariũ habet spitał
medicus etiã uinũ feruidi ⁊ eli cũ oleo man¬
suetudinis : cui sane ñ mͦ conuenit consolari pu¬
sillanimes. s ⁊ corriꝑe inquietos. Si eniͣ uiderit
illũ qui uulneratus ẽ id ẽ qui peccauit. blandis
⁊ lenib hortam̃tis quȩ in eũ p̃rogata sunt mi¬
nime em̃datũ. magis aut̃ forte etiã abutentem
sua mansuetudine. ⁊ patientia negligentiorem
fieri. ⁊ in peccato suo etiã securiꝰ obdormire. fru¬
strato ita suauiũ oleo monitoꝵ. oportebit sane

Expanded text:
spiritum jam accepit, curabit hujusmodi mox instruspiritum jam accepit, curabit hujusmodi mox instruere in eodem spiritu lenitatis, considerans se ipsum, ne et ipse tentetur . In hoc typo quotquot baptizandi sunt, etiam corporaliter Ecclesia oleo materiali ungere consuevit. 3. Quia vero vulnera illius qui incidit in latrones, et jumento corporis pii Samaritani, Ecclesiae est deportatus in stabulum, non in solo oleo, sed in vino simul et oleo sanitatem recipiunt : necessarium habet spiritualis medicus etiam vinum fervidi zeli cum oleo mansuetudinis, cui sane convenit non modo consolari pusillanimes, sed et corripere inquietos. Si enim viderit illum qui vulneratus est, id est qui peccavit, blandis ac lenibus hortamentis, quae in eum praerogata sunt, minime emendatum, magis autem forte etiam abutentem sua mansuetudine, et patientia negligentiorem fieri, et in peccato suo etiam securius obdormire: frustrato tam suavium oleo monitorum, oportebit sane
Abbreviated transcription (Latin):
os temptationũ agnoscere. ac ꝑ hoc nec euadere
potuit. donec ꝑ grãm illiuis qui illuminat ocecos
recepit ocłos fidĩ. donec uenit ad ȩccłiam que htͣ
ocłm temptationis. donec se tradidit uiris spiri¬
talib instruendũ. qui illuminati spũ sapientię.¬
⁊ suo exꝑim̃to docti possunt ueracit᷑ dicere: qͥa
nͣ ignoramus astutias diaboli. ⁊ cogitationeᷤ eiꝰ.
Ferunt in engaddi arbusculas balsami crescere
quȩ in modum uinearũ ab indigenis excolunt᷑¬
⁊ inde forsitan uineas appellauit. Alioqum qͥo
faceret botrus cipri in uineis engaddiQus
unquã botros de uineis in uineas transpor ta¬
uit. ͦ Solet si quidẽ uͥ deest. aliunde euem ñ
ubi adest. Ergo uineas engaddi dicit plebes
eccłiȩ. quȩ habet balsami liquorẽ spm mansu¬
etudinis: in quo paruuloꝵ ad huc inxp̃o te
teneritudinẽ blande fouet: ⁊ dolores penitẽ¬
tium consolatur. S ⁊ si quis fr̃ in aliquo delic¬
to p̾occupatꝰ fuerit. uir eccłiasticus qui hunc

Expanded text:
eos tentationum agnoscere, ac per hoc nec evadere potuit, donec per gratiam illius qui illuminat caecos, recepit oculos fidei, donec venit ad Ecclesiam, quae habet oculum tentationis; donec se tradidit viris spiritualibus instruendum, qui illuminati spiritu sapientiae, suo et experimento docti, possunt veraciter dicere quia non ignoramus astutias diaboli, et cogitationes ejus . 2. Ferunt in Engaddi arbusculas balsami crescere, quae in modum vinearum ab indigenis excoluntur: et inde forsitan vineas appellavit. Alioquin quid faceret botrus Cypri in vineis Engaddi? quis unquam botros de vineis in vineas transportavit? solet siquidem vinum, ubi deest, aliunde evehi, non ubi adest. Ergo vineas Engaddi dicit plebes Ecclesiae, quae habet balsami liquorem, spiritum mansuetudinis, in quo parvulorum adhuc in Christo teneritudinem blande fovet, et dolores poenitentium consolatur. Sed et si quis frater in aliquo delicto praeoccupatus fuerit, vir ecclesiasticus, qui hunc
Abbreviated transcription (Latin):
dari noluerim. Quãꝗͣ in his etiam que plana uideis.
