comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cedit ĩpediat: sic meditꝰ aĩaꝵ deꝰ
mittit tribulationes:. quibꝰ affli¬
tta et huiliata gaudiũ uertat ĩ
luctũ. reuelationẽ putet illusio¬
sionẽ Unde fit ut et uãĩtate
careat: et u̾itas reuelatioĩs nõ
ꝑeat Sic pauli extollẽtia per sti¬
mulõs carius repͥmit᷑: et ipse re¬
uelatiõibꝰ trebris attollitur Sic
zacharie ĩfidelitas lĩgue obligati¬
one multat᷑: et angẽli ueritas suo
ĩtempore manifestanda nõ muta¬
tur Dic sic ꝑ gloriã ⁊ ignobilita¬
tem sancti ꝓ ͭ ꝓficiũt dũ ĩter sin¬
gularia dona que recipiũt cõi ho¬
mmũ uãitate pulsarise sẽtiũt
ut dũ ꝑ gratiã suꝑse aliqͥd tnũt
nõ obliiscãt᷑ qd sũt Sed quid
de reuelatiõibꝰ ad curiositatẽ: De
quibꝰ ut ertessũ hec ꝑ excessũ ĩter¬
oftendere uellẽ reꝓbũ ãgelũ ante
casũ suũ sic potuisse p̾uidere illã
quã post accepit ĩ reprobos hoĩes

Expanded text:
cedit, impediat: sic medicus animarum Deus cedit, impediat: sic medicus animarum Deus mittit tribulationes, quibus afflicta et humiliata, gaudium vertat in luctum, revelationem putet illusionem. Unde fit ut vanitate careat, et veritas revelationis non pereat. Sic Pauli extollentia per stimulos carnis reprimitur , et ipse revelationibus crebris attollitur. Sic Zachariae infidelitas linguae obligatione mulctatur , et angeli veritas suo in tempore manifestanda non mutatur. Sic per gloriam et ignobilitatem sancti proficiunt, dum inter singularia dona quae recipiunt, communi hominum vanitate pulsari se sentiunt: ut dum per gratiam supra se aliquid cernunt, non obliviscantur quod sunt. 38. Sed quid de revelationibus ad curiositatem? De quibus ut haec per excessum interostendere vellem, reprobum angelum ante casum suum sic potuisse praevidere illam, quam post accepit, in reprobos homines
Abbreviated transcription (Latin):
uidere nõ potuit Sic iosepħ cũ suã¬
patriarchã in suꝑbiam credidexim
ĩtidisse: sed ut erꝰ exẽplo pateat. ꝙ
dat ĩ eo qp̾ sua sõma adhuc ado¬
lescẽtulꝰ narzabat quoꝵ tũc miste¬
riũ ignorabat. uanitatẽ posie no¬
tari: ego tñ mifterio magis siue
sĩplicitati pueri deputãdũ arbitror
q̃ uanitati Que tñ si qua fuit:
per ea q̃ passus legit᷑ potuit expi¬
ari Nlõnullis enĩ aliqͣ aliqñ dese
ꝑ reuelationẽ iocũda mõftrantur
que et si humanꝰ aĩmꝰ absq ulla
uauitate scire nõ potest. nõ minꝰ
ideo eueĩet qd mõstratũ est: sic tñ
ut illa uaĩtas ĩpimita nõ sit. qͣ de
magnitudĩe aut reuelatioĩs aut
ꝓmissionis ĩ se uel leuiter exulta¬
uit Situt enĩ meditꝰ nõ solum
unguẽto. sed et igne utitͥ ⁊ ferro
quo om̃e qd̾ in wanere sanando
suꝑfluũ extreuerit. secet et urat
nẽ sanitatẽ que ex unguẽto pro¬

Expanded text:
videre non potuisti. 37. Sic Joseph cum pravidere non potuisti. 37. Sic Joseph cum prapatriarcham in superbiam crediderim incidisse: sed ut ejus exemplo pateat, quod dat in eo quod somnia sua adhuc adolescentulus narrabat, quorum tunc mysterium ignorabat, vanitatem posse notari; ego tamen mysterio magis sive simplicitati pueri deputandum arbitror, quam vanitati. Quae tamen, si qua fuit, per ea quae passus legitur, potuit expiari. Nonnullis enim aliqua aliquando de se per revelationem jucunda monstrantur, quae etsi humanus animus absque ulla vanitate scire non potest, non minus ideo eveniet quod monstratum est; sic tamen ut illa vanitas impunita non sit, qua de magnitudine revelationis aut promissionis in se vel leviter exsultavit. Sicut enim medicus, non solum unguento, sed igne utitur et ferro, quo omne quod in vulnere sanando superfluum excreverit, secet et urat, ne sanitatem, quae ex unguento pro
Abbreviated transcription (Latin):
locũ. affectasti suꝑ illos dñiũ qͦs
quadã tue aftutie claritate ꝑfun¬
deres. tue malicie estibꝰ ĩflãmares.
ut qmodo altissimꝰ sua sapientia
ac bonitate oĩbus filiis chediẽtie
preerat : ita et tu suꝑ om̃s filios
suꝑbie rex cõftitut᷑. tua eos aftu¬
ta malicia. at maliciosa astucia
regeres: ꝑ qd̃ altissimo simils
esses Sed mixor cũ ĩ presciẽtia
dei tuũ p̾uideris prĩcipatũ: cur
nõ ĩ cadem preuidisti et pcipitiũ
Nam si preidisti : q̃ in sania fuit
ut tũ tãta miseria cuꝑes pͥncipari
ut males misere uruere pesse. qr
feliciter subesse. Aut nõ expediebat
partitipẽ esse plagarũ ularũ lu¬
mĩosarũ : qͣ prĩcipẽ tenebrarum
harũ: Sed credibiliꝰ est ꝙ non
preiudisti i aut ꝓpt̾ illã tausã quã
suꝑius dixi. quia dei bonitatem
attẽdẽs dixisti ĩ corde tuo nõ reqͥret
ꝓpt̾ quod o ĩpie deũ irritasti: aut qr
trabes excreuit : qua ĩtposita casũ

Expanded text:
locum, affectasti super illos dominium, quos locum, affectasti super illos dominium, quos quadam tuae astutiae claritate perfunderes, tuae malitiae aestibus inflammares: ut quomodo Altissimus sua sapientia ac bonitate omnibus filiis obedientiae praeerat, ita et tu super omnes filios superbiae rex constitutus, tua eos astuta malitia, ac malitiosa astutia regeres, tia Dei tuum praevideris principatum, cur non in eadem praevidisti et praecipitium? Nam si praevidisti, quae insania fuit, ut cum tanta miseria cuperes principari, ut malles misere praeesse, quam feliciter subesse? An non expediebat participem esse plagarum illarum luminosarum, quam principem tenebrarum harum? Sed credibilius est, quod non praevidisti: aut propter illam causam, quam perius dixi, quia Dei bonitatem attendens, dixisti in corde tuo. Non requiret , propter quod, o impie, Deum irritasti; aut quitrabes excrevit, qua interposita casum
Abbreviated transcription (Latin):
tibi uidẽdũ ad ĩuidẽdũ dũtaxat
ꝑmittit᷑: dũ suspẽsus in aexe.
destẽdẽtes quidẽ ꝑ te et ascẽdẽtes
angelos ĩtueris: sed quid uel au¬
diant ĩ celis. uel nũcient ĩ celis¬
terris. penitus nescis ¶lucifer
qui mane oriebaris. ĩmo nõ iã
luciter. sed noctifer. aut etiam
mortifer ÷ rectꝰ cursus erat tuus
ab oriente ad meridiẽ. et tu pre¬
postero ordine tendis ad aqͥlonẽ
Quãtomagis ad alta festinas:
tãto celerius ad octasũ declinas
Delim tamẽ turiosius ocuxiose
ĩtẽtionẽ tue curiositatis ĩqͥrere
Ponã inquis sedẽ meã ad aqͥlonẽ
Nec aquilonẽ hũc corꝑalẽ: nec
sedẽ hãc cũ sis sp̃s ĩtelligo mat̾ialẽ
Puto autẽ ꝑ aqlonẽ reprobãdos
homines fiisse designatos: per
sedẽ. potestatẽ in illos Qs utiq
ĩ presciẽtia dei. quãto ei uicinior
tanto ceteris ꝑspicatior p̾uidens
nullo quidẽ radis sapiẽtie radio
choruscãtes. nullo spixitꝰ amore
feruẽtes ⁊ uelut uacuũ reppereris

