comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
in.uIII.Lent& opꝰ ꝓtulit. Humiecto ꝗq̃ & humector. & humeo. unde
humesco. Hoto qqͣ & notor. & noteo. uñ notesco. Hucanꝰ in. Notes¬
cent littora dari nõis exilio. Liquo liquas. uñ eliquo eliquas. Esi.
Phillidas hyysipilas uatũ. & ꝓ babile siquid. eliquat ac ten̾o supplantat
u̾ba palato. Lucanꝰ in.uii. Ereptaq tela liquabit. Ex eo liqueo. & si¬
quesco. U irgł inbucolico. Limꝰ ut hic durescit & hȩc ut cera liquescit.
đ in a. georg̾. Uere nouo gelidꝰ canis cũ montib hunior: liquit᷑. P pede¬
tentĩ dissoluit᷑. Anigro ꝗq̃ & nigror. nigreo & nigresco. A lacto &
lactor lacteo & lactesco. Inueniunt᷑ tñ ex aliaꝵ qq̃ cõuigatioñ uer¬
bis. quȩdã similes diriuationes s in paucis ut pendo pendls pendor
ependeo pendes. lacio iacis iacior & iaceo. acuo acuis acuor. & aceo
ex quo a cesco. ¶St̃ alia quȩ cũ in cõpositione mutãt sigc̃onẽ. ut eo
neutr̃. Similit̾ fatio. quãuis uetustissimi & iã passiue hioc ꝓtulisse.

Expanded text:
umecto quoque et umector et umeo, unde umesco; noto quoque et notor et noteo, unde notesco. Lucanus in V: «notescent litora clari / nominis exilio». liquo liquas, unde eliquo eliquas Persius: «Phyllidas, Hypsipylas, uatum et plorabile si quid, / eliquat ac tenero supplantat uerba palato». Lucanus in VII: «ereptaque tela liquauit»; ex eo liqueo et liquesco Virgilius in bucolico : «limus ut hic durescit et haec ut cera liquescit»idem in I georgicon : «uere nouo gelidus canis cum montibus umor / līquitur», pro pedetemptim dissoluitur. a nigro quoque et nigror nigreo et nigresco, a lacto et lactor lacteo et lactesco. inueniuntur tamen ex aliarum quoque coniugationum uerbis quaedam similes deriuationes, sed in paucis, ut pendo pendis pendor et pendeo pendes, iacio iacis iacior et iaceo iaces, acuo acuis acuor et aceo, ex quo acesco. sunt alia, quae in compositione mutant significationem, ut eo neutrum, similiter facio, quamuis uetust
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓferebãt. ILetiꝰ de hercule dicens. Quoꝵ genitor sert᷑ tẽ ops.
gentib ꝓ opẽ ferens & auxiliũ gẽtib Sic caper. Pot̾ ñ & iã
quoꝵ genitor auxiliũ fuit gẽtib Tam̃ not̃o eiꝰ usus ÷ plautꝰ in
cistellaria. Itaq me saturnꝰ eiꝰ patruuuis & castor pat̾ itaq me ops
opulenta illiꝰ auia inio mat̾ quid. S greca hic pelops ħꝰ pelopis.
yarops ydropis. merops meropis. In yps greca cinyps cinꝯphis
n irps latiñ unũ hic & hec stirps stirpis. In ax cõr. latinaa
greca. ut ħ fax hꝰ facis. hic abax ħꝰ abacis. Ꝙ tͣn & hic abaens hꝰ
ab aci. freq̃ns inuenit᷑. In ax ꝓđ greca & latina st̃ mascła ⁊ fem̾a

Expanded text:
proferebant. Accius de Hercule dicens: «quorum genitor fertur esse ops gentibus», pro opem ferens et auxilium gentibus. sic Caper. potest tamen equorum genitor auxilium fuit gentibus. tamen nominatiuo eius usus est Plautus in cistellaria : «itaque me Saturnus eius patruus:: et Castor pater! / :: itaque me Ops opulenta illius auia:: immo mater quidem!» et Graeca: hic Pelops huius Pelopis, hydrops hydropis, merops meropis. in yps Graeca: Cinyps Cinypis. in irps Latinum unum: hic et haec stirps huius stirpis. in ax correptam Latina et Graeca, ut haec făx huius facis, hic abăx huius abacis, quod tamen et hic abacus huius abaci frequens inuenitur. in ax productam Graeca et Latina
Abbreviated transcription (Latin):
tiꝰ ac cusatiuũ ꝓtulit in .ui. carmiñ. Ego obligatã redde ioui dapẽ.
dẽ gntͣm in .iiͦii. hIc̃ in reluctantes dracones egit amor dapis
atq pugnȩ. Id ine podo. Mutatȩ dapis in memori spectacto. Irs
eꝑs mascła & oĩs. hic mẽceps ħꝰ mẽcipis. hic & hȩc & ħ particeps
h participis. Adeps ł adipes in utroq gñe inuenit᷑. Harro in
.ii. rerũ rusticaꝵ. A dipes illa. In obs latin̾ femin. unũ. ħ oꝑs i
opis. nom̃ matris dõꝵ. & copia. eiꝰ ꝗq̃ nots in usu freqnti ñ:. .s.

Expanded text:
tius accusatiuum protulit in II carminum : «ergo obligatam redde Ioui dapem». tius accusatiuum protulit in II carminum : «ergo obligatam redde Ioui dapem». idem genetiuum in IIII: «nunc in reluctantes dracones / egit amor dapis atque pugnae». idem in epodo : «mutatae dapis / inemori spectaculo». in eps masculina et omnis: hic manceps huius mancipis, hic et haec et hoc particeps huius participis. adeps uel adipes in utroque genere inuenitur. Varro in II rerum rusticarum : «adipe suilla». in ops Latinum femininum unum: haec Op
Abbreviated transcription (Latin):
hꝰ frontis. hic & ħ & hoc iusons ħ insontis. ꝙ solũ teste ꝓbo .o. anͣ ns.
ht̃ corrẽp. & eiꝰ simplex sons sontis. In uns similit̾ latina masctina
hec & ħ cõcors ħ concordis. In urs latina cõmunia iriũ geñr. hi¬
& mascta & fenĩa hic arabs hꝰ arabis. hȩc trabs ħꝰ trabis. Uecu¬
stissimi tñ & iã trabes ꝓtrabs. ꝓferebãt. Enniꝰ in medea. Uti¬
In ebs cõr. latina cõmunia om̃is. hic & hec & ħ celebs hꝰ celibis. In ebs
ꝓd unũ feminiñ latinũ hiȩc plebs ħ plebis. Dicit᷑ tñ & hec plebes
ħꝰ plebei. Lucanꝰ in .iii.hlescit plebes ietuna timere. In obs femala
tina hȩc scobs hꝰ scobis. & hȩc scrobs ħꝰ serobis. sic alis. s. ꝓb̾ not̃m
bi scrobes effudit duplos sexagenos indies. In ibs. unũ mascu¬
linũ hic calibs ħꝰ calibis. In urbs unũ femm̃ ħ urbs ħ urb̾. Itqͥ
bius andronicꝰ in .i. odissiȩ ponit. Quȩ hec daps : qui festꝰ dies. Ora¬

