comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uerbis sine intentu m̃tis. Uoces apud serenis¬
simas aures dei non faciunt uerba nr̃a. s desi¬
deria. Eternã ⁊ enĩ uitã si ore petimus nec ta¬
men corde desid̾amꝰ. clamantes tacemꝰ. Si u̾o
desid̾amus ex corde: etiã cumore conticescimꝰ.
tacentes clamamꝰ. Hinc ẽ qd̃ in heremo ppłs
uocib ꝑstrepit. ⁊ moyses ab strepitu u̾boꝵ ta
cet. ⁊ tam̃ silens. aure duune pietatis audit᷑
cui dicitur. Quid clamas ad me: Intꝰ ergo est
in desicd̃io clamor secretus. q̃ ad humanas non
puenit aures. ⁊ tam̃ auditũ conditoris replec.
cordatio merorem gignit. Dum enĩ oramꝰ ad
memoriã culpas reducimus ⁊ magis reos tũc
nos ẽe cognoscimus. ideoq cum deo assistimus¬
gemere ⁊ flere debemus reminiscentes ꝙͣ gra¬
uia sint sceła que cõmisimus. qͣmq dura m¬
ferni supplicia q̃ timemꝰ. Mens qualẽ se mora¬
tione offert. talẽ post orationẽ conseruare debet

Expanded text:
verbis sine intentu mentis. Voces apud secretisverbis sine intentu mentis. Voces apud secretissimas aures Dei non faciunt verba nostra, sed desideria. Aeternam etiam vitam si ore petimus, nec tamen corde desideramus, clamantes tacemus. Si vero desideramus ex corde, etiam cum ore conticescimus, tacentes clamamus. Hinc est quod in eremo populus vocibus perstrepit, cebat, et tamen silens aure divinae pietatis audiebatur, cur dicitur: Quid clain desiderio clamor secretus, qui ad humanas aures non pervenit, et tamen auditum conditoris replet. recordatio moerorem gignit. Dam enim oramus, ad memoriam culpam reducimus: et magis reos tunc nos esse cognoscimus. Ideoque cum Deo assistimusgemere et flere debemus, reminiscentes quam gravia sint scelera quae commisimus, quamque dira inferni supplicia, quae timemus. Mens qualem se in oratione offert, talem post orationem conservet.
Abbreviated transcription (Latin):
exestuat ut quotiens quolibet tangit᷑ ui-¬
cio. totiens ad orationẽ se subdat quia frequens
oratio uicioꝵ impugnationẽ extinguit. tam ꝑ¬
seuerent intende oportet animũ nr̃m orando
atq pulsando quousq ĩportunas desicd̃ioꝵ car-¬
naliũ suggestioes q̃ nr̃is obstrepũt sensib for¬
tissima intentiõe suꝑemus. ac tam diu insist̾e̾
quousq ꝑsistendo uincamꝰ. Nam negligentes o¬
rationes nec ab ip̃o homine impetͣre ualẽt quod
uolũt. Quando quisq orat sc̃m ad se sp̃m aduo¬
cat. At ubi ueñit confestĩ temptam̃ta demonio
iũ q̃ sementib humanis ĩmergunt. p̾sentiã
eius ferre ñ sustinentia effugiũt. Oratio cordis
ẽ nõ labioꝵ. Neq enĩ uerba dep̾cantis d̃s in¬
tendit. s orantis cor aspicit. Quod si cor tacite
orat ⁊ uox sileat. qͣmuis hoĩes lateat deum
latere ñ potest qͥ con scĩe p̃sens est. Melius ẽ enĩ
cũ silentio orare corde sine sono uocis. qͣm solis

Expanded text:
exaestuat, ut quoties quolibet vitio tangitur, toties ad orationem se subdat, quia frequens oratio vitiorum impugnationem exstinguit. Tam perseveranter intendere oportet animum nostrum orando, atque pulsando, quousque importunas desideriorum carnalium suggestiones, quae nostris obstrepunt sensibus, fortissima intentione superemus: ac tandiu insistere, quousque persistendo vincamus. Nam negligentes orationes nec ab ipso homine impetrare valent quod volunt. Quando quis orat, sanctum ad se spiritum advocat: at ubi veneritrum, quae se mentibus humanis immergunt, praesentiam ejus ferre non sustinentes, effugiunt. Oratio cordis est, non labiorum. Neque enim verba deprecantis Deus intendit: sed orantis cor aspicit. Quod si cor tacite oret, et vox sileat, quamvis homines lateat, Deum latere non potest, qui conscientiae praesens est. Melius est autem cum silentio orare corde sine sono vocis, quam solis
Abbreviated transcription (Latin):
An imples ⁊ restat q̃m̃ ñ tecapiũt: ⁊ qͦ refundes
quicquid impleto celo ⁊ tra restat exte: Anñ opus
habes ut a quoꝙͣ continearis qͥ contines oĩa: Qrm̃
q̃ imples continendo imples. Non enĩ uasaq̃te ple¬
na sũt stabilẽ te faciũt quia ⁊ si frangant᷑ ñ effũ¬
deris. Et cũ effundis suꝑ nos ñ tu iaces si erigis nos
nec tu clissiparis s colligis nos. S q̃ imples omĩa te
toto imples omĩa. An quia ñ possũt te totũ capere
pũt. An singulas singła ⁊ maiores maiora mino¬
res minora capiũt: Ergo ẽ aliqͣ pars tua maior
a liqͣ minor: An utiq totus es ⁊ res nulla te capit
totũ: Quid es ergo deus m̃s: Quid rogo nͥ dñs d̾s:
Quis enĩ dñs pret dominũ aut quis deus p̃t̾ dm̃¬
sue misericordissune ⁊ iustissime secretissime

Expanded text:
an imples et restat, quoniam non te capiunt? et quo refundis an imples et restat, quoniam non te capiunt? et quo refundis quidquid impleto caelo et terra restat ex te? an non opus habes ut quoquam continearis, qui contines omnia, quoniam quae imples continendo imples? non enim uasa, quae te plena sunt, stabilem te faciunt, quia et si frangantur non effunderis. et cum effunderis super nos, non tu iaces, sed erigis nos, nec tu dissiparis, sed colligis nos. sed qui imples omnia te toto imples omnia? an quia non possunt te totum capere piunt? an singulas singula et maiores maiora, minores minora capiunt? ergo est aliqua pars tua maior, aliqua minor? an ubique totus es et res nulla te totum capit? Quid est ergo deus meus? quid, rogo, nisi dominus deus? quis enim dominus praeter dominum? aut quis deus psime, misericordissime, justissime, secretissime,
Abbreviated transcription (Latin):
rentes eũ inueniũt eũ ⁊ inuenientes laudabũt
eũ. Querã te dñe inuocans te ⁊ inuocẽ te credens
in te. Predicatꝰ enĩ es nob̃. Inuocat te dñe fides
mea quã dedisti mͥ quã inspirasti mͥ ꝑhumani¬
tatẽ filii tui ꝑ minist̾iũ predicatoris tui. Et quo¬
ueluat in me deus m̃s quo deus ueniat in me. d̾s
qͥb me fecisti capuint te. An quia sine te ñ ẽet qͥc¬
quid est. fit ut quicqͥd est capiat te. Qm̃ it aq ⁊ ego
sum. qͥd peto ut uenias in me qͥ ñ eẽm nisi ẽes in
me: Non ego iã inferi ⁊ tam̃ ⁊̃ tu ibi es. Nam si des¬
cendero in infernũ ades. Non ergo ẽẽm d̾s nĩs. ñ oĩo
onĩa ꝑ quẽ omĩa inquoonũa: Etiã sic dñe etiã
sic. quo te inuoco cũ inte sim aut unde uenias in
me: Quo enĩ recedã extra celũ ⁊ t̾ram ut in me in
de ueniat deus meus qui dix. Celũ ⁊ t̾rã ego im¬
pleo. Capiunt gͦ nete celũ ⁊ t̾ra q̃m tuimples ea:

Expanded text:
rentes enim inuenient eum et inuenientes laudabunt eum. quaeram te, domine, inuocans te et inuocem te credens in te; praedicatus enim es nobis. inuocat te, domine, fides mea, quam dedisti mihi, quam inspirasti mihi per humanitatem filii tui, per ministerium praedicatoris tui. Et quoueniat in me deus meus? quo deus ueniat in me, deusquibus me fecisti, capiunt te? an quia sine te non esset quidquid est, fit ut quidquid est capiat te? quoniam itaque et ego sum, quid peto ut uenias in me qui non essem, nisi esses in me P non enim ego iam inferi, et tamen etiam ibi es. nam si descendero in infernum, ades. non ergo essem, deus meus, non omomnia, per quem omnia, in quo omnia? etiam sic, domine, etiam sic. quo te inuoco, cum in te sim, aut unde uenias in me? quo enim recedam extra caelum et terram, ut inde in me ueniat deus meus, qui dixit: caelum et terram ego impleo? capiunt ergone te caelum et terra, quoniam tu imples ea?
Abbreviated transcription (Latin):
quitates mee suꝑgresse st̃ caput meũ obuoluũt
me.⁊sicut onus graue gͣuant me. Euolue me ex¬
onem me ne urgeat puteꝰ earũ os suũ suꝑme.Li¬
ceat mn suspicere lucẽ tuã. uł delonge uł de ꝓtũ¬
do doce me querere te ⁊ ostende te q̃renti. ⁊ nͨ quere¬
rete possum nͥ tu doceas. nec inuenire nͥ ostendas¬
te. Queram te desid̾ando. desiderẽ querendo. inue¬
nam amando amem inueniendo. Fãteor dñe ⁊
grãs ago quia creasti in me hanc ymagiẽ tuã
ut tui memor te cogitẽ teamẽ. S sic est atcrita
attricione uicioꝵ sic est offuscata fumo pect̃oꝵ
ut ñ possit facere ad qd̾ fc̃ã est ñ tu renoues ⁊ re¬
formes eum. Non tempto dñe penet᷑re altitudinẽ
tuã. quia nullatenus comparo illi incelleccũ meũ
s desid̾o aliqͣtenus intelligere ueritatẽ tuã. quã
credit ⁊ amat cor meũ. Net enĩ quero intelligere

Expanded text:
quitates meae supergressae caput meum " obvolvunt quitates meae supergressae caput meum " obvolvunt et sicut onus grave, gravant me. Evolve me, exonera me ne urgeat puteus earum os suum super me: liceat mihi suspicere lucem tuam, vel de longe, vel de profundo. Doce me quaerere te, et ostende te quaerenti; quia nec quaerere te possum, nisi tu doceas, nec invenire, nisi te ostendas. Quaeram te desiderando, desiderem quaerendo, inveniam amando, amem inveniendo. Fateor, Domine, et gratias ago, quia creasti in me hanc imaginem tuam, ut tui memor sim, te cogitem, te amem: sed sic est abolita attritione vitiorum, sic est offuscata fumo peccatorum, ut non possit facere ad quod facta est, nisi tu renoves et reformes eam. Non tento, Domine, penetrare altitudinem tuam; quia nullased desidero aliquatenus intelligere veritatem tuam, quam credit et amat cor meum. Neque enim quaero intelligere
Abbreviated transcription (Latin):
creto meo ⁊ tͥbulationẽ ⁊ dolorẽ iueni ĩ ĩtrus mĩs
uolebam ridere a gaudio m̃tis mee ⁊ cogor rugire
agemitu cordis mei. Sꝑabat᷑ leticia ⁊ ecce unde
nr̃os ⁊ ostendes nob̃ faciẽ tuã: Qñ restitues te nob̃:
Respice dñe exaudi illumina nos ostende nob̾teip¬
sũ. Restitue te nob̃ ut bene sit nob̾ sine quo tã ma-¬
le ẽ nob̃. Miserare labores ⁊ conatꝰ nr̃os ad te qͥ nichil
ualemꝰ sine te. Iniitas nos adiuua nos. Obsecro do¬
mine ne desperẽ suspirando s respirẽ sperando. Ob¬
secro dñe amaricatũ ẽ cor meũ sua desolatiõe in¬
cdulca illud tua consolatiõe. Obsecro dñe esuriẽs
incepi q̃rere te. ne desinã ieuinus de te. Famelicus
accessi nerecedã impastus. Pauꝑueni ad diuitẽ
miserad misericordem. ne redeam uacuus ⁊ contẽ¬
ptꝰ. Et si anteꝙͣ comedã suspiro dauł post suspiri-¬
a quod comedã. Dñe incuruatꝰ ñ possũ ñdeorsum
aspicere erige meut possim sursum intend̾e̾. Ini-¬

Expanded text:
creto meo, et " tribulationem et dolorem inveni " in intimis meis. Volebam ridere a gaudio mentis meae, et cogor rugire " a gemitu cordis mei ". Sperabatur laetitia, et ecce unde nostros, et ostendes nobis " faciem tuam "? Quando restitues te nobis? Respice, domine, exaudi, illumina nos, ostende nobis teipsum. Restitue te nobis, ut bene sit nobis, sine quo tam male est nobis. Miserare labores et conatus nostros ad te, qui nihil valemus sine te. Invitas nos, " adiuva nos ". Obsecro, domine, ne desperem suspirando, sed respirem sperando. Obsecro, domine, amaricatum est cor meum sua desolatione, indulca illud tua consolatione. Obsecro, domine, esuriens incepi quaerere te, ne desinam ieiunus de te. Famelicus accessi, ne recedam impastus. Pauper veni ad divitem, miser ad misericordem; ne redeam vacuus et contemptus. Et si " antequam comedam suspiro ", da vel post suspiria quod comedam. Domine, incurvatus non possum nisi deorsum aspicere, erige me ut possim sursum intendere. " Ini
Abbreviated transcription (Latin):
ti quo obruti:Aprĩa in exiliũ auisione dei ince¬
citatẽ nostrã. Aiocunditate ĩmortalitatis ĩ ama¬
ritudinẽ ⁊ horrorẽ mortis. Misera mutacio. de qͣn¬
to bono in qͣntũ malũ: Graue dampnũ grauis do¬
lor graue totũ. S heu me miseiꝵ unũ de alus mi¬
seris filiis eue elongatis a deo quid incepi qͣd effe¬
ci: Quo tendebã quo deuent: Ad quid aspirabamĩ
quib suspiro: Quesiui bona ⁊ ecce tͣbatio. ẽende¬
bã indeũ ⁊ offendi me in eũ. Requiẽ querebã in se