quandoq talia latent: quȩ ipsis qͦ qui capaciores
uident᷑ .i p̃uolantes ingenio. ñ erit inutile si dili¬
gentiꝰ declarent᷑. S uide iã similitudinẽ de pharaõe
⁊exercitu eiꝰ ⁊ dñi equitatu. Non int̃ ipsos eqͥtatus
similitudo data ẽ. s de ipsis. Que enĩ societas luci
ad tenebras: aut que pars fideli cũ infidele: Sed
int̃ scãm spiritalẽq aĩam ⁊ eqͥtatũ dni plane cõpa¬
ratio ẽ. n inter pharaonẽ ⁊ diabolũ. amboꝵq exer¬
citꝰ. Nec miraberis unã aĩam equitatꝰ multitudini
b ordinatio. quanta in morib disciplina. quan¬
ta in orationib armatura. quantũ in actioib ro¬
bur. quantꝰ in zelo terror: quanta deniq ipsi
cũ hoste conflictuum assiduitas. numerositas tri¬
umphoꝵ. Beniq in consequentib legit᷑. Terribił
ut castroꝵ acies ordinata. & item. Q d uidebis in

Expanded text:
dari noluerim. Quanquam in his etiam quae plana videntur, dari noluerim. Quanquam in his etiam quae plana videntur, quandoque talia latent, quae ipsis quoque, qui capaciores videntur et praevolantes ingenio, non erit inutile si diligentius declarentur. 4. Sed vide jam similitudinem de Pharaone et exercitus ejus, et Domini equitatu. Non inter ipsos exercitus similitudo data est, sed de ipsis. Quae enim societas luci ad tenebras? aut quae pars fideii cum infideli? Sed inter sanctam spiritualemque animam, et equitatum Domini plane comparatio est, et inter Pharaonem et diabolum, amborumque exercitus. Nec miraberis unam animam equitatus multitudini bus ordinatio, quanta in moribus disciplina, quanta in orationibus armatura. quantum in actionibus robur, quantus in zelo terror, quanta denique ipsi cum hoste conflictuum assiduitas, numerositas triumphorum. Denique in consequentibus legitur: Terribilis ut castrorum acies ordinata ; et item: Quid videbis, in
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗͣ lib̾ata ẽ. asciscitur in amicã. decorẽ. induit᷑ tamꝗͣ
dnĩ sponsa: interim tam̃ in genis dũtaxat ⁊ in col¬
lo. Ad hec illi ꝓmittunt᷑ murenule ꝓ ornatu. ipseq
auree: ꝓ p̃cio: s ⁊ distincte argento ꝓ decore. Cui non
admodũ placeat ordo ipse donationũ: Orimũ mi¬
sericordit lib̾atur. scdo dignant̃ adamat᷑. t̾cio benig
ne abluit᷑ ⁊ purgat᷑: postremo optimi ornam̃ti acci¬
pit ꝓmissionẽ. Non ambigo qͦsdam ĩa ur̃m in semet¬
monitos ad intelligentiã p̃uolare. S sane memor
u̾siculi illiꝰ. declaratio sermonũ tuoꝵ illuminat.i
intellectũ dat paruulis: ꝓ huiꝰmodi dignũ ouco.
