comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
pie cõgratulati st̃: ⁊ cõmendauert̃ se orationib eoꝵ. ⁊ trahentes cor
in t̾ram. abierũt ĩ palaciũ. Illi aut̃ affigentes çor celo. mansert ĩ casa.
Et habebãt ãbo spõsas. Que posteaqͣm aucdiert̃. cdicauert̃ etiã ip̃e uirgi
me acd me ip̃m. auferens me a clorso meo ubi me posuerã. dũ nollem
me attendere. ⁊ cõstituebas me ante faciẽ meã. ut iuidderẽ qͣm tͦpis
eẽm. qͣm clistortus. ⁊ sordidus. maculosus. ⁊ ulcerosus. Et uidebã. ⁊ hor¬
rebam. et quo a me fugerẽ. ñ erat. Et si conabar a me auertere aspectũ.
narrabat ille qcł narrabat: et tu me rursus opponebas mͥ. ⁊ ĩpingebaᷤᷤ
me in oculos meos. ut ĩuenirem iniqͥtatem meã. ⁊ odissem. Noueram
eã. s clissimulabã. ⁊ coniuebã. ⁊ obliuiscebar. Eũc u̾o qͣnto ardentiꝰ ama¬
bam illos. de qͥb audiebã salubres affectꝰ. qł se totos tͥ sanandos dede¬

Expanded text:
pie congratulati sunt et conmendauerunt se orationibus eorum et trahentes cor pie congratulati sunt et conmendauerunt se orationibus eorum et trahentes cor in terra abierunt in palatium, illi autem affigentes cor caelo manserunt in casa. et habebant ambo sponsas: quae posteaquam hoc audierunt, dicauerunt etiam ipsae uime ad meipsum, auferens me a dorso meo ubi me posueram, dum nollem me attendere; et constituebas me ante faciem meam, ut viderem quam turpis essem, quam distortus et sordidus, maculosus et ulcerosus. Et videbam, et horrebam; et quo a me fugerem narrabat ille quod narrabat, et tu me rursus opponebus mihi et inpingebus me in oculos meos, ut inuenirem iniquitatem et odissem. noueram eam, sed dissimulabam et cohibebam et obliuiscebar. Tunc uero quanto ardentius amabam illos, de quibus audie- bam salubres affectus, quod se totos tibi sanandos dede
Abbreviated transcription (Latin):
sui. infremuit aliqͣndo. ⁊ discreuit. clecreuitq meliora:. iã q tius . Ait
amico suo. Ego iã abrupi me ab illa spe nr̃a. ⁊ clõ seruire statui: ⁊ hoc ex
hac hora in hoc loco aggredior. Ce si piget imitari. noli adu̾sari. Respon¬
dit ille adherere se socio tãte mercedis. tãte q milicie ⁊ ãbo iã cui. edi¬
ficabãt turrem sũptu idoneo relinqñdi omĩa. ⁊ seqñdi te. Lum ponti¬
cianꝰ. ⁊ qͥ cũ eo ꝑ alias orti partes deambulabãt q̃rentes eos. deuenerũt
in eũdẽ locũ. ⁊ ĩuenientes ãmonuerũt ut redirent: qd̃ iã declinasset
d̃uies. At illi narrato placito. ⁊ ꝓposito suo. quo q mͦ ĩ eis talis uolũtas or¬
ta eẽt. atq firmata. petiuert̃ ne sͥ molesti eẽnt. si adiũgi recusarent.
Isti aut̃ nichilo mutati a pͥstinis. fleuert̃ se tũ ut clicebat. atq illis

Expanded text:
sui, infremuit aliquando et discreuit decreuitque meliora iamque tuus ait sui, infremuit aliquando et discreuit decreuitque meliora iamque tuus ait amico suo: "ego iam abrupi me ab illa spe nostra et deo seruire statui et hoc ex hac hora, in hoc loco aggredior. te si piget imitari, noli aduersari". respondit ille adhaerere se socium tantae mercedis tantaeque militiae. et ambo iam tui aedificabant turrem sumptu idoneo relinquendi omnia sua et sequendi te. tum Ponticianus et qui cum eo per alias horti partes deambulabant, quaerentes eos deuenerunt in eundem locum et inuenientes admonuerunt, ut redirent, quod iam declinasset dies. at illi narrato placito et proposito suo, quoque modo in eis talis uoluntas orta est atque firmata petiuerunt, ne sibi molesti essent, si adiungi recusarent. isti autem nihil mutati a pristinis fleuerunt se tamen, ut dicebat, atque illis
Abbreviated transcription (Latin):
nii. Quã leg̾e cepit unꝰ eoꝵ. ⁊ mirari. ⁊ accẽli. ⁊ int̾ legendũ meditari
arriꝑe talẽ uitã. ⁊ relicta milicia secłari. suire tͥ. Erat aut̾ ex eis. quos lict̃
agentes ĩ reb. Lũc subito repletꝰ amore scõ. ⁊ sobuo pudore. iratꝰ sͥ. cõiecit
ocłos ĩ amicũ. ⁊ ait illi. Dic queso te. oĩb istis laborib nr̃is quo ãbimus
ꝑuenirer Qͥã querimꝰ: Cuiꝰ rei causa militamꝰ: Maior ne eẽ pot̾it spes
nr̃a ĩ palacio. qͣm ut amici ĩꝑatoris simꝰ: Et ibi qͥd ñ fragile. plenũq ꝑicu¬
lis: Et ꝑ que ꝑicula ꝑuenit᷑ ad grãdiꝰ ꝑiculũ: Et qͣndiu istcł erit: Amicꝰ
aut̾ dei si uoluero. ecce nc̃ fio. Dixit hoc. ⁊ tͦbidus parturitõe noue uite.
reddidit ocłos paginis. ⁊ legebat. ⁊ mutabat᷑ intꝰ ubi tu uidebas: ⁊ exu
ebat mens eiꝰ. ut mox apparuit. Namq dũ legit. ⁊ mouit fluctus cordis

