comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
aliqͥs inuenit᷑ in uobis. ñ dico rebellis: s uł dͥurus. ⁊ ĩ tractabił:¬
Loquor hȩc non q ita in uobis sit. s ne aliqͣn sit: neforte aliqn
cuipiam aliqua infirmitas. subripiat: ut quãcũq correptionẽ
caritatis nͥ cũ caritate suscipiat. Sic fiet ut tã his qͥ corripit quã
ille qͥ corripitur. dilectus sit ad̾o. ⁊ hominib n memoria utrĩꝙ
in benedictiõe sit: qͦd meritis beati benedict patͥs nr̃i. p̾stare
dignet᷑ ille singłarit̾ benedictus. di patͥs xp̃c iħe : qͥ ẽ. bene
N fide ilenitãte ipsius. scm̃ fecit illũ. Hȩc qͥd̾e de moyse scͥp¬
ta sunt. s hodie beato benedicto ñ incongrue quantũ arbi¬
tulit ⁊ posuit suꝑ omẽm illã suffraganeã turbã senioꝵ. qͥ in
partẽ minist̾ii st̃ asciti: quantomagis suꝑ istũ qͥ plenitudinẽ
tociꝰ minist̾ii tanto uerius. quanto spualius impleuit: Ille

Expanded text:
aliquis iuvenitur in vobis, non dico rebellis, sed vel durus et intractabilialiquis iuvenitur in vobis, non dico rebellis, sed vel durus et intractabiliLoquor haec non quia ita in vobis sit, sed ne aliquando sit; ne forte aliquando cuipiam aliqua infirmitas subrepat, ut quamcunque correptionem charitatis, nisi cum chatate suscipiat. Sic fiet ut tam is qui corripit, quam ille qui corripitur, dilectus sit a Deo et hominibus, et memoria utriusque in benedictione sit; quod meritis beati Benedicti patris nostri praestare dignetur ille singulariter benedictus Dei Patris Jesus In fide et lenitate ipsius sanctum fecit illum . Haec quidem de Moyse scripta sunt, sed hodie beato Benedicto non incongrue, quantum arbitulit, et posuit super omnem illam suffraganeam turbam seniorum, qui in partem ministerii sunt asciti , quanto magis super istum qui plenitudinem totius ministerii tanto verius quanto spiritualius implevit? Ille
Abbreviated transcription (Latin):
exꝑiunt᷑ ñ mͦ p̃lati. s etiã subditi. qͥ fr̃s suos emulant᷑ di emu¬
latione: qͦd scił boni licet ñ ex ea parte qua sunt boni. bonos
inueniuntur odisse. Oderunt corripientẽ in porta: ⁊ inimici
hoĩs domestici eius: ita ut etiã paulus ingeiniscat. qͦd filiis
iamicis inimicus factus sit uera dicens. Ergo ⁊ ipse exꝑtꝰ
ẽ. qͦd comicus ait. ueritas odiũ parit: unmno ⁊ illud qd̾ sponsa
fica pugna. ne cedas. nec discedas. aut lacescas: noli uinci a ma¬
lo. s uince in bono malũ. Sapĩa uincit malicia: quantõmagis
infirmitatẽ. aut imprudentia: Neq contradictionẽ carnali
ũ. maliciã int̾p̃tari pot̾ caritas sꝑitaliũ: s magis ignorantiã
aut infirmitatẽ. qua p̃uenti sunt. Quãꝗͣ nec ipsis apłis contu¬
melia uisa sit: qͦd mali a dño st̃ appellati. Quare autẽ hȩc ita
loqͦr fr̃s mei dilect. d̾o ⁊mͥ: Nũqͥd qr malũ huiꝰmodi suspicer ĩ

Expanded text:
experiuntur non modo praelati, sed etiam subditi, qui fratres suos aemulantur Dei aemulatione; quod scilicet et boni, licet non ex ea parte qua sunt boni, bonos inveniuntur odisse. Oderunt corripientem in porta , et inimici hominis domestici ejus , ita ut etiam Paulus ingemiscat quod filiis et amicis inimicus factus sit, vera dicens . Ergo et ipse expertus est quod comicus ait, « Veritas odium parit ; » imo et illud quod sponsa fica, pugna, ne cedas, ne discedas, aut lassescas. Noli vinci a malo, sed vince in bono malum . Sapientia vincit malitiam ; quanto magis infirmitainterpretari potest charitas spiritualium; sed magis ignorantiam, aut infirmitatem qua praeventi sunt. Quanquam nec ipsis Apostolis contumelia visa sit quod mali a Domino sunt appellati. Quare autem haec ita loquor, fratres mei, dilecti Deo et mihi? Nunquid quia malum hujusmodi suspicer in
Abbreviated transcription (Latin):
pe ab initio ⁊ ilła oporter obseruare. ⁊istã ñ negligere: quan¬
do nec ds sine ꝓximo. nec ꝓximꝰ sine do uere pot̾ diligi: quãuis
ordinata affectio ignorare ñ possit. que de duab dilectioĩb p̃¬
pondẽt alt̾i. que debeat alt̾i formã ⁊ modũ p̃scribere. finẽq p̾fi¬
gere. S hoc dicimus qd̾ aliud ẽ. amare: aliud amari studere.
Qd ꝑfecto studiũ sicut pericłose assumit᷑ ab illis qͥ uanitate¬
plus quã caritate blandi sunt: sic ꝑicłose negligitur ab his qͥ
qͥ int̾ utrũq uitiũ illius scił uane amicabilitatis. ⁊ suꝑbe se

Expanded text:
pe ab initio et illam oportet observare, et istam non negligere; quanpe ab initio et illam oportet observare, et istam non negligere; quando nec Deus sine proximo, nec proximus sine Deo vere potest diligi; quamvis ordinata affectio ignorare non possit quae de duabus dilectionibus praeponderet alteri, quae debeat alteri formam et modum praescribere, finemque praefigere. Sed hoc dicimus, quod aliud est amari, aliud amari studere. Quod profecto studium sicut periculose assumitur ab illis qui plus vanitate quam charitate blandi sunt, sic periculose negligitur ab his quiqui inter utrumque vitium, illius scilicet vanae amicabilitatis,
Abbreviated transcription (Latin):
si st̃ qm̃ ds spreuit eos. Primo itaꝙ omĩum illaque pͥma. ⁊ finis
est omĩum querenda ẽ. dilectio dĩ. cuius m̃ito. digni sumꝰ etiã
ab hoib diligi᷑ ⁊ cuius sdio docti simꝰ dilectiõe hominũ qua¬
liter nos oporteat utti. Cũ aute ie in tuto locaueris. ita scił¬
firmato affechu mentis ut ñ nͥ in d̾o ⁊ppter dm. diligi uelis: dẽ
omino uolo ut dulcedo moꝵ tuoꝵ. humilitas obsequioꝵ. hone¬
stas studioꝵ. ad omẽm te cõmendet conscientiã hominũ : ut ul¬
tro te rapiant affectus omĩum. testimonio p̃diceris omium
quatinus ipsa religio que te cõmendat iusta uicissitudine ꝑ
te cõmendabilis fiat. Sic in te qͦq filio adoptiuo. unigeniti cõ¬
plebitur or̃õ. Pat̾ clarifica filiũ tuũ. ut filius tuus clarificet
te: dũ uidentes claritatẽ oꝑum tuoꝵ głificabunt patrẽ tuũ
Deq id diciius qͦd inter dilectionem di. ⁊ dilectionẽ ꝓximi
sit aliqͥs ordo temporis: quãuis sit ordo affectioĩs. Statim qp¬