Expanded text:
ti, quo obruti! A patria in exsilium, a visione dei in caeti, quo obruti! A patria in exsilium, a visione dei in caecitatem nostram. A iucunditate immortalitatis in amaritudinem et horrorem mortis. Misera mutatio! De quanto bono in quantum malum! Grave damnum, gravis dolor, grave totum. Sed heu me miserum, unum de aliis miseris filiis Evae elongatis a deo, quid incepi, quid effeci? Quo tendebam, quo deveni? Ad quid aspirabam, in quibus suspiro? " Quaesivi bona ", " et ecce turbatio "! Tendebam in deum, et offendi in me ipsum. Requiem quaereba
Abbreviated transcription (Latin):
a tum̾ contulisti ⁊ ñdũ nouite. Deniq ad teuidẽ¬
dit ⁊ quid inuenit. qͥd absce⁊ sit ⁊ qͥd remansit.
ꝑdidit beatitudinẽ ad quã factus ẽ ⁊ inuenit mi¬
seriam ꝓpt̃ qͣm fc̃s ñ est. Abscessit sine quo nichil
felix ẽ. ⁊ remansit quod ꝑ se ñ nͥ miseꝵꝵ ẽ. Mancdu-¬
cabat tũc ho panẽ angeloꝵ quẽ ñ esurit. manclu
luctus hominũ uniu̾sał plauctꝰ filioꝵ ade. Ille eru¬
ctabat saturitate nos suspiramꝰ esurie Ille habũ¬
dabat. nos mendicamus. ille felicit᷑ tenebat ⁊ mise¬
re deseruit. nos infelicit᷑ egemus ⁊ mirabilit̾ deside¬
rausꝰ ⁊ heu uacui remanemꝰ. Cur ñ nob̃ custodunt
cũ facile posset quotã grauĩt careremꝰ: Quare sic
nob obseruauit lucẽ ⁊ obdũx tenebris: ut qͥd no¬
bis abstulit uitã ⁊ influx̾c mortẽ: Crumpnosi un-¬
de sumꝰ expulsi quosumꝰ impulsi. Unde p̃cipita¬

Expanded text:
na tu mihi contulisti, et nondum novi te. Denique ad te videnna tu mihi contulisti, et nondum novi te. Denique ad te videndit et quid invenit? Quid abscessit et quid remansit? Perdidit beatitudinem ad quam factus est, et invenit miseriam propter quam factus non est. Abscessit sine quo nihil felix est, et remansit quod per se non nisi miserum est. Manducabat tunc homo panem dolorum, luctus hominum, universalis planctus filiorum Adae! Ille ructabat saturitate, nos suspiramus esurie. Ille abundabat, nos mendicamus. Ille feliciter tenebat et misere deseruit, nos infeliciter egemus et miserabiliter desideramus, et heu, vacui remanemus. Cur non nobis custodivit cum facile posset, quo tam graviter careremus? Quare sic nobis obseravit lucem, et obduxit nos tenebris? Ut quid nobis abstulit vitam, et inflixit mortem? Aerumnosi, unde sumus expulsi, quo sumus impulsi! Unde praecipita
Abbreviated transcription (Latin):
pꝰpone laboriosas distentiones tuas. Uaca aliqͣntu¬
lum deo ⁊ requiesce aliqͣntulũ in eo. Intͣ in cubicu¬
lũ mentis tue exclude omĩa pret̃ deũ ⁊ que te iuuẽt
ad querendũ eũ ⁊ clauso hostio quere eũ. Dic nũc
totũ cor meũ dic nũc deo. Quero uultũ tuũ uul¬
tũ tuũ dñe reqͥro. Eya nũc ergo tu dñe d̃s meus
am te in illa: Deinde quib signis qͣ facie te querã:
Nũqͣm te uidi dñe d̃s meus ñ noui faciẽ tuã. Qd
faciet altissime dñe quid faciet iste tuus longin¬
quus exul:Quid faciet seruꝰ tuus anxius amo¬
re tui ⁊ longe ꝓiectus a facie tua: Anhelat uidere
te ⁊nimis abest illi facies tua. Accede adte deside¬
rat ⁊ inaccessibił est habitatio tua. Inuenire recupit¬
⁊ nescit locũ tuũ. Querere te affectat ⁊ ignorat
uultũ tuũ. Bñe deus m̃s es ⁊ dñs m̾s es ⁊ num¬
quã te uidi. tu me fecisti ⁊ refecisti ⁊omĩa bona me¬

Expanded text:
as, et postpone laboriosas distensiones tuas. Vaca aliquantuas, et postpone laboriosas distensiones tuas. Vaca aliquantulum Deo, et requiesce aliquantulum in eo. Intra in cubiculum mentis tuae, exclude omnia praeter Deum, et quae te juvant ad quaerendum eum, et clauso ostio quaere eum; et dic nunc, totum cor meutum tuum, domine, requiro ". Eia nunc ergo tu, domine deus meus, am te in illa? Deinde quibus signis, qua facie te quaeram? Numquam te vidi, domine deus meus, non novi faciem tuam. Quid faciet, altissime domine, quid faciet iste tuus longinquus exsul? Quid faciet servus tuus anxius amore tui et longe proiectus " a facie tua "? Anhelat videre te, et nimis abest illi facies tua. Accedere ad te desiderat, et inaccessibilis est habitatio tua. Invenire te cupit, et nescit locum tuum. Quaerere te affectat, et ignorat vultum tuum. Domine, deus meus es, et dominus meus es, et numquam te vidi. Tu me fecisti et refecisti, et omnia mea bo
Abbreviated transcription (Latin):
quomodo iudicabit peccatorẽ ⁊ contempuentẽ
qui se de peccatis miserũ cognoscit ⁊ fatetur peni-¬
tentẽ: Aut quomodo dampnabit ut adu̾sarium
peccatorẽ qui se peccasse dolet ⁊ fugit adtamami¬
cũ eius int̾cessorem: D̾s inte pono spem irieã sc̃e
.i. t cõmitto orationẽ meã suꝑ ambos iacto curã
nieã. ĩmo uob̃ iacto animã meã. hoc ẽ qd̃ a me ma¬
gis exigitis tu ubendo tu consulendo suscipite eã
uobis iactatã. habete eã uob̃ prostratã. Custodite¬
ẽã cũ doriio. seruate eã cũ aliud fatio. uidete eã cũ
aliud cogito. tu ꝑ concessiouẽ tu ꝑ intercessionẽ
tu p̃pm̃ita .N. tui tam dilecti confessoris. tu ꝓpt̾
nom̃ tui ⁊ mei creatoris qͥ ẽ bñdictꝰ in scła am̃.¬
ya nũc homuncio fuge paululũ occupatio al
nes tuas. absconde te modicũ a tumultuo¬
sis cogitationib tiuis. Abice nũc onerosas curas ⁊

Expanded text:
quomodo judicabit peccatorem, ut contemnentem, quomodo judicabit peccatorem, ut contemnentem, qui se de peccatis miserum cognoscit et fatetur poenitentem? aut quomodo damnabit ut adversarium peccatorem, qui se peccasse dolet, et fugit ad tam amicum ejus intercessorem? Deus, in te pono spem meam. Sancte Martine, tibi committo orationem meam. Super ambos jacto curam meam; imo vobis jacto animam meam, hoc est, quod a me magis exigitis, tu jubendo, tu consulendo. Suscipite eam vobis jactatam, habete eam vobis prostratam. eam, cum dormio; servate eam, cum aliud facio; videte eam, cum aliud cogito: tu per concessionem, tu per intercessionem, tu propter merita tui tam dilecti confessoris, tu propter nomen tui et mei Creatoris, qui es benedictus in sa nunc, homuncio, fuge paululum occupationes terrenas, absconde te modicum a tumultuosis cogitationibus tuis, abjice nunc onerosas curas tu
Abbreviated transcription (Latin):
bilis. Mors ⁊ tormenta q̃libet torm̃ta tm̃ sunt
nec in se feda st̃ quia ordinata st̃. peccatũ inse ha¬
bet suã feditatẽ ⁊ secũ trahit et̾uã infelicitatẽ.
Melius gͥ erat elig̾e torm̃tũ et̾nũ qd̃ ꝑ se fedita
tẽ ñ attrahit ꝙͣ peccatũ qd cũ feditate sua dolo¬
res et̾nos iungit. Et certe omiser hõ. ip̃a plus tͥ
uitanda erat peccati feditas qͣm quelib tormẽ¬
toꝵ ĩmanitas. Quippe in peccando fetidissima
factura se suo factori quo nicħ est iustiꝰ. S o tu¬
ut me defendas s ut ores ꝓ me. Peccata enĩme¬
a corã dño ñ defendo s ostendo ñ excuso. s accuso.
Ego sũ reus ego ip̃e sub illo ⁊ ꝓ illo accusator mõ
Nõ accuset me qui fec̃ me. Solus suffeci ad pec¬
candũ. solus sufficiã ad accusandũ. Deniq si
uidex ẽ ad iudicand̃ reũ suũ: est ⁊ dñs adtuendũ
seruũ suũ ẽ creator ad seruandũ opus suũ. est
deus ad saluandũ credentẽ ⁊ baptiratũ suũ. Aut

