comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
huiꝰ tenebras accessa eiꝰ luce gaudeamꝰ. S cũ eiꝰ lucẽ
Uñis accessam. obsistit animo qd̾ paulus dicit. Qͥ u¬
cim habitat inaccessibilem. ꝙ̃ uidet nullꝰ hominũ.
s uec uid̾e p̃. Ecce rursum audio qd̾ psalmista ait. Ae¬
cedite ad eum ⁊ illuminamini. Qͦ modogͦ accedendo
illiminam. si ipam lucẽ qͣ illumĩari possimꝰ ñ iude¬
in Si io accedendo ad eum ipãm qͣ ilsum mam᷑ lucẽ
uidemꝰ. qͥ modo maccessibilis eẽ ꝑhibetur: Qͣ in re
pensꝗudũ est. qd̾ maccessibilem dixit s homini. ho¬
mini s humana sapienti. Scriptura quidẽ saera
om̃s carnaliũ sectatores. humanitatis noĩe notare
solet. Unde idem apłs quib dam discordantib dicit.
Cũ enĩ sit int̾ uos zelus ⁊ contentio nõne carnales
estis ⁊ sed̾m hominẽ ambulatis: Qͥb paulo p̾t subi

Expanded text:
hujus tenebras accessa ejus luce gaudeamus. Sed cum ejus lucem hujus tenebras accessa ejus luce gaudeamus. Sed cum ejus lucem dicimus accessam, obsistit animo quod Paulus dicit: Qui lucem habitat inaccessibilem, quem vidit nullus hominum, sed nec videre potest. Ecce rursum audio quod Psalmista ait: Accedite ad eum, et illuminamini . Quomodo igitur accedendo illuminamur, si ipsam lucem qua illuminari possumus non videmus? Si vero accedendo ad eum, ipsam qua illuminamur lucem videmus, quomodo inaccessibilis esse perhibetur? Qua in re pensandum est quod inaccessibilem dixit, non omni homini sed humana sapienti. Scriptura quippe sacra omnes carnalium sectatores humanitatis nomine notare solet. Unde idem apostolus quibusdam discordantibus dicit: Cum enim inter vos sit zelus et contentio, nonne carnales esti
Abbreviated transcription (Latin):
discimꝰ. Angeli eoꝵ in celis semꝑ uident faciem pr̃is
mii qui ĩ celis est. Nunqͥd gͦ asiud u̾itas. aliud p̃di¬
eator insonat u̾itatis. S si sententia utͣq confeit᷑.
sid̾ii minime ꝑfruant᷑. desid̾iũ sine fructu anxietatẽ
ht̃. ⁊ anxietas penam. Beati uͦ angełi ab om̃i peua lon¬
ut. Rursum cũ eos dm̃s di uisione satiari. qr ⁊ psal
recte sibi utraꝙ ꝯueniant:. dicat u̾itas qr semꝑ uident.
dicat p̃dicator egregius. qi semꝑ uid̾e desid̾ant. Ne enĩ
sit in desid̾io anxietas desid̾antes satiant᷑. ne aũt sit ĩ
fastidio. qr ip̃a satietas ex desiderio semꝑ accendit᷑. Sic
qͦq ⁊ noserimꝰ. qñ ad ip̃m fontem uite uenerimꝰ. Erit
nobis delertabłr imp̃ssa sitis simul atq satieras. Sec
longe abest a siti necessitaᷤ. longe a satietate fastidiũ.
qi ⁊ sitientes saciabimur. ⁊ satiati siciemus. U i debimꝰ¬
Um̃ ip̃m. qd̾ erit p̃miũ laboris nr̃i. ut pꝰt mortalitatis

Expanded text:
tiam scimus: Angeli eorum in coelis semper vident faciem Patris mei, qui in coelis est . Nunquid ergo aliud veritas, aliud praedicator insonat veritatis? Sed si sententia utraque conferatur, siderii minime perfruantur, desiderium sine fructu anxietatem habet; et anxietas poenam. B. vero angeli ab omni poiunt. Rursum cum eos dicimus Dei visione satiari, quia et Psrecte sibi utraque conveniant, dicat veritas: Quia semper vident; dicat praedicator egregius: Quia semper videre desiderant. Ne enim sit in desiderio anxietas, desiderantes satiantur; ne autem sit in fastidio, quia ipsa satietas ex desiderio semper accenditur. Sic quoque et nos erimus quando ad ipsum fontem vitae venerimus. Erit nobis delectabiliter impressa sitis simul atque satietas. Sed longe abest ab ista siti necessitas, longe a satietate fastidium, quia et sitientes satiabimur, et satiati sitiemus. Videbimum ipsum, qui erit praemium laboris nostri, ut post mortalitatis
Abbreviated transcription (Latin):
sit ebetudo pigroꝵ. Statim nãq ut bñ agentuumn
gesta respicimꝰ. nosmet ip̃os ꝯsiisione intima ulosa¬
ce iudicamꝰ. Mox uerecimdia mentẽ concutit. mex
iuste seuirns reatꝰ addicit. ⁊ uehem̃ter hoc ⁊̃ displi

Expanded text:
sit tepitudo pigrorum. Statim namque ut bene agentium sit tepitudo pigrorum. Statim namque ut bene agentium gesta conspicimus, nosmetipsos confusione intima ulciscente judicamus. Mox verecundia mentem concutit, mox juste saeviens reatus addicit, et vehementer hoc
Abbreviated transcription (Latin):
p̃ualeant. conspecta odorifera ⁊ candida iustoꝵ uira
satiantur. Iam quid̾ uidere dñm situnt. iã de eiꝰ ꝯtea¬
platõne satiari caritatis estib inardescũt. S qr ĩ hac
uita põiti nondũ ualent. ꝑ precedentiũ interĩ patrũ
exempla pascuntur. Unde ⁊ apte illic tempus de ips
lilioꝵ pastu definitur dũ dr. Donec aspiret di. ⁊ in.ĩ
Tam diu quippe refici iustoꝵ exemplis indigemꝰ. dona
presentis mortalitatis umbras eterno die aspirante
transeamꝰ. Cũ enĩ hꝰ temporalitatis umbra transas
ac mortalitas fiũt inclinata. qr ip̃ius diei lumen in
ternũ cernimꝰ. neqͣqmͣ iam appetimꝰ ut ad amorẽ euis
ꝑ alioꝵ exempla flagremꝰ. Nunc aũt qi necdũ eũ mo¬
eri possumꝰ. sũmoꝑe necesse ẽ. ut eoꝵ qui illũ ꝑfecte
secuti s̃ conspectis actionib incitemur. Intueamus
qͣm pulcra ẽ agilitas seq̃ntiũ. ⁊ uidebimꝰ qͣm turpis

