comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
passiones suas de passioẽ ⁊ morte filii: post qͣ tot ⁊ tã acerbi ipsius
animã ꝑtransierunt gladii.: tandẽ hodie dic̾e datũ ẽ.ei. Conuertere
antina mea in requiem tuã: qr dnis benefecit tͥ. Qereauit me creatꝰ
ex me. requieuit in cabernacłõ corꝑis mei: negare ñ pot̾it mͥ requiẽ
cȩli sui. Qͥ enĩ ultro grãm cumulat aliis: par pari qͦmͦ ñ referet ma¬
tri: ꝑge maria. ꝑge secura: in bonis filii tui. fiducialit̾ age: tanꝗͣ regi¬
betur. regnũ ⁊ potestas. In diuisũ te. cũ habere cupit imꝑium. eui tec
in carne una ⁊ uno sp̃u indiuisũ fuit pietatis. ⁊ unitatis myst̾ium:
dũ scił saluo honore nature. geminato mun̾e grȩ. iuncta ẽ. mater
in matrimoniũ. Requiesce gͥ ofelix inter brachia sponsͣ replica¬
bit tͥ ni fallor inter amplexus ioscła. quã suauiter requieu̾it in
tabernacło corꝑis tui: quã suauius in cubicło cordis tui. Non est

Expanded text:
passiones suas, de passione et morte Filii; postquam tot et tam acerbi ipsius animam pertransierunt gladii, tandem hodie dicere datum est ei: Convertere, anima, in requiem tuam, quia Dominus benefecit tibi . Qui creavit me, creatus ex me, requievit in tabernaculo corporis mei, negare non poterit mihi requiem coeli sui. Qui enim gratiam ultro cumulat aliis, par pari quomodo non referet matri? Perge, Maria, perge secura in bonis Filii tui; fiducialiter age tanquam regibetur, regnum et potestas. Indivisum habere tecum cupit imperium, cui tecum in carne una, et uno spiritu indivisum fuit pietatis et unitatis mysterium: dum scilicet salvo honore naturae, geminato munere gratiae, juncta est mater in matrimonium. Requiesce igitur, o felix, inter brachia Sponsi. Replicabit-tibi ni fallor, inter amplexus et oscula, quam suaviter requieverit in tabernaculo corporis tui, quam suavis in cubiculo cordis tui. Non est
Abbreviated transcription (Latin):
beata gens cuiꝰ ẽ. dñs ds̃ eiꝰ: quã uicim st̃ di regno qͥ rege suuĩ ẽm ser¬
uire regnare ẽ. iã possident ⁊gestant ĩ corde suo. funes inqͥt cecidert̃
huꝰ mundi: dñs pars heditatis meȩ ⁊ calicis mei. Pugnent ĩt se qͥs eaꝵ fiat
miserior: nichil oĩũ q̃ ambiunt ilł ĩuideo: ego enĩ ⁊ aĩa mea delectabi¬
m̃ ĩ dño. O p̃clara hereditas pauꝑm. o beata possessio nichil habentũ.
qͦmꝰ ñ solũ omẽm sufficientiã nob̃ subministras.: s etiã ad omẽm gła
habundans. ad omẽm leticiã redundans: tanꝗͣ ĩ sinu reposita suꝑ¬
tesua: omẽmq altitudinẽ huiꝰ mundi longe sub pedib su racer̃¬
dem despiciat: indignũꝙ iudicet głȩ suȩ. ad concupiscentia uilis p̃¬
de. suã ult̾ius maiestate inclinare. Qid: Sam iã tollenid ⁊ed ĩ cȩlũ
transitoria. sominoq similia: Ce p̾stolatur curia scõꝵ iͥ i p̃ pon̾es seieta

Expanded text:
s ejus! quam vicini sunt Dei regno qui regem ipsum, cui servire regnare est, jam possident, et gestant in corde suo! Funes, inquit, ceciderhujus mundi: Dominus pars haereditatis meae et calicis mei . Pugnent inter se quis eorum fiat miserior, nihil omnium quae ambiunt, illis invideo: ego enim et anima mea delectabimur in Domino. O praeclara haereditas pauperum! o beata possessio nihil habentium! quoniam non solum omnem sufficientiam nobis subministras, sed etiam ad omnem gloriam abundas, ad omnem laetitiam redundas, tanquam in sinu reposita supte sua, omnemque altitudinem hujus mundi longe sub pedibus suis jacentem despiciat; indignumque judicet gloriae suae, ad concupiscentiam vilis praedae suam ulterius majestatem inclinare. Quid? jam transitoria, somnoque similia? te praestolatur curia sanctorum, et praeponeres societa
Abbreviated transcription (Latin):
unite formatus ẽ tc̃ ueritas ipsius inte exyssa e. si ueritate qͥp
ipse e agnouist:⁊ agnitã głificast timore uidel eispei ⁊ ne spe
confundat. caritas diffusa sit incords. Se huic sensui uidicas
incongenũ qͥd alius sit istarũ ordo uirtutũ uł ꝓfectuũ. ⁊ alius
ordo positionis nominũ: ñ enĩ ait ego mat̾ agnitionestiorasno¬
ris nspei in dilectionis .s ait. ego mater pulelre dilecbionise i
timors ⁊ agnitionis. ⁊ scę spei : fortassis ⁊ in hoc ipso ordine qr
ponit. inueniri pot̾it aliqͥd congruentie ⁊ ratiois. dicut enim
de agntione cimior nascitur: quẽ ne in desꝑationẽ concidat.
spes ad iuncta consolatur: ipsiq spei ne confundat. dilectio suf¬
fragatur. Sita uersa uice dilectio castũ parit timorẽ. timorq cũ di¬
lectione illuminat agnitionẽ: scđ̾m illud sapientis. Q timetis
dñm diligite illũ: ⁊ illuminabunt᷑ corda ur̃a. Quanto autͣ ue¬
rius illunnato corde d̃s agnoscitur: tanto fiducialius i eũ sꝑa¬

Expanded text:
 si veritatem quae ipse est agnovisti, et agnitam glorificasti, timore videlicet et spe; et ne spes confundat, charitas diffusa sit in corde. Si huic sensui judicas incongruum, quod alius sit istarum ordo virtutum vel perfectuum, et alius ordo positionis nominum: non enim ait: Ego mater agnitionis, et timoris, et spei, et dilectionis; sed ait: Ego mater pulchrae dilectionis, et timoris, et agnitionis, et sanctae spei: fortassis et in hoc ordine ipso quem ponit, inveniri poterit aliquid congruentiae et rationis. Sicut enim de agnitione timor nascitur, quem, ne in desperationem concidat, spes adjuncta consolatur, ipsique spei, ne confundat, dilectio suffragatur: ita versa vice dilectio castum parit timorem, timorque cum dilectione illuminat agnitionem, secundum illud Sapientis, Qui timetis Dominum, diligite illum, et illuminabuntur corda vestra . Quanto autem verius illuminato corde Deus agnoscitur, tanto fiducialius in eum spera
Abbreviated transcription (Latin):
tris regis regina coronata consedeat. in uestitu deaurato circũdara
uarietate. Neq hoc dico qͦd in partȩ thronus ei collocetur: quin
pocius tpsa erit thronus ms. Seni gͥ electa mea: ⁊ pona in te
thronũ meũ. Inte mͥ quandã regni sedẽ constituam: de te uidi¬
cia discernã: ꝑ te preces exaudiam. Dullus plus mͥ ministra¬
in gła mea. Cõmunicasti mͥ p̃ter alia qͦs hõ fũ: cõmunicabo
tͥ qͦd ds sum. Flagitabas oscłm oris: quinimmo tota de toto oscłab̾is.
Quia concupiui spẽm tuã etiam desidantius quã tu mea: nec satil