Expanded text:
huius frontis, hic et haec et hoc insons huius insontis, quod solum teste Probo o ante ns habet correptam, et eius simplex sons sontis. in uns similiter Latina masculina: haec et hoc concors huius concordis. in urs Latina communia trium generum: hi masculina et feminina: hic Arabs huius Arabis, haec trabs huius trabis. uetustissimi tamen etiam trabes pro trabs proferebant. Ennius in Medeain ebs correptam Latina omnis communia: hic et haec et hoc caelĕbs huius caelibis. in ebs productam unum femininum Latinum: haec plēbs huius plebis; dicitur tamen et haec plebes huius plebei. Lucanus in III: «nescit plebes ieiuna timere». in obs feminina Latina: haec scobs huius scobis et scrobs huius scrobis sic alii; sed Probus nom«ibi scrobes effodito tu plus sexagenos in dies». in ybs unum masculinum: hic chalybs huius chalybis. in urbs unum femininum: haec urbs  ponit: «quae haec daps est, qui festus dies?». Hora
Abbreviated transcription (Latin):
hoc ossũ antiqui ꝓtulert̃. Gelli libro xxx. Caluarieq eiꝰ ipsũ
ossĩ expurgart̃ in aurauer̃q In os ꝓductã ꝓductã greca &e la¬
tina.mascliui ł fem̃i ł neutri ł cõmunis gn̾is. ut hic heros hꝰ
nus ꝓductã greca ł latina mascła ł feminina. ł cõmunia ł
n eutra ut hic melampꝰ ħi melãpodis hic inus ħ muris. hic edi¬
pꝰ edipodis. ħ uirtꝰ ħ uirtutis. hic & hec sus ħꝰ suis. hoc tus huiꝰ
bitror oportere restitui quo minꝰ duob milib ducentis sit xrũ
equestriũ. In eodẽ de ęrib equestrib de duob milib auctũ. In
ans latina duo femiña. hȩc laus ħ laudis. hȩc fraus ħꝰ frandis
nans latiua iiascta ł cõniuiia duũ ł õiũ gñum. hic quadrãs huiꝰ
cretiꝰ ut sup dictũ ÷ ꝓfert. & ouid in .xiiii.mã. Ut lata plũbea fũ¬

Expanded text:
hoc ossum antiqui protulerunt. Gellius libro XXX: «caluariaeque eius ipsum ossum expurgarunt inauraueruntque». in os productam Graeca et Latina masculini uel feminini uel neutri uel communis generis: hic herōs huius in us productam Graeca uel Latina masculina uel feminina uel communia uel neutra, ut hic Melampūs huius Melampodis, hic mūs huius muris, haec uirtūs huius uirtutis, hic et haec sūs huius suis, hoc tūs huius bitror oportere restitui, quin minus duobus milibus ducentis sit aerum equestrium». in eodem: «de aeribus equestribus de duobus milibus actum». in aus Latina duo feminina: in ans Latina masculina uel communia duum uel omnis: hic quadrans huius cretius, ut supra dictum est, profert et Ouidius in XIIII metamorphose
Abbreviated transcription (Latin):
U ñ płia qqͣ tã in .es. quã ir .a. inuenimꝰ. hi & he plures & ħ plura.
ł pluria. Uñ cõpositũ cũpluria. Tereñ in phormione. Muͥtã ad¬
uentẽti noua ut fit cõpluria. Ablatiuꝰ qqͣ ta ine. quã in .i. t̾mi¬
nãs inuenit᷑. ut pote cõmunis triũ gn̾um & accusatiũ pluralis.
tã ines quã in.is. Hirgł in .ii. georg̃. Seu pluris calor ille uias
& ceca relaxat spiram̃ta. Oratiꝰ in .i. epistolaꝵ. Tractꝰ ut̾ pluris
lepores utere ducet apros In ur cẽr. latiua mascła & cõmuiia.
& neut᷑. hic turtur lꝰ turturis. Hic & hȩc augut hꝰ auguris. Ora¬
tiꝰ in .ui.carmiñ. hisi fallit augur annosa cornix. Hoc tibur
ħꝰ tiburis. Inur ꝓductã unũ inuenit᷑ cõmune duũ gn̾um. Hic
nomẽ loci ħ ceradis. hic & ħ archas gentile. ħꝰ archadis. In as.

Expanded text:
hi et hae plures et haec plura uel pluria, unde compositum compluria. Terentius in Phormione : «multa aduenienti noua, ut fit, compluria». ablatiuus quoque tam in e quam in i terminans inuenitur, utpote communis trium generum, et accusatiuus pluralis tam in es quam in is. Virgilius in I georgicon : «seu pluris calor ille uias et caeca relaxat / spiramenta». Horatius in I epistularum : «tractus uter pluris lepores, uter educet apros». in ur correptam Latina masculina et communia et neutra: hic turtŭr huius turturis, hic et haec augŭr auguris Horatius in III carminum : «nisi fallit augur / annosa cornix», hoc Tibŭr huius Tiburis. in ur productam unum inuenitur commune duum generum: hic loci, hujus Ceradis; hic et haec arcas, gentile, hujus arcadis. In as
Abbreviated transcription (Latin):
sospitis. Iuuenalis in .iii.bsec unquã depositũ tͥ sospes erit. hic
audiuit curia tectis. Hȩc hospes curia. Inuenit᷑ tñ & hȩc hospi
sospes & sospita. ꝓ latũ : ab auctorib Ouidiꝰ in .ii. fastoꝵ. Sospi¬
ta delubris dr̃ acta nouis. Neutra ꝗq̃ supͣdictoꝵ plalia tra¬
ł femininał cõmunia. ut hic delphis ł delphin. ħꝰ de lphinis. hic
meus : pater. illic aũ soteriis : pat̾. Hic dis ꝓpriũ. id ÷ p̾luton.¬

Expanded text:
sospitis Iuuenalis in V: «nec umquam / depositum tibi sospes erit», hiaudiuit curia tectis», haec hospes curia inuenitur tamen et haec hosospes et sospita prolatum est ab auctoribus. Ouidius in II fastorum : «sospita delubris dicitur aucta nouis». neutra quoque supra dictorum pluralia trauel feminina uel communia: hic delphīs uel delphin huius delphinis, hic meus / pater, illic autem Soterinis est pater», hic Dīs proprium, id est
Abbreviated transcription (Latin):
q casuis. raro aũt ꝑ nõatiuũ conũgi: & iã neutris. solent. Ut uͥgł
in .ix. Nulla dies unquã memoriuos eximet auo. Q iuiue nalis in
ui. satiraꝵ. Tituliq cupido esuri saxis cinerũ custodib Quãuis
hoc custos raro nͥ fig᷑ate inuenias & hȩc custodia płit̾ nemo dicat.
Sic gͦ neq ħ memoria. ł auctora ł pauꝑa. Hlat᷑alit̾ puto facile in u¬

Expanded text:
 casus, raro autem per nominatiuum coniungi etiam neutris, ut Virgilius in VIIII: «nulla dies umquam memori uos eximet aeuo», et Iuuenalis in IV saturarum : «titulique cupido / haesuri saxis cinerum custodibus», quamuis hoc custos raro nisi figurate inuenias et haec custoda pluraliter nemo dicat. sic ergo neque haec memora uel auctora uel paupera neutraliter puto facile in u
Abbreviated transcription (Latin):
bo. Lucanꝰ in .ui. stillantis tabis saniẽ. Uirgł in .iii.xneiđ. Ꝙ t̾rã ta-¬
bo macłant. mͥ frigidꝰ horror. ¶et̾i uͦ casus in usu ñ facile inueni¬
unt᷑. Maria.ęra. iuna. mella. hordea. gnt̃os & dat̃os płales in usu
raro hñt nͥ aput uetustissimos aput quos multa prȩt̾ea defici¬
ẽtia inuenies. Oportet gͥ scire quid. analogiȩ rõnẽ. usũ tñ aueto¬
rũ magis emulari. Duo pͣterea & ambo gnt̃os quid & acc̾tos scd¬
hanc decłonẽ ꝓfert̃. duoꝵ amboꝵ. duos & ambos. quãuis in neutro dif¬
ꝓ fert᷑ qͣm in neutris. Hirgł in .xi. Si duo pręt̾ea tales idea tu¬
lissae t̾ra uiros. Lucanꝰ aut in .i. Quȩ mare quȩ t̾ras q̃ totũ possi¬
d& or bẽ. nẽ cepit fortuna duos. Iuuenalis similit̾ in .u. Tune duo
una seuissima iuꝑa cena: tune duos. Batiuos ui & abłtos in b̾
t̾minant in om̃i gñe. duob diabus ambobus ambabys
tiuo singłi addita .s. a docto hos doctos a platano has platanos. Neu¬