Expanded text:
praevaleant, conspecta odorifera et candida justorum vita praevaleant, conspecta odorifera et candida justorum vita satiantur. Jam quidem videre Dominum sitiunt, jam de ejus contemplatione satiari charitatis aestibus inardescunt. Sed quia in hac vita positi necdum valent, per praecedentium interim Patrum exempla pascuntur. Unde et apte illic tempus de ipso liliorum pastu definitur, dum dicitur: Donec aspiret dies, et inclinentur umbrae. Tandiu quippe refici justorum exemplis indigemus, donec praesentis mortalitatis umbras, aeterno die aspirante, transeamus. Cum enim hujus temporalitatis umbra, transacta hac mortalitate, fuerit inclinata, quia ipsius diei internum lumen cernimus, nequaquam jam appetimus ut adper aliorum exempla flagremus. Nunc autem, quia necdum eum intueri possumus, summopere necesse est ut eorum qui illum perfecte secuti sunt conspectis actionibus incitemur. Intueamur ergo quam pulchra est agilitas sequentium, et videamus quam turpis
Abbreviated transcription (Latin):
legunt bonũ qd̾ ag̾e ip̃i uoluerunt. atq ex eoꝵ qui
fecerũt comparatõne dampnant᷑. Negͦ unꝰquisq
tũc uidens eos qd̾ nõ fecit defleat. nũc u eis qd̾ imu¬
tet᷑ accendat. quod quid̾ facere eletti nõ cessant. Me¬
lioꝵ nãꝙ uitã consid̾ant. ⁊ det̾ioris usus ꝯuersatonẽ
ba tua sic̃ duo hinuli capree gemelli. qui pascuiit
lilis donet aspiret dies ⁊ inclinentur umbre. Quit
sunt duo ubera nisi ex uidea ac gentilitate ueniensi
id cirto capree hinulis comparantur. qr ꝑ humilit
quidẽ paruos se ac pecc̃ores intłłigunt. s eis ꝑ caritat¬
currentib siqua obstacula de impedim̃to tẽporalita
obuant transeunt. ⁊ datis contemplatõnis saltib a
suꝑna conscendũt. Qͥ ut hec agant p̃cedentiũ scõ ũ
exempla conspiciunt. unde ⁊ in liliis pasci referim
Qͥd enĩ ꝑ lilia msi eoꝵ uita dec laratur. qui ueracit̾ d¬
cunt. xp̃i bonus odor sumꝰ dõ. E lecti gͦ ut assequi sũn

Expanded text:
noluerunt, atque ex eorum qui fecerunt comparatione damnantur. Ne ergo unusquisque tunc videns eos quod non fecit defleat, nunc in eis quod imitetur attendat. Quod quidem facere electi non cessant. Meliorum namque vitam considerant, et deterioris usus conversationem tua sicut duo hinnuli capreae gemelli, qui pascuntur in liliis, donec aspiret dies, et inclinentur umbrae . Quae enim sunt duo ubera, nisi ex Judaea ac gentilitate veniens usunt idcirco capreae hinnulis comparantur, quia per humilitatem quidem parcurrentibus, si qua obstacula de impedimento temporalitatis obviant, transeunt, et datis contemplationis saltibus ad superna conscendunt. Qui ut haec agant, praecedentium sanctorum exempla conspiciunt. Unde et in liliis pasci referuntur. Quid enim per lilia, nisi illorum vita declaratur, qui veraciter dicunt: Christi bonus odor sumus Deo ? Electi ergo ut assequi summa
Abbreviated transcription (Latin):
nis extinxerit. Nisi enĩ carnis delectatio eẽt ĩ renib
psalmista minime dixiss. Ure renes mõs ⁊ cor me¬
um. Aqͣ gͥ ad renes uenit. cũ dulcedo sapientie ⁊̃ in¬
centiua carnis interimit. ut ea q̃ urere m̃tem pote¬
rant delectatõnis incendia frigescant. Qͥ adhue
mensus est mille. torrentẽ uidle ꝙ̃ ꝓphã ꝑtransire¬
ꝓfunde correntis. qui nõ pͭ tͣnsuadari. Percepta nã¬
q ꝑfectõne oꝑis ad contẽplatõnem uenit᷑. in qͣ scłc ꝯ
templatõne dũ mens in altũ ducitur. subleuatai¬
det in dõ. qi non pͭ penetrari qd̾ uidet. Et qͣi tang̃
aqͣm torrentis qͣm ꝑtnsire nõ ualet. qr ⁊ intueturꝰ
nõ transit. qr ad contemplatõnem sapsentie cũ ad ex¬
tremũ ducimur. ip̃a eiꝰ ĩmensitas. q̃ ex se hominẽ sub¬
leuat ad se. humano aĩo plenam cognitõnẽ negat.
ut hauc ⁊ tangendo amet. ⁊ tam̃ nequaqͣm ꝑtrause¬

Expanded text:
nis exstinxerit. Nisi enim carnis delectatio esset in renibus, nis exstinxerit. Nisi enim carnis delectatio esset in renibus, Psalmista minime dixisset, « Ure renes meos, et cor meum . » Aqua igitur ad renes venit, cum dulcedo sapientiae etiam incentiva carnis interimit, ut ea quae urere mentem poterant delectationis incendia frigescant. Qui adhuc mensus est mille torrentem, videlicet quem Propheprofundi torrentis, qui non potest transvadari. » Percepta namque perfectione operis, ad contemplationem venitur, in qua scilicet contemplatione dum mens in altum ducitur sublevata videt in Deo, quia non potest penetrare quod videt, et quasi tangit ad aquam torrentis quem pertransire non valet. Et quia intuetur transit, quia ad contemplationem sapientiae cum ad extremum ducimur, ipsa ejus immensitas, quae ex se hominem sublevat, ad se humano animo plenam cognitionem negat, ut hanc et tangendo amet, et tamen nequaquam pertranse
Abbreviated transcription (Latin):
itaq qui apparuit. mille cubitos metitur. ⁊ ꝓpha
ꝑ aquas usq ad talos ducitur. qr redemptor nr̃ cũ
nobis ad se conu̾sis. boni exordiĩ plenitudinẽ tͥbuit.
dono spiritalis sapientie prima nr̃i oꝑis uestigia
infundit. Aqͣm quippe usq ad talos uenire est. iam
nos ꝑ acceptam sapiam desid̾ate rectitudinis uesti¬
gia tenere. Qͥ rursum mille metit᷑. ⁊ ꝓphã usq ad ge¬
nua ꝑ aqͣm ducitur. qr cum boni õꝑis plenitudo
tͥbuitur. ad hoc usq nr̃a sapĩa augetur. ut in pͣuis
iam actib minime flectatur. Hinc nãq ꝑ paulũ
dr̃. Remissas manꝰ ⁊ dissoluta genua erigite. ⁊ gres¬
sus rectos facite pedib ur̃is. Aqua gͦ ad genua ꝑ
uenit. cũ nos pcepta sapientia psecte ad boni oꝑis
rectitudinem stringit. Qͥ it̾m metitur mille. ⁊ ꝓpł
plenitudo oꝑis exerescit. qñ in nobis ꝑcepta sapĩa am¬
nem quoq inqͣntũ est possibile delectatõnem car

Expanded text:
itaque qui apparuit mille cubitos metitur, et propheta itaque qui apparuit mille cubitos metitur, et propheta per aquas usque ad talos ducitur, quia Redemptor noster cum nobis ad se conversis boni exordii plenitudinem tribuit, dono spiritalis sapientiae prima nostri operis vestigia infundit. Aquam quippe usque ad talos venire est jam nos per acceptam sapientiam desideratae rectitudinis vestigia tenere. Qui rursum mille metitur, et propheta usque ad genua per aquam ducitur, quia cum boni operis plenitudo tribuitur, ad hoc usque nostra sapientia augetur, ut in pravis jam actibus minime flectatur. Hinc namque per Paulum dicitur: Remissas manus et dissoluta genua erigite, et gressus rectos facite pedibuservenit, cum nos percepta sapientia perfecte ad boni operis rectitudinem stringit. Qui iterum metitur mille, et proplenitudo operis excrescit, cum in nobis percepta sapientia omnem quoque, in quantum
Abbreviated transcription (Latin):
fecte compleatur. Si enĩ certo gradu in credentis m̃¬
te non proficeret. requisitꝰ in euangli̾o pat̾ sanandi
pĩ nõ dixiss. Credo dñe. aduiua incredulitatẽ mẽã
Ad huc gͦ ascendebat ad fidem qͣm iam ꝑceꝑat. quiun.¬
eodem q tp̃r clamabat ⁊ iam se credere. ⁊ ad huc ex
incredulitate dubitare. Hinc est ⁊̃ qd̾ redemptori nr̃o
a discipulis d̾r. Auge nobis fidem. ut que accepta per
initiũ fuerat. qiͣ per augmenta graduũ ad ꝑfectionẽ
Qd̾ bñ iherechiel ꝓphã figurata narratõne denunciat
qui de eo uiro ꝙͣ in excelso monte uiderat uarrat di¬
cens. Mensus est cubitos mille. ⁊ traduxit me ꝑ aqͣm
usq ad talos. rursũq mensus ẽ mille. ⁊ traduxit
ne ꝑ aqͣm usq ad genua. Et mensus ẽ mille. ⁊ tͣ. me¬
potui ꝑtransire. qm̃ intumuerant aque profundi
torrentis. qui nõ pͭ tͣnsuadari. Ed nãq mllenario
nũo nisi collati muneris plenitudo signatur: Uir

