comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tonec trahat nos ad seip̃m. ⁊ accedat capd̾ corꝑi : ⁊ sit dẽ om̃ia in om̃ib. Illic erit
adiiplet̃o. hic est gustꝰ. Gustamꝰ it hic ⁊ uidemꝰ qm̃ suauia est dñs. Set gustus
iste nõ tͣnsit in potum. Quia licet uideamus: nõ tamen s penetͣmia. In gustu gͦ ẽ sua¬
ethereas ad uolauert: licet bibant: nõ tm̃ẽ a tamẽ adimplent᷑. nõ tamẽ mebriant᷑.
Qiuis eũ multa beatitudiue ꝑfruant᷑: Rxpectant tamẽ resurrextõnẽ mortuoꝵ cor-¬

Expanded text:
onec trahat nos ad se ipsum, et accedat caput corpori, et sit Deus omnia in omnibus. Illic erit adimpletio, hic est gustus. Gustamus enim hic et videmus quoniam suavis est Dominus; sed gustus iste non transit in potum, quia licet videamus, non tamen penetramus. In gustu est suaaethereas evolaverunt, licet bibant, non tamen adimplentur, non tamen inebriantur. Quamvis enim multa beatitudine perfruantur, exspectant tamen resurrectionem mortuorum cor
Abbreviated transcription (Latin):
quidr non curamus: ꝑ sinistnͣ uita presens accipit᷑. In qua dñs electos suos sic ab mĩ
piis flagellari ꝑmittit̃: Ut ⁊̃ paciat᷑: occidi. An nõ tibi uident᷑ obluuoui dati: qui
dicunt ꝓpt̾ te mortificanur tota die. estimatͣ sumꝰ sicut oues occisionis. Quare¬
ꝑ dect̃am. faciem Au̾tis. ebiuusteris iuopie nr̃e. Per dext̃am illa ba uita significatur. aue
uitas dei . Ibi sunt delectatões ille: qͣs ocłs nõ uidit. nec auris audiuit. nec in cor
hom̃is ascenderunt. auas pp̾auit deus diligñtib se. In sinst᷑. tͥbulatõnes. IN¬
dext̾a: delectõnes. Usq quo aut̃. usꝙ in finẽ. Quis est iste finis: finis ad iusticiam
xp̃c om̃i credenti. finis ille de quo sap̃ia dicit. Tẽ t̾ere finis. Ipẽ . est sums ad quẽ¬

Expanded text:
um curamus per sinistram praesens vita accipitur, in qua Dominus electos suos sic ab impiis permittit flagellari, ut etiam patiatur occidi. An non tibi videntur oblivioni dati qui dicunt: Propter te mortificamur tota die; aestimati sumus sicut oves occisionis? quare faciem tuam avertis, oblivisceris inopiae nostrae? Per dexteram vero illa beata vita signatur quae loriosa dicta sunt de te, civitas Dei . Ibi sunt delectationes illae quas oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascenderunt, quae pradextera delectationes. Usquequo autem? Usque in finem. Quis est iste finis? Finis ad justitiam, Christus omni credenti . Finis ille de quo Sapientia dicit: Altingit a fine usque
Abbreviated transcription (Latin):
te aĩo seꝑemur: ⁊ adusitatẽ aĩo ꝯtemplemur. Si uolumꝰ illũ sequi qui reg
ducentes ad uitã. bãti mites. q̃m mites docebit dñs uias ni suas. Continget
i eis qd sequit᷑: admpbeb̾ me letitia cũ uultu tuo. qr ꝙͣ diu sumꝰ ĩ corꝑe:
nisi er pleꝵq misicors ⁊ misator dñs: illiũat uult̾ suũ suꝑ nos. hoc aut̃ fit
cũ remota nube illa. ẽ opposita erat ne tnͣsiret oratõ: accedimꝰ ad ilłũ. ⁊ illu¬
minamur. reuelata facie: głam dñi specłantes. Non aut̃ ita ꝓpͥe reuelata
facie atcipiamus: cũ uideamꝰ adhuc ꝑ specłm ĩ eg enig̾niate. ⁊ carcerali corpe
tencamur. Reuelata uõ ditit: qͣnt̃ ad calignẽ corpoꝵ. uñ spẽ ip̃e creatus
aliq̃n ad treatorẽ sp̃m emergit. ⁊ ad ħena ei: unꝰ sp̃c̃ cum eo efficit᷑. Nullius

Expanded text:
te animo separemur, et adversitatem animo compte animo separemur, et adversitatem animo compducentes ad vitam. Beati mites , quoniam mites docebit Dominus vias suas : continget enim eis quod sequitur: Adimplebis me laetitia cum vultu tuo . Quia qnandiu sumus in corpore, nisi quia plerumque misericors et miserator Dominus illuminat vultum suum super nos. Hoc autem fit, cum remota nube illa, quae opposita erat ne transiret oratio, accedimus ad illum, et illuminamur, revelata facie gloriam Domini speculantes . Non autem ita proprie revelata facie accipiamus, cum videamus adhuc per speculum et in aenigmate, et carcerali corpore teneamur: Revelata vero dicit, quantum ad caliginem corporum. Unde spiritus iste creatus aliquando ad Creatorem spiritum emergit, et adhaerens ei unus cum eo spiritus
Abbreviated transcription (Latin):
tem: oñim iusticiaꝵ eins nõ recordabor. uides gͦ qͣm ꝓfunda obluuone. uir¬
tutes ille sepeliant᷑. auas: ꝑseuerancia nõ ĩsignuerit. sola est gͥ que amato¬
rem obedĩe ad regis cubicĩm intͦducit. Ut eũ uideat in decore suo. in quem de¬
sid̾ant angłi ꝓspic̾e. In uia gͥ nsta in qua ambłennis: abidonderiuit suꝑb laq̃¬
um michi. Difficilima est uia ista. ⁊ spinosis gͣnig affractib. młtipliciũ uin-¬
culoꝵ nexib ĩnodata. an tu ib putas obedĩe fructum: cum subditꝰ audit obe-¬
dienciã: qͣm̃ mt̃tis expecierat uotis. cuni ei p̃cipit᷑ qd̾ Redolcat dignitatem. gau¬
dio ⁊ lecicia fiuitet. potũcie fultiat᷑ ymagine. Et ꝯͣio aut̃ an tu illi obediẽcie
n̾iitũ assignas. ã cũ adu̾sitate ꝓcedens: t̾ret animũ audientis. gͣnis ad au¬
diend̾: gͣuior adimplend̾. ad tenend̾ gͣuissima. Nõ ita faciend̾ est ut a ꝓsꝑita¬

Expanded text:
 recordabor . Vides ergo quam profunda oblivione virtutes illae sepeliantur, quas perseverantia non insignierit. Sola est, quae amatorem obedientiae ad regis cubiculum introducit, ut eum videat in decore suo, in quem desiderant angeli prospicere . In via igitur ista, in qua ambulamus, absconderunt superbi laqueum mihi . Difficilis est via ista, et gravis spinosis anfractibus, multiplicium vinculorum nexibus innodata. An tu ibi putas obedientiae fructum, cum subditus audit obedientiam, quam multis expetierat votis, cum ei praecipitur quod redoleat dignitatem, gaudio et laetitia fluitet, potentiae fulciatur imagine? Econtrario autem an tu illi obedientiae meritum assignas, quae cum adversitate procedens, animum terret audientis, gravis ad audiendum, gravior ad implendum, ad tenendum gravissima? Non est ita. Faciendum est ut a prosperita
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ suꝑbiẽ uiciũ erumpat. cͣm fortit̃ cͣrebat saul cũ eẽt ꝑuꝰ ĩ ocłis suis. qͣnta phi-¬
listoꝵ agniina ꝓst̾nebat. qͣntis uitib exc̃cebat gladiũ. postqͣm aut̃ tenuit eñ suꝑ-¬
cubuit. Aspice regẽ ĩ qͦ hũilitas sublimis.⁊ hñił subłimitas: felici ꝯpositõne:
uitescunt. Domine inqͥt non est exaltatũ cor meũ: neq elati sunt ocłi mei. et
fitatis florib ẽẽ asꝑsũ. Audi nagiq ilib quid dicat. fortitudinẽ meã ad test custo-¬
diam. Cm uere ioquit᷑ iustꝰ iusticie executor. Sunt namq pl̃ii qui fortitudinẽ
suã nõ ad dm̃. set ad manẽ głam custodint. Qui ꝯfidunt ĩ uirtude sua. Qui de
dat̃ optiniũ. ⁊ om̃e donũ ꝑstm̃. Ne gͦ forcitudo ĩ suꝑbiã tͣnsseat: ꝯdienda est

