comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ut uideret. & nemo dicit. ñ intres ut uideaᷤ.
Intrat enĩ tãquã tuus ñ cauet᷑ utalienus.
Isti gͦ incolent & abscondent qͥa sic m¬
trant indomũ magnã ñ ibi ꝑseuera¬
turi. ideo incolent. Tales eñi peccato¬
res seruos uolens intelligi dñs: sedđm
illum intellectũ euangelicũ. quo om̃is
qui facit peccatũ seruus ÷ peccati: ait.
Seruus non manet indomo inet̾num.
filius aut̃ manet inȩternũ. Quimn¬
trat ut Filiꝰ ñ incolet : quia ꝑ feue¬
rabit usq infinẽ: Qui intrat ut
seruus. subdolus. peccator. ad oculũ
at tendens. quȩrens quid rapiat quȩ¬
yens quid accuset aut quid uitupet:
incolere intrat. ñ habitare & ꝑseue¬
caro sunt. Tu indoꝰ sꝑa. nichil tͥ faciet
caro. S infert tribulationẽ. infert conałs¬
culcationẽ. Accedit uinũ qr uua p̾mitur.
tribulatio tua infructuosa ñerit. Alter
uidet te. imitatur te: qͥa & tu ut disceres
talẽ fe rre. caput tuũ c̾tẽplatꝰ es. bo¬

Expanded text:
ut viderent, et nemo dicit: Non intres ut videas. Intrat etenim tanquam tuus, non cavetur ut alienus. Isti ergo incolent, et abscondent. Quia sic intrant in domum magnam, non ibi perseveraturi; ideo incolent. Tales enim peccatores servos volens intelligi Dominus, secundum illum intellectum evangelicum, quo omnis qui facit peccatum servus est peccati, ait: Servus non manet in domo in aeternum, filius autem manet in aeternum . Qui intrat ut filius, non incolet, quia perseverabit usque in finem : qui intrat ut servus, subdolus, peccator, ad oculum attendens; quaerens quid rapiat, quaerens quid accuset aut quid vituperet, incolere intrat, non inhabitare et persevecaro sunt: tu in Domino spera, nihil tibi faciet caro. Sed infert tribulationem, infert conculcationem. Accedit vinum, quia uva premitur. Tribulatio tua infructuosa non erit: alter videt te, imitaturte; quia et tu ut disceres talem ferre, caput tuum contemplatus es, bo
Abbreviated transcription (Latin):
iã mmortalẽ. Uicinior ÷ immortalitati
sanitas dolentis: quã stupor nonsentientis
Inuenis gͦ hominẽ suꝑbum tipo arrogantiᷤ.¬
simo. qui sibi ꝑsuaserit nichil timerer
⁊ ortiorẽ putas illo qui dixit. foris puge:
dño dõ nr̃o. qui dixit. tristis ÷ anima mea
usq ad mortẽ : Non ÷ iste fortior. Nonte
delectet stupor enis. non in mortalitate
indutus sed sensu exutꝰ:. Tuuͦ habeto
tatis. Quis infirmatur. & ego ñ infirmor:
quis scandalizatur. & ego non uror : Si
adistũ ñ ꝑtineret scandalũ cuiꝰq infir-¬
mati ꝑiclitatio. siqͣsirigidus & sine do-¬
lore uideretur. mesior esset : Absit
Stupor esset. non tranquillitas. Plane
fr̃s cum uenerimus ad eũ locũ. ad eam
sedem. ad eã beatitudinẽ. ad celestem
patriam. ubi anima nr̃a impleatur
securitate. impleatur quiete & sẽpit᷑na
felicitate : nullus ibi dolor erit. quia
unde doleatur nerit. Multi inquit
qui debellabant metimebunt. & ipsi

Expanded text:
jam immortalem: vicinior est immortalitati jam immortalem: vicinior est immortalitati sanitas dolentis, quam stupor non sentientis. Invenis ergo hominem superbum typho arrogantissimo, qui sibi persuaserit nihil timere: fortiorem putas illo, qui ait, Foris pugnae, omino Deo nostro, qui dixit, Tristis est anima mea usque ad mortem Non est iste fortior: non te delectet stupor ejus; non immortalitate indutus, sed sensu exutus est. Tu vero habeto tatis: Quis infirmatur, et ego non infirmor? quis scandalizatur, et ego non uror Si ad istum non pertineret scandalum, cujusque infirmi perditio, quasi rigidus et sine dolore videretur melior esse? Absit: stupor esset, non tranquillitas. Plane, fratres, cum venerimus ad eum locum, ad eam sedem, ad eam beatitudinem, ad coelestem patriam, ubi anima nostra impleatur securitate, impleatur quiete et sempiterna felicitate, nullus ibi dolor erit: quia unde dolentur non erit. Multi, inquit, qui debellant me, timebunt. Et ipsi
Abbreviated transcription (Latin):
tas ur̃a. Aliud ÷ sanitas corporis. aluid
stupor corporis aliud inmortalitas
corporis. Sanitas qͥdem ꝑfecta. inmor¬
talitas ÷. Sed dicitur etiam seq m
quendã modũ sanitas quã habemus
inhac uita quando ñ infirmam qua
unusquisq sanus uocatur: & cũ inspex¬
erit medicus sanũ renuntiat. et cũ
egrotare qͥsq ceꝑit: ipsa sanitas ꝑturbat᷑.¬
& quando curatur: ad ipsam sanitatẽ
reditur. Tres gͦ affectiones quasdã corporsꝰ.
aduertite & inspicite. Sanitatẽ. stuporẽ.
inmortalitatẽ. Sanitas egritudinẽ non
habet. sed tamͦ quando tangit᷑ & mole¬
Natur dolet. Stupor aut̃ ñdolet. Amisit
sensum doloris. tanto insensibilior. qͣnto
peior. Rursus immortalitas ñdolet. Ab¬
Sũpta ÷ enĩ om̃ is corruptio & corrupti¬
bile hoc induet incorruptionẽ. & mor¬
tale hoc induet inmortalitatẽ. Nullus
gͦ dolor incorpore immortali. nullis dolor
incorpore stupido. Nonse putet stupidus

Expanded text:
tas Vestra: aliud est sanitas corporis, aliud tas Vestra: aliud est sanitas corporis, aliud stupor corporis, aliud immortalitas corporis. Sanitas quidem perfecta, immortalitas est; sed dicitur etiam secundum quemdam modum sanitas, quam habemus in hac vita. Quando non infirmatur, unusquisque sanus vocatur; et cum inspexerit medicus, sanum renuntiat; et cum aegrotare quisque coeperit, ipsa sanitas perturbatur; et quando curatur, ad ipsam sanitatem reditur. Tres ergo affectiones quasdam corporis advertite et inspicite: sanitatem, stuporem, immortalitatem. Sanitas aegritudinem non habet; sed tamen quando tangitur et molestatur, dolet. Stupor autem non dolet; amisit sensum doloris, tanto insensibilior, quanto pejor. Rursus immortalitas non dolet; absumpta est enim omnis corruptio, et corruptibile hoc induit incorruptionem, et mortale hoc induit immortalitatem . Nullus ergo dolor in corpore immortali, nullus dolor in corpore stupido. Non se putet stupidus
Abbreviated transcription (Latin):
sed multi qui debellant me timebunt.
Cũ uenerit ille dies iudicii: tunc lam̃tabt᷑
se om̃s trib t̾rȩ. Cũ apparuerit signũ fili
hominis in cęlo: tunc securi ert᷑ om̃s scĩ
Illud eñĩ ueniet qͦd sꝑabant. qd desidera¬
bant. qͦd ut ueniret orabant. Illis autem
poenitendi locus nullus remanebit. quia
eo tẽpore qͦ fructuosa posset. eẽ. peniten¬
tia: cor obdurauert aduersus monentẽ.
dm̃. Numqͥd & murũ erigent aduersus iu¬
dicantẽ: Pietatẽ sane huꝰ agnosc̃e. & si
in eiꝰ corpore esimitare. Cũ dixisset. mul¬
ti qͥdebellabant me timebunt. ñ reddi¬
dit ego uero ñtimebo nesius uiribus
assignando qͦd ñtimet. esset &. pie
Nam potiꝰ tefecit intelligere unde non
timebit. Ego uͦ inqͥt intespabo dñe
Non dix̃ p̾sumptionẽ sua. sedleausã p̃sũp¬
tionis suȩ. Sieñĩ nntimebo. possũ &dup¬
ritia cordis ñtimere. Multi eni nimia
suꝑbia nichiltiment. At tendat cari¬

