comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Nonne angor. nonne torqueor.: Et
ut mͥ usurpem aliqͥd ex uerbis
magistri. quia de sapientia non
possum: ꝓrsus coartor e duob &
qͥd eligam nescio. placere ne mͥ in
eo qͦd locutus sum: qͣm quod debiu
feci. an penitentiam agere super
uerbo. meo. quia qͦd uolui ñ recepi
Uolui nimirũ perimere hostem &
eripere frẽn .&. non feci sic: ma¬
gis autẽ contrarium accidit. Nam
lesi anima. & culpam auxr. Si qͥdẽ
accessit & contemptus. Nolunt an¬
dire te inquit. quia nolunt andi¬
mintur. Don te putes me so¬
lum spreuisse. dñs locutus ẽ.
Qui uos sꝑuit ait. me spernit.
meritis eorũ. implicor curis. Et si ad
meam multam confusionẽ. & si
ad grande periculum mͥ. suꝑ ca¬
thetram moysi sedeo: cuiꝰ non
tamen uendico mͥ uitam. nec ex¬
perior gram. Quid tamen: Non
ideo cathedrȩ non deferetur. qm̃
occupata ẽ ab indigno. Etiam si
scribȩ & pharisei in ea sedeant
inquit. quȩ dicunt facite. Plerũ.¬

Expanded text:
Nonne angor, nonne torqueor? Et Nonne angor, nonne torqueor? Et ut mihi usurpem aliquid ex verbis Magistri, quia de sapientia non possum; prorsus coarctor e duobus, et quid eligam nescio : placerene mihi in eo quod locutus sum, quoniam quod debui feci; an poenitentiam agere super verbo meo, quia quod volui, non recepi? Volui nimirum perimere hostem, et eripere fratrem; et non feci sic, magis autem contrarium accidit: nam laesi animam, et culpam auxi, siquidem accessit et contemptus. Nolunt audire te, inquit, quia nolunt audimnitur? non te putes me solum sprevisse; Dominus locutus est, Qui vos spernit, ait, me spernit. meritis, eorum meam multam confusionem, etsi ad grande periculum mihi, super cathedram Moysi sedeo, cujus tamen non vindico mihi vitam, nec experior gratiam. Quid tamen? num ideo cathedrae non deferetur, quoniam occupata est ab indigno? Etiamsi Scribae et Pharisaei in ea sedeant, inquit: Quae dicunt facite . 3. Plerumq
Abbreviated transcription (Latin):
non sane ante se absentauit qͣm
ex habundantia quod non est
dubium cordis ꝓrumperet in
laudes eiꝰ. & genaru᷑ colliq ipsiꝰ
pulchritudine᷑ cõmendaret.
Propterea & qui cum ipsa rema-¬
nent blande loquunt᷑ illi. &
munera offerunt. scientes dñi
uoluntatẽ. Ad ipsos gͦ respon-¬
sio eiꝰ. Et litteralis qͥdem con-¬
textio scematis ita se habet. S
priusquã ex hac testa nucleu᷑
sp̃s elicere inchoemꝰ: dico unuꝰ
ꝓbreuit᷑.
Felix cui sua obrurgatio sic respon¬
det. queadmodũ habemus formã
prȩsentis loci. Utina̾ magis nemi.¬
nem obiurgare necesse sit: hoc eniꝰ
melius. S qm in multis offendi¬
mus om̃s. mͥ tacere non licet: cui
ex officio incumbit peccantes ar¬
guere. magis autẽ urget caritas.
Quod si arguero & fecero quod me¬
tio minime quod sinim ẽ faciat:
neq ad quod misi illam s reuer.¬
tatur ad me uacua. tanquã iacu¬
lum feriens & resiliens: quid me
animi tunc habere putatis fr̃s :

Expanded text:
non sane ante se absentavit quam non sane ante se absentavit quam ex abundantia quod non est dubium cordis prorumperet in laudes ejus, et genarum collique ipsius pulchritudinem commendaret. Propterea et qui cum ipsa remanent, blande loquuntur illi, et munera offerunt, scientes Domini voluntatem. Ad ipsos ergo responsio ejus. Et litteralis quidem contextio schematis ita se habet. 2. Sed priusquam ex hac testa nucleum spiritus elicere inchoemus, dico unum breviter. Felix, cui sua objurgatio sic respondet, quemadmodum habemus formam praesentis loci. Utinam magis neminem objurgare necesse sit! hoc enim melius. Sed quoniam in multis offendimus omnes, mihi tacere non licet, cui ex officio incumbit peccantes arguere, magis autem urget charitas. Quod si arguero et fecero quod meens minime quod suum est faciat, neque id ad quod misi illam, sed revertatur ad me vacua, tanquam jaculum feriens et resiliens: quid me animi tunc habere putatis, fratres?
Abbreviated transcription (Latin):
U Nesset
rex mac¬
cubitu
suo. nar¬
dus mea
dedit odorem suum. Hȩc sunt
uerba sponsȩ. quȩ in hodiernu᷑
diem distulimiis : hoc respon¬
sũ qͦd dedit ubi increpata ẽ¬
a sponso: non tamen sponso. s
eiꝰ sodalib. Quod facile ẽ ad¬
uertere ex uerbis ipsis. Cũ enĩ
non dicit quasi ad scdam ꝑso.¬
nam cũ esses rex in accubitu
tuo s cũ esset rex in accubitu
suo: patet quod non ad ipsum
loquit᷑. s de ipso. Puta ꝓinde
sponsum ubi eam quatinꝰ ui¬
sum fuit aut corripuit atit re.¬
prȩssit. comꝑta ex suffusione ge-¬
narum uerecundia. cessisse loco:
ut illa se absente loqueretur
liberius quȩ sentiret. s & si pa¬
nidior ut assolet quã oportue¬
rit & deiectior animo facta esset:
sodalium eam consolationeseri¬
gerent. Quod tamen & ꝑ seipsũ
facere non neglexit. quantu iu-¬
dicauit ꝓ tempore oportere.
Nam ut clarũ relinqueret. quan¬
tu᷑ sibi in illa correptione com¬
placuit. quippe quã sensit di¬
gne & ꝓut oportuit acceptari:

Expanded text:
 esset rex in accubitu suo, nardus mea dedit odorem suum . Haec sunt verba sponsae, quae in hodiernum diem distulimus; hoc responsum, quod dedit 1414 ubi increpata ea sponso, non tamen sponso, sed ejus sodalibus: quod facile est advertere ex verbis ipsis. Cum enim non dicit, quasi ad secundam personam: Cum esses rex in accubitu tuo, sed: Cum esset in accubitu suo, patet quod non ad ipsum loquitur, sed de ipso. Puta proinde sponsum, ubi eam quatenus visum fuit aut corripuit, aut repressit, comperta ex suffusione genarum verecundia, cessisse loco, ut illa se absente loqueretur liberius quae sentiret; sed et si pavidior, ut assolet, quam oportuerit, et dejectior animo facta esset, sodalium eam consolationes erigerent. Quod tamen et per se ipsum facere non neglexit, quantum judicavit pro tempore oportere. Nam ut clarum relinqueret quantum sibi in illa correptione complacuit, quippe quam sensit digne et prout oportuit acceptari,
Abbreviated transcription (Latin):
Deniq cum factus ẽ repente de &ȩ.¬
lo sonus tanquã aduenientis sp̃s
uehementis. & replenit totam
domũ ubi erant sedentes. an non
merito pauꝑcula tunc dicere po¬
tuit. cum esset rex in accubitu
suo. nardꝰ mea dedit odorẽ simꝰ:¬
Patuit ꝓ certo omib in loco ma¬
nentib quã gratus humilitatis
& quã beneplacitus odor ascende¬
rat. eui mox tam copiosa & glo¬
riosa remimeratione responsum
est. Ceterum illa non ingrata
beneficii fuit. Audi enim quomͦ
mox repleta deuotione parat
se ad omĩa mala ꝑferenda ꝓno.
mine eiꝰ. Nam sequitir.
asciculus mẏrrȩ dilectus meus
mͥ. inter ubera mea cõmorabit᷑.
rius ꝓgredr. Hoc solum dico. qͥa
tribulationũ amaritudines. sub
myrre nomme dicit se subire
paratam amore dilecti. Reli-¬
quͣt capituli alias ꝓsequemur:
si tamen exoratus a uobis sp̃s
sc̃s affuerit: qui nos intelligere
faciat uerba sponse quȩ ipse in¬
spirando formauit sicut nouit
illius cuiꝰ ipse spiritꝰ eꝰ laudib