Expanded text:
idendum duntaxat permittitur: dum suspensus in aere, descendentes quidem per te, et ascendentes Angelos intueris; sed quid vel audiant in coelis, vel nuntient terris, penitus nescis. 36. O Lucifer, qui mane oriebaris, imo non jam lucifer, sed noctifer, aut etiam mortifer, rectus cursus tuus erat ab oriente ad meridiem, et tu praepostero ordine tendis ad aquilonem? Quanto 574 magis ad alta festinas, tanto celerius ad occasum declinas. Velim tamen curiosius, o curiose, intentionem tuae curiositatis inquirere. Ponam, inquit, sedem meam ad aquilonem . Nec aquilonem hunc corporalem, nec sedem hanc cum sis spiritus intelligo materialem. Puto autem per aquilonem, reprobandos homines fuisse designatos; per sedem, potestatem in illos. Quos utique in praescientia Dei, quanto ei vicinior, tanto caeteris perspicacior praevidens, nullo quidem sapientiae radio coruscantes, nullo spiritus amore ferventes, velut vacuum repereris
Abbreviated transcription (Latin):
ule totũm elegerit sibi In terra
nõ potes: quia scabellũ pedũ eiꝰ
est Ter. a enĩ locus solidus est:
ubi sedet ecclesia fũdata supra fir¬
mã petrã Eͥd facies. E telo pul¬
sus: ĩ terris remanere nõ potes
Elige ergo tibi ĩ aere locũ. nõ ad
sedẽdũ sed ad uolandũ. ut qui tẽp¬
tasti tõcutere statũ eternitatis :
penã sẽtias ꝓprie fluctuatioĩs Le
ergo fluctuante ĩter celũ et terrã
sedet dñs suꝑ soliũ excelsũ et ele¬
uatũ. et plena est oĩs terra maies¬
tate eius. ut nusqͣ nisi in aere
ĩueĩas locũ EE raphin nãq aliis
quidẽ alis iue cõtẽplatioĩs de thro¬
no ad scabellũ. de stabello ad thro¬
nũ uolantia alis caput dñi pedest
uelantia ad hoc ibi posita puto:
cherubin prchibetur ĩgressus. ita
et ꝑ seraphin tue turiositati modꝰ
ĩponat᷑. qͣturꝰ nec celi iã magis
ĩpudẽter qͣ prudẽtex archana rime¬
ris. nec ecclesie misteria cognosca

Expanded text:
ille totum elegerit sibi. In terra ille totum elegerit sibi. In terra non potes, quia scabellum pedum ejus est. Terra etenim locus solidus est, ubi sedet Ecclesia, fundata supra firmam petram. Quid facies? E coelo pulsus, in terra remanere non potes. Elige ergo tibi in aere locum, non ad sedendum, sed ad volandum: ut qui tentasti concutere statum aeternitatis, poenam sentias propriae fluctuationis. Te ergo fluctuante inter coelum et terram, sedet Dominus super solium excelsum et elevatum, et plena est omnis terra majestate ejus , ut nusquam nisi in aere invenias locum. 35. Seraphim namque aliis quidem alis suae contemplationis de throno ad scabellum, de scabello ad thronum volantia, aliis caput Domini pedesque velantia, ad hoc ibi posita puto, er Cherubin prohibetur ingressus, ita et per Seraphin tuae curiositati modus imponatur: quatenus nec coeli jam magis impudenter, quam prudenter arcana rimeris, nec Ecclesiae mysteria cognoscas
Abbreviated transcription (Latin):
nõ metius ideoq audacter con¬
mittis tulpã de qͣ falso tibi pro¬
mittis ĩpunitatem. iã ecce iuftũ
senties quẽ bonũ nofti. tadens
ĩ foueã quã paras auctori: ut
dũ scilicet talẽ in eũ penã ma¬
chinaris. qͣ tamẽ ualeat carere si
uelit. sed ut putas nõ ualeat uelle
et ideo nec tarere ea utiq boĩtate
qua neminẽ exꝑtꝰ es illũ punisse.
talẽ iustꝰ deꝰ iustissime ĩ te retor¬
queat penã. qui nec ualet nͨ de¬
bet pati suã ĩpune bõitatẽ offẽdi:
sit utiq tẽꝑãs ĩ uĩdicta sentẽtiã
ut si ueus resipiscere non neget
ueniã: secũdũ tamẽ duritiãtuã
et cor ĩpenitẽs. nõ possis uelle:
et ideo nec pena carere Sed iam
audi calũpiiã Celũ ĩquit mͥ se¬
des est: terra autẽ scabellũ pedũ
meorũ Non dixit oriẽs aut ecci¬
dens: aut una aliqua teli plaga.
sed totũ celũ michi sedes est Nõ
potes ergo ĩ parte sedere teli: tũ

Expanded text:
non metuis; ideoque audacter comnon metuis; ideoque audacter committis culpam, de qua falso tibi promittis impunitatem: jam ecce justum senties, quem bonum nosti, cadens in foveam, quam paras auctori: ut dum scilicet talem in eum poenam machinaris, qua tamen valeat carere si velit, sed ut putas non valeat velle; et ideo nec carere ea utique bonitate, qua neminem expertus es illum punisse: talem justus Deus justissime in te retorqueat poenam, qui nec valet, nec debet pati suam impune bonitatem offendi: sic utique temperans in vindicta sententiam, ut, si velis resipiscere, non neget veniam; secundum tamen duritiam tuam et cor impoenitens, non possis velle, et ideo nec poena carere. 34. Sed jam audi calumniam: Coelum, inquit, mihi sedes est, terra autem scabellum pedum meorum . Non dixit, Oriens, aut Occidens, aut Una aliqua coeli plaga: sed, Totum coelum mihi sedes est. Non potes ergo in parte sedere coeli, cum
Abbreviated transcription (Latin):
Het inquã iniquitas. non ira
momentanea. sed odio digna
est lẽpiterno qua tuo dustissimo
et altissimo dño licet ĩuito. desi¬
deras tamẽ ac speras equari:
quatinꝰ sẽꝑ uideat qd̃ doleat ⁊
dũ te socium habeat cũ nolit. nͨ
deiciat tũ possit: quĩpotiꝰ eligat
ipse dolere. qͣͣ te patiatur ꝑire
Possit quidẽ deicere si uelit. sed
pre dulcedĩe ut estimas uelle nõ
possit Certe si talis est qualẽ
putas: tãto nequiꝰ agis si non
amas Et si illt alqũid fieri
patitur cõtra se. potiꝰ quã ipłe
aliquid fatiat tontra te: quãta
malitia est ut uel tu nõ parcas
illi : qui sibi nõ partit ꝑendo
tibi: Absit tamẽ ab eiꝰ ꝑfectioe
ut quia dulcis est iuftꝰ nõ sit
quasi simul dulcis et iuftus esse
nõ possit: cũ melior sit iusta
dulcedo qͣ remisla: ĩmo uirtus
nõ sit dultedo sine iustitia. Quia
igitur gratuite dei bonitati qua
gratis factus es. ĩgratꝰ existis:
iufticiã uero quã ex ꝑtus nõ es

