comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
suspirantẽ reducit. Saliua gͦ ex capite defluens os tangit. s
ad uentr̃e minine ꝑuenit : qr liquore. suꝑnȩ contẽplationis
iã quidẽ intellectꝰ nr̃ infundit᷑. s neqͣꝗͣ mens plene saciat᷑.¬
In ore &enĩ gustꝰ ẽ: in uentre saciatas. Saliuã itaq glutire.
ñ possumꝰ. qr. suꝑnę claritatis bono saciari ñ ꝑmittuͣ. quod
adhuc ex tenuitate gustamꝰ.S qr hoc ipsũ qd̾ uteũq iã suꝑna
cognoscimus. ex pietate parcentis ẽ: qd uͦ hoc ꝑcipere. ꝑfec¬
te ñ possumꝰ. adhuc ex pęna uetustȩ dãpnat ionis. recte. nc̃
dicit᷑. Usq qͦ ñ parcis mͥ. nec dimittis me ut glutiã saluiã meã:
Aesi aꝑte diceret᷑. Tunc homini plene pareisꝰ. cũ hc̃ ad ꝑfecti¬
onẽ tuȩ contẽplationis admiseris: ut claritatẽ tuã raptꝰ in¬
teriꝰ ũdeat. ⁊ eũ carnis suȩ corruptio exterius ñ repellat

Expanded text:
suspirantem reducit. Saliva ergo ex capite defluens os tangit, sed suspirantem reducit. Saliva ergo ex capite defluens os tangit, sed ad ventrem minime pervenit, quia liquore supernae contemplationis jam quidem intellectIn ore etenim gustus est, in ventre satietas. Salivam itaque glutire non possumus, quia supernae claritatis bono satiari non permittimur, quod adhuc ex tenuitate gustamus. Sed quia hoc ipsum, quod utcunque jam superne cognoscimus, ex pietate parcentis est, quod vero hoc percipere perfecte non possumus adhuc ex poena vetustae damnationis, recte nunc dicitur: Usquequo non parcis mihi, nec dimittis me, ut glutiam salivam meam? Ac si aperte diceretur: Tunc homini plene parcis, cum hunc ad perfectionem tuae contemplationis admiseris, ut claritatem tuam raptus interius videat, et eum carnis suae corruptio exterius non repellat.
Abbreviated transcription (Latin):
usq ꝑueniat ñ glutit᷑: q diumitatis contẽplatio sensũ tangit.
s plene mentẽ ñ reficit: qm̃ ꝑfectȩ animꝰ conspicere ñ ualei
qd adhuc qr caligo corruptionis p̃pedit raptĩ uidet. Ec̃ce¬
considerat p̃terire transcendit. iã ab exterioꝵ delectatione sus¬
pendit᷑. & quȩ sint bona inuisibilia rimat᷑. atq hȩc agens ple¬
rũq in dulcedinẽ suꝑnȩ contẽplationis rapit᷑. iãq de intimis
aliqͥd quasi ꝑ caliginẽ conspicit. & ardenti desiderio intẽe spũ¬
alib angłoꝵ ministeriis conat᷑. Gustu incircũscripti luminis
pascit᷑: & ultꝰ se euecta ad semetipsã relabi dedignat᷑ S q ad¬
huc corpus qd̃ corrũpit᷑ aggrauat aĩam. in herere. du luci ñ
ualet. ꝙͣ raptĩ uidet. Ipsa quippe carnis infirmitas transcen¬
dentẽ se animũ retrahit: atq ad cogitanda ima ac necessaria

Expanded text:
usque perveniat non glutitur, quia divinitatis contemplatio sensum, tangit, usque perveniat non glutitur, quia divinitatis contemplatio sensum, tangit, sed plene mentem non reficit, quoniam perfecte animus conspicere non valet quod adhuc, quia caligo corruptionis praepedit, raptim videt. 50. Mconsiderat praeterire transcendit, jam ab exteriorum delectatione suspenditur, et quae sint bona invisibilia rimatur, atque haec agens plerumque in dulcedinem supernae contemplationis rapitur, jamque de intimis aliquid quasi per caliginem conspicit, et ardenti desiderio interesse spiritalibus angelorum ministeriis conatur; gustu incircumscripti luminis pascitur, et ultra se evecta ad semetipsam relabi dedignatur; sed quia adhuc corpus quod corrumpitur aggravat animam , inhaerere diu luci 267 non valet, quam raptim videt. Ipsa quippe carnis infirmitas transcendentem se animam retrahit, atque ad cogitanda ima ac necessaria
Abbreviated transcription (Latin):
delicet intellectũ suscipit: refecta ꝓculdubio omĩum menbra
actionũ regit. Nisi enĩ sacra eloquia aliqͣndo mentẽ noĩe uen¬
tris expͥmerent. salomon utiq ñ dixisset. Lucerna dnĩ spira¬
culũ hominis. quȩ inuestigat onĩa secreta uentris: q nimi¬
rũ dũ nos grã suꝑni respectꝰ illuminat cuncta etiã mentiᷤ
nrę nobis absconsa manifestat. Qͥo gͦ saliuȩ noĩe nͥ sapor in¬
time contẽplationis accipit᷑: quȩ ad os a capite. defluit qꝑ
de claritate. conditoris adhuc in hac uita nos positos uix gu¬
stu reuelationis tangit. Unde ⁊ redẽptor. nr̃ ueniens saliuã
luto miscuit. ⁊ cę̧ci nati ocłos reparauit qr suꝑna grã car¬
nalẽ cogitationẽ nram ꝑ ad mistionẽ suȩ. contẽplationis ir¬
radiat : ⁊ ab originali cęcitate. hominẽ ad intellectũ refor¬
mat. Nã q paradysi gaudiis expulsũ in hoc iã exilio natu¬
ra edidit: quasi a natiuitate. homo sine. ocłis ꝓcessit. S

Expanded text:
idelicet intellectum suscipit, refecta procul dubio omnium membra actionum regit. Nisi enim sacra eloquia aliquando mentem nomine ventris exprimerent, Salomon utique non dixisset: Lucerna Domini spiraculum hominis, quae investigat omnia secreta ventris rum dum nos gratia superni respectus illuminat, cuncta etiam mentis nostrae nobis absconsa manifestat. Quid ergo salivae nomine nisi sapor intimae contemplationis accipitur? quae ad os a capite defluit, quia de claritate conditoris adhuc in hac vita nos positos vix gustu revelationis tangit. Unde et Redemptor veniens salivam luto miscuit, et caeci nati oculos reparavit , quia superna gratia carnalem cogitationem nostram per admistionem suae contemplationis irradiat, et ab originali caecitate hominem ad intellectum reformat. Nam quia a paradisi gaudiis expulsum in hoc jam exsilio natura edidit, quasi a nativitate homo sine oculis processit. S
Abbreviated transcription (Latin):
captꝰ hostis eiꝰ extitit. cuiꝰ p̃cepta contẽpsit. Iustꝰ uͦ conditar hẽ
sibi ẽtrtĩ posuit. ꝙ inimueũ ex elatione. deputauit. S ipsa hȩc
cont̾rietas eulpȩ. facta ẽ homini pondus penȩ: ut corrupti¬
onistiȩ male. liber seruiat. qͥ bene sertus de incorruptionis
lib̾tate. gaudebat. Salubrẽ qͥppe humilitatis arcẽ deserens. ad
infirmitatis iugũ suꝑbiendo ꝑuenit ⁊ ceruicẽ cordis erigẽ¬
do sub posuit: q qdͥ subeẽ diuinis ussionib noluit: sub suis se

