comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
de inferni suppliciis minat᷑. mͦ laudando bona temꝑalia ⁊ dele¬
ctationes p̃sentis scli callila ꝑsuasione pollicendo. deflectunt
m̃tes in notenciũ. eoꝵq itinera ꝑu̾tunt. Gaudent siquos pot̾e¬
rint auita reuocare. ⁊ admortẽ trahere. Letantur impraui¬
tatibꝰ sius exultant unalienis. His nimir̾ pena sua nõ suffi¬
cit qui agunt ne soli moriant᷑. Aut si fortasse quiͤpͣpiã iustũ
tante iã uirtutis inuenerint. ut ei loqui contraria ñ p̾sumãt:
qc subu̾sores eẽ. non possunt. statim scorpiones fuint. Seor¬
pio enĩ papando incedit. s cauda ferit. Nec mordet᷑ facie:
s apost̾iorib nocet. Scorpionesenĩ sunt om̃s blandi i mali-¬
ciosi qui bonis quidẽ infaciẽ nõ resistunt. s mox ut recesse¬
rint derogant: Alios uͦ quos potuerint inflamiant. q̃q pos¬
sunt naxia inmittunt: mortifera inferre occulte nõ desi-

Expanded text:
uod Deus omnipotens de inferni suppliciis minatur, modo laudando bona temporalia, et deleuod Deus omnipotens de inferni suppliciis minatur, modo laudando bona temporalia, et delectationes praesentis saeculi callida persuasione pollicendo, deflectunt mentes innocentium, eorumque itinera pervertunt. Gaudent si quos potuerint a vita revocare, ad mortem trahere; laetantur in pravitatibus suis, exsultant et in alienis. His nimirum poena sua non sufficit, qui agunt ne soli moriantur. At si fortasse justum quempiam tantae jam virtutis invenerint, ut ei loqui contraria non praesumant, quia subversores esse non possunt, statim scorpiones fiunt. Scorpio enim palpando incedit, sed cauda ferit; nec mordet a facie, sed a posterioribus nocet. Scorpiones ergo sunt omnes blandi et malitiosi, qui bonis quidem in faciem non resistunt, sed mox ut recesserint derogant, alios quos valuerint inflammant, quaeque possunt noxia immittunt, mortifera inferre occulte non
Abbreviated transcription (Latin):
anima reduce̾t᷑ ne opp̃ssus u̾bis ⁊⁊ uulni̾b in desꝑationẽ
ꝑiret. Qd gͦ bona sua enumerat: nõ ignotese̾e aliis quasi
ex laude desidat. s ad spẽ animũ reformat. Iusti itaq sic̃
sine arrogantia locunt᷑ aliqn̾do bona quȩ agunt. ita si-¬
ne telo priuatȩ głȩ detrahentiũ sibi linguas redargu-¬
unt qͣr noxia locuntur. Cum uero derogantiũ linguȩ¬
de.Nec obtrectationis sermo timendus ẽ:ne dũ ui-¬
tuꝑatio ꝑu̾soꝵ metuit᷑. recti oꝑis in a deseratur. Un̾
as: q̃s increduli i sub u̾sores sunt tecũ. Minꝰ aut̃ mala
essent. si hi qui sunt increduli subu̾sores minime fu-¬
issent: Ic enĩ ipsi uł celestis regni p̃mia. uł gehenie
esse supplicia ñ credunt. in suis pͣuitatib dimissi afide
n oꝑe etiã alios subu̾tunt: ut regnũ quod ipsi appete̾
non uolunt nec alt̾ assequatur. Hi nanq cum teniores
quosoã bona inciꝑe et mala iã deuitare cognouerint:

Expanded text:
animus reduceretur, ne oppressus verbis et vulneribus in desperatione periret. Quod ergo bona sua enumerat, non innotescere aliis quasi ex laude desiderat, sed ad spem animum reformat. Justi itaque sicut sine arrogantia loquuntur aliquando bona quae agunt, ita sine zelo privatae gloriae detrahentium sibi linguas redarguunt, quia noxia loquuntur. Cum vero linguae derogantium e, nec obtrectationis sermo timendus est, ne, dum vituperatio perversorum metuitur, recti operis via deseratur. Unde as, quia increduli et subversores sunt tecum. 21. Minus autem mali essent, si hi qui sunt increduli subversores minime fuissent. Quia enim ipsi vel coelestis regni praemia, vel gehennae esse supplicia non credunt, in suis pravitatibus dimissi, a fide et opere etiam alios subvertunt, ut regnum quod ipsi appetere non volunt, nec alter assequatur. Hi namque cum teneriores quosdam bona incipere, mala jam devitare cognoverint,
Abbreviated transcription (Latin):
Siꝑsonitũ sublimis dĩ laus nr̃i creatoris. incȩlesti patria de-¬
signatur. mirandũ nõ ÷ qd rursus adscoꝵ oꝑa in hac ad-¬
foras. A qͣ qͥppe sapientiȩ qua ꝓphantis animus repletur.

Expanded text:
sonitum sublimis Dei laus nostri creatoris in coelesti patria designatur, mirandum non est quod rursus ad sanctorum opera in hac adforas. Aqua quippe scientiae qua prophetantis animus repletur
Abbreviated transcription (Latin):
p̃dicare ceꝑimꝰ. Uñ ꝓpħa alius dicit. Os meũ aꝑui ⁊ atc̾xi
spm̃. Nõ enĩ spm̃ attraheret. nisi os aꝑiret: qr nisi adpre¬
dicandũ ꝓximis se impendet. spiritał doctrine ineo grã

Expanded text:
coeperimus. Unde propheta alius dicit: « Os meum aperui, et attraxi spiritum. » Non enim attraheret nisi os aperiret, quia nisi ad praedicandum proximis se impenderet, spiritalis doctrinae in eo gratia
Abbreviated transcription (Latin):
lus ille sustinͦ it: qui tociꝰ scẽ eccłiȩ fabricã portat qͥ
ꝑ prophȩ uocẽ deꝑu̾se ad huc uiuentib dicit. labora-¬
ui sustinens. Non aut̃ sustinendo dñs laborat. cuiꝰ di-¬
uinitatis potentiã nulla fatigatio contingit: s uerb̾
humanis loquens. ipsã suã circa nos pacientiã labo¬
rẽ uocat: E notandũ quod eandẽ ciuitatẽ quã ꝓpħa
conspex᷑ adaustrũ u̾gentẽ uidit Aust̃ enĩ uentus qͥa
in sc̃i spc̃ tipo poni soleat. hi qui insacro eloquio stu¬
diosi sunt recognoscunt sic̃ econtrario ꝑ aquilonẽ se¬
pe diabolus designat᷑. qr nille relaxat incalore ⁊ iste
constringit infrigore Ꝙ ueritas dicit. Qt habunda¬
bit iniquitas: refrigescet caritas multoꝵ. Propħa¬