Expanded text:
 inquam, iniquitas, non ira momentanea, sed odio digna est sempiterno, qua tuo dulcissimo et altissimo Domino, licet invito, desideras tamen ac speras aequari, quatenus semper videat quod dolcat, dum te socium habeat cum nolit, nec dejiciat cum possit; quin potius eligat ipse dolere, quam te patiatur perire; possit quidem dejicere si velit, sed prae dulcedine, ut aestimas, velle non possit. Certe si talis est qualem putas, tanto nequius agis, si non amas. Et si ille patitur aliquid fieri contra se potius, quam ipse aliquid faciat contra te; quanta malitia est, ut vel tu non parcas illi, qui sibi non parcit, parcendo tibi? Absit tamen ab ejus perfectione, ut quia dulcis est, justus non sit, quasi simul dulcis et justus esse non possit: cum melior sit justa dulcedo, quam remissa; imo virtus non sit dulcedo sine justitia. Quia igitur gratuitae Dei bonitati, qua gratis factus es, ingratus existis, justitiam vero quam expertus non es,
Abbreviated transcription (Latin):
phemias cõtumeliasq euo¬
mebat in sc̃m : dicẽs hypotri¬
tã q. ĩuasorẽ aliene heredita¬
tis : sed ꝙ salutiei illius ĩ¬
ꝓperãs. At ille nichil respõ¬
dit ei. sicut erat uerecũduᷤ
ꝙ mitis: sed dñs respõdit
ꝓ eo. Bersa illa ĩ insaniã
est . dño iudicãte ÷ & crebri
uocib cdamitãs se fuffosa¬
ri a malachia: morte de¬
mũ horẽda luit pecti bla¬
sphemie. Sic misera assu¬
mẽs aduersus malachiã
improperiũ helysei: uere
illũ sibi alterũ exꝑta est
helyseñ . Porro quia cau¬
sa pestilentie cuiusdã orte
in ciuitate. młtitudinẽ cle¬
ri ꝙ populi sollẽpniter cũ¬
memoria sc̃o. ⁊ũ tũc fora ͦ
eduxerat: ne hoc quidẽ
pretereũdũ quod orãte
malachia. pestilẽtia illico
cõquieuit. Ex hoc iã qui

Expanded text:
s contumeliasque evomebat in Sanctum, dicens hypocritam et invasorem alienae haereditatis, sed et calvitiei illius improperans. At ille nihil respondit ei, sicut erat verecundus et mitis: sed Dominus respondit pro eo. Versa illa in insaniam est, Domino judicante: et crebris vocibus clamitans se suffocari a Malachia, morte demum horrenda luit peccatum blasphemiae. Sic misera assumens adversus Malachiam improperium Elisaei , vere illum sibi alterum experta est Elisaeum. 30. Porro quia causa pestilentiae cujusdam ortae in civitate, multitudinem cleri et populi solemniter cumemoria sanctorum tunc foras eduxerat, ne hoc quidem praetereundum, quod orante Malachia, pestilentia illico conquievit. Ex hoc jam, qui
Abbreviated transcription (Latin):
assurgit ei potius qͣz insur¬
git. Ubi q̃so signũ o homo
quod dederas in mortem
põtificis: Hoc magis ho

Expanded text:
assurgit ei potius quam insurgit. Ubi, quaeso, signum, o homo, quod dederas in mortem Pontificis? Hoc magis ho
Abbreviated transcription (Latin):
tonitrua ⁊ horribilis sp̃s
procellarũ dĩe ultimũ mi¬
nitãtur: ucinãq elemẽ¬
ta intentãt omĩa mortẽ
Et ut scias lector quod or̃o
malachie cõcusserit ele

Expanded text:
a et horribiles spiritus procellarum, diem ultimum minitantur, vicinamque elementa intentant omnia mortem. 23. Et ut scias, lector, quod oratio Malachiae concusserit ele
Abbreviated transcription (Latin):
ecce ego uobiscũ sũ oĩbꝰ diebꝰ
usq ad cõsũmationẽ seculi De¬
inde sepultus apud nos est. no¬
bis specialiter hoc opꝰ incũbit
Quid quod me ĩter spetiales
amicos sc̃ts ille habebat : et eo
loci. ut nulli in hac ꝑte glorie
secũdũ fuisse me credam: Nec
mercede uacat mͥ tãte familia¬
ritas sanctitatis Primicias
iã accepi In extremis positus
erat ⁊ immo ĩ principiis iux ta
illud: cũ cõsũmatꝰ fuerit homo
tũc incipit Accurri ego: ut be¬
nedictio morituri suꝑ me ueni¬
ret: It ille cũ iam mẽbra alia
mouere nõ posset : fortis ad
dandã benedictionẽ. eleuatis
benedixit mͥ: et benedictionẽ

Expanded text:
Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem saeculi . Deinde sepultus apud nos est: nobis specialiter hoc opus incumbit. Quid quod me inter speciales amicos Sanctus ille habebat, et eo loci, ut nulli in hac parte gloriae secundum fuisse me credam? Nec mercede vacat mihi tantae familiaritas sanctitatis: primitias jam accepi. In extremis positus erat, imo in principiis, juxta illud: Cum consummatus fuerit homo, tunc incipit . Accurri ego, ut benedictio morituri super me veniret. At ille cum jam membra alia movere non posset, fortis ad dandam benedictionem, elevatis benedixit mihi, et benedictione
Abbreviated transcription (Latin):
re pro xp̃o. Et surgẽs ce¬
pit ire: flentibus cũctis
.x. supplicãtibus ne tãtũ
cuperet pro xp̃o mori. ut
tãtũ xp̃i gregẽ desolatũ re¬
linqueret. Uerũ ille totã
spẽ suam ponens in dñs.
tota alacritate prexit.
tribus tãtũ comitatus

Expanded text:
re pro Christo. » Et surgens, coepit ire flentibus cunctis et supplicantibus, ne tantum cuperet pro Christo mori, ut tantum Christi gregem desolatum relinqueret. 26. Verum ille totam spem suam ponens in Domino, tota alacritate perrexit, tribus tantum comitatus
Abbreviated transcription (Latin):
uidit uirũ ludẽtem subula. cre¬
brisq sulcantẽ tractibꝰ nescio
quo notabili modo parietẽ Et
solo uisu offensus puer. serius
qd̾ leuitatẽ redoleret ÷ resiliuit
ab eo: ac deinceps illũ nec uide¬
re curauit Ita cũ esset ftudio¬
sissimꝰ litterarũ: pre honestota¬
men spreuit eas uirtutis ama¬
tor Tali quodã p̾ludio puer p̾pa¬
rabat᷑ adeũ qͥ se mãebat ĩ fortiori
et ate ꝯflutũ: iã ip̃e adusariũ
prouocabat Et malachie quidẽ
pueritia sic erat Porro adolescẽ¬
tiã simili transiuit simplicitate
⁊ puritate: nisi qd̾ crescẽte eta

Expanded text:
vidit virum ludentem subula, crevidit virum ludentem subula, crebrisque sulcantem tractibus nescio quo notabili modo parietem. Et solo visu offensus puer serius, quod levitatem redoleret, resilivit ab eo, ac deinceps illum nec videre curavit. Ita cum esset studiosissimus litterarum, prae honesto tamen sprevit eas virtutis amator. Tali quodam praeludio puer praeparabatur ad eum, qui se manebat in fortiori aetate conflictum: jamque ipse adversarium provocabat. Et Malachiae quidem pueritia sic erat. Porro adolescentiam simili transivit simplicitate et puritate: nisi quod crescente aeta
Abbreviated transcription (Latin):
St uicus ꝓpe ciuitatẽ in quo
discebat puer: quo magift̾ eius
frequẽter ꝑgere solitꝰ erat illo
solo comite Illo eũtibꝰ ãbobus
ꝑiter : ipse ut postea referebat
retrahebat pedẽ: siftebat gͣdũ ÷¬
⁊ stans a tergo magistri. illo qͥdẽ
nõ cõperiẽte expãsis ad celum
manibus raptim qͦdãmõ ac ue¬
luti iaculatã emittebat or̃onẽ:
et sic dissimulãs. magistrũ de¬
nuo seq̃batur Istiusmodi ꝑio
furto: puer sepius eludebat co¬
mitẽ pariter ⁊ magiftrũ Non
est dicere oĩa. q̃ eius principia.
colore bone ĩdolis decorauere:
ad maiora atq utiliora currẽdũ
Unũ tamen refero adhut: qd̃
hoc meo quidẽ iudicio. nõ modo
bone sed ⁊ magne ĩ puero dede¬
rit ĩsigne speĩ
Excitus aliqñ opinione cu¬
uisdã magistri: erat enĩ famo¬
sus in disciplinis quas dicũt
liberales: adiuit illũ discendi
cupiditate Nuippe extremaiã
pueritie captãs: ad eas litteras
hanelabat S ntrãs uero domũ.