Expanded text:
s est repente de coelo sonus, tanquam advenientis spiritus vehementis, et replevit totam domum ubi erant sedentes , an non merito paupercula tunc dicere potuit: Cum esset rex in accubitu suo, nardus mea dedit odorem suPatuit pro certo omnibus in loco manentibus, quam gratus humiliatis, et quam beneplacitus odor ascenderat, cui mox tam 1418 copiosa et gloriosa remuneratione responsum est. Caeterum illa non ingrata beneficii fuit. Audi enim quomodo mox repleta devotione parat se ad omnia mala perferenda pro nomine ejus: nam sequitur: Fasciculus myrrhae dilectus meus mihi, inter ubera merius progredi. Hoc solum dico, quia tribulationum amaritudines sub myrrhae nomine dicit se subire paratam amore dilecti. Reliquum capituli alias prosequemur, si tamen exoratus a vobis Spiritus sanctus adfuerit, qui nos intelligere faciat verba sponsae, quae ipse inspirando formavit, sicut novit illius, cujus ipse Spiritus est, laudibus
Abbreviated transcription (Latin):
horrore. Necessarie qͥdem. Siesic
homines & iumenta saluasti dñe.
quẽadmodũ multiplicasti miscd̾iã
uersamini. Talib odoramentis re¬
fouete uiscera ur̃a. quȩ diu torsit
odor molestior pecatoꝵ: ut habun¬
detis & his unguentis non minus
suauib quã salutarib. Nec tamen
adhuc uos putetis habere illa op¬
tima. quȩ in sponsȩ uberib com¬
mendantur. He qͥb incipere mͦ
finiendi iam sermonis angustia
ꝓhibet. Quȩ dicta sunt de aliis.
tenete memoria. ꝓbate uita: & de
his iuuate me precib ur̃is. ut dig¬
ne loqui possim. quod & dignum
sit tantis sponsȩ deliciis. & ur̃as aĩas
ad amorem ȩdificet sponsi. iħu¬

Expanded text:
horrore? Necessarie quidem. Sic, sic horrore? Necessarie quidem. Sic, sic homines et jumenta salvasti, Domine; quemadmodum multiplicasti misericordiam versamini. Talibus od oramentis refovete viscera vestra, quae diu torsit odor molestior peccatorum, ut abundetis et his unguentis, non minus suavibus, quam salutaribus. Nec tamen adhuc vos putetis habere illa optima, quae in sponsae uberibus commendantur. De quibus incipere modo, finiendi jam sermonis augustia prohibet. Quae dicta sunt de aliis, tenete memoria, probate vita; et de his juvate me precibus vestris, ut digne loqui possim quod et dignum sit tantis sponsae deliciis; et vestras animas ad amorem aedificat sponsi
Abbreviated transcription (Latin):
demptionis. quẽ minꝰ esse deuotũ
fecerat conditionis facilitas. Quid
enĩ dicebat homo creatus & ingra¬
tuꝰ. Gratis qͥdem conditus sum. s
nullo auctoris grauamine uel
labore. Siqͥdem dixit. & factus
sum queadmodũ & uniuersa.
Quia magnũ est quãlib& magna
in uerbi facilitate donaueris:
Sic beneficiũ creationis attenuanᷤ
humana inpietas. ingratitudiniᷤ
materiam in de sumebat. unde
amoris causam habere debuerat.
loquentiũ iniqua. Luce clarius
patet quantũ modo ꝓ te ohomo
dispendiũ fecit. De dño seruus.
de diuite pauꝑ. caro de uerbo. &
de dei filio hominis fieri filius
non despexit. Nemento iam te
& si de nichilo factũ. non tamen
de nichilo redemptũ. Sex dieb
condidit omĩa. & te inter omĩa.
At uͦ per totos triginta annos ope¬
ratus ẽ salutẽ tuam in medio terrȩ.
Oquantũ laborauit sustinens. Car¬
nis necessitates. hostis temptationeᷤ:
nonne sibi crucis aggrauauit
ignominia. mortis cumula uit

Expanded text:
demptionis, quem minus esse devotum demptionis, quem minus esse devotum fecerat conditionis facilitas. Quid enim dicebat homo creatus et ingratus? Gratis quidem conditus sum, sed nullo auctoris gravamine vel labore: siquidem dixit, et factus sum, quemadmodum et universa. Quid magnum est, quamlibet magna in verbi facilitate donaveris? Sic beneficium creationis attenuans humana impietas, ingratitudinis materiam inde sumebat, unde amoris causam habere debuerat loquentium iniqua. Luce clarius patet, quantum modo pro te, o homo, dispendium fecit; de Domino servus, de divite pauper, caro de Verbo, et de Dei Filio hominis filius fieri non despexit. Memento jam te, etsi de nihilo factum, non tamen de nihilo redemptum. Sex diebus condidit omnia, et te inter omnia. At vero per totos triginta annos operatus est salutem tuam in medio terrae, O quantum laboravit sustinens! Carnis necessitates, hostis tentationes, nonne sibi crucis aggravavit ignominia, mortis cumulavit
Abbreviated transcription (Latin):
sathanȩ: cũ tamen hoc totũ sit
unde uita presens eludit mise.¬
ros amatores suos: dicente loħe.
Quicqͥd in hoc mundo ẽ. concupis¬
centia carnis est & concupiscen¬
tia oculoꝵ. & ambitio scłi. Hȩc
de redemptionis fructu. In modo
qͦq quẽ si recolitis dei esse exina¬
nitionẽ diffiniuimꝰ. tria item
precipue uobis intuenda com
modica illa exinanitio fuit. sed
sema ipsum exinaniuit usq ad
carne᷑. ad mortem: ad crucem.
Quis digne penset quante fuerit
humilitatis. mansuetudinis. dig.¬
nationis. dnm maiestatis carne
indui: multari morte. turpari
cruce. S dicit aliqͥs. Non ualuit.
opus suum reparare creator absq
ista difficultate. Ualuit. sed malu.¬
it cũ iniuria sui: ne pessimũ atq
odiosissimũ uitiũ ingratitudinis
occasionẽ ultra reperiret in homi¬
ne. Sane multu fatigationis as-¬
sumpsit. quo multȩ dilectionis ho¬
minẽ debitorẽ teneret. cõmone¬
retq gr̃arũ actionis. difficultas re¬