Expanded text:
tris Regis Regina coronata consedeat in vestitu deaurato, circumdata tris Regis Regina coronata consedeat in vestitu deaurato, circumdata varietate. Neque hoc dico, quod in parte thronus ei collocetur: quin potius ipsa erit thronus meus. Veni igitur, electa mea, et ponam in te thronum meum. In te mihi quamdam regni sedem constituam, de te judicia decernam, per te preces exaudiam. Nullus mihi plus ministramea. Communicasti mihi praeter alia, quod homo sum: communicabo tibi quod Deus sum. Flagitabas osculum cris, quinimo tota de toto osculaberis. quia concupivi speciem tuam, etiam desiderantius quam tu meam; nec satis
Abbreviated transcription (Latin):
illũ illud suꝑbie scłaris elogium: honores mutant mores. Subli¬
mior e ẜ ñ suꝑbior. Głosior: s ñ dedignantior. Non fastidiet ma¬
trẽ quã elegit: nec ȩternã electionem suã nouo uidicio reꝑbabit
Ne tuneas maria ait gabriel more suo: inuenisti enĩ grãni apud
dm̃. Etiam inceteris qui longe iacent sub uestigiis tuis ꝓbare
consueuit. imꝓbitatẽ huius affectus ⁊ p̾cis: qui nichil nimium
aut inuiriosũ sͥ deputat. qͦd in eum uera dũ taxat caritas p̃su¬
mat. Et conuersus ad sociam multitudinẽ eamus inqͥt eamus:
ne ipsi filio facẽ uideaiur iniuriã. si głam matͥs differamus.
le locutum: Ego sũ qͥ patrem ⁊ matrẽ filiis honorandos cõmenda¬
ui: ego ut facerem qd docui. ⁊ exemplo eem̃ aliis. ut patrẽ ho¬
norarem in terrã descendi: nichilominus ut matre honorarẽ
incelũ reascendi. Ascendi. ⁊ p̃paraui ei locũ thronũ głe: ut adex¬

Expanded text:
illum illud superbiae saecularis elogium: « Honores mutant mores. » Subliillum illud superbiae saecularis elogium: « Honores mutant mores. » Sublimior est, sed non superbior; gloriosior, sed non dedignantior. Non fastidiet matrem quam elegit, nec aeternam electionem suam novo judicio reprobabit. 6. Ne timeas, Maria, ait Gabriel more suo: invenisti enim gratiam apud Deum. Etiam in caeteris qui longe jacent tuis sub vestigiis, probare consuevit improbitatem hujus affectus et precis; qui nihil nimium, aut injuriosum sibi deputat, quod in eum vera duntaxat charitas praesumat. Et conversus ad sociam multitudinem: Eamus, inquit, eamus; ne ipsi Filio facere videamur injuriam, si gloriam Matris differamus. ale aliquid locutum? Ego sum qui patrem et matrem filiis honorandos commendavi; ego ut facerem quod docui, et exemplo essem aliis, ut Patrem honorarem, in terram descendi: nihilominus, ut Matrem honorarem, in coelum reascendi. Ascendi et praeparavi ei locum, thronum gloriae; ut a dex
Abbreviated transcription (Latin):
ne oscło pedũ: uͥ indulgentia sumitur delictoꝵ. S qr in omni
uita mea. non ine reprehendit oor meũ: ñ puto me arroganter
flagitare. de oscło oris grãm gaudioꝵ. Cur autẽ arrogans uide¬
ar si illud ꝗ mͥ reposco: qͦd de me sͥ formauit ipse conditus ⁊
conditor: Cũ paruulũ tenebã inter brachia. quociens oscłari
spetiosum forma p̃filiis hominũ mͥ libebat satis licebat. nũqͣ faciẽ
a uertebat: nũqͣ matrẽ repellebat. Q si fortassis impatientia desidu
erã nimia: ipse tñ more suo morẽ matri gerebat. Gaudebat eã re¬
plere grã que diffusa erat in labiis eius: ⁊ dulcedine qua totꝰ erat
plenus. totus concupiscentia. & desid̾ium castarũ scił animarũ. Un
sicut de se confitetur qui edunt me adhuc esurient. & qͥ bibunt
ne adhuc sicient: quantõ grãm oris illius gustaui suauius: tanto
ab illa ingenita mutatus ẽ. mansuetudine ⁊i bonitate. Nichil ad

Expanded text:
ne osculo pedum, ubi indulgentia sumitur delictorum. Sed quia in omni ne osculo pedum, ubi indulgentia sumitur delictorum. Sed quia in omni vita mea nonme reprehendit cor meum, non puto me arroganter flagitare de osculo oris, gratiam gaudiorum. Cur autem arrogans videar, si illud os mihi reposco, quod de me sibi formavit ipse conditus et conditor? Cum parvulum tenebam inter brachia, quoties osculari speciosum forma prae filiis hominum mihi libebat, satis licebat: nunquam faciem avertebat, nunquam matrem repellebat. Et si fortassis impatientia desiderii eram nimia; ipse tamen more suo, morem matri gerebat. Gaudebat eam replere gratia, quae diffusa erat in labiis ejus, et dulcedine qua totus erat plenus, totus concupiscentia et desiderium, castarum scilicet animarum. Unde sicut ipse de se confitetur, Qui edunt me adhuc esurient, et qui bibunt me adhuc sitient : quanto gratiam oris illius gustavi suavius, tanto  nihil ab illa ingenita mutatus est mansuetudine et bonitate. Nihil ad
Abbreviated transcription (Latin):
ministret tͥ qͥ ab inicio conscius ⁊ minist̾ misterii tui. custes qͦꝙꝙ
go nĩs nouus in carne angłs. discipłm dico quẽ diligebat iħs: cuiꝰ
me dilectionis herede. reliqͥt. cũ illũ mͥ. ⁊ me illi. in cruce cõmen¬
dauit: cuiꝰ obsequio nichil mͥ gratius: qr conuersatione ⁊ affectu
nichil castius. morib nichil suauius: nichil sincerius fide: nchil
quomͦi meo medendũ ẽ. languori. At nosti in quiunt. qr  omĩa sci
at: de multis quasi nescius interrogat. Sigͦ quesierit quid illud
sit quod tuo uulneri uelis adhiberi: qͥd respondebimus ei: So¬
dales inquit estis sponsi: gabrihel iste m̃s paranimphus. Non
puto uobis ẽẽ celandũ amoris mei mist̾ium. Dicã gͥ. tm̃ ne iudi¬
cer temeraria: qͦd maiora me querere uidear. Osculetur me os¬
culo oris sui. Si qͥd mͥ conscia eem contenta cu maria magdale¬