Expanded text:
iam Deus sprevit eos . 4. Primo itaque omnium illa, quae prima et finis est omnium, quaerenda est dilectio Dei, cujus merito digni simus etiam ab hominibus diligi; et cujus studio docti simus, dilectione hominum qualiter nos oporteat uti. Cum autem rem in tuto locaveris; ita scilfirmato affectu mentis, ut nonnisi in Deo et propter Deum diligi velis: tunc omnino volo ut dulcedo morum tuorum, humilitas obsequiorum, honestas studiorum, ad omnem te commendet conscientiam hominum, ut ultro rapias affectus omnium, testimonio praediceris omnium; quatenus ipsa religio, quae te commendat, justa vicissitudine per te commendabilis fiat. Sic in te quoque filio adoptivo, Unigeniti complebitur oratio: Pater, clarifica Filium tuum, ut Filius tuus clarificet te ; dum videntes claritatem operum tuorum glorificabunt Patrem tuum. Neque id dicimus, quod inter dilectionem Dei et dilectionem proximi sit aliquis ordo temporis, quamvis sit ordo affectionis. Statim quip
Abbreviated transcription (Latin):
ens capiti. tenera illius laudari facit pͥmordia. Haut secus
ni fallor contigit hoĩ. qͥ añꝙͣ dilig̾e sciat. diligi nimie affecdat.
⁊ anteqiͣ uł ipsi sͥ amicus ẽẽ didicerit. amicos sͥ oms conciliare
querit facit diuicias ñ cũ iudicio: in medio dierũ suoꝵ derelin¬

Expanded text:
ens capiti, tenera illius facit laudari primordia. Haud secus, ens capiti, tenera illius facit laudari primordia. Haud secus, nisi fallor, contingit homini qui, antequam diligere sciat, diligi nimie affectat, et, antequam vel sibi ipsi amicus esse didicerit, amicos sibi omnes conciliare quaerit; facit divitias n
Abbreviated transcription (Latin):
tiam ꝓmereri. qͦ ꝓpitio poterit homini aliqͥs inimicari. s nichil
ꝓficiet inimicus in eo: ⁊ filius iniqͥtatis ñ apponet noc̃e ei. Pa
ilła ꝓmerearis. ut dilectus a d̾o. etiam dilectus sis ab hominib
que consolatio ẽ. illa in miseriis huius uitȩ. que reqͥes qͦd gau¬
diũ. que delicie: p̃sertĩ si didiceris fauore gr̃ȩ humane non
euanescere. s exardesc̾e. ad diligendũ dm̃ ampliꝰ. ꝓpter quem
diligaris ab hoĩb: Alioqͥn sane si aliunde oriat᷑. uł alio refe¬
ritur: quid est fauor humanus. nͥ uentus urens. aura corrũ¬
pens. uł pestilens. latruncłs spolians. homicida insidians.
coluber in uia. cerastes in seinita: mordens ungłas equi. ut ca¬
dat ascensor eiꝰ retro: Uir quippe uanus. erigitur in suꝑbiã.
⁊ uanitate sensus sui. uelut equo p̃cipiti fertur in ruinã. Huiꝰ
nimirũ serpens uulnerat. ⁊ subu̾tit uestigia: dũ ueluti blandi¬

Expanded text:
tia promereri; quo propitio poterit homini aliquis inimicari, sed nihil tia promereri; quo propitio poterit homini aliquis inimicari, sed nihil proficiet inimicus in eo, et filius iniquitatis non apponet nocere ei . illam promerearis, ut, dilectus a Deo, etiam dilectus sis ab hominibus, quae consolatio est illa in miseriis hujus vitae, quae requies, quod gaudium, quae deliciae; praesertim si didiceris favore gratiae humanae non evanescere, sed exardescere ad diligendum Deum amplius, propter quem diligaris ab hominibus? Alioquin nempe si aliunde oriatur, vel alio referatur, quid est favor humanus, nisi ventus urens, 976 aura corrumpens vel pestilens, latrunculus spolians, homicida insidians, coluber in via, cerastes in semita, mordens ungulas equi, ut cadat ascensor ejus retro? Vir quippe vanus erigitur in superbiam, et vanitate sensus sui, velut equo praecipiti, fertur in ruinam. Hujusmodi nimirum serpens vulnerat et subvertit vestigia, dum, veluti blandi
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. adu̾sus peccatũ. s ultronea seruitus peccati: qͥ tã mente quã
carne seruio legi peccati: qui cũ prudentia carnis. ⁊ amicitia
mundi que ambe inimice sunt đo. fedus miserũ pepigisse
uideor. plane fedus cũ morte. pactum cũ inferno: Scio tñ scio
qui dixit. delebit᷑ fedus ur̃m cũ morte. ⁊ pactũ cũ inferno ñ
stabit: q nimirĩ inimicis dĩ nil amicũ ẽẽ pot̾it: i ñ mͦ mor¬
tem. aut infernũ. s omnẽ qͦq creaturã ad ultionẽ inimicoꝵ
relus armabit. Quã beatus in illo die. quicũq erit ille dilectus
adeo. quã laudabiles qͥb tunc laus erit ado. qͥb dicet euidenti
rerii argum̃to. Uos amici mei estis. eo quod feceritis que p̾cepi
uobs. Et hec ẽ. pͥma uirtus. illud optimũ grȩ munus p̃cipũ
unte fructus. qr beatitudinis certissimũ pignus. dĩ scił amici¬

Expanded text:
est adversus peccatum, sed ultronea servitus peccati; qui tam mente quam est adversus peccatum, sed ultronea servitus peccati; qui tam mente quam carne servio legi peccati; qui cum prudentia carnis et amicitia mundi, quae ambae inimicae sunt Deo, foedus miserum pepigisse videor, plane foedus cum morte, pactum cum inferno? Scio tamen, scio qui dixit: Delebitur foedus vestrum cum morte, et pactum cum inferno non stabit ; quia nimirum inimicis Dei nil amicum esse poterit, et non mortem aut infernum, sed omnem quoque creaturam ad ultionem inimicorum zelus armabit. Quam beatus in die illo quicunque erit ille dilectus a Deo! quam laudabiles quibus tunc laus erit a Deo, quibus dicet evidenti rerum argumento: Vos amici mei estis, eo quod feceritis quae praecepi vobis! . Et haec quidem prima virtus, istud optimum gratiae munus, praecipuus vitae fructus: quia beatitudinis certissimum pignus, Dei scilicet amici
Abbreviated transcription (Latin):
paulus hic erat. ñ ego aut tu: qͥb omĩa in futurũ seruari expe¬
dit incerta. Paulus inꝗͣ hic erat qͥ hoc dicebat: cui niirũ ⁊ illud
in quendã diuinũ erat conuersus affectũ: ut adherens do unus
cũ ipso eẽt sp̃s. Uide tñ hunc ipsũ paulũ qͥ ita mͦ certus erat.
alias trepidũ. ac sollicitũ. ⁊ castigantẽ corpus suũ. neforte cũ ali
p̃dicau̾it ipse reꝓb efficiatur: uide etiã colafizari a sathana
ne forte extollatur. In ipso itaq paulo iã tͥ ẽ. uidẽ qͦmͦ omĩs¬
illa certitudo. que ad horam confortatur ⁊ conualescit de sp̃c con¬
solatione: itẽ infirmatur ⁊ euanescit. suꝑuemente tẽptatione.
Ego gͥ miser. ⁊ ipsa indignus uita. qua consolatioẽ qua fiduqa
me dignũ ẽẽ amore p̾suma. cui omĩa ⁊ int̾iora ⁊ ext̾iora mea.¬
manifestũ odiũ denuntiant: cuius uita ñ temptatio. ñ malica

