comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
genere uicioꝵ iacui diu in luto fecis: sed erit sine dubio recidenti quã iacen¬
ti deterius. Deniq qͥme sanũ fecit : ip̃m mͥ dixisse recordor. Ecce iam sanus
factꝰ es. uade iã ampliꝰ noli peccare : ne deteriꝰ aliqͥd tͥ ꝯtingat. Qui aũ dedit
uoluntatẽ penitendi: opꝰ ẽ ut addat et continendi uirtutẽ. ne iterem
penitenda: faciãq nouissima mea peiora p̾orib. Ue enĩ mͥ etiã penitẽti
si statĩ subtraxerit manũ: sine quo nichil possum facere. Nicħ inquam qͥa
nec penitere. nec continere. Audio ꝓinde. qd̾ consulit sapiens. Uerbum
inqͥt in oratione ne iteres. Paueo et quȩ iudex intentat arbori ñ facienti
fructũ bonũ. fateor ꝓ huiꝰ modi ñ sũ omĩno contentꝰ p̾ori grã qua iam
malorũ sũ penitens. nisi et scd̾am accepero: ut uidelicet cdignos faciã

Expanded text:
genere vitiorum jacui diu in luto faecis; sed erit sine dubio recidenti, quam jacengenere vitiorum jacui diu in luto faecis; sed erit sine dubio recidenti, quam jacenti deterius. Denique qui me sanum fecit, ipsum mihi dixisse recordor: Ecce sanus factus es, vade, jam amplius noli peccare, ne deterius aliquid tibi contingat . Qui autem dedit voluntatem poenitendi, opus est ut addat et continendi virtutem; ne iterem poenitenda, faciamque novissima mea pejora prioribus. Vae enim mihi etiam poenitenti, si statim subtraxerit manum, sine quo nihil possum facere. Nihil inquam, quia nec poenitere, nec continere. Audio proinde, quod consulit Sapiens: Verbum, inquit, in oratione ne iteres . Paveo et quod judex intentat arbori non facienti fructum bonum . Fateor pro hujusmodi non sum omnino contentus priori gratia, qua jam malorum sum poenitens, nisi et secundam accepero, ut videlicet dignos faciam
Abbreviated transcription (Latin):
ut desinas ẽẽ misera: ꝓsternere et tu in terram. amplectere pede. placa
osculis. riga lacrimis. quib tam̃ ñ illũ laues s te : et fias una de grege
tonsarũ quȩ ascendt̃ de lauacro. Ita sane ut suffusũ pudore ac merore
uultũ sustollere ñ ante audeas quã audias et ipsa: dimittunt᷑ tibi pec¬
cata tua. Quã audias. Consurge ᷤꝰ captiua filia syon: consurge excut̾e
de puluere. Sup̃to itaq ad pedes pͥmo osculo. nec sic qͥd̾ẽ p̃sumens stat̾ĩ
ad osculũ oris assurgere : sed erit tͥ gradus ad ipsũ. mediũ aut̃ qd̾dã ali¬
ud osculũ. qd scd̾o loco ad manũ accipies. De quo et talẽ accipe rationẽ.
Si dixerit mͥ iħc ditnitunt᷑ tͥ peccata tua: nisi ego peccare desiero quid
ꝓderit: Exui tunicã meã ÷ si reinduero eam. quantũ ꝓfeci: Si rursus
pedes meos qͦs lauerã inqͥnauero ÷ nunqͥdꝰ alauisse ualebit: Sordens om̃i

Expanded text:
ut desinas esse misera; prosternere et tu in terram; amplectere pedes, placa ut desinas esse misera; prosternere et tu in terram; amplectere pedes, placa osculis, riga lacrymis, quibus tamen non illum laves, sed te, ei fias una de grege tonsarum quae ascendunt de lavacro ; ita sane tu suffusum pudore ac moerore vultum non ante sustollere audeas quam audias, et ipsa: Dimittuntur tibi peccata tua ; quam audias: Consurge, consurge, captiva filia Sion; consurge, excutere de pulvere . 3. Sumpto itaque ad pedes primo osculo, nec sic quidem praesumes statim ad osculum oris assurgere, sed erit tibi gradus ad ipsum medium quoddam aliud osculum, quod secundo loco ad manum accipies: de quo et talem accipe rationem. Si dixerit mihi Jesus: Dimittuntur tibi peccata tua; nisi ego peccare desiero, quid proderit? Exui tunicam meam; si reinduero eam, quantum profeci? Si rursus pedes meos, quos laveram, inquinavero, nunquid aliquid lavisse valebit? Sordens omni
Abbreviated transcription (Latin):
despicabilis uideat᷑ : ubi scã peccatͥx peccata deposuit. induit scĩtatem.
bi ethiopissa mutauit pellẽ. et in nouũ restituta candorem: iam tc̃ fidu¬
cialit̾ ueracit̾q respondebat exꝓbrantib sibi uerbũ. Nigra sũ s formosa
filiȩ ierłm. Miraris quanã idarte potuerit. uel quib obtinuerit m̾itis:
Paucis accipe. fleuit amare. et de intimis uiscerib lõga suspiria trahens:
salutarib int̾se succusa singultib felleos humores euomuit. Cȩlestis me¬
dicus celerrime subuenit: quia uelocit̾ currit sermo eiꝰ. Nunqͥd ñ potio
ẽ sermo dei: Est utiq fortis &e uehemens: ⁊ scrutans corda et renes. Deniq
sermo dei uiuus et efficax & penetrabilior omi gladio ancipiti ꝑtingens
usq ad diuisionẽ animȩ anime acspẽ. cõpagũ quoq ac medullarũ: et disc̾¬
tor cogitationũ. Huiꝰ igit᷑ beate penitentis exemplo ꝓst̾nere et tu omisera.

Expanded text:
despicabilis videatur, ubi sancta peccatrix peccata deposuit, induit sanctitatem. despicabilis videatur, ubi sancta peccatrix peccata deposuit, induit sanctitatem. Ibi Aethiopissa mutavit pellem, et in novum restituta candorem, jam tunc fiducialiter veraciterque respondebat exprobrantibus sibi verbum: Nigra sum, sed formosa, filiae Jerusalem . Miraris quanam id arte potuerit, vel quibus obtinuerit meritis? Paucis accipe. Flevit amare, et de intimis visceribus longa suspiria trahens, salutaribus intra se succussa singultibus, felleos humores evomuit. Coelestis medicus celerrime subvenit: quia velociter currit sermo ejus . Nunquid non potio est sermo Dei? Est utique, et fortis et vehemens, et scrutans corda et renes . Denique sermo Dei vivus et efficax, et penetrabilior omni gladio ancipiti, pertingens usque ad divisionem animae ac spiritus, compagum auoque ac medullarum, et discretor cogitationum . Hujus ergo beatae poenitentis exemplo 1274 prosternere et tu, o misera,
Abbreviated transcription (Latin):
se ꝗͥd sit: nisi qui accepit. Est quippe manna absconditũ: et solus qui edit
adhuc esuriet. Est fons signat᷑ cui ñ ꝯmtinicat alienꝰ: s solus quibibit ad huc
siciet. Audi exꝑtum: q̃modo reqͥrit. Redde mͥ inqt leticiã salutaris cui.
Muume gͦ id sibi arroget mei similis anima. onerata peccatis. sueq ad huc
carnis obnoxia passionib. quȩ suauitatẽ spẽ ñecdũ senserit: int̾noꝵ ignara
atq in exꝑta penit̾ gaudioꝵ. Ostendo tam̃ ei quȩ hui modi ẽ: locĩt in saluta¬
ri sibi congruentẽ. Non temere assurgat ad osserenissimi sponsi᷑ s adpedes
seuerissimi dñi mecũ pauida iaceat. et cum publicano t̾rã tremens ñ celũ
aspiciat: ne confusa in luminaribꝰ celi facies assũta tenebris opprimatur
ginis obuoluatur. Non tibi o quecũq es talis anima ñtͥ ille locꝰ uilis au̾