Expanded text:
nii. quamlegere coepit unus eorum et mirari et accendi et inter legendum meditari nii. quamlegere coepit unus eorum et mirari et accendi et inter legendum meditari arripere talem uitam et relicta militia saeculari seruire tibi. erant autem ex eis, quos dicunt agentes in rebus. oculos in amicum, et ait illi: Dic, quaeso te, omnibus istis laboribus nostris quo ambimus pervenire? quid quaerimus? cujus rei causa militamus? Majorne esse poterit spes nostra in palatio, quam ut amici Imperatoris simus? Et ibi quid non fragile, plenumque periculis? et per quot pericula peruenitur ad grandius periculum? et quando istuc erit? amicus autem dei, si noluero, ecce nunc fio". dixit hoc et turbidus parturitione nouae uitae reddidit oculos paginis: et legebat et mutabatur intus, ubi tu uidebas, et exuebatur mundo mens eius, ut mox apparuit. namque dum legit et noluit fluctus cordis
Abbreviated transcription (Latin):
ria. ⁊ ꝓpe nr̃is tẽporib testantissima miracula tua ĩ fide recta. ⁊ catho¬
lica eccłia. Onĩs mirabam᷑ ⁊ nos qͥa tã magna erãt.: ⁊ ille qͥa ĩ audita
nob̾ erãt. Inde sermo eiꝰ cleuolutꝰ ẽ ad monast̾ioꝵ greges. ⁊ mores
suaueolentie tue. ⁊ ubera deserta heremi qͦx nos nichil sciebamus.
Et erat monasteriũ mediolan plenũ bonis fratrib ext urbis menia sub
intẽti tacebamꝰ. Unde incicdit ut clic̾et nescio qͣndo se ⁊ tres alios cõtuberna¬
les suos nimirũ apd̾ treueros cũ imꝑator ꝓ meridiano circensiũ spectaculo
teneret᷑ exisse deabulatũ in ortos muris cõtiguos: atq illic ut forte cõbina¬
ti spaciabant᷑. unũ secũ seorsũ. ⁊ alios luos itidẽ seorsũ parit̾ degressos. s
illos uagabũdos irruisse ĩ qͣndam casam. ubi habitabãt qͥdã serui tui sp̃u pau¬
peres. qͣliũ ẽ regnũ celorũ. ⁊ ĩuenisse ibi codicẽ in qͦ scripta erat uita anto¬

Expanded text:
a et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant. 15. Inde sermo ejus devolutus est ad monasteriorum greges, et mores suaveolentiae tuae, et ubera deserta eremi quorum nos nihil sciebamus. Et erat monasterium Mediolani plenum bonis fratribus extra urbis moenia sub intenti tacebamus. unde incidit, ut diceret nescio quando se et tres alios contubernales suos, nimirum apud Treueros, cum imperator pomeridiano circensium spectaculo teneretur, exisse deambulatum in hortos muris contiguos atque illic, ut forte combinati spatiabantur, unum secum seorsum et alios duos itidem seorsum pariterque digressos; sed illos uagabundos inruisse in quandam casam, ubi habitabant quidam serui tui spiritu pauperes, qualium est regnum caelorum, et inuenisse ibi codicem, in quo scripta erat uita Anto
Abbreviated transcription (Latin):
nedicebat tͥ. qͥ potẽs es ultͣ qͣm petimꝰ. ⁊ incelligimꝰ fac̾e qͥa tãto am
pliꝰ sͥ a te cõcessum cle me uidebat. qͣm pet̾e solebat. miserabłibis fle¬
bilib q gemitib. Cõuertisti enĩ me adte: ut nͨ uxorẽ q̃rerem. nec
aliqͣm spem scl̃i huiꝰ. stans ĩ ea regula fidei. ĩ qua me ante tot ãnos
ei reuelau̾as ⁊ cõuertisti luctũ eiꝰ in gaudiũ. multo uberiꝰ quã
uoluerat. ⁊ młto cariꝰ. atq castiꝰ. qm cle nepotib carnis mee reqͥ

Expanded text:
nedicenedicet, quam petere solebat miserabilibus flebilibusque gemitibus. conuertisti enim me ad te, ut nec uxorem quaererem nec aliquam spem saeculi huius stans in ea regula fidei, in qua me ante tot annos ei reuelaueras, et conuertisti luctum eius in gaudium multo uberius, quam noluerat, et multo carius atque castius, q
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓuidentiam ne fec̾itis ĩ cõcupiscẽciis. Nec ultͣ uolui leg̾e. nͨ opꝰ erat. Statĩ
qͥpe cũ fine huiꝰcemodi sententie. qͣiͣ luce secͦitatis ĩ fusa cordi mõ. om̃s
clubitatõis tenebre diffugert̃. Cũ int̾iecto aut digito. aut nescio quo
alio signo. codicẽ clausi ⁊ tͣnqͥlo iã uultu ĩdicaui alipio. At ille quid¬
in se ageret᷑. qdđ ego nesciebã sͦ indicauit. Petit uidere qͥcl legissem.
Ostencli. Et attenclit etiã ultra qͣm ego legerã: ⁊ ignorabã qͥc̃ seq̃ret᷑.
Seq̃bat᷑ uͦ. Infirmũ aut̾ ĩ fide recipite. Qđ ille ad se retulit mͥq ape¬
ruit. S tali ãmonitõne firmatꝰ ẽ: placito q ac ꝓposito bono ⁊ cõgru¬
entissimo suis morib. qͥb ame ĩ meliꝰ iã olĩ ualde lõge q listabat. sine
ulla tͦbulẽta cũctatõe cõiunctus ẽ. Inde ad matrẽ ĩgrelim᷑ꝰ. Inlicamus.
Bauclet. Narramꝰ q̃ madmolũ gestũ sit. Exultat. ⁊ tͥumphat. ⁊ be¬

Expanded text:
c ultra volui legere; nec opus erat. Statim quippe cum fine hujusce sententiae quasi luce securitatis infusa cordi meo, omnes dubitationis tenebrae diffugerunt. 30. Tum interjecto aut digito aut nescio quo alio signo, codicem clausi, et tranquillo jam vultu indicavi Alypio. At ille quidin se ageretur, quod ego nesciebam, sic indicavit. Petit videre quid legissem: ostendi; et attendit etiam ultra quam ego legeram, et ignorabam quid sequeretur. Sequebatur vero: Infirmum autem in fide recipite . Quod ille ad se retulit, mihique aperuit. Sed tali admonitione firmatus est, placitoque ac proposito bono et congruentissimo suis moribus, quibus a me in melius jam olim valde longeque distabat, sine ulla turbulenta cunctatione conjunctus est. Inde ad matrem ingredimur, indicamus; gaudet. Narramus quemadmodum gestum sit; exsultat et triumphat; et be
Abbreviated transcription (Latin):
mis: ⁊ ꝓrupert̃ flumina ccłoꝵ meoꝵ. acceptabile sacͥficiũ tuũ. Et nõ
qͥdẽ huis u̾bis. s in hac sẽtencia młta dixi tͥ. Et tu dñe usq qͦ: Usqqͦ
ddñe irasceris: In finẽ ne memor fueris ũqͥtatũ nr̃ar ãtiquase. Sen¬
tiebã enĩ ab eis me teneri. Iactabã enĩ uoces miserabiles. Qͣmdiu:
Qͣmdiu: Eras. ⁊ tras. Qͣre ñ mͦ. qͣre ñ hac hora. finis tͦpitudinis
mee: Dicebã hec: ⁊ flebã amarissuma cõtritione cordis mei. Et ecce
audio nocẽ de uicina domo cũ cãtu clicẽtis ⁊ crebro repetẽtis. qͣsi
pueri. an puelle nescio. Colle lege. tolle lege. Statĩ q mutato uultu
intẽtissimꝰ cogitare cepi. utrũ nã solerẽt pueri ĩ aliqͦ gen̾e ludẽtli
cantitare tale aliqͥd. nͨ occurrebat om̃ino audisse me uspiam. Rep̃sso q
impetu lacrimaꝵx. surrexi. nichil aliud int̾pretãs cdiuinitꝰ mͥ iuberi.

