comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
negantib p̃ me accusas fecisse qđ me ñ fecisse defendis. Questiones deaccidentib. Maxim
ꝓpositio: in aduersis pͥuantib et negantib. c̃traria sibi c̃uenire ñ posse in rȩlatuus absq se ẽẽ
ñ posse Locus ac̃trariis quȩ melius oppositauocarentur. Adiunctas quȩ finitimũ tenent locũ
ita ut tẽporib q̃q tũ accidant : ut amor et congressio iunꝰc rei cui adiuncta s̃ hereant ut etiã
ãbulationi pedũ strepitus. Tũ consequant᷑ ut atrox facinꝰ m̃tis trepidatione n hȩc necessarias
sed frequent̃ eueniant. Nã neq qͥ c̃gressus ÷ modis om̃ib amabit : et qͥ congressus ñ est uno¬
semel aspectu in amorẽ incidit: Et cũ ambu lante aliqͦ ñ eẽ strepitus pedũ: et ñ ãbulante
pedes strepere : siin uno eodẽq c̃sistens pedes moueat . Et trepidareꝗs cunihil atrox fecerti

Expanded text:
negantibus: non me accusas fecisse quod me non fecisse defendis. Quaestiones de accidentibus. Maxima negantibus: non me accusas fecisse quod me non fecisse defendis. Quaestiones de accidentibus. Maxima propositio: In adversis, privantibus et negantibus contraria sibi convenire non posse, in relativis autem absque se relativa esse non posse. Locus a contrariis, quae melius opposita vocarentur. Adiuncta sunt quae finitimum tenent locum, ita ut temporibus quoque, tum antecedant, ut amorem congressio; tum rei cui adiuncta sunt haereant, ut ambulationi pedum strepitus; tum consequantur, ut atrox facinus mentis trepidatio. Neque haec necessaria sunt, sed frequenter eveniunt. Nam neque qui congressus est, modis omsemel aspectu in amorem incidit; et ambulante aliquo potest non esse strepitus pedum, et non ambulante pedes strepere, si uno eodemque loco consistens pedes moveat; et trepidare quis, cum nihil atrox fecerit,
Abbreviated transcription (Latin):
ducentes Questio degñre Nam in subiecto ẽẽ ł noneẽ: accidens ł substantia significat
quȩs pͥma rerũ gñra mraxima ꝓpositio spectari in formis gñrũ ꝓpͥetara Locꝰ a forera¬
Similitudo ÷ eadẽ rerũ differentiũ qualitas Ab hac ita fieri arguntũ uidende etsiguera tes
sorte anelectione rectores ciuitatib dandisint : negetur Qmentaii ꝗdeut ⁊surustisetu
drctione ꝑtus rictor eligicr Similist eñ nauis qͥđe euurtade Gubnator a ut maꝗstratus
iustitia intor anno cuncta diuersas̃. Questio dedefinitione. locꝰ a differentia
maxima ꝓpositio differentiũ rerũ ñ idẽ eẽ iudicium. Contrar auͦ quȩ appellat
ut iustitia et iniustitia. Aut relatiua : ut dominꝰ et seruus. aut negatiua : ut uiuere et ñ uiuere
Ab his om̃ib: ita argum̃ta sumunt᷑ Ab aduersis si bona ÷ sanitas. mala÷ ae gritudo Apͥuantibus:
Siiniustitiã fugimꝰ: iustitiã sequam᷑ A relatiuis quidẽ. Quisꝗs pater ẽẽ uult habeat filium

Expanded text:
deducentes. Quaestio de genere. Nam in subiecto esse vel non esse, accidens vel substantiam significat, quae sunt prima rerum genera. Maxima propositioSimilitudo est eadem rerum differentium qualitas. Ab hac ita fieri argumentum judicatur, ut si quaeratur sorte an electione rectores civitatibus dandi sunt, negetur quoniam ne in navi qumilis est navis quidem civitati, gubernator autem magistratui.  mansuetudo; in tyranno cuncta diversa sunt. Quaestio de diffinitione, locus a differentia. Maxima propositio: Differentium rerum non idem esse judicium. Contraria vero quae ut iustitia, iniustitia; aut relativa, ut dominus, servus; aut negativa, ut vivere, non vivere. Ab his omnibus ita argumenta ducuntur. Ab adversis: si bona est sanitas, mala est aegritudo; a privantibus: si iniustitiam fugimus, iustitiam sequamur; a relativis: quisquis pater esse vult, habeat filium; a
Abbreviated transcription (Latin):
astrologia doctissimi iudicauer᷑. Questio de accidente Propositio Qđ om̃ib ł pluribus
ł doctis uidet᷑ hõib: ei ẽtradici ñ oportere. Locus arei iudicio Asimilib uͦ hmͦ sidubitet᷑
Iec. enĩ similitudo. aut inqualitate c̃sistit. aut in quantitate. Sed in quantate paritas
nuncupat᷑ iđ ȩqͣlitas Rursus ab eo ꝙ ÷ magis siquȩrat᷑ ansit animalis definitio qđ ex sẽ
moueripossit : dicemꝰ sic Magis oportet ẽẽ animalis definitionẽ ꝙ naturalit̃ uiuat: qũa

Expanded text:
astrologi doctissimi iudicaverunt. Quaestio de accastrologi doctissimi iudicaverunt. Quaestio de accvel doctis videtur hominibus, ei contradici non posse. Locus a rei judicio. A similibus vero Haec enim similitudo, aut in qualitate, aut in quantitate consistit; sed in quantitate paritas nuncupatur, id est aequalitas. Rursus ab eo quod est majus, si an sit animalis definitio, quod ex se moveri possit, dicimus, si magis oportet
Abbreviated transcription (Latin):
Etecuerso : Et c̃s usus bonꝰ ÷ : ipsũ bonũ ÷ et ec̃uerso : A cõmunit̃ aut̃ accidentib argum̃ta fiunt :
qͦtiens eis iungunt᷑ accidentia quȩ relinquere subiectũ ł ñ poss̃. ł ñsolent. ut siꝗs hoc mͦ dicat
Sapiens ñ poenitebit poenitentia enĩ malũ faccũ comitat᷑. qđ qr insapiente ñ c̃uenit .ne pȩni¬
tentia ꝗdẽ. Questio de accidenti Propositio maxima Cui ñ in est aliꝗd : ei ne illud ꝗdẽ
tminis in ꝓpositione positis assumuntur : nunc de his dicendũ ÷ qͥlicet extrinsecus positi
argum̃tationẽ questionib: subministrant. Hiuͦ s ł exrei iudicio ł exsimilib: ł amaiore
ł aminore ł ppostione ł exoppositis ł extranssũptione. Et ille qͥdẽ locus ꝗrei iudicũ
unã quãq artẽ penitus eruditi huius exẽplũ ÷ Cȩlũ eẽ uolubile. Qđ ita sapientes atq in