Expanded text:
Satanae: cum tamen hoc totum sit, Satanae: cum tamen hoc totum sit, unde vita praesens eludit miseros amatores suos, dicente Joanne: Quidquid in mundo est, concupiscentia carnis est, et concupiscientia oculorum, et ambitio saeculi . Haec de redemptionis fructu. 7. In modo quoque, quem, si recolitis, Dei esse exinanitionem definivimus, tria item praecipue vobis intuenda commmodica illa exinanitio fuit; sed semetipsum exinanivit usque ad carnem, ad mortem, ad crucem . Quis digne penset, quantae fuerit humilitatis, mansuetudinis, dignationis, Dominum majestatis carne indui, multari morte, turpari cruce? Sed dicit aliquis: Non valuit opus suum reparare Creator absque ista difficultate? 1297 Valuit, sed maluit cum injuria sui, ne pessimum atque odiosissimum vitium ingratitudinis occasionem ultra reperiret in homine. Sane multum fatigationis assumpsit, quo multae dilectionis hominem debitorem teneret; commoneretque gratiarum actionis difficultas re
Abbreviated transcription (Latin):
quare tristis es anima mea. & qua¬
re conturbas me: Spera in deo
qm adhuc confitebor illi cũ error
uidelic& a ratione. a uoluntate do¬
lor. atq a memoria timor omĩs
recesserit. & successerit illa quam
speramꝰ mira serenitas. plena sua¬
uitas: ȩterna securitas. Primum¬
illud faciet ueritas deus. scđ̾m ca.¬
ritas ds̃: tercium sũma potestas ds̃:
ut sit ds̃ omĩa in omĩb ratione
recipiente lucem in extingiubilẽ.
uoluntate pacem inꝑturbabilem
consequente: memoria fonti inde¬
ficienti ȩternaliter mherente.
Uideritis uos rectẽne pͥmũ illua
filio. sp̃ui scõ sequens: patri ulti¬
mũ assignetis. sic tamen ut ni¬
chil hoꝵ uel patri uel filio uel
spũi scõ subtrahatis. ne cui forte
ꝑsonarũ aut plenitudinẽ minu¬
at distinctio. aut ꝓprietatẽ tollat
ꝑfectio. Simul & hoc aduertite
quid simile filii huiꝰ seculi expe¬
riantur de carnis illecebris. de
mundi spectaculis: & de pompis

Expanded text:
quare tristis es, anima mea, et quaquare tristis es, anima mea, et quare conturbas me? Spera in Deo quoniam adhuc confitebor illi ; cum error videlicet a ratione, a voluntate dolor, atque a memoria timor omnis recesserit, et successerit illa quam speramus mira serenitas, plena suavitas, aeterna securitas. Primumillud faciet veritas Deus; secundum, charitas Deus; tertium, summa potestas Deus, ut sit Deus omnia in omnibus, ratione recipiente lucem inexstinguibilem, voluntate pacem imperturbabilem consequente, memoria fonti indeficienti aeternaliter inhaerente. Videritis vos, rectene primum illud Filio, Spiritui sancto sequens, Patri ultimum assignetis, sic tamen ut nihil horum vel Patri, vel Filio, vel Spiritui sancto subtrahatis; ne cui forte personarum aut plenitudinem minuat distinctio, aut proprietatem tollat perfectio. Simul et hoc advertite, quid simile filii hujus saeculi experiantur de carnis illecebris, de mundi spectaculis, et de pompis
Abbreviated transcription (Latin):
cuiq hoꝵ. in presenti sȩculo desit
pissime in iudiciis fallitur. & uolun¬
tas quadruplici ꝑturbatione iacta¬
tur: & memoria multiplici obliui¬
one confunditur. Triplici huic ua¬
nitati nobilis creatura subiecta est
non uolens. In spe tamen. Nam qͥ
replet in bonis desideriũ ammȩ. suȩ.
ipse rationi futurus est plenitudo
lucis: ipse uoluntati multitudo pa¬
cis. ipse memoriȩ continuatio ȩter¬
nitatis Oueritas. caritas. ȩternitaᷤ.
o beata & beatificans trinitas. ad te
mea misera trinitas miserabiliter
suspirat: qm̃ a te infeliciter exulat.
discedens a te quantis se intricauit
errorib. dolorib. timorib. Heu
me: qualem ꝓ te commutauimus
trinitatem. Cor meũ conturbatũ
est. & inde dolor. & dereliquit me
uirtus mea. & inde pauor: & lum̃
oculoꝵ. meoꝵ. non est meciĩ. & inde
error. En quã dissimilem trini¬
tatem. o animȩ meȩ trinitas exu-¬
lans offendisti. Uerumtamen

Expanded text:
cuique horum in praesenti saeculo desit cuique horum in praesenti saeculo desit pissime in judiciis fallitur, et voluntas quadruplici perturbatione jactatur, et memoria multiplici oblivione confunditur. Triplici huic vanitati nobilis creatura subjecta est non volens, in spe tamen. Nam qui repelet in bonis desiderium animae, ipse rationi futurus est plenitudo lucis, ipse voluntati multitudo pacis, ipse memoriae continuatio aeternitatis. O veritas, charitas, aeternitas! O beata et beatificans Trinitas! ad te mea misera trinitas miseserabiliter suspirat, quoniam a te infeliciter exsulat. Discedens a te quantis se intricavit erroribus, doloribus, timoribus! Heu me! qualem pro te commutavimus trinitatem! Cor meum conturbatum est, et inde dolor; dereliquit me virtus mea, et inde pavor, et lumen oculorum meorum non est mecum , et inde error. En quam dissimilem trinitatem, o animae meae trinitas, exsulans ostendisti. 6. Verumtamen
Abbreviated transcription (Latin):
sura. uel potius illa inmensitas quȩ
repmittitur. O culus non uidit ds̃
absq te: que preparasti diligentib
te: Dic nobis tu qui preparas. quid
preparas. Credimꝰ. confidinus. reue¬
ra sicut promittis. replebimur in
bonis domus tuȩ. Sed quib queso
bonis uel qualib Porte frumento.
uino. & oleo: auro atq argento. lapi¬
dibue preciosis: Sed hȩc nouimꝰ &
uidimus & uidemꝰ: & fastidimus.
Id querimius quod oculus non indit.
nec auris audiuit: nec in cor homi¬
nis ascendit. Hoc placet. hoc sapit.
hoc delectat inquirere: qͦdcumq ẽ
illud. Erunt in qͥt om̃s docibiles dei.
& ipse erit omĩa in omĩb. Ut audio:
plenitudo quã expectamꝰ a deo. non
erit nisi de deo Quis uͦ conprehendat
quã magna multitudo dulcedinis
in breui isto sermone sit conprehen¬
sa. erit deus omĩa in omib Ut de
corpore taceam. in anima tria intu¬
eor. rationem. uoluntatẽ. memoriã:
& hȩc tria animam esse. Quantum

