comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Turba sumꝰ tc̃ ⁊ danai ꝑ sacͣ fidem q
hospicii. blandꝰq p̃cũ ꝯpellat ulixes
Ille ⁊ si care ꝯꝑta iniuria nate
⁊ thetitlis mãdata mouẽt. ꝓdiq uidet᷑
Depõitũ tã gñde dee. tñ obuius ire
Tot metuit fatis. arguiaq bella morari
F ac uelit ip̃a. illic matrẽ spu̾iss achilles
Ne tñ abnuerit gen̾o se iung̾e̾ tali¬
U ĩcit᷑ archanis effert pulibũdalatebͥs
Deidamia gͣlũ uenie iã ꝓtinꝰ amens
Creditlit oppõĩto genitorẽ placat achille
Mitit᷑ hemonia magni qui pelea fc̃ĩ¬

Expanded text:
turba sumus.’ tunc et Danai per sacra fidemque hospitii blandusque precum compellit Ulixes, ille, etsi carae comperta iniuria natae et Thetidis mandata movent prodique videtur depositum tam grande deae, tamen obvius ire tot metuit fatis Argivaque bella morari; fac velit: ipsam illic matrem sprevisset Achilles, nec tamen abnuerit genero se iungere tali: vincitur, areanis effert pudibunda tenebris Deidamia gradum, veniae nec protinus amens credit et opposito genitorem placet Achille. Mittitur Haemoniam, magnis qui Pelea facti
Abbreviated transcription (Latin):
Illiꝰ añ ocłos nouabella ⁊ xãtꝰ ⁊ ida
a tgoliceq rates. att h̾ iã cogitat ũdas
Aurorãq tunz. cara ceruice mariti
fusa noui lacͥmas rã soluit ⁊ occupat arcꝰ
A spiciãne it̾m. te q hoc in pͤtore ponam
Cui iux flere uacat. mͦ te uox una de tlit q

Expanded text:
oculos nova bella et Xanthus et Ide Argolicaeque rates atque ipsas cogitat undas auroramque timet: cara cervice mariti fusa novi lacrimas iam solvit et occupat artus. ‘aspiciamne iterum meque hoc in pectore ponam, cui vix flere vacat? modo te nox una deditque
Abbreviated transcription (Latin):
p eleuste nato socer̃ ⁊ thetts hospita uĩgũt
Auegãt q suos utroq a sangũ̾ie diuos
Unã uͥgmeo natar̃ ex agmine poscũt
Deidamia mͥ qͥs enĩ his obstare lact̾is
Q potuit nr̃as possessa euad̾e flãmas¬

Expanded text:
Peleus te nato socerum et Thetis hospita iungunt, Peleus te nato socerum et Thetis hospita iungunt, adlegantque suos utroque a sanguine divos. unam virgineo natarum ex agmine poscunt:Deidamia mihi; quid enim his obstare lacertis, qua potuit nostras possessa repel
Abbreviated transcription (Latin):
Implorãt q patrẽ ꝯmotaq p̾lia cretlunt
Illius intacte cetid̾e a pectore uestes
Iam clipeꝰ. breuiorq manu ꝯsumit᷑ hasta
E tholũq ducẽ. tm̃ subita arma colort
Martuis. horrẽda ꝯfuntlit luce penates
In manis q gͣtlu ceu ꝓtinꝰ hestora poscens
Stat metliꝰ trepidãte domo peleia urgo
Querit᷑. ast alia plangebat ꝑte retesto
Deidamia dolos. cuiꝰ cũ gͣntlia pͥmũ
L am̾ta ⁊ notas accepit pestore uoces
Hesit ⁊ occulto uirtꝰ infracta calore est
Demittit clipeũ. regis q adlimina uersus
Aitonitũ fatis. ĩ opinaꝙ mõst᷑ pauentem
S it̾ erat metliis licomedẽ affat᷑ ĩ armis
Me tͥ care pat̾ dubit̃ dimitte nmorẽ
Me detlit alia thetis te pͥdẽ tãta manebat
Gła. q̃sitũ danais tumittis achillem
Gracior ⁊ magno si fas dixise parente
Et dule chirone mͥ: s corda parumꝑ
huc adu̾te libens. atip has bonꝰ accipe uoces

Expanded text:
implorantque patrem commotaque proelia credunt, implorantque patrem commotaque proelia credunt, illius intactae cecidere a pectore vestes, iam clipeus breviorque manu consumitur hastaetolumque ducem: tantum subita arma calorque Martius horrenda confundit luce penates, immanisque gradu, ceu protinus Hectora poscens, stat medius trepidante domo: Peleaque virgo quaeritur, ast alia plangebat parte retectos Deidamia dolos, cuius cum grandia primum lamenta et notas accepit pectore voces, haesit et occulto virtus infracta calore est. demittit clipeum regisque ad lumina versus attonitum factis inopinaque monstra paventem, sicut erat, nudis Lycomedem adfatur in armis: ‘me tibi, care pater, — dubium dimitte pavorem! — me dedit alma Thetis: te pridem tanta manebat gloria; quaesitum Danais tu mittis Achillem, gratior et magno, si fas dixisse, parente et dulci Chirone mihi. sed corda parumper huc adverte libens atque has bonus accipe voces:
Abbreviated transcription (Latin):
At ferꝰ eacides ratliantẽ ut cominꝰ orbẽ
Celatũ pugnis seius ⁊ forte ruebat
Selloꝵ matulis ac diuẽ ꝯspicit haste
Infremuit torsit ꝙ genas. ⁊ f̾nte relicta
Surrex̾e come nusqm mãdata parentis
Nusꝙͣ occultꝰ amor. totoq ĩ ptore troia ẽ
E dilicit. nullasq ruit nͥ ussus iniras
Si semel adu̾so ratliauit lumine ferrũ¬
It uirata fides. domitor q inimicꝰ in illun
pͥ ma fames tmudo q pud seruire magr̃o
Ut uͦ accessit ꝓpiꝰ lux q emula uultũ
Reddidit. ⁊ simili tandẽ se uitlit in auro :
h orruit erubuit q simul. tc̃ acꝰ ulixes
Admot᷑ lat̾i submissa uoce quid heres :
Scimꝰ ait. te eẽ mist̾ chironis alup̃nũ.
Te tua suspensis suspectat gretta signis
Ip̃aq iam dubiis nutãt tͥ ꝑgama niuris
h eia rũpe moras. sine ꝑfida palleat ide
⁊uiuat ħ audire patre pudeat q dolosam
Sic ꝓ te tunusse thetĩ iã pͤtus amictu
L axabat cũ gͣnde tuba sic uissus agirces
Insonuit fugiuĩt disiectis uniliq donis

Expanded text:
erus Aeacides, radiantem ut comminus orbem, caelatum pugnas — saevis et forte rubebat bellorum maculis — adclinem conspicit hastae, infremuit torsitque genas, et fronte relicta surrexere comae; nusquam mandata parentis, nusquam occultus amor, totoque in pectore Troia estedidicit nullasque rapi nisi iussus in iras, si semel adverso radiavit lumine ferrum, eiurata fides domitorque inimicus: in illum prima fames, timidoque pudet servisse magistro. ut vero accessit propius luxque aemula vultum reddidit et simili talem se vidit in auro, horruit erubuitque simul, tunc acer Ulixes admotus lateri summissa voce: ‘quid haeres? scimus,’ ait, ‘tu semiferi Chironis alumnus, te tua suspensis exspectat Graecia signis, ipsaque iam dubiis nutant tibi Pergama muris, heia, abrumpe moras: sine perfida palleat Ide, et iuvet haec audire patrem, pudeatque dolosam sic pro te timuisse Thetin.’ iam pectus amictu laxabat, cum grande tuba sic iussus Agyrtes insonuit: fugiunt disiectis undique donis
Abbreviated transcription (Latin):
I felix nr̃ q recli. nimis inꝑba posto
Iam te sꝑabũt lacͥmis plactu ꝙ detore
Troades. optabũt q suis dare coua lac̾tis
⁊ patͥam pẽsare thoris simłipaplacebit
Tindaris ĩ cesta nimiũ laudata rapina
Ast ego q̃ pͥme puerilis fabula culpe
s arrabor famulis aut dissimłata latebo
Sacͣ qd̾ infelix nõ credet troia tulisti
H oc solũ partat ne qͥd tͥ barbara ꝯiunx