Expanded text:
et e converso; et cujus usus bonus est, ipsum bonum est, et e converso. A communiter autem acet e converso; et cujus usus bonus est, ipsum bonum est, et e converso. A communiter autem acuoties ea sumuntur accidentia, quae relinquere subiectum vel non possunt vel non solent, ut si quis hoc modo dicat: Sapientem non poenitebit, poenitentia enim malum factum comitatur. Quod quia in sapiente non convenit, ne poenitentia quidem. Quaestio de acciterminis in quaestione positis assumuntur, nunc de his dicendum est qui, licet extrinsecus positi, argumenta tamen quaestionibus subministrant. Hi vero sunt vel ex rei iudicio, vel ex similibus, vel a maiore, vel a proportione, vel ex oppositis, vel ex transumptione. Et ille quidem locus qui rei judicium unamquamque artium penitus eruditi. Huius exemplum est, coelum esse volubile, quod ita sapientes atque
Abbreviated transcription (Latin):
Aequȩ enĩ id ꝙ efficit atq id ꝙ operantis accũ suscipit : ei reiq̃ efficit᷑ causȩ s̃. Rursa fine
fit ꝓpositũ sic an iustitia bonasit. Fiet argum̃tatio talis. Sibeatũ eẽ bonũ ÷ : et iustitia
bona ÷ hic ÷ enĩ iustitiae finis utsiꝗs seruat iustitiã iuuat adbeatitudinẽ ꝑducatur
antũ quẽq posse : quantũ forma ꝑmiserit. Locus a forma ab effectib: uͦ et corruptionibs
domꝰ: bona÷ domus Etsibona ÷ domꝰ : malũ ÷ destructio domꝰ Etsibonũ ÷ eqͥtare: bonũ ÷
equus. Et si bonus ÷ equus bonũ ÷ equitare. Est aũt pͥmũ ꝗdẽ exẽplũ a generationib qđ idẽ
ab effectib uocari potest. Scđm a corruptionib Tertiũ abusibus. Omniũ aut̃ maximȩ ꝓpo¬
sitiones. Cuiꝰ effectio bona ÷ ipsũ quoq bonũ ÷ Et ec̃uerso: Et c̃s corruptio mala ÷ : ipsũ bonũ ÷

Expanded text:
Aeque enim id quod efficit, atque id quod operantis actum suscipit, ejus rei quae efficitur causae sunt. Rursus a fine Aeque enim id quod efficit, atque id quod operantis actum suscipit, ejus rei quae efficitur causae sunt. Rursus a fine sit propositum, an justitia bona sit, fiet argumentatio talis. Si beatum esse, bonum est, et justitia bona est; hic est enim justitiae finis, ut qui secundum justitiam vivit, ad beatitudinem perducatur.tantum quemque posse, quantum forma permiserit. Locus a forma. Ab effectibus vero, et corruptionibus, domus, bona est domus, et si bona est domus, mala est destructio domus. Item si bonum est equitare, bonum est equus, et si bonum est equus, bonum est equitare. Est autem primum quidem exemplum a generationibus, quod idem ab effectibus vocari potest. Secundum a corruptionibus, tertium ab usibus. Omnium autem maximae propositiones: cujus effectio bona est, ipsum quoque bonum est, et e converso; et cujus corruptio mala est, ipsum bonum est,
Abbreviated transcription (Latin):
aliqua pars fit in modo Itẽ si om̃a dicamꝰ in quantitate totũ diximꝰ si aliꝗd quantitatis excerpimꝰ
quantitatis ponimꝰ partem E odẽ modo et in loco Qđubq est: totũ qđalicubi pars. Horũ aut̃
om̃ium. hȩc ẽsequent̃ dent᷑ exẽpla a toto ad partẽ scđm tẽpus Sids̃ sẽꝑ est: et nc̃ est a parte
g et simplicit᷑ mouetur. Rursus atoto adpartes in quantitate si uer̃ nom̃ib apollo uatest uerat rcaus
efficientes causȩ naturales s̃ : ipsa qͦq s̃ naturalia Locꝰ ab efficientib: qđ enĩ unius c̃sq causa ẽ
idefficit eã rẽ c̃scausa est. Rursus siꝗs inuiros arma ñ hr̃e c̃tendat : dicet idcirco
eos minime armis uti. qr his ferrũ desit. Maxima ꝓpositio ubimateria de est. et ex mate¬

Expanded text:
aliqua, pars fit in modo. Item si omnia dicamus in quantitate, totum dicimus; si aliquid quantitatis excerpimus, aliqua, pars fit in modo. Item si omnia dicamus in quantitate, totum dicimus; si aliquid quantitatis excerpimus, quantitatis ponimus partem. Eodem modo et in loco: quod ubique est, totum est; quod alicubi, pars. Horum autem omnium communiter dentur exempla. A toto ad partem secundum tempus: si Deus semper est, et nunc est. A parte igitur et simpliciter movetur. Rursus a toto ad partes in quantitate; si 575 verus in omnibus Apollo vates est, verum erit efficientes causae naturales sunt, ipsa quoque sunt naturalia. Locus ab efficientibus; quod enim uniuscujusque causa est, id efficit eam rem cujus causa est. Rursus, si quis Mauros arma non habere contendat, dicit idcirco eos minime armis uti, quia his ferrum desit. Maxima propositio, ubi materia deest, et quod ex mate
Abbreviated transcription (Latin):
idẽ totiinẽẽ necesse est. Argum̃tũ uͦ a partib: id agñris partib q̃ species nuncupant᷑. Iustia fortitudoe mĩ¬
modestia et prudentia : uirtutis species s̃. Itẽ ab his partib q̃ integri partes ẽẽ dñr. sit q̃stio ansit
utilis medicina. Hȩc in accidentis dubitatione c̃stituta est . Dicimigit᷑ si depellimorbos. salutemq
ualet . ut argum̃tationis firmitas c̃stet hoc modo. ut side aliqͦ dubitetur ansit liber: sicũ Icensu uel
testam̃to ł uindicta manu missũ eẽ monstremꝰ: liber ostensus÷ At qͥhȩ partes erant dandȩ lib̾tatis
uelrurs si dubitetur. ansit domꝰ qđ eminꝰ ꝓspicit᷑: dicemꝰ qm̃ñt. nã ł tectũ ei ł parietes ł fundam̃ta
aliquando in tẽpore pars Rursus si simplicit᷑ aliꝗd ꝓponamꝰ in modo totũ est. sicu a hiectione

Expanded text:
id toti inesse necesse est. Argumentum vero a partibus, id est a generis partibus, quae species nuncupantur: justitia eniid toti inesse necesse est. Argumentum vero a partibus, id est a generis partibus, quae species nuncupantur: justitia enimutilis medicina. Haec in accidentis dubitatione constituta est. Dicimus igitur, si depelli morbos, salutemque t pars valet, ut argumentationis firmitas constet, hoc modo: ut si de aliquo dubitetur an sit liber: si eum vel censu, vel testamento, vel vindicta manumissum esse monstremus, liber ostensus est; atque aliae partes erant dandae libertatis. Vel rursus, si dubitetur an sit domus quod eminus conspicitur: dicimus quoniam non est; nam vel tectum aliquando in tempore, pars; rursus si simpliciter aliquid proponamus, in modo totum est; si cum adjectione
Abbreviated transcription (Latin):
mouet. ł oꝑatur ut aliꝗd explicetur. Materiauͦ ex qͣfit aliqͥd ł inqͣfit. Finis ꝑꝑqđ fit St̃ etiã int̃eo¬
locos qͥ ex his sumunt᷑ quȩ substantiã c̃sequunt᷑ aut ab effectibus aut a corruptionib: aut abusibi. aut
p̃terhos om̃s ex cõmunit̃ accidentibus. Quȩ cũ itasint: eũ pͥuꝰ locum qui a toto sumitur inspiciamus
Om̃is uirtus utilis Iustĩa aut̃ uirtus est. Iustitiagͥ utilis est hic questio de accidenti id anaccidat
iustitiȩ utilitas. Locus is qͥ imaxima ꝓpositione c̃sistit . Quȩ generi ad unt: et speciei hui supior
locꝰ a toto iđ agnre. uirtute scilicet quȩ iustitiȩ genꝰ ÷ Rursꝰ sit q̃stio anhumanȩ res prouidentia
reguntur Questio deaccidenti Locus qđ tothc̃uenit id c̃gruit etiã parti sup̃mꝰ locus a toto iđ¬