Expanded text:
sura, vel potius illa immensitas quae sura, vel potius illa immensitas quae repromittitur. Oculus non vidit, Deus, absque te, quae praeparasti diligentibus te . Dic nobis tu qui praeparas, quid praeparas? Credimus, confidimus, revera sicut promittis: Replebimur in bonis domus tuae . Sed quibus, quaeso, bonis, vel qualibus? Forte frumento, vino et oleo, auro atque argento, lapidibusve pretiosis? Sed haec novimus et vidimus; et videmus, et fastidimus. Id quaerimus, quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit. Hoc placet, hoc sapit, hoc delectat inquirere, quodcunque est illud. Erunt, inquit, omnes docibiles Dei , et ipse erit omnia in omnibus . Ut audio, plenitudo quam exspectamus a Deo, non erit nisi de Deo. 5. Quis vero comprehendat, quam magna multitudo dulcedinis in brevi isto sermone sit comprehensa: Erit Deus omnia in omnibus? Ut de corpore taceam, in anima tria intueor: rationem, voluntatem, memoriam; et haec tria ipsam animam esse. Quantum
Abbreviated transcription (Latin):
loquet᷑ potentias dñi. auditas faci&
om̃es laudes eiꝰ: Id saltẽ qͦd preci¬
puũ est & maximũ. opus indelicoe
nr̃ȩ redemptionis a memoria re-¬
demptoꝵ aliquatenꝰ non recedat.
In quo opere. duo potissimũ quȩ
nunc occurrunt: ur̃is studiis inti¬
mare curabo. Et hoc quã paucis
ad compendiũ potero. memor illiꝰ
sententiȩ. Da occasionẽ sapienti &
sapientior erit. Duo gͦ illa sunt
modus & fructus. Et modus qui¬
dem. dei exinanitio est: fructus
uero nr̃i de illo repletio. Hoc me¬
ditari. sancte spei seminariũ est
illuad summi amoris incentiuu.
Utrumq ꝓfectib nr̃is necessarium:
ne aut spes mercennaria sit si amo¬
re non comitetur aut amor tepe¬
scat si infructuosus putetur. Porro
fructũ talem expectamꝰ nr̃i amoris.
qualem ipse quem amamꝰ ꝓmisit:
mensuram inqͥens plenam & confer¬
tam & coagitatam & suꝑeffluentem
aabunt in sinũ ur̃m. Uensura ista
ut audio: erit sine mensura. Sed ue¬
lim scire cuiꝰ rei futura sit illa men¬

Expanded text:
 auditas faciet omnes laudes ejus? id saltem, quod praecipuum est et maximum, opus videlicet nostrae redemptionis, a memoria redemptorum aliquatenus non recedat. In quo opere duo potissimum, quae nunc occurrunt, vestris studiis intimare curabo. Et hoc quam paucis ad compendium potero, memor illius sententiae: Da occasionem sapienti, et sapientior erit . Duo ergo illa sunt, modus et fructus. Et modus quidem Dei exinanitio est; fructus vero, nostri de illo repletio. Hoc meditari, sanctae spei seminarium est; illud summi amoris incentivum. Utrumque profectibus nostris necessarium, ne aut spes mercenaria sit, si amore non comitetur; aut amor tepescat, si infructuosus putetur. 1296 4. Porro fructum talem exspectamus nostri amoris, qualem ipse quem amamus, promisit: Mensutam, inquiens, plenam, et confertam, et coagitatam, et supereffluentem dabunt in sinum vestrum . Mensura ista, ut audio, erit sine mensura. Sed velim scire, cujus rei futura sit illa men
Abbreviated transcription (Latin):
tua. Ut qui uidelic& contritionẽ &
infelicitatem in uiis ꝓpriis ꝑpes¬
sus fuerat. in ina testimomioꝵ. dĩ
delectaretur: sicut in om̃ib diui-¬
tiis. Et uos gͥ exemplo iusti si de
uobis in humilitate sentitis. senti¬
te & de dño in bonitate. Sic eniͣ
legitis apud sapientẽ. Sentite de
dño in bonitate. & in simplicitate
cordis querite illũ. Hoc autem faci
recordatio: Alioqͥn qͦmodo inplebr¬
tur apłicum illud. in omĩb gras
agentes. si ea ꝓ qͥb graciȩ debent᷑
a corde recesserint: Nolo uos iudai¬
co notari opprobrio. de qͥb scriptu¬
ra testatur qͦd non fuerint memo¬
largiri mortalib: misericors & mise¬

Expanded text:
tua : ut qui videlicet contritionem et tua : ut qui videlicet contritionem et infelicitatem in viis propriis perpessus fuerat, in via testimoniorum Dei delectaretur, sicut in omnibus divitiis. Et vos igitur exemplo justi, si de vobis in humilitate sentitis, sentite et de Domino in bonitate. Sic enim legitis apud Sapientem: Sentite de Domino in bonitate, et in simplicitate cordis quaerite illum . Hoc autem facilrecordatio. Alioquin quomodo implebitur apostolicum illud: In omnibus gratias agentes , si ea pro quibus gratiae debentur, a corde recesserint? Nolo vos Judaico notari opprobrio, de quibus Scriptura testatur quod non fuerint memolargiri mortalibus non cessat mise
Abbreviated transcription (Latin):
reuocat: quomodo blandȩ & fidelis
ꝓmissionis melle merentẽ consolat᷑.
erigit diffidentem: Ait ꝑ ꝓpħam.
Ego infrenabo os tuũ laude mea ne
intereas. Hoc est. Ne intuitu facinoꝵ.
tuoꝵ nimiam incurras tristiciam
atq instar effrenis equi desperatus
inpreceps ruas & pereas. freno te
inqͥt inhibebo indulgentiȩ meȩ: &
meis laudib erigam. respirabisq in
bonis meis: qui de tuis confunderis
malis. dũ me sane benigniorẽ quã
te culpabiliorem mueuies. Noc fre¬
no si infrenatus fuisset cayn. nequa¬
quã desperando dixisset. Maior est
iniquitas mea. quã ut ueniam mercar.
Absit absit. Naior ẽ eiꝰ pietas. quam
queuis iniqͥtas. Ideo iustus non con¬
tinue. s tantũ in pͥncipio sermonis
accusator est sui. Porro autẽ in dei lau¬
des: extrema sermonis claudere con-¬
sueuit. Uidete deniq iustũ hoc ordine
ꝓcedentem. Cogitaui ait uias meas.
& conuerti pedes meos in testimonia

Expanded text:
revocat, quomodo blandae et fidelis revocat, quomodo blandae et fidelis promissionis melle moerentem consolatur, erigit diffidentem. Ait per prophetam: Ego infrenabo os tuum laude mea, ne intereas . Hoc est: Ne intuitu facinorum tuorum nimiam incurras tristitiam, atque instar effrenis equi desperatus in praeceps ruas, et pereas; freno te, inquit, inhibebo indulgentiae meae, et meis laudibus erigam, respirabisque in bonis meis, qui de tuis confunderis malis, dum me sane benigniorem, quam te culpabiliorem invenies. Hoc freno si infrenatus fuisset Cain, nequaquam desperando dixisset: Major est iniquitas mea, quam ut reniam merear . Absit, absit. Major enim est ejus pietas, quam quaevis iniquitas. Ideo justus non continue, sed tantum in principio sermonis accusator est sui : porro autem in Dei laudes extrema sermonis claudere consuevit. Videte denique justum hoc ordine procedentem. Cogitavi, ait, vias meas, et converti pedes meos in testimonia
Abbreviated transcription (Latin):
cogitant. ac per hoc ipsi uere habi¬
tant in unũ. Bonũ est autẽ qͦd faci¬
unt. quia seruant ei iustissime głam
cuiꝰ est: & nichilominꝰ iocundũ. qͥa
delectat. Quã obrem suadeo uobis
amicis meis. reflectere interdũ pe-¬
dem a molesta & anxia recordatione
uiarũ ur̃arũ. & euadere in itinera
planiora serenioris memoriȩ benefi¬
cioꝵ der: ut qͥ in uobis confundimini.
ipsius intuitu respiretis. Uolo uos ex¬
cens. Nelectare in año. & dabit tibi
peticiones cordis tui. Et qͥdem neces-¬
sarius dolor ꝓpeccatis. sed si non sit con¬
tinuus. Sane interpoletur letiori re¬
cordatione diuinȩ benignitatis. ne
forte prȩ tristicia induretur cor: &
desperatione plus pereat. Misceamꝰ
absinthio mel. ut salubris amaritudo
salutem dare tunc possit. cũ in mix.¬
to temperata dulcore bibi poterit.
Qudi deniq am̃ qͦmodo ipse contriti
cordis temperat amaritudinẽ. quomͦ
pusillamimẽ a desperationis baratro