Expanded text:
it. Mors et tormenta quaelibet, tormenta tantum sunt; nec in se foeda sunt, quia ordinata sunt. Peccatum in se habet suam foeditatem, et secum trahit aeternam infelicitatem. Melius ergo erat eligere tormentum aeternum quod per se fn attrahit, quam peccatum quod cum foeditate sua dolores aeternos jungit. Et certe, o miser homo, ipsa sola plus tibi vitanda erat peccati foeditas, quam quaelibet tormentorum immanitas. Quippe in peccando foedissima pfactura suo factori, quo nihil est justius. O ut defendas me, sed ut ores pro me. Peccata enim mea coram eo non defendo, sed ostendo; non excuso, sed accuso. Ego sum reus, ego ipse sum sub illo et pro illo accusator meus. 297 Non accuset me, qui fecit me; solus suffeci ad peccandum, solus sufficiam ad accusandum: denique si judex est ad judicandum reum suum, est et Dominus ad tuendum servum suum; est et Creator ad servandum opus suum; est Deus ad salvandum credentem et baptizatum suum. Aut
Abbreviated transcription (Latin):
illũ te precor qui te in mũdo uenerari facit. nede¬
neges indigenti ⁊ supplicanti auxiliũ tuũ. Non¬
dubito dñe te posse salutẽ michi impetrare. si tan¬
tũ uelis ꝓ me uidicem meũ dilectũ dilectorẽ tuũ
tẽ quia tu scis adorandũ diu meam imbecillitatẽ
ueloxem̃sũ ad deficiendũ. s esto tu uelocior ad sub
ueniend̾. Certe si cor meũ contͥcũ fũit: si uscera
mea cõmota fuerint. si liq̃facta fuĩt anima mea
si riui clui fluent ab oculis meis. tũc sꝑabo qd̃ sc̃s¬
concute sp̃m meũ excita cor meũ cõmoue ĩntem
ad affectũ scd̃m necessitatẽ suã ut sentiã mise¬
rationis tue effectũ scd̃m potentiã tuã. Sed heu
Affectus carnał infatuauit me saporẽ spualium
intentio in fimoꝵ incuruauit animã meã ab in¬
tuitu suꝑnoꝵ. Amor t̾restriũ extĩ in me delec

Expanded text:
illum te precor, qui totum mundum venerari facit nomen tuum, ne deneges indigenti et supplicanti auxilium tuum. dubito, domine, te hoc mihi impetrare, si tantum velis pro me judicem meum dilectum dilectorem tuum am importunitatem; quia tu scis ad orandum diu meam imbecillitatem. Velox enim sum ad deficiendum; sed esto tu velocior ad 296 subveniendum. Certe si cor meum contritum fuerit, si viscera mea commota fuerint, si liquefacta fuerit anima mea, si rivi diu fluxerint ab oculis meis; tunc sperabo quia Martconcute spiritum meum, excita cor meum, commove mentem meam ad affectum secundum necessitatem suam, ut sentiam miserationis tuae effectum secundum pAffectus carnalis infatuavit in me saporem spiritualium; intentio infimorum incurvavit animam meam ab intuitu supernorum; amor terrestrium exstinxit in me delec
Abbreviated transcription (Latin):
Sit continua penĩa. amara comes etatis mee. sit
acutꝰ dolor insaciabił tortor uite mee. Sint meror
⁊ acerbus luctꝰ infatigabiles tͥbulatores iuuentu¬
tis mee ⁊ senettutis mee utinã utinã itasit. Optoo
ro desidero ut ita sit. Si enĩ ñ sum dignus oculos¬
usq ad celũ orando leuare cerce ñ sum inclignus
ess uł plorando cecare. Si confundit᷑ mẽs mee pu-¬
dore conscĩe. equũ est ut cõfundat᷑ turbine luctuo¬
si doloris ⁊ tͥsticie. Si timet exhib̃i ante conspectũ
dei si uistũ est ut hãt ante cõspectũ suũ torm̃ta
scełis sui. ¶Cogitet gͥ ⁊ recogitet cor meũ quid
fẽc̃ quid m̃uit. Descendat inquã descendat ad t̾rã
tenebrosam ⁊ oꝑtã mortis caligine mẽs mea ⁊ con

Expanded text:
Sit continua poenitentia amara comes aetatis meae, sit Sit continua poenitentia amara comes aetatis meae, sit continuus dolor insatiabilis tortor vitae meae, sint moeror et acerbus luctus infatigabiles tribulatores juventutis et senectutis meae. Utinam, utinam ita sit opto, oro, desidero ut ita sit. Si enim non sum dignus oculos ad coelum orando levare, certe non sum indignus eos vel plorando caecare. Si confunditur mens mea orare pudore conscientiae, aequum est ut confundatur turbine luctuosi doloris et tristitiae. Si timet exhiberi ante conspectum Dei sui, justum est ut habeat ante conspectum suum tormenta sceleris sui. Cogitet igitur et recogitet cor meum quid fecit, et quid meruit. Descendat, inquam, descendat ad terram tenebrosam et opertam mortis caligine me
Abbreviated transcription (Latin):
lis doloris qͥcorruisti libens in cenũ infernał fetoris
Obruere erũpnose horridis tenebris inconsolabil
luctus. qui uolens ꝓuolutꝰ es inuoraginẽ tã sordi¬
di luxus uolutare ingurgite amaritudinis qͥ dele¬
ctatꝰ es inuolutabro turpitudinis. Terror horribi¬
lis dolor t̃ribił meror inconsolabił. aggregate uos
suꝑ me. Irruite obruite ꝑturbate. obuoluite possi¬
dete. Iustum est iustũ ẽ. Impudenti audatia cõtẽp¬
si uos ⁊ pudenti delectatiõe ꝓuocaui uos. ĩmo deũ
ñ uos ⁊ nũc miserabili penĩa desid̾o uos. Torq̃te
reũ uindicate deũ. presentiat fornicator inferna¬
lis torm̃ta q̃ ñĩuit. p̃gustet qd̃ p̃parauit. assues
sti tiu scełis ĩmundiciã. Reuoluere ⁊ reuoluere
ineumdẽ turbinẽ amaritudinũ qͥ totiens reuolu¬
tus es in eamdem uertiginẽ libidinum. Consolatio
si forte indulgentia reuocet uos m̃ uł post mortẽ