Expanded text:
st vicus prope civitatem, in qua discebat puer, quo magister ejus frequenter pergere solitus erat, ipso solo comite. Illo euntibus ambobus pariter, ipse, ut postea referebat, retrahebat pedem, sistebat gradum, et stans a tergo magistri, illo quidem non comperiente, expansis ad coelum manibus, raptim quodammodo, ac veluti jaculatam emittebat orationem: et sic dissimulans, magistrum denuo sequebatur. Istiusmodi pio furto puer saepius illudebat comitem pariter et magistrum. Non est dicere omnia, quae ejus principia colore bonae indolis decoravere: ad majora atque utiliora currendum. Unum tamen refero adhuc, quod hoc, meo quidem judicio, non modo bonae, sed et magnae in puero dederit insigne spei. Excitus aliquando opinione cujusdam magistri erat enim famosus in disciplinis, quas dicunt liberales, adivit illum discendi cupiditate. Quippe extrema jam pueritiae captans, ad eas litteras anhelabat. Intrans vero domum,
Abbreviated transcription (Latin):
m̃ris mee: .&. ĩ subidm genit̾ts
dies: s paricos. Qͥd uero ille in¬
cissim nobis: Nẽpe hilare. nẽp
bonũ x q̃ iocũdũ agebat hospi¬
tẽ apd̃ eos. quos nimirũ uidẽ
tenuimus p̃sentiã eiꝰ .x. tenem
Ĩ quatuor aut quĩq dies hui¬
cũ esce die sollẽpni bti luce euã¬
geliste. milla ĩ cõuẽtu sua illa
scã deuotõe celebrata. febre cor¬
repł᷑ lecto distubuit .s. nos cũ
illo om̃s. Extrema gaudii nĩ
meror occupat: moderatior tñ
dos uł accipiẽdi. Cui ñ dulte in¬
dere illũ: cuini dulciꝰ muistran
illi: Utrũq suaue: utrũq salu¬
tare. Et humaĩtatis erat prebe
obleqͥũ. ⁊. ꝓfectus cuiq sui. cũ
grãm reportaret. Assiltẽ om̃s :
om̃s solliciti erãt cra frequẽs mi¬
nisteriũ: medisamẽta ꝑq̃rere:
adhibe fomẽta: urgẽ sepiꝰ ad
gustãd̾. Ad quos ille. Sñ cã iqͦt¬

Expanded text:
ris meae, et in cubiculum genitricis dies, sed paucos! Quid vero ille vicissim nobis? Nempe hilarem, nempbonum, et quam jucundum agebat hospitem apud eos, quos nimirum videre tenuimus praesentiam ejus, et tenemus. Jam quatuor aut quinque dies hucum ecce die solemni beati Lucae evangelistae, Missa in conventu sua illa sancta devotione celebrata, febre correptus, lecto decubuit: et nos cum illo omnes. Extrema gaudii nostri moeror occupat, moderatior tameidos, vel accipiendi. Cui non dulce videre illum? cui non dulcius ministrare illi? Utrumque suave, utrumque salutare. Et humanitatis erat praebere obsequium, et profectus cuique sui, cum gratiam reportaret. Assistere omnes, omnes solliciti erant circa frequens ministerium: medicamenta perquirere, adhibere fomenta, urgere saepius ad gustandum. Ad quos ille: « Si
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ sũ eo uenerãt. fidẽtius ĩstarẽt
dicẽtes ñ oportere diffidere de
uita: nec enĩ signa mortis in
eo aqua apparerẽt: oportet ĩq̃t
hoc anno malachiã exire de
corꝑe. Et ĩfert. Ecte appropĩqͣt
dies: quẽ uł̃ optime noltis. oꝑ
tam sꝑ ip̃m fore diẽ resolutõis
mec. Scio cui credidi .⁊. certus
sũ: ñ frandabor reliqͦ desiderii
mei. q̃ patẽ ĩa teneo. Qui me
negabit. Quod adhoc corpusdm
attinet ħ req̃es mea: qd̃ ad a¬
nimã dñs ꝓuidebit. qui saluo̾
facit spantes ĩse. Nec parũ sper
repositũ m ĩ die illa: qͣ mortui
tãta a uiuis bñficia ĩpẽdũtur
Nec lõge aberat dies ip̃a: cũ
talia loq̃reͬ. Interea iubet se
sacro oleo ũgi. Exeũte cõuẽ¬
tu frm̃ ut sollẽpniter fieret
ñ sustinuit ut ad se astederẽt:
ip̃e descẽdit ad eos.Iacebat siq̃dẽ
ĩ solario: domo suꝑiori. Un¬
gitur ÷ ⁊. sũpto uiatico. fr̃m se¬
lectũ reu̾titur. Alto de solio des¬
cẽdebat pedib sus: s. rurłũ in¬

Expanded text:
 cum eo venerant, fidentius instarent dicentes, non oportere diffidere de vita; nec enim signa mortis in eo aliqua apparerent: « Oportet, » inquit, « hoc anno Malachiam exire de corpore. » Et infert: « Ecce appropinquat diestavi semper ipsum fore diem resolutionis meae. Scio cui credidi, et certus sum; non fraudabor reliquo desiderii mei, qui partem jam teneo. Qui me negabit. Quod ad hoc corpusculum attinet, hic requies mea: quod ad animam, Dominus providebit, qui salvos facit sperantes in se. Nec parum spei repositum mihi in die illa, qua mortuis tanta a vivis beneficia impenduntur » Nec longe aberat dies ipsa, cum talia loqueretur. Interea jubet se sacro oleo ungi. Exeunte conventu fratrum ut solemniter fieret, non sustinuit ut ad se ascenderent: ipse descendit ad eos. Jacebat siquidem in solario domus superioris. Ungitur, et sumpto lectum revertitur. Alto de solario descendebat pedibus suis, et rursum n
Abbreviated transcription (Latin):
bis susceptus ẽ: tãquã
uerus ab occidẽte nemẽs. i¬
sitans nos oriens exalto. O
ꝙtũ nr̃e clareualli irradians
sol ille claritatis adauxit. ꝙͣ
iocũdus ad eiꝰ ĩtroitũ dies fest̾
illurit nobis. Ser dies quã de