Expanded text:
Paulus hic erat, non ego aut tu, quibus omnia in futurum servari expePaulus hic erat, non ego aut tu, quibus omnia in futurum servari expedit incerta. Paulus, inquam, hic erat qui hoc dicebat, cui nimirum et illuin quemdam divinum conversus erat affectum, ut adhaerens Domino unus cum ipso esset spiritus. Vide tamen hunc ipsutigantem corpus suum, ne forte, cum aliis praedicaverit, ipse reprobus efficiatur : vide etiam colaphizari a Satana , ne forte extollatur. In ipso itaque Paulo jam tibi est videre quomodo omnis certitudo quae ad horam confortatur et convalescit de spiritus consolatione, item infirmatur et evanescit superveniente tentatione. Ego igitur miser et ipsa indignus vita, qua consolatione, qua fiducia me dignum esse amore praesumam, cui omnia et interiora et exteriora manifestum odium denuntiant; cujus vita, non tentatio, non militia
Abbreviated transcription (Latin):
dat: nͥ ut cdĩi semꝑ custodit humiles. semꝑ habeat amabiles. Sunt
enĩ uist ⁊ sapientes. ⁊ oꝑa eoꝵ in manu d̃i Ri tũ nescit hõ utrũ
amore anodio dignus sit: s omia in futurũ seruant᷑ incerta. M¬
d̃ator nẽpe omĩum. sic eis dispensat gr̃am munerũ. ⁊ oꝑum: ut ex
qͥb d̾a que concedit consolationẽ qͦd digni sint amore tribuat: ex qͥb¬
d̃a que subtrahit. suspitionẽ ac metũ. qͦd odio dignisint initiat.
Consolatur cũ dilucło uisitat: t̾ret cũ subito ꝓbat. Nunc mortifi¬
cat. nc̃ iuuificat: nunc deducit ad inferos. ncͣ reducit. Nunc pau¬
ꝑen facit iditat: nunc humiliat ⁊ subleuat. Et in tanta uicissi¬
tudinũ uarietate. tanto certius salutẽ nr̃am oꝑatur: quanto nos
incertiores de ea. cũ maiore inetu ac tremore ei cooꝑam. Ait qͥdẽ
paulus: certus sũ. q nichil me seꝑabit a caritate dei. Si uere

Expanded text:
dat, nisi ut, dum semper custodit humiles, semper habeat amabiles. Sunt dat, nisi ut, dum semper custodit humiles, semper habeat amabiles. Sunt enim justi et sapientes, et opera eorum in manu Dei, et tamen nescit homo utrum amore an odio dignus sit; sed omnia in futurum servantur incerta . Moderator nempe omnium sic eis dispensat gratiam munerum et operum, ut ex quibusdam quae concedit, consolationem quod digni sint amore tribuat; ex quibusdam quae subtrahit, suspicionem ac metum quod odio digni sint injiciat. Consolatur, cum diluculo visitat; terret, cum subito probat. Nunc mortificat, nunc vivifiat; nunc deducit ad inferos, nunc reducit. Nunc pauperem facit et ditat, nunc humiliat et sublevat . Et in tanta vicissitudinum varietate tanto certius salutem nostram operatur, quanto nos incertiores de ea, cum majore metu ac tremore ei cooperamur. Ait quidem Paulus: Certus sum quia nihil me separabit a charitate Dei . Sed vere
Abbreviated transcription (Latin):
uidelicet aliqͥs głosior in ocłis suis. odiosior fiat ĩ ocłis tups.
Nonẽ illagrã s ira. illis plane qͥbꝰ uatꝰ es dari digna. qͥb ꝓpt̾ dolos
posuisti talia: deiciens eos dũ alleu antur. ⁊elidens ualde dũ suꝑ
uentũ ponuntur. Ut gͥ illa sola grã sine qua nullus a te diligit᷑.
salua nobis maneat: omẽm aliam grãm. tua nobis subtrahat gra.
aut certe gram utendi simul conferat: quatinꝰ habentes gram.ꝑ
quã seruiamus placentes. cũ metu ⁊ reuerentia. de gr̃a inuñis gram
ꝓmereamur remun̾ators: ⁊ quantõ qͥs fu̾it gratiosior. tantos fiat
gratior. Sane mirabil arte. s mirabilior caritate. prudens clem̃¬
tia. clemensq prudentia cłi. saluti consuluit humanȩ.: ut cũ cunc¬
tos diligat. ñ tñ facile de dilectione sua certos ac securos ẽẽ sinat:
nec ob aliud magnã multitudinẽ dulcedinis suȩ. tim̃tib se abscon¬

Expanded text:
videlicet aliquis, gloriosior in oculis suis, odiosior fiat in oculis 975 tuis. videlicet aliquis, gloriosior in oculis suis, odiosior fiat in oculis 975 tuis. Non est illa gratia, sed ira, illis plane quibus iratus es dari digna; quibus propter dolos posuisti talia, dejiciens eos dum allevantur, et elidens valide, dum super ventum ponuntur. Ut igitur illa sola gratia, sine qua nullus a te diligitur, salva nobis maneat, omnem aliam gratiam tua nobis gratia subtrahat, aut certe gratiam utendi simul conferat; quatenus habentes gratiam, per quam serviamus placentes cum metu et reverentia, de gratia muneris gratiam promereamur remuneratoris; et quanto quis fuerit gratiosior, tanto tibi fiat gratior. 2. Sane mirabili arte, sed mirabiliori charitate, prudens clementia clemensque prudentia Dei, saluti consuluit humanae, ut, cum cunctos diligat, non tamen facile de dilectione sua certos aut securos esse sinat; nec ob aliud magnam multitudinem dulcedinis suae timentibus se abscon
Abbreviated transcription (Latin):
ilectus a do ⁊ hoĩb Paucis expressit bonũ acbeatũ uirũ:
Nuałe nimirũ constat dilectũ dñ fuisse benedictũ. Paucis
inquã cõp̃hendit sũmã ꝑfectionis plenitudinẽ grę ⁊ uir¬
tutis: simulq beatitudine uitȩ phempnis :i consolatione p̃sentis.
Dis eni deeẽ pot̾ ad ȩt̾nã felicitatẽ illi qͥ a dõ diligit᷑ qͥd ad p̃sentem
consolatione. ui qͥ ab hominib diligitur: Iili nempe qͥ a do diligit᷑
isi aliqͥd deẽẽ udetur. ñ obaliud deest. nͥ ut nichil eidesit: ⁊ suo ut
pucatur defectu. ꝑfectior sit. Nã uirtus in ĩ firmitate ꝑficit᷑. Paule
ait dñs: sufficit tͥ grã mea. Cui gra di sufficit. sine damꝑno graui.
immo cũ lucro mediocri. aliqͥd grȩ deficit: q̃ndoqͥde ipse defectus
⁊ infirmitas iurtutẽ ꝑficit: ⁊ imminutio cuiusda gr̃ȩ. sumã omĩuu
gram cłi ampliorẽ. stabiliorẽ efficit. Longe fac dñe a serus tuis grã
ilła. quecũq sit que adimere aut imminuere grãm tui possit: un