Expanded text:
sed, Multi qui debellant me, timebunt. sed, Multi qui debellant me, timebunt. Cum venerit ille dies judicii, tunc lamentabuntur se omnes tribus terrae . Cum apparuerit signum Filii hominis in coelo, tunc securi erunt omnes sancti. Illud enim veniet quod sperabant, quod desiderabant, quod ut veniret orabant: illis autem poenitendi locus nullus remanebit, quia eo tempore quo fructuosa posset esse poenitentia, cor obduraverunt adversus monentem Dominum. Numquid et murum erigent adversus judicantem Deum? Pietatem sane hujus agnosce, et, si in eo corpore es, imitare. Cum dixisset, Multi qui debellant me, timebunt; non addidit, Ego vero non timebo; ne suis viribus assignando quod non timet, esset et ipsenam: potius te fecit intelligere unde non timebit; Ego vero, inquit, in te sperabo, Domine: non dixit praesumptionem suam, sed causam praesumptionis suae. Si enim non timebo, possum et duritia cordis non timere; multi enim nimia superbia nihil timent. Attendat Chari
Abbreviated transcription (Latin):
fixert̃. in die errauerunt. Quare aut̃
tenebras passi sunt ut longe fierent asc̃ĩs :
Quia in alto lucebat dies. inalto latente̾
non cognouert᷑. Si enim cognouissent:
num quã dñm głe crucifixissent. Hacgͦ
altitudine diei reꝑcussi. & longe factiꝰ
ascĩs. facti sunt inimici qͥ tribulent. ut
conculcent tãquã uuam intorculari.
Est & alius intellectꝰ ab altitudine diei
Conculcauert̃ me inimici mei totadie.
hocẽ. toto tẽpore. Ab altitudine diei. hoc
÷ a suꝑbia tẽporali. Quando eñi c̃culcant.
alti sunt. humiles sunt qͥ c̾culcant᷑. alti st̃
qͥconculcant. S noli timere altitudinẽ
conculcantiũ. Diei altitudo. tẽporalis ÷ non
ȩt̾na. Quia mulzi ꝯui oesellan me time¬
suiN. Quando timebunt: Cũ tͣnsierit die ᷤ.
qua alti sunt. Et eñi ad tẽpꝰ altist᷑. Finito
tẽpore altitudinis suȩ. timebt̃. Go urro
iitesꝑato oñe. Non ait. ego uͦ ñ tinebo.

Expanded text:
fixerunt, in die erraverunt. Quare autem fixerunt, in die erraverunt. Quare autem tenebras passi sunt, ut longe fierent a sanctis? Quia in alto lucebat dies, in alto latentem non cognoverunt: si enim cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent . Hac ergo altitudine diei repercussi, et longe facti a sanctis, facti sunt inimici qui tribulent et conculcent tanquam uvam in torculari. Est et alius intellectus: Ab altitudine diei conculcaverunt me inimici mei tota die, hoc est, toto tempore: Ab altitudine diei, hoc est, a superbia temporali. Quando enim conculcant, alti sunt: humiles sunt qui conculcantur, alti sunt qui conculcant. Sed noli timere altitudinem conculcantium; diei altitudo est, temporalis est, non aeterna. 6. Quoniam multi qui debellant me, timebunt. Quando timebunt? Cum transierit dies qua alti sunt. Et enim ad tempus alti sunt, finito tempore altitudinis suae timebunt. Ego vero in te sperabo, Domine. Non ait, Ego vero non timebo;
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ. homo. Siue gͦ ipsũ intuerẽt᷑ qui
dicebat hȩc. siue popłm & unumqͦmq
longe factũ ascĩs. ꝑ quales diabolus¬
tribulat popłm dĩ inherentẽ scĩs. in-¬
herentem scõ. in herente̾ regi. acuius
regis titulo indignati illi. tamquã reꝑ¬
cussi louge sunt facti: dicat miserere.
deficiat in ista c̃culcatione. sciens quẽ
inuocet. & quo exemplo fortis effectus
botrus inpassione expressus ÷ manauit
Tota die. toto tẽpore. Nemo sibi dicat.
fuerunt tribulationes apud patres nr̃o ᷤ.
apud nos ñ sunt. Siputas te ñ habere
tribulationes nondum cȩpisti. ẽẽ xp̃i
ad p̾ssuras. sed noli. eẽ. aridus. ne dep̃ssura
inimici mei. Iota. die iam dictũ ÷. Ab alti¬
tudine diei. Qd sibi uult ab altitudine dieic
Forte altum ÷ ad intellectum. Nec mirũ.
qͥa altitudo diei ÷. Forte eñi illi ꝓpterea
longe facti sunt ascĩs qͥ ñ potuert᷑ pene¬
trare altitudinẽ diei. cuius apłi.xii. horȩ
fulgentes. Ergo qͥtanqͣm hominẽ cruci¬

Expanded text:
e homo. Sive ergo ipsum intueretur qui dicebat haec, sive populum et unumquemque longe factum a sanctis, per quales diabolustribulat populum Dei inhaerentem sanctis, inhaerentem sancto, inhaerentem regi, ad cujus regis titulum indignati illi tanquam repercussi, longe sunt facti; dicat, Miserere deficiat in ista conculcatione, sciens quem invocet, et quo exemplo fortis effectus botrus passione expressus est, manavit Tota die, toto tempore. Nemo sibi dicat: Fuerunt tribulationes apud patres nostros, apud nos non sunt. Si putas te non habere tribulationes, nondum coepisti esse christiaad pressuras; sed noli esse aridus, ne de pressurinimici mei. Tota die: jam dictum est. Ab altitudine diei. Quid sibi hoc vult, Ab altitudine diei? Forte altum est ad intellectum. Nec mirum, quia altitudo diei est. Forte enim illi propterea longe facti sunt a sanctis, quia non potuerunt penetrare altitudinem diei, cujus Apostoli duodecim horae fulgentes. Ergo qui tanquam hominem cruci
Abbreviated transcription (Latin):
cordis. & tunc lauserit unicuiq adõ.
Ante quã hoc faciat. in hac ꝑegrinatione.
carnis uitȩ quisq corsuũ portat. & omne
cor omni cordi clausũ ÷. ꝓinde isti quoꝵ
consilia aduersus hunc inmalũ. in coleq
& abscondent. Quia in ista ꝑ egrinationẽ
sunt & carnẽ portant. dolũ tegunt incor¬
de. quicqͥd mali cogitant abscondunt.
Quare : Quia adhuc ꝑegrina ÷ uita ista.
Abscondant. apparebit qͦd abscondunt. &
ipsi non abscondent᷑. Est in hoc abscondi¬
to alius intellectus. qui fortasse magis
placebit. Et eñĩ ex his qui longe facti suns
a sc̃ĩs. subintrant quidã ficti. & peiores
tribulationes faciunt corpori xp̃i qr ñ tai¬
quã penitꝰ alieni deuitant᷑ ab ipsis. ꝑicula