eãdem modice latiꝰ explananda. Benignꝰ ẽ eiũ sp̃e
cupiat satisface. studiosis. ut more gerere tardiorib
ñ recuset. Peniq qͥ elucidant me. uitã et̾nã habe¬
bunt: ait ipsa sapientia. Quo qͥdem p̃mio: ego frau¬

Expanded text:
quam liberata est, asciscitur in amicam, decorem induitur tanquam quam liberata est, asciscitur in amicam, decorem induitur tanquam Domini sponsa, interim tamen in genis duntaxat et in collo. Ad haec illi promittuntur murenulae pro ornatu, ipsaeque aureae pro pretio, sed et distinctae argento pro decore. Cudonationum? Primum, misericorditer liberatur: secundo, dignanter adamatur; tertio, benigne 1407 abluitur et purgatur; postremo, optimi ornamenti accipit promissionem. 3. Non ambigo quosdam jam vestrum in semetento commonitos ad intelligentiam praevolare. Sed sane memor versiculi illius: Declaratio sermonum tuorum illuminat, et intellectum dat parvulis ; pro hujusmodi dignum duco cadem modice latius explananda. Benignus est enim Spicupiat satisfacere studiosis, ut morem gerere tardioribus non recuset. Denique: Qui elucidant me, vitam aeternam habebunt, ait ipsa Sapientia : quo quidem praemio ego frau
Abbreviated transcription (Latin):
mea munera. qͥb te honoraui ⁊ ornaui. Nec mͥ ẽ ani
mi illa retrahere: s magis addere ampliora. uelsic.
Non egre feras amica mea minime acciꝑe te mͦ quod
postulas. quȩ tanta a me iã accepisti. ⁊ maiora hoꝵ
accipies. si in p̃ceptis meis ambulaueris. ⁊ in amore
meo ꝑseueraueris. Nlec ꝓ littere consonantia. Nc̃ ĩã in¬
deamꝰ qualia sint que se donasse cõmeniorat. & pͥmũ
qͥdem qd eam assimilauit eqͥtatui suo in currib pha¬
raonis. lib̃ando utiq a iugo peccati. mortificatis uni¬
uisis oꝑib carnis. quẽ admodũ ille ppłs lib̾atꝰ est aser¬
uitute egypti. subusis & subm̾sis cunctis cur̾ribus
pharaonis. Id qͥdem miseratio maxima. In qua ego qͦ
si głari uoluero ñ ero insipiens: ueritatẽ enĩ dicã. fa¬
litꝰ: miscdĩas dñi in eteruũ cantabo. uerũ hactenus
mͥ cũ sponsa. De reliquo illa singłari dignatione post¬

Expanded text:
mea munera, quibus te honoravi et ornavi. Nec mihi animi mea munera, quibus te honoravi et ornavi. Nec mihi animi est illa retrahere, sed magis addere ampliora. Vel sic: Non aegre feras, amica mea, minime te accipere modo quod postulas, quae tanta a me jam accepisti: et majora horum accipies, si in praeceptis meis ambulaveris, et in amore meo perseveraveris. Haec pro litterae consequentia. 2. Nunc jam videamus, qualia sint quae se donasse commemorat. Et primum quidem est, quod eam assimilavit equitatui suo in curribus Pharaonis, liberando utique a jugo peccati, mortificatis universis operibus carnis; quemadmodum ille populus libera tus est a servitute Aegypti, subversis et submersis cunctis curribus Pharaonis . Id quidem miseratio maxima, in qua ego quoque si gloriari voluero, non ore insipiens: Veritatem enim dicam. Famisericordias Domini in aeternum cantabo . Verum hactenus mihi cum sponsa. De reliquo, illa singulari dignatione, post
Abbreviated transcription (Latin):
typũ eccłe in patrib p̃cessisse ⁊ nr̃e sacram̃ta
salutis preostensa eẽ. in exitu isrł de egypto. gemi¬
noq illo ammirabili maris obsequio: & transitum
scił populo dantis. ⁊ ultionẽ de hostib. Baptismi grã
euident expͥmitur saluantis hoĩes: ⁊ crununa subm̾¬
gentis. Om̃s inqͥt sub nube fuert: ⁊ om̃s in moyse
baptizati sunt in nube & in mari. S oportet con¬
sequentiam sic̃ solemꝰ signare u̾boꝵ. ⁊ sequentia pͥ¬
orib copulare: & ita demũ elicere suaue quippiam.
