comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
reu̾endus porencia ualidus iinꝑmanens urbe fiorẽ.
S ed̾ em̃ craĩus testaciusq sapiencie tractatur officiũ
cũ incontingentes ppłos regenciũ quodam modo
ꝓpr̃ quos etiã ꝯstitute sunt obeant̃. cur igitur h¬
u̾sa uice mutent᷑. sceleꝵq supplicia bonos p̃mant.
p̃mia urtutũ mali ripiant uebemet᷑ ammiror. Eq¬
⁊ tam muiste cõfusioĩs racio uiditur exte scire¬
desidero. Minus ⁊ enĩ mitirer. simiseri omia fortuitis
casib crederẽ. Nũc stuporẽ meum deus rector exagea̾t.
Qui cũ sepe bonis iccunda malis asꝑa. ꝯtraq bonis dura
tribuat. malis oprata ꝯcedat. nisi causa d̾p̃hendatur.
quid ẽ ꝙ afortuitis casib diffe̾se uidatur: Nec miꝵ ĩ
quit. si quid ordinis ignorita ricigẽ. temerariũ ꝯfusũ¬
q c̾datur: Sed̾ tu quã uis causam tante dispõitoĩs igͥ¬
res tam̃ qm̃ honus mũdum rector tenꝑat. recte fieri¬
cuncta ne dubites.

Expanded text:
reuerendus, potentia ualidus in sua permanens urbe florere. reuerendus, potentia ualidus in sua permanens urbe florere. Sic enim clarius testatiusque sapientiae tractatur officium, cum in contingentes populos regentium quodam modo propter quos etiam constitutae sunt, debeantur. Cur haec igitur uersa uice mutentur scelerumque supplicia bonos premant, praemia uirtutum mali rapiant, uehementer ammiror, quaeque tam iniustae confusionis ratio uiddesidero. 288 Minus etenim mirarer, si misceri omnia fortuitis casibus crederem. Nunc stuporem meum Deus rector exaggerat, qui cum saepe bonis jucunda, malis aspera, contraque bonis dura tribuat, malis optata concedat, nisi causa deprehendatur, quid est quod a fortuitis casibus differre 5 videatur? Nec mirum, inquit, si quid ordinis ignorata ratione, temerarium confusumque credatur. Sed tu quamvis causam tantae dispositionis ignores, tamen quoniam bonus mundum rector tecuncta ne dubites.
Abbreviated transcription (Latin):
quidam ẽ quasi morb ammoꝵ. cũ egros corpoẽ mini¬
me dignos odio. s pocius mifatoẽ uidicemus: multo
magis nõ ĩ sequendi s miẜandi sunt: quoꝵ mentes:
om̃i langore atrocit urget improbitas.
Ud tantos uiuat extitare motus
Et ꝓpͥa factum sollititart manu:
Simortem petitis ꝓpĩquat ip̃a.
ꝗ ponte sua uolucres nec remoratur eciuos.
Q uos ẜrens. leo. tigris. ursus. aꝑ.
Dente petunt. ice se tñ ense petunt.
E m distant quia d̾sidenc̃ mores.
I niustas acies ⁊ fera bella mouent.
N on ẽ iusta sans seuicie rõ.
Uis aprim meĩas uicem referre.
Siuige uire bonos. ⁊ miseresce mals.
ꝗs ego udo inquam. que sir ui felicitas. ur miseia
⁊ ipĩs ꝓtoꝵ. atq improboꝵ mei̾is ꝯstituta. E⁊ ĩ hac
ip̃a fortina popiuai nõ nichil boni maliue ĩ eẽ ꝑpẽ¬
do. Req eñi sapientum quisqua. exul. inops. igno¬
miniosq̾ cẽ maut pecius. quã poi̾ens opib honoe̾

Expanded text:
quidam est quasi morbus animorum; cum aegros corpore miniquidam est quasi morbus animorum; cum aegros corpore minime dignos odio, sed potius miseratione judicemus, multo magis 30 non insequendi, sed miserandi sunt, quorum mentes omni languore atrocior urguet improbitas. . Quid tantos iuuat excitare motus et propria fatum sollicitare manu? Si mortem petitis, propinquat ipsa sponte sua uolucres nec remoratur equos. Quos serpens, leo, tigris, ursus, aper dente petunt idem se tamen ense petunt. An distant quia dissidentque mores, iniustas acies et fera bella mouent Non est iusta satis saeuitiae ratio. Vis aptam meritis uicem referre: dilige iure bonos et miseresce malis. – Hic ego: Video, inquam, quae sit uel felicitas uel miseria in ipsis proborum atque improborum meritis constituta. Sed in hac ipsa fortuna populari non nihil boni maliue inesse perpendo; neque enim sapientum quisquam exsul inops ignominiosusque esse malit potius quam pollens opibus, honore
Abbreviated transcription (Latin):
ait q̃ facuint orattẽs. Prohis eñ qui giaue quid
acerbuniq ꝑposi sunt miẜaciouẽ uidicum excitare
conantur. cum magis adnutẽtib ustior miẜacio
db̾atur. Quos nõ abiratis s appitus poci̾ misantib¬
q accusatoĩb adiudicum ueluti egros admedicum
duci oportebat. ut culꝑe mõbos suplicio resecarent.
Quo pacto d̾fensoꝵ oꝑa. ui tota fugeret: ur si ꝓdeẽ
hõib mallet inaccusationis hãĩtum utẽtur. ꝓp̃i qͦq
inpbi si aliqua rimula u̾tutẽ relictam fas eẽt aspice̾.
uicior̃q sordes penaꝵ cruciatib se eẽ d̾poĩtõs uid̾ent.
cõpensacicẽ ad ipiscende ꝓbitaris. nec hos cruciatus
ẽẽ dicent. d̾fensoꝵ q oꝑam repudiuent. ac si totos
sapientes nullus ꝓrsus odio locus relinquat᷑. Nan
bonos quis nisi stulissimus oderit : guos u̾o odnse:
rõe caret. Nam sicuri corꝑum langor: ita uiciositas

Expanded text:
ait, contra faciunt oratores. Pro his enim qui graue quid ait, contra faciunt oratores. Pro his enim qui graue quid acerbumque perpessi sunt miserationem iudicum excitare conantur, cum magis admittentibus iustior miseratio debeatur; quos non ab iratis sed a propitiis potius miserantibusque accusatoribus ad iudicium ueluti aegros ad medicum duci oportebat, ut culpae morbos supplicio resecarent. Quo pacto defensorum opera uel tota frigeret, uel si prodesse hominibus mallet, in accusationis habitum uerteretur. Ipsi quoque improbi, si eis aliqua rimula uirtutem relictam fas esset aspicere uitiorumque sordes poenarum cruciatibus se deposituros uiderent compensatione adipiscenesse dicerent, defensorumque operam repudiarent, ac se totos sapientes nullus prorsus odio locus relinquatur. Nam bonos quis nisi stultissimus oderit? malos vero odisse ratione caret. Nam si, uti corporum languor, ita vitiositas
Abbreviated transcription (Latin):
ead̾e oecos putaremꝰ : Nanine: illud quid̾e ad quiescent
ꝙ eque ualdis rõnum nititur firmamẽtis. infelicioẽs eẽ
reos qui facunt: quã qui pacuint̃ inunam. Wellem
ĩ ꝗͣ has ipas audire rarpẽs. Emẽm inquit imꝓbum.
nũ supplicio dignum negas: Minime. Infelicioẽs u̾o
cẽ qui fint imꝓbi:multpliat̃ liquet. Ita inq̃. Quid
igitur: qui suppucio digni funt mmẜos eẽ nõ dubitas:
C onuenit ĩ qũa. Suigitur cognitor ait refidẽs cui suppli¬
cium inferendũ putares: ffine qui fecisset. an ꝗ ꝓtu¬
lisset inuinam: Nec ambigo ĩ quã ꝗn ꝑpesso satisfacc¬
rem. dolore facientis. ezi scĩor igͥ tibi iniune iuator ꝗͤ
acceptor ẽẽ uid̾etur. sonsequit᷑ inꝗͣ. Hac ig̾ illis de¬
causis ea radice nitentib qui tuipitudo suapte na¬
tura miseros ficit. I ppuret ulatam cuuibet inunam.
nõ accipientis. s ĩ ftrentis et̃ misci̾am. St qui nũc

