comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
eadẽ scientia ñ uitat. ferrũ in aqua ꝑditur :
quia exdissoluco opere intelligentia fatuatur
Quã ꝑfecto intelligentiã adhoc̃ nouimꝰ dari: ut
ant̾e dantis ocułos exbona debeat actione resti
tui: Unde & recte is qͥ ferrũ amiserat: clamabat:
ram: Habent enĩ hoc electi ꝓpriũ. ut si quando
eis in sua scientia furtiua uane głȩ culpa sub¬
ripit᷑. ad cor uelocit᷑ redeant: & quicqͥd inse an¬
te districti udicis oculos dampnabile inueni¬
unt. lacrimis insequant᷑ Qui flentes ñ solum
caute inspiciunt mala quȩ cõmisert̾: sed ex
accepto munere quȩ reddere etiã bona debu¬
erunt: qr ninurũ tanto se amplius peccatores
sentiunt:. quanto ex neglectu boras quȩ agere
poterant. debicores tenent᷑: Recte gͦ qui fer¬
rũ ꝑdiderat clamat. heu. heci. heu. & hoc ipsũ
mũtuo acceꝑam: Ac si dicat: Iilud ꝑdissolutio¬
nẽ negligentie ꝑdidi: quod ut ꝑbona oꝑa red¬

Expanded text:
eadem scientia non vitatur, ferrum in aqua perditur, eadem scientia non vitatur, ferrum in aqua perditur, quia ex dissoluto opere intelligentia fatuatur. Quam profecto intelligentiam ad hoc novimus dari, ut ante dantis oculos ex bona debeat actione rtui. Unde recte is qui ferrum amiserat, clamabat: ram. » Habent enim hoc electi proprium, si quando eis in sua scientia furtive vanae gloriae culpa subrepit, ad cor velociter redeant: et quidquid in se ante districti judicis oculos damnabile inveniunt, lacrymis insequuntur. Qui flentes non solum caute inspiciunt, quae mala commiserunt, sed ex accepto munere quae reddere etiam bona debuerunt: qui nimirum tanto se amplius peccatores sentiunt, quanto ex neglectis bonis quae agere poterant debitores tenentur. Recte ergo qui ferrum perdidit, clamat: « Heu, heu, heu, et hoc ipsum mutuo acceperam. » Ac si dicat: Illud per dissolutionem negligentiae perdidi, quod ut per bona opera red
Abbreviated transcription (Latin):
in his plura. nec tam̃ sibimet diuersa sentimꝰ.
Non ẽ aut̃ secura leacia indiuinis paginis uł for¬
tia uł multa cognoscere: sed cognita custodire:
Nam qui bene intelligit: qͥd intelligendo debeat
agnoscit Quanto enĩ intellectus latius exten¬
ditur: tanito ad explenda oꝑa enixius ligat᷑:
Unde in euangło ueritas dicit̾ Cui multũ da
tũ est: mnultũ querstꝰ ab eo & cui cõmendauer̃
multũ : plus petent ab eo Deputem igitur in¬
quo plus nobis creditur ex benignitate: eo
debito es amplius tenemur inõpere Et ple¬
rũq eadẽ intelligentie accepte pecunia. ciĩ ad
usuras auditorib datur. amictitur : nisi caute
uni eorũ securis ex manubrio in ꝑfundũ lapsa
disparuit Ferrũ quippe in mãnubrio est : do¬
nũ intellectus in corde: ligna uero ꝑ hoc cedere.
est: praue agentes increpare: Quod ñ numquã
dii fluxe agit᷑. dũ lapsus uane głe in accepta

Expanded text:
in his plura, nec tamen sibimet diversa sentimus. in his plura, nec tamen sibimet diversa sentimus. Non est autem secura laetitia 701 in divinis paginis vel fortia, vel multa cognoscere, sed cognita custodire. Nam qui bene intelligit, quid intelligendo debeat agnoscit. Quanto enim intellectu latius extenditur, tanto ad explenda opera enixius ligatur. Unde in Evangelio Verittum est, multum quaeritur ab eo; et cui commendaverunt multum, plus petent ab eo . Deputemus inquo plus nobis creditur ex benignitate, eo debitores amplius tenemur in opere; et plerumque eadem intelligentiae accepta pecunia, cum ad usuras auditoribus datur, amittitur, nisi caute uni eorum securis ex manubrio in profundum lapsa disparuit . Ferrum quippe in manubrio est donum intellectus in corde. Ligna vero per hoc caedere est prave agentes increpare. Quod nonnunquam dum fluxe agitur, dum lapsus vanae gloriae in accepta
Abbreviated transcription (Latin):
Quid multas diuitias appellatas ꝑ significationẽ
credim: nisi abundantia acumina consilioꝵ:
quȩ quȩrentis manꝰ inuenit. eũ hȩc cogitatio
tractantis gignit: Has & enĩ salomon sapien¬
ciȩ aiuitias contemplatꝰ: ait: Corona sapientiũ:
diuitiȩ eorũ: Qui qr diuitias non metalla ter¬
rena. sed prudentiã nominat: ilico ꝑcontrarie¬
tatẽ subdit. fatuitas stultorũ: inprudentia
Si enĩ coronã sapientiũ t̾renas diuitias diceret:
ꝓculdubio fatuitatẽ stulcorũ. pauꝑtatẽ potius
quã imprudentiã fateret᷑: sed dum fatiutatẽ
stultoꝵ imprudentiã subdidit: sapientiũ diui¬
tias quia prudentiam dixerit. indicauit
His in se paulus scientie diuitias contẽplatꝰ. &
contẽplationẽ suã considerationȩ humanȩ fra¬
gilitatis humilians : ait habemus thesaurũ istũ
inuasis fictilibus Multas itaq apud nos diui¬
tias repperim:cũ dona habundantis intelligen¬
tiȩ. sacra eloquia inuestigando ꝑcipimꝰ: atq

Expanded text:
Quid multas divitias appellatas per significationem credimus, nisi abundantia acumina consiliorum? Quae quaerentis manus invenit, cum haec cogitatio tractantis gignit. Has etenim Salomon sapientiae divitias contemplatus ait: Corona sapientium divitiae eorum . Qui quia divitias non metalla terrena, sed prudentiam nominat, illico per contrarietatem subdit: Fatuitas stultorum imprudentia . Si enim coronam sapientium terrenas divitias diceret, procul dubio fatuitatem stultorum paupertatem potius quam imprudentiam fateretur. Sed dum fatuitatem stultorum imprudentiam subdidit, sapientum divitias quia prudentiam dixerit, indicavit. Has in se Paulus scientiae divitias contemplatus, et contemplationem suam consideratione humanae fragilitatis humilians, ait: Habemus thesaurum istum in vasis fictilibus . Multas itaque apud nos divitias reperimus, cum dona abundantis intelligentiae, sacra eloquia investigando percipimus, atque
Abbreviated transcription (Latin):
dicens Nec quȩ ueracit̃ intellexi. meo ingenio
tribui : nec m̃ti propͥe si qua egisse me bona
ẽtigit. hȩc pͥncipalit̾ deputaui Qui adhuc
sub tilius humilitatẽ nob sui cordis insinuans :¬