Expanded text:
ilectus a Deo et hominibus . Paucis expressit bonum ac beatum virum, qualem nimirum constat dilectum Domini fuisse Benedictum. Paucis, inquam, comprehendit summam perfectionis, plenitudinem gratiae et virtutis, simulque beatitudinem vitae perennis, et consolationem praesentis. Quid enim deesse potest ad aeternam felicitatem iconsolationem, illi qui ab hominibus diligitur? Illi nempe qui a Deo diligitur, etsi aliquid deesse videtur, non ob aliud deest, nisi ut nihil ei desit, et suo, ut putatur, defectu perfectior sit. Nam virtus in infirmitate perficitur. Paule, ait Dominus, sufficit tibi gratia mea . Cui gratia Dei sufficit, sine damno gravi, imo cum lucro non mediocri aliquid gratiae deficit, quandoquidem ipse defectus et infirmitas virtutem perficit; et imminutio cujusdam gratiae, summam omnium gratiam Dei ampliorem ei et stabiliorem efficit. Longe fac, Domine, a servis tuis gratiam illam, quaecunque sit, quae adimere aut imminuere gratiam tui possit; unde
Abbreviated transcription (Latin):
cas: si testimoniũ ñ hñs hominũ bonũ. intꝰ ⁊ foris quantũ ad
gradũ tuũ attinet. dm̃ uͥq głificas. Sane malis qͥb ñ placet
n malũ. qͥb iustus grauis. ẽ. etiã ad uidendũ: si illis plac̾e te
ñ sinit ñ tua negligentia. cũ etiam õs inimicos diligas. s ip¬
soꝵ neqͥtia. qͥ retribuunt mala ꝓ bonis. odiũ ꝓ dilectione tua
consolat᷑ te qͥ ait. beati eritis cũ uos oderint homines: ⁊ ille qͥ¬

Expanded text:
cas; si non, testimonium habens bonum intus et foris, quantum ad cas; si non, testimonium habens bonum intus et foris, quantum ad gradum tuum attinet, Deum ubique glorificas. Sane malis, quibus non placet nisi malum, quibus justus gravis est etiam ad videndum, si illis placere te non sinit, non tua negligentia cum omnes etiam inimicos diligas, sed ipsorum nequitia, qui retribuunt mala pro bonis. odium pro dilectione tua; consolatur te qui ait, Beati eritis cum vos oderint homines Luc.
Abbreviated transcription (Latin):
caritate plenꝰ. nec ꝑ uanitatẽ hoc studiũ sectet᷑. nec ꝑ tumorẽ
dedignetur. Illa tñ ẽ. uis ⁊ natura ueri amoris. et etiã cũ ñ
affectat. tñ efficiat se redamari: qm ueritas etiã sine alieno
suffragio facile ad omẽm se conscientiã cõmendat: nͥ dira ma¬
ligne mentis obsistat neqͥtia: que parata ẽ. sinstre int̾ptari
omia. Ad hunc tñ sc̃m̃ amorẽ conciliandũ qͥda ꝓp̾ũ donũ hñt
ex deo: qͥ exhilarans facies eoꝵ in oleo. ꝑfudit eos quod̾a pla¬
core ac nitore gratioso. omĩa tã facta quã dicta eoꝵ gͣtifican
ĩ ocłis omĩum: cũ multi qͥ forsitan ñ niiꝰ. immo amplius
amant. ñ facile ean de grãm inueniant. Ad oms autem
Nam ⁊ de ipsa conscientia qͦmͦ tͥblãdiri potes. nͥ sine querela sis
int̾ frs: immo nͥ te frẽm int̾ fr̃s in oĩ conu̾satiõe tua demonstres:
Putas enĩ satis eẽ. si ñ scandalizas: Iinmo scandalizas si ñ edifi¬

Expanded text:
hoc studium sectetur, nec per tumorem dedignetur. 5. Illa tamen est vis et natura veri amoris, ut, etiam cum non affectat, tamen efficiat se reamari: quoniam veritas, etiam sine alieno, suffragio facile se ad omnem conscientiam commendat, nisi dira malignae mentis obsistat nequitia, quae parata est sinistre interpretari omnia. Ad hunc tamen sanctum amorem conciliandum quidam proprium donum habent ex Deo; qui exhilarans facies eorum in oleo, perfudit eos quodam placore ac nitore gratioso, omnia tam facta quam dicta ipsorum gratificans in oculis omnium; cum multi qui forsitan non minus, imo et amplius amant, non facile eamdem gratiam inveniant. Ad omnes auteNam et de ipsa conscientia quomodo tibi blandiri potes, nisi sine querela sis inter fratres; imo, nisi te fratrem inter fratres in omni conversatione tua demonstres? Putas enim satis esse, si non scandalizas? Imo scandalizas, si non aedifi
Abbreviated transcription (Latin):
tiã putes generari: cũ ñ in alio quã intimore dni sit fiducia for¬
titudinis. Timor qͥppe dũ cauet offensã custodit grãm: locũq
seruat fiduciȩ. quandiu tͥ conscius ñ es dñm offendisse. Inde fit
ut ñ nͥ caste dimeas eũ: p̃t̾ eũ uͦ nullatenus timeas aliũ. Sola
gͥ conscientia bona fiduciã istã p̾sumit: suadetq corda nr̃a in
conspectu iudicis ȩt̾ni. Quis enĩ bene gͥde illo ꝓmittat: a qͦ se
minime diligi intelligat: Qͥ autẽ diligit nũꝙͣ diffidit: sciens
qr is quẽ corda ñ fallunt. diligentes diligit etiã cũ arguit. ⁊ cor¬
ripit. Siquide eruditis corde in sapĩa ñ aufert ange fiduciã. pa¬
ts diplina: scientib scͥptũ. beatus ho qͥ corripit᷑ ad no iego qͦs amo.¬

Expanded text:
tiam putes generari, cum non in alio quam in timore Domini sit fiducia fortiam putes generari, cum non in alio quam in timore Domini sit fiducia fortitudinis. Timor quippe, dum cavet offensam, custodit gratiam; locumque servat fiduciae, quandiu tibi conscius non es Dominum offendisse. Inde fit ut nonnisi caste timeas eum; praeter eum nullatenus timeas alienum. Sola ergo conscientia bona fiduciam istam praesumit, suadet corda nostra esse in conspectu Judicis aeterni. Quis enim bene sibi de illo promittat, a quo se minime diligi intelligat? Qui autem diligit, nunquam diffidit, sciens quia is quem corda non fallunt, diligentes se diligit, etiam cum arguit et corripit. Siquidem eruditis corde in sapientia non aufert, sed auget fiduciam Patris disciplina, scientes scriptum, Beatus qui corripitur a Domi
Abbreviated transcription (Latin):
nomen tuũ: qm ñ derelinquis sꝑantes inte dnẽ: sedeatq ppłs
tuus sicut scͥptũ est inpulcritudine pacis. in tab̾nacłis fiduce
in reqͥe opulenta. in securitate sempit̾na. Omĩno pulchra pax.
⁊ securitas sempit̾na. habitare in adiutorio altissimi. in ꝓtectiõe
di cȩli commorari: ꝓrsus reqͥes opulenta sedẽ feriatui. sub uitȩ
uera. ficu ⁊oliua : post saturitatẽ uarioꝵ fructuũ. seipsũ mul¬
cere carmine amadorio. ac dic̾e. Sub umbra illius quẽ desidãba
tus: de cuius gustu tã dulcis erũpit ructꝰ. Hȩc st̃ gͦ tabernacła fi¬
ducie. in qͥb uerus isrł habitat confidenter: pascit ⁊ cubat ⁊ ñ est
qͥ ext̾reat: ⁊ sicut sapĩa ꝓmittit. requiescens absq t̾rore habundan¬
tia ꝑfruit᷑. maloꝵ timore sublato. Et bene timore maloꝵ sublato
ñ timore dñi: ne fiducia ista ⁊ securitate quã cõmendamꝰ negligen¬

