comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Ybi apte diuina uoce subuigit᷑ noli metuere: qr oũ plus
ipsi qd̵ timeamꝰ agnoscimꝰ. plus nob̾ de deo ꝑ int̾uã grãm
infundit᷑ qd amemꝰ: quatenꝰ & contẽptꝰ nr̃ paulisꝑ tran¬
seat inquorẽ ce timor transeat in caritatẽ ut quia que¬
renti nos deo ꝑ contẽptũ resistimꝰ ꝑ timorẽ fugimꝰ. & con¬
cep̃tu quandoq & timore pꝰtposito solo ei amore ura¬
gamur. Paulisꝑ enr̃ etiã timere discimꝰ. eiq ui soliꝰ dilec¬
urĩ ñcis pedẽ priꝰ ꝑ timiẽ inĩmo ponimꝰ. & postmodũ
ꝑ capitatẽ ad alta amoris leuamꝰ: ut ab eo qd quisq tumet.
repͥmatur ut tuneat. & ab eo qd iã mecuit. subleuet᷑
ut p̃sumat. Hos. aut̃ uircitũ gradus ñ magni laboris
d̃ ꝑpendẽ. cũ ab una ad alterã transitur. sed subtilissima
disputatione res indiget. oũ mens pinsare nititur inuna
eadiq uirtute quib ꝓfectus sui gradib eleuet᷑. Yt enĩ pͥma

Expanded text:
Ubi apte divina voce subjungitur: NolUbi apte divina voce subjungitur: Nol de Deo per internam gratiam infunditur quod amemus: quatenus et contemptus noster paulisper transeat in timorem, et timor transeat in charitatem. Ut quia quaerenti nos Deo per contemptum resistimus, per timorem fugimus, et contemptu quoque et timore postposito solo ei amore jungamur. Paulisper enim etiam timere dediscimus, eique vi solius dilecri, mentis pedem prius per timorem in imo ponimus, et postmodum per charitatem ad alta amoris levamus, ut ab eo quo quisque tumet, reprimatur ut timeat, et ab eo quod jam metuit, sublevetur ut praesumat. Hos autem virtutum gradus non magni laboris est prehendere, cum ab una ad alteram transitur. 49. Singuladisputatione res inindiget, cum mens pensare nititur, in una eademque virtute quibus profectus sui gradibus elevetur. Ut enim prima
Abbreviated transcription (Latin):
uentre leuamius. Sicut enĩ totus terrȩ inheret. qui coster¬
natus iacet. ita qui in genib ꝙ manuũ suarũ articulis incur¬
uat᷑ in cohante ꝓ uectu. ex magna iã parte a terra suspendit᷑.
ad extremũ uͦ uoci dñcȩ erecti quidẽ sedtrem̃tes asistimꝰ:
cũ ã terrenis desidus ꝑfecte subleuati uerba dei qͦ pleniꝰ cog¬
noscimus plus timemꝰ. Adhuc enĩ quasi in t̾ram iacet qͥ ad ce¬
lestia erigi & terrenoꝵ desidus negligit. Quasi subleuatꝰ
aut̃ adhuc mnmanib & genib incũbit: qui quędã iã con¬
tagia deserit. sed quib dã ad huc terrenis oꝑib ñ contͣdicit.
Iã uero adueba dei erectus asistit qui ꝑfecce m̃tem ad su
blimia erigit. o ꝑ inmunda desidia incuruari contẽpn
Bene aut̃ trem̃tẽ se stecisse indicat: quia examen subtili¬
tatis inrt̃nȩ quo plus ad illud ꝑficit᷑ ã pluis formidatur.

Expanded text:
mentem levamus. Sicut enim totus terrae inhaeret qui constermentem levamus. Sicut enim totus terrae inhaeret qui consternatus jacet, ita qui in genibus et manuum suarum articulis incurvatur, inchoante profectu ex magna jam parte a terra suspenditur. Ad extremum vero voce dominica erecti quidem, sed trementes assistimus, cum, a terrenis desideriis perfecte sublevati, verba Dei quo plenius cognoscimus plus timemus. Adhuc enim quasi in terra jacet, qui ad coelestia erigi terrenorum desideriis negligit. Quasi sublevatus autem adhuc manibus et genibus incumbit, qui quaedam jam contagia deserit, sed quibusdam adhuc terrenis operibus non contradicit. Jam vero ad verba Dei erectus assistit, qui perfecte mentem ad sblimia erigit, et per immunda desideria incurvari contemnit. Bene vero trementem se stetisse indicat, quia examen subtilitatis internae quo plenius ad illud proficiscitur, plus formidatur.
Abbreviated transcription (Latin):
sta in gradu tuo. nc̃ enĩ misiꝰ sũ adte. Cũq dixisset mͥ sermonẽ
istũ steti tremens. & ait adme. Noli metuere. Quã uidelicet
positionẽ sui corporis. dũ uerba intrusecꝰ loquentis audiret
neqͣquã nob̾ tanta cura ex pͥmeret. si a misteriis uacare cog¬
nouisset. In scriptura enĩ sacra iustiuiri ñ solũ qd̃ dicunt ꝓpħia
est: sed etiã plerumq qd̃ agunt. Uir itaq sc̃s int̾nis miste¬
.riis plenus ꝑ positionẽ qͦ corporis expͥmit uircutẽ uocis.
in manuũ suarũ articulis & ingenib erexit. ꝑ hoo qͦd ad ex¬
tremũ erectus quide sed tremens constitit. in semecipso nob̾
omnẽ ordinẽ nr̃i ꝓuectus innotescit. Alerba enĩ dei in t̃ra
iacentes audimus. cũ in peccatis positi cũ terrenȩ pollutioni
coniuncti scõꝵ uoce spiritalia p̃cepta cognoscimꝰ: adquȩ pͣ¬
cepta quasi suꝑ genua & suꝑ manuũ nrarũ articłos erigi¬
mur. quia terrenis contagiis recedentes. quasi iã ab infimis

Expanded text:
 missus sum ad te. Cumque dixisset mihi sermonem istum, steti tremens, et ait ad me: Noli metuere . Quam videlicet positionem sui corporis, dum verba intrinsecus loquentis audiret, nequaquam nobis tanta cura exprimeret, si a mysteriis vacare cognovisset. In Scriptura enim sacra justi viri non solum quod dicunt prophetia est, sed etiam plerumque quod agunt. Vir itaque sanctus internis mysteriis plenus per positionem quoque corporis exprimit virtutem vocis, in manuum suarum articulis et in genibus erexit, per hoc quod ad extremum erectus et tremens constitit, in seipso nobis omnem ordinem nostri provectus innotescit. Verba enim Dei in terra jacentes audimus, cum in peccatis positi, terrenae pollutioni conjuncti, sanctorum voce spiritualia praecepta cognoscimus. Ad ejus praecepta quasi super genua et super manuum nostrarum articulos erigimur, quia a terrenis
Abbreviated transcription (Latin):
tũ inuencusest: quando intͥciira ꝑsequitcionis too tiba
ꝑtulit : & tamen neqͣquã palearũ more inminutꝰ est: sed gra¬
ni: integrũ mansit. Paulisꝑ quippe in unaquaq anima ut ita
dicã int̾nȩ gratiȩ humor exub̾at: ut herba infrugẽ crescat.
llenio ergo quelib& ꝓxunũ cũ adhuc herbã uidet de frum̃to
desꝑet. Ab herbarũ quippe foliis quȩ huo illucq mollit̾ deflu¬
loquente ad se dño dũ positionẽ nob sui corporis insinuare
meus herebat terrȩ. Et ecce manꝰ tetigit me. & erexit me suꝑ
genua mea. & suꝑ articulos manuũ mearũ. & dixit adme.