Expanded text:
dicens: Nec quae veraciter intellexi, meo ingenio dicens: Nec quae veraciter intellexi, meo ingenio tribui, nec menti propriae si qua egisse me bona contigit, nec principalem deputavi. Qui adhuc subtilius humilitatem nobis sui cordis insinuat,
Abbreviated transcription (Latin):
tia haberet : quidã sapiens minume dixisset.
Sipientia abseonsa. & chesaurꝰ inuisus. que uti¬
licas utrisq:. Sc̃i aut̃ uiri robur suũ aurũ ñ
deputant: q qͣntolibet ingenio fulgeant. ni¬
chil se eẽ. ex sius uirib pensant. Et cũ sentire
om̃a ualent̾ possunt. prius intelligere semet¬
ipsos cupiunt: quatui lum̃ ingenii more solis
prius illustret locũ in quo oritur. & post modũ
eetenxr adꝗ̃ ꝓcedendo dilatatur : ne si intenden¬
do cognoscendis aliis semet ipsos nesciant. ibi so¬
lis radius ubi oritꝰ tenebrascat Ingenii itaq
uirtutẽ ad cognoscendã ꝓpria infirmitatem
dirigunt: atq ex infirinitatis sue meliꝰ cogni¬
tione conualescunt. Aurũ gͦ rol ur ñ erẽdit᷑:
si maccepto ingenio fiducia ñ habetur
QQuod bene salomon ad monensait. habe fidutiã
in dño extoto corde tuo: & ne ĩnitaris pruden¬
tie cuę. Dicat gͦ: si putaui aurũ robur meũ:

Expanded text:
tia haberet, quidam sapiens minime dixisset: « tia haberet, quidam sapiens minime dixisset: « Sapientia absconsa, et thesaurus invisus, quae utilitas in utriusque ? Sancti autem viri robur suum aurum non deputant, quia quantolibet ingenio fulgeant, nihil se esse ex suis viribus pensant. Et cum sentire omnia valenter possunt, prius intelligere semetipsos cupiunt, quatenus lumen ingenii more solis prius illustret locum in quo oritur, et postmodum caetera, ad quae procedendo dilatatur, ne si intendendo cognoscendis aliis semetipsos nesciant, ibi solis radius ubi oritur obtenebrescat. Ingenii itaque virtutem ad cognoscendam propriam infirmitatem dirigunt, atque ex infirmitatis suae melius cognitione convalescunt. Aurum ergo robur non creditur, si in accepto ingenio fiducia non habetur. Quod bene Salomon admonens, ait: Habe fiduciam in Domino in toto corde tuo, et ne innitaris prudentiae tuae . Dicat ergo: Si putavi aurum robur me
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑserutemur: qd hoc in loco auris aecipun.
nisi p̃clari intellectus in geniũ : quid obritũ. nisi m̃¬
tẽ: quȩ dum igne amoris ex coquit᷑. semꝑ inse ser¬
uat claritatẽ pulchritudinis. cotidiana innouatio¬
ne feruoris: lescit eñ mens ꝑ torporẽ ueterasce¬
re : quȩ studet ꝑ desideriũ semꝑ inchoare:
Hinc namq ꝑ paulũ dicitꝰ: renouamini spu mentis
ur̃e. Hinc psalmista qui adꝑfectionis iã culin
ꝑuenerat: quasi inchoans dicebat: dixi. nunc
cepi: q uidelicet si lassescere al ineho atis bonis
nolumꝰ : ualde necesse ẽ. ut inchoare nos cotidie ere¬
damꝰ. Nec abhorret arationis ordine. qͦd auro
dicimꝰ ingeniũ designari: qr sic̃ in ornam̃to aurũ
subponitur. ut gẽmarii desupordo disponatur:¬
ita clara scõrũ ingenia. diuinis munerib humi¬
lit̾ substernunt᷑: &e distineta suꝑse gratiarum
dena ꝑcipiunt Wnisi qͥd simile aurũ cũ sapier¬

Expanded text:
perscrutemur, quid hoc in loco aurum accipimus, perscrutemur, quid hoc in loco aurum accipimus, nisi praeclari intellectus ingenium; quid obryzum, nisi mentem? quae dum igne amoris excoquitur, semper in se servat claritatem pulchritudinis quotidiana innovatione fervoris. Nescit enim mens per torporem veterascere, quae studet per desiderium semper inchoare. Hinc namque per Paulum dicitur: Renovamini spiritu mentis vestrae . Hinc Psalmista, qui ad perfectionis jam culmen pervenerat, quasi inchoans dicebat: Dixi, nunc coepi , quia videlicet si lassescere ab inchoatis bonis nolumus, valde necesse est ut inchoare nos quotidie credamus. Nec abhorret a rationis ordine quod auro dicimus ingenium designari, quia sicut in ornamento aurum supponitur, ut gemmarum desupita clara sanctorum ingenia divinis muneribus humiliter substernuntur, et distincta super se gratiarum dona percipiunt, et nisi quid simile aurum cum sapien
Abbreviated transcription (Latin):
ne hurꝰ lucis quę fulget extrinsecus delectati¬
one rapiantur Lux̃ ⁊ippe uisibilis si i cau¬
te diligit᷑. aluce inuisibili corcȩcat᷑: qr quanto
extra se inhians animꝰ fundit̾: tanto amplius
in int̾nis obtutib reuerberat᷑ Unde sollertes
quiq ne corporeis sensib nimis ad exteriora
dilabant᷑. continuo studio intris mentẽ suam
occulta custodie disciplina se colligunt: ut
tantomagis inueniant᷑ interius in tegri. qͣnto
minꝰ sunt᷑ exterius fusi Hoc & enĩ u̾igore dis¬
ciplinȩ intra m̃tis suȩ archana se coñstrinxe¬
rat: qui exterioris uite appeatũ fugiens dice¬
asserit. qr fulgentẽ solem &e lunã incedentem
clare ñ uideret. atq ex his incordis abditis
lȩtatus ñ sit : qr nimirũ gaudere non poterat.
de his que ꝑ delectationis desideriũ ñ uide
bat. Si uero cuncta hȩc quȩ iuxta historiã tra¬
ctando transcurrimꝰ ꝑ allegorie qͦq misteria

Expanded text:
ne hujus lucis, quae fulget extrinsecus, delectatine hujus lucis, quae fulget extrinsecus, delectatione rapiantur. Lux quippe visibilis si incaute diligitur, a luce invisibili cor caecatur, quia quanto extra se inhians animus funditur, tanto amplius in internis obtutibus reverberatur. Unde solertes quique ne corporeis sensibus nimis ad exteriora dilabantur, continuo studio intra mentem suam occulta custodiae disciplina se colligunt, ut tanto magis inveniantur interius integri, quanto minus sunt exterius fusi. Hoc enim vigore disciplinae intra mentis suae se arcana constrinxerat, qui exterioris vitae appetitum fugiens, diceasserit, quia fulgentem solem et lunam incedentem clare non viderit, atque ex his in cordis abditis laetatus non sit, quia nimirum gaudere non poterat de his quae per delectationis desiderium non videcuncta haec quae juxta historiam tractando 700 discurrimus per allegoriae quoque mysteria
Abbreviated transcription (Latin):
fulgeret. & lunã incedentẽ clare : & lȩcatũ ẽ.
inabseondito cor meũ. Quid hoc loco uidere
dicit᷑. nisi desiderant̃ intueri. Unde & psal¬
mista ait Iniqͥtatẽ si aspexi incorde meo: ñ
exaudiet diĩs Que iumirĩ iniqͥtas inore expͥ¬
mi ñ posset: si ñ conspiceretꝰ in corde: sed aliud
ẽ. iudere ꝑuidiciũ: aliud ꝑ appetitũ: Beatus
gͦ iob fulgentẽ solem. & clare incedentẽ lunã.
nequaꝗͣ uidisse se ꝑhibet: ut se demonstret
p̃sentis luc is speciem ñ appetisse: Ae si post des¬
pectũ terrene suȩ abundantie. patent̃ insi¬
nuet Quid dicã. qr nequaꝗͣ in auro letatꝰ sũ.
qͥ i ipsa qͦq luce corporea delectatus ñ sum
scĩ &e cuĩ iuiri postꝗͣ om̃a p̾sentis uite oblectam̃¬
ta despiciunt: p̃illiꝰ lucis int̾ne dulcedine ab
hac exteriori luce animũ quasi a tenebris auer¬
tunt: multũq secũ intrinsecus contendunt :