Expanded text:
in superbiae vitium erumpat. Quam fortiter currebat Saul, cum esset parvulus in oculis suis! quanta Philistaeorum agmina prosternebat! quantis viribus exercebat gladium! Postquam autem tenuit eum supetratus occubuit. Aspice regem, in quo humilitas sublimis, et humilis sublimitas felici compositione nitescunt. Domine, inquit, non est exaltatum cor meum, neque elati sunt oculi mei : litatis floribus esse respersum. Audi namque alibi quid dicat: Fortitudinem meam ad te custodiam . Quam vere loquitur justus justitiae exsecutor! Sunt namque plurimi, qui fortitudinem suam non ad Deum, sed ad inanem gloriam custodiunt; qui confidunt in virtute sua; qui de datum optimum, et omne donum perfectum . Ne ergo fortitudo in superbiam transeat,
Abbreviated transcription (Latin):
gradꝰ est uirilit̾ adimplere. uirilit̾ adimplete. ⁊ ꝯfortet᷑ cor ur̃m om̃is qui sꝑatis
in dño. nõ est fortitudinis : ie ad inobedĩam : uł ab obedĩa abduci. Si tͥbulatõ:
intonat. Si ꝑseeutõ resultat. Si pcõres tͥ laqueũ ponũt. Si maligni it̾ tuũ mnpe.¬
diũt: ti obedĩe uiã nõ deseras. s dic. ꝑatꝰ sum . ⁊ nõ sũ t᷑batꝰ ut eustodiã mã¬
data tua. Quid it suꝑiꝰ enumerata: ꝑuĩt utilitatis: si fortitudo desit. q̃ ĩ aRce
ꝯstancie uirtutes collocat. ⁊ eo uallo munit. &ͦ furientiũ ĩpetꝰ aspirare nõ posit̃.
manũ tuã msisti ad fortia. agend̾ ẽ. instantes. ⁊ ꝯstant̃ obediend̾. nec int̾ uer
ber asꝑitatẽ: tã regał semita: est relinq̃nda: s tenatõr retinenda fuore. Et
ut b̾iut̃ dotes fortitudinis ꝯcĩudamus. uirtꝰ est: uirtutes s̃uans. ac mimĩens.
Iungo gͦ uelocitati forcitudinẽ. ꝯstãtiam instancie. ⁊ tẽ securꝰ decantab̾:¬

Expanded text:
r. Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis Domino . Non est fortitudinis ire ad inobedientiam, sed ab obedientia non abduci. Si tribulatio intonat, si persecutio resultat, si peccatores tibi laqueum ponunt, si maligni tuum iter impediunt; tu obedientiae viam non deseras, sed dic: Paratus sum, et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua . Quid enim superius enumerata pariunt utilitatis, si fortitudo desit, quae in arce constantiae virtutes collocat, et eo vallo munit, quo furentium impetus aspirare non possit? Manum tuam misisti ad fortia? agendum est instanter, et constanter obediendum; nec intereritatem tam regalis est semita relinquenda, sed tenaciori est retinenda fervore. Et ut breviter dotes fortitudinis concludamus, virtus est virtutes servans ac muniens. Junge igitur velocitati fortitudinem, constantiam instantiae, et tunc decantab
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯu̾sat᷑. etiã habuit ĩ factis
redinaret. Q uare ħ : quia uerbũ a subtilitate sua descendat. ⁊ grossius
acceꝑat indument̃. Nam caro fc̃m fuerat: ⁊ idõ grossiori ⁊ morosiori oꝑe utebat᷑.
Sicut aut̃ cogitatõ uestit sib uocem corꝑeam absq sui dimunitõẽ. Ut ante uodẽ. ut
post uocẽ : Ita filiꝰ dei assumpsit carnem. nõ ꝯmixtionẽ passus neꝙ dimunitõnẽ.
nec añ tarnem : neo post carnem: apd̃ patrem ĩuisibit̾. Sec hic manus itrẽ tracta¬
uerunt de u̾to uite. ⁊ qd̃ erat ab initõ uidimꝰ ocłis nr̃is. h aut̃ u̾bum qr carnẽ¬

Expanded text:
us, etiam habuit in factis s ubi caput suum reclinaret. Quare hoc? Quia Verbum a sua subtilitate descenderat, et grossius acceperat indumentum. Nam caro factum fuerat, et ideo grossiori et morosiori opere utebatur. Sicut autem cogitatio vestit sibi vocem corpoream absque sui diminutione vel ante vocem vel post vocem, sic Filius Dei assumpsit carnem, non commistionem passus, neque diminutionem, nec ante carnem nec post carnem. Apud Patrem invisibilis: sed hic manus nostrae tractaverunt de Verbo vitae; et quod erat ab initio, vidim
Abbreviated transcription (Latin):
ut duripiat p̾dam. uigilat fur: ut domũ ꝑfodiat alienã. s hĩ om̃is ⁊nore nmica.
longe sunt a labore ⁊ dolore quẽ ꝯsidat dñs. Homimes aut̃ bone uoluntaas : qui xp̃ia¬
na uoluntate diuica pauꝑtate ꝯmutauert̃. Ut ⁊ nõ habitas tanꝙͣ habitas ꝯtembie¬
similitudo hũanitatis. ĩ meã tͣnͣsseunt utilitatẽ. hic enĩ sapor. hic fructꝰ est ⁊ laboris.
⁊ doloris. Uide gͦ qͣm magnificauit face̾ tecũ: illa maiestas d om̃ib que in celo et

Expanded text:
ut diripiat praedam; vigilat fur, ut domum perfodiat alienam. Sed hi omnes et horum similes longe sunt a labore et dolore quem considerat Dominus. Homines autem bonae voluntatis, qui Christiana voluntate divitias paupertate oris et similitudo humanitatis in meam transeunt utilitatem. Hic enim sapor, hic fructus est et laboris et doloris. 13. Vide ergo quam magnificaverit facere tecum illa majestas. De omnibus quae in c
Abbreviated transcription (Latin):
si cognouissent: nunqͣm dñm głe. cͣcrfixissent. ad hoc ⁊ illi singłari pec̃o. ignoranes¬
am copulauit: Ut sub aliqͣ iustitie umbra: ignorantib posset ignosei. Duo aut̃ nob̃
in hereditatẽ reliquerat ile uetustꝰ adã. qui fugit a facie dei. laborẽ uidt ⁊ dolorem.
laborem in actõne : dolorem in passione. Non hoc ip̃e audierat in paradiso quem acce¬
ꝑat : ut oꝑaret᷑:⁊ custodiret ilłũ. oꝑa retur delectabilit̾ : eustodiret fidelit̾ ⁊ sib
cũ post̾is suis. xp̃c dñs laborẽ ⁊ dolorem ꝯsid̾auit ut trad̾e̾t in manꝰ suas: Immo se