Expanded text:
i felix nosterque redi! nimis improba posco: iam te sperabunt lacrimis planctuque decorae Troades optabuntque tuis dare colla catenis et patriam pensare toris aut ipsa placebit Tyndaris, incesta nimium laudata rapina, ast egomet primae puerilis fabula culpae narrabor famulis aut dissimulata latebosacra, quod infelix non credet Troia, tulistihoc solum, pariat ne quid tibi barbara coniunx
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ mereat᷑: nõ dm̃ colit s id qd̾ asseqͥ ꝯcupisti
ac desid̾ii d̾s ẽ pietate colendꝰ. E
Iusticie ut m̾ces tota sit ip̃e deus
ã sꝑans alio se mun̾e posse beari
õ qd̃ poscit amat s qd̵ habere cupit
alieni tem̾e iudicare pocm ẽ. ⁊ eũ cuiꝰ ni
uident᷑ oꝑa niłi bona iniquũ ẽ ex suspicioẽ
rep̾̃hendere. cum eoꝵ q̃ hoĩ st̾ incognita so¬
lus d̾s uidex sit iustus. qr inspͨtor est uerus.
ilpare ĩ qͦꝙͣ q̃ ñ sũt notamalignũ ẽ spigͣ
p̃serum si que cognita sũt bonã s̃

Expanded text:
promereatur, non Deum colit, sed id quod assequi concupiscit. promereatur, non Deum colit, sed id quod assequi concupiscit. Hac desiderii Deus est pietate colendus, Justitiae ut merces tota sit ipse Deus. Nam sperans alio se munere posse beari, Non quod poscit amat, sed quod habere cupitalieni temere judicare peccatum est, et eum cujus non videntur opera nisi bona, iniquum est ex suspicione est. Cum eorum quae homini sunt incognita solus Deus judex sit justus, qui et inspector est verus. Culpare in quoquam quae non sunt nota, malignum est, Praesertim si quae cognita sunt bona sunt.
Abbreviated transcription (Latin):
ut carnis cupiditates spu̾s uigore suꝑent᷑.
et int̾ior homo qui sibi semꝑ sentit resisti
Nec de corporea condicione gemat
S ꝯfirmare ĩualidã ⁊ srenare rebellem
Legitimũ ⁊ ꝓpriũ est mentis opꝰ dñe
⁊ subdat sceptris noxia q̃q suis.
A dño auxiliũ ⁊ uires petat. ut ualeat se
Nã nullus famule pot̾it ꝯpesc̾e motꝰ
Ni fuerit xp̃i semꝑ amore potens.
tõ corde nõ currit᷑. qr it̾ uirtutũ quo gradiũ¬
tur pauꝑes xp̃i amplũ ẽ fidelium spei. enã
si artum ẽ infidelium uanitati
rta uia ẽ uere q̃ ducit ad atria uite
Nec recipit carnis gaudia m̃tis ites
Amplis ĩ cedit spaciis t̾rena uoluntas
Angusto uͥtus limite celsa petit
⁊ tñ hii calles qͦs mũdi uana pauescũt
Qdã magnificis equora sũt animis
D ifficił̾ ꝙ nimis ꝑ dura. ꝑ ardua gressꝰ
ꝯ mendat fidei qd̃ tolare iuuat.
colendꝰ ẽ d̾s. ut suicultꝰ ip̃e sit merces.
Nã quidm̃ ideo colit ut aliud mag̃ ꝙͣ ip̃m

Expanded text:
 carnis spiritus vigore superentur; et interior homo, qui semper sibi sentit resisti,Nec de corporea conditione gemat. 627 Sed confirmare invalidam, et frenare rebellem, Legitimum et proprium est mentis opus domi subdat sceptris noxia quaeque suis, A Domino auxilium, et vires petat, ut valeat seNam nullos famulae poterit compescere motus, Ni fuerit Christi semper amore potens. to corde, non curritur, quia iter virtutum, quo gradiuntur pauperes Christi, amplum est fidelium spei, etiam si arctum sit infidelium vanitati. Arcta via est verae quae ducit ad atria vitae, Nec recipit carnis gaudia mentis iter. Amplis incedit spatiis terrena voluptas, Augusto virtus limite celsa petit. Et tamen hi calles, quos mundi vana pavescunt, Quaedam magnificis aequora sunt animis. Difficilisque nimis per dura, per ardua gressus, Commendat fidei quod tolerare juvat.colendus est Deus, ut sui cultus ipse sit merces: nam qui Deum ideo colit ut aliud magis quam ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
Post nonãuenies. nc̃ i rẽstͤnuus auge
Ut uẽtũ ad cenã ẽ. dicẽda tatẽda locutꝰ
Tãdẽ dormitũ dimutit᷑. hic ubi sepe
Occł̾tũ uisus decurr̾e̾ piscis ad hamũ
Mane cliẽs etlã certus ꝯuiua iubet᷑
Rura sub urbana ĩ dictis comesire latuus
Impositꝰ manius: aruĩi. celũ ꝙ sabinũ
Nõ cessat laudare. uidet. ridet ꝙ philippꝰ
⁊ sͥ dũ requiẽ. dũ risus ũdu querit
D ũ septẽ donat sex t̾cia. mutua septẽ
Qͣ satis est morer: ex nitido fit rꝰ̾ticꝰ aiq
Sulcos ⁊ uineta crepat mera pp̃at ulmor
Ĩ morit᷑ studiis. ⁊ amore se nesait habẽdi
Uerũ uͥ oues ft᷑o. morbo perire capelle
Spẽ m̃tita seges bos ẽ enectꝰ arando
O ffensꝰ dap̃ns media de nocte cabauũ
Arripit. iratꝰq philippa tẽdit ad edes
Quẽ simł aspexit scabrũ ĩ tõsũq philippꝰ
Durꝰ ait uultei nuis aitẽtꝰ ꝙ uideris
Esse mͥ. pol me miserũ patͦne uocares

Expanded text:
post nonam venies: nunc i, rem strenuus auge.” post nonam venies: nunc i, rem strenuus auge.” ut ventum ad cenam est, dicenda tacenda locutus tandem dormitum dimittitur. Hic ubi saepe occultum visus decurrere piscis ad hamum, mane cliens et iam certus conviva, iubetur rura suburbana indictis comes ire Latinis, impositus mannis arvum caelumque Sabinum non cessat laudare, videt ridetque Philippus, et sibi dum requiem, dum risus undique quaerit, dum septem donat sestertia, mutua septem quam satis est morer, ex nitido fit rusticus atque sulcos et vineta crepat mera, praeparat ulmos, immoritur studiis et amore senescit habendi. verum ubi oves furto, morbo periere capellae, spem mentita seges, bos est enectus arando, offensus damnis media de nocte caballum arripit iratusque Philippi tendit ad aedis. quem simul aspexit scabrum intonsumque Philippus, durus, ait, “Voltei, nimis attentusque videris esse mihi.” “pol, me miserum, patrone, vocares,
Abbreviated transcription (Latin):
trenuus et fortis causisꝙ philippꝰ agendis
clarꝰ ab officiĩs oct auã circiter horam
Dũ redit atq foro ntmiũ distare carinas
Iã gͣndis naru q̃rit᷑ ꝯspexit ut aiunt
A rrasũquẽdã uacua tõsoris in umbra
Cultello ꝓpͥos pͣgantẽ leniter urgues.
De metri puer hic na nõleue uissa philppi
Accipiebat. abi. q̃re. et refer. ũde domo quis
Cuiꝰ fortune. qͦ sit patre. qͦue parrono
It. redit. ⁊ narrat uulteiũ noĩe menã
p̃ conẽ tenui cẽsu sine crimine notũ
E t ꝓperare loco ⁊ cessare. ⁊ quer̾e et utt
G audẽtẽ ꝑiuisꝙ sodalib. ⁊ lare certo
⁊ ludis ⁊ post decisa negocia campo
Scitari libet ex ip̃o. qd̾ cũq refers. dic
Ad cenã ueniat nõ sane cred̾e̾ moena
Mirari secũ tacitꝰ qͥd multa benigne
R espõdet negat ille mͥ. negat ĩprob. et te
Uilia uẽdẽtẽ tunicato scruta popello
p̃uidiss eũ. sic ignouisse putato
Me tͥ si cenas hodie metũ ut libet ergo