Expanded text:
fulgeret, et lunam incedentem clare, et laetatum est fulgeret, et lunam incedentem clare, et laetatum est in abscondito cor meum. Quid hoc in loco videre dicitur, nisi desideranter intueri? Unde Psalmista ait: Iniquitatem si conspexi in corde meo, non exaudiat Deus . Quae nimirum iniquitas in ore exprimi non posset, si non conspiceretur in corde. Sed aliud est videre per judicium, aliud per appetitum. Beatus ergo Job fulgentem solem, et clare incedentem lunam nequaquam vidisse se perhibet, ut se demonstret praesentis lucis speciem non appetisse. Ac si post despectum terrenae suae abundantiae patenter insinuet: Quid dicam, quia nequaquam in auro laetatus sum, qui in ipsa quoque luce corporea delectatus non sum? Sancti etenim viri postquam omnia praesentis vitae oblectamenta despiciunt, prae illius lucis internae dulcedine, ab hac exteriori animum luce quasi a tenebris avertunt: multumque secum intrinsecus contendunt,
Abbreviated transcription (Latin):
tus sũ manũ ineã ore meo: quȩ ẽ iniqͥtas ma¬
xima. & nogatio c̃tri dm̃ altissimũ: Incertum
ñ est qͦd utr̃aq hȩc luminaria humanis ministe¬
riis deputata. cęli miliciȩ uocant᷑: in quoꝵ eul¬
tu multos nouimꝰ scriptura teste cecidisse. si¬
Et qr sol ce luna alit̃ uident᷑ adusũ. alit̾ aduene¬
rationẽ: eo more quo acultorib siuis uenerari
manũ ore suo In qua uidelicet osculatione : qͥd
aliud quã grã uenerationis expͥmitur: quod si
fecisset umꝰꝗͣ. hoc iniqͥtatẽ maximã. &e dei
negationẽ uocat Sed postꝗͣ tanta de se locissu¬
periorib uirtutũ culmina narrauit: qͥd nunc
inirũ memorat. si solem & lunã ñse adorasse
manifestat. Unde pensandũ ẽ. qͦd postꝗͣ in auro
ñ habuisse fidutiã. nec in multis diuiciis lȩtatũ
se fuisse cestat᷑. adhuc ad sublimiori ducitur
ut tanto nos magis erudiat: qͣnto de se aliqua
subtilius narrat: Ait enĩ: Si iudi solem cum

Expanded text:
re meo, quae est iniquitas maxima ei negatio contra Deum altissimum. - Incertum non est quod utraque haec luminaria humanis ministeriis deputata coeli militiae vocantur, in quorum cultum multos novimus, Scriptura teste, cecidisse, siEt quia sol et luna aliter videntur ad usum, aliter ad venerationem, eo more quo a cultoribus suis venerari manum ore suo. In qua videlicet osculatione, quid aliud quam gratia venerationis exprimitur? Quod si fecisset unquam, hoc iniquitatem maximam et Dei negationem vocat. Sed postquam tanta de se locis superioribus virtutum culmina narravit, quid nunc mirum memorat, si solem ac lunam non se adorasse manifnon habuisse fiduciam, nec in multis divitiis laetatum se fuisse testatur, adhuc ad sublimiora ducitur, ut tanto nos magis erudiat quanto de se aliqua subtilius narrat. Ait enim: Si vidi solem cum
Abbreviated transcription (Latin):
letant᷑: Qua in re dubiũ ñ est qr tanto quisq
minꝰ dolet. qͦd desint ęt̾na: quanto magis gau¬
det qđ adsint tẽporalia: & qͥ minꝰ dolet quod
desunt tẽporalia: certius expectat ut ad sur
ȩtua: Hoc itaq de terrenis reb gaudiũ beat
iob ñ se habuisse testificans: sub iungit dicens

Expanded text:
laetantur. Qua in re dubium non est, quia tanto quisque laetantur. Qua in re dubium non est, quia tanto quisque minus dolet quod desint aeterna, quanto magis gaudet quod adsint temporalia; et qui minus dolet quod desint temporalia, certius exspectat ut adsint aeterna. Hoc itaque de terrenis rebus gaudium beatus Job non se habuisse testificans, subjungit dicens
Abbreviated transcription (Latin):
Quid gͦ nisi abstante fugere ẽ. transeuntib reb
in herere : Quis namq umꝗͣ decurrentiũ flu¬
minũ tumidis uerticib raptus. manere ipse
fixus potuit. deorsũ unda defluente: quisqͥs gͦ
defluere deuitatꝰ. suꝑ ẽ. ut qđ a fluic fugiat:
ne ꝑhoc qđ imat. in hoc cogatur ꝑuenire qd uitat:
Qui enĩ reb labentib inheret : illo uidelicet tra¬
hit᷑ qͦ tendit qd̾ tenet Prius itaq curandũ ẽ.
nequisq temporalia diligat: ac deinde ne in
isdẽ temꝑalib quȩ ñ ad delectationẽ sibi s ad
usũ retinet. fidutiã ponat: qm̃ conunetus de¬
currentibꝰ. mox statũ suũ animꝰ ꝑdit: Nam ui¬
te p̃sentis fluctus trahit. quẽ leuat: & ualde
demens ẽ. qui in unda uoluit᷑. & plantã figere
conat᷑. S suit pleriq qͥ & si in reb transcuntib
fiduciã nequaꝗͣ ponunt: cũ tam̃ sibimet ad
usus necessarios ab unde ad sunt. m̃te tacira

Expanded text:
Quid ergo a stante fugere est, nisi transeuntibus rebus Quid ergo a stante fugere est, nisi transeuntibus rebus inhaerere? Quis namque unquam decurrentium fluminum tumidis vorticibus raptus manere ipse fixus potuit, deorsum unda defluente? Quisquis ergo defluere devitat, superest ut quod defluit fugiat, ne per hoc quod amat in hoc cogatur pervenire quod vitat. Qui enim rebus labentibus inhaeret, illo videlicet trahitur, quo tendit quod tenet. Prius itaque curandum est ne quis temporalia diligat, ac deinde ne in eisdem temporalibus quae non ad delectationem sibi, sed ad usum retinet, fiduciam ponat, quoniam conjunctus decurrentibus mox statum suum animus perdit. Nam vitae praesentis fluctus trahit quem levat, et valde demens est qui in unda volvitur, et plantam figere conatur. Sed sunt plerique qui etsi in rebus transeuntibus fiduciam nequaquam ponunt, cum tamen sibimet ad usus necessarios abunde adsunt, mente tacita
Abbreviated transcription (Latin):
Dbrit ũ dicun rude aurũ: Sẽs gͦ uir nec au¬
rũ robur. nec sibi ẽẽ obrizã idẽ rudem auri
molẽ. fiduciã credidit: qr spem atq delectatio¬
nẽ suã in solius gr̃a conditoris figens. neq
de quantitate auri. neq de specie peccauit:
De creatore qͥppe desperisse fuerat. si spem in cre¬
at᷑a posuisset In reb autẽ dubii.s spem fixerat
diues ille: qui dicebat Anima habes multa bona
pesica in annos plurimos: reqͥesce. comede. bi¬
le. eputare. S hunc. suna uox increpat: diceis
stulte. hac nocte animã tuã repetunt ate:
que aut̃ parasti cuiꝰ ert̃: Eadẽ enĩ noete sub¬
latus ̃:ꝗͥ inrerũ sibi ab undantia. multa tem¬
pori fuerat prestolatus ut scilicet qui in
longũ sibi subsidia colligendo prospiceret:
subsequentẽ diem uł unũ minime uideret:
Quasi in aquis enĩ defluentib fundamentũ pone¬
re ẽ : in reb labentib spei fiduciã uelle so lida¬
re. Stante enĩ inꝑpetuũ dõ: transeunt omĩa