Expanded text:
bo. Lucanus in VI: «stillantis tabi saniem». Virgilius in III: «et terram tabo maculant, mihi frigidus horror». ceteri uero casus in usu non facile inueniuntur. maria, aera, uina, mella, hordea genetiuos et datiuos plurales in usu raro habent nisi apud uetustissimos, apud quos multa praeterea deficientia inuenies. oportet igitur scire quidem analogiae rationem, usum tamen auctorum magis aemulari. duo praeterea et ambo genetiuos quidem et acationem proferunt, duorum, amborum, duos, ambos, quamuis in neutro dif quomodo in neutris. Virgilius in XI: «si duo praeterea tales Idaea tulisset / terra uiros». Lucanus autem in I: «quae mare, quae terras, quae totum possidet orbem, / non cepit fortuna duos». Iuuenalis similiter in II: «tune duos una, saeuissima uipera, cena, / tune duos?». datiuos uero et ablatiuos in bus terminant in omni genere: duobus duabus, ambobus ambabus. tiuo singulari addita s: a docto: hos doctos, a platano: has platanos. neu
Abbreviated transcription (Latin):
cor in us ꝓa. an us. in ae̾s. in aus. in ans. in ens in ons. utraq̾ in uns.
in uns. in ans.i ers. in ors. in urs. in uls. in emii. in abs. in ebs cor̾s.
in ebs ꝓ. in obs. in.ybs. in urbs. in aps. in. eps.iil.ops. in .yps. in irpl
in anx.in unx. in arx. In ac. ini ec. in.ut. ¶ In .a. correp̃. neutͣ¬
&e greca sc̃. ut ħ poema. ħ poematis. In .e. correp. nent̾ latina. hoc

Expanded text:
productam, in ys, in aes, in aus, in ans, in ens, in ons, in uns, in yns, in ars, in ers, in ors, in urs, in uls, in ems, in abs, in ebs correptam, in ebs productam, in obs, in ybs, in urbs, in aps, in eps, in ops, in yps, in irps, in anx, in unx, in arx, in ac, in ec, in ut. in a correptam neutra Graeca, ut hoc poemă huius poematis. in e correptam neutra Latina, ut hoc
Abbreviated transcription (Latin):
supͣra diximꝰ. ꝓ una longa uocali solebãt duas scribere. Eece
ens uestigiũ anĩquitatis in his ad huc seruat᷑. cũ duo .i. ꝓ una
longa ponunt᷑ tã in supdicti noĩs quã ꝓ nõis t̾nis casib hi dii.
his diis ab his dus . ii.iis. ab iis. Nã si dicas dei deis adeis. ei eis
ab eis. dissillaba st̃ sic̃ ostendimꝰ. Iuuenalis in .u. Impl&e & ad me¬

Expanded text:
supra diximus, pro una longa uocali solebant duas scribere. ecce supra diximus, pro una longa uocali solebant duas scribere. ecce enim uestigium antiquitatis in his adhuc seruatur, cum duae i pro una longa ponantur tam in supra dicti nominis quam pronominis ternis casibus: hi dii his diis ab his diis, ii iis ab iis. nam si dicas dei deis a deis, ei eis ab eis, disyllaba sunt, sicut ostendimus. Iuuenalis in V: «implet et ad moe
Abbreviated transcription (Latin):
one extremȩ .i. in .o. ꝓ auctã. Huuiꝰ luciferi hiuic & ab hoc lucifero.
ħꝰ sacri. huic & abhoc sacro. hͥ uiri huic & ab hoc uiro. ħꝰ saturs hu¬
ic & abhoc saturo. ħꝰ pͥami huic & abhoc priamo. ħ tauro ininũ hu¬
nõib id ÷ eus finientib notͣm uti solẽt antiqui. Itẽ id poeta in bu¬
colico. orphi caliopea lino formosus apollo. & oportet scire in
silła uult suꝑare nͥ ꝑ cõcisionẽ ꝓferat᷑. Uñ dii &̾ diis cũ ꝓ monosil¬
labis ponunt᷑. ꝑ sinheri sin st̃: accipiẽda. siue magis ꝑ sinheresi.
e. &.i. inunã sillabã. Uet̾es enĩ .i. finalẽ quȩ ÷ longa ꝑ ei diptũgũ
scribebãt. Longas aũt uocales netustissimi &iã geminare so¬
lebãt. Quȩ uͦ scđ analogiã ꝓferunt᷑. itd ÷ dei & dũs. dissilła st̃.
ucanꝰ in .ii. O utinã cȩliq deis erebiq uceret. Idẽ accidit & iã
in ꝓ noĩe. ei. & .ui. eis. &. iis. equib illud apparet. ꝙ uecustissimmi ut

Expanded text:
one extremae i in o productam, ut huius luciferi huic et ab hoc lucifero, huius sacri huic et ab hoc sacro, huius uiri huic et ab hoc uiro, huius saturi huic et ab hoc saturo, huius Priami huic et ab hoc Priamo, huius Taurominii hunominibus, id est eus finientibus nominatiuum, uti solent antiqui. idem poeta in bucolico : «Orphi Calliopea, Lino formosus Apollo». et oportet scire in syllaba uult superare, nisi per concisionem proferatur. unde dii et diis, cum pro monosyllabis ponuntur, per synizesin sunt accipienda siue magis per synaeresin e et i in unam syllabam. ueteres enim i finalem, quae est longa, per ei diphthongum scribebant, longas autem uocales uetustissimi etiam geminare solebant. quae uero secundum analogiam proferuntur, id est dei et deis, disyllaba sunt. Lucanus in II: «o utinam caelique deis Erebique liceret». idem accidit etiam in pronomine ei et ii, eis et iis. e quibus illud apparet, quod uetustissimi, ut
Abbreviated transcription (Latin):
cipit᷑ unũ ꝙ tã ine. quã in .i. fac̃ uoẽtm. quãuis sit appellatiuũ.o
filie. ofili. Liuiꝰ andronic̾ in odissia. Pat̾ nr̃ sat̾ni filie. Catulus añt
tu pret̾ om̃s une de capillatis celtiberose. celtiberi fili. Terrentianꝰ
de sillabis. Hȩc priꝰ tubas sine fili & tu gener nouatem. Est tͣn qnͣ
tur. Hirgł in .ix. Corniger hesꝑidũ fluuiꝰ regnator aquaꝵ. Luca¬
nꝰ. in .ii. Degener õpopłs. uix scta longa decoꝵ sic meruisse uiris
tã mascłi quã fem̃ĩ gñis. in .i. finit᷑. & ÷ similis gnto sin¬
głari. ut hꝰ docti. hi & odocti. h platani hi & õplatani.
In neutris uͦ extremã .i. gñti singłis mutantes in .a. breuẽ. facimꝰ

Expanded text:
cipitur unum, quod tam in e quam in i facit uocatiuum, quamuis sit appellatiuum, o filie et o fili. Liuius Andronicus in Odissia : «pater noster, Saturni filie». Catullus autem: «tu praeter omnes une de capillatis / Celtiberosae Celtiberiae fili». Terentianus de syllabis : haec prius tu Bassine fili et tu gener Nouate mi. est tamen tur. Virgilius in VIII: «Corniger Hesperidum fluuius regnator aquarum». Lucanus in II: «degentam masculini quam feminini generis in i finitur et est similis genetiuo singulari, ut huius docti hi et o docti, huius platani hae et o platani. in neutris uero extremam i genetiui singularis mutantes in a breuem facimus
Abbreviated transcription (Latin):
neutris. ne similis sit noto singłi neutroꝵ. quãuis in his qqͣ qua
ex se faciũt neutͣ licet ñ frequens inuenit᷑ tñ usus ħce modi
cõcisionis Uirgł in .ix. Altaq certat prẽdere tecta manu sociũq
tulũ dicat᷑. Terẽrs̃ in heautõtumerumenõ. Qr̃ om̃s nos oratos uolo
ne plus iniqũ possit quã ȩquũ or̃o. ꝓ iniquoꝵ & equoꝵ. Statiꝰ. in .i.
theb̾. Illa nouos ibat popłata penates. Portaꝵ in biuio lat̾i duocoe
dã gr̾ator equoꝵ. Iđ in .Ui. Magnanimũ eroũ pueri in nuptȩq