Expanded text:
eadem caecos putaremus? Nam ne illud quidem adquiescent eadem caecos putaremus? Nam ne illud quidem adquiescent quod aeque ualidis rationum nititur firmamentis: infeliciores eos esse qui faciant quam qui patiantur iniuriam. Vellem, inquam, has ipsas audire rationes. Omnem, inquit, improbum num supplicio dignum negas? Minime. Infelices uero esse qui sint improbi multipliciter liquet. Ita, inquam. Qui igituir supplicio digni sunt miseros esse non dubitas? Conuenit, inquam. Si igitur cognitor, ait, resideres, cui supplicium inferendum putares, eine qui fecisset an qui pertulisset iniuriam? Nec ambigo, inquam, quin perpesso satisfacerem dolore facientis. Miserior igitur tibi iniuriae in lator quam acceptor esse uideretur. Consequitur, inquam. Hinc igicausis ea radice nitentibus, quod turpitudo suapte natura miseros faciat, apparet, illatam cuilibet injuriam non accipientis sed inferentis esse miseriam. Atqui nunc,
Abbreviated transcription (Latin):
cculos assuetos: ꝑspicue u̾itatis attolłe. Similesq aui
bus: quaꝵ intuitum : nox illuminat. dies cecat. Sũ
enĩ nõ reꝵ ordinẽ s suos iunientur affectus: uł licẽtiã
uł inpunitatt̃ scelum : putant eẽ felicem. Wide aũt ꝗd
etña lex sanciat. melioĩb animũ ꝯformauuis. nichil opus
ẽ udice p̃mium d̾ferente: tute ip̃e excelencioĩb addidi¬
sti. Si studium adpeiora d̾flexis: exna ie neq̃sici̾s ulto¬
rem. tute ipẽ indet̾iori trusisti. Seluti siuicib sordid̾a
humũ celũq respicias. cuctis extra cessantib. ip̃a c̾nẽ¬
di rattẽ. nũc ceno.nũc side̾i̾b int̾ eẽ uidaris. It uul¬
gus ista nõ respitit. Quid igitur:. Hisne accedanius¬
quos beluis fimiles eẽ moniliauimꝰ. Si quis amisso pe¬
nit̾ uifu. ip̃m ⁊̃ se hãuisse obliuscetur ĩ tuitũ. nichilq
sibi adhumanã ꝑfectoẽm d̾ẽẽ arbitretur. nuͣ uidetes

Expanded text:
assuetos ad lucem perspicuae ueritatis attollere, similesque auibus assuetos ad lucem perspicuae ueritatis attollere, similesque auibus sunt quarum intuitum nox inluminat dies caecat. Dum enim non rerum ordinem, sed suos intuentur affectus, uel licentiam uel impunitatem scelerum putant esse felicem. Vide autem quid aeterna lex sanciat. Melioribus animum conformaueris: nihil opus est iudice praemium deferente, tu te ipse excellentioribus addidisti; studium ad peiora deflexeris: extra ne quaesieris ultorem, tu te ipse in deteriora trusisti– ueluti, si uicibus sordidam humum caelumque respicias, cunctis extra cessantibus ipsa cernendi ratione nunc caeno nunc sideribus interesse uidearis. At uulgus ista non respicit. Quid igitur, hisne accedaquos beluis similes esse monstrauimus? Quid si quis amisso penitus uisu ipsum etiam se habuisse obliuisceretur intuitum nihilque sibi ad humanam perfectionem deesse arbitraretur, num uidentes
Abbreviated transcription (Latin):
iniustum est: malum cẽ liquet: respondiasdego. Ista
quide̾ ꝯseqũetia sunt eis: que paulo ante cõclusa funt.
sed̾ queso inquã te nuua ne aĩaꝵ supplicia post d̾ func¬
tum mote corpꝰ relinquis: Et magna quide inquit.
quoꝵ alia penali acerbitate: alia u̾o purgatoĩa clemẽ¬
ca di ex̾ceri puto. s nũc disserere d̾his: consiłium nõ
est. Id u̾oᷤ actenus egimus. ur que indignissima tibi
uidbatur maloꝵ potestas. eam nullam eẽ cognosceres.
ris: nec longam eẽ diseres. Infeliciorẽq fore diutur¬
nior: infelicissimam u̾o si eẽt et̾̃na. Post hec miseĩoẽs
ẽẽ improbos inuista inpunitare diisos ꝙͣ iusta
ulciõe. punitos. Qui sentencie ꝯsequens ẽ: ut tũ de
ci ueĩus puto. At si ad hõium iudicia reu̾tar. quis
ille ẽ cui ħ nõ credenda moͣ: s saltem audienda ui¬
d̾antur: Ita ẽ inquit illa. Requeunt enĩ ĩ tenebris

Expanded text:
injustum est malum liquere esse. Tum ego: Ista injustum est malum liquere esse. Tum ego: Ista quidem consequentia sunt eis quae paulo ante conclusa sunt. Sed quaeso, inquam, te, nullane animarum supplicia post defunctum morte corpus 15 relinquis? Et magna quidem, inquit: quorum alia poenali acerbitate, alia vero purgatoria clementia exerceri puto. Sed nunc de his disserere consilium non est. Id vero hactenus egimus, ut, quae indignissima tibi videbatur, malorum potestas, eam nullam esse cognosceres: ris, nec longam esse disceres: infelicioremque fore, si diuturnior; infelicissimam vero, si esset aeterna: post haec miseriores esse improbos, injusta impunitate dimissos, quam justa udici uerius puto. At si ad hominum iudicia reuertar, quis ille est cui haec non credenda modo sed saltem audienda uideantur? Ita est, inquit illa. Nequeunt enim oculos tenebris
Abbreviated transcription (Latin):
Et uia. bonos. inquit eẽ felices malos u̾o miẜes nõ ne
ꝯcessimus : Iti ẽ ĩ quã. Si igͥ inquit miscie cuĩpiam
bonũ aliquod addatur. nõne felicior ẽ eo: ciuĩ pura ac
solitaia. sme cuiqũa boni amixtiõe miẜia ẽ :: Sic ĩ qũã
mis est. maium aliud fuĩt adnexum: nõne multum
infelicior eo censcendus ẽ. cuiꝰ infortumiũ. boni ꝑaticipa¬
ciõe releuat᷑ Quid̾m ĩqua : habent ig̾ improbi cum
ꝑuniunt᷑ quid̾ boni aliquid adnexum: penam ipãm si¬
lcet. q̃ rcicẽ iusticieꝰ br̃a est. Idenq cũ supplicio carẽt.
meis auquid uit̾ius mali. ip̃a uidelicet impunitas. ꝗͣ
iniquitatis meĩto malum eẽ confessus es. Negare nõ
possum. Muito igͥ infelicicẽs improbi funt ĩ iusta ĩ¬
punitate dc̃ati: qũa uista ulcicẽ puniti. Sed pimini
ĩmprobos ustum impunitos u̾o elabi: mniqruum eẽ:
manifestum ẽ. Quis id neget : Sed̾ne illud quid̾ ait
quisqũã negabit : Lonũ eẽ om̃e qd iustum ẽ. Cdtͣq qd̾