Expanded text:
fecte compleatur. Si enim certo gradu in credentis menfecte compleatur. Si enim certo gradu in credentis mente non proficeret, requisitus in Evangelio pater sanandi pueri non dixisset: Credo, Domine, adjuva incredulitatem meam . Adhuc eodemque tempore clamabat, et jam se credere, et adhuc ex incredulitate dubitare. Hinc est etiam quod Redemptori nostro a discipulis dicitur: Auge nobis fidem : ut quae jam accepta per initium fuerat, quasi per augmenta graduum ad perfectionem Quod bene Ezechiel propheta figurata narratione denuntiat, qui de eo viro quem in excelso monte viderat narrat dicens: Mensus est cubitos mille, et transduxit me per aquam usque ad talos. Rursumque mensus est mille, et transduxit me per aquam usqpotui pertransire, quoniam intumuerant aquae torrentis torrentis, qui non potest transvadari . Quid namque millenario numero nisi collati muneris plenitudo signatur? Vir
Abbreviated transcription (Latin):
uilectõnis inheremus. E ppõitis gͥ qͣiͣ quibdam gra¬
dib profectuᷤ nr̃i. mentis pedem prius in ino ponimꝰ.
eo qd̾ quisq tum ieprimatur ut timeat. ⁊ ab eo ꝙ
iam metuit subleuetur ut p̃sumat. Item de eoder¬
os uirtutũ gradus non magni laboris est ꝓpendere
cũ ab una ad alt̾am transitur. s suptilissima dis¬
putatõne res indiget. cũ meus pensare nititur. ĩ una
cademq uirtute. quib profectus sui gradib eleue¬
tur. At enĩ prua elementa uͥtutũ. fidem scłe ⁊ sapi¬
entiam loquar. optiuere singula ꝑfecte neq̃unt. nisi¬
qͥ ad hec distinctis ordinatisq modis. qiͣ quib dam
gradib ascendũt. Ipã ecenĩ fides que ad bona alia
ꝑfecte capescenda nos imbuit. płmq ĩ exordiĩs suis
⁊ iuitat ⁊ solida est. ⁊ iam certissime habetur. ⁊ tam̃
de eius fiducia ad huc sub dubitõne trepidatur. Pars
namq eiꝰ prius accipitur: ut in nobis ptͦmodũ per¬

Expanded text:
dilectioni inhaeremus. Appositis igitur quasi quibusdam gradibus profectus nostri, mentis pedem prius per timorem in eo quo quisque tumet, reprimatur ut timeat, et ab eo quod jam metuit, sublevetur ut praesumat. Hos autem virtutum gradus non magni laboris est prehendere, cum ab una ad alteram transitur. 49. Singularum viputatione res inindiget, cum mens pensare nititur, in una eademque virtute quibus profectus sui gradibus elevetur. Ut enim prima elementa virtutum, fidem scilicet et sapientiam, loquar, obtineri singula pe ad haec distinctis ordinatisque modis, quasi quibusdam gradibus, ascendamus. Ipsa enim fides, quae ad bona alia perfecte capessenda nos imbuit, plerumque in exordiis suis et nutat, et solida est; et jam certissime habetur, et tamen de ejus fiducia adhuc sub dubitatione trepidatur. Pars namque ejus prius accipitur, ut in nobis postmodum per
Abbreviated transcription (Latin):
ins põitam penitꝰ conterunt. Dicat᷑ g̾. mandebãt
pibass ⁊ arborum cortices. qr prauis irrisionib ĩ nõ¬
ulis eitiora oꝑa. in nõ nullis aũt uirentia ꝑ spem
aida dissipabant. Q el certe herbas mandere est
eila q̃darn ac tenera de antiquis pr̃ib imitari. Ar¬
oł io cortices edere est. eoꝵ oꝑa suꝑficie tenꝰ agere.
ponuli qui dũ presentis mundi głam eiusdẽ mũ
ictonib adipisci non possunt. speciem sanccitatĩ
apetiuit. Habitum ueneratõnis sumũt. imitatoreᷤ
ntiquoꝵ prũm uid̾i concupiscunt. Et q̃dam qui¬
am seuia ac parua ꝑagunt. s eoꝵ fortia ⁊ que ex so¬
iuis caritatis radice̾ prodeunt. inutari ꝯtẽpnunt.¬

Expanded text:
imis positam penitus conterunt. Dicat igitur: Mandebant imis positam penitus conterunt. Dicat igitur: Mandebant herbas, et arborum cortices, quia pravis irrisionibus in nonnullis exteriora opera, in nonnullis autem per spemdo consumunt. Vel certe herbas mandere est laevia quaedam ac tenera de antiquis Patribus imitari. Arborum vero cortices edere est eorum opera superficie tenus agere, nonnulli, qui dum praesentis mundi gloriam ejusdem mundi actionibus adipisci non possunt, speciem sanctitatis appetunt, habitum venerationis sumunt, imitatores antiquorum patrum videri concupiscunt, et quaedam quidem parva ac levia peragunt, sed eorum fortia, et quae ex solius charitatis radice prodeunt, i
Abbreviated transcription (Latin):
alioꝵ actib oriri bona conspiciunt. mor ea manu
pestifere exprobratõnis euellũt. De quib d̾r. Et
herbas nisi tenera ac terre proxima bñ uichoanti¬
um uita. et quid ꝑ arboꝵ cortices nisi ext̾iora oꝑa
eoꝵ qui iam sublimia appetũt designant᷑. Prau
nãq cũ recta incpientes aspiciũt. aut irridendo
aut qiͣ consulendo contͣdicunt. Cũ u̾o iam qͥsdam
pensant ad sũma ascend̾e. qr eoꝵ profectus funditꝰ
Herbas itaq eis ⁊ arboꝵ cortices mand̾e est. uel stu¬
dia bene inchoantiũ uel oꝑanones quoꝵdam iam
ꝯsumũt. Arboꝵ quoq cortices mandũt. cũ manu
puersi consilii a uuta mete crebentiũ. tegmien boniꝰ
pum subtrahunt. Hos aũt in quibdam actib
dut arbores expoliant. illos aũt uelut herbas quia
spicientes trahunt. qi que calcant comedunt. Qͦ¬
undam forcicudinẽ iam in alta surgentẽ ex parte
aemoliunt᷑. quoꝵdam u̾o teneritudinẽ ⁊ adhuc in