Expanded text:
laus erit unicuique a Deo . Antequam hoc fiat, in hac peregrinatione carnalis vitae quisque cor suum portat, et omne cor omni cordi clausum est. Proinde isti quorum consilia adversus hunc in malum, incolent, et abscondent; quia in ista peregrinatione sunt et carnem portant, dolum tegunt in corde, quidquid mali cogitant abscondunt. Quare? Quia adhuc peregrina est vita ista. Abscondant; apparebit quod abscondunt, et ipsi non abscondentur. Est et in hoc abscondito alius intellectus, qui fortasse magis placebit. Etenim ex iis qui longe facti sunt a sanctis, subintrant quidam ficti, et pejores tribulationes faciunt corpori Christi, quia non tanquam penitus alieni devitantur. Ab ips
Abbreviated transcription (Latin):
uerba mea ab ominantur: quẽ putamꝰ
ab ominantur. nͥ eum inquo laudabo ser¬
mones meos: Totadie uerba mea ab¬
ominantur. Sufficiat saltẽ. ab ominent᷑ ũba:
nichil ultra ꝓgrediantur. rep̃hendant.
respuant. Absit. Ut quiddicã hoc ÷ Quando
uerba respuunt. quando uerba abomi¬
nantur. quȩ uerba defonte ueritatis ema¬
nanti. quid facient illi. perquẽ uerba ipsa
one ooũa conzilia eoꝵ ini mralumn e Sipa¬
nẽ ipsum ab ominant᷑. uasculo in quo mi¬
nistratur. quomͦ parcunt ÷ Aduersus me
omĩa consilia eoꝵ inmalũ. Sisic & imipsũ
dñm: non dedignet᷑ gͦ corpꝰ quod p̃cessit
incapite. ut corpꝰ hereat capiti. Contẽptꝰ
facti sunt ascĩs: Nolit arrogare uelle.
qđ in illo ñ p̃cessit. Non ÷ discipulus maior
magistro suo ñ ÷ seruus iaior dño suo.

Expanded text:
verba mea abominantur, quem putamus verba mea abominantur, quem putamus abominantur, nisi eum in quo laudabo sermones meos? Tota die verba mea abominabantur. Sufficiat saltem, abominentur verba, nihil ultra progrediantur, reprehendant, respuant. Absit. Utquid dicam hoc? Quando verba respuunt, quando verba abominantur, quae verba de fonte veritatis emanant, quid faciant illi per quem verba ipsa me omnia consilia eorum in malum? Si panem ipsum abominantur, vasculo in quo ministratur quomodo pareunt? Adversum me omnia consilia eorum in malum. Si sic et in ipsum Dominum, non dedignetur ergo corpus quod praecessit in capite, ut corpus haereat capiti. Contemptusfacti sunt a sanctis? Noli tibi arrogare velle quod in illo non praecessit. Non est discipulus major mag
Abbreviated transcription (Latin):
tidianũ dab̾ hodie : Quomodo nr̃m ::
Q uomͦ da : Ab illo petendo neris uacuus.
tuũ confitendo non eris ingratꝰ. Sieñi
non dicas tuũ. ñ accepisti. Rursus sidicaᷤᷤ
tuũ ita quasi ate sit qđ dicis tuum :
amittis qđ acceꝑas. quia ingratꝰ es illi
a quo acceꝑas. Indõ gͦ laudabo sermones
quia ibi ÷ fons sermonum ueroꝵ. Meo ᷤᷤ.
quia sitiens accessi & bibi Indeõ lauda-¬
bo sermones meos. indõ sꝑabo. non
timebo quid faciat michi caro. Nonne
tu eras qui paulo ante dicebas. mise
michi caro  Quid tͥ faciet : Tu ipse
paulo ante dixisti. conculcauit. tribu¬
lauit. Nichil faciet. cũ ista faciet c.
Respexit aduinũ qđ manat decaleatura
& respondit. Plane c̃culcauit. plane
tribulauit. Sed quid quid mͥ faci&:
Dicite ueritatem. prȩdicate ueritatẽ. an¬
nuntiate xp̃m paganis. annuntiate ȩccłam
hereticis. annuntiate om̃ib salutẽ. c̃tra¬
dicunt. ab ominant᷑ uerba mea. Sed cũ

Expanded text:
tidianum da nobis hodie ? Quomodo, nostrum? tidianum da nobis hodie ? Quomodo, nostrum? Quomodo, da? Ab illo petendo non eris vacuus, tuum confitendo non eris ingratus. Si enim non dicas tuum, non accepisti: rursus si dicas tuum ita, quasi a te sit quod dicis tuum, amittis quod acceperas, quia ingratus es illi a quo acceperas In Deo ergo laudabo sermones, quia ibi ipse est fons sermonum verorum: meos, quia sitiens accessi et bibi. In Deo laudabo sermones meos, in Deo speravi: non timebo quid faciat mihi caro. Nonne tu eras qui paulo ante dicebas: Misermihi caro? Quid tibi faciet? Tu ipse paulo ante dixisti, Conculcavit me, tribulavit me: Nihil faciet cum ista faciet? Respexit ad vinum quod manat de calcatura, et respondit: Plane conculcavit, plane tribulavit; sed quid mihi faciet? Dicite veritatem, praedicate veritatem, annuntiate Christum Paganis, annuntiate Ecclesiam haereticis, annuntiate omnibus salutem: contradicunt, abominantur verba mea. Sed cum
Abbreviated transcription (Latin):
mones Meos. INDÕ SPERABO NONTIOꝯeBΟ
ox io faciat ooichi caro. Quare : Quia in
dõ sꝑabo. Quare : Quia indõ laudabo ser¬
mones meos. Sunte laudas sermones tuoᷤ.
ñdico ut ñtimeas. impossibile ÷ eni ut non
timeas. Sermones enĩ tuos aut mendaces :¬
habebis. ideo tuos quia mendaces: aut
uerum insapientia dĩ infide ueritatis posse
dicere. nisi qđ ab illo accepisti de qͦ dicitur.
qͥd enĩ habes qđ ñ accepisti: indõ laudas
sermones tuos. ut indõ lauderis sermonib
dĩ. Et eñi siqđ in te dĩ ÷ honorat᷑ ate: &
tu factus indõ. honorab̾is adõ. Si aut̃
qͦd inte dĩ ÷ honoraueris tã quã tuum
non dĩ. quomͦ popłs ille longe factus ÷
a sc̃is. sic tu longe ascõ. Ergo indõ lau¬
dabo sermones meos. Si indõ. quare meoᷤᷤ:
Et indõ & meos. Indõ quia ab ipso. meos
qr accepi. Ipse uoluit meos esse: qͥdedit.
Amando eum cuiꝰ st̃. quia ex illo mͥ sunt
mei facti sunt. Unde enĩ panẽ nr̃m co¬

Expanded text:
mones meos, in Deo speravi: non timebo quid faciat mihi caro. Quare? Quia in Deo sperabo. Quare? Quia in Deo laudabo sermones meos. Si in te laudas sermones tuos, non dico ut non timeas; impossibile est ut non timeas. Sermones enim tuos aut mendaces habebis, ideoque tuos quia mendaces: aut verum in sapientia Dei, in fide veritatis, posse dicere, nisi quod ab illo acce isti, de quo dicitur, Quid enim habes quod non accepisti in Deo laudas sermones tuos, ut in Deo lauderis sermonibus Dei. Etenim si quod in te Dei est, honoratur a te; et tu factus a Deo, honoraberis in Deo: si autem quod in te Dei est, honoraveris tanquam tuum, non Dei; quomodo populus ille longe factus est a sanctis, sic tu longe a sancto. Ergo, In Deo laudabo sermones meos: si in Deo, quare meos? Et in Deo, et meos. In Deo, quia ab ipso: meos, quia accepi. Ipse voluit meos esse qui dedit, amando eum cujus sunt: quia ex illo mihi sunt, mei facti sunt. Unde enim, Panem nostrum quo
Abbreviated transcription (Latin):
carnẽ & sanguinẽ. sed aduersus pͥncipeꝰ
& potestates. & spũalia neqͥtiȩ id ÷
aduersus diabolũ & angłos eiꝰ. Quia
& quando patim᷑ homines importuno:
ille instigat. ille inflãmat. ille tã¬
quam uasa sua mouet. At tendamꝰ
ꝗͦ duos hostes. quẽ uidemꝰ. & quẽ non
uidemꝰ. Hominẽ uidemꝰ diabolum