Expanded text:
elices, malos vero miseros nonne concessimus? Ita est, inquam. Si igitur, inquit, miseriae cujuspiam bonum aliquid addatur, nonne felicior est eo, cujus pura ac solitaria sine cujusquam boni admistione miseria est? Sic, inquam, miser est, malum aliud fuerit adnexum, nonne multo infelicior eo censendus est, cuius infortunium boni participatione relevatur? —- Quidni? inquam. — Habent igitur improbi, cum puniuntur quidem, boni aliquid adnexum, poenam ipsam scilicet, quae ratione iustitiae bona est, idemque cum suinest eis aliquid ulterius mali, ipsa impunitas, quam iniquitatis merito malum esse confessus es. Negare non possum. Multo igitur infeliciores improbi sunt injusta impunitate donati, quam justa ultione puniti. Sed puniri improbos, justum; impunitos vero elabi, 10 iniquum esse manifestum est. Quis id neget? Sed ne illud quidem, ait, quisquam negabit bonum esse omne quod justum est: contraque quod
Abbreviated transcription (Latin):
fit necẽe est diuturnior neqũa. Quos ĩ felicissuos
ẽẽ iudicarẽ. si nõ eoꝵ malicim saltẽ mors extrema
finiret. Et enĩ si d̾prauitatis ĩ fortunio u̾a conclusi¬
mus : ĩ finitam liquet esse miseĩam quã eẽ ꝯstat et̾nã.
T um ego mira quide ĩ quã. ⁊ concessu difficilis ilacio.
S his ea q̃ pus concessa sunt: nimium ꝯuenire co¬
gnosco. Recte inquit estimas s qui conclusioni acce¬
dere durum putat.:equũ ẽ uł falsum aliquid p̃cessisse
d̾monstiet. uł colacionẽ ꝓpoitõnũ nõ eẽ eficacem ne¬
cessaĩe ꝯclusioĩs: ostendat. Alioquim cõcessis p̃cedenti
quoq qd  dicam nõ minus mirum uiditur. ꝗ ederhiꝰ
que sũpti sunt: eque ẽ necessaĩum. Quidiã ĩ quam :
f elcicẽs inquit eẽ inprobos supplicia luentes: qui si

Expanded text:
sit necesse est diuturnior nequam. Quos infelicissimos sit necesse est diuturnior nequam. Quos infelicissimos esse iudicarem si non eorum malitiam saltem mors extrema finiret; etenim si de prauitatis infortunio uera conclusimus, infinitam liquet esse miseriam quam esse constat aeternam. – Tum ego: Mira quidem, inquam, et concessu difficilis inlatio, sed his eam quae prius concessa sunt nimium conuenire cognosco. – Recte, inquit, aestimas, sed qui conclusioni accedere durum putat aequum est uel falsum aliquid praecessisse demonstret uel collocationem propositionum non esse efficacem necessariae conclusionis ostendat; alioquin concessis praecedentquoque quod dicam non minus mirum uideatur, sed ex his quae sumpta sunt aeque est necessarium. – Quidnam? inquam. – Feliciores, inquit, esse impr
Abbreviated transcription (Latin):
Et eñĩ. qui maeclibile cuiquã forte uidatur: ⁊̃ felicicẽs
cẽ necẽẽ malos. cũ cupita ꝑfeccrint: quã si ei que
cupiunt implere nõ possunt. Nam simiscrũ uoluisse
praua: potuisse misei̾us ẽ. sine quo: uoluntatis mise¬
sere langueret effectus. Itaq cũ sua singłis miscĩa sit.
tͥplici infortunio neceẽ ẽ urgeañt: quos uid̾as scelus:
uelle posse: ꝓfice̾. Accedo in quã. Sed̾uti hoc ĩ fortu¬
nio ciro careant. patrandi scełis possibilitate d̾serti:
uehemẽter exopto. Carebt̃ inꝙͥ uelocius ꝙͣ uł tu
forsitam uelis. uł illi sese existiment ẽẽ carituros. Ne¬
q eñĩ ẽ aliquiti. intã breuib ute metis ita serũ.
qd ̾ exspectare longum ĩmõtar aĩmus putet. Quoꝵ.
magna spes. ⁊ excelsa facinoꝵ machina repentino at¬
q insꝑato seꝑe sine d̾struit᷑ sd̾ quidẽ uł miscĩe mo¬
dum statuit. Nam si nequicia miseros facit: miseĩor

Expanded text:
Etenim, quod incredibile cuiquam forte uideatur, infeliciores Etenim, quod incredibile cuiquam forte uideatur, infeliciores esse necesse est malos cum cupita perfecerint quam si ea quae cupiunt implere non possint. Nam si miserum est uoluisse praua, potuisse miserius est, sine quo uoluntatis miserae langueret effectus. Itaque cum sua singulis miseria sit, triplici infortunio necesse est urgueantur quos uideas scelus uelle, posse, perficere. – Accedo, inquam, sed uti hoc infortunio cito careant patrandi sceleris possibilitate deserti uehementer exopto. – Carebunt, inquit, ocius quam uel tu forsitan uelis uel illi sese aestiment esse carituros; neque enim est aliquid in tam breuibus uitae metis ita serum quod exspectare longum immortalis praesertim animus putet. Quorum magna spes et excelsa facinorum machina repentino atque insperato saepe fine destruitur. Quod quidem illis miseriae modum statuit; nam si nequitia miseros facit, miserior
Abbreviated transcription (Latin):
E bscitum miserans ducẽ
Is este soluei̾t hospitis¬
D am tñ mala remiges
O re poula traxant.
U am sues cerealia
E lande pabula u̾terant.
Et nil manet inregrum
Soce corpore ꝑditis
Sola mens stabilis suꝑ¬
e onstra que patitur gemir
E leuem nimium manum
N et porencia grimina¬
ez embra que ualant licet
C orda u̾tere nõ ualent
Intus est hõĩum uigor
R ite conditus abdita.
Sec uenena potencius
Setrihunt hoiẽm sibi
Siraq penitus meant nuist itis¬
N ec nocencia corpoĩ
Na entis uulneit scuiunt.
eppa ego fateor inqũa. nec inuina dici uideo uicio¬
sos: tam ⁊ si humani corpoĩs spẽm ẜuent: inbeluas
tñ animoꝵ qualitare murari: Sed quoꝵ atroꝵ: sce¬
seataq mens bonoꝵ ꝑnicie seuit. id ip̃m eis licerẽ.
uoluissem. Nec licet inquit: uti ꝯuenienti mõstra¬
bitur loco. S tñ si id ipm ꝙ eis creditur licere aufe¬
ratur magna expat̾e scełatoꝵ hõium pena releuetur.

Expanded text:
obsitum miserans ducem obsitum miserans ducem peste soluerit hospitis, iam tamen mala remiges ore pocula traxerant, iam sues Cerealia glande pabula uerterant et nihil manet integrum uoce, corpore perditis. Sola mens stabilis super monstra quae patitur gemit. O leuem nimium manum nec potentia gramina, membra quae ualeant licet, corda uertere non ualent! Intus est hominum uigor arce conditus abdita. Haec uenena potentius detrahunt hominem sibi dira quae penitus meant nec nocentia corpori mentis uulnere saeuiunt. – Tum ego: Fateor, inquam, nec iniuria dici uideo uitiosos, tametsi humani corporis speciem seruent, in beluas tamen animorum qualitate mutari; sed quorum atrox scelerataque mens bonorum pernicie saeuit, id ipsum eis licere noluissem. – Nec licet, inquit, uti conuenienti monstrabitur loco, sed tamen, si id ipsum quod eis licere creditur auferatur, magna ex parte sceleratorum hominum poena releuetur.
Abbreviated transcription (Latin):
ereptor: lupi simile̾ dixis. Feroꝵ atq inquies linguã
litigus exc̾et: cani cõꝑabis. Insidiator ocultus: sump¬
uisse friudib gaudet: uulꝑetul exequet᷑. Ire inteꝑans
fremit: leonis animũ gestare credatur. Pauidus ac fu¬
gax. nõ metuenda formidat: cerus simil hab̾atur. Se¬
mũdis libidinib inmergitur: sordide suis uoluptatib
d̾rmetur. Ita fit ut qui ꝓbitate d̾serta: hõ eẽ d̾sieĩt:
cũ ĩ diumã ꝯdicionẽ transire ñ possit. u̾tat᷑ ĩ beluam.¬
Ela nancii ducis
Et uagas pellago rates.
Curus appulit infule.
P ulcra qua residens dea.
S oliꝰ edita semine
Miscet hospitib nouis
T acta carmine pocula.
Q uos uͣt inuaios modos.
U̾ tit herbi potens manus.
Hunc apͥ facies tegit.
Alle marmaricus leo.
Dente crescit ⁊ unguibz.¬
D ic lupis nuꝑ addinis.
E lere dum parat ululat.
I ue tigris ut indica.
Tecta miris ob ambular
Set licet uarus malis
N umẽ archadis alitis¬