Expanded text:
mis, et proruperunt flumina oculorum meorum, acceptabile sacrificium tuum, et non mis, et proruperunt flumina oculorum meorum, acceptabile sacrificium tuum, et non quidem his uerbis, sed in hac ne, irasceris in finem? ne memor fueris iniquitatum nostrarum antiquarum. sentiebam enim eis me teneri. iactabam uoces miserabiles: "quamdiu, quamdiu cras et cras\'? quare non modo? quare non hac hora finis turpitudinis meae?" Dicebam haec et flebam amarissima contritione cordis mei. et ecce audio uocem de diuina domo cum cantu dicentis et crebro repetentis quasi pueri an puellae, nescio: "toIIe lege, tolle lege". statimque mutato uultu intentissimus cogitare coepi, utrumnam solerent pueri in aliquo genere ludendi cantitare tale aliquid, nec occurrebat omnino audisse me uspiam repressoque impetu lacrimarum surrexi nihil aliud interpretans diuinitus mihi iuberi,
Abbreviated transcription (Latin):
dei tui: Ista cõtrou̾sia ĩ corde mõ. ñ nͥ cle me ip̃o adu̾sus me ip̃m. At ali¬
pius affixus lateri mõ inusitati motus mei exitũ tacitus operiebat᷑
Ubi uͦ a fundo archano alta cõsideratio cõtraxit. ⁊ cõgessit totã mise¬
riam meã in cõspectũ cordis mĩ. oborta ẽ ꝓcella ingens. ferẽs ingentem
imbrẽ lacrimaꝵ. Et ut totũ esffunderẽ cũ uocibus suis. surrexi ab ali¬
pio. Solitudo eñi mͥ ad negociũ flendi aptior sugg̾ebatur. Et secessi remo¬
tius ut ñ posset mͥ on̾osa eẽ. etiã eiꝰ p̃sentia. Sic tc̃ erã,. ⁊ ille sensit.
Nescio qͥd enĩ puto dix̾am. ĩ quo apparebat sonꝰ uocis mee iam fletu
grauidus. ⁊ sic surrexerã. Mlansit gͦ ille ubi sedebamꝰ nimie stupens¬
et ego sub qͣdã fici arbore straui me nescio qͦmͦ. ⁊ dimisi habenas lacri¬

Expanded text:
dei tui." ista controuersia in corde meo non nisi de me ipso aduersus me ipsum. at Alydei tui." ista controuersia in corde meo non nisi de me ipso aduersus me ipsum. at Alypius affixus lateri meo inusitati motus mei exitum tacitus opperiebatur. Vbi uero a fundo arcano alta consideratio traxit et congessit totam miseriam meam in conspectu cordis mei, oborta est procella ingens ferens ingentem imbrem lacrimarum. et ut totum effunderem cum uocibus suis, surrexi ab Alypio — solitudo mihi ad negotium flendi aptior suggerebatur — et secessi remotius, quam ut posset mihi onerosa esse etiam eius praesentia. sic tunc eram, et ille sensit: nescio quid enim, puto, dixeram, in quo apparebat sonus uocis meae iam fletu grauidus, et sic surrexeram. mansit ergo ille ubi sedebamus nimie stupens. ego sub quadam fici arbore straui me nescio quomodo et dimisi habenas lacri
Abbreviated transcription (Latin):
plenas gregib bonoꝵ exẽploꝵ. Ibi tot pueri ⁊ puelle. ibi iuuentꝰ młta
et om̃is etas ⁊ graues uidue. ⁊ uirgines anus ⁊ ĩ om̃ib ip̃a cõtinẽtia.
neqͣqͣm sterilis. s fecũda mat̾ filioꝵ gaudioꝵ de marito te dñe. Et irri¬
debat me irrisione exhortatoria. qͣi dic̾et. Tu ñ pot̾is. qd̾ isti. ⁊ iste e An
uͦ isti ⁊ iste ĩ sem& ip̃is possũt. ac ñ in cño dõ suoͤ Dñs cłs eoꝵ me cle
dit eis. Qͥd in te stas. ⁊ ñ stas: Proice te ĩ eũ. Noli metuere. Non se
subtͣħet ut cadas. Proice te securꝰ Excipiet te: ⁊ sanabit te. Et erubes¬
cebã nuimis qͥa illaix nugaix murmͦ adhuc audiebã: ⁊ cunctabũdus
pẽdebã. Et rursus illa. qͣi dic̾et. obsurdesce adu̾sus ĩrunda illa m̃bra
tua suꝑ t̾ram. ut mortificent᷑. Narrãt tͥ delectatões. s ñ sicd̾ lex dñi

Expanded text:
plenas gregibus bonorum exemplorum. Ibi tot pueri et puellae; ibi juventus multa plenas gregibus bonorum exemplorum. Ibi tot pueri et puellae; ibi juventus multa et omnis aetas, et graves viduae, et virgines anus: et in omnibus ipsa continentia nequaquam sterilis; sed fecunda mater filiorum gaudiorum de marito te, Domine. Et irridebat me irrisione hortatoria, quasi diceret: Tu non poteris quod isti, quod istae? An vero isti et istae in semetipsis possunt, ac non in Dodit eis. quid in te stas et non in te stas? proice te in eum, noli metuere; non se subtrahet, ut cadas: proice te securus, excipiet et sanabit te." et erubescebam nimis, quia illarum nugarum murmura adhuc audiebam, et cunctabundus pendebam. et rursus illa, quasi diceret: "obsurdesce aduersus inmunda illa membra tua, ut mortificentur. narrant tibi delectationes, sed non sicut lex domini
Abbreviated transcription (Latin):
ĩeternũ. ⁊ a mom̃to isto ñ tͥ licebit hoc ⁊ illd̾ ultͣ inet̾numt Et que
suggerebãt ĩ eo qd̃ clixi. hoc ⁊ illd̾ q̃ sugg̾ebant. deus m̃s. au̾tat ab aĩa
serui tui misccłia tua. Quas sordes suggerebãt q̃ cledecora. Et au¬
cõtradicentes eũdo in obuiã. s uelud a lorso musitãtes. ⁊ cliscedentem
qͣi furtĩ uellicates. ut respic̾em. Retardabãt tñ recũctantẽ me abripe
atq excut̾e ab eis. ⁊ tͣnsilire qͦ uocabar. cũ dic̾et mͥ cõsuetudo uolẽta.
Putas ne sine istis pot̾is: S iã tepidissime hoc dicebat. Aꝑiebat᷑ enim
ab ea parte qua ĩtenderã faciẽ. ⁊ qͦ tͣnsire trepidabã casta clignitas
cõtinentie serena. ⁊ ñ dissolute hilaris. honeste blãdiens ut uenirẽ.
neq dubitarẽ. ⁊ extẽdens ad me suscipiendũ ⁊ ãplectendũ pias manꝰ