Expanded text:
, nunquam Dominum gloriae crucifixissent . Ad hoc etiam illi singulari peccato ignorantiam copulavit, ut sub aliqua justitiae umbra ignorantibus posset ignosci. 11. Duo autem nobis in haereditatem reliquerat ille vetustus Adam qui fugit a facie Dei, laborem videlicet, et dolorem: laborem in actione, dolorem in, passione. Non hoc ipse audierat in paradiso, quem acceperat ut operaretur, et custodiret illum; operaretur delectabiliter, custodiret fideliter, et sibi, et posteris suis. Christus Dominus laborem et dolorem consideravit, ut traderet eos in manus suas; imo se
Abbreviated transcription (Latin):
nat. Ignoste. Iudei: cͧeifige. molliti sunt s̃m̃ones eiꝰ suꝑ oleũ. ⁊ api ip̃i sunt Ia¬
cula. d cartas patiens. s ⁊ ꝯpatiens. caritas paciens est sufficit. caritas tenigua est sumnui est.
⁊oli uinti a nialo caritas habundans. Eet uince ĩ tono maut̃ sꝑ suꝑhabundans est. Son enim
lerat: amat. ⁊ amat tam ardent̾. patiẽns caritas dissimulat. expectat. sustiet delniqn¬
tert s teuigna trahit. ab ducait. ⁊ ꝯũts facit: ab errore uie sue. demde coopit multitudi
nen stoꝵ . o uidei lapides estis. s lapidẽ ꝑcutitis molliore. de quo resonat tinitꝰ pietatis. et
ebusut oleũ caritatis. Quomodo potab̾ dñe desid̾antes te: torrente uoluptatis tue: a uia sic̃
angło : N ille nõ eguit. Nunquid diabło : s ille nõ resurgit. Deniq nõ in similitu¬
dinẽ augłoꝵ : ab sit aut̃ ut in siłitudinẽ demonũ. s in similitudinẽ homu̃ factꝰ.s.¬

Expanded text:
at: Ignosce; Judaei: Crucifige . Molliti sunt sermones ejus super oleum, et isti sunt jacula. O charitas patiens, sed et compatiens! Charitas patiens est, sufficit; charitas benigna est , cumulus est. Noli vinci a malo, charitas abundans; sed vince in bono malum , superabundans est. Non enim lerat amat, et amat tam ardenter. Patiens charitas dissimulat, exspectat, sustinet delinquentem: sed benigna trahit, adducit, converti facit ab errore viae suae, denique cooperit multitudinem peccatorum. O Judaei, lapides estis, sed lapidem percutitis molliorem, de quo resonat tinnitus pietatis, et ebullit oleum charitatis! Quomodo potabis, Domine, desiderantes te torrente voluptatis tuae, qui sic angelo? Sed ille non eguit. Nunquid diabolo? Sed ille non resurgit. Denique non in similitudinem angelorum, absit autem ut in similitudinem daemonum! sed in similitudinem hom
Abbreviated transcription (Latin):
dñi multe. Uincent ue miserie micd̾ias: an micdĩe mistrias suꝑabunt. Unicant mid̾ie tue
antieruie dñe. Uincat sapĩa maliciam. magna eiũ illoꝵ inĩquitas. S minquid uõ maior pietae
tua domine. multũ ꝑ om̃e modũ. Nunquid reddet᷑ ꝓ bono matũ: qua foderunt foucã an¬
faciem meã. plane foderunt in patiencie foueam: occasiones indignatõnis plurimas. ⁊ ꝑ maxi¬
mas mi istͣntes. S cuid hoꝵ fauea ad abyssum: mansuetudinis tue. Retͥbuentes mała
ꝓ bonis. foueã foderunt. s caritas nõ irritatur. nõ p̃cipitatur. nunqͣm excidit. non in
fouieam ruit. ⁊ ꝙ retͥbutis mał: cumulat bona. absit ut muste morit̾e ext̾minent sua¬
uitatem unguenti: qd̃ de tuo corꝑe fluit. Quia apud sinũ tuũ mĩa ⁊ copiosa apd̾ eum

Expanded text:
e antiquae, Domine, vincat sapientia malitiam. Magna enim illorum iniquitas: sed nunquid non major pietas tua, Domine? Multum, per omnem modum. Nunquid redditur pro bono malum ait, quia foderunt foveam animae meae? Plane foderunt impatientiae foveam, occasiones indignationis plurimas, et quam maximas ministrantes. Sed quid horum fovea ad abyssum mansuetudinis tuae? Retribuentes mala pro bonis foveam foderunt; sed charitas non irritatur, non praecipitatur, nunquam excidit, non in foveam ruit, et pro retributis malis cumulat bona. Absit ut muscae moriturae exterminent suavitatem unguenti , quod de tuo corpore fluit! quia apud sinum tuum misericordia, et
Abbreviated transcription (Latin):
sua quemq mat̃ ꝯcipit: uiq ad eam qͣm ꝯmunis eũ recipit mat̃. Alioqͥn uñ gͣue iugũ
suꝑ om̃s ⁊ totos filios adã. id ꝙ a die exitꝰ de uentre matris eoꝵ ⁊ usq indiẽ sepulte̾ i̾ ma-¬
trem oĩum. In sordib gñamur. In tenebrisꝰ fouemuꝵ. In dolorib partͣimuꝵ. ante exit̃ :
miseras honeramꝰ matres. In exitu more uꝑeo laceramꝰ. mik qd̃ nõ ip̃i parit̾ lac̃am᷑.
pͥmã uõẽ pͥoratõnis edimꝰ. m̃ito quid̾ ut pote uallẽ ploratõnis ing̾ssi ut nob̃ illud sc̃ĩ Iob:

Expanded text:
sua quemque concipit, usque ad eam, qua communis eum recipit mater. Alioquin unde grave jugum super omnes et totos filios Adam, idque a die exitus de ventre matris eorum, usque in diem sepulturae in matrem omnium? In sordibus generamur, in tenebris confovemur, in doloribus parturimur. Ante exitum miseras oneramus matres, in exitu more vipereo laceramus: mirum quod non ipsi pariter laceramur. Primam vocem plorationis edimus, merito quidem, utpot
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ quemlibet ip̃is gñis occupat : ut nõ sit qui euadat. non sit usq ad unũ. a primo
homine: in nouissimũ usq ꝓtendit᷑. ⁊ in singłis qͦs a planta pedis usq ad uertitem.:

Expanded text:
et quemlibet ipsius generis occupat, ut non sit qui evadat, non sit usque ad unum. A primo et quemlibet ipsius generis occupat, ut non sit qui evadat, non sit usque ad unum. A primo homine ad novissimum usque protenditur: et in singulis quoque a planta pedis usque ad
Abbreviated transcription (Latin):
tas tam mestimabit. humilitas tam admirabib. digna plane tam sancta. tam ĩma¬
culata hostia. tan acceptabił. Dignus est agnus aui occisus est: accipe forcitudinem:
facẽ ad quod uenit. tolłe pectata mundi. Ego aut̃ triploꝵ dico põt̃m quod ĩ uoluit superr¬
t̾ram. Butatis quia dic̾e̾ uelim ꝯcupistenciã carnis. ⁊ i ꝯcupistenciã ocłoꝵ. ⁊ superbiã
uite. Funiculꝰ triplex est. aui dificile rumpit᷑. pp̃ea multi trahunt᷑ hoc fimiclo uanitatis.
tundat: Nam caritas illa digna plane cꝰ meditatõ sic mentẽ occupet. Sic totam sib
S aliud ego triplex eque pẽtm quemadmod̾ nͥtꝰ cͥtis expungat. dice̾ cogitaui. ⁊ id forte
utilius audiatur. Brinũ quid̃ origiale. Scdm̃. ꝑsonale dix̃im. ũciũ singlare. Et origi¬
nale quid̃ maximũ illud delictũ uocatuꝵ. qd a pͥmaͦ adam ꝯtͣx̧imug. in quo pc̃cauimus
om̃s. in peo quo morimuꝵ unu̾si. maxiũ plane qd̾ sic tot̃ nõ iã hũanũ genus. set