Expanded text:
bis susceptus est, tanquam verus, ab Occidente veniens, visitans nos Oriens ex alto. O quantum nostrae Clarae Valli irradians sol ille claritatis adauxit! quam jucundus ad ejus introitum dies festus illuxit nobis! Haec dies, quam fe
Abbreviated transcription (Latin):
Que cõcepit &. ꝓeꝑit filias
quĩq ÷ & sic młtiplicato se¬
mine augescit in dies nus
mõchorũ: iuxta desideriũ
& uaticiniũ malachie. Nũs
iã repctamꝰ ordiũe narra¬
nobis ꝓspere ꝑuenit sotiã.
Et inu̾enit dauid regẽ qui
ad huc hodis super ẽ. ĩ quo¬
dã sastello suo: tuiꝰ filius
infirmabatur ad mortem.
Ad quẽ iigressus. hororifi¬
ce a rege susceptusͤ: & huiliter
exoratus ut sanaret filiũ
suũ. aqua cui benedixit as¬
persit iuuenẽ & intuẽs in
eũ ait. Confide fili: nõ mo¬
rieris hac uice. Dixit hoc:
patris: damor & streꝑitꝰ tociꝰ
exultãtis familie. Exiit ser¬
mo ad om̃s ÷ nec enĩ quod
in domo regia & regis acci¬
derat filio latere potuit. Et
ecce ubiq resultãs gr̃arũ
actio & uox laudis: tũ pro
salute dñi. tũ ꝓ miraculi
nouitate. Henricus ẽ iste.
nã uuut ad hus unicus pa¬
tris sui̾miles fortis ⁊ pru¬
dõs: patrissans ut auĩt in

Expanded text:
Quae concepit, et peperit filias Quae concepit, et peperit filias quinque: et sic multiplicato semine, augescit in dies numerus monachorum, juxta desiderium et vaticinium Malachiae. Nunc jam repetamus ordinem narranobis, prospere pervenit in Scotiam. Et invenit David regem, qui adhuc hodie superest, in quodam castello suo: cujus filius infirmabatur ad mortem. Ad quem ingressus, honorifice a rege susceptus, et humiliter exoratus, ut sanaret filium suum; aqua, cui benedixit, aspersit juvenem, et intuens in eum, ait: « Confide, fili, non morieris hac vice. » Dixit hocpatris, clamor et strepitus totius exsultantis familiae. Exiit sermo ad omnes, nec enim quod in domo regia et Regis acciderat filio, latere potuit. Et ecce ubique resultans gratiarum actio, et vox laudis, tum pro salute domini, tum pro miraculi novitate. Henricus est iste: nam vivit adhuc unicus patris sui, miles fortis et prudens, patrizans, ut aiunt, in
Abbreviated transcription (Latin):
posuit caꝑiti eius: sed
& stolã cũ manipulo
dedit illi quib uti ĩter
offerẽdũ solebat. Et
salutatũ ĩ osculo paci ͤ
dimisit eũ : apłica ful¬
tũ bñdictioe ÷ auctori¬
tate. Qui reu̾tẽs ꝑ cla¬
rãuallẽ: suã scd̾am nobis
largitus ẽ bñdictionẽ. Et
alta suspiria trahens quod
nõ liceret sibi ꝓ suo deside¬
rio remanere. Hos inquit
interĩ ꝓͥ dro ut xctineatis ⁊
qui a uobis discãt quod noᷤ
postinod̾ doceãt. Et infert. Er̃t
nobis in semẽ: & ĩ semĩe isto
bñdicẽtur gẽtes: & ille gẽtes
que a dieb antiquis mochi
quidẽ nomẽ audier̃t. moͣ̃chũ
nõ uiderũt. Et dimissis qua¬
tuor a latere suo abiit. E
ꝓbati & digni ĩuẽti: m̾ochi
facti sũt. Post aliquod tẽ¬
pus cũ iã sc̃s eẽt in terra sua
similiter. Quib ꝑ aliquãtũ
tẽpꝰ instructis .s. eruditis cor¬
unus ex ip̃is. emisimꝰ eos:
adiũgẽtes de nr̃is quãti su¬
fficerẽt ad numerũ abbatie

Expanded text:
posuit capiti ejus: sed posuit capiti ejus: sed et stolam cum manipulo dedit, quibus uti inter offerendum solebat. Et salutatum in osculo pacis dimisit eum, apostolica fultum benedictione et auctoritate. 39. Qui revertens per Claram-Vallem, suam secundo nobis largitus est benedictionem. Et alta suspiria trahens, quod non liceret sibi pro suo desiderio remanere: « Hos, » inquit, « interim pro me, oro ut retineatis, qui a vobis discant, quod nos postmodum doceant. » Et infert: « Erunt nobis in semen, et in semine isto benedicentur gentes, et illae gentes, quae a diebus antiquis monachi quidem nomen audierunt, monachum non viderunt. » Et dimissis quatuor a latere suo, abiit: qui probati, et digni inventi monachi facti sunt. Post aliquod tempus, cum jam Sanctus esset in terra sua,est similiter. Quibus per aliquantum tempus instructis, et eruditis corunus ex ipsis, emisimus eos, adjungentes de nostris quanti sufficerent ad numerum abbatiae.
Abbreviated transcription (Latin):
donatũ ẽ. ¶Rensẽ integrũ
fecit ĩ urbe: losa sc̃a ꝑãm¬
bulãs .S. frequẽtãs sausa
or̃onis. Cũq per id tẽꝑis
sepe ac diligenter ab co
ẜ abhis q̃ cũ eo exãt. sũmꝰ
põtifex ĩquisisset ẽẽ patrie
mores gentis. statũ eccłia¬
rũ .& ¶ta in terra d̾s per
eũ oꝑatus fuisset: parãti
iã repatriare cõmisit uice
suas ⁊ per uniu̾sã hyber¬
mã legatũ illũ cõstituẽs.
Signifisatũ siquidẽ erat
ei ab ep̃o gisberto qui ut
supra memorauimꝰ tũc
tẽꝑͥis legatus extiterat:
quod iã nõ posset pre se¬
mo & debilitate corpori
uillisare. Post hec pctit
malachias cõfirmari
noue metropolis cõsti¬
tutõnẽ: & utriusq sedi¬
sibi pallia dari. Et cõfir¬
mationis quidẽ priuile¬
giũ mox accepit: de pa
celebrabis generale cõ¬
ciliũ: q sic coniuẽtia &
cõmuni uoto uniu̾sor
per honestas personas
requiretis palliũ & dabi¬
tur uobis. Deinde tollẽs
mittrã de capite suo. ĩ¬

Expanded text:
 integrum fecit in Urbe, loca sancta perambulans, et frequentans causa orationis. Cumque per id temporis saepe ac diligenter ab eo, et ab his qui cum eo erant, summus Pontifex inquisisset esse patriae, mores gentis, statum Ecclesiarum, et quanta in terra Deus per eum operatus fuisset: paranti jam repatriare commisit vices suas, per universam Hiberniam legatum illum constituens. Significatum siquidem erat ei ab episcopo Gilleberto, qui, ut supra memoravimus, tunc legatus exstiterat, quod jam non posset prae senio et debilitate corporis villicare. Post haec petit Malachias confirmari novae metropolis constitutionem, et utriusque sedis pallia sibi dari. Et confirmationis quidem privilegium mox accepit: « De palus terrae, celebrabis generale concilium: et sic conniventia et communi voto universorum per honestas personas requiretis pallium, et dabitur vobis. » Deinde tollens mitram de capite suo, im
Abbreviated transcription (Latin):
nãs głam. morã nõ susti¬
nuit: & mane sarpebat iter.
crugeldũ. ocurrit puella
muta. Orãte illo solutũ
batur recte. Se hinc uillã
ingrediẽs quã nominant
eccsĩam sc̃i mithaelis ÷ obla¬
łã sibi mulierẽ freneticã
ꝙ uinctã funib corã omi
ppło curat: x. dimissa ĩco¬
lumi ꝓficiscitur. Perue¬
mẽs uero ad portũ lapa¬
speri trãsitũ ibi per aliq̃t
dies prestolabatur : sed
mora ninme trãsiit
ociosa. Cõstruitur ĩterĩ
de uirgis ĩ septẽ tertis ora¬
toriuĩ: ip̃o iubẽte. ip̃o oꝑã¬
te pariter. Cõsũmatum
circũdedit uallo: atq
iiteriacẽs spaciũ ĩ cimi¬
teriũ bñdixit. Sane me