Expanded text:
hostis ejus exstitit, cujus praecepta contempsit. Justus vero Conditor hunc sibi contrarium posuit, quia inimicum ex elatione deputavit. Sed ipsa haec contrarietas culpae facta est homini pondus poenae, ut corruptioni suae male liber serviat, qui bene servus Dei incorruptionis libertate gaudebat. Salubrem quippe humilitatis arcem deserens, ad infirmitatis jugum superbiendo pervenit, et cervicem cordis erigendo supposuit, quia qui subesse divinis jussi
Abbreviated transcription (Latin):
q ab intima quiete differunt᷑. ad cor suũ redeunt. ibiq a carm
suȩ tumultib absconsi. quasi amȩnissimũ secretũ petunt. S in eo
sepe tẽptationis aculeos sentiunt. carnis incentuia patiuntur.
& ibi grauissimos languores inuenunt. uͥ magnã requiẽ a labo¬
re quȩsiert̃. Unde sc̃s uir post insinuatũ corruptionis suȩ carce¬
rẽ ad quieta cordis spacia redire festinans. qr eandẽ rixã & in
intimis inuenit ꝗͣ ab exteriorib fugit. ꝓtinꝰ subdidit dicens. Si¬

Expanded text:
que ab intima quiete differuntur, ad cor suum redeunt; ibique, a carnis que ab intima quiete differuntur, ad cor suum redeunt; ibique, a carnis suae tumultibus absconsi, quasi amoenissimum secretum petunt. Sed in eo saepe tentationis aculeos sentiunt, carnis incentiva patiuntur; et ibi gravissimos labores inveniunt, ubi magnam requiem a labore quaesierant. Unde sanctus vir post insinuatum 261 corruptionis suae carcerem, ad quieta cordis spatia redire festinans, quia eamdem rixam et in intimis invenit quam ab exterioribus fugit, protinus subdit, dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
multa cogitantẽ. intentione iã quidẽ ultra semetipsos emineĩ
s tam̃ adhuc infirmitatis suȩ incertis motib subditi. corrup¬
tionis se carcere clausos dolent. ait gͦ. Iumquid mare sũ ego
aut cȩtus. qr circu̾dedisti me carcere: acsi aꝑte diceret. Ala¬
re uł cȩtus iniqui uidelicet eoꝵq auctor. malignus sp̃c qr
effrenari ad solã ꝑpetrandȩ iniquitatis licentiã appetunt.
recte pęnȩ suȩ carcere constringunt᷑. Ego aut̃ qͥ iã ȩt̾nitatiᷤᷤ
tuȩ lib̾tatẽ desidero. cur adhuc meȩ carcere. corruptionis
pͥmor. qd̾ tam̃ nec a iustis suꝑbe. requirit᷑. qr amore ue¬
ritatis accensi infirmitatis suȩ angustias trans gredi ꝑfecte.
concupiscunt: nec ab auctore. iustoꝵ iniuste disponit᷑ qr. electoꝵ suoꝵ
uota differens cruciat: crucians purgat. ut ad ꝑcipiendũ qd̃ desi¬
derant. quandoq melius ex dilatione conualescant. Plecti aut̃ qͦus¬

Expanded text:
multa cogitantem , intentione jam quidem ultra semetipsos eminent, multa cogitantem , intentione jam quidem ultra semetipsos eminent, sed tamen, adhuc infirmitatis suae incertis motibus subditi, corruptionis se carcere clausos dolent. Ait ergo: Nunquid mare sum ego, aut cetus, quia circumdedisti me carcere? Ac si aperte diceret: Mare vel cetus, iniqui videlicet, eorumque auctor malignus spiritus, quia effrenari ad solam perpetrandae iniquitatis licentiam appetunt, recte poenae suae carcere constsringuntur. Ego autem, qui jam aeternitatis tuae libertatem desidero, cur adhuc meae carcere corruptionis premor? Quod tamen nec a justis superbe requiritur, quia, amore veritatis accensi, infirmitatis suae angustias transgredi perfecte concupiscunt; nec ab auctore justorum injuste disponitur, quia electorum suorum vota differens cruciat, crucians purgat, ut ad percipiendum quod desiderant quandoque melius ex dilatione convalescant. Electi autem quous
Abbreviated transcription (Latin):
sub celeritate rapiunt᷑. De quib bene ꝑ psalmistã dicit᷑. Statu¬
it aquas quasi in utre. Aquȩ quippe in utre sunt. cum lubr¬
ca eoꝵ desideria. qr oꝑis effectũ ñ inuenunt. sub carnali cor
de depͥmunt᷑ Cȩtus gͦ amari circũdatione carceris p̃mit᷑: qr¬
uł malignꝰ sp̃c. uł sequaces illiꝰ in quoꝵ se m̃tib colligit. atq
in eis undas tumentiũ cogitationũ uoluit. ut implere mala gͣ
appetunt nequeant: suꝑna eos districtio angustat. Scĩ aut̃ ui¬
ri quo mundiori corde cȩlestiũ archana considerant. auctis ad
hȩc cotidie ardorib anhelant: Ibi iã plene. saciari desiderant.
unde adhuc parũ aliquid ore contemplationis degustant. ꝑfec¬
te cupiunt carnis stimulũ subdere. nil in cogitatione illici¬
tũ de eius corruptione tolerare. S ꝙr scriptũ ẽ corpus qd cor¬
rumpit᷑. aggrauat aĩam. & depͥmit t̾rena inhabitatio sensũ

Expanded text:
sub celeritate rapiuntur. De quibus bene per Psalmistam dicitur: Statusub celeritate rapiuntur. De quibus bene per Psalmistam dicitur: Statuit aquas quasi in utre . Aquae quippe in utre sunt cum lubrica eorum desideria, quia operis effectum non invende deprimuntur. Cetus ergo ac mare circumdatio carceris premitur; quia malignus spiritus, vel sequaces illius, in iniquorum se mentibus colligit, atque in eis undas tumentium cogitationum volvit; et quia implere mala quae appetunt, nequeunt, superna eos districtio angustat Sancti autem viri, quo mundiori corde coelestium arcana considerant, auctis ad haec quotidie ardoribus anhelant: ibique jam plene satiari desiderant, unde adhuc parum aliquid ore contemplationis degustant. Perfecte cupiunt carnis stimulum subdere, nihil in cogitatione illicitum, de ejus jam corruptione tolerare. Sed quia scriptum est: « Corpus, quod corrumpitur, aggravat a
Abbreviated transcription (Latin):
possidendo penetrat. qͣsi in eoꝵ lubricas cogitationes natat.
S cȩtus carcere restringit᷑. qr malignꝰ sp̃e in inferiorib de¬
iectꝰ ne. ad cȩlestia euolare p̾ualeat pęnȩ suȩ pondere coarta¬
t᷑. petro attestante quiait. Ds̃ angłis peccantib ñ peꝑcit. s ru¬
dentib inferni detractos in tartarũ tradidit. in uidiciũ cru¬
ciendos reseruauit: Cȩtus carcere astringit᷑. qr temptare. bo¬
nos quantũ desiderat ꝓhibet᷑. Carcere qͦq mare circũdat᷑. qr
carnalium mentium tumida insanaq desideria. adꝑͣgenda ma¬
la quȩ appetunt. impossibilitatis suȩ angustia grauant᷑. Sepe
enĩ dominari meliorib concupiscunt. s tam̃ eis diuino iudicio
uncta mirabilit᷑ disponente. substracti st̃. Nocere bonis elati
desiderant. & tam̃ subiecti ab eis solatia sperant.  explendis uo¬
iuptatib carnis longeuitatẽ uitȩ p̃sentis cupiunt s ab ea tam̃