Expanded text:
secutionis tot verbera pertulit, et tamen nequaquam palearum more imminutus est, sed granum integrum mansit. Paulisper quippe in unaquaque anima, ut ita dicam, internae gratiae humor exuberat, ut herba in frugem crescat. Nemo ergo quemlibet proximum, cum adhuc herbam videt, de frumento desperet. Ad herbarum quippe foliis, quae huc illucque molliter defluloquente ad se Domino, dum positionem nobis sui corporis insinuare meus haerebat terrae. Et ecce manus tetigit me, et erexit me super genu
Abbreviated transcription (Latin):
eoꝵ uostie lincis: Q redeptor nr̃ eciã desacerd taliebu
mixoa carnẽ ꝑarentes hab̾e dignatꝰ t̃. uestitꝰ licis uetu¬
ren ꝓhibceur. Uel certe quia linũ de terra non aut sc
lana ale eo ruptibili carne nascit᷑ qr indim̃tũ siu corporis
su matuse uirgio non aut̃ ex corruptiont cõnuxet por

Expanded text:
etiam de sacerdotali tribu, juxta carnem parentes habere dignatus est. Vestitus lineis venire perhibetur, vel certe quia linum de terra: non autem sicut lana de corruptibili carne nascitur, quia indumentum sui corporis ex matre virgine, non autem ex corruptione commistionis
Abbreviated transcription (Latin):
ascendit in qlũ: ⁊t̃ testam̃tum nouũ ꝑ apłos scripsit. uir iste
a tiam̃tariũ alrenes habuit. Qui enĩ seripturã testam̃ti noui
postꝗͣ d scessit condidit: atram̃tariũ quasi a tergo portauit.
Hoc gͥ atram̃tariũ uiro lineis uestito inherere consid̾at qͥ diete
Ꝙ librũ scribat ipse qui iudicat. Sed cur beatt iob ab eo qͥ

Expanded text:
ascendit in coelum, tunc Testamentum Novum per apostolos scripsit, vir iste atramentarium ad renes habuit. Qui enim scripturam Testamenti Novi postquam discessit condidit, atramentarium quasi a tergo portavit. Hoc ergo atramentarium viro lineis vestito inhaerere considerat, qui dicit: Et librum scribat ipse
Abbreviated transcription (Latin):
in humero portare ẽ: scripturã sacrã oꝑando ꝑfictre. Et
notandũ quã ordinate describit᷑ & priꝰ in humoro porca¬
i o postmodũ sicit corona oirc̃dari: qr uidelicet sacri
eloquii mandata. simͦ bene portant᷑ in oꝑe. post nob̾co¬
rona uictoris exhibent in retributione. Beatꝰ aut̃ iob
cur scribi librũ a iudice postulat: qui ad testam̃ti noui
ꝑuenire tempora non ualebat: Sed sicut sepe iam
dictũ ẽ. electoꝵ uocib utitur: atq ex eoꝵ significatione
postulat. qd̾ ꝓfuturũ eis ꝑ omĩa pͥuidebat. Ipse nãꝙ¬

Expanded text:
in humero portare, est Scripturam sacram operando perficere. Et notandum quam ordinate describitur, et prius in humero portari, et postmodum sicut corona circumdari, quia videlicet sacri eloquii mandata, si modo bene portantur in opere, post nobis coronam victoriae exhibent in retributione. Beatus autem Job cur scribi librum a judice postulat, qui ad Testamenti Novi pervenire tempora non valebat? Sed sicut saepe jam dictum est, electorum vocibus utitur, atque ex eorum significatione postulat, quod profuturu
Abbreviated transcription (Latin):
eũ humanitatis infirma pateret᷑. diuinitatis pocentiã. exerere
noluit. Mecliatori. quippe dei & hominũ quasi egredi ostiũ fu¬
illet: sicũ teneret᷑ homo maiestatis suȩ potentiã uoluisset osten¬
dere. & ꝑ diuinitatis maiestatẽ suscepta carnis infirma tran¬
sire. Ut enĩ aꝑtꝰ homo. mori possit. deus mansit occultꝰ: qr
cs corpꝰ passioni optulit. qd ꝓ electis assupserat. & resistentib¬
uoluit demonstiare qd̵ erat᷑. Vnde eciã ꝑ psalmistã. icb
fbosuert me in abominationẽ sibi: traditꝰ sũ o ñ egrediebar.¬
sũ eeũ despiceret᷑ qr homo uidebat᷑ : egressꝰ eẽt si occultã ma¬
iestateꝰ sua ostentare uoluisset: sed qr infiriitatẽ ꝓdidie.
potentiã abscondit. In eo qd ꝑ sequutorib sius incogntoꝰ man¬
sit : ad eos minime exiuit. Q tam̃ adelectos exille. a
Aiuinitatis sue suauitatẽ querentib aꝑit. Ande ei ꝑꝓpħam¬

Expanded text:
hora, cum humanitatis infirma pateretur, divinitatis potentiam exercere hora, cum humanitatis infirma pateretur, divinitatis potentiam exercere noluit. Mediatori quippe Dei et hominum, quasi egredi ostium fuisset, si cum teneretur ut homo majestatis suae potentiam voluisset ostendere, et per divinitatis magnitudinem susceptae carnis infirma transire. Ut enim apertus homo mori posset, Deus mansit occultus, « et corpus passioni obtulit quod pro electis assumpserat, et resistentibus demonstravit quod erat. Unde etiam per Psalmistam dicitur: « Posuerunt me in abominationem sibi, traditus sum et non egrediebarCum enim despiceretur quia homo videbatur, egressus esset si occultam majestatem suam ostentare voluisset. Sed quia infirmitatem prodidit, potentiam abscondit, in eo quod persecutoribus suis incognitus mansit, ad eos minime exivit. Qui tamen ad electos exit, qui divinitatis suae suavitatem quaerentibus aperit. Unde ei p
Abbreviated transcription (Latin):
debat. Tacens uero dñs quã sit despectꝰ: ostenditur
cũ illio ꝓtinꝰ subinfert᷑. Spreuit aut̃ illũ herodes
oũ exercitu suo: & illusit. Quod iudelicet factũ opor¬
tet nos audientes discere. ut quotiens auditores nr̃i
ur̃a uolunt quasi laudanda cognoscere. non aut̃ sua ꝑ¬
uersa mutare. omĩno taceamꝰ. ne si ostentationis studio
uerbũ dei loquim᷑. & illoꝵ oulpa quȩ erat. eẽ. ñ desinat.
& nr̃a quȩ non erat fiat. Dicat fortasse aliquis unde
nouimꝰ quo corde quis audiat: sed multa sunt quȩ au¬
dientis auimũ ꝑdunt. maxime si auditores nrĩ ce
semꝑ laudant᷑ qd̃ audiunt & ñqͣ. quod laudant se¬
fugerat cũ dicebatt. Non enĩ sumꝰ sicut plurimi
ad ulterantes uerbun dĩ: s ex sinceritate sed sic̃
ex deo corã deo in xꝑo loquim᷑. Adulterari nãq ẽ
ex eo. ñ sꝑitales fructus. sed adulterinos sȩcꝰ querere
laudis humanȩ. Ex sinceritate uero loqui ẽ: nil¬