Expanded text:
tae Ecclesiae fabricam portat. Qui tae Ecclesiae fabricam portat. Qui per prophetae vocem de perverse adhuc viventibus dicit: Laboravi sustinens . Non autem sustinendo Dominus laborat, cujus divinitatis potentiam nulla fatigatio contingit; sed, verbis humanis loquens, ipsam suam circa nos patientiam laborem vocat. 6. Et notandum quod eamdem civitatem quam propheta conspexit ad Austrum vergentem vidit. Auster enim ventus quia in sancti Spiritus typo poni soleat, hi qui in sacro eloquio studiosi sunt recognoscunt; sicut e contrario per Aquilonem saepe diabolus designatur, quia et ille relaxat in calore, et iste constringit in frigore. Et Veritas dicit: Abundabit iniquitas, et refrigescet charitas multorum . Prop
Abbreviated transcription (Latin):
quoq ab ilł toleratꝰ sũ. qui me intimore dnĩ p̃cessert᷑
⁊portauer̾ ut portatꝰ portare dic̾e̾m. G nipsi qͦ ama-¬
iorib portati sunt. Lapides uero qui insũmitate atq
extremitate fabrioe ponuntꝰ : ipsi quidẽ portantur
ab aliis. s alios nequaꝗͣ portant: qt ⁊ hi qui infine ecclȩ
id÷ in extremitate mundi nascit᷑i sune. tolerant᷑ qͥ dẽ
amaioribꝰ ut eoꝵ mores ad bona mi̾ta cõponantur:
s cũ ñ eos secunt᷑ qui ꝑ illos ꝓficiant nullos suꝑse fide¬
lis fabrice iã lapides portant: Nunc itaq alii portan¬
tur a nob̾ nos uͦ portati sumꝰ ab aliis. Om̃e autẽ pon¬
dꝰ fabrice fundamentũ portat q̃s mores simul d̾iũ
solꝰ redẽptor nr̃ tolerat. Dequo paulus ait funda
lũ non fuit. qd̃ tolerari debuisset. Uñ ibene. dicitꝰ nc̃
Dimisit me suꝑ montẽ excelsũ nimis. suꝑ quẽ erãt

Expanded text:
quoque ab illis toleratus sum, qui me in timore Domini praecesserunt quoque ab illis toleratus sum, qui me in timore Domini praecesserunt et portaverunt, ut portatus portare discerem. Sed ipsi quoque a majoribus portati sunt. Lapides vero qui in summitate atque extremitate fabricae ponuntur, ipsi quidem portantur ab aliis, sed alios ne quaquam portant: quia et hi qui in fine Ecclesiae, id est in extremitate mundi nascituri sunt, tolerantur quidem a majoribus, ut eorum mores ad bona merita componantur; sed cum eos non sequuntur qui per illos proficiant, nullos super se fidelis fabricae jam lapides portant. Nunc itaque alii portantur a nobis, nos vero portati sumus ab aliis: omne autem pondus fabricae fundamentum portat, quia mores simul omnium solus Redemptor noster tolerat. De quo Paulus ait: Fundamlum non fuit quod tolerari debuisset. Unde bene nunc dicitur: Dimisit me super montem excelsum nimis, super quem erat
Abbreviated transcription (Latin):
in t̾ra. Cuiꝰ ciuib petrꝰ dicit. E uos tanꝗͣ lapides
uiui suꝑ edificamini. Q paulus ait. Dĩ agricultura
estis: dĩ edificatio estis. Quȩ iuidł cuitas habet hic
in sc̃oꝵ moribꝰ magnũ iã edificiũ suũ. In edifitio qͥppe
lapis lapidẽ portat q̃s lapis suꝑ lapidẽ ponitur: ⁊ qͥ
portat alt̾m portatꝰ abalt̾o. Sic itaq sic inscã eccłia unꝰ¬
quisq & portat altm iportat᷑ ab alto. Nã uicissinse ꝓri¬
mi tolerant ut ꝑ eos caritatis edificiũ surgat. Hinc & e¬
nĩ paulꝰ admonet dic. Inuicẽ on̾a ur̃a portate: ⁊sic ad
implebitis legẽ xp̃i. Cuiꝰ legis uirtutẽ denuntians ait:
Pienitudo legis caritas. Sienĩego uos portare negligo
inmorib ur̃is. ⁊ uos me tolerare cõtẽpnitis inmoribꝰ  meis.¬
o ꝑ patientiã ñ coniungit. In edificio aut̃ ut poiximus
lapis qui portat portatꝰ. Qͥasic̃ ego iã eoꝵ mores tolero.
qui adhuc inconu̾satione boni oꝑis rudes sunt: ita ego

Expanded text:
trus dicit: Et vos tanquam lapides vivi superaedificamini . Et Paulus ait: Dei agricultura, Dei aedificatio estis . Quae videlicet civitas habet hic in sanctorum moribus magnum jam aedificium suum. In aedificio quippe lapis lapidem portat, quia lapis super lapidem ponitur; et qui portat alterum, portatur ab altero. Sic itaque, sic in sasquisque et portat alterum et portatur ab altero. Nam vicissim se proximi tolerant, ut per eos aedificium charitatis surgat. Hinc enim Paulus admonet dicens: « Invicem onera vestra implebitis legem Christi . Cujus legis virtutem denuntians, ait: Plenitudo legis charitas . Si enim ego vos portare negligo in moribus vestris, et vos me tolerare conteper patientiam non conjungit? In aedificio autem, ut praediximus, lapis qui portat, portatur, quia sicut ego jam eorum mores tolero, qui adhuc in conversatione boni operis rudes sunt: ita ego
Abbreviated transcription (Latin):
lestia ꝓpin quauer̾. S in carnatꝰ unigenitꝰ istis montib eqͣ
ut hi qui multũ indõ ꝑfecant. eius uestigia uix potuis¬
sent tange̾ ex u̾tice cogitationis QIui gͦ illic mons suꝑ
uerticẽ montiũ dr̃: ipse hic mons ex celsus nimis eẽ.
Qui enĩ nõ se edificiũ s quasi ȩdificuĩ uidisse ꝑhibet᷑ c̃or
audientiũ ad sp̾alẽ fabricã mitit : sic̃ ꝑ psalmistã dr̃¬
uisio exsc̃oꝵ uuiũ congregatione construit᷑. Hie¬
rusalẽ celestis ut ciuitas edificat᷑. quȩ tñ in hac pere¬
grinationis t̾ra.dũ flagełł ꝑcutitur. tribulationib

Expanded text:
lestia propinquaverunt. Sed incarnatus unigenitus istis montibus aeqa sanctorum, 1311 ut hi qui multum in Deo profecerant, ejus vestigia vix potuissent tangere ex vertice cogitationis. Qui ergo illic mons super verticem montium dicitur, ipse hic mons excelsus nimis esse qui enim non se aedificium, sed quasi aedificium vidisse perhibet. Cor audientium ad spiritalem fabricam mittit, sicut per Psalmistam dvisio ex sanctorum civium congregatione construitur, Jerusalem coelestis ut civitas aedificatur. Quia tamen in hac peregrinationis terra dum flagellis percutitur, tribulationibus
Abbreviated transcription (Latin):
ndm̃ ac ꝑxiniũ ꝑfecte amare iã ad ingressũ regni ẽ. tendẽ
Inquantũ enĩ quisq amat intantũ ad ingressũ ꝑꝑinquat:
Inquantũ uͦ amare negligit: intantũ ingredi recusat. ee
nec studet uid̾e quod nõ appetat. Tunc gͦ habemꝰ atriũ por¬
tȩ. qn̾do ex latitudine caritatis ad suꝑnã uitã quã adhuc
continge̾ minimȩ possumꝰ iã ꝑdesidiũ intͣmus. Itaq cum
bonũ opꝰ gͣ ꝓx imũ agitꝰ: restat ut eiꝰcdẽ boni oꝑis intentio
disc̾na̾tur. si nõ p̃sentis gr̃ȩ retributionẽ querit. s sp̃e suã
animꝰ ad futurã ꝓmissionẽ tendit. ut extemꝑalibꝰ ȩt̾na. ex
t̾renis celestia sꝑet Spes enĩ celestiũ. m̃tẽ solidat. ne concu¬
ciatur fluctibꝰ tumultuũ t̾renoꝵ. Dequa ꝑ paulũ dr̃:¬