Expanded text:
neutris, ne similis sit nominatiuo singulari neutrorum, quamuis in iis quoque, quae ex se faciunt neutra, licet non frequens, inuenitur tamen usus huiuscemodi concisionis. Virgilius in VIIII: «altaque certat / prendere tecta manu sociumque tulum dicatur. Terentius in heautontimorumeno : «quare omnes uos oratos uolo, / ne plus iniquum possit quam aequum oratio», pro iniquorum et aequorum. Statius in I Thebaidos : «illa nouos ibat populata penates / portarum in biuio; lateri duo cdam generator equorum». idem in VI: «magnanimum heroum, pueri innuptaeque
Abbreviated transcription (Latin):
In er masculinoꝵ tã latinoꝵ quã grecoꝵ. ut caꝑe capri.
alexander alexandri. Hiber & iã hiberi ꝙ ꝑ apocopã
ris qñ de illa gẽte loquim᷑ quȩ ⁊ uixta armenios. E hiberꝰ hibe¬
ri fluuiꝰ. Uñ lucanꝰ in aui. Qui p̃stat t̾ris aufert tibi nom̃ hibe¬
rus. In ir. & ur. latinoꝵ tm̃ masculinoꝵ. ut uir uiri. satur saturi.
rus hꝰ clari. hic homerꝰ ẜꝰ homeri. ħ cupressus lꝰ cupressi. ħ platanꝰ
ħꝰ platani. hoc uulgus ħ uulgi. dicit᷑ tñ & hic uulgiis. hoc pelag
pheꝰ. hꝰ orphei. In uin neutroꝵ tã latinoꝵ quã grecoꝵ & figura¬
te femininoꝵ aput comicos. ut hoc regnũ ħꝰ regni. hoc peliũ huiꝰ

Expanded text:
in er masculinorum tam Latinorum quam Graecorum, ut caper capri, Alexander Alexandri. Hiber etiam Hiberi, quod per aporis, quando de illa gente loquimur, quae est iuxta Armenios, et Hiberus Hiberi fluuius. unde Lucanus in IIII: «qui praestat terris, aufert tibi nomen Hiberus». in ir et ur Latinorum tantum masculinorum, ut uir uiri, satur saturi. rus huius clari, hic Homerus huius Homeri, haec cupressus huius cupressi, haec platanus huius platani, hoc uulgus huius uulgi dicitur tamen et hic uulgus, hoc pelagus pheus huius Orphei. in um neutrorum tam Latinorum quam Graecorum et figurate femininorum apud comicos, ut hoc regnum huius regni, hoc Pelium huius
Abbreviated transcription (Latin):
lu templũ tẽpli. tauro moentũ. taurom oenii. t reqͣnter tñ inue¬
nimꝰ uet̾es in hꝰ cemodi gnt̃is. id÷. geminãtibii. subtrahere altetã
Idẽ in bucolico. Nec spes libertatis erat nec cura peculi ꝓ peculii.
In eodẽ. Pauꝑis & tuguri cõgestũ cespite culmẽ. ꝓtugurii. Id in
.iIII. georgicõ. Pastenope studiis florẽtẽ ignobilis oti. ꝓ otũ. & uine
nalis. in .iii. antoni gladios potuit cõtẽpnere sisic. ꝓ antonis. hoc
au̾t faciũt metri causa. Nũ quã enĩ minores uult hr̃e sillas: ge
In aliis enĩ habũdat: in aliis ñ habũdat. Habundat quidẽ in
hꝰcemodi. Lucifer luciferi. armiger armigeri. tener uenerit.
miser miseri. ꝓsꝑ ꝓsperi. Pares aũt ht̃ in hꝰcemodi. ut menan¬
der menanari sacer sacri. ãter atri. De quib sic̃ supͣ dictũ ÷ cũ de

Expanded text:
rominium Taurominii. frequenter tamen inuenimus ueteres in huiuscemodi genetiuis, id est geminantibus i, subtrahere alteram idem in bucolico : «nec spes libertatis erat nec cura peculi», pro peculii. in eodem: «pauperis et tuguri congestum cespite culmen», pro tugurii. idem in IIII georgicon : «florentem studiis nalis in IIII: «Antoni gladios potuit contemnere, si sic», pro Antonii. hoc autem faciunt metri causa, numquam enim minores uult habere syllabas in aliis enim abundat, in aliis non abundat. abundat quidem in huiuscemodi: lucmiser, miseri. der Menandri, sacer sacri, ater atri, de quibus supra dictum est, cum de
Abbreviated transcription (Latin):
tatione.o Iͣ is. longã. ut auiro. his & abhis uiris. a platano. his & ab
his platanis. a tẽplo his & ab his teplis. Inueniunt᷑ pauca in equalẽ
ia. desinẽtia sẽꝑ płia gnt̃m quidẽ tã seđ formã scȩ quã t̾ciȩ ꝓfert̃.¬
uulcanaliũ. his & ab his uulcanalib Similit̾ satͣnal a. Floralia. cõ¬
petalia . t̾minalia. quinquatria. Necñ ad omo haꝵ domoꝵ & domu¬

Expanded text:
alis in is longam, ut a uiro his et ab his uiris, a platano his et ab his platanis, a templo his et ab his templis. inueniuntur pauca inaequalem iauel Vulcanalium his et ab his Vulcanalibus. similiter Saturnalia, Floralia, Compitalia, Terminalia, Quinquatria. nec non a domo harum domorum et domu
Abbreviated transcription (Latin):
nalis in .u. Iuuenes hortant᷑ ut illã ire uiã ꝑgãt & eidc̾ incum¬
bere sectȩ. In eod. Ceras nẽ hanc dictãte pusillas impiet & ad
mechos dat eisdẽ ferre cinedis. In cõpositione aut̃ nec al it̾ po̾¬
sunt ꝓferri cũ cũ seqñs cõsonãs cogit .i. secũ leco uocał ꝓferri
Iui qqͦ inueniunt᷑ quidã bissillabe ꝓtulisse ꝑ dieresin. ut albi nͥ
rerͣ romanoꝵ .i. Ille cui t̾nis capitolia celsa triũphis. spõte am̃
patuere cui freta nullo repostos abscondere sinꝰ ñ tute moeni¬
b urbes. Ꝙ aũt põpei & uultei & gai & similia .i. finalẽ a añ
tã uocalẽ ꝓ una silła hñt. usus ꝗq̃ cõfiriat. Oratiꝰ in .i. epistolaꝵ.
Durꝰ ait iultei nimis attentꝰq uideres. Uultei dissillabũ accepit seđ

Expanded text:
nalis in V: «iuuenes hortantur, ut illam / ire uiam pergant et eidem incumbere sectae». in eodem: «ceras nunc hac dictante pusillas / implet, et ad moechos dat eisdem ferre cinaedis». in compositione autem nec aliter possunt proferri, cum consequens consonans cogit i secum loco uocalis proferri. cui quoque inueniuntur quidam bisyllabe protulisse per diaeresin, ut Albinus rerum Romanarum I: «ille, cui ternis Capitolia celsa triumphis / sponte deum patuere, cui freta nulla repostos / abscondere sinus, non tutae moenibus urbes». quod autem Pompei et Vultei et Gai et similia i finalem et ante eam uocalem pro una syllaba habent, usus quoque confirmat. Horatius in I epistularum : «durus ait, Vult
Abbreviated transcription (Latin):
loco cõsonãtis añ.ais hñt in not̃o. dubitat᷑ utrũ .i. extrema ꝓ uoca¬
li.an ꝓ cõsonãte sit accipienda. quomͦ in aliis casib Q magis more
antiquo rationabiliꝰ ẽẽ uidet᷑. Nã solebãt illi ñ solũ in prĩcipio s
&iã infine sillabȩ .i. pon̾e loco cõsonãtis. Idq in uetustissimis inue¬
mes scripturis. quotiẽs .i. int̾ duas uocales ponitur. ut eiius pom¬
peiius. uulteius. gaiuis. Ꝙ & iã om̃s qui de litt̾a curiosiꝰ scripsert.
suo not̃o ut salustiꝰ o salusti. uirgiliꝰ.o nirgili. terentiꝰ oterẽti
Argo si pompeiꝰ & uulteiꝰ trisillaba sint in nõto necio in uoc̃to¬