Expanded text:
tas tam inaestimabilis, humilitas tam admirabilis, patientia tam insuperabilis. Digna plane tam sancta, tam immaculata hostia, tam acceptabilis. Dignus est Agnus qui occisus est, accipere fortitudinem, facere ad quod venit, tolle carnis, et concupiscentiam oculorum, et superbiam vitae? Funiculus triplex est, qui difficile rumpitur: propterea multi trahunt, imo trahuntur hoc funictundat? nam charitas illa plane digna cujus medidatio sic mentem occupet, sic totam sibi lvatoris. 6. Sed aliud ego triplex aeque peccatum quemadmodum virtus crucis expungat, dicere cogitavi; et id forte utilius audiatur. Primum quidem originale, secundum personale dixerim, tertium singulare. Et originale quidem maximum illud delictum vocatur, quod a primo Adam contrahimus, in quo peccavimus omnes, pro quo morimur universi. Maximum plane, quod sic totum non modo genus humanum, sed
Abbreviated transcription (Latin):
facias. tm̃ mͦ. caritas trna ñ desit. nlłm ego ꝯsiliũ mesiꝰ arbitͦr. ꝙͣ. si eremplo tuo.
u̾bo ne sing. s oꝑe ⁊ uitato. an u̾o uciliꝰ aut efficaciꝰ auxiliũ aliqd̾ est: ꝙͣ ut
ores deuote ꝓ eo ut ñ dissiłes redarguere culpas eiꝰ. ut ñ mͦ nlłm ei offendicłm̃ po
occasioos sc̃adaloꝵ penitꝰ dimou̾e. Si talẽ te fr̃i ꝯfiliariũ ⁊̃ auxiliariũ exhibes red¬
dis ei qd̃ detes. nͨ ht̃ uñ causet᷑. porro si cͥ forte platꝰ es. huic sine dubio teneris debi¬
tor sollicitudis amplioris. exigit ate custodiã ⁊ discipliã. custodiã qͥd̾ ut possit ca-¬
uere pc̃cm. discipliuã uo ut od̾ minꝰ cauit: minime maneat ĩpunit̃. ad ⁊ si ne-

Expanded text:
facias, tantummodo charitas fraterna non desit. veritate. An vero utilius aut efficacius auxilium aliquod est, quam ut ores devote pro eo, ut non dissimules redarguere culpas ejus: ut non modo nullum ei offendiculum pooccasiones scandalorum penitus dimo vere? Si talem te fratri auxiliarium et consiliarium exhibes, reddis ei quod debes, nec habet unde causetur 6. Porro si cui forte praelatus es, huic sine dubio teneris debitor sollicitudinis amplioris. Exigit a te et ipse custodiam et disciplinam. Custodiam quidem ut possit cavere peccatum, disciplinam vero, ut quod minus cavi
Abbreviated transcription (Latin):
um potencior est sapiencia. Uestr̃ aũt c̾tam̃ qͣle est frẽs mei cotidie uob̃
sugg̃it᷑ in cordib ur̃is. Frange ordinem tuũ. Murma. detͣhe age. remissus
Infirmitatem simła. Responde ei qui forte durꝰ loqutꝰ est ut satiffacias
resistas aiõ tuo ⁊ quis sustine̾t tanta. ħ it intꝰ audire ħ respont̾e ꝯsueui¬
ne facemꝰ. Si uintis fragilib ceoit infirmitas nr̃a quomͦ tes pot̾it resis¬

Expanded text:
um potentior est sapientia. 4. Vestrum autem certamen quale est, fratres mei? Quotidie vobis suggeritur in cordibus vestris, Frange ordinem tuum, murmura, detrahe, age remissius, infirmitatem simula, responde ei qui forte durius tibi locutus est, ut satisfacias resistes animo tuo. Et quis sustineret tanta? Haec enim intus audire, haec respondere consuevimine faceremus? Si juncis fragilibus cedit infirmitas nostra, quomodo telis resis
Abbreviated transcription (Latin):
tu aliquo sĩoꝵ s̃r̃aꝵ. ad ħ nt mitat nob̃ sp̃m uĩtatis: ploremus ut dignos nos innue¬
mat. uł pocius efficiat. ⁊ repleat domum istam ubi sumus ẜedentes. qͣtnus nõ uexa-¬
tõ: set unctõ euis doceat nos de om̃ib. sio ꝙ ⁊ nellcũ darificato: ⁊ affectu purgato.
ueniat ad nol. ⁊ apd̃ iros ⁊ maussionẽ faciat. ⁊ sicut serpens moysi denorauit omnes
lia głam haleamus. Sicut illi quos repleuerat: Ibant gaudentes a ꝯspectu ꝯcilii.¬

Expanded text:
 ad hoc tamen ut mittat nobis Spiritum veritatis: ploremus et oremus, ut dignos nos inveat, et repleat domum istam, ubi sumus sedentes, quatenus non vexatio, sed unctio ejus doceat nos de omnibus; sicque et intellectu clarificato et affectu purificato veniat ad nos, et apud nos faciat mansionem. Et sicut serpens Moysi devoravit omnes lia gloriam habeamus; sicut illi, quos repleverat, ibant gaudentes a conspectu concilii
Abbreviated transcription (Latin):
cesse est ut pꝰ ꝑ oꝑa bona se se diligent̃ ex cerceat : sicut stͥptũ est. Fili ꝯcupiscens sapĩam:
ꝯserua iusticiam. ⁊ d̾e prebebit ilã tͥ. Et alib. a mandatis tuis intlłexi. ⁊ fide purgans
corda eoꝵ. Qua fide  fide ꝑ dilectõnẽ oꝑante. Habet marcha dũ agit : formã bñ oꝑantis.
maria uõ spẽm expͥmit ꝯtemplatõnis. dũ sedet. dũ tatet. dũ int̃pellata nõ Rpondet. Set
tr̃a in d̃ĩ ubũ: toto metitis studio intendit. ac solam qͣm diligit gr̃am diune cogitatõis.
dñi sui gaudia felicissime rapit᷑. Sine dubio tal est illa aue in canticis loquit᷑. ego
tormio. ⁊ cor meũ ugilat. Quob aut̃ modis. martha excipit dñm. ⁊ duplex ei ꝯuiui¬
um parat. Quia duob modis eycluserat eũ. Duo quippe sunt in oꝑatõne que nob̃ dm̃

Expanded text:
cupiscens sapientiam, conserva justitiam; et Deus praebebit illam tibi ; et alibi A mandatis tuis intellexi ; et: Fide purgans corda eorum . Qua fide? Fide per dilectionem operante. Habet Martha, dum agit, formam bene operantis: Maria vero speciem exprimit contemplationis, dum sedet, dum tacet, dum interpellata non respondet; sed tantum in Dei verbum toto mentis studio intendit, ac solam quam diligit gratiam divinae cognitionntus ad contemplanda Domini sui gaudia felicissima rapitur. Sine dubio talis est illa, quae in Canticis loquitur: Ego dormio, et cor meum vigilat . 7. Duobus autem modis Martha excipit Dominum, et duplex ei convivium parat, quia duobus modis excluserat eum. Duo quippe sunt in operatione, quae nobis Deum
Abbreviated transcription (Latin):
su tͣris ꝑ qͣm ascendimus. sit t̃na in esꝰ culmine: Quo ꝑuenimꝰ. hoc itaq .i. ĩ
hoc culmine : cũ ad illud ꝑueniũt. Qui bñ ꝓficiũt. iã fiuiit locꝰ ⁊ sedes dño. De
qͣlib scrip̃t̃ est. Illut eiũ ascenderunt tͥb tri. do. Is. ad ꝯfr no. do. al. Quia
.il. se . pͥti. d sedes in iuiditõ. ⁊ quid̃ dũ adhuc erant in muro ꝯtinentie : ⁊ ĩ acie
stabant : inpugnari pot᷑ant. ⁊ pͥmo tanꝙꝗͣ adiutor uotꝰ erat in uidea deꝰ. eũ uo iã
niita satõne ꝯsistunt. ubi dominum peculant᷑. In istł. magaum nomẽ eiuiꝰ. ⁊ factus