Expanded text:
lis doloris, qui corruisti libens in coenum infernalis fetoris. lis doloris, qui corruisti libens in coenum infernalis fetoris. Obvolvere, criminose, horridis tenebris inconsolabilis luctus, qui volens provolutus es in voraginem tam sordidi luxus. Volutare in gurgite amaritudinis, qui delectatus es in volutabro turpitudinis. Terror horribilis, dolor terribilis, moeror inconsolabilis, aggregate vos super me, irruite, obruite, perturbate, obvolvite, possidete. Justum est, justum est. Impudenti audacia contempsi vos, et putenti delectatione provocavi vos; imo Deum, non vos, et nunc miserabili poenitentia desidero vos. Torquete reum, vindicate Deum. Praesentiat fornicator inferni tormenta quae meruit, praegustet quod praeparavit, assuescsti tui sceleris immunditiam. Revolvere, et revolvere in eumdem turbinem amaritudinum, qui toties revolutus es in eamdem voraginem libidinum. Consolatio,si forte indulgentia revocet vos mihi vel post mortem.
Abbreviated transcription (Latin):
dent̃ fr̃a es scortũ tortoris tartaroꝵ. Heu abiecta a
deo ꝓiecta dyabolo. ĩmo abiciens deũ. amplectẽs dy¬
abolũ. Tuenĩ tu miserruna anima mea meret̾x ob¬
stinata. fornicat̾x impudens. tu pͥor amatori ⁊ creato¬
ri tuo deo repudiũ obtulisti ⁊ ad insidiatorẽ ⁊ ꝑli¬
torẽ tuũ demonẽ te sponte contulisti. O miserrima
⁊ plusqͣm miserrima cõmutatio. Heu de qͣm subli¬
mi cecidisti. inquã ꝓfũdũ corriusti. Ue qͣm benignũ
contẽpsisti. qͣm maligno te iunxisti. Quid fecisti o
m̃tis amentia. amens spurcitia. spurta neqͥcia
qͥd fecisti: In celo dereliqͥsti castũ amatorẽ tuum
⁊ in inferno secuta es odibilẽ corruptorẽ tuũ ⁊ ba
ratro ꝑasti ñ thalamũ s ꝓstibulũ tuũ: horror qͣm¬
cipitare miser homuncio intenebrosũ ꝓfundum
immod̾ate mesticie. qͥ sponte p̃cipitat᷑ es inbara-¬
trũ horrende nequicie. Obruere infelix mole t̾ribi¬

Expanded text:
denter facta es scortum tortoris tartarorum. Heu, abjecta a denter facta es scortum tortoris tartarorum. Heu, abjecta a Deo, projecta diabolo, imo abjiciens Deum, amplectens diabolum. Tu enim, tu misera anima mea, meretrix obstinata, fornicatrix impudens, tu prior amatori et creatori tuo Deo repudium obtulisti, et ad insidiatorem et perditorem tuum daemonem te sponte contulisti. O miserrima O miserrima commutatio! Heu! de quam sublimi cecidisti, in quam profundum corruisti! Vae! quam benignum contempsisti, quam maligno te junxisti! Quid fecisti, o mentis amentia, amens spurcitia, spurca nequitia, quid fecisti? In coelo dereliquisti castum amorem tuum, et in infernum secuta es odiosum corruptorem tuum, et in barathro parasti non thalamum, sed prostibulum tuum. Horror cipitare, miser homuncio, in tenebrosum, profundum immoderatae moestitiae, qui sponte praecipitatus es in barathrum horrendae nequitiae. Obruere, infelix, more terribi
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ minabilit̾. Heu inconsolabile ꝑd̾e qd̾ ñ solũ ẽ dãp
nosũ bonoꝵ. s usuꝑ ẽ lucrosũ torm̃toꝵ. Ouirgini¬
tas iam ñ dilecca mea si ꝑdita mea iã ñ iocunda
mea s desꝑata mea quo deuenisti. in quã fetido in
quã amaro ceno me d̾eliqͥsti: Ofornicatio sordida¬
tͥx mentis mee ꝑdit̾x aĩe mee. Uñ misero surrep¬
sisti. de qͣm nitido de qͣm iocundo statu me p̃cipita¬
sti:Hinc uris me o amare meror.quia illud ẽ amis¬
sũ. huic angis me ograuis dolor ⁊ timor gͣuior qui¬
a istud ẽ amissũ. hinic ẽ dampnũ in consolabłe. hĩc
torm̃tũ intolãbile. ue hinic ⁊ ue illĩc. Sic sic pariter
bonũ ⁊ malũ. sic utiq iã iuste puuitis adhuc iuuen-¬
tẽ miserũ malũ. Digne certe digne. Tu nãq anima
te uirginitatis miserabilit̾ es dimersa in baratix
fornicationis. Tu illa olim desponsata regi celoꝵ ar¬

Expanded text:
terminabiliter. Heu inconsterminabiliter. Heu incons est lucrosum tormentorum! O virginitas, jam non dilecta mea, sed perdita mea; jam non jucunda mea, sed desperata mea quo devenisti? in quam fetido, in quam amaro coeno me dereliquisti? O fornicatio sordidatrix mentis meae, perditrix animae meae; unde misero subrepsisti, de quam nitido, de quam jucundo statu me praecipitasti? Hinc uris me, o amare moeror, quia illud est amissum: hinc angis me, o gravis dolor, et timor gravioris, quia istud 209 est admissum. Hinc est damnum inconsolabile, hinc tormentum intolerabile. Vae hinc, et vae illinc. Sic sic pariter bonum et malum, sic utique jam juste punitis adhuc viventem miserum malum. Digne, certe digne. Tu namque anima tis sublimitate miserabiliter es demersa in barathrum fornicationis. Tu illa olim desponsata Regi coelorum, ar
Abbreviated transcription (Latin):
nima mea anima erumpnosa anima inqͣm
misera miseri homunculi excute torporẽ tu¬
um̃ ⁊ discute peccatũ tuũ ⁊ concute mentẽ tuam
Seduc ad cor enorme delictũ ⁊ ꝓduc de corde ĩma¬
nẽ rugitũ. Intende infelix intende scełis tui hor¬
rorẽ ⁊ ꝑtende horrificũ terrorẽ. ⁊ t̾rificũ dolorem.
Tu inquã qͦndam canclidata celesti lauachro dota
utiq ñ iam benignũ sponsũ uirginitatis mee sed
t̾ribilẽ iudicẽ ĩmũdicie mee. Heu memoria ꝑclice
iocunditatis cur sic suꝑaggrauas p̃ssurã possi¬
dentis infelicitatis: Quã misera sors flagitiosi ho¬
minis. cui ⁊ bonũ ⁊ malũ parit̾ st̾ intormentum.
Tor quet enĩ me mala conscientia ⁊ cruciatꝰ eius
in quib tueo mearsurũ. torquet me bone con¬
scientie ⁊ p̾mioꝵ eius memoria q̃ scio me ꝑclidis¬
se nec amplius recuperatur. ue miserx ꝑd̾e. dolẽ¬
dũ ꝑde. id ꝑde irrecuꝑabilit̾ qd̃ seruari debuit ĩ¬

Expanded text:
nima mea, anima aerumnosa, anima, inquam, misera miseri homunculi, excute torporem tuum, et discute peccatum tuum, et concute mentem tuam; reduc ad cor enorme delictum, et produc de corde immanem rugitum. Intende, infelix, intende sceleris tui horrorem, et protende horrificum terrorem, et terrificum dolorem. Tu, inquam, quae quondam candidata coelesti lavacro, dotautique non jam benignum sponsum virginitatis meae, sed terribilem judicem immunditiae meae. Heu memoria perditae jucunditatis! Cur sic superaggravas pressuram possidentis infelicitatis? quam misera sors flagitiosi hominis, cui et bonum et malum pariter sunt in tormentum? Torquet enim me mala conscientia, et cruciatus ejus in quibus timeo me arsurum; torquet me bonae conscientiae, et praemiorum ejus, memoria, quae scio me perdidisse, nec amplius recuperaturum. Vae miserum perdere! dolendum, id perdere irrecuperabiliter, quod servari debet in
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ nimis deũ cont̾stasti excita mentẽ tuã ĩ¬
suũ. S utiq iustissimus ẽ. ⁊ nimis iniquus sũ
duomodo audiet clamorẽ meũ: Intrabo int᷑
me ip̃m: excludam omĩa precet illũ ⁊ meipsũ ⁊
effundã animã meam ⁊ q̃ intͣ me sunt ante ip¬
sũ. Excitabo ut dolẽs ⁊ dolendus affectũ meũ
expandam erũpnas meas aute eũ. si forte illa
sua magna pietas moueat eum. Sed nimis ĩ¬
mensa nuis infinita sunt delicta ñ sufficit sine
int̾cessore nec susceptibił est oratio mea. Rogabo¬
ergo aliquẽ de ill magnis familiarib dei si forte
illũ audiat ꝓ me d̾s uocabo enĩ illũ magnũ mar¬