Expanded text:
loco consonantis ante us habent in nominatiuo, dubitatur, utrum i extrema pro uocali an pro consonante sit accipienda, quomodo in aliis casibus, quod magis more antiquo rationabilius esse uidetur. nam solebant illi non solum in principio, sed etiam in fine syllabae ponere i loco consonantis, idque in uetustissimis inuenies scripturis, quotiens inter duas uocales ponitur, ut eiius, Pompeiius, Vulteiius, Gaiius, quod etiam omnes, qui de litera curiosius scripserunt, suo nominatiuo, ut Sallustius o Sallusti, Virgilius o Virgili, Terentius o Terenti. ergo si Pompeius et Vulteius trisyllaba sunt in nominatiuo
Abbreviated transcription (Latin):
& huic. Om̃is enĩ gnis inuis. desinẽs una ult silla suꝑare suũ da¬
tinũ. ille illiꝰ illi. ipse ipsiꝰ ipsi. unꝰ uniꝰ uni. alt̾ alteriꝰ alt̾i. Aliꝰ qqͣ
ꝑ duas .i. debuit eẽ gnts. causa dat̃i qui÷ alii. s ł hiatꝰ causa ł ꝙ int̾
duas uocales .i. uocalis: ẽẽ ñ pot̾at. Dat̃s aũt loco cõsonãtis eã acci¬
pi ꝓhibebat. qr ipse duplicat uocalẽ. & puto diffr̃ȩ causa ne aliuer¬
bũ infinitũ eẽ ꝓutaret᷑.iõq pleriq recusauert̃ eũ freq̃nti usu
ꝓferre. Uecustissimi tũ similẽ gentm not̃o posuisse inueniunt᷑ s

Expanded text:
are suum datiuum: ille illius illi, ipse ipsius ipsi, unus unius uni, alter alterius alteri. aliius quoque per duas i debuit esse genetiuus datiui, qui est alii, sed uel hiatus causa uel quia inter duas uocales i uocalis esse non poterat, datiuus autem loco consonantis eam accipi prohibebat, quam ipse duplicat uocalem et credo differentiae causa, ne ali uerbum infinitum esse putaretur, ideo plerique recusauerunt eum frequenti usu proferre. uetustissimi tamen simil
Abbreviated transcription (Latin):
am placet. Q in usu ñ inuent. In us. uͦ t̾minãtia si sint ꝓͥa .l. añ
us hñua: ab iecta us. faciunt uoctm ut hic uirgł õ ur̾gili hie
salustiꝰ õ salusti. hic põpeiꝰ o põpei. Hȩc tñ eađ̾ &iã in .e. ꝓfere¬
bant antiquissimi o uirgilie mercurie dicẽtes. Liuiꝰ andro¬
nic̾ in odissia. Neq enĩ te oblitꝰ sũ lertie nr̃. Liuiꝰ in sireno. Cre
gili. & ꝓ mercurie mercuri. Oratiꝰ in .i. carmiñ. Mercuri facũde ne¬
pos atblantis. In eođ. Muitis ille bonis flebilis occidit. Hullifle¬
bilior quã tibi uirgili. Uñ accentꝰ ꝑ fecti uoc̃ti in his seruat᷑. Si enĩ
ñ cẽt abscisio debuert̾ hꝰcemodi uoẽti.id÷ qui in .i. desinẽtes pemil

Expanded text:
am placet, quod in usu non inueni. in us uero terminantia, si sint propria, i ante am placet, quod in usu non inueni. in us uero terminantia, si sint propria, i ante us habentia, abiecta us faciunt uocatiuum, ut hic Virgilius o Virgili, hic Sallustius o Sallusti, hic Pompeius o Pompei. haec tamen eadem etiam in e proferebant antiquissimi, o Virgilie, Mercurie dicentes. Liuius Andronicus in Odissia : «neque tamen te oblitus sum, Laertie noster». Laeuius in Sirenocirca : ie Virgili et pro Mercurie Mercuri. Horatius in I carminum : «Mercuri, facunde nepos Atlantis». in eodem: «multis ille bonis flebilis occidit, / nulli flebilior quam tibi, Vergili»; unde accentus perfecti uocatiui in his seruatur. si enim non esset abscisio, debuerunt huiuscemodi uocatiui id est qui in i desinentes paenul
Abbreviated transcription (Latin):
lucifer. olucifer. hic sacet.o sacer. hic uir o uir. hic satur.o sacur. ħ
tẽplũ. o tẽplũ. ł gliceriũ. ogliceriũ. Hirgł cũ paulo añ timber no¬
iuͣtiuũ ꝓtulit. mox uocatiuũ timbre posuit. in .x.
ensis.S ñ ÷ hic uocatiuus a not̃o in .r. desinẽte. s in us accipien¬
dus. Hic timbrus otimbre. Solet enĩ poeta hꝰ cemodi sepe nẽa
tã iner. quã in .us. ꝓferre. Teucer & teucrus. euander ꝙ euandrus.
In .x. pallas & euander in ipsis oĩa st̃ ocłis. In .ix. tunc rex euanderus
romane conditor arcis. s de his. latiꝰ de noto tractantes disserumꝰ.
mercatore. Ego met memor tu puere abi. hinc intro otiꝰ. Idẽ in
curculione. Cedopuere sinũ quid facturꝰ es iã scies. Qđ quib̾dã
a not̃o puerꝰ rectiꝰ eẽ uidet᷑. Si uͦ in eus desinat nõts magis grecũ
in.uiii. theb. Uad eoprimis puer inclite bellis archas & argoli¬
ce capaneu iã max̃e turmȩ. Probo tñ & quib dã aliis artiũ seri¬

Expanded text:
lucifer o lucifer, hic sacer o sacer, hic uir o uir, hic satur o satur, hoc templum o templum, haec Glycerium o Glycerium. Virgilius cum paulo ante Thymber nominatiuum protulitensis». sed non est uocatiuus a nominatiuo in er desinente, sed in us accipiendus: hic Thymbrus o Thymbre; solent enim poetae huiuscemodi saepe nomina tam in er quam in us proferre: Teucer et Teucrus, Euander et Euandrus. in X: «Pallas, Euander, in ipsis / omnia sunt oculis». in VIII: «tum rex Euandrus Romanae conditor arcis». sed de his latius de nominatiuo tractantes disseruimusmercatore : «egomet me, moror. tu, puere, abi hinc intro ocius». idem in Curculione : «cedo, puere, sinum:: quid facturus?:: iam scies», quod quibusdam a nominatiuo puerus rectius esse uidetur. si uero in eus desinat nominatiuus, magis in VIII Thebaidos : «uade, o primis puer inclyte bellis / Arcas, et Argolicae Capaneu iam maxime turmae». Probo tamen et quibusdam aliis artium scri
Abbreviated transcription (Latin):
ecnsatiuꝰ qq a gnt̃o fit. mutatione .i. inum. ut hꝰ pͥami Acẽto tctem
hc̃ priamũ. luciferi luciferũ tydei tydeũ. In hꝰcemodi tñ noĩb id ÷
in eus. desinẽtib greco magis acẽto utunt᷑ auctores. U̾gł in .i. Ilio¬
nea petit. dextͣ leuaq serestũ. Iđ. & amicũ crethea musis cre¬
thea niusaꝵ comitẽ. Statiꝰ iii .i. Nec nõ & uirib infra tydea fert
animꝰ. Inuenit᷑ tñ in usu & iã in um accusatiuꝰ hꝰ cemodi nou̾m.
Cic̃o de nat᷑a deoꝵ .iii. theseũ ipolitũ. Liuiꝰ in .xl. ab urbe cõdita
odio cui ꝑseũ indulg̾et. In eod. ꝑ seũ sese adiungñt. In tod. totꝰ in
ꝑ seũ uersus. In eođ. ad ꝑsea misit. In eodẽ. tͣns gressus ꝑseũ filiũ.
In eodẽ. ꝑ seũ amphipolĩ mittit. Iđ.xxx.uiii. Areũ & alcibiadẽ. In¬