si possimus: qd̃ ꝓsit morib instruendis. Ubi itaq
sponse p̃sũͣptio dura ⁊ austera increpatione increpa¬
repressa est: ne tristior remaneret bona illi aliqͤ
que iã acceꝑat ad memoriam recducunt᷑. ⁊ aliqͣ que
nondũ acceꝑat ꝓmittunt᷑. s ⁊ pulchra denuo ꝑhi¬
betur. ⁊ appellatur amica. Qd̃ tͥ inqͥt dure locutus sũ
amica mea. nulla in me tͥ suspicio sit odii uł ranco¬
ris: nam signa amoris mei in te euidentia st̃ ipsa

Expanded text:
typum in patribus praecessisse, et nostrae sacramenta salutis praeostensa esse. In exitu Israel de Aegypto, geminoque illo admirabilis maris obsequio, et transitum scilicet populo dantis, et ultionem de hostibus, baptismi gratia evidenter exprimitur, salvantis homines, et crimina submergentis. Omnes, inquit, sub nube fuerunt, et omnes in Moyse baptizati sunt in nube et in mari . Sed oportet consequentiam, sicut solemus, signare verborum, et sequentia prioribus copulare; et ita demum elicere suave quidpiam, si possumus, quod prosit moribus instruendis. Ubi itaque sponsae praesumptio dura et austera increpatione repressa est; ne tristior remaneret, bona illi aliqua, quae jam acceperat, ad memoriam reducuntur, et aliqua quae nodum acceperat, promittuntur; sed et pulchra denuo perhibetur, et appellatur amica. Quod tibi, inquit, dure locutus sum, amica mea, nulla in me tibi suspicio sit odii vel rancoris. Nam signa amoris mei in te evidentia sunt ipsa
Abbreviated transcription (Latin):
accedẽ claritatem. Ergo ad seipsam ꝓtinꝰ reuocat᷑.
& ignorantia conuincitur. ⁊ insolentia castigat᷑. Si ig¬
noras te inquit: egrede. Terribilit sponsus intonat
in dilectã. non tamquã sponsus s tamꝗͣ magister:
ñ quasi iratus. s ut t̾rita purgaret᷑: purgata idone¬
a reddetur huic ipsi cui inhiat uisioni. Mundicordib
nempe illa uisio sequestrat᷑. Pulchre aũ. pulchram ñ
om̃imͦ qͥdem. s pulchram int̾ mulieres eam dicit. ui¬
deł cũ distinctione. quatinꝰ ⁊ ex hoc ampliꝰ repͥmat᷑.
i sciat qͥd desit sibi. Ego enĩ puto mulierũ hoc loco
noĩe appellatas animas carnales. ac scłares. incħ in
se uirile habentes. nichil forte aut constans in suis
actib demonstrantes. s totũ remissũ totũ femineum
⁊ molle ⁊ qd uiuunt ⁊ qd̃ agunt. Spualis aĩa. ⁊ si in¬

Expanded text:
accedere claritatem. Ergo ad se ipsam protinus revocatur, accedere claritatem. Ergo ad se ipsam protinus revocatur, et ignorantia convincitur, et insolentia castigatur. Si ignoras te, inquit, egredere . Terribiliter sponsus intonat in dilectam, non tanquam sponsus, sed tanquam magister; et non quasi iratus, sed ut territa purgaretur, purgata idonea redderetur huic ipsi, cui inhiat, visioni. Mundicordibus nempe illa visio sequestratur. 4. Pulchre autem pulchram, non omnimode quidem, sed pulchram inter mulieres eam dicit, videlicet cum distinctione; quatenus et ex hoc amplius reprimatur, et sciat quid desit sibi. Ego enim puto mulierum nomine hoc loco appellatas animas carnales ac saeculares, nihil in se virile habentes, nihil forte aut constans in suis actibus demonstrantes, sed totum remissum, totum femineum et molle quod vivunt, et quod agunt. Spiritualis a
Abbreviated transcription (Latin):
pedit a salute: S hoc ẽ quod dico: dm̃ ignoratis.