Expanded text:
se quid sit, nisi qui accipit: est quippe manna absconditum; et solus qui edit, se quid sit, nisi qui accipit: est quippe manna absconditum; et solus qui edit, adhuc esuriet. Est fons signatus, cui non communicat alienus; sed solus qui bibit, adhuc sitiet. Audi expertum, quomodo requirit. Redde mihi, inquit, laetitiam salutaris tui . Minime ergo id sibi arroget mei similis anima, onerata peccatis, suaeque adhuc carnis obnoxia passionibus, quae suavitatem spiritus necdum senserit, internorum ignara atque inexperta penitus gaudiorum. 2. Ostendo tamen ei quae hujusmodi est, locum in salutari sibi congruentem. Non temere assurgat ad os serenissimi sponsi, sed ad pedes severissimi Domini mecum pavida jaceat, et cum publicano terram tremens non coelum aspiciat , ne confusa in luminaribus coeli facies assueta tenebris opprimatur ginis obvolvatur. Non tibi, o quaecunque es talis anima, non tibi ille locus vilis aut
Abbreviated transcription (Latin):
participent. Sermo finiendꝰ est: sed ut qd̾ in eo disputatũ ẽ breui recolli¬
gam summa: patet hoc scm̃ oscłm duabꝰ ex causis necessarie indultũ mũ¬
do: ut et insirinis faceret fidem. & desiderio satiffaceret ꝑfectorum. Porro
ip̃m osculũ eẽ ñ aliud quam mediatorẽ dei et hominũ hominẽ iħm ip̃m:
qui cũ patre ⁊ spiritu scõ uiuit ⁊ regnat d̾s̃. ꝑ omnia secula seculoꝵ. Am̃.
Conuertimini aduos ipsos: et attendat uñquisq ꝯscientiã suã super
Ibis q̃ dicenda sunt. Explorare uelim sicui umquã urm̃ ex sentencia
dicere datum sit: osculet᷑ oscło oris sui. Non ẽ enĩ euĩuis hominũ ex affectu
hoc dicere : s siqͥs ex ore xp̃i spiritale osculũ uel semel accepit: hẽ ꝓpriũ expi¬
nentũ pfecto sollicitat ⁊ repetit. libens. Ego arbitror neminẽ uel scire pos¬

Expanded text:
participent. 9. Sermo finiendus est: sed ut quod in eo disputatum est, brevi recolliparticipent. 9. Sermo finiendus est: sed ut quod in eo disputatum est, brevi recolligam summa, patet hoc sanctum osculum duabus ex causis necessarie indultum mundo, ut et infirmis faceret fidem, et desiderio satisfaceret perfectorum: porro ipsum osculum esse non aliud quam mediatorem Dei et hominum, hominem Jesum Christum, qui cum Patre et Spiritu sancto vivit et regnat Deus per omnia saecuConvertimini ad vos ipsos, et attendat unusquisque conscientiam suam super his quae dicenda sunt. Explorare velim, si cui unquam vestrum ex sententia dicere datum sit: Osculetur me osculo oris sui . Non est enim cujusvis hominum ex affectu hoc dicere; sed si quis ex ore Christi spirituale osculum vel semel accepit, hunc proprium experimentum profecto sollicitat, et repetit libens. Ego arbitror neminem vel scire pos
Abbreviated transcription (Latin):
predixerant. ħ oc fecit dñs nunc. et ostendit nob̾: in quo recipiant incredu¬
li fidem. pusillanimes spem: ꝑfecti securitatẽ. hoc gͦ uob̾ signũ. Cuiꝰ rei sig¬
nũ : Indulgentiȩ. gr̃e pacis: et pacis cuiꝰ non erit finis. Hoc est gͦ signũ. In¬
uenietis infantẽ. pannis qͥdem inuolutũ et positũ inpresepio. Beus est tam̃
inipso: mundũ reconcilians sibi. Moriet᷑ ꝓpt̾ peccata urã et resurget propt̾
iustificationẽ urãm: ut iustificati ꝑfidem. pacẽ habeatis addm̃. Hoc signũ
pacis ꝓpheta qͦndam regi achaz ꝓponebat ꝑetendũ a dnõ deo suo: siue in
excelso supra. siue in inferno deorsum. S impiꝰ rex recusauit. ñ credens
miser. quod in signo hoc ima suminis in pace socianda ẽẽnt: quatinus et
inferi dño descendente. salutati in osculo scõ. signũ pacis et ipsi recipiant:
et suꝑni spc̃ idipsum nichilominꝰ cum adcelos redierit. et̾na suauitate

Expanded text:
praedixerant, hoc fecit Dominus nunc, et ostendit vobis, in quo recipiant increduli fidem, pusillanimes spem, perfecti securitatem. Hoc ergo vobis signum. Cujus rei signum? Indulgentiae, gratiae, pacis, et pacis cuvenietis infantem pannis quidem involutum, et positum in praesepio . Deus est tamen in ipso mundum reconcilians sibi . Morietur propter peccata vestra, et resurget propter justificationem vestram, ut justificati per fidem, pacem habeatis ad Deum . Hoc signum pacis propheta quondam regi Achaz proponebat petendum a Domino Deo suo, sive in excelso supra, sive in inferno deorsum. Sed impius rex recusavit , non credens miser quod in signo hoc ima summis in pace socianda essent: quatenus et inferi Domino descendente saluti, in osculo sancto signum pacis et ipsi recipiant; et superni spiritus idipsum nihilominus, cum ad coelos redierit, aeterna suavitate
Abbreviated transcription (Latin):
om̃i no latet aut ȩffugit lucem ubiq p̾sentẽ. Nec tam̃ ut agnoscat
aliqͥd: neccessariũ hab̾et reñciantis sensus ministeriũ. Nec solum
uniu̾sa noscit sine corpore: s et in notescit mundis corde. si ne
corꝑe. Dico aũt idem latiꝰ: ut planiꝰ fiat. S forte quia finiendi
iam sermonis angustia ñ admittit: consilu magis est ut in
crastinum differamus.

Expanded text:
 omnium omnino latet, aut effugit lucem ubique praesentem; nec tamen ut agnoscat  omnium omnino latet, aut effugit lucem ubique praesentem; nec tamen ut agnoscat aliquid, necessarium habet renuntiantis sensus ministerium. Nec solum universa noscit sine corpore, sed et innotescit mundis corde sine corpore. Dico autem idem latius, ut planius fiat. Sed forte quia finiendi jam sermonis angustia non admittit, consilii magis est ut in crastinum differamus.
Abbreviated transcription (Latin):
non qr illa sunt qd̾ ẽ ille: ẜ quia ex ipso et ꝑ ip̃m & in ipso st̃ oĩa.
Esse gͦ est omniũ q̃ facta sunt. ipse factor eoꝵ: s causale ñ mat̾iale.
Tali pinde mͦ dignat᷑ illa maiestas suis ẽẽ creaturis om̃ib quid̃
quod st̃ : animantib aut̃ qd̾ et uiuunt. Porro ratione utentib
lur. recte uͦ utentib uirtꝰ: uincentib gła. Et in his omnib creandiᷤ
gubernandis. amministrandis. mouendis. ꝓmouendis: in nouandis
firmandis. nullis corporeis indiget instrumentis: qui omĩa solo
sib. ꝑ quȩ sibi inuicẽ in notescant. et ualeant. At ñ ita omnipoten:
cui de sola uoluntate celeris suppetit efficientia. tã ereandis reb
quam ordinandis ꝓut uoluerit. Ualet ciuuult. quantũ uult:
et absq corꝑaliũ officio obsequio ue menbroꝵ. Qͥdꝰ Ad intuenda qͣ
ꝯdidit ipse: putas sibi requirat corporei sensus aduitorium: Nich