Expanded text:
ministret tibi, qui ab initio conscius et minister mysterii tui, custos quoque ministret tibi, qui ab initio conscius et minister mysterii tui, custos quoque  mihi meus novus in carne angelus, discipulum dico quem diligebat Jesus, cujus me dilectionis haeredem reliquit, cum illum mihi, et me illi in cruce commendavit: cujus obsequio nihil mihi gratius, quia conversatione et affectu nihil castius, moribus nihil suavius, nihil sincerius fide, nihil quomodo meo medendum sit languori. 5. At nosti, inquiunt, quia cum sciat omnia, de multis quasi nescius interrogat. Si ergo quaesierit, quid illud sit quod tuo vulneri velis adhiberi, quid respondebimus ei? Sodales, inquit, estis sponsi, Gabriel iste meus paranymphus; non puto vobis esse celandum amoris mysterium. Dicam igitur: tantum ne judicer temeraria, quod majora me quaerere videar. Osculetur me osculo oris sui. Si quid mihi conscia essem, contenta essem cum Maria Magdale
Abbreviated transcription (Latin):
plus in patientia. amoris: quã passione doloris. Plus uuln̾ata cari¬
tate: qua grauata infirmicate. Heu inquiunt illi: quã frequen¬
tes immo continue cause languoris. Bone iħu quomͦ hȩc mater tua
postquã te genuit: ñ quã fere nͥ in languore fuit. Primo languit ti¬
more: postea dolore: nunc amore. Timore a natiuitate usq ad pas¬
sionẽ. cũ semꝑ uitam filii insidus appeti uidẽt: dolore toto tepore
passionis donec rediuuiũ reciꝑet: nunc amore i defidio. felicius. s
miserabiltus cruciatur. qr sedentem in cęlo ñ tenet. Quomͦ iħubo¬
ne qui sũmi fructus es gaudii. tam longi factus es illi causa mar¬
tirii: ut carissimã tͥ ipsius aĩam. tot ⁊ tã acuti sine cessatione ꝑ¬
transeant gladii: S obsecramus te dña. quid uis faciamꝰ tͥUis
saltem ut resideat hic iste gabriel simistes tuus. ut assideat &

Expanded text:
plus impatientia amoris, quam passione doloris: plus vulnerata chariplus impatientia amoris, quam passione doloris: plus vulnerata charitate, quam gravata infirmitate. 4. Heu! inquiunt illi, quam frequentes, imo continuae causae languoris! Bone Jesu, quomodo haec Mater tua postquam te genuit, nunquam fere nisi in languore fuit? Primo languit timore; postea, dolore; nunc, amore. Timore, a nativitate usque ad passionem, cum semper vitam Filii insidiis appeti videret: dolore, toto tempore passionis, donec redivivum reciperet: nunc amore et desiderio felicius, sed mirabilius cruciatur, quia sedentem in coelo non tenet. Quomodo, Jesu bone, qui summi frutus es gaudii, tam longi factus es illi causa martyrii, ut charissimam tibi ipsius animam, tot et tam acuti sine cessatione pertranseant 1032 gladii? Sed obsecramus te, Domina, quid vis faciamus tibi? Vis saltem ut resideat hic iste Gabriel symmystes tuus, ut assideat et
Abbreviated transcription (Latin):
te tñ. ego noui que ipsum in ut̾o aliii. ub̃ib lactaui. sinu fouiꝰ nec
solius infantie s ⁊ consequentiũ defectꝰ etatũ uidi. & eis ut po¬
tui ministraui: ad extreniũ ñ sine passiõe mea ludibria. suppli¬
cia passionis. ⁊ crucis aspexi: ꝑ singła discens. quã uere de eo
ysaias nr̃ dixerit. Uere langores nrõs ipse tulit: u dolores nr̃os
ipse portauit. Cur gͦ dolea non eũ meo dedisse corpori: qͥ suo
non dedit: Non sũ ita delicata aut suꝑba. ut quod ille dignatus
ẽ pati ego quantulacũq ex parte pati ñ possim. aut nolim. Et ille
quidem miscdi uoluntate: ego naturali necessitate.: Sane aliud est
sanitas aliud scitas. Sc̃itatem dedit corpori meo. concepti sus corpo¬
ris sacramento: sanitatẽ se daturũ ꝓmisit. suscitati corꝑis exemplo.
Deniq ut mitius miremini languorẽ meũ: amore langueo. Langue

Expanded text:
te tamen, ego novi quae ipsum in utero alui, uberibus lactavi, sinu fovi: nec te tamen, ego novi quae ipsum in utero alui, uberibus lactavi, sinu fovi: nec solius infantiae, sed et sequentium defectus aetatum vidi, et eis, ut potui, ministravi: ad extremum non sine passione mea, ludibria et supplicia passionis et crucis aspexi, per singula discens quam vere de eo noster Isaias dixerit, Vere languores nostros ipse tulit, et dolores nostros ipse portavit . Cur ergo doleam non eum meo dedisse corpori, quod suo non dedit? Non sum ita delicata aut superba, ut quod ille dignatus est pati, ego quantulacunque ex parte pati non possim aut nolim. Et ille quidem misericordi voluntate, ego naturali necessitate. Sane aliud est sanitas, aliud est sanctitas. Sanctitatem dedit corpori meo, concepti sui corporis sacramento: sanitatem se daturum promisit, suscitati corporis exemplo. Denique, ut minus miremini languorem meum, amore langueo. Langueo
Abbreviated transcription (Latin):
scił a scis locis longius recederet. s sepius ea inuisens licet oĩa me¬
moria tenet. formã tñ gestoꝵ uelut corporalit̾ in ipsis effi giatam
locis dulcius amplecteret᷑: ut uł sic suũ aliquatenꝰ amorẽ solatet᷑.
Causam itaq ꝑcunctantib illis cur abhis m uacaret. ⁊ ex toto
detũberet langueo inqͥt. Pane. langues. Languor enĩ quẽ locũ m
aepore tuo repperit: inqͦ salus mundi tandiu habitauit: De corpo¬
re illius filii tui uirtus exibat. ⁊ sanabat om̃s. adeo etiã fimbria
uestimenti emorrousam sanaret: & tu quẽ tandiu ipsũ in ut̾o.
in sinu. ingremio contininsti. quomͦ postea ulli infirmitati aut
languori. uł accessibilis eẽ potuisti: Nonẽ inqͥt qͣ id miremini:
si illud ipsũ corpus filii mei. quale aliqn fuerit recordemini. & ip¬
sum eni quã infirmũ. quantisue defectib subditũ fuerit uolunta¬

Expanded text:
scilicet a sanctis locis longius recederet, sed saepius ea invisens, licet omnia mescilicet a sanctis locis longius recederet, sed saepius ea invisens, licet omnia memoria teneret, formam tamen gestorum, velut corporaliter in ipsis effigiatam locis, dulcius amplecteretur, ut vel sic suum aliquatenus amorem solaretur. 3. Causam itaque percunctantibus illis, cur ab his modo vacaret, et ex toto decumberet: Langueo, inquit. Quare langues? Languor enim quem locum in corpore tuo reperit, in quo salus mundi tam diu habitavit? De corpore illius Filii tui virtus exibat et sanabat omnes, adeo ut etiam fimbria vestimenti haemorrhoissam sanaret : et tu quae tamdiu ipsum in utero, in sinu, in gremio continuisti, ulli infirmitati, aut languiori vel accessibilis esse potuisti? Non est, inquit, quod id miremini, si illud ipsum corpus Filii mei, quale aliquando fuerit recordemini. Et ipsum enim quam infirmum, quantisve defectibus subditum fuerit, volunta
Abbreviated transcription (Latin):
nimirũ qr obsequiis matͥs captanda ẽ. grã filii: uisitabant
satis officiose ac deuote dnãm suã. matrẽ dnĩ sui. Et fortassis ali¬
quid huiꝰ modi pͥmo post salutationis officia locuti st̃ ei angłi: sic̃
spẽm humano uultui. ita sermonẽ humano nimirii conforman¬
tes affectui. uł usui. Qͥd ẽ. obsecro mi dna᷑ qd̾ sic egra uiđis. &
languida: Qͥd ẽ. qd p̃t̾ solitũ tristis ⁊ pigra ab heri ⁊ nudius¬
tercius. sic̃ solebas ñ scã reuisis loca: quoꝵ contẽplatioe amorẽ
tuũ pascebas: Iam ꝑ aliqͦt dies. ñ uidemꝰ te. aut rupe calua¬
rie ascendentẽ. ut ibi locũ crucis impleres lacrimis: aut ante¬
sepulchrũ filii głam adorantẽ. resurrectioĩs: aut in monte oliueti
deosculantẽ extrema uestigia ascendentis. Ob hoc ipsũ siqͥdem credi¬
tur in ualle iosaphat cõmorata. uͥ ⁊ sepulchrũ eiꝰ monstrat᷑ ut ait
beatus hierominus in ȩccłia miro lapideo fabricata. tabulatu: ne