s nec creditis auditui nr̃o. uellem uos exꝑtis crede
absit aũ ut de tali hoc est de d̾i ignorantia sponsã ẽmonitã
sentiamꝰ: que tanta sponsi pariter ⁊ dĩ sui. ñ dico
agnitione s amicicia ⁊ familiaritate donata est.
ut eiꝰ crebra colloquia ⁊ oscła mereret᷑: ⁊ nẽ famili¬
ari ausu loqͥtur. Indica mͥ uͥ pascas uͥ cubes in me¬
ridie. Ubi sane non ipsũ s locũ habitationis głe eiꝰ
sibi indicari reqͥrit: quãquã non aliud ipse. ⁊ aliud
locus eiꝰ uł gła. S. reprimenda censet᷑. ꝓpt̃ p̃sumpti¬
onẽ. & de sua ipsius cõmonenda cognĩtione in qua
nimirũ uisa est aliquatenꝰ caligare. que tante se
estimarit idoneam uisioni: siue minꝰ attendens pre
excessu suo qd eẽt in corpore. siue frustra sꝑans etiam
manente in corpore ad illam se posse maccessibilem

Expanded text:
pedit a salute? Sed hoc est quod dico: Deum ignoratis, pedit a salute? Sed hoc est quod dico: Deum ignoratis, sed nec creditis auditui nostro. Vellem vos vel expertis credeAbsit autem ut de tali, hoc est de Dei ignorantia, sponsam commonitam sentiamus, quae tanta sponsi pariter et Dei sui, non dico agnitione, sed amicitia et familiaritate donata est, ut ejus crebra colloquia et oscula mereretur, et nunc familiari ausu loquitur: Indica mihi ubi pascas, ubi cubes in meridie. Ubi sane non ipsum, sed locum habitationis gloriae ejus sibi indicari requirit, quanquam non aliud ipse, et aliud locus ejus vel gloria. Sed reprimenda censetur propter praesumptionem, et de sua ipsius commonenda cognitione, in qua nimirum visa est aliquatenus caligare, quae tantae se aestimarit idoneam visioni, sive minus attendens prae excessu suo, quod esset in corpore, sive frustra sperans, etiam manentem in corpore ad illam se posse inaccessibilem
Abbreviated transcription (Latin):
d̾i qͥdã habent. Ego aũ dico om̃s ignorare d̃m̃: qͥ
nolunt conu̾ti ad eum. Neq enĩ ob aliud ꝓculdu¬
bio renuunt: nͥ qr grauẽ ⁊ seuerũ imaginantur
qͥ pius ẽ: durũ ⁊ implacabilẽ qͥ misericors ẽ: ferũ
& terribilẽ qͥ amabilis ẽ: & m̃titur iniqͥtas sibi. for¬
mans sibi idolũ ꝓ eo qd̃ non ẽ ipse. Qͥd timetis mo¬
dice fidi: ut peccata nolit remitt̾e: ͦS affixit ea cru¬
ci: cũ suis manib. Qd̃ teneri ⁊ delicati estis: S ip̃se
nouit figm̃tũ nr̃m. Qđ male assueti ⁊ ligati peccandi
consuetudine.s. dñs soluit compeditos. Forte ne ir¬
ritatꝰ immanitate ⁊ multitudine cͥminũ: cunctet᷑
porrigere manũ aduitorii: s uͥ abundauit delictũ:¬
suꝑabundare ⁊ gr̃ã consueuit. An de uestim̃to sol¬
liciti estis uel cibo. ceterisq corpori ur̃o necessariis.