Expanded text:
aliorum actibus exoriri bona conspiciunt, mox ea manu aliorum actibus exoriri bona conspiciunt, mox ea manu pestiferae exprobrationis evellunt. Unde etherbas, nisi tenera ac terrae proxima bene inchoantium vita? Et quid per arborum cortices, nisi exteriora opera eorum, qui jam sublimia appetunt, designantur? Pravi namque cum recta incipientes aspiciunt, aut irridendo, aut quasi consulendo contradicunt. Cum vero jam quosdam pensant ad summa proficere, quia eorum profectus funditus Herbas itaque eis, et arborum cortices mandere est, vel studia bene inchoantium, vel operationes quorumdam jam consumunt. Arborum quoque cortices mandunt cum manu perversi consilii a vita recte crescentium tegmen bonorum operum subtrahunt. Hos autem in quibusdam actibus velut arbores exspoliant; illos vero velut herbas, quia despicientes trahunt, quasi quae calcant comedunt. Quorumdam jam fortitudinem in alta surgentem ex parte demoliuntur; quorumdam vero teneritudinem et adhuc in
Abbreviated transcription (Latin):
audent praui in his corruptõnis sue necessitat¬
b. qr nimirũ eas ad usum uoluptatũ retorq̃nt
Tũ enĩ reficiendis cibo corporib nature seruiunt. ꝑ de¬
lectõnem gule in uoluptates ingluuie distenduntun
Cum tegendis m̃bris uestim̃ta q̃runt. ñ solũ queta¬
gant s ⁊̃ que extollant expecunt. Et contͣ torporem
frigoris non solum que ꝑ pinguedinẽ muniant. s⁊
que per molliciem delectent. nõ solũ que ꝑ mollitiẽ
Necessitatis gͥ cãm ĩ usum uoluptatis u̾tere. quidẽ
re: Calamitate scłe nõ squalerent. si insitis necis¬
sitatib. uoluptatũ miseriam nõ suꝑadd̾ent. qͣs in¬
ad augmenta ꝓrũpunt culpe. S utinã tales cũ ad
meluis ꝑmutari despiciunt. ita ꝑuersa agerent ut
non ea ⁊̃ aliis ꝓpinarent. Qtinam illis mors sua so¬
la sufficeret. ⁊ nõ urulentis ꝑsuasionib alienã ⁊̃
uitam necarent. Inuident enĩ alios eẽ qd̾ nõ sunt.
dolent alios adipisci qd̾ ꝑdunt. Nam si qua forte in

Expanded text:
audent in his corruptionis suae necessitatibus, quia nimirum eas ad usum voluptatum retorquent. Cum enim reficiendis cibo corporibus naturae serviunt, per delectationem gulae in voluptatis ingluviem distenduntur: cum tegendis membris vestimenta quaerunt, non solum quae tegant, sed etiam quae extollant, expetunt, et contra torporem frigoris non solum, quae per pinguedinem muniant, sed etiam quae per mollitiem delectent: non solum quae per mollitiNecessitatis igitur causam in usum voluptatis vertere quid est . Calamitate scilicet non squalerent, si insitis necessitatibus voluptatum miseriam non superadderent. Quas viad augmenta prorumpunt culpae. Sed utinam tales cum ad melius permutari despiciunt, ita perversa agerent, ut non ea etiam aliis propinarent. Utinam illis mors sua sola sufficeret, et non virulentis persuasionibus alienam etiam vitam necarent. Invident enim alios esse quod non sunt, dolent alios adipisci quod perdunt. Nam si qua forte in
Abbreviated transcription (Latin):
dcelent ⁊ tacent. Cũ clamante gͦ terra sulcos plan¬
gere est. ꝑ hoc unde multitudo fideliũ iuste contra
rectorem q̃ritur. uberioris uite homiues ad lam̃ta
ꝑuenire. Sulci itaq ⁊ ex terra sũt. ⁊ tñ a terre uoca¬
bulo distingunt᷑: qr hi qui i scã eccłã. mentẽ suam
labore sacre medicatõnis excolunt. ceteris fidelibus
tanto meliores sũt̃. qnͣto ꝑ accepta semina fecundi¬
ores oꝑum fruges reddunt. Et sut̃ nõ nulli qͥ scĩs
plebib prelati. uite quidem stipendia eccłastica lar¬
gitate consecunt᷑. s exhortatõnis ministeria ñ im¬

Expanded text:
deflent et tacent. Cum clamante ergo terra sulcos plandeflent et tacent. Cum clamante ergo terra sulcos plangere est per hoc unde multitudo fidelium juste contra rectorem queritur uberioris vitae homines ad lamenta pervenire. Sulci itaque et ex terra sunt, et tamen a terrae vocabulo distinguuntur, quia hi qui in sancta Ecclesia mentem suam labore sanctae meditationis excolunt, caeteris fidelibus tanto meliores sunt, quanto per accepta semina fecundiores operum fruges reddunt. Et sunt nonnulli qui, sanctis plebibus praelati, vitae quidem stipendia ex ecclesiastica largitate consequuntur, sed exhortationis ministeria debita non im
Abbreviated transcription (Latin):
nib ac meditatõnib intenti. a priori mentis durica
qiͣ quodam lingue uomere scissi. semina exhortatõni
aliqͣ faciant. fit ꝙ ut ip̃i subiectis noceant. qui pro¬
desse debuerunt. Que dum rudes quiq conspicuit
cõmoti contͣ rectorem murmurant. nec tñ ualde
proximis ꝑ compassionẽ dolent. Cũ u̾o hi qui iam
aratro sulcatõnis actͥti sũt. atq ad frugem boniopᷤ¬
exculti. grauari uel ĩ minimis ĩnocentes aspiciunt.
ꝑ compassionẽ ꝑtinꝰ ad lam̃ta uertunt᷑. qr uelut sua
plangũt ea q̃ p̾roximi iniuste patiunt᷑. Perfecti nã
si ꝑuersa in subdicis exercet. contͣ hunc terra damat¬
⁊ sulci deflent. qr contͣ eius inusticiã. rudes quidem
ppłi ĩ murmuratõnis uoces crũpũt. s ꝑfecti quiq
ꝑro ptauo eiꝰ oꝑe. sese in fletib affligunt. Qd̾ q imꝑi¬
ti clamant.⁊ nõ dolent. hoc ꝓbatioris uite subaecti

Expanded text:
nibus ac meditationibus intenti, a priori mentis duritia, nibus ac meditationibus intenti, a priori mentis duritia, quasi quodam linguae vomere scissi, semina exhortationis aliqua faciant, fitque ut ipsi subjectis noceant qui prodesse debuerant. 725 Quae dum rudes quique conspiciunt, commoti contra rectorem murmurant, nec tamen valde proximis per compassionem dolent. Cum vero hi qui jam aratro lectionis attriti sunt, atque ad frugem boni opexculti, gravari vel in minimis innocentes aspiciunt, per compassionem protinus ad lamenta vertuntur; quia velut sua plangunt ea, quae proximi injuste patiuntur. Perfecti namqsi perversa in subditis exercet, contra hunc terra clamat, et sulci deflent, quia contra ejus injustitiam rudes quidem populi in murmurationis vocibus erumpunt, sed perfecti quique pro pravo ejus opere sese in fletibus affligunt, quodque imperiti clamant et non dolent, hoc probatioris vitae subjecti
Abbreviated transcription (Latin):
uideant. ⁊ tam̃ cũ ꝑegerint ab eoꝵ memoria oculos
nũs qui uel priuato utte domesticã familiã regi
uel pro utilitate cõmuni fidelib plebib preest.
in hoc qd̾ uira regiminis ĩ cõmissis sibi fidelib pol¬
sidet. quid aliud qmͣ terram incolendam ten. Ad
hoc quipe diuina dispensatõne ateris uĩquisq
p̃ponit᷑. ut subiectoꝵ animꝰ qͣĩ substrata terra p̃dica¬
tõnis illiꝰ semine fecundetur. S terra contra poseso
tem clamat. si contra eum qui sibi p̃est. aliquid eli¬
stum uel priuata domus. uel scã eccłia murmirat
Clamare quippe t̾ram est. contͣ regentis inuisticiã
Et cũ ea sulci eius deslent. Terra enĩ nullis oꝑib e
fert. exarata u̾o fruges ⁊ sacietatem parit. Sunt en¬
aliqui qui nullo lectionis. nullo exhortatõnis uomen
proferunt. qͣi terra necdũ exarata. Et sũt nõ nulliꝰ
qui ad audiendũ semper atq retinendũ. scĩs p̃dicitõ¬