Expanded text:
movet atque operatur, ut aliquid explmovet atque operatur, ut aliquid explex his sumuntur quae substantiam consequuntur, aut ab effectibus, aut a corruptionibus, aut ab usibus, aut praeter hos omnes a communiter accidentibus. Quae cum ita sint, eum prius Omnis virtus utilis est, justitia autem virtus est, ergo justitia utilis est. Quaestio de accidenti, id est, an accidat justitiae utilitas. Locus is, qui in maxima propositione consistit. Quae generi adsunt et speciei. Hujus superior locus a toto, id est a genere, virtute scilicet, quae justitiae genus est. Rursus sit quaestio, an humanae res providentia reguntur. Quaestio de
Abbreviated transcription (Latin):
philosophiȩ studendu÷: erit argumtatiotalis. Phn lo sophia sapientiȩ amor ÷ huic studendũ nemo
dubitat. Studendũ g ÷ philosopinȩ. Hic enĩ ñ definitiorei si nõis int̃pretatio argum̃tũ dedit : Qđetia tulliꝰ
in hortensio in cidẽ philosophiȩ us ÷ definitione Etuocat᷑ grece qͥdẽ onomaticosoros. latine aut nõis definitio¬
cde his ꝗdẽ argumtis quȩ ex substantia t̃minorũ inqͥstione positoꝵ sumunt᷑ : claris ut arbitror patefecimꝰ
exẽplis Nunc de his dicendũ ÷ quȩ t̃minoꝵ substantiã consequunt᷑. Horũ uͦ multi faria diuisio est. Plura
enĩs̃ quȩ singularib: substantis adhȩrescunt. Ab his gͥ q̃ c̃s libet substantiã comitant᷑ argum̃ta ducisolent
aut ex toto aut ex partibi. aut ex causis ł efficientib ł materia. ł fine. Et ÷ efficiens qͥdẽ causa quȩ

Expanded text:
philosophiae studendum sit, erit argumentatio talis: Philosophia amor sapientiae est, huic studendum nemo philosophiae studendum sit, erit argumentatio talis: Philosophia amor sapientiae est, huic studendum nemo dubitat studendum igitur est philosophiae; hic enim non diffinitio rei, sed nominis interpretatio argumentum dedit, quo Tullius etiam in Hortensio in ejusdem philosophiae usus est defensione, et vocatur graece quideHaec de his quidem argumentis quae ex substantia terminorum in quaestione positorum sumuntur, claris, ut arbitror, patefecimus exemplis: nunc de his dicendum est qui terminorum substantiam consequuntur. Horum vero multifaria divisio est; plura enim sunt, quae singulis substantiis adhaerescunt: ab his igitur quae cujuslibet substantiam comitantur, argumenta duci solent, aut ex toto, aut ex partibus, aut ex causis, vel efficientibus, vel materia, vel fine. Et est efficiens quidem causa, quae
Abbreviated transcription (Latin):
uident᷑ nullomͦ substantiã de monstrare : tñ qm̃ sȩpe uerȩ definitionis uice ponunt᷑ ꝗsubstanti
monstrat: illȩ etiã ꝓpositiones quȩ adescriptione sumunt᷑. a substantiȩ loco uidentur assumi
Huiꝰ uͦ tale sit exẽplũ Quȩrat᷑ enĩ an albedo substantia sit : hic q̃rit᷑ analbedo substantiȩ ue lut gñri
subĩ acet. Albedo igit᷑ substantia ñ est. Locus iđ maxima ꝓpositio eadẽ quȩ superius. Cuiꝰ enim
definitio ł descriptio ei qđ dicit᷑ species eẽ ñ c̃uenit id eiꝰ qđ eẽ species ꝑhibet᷑ genus ñt. Descri¬
ptio uͦ substantiȩ albedini ñ c̃uenit. Albedogͥ substantia ñ ÷ : locus differentia suꝑior adescri¬
ptione quã dudũ locauimꝰ in ratione substantiae. Sunt etiã definitiones q̃ non arei substantia
seda nõis significatione ducunt᷑. atq it aredequa quȩrit᷑ applicant᷑ ⁊ut sisit q̃stio. ut rum

Expanded text:
m saepe verae diffinitionis vice ponuntur, quae substantiam demonstrant, illae etiam probationes quae a descriptione sumuntur, a substantiae loco videntur assumi; huius vero tale sit exemplum. Quaeratur enim an albedo substantia sit, hic quaeritur an albedo substantiae velut generi subiacet; albedo igitur substantia non est. Locus, id est, maxima propositio eadem quae superius. Cuius enim diffinitio vel descriptio ei quod dicitur species esse non convenit, id eius quod species esse perhibetur genus non esptio vero substantiae albedini non convenit, albedo igitur substantia non est. Loci differentia superior a descriptione, quam dudum locavimus in ratione substantiae. Sunt etiam diffinitiones quae non a rei substantia, sed a nominis significatione ducuntur, atque ita rei de qua quaeritur applicantur: ut si quaeratur utrum
Abbreviated transcription (Latin):
Descriptiouͦ subiecti intelligentiã claudit: accidentib ei unã efficientib ꝓprietatem¬

Expanded text:
descriptio vero subjectam intelligentiam claudit, quibusdam vel accidentibdescriptio vero subjectam intelligentiam claudit, quibusdam vel accidentib
Abbreviated transcription (Latin):
ponendȩ sint : quȩ rit᷑ : locus qͥ in uniũ sali ꝓpositione c̃sistit : hic cuignris definitio ñ c̃uenit.
id eiꝰ cuiꝰ ea definitio ÷ species ñ est : loci supior differentia qͥ locus nihi lonuncupat᷑ a definiti¬
one. Uides gͥ ut tota dubitatio questionis syllogismi argum̃tatione tractatasit ꝑ c̃uenientes
et c̃gruas ꝓportiones : quȩ uim suã ex pͥma et maxima ꝓpositione c̃stodiunt. Ex ea scilic et
quȩ negat eẽ speciẽ cui ñ conueniat gñris definitio. atq ipsa uniuersalis ꝓpositio. a substant.
animata sensibilis. Itagͥ in caeteris questionib strictĩ ac breuit̃ locoꝵ differentiis cõmemo
ratis: oportet unius c̃sq ꝓprietatẽ iugilantis animia lacritate ꝑcipere. Huiꝰ aut̃ loci qͥ ex
substantia ducit᷑ duplex modus est : Partĩnãq adefinitione partĩ ad scriptione argum̃t
ducunt᷑. Differt aũt definitio descriptione. qđ definitiogenus ac differentias sumit