⁊ ꝓpt̾ea cunctamini relinquere ur̃a: S scit qr his
om̃ib indigetis. Qͥd uultis amplius:  quid iam ĩ¬

Expanded text:
Dei quidam habent . Ego autem dico omnes ignorare Deum, qui nolunt converti ad Deum. Neque enim ob aliud procul dubio renuunt, nisi quia gravem et severum imaginantur, qui pius est, durum et implacabilem, qui misericors est, ferum et terribilem, qui amabilis est: et mentitur iniquitas sibi, formans sibi idolum pro eo quod non est ipse. Quid timetis modicae fidei? ut peccata nolit remittere? Sed affixit ea cruci cum suis manibus. Quod teneri et delicati estis? Sed ipse novit figmentum nostrum. Quod male assueti, et ligati peccandi consuetudine? Sed Dominus solvit compeditos . Forte ne irritatus immanitate et multitudine criminum, cunctetur porrigere manum adjutorii? Sed ubi abundavit delictua consuevit . 1405 An de vestimento solliciti estis, vel cibo, caeterisque corpori vestro necessariis, et propterea cunctamini relinquere vestra? Sed scit quia his omnibus indigetis . Quid vultis amplius? quid jam im
Abbreviated transcription (Latin):
piat emer̾surꝰ. sic̃ scriptũ ẽ impius cũ uenerit
in ꝓfundũ maloꝵ contempnit: aut certe dissimu¬
lans & sibi qualicũq ueri simili blandiens rõne. re¬
uocat se irreuocabilit̾ ad scłm. ad ꝑfruendũ. ad
deliciandũ in om̃ib bonis eiꝰ quoad licuerit. Cũ aũ
dixerit pax ⁊ securitas tẽ subitaneus suꝑueniet

Expanded text:
piat, emersurus, sicut scriptum est: Impius, cum venerit piat, emersurus, sicut scriptum est: Impius, cum venerit in profundum malorum, contemnit : aut certe dissimulans, et sibi qualicunque verisimili blandiens ratione, revocat se irrevocabiliter in saeculum, ad perfruendum et deliciandum in omnibus bonis ejus, quoad licuerit. Cum autem dixerit: Pax et securitas, tunc repent
Abbreviated transcription (Latin):
uid gͦ dĩ ignorantia parturit. mnã hinc
incipiendũ ẽ: sic̃ recordamini hic eri fuis¬
¶ I se t̾minatũ. Qͥd itaq parturit.
te aliqͥs reuersus in se ⁊ displicens sibi in oĩb malis
que fecit. cogitansq resipiscere ⁊ redire ab oĩ uria ma¬
la ⁊ carnali conu̾satione sua. si ignorat quã bonꝰ sit
d̾e. quã suauis ⁊ mitis. ⁊ quãmultꝰ ad ignoscendũ.
nonne sua carnalis cogitatio arguet eum ⁊ dicet. qͥd
facis: n uitã istã uis ꝑde ⁊ futurã. Peccata tua maxi¬
ma st̃. i nimium multa. nequaꝗͤ. ꝓ tot ⁊ tantis nec
si te excories sufficies satisface: complexio tenera est.
uita extitit delicata: consuetudinẽ. difficile uinces.