Expanded text:
ed adversus principes et potestates, et spiritualia nequitiae , id est adversus diabolum et angelos ejus; quia et quando patimur homines importunos, ille instigat, ille inflammat, ille tanquam vasa sua movet. Attendamus ergo duos hostes; quem videmus, et quem non videmus: homin
Abbreviated transcription (Latin):
lent et aesconornt. In colere ꝑegri¬
nari ÷. In cole dicuntur. qui habitant
inpatria non sua. Om̃is homo in hac
uita ꝑegrinus est. in qua uita uidetis
quia carne circũ tegim: ꝑ quam carnẽ
cor uideri non potest. Ideo apłs dicit
Nolite ante tẽpꝰ quicquã diuidicare donec¬

Expanded text:
lent, et abscondent. Incolere peregrinari est. Incolae dicuntur qui habitant in patria non sua. Omnis homo in hac vita peregrinus est: in qua vita videtis quia carne circumtegimur, per quam carnem cor videri non potest. Ideo Apostolus dicit: Nolite ante tempus quidquam judicare
Abbreviated transcription (Latin):
c̃stitiusti: unde eos mundares auanitate.nun¬
qͥd nichil tibi seruasti : Illud qđ tͥ seruasti.
in eo÷ substantia mea. Exillo enĩ mundant᷑
om̃s quos ñ frustra c̃stitiusti aꝓpͥa uanitate.
quib dicitur. Filii hominũ usq qͦ graues
corde. ut quid diligitis uanitatẽ. & quęritiꝰ
m̃daciũe Forte solliciti facti c̃uerterentur
auanitate. inuenirent se uanitate inqui¬
natos: quęrerent unde mundarentur.
fecit. unde om̃s auanitate mundauit. Ebi
est inqͥt substantia mea. mem̃to eiꝰ. Non eñi
uane c̃stitiusti om̃s filios hominũ. Ergo
seruasti aliqͥd. unde mundarenẽ. Quis ÷ iste
que seruastie Quis ÷ hooo ouiuioei eiñ
uioeeri morrem Ergo ille homo qui
uiuet & non uidebit mortẽ: ipse mundat
auanitate. Non enĩ inuanitate c̃stituit
om̃s filios hominũ. aut potest illos c̃.¬
tẽnere qͥfecit illos. ñ eos cuertere & ñ min¬

Expanded text:
constituisti; unde eos mundares a vanitate, numconstituisti; unde eos mundares a vanitate, numquid nihil tibi servasti? Illud quod tibi servasti in eo substantia mea. Ex illo enim mundandantur omnes, quos non frustra constituisti a propria vanitate: quibus dicitur, «Filii hominum quousque graves corde? utquid diligitis vanitatem, et quaeritis mendacium?» Forte solliciti facti converterentur a vanitate, invenirent se vanitate inquinatos, quaererent unde mundarentur; fecit; inde omnes a vanitate mundavit: ibi est, inquit, substantia mea, memento ejus. «Non enim vane servasti aliquid unde mundarentur. Quis est iste quem servasti? «Quis est homo qui vivet et non videbit mortem?» Ergo ille homo qui vivet et non videbit mortem, ipse mundat a vanitate. Non enim in vanitate constituit omnes filios hominum, aut potest illos contemnere qui fecit illos, ut non eos converteret et non mun
Abbreviated transcription (Latin):
impleat ds̃ ꝓmissa sua. Post hȩc duraquȩ
cõmemorauit euenisse illi popło & illi regno
ne ibi putaret᷑ ds̃ impleuisse qđ ꝓmiserat
& ñdaret alterũ regnũ inxp̃o. cuiꝰ regni
ñ infinẽ ab ipsis. qͥa cecitas exparte isrł facta
est. ut plenitudo gentiũ intraret. & sic om̃is
Dauid iste dic̾ positꝰ incarne in uideis. positꝰ
in spe inxp̃o. Mem̃to que sit substantia mea
Non eñi qr iudei defecert̃. defecit substantia
mea. Etenĩ de illo populo uirgo aaria de
uirgine maria caro xp̃i. & caro illa nͦ pecca¬
trix̃. s peccatoꝵ mundatrix. Ebi ÷ inqͥt sub.¬
stantia mea. mem̃to quȩ ÷ substantia mea.
Non enĩ om̃ino interiit radix ueniet sem̃
cui ꝓmissũ ÷ dispositũ ꝑ angłos inmanu
mediatoris. Mem̃to quȩ ÷ substantia mea.
NoN enio9 Uane COΝSTITUIstI oMS filios
hoaiigmꝰ. Ecce om̃s filii hominũ ierunt
inuanitatẽ. tu tam̃ ñuane illos ẽstitusti.
Cum gͦ ierunt om̃s inuanitatẽ. qͦstu ñuane

Expanded text:
impleat Deus promissa sua. Post haec dura quae commemoravit evenisse illi populo et illi regno, ne ibi putaretur Deus implevisse quod promiserat, non daret alterum regnum in Christo, cujus regni non in finem et ab ipsis; quia caecitas ex parte Israel facta est, ut plenitudo Gentium intraret, et sic omnis David iste dicit positus in carne in Judaeis, positus in spe in Christo, «Memento quae est substantia mea.» Non enim quia Judaei defecerunt, defecit substantia mea. Etenim de illo populo virgo Maria, de virgine Maria caro Christi; et caro illa non peccatrix; sed peccaterum mundatrix: ibi est, inquit, substantia mea. «Memento quae est substantia mea.» Non enim omnino interiit radix; veniet semen cui promissum est, dispositum per Angelos in manu Mediatoris . «Memento quae est substantia mea: non enim vane constituisti omnes filios hominum.» Ecce omnes filii hominuin vanitatem; tu tamen non vane illos constituisti. Cum ergo ierunt omnes in vanitatem, quos tu non vane
Abbreviated transcription (Latin):
humani c̃iugii: Si haberes aliquẽ patro¬
num. cui cotidie obsequereris. cuiꝰ limina
seruiendo c̃tereres. quẽ cotidie ñ dico sa.¬
lutares. s ad orares. cui impenderes fide.¬
lia obseqͥa siunũ crim̃ de eiꝰ c̃iuge dice
& matrẽ ȩccłam. natalicia scõꝵ cũ sobri¬
etate celebrate. imitamini eos qͥ pce̾ser̃.