Expanded text:
cogitant; ac per hoc ipsi vere habicogitant; ac per hoc ipsi vere habitant in unum. Bonum est autem quod faciunt, quia servant ei justissime gloriam cujus est, et nihilominus jucundum, quia delectat. 2. Quamobrem suadeo vobis amicis meis reflectere interdum pedem a molesta et anxia recordatione viarum vestrarum, et evadere in itinera planiora serenioris memoriae beneficiorum Dei; ut qui in vobis confundimini, ipsius intuitu respiretis. Volo vos excens: Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui . Et quidem necessarius dolor pro peccatis, sed si non sit continuus. Sane interpoletur laetiori recordatione divinae benignitatis, ne forte prae tristitia induretur cor, et desperatione plus pereat. Misceamus absinthio mel, ut salubris amaritudo salutem dare tunc possit, cum immisto temperata dulcore bibi poterit. Audi denique Deum, quomodo ipse contriti cordis temperat amaritudinem, quomodo pusillanimem a desperationis bacathro
Abbreviated transcription (Latin):
N infine
sermonis. nec me
iterare piget: qua
fieri sacrȩ unctionis participes.
illius uidelic& in qua d̃ĩ beneficia
cũ lȩticia & grarum actione recolit
scã deuotio. Hoc enĩ bonũ est tum
ꝓpter releuandos uitȩ presentis
labores. qui utiq tolerabiliores no¬
bis fiunt exultantib in laude dei
tũ qͥa nichil ita ꝓprie quendam ter¬
ris representat cȩlestis habitationis
statũ. sicut alacritas laudantiũ dm̃:
scriptura dicente. Beati qͥ habitars
dabunt te. De hoc precipue unguen
to: puto dixisse ꝓpħam. Ecce quam
bonũ & quã iocundũ. habitare fr̃s
in uniũ. Sicut unguentũ in capite.
Neq enĩ priori uidet᷑ congruere posse.
Iilud enĩ & si bonũ sit: non ẽ tamen
iocundũ. qͥa recordatio peccatoꝵ a
maritudinem facit: non iocunditatẽ.
Sed nec qui illud faciunt in unũ habi¬
tant. cũ qͥsq peccata ꝓpria lugeat
atq deploret. Qui uͦ in gr̃arũ acti¬
one uersant᷑. dm̃ solũ intuentur &

Expanded text:
n fine sermonis, nec me iterare piget, quod fieri sacrae unctionis participes, illius videlicet, in qua Dei beneficia cum laetitia et gratiarum actione recolit sancta devotio. Hoc enim bonum est, tum propter relevandos vitae praesentis labores, qui utique tolerabiliores nobis fiunt exsultantibus in laude Dei; tum quia nihil ita proprie quemdam terris repraesentat coelestis habitationis statum, sicut alacritas laudantium Deum, Scriptura dicente: Beati qui habitantculorum laudabunt te . De hoc praecipue unguento 1295 puto dixisse Prophetam: Ecce quam bonum et quam jucundum habitare fratres in unum; sicut unguentum in capite . Neque enim priori videtur posse congruere. Illud enim etsi bonum sit, non est tamen jucundum; quia recordatio peccatorum amaritudinem facit, non jucunditatem. Sed nec qui illud faciunt, in unum habitant, cum quisque peccata propria lugeat atque deploret. Qui vero in gratiarum actione versantur, Deum solum intuentur et
Abbreviated transcription (Latin):
turi. s & sacie̾tas uentri: sine fasti¬
dio tamen. Subumbra ei quẽ de¬
siderauieram sedi. & fructus eiꝰ dul¬
cisgutturi meo. Nos quoq ubi
sponsa pausat pausemus parit᷑:
de sumpto gustu patremfamilias
glorificantes qui nos ad tales
epulas inuitauit. sponsum eccłȩ¬

Expanded text:
turi, sed et satietas ventri; sine fastituri, sed et satietas ventri; sine fastidio tamen. Sub umbra ejus quem desideraveram sedi, et fructus ejus dulcis gutturi meo. Nos quoque ubi sponsa pausat, pausemus pariter, de sumpto gustu patremfamilias glorificantes, qui nos ad tales epulas invitavit, sponsum Eccle
Abbreviated transcription (Latin):
cit non ut ꝓpħa uiuere. s sedisse.
Sedere eniꝰ: quiescere est. Plus ẽ au¬
tem quiescere in umbra quã uiue.¬
re. sicut uiuere plus eͤ quã tantũ¬
modo esse. in ea. Igitur quod est
cõmune multoꝵ. ꝓpħa assumens
sibr. in umbra eiꝰ uiuimus inquit:
sponsa uͦ habens prȩrogatiuam:
etiam quod sub ea singulariter se¬
derit głatur. Non em̃ ut ille plu¬
raliter inuimus. ita & hȩc sedimꝰ
dixit s singulariter sedi: ut agno.¬
scas prȩrogatiuam. Ubi itaq nos
cum labore uiuimus. qui conscii
peccatoꝵ sub timore seruius:
ibi hȩc deuota & amans suauiter
requiescit. Deniq timor penã
habet. amor suauitatẽ. Unde ait:
& fructus eidulcis gutturi meo:
gustum contemplatiõis eiꝰ signifi¬
cans. quẽ obtinuerat ꝑ amorem
suauiter sublenata. At istud in
umbra. quia ꝑ speculũ & in eni¬
giate. Erit cum declinauerint
umbrȩ crescente lumine. immo
penitus disparuerint. & subintra

