comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mine ueritas uidet᷑. Ac ꝑ hoc istud lum̃ ñ illuminat ocłos ꝑ qͦs¬
ueritas uidet᷑. Sicut gͦ uisibile lum̃ ocłos m̃tis illuminare ñ pot̃
sic cib carnis. mentis fam̃ satiare ñ pot̾. s sunt extra om̃ia hec
st̃ bona quasi ex adipe frum̃ti panis cib hominũ. ꝓpt̾ea filii
iersm paleas ñ manducant. s ad ipe frumenti satiant᷑: qͥa om̃s
qͥ int̾nam dulcedinẽ gustare ceꝑint: qͥcqͥd extrinsecus transitorie

Expanded text:
mine veritas videtur. Ac per hoc istud lumen non illuminat oculos per qmine veritas videtur. Ac per hoc istud lumen non illuminat oculos per quos videtur. Sicut ergo visibile lumen oculos mentis illuminare non potest, sic cibus carnis mentis famem saturare non potest. Sed sunt extra omnia haec  extrinsecus sunt bona, quasi ex adipe frumenti panis, cibus hominum. Propterea filii Jerusalem paleas non manducant, sed adipe frumenti satiantur, quia omnes qui interna
Abbreviated transcription (Latin):
& utraq bonum suum ht̃. Bonũ carnis. ẽ. mundꝰ cũ
abundantia sue iocunditatis. bonũ animȩ ds ẽ. cum afflu¬
entia dulcedinis suȩ. Si gͦ bona carnis tanta st̃. bona aĩȩ¬
quanta ẽẽ putanda st̃: Quanto enĩ aĩa carne melior ẽ. tan¬
to bonum anime bono carnis nelius eẽ. necesse ẽ. Om̃ia aut̃
que uisibiliter: bona sunt. bona tantũ ut dictum ẽ. carnis st̃.
& ad bonũ anime ꝑtingẽ nullatenus possunt. Quicqͥd dulce
est ad gustum. qͥcqͥd redolens ad olfactum. quicqͥd suaue ad au¬
ditũ. quicqͥd lene ad tactum. qͥcqͥd pulchrũ ad uisum. carni
blandit᷑. & iocundum est ad carnem. & ñ est anime bonum
in his om̃ib. Primum considera ipsum uisibile lum̃. qd̾ uisibili¬
b om̃ib iocundiꝰ est sine quo nicħ ẽ. uisibile. Ipsum gͦ magnum
s ocłos carnis tantũ. quia si ocłos anime illuminaret. in hoc
lumine positus om̃is uerum agnosceret. Nunc aut̃ sine isto lu¬

Expanded text:
utraque bonum suum habet. Bonum carnis est mundus cum abundantia jucunditatis suae. Bonum animae est Deus cum affluentia dulcedinis suae. Si ergo bona carnis tanta sunt, bona animquanta esse putanda sunt? Quanto enim anima carne melior est, tanto bonum animae bono carnis melius esse necesse est. Omnia autem quae visibiliter bona sunt, bona tantum, ut dictum est, carnis sunt, et ad bonum animae pertingere nullatenus possunt. Quidquid dulce est ad gustum, quidquid redolens ad olfactum, quidquid plausibile ad auditum, quidquid lene ad tactum, quidquid pulchrum ad visum, carni blanditur et jucundum est ad carnem, et non est animae bonum in his omnibus. Primum considera ipsum visibile lumen, quod visibilibus omnibus jucundum est, sine quo nihil est visibile. Ipsum ergo magnused oculos carnis tantum, quia si oculos animae illuminaret, in hoc lumine positus omnis verum agnosceret. Nunc autem sine isto lu
Abbreviated transcription (Latin):
p. ñ sedit. Hec ẽ. scola uirtutis. S in lege dñi uoluntas eius
& in le.d.m. die ac nocte. Hec est scola sapientiȩ. Utrobiq
tam̃ studiũ uirtutis p̃mittit᷑. quia multi scire uolunt. pauei
face̾. ut prius ꝑ studium boni oꝑis. mundet᷑ conscientia. pꝰea
aut̃ corde mundo querat᷑ sapientia. Primũ disce qͦd facias: p̾ea
quere qͦd scias. Ideo priꝰ. beati immaculati: postea beati qui
scrutant᷑. Beati immaculati. Om̃s libent᷑ audiunt beati. s ñ
om̃s libenter audiunt immacłati. Tu aut̃ si uis eẽ. beatꝰ esto
imimacłatus. Quis ẽ. imni acłatꝰ: Nanquã pollutꝰ ut ablu¬
tus. sc̃s immacłatus. & scĩficatus immacłatus. Pͥmo: qui ñ ẽ.

Expanded text:
us meditabitur die ac nocte, haec est schola sapientiae. Utrobique tamen studium virtutis praemittitur, quia multi scire volunt, pauci facere, ut prius per studium boni operis mundetur conscientia, postea autem corde mundo quaeratur sapientia. Primum disce quod facias, postea quaere quod scias. Ideo prius beati immaculati, postea beati qui scrutantur. Beati immaculati. Omnes libenter audiunt beati: sed non omnes libenter audiunt immaculati. Tu autem si vis esse beatus, esto immaculatus. Quis est immaculatus? Nunquam pollutus vel ablutus
Abbreviated transcription (Latin):
cati lib̾ans usq ad conregnandũ ũbi sublimauit. Ꝙ ideo for¬
tassis a regalibus sedib uenit. quia in domo patris mei man¬
siones multe sunt. & regnabunt cum illo in etñum. cum ac¬
ceperint regnum qͦd paratum ẽ. ab initio scłi. Unicꝰ enuim regiᷤ
erat. solus regnum habuit: sed quia ad conregnandum sibi fr̃s
adoptare uenit. ñ iam a sede regali. s a sedib regalib uenire de¬
buit. quia regnum ad qͦd uocantur ęlecti dĩ. preparatum est
ab initio seculi. AMEN.¬
Uȩ sunt scolȩ: & duo sunt gn̾a discentiũ. Alii uirtutẽ.
quert̃. alii ueritatem. Qui tam̃ alt̾ni in u̾itate appetunt.
neutrum contempnunt. qͥa nec uirtꝰ odibilis ẽ. amatorib u̾itati
nec u̾itas contemptibił amatoribꝰ uirtutis. St̃ aut̃ qui ueritatẽ¬

Expanded text:
cati liberans usque ad conregnandum sibi sublimavit. Et ideo forcati liberans usque ad conregnandum sibi sublimavit. Et ideo fortassis a regalibus sedibus venit, quia in domo Patris ejus mansiones multae sunt , et regnabunt cum illo in aeternum, cum acceperint regnum quod paratum est ab initio saeculi. Unicus enim regis erat, solus regnum habuit; sed quia ad conregnandum sibi fratres adoptare venit, non jam a sede regali, sed a sedibus regalibus venire debuit, quia regnum ad quod vocantur electi Dei praeparatum est ab initio saeculi. ae sunt scholae, et duo sunt genera discentium. Alii virtutem quaerunt, alii veritatem. Qui tamen alterum in veritate appetunt, neutrum contemnunt, quia nec virtus odibilis est amatoribus veritatis, nec veritas contemptibilis amatoribus virtutis. S
Abbreviated transcription (Latin):
gis p̾uaricatione succedente. peccatum ad sumnũ incrementũ
uenerat. quasi nox in suo cursu medium iter habebat. S ista
nox uera luce apparente. moꝵ deorsum uergere cepit. & nunc
quasi quadam alt̾na mutuatione. paulatim decrescens elon-¬
gat. quo usq lux crescendo. ad plenam diem ꝑueniat. Wide
gͦ ordinatissimum diuinȩ dispensationis consilium. Quando oĩs
recuꝑande salutis. spes ꝑierat. & mors om̃ia secũ deorsum ra¬
piebat. peccatum ad summũ uenerat: tunc omĩps sermo lib̃andiᷤ¬
mitit᷑. ut ampliꝰ diuinȩ gr̃ȩ munꝰ commendet᷑. Uenit in qͥt.
Qͥs: Unde: Quo : Sermo altissimi. Uerbum di. Unicꝰ patͥs.
Rex filius regis. de consessu patris. ad tolerantiam passionis.
de equalitate maiestatis ad patibulum crucis. de sede regali
ad officinam peccati. De lumine cęli. usq ad tenebras inferni.
S nunqͥd ideo regnum ꝑdidit: Imnio eos qui serui erant pec¬