Expanded text:
bryzum dicimus obrude aurum. Sanctus ergo vir nec aurum robur, nec sibi esse obryzum, id est rudis auri molem fiduciam credidit, quia spem atque delectationem suam in solius gratia conditoris figens, neque de quantitate auri, neque de specie peccavit. De creatore quippe desperasse fuerat, spem in creatura posuisse. In rebus autem dubiis spem fixerat dives ille, qui dicebat: Anima, habes multa bona reposita in annos plurimos, requiesce, comede, bibe, epulare. Sed hunc superna vox increpat, dicens: Stulte, hac nocte animam tuam repetunt a te; quae autem parasti, cujus erunt ? Eadem enim nocte sublatus est, qui in rerum sibi abundantia multa tempora fuerat praestolatus, ut scilicet qui in longum sibi subsidia colligendo prospiceret, subsequentem diem vel unum minime videret. Quasi in aquis enim defluentibus fundamentum ponere est in rebus labentibus spei fiduciam velle solidare. Stante enim in perpetuum Deo, transeunt omnia.
Abbreviated transcription (Latin):
tiȩ radice descende: paulo suꝑius p̃misit dicens.
Si ambulauii inuanitate: & festinauit indolo pes
m̃s atq ut monstret quã fuerit adeuncta pa¬
uidus ad om̃a cirẽspectus: inferius asserit dicets
semꝑ enĩ quasi tum̃tes suꝑ me fluctꝰ. timui dm̃
Qui scilicet inꝑsperis positus. atq ab undantia
rerũ fultꝰ. Si spem aut insuis actib aut in circũ¬
fluentib reb poneret : ꝑ fecto iustus ñ esset:
Sed qͣndo iste uir sc̃s inse̾ spem posuit. qͥ aperte

Expanded text:
tiae radice descendere, paulo superius praemisit, dicens: tiae radice descendere, paulo superius praemisit, dicens: Si ambulavi in vanitate, et festinavit in dolo pes meus . Atque ut monstraretur quam fuerit ad cuncta pavidus, et ad omnia circumspectus inferius asserit, dicens: Semper enim quasi tumentes super me fluctus timui Dominum . Qui scilicet in prosperis positus, atque abundantia rerum fultus, si spem aut in suis actibus aut in circumfluentibus rebus poneret, profecto justus non esset. Sed quando iste vir sanctus in se spem posuit, qui aperte
Abbreviated transcription (Latin):
iusũ est. de pͥmis quattuor uirtutib loquar: pru¬
dentia. temperantia. fortitudo atq iustitia. tan¬
to ꝑfectȩ sunt singule: quanto uicissim sibimet
iuncte: disiuncte autẽ ꝑfecte ẽẽ nequaꝗͣ posst
qr nec prudentia uera est. quȩ iusta. temperans.
&e fortis ñ est: Nec ꝑfecta temperantia: quȩ for¬
tis. iusta & prudens ñ est Nec fortitudo in tegra :¬
quȩ prudens. temperans. & iusta ñ est: Nec ueroe
inse uirtutes habuerit: enumerando singulas
innotescit: Nam bona pudiciciȩ insinuans: di¬
cit. si deceptũ ẽ. cor meũ suꝑ mulierẽ: Atq
ut eidẽ pudicicie de monstraret. humilitatis grãn
nullatenꝰ defuisse: post cetenr sub iungit si con¬
tempsi udiciũ sub ire cũ seruo meo Qui ut hu¬
militati suȩ ostenderet miscđam fuisse coniunc¬
tã: paulo post dicit: sinsgaui quod uolebant
pauꝑibꝰ Atq ut miscđam suã oftenderet de iusti¬

Expanded text:
visum est, de primis quatuor virtutibus loquar, pruvisum est, de primis quatuor virtutibus loquar, prudentia, temperantia, fortitudine, atque justitia; tanto perfectae sunt singulae, quanto vicissim sibimet conjunctae. Disjunctae autem perfectae esse nequaquam possunt, quia nec prudentia vera est quae justa, temperans et fortis non est, nec perfecta temperantia quae fortis, justa et prudens non est, nec fortitudo integra quae prudens, temperans et justa non est, nec vera in se virtutes habuerit, enumerando singulas innotescit. Nam bona pudicitiae insinuans, dicit: Si deceptum est cor meum super mulierem . Atque ut eidem pudicitiae demonstraret humilitatis gratiam nullatenus defuisse, post caetera subjungit: Si contempsi subire judicium cum servo meo . Qui ut humilitati suae ostenderet misericordiam fuisse conjunctam, paulo post dicit: Si negavi quod volebant pauperibus . Atque ut misericordiam suam ostenderet de justi
Abbreviated transcription (Latin):
trgit: sed ñ humiles quordã uͦ quasi humiles:
s ñ misericordes: quosdã quasi misericordes:
sed nequaꝗͣ iustos: quosdã uͦ quasi iustos: s in
se potius quã in dũo confidentes & certum est
qr nec castitas incorde erꝰ uera ẽ: cui humilitas
de est. Quippe.qr suꝑbia se intrinsec corrũpen
catur Nec humilitas uera ẽ. eui miscdã iuncta
ñ est : qr nec debet humilitas dici. quę ad cõpassio¬
nẽ frat̾ne miserie nescit icliari Nec miscđa
uera ẽ. que a rectitudine iustiiȩ existit alienaꝰ
qr quȩ potest ꝑ iniustitiã pollur neseit ꝓculdu¬
bio sibimet ipsi misereri: Nec iustitia ierae est.
quȩ fidutiã suã ñ in conditore om̃iũ. sed inse
fortasse aut in reb conditis ponit: qr dii acrea¬
tore spem subtrahit. ipse sibi pͥncipalis iusticiȩ
ordinẽ ꝑuertit Una itaq uirtꝰ sine aliis. aut
om̃ino nulla ẽ aut in ꝑfecta Ut enĩ sic̾ quibdã