Expanded text:
humani conjugii? Si haberes aliquem patrohumani conjugii? Si haberes aliquem patronum, cui quotidie obsequereris, cujus limina serviendo contereres, quem quotidie, non dico salutares, sed et adorares, cui impenderes fidelia obsequia; si unum crimen de ejus conjuge diceret matrem Ecclesiam. Natalitia sanctorum cum sobrietate celebrate, ut imitemur eos qui praecesserunt
Abbreviated transcription (Latin):
huiꝰ & tale exemplũ dedert̃ qͦd timere de¬
beamꝰ auolaticis sp̃itib immundis quȩ e¬
rentibus cotidie quid rapiant: intͣ subalas
pullos suos infirmata ÷ usq ad mortem.
sumꝰ s matrimoniũ hoc magna caritate
cõpaginat᷑. Nemo offendit unũ & ꝓme¬
retur alterũ. Nemo dicat adidola qͥdem
uado arrepticios & sortilogos c̃sulo s tam̃
dĩ ȩccłam ñ relinqͦ. catholieꝰ sum. Tenens
matrẽ. offendisti patrẽ. Alius itẽ dicit.
Absit ame ñ c̃sulo sortilogũ ñ quero ar¬
repticiũ ñ quȩro diuinationes sacrilegas.
ñ eo adadoranda dę monia. ñ seruio lapi¬
dib s tam̃ in parte donati sũ. Quidt p
dest ñ offensus pat̾. qͥ offensã uindicat
matrẽ : Quid ꝓdest sidm̃ c̃fiteris. dm̃ho¬
noras. ipsum p̃dicas filiũ eiꝰ agnoscis se¬
dentẽ addexterã patris c̃fiteris & blasphe.¬
mas ȩccłam eiꝰ : Nonte corrigunt exempla

Expanded text:
hujus, et tale exemplum dederunt, quo timere dehujus, et tale exemplum dederunt, quo timere debeamus a volaticis spiritibus immundis, quaerentibus quotidie quod rapiant; intremus sub alas pullos suos infirmata est usque ad mortem. sumus. Sed matrimonium hoc magna charitate compaginatur: nemo offendit unum, et promeretur alterum. Nemo dicat, Ad idola quidem vado, arreptitios et sortilegos consulo: sed tamen Dei Ecclesiam non relinquo; catholicus sum. Tenens matrem, offendisti patrem. Alius item dicit, Absit a me; non consulo sortilegum, non quaero arreptitium, non quaero divinationes sacrilegas, non eo ad adoranda daemonia, non servio lapidibus: sed tamen in parte Donati sum. Quid tibi prodest non offensus Pater, qui offensam vindicat matrem? quid prodest si Dominum confiteris, Deum honoras, ipsum praedicas, Filium ejus agnoscis, sedentem ad Patris dexteram confiteris; et blasphemas Ecclesiam ejus? Non te corrigunt exempla
Abbreviated transcription (Latin):
qui ñ credunt. & idõ mundari ñ possunt.
Dicant qui remansert̾ cotidie qͥcquid
uolunt. in dies singulos minꝰ minꝰq re-¬
manebt̃. Obiciant. irrideant. ex probrent
ñ interitũ s cõmutationẽ xp̃i tui. Non
uident qr cũ ista dicunt. deficiunt aut
credendo aut moriendo : Illoꝵ gͦ male:¬
timeat. fiat. fiat. Ista subscriptio ÷ cau¬
tionis dĩ. Securi gͦ de ꝓmissionib eiꝰ. p᷑¬
terita credamꝰ. presentia cognoscamꝰ.
futura sꝑemꝰ. Nonnos auert̾at inimicꝰ
auia. ut qui colligit nos tanquã pulloᷤ
alis eiꝰ ne accipit᷑ aerius rapiat implumẽ
ad huc pullos. Non enĩ de se debet sperare
triatur. Illa eñĩ ÷ gallina colligens pullos
suos. de qua imꝓꝑat᷑ illi ciuitati infideli ierbͥn.
Quotiens uolui colligere filios tuos tanqͣm
gallina pullos suos sub alas suas & noliusti.
dictũ ÷. posuisti munitiones ciꝰ fornidinẽ
Quia gͦ illi noluer̃ contegi sub alis gallinȩ

Expanded text:
qui non credunt, et ideo mundari non possunt. qui non credunt, et ideo mundari non possunt. Dicant qui remanserunt quotidie quidquid volunt, in dies singulos minus minusque remanebunt: objiciant, irrideant, exprobrent, non interitum, sed «commutationem Christi tui.» Non vident quia cum ista dicunt, deficiunt aut credendo, aut moriendo? Illorum enim maletimeat: «fiat, fiat.» Ista subscriptio est cautionis Dei. Securi ergo de promissionibus ejus, praeterita credamus, praesentia cognoscamus, futura speremus. Non nos avertat inimicus a via, ut qui colligit nos tanquam pullos alis ejus, ne accipiter aereus rapiat implumes adhuc pullos. Non enim de se debet sperare triatur. Illa est enim gallina colligens pullos suos, de qua improperatur illi civitati infideli Jerusalem: «Quoties volui colligere filios tuos tanquam gallina pullos dictum est, «Posuisti munitiones ejus formidinem.» Quia ergo illi noluerunt contegi sub alis gallinae
Abbreviated transcription (Latin):
cõmutabat᷑. Mortuus dr̃ ꝓpt̾ triduum.
Ecce qđ exꝓbrauert̃ inimici tui. ñ amissionẽ.
ñ ꝑlitionẽ. s plane cõmutationẽ xp̃i tui.
Mutatꝰ ÷ ille a tẽporali uita adet̾nam. mu¬
tatꝰ ÷ auideis adgentes. mutatꝰ etiã at̾ra in
celum. Fant nc̃ uani inimici tui. & adhuc
exꝓbrent cõmutationẽ xp̃i tui. Utinam
& ipsi mutent᷑. & cõmutationẽ xp̃i tui non
exꝓbrabunt. S displicet xp̃i mutatio. quia
ipsi mutari nolunt. Neq enĩ ÷ illis cõmuta.¬
tio & ñ timuert᷑ dm̃. Qđ exꝓbrauert̃ inimici
ie terioo fiat fiat. Grãs miscđiȩ ipsius.¬
enim grãs agimꝰ. Nondamꝰ nec reddimus
nec referimꝰ nec rependimꝰ gr̃as: s tantũ
uerbis agimꝰ rem tenemꝰ. Ipse nos gratis
saluos fecit. ipse impietates nr̃as attendit.
ipse nos ñ eũ quęrentes quȩsiuit. inuenit.
redemit. lib̾ auit ad ñatu diaboli & po-¬
testate dȩmonioꝵ. Alligauit nos fide
mundandos. unde soluit illos in imicos

Expanded text:
commutabatur. Mortuus dicitur propter triduum. Ecce quid exprobraverunt inimici tui: non amissionem, non perditionem: sed plane «commutationem Christi tui.» Mutatetiam a terra in coelum. Eant nunc vani inimici tui, et adhuc exprobrent «commutationem Christi tui.» Utinam et ipsi mutentur; commutationem Christi non exprobrabunt. Sed displicet Christi mutatio, quia ipsi mutari nolunt: neque enim est illis commutatio, et non timuerunt Deum . «Quod exprobraverunt inimici : fiat, fiat.» Gratias misericordiae ipsiusenim gratias agimus; non damus, nec reddimus, nec referimus, nec rependimus: gratias verbis agimus, re tenemus. Ipse nos gratis salvos fecit, ipse impietates nostras non attendit; ipse nos non eum quaerentes quaesivit, invenit, redemit, liberavit a dominatu diaboli et potestate daemoniorum: alligavit nos fide mundandos, unde solvit illos inimicos
Abbreviated transcription (Latin):
securi peccare. & ꝑuerse nob polliceri
quȩdam peccata. & quȩdam iniqͥtates.
dequib quidẽ disserere atq definire
aut impossibile nob̾ ⁊: aut si iã esset
possibile. certe tẽpori longum esset.
Nemo enĩ se potest dicere. eẽ. sine perui¬
to: qr si dixerit m̃tiet᷑. Si eni dixerinus
qr peccatũ ñ habemꝰ: nos ipsos seducimꝰ.
& ueritas in nob ñ ÷. Ergo unusqͥsq pro
peccatis suis necessario flagellatur. sed
Plane si intantas ieris iniquitates. utre.¬
pellas ate uirgã uerb̾antis. si repellas
manũ flagellantis. & de disciplina dei
indigneris. & fugias apatre cȩdente.
& nolis eũ patrẽ pati qr ñ parcat pec¬
canti. tu te alienasti ab hȩreditate ipse
ñ abiecit. Nã si maneres flagellatus:
ñ remaneres exheredatus. Miscdia u¬