Expanded text:
gis praevaricatione succedente, peccatum ad summum incrementum gis praevaricatione succedente, peccatum ad summum incrementum venerat, quasi nox in suo cursu medium iter habebat; sed ista nox, vera luce apparente, mox deorsum vergere coepit; et nunc quasi quadam alterna mutuatione paulatim decrescens elongat quousque lux crescendo ad plenam diem perveniat. Vide ergo ordinatissimum divinae dispensationis consilium. Quando omnis recuperandae salutis spes perierat, et mors omnia secum deorsum rapiebat, peccatum ad summum venerat, tunc omnipotens sermo liberandititur, ut amplius divinae gratiae munus commendetur. Venit, inquit. Quis? Unde? Quo? Sermo Altissimi, Verbum Dei, unicus Patris, rex, filius regis, de consensu Patris, ad tolerantiam passionis. De aequalitate majestatis ad patibulum crucis, de sede regali ad officinam peccati, de lumine coeli usque ad tenebras inferni. Sed nunquid ideo regnum perdidit? Imo eos qui servi erant pec
Abbreviated transcription (Latin):
diei ẽ. a resurrectione xͥ usq in finem scł̃i. E rgo uita ista nox ẽ.
S quis ẽ. cursus uitę huius: Uideamꝰ quo currat. ꝑ mortalita¬
tem currit in mortem. ꝑ mortem currit in dampnationem. Qͥ
uita mortał. deorsum currit. sicut uita immortał sursum.
Iter sursum ẽ. in cęlis. iter deorsum in inferis. iter mediũ ẽ. sta¬
dium uitȩ p̾sentis. quod nascendo intramus. uiuendo ꝑcurri¬
mus. moriendo eximus. Qnͣdo gͦ nox in suo cursu medium iter
habuit. nisĩ qͣndo mors. uniuersos quos in stadio uite p̃sentis
repperit. secum ad inferos traxit. & nemo adhuc mortalium
ad uitam in mortalem ascendẽ potuit: Uł ꝑ noctem acciꝑe
possumꝰ peccatum. quȩ uidelicet nox ab origiunali peccato cepit.
& ꝑ actualia cucurrit. Qnͣdo gͦ post originalem p̾uaricatio¬
nem. primũ p̃uaricatione naturalis legis. ac deinde scripte le¬

Expanded text:
diei est a resurrectione Christi usque in finem saeculi. Ergo vita ista nox est. diei est a resurrectione Christi usque in finem saeculi. Ergo vita ista nox est. Sed quis est cursus vitae hujus? Videamus quo currat. Per mortalitatem currit in mortem. Per mortem currit in damnationem. Igitur vita mortalis deorsum currit, sicut vita immortalis sursum. Iter sursum est in coelis, iter deorsum est in inferis. Iter medium est stadium vitae praesentis, quod nascendo intramus, vivendo percurrimus, moriendo eximus. Quando ergo nox in suo cursu medium iter habuit, nisi quando mors universos, quos in stadio vitae praesentis reperit, secum ad inferos traxit, et nemo adhuc mortalium ad vitam immortalem ascendere potuit? Vel per noctem accipere possumus peccatum: quae videlicet nox ab originali peccato coepit, et per actualia cucurrit. Quando ergo post originalem praevaricationem primum praevaricatione naturalis legis, ac deinde, scriptae le
Abbreviated transcription (Latin):
petat᷑. nichil deerit. felix in sempit̾nũ silentiũ erit. Dum gͦ
medium silentiũ tenerent om̃ĩa. Bene om̃ia. hoc ẽ. non solum
illi qui in petitione desꝑabant. sed & illa quȩ in ꝓmissione defe¬
cerant. Et nox in suo cursu iter iedium haberet. Nox in sa¬
cra scriptura aliqͣndo ꝓ diabolo. aliqñ ꝓ menbris eus. id est
peccatorib & mniquis. aliqñ ꝓ peccato. aliqñ ꝓ p̾senti uita ac¬
cipitur. ꝑ noctem gͦ in hoc loco mortalis huius uite fluxus
signatur: sicut ꝑ diem aliqnͣdo claritas uite ꝑpetue. Presens gͦ
uita. nox ẽ. uita uero futura dies. Nox ista ht̃ uesꝑam: dies
illa h̃t auroram. Uesꝑa p̾sentis noctis fuit inclinatio uniꝰ diei:
aurora illius diei. inclinatio p̾sentis scłi. Uesꝑa huiꝰ noctis
fuit ex quo adam peccauit. donec accepta sententia mortis a
paradiso pulsus intenebras huiꝰ mundi exiit. Aurora seq̃ntis

Expanded text:
petatur nihil deerit, felix in sempiternum silentium erit. Dum ergo petatur nihil deerit, felix in sempiternum silentium erit. Dum ergo medium silentium tenerent omnia. Bene omnia, hoc est non solum illi qui in petitione desperabant, sed et illa quae in promissione defecerant, et nox in suo cursu medium iter haberet. Nox in sacra Scriptura aliquando pro diabolo, aliquando pro membris ejus, id est pro peccatoribus iniquis, aliquando pro peccato, aliquando pro praesenti vita accipitur. Per noctem ergo in hoc loco, mortalis hujus vitae fluxus signatur, sicut per diem alibi claritas vitae perpetuae. Praesens ergo vita nox est, vita vero futura dies. Nox ista habet vesperam, dies illa habet auroram. Vespera praesentis noctis fuit inclinatio unius diei, aurora illius diei inclinatio praesentis saeculi. Vespera hujus noctis fuit ex quo Adam peccavit, donec accepta sententia mortis a paradiso pulsus in tenebras hujus mundi exiit. Aurora sequentis
Abbreviated transcription (Latin):
uenture inmortalitatis ꝑductus fuerit. ñ erit ampliꝰ qd petat.¬
& tunc sequet᷑ tercium illud beatum silentium. qd̾ nunquã
finem habebit. Inter pͥmum & medium silentium. multa uer¬
ba sonuerunt. & int̾ medium & ultimum silentium sonat
unũ uerbum. Multa u̾ba fuerunt. multiplitia legis mandata.
ꝗͤ ꝑ moysen data ẽ. Unum uerbũ ẽ. una dei gr̃a. quȩ ꝑ ihm¬
ta uerba. multos sermones ꝓtulit: ds̃ pater unum u̾bũ. unũ
sermonem misit. S sermones moysi omipotentes ñ fuert̃: qͥa
qͦd dicebant facere non potuerunt. & ideo tandem quandoq
in ꝑmissione deficiendo siluerunt. & tunc omĩps sermo uenit.
qui ñ solum dixit. s quecũq dixit. immo quȩ cũq uoluit fec̃.
Iste sermo. istud u̾bum adhuc loquit᷑. quandiu in fidelibꝰ suis
cessabit. Cum aut̃ ꝓmissa mmpleta fueruit. qͥa ampliꝰ quod