Expanded text:
videant; et tamen cum peregerint, ab eorum memoria oculos videant; et tamen cum peregerint, ab eorum memoria oculos nim qui vel privato jure domesticam familiam regit, vel pro utilitate communi fidelibus plebibus praeest, in hoc quod jura regiminis in commissis sibi fidelibus possidet, quid aliud quam terram incolendam tenet? Ad hoc quippe divina dispensatione caeteris unusquisque praeponitur, ut subjectorum animus quasi substratae terrae praedicationis illius semine fecundetur. Sed terem clamat, si contra eum qui sibi praeest aliquid justum vel privata domus, vel sancta Ecclesia murmurat. Clamare quippe terram est contra regentis injustitiam Et cum ea sulci ejus deflent. Terra enim, etiam nullis ofert, exarata vero fruges ad satietatem parit. Et sunt nonnulli qui nullo lectionis, nullo exhortationis vomere proferunt, quasi terra necdum exarata. Sunt vero nonnulli qui, ad audiendum semper atque retinendum sanctis praedicatio
Abbreviated transcription (Latin):
quo iam ex corpore discessurũ se eẽ agnouit. Ibi qͥp¬
pe p̃misit dicrus. Ego enĩiam delibor. ⁊ tẽpꝰ mer re¬
solutõnis instat. Tũc gͦ ad memoriã ꝑfectõnem re¬
duxit oꝑis. cũ iam p̃uidit ad largitatis spaciũ mi¬
nime subeẽ tẽpus oꝑatõnis. Sieut enĩ dũ uiuimꝰ.
debemꝰ bona nr̃a a memoria repellere. neextollant.
ita appropin qͣnte exitu. płmiq ea ad memoriã iuste
reuocamꝰ. ut uidłe fiduciam prebeant. ⁊ desꝑatum
timorẽ p̃mant. Qͥ ⁊ si corithiis bona sua enũan¬
donarrauit. illos confirmare studuit nõ se osten¬
dere. Ilam qr eadem bona nõ in se attend̾et. patestã
tͥbulatõne ꝓprie temptatõnis edocuit. qua expressa
subiũxit. ꝓptir qd̾ placeo mͦ ĩinfirmitatib meis.
Ut gͦ discipulos instrueret. de se sũma referebat.
ut uero se in humilitate custodiret. considatõnis
oculũ ñ in uirtutib suis. s in infirmitatib fierat.
Habent itaq ꝓpriuĩ scĩ iurs ut bona quidẽ q̃ agt̃

Expanded text:
e discessurum se esse cognovit. Ibi quippe praemisit, dicens: Ego enim jam delibor, et tempus meae resolutionis instat . Tunc ergo ad memoriam perfectionem reduxit operis, cum jam praevidit ad largitatis spatium minime subesse tempus operationis. Sicut enim dum vivimus, debemus bona nostra a memoria repellere ne extollant, ita appropinquante exitu, plerumque ea ad memoriam juste revocamus, ut videlicet fiduciam praebeant, et desperatum timorem premant. Qui etsi Corinthiis bona sua enumerando narravit, 704 illos confirmare studuit, non se ostendere. Nam quia eadem bona non in se attenderet, patefacta tribulatione propriae tentationis edocuit qua expressa subjunxit: Propter quod placeo mihi in infirmitatibus meis . Ut ergo discipulos instrueret, de se summa referebat; ut vero se in humilitate custodiret, considerationis oculum non in virtutibus suis, sed in infirmitatibus fixerat. Habent itaque proprium sancti viri, ut bona quidem quae agunt
Abbreviated transcription (Latin):
pensandũ est. ne aut hi qui presũt exempla mali oꝑis
babiettis p̃beant. eoꝵ q uitam suegladio prauitatis
aronguant. aut hi qui alieno regimini subiacent. fa¬
aleudicare audeaut facta rectorum. atq ꝑ hoc qd̾ de
his qui sibi prelati sunt muriurãt. ñ humano sd̾i
qui cuncta dsspͥonit ordini contͣdicant. Illis uãq d̾r.
ꝯues mee his q̃ conculeata pedib ur̃is fuãnt pasceban¬
tur ⁊ q̃ pedes ur̃i turbauerant: hec bibebant. Oues
enĩ curbata pidib bibunt. cũ subiecti ea ad exẽplũ
uuiendi appetunt. q̃ prelati quiq prauo oꝑe ꝑu̾cũt.
At cont᷑ a prelatis hi audiunt. Nos enĩ quid sumꝰ.
nec cont᷑ꝰ nos est murmur ur̃m. s contͣ dñm. Q enĩ
cont᷑ suppõitam sibi potestatem murmurat. liquet

Expanded text:
pensandum est, ne aut hi qui praesunt exempla mali operis subjectis praebeant, eorumque vitam suae gladio pravitatis exstinguant; aut hi qui alieno regimini subjacent, facile judicare audeant facta rectorum, atque per hoc quod de his qui sibi praelati sunt murmurant, non humano, sed ei qui cuncta disponit divino ordini contradicant. Illis namque dicitur: Oves meae his quae conculcata pedibus vestris fuerant pascebantur, et quae pedes vestri turbaverant, haec bibebant . Oves enim turbata pedibus bibunt cum subjecti ea ad exemplum vivendi appetunt quae praelati quique pravo opere pervertunt. At contra a praelatis hi audiunt: Nos enim quid sumus? Nec contra nos est murmur vestrum, sed contra Dominum . Qui enim contra superpositam sibi potestat
Abbreviated transcription (Latin):
boꝵ ⁊ audiens iace̾bam ꝯsternatꝰ suꝑ faciem meã. uul¬
tus q meꝰ herebat terre. ⁊ ecce maniis cecigit me. et
erest me suꝑ genua m̃a. ⁊ suꝑ articulos manuũ m̃aꝵ
⁊ dirit ad mẽ. Daniel uirdesiderioꝵ intellige uerba q̃¬
ego laqͣr ad te ⁊ sta in gradu tuo. nũc eiũ missus sũ

Expanded text:
et audiens, jacebam consternatus super faciem meam, vultusque meus haerebat terrae: et ecce manus tetigit me, et erexit me super genua mea, et super articulos manuum mearum, et dixit ad me: Daniel, vir desideriorum, intellige verba quae loquor ad te, et sta in gradu tuo: nunc enim missus sum
Abbreviated transcription (Latin):
ienent. Qͥ b profecto arboꝵ cortices mandere ẽ. ext̾io¬
res elactoꝵ accus assumere. ⁊ intentõnem bonã ĩ bo¬
nis accib nõ hrẽ. Dum enĩ ꝓ humana laude recta o¬
pera exquirunt. s unitari cor recte oꝑantiũ negli¬
eunt̃. ex solis arborũ corticib replentur. Toto nãq
tsid̾io presentis uite głam uel habundantiã querũt.