Expanded text:
tigit, sed non humiles; quosdam vero quasi humiles, tigit, sed non humiles; quosdam vero quasi humiles, sed non misericordes; quosdam quasi misericordes, sed nequaquam justos; quosdam vero quasi justos, sed in se potius quam in Domino confidentes. Et certum est quia nec castitas in ejus corde vera est, cui humilitas deest, quippe quia superbia se intrinsecus corrumpeamore. Nec humilitas vera est cui misericordia juncta non est, quia nec debet humilitas dici, quae ad compassionem fraternae miseriae nescit inclinari. Nec misericordia vera est quae a rectitudine justitiae existit aliena, quia quae potest per injustitiam pollui, nescit procul dubio sibimetipsi misereri. Nec justitia vera est quae fiduciam suam non in conditore omnium, sed in se fortasse, aut in rebus conditis ponit, quia dum a creatore spem subtrahit, ipse sibi principalis justitiae ordinem pervertit. Una itaque virtus sine aliis, aut omnino nulla est, aut imperfecta. Ut enim, sicut quibusdam
Abbreviated transcription (Latin):
onerosum ñ est: qr &e pre¬
dicator egregius dic̃ Fadẽ
uob̾ sc ribere. michi quidẽ
non pigrũ : uob aut̃ necessa¬
rium Beatus iob id rirco gestas uirtutes
narrat: qr int̾ inerepationis uerba ce ꝑcussi¬
onis uerbera dep̾hensus. ab spei fiducia m̃tẽ suã
labe factari considerat: Multa qͥppe egisse se
mala: ab increpantib amicis audierat ⁊or ne
uerbis parit᷑ & flagellis pressa. in desperationẽ
mens corruat. hanc ꝑsuarũ iurtutũ memoriã
ad spͥem reformat: ut nequaꝗͣ se debeat in cala¬
mitate deicere. quȩ tranquillitatis suȩ temꝑe
se meminerat tam sublimia egisse: Quia igitur
intentionis etꝰ causã dixunꝰ: restat ut auditas
dit᷑: tunc ueracit̾ pollet: cũ uitiis ex alia parte
ñ subiacet Namsi ex alio uicus subditꝰ: nec hoc
est solidc᷑. ubi stare putabat᷑ Unaquęq enĩ
uirtꝰ tanto sola minor ẽ: qͣnto desunt cȩterae
Nam sepe quosda pudicos quidẽ uidisse nos con¬

Expanded text:
n est, quia et praedicator egregius dicit: Eadem vobis scribere mihi quidem non pigrum, vobis autem necessarium . Beatus Job idcirco gestas virtutes narrat, quia inter increpationis verba et percussionis verbera deprehensus, a spei fiducia mentem suam labefactari considerat. Multa quippe et egisse se mala ab increpantibus amicis audierat, et ne verbis pariter et flagellis pressa in desperationem mens corruat, hanc per suarum virtutum memoriam ad spem reformat, ut nequaquam se debeat in calamitate dejicere, quae tranquillitatis suae tempore se meminerat tam sublimia egisse. Quia igitur intentionis ejus 697 causam diximus, restat ut auditas ditur, tunc veraciter pollet, cum vitiis ex alia parte non subjacet. Nam si ex alio vitiis subditur, nec hoc est solidum, ubi stare putabatur. Unaquaeque enim virtus tanto minor est, quanto desunt caeterae: Nam saepe quosdam pudicos quidem vidisse nos con
Abbreviated transcription (Latin):
peregrinationis erũpna. qm̃ eam quã appetun
adhuc creatoris sui speciem contẽplari minime
sinunt᷑. omnẽ p̃sentis uite copiã. inopiam dẽ¬
putant : qr uidelicet nil extrae dmn sufficit mt
que ueracit̃ dm̃ quęrit D plerũq eis ipsa
sua abundantia fit uehem̃t̃ onerosa: quia
hoc ipsũ grauit̾ tolerant. qͦd festinantes ad
patriã initiuere multa portant Unde fit.
ut hec cũ indigentib ꝑximis deuote parcian¬
tur : quatinꝰ dũ sumit iste qͦd ñ habet. depo¬
nat ille qͦd amplius habebat: nec coniuator
uacius ambulet: nec eũ quẽ retardare inuia
poterat. nimiũ onꝰ grauet. Electi gͦ de mul
disꝑgunt᷑. aut despiciendo deserunt᷑: Seqͥt¬

Expanded text:
peregrinationis aerumna, quoniam eam quam appetunt adhuc creatoris sui speciem contemplari minime sinuntur, omnem praesentis vitae copiam inopiam deputant, quia videlicet nil extra Deum sufficit menti quae veraciter Deum quaerit; et plerumque eis ipsa sua abundantia fit vehementer onerosa, quia hoc ipsum graviter tolerant, quod festinantes ad patriam in itinere multa portant. Unde fit ut haec cum indigentibus proximis devote partiantur, quatenus dum sumit iste quod non habet, deponat ille quod amplius habebat; nec conviator vacuus ambulet, nec eum quem retardare in via poterat nimium onus gravet. Electi ergo de multdispergunt, aut despiciendo deserunt. Seq
Abbreviated transcription (Latin):
diceuma pdnitur eni is cuius ꝑeendem seriptuguia
uita laudatui: N acuns quippe dierum est.: qui qua¬
ubet auiltum usxerit. ecatis suȩ tpr̃a inuanitate
consumit. At contra plenus dierum đo: eui nequa¬
quam dies sici pereundo transeunt: s ex cocidiana
mercede boni oꝑis. apud iustum uidicem & postqũa
trans acti fuerint reseruantur: S quia sunt qui
hec eciam iaty po soẽ ȩccłie int̃pretari desiderant:
quiorsim uotis tantomagis obediendum est. quanto
eorum sgali intelligentiȩ congaudendum: si quatuor¬
decim ꝑ denarium ducimꝰ. ad centesimũ & quadra¬
gesimum numerum ꝑuenimu̾s & recte uita scẽ¬
quia atriuq testam̃tum custodiens. & tam scdm
legis decalogum. qũa scđm quatuor euangłii li¬
beos uiuens usq ad ꝑfectionis culm̃ extenditur:
Unde & paulus apłs quamuis epłas quindecim scͥp¬
serit seã tñ eccłia ñ ampliuis quam quatuor decim
tenet: ut ex epłarum numero ostenderet. quoddo¬

Expanded text:
dierum ponitur, nisi is cujus per eamdem scripturam vita laudatur. Vacuus quippe dierum est qui, et quamlibet multum vixerit, aetatis suae tempora in vanitate consumpsit. At contra plenus dierum dicitur cui nequaquam dies sui pereundo transeunt, sed ex quotidiana mercede boni operis apud justum judicem et postquam transacti fuerint reservantur. Vet. XXV. 48. Sed quia sunt qui haec etiam in typo sanctae Ecclesiae interpretari desiderant, quorum votis tanto magis obediendum est quanto et eorum spiritali intelligentiae congaudendum, si quatuorer denarium ducimus, ad centesimum et quadragesimum numerum pervenimus. Et recte Ecquia utrumque testuor Evangelii libros vivens, usque ad perfectionis culmen extenditur. Unde et Paulus apostolus quamvis Epistolas quindecim scripserit, sancta tamen Ecclesia non amplius quam quattenet, ut etiam ex ipso Epistolarum numero ostenderet quod do
Abbreviated transcription (Latin):
siones multę sunt: apud patrem quippe inanso¬
nes multȩ sunt: quia in illa beatitudinis ut
ñ disparem unusquisq uixta dispar meritusa lo
non sentit: quia tantum sibi. quantum ꝑceꝑst
sufficit Sorores gͦ cum fr̃ib adhereditatẽ uenl¬
unt. quia in firmi illuo cũ fortib admittuntus.
quatinus siquis ꝑ inꝑfectionem ñ erit summus
ab hereditatis tñ sorte ꝑ humilitatem ñ sit ꝙtta¬
neus: Quas bene paulus mansiones uincuiq
em merita distributas insinuat dicens alia uila¬