Expanded text:
cusatiuus quoque a genetiuo fit mutatione i in um, ut huius Priami hunc Priamum, luciferi luciferum, Tydei Tydeum. in huiuscemodi tamen nominibus, id est in eus desinentibus, Graeco magis accusatiuo utuntur auctores. Virgilius in I: «Ilionea petit dextra laeuaque Serestum». idem: «et amicum Crethea Musis, / Crethea Musarum comitem». Statius in I: «nec non et uiribus infra / Tydea fert animus». inuenitur tamen in usu etiam in um accusatiuus huiuscemodi nominum. Cicero de natura deorum III: «Theseum, Hippolytum». Liuius in XL ab urbe condita : «odio, cui Perseus indulgeret». in eodem: «Perseo sese adiungunt». in eodem: «totus in Perseum uersus». in eodem: «ad Perseum misit». in eodem: «transgressus Perseum filium». in eodem: «Perseum Amphipolim mittit». idem in XXXVIIII: «Areus et Alcibiade
Abbreviated transcription (Latin):
&iã adu̾bia nõib ł u̾bis cõnũ̾ abãt & qͣsi adiectiua u̾boꝵ ea
nõabãt. Articłis aũt ꝓno̾a cõnum̾ãtes. finitos ea articłos
appellabãt. Iysos aũt articlos qͥb nos caremꝰ infinitos arti¬
csas dicebãt.ł. ut alii dict̃ articłos connũabãt ꝓ nõibꝰ. &
articlaria eos ꝓnõia nocabãt. In quo illes mdhuc seqͥm᷑ lau

Expanded text:
bia nominibus uel uerbis connumerabant et quasi adiectiua uerborum ea nominabant, articulis autem pronomina connumerantes finitos ea articulos appellabant, ipsos autem articulos, quibus nos caremus, infinitos articulos dicebant uel, ut alii dicunt, articulos connumerabant pronominibus et articularia eos pronomina uocabant, in
Abbreviated transcription (Latin):
nosco. donee cognou̾o dictionẽ in qua ponit᷑. Nã in aradeoꝵ.a.
penultima ꝓducit᷑ & circũ flectit᷑ in nõto nec habet aspirati
pͣdictoꝵ rõne. nec alit̾ posse examusim tͣctari: nͥ posita sit in
nõ unaquȩq dictio hoc sepe nõe ñcupat᷑. cũ plenã ostendit se¬
cẽtiã. Ut u̾ba ĩꝑatiua. & respõsina quę sepe una dictione cõ¬
plent᷑. Ut si ꝗicã. qͥd ÷ sũmũ bonũ in uita: & respõdeat qͥs. ho¬
ciunt plenã oronẽ. Alias au̾t partes sy nchate goremata. hoc :

Expanded text:
onec cognouero dictionem, in qua ponitur. nam in ara deorum a paenultima producitur et circumflectitur in nominatiuo nec habet aspiratiore praedictorum ratione nec aliter posse examussim tractari, nisi posita sit in non unaquaeque dictio hoc saepe nomine nuncupatur, cum plenam ostendit sententiam, ut uerba imperatiua et responsiua, quae saepe una dictione complentur, ut si dicam: quid est summum bonum in uita? et respondeat quis: hofaciunt orationem, alias autem partes
Abbreviated transcription (Latin):
nãtib seqͣntib pot̾ fieri cõmunis sillaba. qn̾ in prłcipio silla¬
bȩ seq̃ntis pꝰ uocalẽ correptã .s. & muta. & pꝰ eã liqͥda sequat᷑.
ppe cũ .s. in metro subtͣhi more soleat uet̾ũ. Ot horatiꝰ lb sermo
ne. duo st̃ tꝑa. ut dos. ars. Duosemis qnͣ pꝰ uocalẽ nat᷑a longã.
una sq̃r cõsonãs. ut sol.ĩ ria qnͣ pꝰ uocalẽ nat᷑a longã. duȩ cõ

Expanded text:
 in principio syllabae sequentis post uocalem correptam s et muta et post eam liquida sequatur, quippe cum s in metro subtrahi more soleat ueteri, ut Horatius sermonumne duo sunt tempora, ut dō, ārs, duo semis, quando post uocalem natura longam una sequitur consonans, ut sōl, tria, quando post uocalem natura longam duae c
Abbreviated transcription (Latin):
ut smirna. smaragdꝰ. Nã uitiũ faciũt. qui .z. añ .m. scribt̃. Nͣ¬
ꝗ enĩ duplex incipite. sillabę posita pot̾ eũ alia iuĩgi con¬
sonãte. Lucanꝰ qqͣ hoc ostẽdit. in .x. t̃ga sedẽt crebro macłȩ
distĩcta smaragdo. Nã si ẽẽt.⁊. añ.m. subtͣhi in metro mini¬
me posset. nec stare uersꝰ s. enĩ in metro sepe uĩ cõsonãti
amittit. In fine aũt sillabȩ om̃s liquidȩ solent an .s. poni.
ut puls. hienis. mons. ars. Similit̾ anͣ .x. excepta .m. ut falx.
aptꝰ. diptũgꝰ. Semiuocał nulla p̃ponit᷑ mutis. nͥ seqͣnte .b. ut as
bertꝰ.as butes .c. ł.q. scutũ squalor.p. spes. spera.t. ut statꝰ stẽniꝰ.
Inte aliã aũt nullã mutarũ. Mutȩ uͦ semiuocalib p̾ponunt᷑.
Liquidis absq m.om̃s pene olb b.l. ut blandꝰ.el. clarꝰ.dl. ab¬
odlas. nom̃ barbar̃. gl. gladiꝰ. glabrio .tl. tleptolemꝰ.atlas .pl.
planꝰ. Fl. flauꝰ.bn. abnuo. s b. mag̾ suꝑioris ÷ sillabȩ.en. enidꝰ.

Expanded text:
ut Smyrna, smaragdus: nam uitium faciunt, qui zm scribunt; numquam enim duplex in capite syllabae posita potest cum alia iungi consonante. Lucanus quoque hoc ostendit in X: «terga sedent, crebro maculas distincta smaragdo». nam nisi esset s ante m, subtrahi in metro minime posset nec staret uersus; s enim in metro saepe uim consonantis amittit. in fine autem syllabae omnes liquidae solent ante s poni, ut puls, hiems, mons, ars; similiter ante x, excepta m, ut falx, aptus, diphthongus. semiuocalis nulla praeponitur mutis nis spes, sphaera, t: status, Sthenius, ante aliam autem nullam mutarum. mutae uero semiuocalibus praeponuntur liquidis absque m omnes paene omnibus: bl, ut blandus; cl: clarus; dl, ut Abodlas, nomen barbarum; gl: gladius, Glabrio; tl: Tlepolemus, Atlas; pl: planus; fl: flauus; bn: abnuo, sed b magis superioris est syllabae; cn: Cnidus;
Abbreviated transcription (Latin):
nõiũ hãnt: quędã ex eis. hlõ enĩ declinatio s uis & sigͣcatio.
bẽt om̃ia possessiua ꝓ nõla quę noĩũ declinationẽ sqnͣr. & parti¬
cIpia in his nõib cõputari. ꝙ oĩo caret rõne. Ergo ñ declinati¬
tror sũmatĩ. de cet̾arũ qq̃ ꝓp̾etate partiũ or̃onis: ꝑcurrere.
pͥũ ÷ adũbii. cũ ũbo poni. nec sine eo ꝑfectã sigẽonẽ posse hir̃e.
Ut bñ fatio. docte lego. Hoc gͦ int̾ adu̾biũ & p̾põnẽ int̾s. ꝙ adũ¬
biũ & sine casualib pot̾ & p̃poni. & pꝰponi. u̾bis: & eũ casualib
Ut ponecurrit. & currit pone.Uenit tp̃re longo pͦ: & pͦ lõgo tẽ¬
u̾biũ sine u̾bo: seias hoc ꝑeclipsĩ fieri. utsi dicã. nͣ bonꝰ homo.
ꝓ malꝰ. sub audio: ÷. Prepo̾nis aũt ꝓͥũ ÷ seꝑatĩ quidẽ ꝑ app̾onẽ ca¬