Expanded text:
est exteriores electorum actus assumere, et intentionem bonam in bonis actibus non habere. Dum enim pro humana laude recta opera exquirunt, sed imitari cor recte operantium negligunt, ex solis arborum corticibus replentur. Toto namque desiderio praesentis vitae gloriam, vel abundantiam quaerunt.
Abbreviated transcription (Latin):
Sintiorem fructũ ꝑ ext̾iorem uisũ perdidit. ꝑ ocłm
conporis ꝑtulit predam cordis. Onde nobis ad custo¬
dundam cordis mũdiciam. ext̾iorũ qͦ sensuũ discipti¬
ua seruanda est. Nani qͣntalib iurtute mens polleat
etise quiddam ext̾ius ꝑstrepunt. ⁊ nisi interioris gra¬
uitatis pondere. ⁊ qi iuuenili qͦdam iugore refrenent᷑
ad fluxa queꝙ ⁊ leuia mentẽ eneruem trahunt.
uirtus humilitatis. considaca equalitas conditõ ł¬
n̾o. Omtes nãq homines natura equales sumus.
s accessit dispensatorio ordine. ut quib dam p̃lati
animo accepta potestas se obicit. eum ꝙ tumidis co¬
eitatõnib fallit. Mani gͦ humillinie ꝯsid̾atõnis de.¬
prliendus ẽ tumor elatõnis. Si enĩ apd̾ semet ipãm¬

Expanded text:
ergo interiorem fructum per exteriorem visum perdidit, per oculum ergo interiorem fructum per exteriorem visum perdidit, per oculum corporis pertulit praedam cordis. Unde nobis ad custodiendam cordis munditiam, externorum quoque sensuum disciplina servanda est. Nam quantalibet virtute mens polleat,erile quiddam perstrepunt exterius, et nisi interioris gravitatis pondere, et quasi juvenili quodam vigore refrenentur, ad fluxa quaeque et levia mentem enervem trahunt.humilitatis, considerata aequalitas conditionis. Omnes namque homines natura aequales sumus, sed accessit dispensatorio ordine, ut quibusdam praelati lerumque enim se animo accepta potestas objicit, eumque tumidis cogitationibus fallit. Manu ergo humillimae considerationis depr
Abbreviated transcription (Latin):
semel spẽs forme cordi ꝑ oculos illigata. uix magni lu¬
caminis manu soluitur. Ne ergo q̃dam lubrica in
ai tatõne uersemꝰ. ꝓuidendũ nobis ẽ. qr intueri ñ deb
ꝗd nõ lidet concupisci. Ut enĩ munda mens ĩ cogitatio¬
e ser uetur. a lascuua uoluptatis sue depͥmendi sunt
deisi. q̃i quidam raptores ad culꝑam. Neꝙ enĩ eua
ignĩi ueticum contigis. nisi illud incaute respicerꝰ
ꝯeriptũ quippe ẽ. Uidit inulier qd̾ bonũ eẽt lignũ
duiscendum. ⁊ pulcrũ oculis. aspectu ꝙ delectabile.
Nulit de fructu ullius ⁊ comedit. Hunic gͦ pensandũ
at qͣnto debemꝰ mod̾amine erga illicita iusũ restru¬
e nos qui mortaliter uuimꝰ. si ⁊ mater iuiuentiũ
ertiora uidendo concupiscens. bona int̾iora ꝑdiderat.
pphadicit. Oculus meꝰ dep̃datus est aiãm meam. Con¬
uupiscendo enĩ usibilia: ĩ uisibiles uͥtutes amisit. Q

Expanded text:
semel species formae cordi per oculos illigata, vix magni lusemel species formae cordi per oculos illigata, vix magni luctaminis manu solvitur. Ne ergo quaedam lubrica in cogitatione versemus, providendum nobis est; quia intueri non decet quod non licet concupisci. Ut enim munda mens in cogitatione servetur, a lascivia voluptatis suae deprimendi sunt oculi, quasi quidam raptores ad culpam. Neque enim Eva lignum vetitum contigisset, nisi hoc prius incaute respiceret. Scriptum quippe eis, aspectuque delectabile, et tulit de fructu illius, et comedit . » Hinc ergo pensandum est, quanto debemus moderamine erga illicita visum restringere, nos qui mortaliter vivimus, si et mater viventium  voce, quae exteriora videndo concupiscens, bona interiora perdiderat. Propheta dicit: « Oculus meus depraedatus est animam meam; » concupiscendo enim visibilia, invisibiles virtutes amisit. Quae
Abbreviated transcription (Latin):
caute exterus respicit. płmq in delectatõnem pẽci
⁊̃ nolens cadit. atq obligatus desideriis incipit uelle
qd̃ noluit. Preceps quippe anima dũ ante nõ pro¬
uidit ne incaute uideat qd̾ concupiscat. ceca pt in¬
cipit desid̾are qd̾ uidit. Unde ⁊ ꝓphẽ mens q̃ suble¬
uata sepe misteriis int̾nis int̾erat. qr alienã con¬
iugem incaute uidit. obtenebrata ptmodũ sibum
illicite coniunxit. Sanctus aũt uir: qui acceptis
corporis sensib uelut subiectis ministris quidam
equissimꝰ uidex p̃est. culpas conspicit ante qͣm ue¬
niant.⁊ uelut insidianti morti fenestras corporis
claudit dicens. Pepigi fedus cũ oculis mĩs. ut ne co¬
gitarem quidem de uirgine. Ut enĩ cogitatõnes
cordis caste seruare potuiss. fedus cũ ocitlis pepigit.
ne prius incaute aspiceret. qd̾ ptmodũ inuitus a¬
maret. Ualde namq est ꝗd caro deorsũ trahit. et

Expanded text:
caute exterius respicit, plerumque in delectationem peccati caute exterius respicit, plerumque in delectationem peccati etiam nolens cadit; atque obligatus desideriis, incipit velle quod noluit. Praeceps quippe anima dum ante non providet, ne incaute videat quod concupiscat, caeca post incipit desiderare quod vidit. Unde et Prophetae mens, quae sublevata saepe mysteriis internis intererat, quia alienam conjugem incaute vidit, obtenebrata postmodum sibimet illicite conjunxit . Sanctus autem vir, qui acceptis corporis sensibus velut subjectis 679 ministris quidam aequissimus judex praeest, culpas conspicit antequam veniant, et velut insidianti hosti fenestras corporis claudit, dicens: Pepigi foedus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine. Ut enim cogitationcordis caste servare potuisset, foedus cum oculis pepigit, ne prius incaute aspiceret quod postmodum intus amaret. Valde namque est quod caro deorsum trahit, et
Abbreviated transcription (Latin):
sensus habet. Qlisus quippe auditꝰ. gustus. ooratuᷤ
⁊ tactus. qͣi q̃dam uie mentis s̃. quib foras ueniat.
et ea q̃ extra eis sũt sub̾am concupiscat. Per hos enĩ
corporis sensus. qͣiͣ ꝑ fenestras qͣsdam exc̾iora queq
anima respicit. respiciens concupiscit. Hinic etenin
iheremias ait. Ascendit mors ꝑ fenestras nr̃as. inges¬
sa est domos nrãs. Mors quippe ꝑfenestras ascendit.¬
⁊ domos ingreditur. cũ per sensus corporis concupiscen¬
tia ueniens. habitaculũ mentis intrat. Qͦ contrã di
qui ut nubes uolant. ⁊ qiͣ columbe ad fenestras suaᷤ
Iusti nãq uolare ut nubes dicti sũt. qr a t̾renis ꝯta¬
giis subleuant᷑. Et qiͣ columbe ad fenest ras suass̃
quia ꝑsensus corporis ext̾iota q̃q intentõne nõ respi¬
ciunt᷑ rapacitatis. eos q foras nõ rapit concupisen¬
tia carnalis. Quisqͥs u̾o ꝑ has corporis fenestras in¬