Expanded text:
ereptor: lupis similem dixeris. Ferox atque inquies linguam ereptor: lupis similem dixeris. Ferox atque inquies linguam litigiis exercet: cani comparabis. Insidiator occultus subripuisse fraudibus gaudet: uulpeculis exaequetur. Irae intemperans fremit: leonis animum gestare credatur. Pauidus ac fugax non metuenda formidat: ceruis similis habmundisque libidinibus inmergitur, sordide suis voluptate detinetur. ita fit ut qui, probitate deserta, homo esse desierit, cum in diuinam condicionem transire non possit, uertatur in beluamela Neritii ducis et uagas pelago rates Eurus appulit insulae, pulchra qua residens dea Solis edita semine miscet hospitibus nouis tacta carmine pocula. Quos ut in uarios modos uertit herbipotens manus, hunc apri facies tegit, ille Marmaricus leo dente crescit et unguibus; hic lupis nuper additus flere dum parat ululat, ille tigris ut Indica tecta mitis obambulat. Sed licet uariis malis numen Arcadis alitis
Abbreviated transcription (Latin):
ne sibi supplicii exꝑtes uideĩ. Q uos om̃ium maloꝵ
extrema nequicia nõ afficit moͣ ᷤ uͥum etiam uehemẽter
inficit. Wid̾ aũt exaduisa ꝑate bonoꝵ q̃ impbos penacomi¬
tetur. Om̃e nãq qd̾ sit unũ eẽ. ip̃mq unũ: bonũ eẽ
paulo anre didicisti. Cui ꝯsequens ẽ: ut om̃e ꝙ sit. id
eciam bonũ eẽ uid̾atur. ħ igitur mõ. quicquid abono
d̾ficit: eẽ d̾sistit. Quo fit. ut mali d̾smant eẽ ꝙ fuerãt.
G fuisse horẽs adhuc ip̃a humani corpoi̾s reliqͣ spẽs osten¬
tat. Quare u̾si inmaliciam: humanã qͦq amisere na¬
niram. Sed̾ cũ ultra hoĩes quẽq ꝓuehere sola ꝓbitas
posfit : necẽẽ ẽ ut quos abhumana ꝯditõe diecit: in¬
fra hoĩs meritum d̾irudat improbitas. Euenit igitur
ut quẽ trinsformatũ ĩ auam spẽm uid̾as: hoĩem existi¬
mare. nõ possis. Auancia feruet alienaꝵ opum uiolẽtꝰ

Expanded text:
ne sibi supplicii expertes uideri, quos omnium malorum ne sibi supplicii expertes uideri, quos omnium malorum extremo nequitia non affecit modo, uerum etiam uehementer infecit? Vide autem ex aduersa parte bonorum quae improbos poena comitetur; omne namque quod sit unum esse ipsumque unum bonum esse paulo ante didicisti; cui consequens est ut omne quod sit id etiam bonum esse uideatur. Hoc igitur modo quicquid a bono deficit esse desistit. Quo fit ut mali desinant esse quod fuerant. Sed fuisse homines adhuc ipsa humani corporis reliqua species ostentat; quare uersi in malitiam humanam quoque amisere naturam. Sed cum ultra homines quemque prouehere sola probitas possit, necesse est ut quos ab humana condicione deiecit infra homines merito detrudat improbitas; euenit igitur ut quem transformatum uitiis uideas hominem aestimare non possis. Auaritia feruet alienarum opum uiolentus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓbus eẽ d̾fici̾t. Postremo cũ om̃e p̃mium id cuto appe¬
tatur. qm̃ bonũ eẽ cͥdinir quis boni eẽ campoit̃ p̃mii
uidicet erꝑtẽ : At cuiꝰ p̃mii : Om̃ium pulcherimi maxi¬
miq. eemento ⁊ eñ corrolani illius ꝗd paulo añt p̃ci¬
puum d̾di. Ac sic collige. Cum ip̃m bonũ beatitudo sit
bonos hõĩes eo ip̃o quo boni sunt:fi beatos liquet. S
scet improbitas. d̾os fi. Q ue cũ ita sint. d̾maloꝵ qͦq
ĩ seꝑabili pena dubitare sapiens nequeat. Nam cũ bo¬
nũ malũq. ioẽ pena atq p̃mium. adu̾sa fronte d̾sid̾¬
rant : que ĩ boni p̃mio uid̾mus accidẽ: eade̾ neccise est
ĩ mali pena ꝯtraria pate respondanr. Sicut ig̾ ꝓbis ꝓ¬
bitas : ip̃a sit p̃mium ita inꝓbis nequicia ip̃a suppli¬
cium ẽ. Iam u̾o quisquis afficitur: malo se affectũ eẽ
nõ dubitat. Si ig sese ip̃i estimare uelint possunt¬

Expanded text:
probus esse desierit. Postremo cum omne praemium idcirco appeprobus esse desierit. Postremo cum omne praemium idcirco appetatur quoniam bonum esse creditur, quis boni compotem praemii iudicet expertem? At cuius praemii? Omnium pulcherrimi maximique. Memento etenim corollarii illius quod paulo ante praecipuum dedi ac sic collige: cum ipsum bonum beatitudo sit, bonos omnes eo ipso quod boni sint fieri beatos liquet. Sed scet improbitas, deos fieri. Quae cum ita sint, de malorum quoque inseparabili poena dubitare sapiens nequeat. Nam cum bonum malumque item poenae atque praemium aduersa fronte dissideant, quae in boni praemio uidemus acspondeant. Sicut igitur probis probitas ipsa fit praemium ita improbis nequitia ipsa supplicium est. Iam uero quisquis afficitur poena malo se affectum esse non dubitat. Si igitur sese ipsi aestimare uelint, possunt
Abbreviated transcription (Latin):
Aetrahat siqui fr̃bis.
uani tegmina cułtus.
ꝙam uidebit intus artas
Dominos f̾re cathenas.
Binc enim libido u̾sat.
Auidis corda uonenis
Rinc onĩ flagellat ira montem.
Eluctus curbida tollens.
Meror aut captos fatigat.
Aut opes librioa torquet.
Tuas fre cyrannos.
Dominis p̾ssus ãiquis.
Ides ne igiur quanto inceno probri uoluantur: q
ꝓbitas luce resplendat. In quo ꝑspituũ ẽ nũquã
honis p̃mia. nũquã sua sceleib d̾eẽ supplicia. Reꝵ
et eñĩ que gerunt᷑ illud. ꝓpt̾ ꝙ una queq res geit᷑:
eiusdem rei p̃mium eẽ nõ ĩ una uid̾ri põt. Uti ciłrẽ¬
di ĩ stadio ꝓpt̃ qua cunitur iacet p̃mium corona. S
ostendimus. Qst gͥ humanis accib ip̃m bonũ ueluri
Neq eñi bonus ultra iure uocabitur: qui caret bono.
Q uare ꝓbos mores sua p̃uua nõ relinquũt. Q uantũ¬
libet ig seuiant mali: saprenti tñ corona nõ d̾cidet. nõ
arescet. Neq enĩ ꝓbis aĩs ꝓpͥum d̾cus iaiena d̾ceipit