Expanded text:
i nimis Deum contristasti, excita mentem tuam, ineam. Sed utique justissimus est, et nimis iniquus sum. Quomodo audiet clamorem meum? Intrabo intra meipsum, excludam omnia, praeter illum et meipsum; et effundam animam meam et quae intra me sunt ante ipsum. Excitabo ut dolens et dolendus affectum meum; expandam aerumnas meas ante eum, si forte illa sua magna pietas moveat eum. Sed nimis immensa, nimis infinita sunt delicta mea; non sufficit sine intercessore, nec susceptibilis est oratio mea. Rogabo aliquem de illis magnis familiaribus Dei, si forte illum audiat pro me Deus. Vocabo Martinum illum magnum
Abbreviated transcription (Latin):
tiuis. nũquid potui facere ut ñ essem creatus tius.
tu ne amisisti unde saluare soles: Noli dñe noli
sic attend̾e malũ meũ ut obliuiscaris bonũ tuũ
ubi est ouerax d̾s ubi ẽ. uiuo ego. nolo mortẽ pec
in infernũ ad de clamantẽ peccatorẽ: An detrudere
peccatorẽ in gehẽnã ẽ. nolo mortẽ peccatoris: An
hoc ẽ uolo ut conuertat᷑ peccator ⁊ uiuat: Pecc̃or
sũ ego dñe peccator ego sũ. Si ergo ñ uis peccõris¬

Expanded text:
tuus, nunquid potui facere ut non essem creatus tuus? tuus, nunquid potui facere ut non essem creatus tuus? tune amisisti unde salvare soles? Noli, Domine, noli sic attendere malum meum; ut obliviscaris bonum tuum. Ubi est, o verax Deus, ubi est, Vivo ego, nolo mortem peccin infernum ad te clamantem peccatorem? an detrudere peccatorem in gehennam, hoc est nolo mortem peccatoris? An hoc est, volo ut convertatur peccator et vivat? Peccator sum, Domine, peccator sum ego. Si ergo non vis
Abbreviated transcription (Latin):
da ⁊ contemplet᷑. uideat ⁊ contbẽt᷑. Quidẽ d̾s quid
ẽ quod animadu̾̃to int̾ra miserie ⁊ tenebrarũ: Hor¬
ror horror. quid est qd̃ intueor ubi nullus ordo sed sẽ¬
pit̾nus horror in habitans: Heu confusio ululatu¬
um. tumultꝰ dentib stridentiũ. mordinata multi¬
trifico rugitu uideo uos rotaris uermes ĩigne uiuẽ¬
tes. Que mira auiditas rodendi. sic uos accendit
quos ille ignis igniũ ñ incendit: Demones coar¬
dentes frem̃tes ardore frendentes furore. cur sic
crudeles estis hiis qui uolutant᷑ int̾ uos: Omĩmo¬
da torm̃ta iusticia mod̾ata ad sustinentũ ĩmode¬
rata. siccine nullus modus nullũ remediũ nullus
finis temꝑabit uos: Heccine sunt magne deus que
ꝑata sunt fornicatorib ⁊ contemptorib tuis quoꝵ¬
a expauesce. mens mea defice. cor meũ scind̾e. Q me
rapitis exactores scełis mei: Quo me trudis pecc̃m
meũ: Quo me tͣlis deus meus: Si feci ut ẽẽm reus

Expanded text:
 contempletur, videat et conturbetur. Quid est, Deus, quid est quod animadverto in terra miseriae et tenebrarum? Horror, horror. Quid est quod intueor, ubi nullus ordo, sed sempiternus horror inhabitat? Heu, confusio ululatuum, tumultus fletuum, stridor dentium, inordinata multirrifico rugitu video vos rotari. Vermes in igne viventes, quae mira aviditas rodendi sic vos accendit, quos ille ignis ignium non incendit? Daemones coardentes, frementes ardore, frendentes furore, cur sic crudeles estis his qui volutantur inter vos? O omnimoda tormenta, justitia moderata, ad sustinendum immoderata, siccine nullus modus, nullum remedium, nullus finis temperabit vos? Haeccine sunt, magne Deus, quae parata sunt fornicatoribus, et contemptoribus tuis, quorAnima mea, expavesce; mens mea, defice; cor meum, scindere. Quo me rapitis, exactores sceleris mei? Quo me trudis, peccatum meum? quo me tradis, Deus meus? Si feci ut essem reus
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ip̃e me aucliet. Tu ille magne.n. Sed si ds̃ medes¬
picit. quis me respicit:Si deus ame faciẽ suam
au̾tit. quis suã ad me conuercit: Aut si deus au¬
dit me quẽ audit ꝓme: Misericors ⁊ miserator
d̾s. an sic detestaris ad te reuertentẽ ut pati nõ
possis misereri eiꝰ.ullũ tibi adherentẽ. aut tantũ
cdis unũ dolentẽ tuũ ut pp̃eũ ñ audias ullũ ami¬
peccatorẽ ut quod es obliuiscaris: Ppt̃ de met ip¬
sũ autaudi me. aut concede aliquẽ audire meq̃
audias ꝓme. Benigne plus es clemẽs qͣm possĩ
cegitare. ñ minus hoc sentiã qͣm p̃sumo sꝑare:
Tantũ confidit dñe de pietate tua creatus ⁊ recͤ¬

Expanded text:
 ipse me audies; tu ille, magne Martine. Sed si Deus me despicit, quis me respicit. Si Deus faciem suam a me avertit, quis suam ad me convertit? Aut si Deus odit me, quem audit pro me? Misericors et miserator Deus, an sic detestaris ad te revertentem, ut pati non possis misereri ejus ullum tibi adhaerentem? aut tantum exsecraris unum dolentem tuum, ut propter eum non audias ullum ami poenitentem, ut quod es obliviscaris? Propter temetipsum aut audi me, aut concede aliquem audire me, quem audias pro cogitare, non minus hoc sentiam quam praesumo sperare. Tantum confidit, Domine, de tua pietate creatus et rec
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ: Si uis ut conu̾tat᷑ peccator ⁊ uiuat. qͥdte ꝓhib
fac̾e qd̾ uis ut me conu̾tas ⁊ uiuã. An ĩmanitas pet¬
nequicia peccatoris confitentis ⁊ dolentis senten¬
tie omipotentis. Memento iuste deus.⁊ benigne
d̾s mem̃to quia misericor es ⁊ creator ⁊ recreatoꝵ
creaturã tuã. Ne memiñis ire adu̾sus reũ s me¬
mor esto miserationis erga miserũ. uerũ enĩ qͥ a
conscientia mea meret dampnationẽ ⁊ peniten¬
tia mea ñ sufficit ad satiffationẽ s certũ ẽ qui¬
a misccłia tua suꝑat omnẽ offensionẽ. Parce gͦ
tu bone dñe cuiꝰ es solus ⁊ qui ñ uis mortẽ pecc̃o¬
ris. parce peccatͥci auime mee. sugit enĩ excrita
a t̾rente iusticia tua ad confortantẽ miscdiam
tuã. ut qm̃ p̃miũ uirginitatis corrupte odolor
ẽ recuꝑabłe. saltẽ suppliciũ fornicationis penitẽ¬