Expanded text:
possidendo penetrat, quasi in eorum lubricas cogitationes natat? possidendo penetrat, quasi in eorum lubricas cogitationes natat? Sed cetus carcere stringitur, quia malignus spiritus in inferioribus dejectus, ne ad coelestia evolare pcit, sed rudentibus inferni detractos in tartarum tradidit in judicium cruciandos reservari . Cetus carcere astringitur, quia tentare bonos quantum desiderat prohibetur. Carcere quoque mare circumdatur, quia carnalium mentium tumida insanaque desideria ad peragenda mala quae appetunt impossibilitatis suae angustia gravantur. Saepe enim dominari melioribus concupiscunt; sed tamen eis, divino judicio cuncta mirabiliter disponente, substrati sunt. Nocere bonis elati desiderant, et tamen subjecti ab eis solatia sperant. Pro explendis voluptatibus carnis longaevitatem vitae praesentis cupiunt, sed tamen ab ea
Abbreviated transcription (Latin):
labor. cũ amaritudine aĩȩ meȩ. Acsi aꝑtius insinuet dicens. Intꝰ
contͣ me cũ cordis mei dolore colloquor. & foris me a uerbere
iudicis abscondo. S mens pęnitentiȩ dolorib p̾̃ssa. in semet ipsa
constringit᷑. atq a cunctis delectationib carnis forti cogitati¬
one separat᷑. Ad summa ꝓficere appetit. te tam̃ adhuc de corrup¬
tione. corporis contradictionẽ sentit. Unde apte mox subdit᷑.¬
Numquid mare. sũ ego aut cętus. qr circũ dedisti me carcere:
Carcere homo circũdat᷑: qr plerũq & uirtutũ ꝓuectib ad al¬
ta exurgere nitit᷑. & tam̃ carnis suȩ corruptione p̃peditur¬
Qua bene exui psalmista dep̃cat᷑ dicens. Educ de carcere aĩam
meã. ad confitendũ noĩ tuo. Quid uͦ appellatione maris. nͥ cor¬
da carnaliũ tumidis cogitationib fluctuosa. quid aut̃ cȩtin¬
mine nͥ antiquus hostis expͥmit᷑. ⁊ qui dũ mentes seculartum

Expanded text:
labor cum amaritudine animae meae. Ac si apertius insinuet, dicens: Intus labor cum amaritudine animae meae. Ac si apertius insinuet, dicens: Intus contra me cum cordis mei dolore colloquor, et foris me a verbere judicis abscondo. Sed mens poenitentiae doloribus pressa in semetipsa constringitur, atque a cunctis delectationibus carnis forti cogitatione separatur, ad summa proficere appetit, et tamen adhuc de corruptione corporis contradictionem sentit. Unde et apte mox subdit« Nunquid mare sum ego, aut cetus, quia circumdedisti me carcere? » Carcere homo circumdatur, quia plerumque et virtutum provectibus ad alta exsurgere nititur, et tamen carnis corruptione pQua bene exui Psalmista deprecatur, dicens: Educ de carcere animam meam, ad confitendum nomini tuo . Quid vero appellatione maris, nisi corda carnalium tumidis cogitationibus fluctuosa; 260 quid autem ceti nomine, nisi antiquus hostis exprimitur? Qui dum mentes saecularium
Abbreviated transcription (Latin):
rȩcatꝰ ẽ. qd a cęcitatis suȩ errorib pat̾nȩ sollicitudinis ex¬
piatꝰ flagellis. qd̾ a flagelloꝵ dolorib ad salutis gauclia mi¬
scdiȩ medicamentis reductꝰ ẽ. qd qͥbusdã culpis & si ñ gra¬
uib subditꝰ peccare. tam̃ & int̾ flagella ñ desinit. qd̵ pec¬
ta seueritate increpat. habet in corde iustoꝵ amaritudo aĩȩ
linguã suã : quȩ tanto ei subtiluis loquit᷑. quanto & interius
audit᷑ Inde & neqͣꝗͣ dicit᷑ fabulabior in amaritudine aĩȩ meȩ.
s confabulabor. cũ amaritudine aĩȩ meȩ : qr uis doloris quȩ pecca¬
ta singula reputans torpentẽ animũ ad lam̃ta excitat. quasi
ad eũ uerba confabulationis format. in quib semet ipsũ correctus
inueniat. & ad sui iã custodiã sollicicior exurgat. Dicat itaq uir
sẽs ex uoce sua. & scȩ eccłiȩ typũ tenens dicat ex nr̃a: confabu¬

Expanded text:
caecatus est, quod a caecitatis suae erroribus paternae sollicitudinis caecatus est, quod a caecitatis suae erroribus paternae sollicitudinis piatus, quod a flagellorum doloribus ad salutis gaudia misericordiae medicamento reductus est; quod quibusdam culpis, etsi non gravibus subditus, peccare tamen et inter flagella non desinit; quod pecta severitatlinguam suam: quae tanto ei subtilius loquitur, quanto et interius auditur. Unde et nequaquam dicitur: « Fabulabor in amaritudine animae meae, sed, Confabulabor cum amaritudine animae meae, quia vis doloris, quae peccata singula reputans, torpentem animum ad lamenta excitat, quasi ad eum verba confabulationis format, in quibus semetipsum correctus inveniat, et ad sui jam custodiam sollicitior exsurgat. Dicat itaque vir justus ex voce sua, et sanctae Ecclesiae typum tenens, dicat ex nostra: Confabu
Abbreviated transcription (Latin):
nesciebat: eiq rixa sua ueriꝰ aꝑit. quantũ a ueritatis pace de¬
uiauit. qr reatũ suũ cuiꝰ secura ñ menunit. hunc inse cõmo¬
ta dep̾hendit. Succrescens quippe amaritudo pęnitentiȩ uere¬
cundati cordi importune ingerit. illicita quȩ cõmisit: districtũ
cont᷑ hȩc uidicẽ ostendit. supplicioꝵ minas incutit : pauore am¬
mũ ferit. pudore confundit᷑.: motꝰ illicitos increpat. quietẽ no¬
xiȩ securitatis turbat. Quȩ ei conditor bona contulit: quȩ ip̃¬
se bonis illius mala respondit enumerat. Qd̃ mire ab eo con¬
ditꝰ. qd̃ gratuito nutritꝰ. qd rationis substantia in conditioẽ
ditatꝰ ẽ. qd conditoris grã uocatꝰ. qd̃ sequi ipse & uocatꝰ nolu¬
it. qd uocantis miscđia nec sursũ hc̃ renitentẽq despexit. qd̃
illuminatꝰ donis. qd̃ sua sponte prauis actib etiã post dona