Expanded text:
Detrahat si quis superbis Detrahat si quis superbis uani tegmina cultus, Iam uidebit intus artas dominos ferre catenas. Hinc enim libido uersat auidis corda uenenis. Hinc flagellat ira mentem fluctus turbida tollens Maeror aut captos fatigat aut spes lubrica torquet cernas ferre tyrannos, dominis pressus iniquis. Videsne igitur quanto in caeno probra uoluantur, qua probitas luce resplendeat? In quo perspicuum est numquam bonis praemia numquam sua sceleribus deesse supplicia. Rerum etenim, quae geruntur, illud, propter quod quaeque res geritur, eiusdem rei praemium esse non iniuria videri potest, uti currendi in stadio, propter quam curritur, iacet praemium corona. Sedostendimus; est igitur humanis actibus ipsum bonum velutineque enim bonus ultra iure uocabitur qui careat bono; quare probos mores sua praemia non relinquunt. Quantumlibet igitur saeuiant mali, sapienti tamen corona non decidet, non arescet. Neque enim probis animis proprium decus aliena decerpit
Abbreviated transcription (Latin):
te nosse q̃dam medicine tue porcio ẽ. ꝗ̃ꝗ̃ angusto
limite tꝑ̃is septi : tñ auquid dubare conabimur
Q uod site mufici carminis oblectamẽta dlectant: hãc
oportet paulisꝑ differas uoluptatẽ: dũ nexas sibi
ordine ꝯtexo irẽs. At libet inqͥ. T̃ũc uelut ab
alio orsa pͥncpio. ita diseruit. Om̃umi gñatio reꝵ¬
modus. cũ ĩ ip̃a diunte intelligencie puritite cõspi¬
citur: ꝓuid̾etia noĩatur. Cum u̾o adea que mouet it¬

Expanded text:
te nosse, quaedam medicinae tuae portio est, quanquam angusto limite temporis septi, tamen aliquid delibare conabimur. Quod si te musici carminis oblectamenta delectant, hanc oportet paulisper differas voluptatem, dum 15 nexas sibi ordine contexo rationes. Ut libet, inquam. 293 Tum velut ab alio orsa principio, ita disseruit. Omnium generatio remodus cum in ipsa divinae intelligentiae puritate conspicitur, Providentia nominatur: cum
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ sũmo om̃iũ pͥncipe cõstituta: q̃ cũcta dispoi̾t. Fatũ
u̾o inherens reb mobilib dispõitõ. ꝑ qũa ꝓuidencia
sius q̃q nectit ordinib. P rouidentia nãq cuncta
pinter quãuis diu̾sa quãius infinita coplectitur.
mẽtis adimata ꝓfpectu ꝓuidentia fit. Eide u̾o ad¬
unatio digesti atq exspliciti rẽꝑib fatum uocctur.
Q ne licer diu̾sa sint aitum tñ pendet eralto. Ordo

Expanded text:
tituta, quae cuncta disponit: 294 fatum vero inhaerens rebus mobilibus dispositio, per quam Providentia suis quaeque nectit ordinibus. Providentia namque cuncta pariter, quamvis diversa, quamvis infinita, complectitur: mentis adunata prospectu, Providentia sit: eadem vero adunatio digesta atque explicata temporibus fatum vocetur. Quae, licet diversa sint, alterum tamen pendet ex altero. Ordo
Abbreviated transcription (Latin):
discedit: tanto implioĩb spacus expucat᷑. Squid u̾o
se ili medio conectat ⁊ societ insmplicitate cogitur. dif¬
fundiq ac ditiuẽ cessat. simui uoẽ : ꝙ longuis apͥma
mete discedir : inaioĩbi fati nerib implicitur. Ac tãto
aliqiud fato libum est: quato uium caitdinẽ uicinius
petit. ꝙ si suꝑne mẽns heseĩt simitati ineitu carens.
fiti qꝰq suꝑ geditir necessititẽ. Igitur uͭti ẽ ad intel¬
lectum rõcinacio adidꝙ ẽ ⁊ id qd̾ ging̾itur: ad et̾nitatẽ.
tp̃s. ad punctum medium cuculus: ita ẽ fati series mo¬
uil: ad ꝓuidencie stabilem smplicitatẽ. Ea series ce¬
lum ac sid̾a mouer: elemẽta ĩ se ĩ uicẽ tẽꝑat. ⁊ alt̾ñis
cõmutationib trans format. Etid̾e̾ nascencia occidẽ¬
tiaq omĩa ꝑsimiles fetuũ seminũq renouat ꝓg̾stꝰ.
H ec actus eciam fortuasq hoĩum ĩ dissolubili causaꝵ

Expanded text:
discedit, tanto amplioribus spatiis explicatur. si quid vero discedit, tanto amplioribus spatiis explicatur. si quid vero illi se medio conectat et societ, in simplicitatem cogitur diffundique ac diffluere cessat, simili ratione, quod longius a prima mente discedit, maioribus fati nexibus implicatuicinius petit. Quodsi supernae mentis hae- serit firmitati, motu carens fati quoque supergreditur necessitatem. igitur uti est ad intellectum ratiocinatio, ad id quod est id quod gignitur, ad aeternitatem tempus, ad punctum medium circulus, ita est fati series mobilis ad providentiae stabilem simplicitatem. Ji.a series:; caelum ac sidera movet, elementa, in se invicem temperat et alterna commutatione transformat; eadem nascentia occidentiaque omnia per similes fetuum seminumque renovat progressus. Haec actus etiam fortunasque hominum indissolubili causaru
Abbreviated transcription (Latin):
aniter stibiliterq dispoĩt. faro uo hec ip̃a q̃ disspo¬
suit multplicit̃ atm t̃ꝑalr ãministrat. Siue igitur
famulantib quibusda ꝓuidentie diuinis sp̃ib fatum
excetur seu aiã. seu tota inẜuiente natura. seu cel estib
si d̾m motib. seu angłica iurtute: seu d̾monũ uana
soieitia: seu aliꝑ eoꝵ: seu om̃ib fatał series texitur.
uliud c̾re mãĩfestum ẽ inmobilẽ siplicẽq gerẽdaꝵ for¬
mã reꝵ ec̃ ꝓuidentiã. Fitum u̾o eor que diuma sinpli¬
atas gerenda disposuit: mobuem nexum atq ordinẽ.
rp̃alem. Q uo sit ut omĩa que fato subsunt: ꝓuide¬
ne q̃q subiecta sint. cui ip̃m etiã subiacet fitum. Q̃¬
dam u̾o q̃ sub ꝓuidentia locata sunt: fiti seniem supẽt
eunde caidinẽ sese u̾tentium qui ẽ intimus adsmpli.¬
titatẽ medietitis acedit. oct̃oꝵq extri locaroꝵ: ueluti
cardo quida c̾ca quẽ u̾sñtur existit. Etimus u̾o maicẽ
amortu rotaturus. quanto apuncti media indiuit ite

Expanded text:
iterque facienda disponit, fato uero haec ipsa quae disposuit multipliciter ac temporaliter administrat. Siue igitur famulantibus quibusdam proui- dentiae diuinis spiritibus fatum exercetur seu anima seu tota inseruiente natura seu caelestibus siderum motibus seu angelica uirtute seu daemonum uaria sollertia seu aliquibus horum seu omnibfestum est immobilem simplicemque gerendarum formam rerum esse providentiam, fatum vero eorum, quae divina simplicitas gerenda, disposuit, mobilem nexum atque ordinem temporalem. Quo fit, ut omnia, quae fato subsunt, providentiae quoque subiecta sint, cui ipsum etiam subiacet fatum, quaedam vero, quae sub providentia locata sunt, fati seriem supereneundem cardinem sese vertentium, qui est intimus. ad simplicitatem medietatis accedit ceterorumque extra locatorum veluti cardo quidam, circa quem versentur, exsistit, extimus vero maiore ambitu rotatus, quanto a puncti media individuitate
Abbreviated transcription (Latin):
S ꝓmultitudĩe gestoꝵ tͥ pauca dixisti: De obiectoꝵ
tͥ uł hõestate uł falsitate cunctis nota memoãsti. Dde