Expanded text:
sit despectus ostenditur, cum illic protinus subinfertur: Sprevit autem illum Herodes cum exercitu suo et illusit . Quod videlicet factum oportet nos audientes discere, ut quoties auditores nostri nostra volunt quasi laudanda cognoscere, non autem sua perversa mutare, omnino taceamus, ne si ostentationis studio verbum loquimur, et illorum culpa quae erat esse non desinat, et nostra quae non erat fiat. Dicat fortasse aliquis: Unde novimus quo corde quis audiat? Sed multa sunt quae audientis animum produnt, maxime si auditores nostri et semper laudant quod audiunt, et nunquam quod laudant secut plurimi, adulterantes verbum Dei, sed ex sinceritate, sicut ex Deo coram Deo in Chrisio loquimur. Adulterari namque veex eo non spiritales flaudis humanae. Ex sinceritate vero loqui, est ni
Abbreviated transcription (Latin):
dei & hominũ mortalis & iustꝰ : qui & mortẽ hab̾et cũ ho¬
minib & iusticiã oũ deo: ut qr ꝑ ina nrã longe distabamꝰ
beatꝰ iob ꝑ totiꝰ ȩccłiȩ significationẽ loquens mediatorẽ reqͥrio.
Qͥ cũ dixisset quis michi tͥbuat aduitorẽ: apte subdidit.
ut desidiũ meũ omĩpotens audiat. Sciebat quippe qd̃ ad lib̾a

Expanded text:
ei et hominum mortalis et justus, qui et mortem haberet cum hominibus, et justitiam cum Deo, ut quia per ima nostra longe distabamus beatus Job per totius Ecclesiae significationem loquens, Mediatorem requirit, qui cum dixisset: Quis mihi tribuat adjutorem, apte subdidit: Ut desiderium meum Omnipotens audiat. Sciebat quippe quod ad requi
Abbreviated transcription (Latin):
nãq nc̃ sonant eloquis diuini mandata sed eriit asꝑam
exactione sentienda. Mansueta mͦ t̃ admonitio uocantis:
sed tc̃ districta uentura ẽ iusticia iudicis.: eoq̃ certum est
quia nichil uol minini mandati indisscussione pͥtereat
qł uidelicet constat.⁊ librũ scripsit. ipse qui udicat.
Qut̃ sclicet librũ nom testam̃ti. qi ipse ꝑ se humani
generis redep̃tor in extromo conderee. bene exechieł
ꝓpħa deũtiat᷑ diccns. Sex iri ueniebant de uia pore
suꝑioris que respicit ad aqͥlonẽ: & uniomiꝰq uas int̾it᷑
nĩtariũ scriptoris ad renes eiꝰ. Quid nãq aliud in sex
uiris uenientib. nisi sex ȩtates humani goneris desig¬
nanoe Que deuia porgȩ suꝑioris ueniunt: qr a con¬
detione paradisi sicut ab ingressit mnundi a suꝑiorib ge¬
nerationib euoluunt᷑. Quȩ porta ad aquilonẽ respicio
q uidelicet mens humani genoris uiciis aꝑta nisi calorẽ
caluitatis deserens. corporẽ mentis appeceret. ad hano mor¬

Expanded text:
landa namque nunc consonant eloquii divini mandata, sed erunt aspera in actione sentienda. Mansueta modo est admonitio vocantis, sed tunc districta ventura est justitia Judicis, eo quod certum est quia nil vel minimi mandati in discussione praetereat, Quo videlicet constat quia librum scripsit ipse qui judicat. Quem scilicet librum Novi Testamenti, quia ipse per se humani generis Redemptor in extremo conderet, bene Ezechiel propheta denuntiat, dicens: Ecce sex viri veniebant de via portae superioris, quae resmentarium scriptoris ad renes ejus . Quid namque aliud in sex viris venientibus nisi sex aetates humani generis designantur? Qui de via portae superioris veniunt, quia a conditione paradisi, sicut ab ingressu mundi, a superioribus generationibus evolvuntur. Quae porta ad Aquilonem respicit, quia videlicet mens humani generis vitiis aperta, nisi calorem charitatis deserens torporem mentis appeteret, ad hanc mor
Abbreviated transcription (Latin):
rũ si ixpbũ.s̃. igne consumit: si reꝑbũ uero non e igne decła¬
rat. Sic nimurũ est & sensus oꝑantis : nã qualis sit in eo qd
laudat᷑ ostendit᷑. Si enĩ se de auditis suis. laudib extol¬
litie quid iste aliud quã aurũ uel argentũ reꝑbũ fuio:
qiuẽ iudeliet fornax linguȩ consupsit : Si aut fauores
huos audiens ad suꝑni udicii considationẽ. redit ac ne de
his apud occultũ arbiciu grauet᷑ mecuit : quasi ex purga¬
tionus igne ad magnitudinẽ claritatis excrescit: & unde
incondiũ tropidationis sustiet inde clariꝰ fulget. Beat᷑
Diob quia neqͣquã de oꝑatione se pculit: fident dicit
si uidi solẽ cũ fulgeret. Quia uero hõ a uidicis int̾ioris
inceucur fama laudabilis ñ deuertit: adumgit. & limã
mens dũ transitorio fauori non renitit᷑. ad hoc usq ꝑ¬
trahitur ut laudat iꝑsa quod facit: conditioni quȩ p̃¬
missa ẽ qua dicit᷑. si congrue subinfert᷑: o osculatus sũ¬

Expanded text:
st, igne consumitur; si probum vero, igne declaratur. Sic nimirum est et sensus operantis. Nam qualis sit, in eo quod laudatur ostenditur. Si enim se auditis suis laudibus extollit, quid iste aliud quam aurum vel argentum reprobum fuit, quem videlicet fornax linguae consumpsit? Si autem favores suos audiens, ad superni judicii considerationem redit, ac ne de his apud occultum arbitrum gravetur metuit, quasi expurgationis igne ad magnitudinem claritatis excrescit, et unde incendium trepidationis sustinet, inde clarius fulget. Beatus igitur Job, quia nequaquam de operatione se praetulit, fidenter dicit: Si vidi solem cum fulgeret. Quia vero hunc a judicii interioris intuitu fama laudabilis non divertit, adjungit: Et lunam mens, dum transitorio favori non renititur, ad hoc usque pertrahitur, ut laudet ipsa quod facit, conditioni quae praemissa est quasi congrue subinfertur: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
uitã. Cũ uero conspiciunt quia auditoꝵ uitã loquendo lucianr
ñ possunt: tacendo abscondunt scientiã suam. Adimitandũ
quippe uitã dnĩ quasi ad qͦddã nob̾ ꝓpositum signũ currimꝰ.
pse enim quia herodẽ uidit ñ ꝑfectũ querere sed signa uel
scientiã uelle mirari requisitꝰ ab eo tacuit: & qr constanter
tacuit ab eo irrisꝰ exint. Scͥptũ namq est. Herodes aut̃
uiso iħu gauisus ẽ ualde. Erat enĩ cupiens ex multo tẽ¬
pore uidere oũ. eo qd̃ audiret multa de illo: & sꝑabat