Expanded text:
nesciebat, eique rixa sua verius aperit, quantum a veritatis pace denesciebat, eique rixa sua verius aperit, quantum a veritatis pace deviavit, quia reatum suum, cujus secura non meminit, hunc in se commota deprehendit. Succrescens quippe amaritudo poenitentiae, verecundanti cordi importune ingerit illicita quae commisit, districtum contra haec judicem ostendit, suppliciorum minas incutit, pavore animum ferit, pudore confundit, motus illicitos increpat, quietem noxiae securitatis turbat; quae ei conditor bona contulit, quae ipse bonis illius mala respondit enumerat, quod mire ab eo conditus, quod gratuito nutritus, quod rationis substantia in conditione ditatus est, quod conditoris gratia vocatus, quod sequi ipse et vocatus noluit, quod vocantis misericordia nec surdum hunc renitentemque despexit, quod illuminatus donis, quod sua sponte pravis actibus etiam post dona
Abbreviated transcription (Latin):
ciet. ne uulnꝰ p̃ditũ s neglectũ qͦ licentiꝰ ꝑ humanã iã no¬
titiã tangit᷑. deterius putrescat. Quo contͣ psalmista plagã cordis
ñ solũ detexerat. s decectȩ etiã medicamentũ meroris adhibebat
dicens. Iniquitatẽ meã ego ꝓnuntio. & cogitabo ꝓ peccato meo. Pro¬
nuntiando enĩ. occultũ uulnꝰ detegit: cogitando aut̃ quid aliud
licite dampna cogitanti. rixa ꝓ semetipsa orit᷑ contra semet ipsã.
Nã cũ se ad lamenta pęnitentiȩ instigat. occulta se increpati¬
one dilaniat. Unde & apte mox subdit᷑. Confabulabor. cũ ama¬
ritudine aĩȩ meȩ. Pauore nãq diuini iudicii afflicti. dũ quȩ¬
dos nos uigilantiꝰ excitati. alia in nobis etiã quȩ ampluis defl¬
amꝰ. inuenimꝰ. Nã sepe qđ torpentes latuit. flentib subtilius
innotescit: & afflicta mens certius inuenit malũ qd̃ fecerat &

Expanded text:
tiat, ne vulnus proditum, sed neglectum, quo licentius jam per humanam notiat, ne vulnus proditum, sed neglectum, quo licentius jam per humanam notitiam tangitur, deterius putrescat. Quo contra Psalmista plagam cordis non solum detexerat, sed detectae etiam medicamentum moeroris adhibebat, dicens: Iniquitatem meam ego pronuntio, et cogitabo pro peccato meo . Pronuntiando enim occultum vulnus detegit, cogitando autem quid aliud licite damna cNam cum se ad lamenta poenitentiae instigat, occulta se increpatione dilaniat. Unde beatus Job apte mox subdit: « Confabulabor cum amaritudine animae meae. » Pavore namque divini judicii afflicti, dum quaedos nos vigilantius excitat, et talia in nobis etiam quae amplius defleamus invenimus. Nam saepe quod torpentes latuit, flentibus subtilius innotescit, et aff
Abbreviated transcription (Latin):
tribulatione sp̃c mei. Tribulatio quippe sp̃c linguã cõmouet.
ut reatũ praui oꝑis uox confessionis impugnet Sciendũ qͦq ẽ
qr sepe & reꝓbi peccata confitent᷑ s flere contẽpnunt: electiaut᷑
culpas suas quas uocib confessionis aperiunt districtȩ anima¬
uersronis fletib insequnt᷑. Inde beatꝰ iob postꝗͣ se ori suo ñ par¬
cere spondit: tribulationẽ mox sp̃e subdidit. aesi aꝑte fate¬
ret᷑ dicens. Sic reatũ lingua loquit᷑. ut neqͣꝙͣ expers a mero¬
ris stimulo ꝑ alia sp̃e uaget᷑: s culpas loquens uulnꝰ aꝑio. etil¬
pas uͦ ad coͣreptionẽ cogitans. salutẽ uulneris ex medicami¬
ne meroris quęro. Qui enĩ mala quidẽ quȩ ꝑpetrauit insimti¬
at. s flere quȩ insinuauerat recusat. quasi subducta ueste
uulnꝰ detegit. s torpenti mente medic mentũ uulneri non
apponit. Confessionis gͥ uocẽ solus necesse ẽ ut meror. exeru¬

Expanded text:
itentiae luctus. --Tribulatio quippe spiritus linguam commovet, ut reatum pravi operis vox confessionis impugnet. Sciendum quoque est quia saepe et reprobi peccata confitentur, sed deflere contemnunt. Electi autem culpas suas, quas vocibus confessionis aperiunt, districtae animadversionis fletibus insequuntur. Unde bene beatus Job postquam se ori suo non parcere spopondit, tribulationem mox spiritus subdidit. Ac si aperte fateretur, dicens: Sic reatum lingua loquitur, ut nequaquam expers a moeroris stimulo per alia spiritus vagetur: sed culpas loquens, vulnus aperio; culpas vero ad correctionem cogitans, salutem vulneris ex medicamine moeroris quaero. Qui enim mala quidem quae perpetravit insinuat, sed flere quae insinuaverit recusat, quasi subducta veste vulnus detegit, sed torpenti mente medicamentum vulneri non apponit. Confessionis igitur vocem solus necesse est ut moeror excu
Abbreviated transcription (Latin):
Alane quippe ad uesperum ducit᷑ : qr. nimirũ lucẽ rectitudi¬
nis. umbra sequit᷑ temptationis. S qr electoꝵ lux temptatioe¬
ñ extinguit᷑. nequaq̃ nex s uesꝑa facta ꝑhibet᷑: qr nimirũ
sepe temptatio in corde rectoꝵ lum̃ iustitiȩ abscondit. s ñ
interimit: quasi ad pallorẽ trepidationis ꝑtrahit. s fundi¬
tus ñ extinguit. Electi gͦ post somnũ surrectionẽ appe¬
tunt: post resurrectionẽ uesꝑam prestolant᷑ : qr & de pe¬
cato ad iustitiȩ lum̃ eugilant: & in ipso iustitiȩ lumine

Expanded text:
ane quippe ad vesperum ducitur, quia nimirum lucem rectitudinis umbra sequitur tentationis. Electi ergonon exstinguitur, nequaquam nox, sed vespera facta perhibetur, quia nimirum saepe tentatio in corde rectorum lumen justitiae abscondit, sed non interimit; quasi ad pallorem trepidationis pertrahit, sed funditus non exstinguit. Electi ergo post somnum surrectionem appetunt, post surrectionem vesperam praestolantur, quia et de peccato a
Abbreviated transcription (Latin):
siderationis ocłm reducat. Uideat qr caro capere ñ ualet. hoc
d̾ de semetipsa ueritas sp̃m docet: uideat qr. etiã subleuatus
hominis spc̃ iudiciũ tolerare ñ sufficit. qd ds̃ sub examine di¬
tͥcte retͥbutionis intendit & dicat. Qͥd ẽ homo qr magnifi¬
cas eũ. aut qr ponis gͣ eũ cortuũ: acsi aꝑte exclamet diceis.
Alagnificat᷑ homo spu̾ali munere. s tam̃ ẽ caro: ⁊ uias eus
post munera districte consideras. s tam̃ si remota pietate uidi¬
cat᷑ pondus qd de tua subtilitate imminet. ferre nec subleuat᷑
ad iustitiã sp̃c ualet. qr ⁊ sihunc ultra se dona tua dilatant.