Expanded text:
venturae immortalitatis perductus fuerit, non erit amplius quod petat; etventurae immortalitatis perductus fuerit, non erit amplius quod petat; et tunc sequetur tertium illud beatum silentium quod nunquam finem habebit. Inter primum et medium silentium multa verba sonuerunt, inter medium et ultimum silentium sonat unum verbum. Multa verba fuerunt multiplicia legis mandata, quae per Moysen data est. Unum verbum est una Dei gratia, quae ta verba et multos sermones protulit. Deus Pater unum Verbum, unumque sermonem misit. Sed sermones Moysi omnipotentes non fuerunt, quia quod dicebant facere non potuerunt; et ideo tandem quandoque in promissione deficiendo siluerunt. Et tunc omnipotens Sermo venit, qui non solum dixit, sed quaecunque dixit, imo quaecunque voluit fecit. Iste sermo, istud Verbum adhuc loquitur, quandiu in fidelibus suiscessabit. Cum autem promissa impleta fuerint, quia amplius quod
Abbreviated transcription (Latin):
siluit. nec querebat remedium. S pꝰ quã lex sub intrauit &
ostendit languidis uulnera sua. statim ruptum ẽ. silentium.
& ceperunt mor egͥ saluteni querere: s qͥa ꝑ oꝑa legis ubi
salus ñ est sanari uolebant. qͦd querebant ñ potuert̃ inuenire.
Tandem gͥ considerans hõ. ꝑ legem neminem iꝰtificari posse.
quasi pꝰ diuiturnos clamores fatigatus. & iam desꝑans rursũ
loqui cessauit: & sub sequutum scđ̃m silentiũ. Tunc gͦ omĩp̃s
ũbum dĩ patris in carnem ueniens rupit silentiũ. locutum ẽ.
pacem. dedit grãm. ꝓposuit miscdi̾am. ꝓmisit ueniam. & ce¬
pert̃ egri currere ad medicum. & quasi magnis clamoribꝰ. sic
pura fide cordis. ⁊ uera confessione oris. flagitare remediũ. Hoc
itaq nunc in p̾senti uita hac agit᷑. ut hõ ꝑ grãm d̾i sanitatẽ
recipiat. s cum plenam sanitatẽ receꝑit : ad illam felicitatem

Expanded text:
siluit, nec quaerebat remedium. Sed postquam lex subintravit et siluit, nec quaerebat remedium. Sed postquam lex subintravit et ostendit languidis vulnera sua, statim ruptum est silentium, et coeperunt mox aegri salutem quaerere; sed quia per opera legis, ubi salus non est, sanari volebant, quod quaerebant non potuerunt invenire. Tandem igitur considerans homo per legem neminem justificari posse, quasi post diuturnos clamores fatigatus et jam desperans rursum loqui cessavit, et subsecutum est secundum silentium. Tunc ergo omnipotens Verbum Dei Patris in carnem veniens rupit silentium, locutum est pacem, dedit gratiam, proposuit misericordiam, promisit veniam; et coeperunt aegri currere ad medicum, et quasi magnis clamoribus sic pura fide cordis et vera confessione oris flagitare remedium. Hoc itaque in praesenti vita hac agitur, ut homo per gratiam Dei sanitatem recipiat. Sed cum plenam sanitatem receperit, et ad illam felicitatem
Abbreviated transcription (Latin):
quia pͦruis peccantesꝰ in nr̃is ꝑcutimur. s pꝰmodũ etiam
in his quȩ supra nr̃a sunt consolamur.
Mundꝰ dat pacem in tranqͥllitate rerum temporalium.¬
& dat pacem in sanitate corpor. Ds̃ dat pacem in tranqͥl¬
litate mentis. & pacem ingaudio contemplationis. S ea pax
que c̃. in tranquillitate mentis. in homine ẽ. ea quȩ ẽ. in gau¬
dio contemplationis. supͣ hominem est. Illam ds in plebe
lo quitur. quia eam inꝑfẽctiorib tribuit: hanc suꝑ scõs.
quia eam ꝑfectioribus concedit.
U medium silentium tenerent omia. Tria sunt si¬
lentia. Primum silentium ẽ. ignorantia languori.
scãm silentiũ est desperatio curationis. Terciũ silentiũ est
adeptio sanitatis. Primum silentium fuit ante legẽ. scd̃m
inter legem & grãm. t̾cium erit pꝰ hanc uitam. Primũ silen¬
tium fuit. quando homo ñ agnouit morbum suũ: & iccͥco

Expanded text:
quia prius peccantes in nostris percutimur, sed postmodum etiam quia prius peccantes in nostris percutimur, sed postmodum etiam in his quae supra nostra sunt, consolamur. Mundus dat pacem in tranquillitate rerum temporalium: et in sanitate corporum. Deus dat pacem in tranquillitate mentis, et in gaudio contemplationis. Sed ea pax quae est in tranquillitate mentis in homine est; ea quae est in gaudio contemplationis, supra hominem est. Illam Deus in plebem loquitur, quia eam imperfectioribus tribuit; hanc super sanctos, qui eam perfectioribus concedit.uietum silentium tenerent omnia . Tria sunt silentia. Primum silentium est ignorantia languoris. Secundum silentium est desperatio curationis. Tertium silentium est adeptio sanitatis. Primum silentium fuit ante legem. Secundum inter legem et gratiam. Tertium erit post hanc vitam. Primum silentium fuit, quando homo non agnovit morbum suum; et idcirco
Abbreviated transcription (Latin):
tuam.
quia licet magna sit magna sit mea miseria. maior tam̃ ẽ. tua
paruam miscđiam querere: quia nec te decet paruam miscđiã
magna postulans de meis m̃itis confido: sed tuam magnificen¬
tiam honoro. Miserere gͦ mei ds̃. scđ̃m magnã miscdĩam tuã.
ꝓpt̾ magnam. miscđiam tuam. & scđm magnam miãm tuam:¬
ria sunt mala in quib homo affligitur : & quatuor bona¬
Min quib homo consolatur. Unũ malũ t̃ ext̾ius sub honmi¬
ne. Aliud malũ ẽ. ext̾uis in homine. Aliud ẽ. malũ int̾ius
in homine. Malum ext̾ius sub homine ẽ: cum in his quȩ
foris possidet dampna patitur. Malum ext̾ius in homine. cũ
caro eiuis infirmat᷑. Malum interiꝰ ẽ in homine u̾mis consci¬
entie. Trib his malis. quatuor bona opponunt᷑. ut miãm
Est naniq bonum ext̾uis sub homine. in tranquillitate
scientiarũ. & ẽ. bonun int̾ius supͣ hominem. dulcedo ce¬
lestiũ gaudioꝵ. Plus gͦ confert ꝓpitius. qm abstulit iratus:

Expanded text:
tuam, quia licet magna sit mea miseria, major tamen est tuaparvam misericordiam quaerere, quia nec te decet parvam misericormagna postulans de meis meritis confido, sed tuam magnificentiam honoro. Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam. Propter magnam misericordiam tuam, et secundum magnam miTria sunt mala quibus homo affligitur, et quatuor bona quibus consolatur: unum malum est exterius sub homine, alterum malum est exterius in homine, aliud est malum interius in homine. Malum exterius sub homine est, cum in iis quae foris possidet, damna patitur. Malum exterius in homine, cum caro ejus infirmatur. Malum interius in homine, est vermis conscientiae. Tribus his malis quatuor bona opponuntur ut miseriEst namque bonum exterius sub homine in tranquillitate scientiarum; et est bonum interius supra hominem, dulcedo coelestium gaudiorum. Plus ergo confert propitius quam abstulit iratus,
Abbreviated transcription (Latin):
gͥ idest iudicium dampnationis. abysium. idest iudiciũ mortalita¬
tis inuocat: quia hoc illuo confirmat. Uł iudicium ignis fut᷑m:
iudicium aquȩ p̃teritum. Uł nouũ testam̃tũ qͦd penitentiam
p̾cipit: ad hoc confirmandũ uecus testam̃tum adducit. Ut
abyssus diuinȩ sapientiȩ inuocat abyssum conscientie humane:
quia d̾s ꝑ sapientiam suam occulta nr̃a subtiliter penetrat. eadẽ
ipsa conscientia nr̃a accusante condempnat. Ac ꝑ hoc ualde no¬

Expanded text:
igitur, id est judicium damnationis; abyssum, id est judicium mortalitaigitur, id est judicium damnationis; abyssum, id est judicium mortalitatis invocat, quia hoc illud confirmat. Vel judicium ignis futurum, judicium aquae praeteritum, vel Novum Testamentum, quod poenitentiam praecepit; ad hoc confirmandum Vetus Testamentum adducit. Vel abyssus divinae sapientiae invocat abyssum conscientiae humanae, quia Deus qui per sapientiam suam occulta nostra subtiliter penetrat, eamdem ipsa conscientia nostra accusante condemnat. Ac per hoc valde no
Abbreviated transcription (Latin):
missa. requirimꝰ. quasi de modico monte. hermonii. eius memo¬
res sumus: quia sic olim nos adiabolo separatos. & ꝑ uirtutem
exaltatos. & ꝑ iurtutem conformitatis xͥ temꝑatos memininus.
De tr̃a iordanis eius memores sumus: quando ei eandem nat᷑am ꝙͣ
pͥus ꝑ aquam baptismi apeccato abluit. ꝑ penitentiam nunc
abluendam offerimꝰ. De modico monte hermonii. eius meniores
sumus: quando precamur dona uirtutum cum humilitate no¬
bis restitui. quȩ pruis nos ab eo accepisse meminimus. Quod
utrumq menioria đr: quia hoc iterato petimus. qͦd pͥus accepis¬
se nos recordamur. Et necesse est penitere. quia abyssus abyssũ
iuocat. id est iudicium dampnationis ad confirmationẽ suam
adducit. udicium mortalitatis. Si uidemus uerum qͦd pͥmo hõi
peccanti minatus es mortem: credamus etiam uerum eẽ. qͦd peccan¬
tibꝰ & in peccato ꝑseuerantib minaris dampnationem. Abyssus

Expanded text:
missa requirimus, quasi de modico monte Hermonii, ejus memomissa requirimus, quasi de modico monte Hermonii, ejus memores sumus, quia sic olim nos a diabolo separatos et per virtutem exaltatos, et per virtutem conformitatis Christi temperatos, meminimus. De terra Jordanis ejus memores sumus, quando ei eamdem naturam, quam prius per aquam baptismi a peccato abluit, per poenitentiam nunc abluendam offerimus. De modico monte Hermonii ejus memores sumus, quando precamur dona virtutum cum humilitate nobis restitui; quae prius nos ab eo accepisse meminimus. Quod utrumque memoria dicitur, quia hoc iterato petimus quod prius accepisse nos recordamur. Et necesse est poenitere, quia abyssus abyssum invocat, id est judicium damnationis ad conformationem sui adducit judicium mortalitatis. Si videmus verum quod primo homini peccanti minatus es mortem, credamus etiam verum esse quod peccantibus nunc et in peccato perseverantibus minaris damnationem. Abyssus
Abbreviated transcription (Latin):
turbatur. memores dei simus de t̾ra iordanis. ut scilicet illam ad¬
nuc remissionem queramus in penitentia. quam olim accepimꝰ
in aqua: & canto fidutialius quanto nos ipsius sacram̃to signatos
ẽẽ cognoscimus. Quid enim ꝑ iordanem rectius accipitur. quam bap¬
tismus: & quid ꝑ tram iordanis nisi humana natura abluta fonte
baptismatis: De t̾ra gͦ iordanis memores dei sumꝰ: quando eandẽ
ablutionem. querimꝰ in penitentia. quam iam olim memini¬
mus nos ab eo accepisse in aqua. Sequit᷑. Et hermonis a monte
modico. Subauditur memor ero. tui. Hermoniũ interpretatur
a nachematiratio. In baptismo aut̃ diabolum cũ om̃ib oꝑib &
pompis suis anathematizauimꝰ: & xp̃o conformes facti amen¬
bris diaboli separati sumus. Homo gͥ ꝑ bapcismum a diabolo
separatus. fit hermon. mons ꝑ uirtutem: modicus ꝑ hunulitatẽ.
Qnͣdo itaq ꝑ penitentiam a deo uirtutum dona. ꝑ peccatum a¬

Expanded text:
turbatur memores Dei simus de terra Jordanis, ut scilicet illam adturbatur memores Dei simus de terra Jordanis, ut scilicet illam adhuc remissionem quaeramus in poenitentia, quam olim accepimus in aqua; et tanto fiducialius, quanto apertius nos ipsius sacramento signatos esse cognoscimus. Quid enim per Jordanem rectius accipitur quam baptisma? Et quid per terram Jordanis, nisi humana natura abluta fonte baptismatis? De terra ergo Jordanis memores Dei sumus, quando eamdem ablutionem quaerimus in poenitentia, quam jam olim meminimus nos ab eo accepisse in aqua. Sequitur: Et Hermonii a monte modico. Subauditur memor ero tui. Hermonium interpretatur anathematizatio. In baptismo autem diabolum, cum omnibus operibus et pompis ejus anathematizavimus, et Christo conformes facti a membris diaboli separati sumus. Homo igitur per baptismum a diabolo separatus, fit Hermon mons per virtutem, modicus per humilitatem. Quando itaque per poenitentiam a Deo, virtutum dona per peccatum a
Abbreviated transcription (Latin):
foris corrupta uon eẽt. & ideo eius corruptio ad meam conturba¬
tionen iuste reducit᷑: quia ex mea culpa pͥmum eius corrup¬
tio oriebatur. Uel ad me ipsum idẽ. in me ipso. quia & si fo¬
ris conturbationem ñ inueniat. ipsa eam sue conditionis cont̾¬
bat corruptio. Id est licet exteriora incitamenta peccati desinãt.
ipsa tam̃ uitia ex naturali me corruptione orta conturbant.
Que gͦ adhibenda sunt remedia contra rediuiua peccata. Bap¬
tizariꝰ it̾m ñ possumus. & tam̃ uice baptisiatis contra cotidia¬
na peccata. cotidianum fontem lacͥmarum habemus: & si sepiꝰ
baptizari ꝓhibemur. ꝑ aquam. nunquã ꝓhibemur ꝑ peniten¬
tiam. Sequitur ergo nos gratia pͥmi baptisiatis. in penitentia.
sicut popłm israhes. ꝑ desertum gradientem aqua de petra: ut
quotiens in huius uitȩ deserto ꝑ peccatum arescimus. ꝑ penicen¬
tian reficiamur. Qͥa gͥ cotidie anima nr̃a. ad nos metipsos con¬