Expanded text:
vitam. Cum vero conspiciunt quia auditorum vitam loquendo lucrari vitam. Cum vero conspiciunt quia auditorum vitam loquendo lucrari non possunt, tacendo abscondunt scientiam suam. Ad imitandam quippe vitam Domini, quasi ad quoddam nobis propositum signum currimus. Ipse enim, quia Herodem vidit non profectum quaerere, sed signa vel scientiam velle mirari, requisitus ab eo tacuit, et quia constanter tacuit, ab eo irrisus exivit. Scriptum namque est: Herodes autem, viso Jesu, gavisus est valde; erat enim cupiens ex multo tempore videre eum, eo quod audiret mul
Abbreviated transcription (Latin):
Si ex paui admultitudinẽ nimiã & despectio ꝓpinquoꝵ ter¬
ruit me: & ñ magis tacui nec egressus sũ ostiũ. Ac si aꝑtͥ
dicat. Turbatis contͣ me extrinsecꝰ aliis. ipse in me intͥnsecꝰ
inꝑturbalis mansi. Quid nãq hoolo co ostiũ nisi os debe¬
mus acciꝑe: ꝑhoo quippe. quasi egredimͣ : dũ uerbis quib
possimiꝰ secreta cordis. nr̃i aꝑimus & quales intꝰ manenꝰ
meniscientia tales foras ⁊gredimur ꝑl. pguã. St̃ uero¬
ñ nulli qui omĩno despici metuunt: ac ne uiles forcasse
pudicentur sapientes uideri appetunt. Hi cogunt᷑ ostiũ
egredi quia pulsati contumeliss. quã magni quasi apudse
lateant loquentes deñtiantt: dũq ꝑ inpatientiã uictique¬
dã de se quȩ uesciebant. raprunt. anq ꝑ ous ostiũ egrecdi¬
ꝑ̃misit tacui: qr uidelicet in patientia turbatꝰ. & domo con¬
eudicntib ꝓdesse nequeunt. etiã despici tacentes uolt̃.
ne de sapientiȩ suȩ ostentatione głantur. Cũq aliqͥd

Expanded text:
dinem nimiam, et despectio propinquorum 716 terruit me; et non magis tacui, nec egressus sum ostium. Ac si apertius dicat: Turbatis contra me extrinsecus aliis, ipse in me intrinsecus imperturbabilis mansi. Quid namque in hoc loco ostium nisi os debemus accipere? Per hoc quippe quasi egredimur, dum verbis quibus possumus secreta nostri cordis aperimus; et quales intus manemus in conscientia, tales foras egredimur per linguam. 38. nonnulli qui omnino despici metuunt, ac ne viles fortasse judicentur, sapientes videri appetunt. Hi coguntur ostium egredi, quia pulsati contumeliis, quam magni apud se lateant loquentes denuntiant. Dumque per impatientiam victi quaedam de se quae nesciebantur produnt, tanquam per oris ostium egredi, bene praemisit: Tacui, quia videlicet impatientia turbatus a domo conaudientibus prodesse nequeunt, etiam despici tacentes volunt, ne de sapientiae suae ostentatione glorientur. Cumque aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
uuꝰ rerũ tẽpiiliũ. ꝑturbatione uexat᷑. & eunctis quippi
extepnis motib eandẽ intentionẽ suã quasi quendã secu¬
tissimũ recessum petit. ibiq incõmutabili. inherens ꝙ
mutabilia cuncta transcendens. ipsa iã tranquillitate
quietis suȩ inmundo extra mundũ. ẽ. Fox cedit ꝓfecco
inia. omĩa. intentione sũmoꝵ. & cunctis reb quas non
appetit lib̾cate quadã suꝑeẽ se sentit: nec tẽpestatẽ
rerũ tẽporaliũ itꝰ sustuiet. quã intuet᷑. foras: quia
terrena. omĩa quȩ concupita oppͥmere intẽ poterant
despecta subt̃iacetit. Unde bene ꝑ ꝓpħam dicitut̾.
Sratue tͥ speculam ut dũ quisq speculat᷑ sũma suꝑ¬
emineat infima. Hinc eeiã abbacuo dicit. Suꝑ eu¬
stodiã meã stabo. Stat quipporsitꝑ custodiã suaiqͥ ꝑ
sollertiã discipline terrem sadesidiis. non suceũbit
se supominet: uo dĩ sẽꝑ stantẽ appetitnx

Expanded text:
one vexatur. A cunctis quippe externis motibus eamdem intentionem suam quasi quemdam secretissimum secessum petit, ibique incommutabili inhaerens, et mutabilia cuncta transcendens, ipsa jam tranquillitate quietis suae in mundo extra mundum est. Excedit profecto ima omnia intentione summorum, 715 et cunctis rebus quas non appetit libertate quadam se superesse sentit, nec tempestatem rerum temporalium intus sustinet, quam intuetur foris. quia terrena omnia, quae concupita opprimere mentem poterant, despecta subterjacent. Unde bene per prophetam dicitur: Statue tibi speculam , ut dum quisque speculatur summa, superemineat infimis. Hinc etiam Habacuc dicit: Super custodiam meam stabo . Stat quippe super custodiam suam, qui per solertiam disciplinae terrenis desideriis non succumbit, sed supereminet, u
Abbreviated transcription (Latin):
qui uolunt castitatis continentiã. mirent᷑ integritatẽ iusticiȩ.
mirent᷑ uiscera pietatis: ego in eo non minime admiror confes¬
sionẽ humillimã peccatoꝵ quã tot sublimia gesta uircutũ.
Scio enĩ qr ꝑ infirmitatis uerec̃diã. plepilq grauiors ẽ certa¬
minis cõmissa peccata ꝓdẽ. quã ñ admissa uitare: & unũ qdq
malũ quãius robustuitet᷑ tam̃ humiliꝰ ꝓdit᷑. Deatꝰ gͦ iob
qui tot magnis oꝑib fu̾ltꝰ confiteri culpã ñ erubuit. ostñdit
inuirtutib quã humilis fuit. Sedqex humilitate
uera. secura semꝑ auctoritas nascit᷑. ut tanto foras nil metuat
quãto adrerũ culmina animꝰ ꝑ elationis desidiũ ñ ane¬
lat. ex p̃ssa confessione peccati recte subiungit᷑. Si ex.¬

Expanded text:
qui volunt castitatis continentiam, mirentur integritatem justitiae, qui volunt castitatis continentiam, mirentur integritatem justitiae, mirentur viscera pietatis; ego in eo non minus admiror confessionem humillimam peccatorum quam tot sublimia gesta virtutum. Scio enim quod per infirmitatis verecundiadere quam non admissa vitare, et unumquodque malum quamvis robustius vitetur, tamen humilius proditur. Beatus ergo Job, qui, tot magnis operibus fultus, confiteri culpam non erubuit, ostendit in virtutibus quam humilis fuit. Sed quia ex humilitate vera secura semper auctoritas nascitur, ut tanto foris nil metuat, quanto ad rerum culmina animus per elationis desiderium non anhelat, expressa confessione peccati, recte subjungitur:
Abbreviated transcription (Latin):
ñ negemꝰ. Suꝑbiȩ quippe uiciũ est ut qd̃ de se fateri quisq
quasi sua sponte dignat᷑: hoc sibi dici ab aliis dedignetur. Beatꝰ¬
ttaq iob quantȩ fuerit humilitati ostendit: qͥ se & int̃ adũsarios
nouerat uiuere : & tam̃ non uerebat᷑ culpa uoce confessionis
aꝑire. Sed notandũ quod suꝑiꝰ uirtutes suas loquit᷑: inferiꝰ
peccatũ fatect᷑. Hinc enĩ liquido demonstrat quã uera de bonis
suis dixerat: qui noluit tacere de malis. Modo uirtutes suas
Inde cercissime apparet quantȩ mundiciȩ in omĩpotentis dei
oculis fuerit : qui ꝙ uitauit mala ne cõmitteret & tam̃ quȩ
ẽn cõmittere contigit hominib ñ abscondit : quatuꝰ ei & iusticiȩ
sit gloria declinasse peccatũ. & iusticiȩ custodia qd̃ ñ potuit
declinare ꝓdidisse uideat᷑. Uir iste rulibet magnꝰ inuircittib
stus: mͥ cerce sublimis apparet etiã in peccatis suis. Mirent᷑ ineo