Expanded text:
sensus habet, visus quippe, auditus, gustus, odoratus sensus habet, visus quippe, auditus, gustus, odoratus et tactus, quasi quaedam viae mentis sunt quibus foras veniat, et ea quae extra ejus sunt substantiam concupiscat. Per hos etenim corporis sensus quasi per fenestras quasdam exteriora quaeque anima respicit, respiciens concupiscit. Unde etiam Jeremias ait: « Ascendit mors per fenestras nostras, ingressa est domos nostras. » Mors quippe per fenestras ascendit et domos ingreditur, cum per sensus corporis concupiscentia veniens habitaculum mentis intrat. Quo contra hocqui ut nubes volant, et quasi columbae ad fenestras suas? » Justi namque volare ut nubes dicti sunt, qui per ublevantur; et quasi columbae ad fenestras suas sunt, quia per sensus corporis exteriora quaeque intentione non respiciunt rapacitatis, eosque foras non rapit concupiscentia carnalis. Quisquis vero per has corporis fenestras in
Abbreviated transcription (Latin):
mentis eẽ qͣm nuineris. dixit. flebam qͦndam suꝑ
eo qui afflctus erat. ⁊ compatiebat᷑ anima mea
pauꝑi. Ext̾iora enĩ largiens. rem exͣ semet ip̃m pri¬
buit. Qͥ aũt fletũ ⁊ compassionem proximo tribut.¬
tis. ei aliquid ⁊̃ de semet ip̃o dedit. grãm caritatis aspi¬
flictos quosq ꝑ lamenta penitentie conspicit. suos
ei or̃õne ꝯtinua fletus iungit. Et totiens egeno com¬
patitur. qͦtiens menti u̾tutib nudate. int̾uentõnis
sue precib opitulatur. Suꝑ afflictũ quippe cõpati¬
entes plangunꝰ. qñ aliena dampna nr̃a deputamꝰ. ⁊
culpas delinq̃ntiũ nr̃is mundare fietib nitimur.
Qd̾ uidłc agentes plus płmq nobis qͣm his proqͥb
agitur subuenimꝰ. Qͥa apd̾ intimũ arbitrũ ⁊ idcireo
compaticur qd̾ nocessariũ proxiio conspicit negat.
nima cũ sit inuisibilis. neqͣquam corporearum
rerũ delectatõne tangitur. nisi qd̾ inherens cor¬
pori. qͣi q̃dam egredientia foramĩa euisdem corporiꝰ

Expanded text:
neris, dicat: Flebam quondam super eo qui afflictus erat, et compatiebatur anima mea pauperi. Exteriora etenim largiens, rem extra semetipsum praebuit. Qui autem fletum et compassionem proximo tribuit, ei aliquid etiam de semetipso dedit. Idcirco aflictos quosque per lamenta poenitentiae conspicit, suos ei oratione continua fletus jungit, et toties egeno 671 compatitur, quoties menti virtutibus nudatae interventionis suae precibus opitulatur. Super afflictum quippe compatientes plangimus, quando aliena damna nostra deputamus, et culpas delinquentium nostris mundare fletibus nitimur. Quod videlicet agentes, plus plerumque nobis quam his pro quibus agitur subvenimus, quia apud inticompatitur quod necessarium proximo conspicit negat.» Cum sit invisibilis anima, nequaquam corporearum rerum delectatione tangitur, nisi quod inhaerens corpori quasi quaedam egrediendi foramina ejusdem corporis
Abbreviated transcription (Latin):
quam hominib. Daulisꝑ quippe ĩ unaqͣq aĩa ut ita
bicam. interne gr̃e humor exuberat. ut herba ĩ frugẽ
criseat. Nemo gͦ q̃lib proximũ cũ adhuc herbam ui¬
det. de frum̃to desperet. Ab herbarũ quippe foliis que
huc illucq molliter defluunt. surgentia frugũ grana

Expanded text:
um fiat. Paulisper quippe in unaquaque anima, ut ita dicam, internae gratiae humor exuberat, ut herba in frugem crescat. Nemo igitur quemlibet proximum, cum adhuc herbam videt, de frumento desperet; ab herbarum quippe foliis, quae huc illucque molliter defluunt, surgentia frugum semina
Abbreviated transcription (Latin):
Sic est regnũ d̾i q̃admodũ si iactet homo sementẽ ĩ
t̾tam. ⁊ doriniat. ⁊ erurgat nocte ⁊ die. ⁊ semen ger¬
minet ⁊ inerescat dũ nescit ille. Cuiꝰ ninuirũ semĩs
increm̃ta denũcians ad iũgit. Ultro enĩ terra fructi
Et cũ se prcduxerit fructus. statim mittit falcem. qm̃
unit tempus messis. E cde u̾ttatis uoce ꝑ qualitateᷤ
frugũ. distineta s̃ merem̃ta m̾itoꝵ. Fit enĩ. pͥmũ her¬
bam. deurde spucas. deinde plenũ frumentũ in spica.¬

Expanded text:
Sic est regnum Dei, quemadmodum si jaciat homo sementem in terram, et dormiat: et exsurgat nocte ac die, et semen germinet, et increscat, dum nescit ille. Cujus nimirum seminis incrementa denuntians, adjungit: Ultro enim terra fructifEt cum ex se produxerit fructus, statim mittit falcem, quoniam venit tempus messis. Ecce Veritatis voce per qualitates frugum distincta sunt incrementa meritorum. Ait enim: Primum herbam, de
Abbreviated transcription (Latin):
multa. si ea q̃ ad ꝑueniendũ restant negligimꝰ reli¬
paulisper fiat p̃teritũ. qd̾ indesinent᷑ ⁊ timide ad¬
huc attenditur futurũ. Amplius gͥ debemꝰ iunspi¬
cere q̃ bona necdum fecimꝰ. qͣm ea q̃ iam nos fecisse
gaudemꝰ. S ht̃ hoc humana infirmitas pprium.
ut plus ei intueri libeat qd̾ sibi in se placetꝰ. qm qd̃
sibi in se displicet. Eger quippe oculus cordis. dum
laborare ui sua considatõne metuit. qiͣ qddam stra¬
cũ delectacõnis ĩ animo ubi molliter iaceat requirit
Atq ideirco q̃ cõmoda de ꝑactis bonis sit assecutꝰ in¬
telłigit. s que dampna dẽ neglectis patit᷑ nescit. Nã
suggeritur. ut bona q̃q que fecerint ad animũ re¬
uocent. ⁊ securitatis iam leticia exultent. S si ue¬
re electi sut. ab eo in quo sibi placent m̃tis oculos
uiu̾tunt. Omnẽ in se de paccis bonis leciciã dep̾¬

Expanded text:
tam multa, si ea quae ad perveniendum restant, negligimus relitam multa, si ea quae ad perveniendum restant, negligimus relipaulisper fiat praeteritum quod indesinenter et timide adhuc attenditur futurum. Amplius igitur debemus inspicere quae bona necdum fecimus, quam ea quae jam nos fecisse gaudemus. Sed habet hoc humana infirmitas proprium, ut plus ei intueri libeat quod sibi in se placet quam quod sibi in se displicet. Aeger quippe oculus cordis, dum laborare in consideratione sua metuit, quasi quoddam stratum delectationis in animo, ubi molliter jaceat, requirit; atque idcirco quae commoda de peractis bonis sit assecutus intelligit, sed quae damna de neglectis patitur nescit. Plesuggeritur ut bona quaeque quae fecerunt ad animum revocent, et securitatis jam laetitia exsultent. Sed si vere electi sunt, ab eo in quo sibi placent mentis oculos divertunt, omnem in se de peractis bonis laetitiam depr
Abbreviated transcription (Latin):
¶onmilli cũ bona aliqͣ faciunt. iniquitatũ suaꝵ
protinꝰ obliuiscunt᷑. ⁊ cordis ocłm in consid̾atõne
bonoꝵ oꝑum q̃ exhibent figunt. atq eo seiam scos
estimant. quo int̾ bona q̃ agunt maloꝵ suoꝵ in qͥb
fortasse ⁊ adhuc implicati s menioriã declinant. Qͥ
scłc si distctõnem udicis itigilant̾ atteud̾ent. plus de
malis suis metuerent. qͣm de imꝑfectis bonis exulta¬
rent. Plus inspicerent qd̾ dehis q̃ ad huc eis agenda
s̃ debitores teuent᷑. qͣm qd̾ oꝑantes q̃ dam iam debiti
partem soluunt. Neq enĩ absolutꝰ est debitor qui mł:¬
ta reddit. s qui om̃ia. Nec ad brauiũ uictorie ꝑuenit
qui in magna parte spectaculi uelocit̾ currit. si uix
destinata ꝑgentib. inchoando prodest longũ iter car¬
pere. si nõ ⁊̃ totum ualeant ꝯsũmare. Qi gͦ eternã
uitani q̃rimꝰ. quid aliud qͣm q̃dam itinera agimus.
ꝑ q̃ ad patam festinamꝰ. S quid prodest ꝙ. carpini