Expanded text:
trenuus et fortis causisque Philippus agendis clarus, ab officiis octavam circiter horam dum redit atque Foro nimium distare Carinas iam grandis natu queritur, conspexit, ut aiunt, adrasum quendam vacua tonsoris in umbra cultello proprios purgantem leniter unguis. Demetri, puer hic non laeve iussa Philippi accipiebat “abi, quaere et refer, unde domo, quis, cuius fortunae, quo sit patre quove patrono.” it, redit et narrat, Voltcium nomine Menam, praeconem, tenui censu, sine crimine, notum et properare loco et cessare et quaerere et uti, gaudentem parvisque sodalibus et lare certo et ludis et post decisa negotia Campo. “scitari libet ex ipso quodcumque refers: dic ad cenam veniat.” non sane credere Mena, mirari secum tacitus, quid multa? benigne, respondet. neget ille mihi? “negat improbus et teilia vendentem tunicato scruta popello providisset eum. “sic ignovisse putato me tibi, si cenas hodie mecum.” ut libet. “ergo
Abbreviated transcription (Latin):
S piculaq extenso peanphitone recoxit
p alas gorgoneos diffudit ĩ egida crines¬
ꝑ allenea ioui mutauit fulmina cylops¬
¶ N õ tm̃ absinuit̃. uenturos prod̾e̾ casus
ꝑ uarras fornuna notas nã thessala rura
C ũ petent totꝰ uenientib abstulit ether
Inq oculis hoĩm freger̃t fulmĩa nubes
⁊ trabib mixtis auidos phitonas aqͣrũ
D etulit. attꝑ oculos ũecto fulmĩe clausit
Extussit cͥstas galers. capulos ꝙ solutis
ꝑ fudit gladiis ereptaq pila liqͣuit
e therioq nocẽs fumauit sulphure ferrũ
Niec ñ ĩnumi̾o coopto examine signa¬
Uixee reuulsa loso marori pondere pressum
Signiferi m̾sere caput rorancia fletu
U sq ad thessaliam romana ⁊ publica signa

Expanded text:
Spiculaque extenso Paean Pythone recoxit, Spiculaque extenso Paean Pythone recoxit, Pallas Gorgoneos diffudit in aegida crines, Pallenaea Iovi mutavit fulmina Cyclops. Non tamen abstinuit venturos prodere casus Per varias Fortuna notas. Nam Thessala rura Cum peterent, totus venientibus obstitit aether: Inque oculis hominum fregerunt fulmina nubesas aquarum Detulit, atque oculos, ingesto fulgure, clausit. Excussit cristas galeis capulosque solutis Perfudit gladiis, ereptaque pila liquavit, Aethereoque nocens fumavit sulfure ferrum. Nec non innumero cooperta examine signaVixque revulsa solo, maiori pondere pressum Signiferi mersere caput, rorantia fletu, Usque ad Thessaliam Romana et publica, signa
Abbreviated transcription (Latin):
O mĩe nefas uictoris erit. sic fat᷑ ⁊ arma
ꝑ mittit ppłis frenos ꝙ furentib ira
Laxat. ⁊ ut uictꝰ uiolento nauita choro
D at regnũ uẽtis ignauũq arte relicta
Puppis onꝰ trahit᷑. trepido ꝯfusa tu multu
Castͣ fremũt aĩ q iruces sua pͤtora pulsant
I dtib ĩcertis multoꝵ pallor ĩ ore
Morus uenture facies ꝙ sinulliia fato
a duenisse diẽ qui fatũ reb ĩ euum
ꝯ d̾it humanis ⁊ qͣri roma quid eẽt
AIllo marte paiã ẽ. sua qͥsꝙ ꝑicula nescit
a ttonit᷑ maiore metu. qͥs lictora põto
Obruta qͥs sumis cernẽs ui mõtib eiͦR
e theraꝙ int̾ras deiecto sole cadentẽ
Tot rer̃ finẽ tueat sͥ. ñ uacat ullos
ꝓ se frꝰe metꝰ urbi. magnoꝙ tunet᷑
N ec gladiis habuere fidẽ. nͥ cantib asꝑ
Auget et̃s stumuloᷤ frenoꝵ ꝙ aptat habenas
Marciꝰ incaluit siculis incudib ensis
Erubuit flãmis it̾m neptuna cuspis

Expanded text:
Omne nefas victoris erit. Sic fatur, et arma Omne nefas victoris erit. Sic fatur, et arma Permittit populis, frenosque furentibus ira Laxat: et ut victus violento navita Coro Dat regimen ventis, ignavumque arte relicta Puppis onus trahitur. Trepido confusa tumultu Castra fremunt, animique truces sua pectora pulsant Ictibus incertis. Multorum pallor in ore Mortis venturae est, faciesque simillima fato. Advenisse diem, qui fatum rebus in aevum Conderet humanis, et quaeri, Roma quid esset, Illo Marte, palam est. Sua quisque pericula nescit, Adtonitus maiore metu. Quis litora ponto Obruta, quis summis cernens in montibus aequor, Aetheraque in terras, deiecto sole, cadentem, Tot rerum finem, timeat sibi? Non vacat ullos Pro se ferre metus: urbi Magnoque timetur. Nec gladiis habuere fidem, nisi cautibus asper Auget eques stimulos, frenorumque aptat habenas.Martius incaluit Siculis incudibus ensis: Et rubuit flammis iterum Neptunia cuspis,
Abbreviated transcription (Latin):
Nõ duce tẽpus eget. ñ ultͣ fata morabor
Captiuũq ducẽ uiolate tradere paci
Qͥs foͣr o ceci sceler̃: cuultabella
Gesturi metuũt ne nõ cũ sãguĩe uĩcant
A bstulimꝰ tras exclusiꝰ equore toto
Ad p̃mat᷑as segetũ ieuina rapinas
a gnuna ꝯpulintꝰ uotũq effecimꝰ hosti
U t mallet st̾ni gladiĩs. mortẽ q suoꝵ
ꝑ misce̾ meis belli ꝑs magnaꝑasta est
Hiis quib effectũ ẽ. ne pugnã tyro pau̾et
U euti tunor ip̃e mali fortissimꝰ ille est
Qͥ ꝓmptꝰ metuẽda pati. si cominꝰ uistent
⁊ differre pat̃. placet h tã prosꝑa rerũ
Trad̾e fortune. gladio ꝑmitt̾e mũdi
Res nͥ romanas dederas fortuua regendal
Accipe maiores et ceco in marte tuere
Pompeio nec cͥmẽ eriti nec gła bellũ
Uincis apd̾ suꝑos uons me cesar intqͥs
I n ppłos lux ista feret. qͦt regna iacebunt
Sãguĩẽ romano ꝙͣ turbidꝰ ibit enipheꝰ
pͥ ma uelum caput hoc funesti lancea belli