Expanded text:
Deum ac proximum perfecte amare jam ad ingressum regni est tendere. In quantum enim quisque amat, in tantum ad ingressum propinquat. In quantum vero amare negligit, in tantum ingredi recusat, quia nec studet videre quod appetit. Tunc ergo habemus atrium portae, quando ex latitudine charitatis ad supernam vitam quam adhuc contingere minime possumus jam per desiderium intramus. Itaque cum bonum opus erga proximum agitur, restat ut ejusdem bodiscernatur, si non praesentis gratiae retributionem quaerit, sed spem suam animus ad futuram promissionem tendit, ut ex temporalibus aeterna, ex terrenis coelestia speret. Spes enim coelestium mentem solidat, ne concutiatur fluctibus tumultuum terrenorum. De qua et per Paulum d
Abbreviated transcription (Latin):
aut gaudiũ. nõne uos ante ꝯm̃ͦ Longitudo gͦ n latitudo
porte est quȩ ad aquilonẽ respicit. qr cũ infidelẽ quẽ piã
impeccati sui frigore torpentẽ p̃dicator adfidẽ conu̾t̾it.
ꝑ hoc qd̃ eũ in longitudinẽ spei tendit. ⁊ inamplitudinem
caritatis dilatat. eiꝰ głam suã facit Ꝙ qs incognitionẽ¬
scẽ trinitatis ex u̾bo p̃dicationis auditores quiq mneiꝰdẽ¬

Expanded text:
Longitudo ergo et latitudo portae est, quae ad aquilonem respicit: quia cum infidelem quempiam in peccati sui frigore torpentem praedicator ad fidem convertit, per hoc quod eum in longitudinem spei tendit, et in amplitudinem charitatis dilatat, ejus gloriam suam facit: et quia in cognitionem Trinitatis
Abbreviated transcription (Latin):
noscitur. & ꝑque ascenditur adsacram̃toꝵ sp̾aliũ cognitionẽ.:
Nã porta ꝑ quã signari fidẽ diximꝰ. notandũ nob̾ ẽ. quod inferi¬
or appellatur. In hac enĩ uita dũ sumus: quasi inimo positi
adhuc inferiꝰ tenem᷑. Ꝙ recte inferior porta fides ẽ: quia
nob̃ in t̾ra positis aꝑit cognitionẽ dĩ. Itaq nc̃ dr̃. Portã qͦ¬

Expanded text:
sacramentorum spiritalium cognitionem. Nam porta per quam significari fidem diximus, notandum nobis est quia inferior appellatur. In hac enim vita dum sumus, quasi in imo positi adhuc inferius tenemur. Et recte inferior porta fides est, quia nobis in terra positis aperit cognitionem Dei. Itaque nunc dicitur:
Abbreviated transcription (Latin):
agna legentiũ debet ȩẽ.de̾scriptio. ut insacro
eloquio cũ quilibet unꝰ sermo dr̃. nõ semꝑ unã
sapientiae. ĩpii in infernn dicturi sunt. errauimꝰ
auia ueritatis: isol iusticiȩ ñ lux̃ nob̾: Q de iacta¬
tis seminib dñs dicit Orto sole aruerunt Quia

Expanded text:
agna legentium debet esse discretio, ut in sacro eloquio cum quilibet unus sermo dicitur, non semper unam Sapientiae, in inferno impii dicturi sunt: Erravimus a via veritatis, et sol justitiae non luxit nobis . Et de jactis seminibus Dominus dicit: Orto sole aruerunt , quia
Abbreviated transcription (Latin):
nitate conditoris loqr̃. ħ etiã de testamento uet̾i osten-¬
dit: & cor audientiũ inamore celestis patriȩ ꝑficit.
ut amima inherens dõ quasi sponsa cũ sponso in quodã
iã thalamo sedeat. atq at̾rȩnis desidiis se funditꝰ au̾tat:
ne uiuentiũ. bonoꝵ scł conuigatoꝵ. continentiũ. &¬
p̃dicatoꝵ. Q qr alii etiã in coniugiis positi amore
celestis patriȩ anehlant. alii spe ȩt̃ni gaudii. etiã
carnẽ macerant. õsq actus t̾rȩnos refugiunt ⁊ in
cura huiꝰ scłi implicari cot̾ẽpnunt. alii uero ⁊ t̾rȩ¬
na bona despiciunt ncelestia gaudia p̾dicant quȩ
cognoner᷑: Quid isti nͥ insp̾ali edificio thalami sunt
in quoꝵ cogitatione ⁊ meditatione anima celesti
magna multitudo sp̾aliũ redemptoris gram ardenter
expectauit p̾orta celestis edifitii tres hinc ⁊ tres in̾
thalamos ħt. ¶e p̾dicator quisq cũ ad suꝑnã patriã
auditorẽ ꝓuocat : & nouos patres n uete̾s anhelasse

Expanded text:
e Testamento Veteri ostendit. Et cor audientium in amore coelestis patriae proficit, ut anima inhaerens Deo quasi sponsa cum sponso in quodam jam thalamo sedeat, atque se a terrenis desideriis funditus avertat. ne viventium, bonorum scilicet conjugatorum, continentium, dicatorum, et quia alii etiam in conjugiis positi amore coelestis patriae anhelant, alii autem spe aeterni gaudii etiam carnem macerant, omnesque actus terrenos refugiunt, et in cura hujus saeculi implicari contemnunt, alii vero et terrena bona despiciunt, et coelestia gaudia praedicant, quae cognoverunt, quid isti nisi in spiritali aedificio thalami sunt in quorum cogitatione et meditatione anima coelesti magna multitudo spiritalium Redemptoris gratiam ardenter exspectavit, porta aedificithalamos habet, quia praedicator quisque, cum ad supernam patriam auditorem provocat, et novos patres et veteres anhelasse
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ uͦ conu̾sus quisq et̾nȩ uite gaudia longanimit᷑ sꝑat :¬
ꝑcximoꝵ molestias cũ caritate tolerat ⁊ ea quȩ ñ ħt ꝯ
cupiscẽ contẽpnit. longitudinẽ ilatitudinẽ porta ħt¬

Expanded text:
Cum vero conversus quisque aeternae vitae gaudia longanimiter sperat, pCum vero conversus quisque aeternae vitae gaudia longanimiter sperat, proximorum molestias cum charitate tolerat, et ea quae non habet concupiscere contemnit; longitudinem et latitudinem porta ha
Abbreviated transcription (Latin):
duũ erat ascensus eiꝰ : uestibulũ ante eã. Deporta queres¬
piciebat uiã aquilonis atrii ext̾ioris ea ipsa replican-
disseramꝰ. quȩ nec dũ discussa sunt: debemꝰ ea quȩ iã p̃dicta st̃
sub brenitate replicare. Porta & enĩ uiã aquilõnis res¬
picit cũ p̃dicator quisq uitã peccatoris cognoscit. eiq
intĩora uite ꝑu̾bũ p̃dicationiͥs aꝑit. Quȩ porta atrii ex¬
t̾ĩoris dr̃ Ext̾ius quippe ẽ.atriũ. uita p̾sens inqua omẽ
qd̃ corꝑalit̾ agr̃. corꝑalit̾ etiã uidet᷑. Quȩ tã inlongitudi¬
ne. qm in latitudine m̃surat᷑. qc cũ adfide̾ peccator du¬
cit᷑. necesse ẽ. ut eiꝰ doctor consid̾e̾t uł quantũ in longitu¬
dinẽ spei uł qnͣtũ in latitudinẽ caritatis ex eiꝰ admo ni¬
tione ꝑficiat. Qui enĩ ad dm̃ conu̾tit᷑. si adhuc bona urce
ꝑ ꝓxcimi odiũ co angustat᷑. latitudinẽ nõ ħt : qr nescreł
transitoria contẽpne̾ uł se ĩꝑaimi amore dilatare.:.