Expanded text:
nomen tuum, quoniam non derelinquis sperantes in te, Domine ; sedeatque populus nomen tuum, quoniam non derelinquis sperantes in te, Domine ; sedeatque populus tuus, sicut scriptum est, in pulchritudine pacis, in tabernaculis fiduciae, in requie opulenta, in securitate sempiterna . Omnino pulchra pax et securitas sempiterna, habitare in adjutorio Altissimi, in protectione 973 Dei coeli commorari. Prorsus requies opulenta, sedere feriatum sub vite vera, ficu et oliva; et post saturitatem variorum fructuum, se ipsum mulcere carmine amatorio, ac dicere: Sub umbra illius quam desiderabatus de cujus gustu tam dulcis erumpit ructus. 4. Haec sunt ergo tabernacula fiduciae, in quibus verus Israel habitat confidenter, pascit et cubat, et non est qui exterreat; et, sicut Sapientia promittit, Requiescet absque terrore, abundantia perfruetur, malorum timore sublato . Et bene timore malorum sublato, non timore Domini; ne fiducia ista et securitate, quam commendamus, negligen
Abbreviated transcription (Latin):
gam te dñẽ fortitudo mea: ꝑ quẽ mͥ u̾micło succũbit omnis forci¬
tudo contraria: ⁊illuditur ab angłis tuis in mmist̾ium nr̃m
missis. antiqui draconis astucia: ut uolens noce ꝓficiat. Diligã
te dñe ꝓpugnator potens. gubernator prudens: consolator clenĩs
remun̾ator affluens. Securus in eo ꝓitio. omnẽ sollicitudinẽ
meã: cuiꝰ nẽc potentia uinq. nec sapĩa falli. nec beniuolentia pot̾
fatigari: qͦminus expleat omẽm indigentiã meã. Quã satius
quã securiꝰ ẽ. ipsũ eẽ sollicitũ quã me ipsũ ꝓ me: quã bonũ est
confidẽ in dño. quã ĩ hoĩe: quã iure maledictus qͥ confidens in
hoĩe. carnẽ ponit brachiũ suũ: ⁊ recedit adño cor eiꝰ. Ex quid̾e
egenus ⁊ pauꝑ ego sũ: s si dns sollicitꝰ ẽ. mei. diues sũ. beatus sũ.
cui nimirũ omĩa cooꝑantur inbonũ. Sꝑent gͥ in te qͥ nouerunt

Expanded text:
gam te, Domine, fortitudo mea, per quem mihi vermiculo succumbit omnis fortigam te, Domine, fortitudo mea, per quem mihi vermiculo succumbit omnis fortitudo contraria, et illuditur ab angelis tuis, in ministerium nostrum missis, antiqui draconis astutia, ut, volens nocere, prosit. Diligam te, Domine, propugnator potens, gubernator prudens, consolator clemens, remunerator affluens. Securus in eum projicio omnem sollicitudinem meam, cujus nec potentia vinci, nec sapientia falli, nec benevolentia potest fatigari quominus expleat omnem indigentiam meam. Quam satius, quam securius est ipsum esse sollicitum, quam me ipsum pro me! quam bonum est confidere in Domino, quam in homine! quam jure maledictus qui confidit in homine, carnem ponit brachium suum, et recedit a Domino cor ejus! et quidem egenus et pauper ego sum; sed si Dominus sollicitus est mei, diveonum. Sperent igitur in te qui noverunt
Abbreviated transcription (Latin):
me: puto q ñ usq quaq dereliquit: in qͦ erat mundũ reconcilians
sͥ. O quanta consolatio sic desolari: quanta dilectio sic derelinqui:
ut unico patris unice di lecto merearis uł in passionib consociari.¬
Aꝑi dñe ocłos huius pueri. rudem loquor ⁊ nouiciũ: qͥcũ tribu¬
latur. putat se derelictũ. Nouũ hoc omĩno ⁊insolitũ. si iustũ
quẽ piam uidem derelictũ: cũ ȩccłia dicat iunior fui. etenĩ seniri
⁊ñ uidi iustũ derelictũ. Aꝑi inqͥt o dñe ocłos pueri tui: ut ui¬
deat qr plures nobiscũ st̃. quã cũ aduersariis. Siquidẽ dñs ui¬
tutũ nobiscũ. ⁊ cũ eo omĩs uirtus ⁊ milicia celi: immo fauor oĩs
creaturȩ seruientis nutui.:⁊ arbitrio creatoris sui. Si enĩ ds ꝓ
nobis. quis contranos: Et quis ẽ. qͥ niobis noceat: siboni emu¬
latores fuerimus: Poterit inuidus ille seuire: s ħ erit seruire.
Poterit urere. tundẽ. dissecare: s hoc erit coronas fabricare. Dili¬

Expanded text:
? puto quia non usquequaque dereliquit, in quo erat mundum reconcilians sibi. O quanta consolatio, sic desolari; quanta dilectio, sic derelinqui, ut Unico Patris unice dilecto merearis vel in passionibus consociariine, oculos hujus pueri, rudem loquor et novitium, cui, cum tribulatur, putat se derelictum. Novum hoc omnino et insolitum, si justum quempiam viderem derelictum, cum Ecclesia dicat: Junior fui, etenim senui, et non vidi justum derelictum . Aperi, inquam, o Domine, oculos pueri tui, ut videat quia plures nobiscum sunt quam cum adversariis. Siquidem Dominus virtutum nobiscum, et cum eo omnis virtus et militia coeli, imo favor omnis creaturae, servientis nutui et arbitrio Creatoris sui. Si enim Deus pro nobis, quis contra nos? et quis est qui nobis noceat, si boni aemulatores fuerimus? Poterit invidus ille saevire; sed hoc erit servire. Poterit urere; tundere, dissecare; sed hoc erit coronas fabricare. Dili
Abbreviated transcription (Latin):
sicut castos. sic etiã deuotos. frequentius uos sua uisitatiõe
dignetur idicat. Ibo mͥ ad monde myrre: ⁊ ad collem thuris. Ui¬
detur tñ sermo iste ꝓpħia huius ẽẽ diei ꝑ salomonẽ olim p̃ dic¬
ta: ꝑ iħͣm hodie impleta. Hodie namꝙ uenit in illũ altissunuĩ
monte montiũ. montẽ ñ mͦ myrre ⁊ thuris. s ⁊ omĩum a roma¬
tũ: dico autẽ uirginẽ uirginũ. omĩum plena gr̃arũ: int̾ quas
tũ p̃cipue nͥ fallor redolebat sponso castitatis: ⁊ thus pietatis.
Odor iste frs mei suꝑ oĩa aromata: odor iste dnm maiestatis de
excelso attraliit ⁊ inuitat: ut inclinat cȩlos ⁊ descendat sicut
ꝓbat dies hec: cũ altissimꝰ angło misso de celis. ipse qͦq descen¬
dit ĩ ut̾m matͥs: qͥ semꝑ manet in sinu pat̾s: cũ qͦ uiuit ⁊ reg

Expanded text:
equentius vos sua visitatione dignetur, et dicat: Ibo mihi ad montem myrrhae, et ad collem thuris . Videtur tamen sermo iste, prophetia hujus esse diei, per Salomonem olim praedicta, per Jesum hodie impleta. Hodie namque venit in illum montem altissimum montium, montem non modo myrrhae et thuris, sed et omnium aromatum; dico autem Virginem virginum, omnium plenam gratiarum, inter quas tamen praecipue, nisi fallor, redolebat sponso myrrha castitatis, et thus pietatis. Odor, iste, fratres mei, super omnia aromata; odor iste Dominum majestatis de excelsis attrahit et invitat, ut inclinet coelos et descendat, sicut probat dies haec, cum Altissimus, angelo misso de coelis, ipse quoque descend
Abbreviated transcription (Latin):
odie uerbũ caro factũ ẽ. ⁊ habitare cepit in nobis. scd̾m
regłam scił sane fidi ꝙͣ eccłiasticoꝵ dognatũ diffimgo
tradidit nobis. firmissime nãq tenet ⁊ nullatenus du¬
bitat ȩccłia carnẽ xp̃i ñ pͥus conceptã quã a uerbo susceptã: s ip¬
sũ ubũ d̾i. carnis acceptiõe ꝯceptũ: carnẽq ũbi incarnatioe concep¬
tã. Hodie itaq sapĩa edificare sͥ cepit domũ corꝑis nr̃i. in utero¬