Expanded text:
nimirum quia obsequiis Matris captanda est gratia Filii, visitabant satis officiose Dominam suam, Matrem Domini sui. Et fortasse aliquid hujusmodi primo post salutationis officia locuti sunt ei Angeli; sicut speciem humano vultui, ita sermonem humano nimirum conformantes affectui vel usui: 2. Quid est, obsecro, mi Domina, quod sic aegra videris et languida? quid est quod praeter solitum tristis et pigra, ab heri et nudiustertius, sicut solebas, non sancta revisis loca, quorum contemplatione amorem tuum pascebas? Jam per aliquot dies non vidimus te, aut rupem Calvariae ascendentem, ut ibi locum crucis impleres lacrymis; aut asepulcrum Filii adorantem gloriam resurrectionis, aut in monte Oliveti deosculantem extrema vestigia ascendentis.--Ob hoc ipsum siquidem creditur in valle Josaphat commorata ubi et sepulchrum ejus monstratur, ut ait beatus Hieronymus, in ecclesia miro lapideo fabricata tabulatu, ne
Abbreviated transcription (Latin):
dies illa lux uera. ⁊ mera. sicut sine umbra sic si ne uesꝑa: cũ ddies
nieos faciat plurimos ⁊ breuissimos. assidua longarũ noctiũ int̾¬
polatio. Cet̾m si queratur cur umbre pluralit̾ dicte sint: cũ res
ipsa cuiꝰ umbre sunt. una sit: ⁊ d̾o nimirũ q nc̃ minus nẽ ampla̾
nobis uirtus altissim obumbrat᷑ ñc̃ obscuriꝰ. nc̃ manifestiꝰ. ueritas
sese nobis innotescens adumbrat: ⁊ sic̃ ñ equalit̾ semꝑ spirat:. ita
nec simiłr semꝑ nobis ymagines format. Hoc ⁊ apłs inuuit. qui
transrre se confitetur a claritate inclaritatẽ. a minore scił ad

Expanded text:
dies illa una, lux vera et mera, sicut sine umbra, sic sine vespera; cum dies dies illa una, lux vera et mera, sicut sine umbra, sic sine vespera; cum dies meos faciat plurimos et brevissimos assidua longarum noctium interpolatio. 5. Caeterum, si quaeratur cur umbrae pluraliter dictae sint, cum res ipsa, cujus umbrae sunt, una sit: ideo nimirum, quia nunc minus, nunc amplius nobis Altissimi virtus obumbrat; nunc obscurius, nunc manifestius veritas sese nobis innotescens adumbrat: et sicut non aequaliter semper spirat, ita nec similiter semper nobis imagines format. Hoc et Apostolus innuit, qui transire se confitetur a claritate in claritatem , a minore scilicet in
Abbreviated transcription (Latin):
a uisibilib ad inuisibilia: nichil nr̃a app̃hendet humilitas. nͥ
condescendat illa maiestas. Moyses ascendit in montẽ: ⁊dñs in¬
clinauit cȩlos. ⁊ descendit. Et alius. exurge inquit in occursũ
ieũ meũ .i uide. Ideo nec umbra uidetur. nͥ indinetur: nec
possimus d̾m uidẽ. nͥ inclinate se maiestate.:⁊ aspiraute fauore gm̃e
missione dictũ ẽ. Implebit splendorib anima tuã. Ut autẽ clarita¬
tes istas umbras eẽ noc̾s: audi cdauid. Dies mei inqͥt sicue umb
ae die in diem. S heu tã breues ⁊ obscuros dies. tã longas ⁊i labori¬
osas noctes. hyemps habet ista: ut ⁊ ppħa laborans in geritu suo.
lauansq ꝑ singłas noctes lectũ lacrimis. m̃ito plangat. Dies me
sicut umbra declinauerunt. Prorsus melior ẽ. dies una inatriis
tuis suꝑ milia. dierũ meoꝵ qr dies mei sicut umbra quãiuis lucida.

Expanded text:
a visibilibus ad invisibilia, nihil nostra apprehendet humilitas, nisi a visibilibus ad invisibilia, nihil nostra apprehendet humilitas, nisi condescendat illa majestas. Moyses ascendit in montem, et Dominus inclinavit coelos et descendit . Et alius: Exsurge, inquit, in occursum meum, et vide . Ideo nec umbra videtur, nisi inclinetur; nec possumus Deum videre, nisi inclinante se majestate, et aspirante favore gratiae. missione dictum est: Implebit splendoribus animam tuam . Ut autem claritates istas umbras esse noveris, audi David: Dies mei, inquit, sicut ude die in diem. Sed heu! tam breves et obscuros dies, tam longas et laboriosas noctes habet hiems ista, ut et Propheta laborans in gemitu suo, lavansque per singulas noctes lectum lacrymis, merito plangat: Dies mei sicut umbra declinaverunt! Prorsus melior est dies una in atriis tuis super millia dierum meorum; quia dies mei sicut umbra quamvis lucida:
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑiorib. Illius enĩ rei quã cogitat: umnbrã s format. Quã ꝙͣ¬
atur acies: aut certe ñ umbra ipsius rei s aliud ꝓ illa ẽ. nͥ cũ
aspirat ille dies. Nam tc̃ qͦq non uidetur ut arbitror nͥ umbra
que i si luminosa ⁊ si głosa.ẽ. tñ umbra ẽ: sicut cũ in facie spe¬
culi. tersa. ilucida. splendidissime rei splendens ymago resui¬
tat. Cet̾m uidẽ faciẽ ueritatis ipsius uł ueritatẽ faciei eus. sicͥ
nũꝙͣ erit huius corꝑis. ita nec mͦ ẽ. huiꝰ tẽporis: nec aliqñ erit do¬
nec corpꝰ dissoluet mortalitas. aut absoluet immortalitas. ⁊ tem¬
tis ꝓp̾e distinguebat: cũ dicebat. Uidemus uunc ꝑ spełm in e
mate.⁊ umbra corporaliũ t̾sa sit: s etiã ut ille sublimis habi¬
tans lucem in accessibilem. dignet᷑ ad nos inclinari: ⁊ uł ꝑum
brã sue ymaginis mauifestari. Quantũcũq enĩ contendamus