Expanded text:
nominum habeant quaedam ex eis. non enim declinatio, sed uis et significatio bent omnia possessiua pronomina, quia nominum declinationem sequuntur, et participia in his computari, quod omnino caret ratione. ergo non declinatitror, summatim de ceterarum quoque proprietate partium orationis percurrere. proprium est aduerbii cum uerbo poni nec sine eo perfectam significationem posse habere, ut bene facio, docte lego. hoc ergo inter aduerbium et praepositionem bium et sine casualibus potest praeponi et postponi uerbis et cum casualibus, ut pone currit et currit pone, uenit tempore longo post et post longo temuerbium sine uerbo, scias hoc per ellipsin fieri, ut si dicam: non bonus homo pro malus, subaudio
Abbreviated transcription (Latin):
xerxes. In coͣpositis tñ qͥbdã inuenio .r. in .l. conu̾̃ti. ut in¬
celligo. & pellicio. ꝓ int̾lego. & ꝑletio. pellego ꝓ ꝑ lego.pellu¬
ceo. ꝓ ꝑ luceo. Pla ustꝰ. in asinaria. agͤdũ istũ ostẽde. quẽ con¬
scripsisti singraphũ int̾ me & amicã. & lenã leges pellege.
nã tu pocta es ꝓrsus ad cã rẽ unicꝰ. Idẽ. in eadẽ. ita pellucet
qͣsi lat̾na punica.S. t̾minãte ancedẽtẽ sillabã hȩ solȩ inue¬
niunt᷑ consonãtes asseqntes.C. in cõpositis. ut abscondo. ob

Expanded text:
Xerxes. in compositis tamen quibusdam inuenio r in l conuerti, ut intellego et pellicio pro interlego et perlicio, pellego pro perlego, pelluceo pro perluceo. Plautus in asinaria : «agedum istum ostende quem conscripsisti syngraphum / inter me et amicam et lenam, leges pellege! / nam tu poeta es prorsus ad eam rem unicus». idem in eadem: «ita pellucet quasi lanterna Punica». s terminante antecedentem syllabam hae solae inueniuntur consonantes assequentes: c in compositis, ut ab
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ addẽtes seꝑatã a nõib sAluĩ. xͤ. & ĩ infinita u̾ba seor sũ
p artẽ ponẽtes. Iaui .xͦi. qui ꝓ noĩa quȩ ñ posst̃ adiũgi ar¬
ticłis ꝑ se nũabãt. his aliĩ addebant & iã uocabłm & int̾ie¬
ctione̾ aput grecos quã nos adhuc seruamꝰ. saput latinos
u articłm add̾ebãt. quẽ purũ ꝑse aput eos ñ uieniri. supͣ

Expanded text:
ba seorsum partem ponentes, alii undecim, qui pronomina, quae non possunt adiungi articulis, per se numerabant. his alii addebant etiam uocabulum et interiectionem apud Graecos, quam nos adhuc seruamus, apud Latinos uero articulum addebant, quem purum per se apud eos non inueniri supra
Abbreviated transcription (Latin):
a siuaba necẽẽ ÷ eã ł in uocalẽ desin̾e ł. in .n. ł .r. ut. gaza. mie
induas cõsonãtes pot̾ desin̾e. In duplicẽ aũt inuenit᷑ ut faex
fȩcis. faux. faucis. Distat sillaba adictione sensu & actu. blisi .it.
sciamꝰ qͣmͦ posita ÷ sillaba indictione. incertũ : quo accẽtii eã
ꝓnͣciemꝰ. Sillaba enĩ ꝑse nͥ cũ sit dictio sẽsũ hr̃e ñ pot̃. Inuenit᷑
tñ & plena or̃o in una dictione. ut in u̾bis ĩꝑatiuis. curre. lege.
& similit̾ plena dictio in una sillaba. ut. ars .do. dic .i. sAccidit
unicuiq sitłȩ. tenor. sp̃s. tẽpꝰ. nũs litt̾arũ. Tenor acutꝰ. ł grauiᷤ.

Expanded text:
a syllaba, necesse est eam uel in uocalem da syllaba, necesse est eam uel in uocalem din duas consonantes potest desinere, in duplicem autem inuenitur, ut faex faecis et faux faucis. distat syllaba a dictione et sensu et accentu; nisi enim sciamus, quomodo posita sit syllaba in dictione, incertum est, quo accentu eam pronuntiemus: syllaba enim per se, nisi cum sit dictio, sensum habere non potest. inuenitur tamen et plena oratio in una dictione, ut in uerbis imperatiuis, curre, lege, et similiter plena dictio in una syllaba, ut ars, do, dic, i. accidit unicuique syllabae tenor,
Abbreviated transcription (Latin):
te ł .p. ł.t. In sipͣlicib dictionib si anͣcedat.s. eiꝰdẽ : silla be
ut cosmus. ꝓsꝑa. testis. Similit̾ t̾minat eam alt̾a .s. seqnte. ut cas¬
s̃is. cossus.l. qꝗ loco cõsonãtis in cõpositis seqͣnte. ut disieetꝰ.C. &̾ se
dist̾minat. distuli. abst̃. reo. asporto. ꝓ absporto. T.si suꝑiorẽ fint
sullabaͣ necee̾ ẽ seq̃ntẽ qq̃ ab ea inciꝑe. ut mitto. cotta. attinet. attieꝰ.
Ut excurro. expello. ex qͥro. exsicco. exsequor. sic enĩ placet his qui
de orto graphia scripsert̃. Anãuis euphonia & rõ. supͣdicta de lit¬
t̃is. scđm grecos. abicit .s. añcedẽte .x. extẽdo.L. qq̃ se qͣnte inuenit᷑
in nõe hoc exlex .F. enĩ seq̃nte in eã conũtit᷑ x. ut effitio. effu̾do.
effero. Cet̾is uͦ cõsonãtib se qͣntib e. ñ. ex. p̾poni solet. Ut ebibo.
educo.egero. eludo. emineo. erutor. eruo. eueho. ¶t. in ꝑe gri¬
nis dictionibi sẽꝑ in prĩcipio inuenit᷑ sillabȩ. & si añcedat ali¬

Expanded text:
 p uel t in simplicibus dictionibus, si antecedat s, eiusdem est syllabae, ut Cosmus, prospera, testis; similiter terminat altera s sequente, ut cassis, cossus, i quoque loco consonantis in compositis sequente, ut disiectus, c etiamdisterminat, absterreo, distuli, asporto pro absporto. t si superiorem finit syllabam, necesse est sequentem quoque ab ea incipere, ut mitto, Cotta, attinet, Atticus. ut excurro, expello, exquiro, exsicco, exsequor sic enim placet iis, qui de orthographia scripserunt, quamuis euphonia et ratio supra dicta de literis secundum Graecos abicit s antecedente x, extendo; l quoque sequente inuenitur in nomine hoc: exlex; f enim sequente in eam conuertitur x, ut efficio, effundo, effero; ceteris uero consonantibus sequentibus e, non ex, praeponi solet, ut ebibo, educo, egero, eludo, emineo, enitor, eruo, eueho. z in peregrinis dictionibus semper in principio inuenitur syllabae et, si antecedat ali
Abbreviated transcription (Latin):
F. qͣqͣ seqͣnte rõnabiliꝰ. nffectꝰ.L. allido .r. arrideo .n. annuo .s. assi
ut agnitꝰ. aspectꝰ. ascẽdo. Aliis enĩ seqͣntib litt̾is integra man
in cõpositione. ut adbibo. adbereo. admitto. ad qͥro. a duoco. fre¬
ad ludo. ad rideo. adnitor. ad sumo. Errore tñ scriptoꝵ hoc. fie¬
ri.puto: quã rõne. baͣ quȩ sit diffrã euphoniȩ. u̾t c̾ũ eadẽ eõ¬
sonãs sit seqñs. in ͤalũs tͣnsferat᷑.d. in alũs ñ. scire ñ p ossũ. Ut
eu dicã affectꝰ. alli do. annuo arripio. & assiduꝰ: bene sonet. Cũ
desinit sillaba. nͥ loco .b. ł .d. ł .x. ł .s. in prepositiõib posita. cõ
se qͣns dictio ab eadẽ incipit: cõso nãte. ut offitio. sufficio. affe¬
ctꝰ efficio. difficilis diffũdo. & eͥx hoc qq̃ muta eẽ ostẽdit᷑ qđ
cũ om̃s semiuocał sĩplices solẽt in medũs dictionib geminari