Expanded text:
duum erat ascensus ejus, et vestibulum ante eam. 2. De porta quae respiciebat viam Aquilonis atrii exterioris, ea ipsa replicantur disseramus quae necdum discussa sunt, debemus ea quae jam dicta sunt sub brevitate replicare. Porta enim viam Aquilonis respicit, cum praedicator quisque vitam peccatoris agnoscit, eique interiora vitae per verbum praedicationis aperit. Quae porta atrii exterioris dicitur. Exterius quippe est atrium vita praesens, in qua omne quod corporaliter agitur corporaliter etiam videtur. Quae tam in longitudine quam in latitudine mensuratnsideret, vel quantum in longitudinem spei, vel quantum in latitudinem charitatis ex ejus admonitione proficiat. Qui enim ad Deum convertitur, si adhuc bona vitaeper proximi odium coangustatur, latitudinem non habet, quia nesctransitoria contemnere, vel se in proximi amore dilatare.
Abbreviated transcription (Latin):
transeat adculpã q̃s pler̃q in̾ alia carnis tepitatio nas¬
citur. dũ carni in mod̾atius inrefectione seruitꝰ. Expec¬
cato enĩ pͥmi hominis infirmante natura in hoc mundo
cũ nr̃is tẽptationibꝰ nascim ⁊ caro nob̾ aliqͣndo ad iutrrx
est imbono oꝑe.aliqn̾ autẽ seductrix in malo. Si gͥei

Expanded text:
transeat ad culpam, quia plerumque inde alia tentatio carnis nastranseat ad culpam, quia plerumque inde alia tentatio carnis nascitur, dum carni immoderatius in refectione servitur. Ex peccato etenim 1388 primi hominis, infirmante natura, in hoc mundo cum nostris tentationibus nascimur. Et caro nobis aliquando adjutrix est in bono opere, aliquando autem s
Abbreviated transcription (Latin):
minima sunt quȩ desid̾at. suã sibi aliquo mͦ auariciam
excusat. Habundantia itaq suꝑbiȩ uicina ẽ. Quã si qn̾
etiã cupiditas int̾cȩͥpit. hanc ut ita dixim quasi ꝑegri¬
na captiuitas inuasit. Si gͥ habundantie artẽ scire uolu¬
mus. necesse ẽ. ut nõ solũ ea quȩ uicina sunt. s ea etiam
quȩ delonginquo ueniunt uicia fugiamꝰ. Di̾camꝰ penu¬
riã pati.ne ͤ ea quȩ nõ habemꝰ hab̾e etiã cũ culpa reqͥra¬
mꝰ: Nefelices putemꝰ. quos rebꝰ honustos cernimus
Nimia ualde s ea q̃sibi quasi insũptꝰ uitȩ p̃sentis p̃ꝑant:
stantia dequaęt̾̃no uidici rationẽ ponamꝰ. libiꝰ ad patriã
sum̃dis alimentis corꝑis gulȩ magis quã necessitati ser¬
uiamꝰ. Plus enĩ concupiscentia: quã necessitas petit. Et
sepe dum carnis incpie satis face̾ curamꝰ uolupta sub¬
repit. modũ refectionis excedit. Uñ fit ut cul e u pa

Expanded text:
nimia snimia sexcusat. Abundantia itaque superbiae vicina est. Quam si quando etiam cupiditas intercepit, hanc, ut ita dixerim, quasi peregrina captivitas invasit. Si igitur abundandi artem scire volumus, necesse est ut non solum ea quae vicina sunt, sed ea etiam quae de longinquo veniunt vitia fugiamus. Discamus penuriam pati, ne ea quae non habemus habere etiam cum culpa requiramus, nec felices putemus quos rebus onustos cernimus. Nimia valde sunt ea quae sibi quasi in sumptus vitae praesentis praeparant. stantia de qua aeterno judici rationes ponamus. Liberius ad patriam dis alimentis corporis gulae magis quam necessitati serviamus Plus enim concupiscentia quam necessitas petit. Et saepe dum carnis inopiae satisfacere curamus, voluptas subrepit, modum refectionis excedit. Unde fit ut culpa
Abbreviated transcription (Latin):
leticiã: decõmuni autẽ iꝑpecua felicitate gaudere
uisquis itaq in eo gaudet qd̃ alt̾ nõ ħt exipsa sua ha¬
bundantia det̾ior factus. gaudiũ priuatũ ħt. Contͣ
hunc appetitũ habundantie: iohes nos admonet
diẽs. Holite dilig̾e̾ mundũ: neq ea quȩ inmundo
sunt: ilta Iui mox rationẽ subdit. Quare: Siquis
diligit mundũ. ñ ÷ caritas patris ineo.Nemo enĩ pot̃
duob dñis seriure: qr nõ ualet simul transitoria ⁊ et̃na di¬
lige̾. Si enĩ ȩt̾nitatẽ diligimꝰ cuncta tẽꝑalia musu ñ in
affectii possidemꝰ. Qui eandẽ rationẽ ꝓtinꝰ subdit dicens.
biant. ut qr hoc alius ñ ħt . se in cogitationibꝰ extollant.
uisquis itaq tał ẽ.adhuc ad portandã habundantiã doctꝰ
non ẽ. Sepe autẽ qd̃ auaricia ex appetitu suggerit. necessi¬
tatẽ putat ⁊ cũ minora sufficiant. dolet maiora de eẽ. Atq
incautꝰ animꝰ qnͣdã quasi necessitatẽ patit᷑ quã parit & ẽ

Expanded text:
e, de communi autem et perpetua felicitate gaudere. Quisquis itaque in eo gaudet quod alter non habet, ex ipsa sua abundantia deterior factus, gaudium privatum habet. Contra hujus nos appetitum abundantiae Joannes admonet, dicens: Nolite diligere mundum, neque ea quae in mundo sunt . Qui mox rationem subdidit, quare: Si quis diligit mundum, non est charitas Patris in eo . Nemo enim potest duobus dominis servire , quia non valet simul transitoria et aeterna diligere. Si enim aeternitatem diligimus, cuncta temporalia in usu non in affectu possierbiant, et quia hoc alius non habet se in cogitationibus extollant. Quisquis itaque talis est, adhuc ad portandam abundantiam doctus non est. Saepe autem quod avaritia ex appetitu suggerit, necessitatem putat, et cum minora sufficiant, dolet majora deesse, atque incautus animus quamdam quasi necessitatem patitur quam parit. Et
Abbreviated transcription (Latin):
intͥumuit ad tactũ eiꝰ Dilectꝰ ce enĩ manũ ꝑforam̃ mittit:
qñdo uirtute sua dñs nrm̃ animũ ꝑ subtilẽ intellectum
pulsat᷑ͣ Ꝙ uent̾ in tactu illiꝰ cont emescit : ꝗc infirmitas
nr̃a ꝑ hoc quod celestis gaudii intellectu tangit᷑. ipsa
sua exultatione turbatur. Q̾ fit inm̃te pauor ac latici¬
a q̃r iã sentit quod decelesti gaudio diligat. ⁊ ad huc metu-¬
it neç ꝑlene nõ ꝑcipiat quoa uix tenuit̾ sentit. Qb
gͥ restat nisi ut se adꝑfectioris uite cursũ dirigant
am̃s qui illa gaudia patͥȩ celestis agnosct̃ Uñ hc apte