Expanded text:
non negemus. Superbiae quippe vitium est ut quod de se fateri quisque non negemus. Superbiae quippe vitium est ut quod de se fateri quisque quasi sua sponte dignatur, hoc sibi dici ab aliis dedignetur tis ostendit, qui se et inter adversarios noverat vivere, et tamen non verebatur culpas voce confessionis aperire. Sed notandum quod superius virtutes suas loquitur, inferius peccatum fatetur. Hinc enim liquido demonstrat quam vera de bonis suis dixerat, qui noluit tacere de malis. Modo virtutes suas Unde certissime apparet quantae munditiae in omnipotentis Dei oculis fuerit, qui et vitavit mala, ne committeret, et tamen quae eum committere contigit, hominibus non abscondit, quatenus ei et justitiae sit gloria declinasse peccatum, et justitiae custodia quod non potuit declinare prodidisse. Videatur vir iste cuilibet magnus in virtutibus suis, mihi certe sublimis apparet etiam in peccatis suis. Mirentur in eo
Abbreviated transcription (Latin):
sciendũ est qd plerũq homines. & culꝑas confitenctr
oe humiles non st̃. Nã multos nonimꝰ qui arguente
nullo peccatores se. esse. confitent᷑: cũ uero de culpa
sua fuerint fortasse correꝑti. defenfionis patͦcimũ
querunt : ne peccatoros ẽẽ. uideant᷑. Q si tc̃ cũ id spon¬
te dicunt peccatoies se es̃ nenici humilitate cogno¬
scent: cũ arguuint᷑. ab aliis. cẽ. se qd confessi furrant
ñ negarent. Qua inre indicia ueiꝵ confessionisst̃.
si eũ quisq se peccatorẽ dicit. id dc st dicentẽ etiã
alteri non contradicit Nã quia scriptũ ẽ iustus inpͥncipio accusator
ẽ. sui. nͥ magis peccator sed iustꝰ iuderi appetit: cũ peccatorẽ seqͥsq
nullo arguente conficet᷑. Sed confessionis ueritatẽ ꝓbat: cũ alt̃
malũ qd̃ fecimꝰ increpat. Quod si suꝑbe defendimꝰ̃: liquot qr
peccatores nos ex nob̃ ficte dicebamꝰ. Ande sũmoꝑe curandũ ẽ
ut mala quȩ fecimꝰ & sponte fateam᷑. & hȩo aliis arguentib

Expanded text:
sciendum est quod plerumque homines et culpas confitentur, et humiles non sunt. Nam multos novimus qui arguente nullo peccatores se esse confitentur; cum vero de culpa sua fuerint fortasse correpti, defensionis patrocinium quaerunt, ne peccatores esse videantur. Qui si tunc cum id sponte dicunt peccatores se esse veraci humilitate cognoscerent, cum arguuntur ab aliis, esse se quod confessi fuerant non negarent. Qua in re indicia verae confessionis sunt, si cum quisque se peccatorem dicit, id de se dicenti etiam alteri non contradicit. Nam quia scriptum est: Justus in principio accusator est sui , non magis peccator, sed justus videri appetit, cum peccatorem 714 se quisque nullo arguente confitetur, sed confessionis veritatem probat, cum alter malum quod fecimus increpat. Quod si superbe defendimus, liquet quia peccatores nos ex nobis ficte dicebamus. Unde summopere curandum est ut mala quae fecimus, et sponte fateamur, et haec aliis arguentibus
Abbreviated transcription (Latin):
eoꝵ. Ac si aꝑte diccret᷑. inm̃te sua reciꝑiant hoo qđ
inuris corporib seuientes oꝑant᷑: ut dũ nos exceriꝰ ex
parte pimiunt. ipsi inters ꝑfecte puniant᷑. Quiagͥ
sims. secretũ mentis accipitur insinu iniquitatẽ ce¬
lare ẽ: hauo inconscientie latibulis ocoultare: nec ꝑ
confessionẽ detegere. sed ꝑ defensionẽ uelare. Q cont᷑
iacobꝰ dicit. Conficemili alterutrũ peccata urã: & orate

Expanded text:
ret: In mente sua recipiant hoc quod in nostris corporibus saevientes operantur, ut dum nos exterius ex parte puniunt, ipsi interius perfecte puniantur. Quia igitur sinus secretum mentis accipitur, in sinu iniquitatem celare est hanc in conscientiae latibulis occultare, nec per confessionem detegere, sed per defensionem velare. Quo contra Jacobus dicit: Confitemini alterutrum peccata vestra, et orate
Abbreviated transcription (Latin):
cresceret unde illũ mala quȩ merebat᷑ inuenissent. Qa
uero sepe m̃iulli eos quos sibi adũsarios estimant male¬
dictione feriunt qm̃ uirtute neqͣquã possunt in quib
patent̃ apparet quia mala si possent fa cerent. quia
ea quȩ facere nequeunt in p̃cari minim e desistunt.
optaret a deo fieri qd̃ ipse facere uel omĩno ñ posset: uel
si posset minime deceret. Nã qui maledictionib inimicũ im¬
petunt. quid aliud iuillo facere dm̃ uolunt nisi qdͥ iꝑsi fa¬
cere aut nequeunt aut erubescunt:: Mortẽ namq adũ.¬
sario exoptant : quã & si possunt inferre mecuuat: ne
aut ꝓꝓcirati homicidi rei teneant᷑: aut iniqui appareant
etiã cũ sunt. Quid ẽ gͦ deo dicere occide quẽ odio. nisi
aꝑtis eius uocib clamare hoc fac meo adu̾sario qd̾ me in
illum facere nec peccatorẽ decet: In quib ꝓfecto uerbis pensan¬
dum nob̃. ẽ. ubi iste uir legerat diligite inimicos ur̃os ubi

Expanded text:
cresceret, unde illum mala quae merebatur invenissent. Quia cresceret, unde illum mala quae merebatur invenissent. Quia vero saepe nonnulli eos quos sibi adversarios aestimant maledictione feriunt, quoniam virtute nequaquam possunt; in quibus patenter apparet quae mala si possent facerent, qui ea quae facere nequeunt imprecari minime desistunt; optaret a Deo fieri, quod ipse facere, vel omnino non posset, vel, si posset, minime deceret. Nam qui maledictionibus 710 inimicum impetunt, quid aliud in illo facere Deum volunt, nisi quod ipsi facere aut nequeunt, aut erubescunt? Mortem namque adversario exoptant, quam et si possunt inferre metuunt, ne petrati homicidii rei teneantur, aut iniqui appareant etiam cum sint. Quid est ergo Deo dicere: Occide quem odi, nisi apertis ei vocibus clamare: Hoc fac meo adversario, quod me in illum facere nec peccatorem decet? In quibus profecto verbis pensandum nobis est, ubi iste vir legerat: Diligite inimicos vestros ; ubi
Abbreviated transcription (Latin):
ad uersa tolerasse. Cũ uero nt̃ ac multoꝵ hostis ꝑimnieͣ
de eroptione ꝓrimoꝵ potiꝰ quã de inimici intẽrita ne¬
cesse. ẽ. ut animꝰ lȩcecur. Oportet namq ut ꝑeunte adũsario sub¬
tilit̃ pensare debeamꝰ & quid debemus ruing peccatoris: & qͥd
iusticiȩ ferientis. Nã cũ ꝑuersũ quẽq omĩpotens ꝑcutit & con¬
dolendũ est miseriȩ ꝑeuntis. & congaudendũ iusticiȩ iudicis
ut nob̾ o in luctu sit pęna morientis ꝓximi & rursus in
gaudiũ ueniat exhibita ȩquitas iudicantis deiqquatinꝰ neo ꝑe¬
unti homini existamꝰ adũsarii nec iudicanti deo inueniam
ingrati. Beatꝰ gͥ iob quia cuncta in adũsitate odia ꝑfecte
calcauit dicat. Si gauisus sũ adruinã eiꝰ qui me oderat.
et exultaui qd̃ inuenisset eũ malũ: quia udelicet & ini¬
micũ diligens dũ adũsario ruenti condoluit in malis
illiꝰ ipse ad bonũ creuit : ut inde iste ad benignitatem