Expanded text:
sali propositione consistit, hic est cui generis diffinitio non convenit; id ejus cujus ea diffinitio est, species non est. Loci superior differentia, qui locus nihilominus nuncupatur a diffinitione. Vides igitur ut tota dubitatio quaestionis syllogismi argumentatione tractata sit per convenientes et congruas propositiones, quae vim suam ex prima et maxima propositione custodiunt, ex ea scilicet quae negat esse speciem, cui non convenit generis diffinitio, atque ipsa universalis propositio a substantia animata sensibilis. Ita igitur in caeteris quratis, oportet uniuscujusque proprietatem vigilantis animi alacritate percipere. Hujus autem loci qui ex substantia ducitur, duplex modus est; partim namque a definitione, partim a descriptione argumenta ducuntur. Differt autem definitio a descriptione, quod definitio genus ac differentias assumit;
Abbreviated transcription (Latin):
Locus anotione Coniugata s̃ quȩ ab eodẽ nõe flectunt᷑ ut auistitia: iustus. iusta iustũ ab hoc
ita capitur argum̃tũ Vt siquȩrat᷑ anridere gaudere sit : dicemꝰ sirisus gaudiũ ÷ : et ridere
gaudere est. Questio de accidenti. Maxima ꝓpositio coniugatoꝵ eandẽ esse naturã. Locus
ac̃iugatis. Coenꝰ ÷ ꝙ deplurib specie differentib: in eo qđ ꝗd sit p̃dicat᷑. ab hoc ita ducit᷑ argu¬
m̃tũ ut siquȩrat᷑ utrũ animanumerus sit se se ipsũ mouens. ut xenocrati placuit: dicemꝰ

Expanded text:
Locus a notatione. Coniugata sunt quae ab eodem nomine flectuntur, ut a iustitia, iustum, iuste. Ab his ita capitur argumentum, ut si quaeratur an ridere gaudere sit. Dicemus, Si risus gaudium est, et ridere gaudere est. Quaestio de accidente. Maxima propositio: Coniugatorum eamdem esse naturam. Locus a coniugatis. Genus est quod de pluribus specie differentibus in eo quod quid pmentum, ut si quaeratur utrum anima numerus sit seipsum movens, ut Xenocrati placuit. Dicemus,
Abbreviated transcription (Latin):
uigilationi id circo qe somno c̃iungit᷑. Adiunctauͦ et antecedentia et c̃sequentia quasi finitimas si
hoꝵ est sed non habita tẽporis ratione moꝵ fuerit antecedens mox c̃seqͣsis eẽ necesse est:
Etsi c̃seqñs ñ fuerit: antecedens necesse ÷ interire . Acde o tullii locis sufficient̃ dictũ ẽ
assu munt̃ alios qͥnit̃ eos utrosq uersantur ut hȩc trina intelligatur ẽe diuisio Ac õi tullii
diusio. locos bifariã ostendit : Alios eni in eo ipso de qͦagit᷑ herere ꝓponit alio sextrinse
assũmi. Hicgͥ om̃s eos locos qͦsmedios themistius ꝓposuit: hns applicauit atq ciunx̃ ꝗst̃

Expanded text:
vigilationi idcirco quia somno conjungitur. Adjuncta vero et antecedentia et consequentia quasi finitima suntvigilationi idcirco quia somno conjungitur. Adjuncta vero et antecedentia et consequentia quasi finitima sunthorum est, sed non habita temporis ratione mox ut fuerit antecedens, consequens esse necesse est, et si consequens non fuerit, antecedens necesse est interire. Ac de M. Tullii locis sufficienter dictum est, assumuntur, alios qui inter utrosque versantur, ut hic trina intelligatur divisio. At M. Tullii divisio locos bifariam ostendit. Alios enim in eo ipso de quo agitur haerere proponit, alios extrinsecus assumi. Hic igitur omnes eos locos, quos medios Themistius proposuit, his applicuit atque conjunxit
Abbreviated transcription (Latin):
uidet locus a toto : eiqͥ÷ a nota. Vterq enĩ in definitione ÷ c̃stitutus Nã int̃ptationõis quȩdã
ipsius nõis definitio est. Sed illa eoꝵ maxima ÷ differentia quam locus a totorẽ definit
a notauꝰ ñ rẽ definit : sed nom̃ interp̃tatur. Di uersa uͦs̃ res ac nomen. Hoc enĩ significat illud
significatur . Itẽ locus a partiũ enumeratione c̃similis uidetur eẽ eiqͥ÷ a forma Nã et forma parst
et qd genꝰ diuidit enumerat. Neq aliter fieri ex forma argum̃tũ potest : nisi diuidat᷑ agñre. Sumieñ
om̃ino forma ñ potest : ñ ꝑ diuisionẽ . Sed hic qͦq multa ÷ differentia Ñ partiũ enumeratio
tltas necesse: diuidat partes easq uniuersas ad fidẽ argum̃tationis assumat siue illȩ partes siue
appluntur daduersa hmͦ ut dormire acuigilare statimsibi c̃trarias. St tere uͦrepugnat

Expanded text:
videtur locus a toto ei qui est a nota, uterque enim in diffinitione est constitutus. Nam interpretatio nominis quaedam videtur locus a toto ei qui est a nota, uterque enim in diffinitione est constitutus. Nam interpretatio nominis quaedam ipsius nominis difa nota vero rem non diffinit, sed nomen interpretatur. Diversa vero sunt res ac nomen. Hoc enim significat, illa significatur. Item locus a partium enumeratione consimilis videtur esse ei qui est a forma. Nam et forma pars est, et qui genus dividit enumerat partes, neque aliter fieri ex forma argumentum potest nisi dividatur a genere; sumi enim omnino forma non potest, nisi per divisionem. Sed hic quoque multa est differentia: nam partium enumeratio totas necesse est ut dividat partes, easque universas ad fidem argumentationis assumat, sive illae partes, sive m sibi probantur adversa, ut dormire ac vigilare statim sibi contraria sunt. Stertere vero repugnat
Abbreviated transcription (Latin):
paritas similitudo ÷ quantitatis: Ab hac ita fit argum̃tũ Sidem ostenẽ ꝗs laudare
desiderat : curuituꝑ et tulliũ e Questio de accidenti argum̃tũ a comparatione. p
Maxima ꝓpositio rerũ pariũ idẽ eẽ iudiciũ Restat his locus quẽ extrinsecꝰ dixit assumi
ic iudicio nitit᷑ et auctoritate et totus probabilis ÷ nihil c̃tinens necessario. Probabile aũt
uel his qͥ seđmunã quãq artẽ peritiã c̃secutis̃ . Vt medico in medicina Geome trbingeome¬
dr̃ c̃stitutus qm̃ ñ de his ꝗ p̃dicatiui ł subiectis t̃mini sumit᷑ sed ab trinsecꝰ posito
iudiciouenit. hic etiã in artificialis et artis ex ꝑs uocat᷑. Qm̃ hinc ñ sibi ipse conficit
argum̃tũ orator sed p̃paratis positisq utitur testimonis. xpeditis gͥ m̃ tullii differeNtu
suꝑius digesta partitio ut ea q̃similia uident᷑ a semet ipsis ratione c̃grua seggent᷑. Similis enĩ