Expanded text:
superioribus. Illius enim quam cogitat umbram sibi format. Quae etsuperioribus. Illius enim quam cogitat umbram sibi format. Quae etatur acies: aut certe non umbra ipsius rei, sed aliud pro illa est, nisi cum aspirat dies ille. Nam tunc quoque non videtur, ut arbitror, nisi umbra, quae etsi luminosa, etsi gloriosa est, tamen umbra est; sicut cum in facie speculi tersa et lucida, splendidissimae rei splendens imago resultat. Caeterum videre faciem veritatis ipsius, vel veritatem faciei ejus, sicut nunquam erit hujus corporis: ita nec modo est hujus temporis, nec aliquando erit, donec corpus dissolvet mortalitas, aut absolvet immortalitas, et temtis proprie distinguebat, cum dicebat: Videmus nunc per speculum mate et umbra corporalium tersa sit: sed etiam ut ille sublimis, habitans lucem inaccessibilem, dignetur ad nos inclinari, et vel per umbram suae imaginis manifestari. Quantumcunque enim contendamus
Abbreviated transcription (Latin):
et. cũ aspirabit rutilans in maiestate. Sidẽ autẽ mͥ uideor &
alias umbras intra nos. que uelut in qͦdã specło de reb aliis nas¬
cuntur in sensinr̃o :i obumbrant nobis uł obumbrant nos. Obũ¬
brant nos que refrigidant  obscurant nos: obumbrant nobis
que refrigerant ⁊ illuminant nos. Iste qͥde norie igraues.:
ille delectabiles. salubres. Iste nãq de inferiorib st̃ ⁊ mundanis
ille de suꝑiorib ⁊ diuinis. Anima nẽpe humana ĩ qd̾a meclio on¬
drea ⁊ posita efb: ut sub ipsa eẽt mundus. supra ipsam ds. Supra
ipsam a qͦ ⁊i adquẽ. ⁊ ꝓpt̾ quẽ facta ẽ: sub ipsa. qͦd. ꝓpt̾ ipsã facta ẽ.
Nam sicus ꝓpt̾ animã corpus: sic ꝓpt̾ corpꝰ domꝰ eiꝰ .i. mundus. Cũ
gͥ incuruatur ad corporalia uł mundana: ascendunt ĩ eã umbre
de inferiorib. cũ erigitur ad diuina. inclinant᷑ suꝑ eã umbre de

Expanded text:
et, cum aspirabit rutilans in majestate. 3. Videre autem mihi videor et et, cum aspirabit rutilans in majestate. 3. Videre autem mihi videor et alias umbras intra nos, 1027 quae velut in quodam speculo de rebus aliis nascuntur in sensu nostro, et obumbrant nobis, vel obumbrant nos. Obumbrant nos quae refrigidant et obscurant nos: obumbrant nobis quae refrigerant et illuminant nos. Istae quidem noxiae et graves, illae delectabiles et salubres. istae namque de inferioribus sunt et mundanis; illae, de superioribus et divinis. Anima nempe humana in quodam medio condita et posita est, ut sub ipsa esset mundus, supra ipsam Deus. Supra ipsam, a quo et ad quem et propter quem facta est: sub ipsa, quod propter ipsam factum est. Nam sicut propter animam corpigitur incurvatur ad corporalia et mundana, ascendunt in eam umbrae de inferioribus. Cum egreditur ad divina, inclinantur super eam umbrae de
Abbreviated transcription (Latin):
ait. Maioresq cadunt altis de montib umbre. S sciendu q
cũ hȩe ꝓprietas umbrarũ sit corꝑaliũ. longe alia ẽ spualium:
de quib ñ dubitamꝰ hic loqui spm scm̃. Nam sicut corꝑaldo
umbris inclinati ẽ. cresc̾e: sic spualib hoc est inclinari qd de po¬
ni. minus. uł deficere. Umbre autẽ spuales sunt umbrosi spertte
tei. seu demonũ seu hominũ: umbre sunt tenebre erroꝵ: umbre st̃
obscure significatioẽs uet̾m sacram̃toꝵ. & umbre quidem signe¬
ficationũ iam inclinate st̃ ad occasum. ⁊ finẽ : umbre aute etroꝵ
de d̾ie in diem inclinantur ad diminutionẽ: umbre uͦ tenebro
soꝵ sp̃uũ incłinabunt᷑ minfernũ ⁊ mortẽ. P rimũ qͥdẽ factũ ẽ
cũ dies ȩternus asptrauit apparens in carne. scđm cotidie fit. cĩl
magis ac magis aspirat illustians ueritatẽ: terciũ nouissime fi¬

Expanded text:
ait: Majoresque cadunt altis de montibus umbrae. Sed sciendum, quia ait: Majoresque cadunt altis de montibus umbrae. Sed sciendum, quia cum haec proprietas umbrarum sit corporalium, longe alia est spiritualium, de quibus non dubitamus hic loqui Spiritum sanctum. Nam sicut corporalibus umbris inclinari est crescere. sic spiritualibus hoc est inclinari, quod deponi, minui, vel deficere. Umbrae autem spirituales sunt umbrosi spiritus et tetri, seu daemonum, seu hominum: umbrae sunt tenebrae errorum: umbrae sunt obscura significatio veterum sacramentorum. Umbra significationum inclinata est ad occasum et finem; umbra errorum de die in diem inclinatur ad diminutionem; umbra tenebro tandem inclinabuntur in infernum et mortem. Primum quidem factum est, cum dies aeternus aspiravit, apparens in carne: secundum quotidie fit, cum magis ac magis aspirat illustrans veritate: tertium novissime fi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗ uet̾a nouis suꝑuenientib ꝓicietis: quantoq magis incondita seu
rancida fũint uet̾a nr̃a: tanto noua illiꝰ sapidiora erunt n gratiora
Nam ⁊ ipse iħo seruat uiniĩ bonũ ad extremũ: stiens utiq qͦmͦ nr̃o
sit fastidio medendũ. Quia gͥ cogitis me nã impatientes dilatio¬
nis uos uideo. ne spes incerta futuri p̾sent satisfacit desidio. ecce
nobis morẽ gero:finẽt uersicłide qͥ heriloquebam suo ꝓut pot̾o red¬
da pͥncipis. Iilud enĩ querere uidemini qͥd sit aspirante. die spa¬
u umbras inclinari:cũ magis consequens uidet̃ ut n crescere.
s minus tunc ⁊ deficere dic̾entur. Nam si sequamĩ ꝓprietate
uerbi. hoc est uinbris crescere qd̾ inclinari: cũ umbraru ea natu¬
ea sit ut quanto inclinantur. tantõ ꝓcũbant longiores. quantoc
surgunt tanto stent minores. Unde ⁊ poeca uesꝑum significan