Expanded text:
Non duce, tempus eget, nil ultra fata morabor.Non duce, tempus eget, nil ultra fata morabor.Captivumque ducem violatae tradere paci. Quis furor, o caeci, scelerum? Civilia bella Gesturi metuunt, ne non cum sanguine vincant? Abstulimus terras, exclusimus aequore toto, Ad praematuras segetum ieiuna rapinas Agmina compulimus, votumque effecimus hosti, Ut mallet sterni gladiis, mortesque suorum Permiscere meis. Belli pars magna peracta est His, quibus effectum est, ne pugnam tiro paveret: Venturi timor ipse mali. Fortissimus ille est, Qui, promptus metuenda pati, si cominus instent, Et differre potest. Placet haec tam prospera rerum Tradere Fortunae? gladio permittere mundi Res mihi Romanas dederas, Fortuna, regendas: Accipe maiores, et caeco in Marte tuere. Pompeii nec crimen erit nec gloria bellum. Vincis apud superos votis me, Caesar, iniquis: In populos lux ista feret! quot regna iacebunt! Sanguine Romano quam turbidus ibit Enipeus! Prima velim caput hoc funesti lancea belli,
Abbreviated transcription (Latin):
O ꝑtaret. passus tam loga silẽtia miles
A odidit iiualide robur facũora cause¬
ħ ec pro tot nu̾tis solũ te magne p̃cat᷑
U ti se fortuna uelis. proceresq tuoꝵ
Castroꝵ reges ꝙ tui cũ supplice mũdo
Affusi uĩci socerũ ut patiare rogamꝰ
H uinani gni̾s tam longo tp̃r bellũ
Cesat erit.: merito põpeiũ uĩcere lẽte
Gentib indignũ ẽ a tͣnscurrẽte sub actis
Q tͥ feruor abit. aut quo fiducia fait
D e suꝑis ingͣte times. causãꝙ senatꝰ
Credere diĩs dubitas ipi tica signa reuellẽt
ꝓ silient ꝙ acies pudeat iucisse coactũ
Si duce te iusso si nob̾ bellagerũt᷑
Sit uiris quocũq ueliũt ꝯcurre campo
Qͥ d mũdi gladios a sãgũie cesaris arces¬
U ibrant tela manꝰ uix signa morãcia qͥsꝙͣ
expͨtat ꝓpera. net te tua cdassica lĩquãt
Scire senatꝰ auet. nules te magne seqͣt᷑
Ancomes ingemuit rector. sensit q deoꝵ

Expanded text:
Optaret, passus tam longa silentia miles. Optaret, passus tam longa silentia miles. Addidit invalidae robur facundia caussae: Hoc pro tot meritis solum te, Magne, precatur, Uti se Fortuna velis: proceresque tuorum Castrorum, regesque tui cum supplice mundo Adfusi, vinci socerum patiare, rogamus. Humano generi tam longo tempore bellum Caesar erit? Merito, Pompeium vincere lente, Gentibus indignum est a transcurrente subactis. Quo tibi fervor abit? aut quo fiducia fati? De superis, ingrate, times? caussamque senatus Credere dis dubitas? Ipsae tua signa revellent, Prosilientque acies. Pudeat vicisse coactum. Si duce te iusso, si nobis bella geruntur, Sit iuris, quocumque velint concurrere campo. Quid mundi gladios a sanguine Caesaris arces? Vibrant tela manus: vix signa morantia quisquam Exspectat: propera, ne te tua classica linquant. Scire senatus avet, miles te, Magne, sequatur, An comes. Ingemuit rector, sensitque deor
Abbreviated transcription (Latin):
Sic se dilecti tumulũ qͦ ꝑdere magni
Pectora femi neũ ceu bruti fun̾e uulgꝰ
S dum thura fer̃t dũ laurea serta tonãit
U icerat astͣ iubar cũ mxto mme tͣba¬
¶ Castroꝵ fremuit faitsq trahentib orbem
Signa petit pugne miseri ꝑs maxĩa uulgi
N õ totũ usura diẽ tentoria citũ
Ip̃a dutis q̃rit᷑ magnoꝙ accẽsa tumustu
Mortis uitine ꝓperãtes ad mouet horas
Dira sĩbit rabies sua quist ac publica fata
p̃ cipitare cupit segnis pauid̾ q uocat᷑
Ac nimium paciens scceri pompeiꝰ et orbis
Indulgẽs regno qui tot simul ũdu gt̃s¬
Hec płacet o suꝑi cũ nobis uertere cũcta
ꝓpositũ nr̃is errorib addere crim̃
Cladib irruimͦ nociturat posemmiꝰ arma
In põpeianis uotũ est phar salia castͥs
C unctoꝵ ueces romani maximꝰ auctor
Tulliꝰ eloquis̃ cuiꝰ sub ture togaq
P acificas senꝰ tremuit catilina setures
ꝑ tulit iratꝰ bellis cũ rostra forũ q

Expanded text:
Sic se dilecti tumulum quoque perdere MSic se dilecti tumulum quoque perdere MPectora femineum, ceu Bruti funere, vulgSed dum tura ferunt, dum laurea serta Tonanti ! Vicerat astra iubar, cum mixto murmure turba Castrorum fremuit, fatisque trahentibus orbem, Signa petit pugnae. Miseri pars maxima vulgi, Non totum visura diem, tentoria circum Ipsa ducis queritur, magnoque accensa tumultu Mortis vicinae properantes admovet horas. Dira subit rabies: sua quisque ac publica fata Praecipitare cupit: segnis pavidusque vocatur, Ac nimium patiens soceri Pompeius, et orbis Indulgens regno, qui tot simul undiquHoc placet, o superi, cum vobis vertere cuncta Propositum, nostris erroribus addere crimen? Cladibus irruimus, nocituraque poscimus arma: In Pompeianis votum est Pharsalia castris. Cunctorum voces Romani maximus auctor Tullius eloquii, cuius sub iure togaque Pacificas saevus tremuit Catilina secures, Pertulit, iratus bellis, cum rostra forumque
Abbreviated transcription (Latin):
S ne thessalito purus liceret in orbe
At noꝵ felicis magni ꝑo ultima uite
S olicitos uana decepit imagine sop̃nos
N ã põpeian iusus sͥ sede theatri
Ianunensi esfigiẽ romane cernere plebis
A ttollii siũ letis ad sydera nom̃
cib ⁊ plansu cuneos certare sonãtes
Q uał erat ppłi facies clamor ꝙ fauentis
o sim cũ iuuenis pͥmi ꝙ etate triũphi
Uesꝑe paitate pura uen̾abilis eque
Quã currꝰ ornãte toga. plaudẽte senatu
S edit adhuc romanꝰ eq̃s. seu fine bonoꝵ
A nxia uẽniris ad tẽpora leta refugit
S ure ꝑ ambages solita ꝯtͣria uisis
U atitmata quies magni tulit oĩa planctꝰ
Seu uento patͥas ultͣ tibi cern̾e sedes
Sic somã fortuna dedit. ne rũpite sop̃nos
C astroꝵ iugiles nulias tuba u̾bẽt aures
Crastina dira quies ⁊ unagine mesta diu̾na
U ndiq fune stas acies feret undiq bellũ
U nde pares sop̃nos ppłos noctemꝙ beatam
O felix si te uel sic cua Roma uideret
Tu uelut ausonia uadis moriturꝰ ĩ urbe

Expanded text:
Sed ne Thessalico purus luceret in orbe. At nox, felicis Magno pars ultima vitae, Sollicitos vana decepit imagine somnos Nam Pompeiani visus sibi sede theatri Innumeram effigiem Romanae cernere plebis, Adtollique suum laetis ad sidera nomen Vocibus, et plausu cuneos certare sonantes. Qualis erat populi facies clamorque faventis, Olim cum iuvenis primique aetate triumphi Vespere pacato, pura venerabilis aeque Quam currus ornante toga, plaudente senatu, Sedit adhuc Romanus eques. Seu fine bonorum Anxia venturis ad tempora laeta refugit, Sive per ambages solitas contraria visis Vaticinata quies, magni tulit omina planctus. Seu vetito patrias ultra tibi cernere sedes, Sic Romam Fortuna dedit. Ne rumpite somnos, Castrorum vigiles; nullas tuba verberet aura Crastina dira quies, et imagine moesta diurna Undique funestas acies feret, undique bellum. Unde pares somnos populi, noctemque beatam? O felix, si te vel sic tua Roma videret. Tu velut Ausonia vadis moriturus in urbe
Abbreviated transcription (Latin):
Talia p̃cantt iam mͥ finis erit
Iam tͥ sentri sarcina nulla potest
Dustꝰ ab arm̃to taurꝰ detͣctat aratrũ
Subthit ⁊ duro colia nouella iugo
Nos quib assueuit fatũ tͣdelit̾ uti
Ad maia iã pͥdem ñ sumꝰ ulla rudes
Ueniuiꝰ ĩgeticos sines moriam᷑ ĩ illis
ꝑ cat ad extremũ ꝙͣ mea cepit eat
S pẽ iuuat amplec̾ q̃ ñ iuuat irrita semꝑ
⁊ fieri cupias si qua futura putes
ꝓ ximꝰ huic gradꝰ ẽ bñ de sꝑare salũt
Curãdo fieri q̃dã maiora uidemꝰ¬
U uln̾a. que meliꝰ ñ tetigisse fuit
Cur ego ꝯcepi scutcis me posse care̾¬