Expanded text:
a faciunt, iniquitatum suarum protinus obliviscuntur, et cordis oculum in consideratione bonorum operum quae exhibent figunt, atque eo se jam sanctos existimant, quo inter bona quae agunt malorum suorum in quibus fortassis adhuc implicati sunt memoriam declinant. Qui scilicet si districtionem Judicis vigilanter attenderent, plus de malis suis metuerent quam de rent, 703 plus inspicerent quod de his quae adhuc eis agenda sunt debitores tenentur, quam quod operantes quaedam jam debiti partem solvunt. Neque enim absolutus est debitor qui multa reddit, sed qui omnia; nec ad bravium victoriae pervenit qui in magna parte spectaculi velociter currit, si juxdestinata loca pergentibus inchoando prodest longum iter carpere, si non etiam totum valeant consummare. Qui ergo aeternam vitam quaerimus, qui aliud quam quaedam itinera agimus, per quae ad patriam festinamus? Sed quid prodest quod carpimus
Abbreviated transcription (Latin):
soendiusunimꝰ. q̃ proredimendis pcc̃is suis fideles
ue pdicatõnis ut dignũ est nsudamꝰ. Q ix pro culpaõ
erata saudant᷑. ne si aduersetur ꝑ iracundiã mu¬
ius subcrahat ꝙͥ impendebat. S: debemꝰ sine cessa
tne sueminissa qd de quibsdã sc̃ptũ est. Pcc̃a ppłi
cuitS ⁊ nos qui ex oblatõnib fideliũ uiuimꝰ. qͣs

Expanded text:
redimendis peccatis suis fideles vel praedicationis, ut dignum est, insudamus. Vix pro culpa suacta laudamus, ne si adversetur per iracundiam, munus subtrahat tione meminisse quod de quibusdam scriptum est: Peccata Populi tant? Sed et nos qui ex oblationibus fidelium vivimus
Abbreviated transcription (Latin):
nõ uident. q̃ in se uidenda om̃ib ad exemplũ p̃bent.
Huicẽ qd̾ paulus dũ expleta n se bona p᷑poneret.¬
⁊ sola adhuc reliqua q̃ eeñt explenda cogitaret. dicit.
Ego me nõ arbitror apprehendisse. Hĩc ẽ qd̾ ut poss
se de bonis que agebat humiliare. studebat ad ani¬
mũ p̃terita mala reducere dicens. Q prius fui blas¬
phemꝰ. ⁊ ꝑsecutor. ⁊ contumeliosus. Nam ⁊ si aliqñ
dxxit. bonũ certam̃ certaui. cursũ ꝯsũmaui. fidẽ ser

Expanded text:
vident, quae in se videnda omnibus ad exemplum praebent. Hinc est quod Paulus dum expleta in se bona postponeret, et sola adhuc reliqua quae essent explenda cogitaret, dicit: Ego me non arbitror apprehendisse . Hinc est quod ut posset se de bonis quae agebat humiliare, studebat ad animum praeterita mala reducere, dicens: Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et contumeliosus . Qui etsi aliquando dixit: Bonum certamen cert
Abbreviated transcription (Latin):
sib qui apte deseruiant desũt. debent hi qͦq qui spi¬
ntalib donis pleni sũt. eoꝵ infirmitati condescende.
crenuo ꝙ illoꝵ necessicacib inqͣntũ decent̾ ualent ea¬
utatis condescensione seruire. Nectedere animũ de¬
de. si sensus enis ꝯtemplatõm spiicaliũ semꝑ ĩtentꝰ
liqñ dispensandis reb minimis qiͣ minoratꝰ inflecti¬
ueꝰ qͣndo illud u̾bum per qd̾ constat om̃ia creata:
se pot᷑ hoiẽm accrahit. dũ creator hominũ ⁊ angłoꝵ
sommã hominis ꝓpt̾ hoĩem accepit: Dec tñ minora

Expanded text:
ribus qui apte deserviant desunt, debent hi quoque qui spiribus qui apte deserviant desunt, debent hi quoque qui spiritalibus donis pleni sunt eorum infirmitati condescendere terrenisque illorum necessitatibus, in quantum decenter valeant, charitatis condescensione servire. Nec taedere animum debet, si sensus ejus contemplationi spiritalium semper intentus aliquando dispensandis rebus minimis quasi minoratus inflectitur, quando illud Verbum per quod constant omnia creata, se propter hominem attrahit, dum creator hominum et angelorum formam hominis
Abbreviated transcription (Latin):
a terre tactu minime disũgunt᷑. Oculus quippe
luci intenditur. ⁊ ne cecari ualeat a puluere custe¬
ditur. Pes u̾o tũc suũ officiũ recte ꝑagit. cũ susc¬
piendũ terre puluerẽ nõ refugit. Que tñ corpous
membra uicissim sibi sua officia imꝑtiendo copłat¬
tur. ut pes oculis currat. ⁊ oculus pedi prospici¬
distincta. ⁊ caritate ꝯiuncta. ut sũmi uiri eoꝵ
uiam ꝓuideant qͥ ĩ terrenis negociis uacãt. qͣtmsꝰ
uelutꝰ ad lum̃ ꝯculoꝵ pes ambulet. ⁊ tursũ qͥcd
crrenis negociis implicatiagunt. hoc ad maiorũ
ansitatem referant. ut pes cuiꝰ uia prospicit᷑ nõ sͥ
antũmodo s ⁊̃ oculis gradiatur. Dum itaq sibi ĩui¬
em alterna ãministratõne ꝯueniunt. miro inodo a¬
qrtutꝰ. ut qi electi quiq uicissim sibi ĩpendendo qd̾
aleut facuint.: eoꝵ fiant oꝑa ⁊̃ que facere ip̃i ñ posst̃.
Sainit̾ hec sciendũ est. qi cũ proximoꝵ causis exterio¬

Expanded text:
a terrae tactu minime disjunguntur. Oculus quippe a terrae tactu minime disjunguntur. Oculus quippe luci intenditur, et ne caecari valeat, a pulvere custoditur. Pes vero tunc suum officium recte peragit, cum suscipiendum terrae pulverem non refugit. Quae tamen corporis membra vicissim sibi sua officia impartiendo copulantur, ut pes oculis currat, et oculus pedi prospicidistincta, et charitate conjuncta, ut summi viri eorum viam provideant, qui in terrenis negotiis vacant, quatenus velut ad lumen oculorum pes ambulet, et rursum quidquid terrenis negotiis implicati agunt, hoc ad majorum utilitatem referant, ut pes cujus via prospicitur, non sibi tantummodo, sed etiam oculis gradiatur. Dum itaque sibi invicem alterna administratione conveniunt, miro modo agitur, ut quia electi quique vicissim sibimet impendendo quod valent faciunt, eorum fiant opera inter haec sciendum est quia cum proximorum causis exterio