Expanded text:
in aeternum? et a momento isto non tibi licebit hoc et illud ultra in aeternum? Et quae in aeternum? et a momento isto non tibi licebit hoc et illud ultra in aeternum? Et quae suggerebant in eo quod dixi, Hoc et illud? quae suggerebant, Deus meus? Avertat ab anima servi tui misericordia tua! Quas sordes suggerebant! quae dedecora! Et aucontradicentes eundo in obviam, sed veluti a dorso mussitantes, et discedentem quasi furtim vellicantes, ut respicerem. Retardabant tamen cunctantem me abripere atque excutere ab eis et transilire quo vocabar, cum diceret mihi consuetudo violenta: Putasne sine istis poteris? 27. Sed jam tepidissime hoc dicebat. Aperiebatur enim ab ea parte qua intenderam faciem, et quo transire trepidabam, casta dignitas continentiae, serena et non dissolute hilaris, honeste blandiens ut venirem neque dubitarem, et extendens ad me suscipiendum et amplectendum pias manus
Abbreviated transcription (Latin):
stius alligaret. Dicebã enĩ apd̾ me intꝰ. Ete modo fiat. mͦ fiat. Et cũ u̾bo
ibã iã in placitũ: iã pene faciebã. ⁊ ñ faciebã. nͨ relabebar tũ ĩ pͥstina.
s de ꝓximo stabã. ⁊ respurabã. ⁊ itẽ conabar. ⁊ paulominꝰ ibi erã. et
paulominꝰ iã iãq attingebã. ⁊ tenebã. ⁊ ñ ibi erã. nͨ attĩgebã. nͨ tenebã¬
hesitans mori morti. ⁊ uite uiuere. Plusq ĩ me ualebat deteriꝰ moli¬
tũ. qͣm meliꝰ insolitũ. pũctũ q ip̃m tẽporis quo aliud fut᷑us erã. qͣnto
ꝓpiꝰ admouebat᷑. tãto ãpliorẽ incutiebat horrorẽ: s ñ recutiebat retro.
nec au̾tebat. s suspẽdebat. Retinebãt nuge nugaR. ⁊ uanitates ua¬
nitatum antique amice mee ⁊ succutiebãt uestẽ meã carneã. et
submmurabãt. Dimittis ne nos. ⁊ a mom̃to isto ñ erimꝰ tecũ ultra

Expanded text:
stius alligaret. dicebam enim apud me intus: "ecce modo fiat, modo fiat," et cum uerbo stius alligaret. dicebam enim apud me intus: "ecce modo fiat, modo fiat," et cum uerbo iam ibam in placitum. iam paene faciebam et non faciebam nec relabebar tamen in pristina, sed de proximo stabam et respirabam. et item conabar et paulo minus ibi eram et paulo minhaesitans mori morti, et vitae vivere; plusque in me valebat deterius inolitum, quam melius insolitum: punctumque ipsum temporis quo aliud futurus eram, quanto propius admovebatur, tanto ampliorem incutiebat horrorem; sed non recutiebat retro, nec avertebat, sed suspendebat. 26. Retinebant nugae nugarum, et vanitates vanitatum antiquae amicae meae, et succutiebant vestem meam carneam, et submurmurabant: Dimittisne nos? et a momento isto non erimus tecum ultra
Abbreviated transcription (Latin):
uno tẽpore. nõne diu̾se uolũtates distendt̃ cor hoĩs. cũ delib̾atur qͥd potis¬
simũ arripiamꝰ: Et om̃s bone st̃. ⁊ certãt secũ. donͦ ẽligat᷑ unũ. qͦ fera¬
tur tota uolũtas una q̃ in plures cliuidebat᷑. Ita etiã cũ et̾nitas de-¬
lectat suꝑuis. ⁊ tẽporalis boni uoluptas retentat ĩferiꝰ. eadẽ anima
est. ñ tota uolũtate illcł. aut hc uolẽs: ⁊ idõ discerpit᷑ gͣui molestia.
dũ illa u̾itate p̃ponit. hoc familiaritate ñ postponit. Sic egͦtabam. ⁊¬
excruciabar accusans memi& ip̃m solito acbius nimis. ac uoluẽs. et
uersans me ĩ iunculo mõ. donͨ abrũꝑetur totũ. quo iã exiguo tenebar.
s tenebar tam̃. Et ĩstabas tu ĩ occultis meis clñe seuera misccłia fla¬
gella ĩgeminãs timoris ⁊ pudoris. ne rursus cessarẽ. ⁊ ñ abrũꝑetur
id ip̃m exiguũ ⁊ tenue qd̾ remãserat. ⁊ reualesceret iterũ. ⁊ me nobu¬

Expanded text:
cum deliberatur quid potissimum arripiamus? Et omnes bonae sunt, et certant secum, donec eligatur unum, quo feratur tota voluntas una, quae in plures dividebatur. Ita etiam cum aeternitas delectat superius, et temporalis boni voluptas retentat inferius, eadem anima est non tota voluntate illud aut hoc volens; et ideo discerpitur gravi molestia, dum illud veritate praeponit, hoc familiaritate non ponit. CAPUT XI. excruciabar accusans memet ipsum solito acerbius nimis ac uoluens et uersans me in uinculo meo, donec abrumperetur totum, quo iam exiguo tenebar. sed tenebar tamen. et instabus tamen in occultis meis, domine, seuera misericordia flagella ingeminans timoris et pudoris, ne rursus cessarem et non abrumperetur id ipsum exiguum et tenue, quod remanserat, et reualesceret iterum et me robu
Abbreviated transcription (Latin):
sͥ diceret᷑ qd legebat᷑. uade. uende oĩa q̃ habes. cla pauꝑib: ⁊ habebis che¬
saurũ ĩ celis. ⁊ ueni. sequere me: ⁊ tali oraculo cõfestĩ ad te eẽ conu̾sũ
Itaq cõcitus redii ad eũ locũ. ubi sedebat alipiꝰ. Ibi enĩ posuerã codicẽ apo¬
stolitũ. unde surrexerã. Arripui. aꝑui. ⁊ legi ĩ silẽcio capłm. qͦ pͥmũ
cõiecti st̃ ocłi mei. ñ in cõmessationib. ⁊ ebrietatib. ñ in cubilib.⁊ inpu¬

Expanded text:
ebatur: uade, uende omnia, quae habes, da pauperibus et habebis thesaurum in caelis; et ueni, sequere me, et tali oraculo confestim ad te esse conuersum. itaque concitus redii in eum locum, ubi sedebat Alypius: ibi enim posueram codicem apostoli, cum inde surrexeram. arripui, aperui et legi in silentio capitulum, quo primum coniecti sunt oculi mei: non in comisationib
Abbreviated transcription (Latin):
spõsus dilatam. Hoc in turpi. ⁊ exetranda leticia. hoc in ea q̃ cõcessa
et licita ẽ: hoc in ip̃a sincerissima honestate amicicie. hoc in eo qui
mortuus erat. ⁊ reuixit. ꝑierat. ⁊ ĩuentꝰ. ẽ. Ubiq maiꝰ gaudium
molestia maiore p̃ceclit᷑. Qicl ÷ hoc dñe ds̃ ms̃. cũ tu et̾uũ tͥ tu ipse
sis gaudiũ. ⁊ q̃dã cle te circa te sẽꝑ gaucleãt. Qid ẽ hoc ꝙ hec reRꝵ
pars alt̾uat defectu. ⁊ ꝓfectu. offensioĩb. ⁊ cõciliatõĩb : n is .ẽ. mo¬
dus eaꝵ. ⁊ tantũ cledisti eis. cũ a sũmis celoꝵ. usq ad ima t̾raix. ab
inicio usq ĩ finẽ scłoꝵ. ab angło usq ad u̾iniculũ. a motu pͥmo usq¬