Expanded text:
siones multae sunt . Apud Patrem quippe mansiosiones multae sunt . Apud Patrem quippe mansiones multae sunt, quia in illa beatitudinis vita non dispari unusquisque juxta dispar meritum locunon sentit, quia tantum sibi quantum perceperit sufficit. Sorores ergo cum fratribus ad haereditatem veniunt, quia infirmi illuc cum fortibus admittuntur, quatenus si quis per imperfectionem non erit summus, ab haereditatis tamen sorte per humilitatem non sit extraneus. Quas bene Paulus mansiones unicuique secundum merita distributas insinuat, cum ait: Alia cla
Abbreviated transcription (Latin):
sufficiunt: infirmitatis sue conscii. pietatis eus
gremio tenentur Qui in quantum p̃ualent ma¬
la uitant: quamuis in quantũ appetunt. altiora
bona ñ impleant. Quos t̃n benigne dñs susciptt:
eosq ap̃ se ꝓ modulo digne retributionis admit¬
tit: Unde & sequitur Deditq eis pat̃ suus heredi¬
tiosȩ memorantur: ipse etiam quasi eximꝑfectoꝵ
typo uelut infirmȩ. hereditatem int̾st̾s accipi¬
unt Usus namq uitȩ ueteris ñ habebat. ut he¬
reditatem femine int̾ masculos sortirentur: quia
legis seueritas fortia eligens. infirma contem¬
infirmitatis sue conscuis. desortienda oȩ lestis pa¬
trimonii hereditate desperet Pat̃ enim ñr. int̾
masculos. feminis uira successionis tribuit: quia
int̾ fortes atq ꝑfectos. infirmos atq humiles ad
sortem suꝑnę hereditatis admittit Unde ipsa it¬
ritas in ęuangłio dicit In domo pactis mei: maa¬

Expanded text:
sufficiunt, infirmitatis suae conscii, pietatis ejus sufficiunt, infirmitatis suae conscii, pietatis ejus gremio continentur. Qui in quantum praevalent mala vitant, quamvis in quantum appetunt altiora bona non impleant. Quos tamen benigne Dominus suscipit, eosque apud se pro modo dignae retributionis admittit. Unde et sequitur: ciosae memorantur, ipsae etiam quasi ex imperfectorum typo velut infirmae haereditatem inter fratres accipiunt. Usus namque vitae veteris non habebat ut haereditatem feminae inter masculos sortirentur, quia legis severitas fortia eligens, infirma conteminfirmitatis suae conscius de sortienda coelestis patrimonii haereditate desperet. Pater enim noster inter masculos etiam feminis jura successionis tribuit, quia inter fortes atque perfectos, infirmos et humiles ad sortem supernae haereditatis admittit. Unde ipsa Veritas in Evangelio dicit: In domo Patris mei man
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ species urtutum cõmittit Scudet quippe int̾n
arbitrisiudicio placere: & inintimis dissderiis fis¬
leuata. fedos mores conuersationis humaheo  ss¬
cendere Unde bene & de eisdem filiab betaus¬
dicitur: Non sunt autẽ inuente mulieres speciose
sicut filiȩ iob in uniũsa terra Electorum quippe
animȩ om̃e humanũ genus quod int̃ta scđm ho¬
minem conuersatur. sue pulchittudinis decore tr̃as¬
cendunt: quantoq se exterius affligendo despitiũ.
tanto intus uerius cõponuntur hino est enĩ qͥ soẽ¬
eccłie quȩ electorũ pulchritudine decoratur: ꝑ psil¬
mistam dicitur Concupiuit rex speciem tuam: De
qua paulo post subditur Omĩs gła euis filie regũ
ab intus Nam si foras głam quereret: intus he¬
ciẽm quam rex concupiscetet non haberet lnqͣ¬
atq iꝑsa uiuendi ꝑfectione ceterorũ merita ex¬
cedant: ñ tulli t̃ñ quia ad altiora assequenda ñ

Expanded text:
per species virtutum ornat et comit. Studet quippe interni per species virtutum ornat et comit. Studet quippe interni arbitri judicio placere, et, intimis desideriis sublevata, foedos mores conversationis humanae transcendere. Unde bene et de eisdem filiabus bea Non sunt autem inventae mulieres speciosae sicut filiae Job in universa terra. - Electorum quippe animae omne humanum genus, quod in terra secundum hominem conversatur, suae pulchritudinis decore transcendunt. Quanto exterius affligendo se despiciunt, tanto intus verius componuntur. Hinc enim se, quae electorum pulchritudine decoratur, per Psalmistam dicitur: Concupivit rex speciem tuam . De qua paulo post subditur: Omnis gloria ejus filiae regum ab intus . Nam si foris gloriam quaereret, intus speciem, quam rex concupisceret, non haberet. atque ipsa vivendi perfectione caeterorum merita transcendant, nonnulli tamen quia ad altiora assequenda non
Abbreviated transcription (Latin):
te suibditur. Ex quib te delectauerunt filiȩ regũ
in honore tuo. Sc̃e namq anime ab antiquis patrib
ad cognitionẽ ueritatis editȩ. redemptorem suũ in
honore euis delectant: quia ex eo q bene agunt.
suȩ latidi nil uendicant. Quia uͦ t̃rio ordin̾e huma¬
num genus etiam carnis tesurrectione renouatũ
in illo concentu ȩt̃nę latidis assumitur. t̾cia filia cor¬
nustibii uocatur Quid enim ꝑ cornustybii: nͥ le¬
ticum laudis dĩ non iam ex fide. s specie contempla¬
ta cantabitur. Ibi a nob̾ conditor nr̃ laudũ suarũ
ueracit̃ cantus recipit : qui bumanũ genus & conden¬
dodiem. & redim̃do casiam. & assumendo cornustybi
fecit. Qui enim lix fuimus conditi: & nc̃ sumus
casia redempti: erimus quandoq cornustybii in
exultatione ȩt̃ne laudis assumpti S pͥusquam ad
nuptiarum thalamũ sponsa ꝑueniat. om̃em ase ui¬
tȩ. feditatem respuit : & sponisi amori p̃parans se

Expanded text:
tem subditur: Ex quibus delectaverunt te filiae regum tem subditur: Ex quibus delectaverunt te filiae regum in honore tuo. Sanctae namque animae ab antiquis patribus ad cognitionem veritatis editae Redemptorem suum in ejus honore delectant, 1165 quia ex eo quod bene agunt suae laudi nihil vindicant. Quia vero tertio ordine humanum genus etiam carnis resurrectione renovatum in illo concentu aeternae laudis assumitur, tertia filia Cornustibii vocatur. Quid enim per Cornustibii nisi laeticum laudis Dei non jam ex fide, sed ex specie contemplata cantabitur. Ibi a nobis conditor noster laudum suarum veraces cantus recipit, qui humanum genus et condendo diem, et redimendo casiam, et assumendo cornustibii fecit. Qui enim lux fuimus conditi, et nunc sumus casia redempti, erimus quandoque cornustibii, in exsultatione aeternae laudis assumpti. Sed priusquam ad nuptiarum thalamum sponsa perveniat, omnem a se vitae foeditatem respuit, et sponsi amori praeparans sese
Abbreviated transcription (Latin):
maiorib studiis utimut: cũ salutẽ nequaquã serua¬
mus habitam.s. teparate curamꝰ ablatam: & quia õs¬
hii qui ad nisum nr̃e reꝑationis. magnis intra scãm
eccłiam opinionib pollent. nom sod̾s filie uelut ca¬
sia ex merito tedolent: ut quia pͥma filia quasi di¬
es extitit ꝑ dignitatẽ conditionis: scdã sit casia ꝑ
redemptori ꝑ ꝑpħam dicitur Mirra & gutta ⁊
casia auestimentis tuis agradib e burneis: ex
quib te delectauerunt filiȩ regum in honore tuo
Quid enim mitrȩ & guttȩ & caliȩ nomine: nͥ uir¬
tutũ suauitas designatur: Quid eburneis gͣdib:
nisi magna nitens fortitudine ꝑficientiũ ascensus
expͥmitur. Redemptor gͥ ueniens. mirra. guita.
in quib idem odor ab eburneis gradib ducitut: qr
in eis uirtutum opinio ñ ex ostensione simulationis
s ex ueri ac solidi oꝑis ascensu generatur bene au¬