Expanded text:
non quia illa sunt quod est ille; sed quia ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia . non quia illa sunt quod est ille; sed quia ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia . Esse est ergo omnium quae facta sunt ipse factor eorum, sed causale, non materiale. Tali proinde modo dignatur illa majestas suis esse creaturis, omnibus quidem quod sunt; animantibus autem quod et vivunt; porro ratione utentibus lux, recte vero utentibus virtus, vincentibus gloria. 5. Et in his omnibus creandis, gubernandis, administrandis, movendis, promovendis, innovandis, firmandis, nullis corporeis indiget instrumentis, qui omnia solo sibus, quibus sibi invicem innotescant, et valeant. At non ita omnipotens Deus, qui de sola voluntate celeris suppetit efficientia tam creandis rebus, quam ordinandis prout voluerit. Valet qui vult, quantum vult, et absque corporalium officio, obsequiove membrorum. Quid? ad intuenda quae condidit ipse, putas sibi requirat corporei sensus adjutorium? Nihil
Abbreviated transcription (Latin):
ad quos nimirũ peccatores terrȩ ꝯuersi atq humiliati satiffici¬
ant. hec in quã habet deus omĩa ꝑeffectũ ñ ꝑ naturam. Inuenit
ꝓfecto apd̾ dm̃ ⁊ uerecund a ꝯfessio qͦse humiliando deiciat᷑ ⁊
prompta deuotio uͥ se innouando reficiat : et iocunda contem¬
platio ubi excedendo quiescat. Omiã om̃ĩb ẽ. qui omĩa admi¬
nistrat: nec quicquã est omiũ ꝓprie. Nam qd̃ inse est lumen
habitat in accessibilẽ. et pax eius exuꝑat oẽm sensũ : et sapientiȩ
eiꝰ ñ est numerus. & magnitudinis eius ñ ẽ finis: nec potest eũ
uidere homo ut uiuat. Non qd̃ longe ab uno qͦ sit. qͥ esse om̃iũ
ẽ. sine quo omĩa nicħ : s ut tu plus mireris. et nil eo p̃sentiꝰ: & nil
in cõp̃hensibilius. Qͥd nẽpe cuiq rei p̃sentiꝰ quã eẽ suũ  Qd cuiq¬
tñ in op̃hensibiliꝰ quam eẽ om̃ium: Sane c̾e̾ omĩum dixeri dm̃

Expanded text:
ad quos nimirum peccatores terrae conversi atque humiliati satisfaciad quos nimirum peccatores terrae conversi atque humiliati satisfaciunt. Haec, inquam, habet Deus omnia per effectum, non per naturam. Invenit profecto apud Deum et verecunda confessio, quo se humiliando dejiciaprompta devotio, ubi se innovando reficiat; et jucunda contemplatio, ubi excedendo quiescat. Omnia omnibus est qui omnia administrat, nec quidquam est omnium proprie. Nam, quod in se est, lucem habitat inaccessibilem , et pax ejus exsuperat omnem sensum ; et sapientiae ejus non est numerus , et magnitudinis ejus non est finis ; nec potest eum videre homo ut vivat . Non quod longe ab unoquoque sit qui esse omnium est, sine quo omnia nihil: sed, ut tu plus mireris, et nil eo praesentius, et nil incomprehensibilius. Quid nempe cuique rei praesentius, quam esse suum? Quid cuiqn incomprehensibilius, quam esse omnium? Sane esse omnium dixerim Deum,
Abbreviated transcription (Latin):
moniũ ꝓpͥam głam q̃rere. ꝓpͥam ẽ oscłari manum : ꝓfecto qͥ dat
głam deo dei dicit᷑ ñ in congrue manũ osculari. Et in hominib
quidem ita ẽe uidemꝰ seruos uidelicet offensoꝵ. dñoꝵ oscłari so¬
lere pedes cũ abeis ueniam petunt: et pauꝑes diuitũ manꝰ cũ
ab eis munꝰ accipiunt. Uerum quia spc ẽ ds̃. et nullis simplex
illa substantia m̃bris distincta corporeis ⁊ erit forsan qͥ nullatenꝰ de illo
recipiat tale aliqͥd. s a me sibi dei manꝰ uel pedes flagitet demonstra¬
ri: sicq ꝓbari qd̾ de oscło pedum manisue diffinio. S quid si et
ego uicissim ab ipso meo sciscitatore de ore quoq dei reqͥsiero. qͣtinꝰ
quod de oris oscło siript᷑a loquit᷑ ad dm̃ ꝑtinere demonstret: Nẽ¬
pe aut cum isto simul et illa habet : aut cũ illis parit̾ ⁊ isto car&
S enĩ et os habet d̾s̃ quo docet hominẽ scientiã: et manũ hab&
qua dat escã om̃ĩ carni. et pedes habet quoꝵ t̾ra scibellum ẽ:

Expanded text:
oriam quaerere, propriam est osculari manum; profecto qui dat gloriam Deo, Dei dicitur non incongrue manum osculari. Et in hominibus quidem ita esse videmus, servos videlicet offensorum dominorum osculari solere pedes, cum ab ipsis veniam petunt; et pauperes divitum manus, cum ab eis munus accipiunt. 4. Verum quia spiritus est Deus , et nullis simplex illa substantia membris distincta corporeis; erit forsan qui nullatenus de illo recipiat tale aliquid, sed a me sibi Dei manus vel pedes flagitet demonstrari, sicque probari quod de osculo pedum manusve definio. Sed quid, si et ego vicissim ab ipso meo sciscitatore de ore quoque Dei requisiero, quatenus quod de oris osculo Scriptura loquitur, ad Deum pertinere demonstret? Nempe aut cum isto simul et illa habet, aut cum illis pariter et isto caret. Sed enim et os habet Deus, quo docet hominem scientiam; et manum habet, qua dat escam omni carni; et pedes habet, quorum terra scabellum est,
Abbreviated transcription (Latin):
Contͣdictũ ẽ exorto signo pacis : s ab his qͥ odert̃ pacẽ. Nã pax hominib
bone uoluntatis. maliuolis aut̃ patra scandali: & lapis offensionis. he¬
rodes deniq tͣbatꝰ ẽ: et omnis iherosolima cum illo. Siquidẽ inꝓpria
uenit: et sui eum ñ receꝑunt. Felices illi in sua ꝑnoctacione pastores:
qui signi huiꝰ uisione digni habiti st̃. lam tc̃ se abscondebat a sapientib
et prudentib & reuelabat paruuł: et hero des uidere uoluit. s quia ñ
bona uoluntate ñ meruit. Pacis siquidẽ erat signũ : datũ tm̃ hominib
bone uoluntatis. Herodi ũ ⁊ similibꝰ eiꝰ: non dabit᷑ ũ signũ ionȩ ꝓphecȩ.
Porro ad pastores: et hoc ait angls uobis signũ. Uobis humilib. uob̃ obedientib
uob̾ ñ alta sapientibꝰ: uob̾ uigilantibꝰ & inlege dei meditantibꝰ die ac nocte.¬