Expanded text:
quia vetera novis supervenientibus projicietis; quantoque magis incondita seu quia vetera novis supervenientibus projicietis; quantoque magis incondita seu rancida fuerint vetera nostra, tanto nova illius sapidiora erunt et gratiora. Nam et ipse Jesus servat vinum bonum usque ad extremum, sciens utique quomodo nostro sit fastidio medendum. 2. Quia igitur cogitis me nam impatientes dilationis vos video, nec spes incerta futuri praesenti satisfacit desiderio; ecce vobis morem gero, finemque versiculi, de quo heri loquebamur, suo, prout potero, reddam principio. Illud enim quaerere videmini, quid sit aspirante die spirituali umbras inclinari; cum magis consequens videretur, ut non crescere, sed minui tunc et deficere, dicerentur. Nam si sequamur proprietatem verbi, hoc est umbris crescere, quod inclinari: cum umbrarum ea natura sit, ut quanto inclinantur, tanto procumbant longiores; quantoque surgunt, tanto stent minores. Unde et poeta vesperum significans
Abbreviated transcription (Latin):
aut humilitate quã tem̾itate. Putatis me scͥpturarũ scientiã
habere: qui uix unꝙͦ attigi uł pͥmũ limen scientiȩ. Displicet
eni uobis ut m̃ uidetur. qd̾ capłm scͥpture de qͦ heri sũ locutiis.
ñ sriusq ad finẽ ꝓsecutus: quasi illa m̃ sit facultas ut ualeam
scpturas excolanare. Aut etiã explanationĩs alioꝵ digne. ⁊ cm¬
erue ad memoriã reuocate. S neꝙ hoc in solet ꝓpositũ et̃ itt
septurã unde sermonẽ ordior exponã : s ut de ipsa ⁊i scđm ip¬
sari sermonẽ debitũ suo diei ꝑsoluã. Nuc accedit ut magist᷑
nr̃ ille int̾pres sp̃c sci de toto illo carmine nuptial loq insti¬
duitt: spemq uobis dedit ex eis que iã edidit. q si ꝑuen̾it ad
locũ de quo queritis. donec aspiret dies ⁊ inclinentur umbre
umbras ipsas ponet in lucẽ intelligentie: qd̾ dictũ e uł erit
am tenebris. nobis dicens inlumine. Uos tñ dicitis. irede dicitdis.

Expanded text:
aut humilitate, quam temeritate. Putatis me Scripturarum scientiam habere, qui vix unquam attigi vel primum limen scientiae. Displicet enim vobis, ut mihi videtur, quod capitulum Scripturae, de quo heri sum locutus, non sum ad finem usque persecutus: quasi illa mihi sit facultas, ut valeam Scripturas explanare, aut etiam explanationes aliorum digne et congrue ad memoriam revocare. Sed neque hoc mihi solet propositum esse, ut Scripturam, unde sermonem ordior, exponam; sed ut de ipsa, et secundum ipsam sermonem debitum suo diei persolvam. Huc accedit quod magister noster ille interpres Spiritus sancti, de toto illo carmine nuptiali loqui instituit, spemque nobis dedit ex eis quae jam edidit, quia si pervenerit ad locum de quo quaeritis, donec aspiret dies, et inclinentur umbrae, umbras ipsas ponat in lucem intelligentiae: quod dictum est vel erit in tenebris, nobis dicet in lumine. Vos tamen dicitis, et recte dicitis,
Abbreviated transcription (Latin):
moꝵ pascuntur in ꝓfectu minoꝵ. donec icił aspirante gra collant
se ad contẽplandũ sublimia: bene de his humulis subdr.  pas¬
cunt̾ in liliis. donec aspiret dies: ⁊ inclinentur umbre. Anima¬
lia cũ declinant diei estũ. captant umbrosa pascua conualliũ. u
ueilioꝵ solet eẽ ꝓuentus ubior: donec aspirante tepescentis auia
uespi egrediantur ad apta campoꝵ uł ardua montiũ Sic ⁊ar¬
ra hinnul nt̃i. quandui ñ aspitat eis ad contẽplandũ clem̃ti¬
oratura diei ȩterni: pascuntur in liliis conualliũ. idẽ. delec¬
eantur in uirtutib humiliũ: aut etiã occupant᷑ in actioit
edħ ubsi sũ aieẽ a spirat dies ille m̃tib eoꝵ. egͥdiunt᷑ ⁊ saliuunt
ast iubiora i feliciora pascua montiũ ȩt̃noꝵ ꝑ me inqͥt pastour

Expanded text:
morum pascuntur in profectibus minorum, donec scilicet aspirante gratia tollant morum pascuntur in profectibus minorum, donec scilicet aspirante gratia tollant se ad contemplandum sublimia, bene de his hinnulis subditur: Qui pascuntur in liliis, donec aspiret dies, et inclinentur umbrae . Animalia cum declinant aestum diei, captant umbrosa pascua convallium, ubi et liliorum solet esse proventus uberior, donec spirante tepescentis aura vesperi, egrediantur ad aperta camporum, vel ardua montium. Sic et hinnuli nostri quandiu non aspirat eis ad contemplandum clementior aura diei aeterni, pascuntur in liliis convallium; id est, delectantur in virtutibus humilium, aut etiam occupantur in actionibus eorum. Cum autem aspirat dies ille mentibus eorum, egrediuntur et saliunt ad uberiora et feliciora pascua montium aeternorum. Per
Abbreviated transcription (Latin):
dine seuitiã in pietatẽ. His gͥ ub̃ib geminis pectori suo affixis.
głatur ȩccłia ñ m̃ matrẽ. seẽẽ fecunda: s ⁊ ciuitatẽ minicam.
Ego inqͥc murus: ⁊ uba tua turris. Mille chpei pendent
tam de turrib istis: om̃s armatura fortiũ. Iyse qͦq sponsus de
eis de ubibi in landẽ sponse in carmine amoris: mystico sermone
sios autDuo ubera tua situc duo hinnuli capree genelisi gro
hoc loro accipimus ȩccliam. acucã uisu. ad penetranda myftia x.
agilem saltu ad transilienda spinosa huius scłi: potentẽ ad exu¬
pande tienena serpentis antiqui. Cuius duo gemell ñ in con¬
uemienter⁊ dc arbitror incelliguntur hii duo apłi. germanifide.
consimiles deuotiõe. pares m̃ito. ⁊ uirtute: unaniines caritatel ẽ¬
eouiuncti etiã ui tꝑsa passione. ⁊ morte. Quom̾ eni in uita sua
nilererunt se: ita ⁊ in morte ñ st̃ separati. Qa uͦ desidia sũ¬

Expanded text:
dinem, saevitiam in pietatem. 3. His igitur uberibus geminis pectori suo affixis dinem, saevitiam in pietatem. 3. His igitur uberibus geminis pectori suo affixis gloriatur Ecclesia, non modo matrem se esse fecundam, sed et civitatem munitam. Ego, inquit, murus, et ubera mea turris . Mille clypei pendent jam de turribus istis, omnis armatura fortium. Ipse quoque sponsus de eisdem uberibus in laudem sponsae in carmine amoris, mystico sermone sic ait: Duo ubera tua sicut duo hinnuli capreae gemelli . Capream hoc loco accipimus Ecclesiam; acutam visu ad penetranda mysteria Christi, agilem saltu ad transilienda spinosa hujus saeculi, potentem ad exsuperanda venena serpentis antiqui. Cujus duo gemelli non inconvenienter, 1025 ut arbitror, intelliguntur hi duo Apostoli; germani fide, consimiles devotione, pares merito et virtute, unanimes charitate, conjuncti in ipsa etiam passione et morte. Quomodo enim in vita sua dilexerunt se, ita et in morte non sunt separati. Quia vero desideria sum
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ noib pietatis eũ p̃teat: ut qui pater ẽ. creatios cieaturre.
uł segeneratioe grȩ. uł etia auctoritate discipline sic ettam
mater affectu clementiȩ. sit ⁊ nutrix sedulitate officii ⁊ cure
ad ꝑfectũ. n formaretur in eis xp̃e. Cũ autẽ upse reliqͥsset
ꝓgeme solliiti quodam᷑ affectu suo uidebant᷑ apudeũ cnque¬
ꝑse onuiseos nuttiet: Lactasti eos: s an tempus ab lactast. Non
emitristi iuuenes: nec ad in crementũ ꝑduxsti uirgines. Qd
illos nutriet: Soror nr̃a parua ẽ: nuba ñ habet. Dinsti petip.
pasce agnos meos: s nec ipse adhuc sufficientiã lactis in ubib
habet. Cito pietas eiꝰ arescet: qͥ plus adhuc cuci suȩ quã aĩab
paruuloꝵ tum̃et. facile relinquet agnos in temptatione q̃
petrus impletus est lacte plurimo: nes multo post fit de saulo
paulus pdicator de ꝑsecutore. mat̾ de tortore. nutrir de carnifi¬
ce ut plane intelligeres. totũ eiꝰ sangͥne nutatũ in laclis dules¬