Expanded text:
nans gloriam, moram non sustinuit, et mane carpebat iter. Crugeldum, occurrit puella muta. Orante illo, solutum ebatur recte. Dehinc villam ingrediens, quam nominant ecclesiam Sancti-Michaelis, oblatam sibi mulierem phreneticam, et vinctam funibus, coram omni populo curat, et dimissa incolumi, proficiscitur. Perveniens vero ad portum Laperasperi, transitum ibi per aliquot dies praestolabatur: sed mora minime transiit otiosa. Construitur interim de virgis in sepem textis oratorium, ipso jubente, ipso operante pariter. Consummatum circumdedit vallo, atque interjacens spatium in coemeterium benedixit. Sane me
Abbreviated transcription (Latin):
prenuntiauerat secuturũ:
Dextera dñi fecit uirtutem
quia os dñi locutum ẽ ueri¬
tatem. Cessit duritia: qui¬
euit barbaries: et domus
exasperans paulatim lenire
cepit: paulatim correptionẽ
admittere. recipere discipli¬
nam. Fiunt de medio barba¬
rice leges: romane introdu¬
cuntur. Necipiuntur ubiq
eclesiastice cõsuctudines: cõ¬
trarie reiciuntur. Eredifitã¬
tur basilice ÷ ordinatur derus
in illis: sacramẽtorum rite
sollemnia celebrantur. Con¬
fessiones fiunt ÷ ad ccclesiam
conueniũt plebes: concubina¬
tus honeftat celebritas nup¬
tiarum. Postremo sic muta¬
ta in melius omnia: ut hodie
illi genti conueniat. quod dñs
per prophetam dicit. Qui
ante non populus meus. nũt
annos aliquot destrui ciurta¬
tem a rege aquilonaris par¬
tis hibernie: quia ab aquilo¬
ne panditur omne malum.
Et forte malum illud bene
utentibus bonum fuit. Q̾s
sit enim si tali flagello deus
delere uoluit masa antiqua
populi sui: Istius modi ma¬

Expanded text:
praenuntiaverat secuturum? praenuntiaverat secuturum? Dextera Domini fecit virtutem, quia os Domini locutum est veritatem. Cessit duritia, quievit barbaries; et domus exasperans paulatim leniri coepit, paulatim correptionem admittere, recipere disciplinam. Fiunt de medio barbaricae leges, Romanae introducuntur; recipiuntur ubique ecclesiasticae consuetudines, contrariae rejiciuntur; reaedificantur basilicae, ordinatur clerus in illis. Sacramentorum rite solemnia celebrantur, confessiones fiunt, ad ecclesiam conveniunt plebes, concubinatus honestat celebritas nuptiarum; postremo sic mutata in melius omnia; ut hodie illi genti conveniat, quod Dominus per prophetam dicit: Qui ante non populus meus, nunc annos aliquot destrui civitatem a rege aquilonaris partis Hiberniae, quia ab aquilone panditur omne malum . Et forte malum illud bene utentibus bonum fuit. Quis scit enim, si tali flagello Deus delere voluit mala antiqua populi sui? Istiusmodi Ma
Abbreviated transcription (Latin):
bat . anhelus quem xpristo
acquireret. Sed et foris
rura et oppida nichilommnꝰ
sepius percurrebat. cum
sancto illo comitata discipulo¬
rum suorũ: qui nũqͣz deerant
lateri eius. Ibat et crogabat
uel celestis ingratis tritici mẽ¬
suram. Nec uchebatur equo
sed pedes ibat: et in hoc iuirum
se apostolicũ probans. Ihũ bons
quanta passus est pro nomine
tuo bellator tuus a filus sce¬
leratis: quãta sustinuit ab
his ipłis. quibus et pro q̃bus
loquebatur bona tibi. Nuis
digne exprimat in quantis
ueratus : quibus affectus
sit contumeliis ⁊ quibus in¬
uirus lacessitus ÷ quotiens
lassus inedia. quotiens afsli¬
ctus in frigore et nuditate
Attamen cum his qui odexãt
pacem erat pacificus: instans
nichilominus oportune im¬
portune. Claffematus ob¬
lecrabat : imiuriatus obpo¬
nebat scutum pacientie: et
uincebat in bono malũ. Quid¬
ni ucisset: Perseuerauit
pulsans: et scd̃m ꝓmislionẽ.
tandem aliquando pussãti
apertũ est. Quomodo pote¬
rat non sequi quod saritas

Expanded text:
bat anhelus quem Christo acquireret. 17. Sed et foris rura et oppida nihilominus saepius percurrebat cum sancto illo comitatu discipulorum suorum, qui nunquam deerant lateri ejus. Ibat et erogabat vel ingratis coelestis tritici mensuram. Nec vehebatur equo, sed pedes ibat, et in hoc virum se apostolicum probans. Jesu bone! quanta passus est pro nomine tuo bellator tuus a filiis sceleratis! quanta sustinuit ab his ipsis, quibus et pro quibus loquebatur bona tibi! Quis digne exprimat, in quantis vexatus, quibus affectus sit contumeliis, quibus injuriis lacessitus, quoties lassatus inedia, quoties afflictus in frigore et nuditate? Attamen cum his qui oderunt pacem, erat pacificus, instans nihilominus opportune, importune. Blasphematus obsecrabat; injuriatus opponebat scutum patientiae, et vincebat in bono malum. Quidni vicisset? Perseveravit pulsans, et secundum promissionem tandem aliquando pulsanti apertum est . Quomodo poterat non sequi, quod veritas
Abbreviated transcription (Latin):
opus plurimũ. ubi ipsa pau¬
citas inter laicos ꝓropemodũ
ociosa uacaret: Non erat
quod desius fructificarent
officiis in populo nequam.
Nec enĩ in calesuis. aut pre¬
dicantis uox aut santantis
audiebatur. Quid faceret
adletha dñi:Aut cedendũ
turpiter: aut periculose cer¬
tandum. Sed qui se pastorẽ.
et nõ mercennariũ agnosce¬
bat: elegit stare qͣ fugere:
paratus et aruimã suã dare
pro oubus si oportuerit.
Et quamqͣͣ omnes lupi. et
oues nulle : stetit in medio
luporũ pastor intrepidus:
omnmodis argumẽtosus
quomodo faceret oues de
lupis. Monere cõmuniter.
secreto arguere. flere per singu¬
los: nũc aspere. nũc leniter
cõuenire ⁊ prout cuiq idebat
expedire. In quibus per hec
minus proferisset: cor con¬
tritũ et humiliatũ offerebat
pro eis. Quotiens noctes
totas peruigiles duxit. ex¬
tendens manus in or̃one.
Et cum uenire ad ecclesiã
uellenti: per uicos et platea
occurrebat inuitis: et cir¬
cuiens ciuitatem perquire

Expanded text:
opus plurium, ubi ipsa paucitas inter laicos propemodum otiosa vacaret? Non erat quod de suis fructificarent officiis in populo nequam. Nec enim in ecclesiis aut praedicantis vox, aut cantantis audiebatur. Quid faceret athleta Domini? aut cedendum turpiter, aut periculose certandum. Sed qui se pastorem, et non mercenarium agnoscebat, elegit stare quam fugere, paratus et animam suam dare pro ovibus, si oportuerit. Et quanquam omnes lupi, et oves nullae; stetit in medio luporum pastor intrepidus, omnimodis argumentosus, quomodo faceret oves de lupis. Monere communiter, secreto arguere, flere per singulos; nunc aspere, nunc leniter convenire, prout cuique expedire videbat. In quibus per haec minus profecisset, cor contritum et humiliatum offerebat pro eis. Quoties noctes totas pervigiles duxit, extendens manus in oratione! Et cum venire ad ecclesiam nollent, per vicos et plateas occurrebat invitis; et circumiens civitatem, perquire
Abbreviated transcription (Latin):
ria preliãtr. ut scilicet strenuꝰ in-¬
duftriusq miles. et c̾cũspectꝰ sit ad
crinib ac camisiis ꝓpria uobis uesti¬
gia obuoluitis: delicatas ac teneraᷤᷤ
manꝰ ãplis ⁊ c̾cũfluẽtib manicis
sepelitis Suꝑ hec oĩa est qͦd armati
cõsciẽtiã terret ÷ causa illa nmirũ
satis leiis ac friuola: qua uidelicet
talis p̃sumit:. et tã ꝑicłosa militia
Nõ sane ĩter uos aliud bella mo¬
uet litesq suscitat: nͥ at uerationa¬
brlis irratũdie motꝰ. aut ĩanis głe
appetitus. at t̾rene qͣliscũq posses