Expanded text:
cit: non, ut propheta, vivere, sed sedisse. cit: non, ut propheta, vivere, sed sedisse. Sedere enim quiescere est. Plus est autem quiescere in umbra quam vivere, sicut vivere plus est quam tantummodo esse in ea. Igitur quod est commune multorum propheta assumens sibi: In umbra ejus vivimus, inquit; sponsa vero habens praerogativam, etiam quod sub ea singulariter sederit, gloriatur. Non enim ut ille pluraliter: Vivimus; ita et haec: Sedimus dixit; sed singulariter, sedi, ut agnoscas praerogativam. Ubi itaque nos cum labore vivimus, qui conscii peccatorum sub timore servimus, ibi haec devota et amans suaviter requiescit. Denique timor poenam habet, amor suavitatem. Unde ait: Et fructus ejus dulcis gutturi meo; gustum contemplationis significans, quem obtinuerat per amorem suaviter sublevata. At istud in umbra, quia per speculum et in aenigmate. Erit cum declinaverint umbrae crescente lumine, imo penitus disparuerint, et subintrab
Abbreviated transcription (Latin):
it sequi & dicere. in umbra eiꝰ sumꝰ:
s in umbra inquit er uuimꝰ int̾
gentes Et tu gͦ uide ut uiuas exem¬
plo ꝓpħȩ in umbra eiꝰ. ut quandoq
& regnes in lumine eiꝰ. Nec enĩ tan¬
tum umbram habet. habet & lucẽ.
Ipse ꝑ carnem umbra ẽ fider ipse ẽ¬
intelligentiȩ lumen ꝑ sp̃m. Et caro
ẽ enim. & sp̃s. Caro in carne manen¬
tib. sp̃s ante faciem nram. id est in
futuro: si tamen quȩ retrosunt
obliuiscentes. ad ea quȩ ante sunt
nosm&. ipsos extendimus. quo ꝑue¬
nientes experiamur de uerbo quod
dixit. Caro non ꝓdest quicquam:
sp̃s ẽ qui uiuificat. ec ignoro qͦa
in carne adhuc manens quis dixerit.
paradysum. non dũ ad tercium &¬
lum rapi meruimus. xp̃i interim
carne pascamur. misteria uenere¬
mur. exempla sectemur. fidem ser.¬
uenius. & uiuimꝰ ꝓfecto in umbra.
In umbra eiꝰ quẽ desiderauera sedr
Fortassis felicio aliquid ista exꝑtam
se głatur in eo quod se in umbra di¬

Expanded text:
it sequi et dicere: In umbra ejus sumus; it sequi et dicere: In umbra ejus sumus; sed; in umbra, inquit, ejus vivimus inter gentes. Et tu ergo vide ut vivas exemplo prophetae in umbra ejus, ut quandoque et regnes in lumine ejus. Nec enim tantum umbram habet, habet et lucem. Ipse per carnem umbra est fidei, ipse intelligentiae lumen per Spiritum. Et caro est enim, et spiritus. Caro, in carne manentibus; spiritus, ante faciem nostram, id est in futuro; si tamen quae retro sunt obliviscentes, ad ea quae ante sunt nosmetipsos extendimus, quo pervenientes experiamur de verbo quod dixit: Caro non prodest quidquam, spiritus est qui vivificat . Nec ignoro quod in carne adhuc manens quis dixerit: paradisum, nondum ad tertium coelum rapui meruimus, Christi interim carne pascamur, mysteria veneremur, exempla sectemur, fidem servemus; et vivimus profecto in umbra. 8. In umbra ejus quem desideraveram sedi. Fortassis felicius aliquid ista expertam se gloriatur in eo, quod se in umbra di
Abbreviated transcription (Latin):
Quȩ enĩ inquit uidua in deliciis est:
unens mor tua ẽ.D eniq sapi¬
entia carmᷤ mors ẽ. S & mor¬
tis ẽ umbra. illius scilic& quȩ cru¬
ciat in ętermr̃ Sedimus & nos ali¬
quando in tenebrosis & unibra mor¬
ris. carnaliter conuersantes & non
ex fide uiuentes. mortui iam qͥdem
iusticiȩ. a morte uͦ scd̾a paulominꝰ
absorbendi. Quantũ &eniꝰ umbra
ꝓpe ẽ corpori cinꝰ ẽ umbra. tantũ
ꝓ certo ita illa nr̃a inferno ap.¬
ꝓpinquauit. Deniq isi quia dñs
adiunit me inquit. paulominus
habitasset in inferno anima mea.
Nunc autem de umbra mortis ad ui¬
tȩ transiuimꝰ umbram. magis an¬
tem trans lati sumus de morte in
uitam. in xp̃i umbra uiuentes. si ta¬
men uiuentes & non mortur. Nec
enim reor. continuo ut quis in um.¬
bra eiꝰ fuerit quod uiuat mea. qͥa
non plane omĩs qui fidem habet
ex fide uiuit. Nam fides sine ope¬
rib mortua eͤ. nec potest dare ui¬
tam. quã minime ipsa habuerit.

Expanded text:
Quae enim, inquit, vidua in deliciis est, Quae enim, inquit, vidua in deliciis est, vivens mortua est . Denique sapientia carnis mors est. . Sed et mortis est umbra, illius scilicet quae cruciat in aeternum. Sedimus et nos aliquando in tenebrosis et umbra mortis, carnaliter conversantes, et non ex fide viventes; mortui jam quidem justitiae, a morte vero secunda paulo minus absorbendi. Quantum etenim umbra prope est corpori cujus est umbra, tantum pro certo vita illa nostra inferno appropinquavit. Denique: Nisi quia Dominus adjuvit me, inquit, paulo minus habitasset in inferno anima mea . Nunc autem de umbra mortis ad vitae transivimus umbram; magis autem translati sumus de morte ad vitam , in Christi umbra viventes, si tamen viventes, et non mortui. Nec enim, reor, continuo, ut quis in umbra ejus fuerit, quod vivat in ea, quia non plane omnis qui fidem habet ex fide vivit. Nam fides sine operibus mortua est; nec potest dare vitam, quam minime ipsa habuerit.
Abbreviated transcription (Latin):
bra ei caro er: umbra eiꝰ fides. Ma¬
riȩ obumbrauit ꝓprii filii caro: mͥ
dñi fides. Quãquam & mͥ quoq qͦmͦ
non obumbrat caro. qui inimisterio
manduco eam: Et sc̃a nichilomimꝰ
uirgo fidei & ipsa exꝑta eͦ umbra:
eui dictum ẽ. & beata que credi¬
disti. Sub umbra ei quẽ desidera.¬
umbra eiꝰ uiuimꝰ inter gentes.
In umbra in gentib. in luce cum
angelis. In umbra sumus quadiu
ꝑfidem ambulamꝰ. & non ꝑ spe-¬
ciem. Et ideo iustus in umbra. qͥ
ex fide uiuit. At qui uunt ex in¬
tellectu beatus ẽ: quia non in um¬
bra iam. s in lumine. Iustus erat
sciens successurum fidei intellectũ:
intellectui reuelandũ lumen uitȩ:¬
& uitam luminis. Prius ẽ uenire
ad umbram. & ita ad id cuiꝰ umbra
ẽ ꝑtransire: qm̃ nisi credideritis ait:
non intelligetis. Uides fidem & uitã
esse. & inte mubram: Nam e regio¬
ne uita in deliciis agens. qm non eͤ
ex fide. & mors est: & inbra mortis.