Expanded text:
 multitudine gestorum tibi pauca dixisti. De obiectorum tibi uel honestate uel falsitate cunctis nota memorasti. De
Abbreviated transcription (Latin):
idẽ nequeat ualencior sir nullus ambigit. Q sũmũ
bonũ. ꝙ eq malis bonisq ꝓpoĩtum ẽ. boni quid nat̾ili
officio uirtutũ petunt. mali u̾o uaĩa cupiditate ꝙ adipi¬
scendi boni naturile officium ñ ẽ. ip̃m bonũ conantur ad¬
ipisci. An tu alit̾ etistimas: Nimime inquã. Ram eciã
qd̾ ẽ ꝯsequens patet. E y his enĩ que cõcesserã. bonos
ꝙ potentes: malos eẽ u̾o necẽe ẽ in becilles. Recte inꝗt
p̃curtis. Idq uti medici sꝑart solent indiciũ ẽ erecte iã
resistentisq nature. S qm̃ te ad intelligendũ ꝓmitis s̃¬
simum eẽ conspicio. creba̾s coacernabo roẽs. ⁊ꝑde eni

Expanded text:
s ambigat. – Sed od aeque malis bonisque propositum boni quidem naturali officio uirtutum petunt, mali uero uariam per cupiditatem, quod adipiscendi boni naturale officium non est, idem ipsum conantur adipisci; an tu aliter existimas? – Minime, inquam; nam etiam quod est consequens patet. Ex his enim quae concesserim bonos quidem potentes, malos uero esse necesse est imbecilles. – Recte, inquit, praecurris idque, uti medici sperare solent, indicium est erectae iam resistentisque naturae. Sed quoniam te ad intellegendum promptissimum esse conspicio, crebras coaceruabo rationes; uide eni
Abbreviated transcription (Latin):
los eor ꝓphane multitudĩs erore ꝓutit. Q si nec
anaxagore fugã  nec socratis uenenũ: nec cenonis

Expanded text:
los eorum profanae multitudinis errore peruertit. Quodsi nec Anaxagorae fugam nec Socratis uenenum nec Zenonis t
Abbreviated transcription (Latin):
namentis existimatis aienis. Atͦ id fi nequid. Nam si
quid ex appõitis luceat ip̃a quidẽ que st̃ appoĩta lau¬
dant᷑. Iuud uõ his tectũ atq uelatũ ĩ sua nichilominꝰ

Expanded text:
namentis existimatis alienis. At id fieri nequit. Nam si quid ex appositis luceat, ipsa quidem, quae sunt apposita, laudantur: illud vero his tectum, atque velatum in sua nihilomin
Abbreviated transcription (Latin):
q̃q nõ extra petitas: s int̃ rei quã tractabamus ambi¬
tum collocatas agitauimus. Nichil ẽ qd̾ amirere: cũ pli¬
tone. sanctiente d̾diceis comaros d̾quib locuntur reb
o portere. eẽ ẜmoẽs.
Eux qui potuit boni
fontem uisere lucidum.
Felix qui poruit grauis:
Terre soluere uincula.
Quondam funera ꝯuigis.
ates trehicius gemens.¬
P ostquã flebilib modis.
S iluas currẽ mobiles¬
P mnes stare coegerat.
Iunitq intrepidum latus
S eius cerua leonib.
Net uisum timuit lepus
I am cantu placidum canẽ.
C um fligr̃ãcior intima
Feruor pectoĩs ureret
Nec qui cuncta su begeruit
Mulcerent dũm modi

Expanded text:
nes quoque non extra petitas sed intra rei quam tractabamus ambitum collocatas agitauimus, nihil est quod ammirere, cum Platone sanciente didiceris cognatos de quibus loquuntur rebus oportere esse sermones. Felix, qui potuit boni fontem uisere lucidum, felix, qui potuit grauis terrae soluere uincula. Quondam funera coniugis uates Threicius gemenspostquam flebilibus modis siluas currere mobiles, amnes stare coegerat iunxitque intrepidum latus saeuis cerua leonibus nec uisum timuit lepus iam cantu placidum canem, cum flagrantior intima feruor pectoris ureret nec qui cuncta subegerant mulcerent dominum modi
Abbreviated transcription (Latin):
tatib. nec celebritatẽ gloria: nec leticiam uoluprati¬
b posse contingere. n etiim causas cur ita sit de p̃¬
hendisti : T enui quidem ueluri rimula in uidor intue
ma raciõ ẽ Quod eñ siplex ẽ indiuisumq nat̾a:
id error humanus seꝑat. ⁊ auero atq ꝑfecto. ad fal¬
sum imꝑfetũq traducit. łn tu arbitraris: qd nichi¬
lo indigeat: egere potencia: m inime inqũa. Recte

Expanded text:
tatibus nec celebritatem gloria nec laetitiam uoluntatibus posse contingere. An etiam causas, cur id ita sit, deprehendisti? Tenui quidem ueluti rimula mihi uideor intuerma ratio est. Quod enim simplex est indiuisumque natura, id error humanus separat et a uero atque perfecto ad falsum imperfectumque traducit. An tu arbitraris quod nihilo indigeat egere potentia? Minime, inquam. Recte
Abbreviated transcription (Latin):
Q uidni : q hec eõꝵ ẽ qui uł inurtute poĩti funt et¬
ꝯtra asꝑa bellum gerunt. uł auitus d̾clinantes. iurtu¬
lam eẽ sc̾nit : Nequaquã ueꝵ. uti ẽ: ita quoq opti¬
mam censer. Quid reliquã : q̃ cũ sit̃ asꝑa. iusto suppli¬
cio malos cohxitet. Rũ bonã ppłs putat: Immo om̃iũ
ĩ qũ que extogitaĩ poisunt. iudicat cẽ imẜimã. Uide
igitur ne opinionẽ ppłi seqũetes: quidda uade ĩ opi¬
nabie ꝯfecerimus. Qud inqua: Exhis eñĩ ait q̃ cocrs¬
si funt euenit. eoꝵ quide qui ui sunt inpossescẽ. uł

Expanded text:
–Quidni? – Sed haec eorum est qui uel in uirtute positi contra aspera bellum gerunt uel a uitiis declinantes uirtulam esse decernit? – Nequaquam, uerum uti est ita quoque esse optimam censet. – Quid reliqua, quae cum sit aspera iusto supplicio malos cohercet, num bonam populus putat? – Immo omnium, inquam, quae excogitari possunt iudicat esse miserrimam. – Vide igitur ne opinionem populi sequentes quidam ualde inopinabile confecerimus. – Quid? inquam. – Ex his enim, ait, quae concessa sun
Abbreviated transcription (Latin):
Aniꝓbitate u̾o manentib oẽm pesfimã eẽ fortimani.
inquit : ita iur. sapiens: moleste fene nõ dbet. quo¬
dens ⁊̃ fortune cͥtam̃ s ducitur. Ut uitum fortẽ nõ d̾¬
cet indignũ: q̃tiens increpuit bellicus tumultus:

Expanded text:
em pessimam esse fortunam. inquit, ita uir sapiens moleste ferre non debet, quotiens in fortunae certamen adducitur, ut uirum fortem non decet indignari, quotiens increpuit bellicus tumultus
Abbreviated transcription (Latin):
lo ante abeatitudine ĩcipiens: eam sũmũ bonũ eẽ dice¬
bas: quã ĩ sũmo do̾ sitã loquebare. Ip̃m aꝰͦq d̾m eẽ
fũmũ bonũ: plenãq beititudinẽ dnserebꝰas. Ex quo ne