Phis ⁊ similib desꝑatꝰ resilit miser. ignorans quãfa
ta si sꝑaret dissolueret: seqͥturq impenitentia quȩ
ẽ delictũ maximũ. ⁊ blasphemia irremissibilis. Ip̃
se uͦ aut conturbatꝰ nimia tristicia absorbet᷑. et
fertur in ꝓfundũ. minime ut consolationẽ reci¬

Expanded text:
ur Dei ignorantia parturit? Nam hinc incipiendum est, sicut recordamini hic heri fuisse terminatum. Quid itaque parturit? te aliquis reversus in se, et displicens sibi in omnibus malis quae fecit, cogitansque resipiscere, et redire ab omni via mala et carnali conversatione sua, si ignorat, quam sit bonus Deus, quam suavis et mitis, et quam multus ad ignoscendum, nonne sua carnalis cogitatio arguet eum, et dicet: Quid facis? et vitam istam vis perdere, et futuram? Peccata tua maxima sunt, et nimium multa: nequaquam pro tot et tantis, nec si tu excories, sufficies satisfacere. Complexio tenera est, vita exstitit delicata, consuetudinem difficile vinces. Pro his et similibus desperatus resilit miser, ignorans quam fata dissolveret: sequiturque impoenitentia, quae est delictum maximum, et blasphemia irremissibilis. Ipse vero aut conturbatus nimia tristitia absorbetur, et fertur in profundum, minime jam ut consolationem reci
Abbreviated transcription (Latin):
dilectus m̃s mͥ in uineis engaddi. Si dilec¬
tus in myrra: multomagis in botri suaui¬
tate. Ergo dñs m̃s iħc myrra mͥ in morte:
botrus in resurrectione. seipsũ mͥ salub̾¬
rimum temꝑauit in potũ. in lacrimis in m̃su¬
ra. Mortuus ẽ ꝓptͣ peccata nr̃a. ⁊ resurrexit
ꝓpt̾ iustificationẽ nr̃am: ut peccatis mortui
iusticiȩ uiuamus. Itaq tu si peccata luxisti: bi¬
bisti amaritudinẽ. Si aut̃ iam respirasti in spẽ
uitȩ ugta sanctiori. mutata ẽ tͥ myrrȩ amari¬
tudo in uinũ qd̃ lȩtificat cor hominis. Et fortas¬
sis hoc illud significauerit. qđ saluatori oblatũ
istud sitiebat. Tu gͦ post myrre ut dixi amari¬
tudines uinũ iocunditatis exꝑiens: haud teni̾e
⁊ ipse dicere poteris. Botrus cipri. dilecꝰtꝰ m̃s mͥ.
in uineis engaddi. Engaddi duplice̾ ht̃ int̾pre¬
tationẽ: ⁊ uni ambȩ intellectui seruiunt. Orͣ
nãq fons hedi: & baptisma gentiũ lacrimasq
peccatoꝵ aꝑte. designat. Diciꝰt᷑ ⁊ oculus temp¬

Expanded text:
dilectus meus mihi in vineis Engaddi . Si dilectus in myrrha, multo magis in botri suavitate. Ergo Dominus meus Jesus myrrha mihi in morte, botrus in resurrectione, se ipsum mihi saluberrimum temperavit in potum, in lacrymis in mensura. Mortuus est propter peccata nostra, et resurrexit propter justificationem nostram , ut peccatis mortui justitiae vivamus . Itaque tu, si peccata luxisti, bibisti amaritudinem; si autem jam respirasti in spem vitae vita sanctiori, mutata est tibi myrrhae amaritudo in vinum, quod laetificat cor hominis. Et fortassis hoc illud significaverit, quod Salvatori oblatum istud sitiebat. Tu ergo post myrrhae, ut dixi, amaritudines, vinum jucunditatis experiens, haud temere et ipse dicere poteris: Botrus Cypri dilectus meus mihi in vineis Engaddi. Engaddi duplicem habet interpretationem, et uni ambae intellectui serviunt. Dicitur namque fons haedi, et baptisma gentium; lacrymasque peccantium aperte designat. Dicitur et oculus te
Abbreviated transcription (Latin):
magna leticia et exultatio multa niinis: cũ ui¬
ta uenerit. S numqͥd tante leticie spes erit si¬
ne leticia:ͦ Spe gaudentes ait apłs. & dauid ñ
letaturũ s letatum se dixit: quod in domũ dñi
se sꝑaret iturũ. Nondũ uitã tenebat. s spẽ. ꝓfecto
uite messuerat: atq in semetipso exꝑ iebatur ue¬
ritatẽ scripture ꝑhibentis. qr ñ modo remini̾atio.