Expanded text:
 et habitare coepit in nobis, secundum regulam scilicet sanae fidei, quam ecclesiasticorum dogmatum definitio tradidit nobis. Firmissime namque tenet, et nullatenus dubitat Ecclesia, carnem Christi non prius conceptam quam a Verbo susceptam; sed ipsum Verbum Dei carnis acceptione conceptum, carnemque Verbi incarnatione conceptam. Hodie itaque Sapientia aedificare coepit
Abbreviated transcription (Latin):
uit. time iudiciũ. ne gr̾a quedata ẽ. humili. auferat᷑ suꝑbient.
Elegisti abiectus eẽ in domo di. pat̾s tui: tontentꝰ eras fieri quasi
unus de m̃cennariis: sta in sententia. ut etiã si ꝓ motus es. adhuc
ad maiora ꝓueharis. Extremũ locũ semꝑ occupa. aut cte deside
mercennarii contentus esto: conscius qͥd ipse merueris. Numꝗͣ tͥ
displiceat humilitas. ꝑ quã plac̾e cepisti: ⁊ sine qua displice̾ in¬
cipies. quantiscũq pollere uirtutib quantũ cũq patͥ officios
deseruire uidearis. Humilitas siqͥd̾e omĩum ẽ. uirtutũ maxi¬
ma: cũ tñ uirtutẽ se ẽẽ nesciat. Ipsa fere omĩum radix ⁊ semiua¬
rium. fomes ⁊ incentiuũ: ipsa cumulus ⁊ fastigrũ: custodia: idis¬
ciplia. Ab ipsa incipiunt. ꝑ ipsam ꝓficiunt: in⁊płã consũman¬
tur: ꝑ ipsam conseruantur. Cũq omib ut uirtutes sint tribu¬

Expanded text:
vit; time judicium, ne gratia, quae data est humili, auferatur superbienti. vit; time judicium, ne gratia, quae data est humili, auferatur superbienti. Elegisti abjectus esse in domo patris tui; contentus eras fieri quasi unus ex mercenariis; sta in sententia, ut, etiamsi promotus es, adhuc ad majora proveharis. Extremum locum semper occupa, aut certe desidermercenarii contentus esto, conscius quid ipse merueris. Nunquam tibi displiceat humilitas, per quam placere coepisti, et sine qua displicere incipies, quantiscunque pollere virtutibus, quantumcunque patri officiosus deservire videaris. Humilitas siquidem omnium virtutum est maxima, cum tamen virtutem se esse nesciat. Ipsa fere omnium radix, et seminarium, et fomes, et incentivum, et ipsa cumulus et fastigium, custodia et disciplina. Ab ipsa incipiunt, per ipsam proficiunt, in ipsa consummantur, per ipsam conservantur. Cumque omnibus ut virtutes sint tribu
Abbreviated transcription (Latin):
iã ñ sũ dignus uocari filius tiuus: fac me sic̾ unũ de mercennariis
tuis. Nichil itaq patrẽ ꝓmeret᷑ sic̃ huiꝰ uocis affectus: nec melius
te filiũ facies dignũ. quã si semꝑ confitearis indignũ. Hȩc huini¬
litas ñ solũ peccatores iustificat. s etiã iustos consũmat. iustici¬
amq eis accumulẽt: si uidelicet se seruos fateant᷑ humiles. etiã
cũ qͦ p̃cepta sunc fec̾int oĩa. Peccatũ tuĩ corã te sit semꝑ: n iuxta
consiliũ sapientis etiam de ꝓpiciato peccõ. noliet̃ absq inetu. Incer
ta occulta sunt iudicia dei : ñ tem̃e p̾sum̃dũ ẽ. de illise cu n
inde certius teneamꝰ. quã qͦd in conspectu di ñ iustificabitur omĩs
iuuens: ñ ĩ quantũ se iudicat peccatorẽ. Alioqͥn: quas panitꝰ mei¬
sruate uniu̾se iusticiȩ nr̃ȩ. Blande te miscłia suscepit: pie refo¬

Expanded text:
jam non sum dignus vocari filius tuus; fac me sicut unum de mercenariis jam non sum dignus vocari filius tuus; fac me sicut unum de mercenariis tuis. Nihil ita Patrem promeretur, sicut hujus vocis affectus; nec melius te filium facies dignum, quam si semper confitearis indignum. Haec humilitas non solum peccatores justificat, sed etiam justos consummat, justitiamque eis accumulat, si videlicet se servos fateantur inutiles, etiam cum quae praecepta sunt, fecerint omnia. Peccatum tuum coram te sit semper, et, juxta consilium Sapientis, etiam de propitiato peccato noli esse absque metu . Incerta et occulta sunt judicia Dei; non temere praesumendum est de illis, cum nil inde certius teneamus, quam quod in conspectu Dei non justificabitur omnis vivens, nisi in quantum se judicat peccatorem. Alioquin quasi pannus menstruatae universae justitiae nostrae . Blande te misericordia suscepit, pie refo
Abbreviated transcription (Latin):
dantiã delictitu hinc suꝑhabundantiã gr̃ȩ pensas.: qͥd tͥ obsecro
parit cogitatio tua: Ꝙd ni inqͥt intolerabilis in meditatioe mea ex¬
ardesce̾t ignis: illinc dolore ⁊pudore. hinc gaudio ⁊ amore: Non
me homine putarẽ. s lapidẽ. si ita duri cordis existẽm. ut me ipsũ
ñ dolerẽ. uł erubescerem: uł ita nequã iingrati. ut ñ totus. in gau¬
diũ uł amorem illius patͥs liquefierem. Custodigͥ o felix peccator.
custodi sollicite at uigilant̾ hunc sp̃m cuũ. hunc iustissimũ hu¬
nuilitatis ac pietatis affectũ: qͦ semꝑ ita dete sentias in humilitate:
de dño inbonitate. Hichil illo mauis in donis scĩ sp̃e. nichil p̾cio¬
sius inthesauris dei: nichil sanctiꝰ int̾ omĩa Rarismata: nichil
salubrius int̾ oĩa sacram̃ta. Custodi inquã siuis ipse custodiri
humilitatẽ illius sensus. ⁊ uocis: qua patͥ confiteris ⁊ dicis. Pater

Expanded text:
dantiam delicti tui, hinc superabundantiam gratiae pensas: quid tibi, obsecro, dantiam delicti tui, hinc superabundantiam gratiae pensas: quid tibi, obsecro, parit cogitatio tua? Quidni, inquit, intolerabilis in meditatione mea exardescat ignis, illinc dolore et pudore, hinc gaudio et amore? Non me hominem putarem, sed lapidem, si ita duri cordis existerem, ut me ipsum non dolerem vel erubescerem, vel ita nequam et ingrati, ut non totus in gaudium vel amorem illius Patris liquefierem. 4. Custodi igitur, o felix peccator, custodi sollicite ac vigilanter hunc spiritum tuum, hunc justissimum humilitatis ac pietatis affectum; quo semper ita de te sentias in humilitate, de Domino in bonitate. Nihil illo majus in donis Spiritus sancti, nihil pretiosius in thesauris Dei, nihil sanctius inter omnia charismata, nihil salubrius inter omnia sacramenta. Custodi, inquam, si vis ipse custodiri, humilitatem illius sensus et vocis, qua Patri confiteris, et dicis: Pater,
Abbreviated transcription (Latin):
in effabil ñ solũ assũpto corꝑi. s etiã ipsi couniret sp̃u. Qs si tan
miseroꝵ: que ert̃ gaudia beatoꝵ: & qͥ hoc p̃rogat in uia. qͥd
cator. s q penitens de pecco. quid tͥ rogo animi erat int̾ amplexus pa¬
tris ⁊ oscula. cũ ꝓpe desꝑatũ refouebat: cũ cortͥ mundũ in nouãi. leciciã
capitSuenarrabiles gemitus. ⁊ mnexplicabiles sint affectus: qͦs de in-¬
cophensibili. uelut impregnatus parturit animus. Angustũ ẽ. eis
corhumanũ. uñ ĩ seipsũ effundit seipsũ: iardorẽ quẽ concipit s ñ
capit. qͥb pot̾ modis. lacͥmis. gemitib suspiriis. euaporat ac digerit.
Norunt hȩc melius: qͥ gustauert̃ sepius ⁊ ub̃ius. Nunc qͦq inꝙͣ
cũ dimissus post illos amplexus ⁊ oscła. te ⁊ipsũ recogitas.: cũ causã
tuã qualis fu̾it. qualit̾ue ab eo iudicata sit redactas. ⁊ illĩc habun¬