Expanded text:
b his qui oderunt pacem: nam pax hominibus bonae voluntatis, malevolis autem petra scandali, et lapis offensionis . Herodes denique turbatus est, et omnis Jerosolyma eum illo : siquidem in propria venit, et sui eum non receperunt . Felices illi in sua pernoctatione pastores, qui signi hujus visione digni habiti sunt. Jam tunc se abscondebat a sapientibus et prudentibus, et revelabat parvulis. Et Herodes videre voluit; sed quia non bona voluntate, non meruit, pacis siquidem signum erat, datum tantum hominibus bonae voluntatis; Herodi vero et similibus ejus non dabitur nisi signum Jonae prophetae. Porro ad pastores: Et hoc, ait angelus vobis signum; vobis humilibus, vobis obedientibus, vobis non alta sapientibus, vobis vigilantibus,
Abbreviated transcription (Latin):
iurta illud. Confitebit᷑ t̾ cũ bñfeceris ei. At uͦ rexiste salomon sapientia singularis.
sublimis gła. reb affluens pace securꝰ. nulliꝰ taliũ eguisse cognoscit᷑: ꝓqͦ accepto i¬
sta decantare libuerit. S nec scͥpt̾a ip̃a sui uspiam tale aliqͥd significare uidet᷑.
Itaq diuinitꝰ inspiratꝰ. xp̃i et ȩccłiȩ laudes & sacri amoris grãm. ⁊ et̾ni conubu
cecitut sacram̃ta: simulq exp̃ssit sc̃ẽ desid̾ium amine et epithalamii carmen
crultans in spũ iocundo cõposuit eulogio: figurato tñ. Nimir̃ uelabat et ipse
instar moysi faciem suã. ñ minꝰ forsitan inhac parte fulgentẽ: eo quod illo
adhuc intp̃r nemo aut rarus erat. qͥ reuelata facie głam istam specłari
suffic̾et. Igit̾ ꝓsui excellentia reor nuptiale hoc carm̃ huiꝰmodi titulo p̃sig

Expanded text:
juxta illud: Confitebitur tibi, cum benefeceris ei . At vero rex iste Salomon, sapientia singularis, juxta illud: Confitebitur tibi, cum benefeceris ei . At vero rex iste Salomon, sapientia singularis, sublimis gloria, rebus affluens, pace securus, nullius talium eguisse cognoscitur, pro quo accepto ista decantare libuerit. Sed nec Scriptura ipsa sui uspiam tale aliquid significare videtur. 8. Itaque divinitus inspiratus, Christi et Ecclesiae laudes, et sacri amoris gratiam, et aeterni connubii cecinit sacramenta; simulque expressit sanctae desiderium animae, et epithalamii carmen, exsultans in spiritu, jucundo composuit eulogio, figurato tamen. Nimirum velabat et ipse instar Moysi faciem suam , non minus forsitan in hac parte fulgentem, eo quod illo adhuc in tempore nemo, aut rarus erat, qui revelata facie gloriam istam speculari sufficeret. Igitur pro sui excellentia reor nuptiale hoc carmen hujusmodi titulo praesi
Abbreviated transcription (Latin):
Obserua in pͣmuis pacifici nomen. qd̾ ẽ salonion ꝯuenire pͥncipio libri. qui incipit
a signo pacis idest ab osculo: simulq adu̾te huiꝰcemodi pͥncipiis solas adhanc intelli¬
gendã seͥpturã mentes deuutari pacificas: que se se iam auitioꝵ uendicare ꝑt̾bationib¬
et curarũ tumultib p̃ualent. Dehine ne hoc qͦ otiosum putes. qd̾ ñ simplicit̾ cantiea:
s cantica canticoꝵ habet insc̾ptio. Multa hͥppe legi cantica in scͥpturis: et nullũ illoꝵ
memini talit̾ apellari. Cecinit isrł carmen dño. qd̾ gladiũ parit̾ et iugũ euaserit
pharaonis: gemuino maris mirabdlit̾ liberatꝰ simul et uindicatꝰ obseqͥo. Non tani quod
cecinit dictum est canticũ canticoꝵ: s si bene recolo. cecint ait sc̃ͥptura isrł carm̃
quoq alii cecinert̃: & nemo eoꝵ legit᷑ apellasse canticũ suũ cantica can̾ticorm.

Expanded text:
Observa in primis Pacifici nomen, quod est Salomon, convenire principio libri, qui incipit Observa in primis Pacifici nomen, quod est Salomon, convenire principio libri, qui incipit a signo pacis, id est ab osculo; simulque adverte hujuscemodi principiis solas ad hanc intelligendam scripturam mentes invitari pacificas, quae sese jam a vitiorum vindicare perturbationibet curarum tumultibus praevalent. 7. Dehinc ne hoc quoque otiosum putes, quod non simpliciter Cantica, sed Cantica canticorum habet inscriptio. Multa quippe legi cantica in Scripturis, et nullum illorum memini taliter appellari. Cecinit Israel carmen Domino, quod gladium pariter et jugum 1269 evaserit Pharaonis, gemino maris mirabiliter liberatus simul et vindicatus obsequio. Non tamen quod cecinit, dictum est Canticum canticorum; sed, si bene recolo: Cecinit, ait Scriptura, Israel carmen quoque aliqui cecinerunt, et nemo eorum legitur appellasse canticum suum Cantica canticorum.
Abbreviated transcription (Latin):
Dem̃ sise osculari a nescio qͦ. uel pecit. uł p̃cipit. cur signant᷑ et nominatĩ ore ⁊ ore suo¬
illiꝰ qͣsi aliud quã os. aut alienũ ⁊ ñ pociꝰ suũ exibere sibi soleant osculantes: Qũaꝙͣ
ne hoc qͥdem dicit oscłet᷑ ine ore suo. s aliqͥd ꝓfecto inusitaciꝰ: oscło inqͥt oris sui.
E tqͥdẽ iocundũ eloqͥum qd̾ ab oscło pͥncipiũ sumit et blanda ip̃a quedã scripturȩ
facies facile afficit & allicit ad legendum. ita ut qd̾ in ea latet. delectet etiã cum
labore inuestigare: nec fatiget inqͥrendi forte difficultas. ubi eloquii suauitas
positum: ut quãuis sit difficile intellectui: sit tam̃ inqͥsitu delectabile. S quidͦ
Titulũ p̃terimꝰ: Non oportet ne unũ qͥdẽ iota : quando ⁊ minutias iubem᷑ colli¬
gere fragm̃toꝵ ne ꝑeant. Titulus talis ẽ. Incipiunt cantica canticoꝵ salomonis.