Expanded text:
siderationis oculum reducat. Videat quia caro capere non valet hoc siderationis oculum reducat. Videat quia caro capere non valet hoc quod de semetipsa Veritas per spiritum docet. Videat quia etiam sublevatus hominis spirituretributionis intendit, et dicat: Quid est homo, quia magnificas eum? aut quid apponis erga eum cor tuum? Ac si aperte exclamet, dicens: Magnificatur homo spiritali munere, sed tamen caro est; et vias ejus post munera districte consideras, sed tamen si remota pietate judicetur, pondus quod de tua subtilitate imminet, ferre nec sublevatus ad justitiam spiritus valet, quia etsi hunc ultra se tua dona dilatant,
Abbreviated transcription (Latin):
sublimiꝰ t̾rena despieiunt. E iccirco p̃sentis uitȩ dies nil eẽ c̃¬
spiciunt : qr illuminatȩ mentis ocłos in consideratione et̾nita¬
tis figunt: De qua dũ ad se redeunt: quid se ẽẽ nͥ puluerem
agnoscunt: ⁊ infirmitatis suȩ conscii districte uidicari me¬
tuunt: cũq ium tanti uigoris aspiciunt. trepidant ex ami¬
nari qd̵ sunt. Uude & adhuc apte subuingit᷑. Qd ẽ homo qi¬
ficat. qr largitate rationis dicat: infusione gr̃ȩ tusitat. ho¬
nore collatȩ uirtutis exaltat. Cũq ꝑ semetipsũ nicħ sit. eẽ ta¬
m̃ eũ cognitionis suȩ participẽ benignitatis munere. concedit.
S gͣ eundẽ magnificatũ hominẽ cor suũ dñs apponit. qr post
dona iudiciũ exerit. merita subtilit᷑ pensat. uitȩ pondera ue¬
hement᷑ examinat: & tanto abeo post distͥctius pęnas exigit.
quanto hc̃ impenso munere larguis p̾uenit. Hir gͥ sc̃s imen¬
sitatẽ suꝑnȩ maiestatis aspiciat. atq ad infirmitatẽ ꝓpͥę con¬

Expanded text:
mius terrena despiciunt; et idcirco praesentis vitae dies nihil esse conspiciunt, quia illuminatae mentis oculos in consideratione 265 aeternitatis figunt. De qua dum ad se redeunt, quid se esse nisi pulverem agnoscunt, et infirmitatis suae conscii, districte judicari metuunt? Cumque vim tanti vigoris aspiciunt, trepidant examinari quod sunt. Unde et adhuc apte subjungitur: CAPUT ficat, quia largitate rationis ditat, infusione gratiae visitat, honore collatae virtutis exaltat. Cumque per semetipsum nihil sit, esse tamen eum cognitionis suae participem, benignitatis munere concedit. Sed erga eumdem magnificatum hominem cor suum Dominus apponit, quia post dona judicium exerit, merita subtiliter pensat, vitae pondera vehementer examinat, et tanto ab eo post districtius poenas exigit, quanto hunc impenso munere largius praevenit. Vir igitur sanctus immensitatem supernae majestatis aspiciat, atque ad infirmitatem propriam con
Abbreviated transcription (Latin):
districte reꝓbos repelli considerant. eõ semetipsos cottidie a
ꝑpetratȩ nequiciȩ sordib sollicitiꝰ expiant. Cumq perituros
alios frigescere a uitȩ amore conspiciunt. studiose. se ad pȩ¬
nitentiȩ lamenta succendunt. Unde & apte subdit᷑. Qua ꝓp
teri malũ. qd̃ fecit ñ erubescit. In labore quippe os mittere ẽ:
hoc ad confessionẽ ꝑpetratȩ iniquitatis occupare. S iustus ori suo
ñ parcit : qr. irã iuidicis districti p̃ueniens uerbis contra se ꝓpͥȩ
confessionis seuit. hinc psalmista ait Preueniamꝰ faciẽ eiꝰ in confe

Expanded text:
districte reprobos repelli considerant, eo semetipsos quotidie a districte reprobos repelli considerant, eo semetipsos quotidie a perpetratae nequitiae sordibus sollicitius purgant. Cumque perituros alios frigescere a vitae amore conspiciunt, studiose se ad poenitentiae lamenta succendunt. Unde et apte subditur: CAPteri malum quod fecit non erubescit. In laborem quippe os mittere, est hoc ad confessionem perpetratae iniquitatis occupare. Sed justus ori suo non parcit, quia iram districti judicis praeveniens, verbis contra se propriae confessionis saevit. Hinc
Abbreviated transcription (Latin):
filii seruoꝵ tuoꝵ inhabitabt᷑ ibi. Ibi enĩ cdicimꝰ. nͥ eũ locũ speci¬
alit᷑ designamꝰ. S st̃ pleriq qui etiã post ꝑceptũ redẽptionis
auxilium ad desꝑationis tenebras deuoluunt᷑: & tanto neqͥui
pereunt. quanto ⁊ oblata remedia miscđiȩ contẽpnt᷑. Recte
gͦ de. dãpnato homine dicit᷑. neq cognoscet eũ amplius locus
eiꝰ: qr a conditore suo tanto nẽ districtiꝰ in uidicio ñ cognos¬
cit᷑: quanto nc̃ ad reparationis grãm nec ꝑ dona reuocat᷑. Un¬
de & notandũ sũmopere. ẽ. qd̃ ñ ait. neq cognoscet ampliꝰ
locũ suũ. s ait neq cognoscet eũ ampliꝰ locus eiꝰ. Dũ enim
cognitio ñ homini s loco tribuit᷑. patent᷑ ipse. conditor. lo¬
ci noĩe designat᷑. Qui districtus ad examen ultimũ ueniens in
iniquitate durantib dicit. Hescio uos unde sitis. S electi qͥq

Expanded text:
Filii servorum tuorum habitabunt ibi . Ibi enim non dicimus, nisi cum locum speciFilii servorum tuorum habitabunt ibi . Ibi enim non dicimus, nisi cum locum specialiter designamus. Sed sunt plerique qui etiam post perceptum Redemptoris auxilium ad desperationis tenebras devolvuntur; et tanto nequius pereunt, quanto et oblata remedia misericordiae contemnunt. Recte ergo de damnato homine dicitur: Neque cognoscet eum amplius 258 locus ejus, quia a conditore suo tanto tunc districtius in judicio non cognoscitur, quanto nunc ad reparationis gratiam nec per dona revocatur. Unde et notandum summopere est quod non ait: Neque cognoscet amplius locum suum, sed ait: Neque cognoscet eum amplius locus ejus. Dum enim cognitio non homini, sed loco tribuitur, patenter ipse conditor loci nomine designatur, qui, districtus ad examen ultimum veniens, in iniquitate durantibus dicet: Nescio vos unde sitis . Sed electi quique quo
Abbreviated transcription (Latin):
cordis sui habitaculo foras mittit: & redire introrsus ñ ualet
qr. fusus exterus ad deteriora cottidie impulsus cadit. Ad con¬
tẽplandũ quippe. creatorẽ homo conditꝰ fuerat: ut eiꝰ semꝑ spe¬
ciẽ quęreret. atq in sollẽptate illiꝰ amoris habitaret. S extra
se ꝑ mobedientiã missus mentis suȩ ocłm ꝑdidit. ꝙr tenebro¬
sis itinerib sparsus ab inhabitatione. ueri luminis elongauit
Locus quippe hominis s ñ localis ipse scilicet conditor. extitit.
qr hẽ ut in semetipso consisteret ereauit. Quẽ nimirũ locũ tẽ
homo deseruit. cũ seductoris uerba audiens. a conditoris amo¬
re. discesfit. S cũ omp̃c ds̃ redimendo se homini etiã corporalit᷑
ostendit. ipse ut ita dixerĩ fugitiui sui uestigia subsequens ad
retinendũ quẽ anuserat hominẽ locus uenit. Si enĩ appellari
locus neq̃ꝗͣ conditor posset. dm̃ laudans psalmista ñ diceret.