Expanded text:
tactum ejus. Dilectus etenim manum per foramen mittit, quando virtute sua Dominus nostrum animum per subtilem intellectum pulsat. Et venter in tactu ejus contremiscit, quia infirmitas nostra per hoc quod coelestis gaudii intellectu tangitur, ipsa sua exsultatione turbatur. Et fit menti pavor in laetitia, quia jam sentit quod de coeli gaudio diligat; et adhuc metuit ne non percipiat quod vix tenuiter sentit. Quid igitur restat, nisi ut se ad perfectioris vitae cursum dirigant omnes qui illa gaudia patriae coelestis agnoscunt? VE
Abbreviated transcription (Latin):
lonis ⁊ orientis recto adeã aditu tend̾et. Quid ẽ. gͦ quod por¬
ta int̾ior rectt itinẽ posita contͣ portã orientis ⁊ aquilonis
ostendit᷑. nisi hoc quod aꝑte datur intelligi. qr siue idaico i gen¬
tili ppło siue iustis ⁊peccatorib. s pꝰ peccata conu̾sis equȩ ad¬
itus regni celestis aꝑitur: Larga ẽ. enĩ misedia condito¬
ris nr̃i. & porta int̾ior nõscilũ portã orientis respicits
etiã aquilonis: qr nõ solũ his qui in innocentia ꝑmanent.
s etiã peccatoribꝰ peccata sua penitendo dãpnantib aꝑun-¬
tur int̾ioris atrii gaudia. ut ineffabilia mist̾i̾a patriȩ cele-¬
stis agnoscant. agnoscendo sciant. sciendo currant: cur¬
rendo ꝑueniant. Hec int̾ni gaudii secreta cognouerat
qui dicebat. Sitiuit anima mea addm̃ uiuũ: ꝗͣdo ueni¬
am ⁊ apparebo ante faciẽ dĩ: Predicator gentiũ adhunc
aditũ regni celestis anhelabat cum dice̾t.Cupio dissolui &¬

Expanded text:
lonis et Orientis recto ad eam aditu tenderet. Quid est ergo quod porta interior recto itinere posita contra portam Orientis et Aquilonis ostenditur, nisi hoc, quod aperte datur intelligi, quia sive Judaico et gentili populo, seu justis et peccatoribus, sed post peccata conversis, aeque aditus regni coelestis aperitur? Larga est enim misericordia Creatoris nostri. Et porta interior non solum portam Orientis respicit, sed etiam Aquilonis, quia non solum his qui in innocentia permanent, sed etiam peccatoribus peccata sua poenitendo damnantibus aperiuntur interioris atrii gaudia, ut ineffabilia mysteria patriae coelestis agnoscant, agnoscendo sitiant, sitiendo currant, currendo perveniant. Haec interni gaudii secreta cognoverat, qui dicebat: Sitivit anima mea ad Deum vivum, quando veniam et apparebo ante faciem Dei aditum regni coelestis anhelabat cum diceret: Cupio dissolvi
Abbreviated transcription (Latin):
¶ ut bene ꝑsonã indicet. etiã genus narrat cũ sub dit᷑. Q fac¬
tũ ẽ. uerbũ dni adierechiel filiũ buri : sacer dotẽ. S pͥma
nob̾ questio oriturcuris qͥ nicħ adhuc dixerat: ita exorsꝰ
ẽ. dicens. Q factũ ẽ. intricesimo anno. Et nanq sermo cõ¬
iunctionis ẽ. Et scimꝰ qr ñ conuingit᷑ sermo subsequens:
Qua inre intuendũ ẽ. qc sic̃ nos cͥorꝑalia. sic ꝓpħe sensu spi

Expanded text:
um subditur: « Et factum est verbum Domini ad Ezechiel filium Buzi sacerdotem. » Sed prima nobis quaestio oritur, cur is qui nihil adhuc dixerat, ita exorsus est dicens: « Et factum est in tricesimo anno; » et namque sermo conjunctionis est, et scimus quia non conjungitur sermo subsequens, Qua in re intuendum est, quia sicut nos corporalia, sic Prophetae sensus spi
Abbreviated transcription (Latin):
aaa dñedt̃. Ecce nescio loqͥ: qr puer egosũ. Iuxta enĩ ea u̾¬
ba q̃ audiebat: u̾base ñ habe cognou̾at Sic damel sublim̃¬
dĩ uisionẽ uidens ꝑ plurimos dies elanguit ⁊ egrotauit. qr &
hi qͥ inuirtutibꝰ forteᷤᷤ sunt cũ altiora dĩ conspiciunt. insua
estimatione infirmi atq imbecilles fiunt. Sicl
locutꝰ ẽ. seruuꝰ m̃s iob cũ u̾ba dĩ loqͣntis audiret. respondit
dicens. Insipient̾ locutꝰ sũ ĩquȩ ultͣ modũ exced̾e̾nt scienti¬
am meã. Q paulo pꝰ: ideirco ipse me rephendo n ago penitẽ¬
tiã infauilla ꝯcine̾. Qui enĩ qͣnͣtũ ad homines sapient̾ locu¬
tꝰ fuerat. loquentẽ sibi dm̃ audiens insipient̾ se locutũ fuis¬
se rephendit. qr in cõtẽplationẽ uerȩ sapientiȩ sua ei sapi¬
entia uiluit. Nduocẽ gͦ desuꝑ uenientẽ animalia alas depo¬
nunt qͣs tħ uirtutẽ siue innata sua conteplari requiramꝰ siue
qui inqnͣtulacunq scientia uolare credebam᷑ inuisibilẽ suꝑ

Expanded text:
xta enim ea verba quae audiebat verba se non habere cognoverat. Sic Daniel sublimem visionem videns, per plurimos dies elanguit et aegrotavit , quia hi qui in virtutibus fortes sunt, cum altiora Dei conspiciunt, in sua sibimet aestimatione infirmi atque imbecilles fiunt. Sic bcut servus meus , cum verba Dei colloquentis audiret, respondit, dicens: Insipienter locutus sum, et quae ultra modum excederent scientiam meam . Et paulo post: Idcirco ipse me reprehendo, et ago poenitentiam in favilla et cinere . Qui enim quantum ad homines sapienter locutus fuerat, loquentem sibi Deum audiens, insipienter se locutum fuisse reprehendit, quia in contemplatione verae sapientiae sua ei sapientia viluit. Ad vocem ergo desuper venientem animalia alas deponunt, quia virtutem Dei sive in natura sua contemplari requiramus, sive qui in quantulacunque scientia volare credebamur, invisibilem 1243 super
Abbreviated transcription (Latin):
admortẽ. H itaq occulti udicii ꝓfunda cogitare quid ẽ. aliud
quã alas depon̾e id ÷ denullaiã uirtute confidẽ. sub magno timo¬
re trepidare: Siue enĩ omipis dĩ naturã consid̾ent. siue eiꝰ fidiria
ppendant: trepidant. ꝑtimescunt. Eis gͦ qͣsi alas deponẽ ẽ: iurtu¬
tes quas habent humiliare: Sic abrahã alas deposuit qͥ qn̾do lo¬
qui cũ dnõ cepit. pulue̾m ⁊ cine̾m se ẽẽ. cognouit dicens Loqͣr
addm meũ: cũ sinpulius & cinis. Sic moysesalas deposuit qͥ e¬

Expanded text:
ad mortem . Haec itaque occulti judicii profunda cogitare, quid est aliud quam alas deponere, id est de nulla jam virtute confidere, sed sub magno timore trepidare? Sive enim omnipotentis Dei naturam considerent, sive ejus judicia perpendant, trepidant, pertimescunt. Eis ergo quasi alas deponere est virtutes quas habent humiliare. 19. Sic Abraham alas deposuit, qui quando loqui cum Deo coepit, pulverem et cinerem se esse cognovit dicens: Loquar ad Dominum meum, cum sim pulvis et cinis
Abbreviated transcription (Latin):
equalit̾ tangit᷑. Quedã enĩ tangit ut sint. nec tm̃ ut ui¬
uant te sentiant. sic̃ s̃cuncta insensibilia. Quedã tan¬
git ut sint uiuant .i sentiant. nec tñ ut disc̾nant. sic̃ s̃
bruta animalia. Quedã tangit ut sint uiuant ⁊ senti¬
ant disc̾nantq sic̃ ẽ. humana ⁊ angłica natura᷑. cũ