Expanded text:
foris corrupta non esset; et ideo ejus corruptio ad mei conturbaforis corrupta non esset; et ideo ejus corruptio ad mei conturbationem juste reducitur, quia ex mea culpa primum ejus corruptio oriebatur. Vel ad meipsum, id est in meipso, quia et si foris conturbationem non inveniat ipsa, eam suae conditionis corruptio conturbat, id est licet exteriora incitamenta peccati desinant, ipsa tamen vitia ex naturali corruptione orta me conturbant. Quae ergo adhibenda sunt remedia contra recidivum peccati? Baptizari iterum non possumus, et tamen vice baptismatis contra quotidiana peccata quotidianum fontem lacrymarum habemus, et si saepius baptizari prohibemur per aquam, nunquam prohibemur per poenitentiam. Sequitur ergo nos gratia primi baptismatis in poenitentia, sicut populum Israel per desertum gradientem aqua de petra, ut quoties in hujus vitae deserto per peccatum arescimus, per poenitentiam reficiamur. Quia igitur quotidie anima nostra ad nosmetipsos con
Abbreviated transcription (Latin):
inturbatus et̃. non possum. Sꝑa in deo. quia si nunc ꝓ eo transi¬
torias delectationes sponte respuis: ꝑ mansuras pꝰmodũ. ipso tri¬
buente consequeris. Qm̃ adhuc confitebor illi. Cum adeptu
fuero quod spero. tunc laudabo illũ. & confitebor illi. de quo du¬
bitandun ñ est. quia ipse ẽ. salutare uultus mei : id ẽ. similitudi¬
nis mee. id ẽ. homo. & est deus m̃s. Non ẽ. dubitandum quin
mortalib ꝓmissam ęt̾uitatem tͥbuat. quem ꝓ salute mortaliũ
assumpsisse mortalia constat: & qui ꝓ nobis mortem nrãm ꝑa¬
ti uoluit. multomagis nob̾ uitam suam donabit: qͦd pot̾ facẽ
quia deus est. ut nec de uoluntate euis dubites qui ꝓ nob̃ hõ
fact̾us ẽ uec de potestate quia ẽ. ds. A dine ipsum anima
mea conturbata ẽ. Qd anima mea conturbata ẽ. ad me solum
referendum est. quia nisi priꝰ meum peccatum p̾cessiset. caro

Expanded text:
inturbatus esse non possum. Spera in Deo, quia si nunc propter eum transiinturbatus esse non possum. Spera in Deo, quia si nunc propter eum transitorias delectationes sponte respuis, permansuras postmodum ipso tribuente consequeris: Quoniam adhuc confitebor illi. Cum adeptus fuero quod spero, tunc laudabo illum, et confitebor illi de quo dubitandum non est, quia ipse est salutare vultus mei, id est similitudinis meae, id est homo, et est Deus meus. Non est dubitandum quin mortalibus promissam aeternitatem tribuat, quem pro salute mortalium assumpsisse mortalia constat, et qui pro nobis nostram mortem pati voluit, multo magis nobis vitam suam donabit. Quod potest facere, quia Deus est, ut nec de voluntate ejus dubites, qui pro nobis homo factus est, nec de potestate, quia Deus est. Ad meipsum anima mea conturbata est. Quod anima mea conturbata est, ad me solum referendum est, quia nisi prius meum peccatum praecessisset, caro
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑmaneam. Nec terrere debet labor certaminis: quia nuirabi¬
le est cab̾nacłm. & multa iam in eo fulgeut exempla iurtitis.
Et quia ꝑ tab̾naculum ad domum. idest ꝑ laborem ad requiẽ
transicum esse agnoui: ideo animam meam iam ampluis extra
fundit. Quisqͥs gͦ in reb transitoriis letari appetit: extra se animã
suam esfiuudit. Qui uero t̾rena onũa uana eẽ. considerans. sẽ¬
curus in conscientia bona gaudium querit: hic intra se aiãm
suam effundit. Supͣ se autem anima esfundit᷑: qͣndo ꝑ contẽp¬
lationis gaudium in amore conditoris dilatatur. S cum aĩa int̾
se effunditur. statim animalitas quȩ ext̾ĩorem delectationem
amat contristat᷑. quam unusquisq fidelis. nutu rationis corri¬
gere debet dicens. Quare tͥstis es anima mea: Quare doles te
ꝑdere quod non potes retinere: Quare conturbas me: Quia tͥ
ꝑ naturalem affectum coniunctus sũ: in tua turbatione. ego

Expanded text:
permaneam. Nec terrere debet labor certaminis, quia mirabipermaneam. Nec terrere debet labor certaminis, quia mirabile est tabernaculum, et multa jam in eo fulgent exempla virtutis. Et quia per tabernaculum ad domum, id est per laborem ad requiem transitum esse agnovi, ideo animam meam jam amplius extra fundit. Quisquis ergo in rebus transitoriis laetari appetit, extra se animam suam effundit. Qui vero terrena omnia vana esse considerans, securius in conscientia bona gaudium quaerit, hic intra se animam suam effundit. Supra se autem anima effunditur, quando per contemplationis gaudium in amore conditoris dilatatur. Sed cum anima intra se effunditur, statim animalitas, quae exteriorem delectationem amat, contristatur: quam unusquisque fidelis nutu rationis corrigere debet, dicens: Quare tristis es, anima mea? quare doles te perdere quod non potes retinere? Quare conturbas me? quia tibi per naturalem affectum conjunctus sum, in tui turbatione ego
Abbreviated transcription (Latin):
ceꝑat: s mox ad semet ipsum reuersus. & qualis sit p̾sentis uite
conditio. considerans. a tali se merore castigans dicit. Hec re¬
cordatis sum qm̃ transibo ꝑ tab̾nacłm ad domũ. idẽ. per
laborem ad requiem. Quasi dicat. Cun de presentis uite mo¬
lestia contristatus sum: qualis sit p̃sentis uite condicio recorda¬
tus ñ sum. Nunc aut̃ recordatus sum. quia nemo pot̃ ꝑueni¬
te. ad requiem: qui priꝰ noluerit equaninit̾ sustinere. lan¬
borem. Quia transibo ꝑ tab̾nadm ad domum. T ab̾nacłm
ũ p̃sens eccła: domus ẽ. celestis patria. In tab̾nacło locus estr
quia extra fidem. tuta mansio eẽ. ñ potest. Nec solum itrali¬
sibos ꝑ locum tab̾naculi s in locum tabernacłi. idẽ. de infide¬
litate ad fid̾em. de fide ad beatitudinem. Ideo in locuin. ut fi¬
deni rectam ñ solum tenere incipiam. s usq in finẽ in ea