Expanded text:
urris, quam ascendimus: sit tertia in ejus culmine, quo pervenimus. Hic itaque, id est in hoc culmine, cum ad illud perveniunt qui bene proficiunt, fiunt jam locus et sedes Domino, de qualibus scriptum est: Illic sederunt sedes in judicio . Et quidem dum adhuc erant in muro continentiae, et in acie stabant, impugnari poterant, et primo tanquam adjutor notus erat in Judaea Deus: cum vero jam ista statione consistunt, ubi Dominum speculantur, in Israel magnum nomen ejus, et factus
Abbreviated transcription (Latin):
quit me solam ministrͣe : dic gͦ illi ut me adiuuet. uibi sane adũtenda est dilatõ quedam ⁊
honoris obsequiũ: erga domunũ. Quod .s. ip̃o p̃sente : nõ sit ausa martha : uocare mariã.
Quĩ ĩmo ⁊ ad apd̃ ip̃m querelã deposuerit. ip̃m ꝙ dñm uocau̾it. In cuuiꝰ potestate: sit inꝑare
sorors: Auicquid nec̃e fu̾it. Non gͦ muremurr si quempiã laborautẽ ⁊ bñ oꝑantẽ: ad u̾sus
frẽm uacantẽ. mim᷑are udeamus. Quia hoc in e̾dͦ legiꝰ marchã fecisse adu̾sus mariã.
Q uod aut̃ maria qͣndoꝙ mͣm᷑auit adu̾sus march̃a : eo ꝗd̃ euis actõnib inplicari nollet. Nusqͣ¬
t̃yenis sapĩe desid̾us uacare. De ip̃a quippe sap̃ia scriptũ est. ⁊ aui itimorat᷑ actu: ꝑcipiet illã.
ꝓp̃ea maria sedet. inmota ꝙ mantet. Non uult int̾rumꝑe silentii quietem: ne iocundam aminit¬
tat ꝯtemplatõnis quietem. prestim cũ intꝰ spm̃ audiat dñm̃ dicñtẽ. uacate ⁊ uidete qr̃ su¬

Expanded text:
quit me solam ministrare? Dic ergo illi ut me adjuvet. Ubi sane advertenda est delatio quaedam, et honoris obsequium 685 erga Dominum: quod scilicet ipso praesente non sit ausa Martha evocare Mariam, quinimo et apud ipsum querelam deposuerit, ipsamque Dominum vocaverit, in cujus potestate sit imperare sorori quidquid necesse fuerit. Non ergo miremur, si quempiam laborantem et bene operantem adversum fratrem vacantem murmurare videamus; quia hoc in Evangelio legimus Martham fecisse adversus Mariam. Quod autem Maria quandoque murmuraverit adversus Martham, eo ternis sapientiae desideriis vacare. De ipsa quippe sapientia scriptum est: Et qui minoratur actu, percipiet illam . Propterea Maria sedet, immotaque manet, nec vult interrumpere silentii quietem, ne jucundam amittat contemplationis dulcedinem: praesertim cum intus ipsum audiat Dominum dicentem, Vacate
Abbreviated transcription (Latin):
atoris iumẽ intͥnsecꝰ ut disc̾nat: infundit᷑. Utruitq uõ ocłm : iria sunt que aduidendũ ĩpediũt.
Oramũ de ext̃iori atꝙ uisibii disserat ratõ nr̃a. Ut de reb usibilib ordine disputandi: faciliꝰ
assurent ad itułgennã. ꝑot̃ sane fieri ut ille samꝰ sit. ⁊ pateat : Set qm̃ lux ext̾ior ei dealt.
nil uideat. egt᷑rio fit aliqͣndo. ut presens ei quis iux sit. set forte sangniẽ seu quolibet humo¬
re ꝯcreto turbatꝰ : minime c̃nere possit. Iteꝵ⁊ sblet plerumq ꝯtingͥo ut neutrũ desit .ei.
nec lux. nec salus. S et tñ aliqͣ pulu̾is miectõne ledatur. Quo fit ut eiꝰ aties recũ datur.
Sunt gͦ tͥa ista que hũc ocłm inpediunt. tenebre. humor ꝯcretꝰ. pulius metꝰ. ħ ip̃a sunt:¬

Expanded text:
at, infunditur. Utrumque vero oculum tria sunt quae ad videndum impediunt. Primum ergo de exteriori atque visibili disserat ratio nostra, ut de rebus visibilibus ordine disputandi facilius assurgat ad intelligibilia. Potest sane fieri, ut ille sanus sit et pateat; sed quoniam lux exterior ei desit, nil videat. E contrario fit aliquando ut praesens quidem ei lux sit; sed forte sanguine seu quolibet humore concreto turbatus, cernere minime possit. Iterum solet plerumque contingere, ut neutrum desit ei, nec lux, nec salus; sed tamen aliqua pulveris injectione laedatur, quo fit ut ejus acies retundatur. Sunt ergo tria ista quae hunc oculum impediunt; tenebrae, humor concretus, pulvis in
Abbreviated transcription (Latin):
regia ip̃a ⁊ uia ꝑ ꝙͣ saluator aduenit. ꝓ cedent ex ipiue utero: tanꝙ sponsus de
dilectissimi: ad ip̃m ꝑ cã astende̾: qͥ ꝑ ipͣm ad nos descendit. ꝑ eã uenire ĩ gr̃m
ip̃ius : aͥ ꝑ eã ĩ nr̃am miseriã uenit. ꝑ te accessũ ħamꝰ ad filiũ: o bñdc̃a ĩuẽtr gr̃e. geni
tͥr uite. mat̃ salutis. ut ꝑ te suscipiat nos: qͥ ꝑ te datꝰ ẽ nob̃. Excuset apd̾ ip̃m integͥ¬
tas tua: culpã nr̃e corruptõis. ⁊ hũilitas dõ gͣta nr̃e ueniã ĩpetͦt uanitati. copiosa
caritas tua nr̃oꝵ cooꝑiat młtitudinẽ pc̃coꝵ. ⁊ fecũditas głosa: fẽcditatẽ nob̃ ꝯferat

Expanded text:
quam Salvator advenit, procedens ex ipsius utero, tanquam sponsus de et nos, dilectissimi, ad ipsum, per eam ascendere, qui per ipsam ad nos descendit: per eam venire in gratiam ipsius, qui per eam in nostram miseriam venit. Per te accessum habeamus ad Filitrix vitae, mater salutis: ut per te nos suscipiat, qui per te datus est nobis. Excuset apud ipsum integritas tua culpam nostrae corruptionis, et humilitas Deo grata nostrae veniam impetret vanitati. Copiosa charitas tua nostrorum cooperiat multitudinem peccatorum, et fecunditas gloriosa fecunditatem nobis conferat
Abbreviated transcription (Latin):
ginis alnꝰ floruit. sic ĩuiolata. integ ⁊ casta marie uistera: tanꝙ̃. paseua et̾̃ui uiro
uirga subłumis̃. ĩ qͣm̃ sublunẽ u̾ticẽ st̃m erigis: uiq ad sedentẽ in trhono. Usꝙ
ad dĩmn maiestatis. Neq st id miiꝵ qm ĩ alt mittis radices hũilitatis. Ou̾e celestis¬
płata.p̃ ciosior cunctis. sanctõr uniu̾sis. o ue ligñ uite qd̾ solũ fuit digñ portare fruccꝰ
saĩutis. dep̃henssa ẽ maligne s̃pens astucia tua. nudata ẽ plane fłitas tua. duo in¬
posueras creatori. m̃dacii ⁊ ĩuidie ĩ famueras eũ. s ĩ utͦq ꝯuictꝰ es ⁊ mẽtitꝰ. si qͥd̾
⁊ ab initõ morit᷑. cͥ dir̾as neꝗͣꝙͣ morieris. ⁊ uitas dñi manet met̃nũ. s ⁊ nc̃ Rpõde¬