Expanded text:
equaliter omnia tangit. Quaedam enim tangit ut sint, nec tamen ut vivant et sentiant, sicut sunt cuncta insensibilia. Quaedam tangit ut sint, vivant, et sentiant, nec tamen ut discernant, sicut sunt bruta animalia. Quaedam tangit ut sint, vivant, et sentiant, et discernant, sic
Abbreviated transcription (Latin):
ñ suꝑ firmam̃tũ. Transeat gͦ animꝰ & ab ipsis transcendat
om̃e quod creatũ ẽ. ⁊insolo creatoris sui lumine fidĩ ocłos
figat. Qd̃ unus uiuificat omĩa qui creauit ds̃. qd uͥq ÷¬

Expanded text:
on super firmamentum. Transeat ergo animus, et ab ipsis transcendat on super firmamentum. Transeat ergo animus, et ab ipsis transcendat omne quod creatum est, in solo creatoris sui lumine fidei oculos figat, quod unus vivificet omnia, qui creavit Deus, quod
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ corpꝰ quod sustinet uiuificantẽ. s tnĩ obliuioni subdi¬
tum.mutabilitati subiectũ. quẽ sẽpeͬtimor afficit. leti-¬
tia extollit. Ipse itaq intellectꝰ animȩ uax eiꝰ ẽ: qr sonat
quod ẽ quȩ tm̃ adhuc uox subfirma m̃to ẽ. S transcẽ¬
dentes animã uocẽ defirmam̃to quęrimꝰ: cũ illa scõꝵ
angłoꝵ innumã multitudo inomĩp̾is dĩ conspectu qͣ
oniᷤᷤ dĩ. quȩ leticia sine defectu. qͥ amoris ardor nõ cruci-¬
ans s delectans. quantũ ineis sit desidiũ uisionis dĩ eũ
sacietate. & quanta satietas cũ desidio: In quibꝰ nec desid̾iũ
penã genãt: nec satietas fastidiũ parit Qmͦ inhendo be¬
atitudini sint beati. qͦmͦ contẽplando semꝑ ęt̾nitatẽ sint
et̾ni: qͦmͦ conuincti uͦ lumini facti sint lux. qͦmͦ aspicien-¬
tes semꝑ incõmutabilẽ. mutati sint in cõmutabilitatẽ.
S cũ ista deangłis cogitamꝰ. adhuc uox defirmanto :¬

Expanded text:
tem, corpus quod sustinet vivificantem, sed tamen oblivioni subditum, mutabilitati subjectum, quem saepe timor afficit, laetitia extollit. Ipse itaque intellectus animae vox ejus est, quia sonat quod est, quae tamen adhuc vox sub firmamento est. 15. Sed transcendentes animam, vocem de firmamento quaerimus, cum illa sanctorum angelorum innumera muonis Dei, quae laetitia sine defectu, qui amoris ardor non crucians sed delectans, quantum in eis sit desiderium visionis Dei cum satietate, et quanta satietas cum desiderio, in quibus nec desiderium poenam generat, nec satietas fastidium parit, quomodo inhaerendo beatitudini sint beati, quomodo contemplando semper aeternitate sint aeterni, quomodo conjuncti vero lumini facti sunt lux, quomodo aspicientes semper in incommutabilem, mutati sint incommutabilitatem. Sed cum ista de angelis cogitamus, adhuc vox est de firmamento n
Abbreviated transcription (Latin):
scõꝵ cogitationibꝰ ipsa quȩ habent hona blandiunt᷑ ũt eoꝵ
m̃tes inaliqͣ sui fiducia eleuent. S ꝓtinus adoccultadĩ indici
a recurrant. qͦmͦ alii ex uirtutibꝰ ad infernũ ꝑelationẽ corru¬
unt: alii ex uiciĩs correcti ad celũ ꝑhumilitatẽ leuant᷑. Un̾
nos adhumilitatẽ reuocans ꝓpħa t̾ret & ad monet dicens

Expanded text:
 cogitationibus ipsa quae habent bona blandiuntur, ut eorum mentes in aliqua sui fiducia elevent; sed protinus ad occulta Dei judicia, 1242 recurrunt, quomodo alii ex virtutibus ad infernum per elationem corruunt, alii ex vitiis correcti ad coelum per humilitatem levantur. Unde nos ad humilitatem revocans Propheta terret et admonet, dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
m̃tis que illa nat̾asit quȩ tenet om̃ia. ĩplet om̃ia cui¬
cũ plectit᷑ omĩa.suꝑ excedit omĩa. sustinet omĩa: Nec
alia exparte sustinet. atq alia suꝑ excedit. neq alia
exparte implet. atq alia circũ plectit᷑. S circũplec¬
tendo implet. ĩplendo circũ plectit᷑. sustinendo suꝑ¬
excedit. suꝑ excedendo sustinet: Huiꝰ naturȩ potentiã
constrictꝰ inea cogitat animꝰ. uax suꝑ firmam̃tũ fit:
qceiꝰ intellectũ concipit. qͥ & angłoꝵ sensũ sua in cõpre

Expanded text:
e illa natura sit quae tenet omnia, implet omnia, circumplectitur omnia, superexcedit omnia, sustinet omnia. Nec alia ex parte sustinet, atque alia superexcedit; neque alia ex parte implet, atque alia circumplectitur; sed circumplectendo implet, implendo circumplectitur, sustinendo superexcedit, superexcedendo sustinet. Hujus naturae potentiam cum strictus in ea cogitat animus, vox super firmamentum fit, quia ejus intellectum co
Abbreviated transcription (Latin):
animalia.i submittunt alas suas q̃c scõꝵ m̃tes cũ creatoris sui
potentiã intenta contemplatione consid̾ant. uilescunt eoꝵ
animo uirtutes quas habent Q tanto fiunt apd se humiles qͣn¬
to eis illud altũ ÷ quod suꝑ angłos sonat: fortasse enĩ doctores s̃.
quȩ m̃tes hominũ sine strepitu u̾boꝵ docet: & qͦmͦ ħ eadẽ sa¬
pientia si auditoꝵ m̃tes nondoceat. uox docentiũ uaccuȩ
laborat sic sua eis ꝓtinꝰ doctrina uilescit. Qe neq qͥ plantat
ẽ. aliqͥti neq qͥrigat: s qͥ increm̃tũ dat ds̃. fortasse ꝓpħȩ sunt:¬

Expanded text:
ubmittunt alas suas, quia sanctorum mentes cum creatoris sui potentiam intenta contemplatione considerant, vilescunt eorum animo virtutes quas habent; et tanto fiunt apud se humiles, quanto eis illud altum est quod super angelos sonat. Fortasse enim doctores suntquae mentes hominum sine strepitu verborum docet, et quomodo haec eadem sapientia si auditorum mentes non doceat, vox docentium vacue laborat, sua eis doctrina protinus vilescit, quia neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementu
Abbreviated transcription (Latin):
nariũ numerũ: nͥ actiuȩ uitȩ ꝑfectio designatur.
Iuid ꝑ septenariũ. nisi contẽplatio ex primitur: Sex gͦ annis.
seruit: & septimo egreditur liber: qui ꝑ actuã quã ꝑfecte ex-¬
hibuerit. ad contẽplatiuȩ uite libertatẽ transit. E notandũ gͦra-