Expanded text:
bra ejus, caro ejus; umbra ejus, fides. Mabra ejus, caro ejus; umbra ejus, fides. Mariae obumbravit proprii Filii caro; mihi, Domini fides. Quanquam et mihi quoque quomodo non obumbrat caro, qui in mysterio 1434 manduco eam? Et sancta nihilominus Virgo fidei et ipsa experta est umbram, cui dictum est: Et beata quae credidisti . Sub umbra ejus quem desideraumbra ejus vivemus inter gentes . In umbra in gentibus, in luce cum angelis. In umbra sumus, quandiu per fidem ambulamus, et non per speciem; et ideo justus in umbra, qui ex fide vivit. At qui vivit ex intellectu, beatus est; quia non in umbra jam, sed in lumine. Justus erat sciens successurum fidei intellectum, intellectui revelandum lumen vitae, et luminis vitam. Prius est venire ad umbram, et ita ad id cujus umbra est pertransire, quoniam, nisi credideritis, ait, non intelligetis . 7. Vides fidem et vitam esse, et vitae umbram. Nam e regione vita in deliciis agens, quoniam non est ex fide, et mors est, et umbra mortis.
Abbreviated transcription (Latin):
buntur huic omĩa ligna siluaꝵ:
quia & si sint arbores pulchrȩ
& magne quȩ opem ferre uide¬
antur. orando. ministrando. do.¬
cendo. exemplis iuuando. solus ta¬
men dĩ sapientia xp̃c lignum ẽ
uitȩ. solus panis unius qui descen¬
ub umbra eiꝰ quẽ desiderr sait.¬
ueram sedi & fructus eiꝰ dulcis
gutturi meo. Merito eiꝰ deside¬
rauerat umbrar. de quo & refri¬
gerium esset & refectionẽ parit᷑
aceptura D̾am cetera quidem
siluarũ ligna & si umbram solacii
habent. s non uite refectionem:
non fructus ꝑpetuos salutis. Unus
ẽ enim uitȩ auctor. unus mediator
dicit sponsȩ suȩ. salus tua ego sũ.
Non moyses inquit dedit uobis
panem hunc de celo. s pater me.¬
us dat uobis pane de cȩlo ue-¬
rum. Propterea gͦxpͦi potis¬
simu̾ desiderat umbr̃a:
quod solus sit qui non solũ ab estu
refrigerat uitioꝵ. s & replet de¬
lectatione uirtutu. Sub umbra
enꝰ quem desideraueram sedi. Um¬

Expanded text:
buntur huic omnia ligna silvarum, buntur huic omnia ligna silvarum, quia, etsi sint arbores pulchrae et magnae, quae opem ferre videantur orando, ministrando, docendo, exemplis juvando, solus tamen Dei Sapientia Christus lignum est vitae, solus panis vivus qui de coub umbra ejus quem desideraveram sedi, et fructus ejus dulcis gutturi meo . Merito ejus desideraverat umbram, de quo et refrigerium esset et refectionem pariter acceptura. Nam caetera quidem silvarum ligna, etsi umbram solatii habent, sed non vitae refectionem, non fructus perpetuos salutis. Unus est enim vitae auctor, unus mediator dicit sponsae suae: Salus tua ego sum . Non Moyses, inquit, dedit vobis panem hunc de coelo, sed Pater meus dat vobis panem de coelo verum . Propterea ergo Chrisssimum desideraverat umbram, quod solus sit qui non solum ab aestu refrigerat vitiorum, sed et replet delectatione virtutum. Sub umbra ejus quem desideraveram sedi. Um
Abbreviated transcription (Latin):
nib s non angłis. & sicut ꝓpħa
speciosu predicat forma prę
lis. sic ista certe in eodem sp̃u
loquens sub tẏpo fructiferȩ
arboris siluestrumq lignoꝵ hoc
loco efferre uoluit hominẽ din
suꝑ om̃em głam hominir non
aut̾e suꝑ excellentiam angeloꝵ
sicut malus inter ligna siluaꝵ. sic
dilectus meus inter filios. Et be.¬
ne inter filios. quia cum esset
unicus patris sii. multos illi &
absq imndia filios ad quirere stu.¬
duit. quos non confunditur uoca¬
re fratres. ut sit ipse primogeni¬
tus in multis frib Iure autem
prȩponitur uniuersis adoptatis
ꝑ gr̃am. his qui ꝑ naturam filiꝰ ẽ.
sicut malus inter ligna siluaꝵ. sic
dilectus meus inter filios. Merito
sicut malus qui instat fructife.¬
rȩ arboris. & umbram restigerii
habet. & fert fructum optimũ.
In non uere fructiferum lignum:
cuiꝰ flores fructas honoris& ho¬
nestatis. Semq lignũ uitȩ ẽ. apprȩ¬
hendentib eum. Non compara.¬

Expanded text:
nibus , sed non angelis; et sicut Propheta nibus , sed non angelis; et sicut Propheta speciosum praedicat forma prae lis; sic ista certe in eodem spiritu loquens, sub typo fructiferae arboris silvestriumque lignorum hoc loco efferre voluit Hominem Deum super omnem gratiam hominum, non autem super excellentiam angelorum. 5. Sicut malus inter ligna silvarum, sic dilectus meus inter filios. Et bene inter filios; quia cum esset unicus Patris sui, multos illi et absque invidia filios acquirere studuit, quos non confunditur vocare fratres, ut sit ipse primogenitus in multis fratribus. Jure autem praeponitur universis adoptatis per gratiam is qui per naturam filius est. Sicut malus inter ligna silvarum, sic dilectus meus inter filios. Merito sicut malus, qui instar fructiferae arboris et umbram refrigerii habet, et fert fructum optimum. An non vere fructiferum lignum, cujus flores fructus honoris et honestatis? Denique lignum vitae est apprehendentibus eum . Non compara
Abbreviated transcription (Latin):
qui faciat bonũ. non ẽ usq ad
unũ. Sicut malus inter ligna
siluaꝵ. sic dilectus meus inter
filios. Una inter ligna siluarn᷑
dñis iħ c arbor faciens fructum:
scđm hominẽ sane & si prȩlatus
hominib. s ab angłis minoratus.
Nliro & enĩ modo & angłis sese fa¬
ctus caro subiecit. & angłos sibi ma¬
nens ds subiectos retinuit. De.¬
niq indebitis in quit angłos ascen.¬
dentes & descendentes suꝑ filiũ
hominis. quod in imo eodemq
homine xp̃o iħu & infirmitate᷑
foueant. & stupeant maiestatem.
Quia gͦ sponse id dulcius quod se imr¬
minuit sapit. libentuis attollit
gram. prȩfert miscdiam. stupet
dignationẽ. Libuit ꝓinde homi¬
nem inter homines ammirari:
non inter angłos dm̃: tanquam
& non plane inter hortoꝵ plan¬
taria. Nec putat minui laudes:
ubi de consideratione infirmita¬
tis. pietatis bonitas exaltatur.
Quo eniꝰ iuxta aliquid a laudibus
temperat. eo item iuxta aliqͥd
entius fortiusq dicit esse homi¬

Expanded text:
faciat bonum, non est usque ad . Sicut malus inter ligna silvarum, sic dilectus meus inter filios. Una inter ligna silvarum Dominus Jesus arbor faciens fructum, secundum hominem sane, etsi praelatus hominibus, sed ab angelis minoratus . Miro etenim modo et angelis sese factus caro subjecit, et angelos sibi manens Deus subjecto retinuit. Denique: Videbitis, inquit, angelos ascendentes et descendentes super Filium hominis : quod in uno eodemque homine Christo Jesu et infirmitatem foveant, et stupeant majestatem. Quia ergo sponsae id dulcius, quod se imminuit, sapit; libentius attollit gratiam, praefert misericordiam, stupet dignationem. Libuit proinde hominem inter homines admirari, non inter angelos Deum, tanquam  et non plane inter hortorum plantaria. Nec putat minui laudes, ubi de consideratione infirmitatis pietatis bonitas exaltatur. Quo enim juxta aliquid a laudibus temperat, eo item juxta aliquidm est Dei sapientius fortiusque dicit esse homi
Abbreviated transcription (Latin):
codicib legeratis. qualla & nunc
me uiua uoce disserente ex hoc
auditorio sp̃s scĩ recentia repor.¬
tatis. Salubria sunt: s minime
illa salubriter inter psallendũ
reuolintis. Sp̃s enim sc̃s illa ho¬
ra gratũ non recipit. quicquid
aliud quã debes neglecto eo quod
debes optuleris. Quiꝰ semꝑ face.¬
re uoluntatẽ ad eiꝰ uoluntatem
ipso inspirante possimꝰ. gr̃a &¬