Expanded text:
paritas similitudo est quantitatis. Ab hac ita fit argumentum: Si Demosthenem quis laudare paritas similitudo est quantitatis. Ab hac ita fit argumentum: Si Demosthenem quis laudare desiderat, cur vituperet Tullium? Quaestio de accidente, argumentum Maxima propositio: Parium idem esse iudicium. Restat is locus quem extrinsecus dixit assumi, hic iudicio nititur et auctoritate, et totus probabilis est, nihil continens necessarium. Probabile autem vel his qui secundum unamquamque artem peritiam consecuti sunt, ut medico in medicina, geometrae in geomeur constitutus, quoniam non de his qui praedicati vel subiecti sunt termini sumitur, sed ab extrinsecus posito iudicio venit; hic etiam inartificialis et artis expers vocatur, quoniam non sibi hinc ipse conficit argumentum orator, sed peractis positisque utitur testimoniis. Expeditis igitur M. Tullii differentiii videtur superius digesta partitio, ut ea quae similia videntur a semetipsis ratione congrua segregentur. Similis enim
Abbreviated transcription (Latin):
accidenti argum̃tũ abeffectis : Maxima ꝓpositio ubi effectũ ÷ causã ab eẽ ñ posse. uelut
ñ affuit amor qͥ fuit causa cũ rapuerit ꝙ ÷ effectus. Cõparatio uͦ maioris ÷ : qͦties id qđ
minꝰ ÷ maiori cõparat᷑. Ab ħloco : ita sumit᷑ argum̃tũ. Siis qͥ patriã bello ꝑsecutus est
Questio de accidenti: argum̃tũ a cõparatione maioris maxima ꝓpositio ꝙ inrẽ minoe
ualet. ualeat inmaiore. Minoris ÷ cõparatio : qͦtiens maior res confert᷑minori atq ex eo¬
capitur argum̃tũ hoc modo Si gaium grachũ mediocrit̃ labefactantẽ statũ reipublicȩ
scipio pͥuatus int̃fecit. Cur ñ catilinã orbẽ t̃rȩ cȩde atq incendio uastare cupientẽ consules
ꝑsequunt᷑. : Questio ab accidenti Argum̃tũ a cõparatione minoris. Maxima ꝓpositio
đinre maiore ualet : ualeat inminore Parias : quȩ eiusdẽ quantitatis sunt Et s

Expanded text:
accidente, argumentum ab effectis. Maxima propositio: Ubi effectus est, causaccidente, argumentum ab effectis. Maxima propositio: Ubi effectus est, causausa, cur rapuerit, quod est effectus. Comparatio vero maioris est, quoties id quod minus est maiori comparatur. Ab hoc loco ita sumitur argumentum: Si is qui patriam bello persecutus est Quaestio de accidente, argumentum a comparatione maioris. Maxima propositio: Quod in re maiore valet, valeat in minore. Minoris est comparatio, quoties maior res confertaiori uero hoc modo: si Gaium Gracchum mediocriter labefactantem statum rei publicae Scipio priuatus interfecit, cur non Catilinam orbem terrae caede atque incendio uastare cupientem consulesratione minoris. Maxima propositio: Quod in re minore valet, valeat in majore. Paria sunt quae ejusdem quantitatis sunt, et semper
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpositiones : posito antecedenti comitari qđ seqͥt᷑: Per ẽpto conseqñti : ꝑemi qđ antecedit Repu¬
gnantia uͦ s̃ c̃trariorũ consequentia : Vt uigilare et dormire c̃trarias : stertere dormientib
adiunctũ est: stertere gͥ acuigilare repugnantia s̃. Ab hisita fit argum̃tũ. Tune eũ dicas
uigilare qͥstertit . Questio de accidenti : argum̃tũ a repiignantib:: maxima ꝓpositio repu¬
gnantia sibi conuenire ñ posse. Causa ÷ efficiens quȩ quãlibet rẽ p̃cedens efficit ñ tẽpore sed
propͥetate naturȩ ut sol: diẽ. Ab hac ita sumimꝰ argum̃tũ Cur eẽ dubites diẽ : cũ solincȩlo esse
efficientib causis. Maxima ꝓpositio : ubi causa ÷ inde effectũ de eẽ ñ posse Effectũ ÷ qđ
efficit causa. Ab hoc ita sumitur argum̃tũ Antu dubites a masse quã rapuit: Questio de

Expanded text:
propositiones: Posito antecedenti comitari quod subsequitur, perempto consequenti perimi quod antecedit. Repupropositiones: Posito antecedenti comitari quod subsequitur, perempto consequenti perimi quod antecedit. Repugnantia vero sunt contrariorum consequentia, ut vigilare, dormire, contraria sunt, stertere dormientibus adjunctum est. Stertere igitur ac vigilare repugnantia sunt, ab his ita fit argumentum: Tunc eum dicas vigilare, qui stertat? Quaestio de accidente, argumentum a repugnantibus. Maxima propositio: Repugnantia sibi convenire non posse. Causa est efficiens, quae quamlibet rem praecedens efficit, non semper tempore, sed proprietate naturae, ut sol diem. Ab hac ita sumitur argumentum: Cur esse dubites diem, cum solem in coelo esse efficientibus causis. Maxima propositio: Ubi causa est, inde effectum abesse non posse. Effectum est quod efficit causa. Ab hoc ita sumitur argumentum: An tu dubites amasse, quam rapuit? Quaestio de
Abbreviated transcription (Latin):
anmal ẽ neq in his tẽporũ ratio neq rerũ necessitas uaria ẽ sed statĩ ut dictũ fuerit id qđ
antecedit : udcomitat᷑ qđ ÷ subsequens. Hic uͦ locus totus in c̃ditione ÷ c̃stitutus. Posita enim
Antecedens ÷ peperisse cũ iuro c̃cubuisse c̃sequens Nã neq illud quȩrit᷑ ꝗͥd pͥus tẽpore sit
quid posterius. Et sȩpe ista ita uariant᷑ ut id qđ posterius ÷ tẽpone : antecedens eẽ uideat᷑¬
Vt peꝑisse posterius est quã c̃cubuisse : Tam̃ si peꝑit modis om̃ib: cũ uiro concubuit : Et ut p̃ce¬
dente et pͥus posita illud necesse ÷ intelligatur. Aliqͦtiens uͦ imuls Utsi solortus ÷: dies est
odiosus Ex ante cedentigͥ ita sumimꝰ argum̃tũ. Si peperit : cũ uiro concubuit : sumo qđ antecedit
et peꝑit c̃cludo qđ seqͥt᷑ : cũ uirogͥ c̃cubuit: A c̃ seq̃ntib ita sumo qđ conseꝗt᷑: At ñ c̃cubuit cũ uro¬

Expanded text:
ecessitas varia est, sed statim ut dictum fuerit id quod antecedit, id comitatur quod subsequens est. Hic vero locus totus in conditione est constitutus. Posita enim antecedens est peperisse, cum viro concubuisse consequens: nam neque illud quaeritur quid prius tempore sit, quid posterius; et saepe ista ita variantur, ut id quod posterius est tempore, antecedens esse videatperisse posterius est quam concubuisse. Tamen si peperit, modis omnibus cum viro concubuit, et hoc praecedente et prius posito, necesse est illud intelligatur. Aliquoties vero simul sunt, ut: si sol ortus est, dies est;odiosus. Ex antecedenti igitur sumitur argumentum: si peperit, cum viro concubuit; sumo quod antecedit, at peperit; concludo quod sequitur, cum viro igitur concubuit. A consequentibus ita sumo quod se
Abbreviated transcription (Latin):
hñt tam̃ aliquid notius naturaliter ex qͦ side eis fiat questio ł ex alieno fidẽ capiant. Hae uͦ¬
de monstrabiles acminores posterioresq dñr. Et deꝓpositionib: qͥdẽ ista sufficiant. De q̃stione¬
Iuestio uͦ ÷ dubitabilis ꝓpositio inqua necesse ÷ eadẽ om̃a c̃siderari : quȩ dudũ in ꝓpositioni