Expanded text:
ria praelianti, ut scilicet strenuus inria praelianti, ut scilicet strenuus industriusque miles et circumspectus sit ad  camisiis propria vobis vestigia obvolvitis, delicatas ac teneras manus amplis et circumfluentibus manicis sepelitis. Super haec omnia est, quod armati conscientiam magis terret, causa illa nimirum satis levis ac frivola, qua videlicet talis praesumitur et tam periculosa militia. Non sane inter vos aliud bella movet, litesque suscitat, nisi aut irrationabilis iracundiae motus, aut inanis gloriae appetitus, aut terrenae
Abbreviated transcription (Latin):
Dĩs igitur finis fruc tude se¬
scularis huius nõ dico milicie seo
malicie: si et occisor letalit pectat
et occisus et̾naliter perit: E ñuo
ut u̾bis utar apłi: et qͥ arat ĩ spe
debet arare: et qui tturat. in spe
fructꝰ ꝑcipiẽdi Qius gͦo milites.¬
tã hic tã stupẽdꝰ error. quis furor
hic tã nõ ferẽdꝰ: tãtis sũptibus
at laboribꝰ militare. stipediis uero
uullis nͥ aut mortis ãt t̾minis:
Oꝑitis eqͦs sericis: ⁊ pẽdulos nes¬
cio quos pãniculos loritis suꝑĩ¬
duitis Depĩgitis hastas. clipeos
et sellas: frena ⁊ talcaria auro
et argẽto. gẽnusq crũornatis:
et cũ tãta põpa pudẽdo furore. et
ĩpudẽti stupore ad mortẽ ꝓperatis:
Nlilitaria st̃ het ĩsignia: an mulie¬
bria potrꝰ ornamẽta: Nũqͥd forte
hostilis mucro reueribit᷑ aurũ:
gẽmis ꝓarcet: serita penetͣre nõ po¬
terit: Deniq qd̃ ip̃i seprꝰ certiusq
exꝑimini. tria eẽ precipue necefla¬

Expanded text:
is igitur finis fructusve saecularis hujus, non dico, militiae, sed malitiae; si et occisor letaliter peccat, et occisus aeternaliter perit? Enimvero, ut verbis utar Apostoli, Et qui arat, in spe debet arare; et qui triturat, in spe fructus percipiendi . Quis ergo, o milites, hic tam stupendus error, quis furor hic tam non ferendus, tantis sumptibus ac laboribus militare, stipendiis vero nullis, nisi aut mortis, aut criminis? Operitis equos sericis, et pendulos nescio quos panniculos loricis superinduitis; depingitis hastas, clypeos et sellas; frena et calcaria auro et argento, gemmisque circumornatis: et cum tanta pompa pudendo furore et impudenti stupore ad mortem properatis. Militaria sunt haec insignia, an muliebria potius ornamenta? Numquid forte hostilis mucro reverebitur aurum, gemmis parcet, serica penetrare non poterit? Denique, quod ipsi saepius certiusque experimini, tria esse praecipue necessa
Abbreviated transcription (Latin):
Mec mirũ. Uidẽs adẽe noctẽ ꝙͣ
expectauerat .⁊. ĩ ip̃a diescere
sibi: quasi de nocte trm̃phanᷤ.
uidetur ĩsultare tenebris .&.
quodamo loqui. Ia n dicã. for¬
sitã tenebre contulcabt me:
quia hec nox illuminatõ mã ĩ dili¬
cus meis. Et blãde cõsolans nos.
habete ĩq̃t turã mer: ego ur̃i si li¬
cuerit ñ oblunscar. Cicebit aut̃e.
Credidi ĩ deũ: s. omĩa possibilia

Expanded text:
Nec mirum. Videns adesse noctem quam Nec mirum. Videns adesse noctem quam exspectaverat, et in ipsa diescere sibi; quasi de nocte triumphans, videtur insultare tenebris, et quodammodo loqui: « Jam non dicam, Forsitan tenebrae conculcabunt me, quia haec nox illuminatio mea in deliciis meis. » Et blande nos consolans: « Habete, » inquit, « curam mei; ego vestri, si licuerit, non obliviscar. Licebit autem. Cr
Abbreviated transcription (Latin):
reliquũ ẽ ut mẽtis iubilo sollẽ¬
pizet. Qd ni sollẽpnizet scĩs:
qui sc̃orũ ducctur ad sollẽpni¬
latẽ: Eribet illis: qd̃ mox s̾
debebitur. Adhuc modicũ: x
ip̃e unꝰ ex illis ẽ. Sub noctis
crepusculo cũ iã uttũq diei a
nobis expleta celebritas foret:
malachias appinquauerat ñ
crepulculo. sed auxore. An nõ
illa aurora: tui nox precessit.
dies autẽ apropĩquauit: Itaq
febre ĩualescẽte. cepit ex inti¬
mis ardẽs ꝑ om̃e corpꝰ erũpe
sudor. ut quodamodo traliẽs
per ignẽ & aquã. educeretur
in refrigeriũ. Iã desperat᷑ de
uita eius : iã quisq suũ indi¬
ciũ reprehẽdit: iã nulli dubiũ
malachie sẽtẽtiã preualere.
Uocamur. assumus x. ille o¬
cłos leuãs ĩ sircũltantes: desi¬
derio desideram ĩqͥt hoc pascha
mãducare apd̃ nos. Gtãs a¬
go suꝑne pietati. ñ sũ frauda¬
tus a desiderio meo. Uides ho¬
minẽ securũ ĩ morte : .x. nec¬
dũ mortuu iã certũ de uita.

Expanded text:
ut mentis jubilo solemnizet. Quidni solemnizet sanctus, qui sanctorum ducitur ad solemnitatem? Exhibet illis, quod mox sibi debebitur. Adhuc modicum, et ipse unus ex illis est. 73. Sub noctis crepusculo, cum jam utcumque diei a nobis expleta celebritas foret, Malachias appropinquaverat, non crepusculo, sed aurorae. An non illi aurora, cui nox praecessit, dies autem appropinquavit? Itaque febre invalescente, coepit ex intimis ardens per omne corpus erumpere sudor, ut quodammodo transiens per ignem et aquam, educeretur in refrigerium. Jam desperatur de vita ejus, jam quisque suum judicium reprehendit, jam nulli dubium, MalachiVocamur: adsumus. Et ille oculos levans in circumstantes: « Desiderio desideravi, inquit, hoc pascha manducare apud vos. Gratias ago supernae pietati: non sum fraudatus a desiderio meo. » Vides hominem securum in morte, et necdum mortuum, jam certum de vita?
Abbreviated transcription (Latin):
nus ꝓuer cui emortuũ pẽdebat
a latere brachiũ: magis illi
ĩpedimẽto qͣ usui. Quo com¬
perto: innui ut accederet
Et apreliensã aridã manum
uificauit eã Alẽpe inuebat
ĩ mortuo gr̃a sanitatũ: &. ma¬
nus eiꝰ fuĩt mortue manui
quod mortuo hõi heliseus.
Duer ille de lõge uenerat: &
manũ quã pẽdentẽ attulerat.
sanã in patriã reportauit.
Iam om̃ib rite ꝑactis.ĩ ip̃o
oratorio sc̃e dei genitricis
marie. in quo s̾ bñ cõplacu¬
it. malachias traditur sepultu¬
re: anno ab ĩcarnatiõe dm̃i
mllesimo cẽtesiõ q̃dragesiõ
octauo qͣrto nonas nouem¬
bris. Tuũ ẽ il̃u bone depo¬
sitũ. quod nobis creditũ ẽ:
tuus thesaurus ⁊ recõditus
penes nos. Seruamus illũ
resignandũ in tẽꝑe quo re¬
polcendũ censuetis: tãtũ ut
absq cõtubernalib suis nõ ł¬
grediatur: sed quẽ habuimꝰ
hospitem habeamus ducem:
tecũ et cũ ip̃o pariter regna¬