Expanded text:
cordis sui habitaculo foras mittit, et redire introrsus non valet, cordis sui habitaculo foras mittit, et redire introrsus non valet, quia, fusus exterius, ad deteriora quotidie compulsus cadit. Ad contemplandum quippe Creatorem homo conditus fuerat, ut ejus semper speciem quaereret, atque in solemnitate illius amoris habitaret. Sed extra se per inobedientiam missus, mentis suae locum perdidit, quia, tenebrosis itineribus sparsus, ab inhabitatione veri luminis elongavit. Locus quippe hominis, sed non localis, ipse scilicet conditor exstitit, qui hunc ut in semetipso consisteret creavit. Quem nimirum locum tunc homo deseruit, cum, seductoris verba audiens, a conditoris amore discessit. Sed cum omnipotens Deus redimendo se homini etiam corporaliter ostendit, ipse, ut ita dixerim, fugitivi sui vestigia subsequens, ad retinendum quem amiserat hominem locus venit. Si enim appellari locus nequaquam conditor posset, Deum laudans Psalmista non diceret:
Abbreviated transcription (Latin):
dũ maloꝵ contẽpnit. Qͥsqͥs aut impietati succũbit. uita ꝓfec¬
to iustitiȩ moriendo derelinqͥt. Qui uͦ etiã post peccatũ mo¬
le desꝑationis obriit᷑. quid aliud ꝗͣ post mortẽ inferni sup¬
sic qui descendit ad inferos ñ ascendet: qr plerũq cũ ꝑpetra¬
tione nequitiȩ etiã desperatio sociat᷑. ⁊ uia iã reuersionis
abscidit᷑. Recte aut̃ corda desperantiũ nubib cõparant᷑:
qr ⁊ caligine erroris obscura st̃. & peccatoꝵ multiplicita¬
te condensa. S consũpta ꝑtranseunt qr claritate. extre¬
mi iudicii iradiata dissipant᷑. Solet aut̃ domꝰ inhabitatio cordis in¬
tellegi. Unde sanato cuidã dicit᷑. Uade in domũ tuã: qr nimirũ
dignum ẽ ut peccator. post ueniã ad mentẽ suã redeat. ne iteri
qd iuste. feriat᷑ admittat. S qui ad infernũ descenderit ad do¬
mũ suã ulterus ñ ascendet : qr eũ quẽ desperatio obruit. ã

Expanded text:
dum malorum, contemnit . » Qui autem impietati succumbit, vitam profecdum malorum, contemnit . » Qui autem impietati succumbit, vitam profecto justitiae moriendo derelinquit. Qui vero post peccatum mole desperationis obruitur, quid aliud quam post mortem inferni supsic qui descendit ad inferos non ascendet, quia plerumque cum perpetratione nequitiae etiam desperatio sociatur, et via jam reversionis absciditur. Recte autem corda desperantium nubibus comparantur, quia et caligine erroris obscura sunt, et peccatorum multiplicitate condensa; sed consumpta pertranseunt, quia claritate extremi judicii irradiata dissipantur. Solet etiam domus inhabitatio cordis intelligi. Unde sanato cuidam dicitur: Vade in domum tuam , quia nimirum dignum est ut peccator post veniam ad mentem suam redeat, ne iterum quo juste feriatur admittat. Sed qui ad infernum descenderit, ad domum suam ulterius non ascendet, quia eum quem desperatio obruit, a
Abbreviated transcription (Latin):
cendet. Nubes quippe ad altiora suspendit᷑. s densata uento im¬
pellit᷑ ut currat. calore aut solis dissipat᷑ ut euanescat. Sic si
nimirũ corda st̃ hominũ quȩ ꝑ acceptȩ rationis ingenum
ꝑni uidicis quasi solis calore. liquefiunt. & semel locis pęnalib
si aꝑte loqueret᷑: dicens. In altũ currendo deficit: qui suꝑbien¬
do ad interitũ tendit. Quẽ si semel culpa ad penã ꝑtrahit:
miscłia ulterius ad ueniã ñ reducit. Unde adhuc subditur.¬
corporale: ita unicuiq menti hoc domꝰ fit. qd ex desiderio i¬
habitare. consueuit. Ad domũ gͥ suã ult᷑ ñ reuertit᷑. qr semel
qͥsq ȩt̾nis suppliciis traditꝰ. ad hoc uͥ amore inheserat. nulla¬
tenꝰ reuocat᷑. Potest etiã inferni noĩe peccatoris desperatio de¬
signari. de qua ꝑ psalmistã dicit᷑. In inferno aut̃ quis confu¬
bit᷑ tͥͥ ᷤᷤ ude rursũ scriptũ i. Impuis cũ uenerit in ꝓfun¬

Expanded text:
nt. --Nubes quippe ad altiora suspenditur; sed densata vento impellitur ut currat, calore autem solis dissipatur ut evanescat. Sic sic nimirum corda sunt hominum, quae per acceptae rationis ingenium perni judicis, quasi solis calore liquefiunt, et, semel locis poenalibus si aperte loqueretur, dicens: In altum currendo 257 deficit, qui superbiendo ad interitum tendit; quem si semel culpa ad poenam pertrahit, misericordia ulterius ad veniam non reducit. Unde et adhuc subditurcorporale, ita unicuique menti hoc domus fit quod ex desiderio inhabitare consuevit. Ad domum igitur suam ultra non revertitur, quia semel quisque, aeternis suppliciis traditus, ad hoc jam ubi amore inhaeserat nullatenus revocatur. Potest etiam inferni nomine peccatoris desperatio designari, de qua per Psalmistam dicitur: In inferno autem quis confitebitur tibi ? Unde rursum scriptum est: Impius cum
Abbreviated transcription (Latin):
ducit᷑. parachsi penetrans secreta consicderat. & tam̃ ad semet¬
ipsũ rediens contͣ carnis bellũ laborat. legẽ aliã in menbris
nere subleuat: ⁊ abstracto ad paululũ ipsũ sibi hominẽ de¬
monstrat. Qd̾ eo usq ꝓculdubio patimur. quõ det̾sa funditꝰ
labe. peccati ad ꝓmissȩ incorruptionis substantiã reforme

Expanded text:
ducitur, paradisi penetrans secreta considerat, et tamen ad semetducitur, paradisi penetrans secreta considerat, et tamen ad semetipsum rediens, contra carnis bellum laborat , legem aliam in membris nere sublevat, et abstracto paululum, ipsum sibi hominem demonstrat. Quod eo usque procul dubio patimur, quo detersa funditus labe peccati, ad promissae incorruptionis substantiam reforme
Abbreviated transcription (Latin):
habeat. ⁊ infirmitatẽ suã humilit᷑ cognoscat ꝑ accessũ gr̃ȩ
ad alta sustollit᷑. ⁊ꝑ recessũ qͥd ex semetipso sit ꝓbat᷑. Qd bene
nobis ex hẏstoria sacrȩ loquutionis innuit᷑: qr salomon ⁊ diui¬
nitꝰ accepisse. sapientiã. ⁊ tam̃ post acceptã eandẽ sapientiã me¬
retricũ statĩ pulsatus questione memorat᷑. Alox enĩ ut grãm¬
tantȩ reuelationis accepit. certam̃ turpiũ mulierũ ꝑtulit.
qr nimirũ sepe cũ mentẽ nr̃am concessis uirtutib respectus
intimȩ. largitatis illuminat. hanc ꝓtinꝰ etiã lubricȩ cogitati¬
ones turbant: ut quȩ subleuata mimenso munere exultat.
etiã tẽptatione pussata qͥd sit inueniat. Sic helẏas ⁊ uisitat᷑
diluculo sermone cȩlos aꝑuit. & tam̃ ꝓbatꝰ subito infirmꝰ ꝑ de¬
serta fugiens. unã mulierẽ expauit. Sic paulus ad tc̃ium cȩlũ