Expanded text:
s ut convertatur peccator et vivat, quid te prohibet facere quod vis, ut me convertas, et vivam? An immanitas pecnequitia peccatoris confitentis et dolentis sententiae Omnipotentis. Memento, juste, sancte et benigne Deus, memento quia misericors es, et creator et recreator creaturam tuam; ne memineris irae adversus reum, sed memor esto miserationis erga miserum. Verum est quia conscientia mea meretur damnationem, et poenitentia mea non sufficit ad satisfactionem, sed certum est quia misericordia tua superat omnem offensionem. Parce ergo, tu bone Domine, cujus est salus, et qui non vis mortem peccatoris, parce peccatrici animae meae. Fugit enim exterrita a terrente justitia tua ad confortantem misericordiam tuam, ut quoniam praemium virginitatis est corruptae, o dolor, irrecuperabile; saltem supplicium
Abbreviated transcription (Latin):
ñ subruar. ascendam ñ descendam q̃a caro quã ĩ¬
habito semꝑ ducere me uult ad peccatũ. Mecum
uult coronari si ñ mecũ decertare. Nullũ peiorẽ
patiar hostẽ qͣm corpus in quo habito. Est enĩ q̃i
leo subuertor in domo mea undiq me pestifero
morsu dilacerando consumens. Ideo longua tra¬
hens suspiria clamitando dicam. Infelix egoh̃o qͥs
me libabit de corpore mortis hꝰ: Gr̾a dei. ꝑquem:¬

Expanded text:
non subruar; ascendam, non descendam: quia caro, cum qua innon subruar; ascendam, non descendam: quia caro, cum qua inhabito, semper perducere me vult ad peccatum, mecum vult coronari, sed non mecum decertare. Nullum pessimiorem patior hostem, quam corpus meum in quo inhabito. Est enim quasi leo subversor in domo mea , undique me pestifero morsu dilacerando consumens. Ideo longa trahens suspiria, clamitando dicam: Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus? Gratia Dei. Pe
Abbreviated transcription (Latin):
tumelias irascentiũ sustinere. ñ rep̾hende iuiuri¬
as cito obluusci. offenso meo ignoscere ad uenuã
concedendã semꝑ p̃paratã ẽẽ. aliena ñ concupisc̾e
nec occasione qualib auferre mea u̾o misericor
entẽ potare. hospitẽ colligere nudũ oꝑire. ui¬
sitare languidum. requirere carceratũ conso¬
lari t̾stẽ. afflictisq languentib compati non
habenti p̃bere necessaria. uictũ ⁊ uestitũ diui¬
d̾e cũ egeno. amplecti indigenã. fouere domesti¬
cũ amare ꝑegnũ rediñe captiuũ sustentare
aduenã tueri pupillo ⁊ orphano suffragari. ui¬
due subuenire. obpresso prãre auxiliũ. desola¬
to disrumꝑe colligatiões impietates uel q̃cũ¬
q p̃ceptoꝵ tuoꝵ docum̃ta declarant diligenter
cred̾e ⁊ audire. Audient̃ inuestigare. prudenter
scire festinant exercere desidant imple ⁊coram
te humilẽ semꝑ existere ut surgã ñ deiciar erigar

Expanded text:
tumelias irascentium sustinere, non rependere, injuritumelias irascentium sustinere, non rependere, injurias cito oblivisci, offensori meo ignoscere, ad veniam concedendam semper paratam esse: aliena non concupiscere, nec occasione qualibet auferre; mea vero entem potare, hospitem colligere, nudum operire, visitare languidum, requirere carceratum, consolari tristem, afflicto et lugenti compati, non habenti praebere necessaria, victum et vestitum dividere cum egeno, amplecti indigenam, fovere domesticum, amare peregrinum, redimere captivum, suscipere advenam, tueri pupillum et orphanum, suffragari viduae, subvenire oppresso, praestare auxilium desolato, disrumpere colligationes impietatis ; vel quaecunque praeceptorum tuorum documenta declarant, diligenter credere et audire, ardenter investigare, prudenter scire, festinanter exercere, desideranter implere, et coram te humilem semper existere: ut surgam, non dejiciar; erigar,
Abbreviated transcription (Latin):
ter timere. de amare de cliligere tua p̃cepta seR¬
uare pacẽ cũ om̃ib sine dolo retin̾e. Discordes si¬
ne simulatiõe ad concordiam ꝓuocare. caritatẽ
cũctis insimulatã offerre. nullũ scandalizare
nulli me preferre s om̃ib inferiorẽ iudicare. Re¬
uerentiã ⁊ honorẽ ñ pp̃timorẽ potentũ. scl. ob al¬
tissimũ exhibe seniorib obedientiã. ⁊ caritatẽ e¬
qͣlib offerre gr̃am oportune dilectiõis iuniori-¬
b ostend̾e. frat̾na onera siue ꝑicła eqͣmmit̾ sus¬
tinere. cunctis sinł ꝓdesse ñ obẽẽ ntłi nõce nlłi adũ sari.
nullũ calũ puiari. nulli offendiculũ ponere. nul
mitã s de me ip̃a tantũ ẽe sollicitã. malũ pro
malo nequaqͣm repende iniuriarũ mearũ nec
memorem ẽẽ ullatenus nec uindicẽ s om̃i boni-¬
tate suꝑare maliciã. Maledicenti benedictionẽ
parare inimicũ ut amicũ diligere conuicia ⁊ cõ¬

Expanded text:
ter timere, te amare, te diligere, tua praecepta serter timere, te amare, te diligere, tua praecepta servare, pacem cum omnibus sine dolo retinere, discordes sine simulatione ad concordiam provocare, charitatem cunctis insimulatam offerre, nullum scandalizare, nulli me praeferre, sed omnibus inferiorem judicare, reverentiam et honorem non propter timorem potentum, sed ob Altissimum exhibere; senioribus obedientiam, et charitatem aequalibus offerre; gratiam opportunae dilectionis junioribus ostendere, fraterna onera sive pericula aequanimiter sustinere: cunctis simul prodesse, non obesse; nulli nocere, nulli adversari, nullum calumniari, nulli offendiculum ponere, nullmitam; sed de me ipsa tantum esse sollicitam: malum pro malo nequaquam rependere, injuriarum mearum nec memorem esse ullatenus, nec vindicem; sed in omni bonitate superare malitiam: maledicenti benedictionem parare, inimicum ut amicum diligere, convicia et con
Abbreviated transcription (Latin):
deceptoriã astuciã dyaboli intelligere ualeam ne
ꝑ speciẽ boni fallat ⁊ discernere rationabilit ua-¬
leam ⁊ p̃uid̾e quid boniagam uł quid mali refu¬
gam. fac me post hec mitẽ beniuolã pacificam.
mansuetam modestam. siue simłatiõe ẽe omĩb
bonis concordẽ. in uigiliis in ieiuniis in orationi¬
b constant strenuã. Da ⁊̃ in mansuetudĩe mo¬
datũ sermonẽ adipisci silentiũ ut loqͣr qd̾ cũ docet
taccã qd̃ lcq̃ ñ oportet. uł quicqͥd ex uircutũ fruc¬
tib conferre dignabaris. Ta sine aliquo errore ĩ
dem rectam oꝑe prauo ñ pollutã ⁊ te quẽ bene cre-¬
dendo confiteor male uiuendo ñ denegem ⁊te ꝙ̃
strenua fide sequor actu negligentie oꝑib ñ offẽ¬
dam. fac me in scõ conu̾santẽ ꝓposito seqͥ iusticiã
diligere misccłiam. amare ueritatẽ refutare
mendaciũ falsũ nicħ meditari uł loqͥ. te indesinẽ¬