Expanded text:
talia peccandi iam mihi finis erit. iam tibi sentiri sarcina nulla potest. ductus ab armento taurus detrectat aratrum, subtrahit et duro colla novella iugo: nos, quibus adsuevit fatum crudeliter uti, ad mala iam pridem non sumus ulla rudes, venimus in Geticos fines: moriamur in illis, Parcaque ad extremum qua mea coepit eat. spem iuvat amplecti—quae non iuvat inrita semper— et, fieri cupias siqua, futura putes: proximus huic gradus est bene desperare salutcurando fieri quaedam maiora videmus vulnera, quae melius non tetigisse fuit.cur ego concepi Scythicis me posse care
Abbreviated transcription (Latin):
n e miste met᷑ soños tͥ rũpe possit
N e ult᷑ ꝙͣ uis officiosus ero.
Egget᷑ nemo munus hr̃e meũ
Tu mͦ quẽ pot̾is uł aꝑte tutꝰ amare
S  res ẽ anceps ip̃e latent̾ aia.
erba m̾ desũt ead̾ tam sepe roganit
Iaa puidet uanas fine carere p̃tes
N rã quid aportet rã nostis eplaꝙͣ uis

Expanded text:
n iste metus somnos tibi rumpere possit, non ultra, quam vis, officiosus ero, cogetur nemo munus habere meum. tu modo, quem poteras vel aperte tutus amare, si res est anceps ista, latenter ama. Verba mihi desunt eadem tam saepe roganti, iamque pudet vanas fine carere precesnostraque quid portet iam nostis epis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑablłica me retͥes eurar̃ sõnꝰ hẽbat
Fusaq erãt toto lãguida m̃bͣthoro
C ũ subito pẽus agitatꝰ ĩ horruit aerꝰ
⁊ gemuit ꝑuo mota fenestͣ sono
Territꝰ ĩ cubitũ releuo ma ñbͣ sinistrũ
p ulsꝰ et e trepido p̾tore sop̃nus abit
S tabat amor uułm nõ qͦ pͥꝰ eẽ solebat¬
S cept᷑ tenẽs leua tͥstis acerua manu
N et torquẽ collo uͭ hñs cͥnale capillo
N ec bñ ꝯpositas cõptꝰ ut añ comas
horrida pẽdebãt molles suꝑ ora capilli

Expanded text:
ica me requies curarum somnus habebat, fusaque erant toto languida membra toro, cum subito pinnis agitatus inhorruit aer, et gemuit parvo mota fenestra sono. territus in cubitum relevo mea membra sinistrum, pulsus et e trepido pectore somnus abit. stabat Amor, vultu non quo prius esse solebat, fulcra tenens laeva tristis acerna manu, nec torquem collo, nec habens crinale capillo, nec bene dispositas comptus, ut ante, comas, horrida pendebant molles super ora capilli
Abbreviated transcription (Latin):
At si cauta parũ scͥpsiss dextͣ qͥs ẽẽs¬
ẜ orsitã officio parta querela foret
Si uidex m̾iit cog̾er ẽẽ mei
N õ uetat ille sui quẽꝙͣ meminisse sodalis
Nec ꝓhibet tͥ me scribe̾ te q mͥ
Nec scelꝰ admittes si ꝯsoleris amicũ
ẜ iat ĩ augustos muidiosa deos
Uidimꝰ et refut nõ ꝓhibẽte ioue
Net qr neptunꝰ nauẽ lacerarat ulixis
Teucot ce nauns f̾re negauit opẽ
Crede mͥ miseris celestia num̃ia ꝑeũt
Nec semꝑ lesos et sñ fine p̃mũt
pͥ ncipe nec ur̃o d̾s ẽ mod̾a¬

Expanded text:
at si cauta parum scripsisset dextra quis esses, forsitan officio parta querella foretsi iudex meriti cogerer esse mei. non vetat ille sui quemquam meminisse sodalis, nec prohibet tibi me scribere teque mihi. nec scelus admittas, si consoleris amicum,fiat in Angustos invidiosa deosvidimus et refici, non prohibente Iove. nec, quia Neptunus navem lacerarat Ulixis, Leucothea nanti ferre negavit opem. crede mihi, miseris caelestia numina parcunt, nec semper laesos et sine fine premunt. principe nec nostro deus est mod
Abbreviated transcription (Latin):
G raciꝰ ex ip̃o fonte bibũt᷑ aque
⁊ mag̾ adducto poniũ decerpe ramo
Quã de celata simi̾e lance iuiat
At nͥ peccassẽ nͥ me m̃ã musa fugass
Qd̾ legitua uox exhibuiss opu
Utqꝑ fui solitꝰ sedissem forsitã unꝰ
Decentũ uidex ĩ tua uerba uiris
m aior et ĩpless p̃cordra nr̃a uoluptas
C ũ traherer dcĩs annuerẽq tuis
Quẽ qm̃ fatũ patͥa uob̃q relictis
Int̾ ĩhumanos maluit ẽẽgetas
Qdꝰ licet ut uidear tetũ mag̃ eẽ legͣndo
Sepe p̃cor studii pignora miite tui
E xẽploq meo nͥ dedignaris id ip̃m
U te qd̾ nob̾ rectius ip̃e dares¬
s ãq ego qui ꝑii iã pͥdẽ maxĩe uob
R edde nicẽ nͨ rara tui monim̃ta laboris
Accipiãt nr̃e gͣta futura manꝰ
D ic tñ o uiuenis studioꝵ plene meoꝵ
ẽ qͥd ab hiis sindiis ãmoneare mei
Ecqͥd uͭ aut recitas fcm̃ mͦ carm̃ amicis
A ut qd sepe soles exigis ut reticẽt
Querit᷑ int̾dũ tua mẽs oblita qd̃ absit
N estio quid c̾te sentit abeẽ tui.

Expanded text:
 aquae. et magis adducto pomum decerpere ramo quam de caelata sumere lance iuvat. at nisi peccassem, nisi me mea Musa fugasset, quod legi, tua vox exhibuisset opus, utque fui solitus, sedissem forsitan unus de centum iudex in tua verba viris, maior et implesset praecordia nostra voluptas, cum traherer dictis adnueremque tuis. quem quoniam fatum patria vobisque relictis inter inhumanos maluit esse Getas, quod licet, ut videar tecum magis esse, legenda saepe, precor, studii pignora mitte tui, exemploque meo, nisi dedignaris id ipsum, utere, quod nobis rectius ipse dares, namque ego, qui perii iam pridem, Maxime, vobredde vicem, nec rara tui monimenta laboris accipiant nostrae, grata futura, manus, dic tamen, o iuvenis studiorum plene meorum, ecquid ab his ipsis admoneare mei. ecquid, ubi aut recitas factum modo carmen amicis, aut, quod saepe soles, exigis ut recitent, quaeror, ut interdum tua mens, oblita quid absit, nescio quid certe sentit abesse sui,
Abbreviated transcription (Latin):
Candida uidiciis hora sit illa meis
Tũ me si qͣ fides celesti sede receptũ
Cũ fortunatis suspicor eẽ diis
Rurlꝰ ubi huc redii celũ suꝑos q relinaᷤ
Astige nec lõge pontita distat humꝰ
U ñ ego si fato nitor ꝓhibente reu̾a¬