Expanded text:
habent tamen aliquid notius naturaliter ex quo, si de his fiat quaestio, velut ex alieno fidem capiant, hae habent tamen aliquid notius naturaliter ex quo, si de his fiat quaestio, velut ex alieno fidem capiant, hae demonstrabiles ac minores posterioresque dicuntur. Et de propositionibus quidem ista sufficiant. Quaestio vero dubitabilis est propositio, in qua necesse est fere eadem considerari quae dudum in propositione
Abbreviated transcription (Latin):
et quarũ ꝓbatio ñqueat inueniri. aliȩ uͦ quas tã etsi animus audientis ꝓbet eisq c̃sentiat : tam̃
possint aliis superiorib apꝓbari. Et illȩ quidẽ quarũ nulla apͥꝓbatio÷ : maximȩ ac pͥnci¬
pales uocantur. qđ his illas necesse : apꝓbari quȩ uͭde monstrari ualeant ñ recusant
Est aũt maxima propositio. ut hȩc siȩ qualib a qualia demas : quȩ relinquunt᷑ ȩqͣlia st̃.
Ita enĩ hoc ꝑsẽ notũ est: ut alud notius qđ ꝓbari ualeat ẽẽ non possit
Que propositiones cũ fidẽ sui natura ꝓpriam generant non solũ alieno ad fidẽ ñegent adiumento
uerũ procȩteris quoq ꝓbationis solent eẽ pͥncipium. Igit᷑ ꝑse notȩ ꝓpositiones qͥb nihilt notius
in de monstrabiles et maximȩ ac pͥncipales uocantur . Quȩ uͦ quauis auditoris iudicio cõꝓbent᷑:

Expanded text:
et quarum probatio nequeat inveniri, aliae quas, tametsi animus audientis probet eisque consentiat, tamen et quarum probatio nequeat inveniri, aliae quas, tametsi animus audientis probet eisque consentiat, tamen possunt aliis superioribus approbari. Et illae quidem quarum nulla probatio est, maximae ac principales vocantur, quod his illas necesse est approbari, quae ut demonstrari valeant, non recusant. Est autem maxima propositio, ut haec: Si de aequalibus aequalia demas, quae derelinquuntur aequalia sunt. Ita enim hoc per se notum est, ut aliud notius quo approbari valeat, esse Quae propositiones cum fidem sui natura propriam gerant, non solum alieno ad fidem non egent argumento, verum caeteris quoque probationis solent esse principium. Igitur per se notae propositiones, quibus nihil est notius, indemonstrabiles ac maximae et principales vocantur. Quae vero quamvis auditoris iudicio comprobentur,
Abbreviated transcription (Latin):
Rotundũ esse ante cedit. uolubile eẽ consequitur. Harũ quoq aliȩ simplices c̃ditionales.
aliȩ uͦ coniunctȩ sunt. Simplices s̃ quȩ p̃dicatiuas hñt propositiones in partib ut ea quam
superius diximꝰ si rotundũ ÷ : uolubile ẽ. Rotundũ ÷ enĩ & uolubile ẽ : utrȩq diuisȩ ac singil¬
latim intellectȩ p̃dicatiuȩ st̃. Coniunetarũuͦ multiplex differentia ẽ de qͥb in his tȩti¬
uoluminib diligentissime ꝑspeximꝰ quos de ypotheticis cõposuimꝰ syllogismis desiplicib yi¬
c̃stant : ut si ro tundũ ÷ uolubile .ẽ. utraq enĩ affirmatiuã ex duab negatiuis. ut si cȩlum
rotundũ ñ est : uolubile ñ .ẽ. Nã rotundũ ñ eẽ. et uolubile ñ esse : ut rȩq s̃ negationes. Aut ex
Rotundũ enĩ non ẽẽ negatio est. stabile uͦ esse affirmatio. Propositionũ quoq aliȩsꝑse notae :

Expanded text:
est. Rotundum esse antecedit, volubile esse consequitur. Harum quoque aliae sunt simplices conditionales, est. Rotundum esse antecedit, volubile esse consequitur. Harum quoque aliae sunt simplices conditionales, aliae conjunctae: simplices sunt quae praedicativas habent propositiones in partibus, ut in ea quam superius diximus, si rotundum est, volubile est. Rotundum est enim et volubile est, utraeque divisae ac sigillatim acceptae praedicativae sunt. Conjunctarum vero multiplex differentia, de quibus in his voluminibus diligentissime perstrinximus, quae de hypotheticis composuimus syllogismis. constant, ut si rotundum est, volubile est, utraque enim affirmativa est; aut negativis duabus, ut si coelum rotundum non est, volubile non est; nam rotundum non esse, et volubile non esse, utraeque negationes sunt; aut ex rotundum non esse negatio est, stabile vero esse affirmatio. Propositionum quoque aliae sunt per se notae,
Abbreviated transcription (Latin):
Hlȩc quippe oratio quȩ ÷ socrates cũ platone & discipulis subiecta ẽ. Illauͦ quȩ ÷ dephilosophȩ
sophiȩ ratione ꝑtractat. Hic enĩ socrates solus subiectus est. Oratiouͦ quadicimꝰ dephilosophiȩ
ratione ꝑtractat : prȩdicatur. Euenit etiam ut supponatur oratio et simplex uocabulũ p̃dicet᷑
hoc modo. Similitudo cũ suꝑnis diuinisq substantus iustitia est. Hinc enim oratioꝑsẽ ꝓfertur.
similitudo cũ suꝑnis diuinisq substantiis subicitur. Iustitia uͦ p̃dicatur. Sed de huius modi
propositionib: in his cõmentariis qͦs deperihermeniis aristotelis libros scripsimꝰ diligentius
uocant partess. simplices ꝓpositiones. Elinis quidem eapars quȩ prius dr̃ antecedens. quȩ
posterius consequens appellatur. Ut in hac propositione quȩ dicit si rotundũ est. uolubile

Expanded text:
Haec quippe oratio, quae est, Socrates cum Platone et discipulis, subjecta est. Illa vero, de philosophiae Haec quippe oratio, quae est, Socrates cum Platone et discipulis, subjecta est. Illa vero, de philosophiae solus subjectus est; oratio vero, quam dicimus, de philosophiae ratione pertractat, praedicatur. Evenit etiam ut supponatur oratio, et simplex vocabulum praedicetur hoc modo: Similitudo cum supernis divinisque substantiis, justitia est; hic enim oratio per quam profertur similitudo, cum supernis divinisque substantiis subjicitur; justitia vero praedicatur. Sed de hujusmodi propositionibus in his commentariis quos in Perihermenias Aristotelis libros scripsimus, diligentius icas vocant partes, sum simplices propositiones, cujus quidem ea pars quae prius dicitur antecedens, quae posterius consequens appellatur, ut in hac propositione quae dicit: si rotundum est, volubile
Abbreviated transcription (Latin):
qua dicimꝰ hõ iustus est. Hȩc duo nõa iđ homo et iustus ꝓpositionis partes uocamꝰ eosdẽ etiã
terminos dicimus quorũ qͥdẽ alter subiectꝰ ÷ : alter uͦ prȩdicatus. Subiectus ÷ t̾minꝰ qͥ minor ẽ
Prȩdicatus uͦ qͥmaior. ut in ea ꝓpositione qua dr̃ hõ iustus ÷ Nomo qͥdẽ minus ÷ quã iustus.
priuilegio partis. ꝓpositio prȩdicatiua uocata est. Sȩpe aut̃ euenit ut hi t̃mini sibi met inueni¬
ultra hominẽ : nec ultra risibile homo porrigitur. Sed in his hoc euenire necesse ẽ. ut siquidẽ in¬
minor de maiore prȩdicet᷑ : innulla ꝓpositione c̃tingit. Fueri aũt potest ut ꝓpositionũ partes qͦr
terminos dicimus. ñ solũ in nõib uerum in orationib: inueniamus. Nam sȩpe oratiode ora¬
tione p̃dicatur hoc modo. Socrates cũ platone et discipulis. dephilophiȩ ratione ꝑ tractat