Expanded text:
deceptoriam astutiam diaboli intelligere valeam, ne me deceptoriam astutiam diaboli intelligere valeam, ne me per speciem boni fallat; et discernere rationabiliter valeam, et praevidere quid boni agam, vel quid mali refugiam. Fac me post haec mitem, benevolam, pacificam, mansuetam, modestam, sine simulatione esse, omnibus bonis concordem, in vigiliis, in jejuniis, in orationibus constanter strenuam. Da etiam in mansuetudine moderatum sermonem, adipisci silentium; ut loquar quod condecet, taceam quod loqui non oportet: vel quidquid ex virtutum fructibus conferre dignaberis. Da sine aliquo errore immdem rectam opere pravo non polluam; et te, quem bene credendo confiteor, male vivendo non denegem; et te quem strenua fide sequor actu, negligentiae operibus non offendam. Fac me in sancto conversantem proposito, sequi justitiam, diligere misericordiam, amare veritatem, refutare mendacium, falsum nihil meditari vel loqui; te indesinen
Abbreviated transcription (Latin):
tͥsticia ñ uana gła. s ꝓfundã humilitatẽ posco a
te qui dixisti. suꝑ quem reqescã nͥ suꝑ humilem ⁊¬
suratã abstiuentiã qͣ suꝑflua uentͥs refrenet᷑ eda¬
citas q̃ me ꝑunit. Da castitatẽ cordis q̃ me pollu¬
tam recllit. Da mundiciã sp̃c quia ĩmunda car¬
ius gloria me dimergit.Da manus largifluas ad
erogandas elemosinas qͣ tenax auaricia respuat᷑
Dilectionis amorem quo zelũ extinguat᷑ inuidie
concede tolantie patientiã ꝑ quã ira crudel̃ bestie
suꝑata deficiat. Tribue et̾ni gaudii sꝑem qͣ tͣstici¬
e amaritudo demulceat᷑. fac intrinsecus mentem
de bono oꝑe gloriari inte. ut uane gle foras ex me
ñ ꝓcedat iactantia. Dona etiã in omĩb teñe ius¬
ticiã magnanimitatẽ temꝑantiã ⁊ fac mecum
simplicitatẽ ẽẽ prudentẽ ut beatã uitã sincerit
agã. ⁊ malũ prudent̃ refugã. atq fraudulentã ⁊

Expanded text:
tristitia nec vana gloria. Sed profundam humilitatem posco a tristitia nec vana gloria. Sed profundam humilitatem posco a te, qui dixisti: Super quem requiescam nisi super humilem suratam abstinentiam, qua superflua ventris refrenetur edacitas, quae me perimit. Da castitatem cordis, quae me impollutam reddat. Da munditiam spiritus, quia immunda carnis luxuria me demergit. Da manus largifluas ad erogandum eleemosynas, quo tenax avaritia respuatur. Da dilectionis amorem, quo zelus exstinguatur invidiae. Concede tolerantiae patientiam, per quam ira crudelis bestia superata deficiat. Tribue aeterni gaudii spem, qua tristitiae amaritudo demulceatur. Fac intrinsecus mentem de bono opere gloriari in te, ut vanae gloriae foras ex me non procedat jactantia. Dona etiam mihi in omnibus tenere justitiam, magnanimitatem, temperantiam; et fac me cum simplicitate esse prudentem, ut et beatam vitam sinceriter agam, et malum prudenter fugiam; atque fraudulentam
Abbreviated transcription (Latin):
Sicut thinea lanã deuorat ⁊ sicut ignis ligna. fenũ
⁊ stipulam consumit. ita caro rebelł̃ ⁊ delicata aĩa
consumit ⁊ cremat. Quid tu adhec aĩa quid tuadhec
respondes. dicã inqͥt redemptori meo. anteqͣm car¬
ne exuar. quid ad hec respondeam:⁊quodadbonũ
corpus cũ quo in habito incitare uoluissem. Nõ ste ĩ
me obsecro dñe concupiscentia libidinis s amorĩ¬
habitet pulcherrime castitatis.Sim ad malũ au¬
diendũ tarda. ad u̾bum tuũ festina. ad ꝑficiend̃
accelans. Sim in tuo timore sollicita iamore ꝑfe¬
cta in fide constans in spe nullatenus dubitans. Di
re tabescam. Semꝑ scm̃ opus in me spira ut cogitẽ
cõpelleut faciã. Suade m ut te diligã confirma
me ut te teneã. custocli me ne ꝑdam te. Nou ingͣ¬
diat᷑ nec requiescat in domicilio meo ubi tua debet
ẽe mansio pes suꝑbie nec gule nec concupiscentia
fornicationis. nec auaricia nec iniudia ñira nõ

Expanded text:
Sicut tinea lanam devorat, et sicut ignis ligna, fenum Sicut tinea lanam devorat, et sicut ignis ligna, fenum et stipulam consumit: ita caro rebellis et delicata animam consumit et concremat. Quid tu ad haec, anima, quid tu ad haec respondes? Dicam, inquit, Redemptori meo, antequam carne exuar, quid ad haec respondeam, et ad quod bonum, corpus cum quo inhabito, incitare voluissem. Non sit in me, obsecro, Domine, concupiscentia libidinis; sed amor inhabitet pulcherrimae castitatis. Sim ad malum audiendum tarda, ad verbum tuum festina, ad perficiendum accelerans. Sim in tuo timore sollicita, in amore perfecta, in fide cre tabescam. Sanctum semper opus in me spira ut cogitem, compelle ut faciam. Suade me ut diligam te, confirma me ut teneam te, custodi me ne perdam te. Non ingrediatur nec requiescat in domicilio meo, ubi tua debet esse mansio, pes superbiae, nec gulae concupiscentia, fornicatio nec avaritia, invidia nec ira,
Abbreviated transcription (Latin):
care cum ñ uideat᷑: Quid potest tenere cũ ip̃a te
neat᷑: Ip̃a caro peccat q̃ animã grauat ⁊ anima
a carne suꝑata consentit carni in peccatis. Caro
suꝑponens. peccatũ peccatis ñ cessat pessimis de¬
tiora coniungere. Uoluntate cuidelis. uana ⁊ insi¬
piens semꝑ ad malũ ꝓna. ad bonũ excusabił et pi¬
gerrima. uelox ad mortẽ ad uitã difficił. Cui exo¬
sa sũt oꝑa lucis ⁊ tenebrarũ amantissima qͥ cade
diligit. surgere negligit. amara est illi salus ⁊ dul¬
cis ꝑlicio de malo semꝑ corruens in det̾us ⁊ de peio¬
ri in pessimiora defluens inquieta ⁊ patiens flam¬
mis gehenne anuas circũdans iniciens se initer
g̾mina cupiditatis ⁊ auaricie. uanitatis ⁊ arro¬
gantie ire ⁊ impatientie cet̾arũq nehciarũ suꝑ¬
flua ⁊ inhonesta sedeprimit abstrahẽs se a celes¬
tib ⁊ delectans int̾renis. Relinqͥt ueritatẽ festinar
haurire uanitatẽ. ⁊ u̾ba mendatii. Et quid plura:

Expanded text:
ccare, cum non videatur? Quid potest timere, cum ipsa non teneatur? Ipsa caro peccat, quae animam gravat: et anima a carne superata consentit carni in peccatis. Caro superponens, peccatum peccatis; non cessat pessimis deteriora conjungere; voluntate crudelis, vana et insipiens, semper ad malum prona, ad bonum excusabilis et pigerrima, velox ad mortem, ad vitam difficilis; cui exosa sunt opera lucis, et tenebrarum amantissima; quia cadere diligit, surgere negligit; amara est illi salus, et dulcis perditio; de malo semper corruens in deterius, et de pejori in pessimiora defluens; inquieta et impatiens, flammis gehennae animam circumdans; injiciens se inter germina cupiditatis et avaritiae, vanitatis et arrogantiae, irae et impatientiae, caeterarumque nequitiarum, superflua, inhonesta se deprimit, abstrahens se a coelestibus, et delectans in terrenis. Relinquit veritatem, festinat haurire vanitatem et verba mendacii. Et quid plura?