Expanded text:
Deinde si se osculari a nescio quo vel petit, vel praecipit; cur signanter et nominatim ore, et ore suoDeinde si se osculari a nescio quo vel petit, vel praecipit; cur signanter et nominatim ore, et ore suo; quasi aliud quam os, aut alienum, et non potius suum, exhibere sibi soleant osculantes? Quanquam ne hoc quidem dicit: Osculetur me ore suo: sed aliud profecto inusitatius: Osculo, inquit, oris sui. Et quidem jucundum eloquium, quod ab osculo principium sumit, et blanda ipsa quaedam Scripturae facies facile afficit et allicit ad legendum, ita ut quod in ea latet, delectet etiam cum labore investigare, nec fatiget inquirendi forte difficultas, ubi eloquii suavitas positum, ut quamvis difficile intellectu, sit tamen inquisitu delectabile. 6. Sed quid? titulum praeterimus? Non oportet ne unum quidem iota , quando et minutias jubemur colligere fragmentorum, ne pereant . Titulus talis est: Incipiunt Cantica canticorum Salomonis.
Abbreviated transcription (Latin):
in sumpserit panẽ S quis franget: Ad est nob̃ pat̾ familias. cognosci¬
te dnm̃ in fractione panis Quisenim alter idoneus: Non eqͥdem egomͥ
istud temere arrogauerim. Sic spectetis adme : ut exine non expectetis. Nam
ego uuiꝰ sum de expectantib. mendicans ⁊ ip̃e uobẽ cibum anime meȩ: alimoniã
sp̃c. Reuera pauꝑ et in obs pulso ad eum qui aꝑit & nemo elaudit: suꝑsermoni
huiꝰ ꝓfundissimo sacram̃to. Ocłi om̃iũ inte sꝑant dñe. Paruuli peciert̃ panem:
non ẽ qͥfrangat eis. Sꝑat̃ id abenignitate tua. Opiissime frange esu rientib tuũ.
meis qͥdem si dignaris manib: s tuis uirib. Dic q̃so nob̾. Aquo de qͦ ad quemue dicit᷑
oscalet᷑ me oscło oris sui: Aut quale ẽ istud ita subitaneũ. et factum repente de me¬
dio sermonis exordium: Sic qͥppe in u̾ba ꝓrũpit. qͣsi quẽ piam loquentẽ p̃miserit: cui
consequent̾ respondentẽ. & hanc int̾dueat ꝑsonã: quȩc̃q ẽ ipsa. quȩ osculũ flagitat.

Expanded text:
insumpserit panem. 4. Sed quis franget? Adest paterfamilias; cognoscite Dominum in fractione panis. Quis enim alter idoneus? Non equidem ego mihi istud temere arrogaverim. Sic spectetis ad me, ut ex me non exspectetis. Nam et ego unus sum de exspectantibus, mendicans et ipse vobiscum cibum animae meae, alimoniam spiritus. Revera pauper et inops pulso ad eum, qui aperit et nemo claudit, super sermonis hujus profundissimo sacramento. Oculi omnium in te sperant, Domine. Parvuli petierunt panem; non est qui frangat eis; speratur id a benignitate tua. O piissime, frange esurientibus panem tuum, meis quidem, si dignaris, manibus, sed tuis viribus. 5. Dic, quaeso, nobis, a quo, de quo, ad quemve dicitur: Osculetur me osculo oris sui? aut quale est istud ita subitaneum, et factum repente de medio sermonis exordium? Sic quippe in verba prorumpit, quasi quempiam loquentem praemiserit, cui consequenter respondentem et hanc introducat personam, quaecunque est ipsa quae osculum flagitat.
Abbreviated transcription (Latin):
p̃cationes: qͣs locuti st̃ in nomine tuo ꝓpħȩ priores. Itde blandȩ illȩ et plene ꝯside¬
gabunt᷑. Et ex ꝑsona ꝓmissi. Ecce ego inqͥt declino in uos ut flum̃ pacis:
et ut torrens inundans gle gentiũ. In qͥb uerb̃ satis apparet. ⁊ p̃dicatoꝵ in¬
iuxta ysaię uaticiniũ angłi pacis amare flebant. Ne g̾ uniuersũ
genꝰ humanũ morã faciente xp̃o. desꝑatione ꝑiret: dũ se contempni suspi¬
caret᷑ infirma mortalitas. sueq reconciliationis cũ deo. de grã tociens re¬
bant: ac signũ reformandȩ pacis ꝓpt̾ pullanimes et incredulos omni
ĩstantia requi rebant. Oradix iessȩ qui stas in signũ ppłoꝵ: quã multi
reges et ꝓpħȩ uoluert̃ te uidere et ñ uidert̃. felix tñ ex om̃ib symeon: cuiꝰ
senectꝰ in miscd̾ia uberi. Is nẽpe exultauit ut uideret signũ desiderii: et
uidit & gauisus ẽ. Accepto oscło pacis in pace dimittit᷑: ante tñ aꝑte ꝓ¬

Expanded text:
cationes; quas locuti sunt in nomine tuo prophetae priores . Inde blandae illae et plene consogabuntur . Et ex persona promissi: Ecce ego, inquit, declino in vos ut flumen pacis, et ut torrens inundans gloriae gentium . In quibus verbis satis apparet et praedicatorum injuxta Isaiae vaticinium: Angeli pacis amare flebant . Ne ergo universum genus humanum, moram faciente Christo, desperatione periret, dum se contemni suspicaretur infirma mortalitas, suaeque reconciliationis cum Deo de gratia toties rebant, ac signum reformandae pacis propter pusillanimes et incredulos omni instantia requirebant. 8. O radix Jesse, qui slas in signum populorum! Quam multi reges et prophetae voluerunt te videre, et non viderunt! Felix tamen ex omnibus Simeon, cujus senectus in misericordia uberi! Is nempe exultavit ut videret desiderii signum: et vidit, et gavisus est; acceptoque osculo pacis in pace dimittitur, ante tame
Abbreviated transcription (Latin):
animoꝵ moꝵ concordiam: affectuũq consentaneã ad alt̾utrũ caritatẽ. Cet̾um
ñ ẽ illud cantare seu audire anime puerił et neophite adhuc ⁊ recens ꝯuersȩ
de scło. s ꝓuectȩ iã et eruditȩ mentis quȩ suis nimir̾ ꝓfectib deo ꝓmouente
in tancũ iã creu̾it. qͣtinꝰ ad ꝑfectã etatẽ et ad nubiles qͦdãm ꝑuen̾it annos.
annos dico m̾itoꝵ ñ tẽpoꝵ. facta nuptiis celestis sponsi idonea: quał deniq
suo loco pleniꝰ describet᷑. S p̃terit hora qͣ exire nos urget ad oꝑa manuũ: &
pauꝑtas ⁊ institucio regularis. Eras in noĩe dñi qd̾ ceꝑamꝰ ꝓsequem᷑ de oscło:¬

Expanded text:
animorum, morum concordiam, affectuumque consentaneam ad alterutrum charitatem. 12. Caeterum animorum, morum concordiam, affectuumque consentaneam ad alterutrum charitatem. 12. Caeterum non est illud cantare seu audire animae puerilis et neophytae adhuc, et recens conversae de saeculo, sed provectae jam et eruditae mentis; quae suis nimirum profectibus. Deo promovente, in tantum jam creverit, quatenus ad perfectam aetatem, et ad nubiles quodam modo pervenerit annos, annos dico meritorum, non temporum; facta nuptiis coelestis sponsi idonea, qualis denique suo loco plenius describetur. Sed praeterit hora, qua nos exire urget ad opera manuum et paupertas et institutio regularis. Cras in nomine Domini quod
Abbreviated transcription (Latin):
iustificatioẽs tue: in loco ꝑegͥnatioĩs meȩ. Arbit̾r uos in uob̾ ip̃is illa iam
recognosc̾e q̃ in psalt̾io ñ cantica canticoꝵ. s cantica gͣduũ appellant̃: eo
qd ad singłos ꝓfectꝰ uros iuxta ascensioẽs q̃s qͥsq in corde suo disposuit. sin¬
gula sint cantica deꝓmenda: ad laudẽ et głam ꝓmouentis. Quonãm̾ imple¬
suauitate cunctis m̃ito quȩ memorauimꝰ. et siqua st̃ alia antecellit: ⁊ iure
tic̃ sola unctio docet: sola ad discernẽdũ exꝑientia. Exꝑti recognoscant: in¬
exꝑti in ardescant desid̾io ñ tã cognoscendi quã exꝑiendi. Non ẽ enĩ strepitꝰ
oris. s iubił cordis: ñ sonꝰ labioꝵ s motꝰ gaudioꝵ: uoluntatũ ñ uocũ ꝯsonãtia
Non audit᷑ foris. nec enĩ in publico ꝑsonat: sola que cantat audit. ⁊ cui cantat᷑.
idẽ sponsa & sponsꝰ. Est qͥppe nuptiale carm̃: expͥmens castos iocundosq cõplexus