Expanded text:
nibus pietatis eum praetereat: ut qui pater est creatione naturae, vel regeneratione gratiae, seu etiam auctoritate disciplinae, sit etiam mater affectu clementiae, sit et nutrix sedulitate officii et curae. ad perfectum, et formaretur Christus in eis. Cum autem et ipse reliquisset progenie solliciti, quodammodo affectu suo videbantur apud eum conqueri: Quis illos nutriet? Lactasti eos, sed ante tempus ablactasti. Non enutristi juvenes, nec ad incrementum perduxisti virgines: quis illos nutriet? Soror nostra parva est, et ubera non habet. Dixisti Petro: Pasce agnos meos : sed nec ipse adhuc sufficientiam lactis in uberibus habet. Cito pietas ejus aresceret, qui plus adhuc cuti suae quam animabus parvulorum timet. Facile relinqueret agnos in tentatione, quiPetrus impletus est lacte plurimo: nec multo post de Saulo fit Paulus, praedicator de persecutore, mater de tortore, nutrix de carnifice; ut plane intelligeres totum ejus sanguinem mutatum in lactis dulce
Abbreviated transcription (Latin):
maxime intractandis canticis. uñ hec supta st̃. Hoc nãq genus
sermonis salua ueritate. quada ampliori utit᷑ libertate. cũ uide¬
licet sũpto tẽmate cause. ut beatus hieronimꝰ ait. ñ tã loqr̃. q̃ reua
facta ł dic̾ta sĩt. ꝗͣ eiꝰ mͥ fuisse negotiũ ostendit. uͥ ea qͣ dicunt᷑ ⁊ si facta ł di¬
Eta ñ fuer ĩt. fieri tñ ł dici potuisse. aut ⁊̃ ĩ affectu facientis ł oicontis fu

Expanded text:
maxime in tractandis Canticis, unde haec sunt sumpta. Hoc namque genus sermonis, salva veritate, quadam ampliori utitur libertate, cum videlicet sumpto themate causae, ut beatus Hieronymus ait, non tam loquitur quae revera facta vel dicta sint, quam ejusmodi fuisse negotium ostendit, ut ea quae dicuntur, etsi facta vel dicta non fuerint, fieri tamen vel dici potuisse, aut
Abbreviated transcription (Latin):
tau̾it. ⁊ manducau̾it. iminunda. ⁊ uirulenta animalia in scã
iflorulenta conũtens lilia: ut uidelicet deliciose pasceretur inli¬
lus. donec aspirante dieigłosȩ in ipsis pasceret᷑ celis. ecce dũ
comenddmus uobis hȩc duo ub̾a sponse. hora iã p̃t̾it qua de ipsis
ubib lac uobis cupiebamus inmulg̾e: qu̾aꝗͣ ialus dieb hoc ipsũ
facere possituꝰ ⁊ soleamus. De ub̾ib siqui de apłoꝵ lac uobis trahi¬
mus quotiens de uerbis eoꝵ ad edificationẽ urãm tractamus.
Nunc gͥ ꝓ tẽ pore satis sit admon̾e. sitũ moneri indigetis: ut si¬
cut uba ista diligitis. ita lac eoꝵ semꝑ concupiscatis: ⁊it in eo cres¬
catis insalutẽ. donec formatũ in uobis exhibeatis saluatorem. ihin

Expanded text:
taverit, et manducaverit, immunda et virulenta animalia in sancta taverit, et manducaverit, immunda et virulenta animalia in sancta et florulenta convertens lilia : ut videlicet deliciose pasceretur in liliis, donec aspirante die, gloriose in ipsis pasceretur coelis. Sed ecce dum commendamus vobis duo haec ubera sponsae, hora jam praeteriit, qua de ipsis uberibus lac vobis cupiebamus immulgere: quanquam et aliis diebus hoc ipsum facere possimus et soleamus. De uberibus siquidem Apostolorum lac vobis trahimus, quoties de verbis eorum ad aedificationem vestram tractamus. Nunc igitur pro tempore satis sit admonere, si tamen moneri indigetis, ut sicut ubera ista diligitis, ita lac eorum semper concupiscatis; ut in eo crescatis in salutem, donec formatum in vobis exhibeatis Salvato
Abbreviated transcription (Latin):
gaudebat inbonis anĩce familie. ingaudiũ. dra susiibertoi
iatrare⁊ atꝙ repleretur in bonis domusdi. nͣ solũ istius. al sbilis
ꝓqua sudabat: s etiã illius inuisibilis ad quiã susprrab  it
uñ dies ei as pirabat. Hec minora dͥe beato petto sentienda ꝓicto.
cũ matima sit gła pauli. illius coequari meritis :que uidiciu
ueritatis. potestate ⁊ pͥmatu p̾tulit uniu̾sis. Cũ eni pat̾ quiẽ
in celis. itateꝰ unigeniti petro reuelabat: qd aliud qua dies
ei ȩcnus aspirabat ⁊ dies diei uerbũ eructabat: Cui autẽ
magis ꝑuiũ fuisse celũ credendũ ẽ. quã ipsi ianitoriꝰ cuiꝰ lingua
elautis celi facta e Q̾ pocestatẽ habebat claudẽ oȩlũ nubib ⁊ apue
portas esꝰ. qͦmͦ ipse ñ sepius intrasse credetur:: Csuriit aliquando
copia cibor nussa est ut adhuc multa suꝑsint. licet plurima mac¬

Expanded text:
gaudebat in bonis dominicae familiae, in gaudium Domini sui juberetur gaudebat in bonis dominicae familiae, in gaudium Domini sui juberetur intrare, atque repleretur in bonis domus Dei, non solum istius visibilis, pro qua sudabat, sed etiam illius invisibilis, ad quam spirabat, unde et dies ei aspirabat. 6. Nec minora de beato Petro sentienda puto, cum maxima sit gloria Pauli, illius coaequari meritis, quem judicium Veritatis potestate et primatu praetulit universis. Cum enim Pater qui est in coelis veritatem Unigeniti Petro revelabat , quid aliud quam dies ei aeternus aspirabat, et dies diei verbum eructabat? Cui autem magis pervium fuisse coelum credendum est, quam ipsi Janitori, cujus lingua clavis coeli facta est? Qui potestatem habebat claudere coelum nubibus, et aperire portas ejus, quomodo ipse non saepius intrasse credetur? Esuriit aliquando  inde ciborum copia missa est, ut adhuc multa supersint, licet plurima mac
Abbreviated transcription (Latin):
in libiis. Qet enĩ tusti. tot lilia: qt uirtutes eoꝵ. tot flores liliors
Q ꝗͥ hec uidens gaudet in illis aut etiã ꝓficit ex ipsis qͥd nͥ pasch¬
tur u liliis. Pascebat paulus: s nichilominus in illis. qͦs pasce¬
bat pascebat᷑ P ascebat eos sermonib. pascebat᷑ eoꝵ oꝑib. Deu¬
tre qͥdem suũ immo ⁊ alienũ pascebat manib ꝓp̾is meutẽ uͦ
ñ tam suis pascebat bonis ꝙͣ alienis: qͥ non quetebat qͦo e utile
s qͣd alus. Nunc uiuimus inqͥt: s uos statis meaio. Que erpmis
gła niea. aut gaudiũ. aut corona: nonne uos ante dĩns do sepius
ei aspirabat dies ȩt̾ni luminis atq afflabat eũ lemoꝵ aura sps
sciꝰ euius ui rapiebatur ad int̾na pascua. aliqn parady si. aliqͥn
tercii celi: siue incorpore siue extra corpꝰ. nescio inqͥt ds scit. Dig¬
iũ qͥppe erat. ut qͥ fidelit̾ pascebat fidelit̾ pasceret᷑. i qͥ foris