Expanded text:
ineffabili, non solum assumpto corpori, sed etiam ipsi couniret 968 spiritui. Quineffabili, non solum assumpto corpori, sed etiam ipsi couniret 968 spiritui. Qumiserorum, quae erunt gaudia beatorum? et qui hoc praerogat in via, quid cator, sed quia poenitens de peccato, quid tibi, rogo, animi erat inter amplexus patris et oscula, cum prope desperatum refovebat, cum cor mundum tibi innovans, laetitiam ens non capit? Inenarrabiles gemitus, et inexplicabiles sunt affectus, quos de incomprehensibili velut impraegnatus parturit animus. Angustum est eis cor humanum: unde et scissum effundit se ipsum; et ardorem quem concipit, sed non capit, quibus potest modis, lacrymis, gemitibus, suspiriis, evaporat ac digerit. Norunt haec melius, qui gustaverunt saepius et uberius. Nunc quoque, inquam, cum dimissus post illos amplexus et oscula, te et te ipsum recogitas, cum causam tuam qualis fuerit, qualiterve ab eo judicata sit retractas, et illinc abun
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ penitens reinduitur: anulũ fidĩ qͦ subarrat᷑. c̃alciam̃ta qͥb ad
calcanda serpentũ uenena. nunitur. uł ad euangłiandũ p̃ꝑa¬
tur: uitulu̾ sagnatũ qͥ ei in altari immolatur: festiua illa gar¬
dia que ꝓ recepto indicta filio. toto celebrantur cȩlo: ut hȩc inquã
onĩa taceanus ⁊doctiorib tractanda serueniꝰ: amplexus ille ⁊ os
dii : qd ñ scĩssime uoluptatis: Cecidit inqͥt suꝑ collũ eiꝰ: oscłat᷑ ẽ
eũ. Cũ sic suꝑ eũ affectabat: quid agebat amplecters .⁊ oscłans ñ il
lũs uł seipsũ illi insinuabat: se illi inspirabat. ut adherendos
mus secũ fieret spẽ: sicut adherendo meretricib unũ cũ eis corpꝰ
fuerat effectus: Parũ erat illi sũmȩ miscdie uiscera suȩ iniseratio¬
nis ñ claudere miseris: in ipsa sua eos uiscã trahit. suisq infert
menbris. Non pot̾at nos sͥ artius astring̾e. ñ pot̾at nos magis
intmos hab̾e. quã ut incorꝑaret sͥ: ⁊ sicut caritate sic uirtute

Expanded text:
et poenitens reinduitur; annulum fidei, quo subarrhatur; calceamenta, quibus ad calcanda serpentum venena munitur, vel ad evangelizandum praeparatur; vitulum saginatum, qui ei in altari immolatur; festiva illa gaudia, quae, pro recepto indicta filio, toto celebrantur coelo: ut haec, inquam, omnia taceamus, et doctioribus tractanda servemus; amplexus ille et osdii? quid non sanctissimae voluptatis? Cecidit, inquit, super collum ejus, et osculatus est eum. Cum sic super eum affectabat, quid agebat amplectens et osculans, nisi illum sibi vel se ipsum illi insinuabat, se illi inspirabat, ut, adhaerendo sibi, unus secum fieret spiritus, sicut adhaerendo meretricibus unum cum eis corpus fuerat effectus? Parum erat illi summae misericordiae viscera suae miserationis non claudere miseris; in ipsa sua eos viscera trahit, suisque inserit membris. Non poterat nos sibi arctius astringere, non poterat nos magis intimos habere, quam ut incorporaret sibi, et, sicut charitate, sic virtute
Abbreviated transcription (Latin):
terit nͥ mora ⁊ stabilitate loci Si autẽ radicatus ñ fir̾it.
nec florere nec fructũ qui maneat afferre poterit. Et si flo¬
rere uisus fu̾it. alicuius spei mtio. dicet᷑ de illo. Ante mes¬
sem totus effloruit: ⁊ immatura ꝑfectio germinauit. Et sed̃i
aliũ ꝓpħam si fecriit fructũ: alieni comedent eũ. Uis autẽ sci¬

Expanded text:
terit, nisi mora et stabilitate loci. Si autem radicatus non fuerit, terit, nisi mora et stabilitate loci. Si autem radicatus non fuerit, nec florere, nec fructum qui maneat, afferre poterit; et, si florere visus fuerit alicujus spei initio, dicetur de illo: Ante messem totus floruit, et immatura perfectio germinavit ; et secundum alium prophetam: Si fecerit fructu
Abbreviated transcription (Latin):
enteͫ qͦ: hꝰ iundi qͥ inuisibilia di a creatura mundi ꝑ ea que fac¬
ta sunt intellecta conspexerunt. sapientiã inuenisse uisi st̃.
S q nec ipsa prudentia affluxerunt. ⁊ cũ cognouissent dm
ñ sicut dim głifica uerunt:. stulti ⁊ ipsi facti sunt. ⁊ obscuratũ
ẽ insipiens cor eoꝵ. usꝙ ad reꝓbũ sensũ. ⁊ ignominiã tur preu¬
dinum. Alios itaq sicut istoꝵ exemplo liquet. repellit a sapien¬
tia quã inuenerant suꝑbia cordis: alios sicut in salomone pa¬
tet. abstrahit illecebra carnis. Alii autẽ leuitate. ⁊ inconstanta
mentis. leui ꝑturbatione offenfi eã relinquunt: qͥ scił ad tẽ¬
pus credunt. ⁊ in tẽpore tẽptationis recedunt. Quare autem
recedunt: Quia radices ñ habent. qͥb tueantur. D. uomͦ au¬
tem radicari poterunt. nͥ morentur: Que umꝗͣ planta ra¬
dicatur: nͥ loco cui affixa fũit. immoretur Sic iustus plan¬
tatus in domodñ. nec radicari. nec fundari. in caritate po¬

Expanded text:
e hujus mundi, qui invisibilia Dei, a creatura mundi per ea quae facta sunt, intellecta conspexerunt, sapientiam invenisse visi sunt; sed, quia nec ipsi prudentia affluxerunt, et, cum cognovissent Deum, non sicut Deum glorificaverunt, stulti et ipsi facti sunt, et obscuratum est insipiens cor eorum usque ad reprobum sensum, et ignominiam turpitudinum . 2. Alios itaque, sicut istorum exemplo liquet, repellit a sapientia quam invenerant, superbia cordis; alios, sicut in Salomone patet, abstrahit illecebra carnis; alii autem levitate et inconstantia mentis, levi perturbatione offensi eam relinquunt, qui scilicet ad tempus credunt, et in tempore tentationis recedunt. Quare autem recedunt? Quia radices non habent, quibus teneantur? Quomodo autem radicari poterunt, nisi morentur? Quae unquam planta radicatur, nisi loco cui affixa fuerit immoretur? Sic justus plantatus in domo Domini, nec radicari nec fundari in charitate po
Abbreviated transcription (Latin):
in illud chaos. ⁊ abẏssũ ignis ⁊ caliginis: Tunc enĩ dicent
montib cadite suꝑ nos. ⁊ collib oꝑite nos: leuius estimantes
absorberi uoragine inferni. quã sustin̾e facie di irati. Enĩu
tunc stabunt iusti in magna constantia. tc̃ fides que inͦ sol¬
licita stat in conspectu dnĩ ad uidend̾a uoluntate̾ ipsius.
secura stabit ad uidenda głam eiꝰ. Uigilate fr̃s: state infide
Quẽ fides timore sollicitat. ñ pot̾ dormitare ꝑ negligentiã.
quẽ fides in spe radicat. ñ pot̾ titubare ꝑ diffidentiã. Omĩa
autẽ ur̃a in caritate fiant. ut fidei lenitas iungat᷑: quati¬
nus de uno quoq ur̃m dicatur: in fide ⁊ lenitate ipsius scm̃