Expanded text:
narium numerum, nisi activae vitae perfectio designatur? Quid per septenarium, nisi contemplativa exprimitur? Sex ergo annis servit, et septimo egreditur liber, qui per activam, quam perfecte exhibuerit, ad contemplativae vitae libertatem transit. Et notandum
Abbreviated transcription (Latin):
minimȩ ꝓ fic: carboẽ. Qui uͦ adimitationẽ scĩtatis po¬
situs. lum̃ exse rectitudinis multis demonstrat. lãpas::
in medio animaliĩ: splendor ignis ⁊ deigne fulgur egre¬
dñs dicit. Ignẽ ueni mitte̾ int̾rã. E quid uolo nͥ ut ac¬
cendatur. Cum enĩ carnalis mens sem̃ spm̃ accipit :
spiritali amore succensa. malũ plangit qd̃ fecit. Q t̾ra
ar det qñdo accus ante se comscientia corpeccatoris u¬
rit᷑atq in dolore penitentiȩ crematur. Hinc rursũ
scͥptũ ẽ.:. Ds̃ tuus ignis consumens :. Qc eni mentem
quã repleuerit eã apeccatoꝵ rubigine mundã reddit ere

Expanded text:
minime proficit, carbo est. Qui vero in imitatione sanctitatis pominime proficit, carbo est. Qui vero in imitatione sanctitatis positus lumen ex se rectitudinis multis demonstrat; lampas esum reperies . Splendor ignis et de igne fulgur egreDominus dicit: « Ignem veni mittere in terram, et quid volo, nisi ut accendatur? » Cum enim carnalis mens sanctum Spiritum accipit, spiritali amore succensa malum plangit quod fecit. Et terra ardet, quando accusante se conscientia cor peccatoris uritur, atque in dolore poenitentiae crematur. Hinc rursus scriptum est: « Deus tuus ignis consumens est . » Quia enim mentem quam repleverit, eam a peccatoru
Abbreviated transcription (Latin):
pades distat: qd̃ carbones ardent quidẽ ÷ s eiꝰ loci inquo iacuerint
tenebras nõ expellunt: Lampades aũ qr magno flãmarum
lumine resplendent: diffusas circũquaq tenebras effugant. Q
exre notandũ ẽ. ꝗc sunt pleriq scõꝵ ita simplices ⁊ occulti: se-¬
seq in locis minoribꝰ submagno silentio contegentes: ut uia
eoꝵ uita ab aliis possit agnosci Quid itaq isti nͥ carboness̃:
qr iisi ꝑ feruorẽ spc̃ ardorẽ habent. tñ exempli flãmã ñ
habent nec in alienis cordibꝰ tenebras peccatoꝵ iuncunt. qr
uitã suã om̃ino sciri fuguint. Sibi met ipsis quide accen¬
si s̃. s aliis in exẽplo luminis nõ sunt. Hi autẽ qui & ex ẽpla
tib demonstrant: iure lãpades appellantur: qc ⁊ ꝑ ardorẽ
desid̾ii. ⁊ ꝑflãmã ũbi apeccatoꝵ cordibꝰ erroris tenebras re-¬
pellunt. Qui igit᷑ in occulto bene uiuit. s alieno ꝓfectui

Expanded text:
pades distat, quod carbones ardent quidem, sed ejus loci, in quo jacuerint, pades distat, quod carbones ardent quidem, sed ejus loci, in quo jacuerint, tenebras non expellunt. Lampades autem quia magno flammarum lumine reex re notandum est quia sunt plerique sanctorum ita simplices et occulti, seseque in locis minoribus sub magno silentio contegentes, ut vix eorum vita ab aliis possit agnosci. Quid itaque isti nisi carbones sunt? Qui etsi per fervorem spiritus ardorem habent, tamen exempli flammam non habent. Nec in alienis cordibus tenebras peccatorum vincunt, quia vitam suam omnino sciri refugiunt. Sibimetipsis quidem accensi sunt, sed aliis in exemplo luminis non sunt. Hi autem qui et exempla tibus demonstrant, jurdesiderii et per flammam verbi a peccatorum cordibus erroris tenebras repellunt. Qui igitur in occulto bene vivit, sed alieno profectui
Abbreviated transcription (Latin):
ueniunt: qn̾do ad regna celestia ꝑducti in ea luce quã de¬
siderant iã minꝰ aliquid ñ habebunt. Seqr̃. Ꝙ similitudo
animalium aspectꝰ eoꝵ quasi carbonũ ignis ardentium:
⁊ quasi aspectus lampadarĩ Aspectꝰ animaliũ carboni¬
bꝰ ignis ardentibꝰ atq lampadibꝰ comꝑat᷑:. Quisqͥs enĩ car¬
tate uisionis. usu locutionis. exẽpla oꝑis accip̾ uit accen¬
datur inamorẽ u̾tatis. peccatoꝵ suoꝵ tenebras fugiat.
incdesidio lucis exardescat᷑. Eiã ꝑ uerũ amorẽ ardeat: qͥ pͥ
ininiquitate tantũ mortuus. qnͣtũ frigidꝰ iacebat. Lam¬
pades uͦ lucẽ suã longiꝰ spargunt: & cũ in alio loco sint. in
quiq bona eiꝰ audiunt: qs ꝑ hec ad amorẽ celestiũ su
in eo qd̃ se ꝑbona oꝑa exibent: quasi ex lãpad̾ lumineꝰ res¬
plendent. Qx gͦ scĩ uiri qͦsclã uixta se positos. quasi tangen¬
do ad amorẽ patrie celestis accendunt carbones sunt. Qc

Expanded text:
veniunt, quando ad regna coelestia perducti in ea luce quam deveniunt, quando ad regna coelestia perducti in ea luce quam desiderant, jam minus aliquid non habebunt. Sequitur: « Et similitudo animalium et aspectus eorum quasi carbonum ignis ardentium, et quasi aspectus lampadarbus ignis ardentibus atque lampadibus comparatur. Quisquis enim cars assiduitate visionis, usu locutionis, exemplo operis, accipit ut accendatur in amore charitatis, peccatorum suorum tenebras fugiat, in desiderio lucis exardescat, etiam per verum amorem ardeat, qui prius in iniquitate tantum mortuus, quantum frigidus jacebat. Lampades vero lucem suam longius spargunt, et cum in alio loco sint, in quique bona ejus audiunt, quia per haec ad amorem coelestium surgunt, in eo quod se per bona opera exhibent, quasi ex lampadis lumine resplendent. Quia ergo sancti viri quosdam juxta se positos, quasi tangendo ad amorem patriae coelestis accendunt, carbones sunt; qu
Abbreviated transcription (Latin):
d̾e. ne se impetus carnis quasi sub impetu sp̃c latenter
subiciat : & culpas quas agimus nob̾ uirtutes fingat.¬
Seiendũ uͦ ẽ. qr gͣniores culpe s̃: q̃ suꝑ ducta specie uir¬
tutes imitantur: quã illȩ quȩ inaꝑto cognite animũ inͦfusio¬
nẽ deiciunt :atq ad pęnitentiã trahunt. Iste uͦ ñ solũ in pem¬
tentia ñ humiliant. s eciã mentẽ oꝑantis eleuant dũ urtu¬
tes putant᷑. Hautẽ quod descĩs animalibꝰ dictũ suꝑifuerat. ut
altiꝰ confirmetur. itũm replicatur. Nonreuertebant᷑ cum
ambularent: ꝗc electi quiq sic ad bona tendunt. ut ad mala
ꝑ petranda ñ redeant. Qui enĩ ꝑ seuerauerit usq infinẽ: hic
dens ꝓcedit : & crescit usq adꝑfectũ diẽ. In eoꝵ nanq animo.
bonũ desidiũ atq intellectus lucis intimȩ: iã pars diei ẽ. S
qe usq ad finẽ uitȩ in uirtute ꝓficiunt: ad ꝑfectũ diẽ tunc