Expanded text:
sponsus dilatam. 8. Hoc in turpi et exsecranda laetitia; hoc in ea quae concessa sponsus dilatam. 8. Hoc in turpi et exsecranda laetitia; hoc in ea quae concessa et licita est; hoc in ipsa sincerissima honestate amicitiae: hoc in eo qui mortuus erat, et revixit; perierat, et inventus est. Ubique majus gaudium molestia majori praeceditur. Quid est hoc, Domine Deus meus, cum tu aeternum tibi tu ipse sis gaudium, et quaedam de te circa te semper gaudeant? Quid est quod haec rerum pars alternat defectu et profectu, offensionibus et conciliationibus? Au is est modus earum, et tantum dedisti eis, cum a summis coelorum usque ad ima terrarum, ab initio usque in finem saeculorum, ab angelo usque ad vermiculu
Abbreviated transcription (Latin):
fut᷑a morte pallescũt. Transqͥllat᷑ celũ. ⁊ mare. et exultãt nimis. qͥa
timuert̃ niis. Eger ẽ carus ⁊ malũ uena eiꝰ renũciat. Omẽs qͥ eũ
saluum cupiũt. egrotãt simł animo. Fit ei recte. ⁊ ñclũ ambulat
pͥstinis uirib. ⁊ fit iã tale gaudiũ. quale ñ fuit cũ antea saluus ⁊
fortis ãbularet. Eas q ip̃as uoluptates humane uite etiã ñ inopinatis
et pret̃ uõluntatẽ irruentib. s institutis ⁊ uolũtariis molestiis homĩes
acqͥrũt. Eclendi ⁊ bibendi uoluptas ulła ẽ: nͥ p̃celat esuriendi. ⁊ siti¬
encli molestia. Et ebriosi q̃dam salsiuscula comeclũt. qͦ fiat molestꝰ ardor¬
quẽ clũ extinguit potatio. fit cdelectõ. Et institutũ est. ut iã pacte
spõse ñ tͣdant᷑ statĩ. ne uilem habeat maritꝰ clatã. quã ñ suspirauerit

Expanded text:
futura morte pallescunt: tranquillatur caelum et mare, et exultant nimis, quoniam futura morte pallescunt: tranquillatur caelum et mare, et exultant nimis, quoniam timuerunt nimis. aeger est carus et uena eius malum renuntiat; omnes, qui eum saluum cupiunt, aegrotant simul animo: fit ei recte et nondum ambulat pristinis uiribus, et fit iam tale gaudium, quale non fuit, cum antea saluus et fortis ambularet. easque ipsas uoluptates humanae uitae etiam non inopinatis et praeter uoluntatem inruentibus, sed institutis et uoluntariis molestiis homines adquirunt. edendi et bibendi uoluptas nulla est, nisi praecedat esuriendi et sitiendi molestia. et ebriosi qquem dum exstinguit potatio, fit delectatio. Et institutum est ut jam pactae sponsae non tradantur statim, ne vilem habeat maritus datam, quam non suspiraverit
Abbreviated transcription (Latin):
nonaginta nouẽ iustis. qͥb ñ opus ẽ penitũcia. Et nos cũ magna iocun¬
ditate audimꝰ cũ audimꝰ. qͣm exultãtis pastaris humeris reportet᷑ ouis
que errau̾at. et dragina referat᷑ in thesauros tuos colletãtib uicinis
mulieri q̃ inuenit: ⁊ lacrunas excutit gaudiũ sollẽpnitatis clomꝰ tue
sc̃is. Nam tu sc̃ꝑ idẽ. qͥ ea que ñ sẽꝑ. nͨ eodẽ modo st̃. eodẽ mͦ sẽꝑ nosti oĩa.
Qid gͦ agit᷑ in anima. cũ ampliꝰ clelectat᷑ inuentis. aut recdditis rebus
quas cliligit. qͣm si eas sẽꝑ habuisset: Contestant᷑ enĩ ⁊ cet̾a. ⁊ plena
st̃ oĩa testimoniis clamantib. ita. ẽ. Triũphat uictor ĩꝑator. ⁊ ñ uicisset
nͥ pugnauisset. Et qͣnto maiꝰ ꝑiculũ fuit in p̃lio. tãto maius ẽ gaudiũ
in tͥumpho. Iactat tẽpestas nauigantes. minat᷑q naufragiũ: om̃es q¬

Expanded text:
nonaginta nouem iustis, quibus non opus est paenitentia. et nos cum magna iucunnonaginta nouem iustis, quibus non opus est paenitentia. et nos cum magna iucunditate audimus, cum audimus quam exsultantibus pastoris umeris reportetur ouis, quae errauerat, et drachma referatur in thesauros tuos conlaetantibus uicinis mulieri, quae inuenit, et lacrimas excutit gaudium sollemnitatis domus tuae, sanctis. nam tu semper idem, quia ea quae non semper nec eodem modo sunt eodem modo semper nosti omnia. Quid ergo agitur in anima, cum amplius delectatur inuentis aut redditis rebus, quas diligit, quam si eas semper habuisset? contestantur enim et cetera et plena sunt omnia testimoniis clamantibus: "ita est". triumphat uictor imperator et non uicisset, nisi pugnauisset, et quanto maius periculum fuit in proelio, tanto est gaudium maius in triumpho. iactat tempestas nauigantes minaturque naufragium; omnes
Abbreviated transcription (Latin):
nuncians u̾bũ tuũ. qͥ ñ uerebat᷑ in ũbis suis tͦbas insanorũ: Itaq ubi
asceudit ut recdderet. om̃s sibim& ĩuicem qͥsq ut eũ nou̾at. instrepuer̃t
nom̃ eiꝰ strepitu gratulatõis. Nis aut̃ ibi ñ nou̾at: Et sonuit presso
sonitu ꝑ ora cũctoꝵ colletantiũ. uictormꝰ. uictormꝰ. Cito sonuert̃ exulta¬
tõne. qͥa uicdebãt eũ. ⁊ cito siluert̃ intentõe. ut audirẽt eũ. Pnũcia¬
uit ille fidẽ ueracẽ p̃clara fiducia ⁊ uolebãt eũ om̃s raꝑe intro in cor
suũ: ⁊ rapiebãt amando. ⁊ gaudendo. Hee rapientiũ manus erant.
Deus bone qͥd agit᷑ in hoĩe. ut plus gaudeat de salute clesꝑate anime.
et de maiore ꝑiculo liberate. qͣm si spes ei sẽꝑ affuisset. aut ꝑiculũ minꝰ
fuisset: Etenĩ tu qͦ misericors pat̾ plus gaudes cle uno penitẽte. qͣm de