Expanded text:
ginis alvus floruit, sic inviolata, integra et casta Mariae viscera, tanquam pascua aeterni virorvirga sublimis, in quam sublime verticem sanctum erigis! usque ad Sedentem in throno, usque ad Dplanta, pretiosior cunctis, sanctior universis! O vere lignum vitae, quod solum fuit dignum portare fructum salutis! Deprehensa est, maligne serpens, versutia tua, nudata est plane falsitas tua. Duo imposueras Creatori; mendacii et invidiae infamaveras eum: sed in utroque convictus es esse mentitus. Siquidem et ab initio moritur c
Abbreviated transcription (Latin):
miretur qui non memiit audille se paulũ int̾ maxima genciũ cͥmĩa
memorantem quod sine affectione fuissent. longe id fuit a marie uist̾i¬
bus longe id sit eciam a seruuł euł: sed forte quis dicat. Nonqͥd non sꝑabat¬
ꝯtinuo resurrecturum ⁊ fident̾ suꝑ hoc doluit crucifixum ⁊ uehem̃ter
entem quam marie filiũ ꝯpacientemulle ⁊̾ torporee mori potuit istac̃¬
mori corde non potiit: fecit illd̃ karitas qua maiorem nemo habuit. fe¬
luna inediatͥcem sibi apud solem iusticie ꝯstititam reuotis supplican¬
onib int̾pellat ut in lumine tuo uiteat lumen ⁊ iolis grõm tuo m̃ea¬
eatur obtentu qmͣ uẽ amauit p̾ omiub ⁊ ornauit stola glorie induens ⁊ coro nã
pulcͥtudinis ponens in capite tuo. plena es grãrũ plena rore celesti iuixa
suꝑ dilectum delituł affluens ciba hodie pauꝑes tuos o dommna. Ip̃i quo¬

Expanded text:
Miretur, qui non meminerit se audisse Paulum inter maxima gentium crimina Miretur, qui non meminerit se audisse Paulum inter maxima gentium crimina memorantem, quod sine affectione fuissent . Longe id fuit a Mariae visceribus, longe id sit etiam a servulis ejus. Sed forte quis dicat: Nunquid non continuo resurrecturum? Et fidenter. Super haec doluit crucifixum? Et vehementer. compatientem, quam Mariae filium patientem? Ille etiam mori corpore potuit, ista commori corde non potuit? Fecit illud charitas, qua majorem nemo habuit; feluna, mediatricem sibi apud solem justitiae constitutam devotis supplicationibus interpellat: ut in lumine tuo videat lumen, et solis gratiam tuo mereatur obtentu, quam vere amavit prae omnibus, et ornavit, stola gloriae induens, et coronam pulchritudinis ponens in capite tuo. Plena es gratiarum, plena rore coelesti, innixa super dilectum, deliciis affluens. Ciba hodie pauperes tuos, Domina; ipsi quo
Abbreviated transcription (Latin):
deciniam nominauimꝰ tam in symeonis ꝓphẽ quã inpã dñice passionis
historia ꝯm̃dat᷑. Positꝰ ⁊ ħ ait sanctus sanctus senex de ꝑuulo iħu in fig¬
nimi cui contͣdicet᷑ ⁊ tuam ipuis animam ad marsã aut̃ dicebat ꝑtnͣ¬
aperuit latus sed tuam utiq animam ꝑtͣnsuiit ipiꝰ nimirũ aninã iãm ibis
non erat s tua plane nequibat õuelli: tuam gͦ ꝑtnsiũ animiã uix doloris
ut plusqm matm non inmt̾to p̃dicemꝰ inqua ninat̃ corporee sensum passi¬
onis ȩxcesserit ꝯpassionis asfectus an nõ tͣbi pluf qmͣ gladius fuit sermo il¬
le reuera ꝑtnͣsiens animam ⁊ ꝑtingens nsꝙ ad diułionem anim̾e ac
spiritus. mulier ecce filius fuiis. o ꝯmutationem. Ihes tibi ꝓ iħu tradi¬
tur seruꝰ ꝓ dño discipulus ꝓ magistͦ filius rebedei ꝓ̃ filio dei homo pu¬
rus ꝓ teo uero Quomꝰ non tuani. asfectuosissimam animam ꝑtnsiret

Expanded text:
decimam nominavimus tam in Simeonis prophetia, quam in ipsa Dominicae passionis decimam nominavimus tam in Simeonis prophetia, quam in ipsa Dominicae passionis historia commendatur. Positus est hic, ait sanctus senex de parvulo Jesu, in signum cui contradicetur: et tuam ipsius animam, ad Mariam autem dicebat, pertraaperuit latus, sed tuam utique animam pertransivit. Ipsius nimirum anima jam ibi non erat; sed tua plane inde nequibat avelli. Tuam ergo pertransivit animam vis doloris, ut plus quam martyrem non immerito praedicemus, in qua nimirum corporeae sensum passionis excesserit compassionis effectus. 15. An non tibi plus quam gladius fuit sermo ille, revera pertransiens animam, et pertingens usque ad divisionem animae et spiritus: Mulier, ecce filius tuus? O commutationem! Joannes tibi pro Jesu traditur, servus pro Domino, discipulus pro magistro; filius Zebedaei pro Filio Dei, homo purus pro Deo vero! Quomodo non tuam affectuosissimam animam pertransi
Abbreviated transcription (Latin):
sionis tredulitate magnanimis ⁊ que nich aliud quã exiguam sese reputabat
ancillam ad inꝯphensibile hoc missum ad admirabile ꝯmercisi ad in scruca¬
bile sacͣmentum nullatenꝰ dubitaret electam ⁊ uerã dei ati homini s
genitricem creceret mox futam agit hoc nimir̃ in cordib electorum gͣ¬
cia p̃ rogatiue diue ut eos nec humilitas pusillanimes faciat nec magnani
arrogantes. magis aũt tooperant᷑ sibi ut non solum nlła ex magnanimitate
subintͦt elatio s hinc maxĩe ꝓmoueat᷑ huilitas ut int̾ueniant ꝓ ea ampliuis
timorati ⁊ largitori num nõ ingͣti ac uicissim ex ocasione humilitatis pusil¬
lanimitas nlła surripiat s quomiꝰ de sua quisq ł in minmis p̃sume̾ ꝯsue¬
uit eo amplius ⁊ in magnis quibq de diuina uirtute ꝯfidat martiriũ
sane ilginis quia nimirũ int̾ stellas diatematis enis si meministis duo. R¬

Expanded text:
sionis credulitate magnanimis, ut quae nihil aliud quam exiguam sese reputabat sionis credulitate magnanimis, ut quae nihil aliud quam exiguam sese reputabat ancillam, ad incomprehensibile hoc mysterium, ad admirabile commercium, ad inscrutabile sacramentum nullatenus se dubitaret electam, et veram Dei et hominis genitricem crederet mox futuram. Agit hoc nimirum in cordibus electorum gratiae praerogativa divinae, ut eos nec humilitas pusillanimes faciat, nec magnanimitas arrogantes; magis autem cooperentur sibi, ut non solum nulla ex magnanimitate subintret elatio, sed hinc maxime provehatur humilitas: ut inveniantur eo amplius timorati, et largitori munerum non ingrati; ac vicissim ex occasione humilitatis pusillanimitas nulla subrepat: sed quo minus de sua quisque vel in minimis praesumere consuevit, eo amplius 1012 etiam in magnis quibusque de divina virtute confidat. 14. Martyrium sane Virginis quam nimirum inter stellas diadematis ejus, si meministis, duo
Abbreviated transcription (Latin):
meus in deo salutari meo ⁊ ip̃e quoq tanquã amicus sponsi gaudio gaude¬
at ad uocem sponsi. Beatam ẽẽ dicitis que cum audisset ⁊ credulitatis be
atitudinis causa respectus est suꝑne pietatis ut ex ħ mag̃ beatam me
dicant omues generationes quia ancillam humilem ⁊ exiguam respȩẽ
loquebat᷑ errasse: absit beata plane quã respex̃ teus ⁊ beata que credi¬
dit. hic enim magiius diuine respectionis extitit functus. Ineffabili siqͥ¬
d̾ artificio spiritus suꝑuenientis tante humilitati magnanimitas tanta inse¬
cͣtio uͥginei cordis accessit ut quemad modũ de integͥtate ⁊ fecunditate p̃dixi¬
mus ħ quoq nich̃ominꝰ stelle fiant ex respectu mutuo clariores quod ui¬
delicet net humilitas tanta minuit magnanimitatem nec magnanimitas
humilitatem set cũ in sua estimatione tam humił esset nich̃ominꝰ in ꝓmiᷤᷤ¬