s ipsa qͦ expectatio iustoꝵ leticia. Hanc parit in
animo illius qui sibi ad iusticiam seminauit. p̃¬
sumpta indulgentia delictoꝵ: si tam̃ ipsã indul¬
gentiam efficacia attestatur accepte gr̃e ad ui¬
uendũ sanctiꝰ deinceps. Om̃is in uob̃ qui hec sentit
intra se actitari. scit quid loqͥtur spiritꝰ: cuiꝰ uox
pͥmordia respirasse in spem. atq in quodã serenũ
suꝑne consolationis pennis gr̃e subleuatũ se euo¬
lasse letatur:is ꝓfecto iã metit suaꝵ recipiens fruc¬

Expanded text:
magna laetitia et exsultatio multa et nimis, cum vimagna laetitia et exsultatio multa et nimis, cum vita venerit. 3. Sed nunquid tantae laetitiae spes erit sine laetitia? Spe gaudentes, ait Apostolus . Et David non laetaturum, sed laetatum se dixit, quod in domum Domini se speraret iturum . Nondum vitam tenebat, sed spem profecto vitae messuerat; atque in semetipso experiebatur veritatem Scripturae perhibentis quia non modo remuneratio, sed ipsa quoque exspectatio justorum laetitia. Hanc parit in animo illius qui sibi ad justitiam seminavit, praesumpta indulgentia delictorum, si tamen ipsam indulgentiam efficacia attestatur acceptae gratiae ad vivendum sanctius deinceps. Omnis in vobis qui haec sentit intra se actitari, scit quid loquitur Spiritus, cujus vox primordia respirasse in spem atque in quoddam serenum supernae consolationis pennis gratiae sublevatum se evolasse laetatur; is profecto jam metit, suarum recipiens fruc
Abbreviated transcription (Latin):
mili asti. fudisti lacͥmas. elemosinas ꝓfudisti. cet̾isq
te pietatis actionib mancipasti. si ienuniis ⁊ iugi¬
lus afflixisti corpus. si pectus tunisionib. celos cla¬
morib fatigasti. Hoc quidẽ seminare ad iusticiã ÷
Semina st̃ bona oꝑa. bona studia: semina lacͥine s̃.
Iͥbant inqͥt et flebant: mittentes semina sua. S
qͥd. ssemꝑ flebunt: absit. S uenient cũ exultati¬
one: portantes manipulos suos. Merito cũ exultati¬
one: cũ reportant manipłos głe. At istud inqͥs
in resurrectione . in nouissimo die: et ẽ longa ni¬
inis expectatio. Noli animo frangi: noli deficere
a pusillanimitate sp̃c. Habes interĩ de pͥmiciis
spiritꝰ. qͦd ad p̃sens in exultatione metas. Semi¬
nate ait uob̃ ad iusticiam: metite sp̃e uite. Ñ
te mͦ mittit ad diem nouissimũ. quando iã res
erit in re & ñ in spe: s de p̃senti loqͥtur. Porsus

Expanded text:
miliasti, fudisti lacrymas, eleemosynas profudisti, caeterisque miliasti, fudisti lacrymas, eleemosynas profudisti, caeterisque te pietatis actionibus mancipasti, si jejuniis et vigiliis afflixisti corpus, si pectus tunsionibus, coelos clamoribus fatigasti. Hoc siquidem seminare est ad justitiam. Semina sunt bona opera, bona studia; semina lacrymae sunt. Ibant, inquit, et flebant mittentes semina sua. Sed quid? semper flebunt? Absit! Sed venient cum exsultatione portantes manipulos suos . Merito cum exsultatione, cum reportant manipulos gloriae. Ad istud, inquis, in resurrectione in novissimo die, et est nimis longa exspectatio. Noli animo frangi, noli deficere a pusillanimitate spiritus; habes interim de primitiis spiritus, quod ad praesens in exsultatione metas. Seminate, ait, vobis ad justitiam, metite spem vitae. Non te modo mittit ad diem novissimum, quando res jam erit in re, et non in spe; sed de praesenti loquitur. Prorsus