Expanded text:
coeperat, sed mox ad semetipsum reversus, et qualis sit praesentis vitae coeperat, sed mox ad semetipsum reversus, et qualis sit praesentis vitae conditio considerans, a tali se moerore castigat, dicens: Haec recordatus sum, quoniam transibo per tabernaculum ad domum, id est per laborem ad requiem. Quasi dicat: Cum de praesentis vitae molestia contristatus sum, qualis sit praesentis vitae conditio recordatus non sum. Nunc autem recordatus sum, quia nemo potest pervenire ad requiem, qui prius noluerit aequanimiter sustinere laborem. Quia transibo per tabernaculum ad domum. Tabernaculum est praesens Ecclesia, domus est coelestis patria. In tabernaculo locus est, quia extra fidem tuta mansio esse non potest. Nec solum transibo per locum tabernaculi, sed in locum tabernaculi, id est de infidelitate ad fidem; de fide ad beatitudinem. Ideo in locum, ut fidem rectam non solum tenere incipiam, sed usque in finem in eo
Abbreviated transcription (Latin):
desid̾ant. Sũmum aut̃ bonũ ideo plurali noĩe fontiũ expri¬
mit᷑: quia licet in se unum sit. omniũ tam̃ origo bonorũ in
ipso continetur. Uiuus fons qͥa uiuificat: uiuus fons qͥa inde¬
ficiens ꝑseuerat. Ideo sicut ceruus desiderat: quia uecustatis
defectum reꝑare exoptat. S differtur desideriũ ut crescat.
desiderari pot̃: haberi ñ pot̃. Qͥd gͦ incerim : fuert̃ mͥ lacͥ¬
mȩ mee. panes die ac nocte. Pascar dolorib. requiram fletibꝰ:
uocabo suspirus. lacrimnȩ nucrient desiderium. donec p̾sentia¬
satiet affectumi. Flebo quia ab est quod desid̃o: flebo quia
ad est quod ñ amo. Non anio p̾senteni infelicitatẽ. desidero
ob pbrra malorum sustineo: quia t̾renam felicitatẽ ñ amo.
Et quia me in p̾senti felicitate Aerelictum aspitiunt. Ine dĩ
ñ habere isultantes dicunt. His gͥ insultationib fractus tedẽ

Expanded text:
desiderant. Summum autem bonum ideo plurali nomine fontium expridesiderant. Summum autem bonum ideo plurali nomine fontium exprimitur, quia licet in se unum sit, omnium tamen origo bonorum in ipso continetur. Vivus fons, quia vivificat. Vivus fons, quia indeficiens perseverat. Ideo sicut cervus desiderat, quia vetustatis defectum reparare exoptat. Sed differtur desiderium, ut crescat. desiderari potest, haberi non potest. Quid ergo interim? Fuerunt mihi lacrymae meae panes die ac nocte. Pascar doloribus, requiram fletibus, vocabo suspiriis, lacrymae nutrient desiderium, donec praesentiasatiet affectum. Flebo, quia abest quod desidero; flebo, quia adest quod non amo. Non amo praesentem infelicitatem, desidero opprobria malorum sustineo, quia terrenam felicitatem non amo. Et quia me in praesenti felicitate derelictum aspiciunt, me Deum non habere insultantes dicunt. His igitur insultationibus fractus taedere
Abbreviated transcription (Latin):
uana loquebat᷑. Curiosus & enim qͥsq tunc quasi ad uideu¬
dum ingredit᷑: qudo alienũ secretum sagaci studio ꝑscrutat᷑.
Uaua loquit᷑: quia ut minꝰ suspectus eẽ. possit. eos a quibꝰ cau̾i
ñ uult. se diligere fingit. Dem̃ iniqͥtatẽ congregat: qͥa cum
lib̾e admissus fuerit. quicqͥd rep̾hensibile inuenire pot̾. frau¬
dulent̾ in corde suo. coaceruat. Cong̾gat aut̃ paulatim mi¬
nima. ut pꝰ longum silentium cuncta simul obiecta. plus noce¬
ant: quȩ minus opinioriem lederent. si ꝑ se singła ꝓlata fu-¬
issent. S quia hoc ñ correctionis s lesionis affectu iniquus.
oꝑat᷑. sibi potus nocitura colligit: qͥa sic̃ dictum ẽ. uñ alie¬
na actio fallaciter ꝑ infamiam obfuscat᷑. inde ueraciter menꝰ
euis ꝑ nequitiam contabescit.
desiderat: cuiꝰ desidium non implet᷑. donec ad dm̃ ꝑueni¬
at. Qui dona dei ꝓpter dm̃ ñ amant. hi quasi aqͣs. & ñ fontẽ

Expanded text:
vana loquebatur. Curiosus etenim quisque tunc quasi ad videnvana loquebatur. Curiosus etenim quisque tunc quasi ad videndum ingreditur, quando alienum secretum sagaci studio perscrutatur. Vana loquitur, quia ut minus suspectus esse possit, eos a quibus caveri non vult, se diligere fingit. Deinde iniquitatem congregat, quia cum libere admissus fuerit, quidquid reprehensibile invenire potest, fraudulenter in corde suo coacervat. Congregat autem paulatim minima, ut post longum silentium cuncta simul objecta plus noceant, quae minus opinionem laederent, si per se singula prolata fuissent. Sed quia hoc non correctionis, sed laesionis affectu iniquus operatur, sibi potius nocitura colligit, quia sicut dictum est, unde aliena actio fallaciter per infamiam offuscatur, inde veraciter mens ejus per nequitiam contabescit. desiderat, cujus desiderium non impletur, donec ad Deum perveniat. Qui dona Dei propter Deum non amant, ii quasi aquas, et non fontem
Abbreviated transcription (Latin):
mĩa quȩ st̃ ds̃ fecit. & tam̃ illa spetialit̾ ds̃ fecisse dr̃: ꝑ quȩ
homo ad dm̃ reuocat᷑. Illa gͥ mirabilia ds̃ qͣs̃ ñ sua fecit: qͦꝵ
admiratio humanam mentẽ ab amore ipsius au̾tit. Illa autẽ
beatum dixerat qͥ ad huiꝰ mundi uanitatẽ ñ respicit: ubi fruc¬
nis nr̃e. que ne in eis fastidium metuas. multa sunt numero:
& ne facilitatem contempnas. ꝓfunda in sacram̃to. Hoc ẽ. enĩ
rietate delectationem afferat. ⁊ ꝓfunditas exercitationem.
quisqͥs animũ suũ ad suspitionẽ facile inclinat. Neq enim
alien peccati siuspectus cor eiꝰ ureret: si ñ prus eiusdem peccati
affectus in eo radicasset. Iusto gͦ iuditio dũ ex sui cordis pͣuitate
falsam de alio existimationem colligit. ꝑ eandẽ se existunatio¬
nem in affectũ pͣuitatis ampliꝰ arcendit. & inde ueracit̾. mens
sua corrumpit᷑. uñ fallacit̾ aliena actio insimulat᷑. ꝓpt̃ qd̃ psal¬
mista contͣ eiꝰmodi loquens dicit. Et si ingrediebat᷑ ut uideret.

Expanded text:
t tamen illa specialiter Deus fecisse dicitur per quae homo ad Deum revocatur. Illa ergo mirabilia Deus quasi non sua fecit, quorum admiratio humanam mentem ab amore ipsius avertit. Illa autem beatum dixerat qui ad hujus mundi vanitatem non respicit, ubi frucnis nostrae; quae ne in eis fastidium metuas, multa sunt numero; et ne facilitatem contemnas, profunda in sacramento. Hoc est enim rietate delectationem afferat, et profunditas exercitationem. quisquis animum suum ad suspicionem facile inclinat. Neque enim alieni peccati suspectus cor ejus ureret, si non prius ejusdem peccati affectus in eo radicasset. Justo ergo judicio dum ex sui cordis pravitate falsam de alio existimationem colligit, per eamdem se existimationem in affectum pravitatis amplius accendit; et inde veraciter mens ejus corrumpitur, unde fallaciter aliena actio insimulatur. Propter quod Psalmista contra ejusmodi loquens dicit: Et si ingrediebatur ut videret
Abbreviated transcription (Latin):
sum. qui abiectus sũ. qui longe suni. qͥ patrẽ deserui. qui inimi¬
co me uendidi. qͥ in regionẽ longinqm abii. qͥ hereditatẽ meã
ꝑdidi. qͥ substantiam meã luxuriose uiuendo dissipaui. ego ñ