Expanded text:
lo ante a beatitudine incipiens, eam summum bonum esse dicebas, quam in summo Deo sitam loquebare: ipsum quoque Deum summum esse bonum, plenamque beatitudinem disserebas: ex quo ne
Abbreviated transcription (Latin):
Q te si tua br̃ cognoscas felicẽ Cui fũppetãt etã nũc:
q̃ uita nemo dubitat ẽt̃ canõra. Quare sicca iamlã

Expanded text:
 te si tua bona cognoscas felicem cui suppetunt etiam nunc quae uita nemo dubitat esse cariora. Quare sicca iam lac
Abbreviated transcription (Latin):
souite nequeã ꝯfiteĩ. Est em̃. ꝙ ordiñe ret̾net ẜuatoi
naturam. Q uero ab hac d̾ficit. eẽ eciam qd ĩ sua na¬
tura situm ẽ: drelinquit. S possunt ĩquies mali.
sso ego quide negaium. Set hec eoꝵ potencia nõ iiii¬
rib s ab inbecillitate d̾scendit. ꝓossunt eñi male q̃
minime uelerent: si in bonoꝵ efficiencia mane̾ potuisset̾.
Q ue possibilitas eos euidencius nichil posse d̾monstrat.
I am si uti paulo ainte coliegimus malum nichil ẽ cum

Expanded text:
solute nequeam confiteri. Est enim quod ordinem retinet seruatque naturam; quod uero ab hac deficit esse etiam, quod in sua natura situm est, derelinquit. Sed possunt, inquies, mali; ne ego quidem negauerim, sed haec eorum potentia non a uiribminime valerent, si in bonorum efficientia manere potuissent. Quae possibilitas eos evidentius nihil posse, demonstrat. Nam si, uti paulo ante 20 collegimus, malum nihil est, cum
Abbreviated transcription (Latin):
Qui tñ intima uiscera terre.
Ni õualet aut peligi radioꝵ
I nfima ꝓrũꝑe luce.
W A uͣt fice magni ꝯditor orbis.
S uc exalto cũcta tuenti:
N uula t̾ce mole resistunt.
N õ nox atris nubib obstat.
N no metis cernit inictu.¬
Q uem quia respicit om̃ia solus:
Uerum possis dicere solem¬
⁊ aꝰ cgo. Ei inqũa ontialioẽ rursus ambiguitite ꝯfũ¬
dor. Quenã inquit ista ẽ: Iam eñi quib ꝓturbareᷤ
ꝯiecto. Nimium inqũĩ adusiri ac repugnaie ud̾tur:
p̃noscere uniusi dm̃: ⁊ cẽ ulluni lib̾tatis arbitiuum.

Expanded text:
Qui tamen intima uiscera terrae Non ualet aut pelagi radiorum Infirma perrumpere luce. Haud sic magni conditor orbis; Huic ex alto cuncta tuenti Nulla terrae mole resistunt, Non nox atris nubibus obstat. no mentis cernit in ictuquem quia respicit omnia solus uerum possis dicere solemTum ego: En, inquam, difficiliore rursus ambiguitate confundor. – Quaenam, inquit, ista est? Iam enim quibus perturbere, coniecto. – Nimium, inquam, aduersari ac repugnare uidetur praenoscere uniuersa d
Abbreviated transcription (Latin):
gerentur nichil mouebare. Pare aũt uehemẽter
admiror. cũ ĩ ta salubri sentecia locat᷑ egrotes. Sen
altius ꝑscrͣtem̃. Nescio quid abẽẽ cõieto. N dic
mͥ qm̃ ad̾o mũdũ regi ñ ambigis. quib etiã gub̾

Expanded text:
gerentur nihil mouebare. Papae autem, uehementer ammiror cur in tam salubri sententia locatus aegrotes. Verum altius perscrutemur; nescio quid abesse coniecto. Sed dic mihi, quoniam deo mundum regi non ambigis, quibus etiam gub
Abbreviated transcription (Latin):
Bellum discors exulatꝰ oris
B ec ꝯcordia tenꝑar equis.
E lem̃ta modis. ut pugnãtia
Sicibus cedant humida siccis
I ugãttiz fidem fuigora flammis¬
ꝓ endulus ignis sungat inaltũ
T erreq graues pondere sidant¬
U isdem causis uere repenti
S pirat flonfer amnus odores
E itas cererẽ feruida ficcat.
Remeat pomis grauis autĩmus
H yemẽ d̾fluis irrigat imber.
Hec rẽꝑres alit ac ꝓfert
Q uicquid uirã spirat inorbe.
Radem rapiens ꝯdit et aufert.
O hitu mergens orti supremo.
Ser ci intea conditor altus
Eerumq regens flectit habenas.
Rex ⁊ dñs. fons. ⁊ origo.
Dex: ⁊ sapiens arbiter equi.
Et que motu ꝯcitit ire
S istit retraheus ac uaga fimat.
Nam nisi rectos reuocans ĩtus
Ilexos iterum cogat in orbes
Q ue nũc stabil ꝯtinet ordo.
Lissepta suo fonte fatiscant
H ic ẽ cũctis coĩs amor
Eepetuntq boni fine teneĩ
Q uia nõ alt̃ durare queant.
N iñ ꝯu̾so rursus amoẽ
N efluint cause que d̾dit eẽ.

Expanded text:
bellum discors exsulat oris. bellum discors exsulat oris. Haec concordia temperat aequis elementa modis, ut pugnantia uicibus cedant humida siccis iungantque fidem frigora flammis, pendulus ignis surgat in altum terraeque graues pondere sidant. His de causis uere tepenti spirat florifer annus odores, aestas cererem feruida siccat, remeat pomis grauis autumnus, hiemem defluus inrigat imber. Haec temperies alit ac profert quicquid uitam spirat in orbe; eadem rapiens condit et aufert obitu mergens orta supremo. Sedet interea conditor altus rerumque regens flectit habenas, rex et dominus, fons et origo, lex et sapiens arbiter aequi, et quae motu concitat ire sistit retrahens ac uaga firmat; nam nisi rectos reuocans itus flexos iterum cogat in orbes, quae nunc stabilis continet ordo dissaepta suo fonte fatiscant. Hic est cunctis communis amor repetuntque boni fine teneri, quia non aliter durare queant nisi conuerso rursus amore refluant causae quae dedit esse.
Abbreviated transcription (Latin):
dũq ei que ꝓuulit ĩ sui similitudinẽ retinẽ festinat.
Mium om̃e. drei publice sue t̾minis ꝑfatał seriẽ.
necessitans eliminet. Q uo fit: ut que iẽtis habuindare
credunt̃: si disponẽtem ꝓuidenciam spectessnichil us¬
quã malieẽ ꝓpendas. q uido te iam dudũ. ⁊ pondẽ
questioĩs oneratũ ⁊ ratioĩs ꝓlixitate fatigatũ: aliqͣ
cãminis exspectire ducedinẽ: pectipe igͥ austũ. quo
refectus firmior inultiori contendas. sił ꝓcodas.¬
Iuis celsi iura tonantis
ꝓura sollers cernẽ mente.
I& spice sumimi culmina celi
Illic iusto federe rei
Ueterem ẜuint sid̾ra pacem.
Hon sol rutuo ꝯcitus igne.
G elidum phebes impedit ꝓpẽ.
N ec que sũmo u̾tice mundi
F lectit rapidos ursi meitus.
Numqũa occiduo loti ꝓfundo
C et̃a cẽnens si dera mergi
C upit occeano tingere flãmas.
S emꝑ uicib tenpoĩs equis
U esper seras nũtiat umbras.¬
Reuehitq diem licifer almũ.
S ic alt̾nos eficit cursus
A iterms amor. sic ast̾ngens