Expanded text:
qua dicimus: Homo justus est: haec duo nomina, id est, homo et justus, propositionis partes vocantur. Eosdem etiam qua dicimus: Homo justus est: haec duo nomina, id est, homo et justus, propositionis partes vocantur. Eosdem etiam terminos dicimus, quorum alter subiectus est, alter praedicatus. Subiectus est terminus qui minor est, praedicatus vero qui maior, ut in ea propositione qua dicitur, homo iustus est, homo quidem minus est quam iustus. privilegio partis propositio praedicativa vocata est. Saepe autem evenit ut hi termini sibimet inveniultra hominem, nec ultra risibile homo porrigitur. Sed in his necesse est hoc venire, ut si quidem insitione contingit. Fieri autem potest ut propositionum partes quas terminos dicimus, non solum in nominibus, verum in orationibus inveniantur. Nam saepe oratio de oratione praedicatur, hoc modo: Socrates cum Platone et discipulis de philosophiae ratione pertractat.
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ negatio Affirmatiot siqͥs sc efferat cȩlũ uolubile est Negatio siqus ita ꝓnutiet cȩlum
uolubile ñ est. Harũ uͦ aliȩ s̃ uniuersales : aliȩ particulares. aliȩ in definitȩ . aliȩ singulares
Vniuer salis quidẽ ut siquis ita ꝓponat omnis homo iustus ẽ. nullus hõ uistus Particularis uͦ siquis
hoc modo Quidã homo iustus est quidã hõiustus ñ est Indefinitȩ si hoc mͦ hõiustus:. homonistus¬
ñest. S ingulares ũ sunt quȩ indiuiduũ aliqͥd singulare sꝓponunt ut cato iustust. cato iustus non Ẽ
fteñcato indiuiduus ÷ ac singularis. Harũ u alias p̃dicatiuas alias condionales uocamus Prȩdi¬
cȩlũ esst uolubile. At si huc c̃ditio copuletur fit ex duab ꝓpositionib: una c̃ditionalis hoc modo
atq subiectus: Terminos aũt uoco uerba et nõa. quib ꝓpositio nectitur. ut inea ꝓpositione

Expanded text:
vero negatio. Affirmatio, si quis sic efferat: coelum volubile est. Negatio, si quis ita pronuntiet: coelum vero negatio. Affirmatio, si quis sic efferat: coelum volubile est. Negatio, si quis ita pronuntiet: coelum o, vel negatio. Harum alie sunt universales, alie particulares, alie indefinite, alie siVniversales quidem, ut si quis ita proponat: omnis homo iustus est, nullus homo iustus est. Particulares vero, si quis hoc modo dicat: quidam homo iustus est, quidam homo iustus non est. Singulares vero sunt quae individuum aut quid singulare proponunt, ut Cato iustus est, Cato iustus non est; etenim Cato individuus est ac singularis. Harum vero alias praedicativas, alias conditionales vocamus. Praedielum esse volubile. At, si huic conditio copuletur, fit ex duabus propositionibus una conditionalis, hoc modoatque subjectus. Terminos autem voco verba et nomina quibus propositio nectitur; ut in ea propositione
Abbreviated transcription (Latin):
tantũ causa dr̃ siue adaliud ad fert᷑ probandũ : positio est. Side ipsa queritur questio Supsa est
approbata : conclusio Idẽ igitur ꝓpositio questio et c̃lusio sed differ̃ modo DEARGUore po
Trgumentũ ÷ ratio reidubiȩ faciens fidẽ Nonũ idẽ ÷ argumentũ : qđ argumentatio. Nam uis
sententiae ratioq eaquȩ claudit᷑ oratione cũ aliquid ꝓbatur ambiguũ. argumentũ uocatur
Ipsauͦ argum̃ti elocutio argumtatiodr̃. Quofit ut argum̃tũ quidẽ uirtusł meis argumentionis
t atq sententia. Argumentioͦ argumenti ꝑ orationẽ explicatio. Locus aut̃ ĩ sedes arqumti
Hanc esse diximorationem ueritatẽ ł mendaciũ continentẽ Huius duȩ s̃ species affirmatio una altera

Expanded text:
tantum causa dicatur, sive ad aliud afferatur approbandum, propositio est: si de ipsa quaeritur, quaestio; si ipsa est tantum causa dicatur, sive ad aliud afferatur approbandum, propositio est: si de ipsa quaeritur, quaestio; si ipsa est approbata, conclusio. Idem est igitur propositio, quaestio et conclusio, sed differunt modo supra dicto. Argumentum est ratio rei dubiae faciens fidem. Non vero idem est argumentum et argumentatio: nam vis sententiae ratioque ea quae clauditur oratione cum aliquid probatur ambiguum, argumentum vocatur; ipsa vero argumenti elocutio, argumentatio dicitur. Quo fit ut argumentum quidem virtus, et mens argumentationis sit atque sententia; argumentatio vero, argumenti per orationem explicatio. Locus autem sedes est argumepositione disserendum est. Hanc esse diximus orationem, veritatem vel mendacium continentem. Hujus duae sunt species, affirmatio una, altera
Abbreviated transcription (Latin):
dita Hicũ quȩ alias ꝑmẽbra patefacta sunt. comni speculatione tractantur nec diale uncdus
solũ locos seđ rhetoricos etiã quiduehiint̃ se atqͣ diacis differant cura ÷ exequendi ut in om̃ib undiq
locis ad plenã considerationẽ ꝓpositis eorũq int̾se differentius et cõmunitatib ꝑ notatis et arquntoꝵ
copia cõparetur ecclara locorũ possit eẽ distinctio Vt gͥ cuncta ꝑspicuis rationib constent s&
paulo altius ordiendũ est. Deꝓpositione P ropositio ÷ oratio uerion falsumue sgnificans or uqͥs
dicat cȩlũ esse uolubile Nȩc etenuntiatio et proloqͥum nuncupatur ꝯuestiouͦ inclubitationem
ambiguitate acducta ꝓpositio ut siqui quȩrat ansit cȩlũ uolubile. Conelusio ẽ argumentis
approbata ꝓpositio ut si qui ex aliis reb prob& celũ esse uolubile. Enuntiatio qui ppe siue siu

Expanded text:
dita; hic vero quae alias per membra patefacta sunt, communi speculatione tractantur. Nec dialecticos dita; hic vero quae alias per membra patefacta sunt, communi speculatione tractantur. Nec dialecticos solum locos, sed etiam rhetoricos, quove hi inter se atque dialecticis differant, cura est exsequendi, ut omnibus undique locis plena consideratione propositis, eorumque differentiis inter se et communitatibus pernotatis, et argumentorum copia comparetur, et locorum clara possit esse distinctio. Ut igitur cuncta perspicuis rationibus constent, paulo altius ordiendum est. Propositio est oratio verum falsumve significans; ut si quis dicat coelum esse volubile, haec et enuntiatio et proloquium nuncupatur. Quaestio est in dubitationem ambiguitatemque adducta propositio, ut si quis quaerat an coelum sit volubile. Conclusio est argumentis approbata propositio, ut si quis coelum ab aliis rebus probet esse volubile. Enuntiatio quippe, sive sui
Abbreviated transcription (Latin):
mnis ratio disserendi quã loxen peripitetici ueceres appellauer induas distribuit᷑ partes unam
inuenendi alterã udicandi Et ea quidẽ partẽ quȩ iudiciũ purgat atq instruit: ab illis analitice
uocata ẽ.: anobis potest resolutaria nuncupari. Fauꝰ quȩ inueniendi facul tatem muras trat:
ag̃cis topice anabis localis dt̃. Acde ila qͥdẽ parte quȩ iudicandi magistrat allas diputabitur
gismis Nec id simpliciter atqr uniformit̃ udetur eẽ faciendũ: uerũ duplex÷ tradenda partitio: Una
quidẽ ex g̃cis uoluminib: eruta alterauͦ ex marcitulli topicis supta. Atq inhis illud ad ꝑfeccionẽ
alterã uicisim possit includere. Et nunc qͥdẽ non in singulis immorabim᷑. sed decota diusione cõmunit̃
disseremus. Locorũ tantũ ex qͥb argum̃ita nascuntur definitiones exempla differentias q
sunt᷑ quib aristotelis topica in latinã uertimus orationẽ uel his .iiii. quib otullu ex