Expanded text:
majoribus studiis utimur, cum salutem nequaquam servamajoribus studiis utimur, cum salutem nequaquam servamus habitam, sed reparare curamus ablatam. Et quia omnes hi annisus nostrae reparationis magnis intra sanctam Ecclesiam opinionibus pollent, nomen secundae filiae velut casia ex merito redolet, ut quia prima filia quasi dies exstitit per dignitatem conditionis, secunda casia sit per Redemptori per Prophetam dicitur: Myrrha, et gutta, et casia a vestimentis tuis a gradibus eburneis, ex quibus te delectaverunt filiae regum in honore tuo . Quid enim myrrhae, guttae et casiae, nomine nisi virtutum suavitas designatur? Quid eburneis gradibus nisi magna nitens fortitudine proficentium ascensus exprimitur? Redemptor igitur veniens myrrha, gutta et In quibus iste odor eburneis gradibus ducitur, quia in eis virtutum opinio non ex ostensione simulationis, sed ex veri ac solidi operis ascensu generatur. Bene au
Abbreviated transcription (Latin):
qua iustus homo conditus fuerat. tantis quantis
nõ opus est uirtutib ñ indigebat: quia si stare sic ÷
conditus uellet. hostem extiã positum uincere sine
difficultate potuisset Postquam nͦ ꝑ assen sum ho¬
minis semel aduersarius adintima irrupit: la¬
boriosius. iam uictor eicitur: qui adhuc inpugnãs
sine labore pelleretur. Multa namq nunc exhi¬
benda sunt: quȩ in paradiso necessaria ñ fuerũt.
Nc̃ quippe opus est. uirtute pacientiȩ: labori¬
osa eruditione doetrine: catigatione corporis:
assiduitate p̃cis: confessione delictorum ⁊ inundatio¬
ne lacrimarum: quorum ꝑfecto omnium conditus
homo n eguit: quia salutis bonum exipsa sua con¬
ditione ꝑcepit Egro quippe amarum poculũ porri¬
gitur: ut ad salutis statum morbo sublato reuocetur.
Sano autem nequaquam p̃cipitur quid accipiat ut
conualeat: s a quib caueat. ne languescat Nunc gͦ

Expanded text:
qua justus homo conditus fuerat tantis quantis qua justus homo conditus fuerat tantis quantis nunc opus est virtutibus non indigebat, quia si stare sicut est conditus vellet, hostem extra positum vincere sine difficultate potuisset. Postquam vero per assensum hominis semel adversarius ad intima irrupit, laboriosius jam victor ejicitur, qui adhuc impugnans sine labore repelleretur. 44. Mbenda sunt quae in paradiso necessaria non fuerunt. Nunc quippe opus est virtute patientiae, laboriosa eruditione doctrinae, castigatione corporis, assiduitate precis, confessione delictorum, inundatione lacrymarum; quorum profecto omnium conditus bono non eguit, quia salutis bonum ex ipsa sua conditione percepit. Aegro quippe poculum amarum porrigitur, ut ad salutis statum morbo sublato revocetur. Sano autem nequaquam praecipitur quid accipiat ut convalescat, sed a quibus caveat ne languescat. Nunc ergo
Abbreviated transcription (Latin):
eni q ꝑ paulum dr̃. xp̃i bonus odor sumus do
hinc est qͥ scã ȩccłia in electis suis quand̾a fraglan¬
tiam suauitatis odorata: incanticorũ cantico
loquitur dicens Donec rex in recubitu suo ẽẽt.
nardus mea dedit odorem suũ ac si aꝑte dicat:
Quousq meis obtutibꝰ rex apud se in iequie se¬
creci cȩlestis absconditur. electorum mens uittu¬
tum odorib exercetur.: ut quo adhuc eũ quem ap¬
pecit ñ uidet. ardentius ꝑ desidium flagret: Re¬
ge quippe in recubitii suo posito nardus odorem
dat: dum quiescente in sua beatitudine dão. sco¬
rum uiitus in eccłia magnę nob̾ grãm suauitatis
amministrat Quia gͦ & conditum lucȩ innocen¬
cie claruit. & redemptũ genus humanũ exerci¬
tio botiorum oꝑum odorem suauitatis asꝑsit: & pͥ¬
ma filia recte dies. & sccła ñ in congrue casia nomi¬
natur Sene autem casia dr̃:: quȩ in tanto sublimis
uitȩ odore dilatatur: lnipsa quippe sua origine in

Expanded text:
risti bonus odor sumus Deo . Hinc est quod sancta Ecclesia, in electis suis quamdam fragrantiam suavitatis odorata, in canticorum Cantico 1164 loquitur, dicens: Donec rex in recubitu suo est, nardus mea dedit odorem suum . Ac si aperte dicat: Quousque meis obtutibus rex apud se in requie secreti coelestis absconditur, electorum vita miris virtutum odoribus exercetur, ut quo adhuc eum quem appetit non videt, ardentius per desiderium flagret. Rege quippe in recubitu suo posito, nardus odorem dat, dum, quiescente in sua beatitudine Domino, sanctorum virtus in Ecclesia magnae nobis gratiam suavitatis administrat. Quia ergo et conditum luce innocentiae claruit, et redemptum genus humanum exercitio bonorum operum odorem suavitatis aspersit, prima filia recte Dies, et secunda non incongrue Casia nominatur. Bene autem Casia dicitur, quae in tanto sublimis vitae odore dilatatur. In ipsa quippe sua origine in
Abbreviated transcription (Latin):
tam magno humano genere. nec parui desunt. qui
dictis meis debeant instrui: nec magni desunt qui
cognitȩ meȩ ualeant infirmitatis misereri: ꝑ utra¬
q aliis fr̃ib quantum possum euram confero: ab
illis spero Illis dixi exponendo qͥ faciant: istis a¬
perio confitendo qͥ parcant Illis ũborũ medicam̃ta
ñ subtrabo: istis lacerationẽ uulnerũ ñ abscondoꝵ
Igit᷑ queso ut qͥsqͥs hoc legerit. ap̃ districtũ uidicem
solatiũ mͥ suaue orationis inpendat. ⁊ om̃e qͥ in me
sordidũ dep̃hendit. fletibꝰ diluat Orationis aut̃ atq
expositionis iurtute collata. lector m̃s in recõpensatio¬
ne me suꝑat: sicũ ꝑme u̾ba accip̃. ꝓme lac̾mas tebdat:¬