Expanded text:
in sui similitudinem retinere festinat, malum omne de rei publicae suae terminis per fatalis seriem necessitatis eliminet. Quo fit ut quae in terris abundare creduntur, si disponentem prouidentiam spectes, nihil usquam mali esse perpendas. Sed uideo te iam dudum et pondere quaestionis oneratum et rationis prolixitate fatigatum aliquam carminis exspectare dulcedinem; accipe igitur haustum quo refectus firmior in ulteriora contendas. Si i uis celsi iura Tonantis pura sollers cernere mente, aspice summi culmina cȩli; illic iusto federe rerum ueterem seruant sydera pacem. Non Sol rutilo concitus igne gelidum Phebes impedit axem nec, que summo uertice mundi flectit rapidos Vrsa meatus, numquam occiduo lota profundo cetera cernens sydera mergi cupit Occeano tinguere flammas; semper uicibus temporis equis Vesper seras nureuehitque diem Lucifer almum. Sic aeternos reficit cursus alternus amor, sic astrigeris
Abbreviated transcription (Latin):
nũ ẜmo coĩs usurꝑat. ⁊ quidãciebio. quorũd̾a malam
ẽẽ fortunam. Wisne ig̾ inquit: paulisꝑ uiugi ser¬
monib accedamus: ne nimiũ uelud ibhumanitatis
usu recessisse uidamur. Ut plicet ĩqũa. nõne igit᷑

Expanded text:
num sermo communis usurpat, et quidem crebro, quorundam malam esse fortunam. – Visne igitur, inquit, paulisper uulgi sermonibus accedamus ne nimium uelut ab humanitatis usu recessisse uideamur? – Vt placet, inquam. – Nonne igitur
Abbreviated transcription (Latin):
porentes eẽ: s aĩo ẽẽ d̾sinut. Nam qui coẽm om̃iũ
que sunt finẽ relinqũt: pai̾t̃ quoq ẽẽ d̾fistunt. &
quide̾ cuipiam mirũ forte ẽẽ uid̾atur. ut malos qui plu¬
res hõium sunt: cosdem nõ eẽ dicamus. S ita resᷤ sese
ht̃. Nam qui mali sunt. eos inalos eẽ nõ abnno.ser
eostẽ eẽ pure atq simpliciter nego. Nam uti cadauer

Expanded text:
e desinunt; nam qui communem omnium quae sunt finem relinquunt pariter quoque esse desistunt. Quod quidem cuipiam mirum forte uideatur, ut malos, qui plures hominum sunt, eosdem non esse dicamus; sed ita sese res habet. Nam qui mali sunt eos malos esse non abnuo; sed eosdem esse pure atque simpliciter nego. Nam uti cadauer
Abbreviated transcription (Latin):
reꝵ durar diuturnitas: gingendi opꝰ ꝙ nat̾a semꝑ ap¬
petit int̃clum cohercet uolũtas. Ad̾eo hec sui caritas. si ex
animau mocioẽ: s exnaturali intenciõe ꝓcedit. Redit eͥ
ꝓuidencia di creatis ase reb. hanc uł maxiniã manẽdi
causam ut quo adpossunt mnat̾alit̃ manẽ d̾siderẽt. Quaẽ
nichil ẽ. quod ullo modo queas dubiraẽ: cuncta que

Expanded text:
rerum durat diuturnitas gignendi opus, quod natura semper aprerum durat diuturnitas gignendi opus, quod natura semper appetit, interdum coercet uoluntas. Adeo haec sui caritas non ex animali motione sed ex naturali intentione procedit. Dedit enim prouidentia creatis a se rebus hanc uel maximam manendi causam ut quoad possunt naturaliter manere desiderent; quare nihil est quod ullo modo queas dubitare cuncta quae
Abbreviated transcription (Latin):
Cur eñ flamas quidẽ sursum leuitas uehit. t̃ras uero¬
de orsum pondus p̃mit: nisi qd̃ hec singulis loca mocio¬
nesq conuenũit  Porro aũt ꝙ cuiq consentineum ẽ.
id umũ ꝙq conẜuat: sicuti ea que sunt iimica cor¬
rumpũt᷑. Iam u̾o que dura sunt ut lapides adherent
tenacissime partib suis ⁊ ne facile dissoluantur refistt̃.
Q ue u̾o liquencia ut aer: atq aqua. facile quidem di¬
uidentib cedunt. s cito mea aquib rursus sunt ab¬
scisa relabunt᷑. Igͣnis u̾o oẽm refugit seccionẽ. Neq
nũc nos d̾uoluptaĩis aĩe cognoscentis motis. s de
naturali intẽtiõe tractamus. Sicuti ẽ ꝙ acceptas esca
sine cogiracioẽ trãfigimus ꝙ insomno spm ducimus ne¬
scientes. Nam nec inanimalib quidẽ manẽdi amor: ex
amiie uoluptatib. ueꝵ exnãte pͥncipus uenit. Nã
sepe mõtem cogentib causis quã nat᷑a reformidat. uo¬
luntas amplectitur. Contͣq illud quo solo mõtalium

Expanded text:
Cur enim flammas quidem sursum leuitas uenit, terras uerodeorsum pondus deprimit, nisi quod haec singulis loca motionesque conueniunt? Porro autem quod cuique consentaneum est, id unumquodque conseruat, sicuti ea quae sunt inimica corrumpunt. Iam uero quae dura sunt ut lapides, adhaerent tenacissime partibus suis et ne facile dissoluantur resistunt. Quae uero liquentia ut aer atque aqua, facile quidem diuidentibus cedunt, sed cito in ea rursus a quibus sunt abscisa relabuntur, ignis uero omnem refugit sectionem. Neque nunc nos de uoluntariis animae cognoscentis motibus, sed de naturali intentione tractamus, sicuti est quod acceptas escas sine cogitatione transigimus, quod in somno spiritum ducimus nescientes; nam ne in animalibus quidem manendi amor ex animae uoluntatibus, uerum ex naturae principiis uenit. Nam saepe mortem cogentibus causis quam natura re-formidat uoluntas amplectitur, contraque illud quo solo mortalium
Abbreviated transcription (Latin):
Q uãuis pleniꝰ pulcri leones
U incula gestent. manib datis
C aptent escas: metuat̃q trucẽ.
S oliti u̾bera ferre migistrum.
Si cruor on̾da tiux̾it ora.
Resides olim redeunt aimi.
Fremitqͣ graui memin̾e sui.
L axant nodis colla soluris
P rimusq lacer dente cruento.
Domitor ribidas imbuit iras.
Et ue canit altis garrula rams.
Ales cauee clauditur antro.
H uic licet illita porula melle
D argisq dapes duici studio.
Dudens hõiũ cura ministret
Nemoꝵ gratas uideĩt umbras.
S parsas peclib ꝓt̾it escis.
Siluas m̃ mesta requirit.
Siluas dulci uoce susurrar.
Walidis quondam uirib acca.
p ionũ flectit uinti cacumẽ.
Banc si curuãs dextra remisit̾.
Recto spectat u̾tice celum.
Cadit esꝑias pheb inundas.
Sed secreto tramite rursus.
Currum solitos u̾tit ad ortus.
Repetunt ꝓp̾os queq recupisus.
N er manz ulli traditus ordo.
Nisi quod fini iuxit ortum.¬

Expanded text:
Quamuis Poeni pulchra leones uincula gestent manibusque datas captent escas metuantque trucem soliti uerbera ferre magistrum, si cruor horrida tinxerit ora, resides olim redeunt animi fremituque graui meminere sui, laxant nodis colla solutis primusque lacer dente cruento domitor rabidas imbuit iras. Quae canit altis garrula ramis ales caueae clauditur antro; huic licet inlita pocula melle largasque dapes dulci studio ludens hominum cura ministret, nemorum gratas uiderit umbras, sparsas pedibus proterit escas, siluas tantum maesta requirit, siluas dulci uoce susurrat. Validis quondam uiribus acta pronum flectit uirga cacumen; hanc si curuans dextra remisit, recto spectat uertice caelum. Cadit Hesperias Phoebus in undas, sed secreto tramite rursus currum solitos uertit ad ortus. Repetunt proprios quaeque recursus nec manet ulli traditus ordo nisi quod fini iunxerit ortum