Expanded text:
candida iudiciis illa sit hora meis. tum me, siqua fides, caelesti sede receptum cum fortunatis suspicor esse deis. rursus ubi huc redii, caelum superosque relinquo, a Styge nec longe Pontica distat humus, unde ego si fato nitor prohibente re
Abbreviated transcription (Latin):
Crede. breuip fides aderit geĩabit honorẽ
Filiꝰ ⁊ iũctis ut pͥus ibit equis
ꝓ me ꝙ inicas hum̾is uictorib ostrũ¬
S cuta s ⁊ galeegẽmis radiẽt᷑. ⁊ auro
Stẽtq suꝑ uictos tͣnca tͦphea uiros
Oppidat᷑ritis cĩgant᷑ ebn᷑ea muris
F ictaq res uͦ more putet᷑ agi
S qͣlidꝰ ñtttat fracta sub ar̃dine cͥnes
R enꝰ ⁊ ĩfectas sangiuĩe potet aqͣs
Barbara iã capi poñt infrgnia reges
Textatꝑ fortuma diuiciora sua
Sepe ꝑata tibi. sepe paranda facit
Dii qͦt monitti sumꝰ euẽtura locuti
ꝙ ba p̃cor celeri nr̃a probate fi de
pam legis ũde tͥ mittat᷑ epła q̃u
hĩc uͥ ceruleis iũgit᷑ ist̾ aquis
U ⁊ regio dc̃a est succrere debet ⁊ auctor
L esus ab ĩgenio naso poeta suo
Qͥ tͥ quã in auet p̃sens afferre salũt¬
M ittit ab irsutis maxime cora getis
Legimꝰ ouiuenis patͥis ñ degen̾ oris
D ista t pleno u̾ba diserta foro
Lecta satis młtas pauca fuisse q̃ror¬

Expanded text:
crede, brevique fides aderit, geminabit honorem filius, et iunctis, ut prius, ibit equis. prome, quod inicias umeris victoribus, ostruscuta sed et galeae gemmis radientur et auro, stentque super vinctos trunca tropaea viros: oppida turritis cingantur eburnea muris, fictaque res vero more putetur agi. squalidus inmissos fracta sub harundine crines Rhenus et infectas sanguine portet aquas, barbara iam capti poscunt insignia reges textaque fortuna divitiora sua, saepe parata tibi, saepe paranda facit, di, quorum monitu sumus eventura locuti, verba, precor, celeri nostra probate fide. Quam legis, unde tibi mittatur epistuhinc, ubi caeruleis iungitur Hister aquis, ut regio dicta est, succurrere debet et auctor, laesus ab ingenio Naso poeta suo. qui tibi, quam mallet praesens adferre salutem, mittit ab hirsutis, Maxime Cotta, Getis. legimus, o iuvenis patrii non degener oris, dicta tibi pleno verba diserta foro.lecta satis multas, pauca fuisse queror
Abbreviated transcription (Latin):
G t̃a q officio qd mora tardat abest
Ilia bibit siciens lector ña pocula plenꝰ
U lnma me uasti sustinet ora frett
Dũ uenit huc rumor ꝓperataq carmĩa fiñt
f c̃aq eunt ad uos: annꝰ abisse potest
N ͤ minimũ reft᷑ intacta rosaria pͥmꝰ
Ansera qͣ carpas pene relicta manu
Quid mir̃ lectis ex hausto florib orto
S i duce nõ fc̃ã est digna corona suo
D c̃a putet ꝓ se musa locuta mea ẽ
M agnaip ꝑs aĩo metũ uixistis amici
Ac ego uos absens nc̃ qͦ ꝑte colo
S int gͥ ur̃o mea ꝯm̃data fauore
C armuĩa nõ possũ ꝓ quib ip̃e loqui
S cͥpta placent a morte fere qi led̾e uiuos
Li uor ⁊ ĩ iusto carꝑe dente solet
S i genꝰ ẽ mortis male uiu̾e t̾ra morat᷑
⁊ desũt satis sola sepultͣ meis
D enup opꝰ cure culpet᷑ ut u̾dup nr̃e
O fficiũ nemo qui rep̾hendat erit
Ut desint uires tam̃ ẽ landanda uolũtas
h at ego ꝯtentos auguror ẽẽ deos¬
ħ fatit ut ueniat pauꝑ cͦ gͣtus adaras

Expanded text:
tiaque officio, quod mora tardat, abestilla bibit sitiens lector, mea pocula plenusultima me vasti sustinet ora freti. dum venit huc rumor properataque carmina fiunt factaque eunt ad vos, annus abisse potest. nec minimum refert, intacta rosaria primus, an sera carpas paene relicta manu. quid mirum, lectis exhausto floribus horto, si duce non facta est digna corona tuo dicta putet! pro se Musa locuta mea estmagnaque pars animae mecum vixistis, amici: hac ego vos absens nunc quoque parte colo. sint igitur vestro mea commendata favore carmina, non possum pro quibus ipse loqui, scripta placent a morte fere, quia laedere vivos livor et iniusto carpere dente solet. si genus est mortis male vivere, terra moratur, et desunt fatis sola sepulchra meis. denique opus curae culpetur ut undique nostrae, officium nemo qui reprehendit erit. ut desint vires, tamen est laudanda voluntas: hac ego Hoc facit ut veniat pauper gratus ad aram,
Abbreviated transcription (Latin):
Q lex furtiuos arcet hr̃e uiros
Quid fu hor ꝗdest uenit si lege fusfiuea.
Eredor adulterii ꝯposuisse notas
At iu sic habeas feruẽtes cũta sagiitas
S ic ũqm̃ rapido lãpades igne nacent
S ic retat ĩpiũ f̾ras ꝙ coherceat om̃s
C esar ab enea ẽ qui nbi frarre nepos
e ffice sit nob̃ nõ implicabilis ira
m eq loco plecti ꝯmodiore uelit
ħ ego uisuserã puero dixisse uolucͥ
H os uisus nob ille dedisse sonos
ꝑ mĩa tela faces ⁊ ꝑ nĩa tela sagittas
ꝑ matrẽ iuro cesareũꝙ caput¬
ħ il nͥ ꝯcessũ nos te diditisse magrõ
a utib ⁊ nullũ crim̃ ĩ eẽ nul
U tq hoc sic ũt defende̾ ceta posses
Q aͥd id ẽ neq enĩ deb dolor ille refr̾i
Nõ potes a culpa dice̾ ab eẽ tua
Tu licet erroris sub imagĩe tͥm̃ obũbres
Nõ gͣuior m̾ito uindicis ira fuit
U t tũ aspicerer ꝯsolarẽ q tatentẽ
Lapsa ꝑĩmensas ẽ mã pena uias
ħ loca tũc pͥmũ uidi cũ mat᷑ rogãte

Expanded text:
 lex furtivos arcet habere viros?  lex furtivos arcet habere viros? quid tamen hoc prodest, vetiti si lege severa credor adulterii composuisse notas? at tu, sic habeas ferientes cuncta sagittas, sic numquam rapido lampades igne vacent, sic regat imperium terrasque coerceat omnis Caesar, ab Aenea qui tibi fratre tuus, effice, sit nobis non inplacabilis ira, meque loco plecti commodiore velit. haec ego visus eram puero dixisse volucri, hos visus nobis ille dedisse sonos . per mea tela, faces, et per mea tela, sagittas, per matrem iuro Caesareumque caput, nil nisi concessum nos te didicisse magistro, Artibus et nullum crimen e cetera possem quicquid id est neque enim debet dolor ipse referri, nec potes a culpa dicere abesse tua tu licet erroris sub imagine crimen obumbres, non gravior merito iudicis ira fuit. ut tamen aspicerem consolarerque iacentem, lapsa per inmensas est mea pinna vias. haec loca tum primum vidi, cum matre rogante
Abbreviated transcription (Latin):
T alibꝰ affata ẽ libera lig̃na sonis
O puer exilii decepto causa magr̃o
Tu mͥ dictasti iuuenilia carmĩa pͥmꝰ¬
N et me meonio ꝯsurg̾e carmĩe. nͨ me
D icẽ magnoꝵ passus es acta ducũ
F orsitã exignas aliqͥs m̃ arcꝰ ⁊ ignes
Ingenii uires ꝯminuere mei
Nãq ego dũ cãto tua regna tue q ꝑentis
In nullũ ma mẽs gͣnde uacauit opꝰ
Nec sans ħ fuerat stultꝰ qͦ carnũa feri
Artib ut posses nõ rudis ẽẽ meis
At nõ chionides emorphꝰ ĩ olphea talis
I nfrrga nͨ satrrũ talis olĩpus erat
p̾ mua ñ chirõ abachili talia cepit¬
ꝑ ictagore tꝑ fer̃t nõ nocuisse nuimã¬
D ñ damꝰ arma ubi dũte lasime docemꝰ
ħ te discipulo dona magister ht̃
S cis tñ ⁊ liqͥdo adiuratꝰ dic̾e posses
N õ me legitmos sollicitasse thoros
S qͥpsimꝰ ħ illis qͣrũ ñ uitapudicos
ꝯ tgit cͥnes nec stola lõga pedes
D ic p̾cor h qͣndo didicisii falłe nuptas
⁊ fate ĩcertũ ꝑ mã iussa genꝰ¬