Expanded text:
securi peccare, et perverse nobis polliceri securi peccare, et perverse nobis polliceri quaedam peccata et quaedam iniquitates de quibus quidem disserere atque definire aut impossibile nobis est, aut, si jam esset possibile, certe tempori longum esset. Nemo enim potest dicere esse se sine peccato; quia si dixerit, mentietur: «Si» enim «dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos seducimus, et veritas in nobis non est» . Ergo unusquisque pro peccatis suis necessario flagellatur; sed Plane si in tantas ieris iniquitates, ut repellas a te virgam verberantis, si repellas manum flagellantis, et de disciplina Dei indigneris, et fugias a Patre caedente, et nolis eum patrem pati, quia non parcit peccanti; tu te alienasti ab haereditate, ipse te non abjecit: nam si maneres flagellatus, non remaneres exhaeredatus. «Misericor
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ nob̾: Axp̃o tam̃. sed am̃bris eiꝰ. acorpore
eiꝰ qͦd ÷ ȩccła. Sic eñi ꝓmagno dicit. quod
ab illo non disꝑgat miscdiam suã. quasi
ñ agnoscamꝰ unigenitũ filiũ qui ÷ insinu
patris. Non eñi ꝓꝑsona sua ibi cõputat᷑
homo s una ꝑsona ÷ dẽ & homo. Ergo
abeo ñ disꝑgit̾ miscdiã suã. cũ am̃bris eiꝰ.
cũ acorpore eiꝰ ñ disꝑgit miscđiã suam.
In qͦ & ipse int̾ra ꝑsecutiones patiebat᷑ cu̾iã
sedẽt incęlo. & decȩlo clamabat. Saule
saule. ñ quid ꝑsequeris seruos meos. ñ
qͥd ꝑsequeris scos meos. ñ quid ꝑseqͤris
discipulos meos. s quid me ꝑsequeris :
Sicut gͦ cũ eum sedentẽ in cęlo nemo
ꝑsequeretur clamauit quid me ꝑsequeris.
cum caput m̾bra sua cognosceret. &acom¬
page corporis sui caput caritas ñ sepa¬
raret: sic cũ miscđiam suam ñ disꝑgit ab
eo. a nob̃ utiq ñ disꝑgit. qͥ sumꝰ menbra
eius & corpus eiꝰ. Nec ĩdõ tam̃ debemus

Expanded text:
 Christo tamen: sed a membris ejus, a corpore ejus quod est Ecclesia. Sic enim pro magno dicit quod ab illo non dispergat misericordiam suam, quasi non agnoscimus unigenitum Filium qui est in sinu Patris: non enim pro persona sua ibi computatur homo, sed una persona est Deus et homo. Ergo ab eo non dispergit misericordiam suam, cum a membris ejus, cum a corpore ejus non dispergit misericordiam suam, in quo et ipse in terra persecutiones patiebatur, cum jam sederet in coelo; et de coelo clamabat, «Saule, Saule,» non, Quid persequeris servos meos; non, Quid persequeris sanctos meos; non, Quid persequeris discipulos meos: sed, «Quid me persequeris» ? Sicut ergo, cum eum sedentem in coelo nemo persequeretur, clamavit, «Quid me persequeris?» cum caput membra sua cognosceret, et a compage corporis sui caput charitas non separaret: sic, cum misericordiam suam non dispergit ab eo, a nobis utique non dispergit, qui sumus membra ejus et corpus ejus. Nec ideo tamen debemus
Abbreviated transcription (Latin):
rint. si iustificationes meas ꝓphanauerint.
& mandatamea ñ custodierint: ñ c̃tẽnã eos:¬
Uisitabo in uirga iniqͥtates eorũ & in flagelliᷤ
delicta eorumꝰ. Non gͦ tantũ misedia uocan¬
tis ÷: s & uerberantis & flagellantis. Sit
itaq manꝰ pat̾na suꝑ te. & sifiliꝰ bonus es.
noli repellere disciplinã. Quis ÷ enĩ filius.
cui ñ det disciplinã pat̾ eiꝰ : Det disciplinã.
dum ñ auferat miscđiam. Cedat c̃tumacẽ.
udum tam̃ reddat hereditatẽ. Tu si ꝓmissa
patris bene agnouisti: ñ timeas Nagellari.
s exheredari. Quẽ enĩ diligit dñs corri-¬
pit. flagellat aut̃ omnẽ filiũ quẽ reci-¬
pit. Peccator filius dedignat᷑ flagellari.
cũ sine peccato uideat unicũ flagellatũ:
sicũ uirga uenturus es. noli uenire. Meliꝰ¬
÷ enĩ erudiri in uirga patris: quã inblan¬¬

Expanded text:
 non ambulauerint; si iustificationes meas profanauerint et mandata mea non custodierint: uisitabotates eorum, et in flagellis delicta eorum.» Non ergo tantum misericordia vocantis est, sed et verberantis et flagellantis. Sit itaque manus paterna super te, et si filius bonus es, noli repellere disciplinam: quis est enim filius, cui non dat disciplinam pater ejus? Det disciplinam, dum non auferat misericordiam; caedat contumacem, dum tamen reddat haereditatem. Tu si promissa patris bene agnovisti, non timeas flagellari, sed exhaeredari: quem enim diligit Dominus, corripit; flagellat autem omnem filium quem recipit . Peccator filius dedignatur flagellari, cum sine peccato videat Unicum flagellatum? in virga venturus es, noli venire. Melius enim est erudiri in virga patris, quam perire in blan
Abbreviated transcription (Latin):
meario oie opprrosrii seruorũ tuoꝵ.
lam illo uiuente. iã incęlis ad dexteram
patris sedente. opprobria obiecta sunt
Uidua illa pariens filios abundantiores
quã ila quȩ habebat uirũ: audiuit igno.¬
miniam suam. audiuit opprobria. S eccła
multiplicata: extendens indexterã atq si¬
nstram. ignominiȩ uiduitatis suȩ iã ñ ÷
liuisci. Quid itorento: Aem̃to opꝓbrii
seruoꝵ tuoꝵ. QUO C̃TINUI IN SINU MEO MUL¬
iarum Gentium. Ibam inqͥt p̾dicare. &
opprobria audiebam. & in smu meo conti¬
nebam. qr implebam. blasphemam᷑. rogamꝰ.
quasi purgam̃ta facti sumꝰ. om̃iũ ꝑ ipsema.
Diu c̃tinuerunt xp̃iani opꝓbria insinu
suo. incorde suo. nec audebant resistere
conuitiantib. Ante cũ crim uideret᷑ respon¬¬
dere pagano: nune iã crim̾ ÷ remanere:
paganũ Grãs dõ. memor fuit opprobriox
nr̃oꝵ exaltauit cornu xp̃i sui. fecit ad mi-¬
rabilẽ apud reges t̾re. Iam mͦ nemo insultat
xp̃ianis. aut si insultat ñ publice insultat