Expanded text:
mnis ratio disserendi, quam logicen Peripatetici veteres appellavere, in duas distribuitur partes, unam inveniendi, alteram judicandi. Et ea quidem pars quae judicium purgat atque instruit, ab illis analytice vocata, a nobis potest resolutoria nuncupari. Ea vero quae inveniendi facultatem subministrat, a Graecis topice, a nobis localis dicitur. Ac de illa quidem parte quae judicandi magistra est, alias disputabgismis. Nec id simpliciter atque uniformiter videtur esse faciendum, verum duplex est tradenda partitio, una quidem ex Graecis voluminibus eruta, altera vero ex M. Tullii Topicis sumpta. Atque in his illud ad perfectionealteram vicissim possit includere; et nunc quidem non in singulis immorabimur, sed de tota divisione communiter disseremus, locorum tantum ex quibus argumenta nascuntur diffinitiones, exempla differentiasquesunt, quibus Aristotelis Topica in Latinam vertimus orationem, vel his septem quibus M. Tullii
Abbreviated transcription (Latin):
magis ꝑuestiganda ÷ rimandaq alterius disciplina. ea quȩ cũ cognitione ꝑcepta sit. usu
atq exercitatione firmanda. Magnũ emaliꝗd locorũ c̃sideratio pollicetur scilicet
inueniendiuias. Quod quidẽ hi qͥ sunt huꝰ rationis exꝑtes soli prorsus ingenio deputant
Neq intelligunt quantũ hac c̃sideratione quȩ ratur quȩ in artẽ redigit uĩ potestatemq
naturae sed dehis actenus. Nunc de reliquis explicemus :ATU MESM¬

Expanded text:
magis pervestiganda est rimandaque ulterius disciplina, eaque cum agnitione percepta sit, usu magis pervestiganda est rimandaque ulterius disciplina, eaque cum agnitione percepta sit, usu atque exercitatione firmanda. Magnum enim aliquid locorum consideratio pollicetur, scilicet inveniendi vias. Quod quidem hi qui sunt huius rationis expertes soli prorsus deputant ingenio, neque intelligunt quantum hac consideratione quaeratur quae in artem redigit vim et potestatem naturae. Sed de his hactenus. Nunc de reliquis explicemus.
Abbreviated transcription (Latin):
orator : uerũ etiã de monstrator acuerȩ argum̃tationis effector: habet ꝙ ex ꝓpositis loci
sibi possit assumere. cũ int̾ argum̃torũ ꝓbabiliũ locos necessariorũ quoq principia
traditio mixta c̃tineat. Illa uͦꝰ argum̃ta qͣ necessaria qͥdẽ s. sed non ꝓhabilia Atq illud
ultimũ genꝰ scilicet nec ꝓbabile nͣecessamũ: a propositioꝑis ẽsderatione seiunc tumest
nisi quꝰ dint̃dũ ꝗdã sophistici loci exercendigrã lectorib ad hibent᷑. Quocirca topicorũ pariter
utilitas. intentioq parit̃ patefacta est. His enĩ et dicendi facultas et in uestigatio ueritatis auget᷑
Nã qđ dialecticos atq oratores locorũ iuuat agnitio: orationi ꝑ inuentionem copiã prȩstat
đ uͦ necessariorũ doctrina locorũ philo sophis traditur : uiã qͦdãmͦ ueritatis illustrat. Quo

Expanded text:
orator, verum etiam demonstrator, ac verae argumentationis effector, habet quod ex propositis locis orator, verum etiam demonstrator, ac verae argumentationis effector, habet quod ex propositis locis sibi possit assumere. Cum inter argumentorum probabilium locos, necessariorum quoque principia traditio mixta contineat. Illa vero argumenta, quae necessaria quidem sunt, sed non probabilia; atque illud ultimum genus, scilicet nec probabile nec necessarium, a propositi operis consideratione seiunctum est, nisi quod interdum quidam sophistici loci exercendi gratia lectoris adhibentur. Quocirca topicorum pariter utilitas intentioque patefacta est. His enim et dicendi facultas et investigatio veritatis augetur. Nam quod dialecticos atque oratores locorum iuvat agnitio, orationi per inventionem copiam praestat; quod vero necessariorum doctrinam locorum philosophis tradit, viam quodammodo veritatis illustrat. Quo
Abbreviated transcription (Latin):
acdialecticomꝓppͥa c̃sideratione dissideat. In eo scilicet qđ illis ꝓbabilitatẽ. huic ueri¬
tatẽ constat esse ꝓ positã. Quarta uͦspecies argum̃ti quã ne argum̃tũ qͥdẽ recte dic
supra monstrauimus: sophistis solis ÷ attributa Topicorũ uͦ intentio ÷ ueri similium
argumtoꝵ copiã de monstrare. Pesignatis enĩ locis eꝗb ꝓbabilia argum̃taducuntur
abundans et copiosa necesset fiat materia disserendi. Sedqm̃ ut supra dictũ ẽ. ꝓbabiliũ
argum̃torũ alias̃ necessaria. alia ñ necessaria: cũ lociꝓbabiliũ argum̃torũ dicunt᷑
euenit ut necessarioꝵ ꝗq̃ doceant᷑. Quofit: ut oratorib ꝗdẽ acdialecticis. haec
pͥncipalit̃ facultas paretur. Scđouͦ̾loco philosophis Nã inqͦ probabilia quidẽ
docent᷑ : philosophice demonstrationimonstrat᷑ ubertas. Non modoigit᷑ dialecticus atq

Expanded text:
ac dialectico in propria consideratione dissideat, in eo scilicet quod illis probabilitatem, huic veriac dialectico in propria consideratione dissideat, in eo scilicet quod illis probabilitatem, huic veritatem constat esse propositam. Quarta vero species argumenti, quam neque argumentum quidem recte dici supra docuimus, sophisticis solet esse attributa. Topicorum intentio est verisimilium argumentorum copiam demonstrare. Designatis enim locis ex quibus probabilia argumenta ducuntur, abundans et copiosa necesse est fiat materia disserendi. Sed quoniam ut supra dictum est probabilium argumentorum alia sunt necessaria, alia non necessaria, cum loci probabilevenit ut necessariorum quoque doceantur; quo fit ut oratoribus quidem ac dialecticis haec principaliter facultas paretur, secundo vero loco philosophis. Nam in quo probabilia quidem docentur, philosophicae demonstrationi ministratur ubertas. Non modo igitur dialecticus atque