Expanded text:
adversa tolerasse. Cum vero noster ac multorum hostis punitur, adversa tolerasse. Cum vero noster ac multorum hostis punitur, de ereptione proximorum potius quam de inimici interitu necesse est ut animus laetetur. Oportet namque ut pereunte adversario, subtiliter pensare debeamus, et quid debemus ruinae peccatoris, et quid justitiae ferientis. Nam cum perversum quemque omnipotens percutit, et condolendum est miseriae pereuntis, et congaudendum justitiae judicis, ut nobis et in luctu sit pgaudium veniat exhibita aequitas judicantis Dei, quatenus nec pereunti homini existamus adversarii, nec judicanti Deo inveniamur ingrati. Beatus igitur Job, quia cuncta in adversitate odia perfecte calcavit, dicat: Si gavisus sum ad ruinam ejus qui me oderat, et exsultavi quod invenisset eum malum; qui videlicet et inimicum diligens, dum adversario ruenti condoluit, in malis illius ipse ad bonum crevit, ut inde iste ad benignitatem
Abbreviated transcription (Latin):
lissimȩ. discretionis examen: ne cũ nrã odia exseqͥmͣ falla¬
mur sub specie utilitatis alienȩ. Si aut̃ de inrici morte
gaudendũ omĩno nori eẽt : psalmista ñ diceret. Lȩcabit᷑
ustꝰ cũ uidit  uindiccã ipioꝵ. Sea aliud ẽ impuĩ aliud
ero imici ũ ꝑꝑeti. Nã sunt pleriq inimici qͥ ñ sunt
impii: & sc̃ et nulli impĩ qui nob̾ specialit̃ ñ uidentur
inimici. Humana aut̃ mens omnẽ quẽ ininuicũ tolerat
etiã impiũ & iniquũ putat : quia ciꝰ culpas apud cogi¬
tacionẽ suã lib̾ accusator exaggerat. Quiblibet uero
flagitus p̃mat᷑ minꝰ iniquis credit᷑ : si adusariꝰ minime
sentit᷑. Qua pre discernendũ. ẽ. aliud eẽ quod nob̾. aliud uero
quod sibi ꝙ ꝙteris nr̃ inimicꝰ nocet. Nã si aliis bonusẽ
sie nrã forsitan culpa. eẽ non potest nob̾ malus: nec oĩ¬
no iã de eiꝰ ruina gaudendũ. ẽ. ouꝰ nos solos certũ est

Expanded text:
lissimae discretionis examen, ne cum nostra odia exsequimur, fallalissimae discretionis examen, ne cum nostra odia exsequimur, fallamur sub specie utilitatis alienae. Si autem de inimici morte gaudendum omnino non esset, Psalmista non diceret: Laetabitur justus, cum viderit vindictam impiorum . Sed aliud est impium, aliud vero inimicum perpeti. Nam sunt plerique inimici qui non sunt impii, et sunt nonnulli impii qui nobis specialiter non videntur inimici. Humana autem mens omnem quem inimicum tolerat etiam impium et iniquum putat, quia ejus culpas apud cogitationem livor accusator exaggerat. Quibuslibet vero flagitiis prematur, minus iniquus creditur si adversarius minime sentitur. Qua in re discernendum est, aliud esse quod nobis, aliud vero quod sibi et caeteris noster inimicus nocet. Nam si aliis bonus est, sine nostra forsitan culpa non potest esse nobis malus, nec omnino jam de ejus ruina gaudendum est cujus nos solos certum est
Abbreviated transcription (Latin):
occulte &e ueracit̃ aut ꝓuectꝰ mimici aut casus intm¬
gat. Hac ecenĩ dere ad plent̃ semecipsã mens hominis
nescit : nisi eũ quẽ sibi aduersariũ credit in defectu uel ꝓuectu
mutasse modũ sui statꝰ inuenerit. Si enĩ de ꝓsꝑitate addicit᷑.¬
& de calamitate se odientis lȩtat᷑ : constat qr non amat quẽ
non uult eẽ meliorẽ: eũq etiam stantẽ uoto ꝓsequit᷑: quẽ
ecidisse gratulat᷑. Sed int̾ hȩo sciendũ. ẽ. quia euenire ple-¬
rũq solet ut nͣ amissa caritate & inimici nos ruma le¬
tificet & rursũ eiꝰ gła sine inuidiȩ culpa contͥstet: cũ
plerosq iniuste opprimi formidamꝰ. Qua inre m̃tẽ nram
nec eiꝰ iã defectꝰ erigit : nec eiꝰ ꝓuectꝰ addicit: si recta nrã
cogitacio non quid inipso sed quid deipso eixa alios agat᷑
atcendit. Sed ad hȩc seruanda ualde ẽ necessariũ subti¬

Expanded text:
occultae veraciter, aut profectus inimici, aut casus inteoccultae veraciter, aut profectus inimici, aut casus interrogat. Hac etenim de re ad plenum semetipsam mens hominis nescit, nisi eum quem sibi adversarium credit in defectu vel profectu ejus mutasse se modum sui status invenerit. Si enim de prosperitate addicitur et de calamitate se odientis laetatur, constat quia non amat quem non vult esse meliorem se, eumque etiam stantem voto persequitur quem recidisse gratulatur. Sed inter haec sciendum est quia evenire plerumque solet ut non amissa charitate, et inimici nos ruina laetificet, et rursum ejus gloria sine invidiae culpa contristet, cum plerosque injuste opprimi formidamus. Qua in re mentem nostram, nec ejus jam defectus erigit, nec ejus profectus addicit, si recta nostra cogitatio non quid in ipso, sed quid de ipso circa alios agatur attendit. Sed ad haec servanda valde est necessarium subti
Abbreviated transcription (Latin):
.ẽ. spẽ neqͣquã ꝑdit : quia a suꝑno iudice ueniã reqͥru
ad adiutoriũ non recurrit auctoris. Fitq ut eo grauiꝰ
pecrator peat : quoee ipsũ hoc quia ẽ peccator ignorat
ultaui quod inuenisset eũ malũ. Omĩpotentis dei nos
ee. discipulos: sola custodia caritatis ꝓbat. Hunc. ẽ. etũ
quod ꝑ semecipsã ueritas. dicit. In hoo cognoscent: om̃s
quia mei discipuli estis: si dilectionẽ habueritis adin¬
uicẽ. Quȩ ninirũ dileccio si cor nom ueracit̃ reꝑlet
duob modis ostendi solet: scilicet si & amicos indeo
&e ininucos diligumꝰ. ꝓpter deum. Sed seiendũ est quia inimi¬
ei dilectio tẽ ueracit᷑ eustoditur cũ nec dde ꝓfectu a ddici¬
m nec de riuna illiꝰ lȩcamur. Nã seꝑe in dilectionis
iagine erga inimioui animꝰ fallit᷑: seq hc̃. diligere esti¬
mat. si eiꝰ uice contrariꝰ non ex istat. Sed dilectionis. iũ