Expanded text:
nuntians uerbum tuum, qui non uerebatur in uerbis suis turbas insanorum? itaque ubi nuntians uerbum tuum, qui non uerebatur in uerbis suis turbas insanorum? itaque ubi ascendit, ut redderet, omnes sibimet inuicem, quisque ut eum nouerat, instrepuerunt nomen strepitu gratulationis. quis autem ibi non eum nouerat? et sonuit presso sonitu per ora cunctorum conlaetantium: "Victorinus, Victorinus". cito sonuerunt exultatione, quia uidebant eum, et cito siluerunt intentione, ut audirent eum. pronuntiauit ille fidem ueracem praeclara fiducia, et uolebant eum omnes rapere intro in cor suum. et rapiebant amando et gaudendo: hae rapientium manus erant. Deus bone, quid agitur in homine, ut plus gaudeat de salute desperatae animae et de maiore periculo liberatae, quam si spes ei semper affuisset aut periculum minus fuisset? etenim tu quoque, misericors pater, plus gaudes de uno paenitente quam de
Abbreviated transcription (Latin):
eccłia. Suꝑbi uiclebãt. ⁊ irascebant᷑ dentib suis stridebãt. ⁊ tabescebãt. Ser¬
uo aut̃ tuo dñs ds̃ erat spes eiꝰ. ⁊ ñ respiciebat in uanitates. ⁊ insanias
mẽclaces. Beniq ut uentũ ẽ ad horã profitũde fidei. que u̾bis certis cõcep¬
tis. retentis q memorit̾ de loco eminentiore in cõspectu ppłi fidelis ro¬
me recłdi solet ab eis qͥ accessuri sc̃ ad grãm tuã. oblatũ eẽ clicebat uicto¬
rino a p̾sbiteris. ut secretiꝰ redderes. sic̃ ñ nlłis qͥ u̾ecũdia crepiclat᷑i uide¬
bant᷑. offerri mos erat. illũ aut̃ maluisse salutẽ suã in c̃spectu sc̃e młti¬
tuclinis ꝓfit̾i. Noenĩ erat salus qͣm clocebat in rethorica ⁊ tñ eã publi¬
ce ꝓfessuis erat. Qͣnto minꝰ gͦ uereri clebuit mãsuetũ gregẽ tuũ. pro¬

Expanded text:
ecclesia. superbi uidebant et irascebantur, dentibus suis stridebant et tabescebant: serecclesia. superbi uidebant et irascebantur, dentibus suis stridebant et tabescebant: seruo autem tuo dominus deus erat spes eius et non respiciebat in uanitates et insanias mendaces. Denique ut uentum est ad horam profitendae fidei, quae uerbis certis conceptis retentisque memoriter de loco eminentiore in conspectu populi fidelis Romae reddi solet ab eis, qui accessuri sunt ad gratiam tuam, oblatum esse dicebat Victorino a presbyteris, ut secretius redderet, sicut nonnullis, qui uerecundia trepidaturi uidebantur, offerri mos erat; illum autem maluisse salutem suam in conspectu sanctae multitudinis profiteri. non enim erat salus, quam docebat, in rhetorica et tamen eam publice professus erat. quanto minus ergo uereri debuit mansuetum gregem tuum pro
Abbreviated transcription (Latin):
Et hoc sepe dicebat iã se ẽẽ xp̃ianum: ⁊ simplicianꝰ illd̾ sepe dicẽs
respondebat: ⁊ sepe ab illo parietũ irrisio repetebat᷑. Amicos enĩ
uter ruituras in se inmicicias arbitrabatur. S posteaꝙͣ legẽdo
et inhiando hausit firmitatẽ. timuit q negari a xp̃o corã angłis sc̃ĩs. si eũ
timeret corã hõib cõfiteri. reus q sͥ magni criminis apparuit. erubescẽ.¬
do de sacͤmentis humilitatis u̾bi tui. ⁊ ñ erubescendo de sacris saclegiis
suꝑboꝵ demonioꝵ. que imitator suꝑbus acceꝑat. depuduit uanitati.
et erubuit u̾itati subito q ⁊ inopinatꝰ. ait simpliciano. ut ip̃e narra¬
bat. Eamꝰ in eccłiam: Xp̃ianus uolo fieri. At ille ñ se capiens leticia.
ꝑrexit cũ eo. Ubi autẽ imbutꝰ ẽ pͥmis instructõnum sacram̃tis. ñ mł¬
to post etiã nom̃ dedit. ut ꝑbaptismũ regen̾aret᷑. mirãte roma. gate¬

Expanded text:
et hoc saepe dicebat, iam se esse christianum, et Simplicianus illud saepe et hoc saepe dicebat, iam se esse christianum, et Simplicianus illud saepe respondebat et saepe ab illo parietum inrisio repetebatur. amicos enim uiter ruituras in se inimicitias arbitrabatur. sed posteaquam legendo et inhiando hausit firmitatem timuitque negari a Christo coram angelis sanctis, si eum timeret coram hominibus confiteri, reusque sibi magni criminis adparuit erubescendo de sacramentis humilitatis uerbi tui et non erubescendo de sacris sacrilegis superborum daemoniorum, quae imitator superbus acceperat, depuduit uanitati et erubuit ueritati subitoque et inopinatus ait Simpliciano, ut ipse narrato: "eamus in ecclesiam: Christianus nolo fieri". at ille non se capiens laetitia perrexit cum eo. ubi autem imbutus est primis instructionis sacramentis, non multo post nomen dedit, ut per baptismum regeneraretur mirante Roma, gaud
Abbreviated transcription (Latin):
particeps. qͥb tc̃ tota fere romana nobilitas inflata spirabat.
populi osiam. ⁊ om̃igenum dm̃. monstra. ⁊ anubem latratorẽ. que aliqũ
contͣ neptunũ. ⁊ uenerem. contͣq mineruam tela cenuerãt. et a se
uictis iã roma supplicabat. que iste senex uictormꝰ. tot annos
ore t̾rricrepo defensitauerat. ñ erubuerit ẽẽ puer xp̃i tui. ⁊ infãs
fontis tui. subiecto collo ad humilitatis iugũ. ⁊ edomita fronte ad
crucis opprobriũ. O dñe. dñe qͥ indinasti celos. ⁊ cdescendisti. tetigisti
montes. ⁊ fumigauer̃t. qͥb modis te insinuasti illi pectori: Legebat
sicud ait simplicianꝰ scãm scripturã. om̃s q xp̃ianas litt̾as ĩuestiga¬
bat stucdiosissime. et ꝑscrutabat᷑. ⁊ dicebat simpliciano. ñ palam.
s secretiꝰ. ⁊ familiarius. Noueris me iã ẽẽ xp̃ianum. Et responde¬
ro. Ille aut̃ irridebat eũ dicens. Ergo parietes faciũt xp̃ianos:

Expanded text:
1oparticeps, quibus tunc tota fere Romana nobilitas inflata spirabat 1oparticeps, quibus tunc tota fere Romana nobilitas inflata spirabat prodigia iam et omnigenum deum monstra et Anubem latratorem, quae aliquando contra Neptunum et Venerem contraque Minervam tela tenuerant et a se victis iam Roma supplicabat, quae iste senex Victorinus tot annos ore terricrepo defensitaverat, non erubuerit esse puer Christi tui et infans fontis tui subiecto collo ad humilitatis iugum et edomita fronte ad crucis opprobrium. O domine, domine, qui inclinasti caelos et descendisti, tetigisti montes et fumigaverunt, quibus modis te insinuasti illi pectori? legebat, sicut ait Simplicianus, sanctam scripturam omnesque christianas litteras investigabat studiosissime et perscrutabatur et dicebat Simpliciano non palam, sed secretius et familiarius: "noveris iam me esse christianum". et respondero". ille autem inridebat dicens: „ergo parietes faciunt christianos?"
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ mͥ. qd̾ ñ in alioꝵ philosophoꝵ scͥpta incidissem plena fallaciarũ
et deceptõnũ sccłm elem̃ta huiꝰ mũdi. In istis aut̃ om̃ib modis. insi¬
nuari clm̃. et eiꝰ u̾bũ. Beinde ut me exhortaret᷑ acd humilitatẽ xp̃i.
sapientib abscõditã. ⁊ reuelatã paruulis. uictorinũ ip̃m recordatꝰ ẽ:
quẽ rome cũ eẽt. familiarissime nouerat. de qͦ ille mͥ narrauit. qł
ñ silebo. Habet enĩ magnã laudem gr̃e tue cõfitendã tͥ. q̃madmo¬
dũ ille doctissimꝰ senex. ⁊ omium liberaliũ doctͥnarũ ꝑitissimꝰ. qui q
philosophoꝵ tã tnlta legerat. ⁊ cliiudicauerat. ⁊ cdilucidau̾at. cdoctor
tot nobiliũ senatoꝵ. qͥ etiã ob insigne preclari magisterii qł ciues
huiꝰ mũdi eximium putãt. statuam romano foro meruerat. ⁊ ac¬
ceꝑat. usq acl illã etatem uen̾ator ydoloꝵ. sacroꝵ q sacrilegiorum

Expanded text:
est mihi quod non in aliorum philosophorum scripta incidissem, plena fallaciarum est mihi quod non in aliorum philosophorum scripta incidissem, plena fallaciarum et deceptionum secundum elementa hujus mundi : in istis autem, omnibus modis insinuari Deum et ejus Verbum. Deinde, ut me exhortaretur ad humilitatem Christi, sapientibus absconditam et revelatam parvulis , Victorinum ipsum recordatus equem, Romae cum esset, familiarissime nouerat, deque illo mihi narrauit quod non silebo. habet enim magnam laudem gratiae tuae confitendam tibi, quemadmodum ille doctissimus senex et omnium liberalium dophilosophorum tam multa legerat, et dijudicaverat, et dilucidaverat; doctor tot nobilium senatorum, qui etiam ob insigne praeclari magisterii, quod cives hujus mundi eximium putant, statuam in Romano foro meruerat et acceperat, usque ad illam aetatem venerator idolorum sacrorumque sacrilegorum
Abbreviated transcription (Latin):
uniu̾sa creat᷑a tua inuen̾am te creatorẽ nr̃m. ⁊ u̾bũ tuũ apl̃
ud genꝰ impioꝵ qͥ cognoscentes dm̃. ñ sic̃ dm̃ głificauert̃. aut gͣ¬
cias egert̃. In hoc qͦ inciderã. ⁊ dext̾a tua ds̃ suscepit me: ⁊ inde ab
latũ. posinsti ubi cõualescerẽ qͥa dixisti homini. ecce pietas ẽ sapi¬
entia. ⁊ noli uelle uideri sapiens. qm̃ dicẽtes se ẽẽ sapientes. stul¬
ti fcĩ. st̾. Et ĩuenerã iã bonã margaritam ⁊ uenditis omm̃ib que
haberẽ emenda erat. ⁊ dubitabã. Perrexi gͦ ad simplicianũ patrẽ
in accipienda gr̃a tc̃ ep̃i ambrosii ⁊ quẽ uere ut patrẽ diligebam.
Narraui ei circuitus erroris mei. Ubi aut̾ cõmemoraui legisse me
quosclã libros platonicoꝵ. qͦs uictorinꝰ qͦndã rethor urbis rome. quẽ
xp̃ianũ defũctũ ẽẽ audierã in latinã linguã trãstulisset. gͣculatus

Expanded text:
uniuersa creatura inueneram te creatorem nostrum et uerbum tuum apud uniuersa creatura inueneram te creatorem nostrum et uerbum tuum apud ud genus inpiorum, qui cognoscentes deum non sicut deum glorificauerunt aut gratias egerunt. latum posuisti ubi convalescerem, quia dixisti homini: Ecce pietas est sapientia ; et, Noli velle videri sapiens , quoniam dicentes se esse sapientes stulti facti sunt. et inueneram iam bonam margaritam, et uenditis omnibus, quae haberem, emenda erat, et dubitabam. Perrexi ergo ad Simplicianum, patrem in accipienda gratia tunc episcopi Ambrosii et quem uere ut patrem diligebat. narraui ei circuitus erroris mei. ubi autem conmemoraui legisse me quosdam libros Platonicorum, quos Victorinus quondam rhetor urbis Romae, quem christianum defunctum esse audieram, in latinam lingua
Abbreviated transcription (Latin):
bãt spe honoris. ⁊ pecune. ad tolerandã illã seruitutẽ tã grauẽ. Iã enĩ
me illa ñ clelectabãt pre clulcedĩe tua. ⁊ decore cdomꝰ tue qͣm dilexi.
S aclhuc tenacit̾ colligabar ex femina. Nec me ꝓhibebat apostolus
cõiugari. qͣmuis exhortaret᷑ acd meliꝰ. maxime uolens om̃s hõies sic ẽẽ
ut ip̃e erat s ego infirmior eligebã molliorẽ locũ. ⁊ ꝓpt̾ hoc unũ. uol¬
uebar in cet̾is. languidꝰ ⁊ tabescens curis marcidis. qđ et in aliis
rebus quas nolebã pati. cõgruere cogebar uite cõiugali. cui dedi¬
tus cõstringebar. Audierã ex ore u̾itatis ẽẽ spadones. qͥ se ip̃os absci¬
dert̃ ꝓpt̾ regnũ celoꝵ. S qͥ potest inqͥt caꝑe. capiat. Uani sũt c̾te õs
hoĩes. qͥb ñ ẽ dĩ scientia nec cle his q̃ uident᷑ bona. potuert̃ ĩ uenire
eũ qͥ ẽ. At ego iã ñ erã in illa uanitate. Transcenderã eã. ⁊ cõcestance