Expanded text:
talibus adfata est libera lingua sonis: ‘o puer, exilii decepto causa magistrtu mihi dictasti iuvenalia carmina pnec me Maeonio consurgere carmine nec me dicere magnorum passus es acta ducum, forsitan exiguas, aliquas tamen, arcus et ignes ingenii vires comminuere mei. namque ego dum canto tua regna tuaeque parentis in nullum mea mens grande vacavit opus, nec satis hoc fuerat, stulto quoque carmine feci, Artibus ut posses non rudis esse meis.at non Chionides Eumolpus in Orphea talis, in Phryga nec Satyrum talis Olympus erat, praemia nec Chiron ab Achille talia cepit, Pythagoraeque ferunt non nocuisse Numadum damus arma tibi, dum te, lascive, docemus, haec te discipulo dona magister habet, scis tamen, et liquido iuratus dicere possis, non ine legitimos sollicitasse toros. scripsimus haec illis, quarum nec vitta pudicos contingit crines nec stola longa pedes, dic, precor, ecquando didicisti fallere nuptas, et facere incertum per mea iussa gen
Abbreviated transcription (Latin):
Si qͥd aget maiꝰ difft̾ tua cepta. caueq
Spem festinando p̃cipitare iuam
Nec r᷑sus iubeo dũ sit uacuissima q̃ras
C orꝑis ad cultũ uix̃uacat illa sui¬
ꝑ patrũ t᷑bam tu qͦ oportet eas
Cũ tͥ ꝯtinget nultũ iunonts adire
F ac sis ꝑsone quã tueare minor memor
Nec fc̃m̃ defende meũ mala cã silenda ẽ
N il nͥ sollicite sint tita u̾ba p̾ces
Tũ lacͥmis dem̃da mora ẽ. submi ssaq t̾re¬

Expanded text:
siquid aget maius, differ tua coepta caveque siquid aget maius, differ tua coepta caveque spem festinando praecipitare meam. nec rursus iubeo dum sit vacuissima quaeras: corporis ad curam vix vacat illa suim turbam tu quoque oportet eas. cum tibi contigerit vultum Iunonis adire, fac sis personae, quam tueare, memor. nec factum defende meum; mala causa silenda est. nil nisi sollicitae sint tua verba preces, tum lacrimis demenda mora est, summissaq
Abbreviated transcription (Latin):
Ess dux facti laodomia int
Iphias añ ccłos tͥ erit ponẽda uolenit
Corpꝰ ĩ accẽsos nuit̾e forte rogos
Morte nicħopꝰ ẽ nicħ ycariot̃de tela
Cesaris ẽ quinx ore p̃canda tuo
Q̾ p̃stat uͥtute suꝗ ne pͥsca uetustas
S ola est celestt digna reꝑta thoro
Qͥd trepidas ⁊ adire times. ñ ĩpta ꝓgne
ẜ ilia nõ cete uoce mouẽda tua ẽ
Nec nurꝰ egisti nͨ seua agum̃nonis uxor
Scillaq q̃siculas inguine t̾ret aqͣs
Telegonu ꝑens u̾tendis nata figͣis
Nexaq nodosas angue medusa comas
Qͣ nicħ int̾ris ad finẽ solis ab ortu
C lartꝰ excepto cesare mũdꝰ ht̃
E ligito tẽpꝰ captat̾ sepe rogandi
e xeat Adũsa ne tua nauis agͣ
Nõ semꝑ sacͣs reddũt oracula sortes
Ipãq nõ om̃i tpr fata patent
Cu statꝰ urb erit qͣlem nc̃ augͣor eẽ
⁊ nullꝰ pplĩ ꝯtrahet ora dolor
Cũ domꝰ augꝰti capitoli more colenda
ꝑ fcũra aliquid tũ tua u̾ba puta

Expanded text:
esset dux facti Laodamia tui. esset dux facti Laodamia tui. Iphias ante oculos tibi erat ponenda volenti corpus in accensos mittere forte rogos. morte nihil opus est, nihil Icariotide tela. Caesaris est coniunx ore precanda tuo, quae praestat virtute sua, ne prisca vetustas sola est caelesti digna reperta toro. quid trepidas et adire times? non impia Procne filiave Aeëtae voce movenda tua est, nec nurus Aegypti, nec saeva Agamemnonis uxor, Scyllaque, quae Siculas inguine terret aquas, Telegonive parens vertendis nata figuris, nexaque nodosas angue Medusa comas,qua nihil in terris ad finem solis ab ortu clarius excepto Caesare mundus habet, eligito tempus captatum saepe rogandi, exeat adversa ne tua navis aqua. non semper sacras reddunt oracula sortis, ipsaque non omni tempore fana patent, cum status urbis erit, qualem nunc auguror esse, et nullus populi contrahet ora dolor, cum domus Augusti, Capitoli more colenda,profectura aliquid tum tua verba putes.
Abbreviated transcription (Latin):
Cũq ego de ficiã nec possim duc̾e cͣrũ
Exigit ħ scciał amor. fedꝰ q maritũ¬
N õ mag̃ officiis ꝙͣ ꝓbitate colas
C ũctal fatias nͥ eris laudabilis uxor
N õ poterit credi marcia culta tͥ
N ec sumꝰ indigni nͨ si ius uera fati¬
Reddit᷑ illa quidẽ gͣndi cũ fenore nob̾
Ut minꝰ infesta iaceã regione labora
Utꝑ ea nõ teneas tuta repulsa ma ẽ
N ec mͥ succ̾ese teciẽs si carmĩe nr̃o
Q d̾ facis ut facias teq mutare rogo
Aut extisa seui pelin gerenda manu
N utñ a dorand̾ ẽ nõ ut mͥ siat ado amicũ
S  sit ut iratũ ꝙͣ fuit̃ ante minꝰ
G iã si nulla ẽ lacͥme łͥ grã fient
H at potes aut nulla ꝑte mori̾e deos
Q tibi ne desint bñ ꝑ mala nr̃a caueto
M eq f uiro flendi coꝑta diues adẽ
Ut q mee res sũt oĩ puto ip̃r flebis
h as tibi fortuna nr̃a ministrat opes
Instantes uelles falle nupta ꝓcõs
Si comes extĩcti in anes seq̃re martit