Expanded text:
habeat, et infirmitatem suam humiliter agnoscat, per accessum gratiae habeat, et infirmitatem suam humiliter agnoscat, per accessum gratiae ad alta sustollitur, et per recessum quid ex semetipso sit probatur. Quod bene nobis ex historia sacrae lectionis innuitur , qua Salomon et divinitus accepisse sapientiam, et tamen post acceptam eamdem sapientiam meretricum statim pulsatus quaestione memoratur. Mox enim ut tantae revelationis gratiam accepit, certamen turpium mulierum pertulit, quia nimirum saepe cum mentem nostram concessis 266 virtutibus respectus intimones turbant, ut quae sublevata immenso munere exultat, etiam tentatione pulsata, quid sit, inveniat. Sic Helias, et visitatus desuper, sermone coelos aperuit, et tamen probatus, subito infirmus per deserta fugiens, nimium mulierem expavit. Sic Paulus ad tertium coelum
Abbreviated transcription (Latin):
bas illũ. Quis nr̃m nesciat᷑ quia diluculũ dicit᷑. cũ iã noc t¬
na tempora in claritatẽ lucis mutant᷑. nos itaq noctis te¬
nebris p̃mim᷑. cũ ꝑpetratione iniquitatis obscuram᷑. S nox
in lucẽ uertit᷑. cũ erroris nr̃i obscuritas ueritatis cognitiõe
radiat᷑. Nex in lucẽ uertit᷑ cũ corda nr̃a iustitiȩ fulgor illu¬
minat. quȩ cȩcitas culpȩ depͥmebat hoc diluculũ discipłoꝵ m̃
tib paulus oriri aspexerat. cũ dicebat. Nox p̃cessit. dies aut᷑
apppinquauit. Diluculo gͦ nos ds̃ uisitat. ꝙ erroris nr̃i tene¬
bras lucẽ suȩ cognitionis illustrat. contẽplationis munere
subleuat: in arcẽ uirtutis exaltat. S notandũ qd̃ ds̃ postqͣm
diluculo uisitat: subito hominẽ ꝓbat: qr ⁊ accendendo corda nr̃a
ad uirtutes ꝓuehit. ⁊ recedendo coneuti temptatione ꝑmittit.
Sienĩ postꝰ uirtutũ munera nulla tẽptatione concutit᷑ has
se habere aniniꝰ ex semetipso głatur. Ut gͦ ⁊ firmitatis dona

Expanded text:
bantur. --Quis nostrum nesciat quia diluculum dicitur cum jam nocturna tempora in claritatem lucis mutantur? Nos itaque noctis tenebris premimur cum perpetratione iniquitatis obscuramur. Sed nox in lucem vertitur cum erroris nostri obscuritas veritatis cognitione irradiatui Nox in lucem vertitur cum corda nostra justitiae fulgor illuminat, quae caecitas culpae deprimebat. Hoc diluculum discipulorum mentibus oriri Paulus aspexerat cum dicebat: Nox praecessit, dies autem appropinquavit . Diluculo ergo nos Dominus visitat, quia erroris nostri tenebras luce suae cognitionis illustrat, contemplationis munere sublevat, in arcem virtutis exaltat. Sed notandum quod Deus postquam diluculo visitat, subito hominem probat, quia et accedendo corda nostra ad virtutes provehit, et recedendo concuti tentatione permittit. Si enim post virtutum munera nulla tentatione concutitur, has se habere animus ex semetipso gloriatur. Ut ergo et firmitatis dona
Abbreviated transcription (Latin):
tura appetit: quo p̃sentia uerius ex despatione. derelin¬
quit. Et notandũ qd̃ uim nobis sui cordis insinuans. unã quidẽ
de se sententiã ꝓtulit. s hanc t̾cio insinuando replicauit. Qd̃
enĩ suꝑuis dixerat elegit suspendiũ aĩã mea. hoc replicans addi¬
dit. desꝑaui: atq ęt̾na concupiscendo ⁊ tẽporalia postponendo.
hoc nimirũ subdidit. neqͣꝗͣ ultͣ iã utuã. ⁊ hoc ultimũ ꝓtulit:

Expanded text:
tura appetit, quo praesentia verius ex desperatione derelintura appetit, quo praesentia verius ex desperatione derelinquit. Et notandum quod, vim nobis sui cordis insinuans, unam quidem de se sententiam protulit, sed hanc tertio insinuando replicavit. Quod enim superius dixerat: Elegit suspendium anima mea, hoc replicans addidit, Desperavi; atque aeterna concupiscendo, et temporalia postponendo, hoc nimirum subdidit, Nequaquam ultra jam vivam; hoc ultimum protulit,
Abbreviated transcription (Latin):
se passionis occidit. absit enĩ ne uir sc̃s de diuine miscdiȩ lar¬
gitate. desperaet. ne. gressũ cordis a ꝓuectu intimi it ineris sub¬
trahat ne amorẽ conditoris deserens. qͣsi a duce destitutus
in uia remaneat. ⁊ confossus gladio latrocinantes desꝑationis
ruat. S ne eiꝰ dicta ad nr̃i intellectꝰ arbitriũ iudeam᷑ uolen¬
t᷑ inflectere. debemꝰ ex posteriorib pmissa pensare. Quo enim
sensu hȩc dixerit: ipse ꝓtinꝰ indicat qui subiungit. Parce mͥ¬
nicħ enĩ st̃ dies mei. Neq enĩ duo hȩc sibi uerba conueniunt.
desꝑaui. ⁊ parce: Nã qͥ desperat nequaꝗͣ sibi parci iã postu¬
lat. & qͥ adhuc parci desiderat: ꝓfecto minime. desperat. Ali¬
qr nimirũ dũ bona uitȩ transeuntis ꝑ desꝑationẽ deserit.
ad optinenda quȩ ꝑmanent in spe robustior. exurgit. Des¬
perando itaq meluis ad sp̃e ueniȩ ducit᷑. qui eo certius uẽ¬

Expanded text:
se passionis occidit. Absit enim ne vir sanctus de divinae misericordiae larse passionis occidit. Absit enim ne vir sanctus de divinae misericordiae largitate desperet, ne gressum cordis a profectu intimi itineris subtrahat, ne, amorem conditoris deserens, quasi a duce destitutus in via remaneat, et confossus gladio latrocinantis desperationis ruat. Sed ne ejus dicta ad nostri intellectus arbitrium videamur violenter inflectere, debemus ex posterioribus praemissa pensare. Quo enim sensu haec dixerit, ipse protinus indicat, qui subjungit: CAPUT hi, nihil sunt dies mei ? Neque enim duo haec verba sibi conveniunt, desperavi, et parce. Nam qui desperat, nequaquam sibi parci jam postulat; et qui adhuc parci sibi desiderat, profecto minime desperat. quia nimirum dum bona vitae transeuntis per desperationem deserit, ad obtinenda quae permanent in spe robustior exsurgit. Desperando itaque melius ad spem veniae ducitur, qui eo certius ven
Abbreviated transcription (Latin):
cũ xp̃o in dõ. Hoꝵ uocẽ psalmista exp̃sserat. cũ dicebat. Concupi¬
uit & defecit aĩa mea in atria dñi. Concupiscunt enĩ s ñ de¬
ficiunt. qui iã quidẽ cȩlestia appetunt. s adhuc tam̃ a t̾renoꝵ
delectationib minime lassant᷑ concupiscit uͦ & in dĩ atria de¬
ficit. qui cũ ȩt̾na desiderat. in amorẽ temporaliũ ñ ꝑdurat. Hin
psalmista iterũ dicit. Defecit in salutari tuo aiã mea. Hinc ꝑ se¬
met ipsã ueritas admonet. dicens. Siqͥs uult post me uenire.
diuersa a t̾renis desideriis mente se inserit qui ait. despera¬
ui neq̃ꝗͣ ult᷑ iã uiuã. Iusti quippe desperare ẽ. p̃sentis utȩ
bona ęt̃nitatis electione deserere: mansura querere: & in rebus
temporalibus fiduciã ñ habere. Qui hȩc agens neqͣꝗͣ se ultra tu¬
uere asserit: qr uidelicet unuificatrici morte cottidie ã uita