Expanded text:
meus in Deo salutari meo; et ipse quoque, tanquam amicus sponsi, gaudio gaudemeus in Deo salutari meo; et ipse quoque, tanquam amicus sponsi, gaudio gaudet ad vocem sponsi. Beatam esse dicis quae credidisset; sed credulitatis et beatitudinis causa respectus est supernae pietatis, ut ex hoc magis beatam me dicant omnes generationes , quia ancillam humilem et exiguam respexit loquebatur, errasse. Absit! Beata plane quam respexit Deus, et beata quae credidit. Hic enim magnus divinae respectionis exstitit fructus. Ineffabili siquidem artificio Spiritus supervenientis tantae humilitati magnanimitas tanta in secretario virginei cordis accessit, ut, quemadmodum de integritate et fecunditate praediximus, hae quoque nihilominus fiant stellae ex respectu mutuo clariores, quod videlicet nec humilitas tanta minuit magnanimitatem, nec magnanimitas tanta humilitatem: sed cum in sua aestimatione tam humilis esset, nihilominus et in promis
Abbreviated transcription (Latin):
ex te nascet᷑ scm uocabit᷑ filuis dei ⁊ nicħ aliud qmͣ ancillam se ẽẽ respon¬
dit. Inte uentũ est ac helysabet ⁊ ꝯtinuo uͥgnus gloria singularis eidem
ꝑ sp̃m reuelata. Deniq ⁊ mirabat᷑ ꝑsonam uenientis dicens. uñ hoc michi
ut ueniat mater diũ mei ao me Commentabat ⁊ uocem salutantis ad ici¬
ens ut fcã est uox salutacionis tue in aurib meis exultauit in gaudio infans
in utero meo ⁊ beatifitabat fitem tredentis. beata inquiens que credidisti
qm̃ ꝑficient᷑ inte que dcã sunt a domino. Magna quid̾ p̾coma sed deuota
humilitas nicħ sibi passa retin̾e in eum magis uniu̾sa refudit cuiꝰ in se:
bñficia lautabant᷑. Tũ in quit magnificas matrem dñi s magnifiat aĩa
mea dñm. In uoce mea filiũ ꝑibes exultasse in gaudio sed exultauit spiritꝰ

Expanded text:
ex te nascetur Sanctum, vocabitur Filius Dei: et nihil aliud quam ancillam ejus se esse responex te nascetur Sanctum, vocabitur Filius Dei: et nihil aliud quam ancillam ejus se esse respondit. Inde ventum est ad Elisabeth, et continuo Virginis gloria singularis eidem per Spiritum revelatur. Denique et mirahatur personam venientis, dicens: Unde hoc mihi, ut veniat Mater Domini mei ad me? Commendabat et vocem salutantis, adjiciens, Ut facta est vox salutationis tuae in auribus meis, exsultavit in gaudio infans in utero meo: et beatificabat fidem credentis: Beata, inquiens, quae credidisti, quoniam perficientur in te quae aicta sunt tibi a Domino. Magna quidem praeconia: sed et devota humilitas nihil sibi passa retinere, in eum magis universa refudit, cujus in se beneficia laudabantur. Tu, inquit, magnificas matrem Domini: sed magnicat anima mea Dominum. In voce mea filium perhibes exsultasse in gaudio: sed exsultavit spiritus
Abbreviated transcription (Latin):
huc discipuli quib nec dum erat ihc glorificatꝰ. qñ facta est int̾ illos ꝯtencio de
pͥmatu cum maria quanto maior erat humiliaret se non mͦ in om̃ib s p̾ om̃ib.
mĩto fc̃a est omñium dña. que se omiũ exibebat ancillã. Mĩto teniq suꝑ angelos ex¬
altata est que ⁊ infra uiduas ⁊ penitentes infra eam de qua ͤiecta fuerant . uͭnͭ.
demonia in esfabłi mansuetudine inclinabat. obsecro uos filioli emulamini hanc
iltutem si mariam diligitis si contenditis ei placere emulamini modestiam eius
Nicħ̃ enim tam ydoneum homini nil tam ꝯgruum ꝓp̃iano maxie ꝙ monachũ
nich adeo decet ut quid̃ manifesta satis in uͥgine ex hac ip̃a mansuetudine
cite a me quia muttis sum ⁊ humił corde sicut it mat̾ p̃suptionis elatio sic
mansuetudo uͭ ñ nͥ ex uera humilitate ꝓcedit Nec in sola tñ marie tatit᷑¬
nitate cõmendat᷑ himilitas s euitencius resonat in s̾mone audierat quod

Expanded text:
us, quia Jesus necdum fuerat glorificatus , quando facta est inter illos contentio de primatu ; cum Maria, quanto major erat, humiliaret se non modo in omnibus, sed et praMerito facta est omnium domina, quae se omnium exhibebat ancillam. Merito denique super angelos exaltata est, quae et infra viduas et poenitentes, infra eam de qua ejecta fuerant septem daemonia, ineffabili sese mansuetudine inclinabat. Obsecro vos, filioli, aemulamini hanc virtutem, si Mariam diligitis; si contenditis ei placere, aemulamini modestiam ejus. Nihil enim tam idoneum homini, nihil tam congruum Christiano, maximeque monachum nihil adeo decet. 12. Et quidem manifesta satis in Virgine ex hac ipsa mansuetudine scite a me quia mitis sum et humilis corde . Sicut enim mater praesumptionis elatio, sic mansuetudo vera nonnisi ex vera humilitate procedit. Nec in sola tamen Mariae taciturnitate commendatur humilitas, sed evidentius resonat in sermone. Audierat: Quod
Abbreviated transcription (Latin):
iuuꝰ redemptionẽ. eg curationem. tͥstis coniolationem. p̾cator ueniã. iuistꝰ
grãm. augelus leticiam. deuiq tota tͥntas głam filu ꝑsona car nis hu¬
ries ip̃ã demonstrͣet s id plane nõ inꝯuenient̾ marie uidebit᷑ atͥbuẽ¬
dum. Nlimir̃ ea q̃ uelut alt̾m solem iduit solem induit sibi ⁊ qͣm¬
merita s om̃ib sese exorabilem om̃ib lem̃tissimã p̃b omĩum denique
nct̃itates amplisio quodam mũatur affectu. Nam ⁊ defectus õis
sub ea ⁊ quicqͥd fragilitatis seu cort uptionis est excellentissima
sublimitate p̾cet̾is om̃ib exced̾ ⁊ suꝑgͤdit᷑ cͤaturis ut mĩto sub pedib euiꝰ quã¬