Expanded text:
tam magno humano genere, nec parvuli desunt qui tam magno humano genere, nec parvuli desunt qui dictis meis debeant instrui, nec magni desunt qui cognitae meae valeant infirmitati misereri, per haec utraque aliis fratribus quantum possum curam confero, ab aliis spero. Illis dixi exponendo quod faciant, istis aperio confitendo quod parcant. Illis verborum medicamenta non subtraho, istis lacerationem vulnerum non abscondo. Igitur quaeso ut quisquis haec legerit, apud districtum judicem solatium mihi suae orationis impendat, et omne quod in me sordidum deprehendit fletibus diluat. Orationis autem atque expositionis virtute collata, lector meus in recompensatione me superat, si cum per me verba accipit, pro me lacrymas reddat
Abbreviated transcription (Latin):
iuncta. & eam uelut mnitinere cõp̃hendens. intẽ¬
te quidem cibꝰ sumitur: sed in ipso esu dum fur¬
tim gula subripit. edendi delectatio ꝑmiscetur:
Unde plerumq contingit: ut refectionem corꝑis
quam salutis causa cepimꝰ. causa uoluptatis ex¬
pleamus fatendum est gͥ q rectam quidem inten¬
tionom. nr̃am. quȩ soli dõ placere appetit: ñ nũ¬
quam intentio minus recta. quȩ de donis di pla¬
cere homitub querit. insidiando comitatur. Si
autem de his diuinitus districte discutimur. qͥs
int̃ ista remanet salutis locus: quando & mala
nr̃a pura mala sunt. & bona quȩ nos habere
credimus. pura bona ẽẽ nequaquam possunt o S
hoc mͥ oꝑe p̃cium credo qd̾ frat̃nis aurib om̃e qͥ
inme latent̃ ipse rep̃hendo: incunctant̃ aꝑio Qt
enim exponendo ñ celaui quod sensi: confitendo
ñ abscondo qđ patior ꝑ expositionem patefeoi do¬
na: ꝑ confessionem decego uulnera & quia in hoc

Expanded text:
juncta, et eam velut in itinere comprehendens, juncta, et eam velut in itinere comprehendens, te quidem cibus sumitur, sed in ipso esu, dum furtim gula subrepit, edendi delectatio permiscetur. Unde plerumque contingit ut refectionem corporis, quam salutis causa coepimus, causa voluptatis expleamus Fatendum est igitur quod rectam quidem intentionem nostram, quae soli Deo placere appetit, nonnunquam intentio minus recta, quae de donis Dei placere hominibus quaerit, insidiando comitatur. Si autem de his divinitus districte discutimur, quis inter ista remanet salutis locus, quando et mala nostra pura mala sunt, et bona quae nos habere credimus pura bona esse nequaquam possunt? Sed hoc mihi operae pretium credo, quod fraternis auribus omne quod in me latenter ipse reprehendo, incunctanter aperio. Quia enim exponendo, non celavi quod sensi, confitendo non abscondo quod patior. Per expositionem patefeci dona, per confessionem detego vulnera. Et quia in hoc
Abbreviated transcription (Latin):
consultationis. adme ipsum discernendum conuo¬
cem cogitationes mentis: quatinus ibi uideam ne
ant incaute mala. aut bona. non benedixerim: Tẽ
benedicitur bonum: cumis qui dicit. soli ei a
quo accepit. ꝑ id appetit placere qͥ dicit & quids
mala me aliqua & si dixisse ñ inuenio: tam quia
ominino ñ dixerim ñ defendo Bona uͦ si qua duinitꝰ
accipiens dixi: meo uidelicet uicio minus me betie
dixisse ꝓfiteor: Nam adme intrinsecus rediens. pꝰ¬
positis uerborum foliis. post positis sententiarũ
ramis. dum ipsam subtilit̾ radicem mee intentionis
inspicio: do quidem exea me summoꝑe placere uo¬
luisse cognosco: sed eidem intentioni qua dõ place¬
re studeo. furtim se nescio quomodo intentio bama¬
ne laudis interserit Quod cum iam postmodum
tardeq discerno: inuemio ine alit̃ agere. qͥ scio me
alit̾ inchoasse. Sic enim seꝑe intentionem nr̃am.
dum aute dĩ oculos recte incipitur. occulte sub¬

Expanded text:
consultationis ad me ipsum discernendum convoconsultationis ad me ipsum discernendum convocem cogitationes mentis, 174 quatenus ibi videam ne aut incaute mala aut bona non bene dixerim. Tunc enim bene dicitur bonum, cum is qui dicit, soli ei a quo accepit, per id appetit placere quod dicit. Et quidem mala me aliqua, etsi dixisse non invenio, tamen quia omnino non dixerim, non defendo. Bona vero si qua divinitus accipiens dixi, meo videlicet vitio minus me bene dixisse profiteor. Nam ad me intrinsecus rediens, postpositis verborum foliis, postpositis sententiarum ramis, dum ipsam subtiliter radicem meae intentionis inspicio, Deo quidem ex ea me summopere placere voluisse cognosco; sed eidem intentioni qua Deo placere studeo, furtim se nescio quomodo intentio humanae laudis interserit. Quod cum jam postmodum tardeque discerno, invenio me aliter agere quod scio me aliter inchoasse. Sic enim saepe intentionem nostram, dum ante Dei oculos recte incipitur, occulte sub
Abbreviated transcription (Latin):
dicitur÷ quia cum illam ec̃nitatis contemplatio ab¬
sorbuerit. ab hac mutabilitatis suȩ uicissitudine
funditus extinguit: ut in ea iam hoc qͥ acum̃ inti¬
me uisionis impediat ullomͦ nichil uiuat. Tanto
enim tuno uerius interna conspicit: quanto cunctis
exteriorib plenius occumbit: hano itaq mortem.
rei gerende ꝓphetia Bona enim quȩ de sc̃orum
uita cognoscimus. si ueritate cateant nulla sunt
nob̾ spũalem fulgeat. & tñ sensus afide historiȩ ñ
recedat: quatinus tanto fixior animus unisuo in¬
tellectui ꝑmaneat quanto huno quasi in quodam
medio constitutum. & erga futura spes. & erga p̃¬
uideo ẽẽ redeundum. Multum quippe m̃s nr̃a etĩã
cum recte loqui conamur: extra semet ipsam spar¬
gitui Integritatem namq animi dum cogitant᷑
uerba qualit̃ ꝓferantur. quia trahunt extrinse¬
cus minuunt: Igitur apublico locutionis redeundũ
est. ad curiam cordis ⁊ ut quasi inquodam concilio

Expanded text:
dicitur, quia cum illam aeternitatis contemplatio abdicitur, quia cum illam aeternitatis contemplatio absorbuerit, ab hac mutabilitatis suae vicissitudine funditus exstinguit, ut in ea jam hoc quod acumen intimae visionis impediat ullo modo nihil vivat. Tanto enim verius tunc interna conspicit, quanto cunctis exterioribus plenius occumbit. Hanc itaque mortem, rei gerendae prophetia. Bona enim, quae de sanctorum vita cognoscimus, si veritate carent, nulla sunt; nobis spiritalem fulgeat, et tamen sensus a fide historiae non recedat, quatenus tanto fixior animus in suo intellectu permaneat, quanto hunc quasi in quodam medio constitutum, et erga futura spes, et erga praevideo esse redeundum. Multum quippe mens nostra etiam cum recte loqui conatur, extra semetipsam spargitur. Integritatem namque animi, dum cogitantur verba qualiter proferantur, quia trahunt extrinsecus, minuunt. Igitur a publico locutionis redeundum est ad curiam cordis, ut quasi in quodam concilio