Expanded text:
ationes tuae in loco peregrinationis meae . 10. Arbitror vos in vobis ipsis illa jam recognoscere, quae in psalterio, non Cantica canticorum, sed Cantica Graduum appellantur, eo quod ad singulos profectus vestros, juxta ascensiones quas quisque in corde suo disposuit, singula sint cantica depromenda ad laudem et gloriam promoventis. Quonam modo implesuavitate cunctis merito quae memoravimus, et si qua sunt alia, antecellit: et jurticum sola unctio docet, sola addiscit experientia. Experti recognoscant, inexperti inardescant desiderio, non tam cognoscendi, quam experiendi. Non est enim strepitus oris, sed jubilus cordis; non sonus labiorum, sed motus gaudiorum; voluntatum, non vocum consonantia. Non auditur foris, nec enim in publico personat: sola quae cantat audit, et cui cantatur, id est sponsa et sponsus. Est quippe nuptiale carmen, exprimens castos jucundosque complexus
Abbreviated transcription (Latin):
A ut sicui forte urm clausũ uel obscurũ aliqͥd de scͥpt̾is int̾dũ eluxerit: tunc
ꝓrsus necesse ẽ ꝓ ꝑcepta cȩlestis panis alimonia. diuinas mulceat aures: in
uoce exultationis ⁊ ꝯfessionis sonꝰ epulantis. S et in cotidianis ex̃titus et
bellis quȩ uulla hora pie in xp̃o uiuentib desunt: a carne amundo. adia¬
bolo. sic̃ militiam eẽ uitã hominis suꝑ t̾ram. incessant̃ expimini inuob̾met¬
ipsis: cotidiana necesse ẽ cantica ꝓ assecutis uictoriis inñouari. Quotiens
tẽptacio suꝑat᷑. aut uitium subiugat᷑: aut ĩminens ꝑculum declinat᷑:
aut laque insidiantis dephendit᷑ : aut annosa ⁊ inuet̾ata quec̃q anime
passio semel ꝑfecteq sanat᷑ : aut multũ diuq cupita. ⁊ sepiꝰ petita uircꝰ tan¬
dẽ aliqñ dĩ mun̾e obtinet᷑: qͥd nͥ totiens iuxta ꝓpħam ꝑsonat grãꝵ actio et¬

Expanded text:
i? At si cui forte vestrum clausum vel obscurum aliquid de Scripturis interdum eluxerit, tunc prorsus necesse est pro percepta coelestis panis alimonia divinas mulceat aures in voce exsultationis et confessionis sonus epulantis. Sed et in quotidianis exercitiis et bellis, quae nulla hora pie in Christo viventibus desunt a carne, a mundo, a diabolo, sicut militiam esse vitam hominis super terram incessanter experimini in vobismetipsis, quotidiana necesse est cantica pro assecutis victoriis innovari. Quoties tentatio superatur, aut vitium subjugatur, aut imminens periculum declinatur, aut laqueus insidiantis deprehenditur, aut annosa et inveterata quaecunque animae passio semel perfecteque sanatur, aut multum diuque cupita et saepius petita virtus tandem aliquando Dei munere obtinet
Abbreviated transcription (Latin):
et qui loquit᷑ consueuit. Sunt gͦ hi tres animarũ affectꝰ siue ꝓfectꝰ ex¬
ꝑtis dum taxat satis noti et manifesti ÷ cũ aut de actis malis indulgen¬
tiam. aut de bonis agendis gram: aut ipsiꝰ indultoris et bñ factoris sui
p̃sentiã eo qͥdem mͦ quo in corꝑe fragili possibile ẽ obtinent intueri. Cet̾m
pͥmũ et sed̾m qua ratione oscła nominauerĩ: manifesti accipite. Oscłm
pacis indiciũ est: onĩs nouimꝰ. Porro aũt sunt scͥpt᷑a loquitur peccata
urã separant int̾ uos et dĩ : tollat᷑ de mecdio qđ int̾ ẽ: et par ẽ. Cum g̾
satisfacimꝰ ut ablato qd̾ separat peccato. reconciliem᷑ ÷ indulgentiã quã
recipimꝰ qͥd nͥ qddam osełm dixerim pacis: Ioq interi alibi ñ quã aci
pedes sumendũ. Humilis qppe et uerecunda debet ẽẽ satiffactio qua
te donam᷑ ÷ ampliori et fiducia caput iam leuamꝰ de pueuere
largitoris ut assolet manũ osculat᷑i si tam̃ de accepto munere ñ

Expanded text:
et qui loquitur consuevit. Sunt ergo hi tres animarum affectus, sive profectus, expertis duntaxat satis noti et manifesti, cum aut de actis malis indulgentiam, aut de bonis agendis gratiam, aut ipsius etiam indultoris et benefactoris sui praesentiam, eo quidem modo quo in corpore fragili possibile est, obtinent intueri. 2. Caeterum primum et secundum qua ratione oscula nominaverim, manifestius accipite. Osculum, pacis indicium esse omnes novimus. Porro autem si, ut Scriptura loquitur, peccata nostra separant inter nos et Deum , tollatur de medio quod interest, et pax est. Cum ergo satisfacimus, ut, ablato quod separat peccato, reconciliemur; indulgentiam quam recipimus, quid nisi quoddam osculum dixerim pacis? Idque interim non alibi, quam ad pedes sumendum. Humilis quippe et verecunda debet esse satisfactio, qua te donamur; ampliori fiducia caput jam levamus de pulvere, largitoris, ut assolet, manum osculaturi; si tamen de accepto munere non
Abbreviated transcription (Latin):
et sic placent. nec studiis nec nieritis ascribo meis. sedtuȩ osponsȩ tribuo largitati. de
oleo utiq effuso nomine tuo. hoc ꝓlitterȩ consequentia. Ceterũ explanatio ipsius
cipituli. cuiꝰ osłlone suꝑ nequissimo uicio ingratitudinis. presentem sermonẽ tam
in longũ ꝓtraximꝰ : tempus aliud et aliud exordium sermonis desiderat. Nunchoc
solum ammonitos uos esse sufficiat. si sponsautiq de omĩ uirtute sua. uel gratia
minime audet sibi qͥpiã arrogare. quanto minꝰ adolescentulȩ forte quȩ nos sumus:
Dicamꝰ ꝓinde et nos sponsȩ uestigia insectantes: dicamꝰ. Non nob̾ dnẽ ñ nob̾: s nomini