Expanded text:
in liliis. Quot enim justi, tot lilia: quot virtutes eorum, tot flores liliorumin liliis. Quot enim justi, tot lilia: quot virtutes eorum, tot flores liliorum. Qui igitur haec videns gaudet in illis, aut etiam proficit ex illis, quid, nisi pascitur in liliis? 5. Pascebat Paulus: sed nihilominus in illis quos pascebatur. Pascebat eos sermonibus, pascebatur eorum operibus. Ventrem quidem suum, imo et alienum pascebat manibus propriis : mentem vero non tam suis pascebat bonis quam alienis, qui non quaerebat quod sibi utile, sed quod aliis. Nunc vivimus, inquit, si vos statis in Domino . Quae enim gloria mea, aut gaudium, aut corona? Nonne vos ante Deum? Ideo saepius ei spirabat dies aeterni luminis, atque afflabat eum lenior aura Spiritus sancti, cujus vi rapiebatur ad interna pascua, aliquando paradisi, aliquando tertii coeli, sive in corpore, sive extra corpus, nescio, inquit, Deus scit . Dignum quippe erat, ut qui fideliter pascebat, fideliter pasceretur: et qui foris
Abbreviated transcription (Latin):
angłoꝵ. Prorsus in loco pascue ibi me dñs collocauit. cu ȩclie
sat̃a sissocianut: cuius uent̾ sicut aceruus tritiq uallat liliss:
ui pascar simul ⁊ tritici gustu. ⁊ lilioꝵ aspectu Qd enĩ acer¬
uus triiciẽ. nͥ copia diuini sermonis: in tot libris undiq con¬
gestis: Qd lilia ñ iusti. qͥ germninant sicut liliũ. ii forent
mone: Nonmedioere pabulũ istud fideli aĩe. uidẽ cira se tot lilia.
tauta uenustate. ⁊ gr̃ã florentia: nͥ om̃ium uirtutũ exeis licet dic̃la¬
tum ex diuisis cape possit exempla. Ite fundatior humilitate: ile am¬
płior caritate. Alius robustior ad patientiã: alius uelocior ad obedi¬
entiã. Iste frugalitate partior: ille labore utilioꝵ. Iste aerotioi aitie
oratione: ille studiosior inlectioẽ. Iste in admixatidne prudendio
ille inquiete sanctior. S licet insignius aliꝙͣ florente in unoeiee
gram mireris: si una tñ s multe uirtutes in singłis. sicut flores

Expanded text:
Angelorum. 4. Prorsus in loco pascuae ibi me Dominus collocavit, cum ecclesiae sanctorum associavit, cujus venter sicut acervus tritici vallatus liliis , ut pascat simul et tritici gustu, et liliorum aspectu. Quid enim acervus tritici, nisi copia divini sermonis in tot libris undique congestis? Quid lilia, nisi justi qui germinant sicut lilium, et florentmone? Non mediocre pabulum istud fideli animae, videre circa se tot lilia tanta venustate et gratia florentia, ubi omnium virtutum ex eis, licet diversarum ex diversis, capere possit exempla. Iste fundatior humilitate, ille amplior charitate. Alius robustior ad patientiam, alius velocior ad obedientiam, Iste frugalitate parcior, ille labore utilior: iste devotior in oratione, ille in lectione studiosior: iste in administratione prudentior, ille in quiete sanctior. Sed licet aliquam insignius florentem in unoquoque gratiam mireris, non una tamen, sed multae virtutes in singulis, sicut flores
Abbreviated transcription (Latin):
nichilq me ꝓhibet unmo plurimũ ueritas ipsa monet subeẽ.
milem simul ⁊ utilẽ in iniuncto me facias miniftio. Humiłe uera
de me sentiendo: utiłe recta de te loquendo. Illud inspira cordi: Has
ministra cordi. Da sermonẽ rectũ ⁊ benesonantẽ in aꝑtione oris mei
qͥ dixisti aꝑios tuũ. ⁊ implebo illito: ut omĩs familia tua impleat᷑¬

Expanded text:
nihilque me prohibet, imo plurimum veritas ipsa monet, subesse nihilque me prohibet, imo plurimum veritas ipsa monet, subesse milem simul et utilem in injuncto me facias ministerio: humilem, vera de me sentiendo; utilem, recta de te loquendo. Illud inspira cordi, hoc ministra ori. Da sermonem rectum et bene sonantem in apertione oris mei, qui dixisti, Aperi os tuum et implebo illud , ut omnis familia tua
Abbreviated transcription (Latin):
mici uenerunt ad nos de uia: s ñ habeo tionum. xxxui.¬
qd̾ ponã ante illos. Nonsũ. medicus: iin domomea ñ ẽ panis.
d̾o qͦq dicebã abinitio. Nolite me constituere pͥncipe
uam ht̃ qua sufficiat pascere: Hȩc qͥd̾e dicebam: s heu ñ audistis
me. principẽ enĩ constituistis me. Suꝑerat gͥ ut q ñ potui effug̾e
pericłm. consurgere ad remediũ: ⁊ audirẽ suꝑ hoc illud sapientis
consiliũ. Principem te constituerunt: esto int̾ illos quasi unꝰ ex ip¬
sis. S ue mͥ: neq hoc ipsũ relictũ ẽ. mͥ. Sicut enĩ imꝑitia ꝓhibet
eẽ suꝑ alios: ⁊ sicut spũ ñ sufficio ad ministrandũ uerbũ: sic corpo
re deficio ad p̃bendũ exemplum. Q eiũ idoneus ñ sũ nec p̃eẽ nec
coeẽ : uͥ pot̾o ẽẽ. nͥ ultimũ ⁊ tutissimũ eligam locũ. scił om̃ib sub¬
ẽẽ: Et hoc qͥd̾e ualeo humilia scił umno uera de me sentieudo:

Expanded text:
mici venerunt ad nos de via, sed non habeo qumici venerunt ad nos de via, sed non habeo quod ponam ante illos. Non sum medicus, et in domo mea non est panis: ideo dicebam ab initio, Nolite me constituere principenam habet qua sufficiat pascere? Haec quidem dicebam; sed heu! non audistis me: principem enim constituistis me. Supererat igitur ut, quia non potui effugere periculum, confugerem ad remedium, et audirem super hoc illud Sapientis consilium: Principem te constituerunt; esto inter illos quasi unus ex ipsis . Sed vae mihi! neque hoc ipsum relictum est mihi. Sicut enim imperitia prohibet esse super alios, re deficio ad praebendum exemplum. Qui igitur idoneus non sum nec praesse, nec coesse: ubi potero esse, nisi ultimum et tutissimum 1005 eligam locum, scilicet omnibus subesse? Et hoc quidem valeo, humilia scilicet, imo vera de me sentiendo;