Expanded text:
mine, opprobrii, servorum tuorum.» Jam illo vivente, jam in coelo ad dexteram Patris sedente, opprobria objecta sunt Vidua illa pariquam illa quae habebat virum , audivit ignominias, audivit opprobria: sed Ecclesia multiplicata, extendens in dexteram atque sinistram, ignominiae viduitatis suae jam non elivisci. Quid, «Memento? Memento opprobrii servorum tuorum, quod continui in sinu meo multarum gentium.» Ibam, inquit, praedicare, et opprobria audiebam, et in sinu meo continebam; quia implebam, «Blasphemamur, rogamus; quasi purgamenta mundi facti sumus, omnium peripsema» . Diu continuerunt Christiani opprobria in sinu suo, in corde suo; nec audebant resistere conviciantibus: antea cum crimen videretur respondere pagano, nunc jam crimen est remanere paganum. Gratias Domino; memor fuit opprobriorum nostrorum: exaltavit cornu Christi sui, fecit admirabilem apud reges terrae. Jam modo nemo insultat Christianis, aut si insultat, non publice insultat:
Abbreviated transcription (Latin):
mortẽ : ñ tam̃ animã suam ipsi eruent
de manib inferni Ille qͥeruit animã sia
demanibꝰ inferni: ipse eruit animas fideluꝰ
suoꝵ. ipsi se eruere ñ possunt. ꝓba. qr ipse
animã suã eruit. Potestatẽ habeo ponendi
animã meã. & potestatẽ habeo iterũ sund

Expanded text:
mortem; non tamen animam suam ipsi eruent de manibus inferni. Ille qui eruit animam suam de manibus inferni, ipse eruit animas fidelium suorum; ipsi se eruere non possunt. Proba quia ipse animam suam eruit. «Potestatem habeo ponendi animam meam, et potestatem hab
Abbreviated transcription (Latin):
reliquert̃. Cũ uentũ fuerit adresurrectio¬
nẽ carnis: ñ titubant. s aꝑtissime c̃tradi¬
cunt. & contͣdictio eoꝵ talis ÷. ut dicant fieri
ñ posse. ut caro ista t̾rena incęlũ possit
ascendere. Idõ luna ista ꝑfecta inȩt̾num
& aduersus om̃s c̃tradictores testis incęlo
dubitata. Nam & siquedam sunt tecta
my steriis: quȩdam tam̃ sic manifesta.
ut ex ipsis facillime aꝑiantur obscura.
Hȩc cum ita sint: udete qͥd seqͥtur. Tuuero
Reppulisti. ET ADΠICHiluM DΕDUXIStΙ

Expanded text:
fuerit ad resurrectionem carnis, non titubant, sed apertissime contradicunt, et contradictio eorum talis est, ut dicant fieri non posse ut caro ista terrena possit in coelum ascendere. Ideo luna ista perfecta in aeternum, et adversus omnes contradictores testis in coelodubitata. Nam, etsi quaedam sunt tecta mysteriis, quaedam tamen sic manifesta, ut ex ipsis facillime aperiantur obscura. Haec cum ita sint, videte quid sequitur: «Tu vero repulisti, et ad nihilum deduxisti,
Abbreviated transcription (Latin):
dit. ut ꝓmissa dĩ firmius in alio sꝑata cõ-¬
pleantur. Distulisti xp̃m tuũ. euertisti te.¬
stam̃tũ serui tui. Ubi ÷ enĩ testam̃tũ uetꝰ
iudeoꝵ: Ubi ÷ t̾ra illa ꝓmissionis. in qua

Expanded text:
dit, ut promissa Dei firmius in alio sperata comdit, ut promissa Dei firmius in alio sperata compleantur: «Distulisti Christum tuum: evertisti testamentum servi tui.» Ubi est enim testamentum vetus Judaeorum? ubi est terra illa
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ qđ in ȩt̾nũ esset ꝓmit teb̾as : Nonne
tu dixisti. si dereliquerint legẽ meã &
iniudiciis meis ñ ambulaueriñ & mar¬
data mea ñcustodierintꝰ manebit tam̃
ꝓmissiomea. implebit̃ iuratio meis Aen
iuraui insco meo. intꝰ insecreto quodam.
impso fonte unde ꝓphetȩ bibert̃ qͥ nobis
hec ructauert̃. semel inquis iuraui. si đđ
m̃tiar. Ex hibe gͦ qđ iurasti. redde qđ ꝓmi¬
sisti. Sublatũ ÷ de isto dd. ne expectaret᷑ in
sto d. Expecta gͦ qđ ꝓmisi. nouit illud
& ipse dł. Uide gͦ qͥd dicat. Tuuͦ reppulisti.
& ad nichilũ deduxisti. Ergo ubi ẽ. qđ pro-¬
misisti : Distulisti xp̃m tuũ. Quã uis tri-¬
stia quȩdam enumeret. in hoc tam̃ uer¬
bo reficit nos. Manet om̃ino ds̃. qđ ꝓmi¬
sisti. Nã xp̃m tuũ ñ abstulisti s distulisti:
huic ꝗͦ dauid in qͦ sperabant ignari pro-¬
missa sua dm̃ cõpleturũ. uidete qͥđ acci-¬

Expanded text:
mihi quod aeternum esset promittebas? Nonne mihi quod aeternum esset promittebas? Nonne tu dixisti: «Si dereliquerint legem meam, et in judiciis meis non ambulaverint, et mandata mea non custodierint, promissio mea, implebitur juratio mea? Semel juravi in sancto meo, intus in secreto quodam, in ipso fonte, unde prophetae biberunt, qui nobis haec ructaverunt. Semel, inquit, juravi, si David mentiar. Exhibe ergo quod jurasti, redde quod promisisti. Sublatum est de isto David, ne exspectaretur in isto David. Exspecta ergo quod promisi. Novit illud et ipse David. Vide enim quid dicat: «Tu vero repulisti, et ad nihilum deduxisti.» Ergo ubi est quod promisisti? «Distulisti Christum tuum.» Quamvis tristitia quaedam enumeret, in hoc tamen verbo reficit nos: manet omnino, Deus, quod promisisti; nam Christum tuum non abstulisti, sed «distulisti.» Huic ergo David, in quo sperabant ignari promissa sua Deum completurum, videte quid acci
Abbreviated transcription (Latin):
inqͦ ostendant᷑ impleri. Ita etiã deesau &ede
iacob. Inuenimꝰ maiorẽ adoratũ aminore:
cũ scriptũ sit maior seruiet minori. Uteũ
in illis duobus p̃cedentib uideres ñ mple¬
tum. expectes duos popłos inqͥb implet᷑.
qđ ñ mendax ds̃ polliceri dignat᷑. Ecce ex
semine tuo dix̃ dauid: ponã suꝑ secẽ tua.
ꝓmisit ex semine eiꝰ inȩt̾nũ aliqͥd & nat:
salomon. Factꝰ ÷ tantȩ sapientiȩ. tanteq
prudentiȩ: ut ꝓmissio dĩ de semine dauid
falli posset nec fallere: quẽ sciebat casurõ¬
ñ in eo poneret ꝓmissum suũ. sed pꝰcasum
eiꝰ respiceres tudm̃ & flagitares ꝓmissũ¬
tuũ. frgo dñe m̃titꝰ es: Non imples qdđ
ꝓmisisti. nec ex hibes qͦd iurastis Forte
hic dicturꝰ tͥ erat ds̃. Iuraui qͥdem & pri¬
misi. s iste noluit ꝑseuerare. Quid gͦ :¬
Iu dñe ds̃. ñ p̃sciebas istũ ñ ꝑseueraturũ:
Utiq sciebas. Quare gͦ in ñ ꝑseueraturꝰ