Expanded text:
et sic placent, nec studiis, nec meritis adscribo meis, sed tuae, o sponse, tribuo largitati; de et sic placent, nec studiis, nec meritis adscribo meis, sed tuae, o sponse, tribuo largitati; de oleo utique effuso, nomine tuo. Hoc pro litterae consequentia. 9. Caeterum explanatio ipsius capituli, cujus occasione super nequissimo vitio ingratitudinis praesentem sermonem tam in longum protraximus, tempus aliud et aliud exordium sermonis desiderat. Nunc hoc solum admonitos vos esse sufficiat, si sponsa utique de omni virtute sua vel gratia minime audet sibi quidpiam arrogare; quanto minus adolescentulae, forte quae nos sumus? Dicamus proinde et nos sponsae vestigia insectantes, dicamus: Non nobis, Domine, non nobis, sed nomini
Abbreviated transcription (Latin):
litatem grauitati. libertatẽ humilitati. quo interdũ liberis purgatȩ mentis pał¬
sibus ꝓcedamꝰ. et excedamꝰ ꝑ inusitatas quasdã affectiones spiritales leticias in
iubeleis amenitatibꝰ. in lumine dei. insuauitate. inspũ scõ probantes nos
conuenirent. Ex pectate paulisꝑ. Nonsum umn memor. Nonne in manibis e¬
D
d eactare qd dicitur. oltum etfuisum nomenturmi:. Hoc opus: he labor dt. Et que p̃ͥnu¬
simus anfuerint necessaria. uos uideritis: nunc qd̾ ad me attinet. quia hinc alieua non
sint paucis aduertite. Non recordamini insponsȩ uberibꝰ extremam cõmendatã esse
suaue olentiam unguentoꝵ: Quid ergo consequentiꝰ quam ut eandẽ fraglantiã spon¬
sa ne sibi arrogare putetur de sponsi beneficio recognoscat: Cui plane sensui. illa
omnia quȩ pretaxauimꝰ subseriuire cognoscitis. Quod ubera inquit mea sic redolent

Expanded text:
litatem gravitati, libertatem humilitati: quo interdum liberis purgatae mentis paslitatem gravitati, libertatem humilitati: quo interdum liberis purgatae mentis passibus procedamus, et excedamus per inusitatas quasdam affectiones spirituales laetitias in jubileis amoenitatibus, in lumine Dei, in suavitate, in Spiritu sancto; probantes nos convenirent. Exspectate paulisper; non sum immemor. Nonne in manibus ed tractare quod dicitur, Oleum effusum nomen tuum? Hoc opus, hic labor est. Et quae praemisimus, an fuerint necessaria, vos videritis. Nunc quod ad me attinet, quia hinc aliena non sint, paucis advertite. Non recordamini in sponsae uberibus extremam commendatam esse suaveolentiam unguentorum? Quid ergo consequentius, quam ut eamdem fragrantiam sponsa, ne sibi arrogare putetur, de sponsi beneficio recognoscat? Cui plane sensui illa omnia, quae praetaxavimus, subservire cognoscitis. Quod ubera, inquit, mea sic redolent,
Abbreviated transcription (Latin):
ipsum nutuo accepisti. T̃ alentũ creditum est: repetendũ cum usura. Sunuen¬
tus fueris ad opus impiger. ad fructũ referendũ fidelis: ꝓlabore tuo mercedẽ accpi¬
es. Si quomin tolletur ate talentũ et nichilominꝰ exigetur lucrũ & uocaberis ser¬
uus nequã et piger. Omnis igitur de bonis multiformis gr̃ẽ apparentis in nob̾ refe¬
ratur ad ipsum laus. laudabiliũ siquidẽ uniuersoꝵ auctorem et largitorẽ. Idq ñ
ficte quem admodũ abypocrtis. nec sola consuetudine sicut a secularibꝰ: ẜ nec q̃dã
necessitate ut iumenta ferendis oneribꝰ applicantur. s sicut decet sc̃os sinceritate
fida. deuotione sollicita. hylaritate grata. sed non dissoluta. Immolantes itaꝙ
hostiam laudis et reddentes uota nr̃a de die in diem. curemꝰ omniiuigilantia umgere
sensum usui. affectum sensui. exultationẽ affectui. grauitatẽ exultationi. humi¬

Expanded text:
ipsum mutuo accepisti. Talentum creditum est, repetendum cum usura. Si invenipsum mutuo accepisti. Talentum creditum est, repetendum cum usura. Si inventus fueris ad opus impiger, ad fructum referendum fidelis, pro labore tuo mercedem accipies. Si quo minus, tolletur a te talentum, et nihilominus exigetur lucrum, et vocaberis servus nequam et piger. Omnis igitur de bonis multiformis gratiae apparentis in vobis referatur ad ipsum laus, laudabilium siquidem universorum auctorem et largitorem; idque non ficte, quemadmodum ab hypocritis, nec sola consuetudine, sicut a saecularibus; sed nec necessitate quidem, ut jumenta ferendis oneribus applicantur: sed sicut decet sanctos, sinceritate fida, 1305 devotione sollicita, hilaritate grata, sed non dissoluta. Immolantes itaque hostiam laudis, et reddentes vota nostra de die in diem, curemus omni vigilantia jungere sensum usui, affectum sensui, exsultationem affectui, gravitatem exsultationi, humi
Abbreviated transcription (Latin):
penes me: ipse fideliꝰ seruom̃. Immo nec m̃ en̾m credo. ipsi potiꝰ repono seruandã. qui po¬
tens est depositũ meum seruare in illũ diem. cautus in custodiendo fidelis in restitu.¬
endo. Secura tẽ erit unicuq laus adeo. his dum taxat qui humanas laudes ꝯtẽpse¬
rint. N am gła in confusione eoꝵ qui terrena sapiunt. dicente etiã dauid. Qui ho¬
mibus placent confusi sunt. qm̃ deus spreuit eos. fratres si hec scitis. nemo urm̃ uelit
laudari in uita ista. quia qͥcqͥd hic fauoris captas qd̾ ad dm̃ retuleris. ipsi furaris. Tibi
enim unde gła putide pulus: tibi unde: De uitȩ sanctitate: S spc est qui sanctisi¬
cat. sp̃c dico non tuus sed dei. Et si ꝑdigiis acsignis effulgeas. in manu tua fiunt s
S xpẽ donauit os et sapientiam. Nam lingua tua quid nisi calamus scribe: Et hoc

Expanded text:
penes me, ipse fidelius servo mihi. Imo nec mihi eam credo: ipsi potius repono servandum, qui popenes me, ipse fidelius servo mihi. Imo nec mihi eam credo: ipsi potius repono servandum, qui potens est depositum meum servare in illum diem , cautus in custodiendo, fidelis in restituendo. Secura tunc erit unicuique laus a Deo, his duntaxat qui humanas laudes contempserint. Nam gloria in confusione eorum qui terrena sapiunt, dicente etiam David: Qui hominibus placent, confusi sunt, quoniam Deus sprevit eos . 7. Fratres, si haec scitis, nemo vestrum velit laudari in vita ista; quia quidquid hic favoris captas quod ad Deum non retuleris, ipsi furaris. Tibi enim unde gloria, putide pulvis, tibi unde? De vitae sanctitate? Sed Spiritus est qui sanctificat, spiritus dico, non tuus, sed Dei. Etsi prodigiis ac signis effulgeas, in manu tua fiunt, sed rompseris? Sed Christus donavit os et sapientiam. Nam lingua tua quid, nisi calamus scribae? Et hoc
Abbreviated transcription (Latin):
Clorioo: si teste conscientia degla conditoris nichil iichi usurpo. Securus plare ꝙ¬
cim diecit᷑. Gloruam abituuc̃e queritis t goram que alolo dco d nonultis: Acucra
qloriari in solo deo: non insi a solo deo est. Nec mediocris ista gła: quippe tam uera quã
de ueritate et inueritate. tam rara ut uix uł paucitas ꝑfectoꝵ ꝑfecte gloriet᷑ in ea.
Eant g uani filii hominũ. mendaces filii hominũ. eant & deciꝙiant ipsi de uanitate
in idipsum. Nlam sapiens głator ꝓbabit opꝰsuũ. atq ad lumer ueritatis diligenter ea¬
minabit. et sic habebit insemetipso głam. et non inore alteriꝰ. Stultus sum. siscistelle
labioꝵ tuoꝵ gloriam meã credidero. et cepero mendicare eam abste cũ habere uo¬
luero. Nonne nempe in tuo arbitrio est ꝓbare me uel impbare ꝓut uolueris: Sed retines