Expanded text:
ere, ne se impetus carnis, quasi sub impetu spiritus, latenter ere, ne se impetus carnis, quasi sub impetu spiritus, latenter subjiciat, et culpas, quas agimus, nobSciendum vero est quia graviores culpae sunt, quae superducta specie virtutes imitantur, quia illae in aperto cognitae animum confusione dejiciunt atque ad poenitentiam trahunt; istae vero non solum in poenitentiam non humiliant, sed etiam mentem operantis elevant, dum virtutes putantur. Hoc autem, quod de sanctis animalibus dictum superius fuerat, ut altius confirmetur, iterum replicatur. « Non revertebantur cum ambularent, » quia electi quique sic ad bona tendunt, ut ad mala perpetranda non redeant. « Qui enim perseveraverit usque in finem, hic dens procedit, et crescit usque ad perfectum diem . » In eorum namque animo bonum desiderium atque intellectus lucis intimae jam pars diei est; sed quia usque ad finem vitae in virtute proficiunt, ad perfectum diem tunc
Abbreviated transcription (Latin):
faciat. Nã sepe quis iracundiȩ stimuł uictus. contra delĩ-¬
quentes delo ulciscende iusticiȩ plusq necesse ẽ. inflãma¬
tur:i iusticie limitẽ inultionẽ transiens agit crudeliter
qł se agere iuste suspicatur. Impetꝰ gͥ carius huie
discretionis moderamine ñ tenetur. Ꝙ sepe alius nimie
mansuetudini studens. subiectoꝵ uitia aspic̃: atq ħ ꝑ
feruorẽ ⁊ eli corrigere recusat quȩ ineis crudelit̾ nõ cor¬
rigendo multiplicat. Fitq ut eiꝰ lenitas. ⁊sibi sit ꝯ subiee¬
tis inimica: qͥ torporẽ mentis suȩ qr patientiã deputat.
ꝑcarnisĩpetũ ab impetu sp̃c elongat. Prima gͦ nos cogi¬
tatio in requisitione nri cord̃ debet excutere ne adque¬
dam quȩ agimus. ꝑ aꝑtum carnis impetũ ducamur:
ne prauis delectationibꝰ animꝰ seductus mala eẽ. cognos¬
cat: ⁊tñ faciat. Scdã uͦ nos cura debet uigilantes red-¬

Expanded text:
facit. Nam saepe quis iracundiae stimulis victus, contra delinfacit. Nam saepe quis iracundiae stimulis victus, contra delinquentem zelo ulciscendae justitiae, plusquam necesse est inflammatur, justitiae timitem in ultionem transiens, agit crudeliter, quod se agere juste suspicatur. Impetus ergo carnis hudiscretionis moderamine non tenetur. Et saepe alius nimiae mansuetudini studens, subjectorum vitia aspicit, atque haec per favorem zeli corrigere recusat, quae in eis crudeliter non corrigendo multiplicat. Fitque ut ejus lenitas et sibi sit et subjectis inimica, qui torpore mentis suae, quia patientiam deputat, per carnis impetum ab impetu spiritus elongatur. Prima ergo nos cogitatio in requisitionem nostri cordis debet excutere, ne ad quaedam quae agimus, per apertum impetum ducamur; ne pravis delectationibus animus seductus mala esse cognoscat, et tamen faciat. Secundo vero nos cura debet vigilantes redd
Abbreviated transcription (Latin):
entiã : ad pacẽ: ad consid̾ationẽ uitȩ mortał: ⁊ ad lacͥ¬
mas m̃tẽ ꝑtrahit. Uñ necesse. ẽ ut magna semꝑ cura
consid̾are debeamus: in omne quod agimus. qui nos
impetus aucat: utrũ nra cogitatio ꝑ impetũ carnis:
an ꝑimpetum spc impellatur. Amare ce enĩ t̾renastẽꝑalia
et̃nis p̃p oneres ext̾iora bona non adusũ necessariũ habere .s.
ad uoluptatẽ concupiscere: ultionẽ de inimieo querere: de
emuli casu gaude: impetꝰ carnis . At contͣamare celestia:
contẽpne̾ transitoria: nõ ad fructũ uoluptatis temꝑalia
.s adusũ necessitatis querere: de inimici morte tribu
exercent. recte nunc descĩs animalibꝰ dr̃. Uͥerat impetus¬
spẽ: illue gradiebant᷑. S sciendũ ẽ. nob̾. qd̃ plerunq im¬
petus carnis se sub uelamine spiritał impetꝰ palliat & qd
carnalit̾ fac̾ mentitꝰ sibi ipsa cogitatio quia ħ spiritalit̾

Expanded text:
entiam, ad pacem, ad considerationem vitae mortalis, et lacrentiam, ad pacem, ad considerationem vitae mortalis, et lacrymas mentem pertrahit. Unde necesse est ut magna semper cura cogitare debeamus in omne quod agimus, qui nos impetus ducat; utrum nostra cogitatio per impetum carnis, an per impetum spiritus impellatur. Amare etenim terrena, temporalia aeternis praeponere, exteriora bona non ad usum necessarium habere, sed ad voluptatem concupiscere, ultionem de inimico quaerere, de aemuli casu gaudere, impetus carnis est. At contra amare coelestia, contemnere transitoria, non ad fructum voluptatis transitura, sed ad usum necessitatis quaerere, de inimici morte tribulexercent, recte nunc de sanctis animalibus dicitur: « Us, illuc gradiebantur. » Sed sciendum nobis est quod plerumque impetus carnis se sub velamine spiritualis impetus palliat, et quod carnaliter faciat, mentitur sibi ipsa cogitatio, quia hoc spiritualiter
Abbreviated transcription (Latin):
Libet huic intend̾e̾. libet eiꝰ intima. grã duce penit᷑¬
re. Hanc quotiens intelligendo discutimus quid aliud ꝗͣ
siluarũ opacitatẽ ingredimur: ut in eiꝰ refrigerio ab huiꝰ
scłi estibꝰ abscondamꝰ: Ibiq uiridissimas sententiarũ
herbas legendo carpimꝰ: tractando ruminamꝰ. In ea locu
sa animalia uł redẽptorẽ nrm̃. uł quatuor eiꝰ euangłistas.
lium adhuc subtilius uirtꝰ expͥmit᷑. ut ad eoꝵ imitatio¬
nẽ nos qͦ infirmi ⁊ despicabiles in quantũ dõ largiente
gradiebant᷑. In electis ⁊⁊ reꝓbis : diu̾si sunt impetꝰ. Inelee
carnis. ad odiũ: adelationẽ: ad inmun diciã: adrapinã:
ad ext̾iorẽ głam : ad crudelitatẽ: ad ꝑfidiã: ad desꝑationẽ :
ad irã : ad uirgia: ad uoluptates : animũ impellit. Im¬
petus uͦ spc̃ : ad caritatẽ: ad humilitatẽ: ad continentiã :
ad largitatẽ misc diȩ: adint̾iorẽ ꝓuectũ: ad pietatis¬
oꝑa: adfidẽ ȩt̃noꝵ ͥ adspem sequentis gaudii: ad pati¬

Expanded text:
Libet huic intendere, libet ejus intima, gratia duce, penetrare. Hanc quoties intelligendo discutimus, quid aliud quam silvarum opacitatem ingredimur, ut in ejus refrigerio ab hujus saeculi aestibus abscondamur? Ibi viridissimas sententiarum herbas legendo carpimus, tractando ruminamus. In ea locutsa animalia vel Redemptorem nostrum, vel quatuor ejus evangelistas lium adhuc subtilius virtus exprimitur, ut ad eorum imitationem nos quoque infirmi et despicabiles, in quantum, Domino largiente, gradiebantur. » In electis et reprobis diversi sunt impetus. In elecarnis ad odium, ad elationem, ad immunditiam, ad rapinam, ad exteriorem gloriam, ad crudelitatem, ad perfidiam, ad desperationem, ad iram, ad jurgia, ad voluptates animum impellit. Impetus vero spiritus ad charitatem, ad humilitatem, ad continentiam, ad largitatem misati