Expanded text:
est, spem nequaquam perdit, quia a superno Judice veniam requirit. est, spem nequaquam perdit, quia a superno Judice veniam requirit. ad adjutorium non recurrit auctoris; fitque ut eo gravius peccator pereat, quo et ipsum hoc, quia est peccator, ignorat. sultavi quod invenisset eum malum. - Omnipotentis Dei nos esse discipulos sola custodia charitatis probat. Hinc est enim quod per semetipsum Veritas dicit: « In hoc cognoscent omnes quia mei discipuli estis, si dilectionem habueritis ad inis. Quae nimirum dilectio si cor nostrum veraciter replet, duobus modis ostendi solet, scilicet si et amicos in Deo, et inimicos diligimus propter Deum. Sed sciendum est quia inimici dilectio tunc veraciter custoditur, cum nec de profectu addicimur, nec de ruina illius laetamur. Nam saepe in dilectionis imagine erga inimicum animus fallitur, seque hunc diligere aestimat, si ejus vitae contrarius non existat; sed dilectionis vim
Abbreviated transcription (Latin):
concessit bonũ posse qd uolunt. Unde bene ꝑ iohem
dicit᷑. Adorauerunt uiuentẽ in secula scłoꝵ mitentes
coonas suas ante thronũ dnĩ. Coronas nãq suas ante
thronũ dnũ mittere est: cercaminũ suoꝵ uictorias. ñ
sibi t̾buere sed auctori: ut ad illũ referant głam. lau¬
dlis a. quo se sciunt iures accopisse cercaminis. Beatꝰ gͦ
iob qr sic bona quȩ oꝑatus est narrat ut tam̃ hȩc suȩ oꝑationi
non tͥbuat : sed ad auctoris. laudẽ recurrat : manũ suã ore suio
osculatũ fuisse se denegat. Ac si ꝑatent dicat. Ego mea oꝑa
tanq mea ñ ꝓfero : quia auctoris sui gram negare conuincit᷑
quisquis sibi tͥbuit qd̃ oꝑat᷑. Unde ce ꝓtinus subdit. Qug¬
ẽ inquitas inaxima: & negatio contra dm̃ altissimũ.
Liquet enim quia illũ negat: cuiꝰ despecta grã sibi
uires boni oꝑis arrogat. Quod recte qͦ &e iniquitas
maxima uocat᷑ : quĩ omẽ peccatũ quod ex infirmitate

Expanded text:
concessit bonum posse quod volunt. Unde bene per Joannem concessit bonum posse quod volunt. Unde bene per Joannem dicitur: Adoraverunt viventem in saecula saeculorum, mittentes coronas suas ante thronum Domini . Coronas namque suas ante thronum Domini mittere est certaminum suorum victorias non sibi tribuere, sed auctori, ut ad illum referant gloriam laudis, a quo se sciunt vires accepisse certaminis. Beatus ergo Job, quia sic bona quae operatus est narrat, ut tamen haec suae operationi non tribuat, sed ad auctoris laudem recurrat, manum suam ore suo osculatum fuisse se denegat. Ac si patenter dicat: Ego mea opera tanquam mea non profero, quia auctoris sui gratiam negare convincitur, quisquis sibi tribuit quod operatur. Unde et protinus subdit: est iniquitas maxima, et negatio contra Deum altissimum. Liquet enim quia illum negat, cujus despecta gratia sibi vires boni operis arrogat. Quod recte quoque et iniquitas maxima vocatur, quia omne peccatum quod ex infirmitate
Abbreviated transcription (Latin):
ut quȩq accigerit accendat & siccet: ita lunaris
ignis ẽ ꝓpriũ. ut quicquid contigerit ex urat quide:
sed exuretdo hunuidum reddat. Ad uitã gͥ bonã alios ꝑ amo¬
ue dei. effectus recti oꝑis: alios uero amor laudis infłãmat
Ded cũ recti oꝑis affectu accendimir: quasi ꝑignẽ solis
a uitioꝵ humore siccam᷑. fũ uero quẽ ad opꝰ bonũ laudis
amior ꝓuocat: concupita fama quasi luna atcigit: quia
uidelicet eius animũ & accendit & resoluit: accendit᷑
scilicet adexereitiũ oꝑis. resoluit uero ad concupiscen¬
tiã fauoris. Plerũq tam̃ ad exercenda oꝑa aliena nos
utalit exempla ꝑsuadent : &e cũ mente humili opi¬
nionis alienȩ bona suscipimus. nrã uel ad meliꝰ bona
ꝓducunꝰ uel ad bonũ mala. ꝑmutamꝰ. Cũq nos de uita
porimi famȩ splendor irradiat: mens niñ ut pꝰ diximi
que ad optinendũ uirtutis it se dirigit. quasi inlus

Expanded text:
ut quaeque attigerit accendat et siccet, ita lunaris ut quaeque attigerit accendat et siccet, ita lunaris ignis est proprium ut quidquid contigerit exurat quidem, sed exurendo humidum reddat. Ad vitam igitur bonam alios pro amore Dei affectus recti operis, alios vero amor laudis inflammat. Sed cum recti operis affectu accendimur, quasi per ignem solis a vitiorum humore siccamur. Eum vero quem ad opus bonum laudis amor provocat, concupita fama, quasi luna, attingit, quia videlicet ejus animum et accendit et resolvit. Accendit scilicet ad exercitium operis, resolvit vero ad concupiscentiam favoris. Plerumque tamen ad exercenda bona opera aliena nos utiliter exempla persuadent. Et cum mente humili opinionis alienae bona suscipimus, nostra vel ad melius bona producimus, vel ad bonum mala permutamus. Cumque nos de vita proximi famae splendor irradiat, mens nostra, ut praediximus, quae ad obtinendum virtutis iter se dirigit, quasi in lunae
Abbreviated transcription (Latin):
strationẽ lumã ꝑ occultũ circulũ a radio solis acciꝑe: ut¬
possit lucẽ nocturnis cursib ex hib̾e. ab huiꝰ significatiõis
ordine hȩc qͦ suspicio non abhorret. fama quippe a bono
oꝑe iures accipit: & fauoris grãm quasi claritatẽ luminis
asꝑgit. Est aliud in lima qd̃ ꝑ similitudinẽ bona spargenti
samȩ conueniat. Lux nãq eius etiã intenebrarũ tempore
it ãbulantib ostendit: qr &e dũ de aliena uita lux lau¬
dis emicat. alios ad exercitiũ boni oꝑis illustrat. Cũq illi
opinio clara cognoscit᷑: huic quasi ꝑgenti in temere exẽ¬
płi lum̃ p̃betur. Sed nonñquã opꝰ qd̃ ab aliena opinione
sumit᷑: minꝰ minido desiłio in annno format᷑. Nã infirmȩ
mentes cũ bona de aliis audiunt. aliquando se adoꝑati¬
onẽ rectã: non amore uirtutis sed delectacione laudis
accendunt. ẜe ꝓfecto liquet qr sicut naturȩ solis ẽ