Expanded text:
cum Christo in Deo . Horum vocem Psalmista expresserat, cum dicebat: Concupicum Christo in Deo . Horum vocem Psalmista expresserat, cum dicebat: Concupiscit et deficit anima mea in atria Domini . Concupiscunt enim, sed non deficiunt, qui jam quidem coelestia appetunt, sed adhuc tamen a terrenorum delectationibus minime lassantur. Concupiscit vero et in Dei atria deficit, qui, cum aeterna desiderat, in amore temporalium non perdurat. Hinc Psalmista iterum dicit: Defecit in salutari tuo anima mea . Hinc per semetipdivisa a terrenis desideriis mente, se inserit, qui ait: Desperavi, nequaquam ultra jam vivam. Justi quippe desperare est praesentis vitae bona aeternitatis electione deserere, mansura quaerere, et in rebus temporalibus fiduciam non habere. Qui haec agens nequaquam se ultra vivere asserit, quia videlicet vivificatrice morte quotidie a vita
Abbreviated transcription (Latin):
Desꝑaui. neqͣꝗͣ ultͣ iã iiuã. St̃ ñnulli iustoꝵ qͥ sic cęlestia appetuĩ.
ut tam̃ ã t̾renoꝵ spe minme. frangant᷑ Largita diunitꝰ patͥ¬
monia ad necessitatis subsidiũ possident. honores sibi impen¬
os temporalit᷑ tenent. aliena ñ ambuint suis licite ut untur.
Qͥ tam̃ ab eisdẽ reb ꝗͣs habent alieni st̃. qr. ad hȩc ipsa quȩ poᷤ¬
sident ex desiderio ñ tenent᷑. Et sunt ñnulliiustoꝵ qui ad com¬
p̃hendendũ culmen ꝑfectionis accincti. dũ altiora interis ap
petunt. exteriꝰ cuncta derelinquunt Qͥ reb se habitis nu¬
dant. gła honoris expoliant. qui trenoꝵ desiderio ꝑ assiduita¬
tẽ se amici meroris afficiunt. habere de exteriorib conso¬
lationẽ nolunt. qui int̾nis gaudiis dũ mente apꝓpiant.
uitã in se funditꝰ corporeȩ delectationis necant. Talib nãq
ꝑ paulũ dicit᷑. Mortui & enĩ estis. & uita ur̃a abscondita ẽ.

Expanded text:
aquam ultra jam vivam. » Sunt nonnulli justorum qui sic coelestia appetunt, ut tamen aeternorum spe minime frangantur. Largita divinitus patrimonia ad necessitatis subsidium possident, honores sibi temporaliter impensos tenent: aliena non ambiunt, suis licite utuntur. Qui tamen ab eisdem rebus quas habent alieni sunt, quia ad haec ipsa quae possident ex desiderio non tenentur. Et sunt nonnulli justorum qui, ad comprehendendum culmen perfectionis accincti, dum altiora interius apetunt, exterius cuncta derelinquunt, qui rebus se habitis nudant, gloria honoris exspoliant. Qui internorum desiderio per assiduitatem se amici moeroris afficiunt, habere de exterioribus consolationem nolunt, qui in aeternis gaudiis, dum mente appropiant, vitam in se funditus corporeae delectationis necant. Talibus namque per Paulum dicitur: Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est
Abbreviated transcription (Latin):
bona couditoris. Considerant praua ꝙͣ districte uidicet: bona
oꝑa ꝙͣ subtilit̾ penset. Et perituros se absq ambiguitate. p̃s¬
ciunt. si remota pietate uidicent᷑: qr hoc ipsũ qͦq qd iuste ui¬
dem̃ agere: culpa ẽ. si uitã nr̃am cũ iudicat hanc apud se di¬
astra ñ st̃ munda in conspectu eiꝰ: qr apud eũ districte ui¬
dicati ipsi qͦq maculas inquinationis habent. qͥ ꝑ mundatiã
scĩtatis lucent. bene gͦ dicit᷑. ocłi tui in me. & ñ subsistã. Ac
si aꝑte iusti uoce diceret᷑. Si subtili examinatione discutior
ꝑferendo uidicio ñ assurgo: qr ad pęna uita ñ sufficit: si hanc
immanitas uiste. ret̾butionis p̾mit. bene aut̃ eiusdẽ huma¬
ni generis &e culpa breuit᷑ & pęna subrogat᷑. cũ ꝓtinꝰ dicit᷑.

Expanded text:
bona gratiae Conditoris. Considerant prava quam districte judicet, bona bona gratiae Conditoris. Considerant prava quam districte judicet, bona opera quam subtiliter penset, et perituros se absque ambiguitate praesciunt, si remota pietate judicentur. Quia hoc ipsum quoque quod juste videmur vivere culpa est, si vitam nostram cum indicat, hanc apud se diAstra non sunt munda in conspectu ejus , quia apud eum districte judicati, ipsi quoque maculas inquinationis habent, qui per munditiam sanctitatis lucent. Bene ergo dicitur: Oculi tui in me, et non subsistam. Ac si aperte justi voce diceretur: Si subtili examinatione discutior, perferendo judicio non assurgo, quia ad poenam vita non sufficit, si hanc immanitas justae retributionis premit. Bene autem ejusdem humani generis et culpa breviter, et poena s
Abbreviated transcription (Latin):
subfistã. Acsi aꝑte diceret. Districtꝰ ad iudiciũ ueniens & ad sal¬
uandũ ñ uides & ad feriendũ uides: qr quẽ in p̃senti uita dis¬
pensationis tue miseratione ñ respicis. respiciendo postmodi
blasphemat & ꝓficit : qr scilicet misericors creator. quẽ expec¬
tando uult corrigere. aspiciendo ñ uult punire sic̃ scriptũẽ.
Dissimulans peccata hominũ ꝓpt᷑ pęnitentiã. S tẽ peccator. cũ
respicit᷑ ñ subsistit: qr. cũ districtꝰ uidex merita fubtilit᷑ in
quirit. reus ad torm̃ta ñ sufficit. Quãuis hoc etiã iustoꝵ uoci
congruit. quoꝵ mens semꝑ sollicita uenturo examini inten¬
dit. Om̃e enĩ qd agunt metuunt: dũ caute considerant. qui an¬
te quantũ uidicẽ stabunt Intuent᷑ potentiã illius magnitu¬
dinis: & pensant quanto reatu constricti st̃. ꝓpͥȩ infirmita¬
tis. Enuimerant mala ꝓprii oꝑis: & contra hȩc exaggerant

Expanded text:
subsistam. - Ac si aperte diceret, districtus ad judicium veniens, ad salsubsistam. - Ac si aperte diceret, districtus ad judicium veniens, ad salvandum non vides, ad feriendum vides. Quia quem in praesenti vita dispensationis tuae miseratione non respicis, respiciendo postmodum blasphemat et proficit, quia scilicet misericors creator, quem exspectando vult corrigere, aspiciendo non vult punire, sicut scriptum est: Dissimulans peccata hominum propter poenitentiam . Sed tunc peccator cum respicitur non suquirit, reus ad tormenta non sufficit. Quamvis hoc etiam justorum voci congruit, quorum mens semper sollicita venturo examini intendit. Omne enim quod agunt metuunt, dum caute considerant ante quantum Judicem stabunt. Intuentur potentiam illius magnitudinis, et pensant quanto reatu constricti sunt propriae infirmitatis. Enumerant mala proprii operis, et contra haec exaggerant