Expanded text:
codicibus legeratis, qualia et nunc codicibus legeratis, qualia et nunc me viva voce disserente ex hoc auditorio Spiritus sancti recentia reportatis. Salubria sunt, sed minime illa salubriter inter psallendum revolvitis. Spiritus enim sanctus illa hora gratum non recipit, quidquid aliud quam debes, neglecto eo quod debes, obtuleris. Cujus semper facere voluntatem ad ejus voluntatem ipso inspirante possimus, gra
Abbreviated transcription (Latin):
nedictus uoluit appellare. ut ex¬
hoc clarius aperiret. quã nos
operi illi uellet esse intentos.
Unde uos moneo dilectissim. pu¬
re semꝑ ac strenue diuinis inter.¬
esse laudib. Strenue qͥdem. ut
sicut reuerenter ita & alacriter
ño assistatis. Non pigri. non
somnolenti. non oscitantes. non
parcentes uocib. non preciden¬
tes uerba dimidia. non integra
transilientes. non fractis & remis¬
sis uocib muliebre quiddam bal¬
badenare sonantes. s uirili ut
dignũ est & sonitu & affectu uo¬
ces sciꝰ sp̃s deꝓmnentes. Pure uͦ ut
nil aliud dum psallitis quã qͦd
psallitis cogitetis. Nec solas dico
uitandas cogitationes uanas & oci¬
osas. uitandȩ sunt & illȩ illa dũ-¬
taxat hora es illo loco quas offici¬
ales fr̃s ꝓ cominun necessitate
quasi necessario frequenter ad¬
mittere compelluntur. S ne
illa quidem ꝓfecto recipere
tunc consuluerun quȩ forte pau¬
lo ante in claustro sedentes in

Expanded text:
nedictus voluit appellare, ut exnedictus voluit appellare, ut exhoc clarius appareret quam nos operi illi vellet esse intentos. Unde vos moneo, dilectissimi, pure semper ac strenue divinis interesse laudibus. Strenue quidem, ut sicut reverenter, ita et alacriter Domino assistatis: non pigri, non somnolenti, non oscitantes, non parcentes vocibus, non praecidentes verba dimidia, non integra transilientes, non fractis et remissis vocibus muliebre quiddam balba de nare sonantes; sed virili, ut dignum est, et sonitu, et affectu voces sancti Spiritus depromentes. Pure vero, ut nil aliud dum psallitis, quam quod psallitis cogitetis. Nec solas dico vitandas cogitationes vanas et otiosas: vitandae sunt et illae, illa duntaxat hora, et illo loco, quas officiales fratres pro communi necessitate, quasi necessario, frequenter admittere compelluntur. Sed, ne illa quidem profecto recipere tunc consuluerim, quae forte paulo ante, in claustro sedentes, in
Abbreviated transcription (Latin):
sine inquit. sic eniꝰ decet nos im¬
plere omẽm iusticiam: consumina¬
tione ꝓfecto iusticiȩ in humilita.¬
tis ꝑfectione constituens. Iustus
gͦ humilis. iustus conuallis est. Et
si humiles inuenti fuerimus. ger.¬
minabimus & nos sient lilium: &
florebimus in ęternũ ante dnm.
An non uere uel tunc maxime se
lilium conuallium comꝓbabit. cũ
reformabit corpus humilitatis
nr̃ȩ configuratum corpori clari¬
tatis suȩ. Non ait corpus nr̃m. s
corpus humilitatis nr̃e. ut huiꝰ
lẏlii miro & sempiterno candore
solos significet humiles illustran¬
dos. Et hȩc dicta sint ꝓ eo qͦd spon¬
sus se florem campi & lilium esse
conuallium ꝓtestatus est. Lam eti¬
am quid de sua consequenter cariᷤᷤ.¬
sima ꝓtestetur bonũ esset audire:
s hora non patitur. Ex regula
namq nr̃a: nicbil operi dĩ prepo.¬
nere licet. Quo quide nomine lau¬
dum sollemnia quȩ dõ in oratorio
cotidie ꝑsoluuntur. pater ideo be.¬

Expanded text:
Sine, inquit; sic enim decet nos imSine, inquit; sic enim decet nos implere omnem justitiam , consummationem profecto justitiae in humilitatis perfectione constituens. Justus ergo humilis, justus convallis est. Et si humiles inventi fuerimus, germinabimus et nos sicut lilium, et florebimus in aeternum ante Dominum. An non vere vel tunc maxime se lilium convallium comprobabit, cum reformabit corpus humilitatis nostrae, configuratum corpori claritatis suae? Non ait, corpus nostrum, sed, corpus humilitatis nostrae: ut hujus lilii miro et sempiterno candore solos significet humiles illustrandos. Et haec dicta sint pro eo quod sponsus se florem campi, et lilium esse convallium protestatus est. 8. Jam etiam quid de sua consequenter charissima protestetur, bonum esset audire: sed hora non patitur. namque nostra nihil operi Dei praeponere licet. Quo quidem nomine laudum solemnia, quae Deo in oratorio quotidie persolvuntur, Pater ideo Be
Abbreviated transcription (Latin):
& coronam. in utroq mirabiliter
tibi me allicis: uterq fums iolen¬
tissimus ad trahendum. Trahe me
post te. libenter te sequor. libenti.¬
us fruor. Si sic bonus es dñe seqͦn.¬
tib te: qualis futurus es conseqͤn.¬
tibus: Ego flos campi. Qui diligit
me. ueniat in campñ. non refugr¬
at mecũ & ꝓ me mire certamen:
ut possit dicere. Bonu̾ certamen
gantes. s humiles potus qui de se
presumere nesciunt. martyrio
idonei sunt: addit se etiam lilium
esse conuallium. id est humilium
coronam. specialem głam futurȩ
exaltationis ipsoꝵ. huiꝰ eminentia
floris designans. Erit namq cũ
omĩs uallis implebitur & omis
mons & collis humiliabitur. o
tunc candor ille uitȩ eternȩ. lili¬
um plane non collium s conual.¬
lium apparebit. Iustus germina¬
bit sicut lilium inquit. Quis iu¬
stus nisi humilis. Seniq cum se
manib baptistȩ serui dñs inclima.
ret. & ille expauesceret magestate:

Expanded text:
et coronam: in utroque mirabiliter et coronam: in utroque mirabiliter tibi me allicis; uterque funis violentissimus ad trahendum. Trahe me post te: libenter te sequor, libentius fruor. Si sic bonus es, Domine, sequentibus te, qualis futurus es consequentibus? Ego flos campi. Qui diligit me, veniat in campum, non refugiat mecum et pro me inire certamen, ut possit dicere: Bonum certamen gantes, sed humiles potius, qui de se praesumere nesciunt, martyrio idonei sunt; addit se etiam lilium esse convallium, id est humilium coronam, specialem gloriam futurae exaltationis ipsorum hujus eminentia floris designans. Erit namque cum omnis vallis implebitur, et omnis mons et collis humiliabitur : et tunc candor ille vitae aeternae, lilium plane, non collium, sed convallium, apparebit. Justus germinabit sicut lilium, inquit . Quis justus, nisi humilis? Denique cum se manibus Baptistae servi Dominus inclinaret, et ille expavesceret majestatem,