Expanded text:
nus puer, cui emortuum pendebat nus puer, cui emortuum pendebat a latere brachium, magis illi impedimento, quam usui. Quo comperto, innui ut accederet: et apprehensam aridam manum vivificavit eam. Nempe vivebat in mortuo gratia sanitatum: et manus ejus fuit mortuae manui, quod mortuo homini Elisaeus . Puer ille de longe venerat, et manum quam pendentem attulerat, sanam in patriam reportavit. Jam omnibus rite peractis, in ipso oratorio sanctae Dei genitricis Mariae, in quo sibi bene complacuit Malachias, traditur sepulturae, anno ab Incarnatione Domini millesimo centesimo quadragesimo octavo, quarto nonas novembris. Tuum est, Jesu bone, depositum, quod nobis creditum est; tuus thesaurus, qui reconditur penes nos. Servamus illum resignandum in tempore, quo reposcendum censueris: tantum ut absque contubernalibus suis non egrediatur, sed quem habuimus hospitem, habeamus ducem, tecum et cum ipso pariter regna
Abbreviated transcription (Latin):
.s. gemtus õĩum subrto cõqui¬
cłcit: mutatur ĩ gaudiũ meror.
planctũ sãtus excludit. E ffert᷑:
ferũtux ĩ selũ uoces: ĩfertur orato¬
nio abbatũ humeris. Uicit fides: tri¬
umphatur affectus ⁊ res ĩ suum
deuenit statũ: tũcta gerũtur ex
tius plãgere malachiã: quali
ñ sit preciosa mors eius. qͣsi ñ sit
magis sõpnus qz mors: quasi ñ
sit mortis portus et porta uite.
¶alachias amisus nc̃ dormit: .
ego lugẽa: Cuctus iste usu se
ñ rõne tuetur. Si dñs dedit di¬
lecto suo sõpnũ. x talẽ sõpnũ
ĩ quo hereditas dñi filu merces.
fructus uentris ÷ qd horũ iidef
fletũ indicere: Ego nc fleã illũ:
qui fletũ enasit: Ille tripudi¬
at ÷ ille triuphat: ille infrodu¬
ctus ẽ. ĩ gaudiũ dm̃i sui: &. ego
eũ plangã: Cupio m̃ hec: nõ
illi inuideo. Interĩ paratur exe¬
quie : offertur ꝓ eo sacͥficiũ:
cõsũmãtur ex more omĩa cũ
sũma deuotione. Stabat emu¬

Expanded text:
us et gemitus omnium subito conquius et gemitus omnium subito conquiescit: mutatur in gaudium moeror, planctum cantus excludit. Effertur, feruntur in coelum voces, infertur oratorio abbatum humeris. Vicit fides, triumphat affectus, res in suum devenit statum: cuncta geruntur ex tius plangere Malachiam, quasi non sit pretiosa mors ejus, quasi non sit magis somnus, quam mors; quasi non sit mortis portus, et porta vitae? Malachias amicus noster dormit, et ego lugeam? Luctus iste usu se, non ratione tuetur. Si Dominus dedit dilecto suo somnum, et talem somnum, in quo haereditas Domini, filii merces, fructus ventris, quid horum videtur fletum indicere? Egone fleam illum, qui fletum evasit? Ille tripudiat, ille triumphat, ille introductus est in gaudium Domini sui; et ego eum plangam? Cupio mihi haec, non illi invideo. Interim parantur exsequiae: offertur pro eo sacrificium; consummantur ex more omnia cum summa devotione. Stabat emi
Abbreviated transcription (Latin):
tio. Demq ĩpones manꝰ siguliᷤ
.s. bñbitẽs omib ÷ pausatũ ire
uibet: quia nõdũ uenerat ho¬
ra eiꝰ. Imus ⁊ redimus circa
mediũ noctis: nã ea hora lux
lucere ĩ tenebris nũciatur.
Impletur domꝰ : adẽ sõgregato
tota: abbates quoq młti q̃ cõue¬
nerãt. Psalmis &. hỹnis ⁊ cã¬
ticis sp̃alib ꝓsequimur ami¬
cũ repatriantem.
¶Ano etatis sue quĩqͣge¬
simo quarto loco x tẽꝑe quo
preelegit &. ꝓdixit malachias
ab ãgelis: feliciter obdormunt
ĩdño. Et uere obdormiuit.
Ultus placidus: ꝓlacidi exituᷤ.
indiciũ fuit. Et qͣdẽ õmũ ocłi
fixi ĩ eũ: nemo tñ q̃ eũ qñ exi¬
uit adũtere potuisset. Mortuꝰ
batur: adeo nil ĩtercidit quod
alterutrũ disterminaret. Ead̾
uiuacitas uultus ÷ serenitas
eab: qualis apparere slet in
dormiẽte. Diceres mortẽ n il hor.
tulisse: magis auxisse pluri¬
mũ. Nõ ẽ mutatus: sed ip̃e mu¬
tauit om̃s. Mlirũ ĩmodũ luct¬

Expanded text:
de imponens manus singulis, et benedicens omnibus, pausatum ire jubet, quia nondum venerat hora ejus. 74. Imus: redimus circa medium noctis: nam ea hora lux lucere in tenebris nuntiatur. Impletur domus: adest congregatio tota: abbates quoque multi qui convenerant. Psalmis, et hymnis, et canticis spiritualibus prosequimur amicum repatriantem. nno aetatis suae quinquagesimo quarto, loco et tempore, quo praeelegit, et praedixit Malachias ab angelis, feliciter obdormivit in Domino. Et vere obdormivit. Vultus placidus placidi exitus indicium fuit. Et quidem omnium oculi fixi in eum: nemo tamen, qui quando exivit, advertere potuisset. Mortuus batur: adeo nil intercidit, quod alterutrum disterminaret. Eadem vivacitas vultus, serenitas eadem, qualis apparere solet in dormiente. Diceres mortem nil horum tulisse, magis auxisse plurimum. Non est mutatus, sed ipse mutavit omnes. Mirum in modum luct
Abbreviated transcription (Latin):
sanimꝰ uel ĩuiti. Flendo cãtamͦ:
& cãtado flemus. Malachias
.x. si ñ cãtat: ñ plorat tñ. Qd
enĩ ploret: qͥ appropiquat ad
gaudiũ: Nobisq̃ relinq̃m᷑.
reliqͥtur luctus: solꝰ enĩ ma¬
lacbias festũ facit. Qd̃ em̃ĩ
ñ potest corꝑe facit mẽte: sicuł
scͥptũ ẽ. Cogitatio hoĩs cõfi

Expanded text:
canimus vel inviti. Flendo cantamus, canimus vel inviti. Flendo cantamus, et cantando flemus. Malachias etsi non cantat, non plorat tamen: Quid enim ploret, qui appropinquat ad gaudium? Nobis, qui relinquimur, relinquitur luctus: solus Malachias festum facit. Quod enim non potest corpore, facit mente, sicut scriptum est: Cogitati