Expanded text:
in quo ostendantur impleri. Ita etiam de Esau et in quo ostendantur impleri. Ita etiam de Esau et Jacob, invenimus majorem adoratum a minore, cum scriptum sit, «Major serviet minori» ; ut cum in illis duobus praecedentibus videris non impletum, exspectes duos populos, in quibus impleatur quod non mendax Deus polliceri dignatur. «Ecce ex semine tuo,» dixit David, «ponam super sedem tuam» . Promisit ex semine ejus in aeternum aliquid; et natus Salomon, factus est tantae sapientiae, ut promissio Dei de semine David falli posset, nec fallere, quem sciebat casurum, non in eo poneret promissum suum, sed post casum ejus respiceres tu Deum, et flagitares promissum. Ergo, Domine, mentitus es? Non imples quod promisisti? non exhibes quod jurasti? Forte hic dicturus tibi erat Deus: Juravi quidem et promisi, s Deus, non praesciebas istum non perseveraturum? Utique sciebas. Quare ergo in non perseveraturo
Abbreviated transcription (Latin):
Minoras ⁊i oies sedis tios. EErois⁊i
eooo confosionf. Quid÷ hoc : Illa om̃ia
ꝓmisisti. tu uͦ ista contraria fecisti. Ubist
ꝓmĩsiones adquas paulo ante gaudebamꝰ.
deqͥb tã alarrit̾ plaudebamꝰ. deqͥb securi
gratulabam᷑. Quasi aliꝰ ꝓmiserit. alius
dubitationẽ humanã etiã iurabas. illa
ꝓmisisti. & ista fecisti. Ubi tenebo ius urar¬
dũ tuũ: Ubi inueniã ꝓmissũ tuũ: Quia
hoc: Ita uͦ falsũ ꝓmitteret ds̃ aut falsum
iuraret: Quare gͦ illa ꝓmisit. & ista fect
Ego dico. qr ista fecit: ut ꝓmissa firmaret
S quis ego qͥhoc dico: Uideamꝰ si hoc uerta
dicit. tc ñ erit inane qđ dico. Dauid positꝰ
erat. cui ꝓmitterent᷑ hȩc omĩa insemine
ea impleri indauid Pinde neqͥsquã xp̃i¬
anus cũdiceret de xp̃o dixit. alius dicere
ñ. s de illo dauid dixit. & erraret cũ uide.¬
ea in dauid. Ut cũ uides ea in illo ñmpe¬
ta. quȩ necesse ÷ impleri: quȩras alterum.

Expanded text:
Minuisti dies sedis ejus; perfudisti eum confusione.» Quid est hoc? Illa omnia promisisti; tu vero ista contraria fecisti. Ubi sunt promissiones ad quas paulo ante gaudebamus, de quibus tam alacriter plaudebamus, de quibus securi gratulabamur? Quasi alius promiserit, alius dubitationem humanam etiam jurabas, illa promisisti, et ista fecisti. Ubi tenebo jusjurandum tuum, ubi inveniam promissum tuum? Quid est hoc? ita vero falsum promitteret Deus, aut falsum juraret? Quare ergo illa promisit, et ista fecit? Ego dico quia ista fecit, ut promissa firmaret. Sed quis ego qui hoc dico? Videamus si hoc veritas dicit; tunc non erit inane quod dico. David positus erat cui promitterentur haec omnia in semineea impleri in David. Proinde, ne quisquam christianus cum diceret, De Christo dixit; alius diceret, Non, sed de illo David dixit; et erraret, cum videea in David, ut cum vides ea in illo non impleta, quae necesse est impleri, quaeras alterum
Abbreviated transcription (Latin):
Et sicut luna. S quȩ luna : Perfecta inȩt̾nũ.
Et enĩ si ꝑficit᷑ luna ista quãnouimꝰ: malio
die incipit minui. pꝰea quã ꝑfecta fuerit.
etur sedes eiꝰ tanquam luna sedluna inet̾nũ
ꝑfecta. Sisol quare & luna : Per lunã solent
significare scripturȩ mortalitatẽ carnis
sitoriam speciẽ. Deniq & hierico luna in¬
terp̃tatur. Et utiq quidã qͥ descendebat
abierłm in iericho. incidit in latrones.
Descendebat enĩ abimmortalitate ad mor-¬
talitatẽ. Similis ÷ gͦ caro ista lunȩ. quȩ om̃i
tẽpore & om̃i m̃se patit᷑ augm̃ta & detri-¬
m̃ta. sed erit caro ista nr̃a. in resurrecti.¬
one ꝑfecta. Et testis in cęlo fidelis. Itaq
si insolo animo ꝑficerem᷑. tantũmͦ soli noᷤ
cõpararet. Rursus si insolo corpore ꝑ¬
ficeremur: tantũmͦꝰ lunȩ nos cõpararet
S quia perficiet nos ds̃ & in animo & in
corpore : scđm animũ dictũ ÷ sic̃ sol in

Expanded text:
Et sicut luna:» sed quae luna? «Perfecta in aeternum.» Et sicut luna:» sed quae luna? «Perfecta in aeternum.» Etenim, etsi perficitur luna ista quam novimus, alio die incipit minui, posteaquam perfecta fuerit. etur sedes ejus tanquam luna; sed luna in aeternum perfecta. Si sol, quare et luna? Per lunam solent significare Scripturae mortalitatem carnis sitoriam speciem. Denique et Jericho Luna interpretatur: et utique quidam qui descendebat ab Jerusalem in Jericho, incidit in latrones ; descendebat enim ab immortalitate ad mortalitatem. Similis est ergo caro ista lunae, quae omni tempore et omni mense patitur augmenta et decrementa: sed erit caro ista nostra in resurrectione perfecta; «et testis in coelo fidelis.» Itaque si in solo animo perficeremur. tantummodo soli nos compararet; rursus, si in solo corpore perficeremur, tantummodo lunae nos compararet: sed quia perficiet nos Deus et in animo et in corpore, secundum animum dictum est, «sicut sol in
Abbreviated transcription (Latin):
nouit dñs qͥsunt eiꝰ. Et seoes eios sicot
Sol iNc̃sΡECΤ MeΟ ESicut lona per.¬
fecta iqe ĩ Nc̃ et testis uicelo fielis
Sedes eius quib dñatur. inqͥb sedet. inqͥb
nrã sedes sunt capitisnr̃i. Uidete quẽ ad mo¬
dum cętera om̃ia m̃bra nr̃a caput portant.
caput aut̃ ipsũ suꝑse ñ portat aliqͥd sed
tum corpꝰ hominis sedes sit capitis. Sedes
g̾eiꝰ om̃s in qͥb regnat ds̃. Sie erunt
inqͥt om̃s in conspectu meo sicut sol: qͥa
iusti fulgebt̃ in regno patris mei sicut
sol. S sol spualit᷑. ñ corporalit̾: sicut luc&
iste decȩlo. quẽ facit oriri suꝑ bonos & maloᷤ.¬
iste sol in conspectu ÷ ñ solũ hominũ: uerũ
etiam pecorũ. minutissimarũq mnuscarũ.
Qđ enim quoꝵlibet uilissimoꝵ animaliũ.
ñuidet solẽ istũ : At uͦ de illo sole. qͥdait
ꝓpͥe : Sicut sol inc̾spectu meo. ñ inc̾spectu
hominũ. ñ in cͦspectu carnis. ñ inc̃spectu
mortaliũ animaliũ. s inc̃spectu meo.

Expanded text:
unt ejus. «Et sedes ejus sicut sol in conspectu meo, et sicut luna perfecta in aeternum; et testis in coelo fidelis.» Sedes ejus, quibus dominatur, in quibus sedet, in quibus m membra nostra sedes sunt capitis nostri. Videte quemadmodum caetera omnia membra nostra caput portent: caput autem ipsum super se non portat aliquid, sed tum corpus hominis sedes sit capitis. Sedes ergo ejus, omnes in quibus regnat Deus, sic erunt, inquit, in conspectu meo sicut sol: quia justi fulgebunt in regno Patris mei sicut sol . Sed sol spiritualiter; non corporaliter, sicut lucet iste de coelo, quem facit oriri super bonos et maiste sol in conspectu est non solam hominum, verum etiam pecorum minutissimarumque muscarum: quod enim quorumlibet vilissimorum animalium non videt solem istum? At vero de illo sole quid ait proprie? «Sicut sol in conspectu meo.» Non in conspectu hominum, non in conspectu carnis, non in conspectu mortalium animalium, sed «in conspectu meo.