Expanded text:
sum, qui abjectus sum, qui longe sum, qui Patrem deserui, qui inimisum, qui abjectus sum, qui longe sum, qui Patrem deserui, qui inimico me vendidi, qui in regionem longinquam abii, qui haereditatem meam perdidi, qui substantiam meam luxuriose
Abbreviated transcription (Latin):
gis reum demonstrarem. Uolo int̾im ego ñ agnosci: ut citiꝰ
possis tu complacari. Ne gͦ queras dñe quissim ego. tantum
miserere confitenti peccatum suum. dampnanti culpam suã:
querenti miscđiam tuã. Miserere mei. ds̃. Non enim audeo
dicẽ. ds̃ nĩs. Dm̃ solũmͦ agnosco: meũ ñ presumo. Ego enim
peccando te ꝑdidi. immicũ sequendo a te recessi: malum a¬
mando. abono elongaui. ꝓꝑcerea quasi lepsus. qͦsi eiectus.
qͣsi separatus. quasi inmundꝰ. quasi alienus appropinquare ñ au¬
deo. acced̾e non p̾sumo: s tantum delonge stans. & ad te uocẽ
leuans. cũ magna deuotione. cum magna cordis contricione.
clamo & dico. miserere mei ds̃. Dicant qͥ boni st̃. dicant qͥ mundi
st̃. dicant qui puri st̃. dicant qͥ familiares st̃. dicant qui filii st̃.
qͥ heredes sunt dicant. ds̃ m̃s. Ego qui in mundꝰ sũ. qͥ pollutus

Expanded text:
gi reum demonstrarem. Volo interim ego non agnosci, ut citius gi reum demonstrarem. Volo interim ego non agnosci, ut citius possis tu complicari. Ne ergo quaeras, Domine, quis sim ego; tantum miserere confitenti peccatum suum, damnanti culpam suam, quaerenti misericordiam tuam. Miserere mei, Deus. Non enim audeo dicere: Deus meus; Deum solummodo agnosco, meum non praesumo. Ego enim peccando, te perdidi; inimicum sequendo, a te recessi; malum amando, a bono elongavi. Propterea quasi leprosus, quasi ejectus, quasi separatus, quasi immundus, quasi alienus appropinquare non audeo, accedere non praesumo. Sed tantum de longe stans, et ad te vocem levans, cum magna devotione, cum magna cordis contritione, clamo et dico: Miserere mei, Deus. Dicant qui boni sunt, dicant qui mundi sunt, dicant qui puri sunt, dicant qui familiares sunt, dicant qui filii sunt, qui haeredes sunt dicant: Deus meus. Ego qui immundus sum, qui pollutus
Abbreviated transcription (Latin):
s ut miserearis mei. Miserere. Tu quis es: Edicito qͥs sis. Citiꝰ
fortassis ad misdiam fiectar: si ꝑsonam agnouero. Non inquit
dñc non. S uolo int̾im latere : quem tam̃ latere ñ possum.
Uolo ut interim me nescias. licet ñ ignorem qd̃ omia scias.
Timeo enini simulq erubesco. nom̃ edere. ꝑsonam designa¬
re: & qnͣto tͥ familiarior ante culpam extiti. tantomagis
nunc confundor pꝰ culpam agnosci. Non dico tͥ dñe miser̾e
mansuetudinis eius: nec sicut aliquando blandiens dicere
consueneram. puero tuo. ñ saltem seruo tuo. aut filio an¬
cille tuȩ. quia hec om̃ia nomina familiaritatis sunt. & ideo
qͣnto manifestius ꝓlata. pͥoris gr̃ẽ benefitium ad memoriam
reducerent: tanto grauiꝰ sequentis culpe reatum accusarent.
Taceo gͥ hec om̃ia. sileo. dissimulo. abscondo: ne forte aliqͥd
corum cominemorans. & te magis iratum redderem. & me ma¬

Expanded text:
sed ut miserearis mei. Miserere mei. Tu quis es? edicito qui sis. Citius sed ut miserearis mei. Miserere mei. Tu quis es? edicito qui sis. Citius fortassis ad misericordiam flectar, si personam agnovero. Non, inquit, Domine, non. Sed volo interim latere quem tamen latere non possum. Volo ut interim me nescias, licet non ignorem quod omnia facias. Timeo enim simulque erubesco nomen edere, personam designare; et quanto tibi familiarior ante culpam exstiti, tanto magis nunc confundor post culpam agnosci. Non ergo dico tibi: Dominmansuetudinis ejus . Nec sicut aliquando blandiens dicere consueveram, puero tuo non saltem servo tuo, aut filio ancillae tuae, quia haec omnia nomina familiaritatis sunt, et ideo quanto manifestius prolata majoris gratiae beneficium ad memoriam reducerent, tanto gravius sequentis culpae reatum accusarent. Taceo igitur haec omnia, sileo, dissimulo, abscondo, ne forte aliquid eorum commemorans, et te magis iratum redderem, et me ma
Abbreviated transcription (Latin):
pot̃. quia sapieus ẽ: nec corrumpi pot̾ quia iustus ẽ. nec uinci
pot̃. quia omp̃s est. nec declinari pot̾. quia ubiq ẽ. Uidet gͦ
nullum omĩno excusationi suȩ. siue defensioni locum eẽ: & iccir¬
co ad solam nuiãm fiagitandam se conu̾̃tit dicens. Miser̾ẽ. O qͣnta
ẽ. uirtus huiꝰ uerbi. miserere. Ac si diceret. O dñe agnosco cul¬
pam meã. intelligo reatum meum. scio qͥd feci. scio quid merui.
ñ ignoro cum qͦ mͥ causa agit᷑: ñ ignoro qͥd ꝓ culpa mea mͥ de¬
betur. Uolo peccatum meũ absconde. s tu nosti omĩa: uolo
resistere s tu potes om̃ia. uolo effugere. s tu complecteris omĩa.
Qd gͦ solum restat. de te fugio ad te. Fugio iram. fugio ad mise¬
ricordiam. Miserere. Nolo ut intres in iuditiũ cum seruo tuo.
quia non iustificabitur in conspectu tuo om̃is uiuens. qͣntomag̃
ego peccator & criminis reus: Non gͦ peto ut udiceris mecũ:

Expanded text:
potest, quia sapiens est, nec corrumpi potest, quia justus est, nec vinci potest, quia sapiens est, nec corrumpi potest, quia justus est, nec vinci potest, quia omnipotens est, nec declinari potest, quia ubique est. Videte ergo nullum omnino excusationi, sive defensioni locum esse; et idcirco ad solam misericordiam flagitandam se convertit, dicens: Miserere. O quanta est virtus hujus verbi miserere? Ac si diceret: O Domine, agnosco culpam meam, intelligo reatum meum, scio quid feci, scio quid merui, non ignoro cum quo mihi causa agitur, non ignoro quid pro culpa mihi debetur. Volo peccatum meum abscondere, sed tu nosti omnia. Volo resistere, sed tu potes omnia. Volo effugere, sed tu complecteris omnia, quod ergo solum restat, de te fugio ad te. Fugio iram, fugio ad misericordiam. Miserere. Nolo ut intres in judicium cum servo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens : quanto magis ego peccator, et criminis reus: Non ego peto ut judiceris mecum,
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ nob̃. Quomꝰ ꝓdigia : Paruulus natꝰ ẽ. nob̃. filiꝰ datus ẽ. nob̃: &
uocabit᷑ nom̃ eius ammirabł. ꝯsiliariꝰ. d̾s. fortis. pat̾ futi scłi:
pͥnceps pacis. Suꝑ t̾ram posita sunt: quia t̾rena ad pacem cõ¬
ponunt. Prodigia sunt. quia uenturi scłi gaudia portendunt.
ꝓdigia sunt. quia pat̾ fut᷑i scłi. Suꝑ tr̾am posita st̃. quia pͥn¬
ceps pacis. Auferens bella. pacificans hominem intꝰ & extra:
& t̾ram carnis dominio anime usq qͣq subitiens. Arcũ cont̾et
& confringet arma. u̾sutias & machinationes. diaboli adnichi¬
lans. Scuta cõburet igni. dura corda molliet igne sp̃c scĩ. Qͥb patra
tis & pace plena reodita. exhortatoria uox sequit᷑. qͣ os uoluntarii
ad uerũ bonũ inuitant᷑. Uacate ⁊ uidete qm̃ ego sum dñs.
udite peccatores. orantẽ peccatorem: & discite qualit̾ uos
ꝓ peccatis ur̃is orare debetis. Audite qͥd dicit. Miserere mei d̃e.
Reus enim in causam ductus. considerat qͦd uidex suus. nec falli