Expanded text:
strationem lunae per occultum circulum a radio solis accistrationem lunae per occultum circulum a radio solis accipossit lucem nocturnis cursibus exhibere, ab hujus significationis ordine haec quoque suspicio non abhorret. Fama quippe a bono opere vires accipit, et favoris gratiam quasi claritatem luminis aspergit. Est et aliud in luna quod per similitudinem bona spargenti famae conveniat. Lux namque ejus etiam in tenebrarum tempore iter ambulantibus ostendit, quia et dum de aliena vita lux laudis emicat, alios ad exercitium boni operis illustrat; cumque illius opinio clara cognoscitur, huic quasi pergenti in itinere exempli lumen praebetur. Sed nonnunquam opus quod ab aliena opinione sumitur minus mundo desiderio in animo formatur. Nam infirmae mentes cum bona de aliis audiunt, aliquando se ad operationem rectam non amore virtutis, sed delectatione laudis accendunt. Et profecto liquet quia sicut natura solis est
Abbreviated transcription (Latin):
Ñ dese atcendet patesacta tͥbulatione ꝓpriȩ tẽpcacionis
enocuir in qua exxpssa subumxio. Ppt quod placeo nichi
in infirmitatib meis. Ut g discipulos instrueret de seꝰ
sũma referebat: ut uero se in humilitate custodiret. con¬
sidationis oculũ ñ in uirtutib suis sed in infirmitatib fixe.¬
rat. Habent itaq ꝓpriũ scĩ uiri ut bona quid̃ẽ que agant
uideant: ce. tñ cũ ꝑegerint ab eoꝵ memoria oculos au̾tant.
Unde recte ꝑ beatũ iob dicit᷑. Si uidi solẽ cũ fulgeret. Ao
si aꝑte diceret. Opus meũ etiã cũ aliis exẽploꝵ lucẽ tͥbue¬
ret. ad p̃sũptionis gram non attendi. quia dũ deea extolli
timui: ab intuendo eo oculos auerti. Sequit᷑. Et linã in
nã subdidit: quia uideli cet post opꝰ bonũ fama lau¬
dabilis sequit᷑ : ꝑ quã celebrȩ nomen in hac p̾sentis ute
nocte possidet᷑. Si enĩ uerũ est quod quidã putant illu¬

Expanded text:
non in se attenderet, patefacta tribulatione propriae tentationis non in se attenderet, patefacta tribulatione propriae tentationis edocuit qua expressa subjunxit: Propter quod placeo mihi in infirmitatibus meis . Ut ergo discipulos instrueret, de se summa referebat; ut vero se in humilitate custodiret, considerationis oculum non in virtutibus suis, sed in infirmitatibus fixerat. Habent itaque proprium sancti viri, ut bona quidem quae agunt videant; et tamen cum peregerint, ab eorum memoria oculos avertant. Unde recte per beatum Job dicitur: Si vidi solem cum fulgeret. Ac si arem, ad sumptionis gramen non attendi: quia dum de eo extolli timui, ab intuendo eo oculos averti. Post praemissum nam subdidit, quia videlicet post opus bonum, fama laudabilis sequitur, per quam celebre nomen in hac praesentis vitae nocte possidetur. Si enim verum est, quod quidam putant, illu
Abbreviated transcription (Latin):
inse udenda om̃ib adexẽplum p̃bent. Hinc est quod pau¬
lus dũ expleta in se bona postponeret: & sola adhuo rx.¬
liqua quȩ essent explenda cogitaret: dicit fgo me non ar
biteor a pphendisse. Hinc ẽ quod ut posset se de bonis que
agebat humiliare. studebat ad animũ p̃terita mala redu¬
cere dicens. Q poiꝰ fui blasphemꝰ & ꝑsequutor oe contame¬
liosus. Q &e si aliquando dixit honũ certamen certaui
cursũ consumaui fidẽ seruaiu. intue̾dum sũmoꝑe ẽ quia¬
es illnid tempore intulit quo iã ex corpore. disscessurũ se eẽ
subesse dempꝰ oꝑationis. Sicut enĩ dũ uiuimꝰ debeniꝰ bona
nrã a memoria repellere ne extollant : ita aꝑꝑinquante
exitu. plerumq ea ad memoriã iuste reuocamus: ut u¬
delices siducia p̃beant & desꝑatũ timorẽ ꝑmant. Nui
e si chorntus bona sua enuerando narrauit: illos cõ¬
fiomare studuit non se ostendere. Nã quia eadẽ bona

Expanded text:
in se videnda omnibus ad exemplum praebent. Hinc est quod Pauin se videnda omnibus ad exemplum praebent. Hinc est quod Paulus dum expleta in se bona postponeret, et sola adhuc reliqua quae essent explenda cogitaret, dixit: Fratres, ego me non arbitror apprehendisse. Hinc est quod ut posset se de bonis quae agebat humiliare, studebat ad animum praeterita mala reducere, dicens: Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et contumeliosus . Qui etsi aliquando dixit: Bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servavi , intuendum summopere est quoniam illud eo tempore intulit quo jam ex corpore discessurum se esse subesse tempus operationis. Sicut enim dum vivimus, debemus bona nostra a memoria repellere ne extollant, ita appropinquante exitu, plerumque ea ad memoriam juste revocamus, ut videlicet fiduciam praebeant, et desperatum timorem premant. Qui etsi Corinthiis bona sua enumerando narravit, 704 illos confirmare studuit, non se ostendere. Nam quia eadem bona
Abbreviated transcription (Latin):
examine ualeant : plerũq apud humana iudicia
grauari se & iniuste patiuntur. Beatus aut̃ iob
uitȩ suȩ celsitudinẽ narrans & multa sunt o mi¬
ra quȩ dixit. Sed quia plerũq humana mens re-¬
nuit bona credere quȩ nescit oꝑari : maledicti
sibi sententiã ꝓtinus subicit. si qua hoꝵs quȩ dixe¬
rat oꝑe non impleuit dicens. Humerꝰ meus a iunc

Expanded text:
examine valeant, plerumque apud humana judicia examine valeant, plerumque apud humana judicia gravari se et injuste patiuntur. Beatus autem Job vitae suae celsitudinem narrans, et multa sunt et mira quae dixit. Sed quia plerumque humana mens renuit bona credere, quae nescit operari, maledicti sibi sententiam protinus subjicit, si qua horum quae dixerat opere non implevit, dicens: CAPUT XXI Rec
Abbreviated transcription (Latin):
castra dicimus ꝓeo quod pugnat᷑ ex castris: ita uidi¬
ciũ qd in portaᷤ agi consueuerat parta nominatur
in porta gͣ se suꝑiorẽ uidet: qui se melions parcis
nec tc̃ contra pupillũ manũ exercuit cũ se etiã ꝑiu
sticiȩ meritũ potiorẽ uidit : nob̾ timoris regulã insinu¬
ans dicit. Si leuaui suꝑ pupillũ manũ mea: cũ uidem
me in porta suꝑiorẽ. Ac si patent̃ dicat. N eq tc̃ utili¬
tatis meȩ negotia uircute contͣ pupillũ exsequi uo¬
lui : quando me in iudicio etiã ex iusticia potiorẽ
tentionũ negotia subeunt. dũ grauare uel in mini¬
mis timent: ipsi contra iusticiã grauari neqͣquam
refugiunt. Sciunt quippe quia om̃ĩs humana iusti¬
cia iniusticia eẽ rep̃hendit᷑: si diuinitꝰ districte iuidi¬
cetur. Unde hoc quod sibi competit cauent uehem̃t
exigere: ne corũ accꝰ suꝑnã rectitudinẽ contingat
subcilit̃ examinare. Sed ut inuenire iusti indiuino

Expanded text:
castra dicimus, pro eo quod pugnatur ex castris; ita judicastra dicimus, pro eo quod pugnatur ex castris; ita judicium, quod in porta agi consueverat, porta nominatur. In porta ergo se superiorem videt, qui se melioris partis, quia nec tunc contra pupillum manum exeruit, cum se etiam per justitiae meritum potiorem vidit, nobis timoris regulam insinuans, dicit: Si levavi super pupillum 694 manum ma superiorem. Ac si patenter dicat: Neque tunc utilitatis meae negotia virtute contra pupillum exsequi volui, quando me in judicio etiam ex justitia potiorem tentionum negotia subeunt, dum gravare vel in minimis timent, ipsi contra justitiam gravari nequaquam refugiunt. Sciunt quippe quia omnis humana justitia injustitia esse reprehenditur, si divinitus districte judicetur. Unde hoc quod sibi competit cavent vehementer exigere, ne eorum actus supernam rectitudinem contingat subtiliter examinare. Sed ut inveniri justi in divino