Expanded text:
in illud chaos et abyssum ignis et caliginis? Tunc enim dicent in illud chaos et abyssum ignis et caliginis? Tunc enim dicent montibus, Cadite super nos; et collibus, Operite nos , levius aestimantes absorberi voragine inferni, quam sustinere faciem Dei irati. Enimvero tunc stabunt justi in magna constantia; tunc fides, quae modo sollicita stat in conspectu Domini ad videndam voluntatem ipsius, secura stabit ad videndam gloriam ejus. Vigilate, fratres, state in fide . Quem fides timore sollicitat, non potest dormitare per negligentiam; quem fides in spe radicat, non potest titubare per diffidentiam. Omnia autem vestra in charitate fiant, ut fidei lenitas jungatur, quatenus de unoquoque vestrum dicatur, In fide et lenitate ipsius sanctum
Abbreviated transcription (Latin):
suba rerũ sꝑandarũ. argum̃tũ ñ apparentiũ. Hȩc ẽ. fides que
ꝑ dilectionẽ oꝑatur: ut suadente conscientia m̾itoꝵ. de fide spes
nascatur: fidesq supponatur. uelut subiectũ fundam̃tũ.
cui suꝑedificent᷑ bona ȩt̾na que sꝑanda sunt. Sine ista
fide impossibile ẽ. plac̾e do: ⁊ cũ ista impossibile ẽ. displice
d̾o. Ocłi tui dñe respiciunt fid̾e: dixit ille qͥ ugit̾ in conspec¬
tu tuo stabat ꝑfid̾e. Omino iuste ⁊ m̾ito. ꝓrsus debita ui¬
cissitudo. ut ocłi tui dñe respiciant fid̾e: qr ocł mei semꝑ ad
sine fide simus. dm̃ post dorsũ nr̃m ponimꝰ. ut dissimu¬
lantes timorem eiꝰ. in uanitates pociꝰ respiciamꝰ: tͦ m̃ito
nos respiciendos putamꝰ: Immo respiciem᷑: s quo uultu. Uul¬
tus diii. suꝑ facientes mala: s quã iratus quã terribilis. quã
importabilis tunc demũ scietur: qn fugient qͥ oderunt eũ afa
cie eius. &a facie tua dñe qͦ fugient:nͥ in tenebras ext̾iores

Expanded text:
a rerum sperandarum, argumentum non apperentium. Haec est fides quae per dilectionem operatur; ut, suadente conscientia meritorum, de fide spes nascatur, fidesque supponatur velut subjectum et fundamentum, cui superaedificentur bona aeterna, quae speranda sunt. Sine ista fide impossibile est placere Deo , et cum ista impossibile est displicere Deo. Oculi tui, Domine, respiciunt fidem , dixit ille qui jugiter in conspectu tuo stabat per fidem. Omnino juste et merito. Prorsus debita vicissitudo, ut oculi tui, Domine, respiciant fidem, quia oculi mei semper ad sine fide simus, Deum post dorsum nostrum ponimus, ut, dissimulantes timorem ejus, in vanitates potius respiciamus, quo merito nos respiciendos putamus? Imo respiciemur, sed quo vultu? Vultus Domini super facientes mala ; sed quam iratus, 980 quam terribilis, quam importabilicie ejus. Et a facie tua, Domine, quo fugient, nisi in tenebras exteriores,
Abbreviated transcription (Latin):
Illis qͦs armabat aduersus seuitiam mundi. furoresq diaboli:
confidite ait. ego uici mundũ. E utiq hec ẽ. uictoria. qͦ uincit min¬
dũ. fides nr̃a. si mͦ ñ sit tepida. ñ trepida : s sit fiducia. idest fi¬
des ñ ficta. seu spes ñ infirma. Non solũ autẽ mundus ꝑ eam
uincitur. s ⁊cȩlũ possidetur: suꝑ ȩt̾nitatẽ hõ stabilit᷑: ⁊ in dño

Expanded text:
Illis quos armabat adversus saevitiam mundi furoresque diaboli: Illis quos armabat adversus saevitiam mundi furoresque diaboli: Confidite, ait; ego vici mundum . Et utique haec est victoria quae vincit mundum, fides nostra , si modo non sit tepida, non trepida; sed sit fiducia, id est fides non ficta, seu spes non infirma. Non solum autem mundus per eam vincitur sed et coelum possidetur, super aeternitatem homo stabilitur, et in Deo
Abbreviated transcription (Latin):
ros tuus: in xp̃o utiq benedictio patͥs. cui pat̾ imp̃catus ẽ. qui
benedixerit tͥ. benedictionib repleatur. Merito ꝓinde benedictus
autẽ arbor radicẽ figit: in sucũ uitȩ atq humorẽ pruguedinis bi¬
bit. Plane ad humorẽ radices misit: qͥ ut uerbis utar benedicti
magistri nr̃i. spem suã deo cõmisit: ac de ipso fonte sũmi bon.
aquas tocius benedictionis ⁊ gr̃e bibit. Per hanc nempe piã ⁊ fide¬
lem fiduciã remittuntur peccata: sanitatũ corporaliũ s magis sꝑi¬
tualiũ obtinentur remedia: ꝓpulsantur ꝑicła. terrores contemp¬
nuntur: uincit᷑ mundus: onuã deniq possibilia credenti reddun¬
tur. Illi qͥppe qͥ in peccatis erat. confide ait fili: remittuntur tibi
peccã tua. Illis qͥb donabatur sanitas corꝑum. uł animarũ. scd̾m
fidem tuã fiat tͥ: & fides tua te saluã fecit. Iilis qͥ ꝑicło terrebant᷑
naufragandi. habete inqͥt fidẽ di: ⁊ qͥd timidi estis modice fid̾i:

Expanded text:
ros tuus . In Christo utique benedictio Patris, cui Pater imprecatus est: Qui benedixerit tibi, benedictionibus repleatur . Merito proinde benedictus autem arbor radicem figit, inde succum vitae atque humorem pinguedinis bibit. Plane ad humorem radices misit, qui, ut verbis utar Benedicti magistri, spem suam Deo commisit, ac de ipso fonte summi boni aquas vitae totius benedictionis et gratiae bibit . 2. Per hanc nempe piam et fidelem fiduciam remittuntur peccata; sanitatum corporalium, sed magis spiritualium, obtinentur remedia; propulsantur pericula; terrores contemnuntur; vincitur mundus; omnia denique possibilia credenti redduntur. Illi quippe qui in peccatis erat: Confide, ait, fili, remittuntur tibi peccata tua. Illis quibus donabatur sanitas corporum vel animarum: Secundum fidem tuam fiat tibi; et: Fides tua te salvum fecit . Illis, qui periculo terrebantur naufragandi: Habete, inquit, fidem Dei ; et: Quid timidi estis, modicae fidei?