Expanded text:
f quoque sequente rationabilius: affectus; l: allido; r: arrideo; n: annuo; s: assidf quoque sequente rationabilius: affectus; l: allido; r: arrideo; n: annuo; s: assidut agnitus, aspectus, ascendo. aliis enim sequentibus literis integra manet in compositione, ut adbibo, adhaereo, admitto, adquiro, aduoco. freadludo, adrideo, adnitor, adsisto, adsumo. errore tamen scriptorum hoc fieri puto quam ratione: nam quae sit differentia euphoniae, ut, cum eadem consonans sit sequens, in aliis transferatur d, in aliis non, scire non possum, ut, cum dicam affectus, allido et assiduus, bene sonet, cum desinit syllaba, nisi loco b uel d uel x uel s in praepositionibus posita, cum sequens dictio ab eadem incipit consonante, ut officio, sufficio, affectus, efficio, difficilis, diffundo. et ex hoc quoque muta esse ostenditur, quod, cum omnes semiuocales simplices solent in mediis dictionibus g
Abbreviated transcription (Latin):
cogat an̾cedẽs sillaba in .b. pot̾ desin̾e. nͥ cõseqns qqͣ a .b. incipi¬
at. ut in supͣdictis nõib ostẽdimꝰ. In .c. qqͣ nulla sillaba suꝑior
desinit. nͥ. seqͣns qqͣ.a.c.ł.ã.q. incipiat. Ut bacea bucca. soccꝰ. ecqͥs.
qͥcꝗͣ. Atq ex hoc qͦq ostẽdit᷑ eandẽ uĩ hr̃e .c. & .q. In .d. parit̾ nul¬
la pot̾ sillaba desin̾e p̾positiua: nͥ seqͣns qqͣ ab eadẽ urcipiat: in
sĩplicib dictionib & in plerisq cõpositis. ut ab addir. ł ab addi¬
er. addo. reddo. redduco. ꝙ & iã reduco: dtͣ. Hirgł. in .uiii. red¬
didit una boũ uocc̃. Terñ. in phormione. sectari in ludũ duc̃e
ac redauẽe. Horatiꝰ in epodo. ds̃ ħ fortasse benigna reducet
in sedẽ uice. Uͥgł. in .iiii. eñ. Eicctã classẽ socios amorte redu¬
ł.t. ut̾ accũbo. accido. aggero. applico. appello. attĩgo. attinet.

Expanded text:
cogat, antecedens syllaba in b potest desinere, nisi consequens quoque a b incipicogat, antecedens syllaba in b potest desinere, nisi consequens quoque a b incipiat, ut in supra dictis nominibus ostendimus. in c quoque nulla syllaba superior desinit, nisi sequens quoque a c uel a q incipiat, ut bacca, bucca, soccus, ecquis, quicquam. atque ex hoc quoque ostenditur, eandem uim habere c et q. in d pariter nulla potessimplicibus dictionibus et in plerisque compositis, ut abaddir uel abaddier, addo, reddo, redduco, quod etiam reduco dicitur. Virgilius in VIII: «reddidit una boum uocem». Terentius in Phormione : «sectari, in ludum ducere ac redducere». Horatius in epodo : «deus haec fortasse benigna / reducet in sedem uice». Virgilius in IIII: «eiectam classem, socios a morte reduuel t, ut accumbo, accido, aggero, applico, appello, attingo, attinet;
Abbreviated transcription (Latin):
Similit̾ aufero. aufugio. ne si affero. affugio dicamꝰ: ꝓ ad fero. & ad¬
fugio accipiant᷑. G. qqͣ seqnte in eandẽ tͣnsit:b. ut suggero. oggã¬
nio. Ne eñ &̃ in .m. ut sũmitto. pret̾ea omitto. ꝓ ommuto dicimꝰ¬
Cerẽtiꝰ in adelfis. omute mulierẽ. Horatiꝰ in .uͭ ͦ. sermoñ. aut spẽ de¬
ponas. aut artẽ illus omittas. Idẽ patit᷑.p. seqñte. ut oppono sup¬
pono .R. qqͣ seq̃nte plerũq in eã conu̾tit᷑. ut arripio. surripio.
In qͥb dã aũt manet in cõmutabił. ut abrogo. abrado. & puto
diffr̃e causa. ne si arrogo narrado dicamꝰ: dubiũ sit. utrũ. ab.
an ad pͣpositio sit: quȩ mutauit suã cõsonãtẽ in .r. Alus aũt qͥbꝰ¬
cũq lut̾is seq̃ntib integra manet .b. ut abdo. obdo. sub dolꝰ. ab hĩc.
abluo. sublatꝰ. aͦb loqͦr. ab nego. obnitor. subnixꝰ. Gͦ nulla nͥ prepo.

Expanded text:
similiter aufero, aufugio, ne, si affero, affugio dicamus, pro adfero et adsimiliter aufero, aufugio, ne, si affero, affugio dicamus, pro adfero et adfugio accipiantur. g quoque sequente in eam transit b, ut suggero, oggannio, nec non etiam m, ut summitto. praeteerentius in adelphis : «omitte mulierem». Horatius in secundo sermonum : «aut spem deponas aut partem inlusus omittas». idem patitur p sequente, ut oppono, suppono. r quoque sequente plerumque in eam conuertitur, ut arripio, surripio; in quibusdam autem manet immutabilis, ut abrogo, abrado, et puto differentiae causa, ne, si arrogo et arrado dicamus, dubium sit, ab an ad praepositio sit, quae mutauit suam consonantem in r. aliis autem quibuscumque literis sequentibus integra manet b, ut abdo, obdo, subdolus, abhinc, abluo, sublatus, obloquor, abnego, obnitor, subnixus. ergo nulla, nisi praepositio
Abbreviated transcription (Latin):
desinẽtib ł ab aliis partib orationis sint cõpositȩ. ut abutor.
quãcũq cõsonãtẽ desin̾e. Ergo ꝑsĩglas cõsonãtes ut pot̾ ia
tractare conabor.¶In .b. inuenit᷑ sillaba desinẽs.si seans qͥa
ai eodẽ incipiat. ut sabbura sabbata. gibbꝰ. gibbero f gibber
obba. Cõposita qͣq st̃ a p̾positionib in .b. desinẽtib & aliis dictio¬
nib a .b. incipiẽtib ut subbibo. Quȩ tñ cõsonãs .c. se q̃nte sol
plerũq in eã mutari. ut. occido. occũbo. succino. succũbo. In qͥb¬
dã tñ ꝓ ab. abs pͣpositio eũ dictionib ã .c. incipiẽtib cõponit᷑. ut
abscõdo. abscedo. abscido. Ou qͣq÷ qñ assumit.s. cũ ponit᷑ cũ dicti¬
one ãc. incipiẽte. ut obscurꝰ.obscenꝰ. F. &̾ seqͣnte in eãdẽ conũti¬
t᷑ .b. ł in .ii. uocalẽ. ut officio. offrĩdo. suffitio suffero. suffio.

Expanded text:
desinentibus uel aliis partibus orationis sint compositae, ut abutor, desinentibus uel aliis partibus orationis sint compositae, ut abutor, quamcumque consonantem desinere; ergo per singulas consonantes, ut potero, id tractare conabor. in b inuenitur syllaba desinens, si sequens quoque ab eodem incipiat, ut Sabburra, sabbata, gibbus, gibberosus, gibber, obba. composita quoque sunt a praepositionibus in b desinentibus et aliis dictionibus a b incipientibus, ut subbibo. quae tamen consonans c sequente solet plerumque in eam mutari, ut occido, occumbo, succino, succido. in quibusdam tamen pro ab abs praepositio cum dictionibus a c incipientibus componitur, ut abscondo, abscedo, abscido. ob quoque est quando assumit s, cum componitur cum dictione a c incipiente, ut obscurus, obscenus. f etiam sequente in eandem conuertitur b uel in u uocalem, ut officio, offundo, sufficio, suffero, suffio,