Expanded text:
 filius datus est nobis et vocabitur nomen ejus admirabilis, Deus fortis, Pater futuri seculi, princeps pacis . Super terram posita sunt, quia terrena ad pacem componunt; prodigia sunt, quia venturi saeculi gaudia portendunt. Prodigia sunt, quia Pater futuri saeculi. Super terram posita sunt, quia princeps pacis, auferens bella, pacificans hominem intus, et extra, ac terram carnis dominio animae usquequaque subjiciens. Arcum conteret, et confringet arma, versutias, et machinationes diaboli adnihilans. Scuta comburet igni, dura corda molliet igne Spiritus sancti. Quibus patruelis, et pace plena reddita, exhortatoria vox sequitur, qua omnes voluntarii ad verum bonum invitantur: Vacate, et videte quoniam ego sum Dominus. udite, peccatores, orantem peccatorem, et discite quia inter vos o peccatis vestris orare debetis. Audite quid dicit: Miserere mei, Deus. Reus enim, in causam ductus, considerat quod judex suus nec falli
Abbreviated transcription (Latin):
in ꝓspitate. de utilitate huiꝰ communis miseriȩ uerbo docuit:
hoc in nocte. idẽ. in adu̾sitate ꝑ singłares quasdam tribulatione
ex emplo declarauit. Qualis enim in fut᷑o pacientiȩ fructus sit
satis innotuit. cum in p̃senti etiam uita ñ nunquam quã neces¬
sariȩ sint tribulationes ostendit. Qd̃ gͦ in die mandat. in nocte

Expanded text:
prosperitate de utilitate hujus communis miseriae verbo docuit prosperitate de utilitate hujus communis miseriae verbo docuit hoc in nocte, id est in adversitate, per singulares quasdam tribulationes exemplo declaravit. Qualis enim in futuro patientiae fructus sit, satis innotuit, cum in praesenti etiam vita nonnunquam, quam necessariae sint tribulationes, ostendit. Quod ergo in die mandat, in nocte
Abbreviated transcription (Latin):
sunt communes & cocidiane penalitates. Excelsa: excrescentes. &
singulares adu̾sitates. quȩ nec cedem om̃ib nec eisdem semper
eueniunt: om̃s tam̃ aliquib. & aliquȩ om̃ib. Qͥa gͦ presene.
udiciũ tam gͣue sentio: merito futurum iudicium ꝑtimesco:
Et ideo ut possim illud euadere: dum adhuc tempꝰ suꝑ est. neces¬
se ẽ. penitere. Quomͦ scis si recipitur penitentia tua: Scio. quia
in die mandauit dñs miscdiam suam. Miscd̃ia dei ẽ. qd̾ peccatũ
hominis in p̃senti uita punit: ut et̾nam dampnationem homo
dat: ut p̾sentis mortalitatis utilitatem agnoscens ꝓ libacione
sua fut᷑a. libenter istas penalitates suscipiat. Hanc aut̃ miãm
animo susciperet. quicquid in tͥbulatione positus de utilitate tri¬
bulationis audiret. Sequit᷑. sicut alia translatio ht̃. & nocte
declarauit. Sub auditur ipsam miscd̃iam. Qd̃ enĩ indie. idest

Expanded text:
sunt communes et quotidianae poenalitates; excelsa, excrescentes et sunt communes et quotidianae poenalitates; excelsa, excrescentes et singulares adversitates; quae nec eaedem omnibus nec ejusdem semper eveniunt; omnes tamen aliquibus, et aliquae omnibus. Quia ergo praesens judicium tam grave sentio, merito futurum judicium pertimesco. Et ideo ut possim illud evadere, dum adhuc tempus superest, necesse est poenitere. Quomodo scis, an recipiatur poenitentia tua? Scio quia in die mandavit Dominus misericordiam suam. Misericordia Dei est, quod peccatum hominis in praesenti vita punit, ut aeternam damnationem homo dat, ut praesentis mortalitatis utilitatem agnoscens, pro liberatione sui futura, libenter istas poenalitates suscipiat. Hanc autem misericordiam animo susciperet quidquid in tribulatione positus de utilitate tribulationis audiret. Sequitur sicut alia Translatio habet: Et nocte declaravit, subauditur ipsam misericordiam. Quod enim in die, id est
Abbreviated transcription (Latin):
accusante condempnat᷑. Hoc aut̃ totum ubi cognoscimꝰ: In
uoce tataractarum tuarun. id ẽ. insermone p̾dicatorum tuoꝵ.
Qui p̾dicatores ideo cataractȩ dicunt᷑: quia eis pluiiam doct᷑¬
ne stillantib cordis humani terra infundit᷑. In uoce gͦ cataracta¬
rum audimus. qd̾ sicut olim cassa ñ fuit in peccantib cõmina¬
tio mortis: ita nunc qͦ cassa non erit. in peccato ꝑseuerantibꝰ
comminatio dampnationis. Quomͦ aut̃ scimꝰ quod antiqua cõ¬
minatio cassa ñ fuerit : Oñis iam exꝑim̃to didicimus. quam ni¬
mis uerum fuerit. qͦd peccanti homini olim comminatꝰ est deus.
Quomꝰ didicimus : Omĩa excelsa tua: & fluctus tui suꝑ me tran¬
sierunt. Sicut uolumina undarum suꝑ naufragum. alia pꝰ alia
ꝑtranseunt. & obruunt. donec conquassatum & confractum
mortalem. aliȩ atq alie conquassantes & confringentes ꝑtͣnseunt.
& candem deficientem in ꝓfundum mortis de mergunt. Fluctus

Expanded text:
usante condemnatur. Hoc autem totum cognovimus. In voce cataractarum tuarum, id est in sermone praedicatorum tuorum. Qui praedicatores ideo cataractae dicuntur, quia eis pluviam doctrinae stillantibus, cordis humani terra infunditur. In voce ergo cataractarum audivimus quod sicut olim cassa non fuit in peccantibus comminatio mortis, ita nunc quoque cassa non erit in peccato perseverantibus comminatio damnationis. Quomodo autem scimus quod antiqua comminatio cassa non fuerit? Omnes jam experimento didicimus, quam nimis verum fuerit, quod peccanti homini olim comminatus est Deus. Quomodo didicimus? Omnia excelsa tua et fluctus tui super me transierunt. Sicut volumina undarum super naufragium alia post alia pertranseunt et obruunt, donec conquassatum et confractum hominem mortalem aliae atque aliae conquassantes et confringentes pertranseunt, et tandem deficientem in profundum mortis demergunt. Fluctus