Expanded text:
cumque ego deficiam, nec possim ducere currucumque ego deficiam, nec possim ducere curruexigit hoc socialis amor foedusque maritumnon magis officiis quam probitate colas, cuncta licet facias, nisi eris laudabilis uxor, non poterit credi Marcia culta tibi. nec sumus indigni: nec, si vis vera fatredditur illa quidem grandi cum faenore nobis, ut minus infesta iaceam regione labora,utque ea non teneas, tuta repulsa tua est. nec mihi suscense, totiens, si carmine nostro, quod facis, ut facias, teque imitere, rogo.aut excisa levi pelta gerenda manu. numen adorandum est, non ut mihi fiat amicum, sed sit ut iratum, quam fuit ante, minus. gratia si nulla est, lacrimae tibi gratia fient. hac potes aut nulla parte movere deos. quae tibi ne desint, bene per mala nostra cavetur : meque viro flendi copia dives adest; utque meae res sunt, omni, puto, tempore flebis. has fortuna tibi nostra ministrat opes. instantis velles fallere nupta procos. si comes extincti Manes sequerere mariti,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ faciat sõnos ħ tibi cura breues.
U elle reor mltos. qͥs enĩ mͥ tã sit ũciꝰ
O pret ut oxilium pace carere meũ
p᷑ tore te toto cũctis q ĩꝯbere neruis
Et niti ꝓ me nocte dieq decet
Utq iuiuẽt ali debes euinc̾e amicos
U xor. ⁊ adꝑtes pͥma uenire titas.
M agna tͥ impoĩta ẽ nr̃is ꝑsona libellis
ꝯ iugis exemplũ dic̾is esse bone
h ãc caue degen̾es ut suit p̾conia nr̃a
U era uide fame qd̃ tuearis opꝰ
Ut nich ipẽ q̃rar tacito me fama q̃ret᷑
Q debet fuerit ni nbi cura mei
Exposuit memet ppło fortuna uidendũ¬
Nocior ẽ fcũs capaneꝰ fulmunis ictti
M agna philorecte uuln̾e fama suo ẽ
Si lccꝰ est reb tanta int̾ noĩa ꝑ uis
Nec te nestiri patit᷑ mã pagina q̃ nõ
nferiꝰ choa batide nom̃ habes
Qͥ cquid agas qͥ scena spectabere magna
Et pia nõ paucis testib uxor eris
Crede mͥ quociẽs laudaris carm̃ie nr̃o
Sic na nõ pauce carꝑe frã uolent
ħ ẽ ꝓ miseri lenta salute uiri

Expanded text:
 faciat somnos haec tibi cura breves, velle reor multos: quis enim mihi tam sit iniquus. optet ut exilium pace carere meum? pectore te toto cunctisque incumbere nervis et niti pro me nocte dieque decet. utque iuvent alii, tu debes vincere amicos, uxor, et ad partis prima venire tuas. magna tibi imposita est nostris persona libellis: coniugis exemplum diceris esse bonae. hanc cave degeneres, ut sint praeconia nostra vera, vide famae quod tuearis opus. ut nihil ipse querar, tacito me fama queretur, quae debet, fuerit ni tibi cura mei, exposuit memet populo Fortuna videndunotior est factus Capaneus a fulminis ictu . magna Philoctetae vulnere fama suo est. si locus est aliquis tanta inter nomina parvisnec te nesciri patitur mea pagina, qua non inferius Coa Bittide nomen habes, quicquid ages igitur, scaena spectabere magna, et pia non paucis testibus uxor eris. crede mihi, quotiens laudaris carmine nostrsic tua non paucae carpere facta volent pro miseri lenta salute viri.
Abbreviated transcription (Latin):
S ꝑand̾ ẽ nr̃as posse ualere p̃ces
d ix̃. ⁊ aut ille ẽ tenues dilaplꝰ ĩ auras
Ceꝑũt sensꝰ aut uigilare mei
Si dubitẽ faueas qͥn hiis omaxĩe dc̃ĩs
M ẽnonio cignos ẽẽ colore putem
S  neq mutat᷑ iugͣ picelacteꝰ huinor
N ec qdꝰ erat candẽs sit terebĩtꝰ eb᷑
ꝯ ueniens aĩõ genꝰ ẽ tͥ nobile. nãꝙ¬

Expanded text:
 nostras posse valere preces, dixit, et aut ille est tenues dilapsus in auras, coeperunt sensus aut vigilare mei. si dubitem, faveas quin his, o Maxime, dictis, Memnonio cycnos esse colore putem, sed neque mutatur nigra pice lacteus humor, nec, quod erat candens, fit terebinthus ebur. conveniens animo gen
Abbreviated transcription (Latin):
I uctaꝙ ꝑcusso turba pau̾e solet
Cũq dedit ꝑies uenture signa ruine
S ollicito uacuus fit locꝰ ip̃e metu
Qͥs nõ ex tunidis egͥ ꝯtagia uitat¬
U icinũ metitẽs netͣhat inde malũ
Me qͦ amicoꝵ nimio t̾rore metit q
Nõ odio quidam destituere mei
Nõ illis pietas nõ officiosa uolũtas
Defuit adũsos s trmuere deos
U tq mag̃ cautt possint tumidiq ui di
Sc appellari nõ meruere mali.
at m̃s excusat caros ita candor amicõs
Ut ꝙ hẽant de me cͥmina nulla facit
S int hiĩ ꝯtẽti uenia fugiãt q licebit
p᷑ gari fcm me quo teste suũ
ꝑs estis pauci melior qͥ reb ĩ artis

Expanded text:
iunctaque percusso turba pavere solet: iunctaque percusso turba pavere solet: cumque dedit paries venturae signa ruinae, sollicito vacuus fit locus ille metu. quis non e timidis aegri contagia vitat, vicinum metuens ne trahat inde malum? me quoque amicorum nimio terrore metuque, non odio, quidam destituere mei. non illis pietas, non officiosa voluntas defuit: adversos extimuere deos. utque magis cauti possunt timidique videri, sic appellari non meruere mali. aut meus excusat caros ita candor amicos, utque habeant de me crimina nulla, favet, sint hi contenti venia, iactentque licebit purgari factum me quoque teste suum. pars estis pauci melior, qui rebus in artis
Abbreviated transcription (Latin):
h ostem fortunã scit satis eẽ mͥ¬
ꝑ lura quid̾ subeũt s sũt t᷑bata nmore
ħ qͦ uix pot̾is uoce trem̃te loqui
Suspicor ħ dap̃no fore ñ tͥ senciat illa
Te maiestatẽ ꝑtiiuisse suam
Nec nia si fletu stiudant᷑ u̾ba nocebit
Int̾dũ lacͥme pond̾a uocis hñt
Lux eciã ceptis facito bona talib ad sit
h oratꝑ ꝯuenieus Auspiciũꝙ fauens
S pͥus imposito scĩs altarib igne
Thura fer ad magnos uinaq p᷑a deos
P quib añ om̃s augnstũ num̃ adora
ꝓ geniẽ ꝙ piam ꝓncipemq thori
Nõ duris latͥias uultib aspicrant
Uã legis a nob̃ nussã tͥ copta salũt
missa sit ut uere ꝑueniatꝙ p̃cor¬
A ãq meis sospes multũ cruciatib auf̾s
a tq ut sisͥ nob̾ pars bona salua facis
Cũq labant aliĩ iactatam uela relinͣnt
Tu lacere remanes anchora sola rati
G rata tua ẽgͥ pretas ignostimꝰ illis
Qui cã formna t̾ga dedere fuge
Cũ feriũt unũ nõ unũ fralmĩa t̾rent

Expanded text:
tem Fortunam sit satis esse mihi. plura quidem subeunt, sed conturbata timore haec quoque vix poteris voce tremente loqui. suspicor hoc damno fore non tibi. sentiet illa te maiestatem pertimuisse suam. nec, tua si fletu scindentur verba, nocebit: interdum lacrimae pondera vocis habent, lux etiam coeptis facito bona talibus adsit horaque conveniens auspiciumque favens. sed prius imposito sanctis altaribus igni tura fer ad magnos vinaque pura deos. e quibus ante omnis Augustum numen adora progeniemque piam participemque tori. non duris lacrimas vultibus aspiciant. Quam legis a nobis missam tibi. Cotta, salutem, missa sit ut vere pervenitque, precor. namque meis sospes multum cruciatibus aufers, atque sit in nobis pars bona salva facis. cumque labent aliqui iactataque vela relinquant, tu lacerae remanes ancora sola rati. grata tua est igitur pietas, ignoscimus illis, qui cum Fortuna terga dedere fugae, cum feriant unum, non unum fulmina terrent,