Expanded text:
stis consolationem, peccator veniam, justus gratiam, angelus laetitiam, denique tota Trinitas gloriam, Filii persona carnis huries ipsa demonstret; sed id plane non inconvenienter Mariae videtur attribuendum. Nimirum ea est, quae velut alterum solem induit sibi. Quemmerita; sed omnibus sese exorabilem, omnibus clementissimam praebet, omnium denique necessitates amplissimo quodam miseratur affectu. Nam et defectus omnis sub ea: et quidquid fragilitatis seu corruptionis est, excellentissima quadam sublimitate prae caeteris omnibus excedit et supergreditur creaturis, ut merito sub pedibus ejus lu
Abbreviated transcription (Latin):
am ip̃a magił dñm magnificare curauit. Tcio ad filiũ cũ esset annoꝵ duodecĩ
quod ip̃a ⁊ pater euis dolentes quesissent eum. Quarto in nupciis ad filiũ. ⁊ mi¬
cundie fuit. alioꝵ quippe ue̾cundiam suam reputans. sustuie nõ potuit uini
se pastores ⁊ pͥmam omĩum mariam inuenille legunt᷑. Inuenerunt ait euim¬
gelista mariam ⁊ ioseph ⁊ in fantem positum inp̾sepio sic ⁊ magi quoq si
retolis nõ sine maria matre euis puer̃ inuenu̾nt ⁊ inducens intempł dñi tẽpli
pleni rimarum fluimꝰ undiq Cociens deniq maria filium auoiũ nõ mͦ turb̃ loq̃¬
tem in ꝑaboł. s ⁊ discipuł seorsum regni dĩ misteria reuelantem iudit mira

Expanded text:
num magnificare curavit : tertio, ad Filium, cum jam esset annorum duodecim, quod ipsa et pater ejus dolentes quaesissent eum : quarto, in nuptiis ad Filium et micundiae fuit. Aliorum quippe verecundiam suam reputans, sustinere non potuit, non potuit vini se pastores, et primam omnium Mariam invenisse leguntur? Invenerunt, ait evangelista, Mariam et Joseph, et infantem positum in praesepio . Sic et magi quoque, si recolis, non sine Maria matre ejus puerum invenerunt , et inducens in templum Domini templi pleni rimamarum effluimus undique . Toties denique Maria filium audivit, non modo turbis loquentem in parabolis, sed et discipulis seorsum regni Dei mysteria revelantem, vidit mir
Abbreviated transcription (Latin):
obumbratulo talis ⁊ amuliere sustineatur amictus uiulier inquit amicta
sole. Plane amicta sole sicut nestim̃to nõ ꝑcip̃ forte carnał nimãr sp̃u

Expanded text:
obumbraculo talis sustineatur amictus. 6. Mulier, inquit, amicta obumbraculo talis sustineatur amictus. 6. Mulier, inquit, amicta sole. Plane amicta lumine tanquam vestimento. Non percipit forte carnalis: nimiru
Abbreviated transcription (Latin):
tamus touec benedꝑe it nob̃ potens est it uampe uellus mediũ int̾ rorem ⁊ aerem
non tam uellus optum rore quam amictam sole mulierem inagna siquid̾ fami¬
liaritas s mita oĩo uicinitas sol ⁊ niulieris Quo mͦ in tã uheem̃ti feruore tã
fragilis natura subsistit: m̾ito quid̃ ad miraris moy̾ses stẽ ⁊ curiosuis desid̾as
uitueri. uerũptñ solue talciamenta de pedib tuis ⁊ in uoluet᷑ pone carna¬
lium cogitacionũ si accede̾ ꝯcupiscis ua¬
dam inquit ⁊ uidebo uisionẽ
hanc magilam. Magna plane uisio
Rubꝰ ardens sine ꝯbustione¬
ꝙagͥnum signũ mulier illefa inauẽt
anucta sole nõ est rubi
nata oꝑtum undiꝙ flamnis man̾e̾
nichominꝰ in ꝯbustũ no
m̃ulieris potencia ut sustineat solis amuctũ non est uͥtutis hunane s
net angelite quis sublimior qued̃ nat᷑a nccia est. Sp̃t sanctus inquit supue
utus ait non mea non tua s alrisimi obumbb̾it tͥ. Nich itaq mirũ sitali

Expanded text:
amus donec benedixerit nobis: potens est enim. Nempe vellus est medium inter rorem et aream, non tam vellus opertum rore, quam amictam sole mulierem. Magna siquidem familiaritas, sed mira omnino vicinitas solis et mulieris. Quomodo enim in tam vehementi fervore tam fragilis natura subsistit? Merito quidem admiraris, Moyses sancte, et curiosius desideras intueri. Verumtamen solve calceamenta de pedibus tuis, et involucra pone carnalium cogitationum, si accedere concupiscis. Vado, inquit, et videbo visionem hanc magnam . Magna plane visio, rubus ardens sine combustionemagnum signum, mulier illaesa manens amicta sole. Non est rubi natura, opertum undique flammis, manere nihilominus incombustum; non mulieris potentia, ut sustineat solis amictum. Non est virtutis humanae, sed nec angelicae quidem: sublimior quaedam necessaria est. Spiritus sanctus, inVirtus, ait, non mea, non tua, sed Altissimi obumbrabit tibi . Nihil itaque mirum si sub tali
Abbreviated transcription (Latin):
resurgentem. uidit ⁊ astendentem. s in his om̃ib quociens ue̾reꝯdissime u¬
ginis quociens pudicissime uͥginis uox memoriat᷑ auoita. Demq legis in acti¬
bus apostoloꝵ quod redeuntes amonte oliueti unaminit̾ ꝑsenerabãt morati¬
one. Quio si forit maria asfuit nominet᷑ pͥma que supͣ om̃s est tam filu p̾rogatĩa
quam sue pͥuilegio scĩtatis. Petrus ⁊ anoreas ait. ia.⁊ io. ⁊ cet̾a que sequuntur

Expanded text:
his omnibus quoties verecundissimae virginis, quoties pudicissimae turturis vox memoratur audita? Denique legis in Actibus apostolorum, quod redeuntes a monte Oliveti unanimiter perseverabant in oratione. Qui? si forte Maria adfuit, nominetur prima, quae supra omnes est, tam Filii praerogativa, quam suae privilegio sanctitatis. Petrus et Andreas, ait, Jacobus et Joannes, et
Abbreviated transcription (Latin):
deatur utrensa. Illo nimir̃ igne
mulieris amietus cuiꝰ omĩa tam excellent̾ irradiata noscunt᷑ ut nich inea
penitꝰ absit ħ ab insipienciũ nũo mnulier̃ ⁊ collegio ugiũ fatuar̃. Inmo uͦ¬
⁊ unicꝰ iue stultꝰ qui mutatꝰ ut luua sapienciam ꝑdidit ut decore suo sub
a deo ꝓmissa mulier. serpentis antiqui capud il tutis pede ꝯtͥca cuiꝰ pline
luis di matͤm audire nõ sustinens magnũ illd̾ nom̃ theotocos impussime:
sueg illabet s ꝯtͥu sunt insidiatores ꝯculcati supplantatores ꝯfutati deroeo¬
gtoris ⁊ beatum eani dicũt om̃es gũationes. Deniq ⁊ ꝑ hodem dc̃o in

Expanded text:
 igne mulieris amictus: cujus omnia tam excellenter irradiata noscuntur, ut nihil in ea, penitus absit haec ab insipientium mulierum numero, et collegio virginum fatuarum. Imo ui vere mutatus ut luna, sapientiam perdidit in decore suo, suba Deo promissa mulier, serpentis antiqui caput virtutis pede contritura: cujus plane lius Dei Matrem audire non sustinens, magnum illud nomen Theotocos impiissime suggillabat. Sed contriti sunt insidiatores, conculcati supplantatores, confutati derogatores, et beatam eam dicunt omnes generationes. Denique et con
Abbreviated transcription (Latin):
ic ꝯ foris stabat loqui q̃rens filio nec mat̾na auctoritate aut ẜmonẽ interrupit
aut habitaciouem irruit inqua filius loquebat᷑. ITomi demq textu .iiiͬi.

Expanded text:
ur? Foris stabat quaerens loqui filio , nec materna auctoritate aut sermonem interrupit, ur? Foris stabat quaerens loqui filio , nec materna auctoritate aut sermonem interrupit, aut habitationem irrupit, in qua Filius loquebatur. In omni denique textu quatuor