Expanded text:
lorior, si teste conscientia de gloria Conditoris nihil mihi usurpo; securus plane, qlorior, si teste conscientia de gloria Conditoris nihil mihi usurpo; securus plane, qcum dicitur: Gloriam ab invicem quaeritis, et gloriam quae a solo Deo est non vultis . Revera gloriari in solo Deo, nonnisi a solo Deo est. Nec mediocris ista gloria, quippe tam vera, quam de veritate, et in veritate tam rara, ut vix vel paucitas perfectorum perfecte glorietur in ea. Eant ergo vani filii hominum, mendaces filii hominum; eant, et decipiant ipsi de vanitate in idipsum . Nam sapiens gloriator probabit opus suum, atque ad lumen veritatis diligenter examinabit; et sic habebit in semetipso gloriam, et non in ore alterius. Stultus sum, si cistellae labiorum tuorum gloriam meam credidero, et coepero mendicare eam abs te cum habere voluero. Nonne nempe in tuo arbitrio est probare me, vel improbare, prout volueris? Sed retineo
Abbreviated transcription (Latin):
discutiens. pfecto reperio laudabilẽ siue mirabilẽ alium apprere atq alium esse.
st saudo dm̃ in sanetis eius. Siue sit heliseus siue ille nagnus hehias. mortuo utiq
suseitatores ipsi qͥdem suo ñ imperios ministerio foris exhibent noħ nouaxxt inꝰ¬
suesa deus uero in ipsis manens ipse facit oꝑa. Inusibilis et maccesibilis use: in
suis spectabilis atq mirabilis est. Et solus mirabilis: qui facit mirabilia solus: Eec
laus calami laudabilis ẽ pictura siue scriptura: nec gła linguȩ aut labioꝵ sermo
bonis. Temp̾est: ut et ꝓpheta loquatur. Num qͥd giloriabitur inquit securis cont᷑
lim quisecat mea. aut exaltabitur serra contra eum a quo trahitur: Quom si eleue¬
uetur i ra eontra eleuantẽ se. et exaltetur baculus qͥuitiq lignum est : sicoone
da dnm̃ omnis qui gloriatur. si ñ inño glorietur. Sigloriandum est: pauius me

Expanded text:
discutiens, profecto reperio laudabilem sive mirabilem alium apparere, atque alium esse: discutiens, profecto reperio laudabilem sive mirabilem alium apparere, atque alium esse: et laudo Deum in sanctis suis, sive sit Elisaeus, sive ille magnus Elias, mortuorum utique suscitatores. Ipsi quidem suo non imperio, sed ministerio foris exhibent nobis nova et insueta; Deus vero in ipsis manens ipse facit opera. Invisibilis et inaccessibilis in se, in suis spectabilis atque mirabilis est, et solus mirabilis, qui facit mirabilia solus . Nec laus calami, laudabilis est pictura sive scriptura; nec gloria linguae aut labiorum, sermo bonus. Tempus est ut et propheta loquatur. Nunquid gloriabitur, inquit, securis contra eum qui secat in ea? aut exaltabitur serra contra eum a quo trahitur? Quomodo si elevetur virga contra elevantem se, et exaltetur baculus qui utique lignum est ; sic contra Dominum omnis qui gloriatur, si non in Domino glorietur . Si gloriandum est, Paulus me
Abbreviated transcription (Latin):
absq uictoria. uel uictoriã sine pugna. S suscipite montes pacẽ populo. pacẽ suscipi
te nobgloriam: ipsi soli eam seruantes. quisolus et pugnauit &e uicit. Ita quesoitasit.
gla in excelsis deo.et in t̾rapax hominibꝰ bonȩ uoluntatis. At uero ñbone s plane ini¬
que uoluntatis est: qui nequaqͣm pace contentꝰ. suꝑbo oculo et insaciabili corde inqͥet᷑
anrheslat et ad glłam dei nec pacẽ ꝑinde retinens: nec głam app̃hendens. Quis credat
parieti sise. dicat parturire radium. quem suscipit ꝑfenestram: Aut si glorient᷑ nu¬
bes. ̾ imbres genuerint. quis ñ irrideat: Michi liquido constat nec de canalibꝰ oriri
riuos aquarũ. nec de labiis ueldentib uerba prudentiȩ. et sisensus ultra corpore ñ
artciugit. Siqua sane insc̃is digna laude uel admiratione intueor clara lnceueritati

Expanded text:
absque victoria, vel victoriam sine pugna. Sed suscipite, montes, pacem populo, pacem suscipite absque victoria, vel victoriam sine pugna. Sed suscipite, montes, pacem populo, pacem suscipite vobis, non gloriam, ipsi soli eam servantes, qui solus et pugnavit, et vicit. Ita, quaeso, ita sit: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis. At vero non bonae, sed plane iniquae voluntatis est, qui nequaquam pace contentus, superbo oculo et insatiabili corde inquietus anhelat et ad gloriam Dei, nec pacem proinde retinens, nec gloriam apprehendens. Quis credat parieti, si se dicat 1304 parturire radium, quem suscipit per fenestram? aut si glorientur nubes quod imbres genuerint, quis non irrideat? Mihi liquido constat, nec de canalibus eriri rivos aquarum, nec de labiis vel dentibus verba prudentiae, etsi sensus ultra corporeus non  alias deest non attingat. 6. Si qua sane in sanctis digna laude vel admiratione intueor, clara luce veritatis
Abbreviated transcription (Latin):
tus est populus pace recepta. s dauid singulariter extitit gloriosus. Iosue. iepte. gede¬
on samson udith. quoq quãquam femina gloriosa indieb̾sius. triumphart̃ de hostibii:
s pace cum gaudio fruentibus cȩteris: nemoeis cõmumunicauit ingloria. Iudas ma¬
dubeus multis et inclitus uictoriis. cum fraqn̾ter exultanti populo pacem fortiter
puguando tribuisset. ñ quid głam quandoq est partitus alicui: Ieniq et facta est
inqͥt non głã: ẜleticia. magna in ppło. Quidmunꝰ abhis omnibꝰ conditor omniũ fecit.
quominꝰ et ipse debeat gloriari singulariter: Solus cuncta creauit solus de hoste tri¬
umpbauit. solus captiuos liberauit. et sociũ habebit ingłoria: Et brachiũ inquit
Qudm̃ gͦcum uictoria: sinec in preliofui: Impudentissime in arrogo nel gloriã

Expanded text:
tus est populus pace recepta, sed David singulariter exstitit gloriosus. Josue, Jephte, Gedetus est populus pace recepta, sed David singulariter exstitit gloriosus. Josue, Jephte, Gedeon, Samson, Judith quoque, quanquam femina, gloriose in diebus suis triumpharunt de hostibus; sed pace cum gaudio fruentibus caeteris, nemo eis communicavit in gloria. Judas Machabaeus, multis et ipse inclytus victoriis, cum frequenter exsultanti populo pacem fortiter pugnando tribuisset, nunquid gloriam quandoque est partitus alicui? Denique et facta est, inquit, non gloria, sed laetitia magna in populo . Quid minus ab his omnibus Conditor omnium fecit, quominus et ipse debeat gloriari singulariter? Solus cuncta creavit, solus de hoste triumphavit, solus captivos liberavit: et socium habebit in gloria? Et brachium, inquit, ecum . Quid mihi ergo cum victoria, si nec in praelio fui? Impudentissime mihi arrogo vel gloriam