Expanded text:
 grauem. iam enim me illa non delectabant prae dulcedine tua et decore domus tuae, quam dilexi, sed adhuc tenaciter alligabar ex femina, nec me prohibebat apostolus coniugari, quamuis exhortaretur ad melius maxime uolens omnes homines sic esse, ut ipse erat. sed ego infirmior eligebam molliorem locum et propter hoc unum uoluebar in ceteris languidus et tabescens curis marcidis, quod et in aliis rebus, quas nolebam pati, congruere cogebar uitae coniugali, cui deditus obstringebar. audieram ex ore ueritatis esse spadones, qui se ipsos absciderunt propter regnum caelorum; sed, qui potest, inquit, capere, capiat. uani sunt certe omnes homines, quibus non inest dei scientia, nec de his, quae uidentur bona, potuerunt inuenire eum qui est. at ego iam non eram in illa uanitate; transcenderam eam et contestante
Abbreviated transcription (Latin):
locares. ⁊ suis q̃q cẽporib ageres: Ei mͥ qͣm excelsus es in excelsis. et
qͣm profũdus es ĩ ꝓfũclis. ⁊ nusꝙͣ recedis. ⁊ uix reclimꝰ ad te. Age do¬
mine. ⁊ fac: ⁊ excita. ⁊ reuoca nos. Accẽde. ⁊ rape: fragra. dulcesce.¬
Iam amemꝰ. ⁊ curramꝰ. Nõne młti ex ꝓfũcliore tartaro cecitatis qͣm
uictorinꝰ redeũt ad ce. ⁊ accedt̃. ⁊ illuminant᷑ recipientes lum̃: Qd̾
si qͥ recipiũt. accipiũt a te potestatẽ. ut filii tui fiãt. S si minꝰ noti
st̃ ppłis. minꝰ cde illis gaudẽt etiã qͥ nouert̃ eos. Qͣucdo enĩ cũ młtis
gaudet᷑. ⁊ in singulis uberiꝰ ẽ gaudiũ. qͥa feruere faciũt se: ⁊ inflam¬
mant᷑ ex alt̾utro. Beinde qd młtis noti. młtis st̃ auctoritati ad salutẽ

Expanded text:
mihi, quam excelsus j es in excelsis et quam profundus in profundis! et nusquam recedis, et uix redimus ad te. Age, domine, fac excita et reuoca nos, accende et rape, fragra, dulcesce: amemus, curramus. nonne multi ex profun- 1 diore tartaro caecitatis quam Victorinus redeunt ad te et accedunt et inluminantur recipientes lumen, quod si qui recipiunt, accipiunt a te potestatem, ut filii tui fiant? sed si minus noti sunt populis, minus de illis gaudent etiam qui nouerunt eos. quando enim cum multis gaudetur, et in singulis uberius est gaudium, quia feruefaciunt se et inflammantur ex alterutro. deinde, quod multis noti, multis sunt a
Abbreviated transcription (Latin):
rẽbat seruus tuus & lucebat in eo gr̃a tua Audierã etiã qđ a iuuen¬
tute sua leuotissime tͥ uiueret: Iam u̾o tc̃ senuerat: ⁊ longa etate ĩ
tam bono studio sectãde uie tue multa exꝑtus. młta edoctꝰ mͥ uidebat᷑:
et u̾e sic erat. Uͥnde mͥ ut ꝓferret uolebã cõferenti secũ estꝰ meos. qͥs eẽt
aptꝰ modꝰ sic affecto ut ego erã acd ambulandũ in uia tua. Nidebã enim
plenã eccłam ⁊ aliꝰ sͤ ibat. aliꝰ aut̃ sͤ. Michi aut̾ clisplicebat qd agẽbam¬

Expanded text:
rebat seruus tuus et lucebat in eo gratia tua. audieram etiam, quod a iuuenrebat seruus tuus et lucebat in eo gratia tua. audieram etiam, quod a iuuentute sua deuotissime tibi uiueret; iam uero tunc senuerat et longa aetate in tam bono studio sectandae uiae tuae multa expertus, multa edoctus mihi uidebatur: et uere sic erat. unde mihi ut proferret uolebam conferenti secum aestus meos, quis esset aptus modus sic affecto, ut ego eram, ad ambulandum in uia tua. Videbam enim plenam ecclesiam, et alius sic ibat, alius autem sic. mihi aut
Abbreviated transcription (Latin):
tuas suꝑ me Perfũdant᷑ ossa mã delectatione tua. ⁊ licãt.
Dñe quis similis tͥͤ Disrupisti uincula mea sacͥficem tͥ sacͥficium
laudis. Qͦ mͦ disrupisti ea. narrabo. ⁊ clicẽt om̃s qui aclorant ce
cũ auclĩt hec. Bñdictus dñs in celo. ⁊ in t̾ra magnũ. ⁊ mirabile nom̃ eius.
Iñheserãt p̾cordiis meis u̾ba tua ⁊ undiq circũuallabar abste. De uita
tua et̾na certꝰ erã. qͣmuis eã in enigmnate. ⁊ qͣi ꝑspeculũ uiderẽ. Dubita¬
tio tñ om̃is cle ĩcorruptibili sũbstancia qł ab illa eẽt om̃is substãcia. mͥ¬
ablata erat: nͨ certior cde te. s stãbilior in te ẽẽ cupiebã. De mea u̾o tempo¬
rali uita nutabãt omĩa ⁊ mũclandũ erat cor a ferm̃to uet̾i: ⁊ placebat
uia ip̃e saluator. ⁊ ire ꝑ eiꝰ angustias acdhuc pigebat. Et ĩmisisti in mẽtẽ
meã. uisũ q ẽ bonũ in cõspectu mõ ꝑgere ad simplicianũ. qͥ mͥ bonꝰ appa¬

Expanded text:
tuas super me. Perfundantur ossa mea dilectione tua, et dicant: Domine, quis similis tibi? Dirupisti vincula mea, sacrificem tibi sacrificium laudis . Quomodo dirupisti ea, narrabo; et dicent omnes qui adorant tecum audient haec: "benedictus dominus in caelo et in terra; magnum et mirabile nomen eius." inhaeserant praecordiis meis uerba tua, et undique circumuailabar abs te. de uita tua aeterna certus eram, quamuis eam in aenigmate et quasi per speculum uideram; dubitatio tamen omnis de incorruptibili substantia, quod ab illa esset omnis substantia, ablata mihi erat, nec certior de te, sed stabilior in te esse cupiebam. de mea uero temporali uita nutabant omnia et mundandum erat cor a fermento ueteri; et placebat uia ipse saluator et ire per eius angustias adhuc pigebat. et inmisisti in mentem meam uisumque est bonum in conspectu meo pergere ad Simplicianum, qui mihi bonus appa
Abbreviated transcription (Latin):
et uitabit ea q̃ me de ip̃o recordantẽ ⁊ fatentẽ legit. ñ me derideat ab eo
medico egrũ sanari. a qͦ sibi p̾stitum ÷ ut ñ egrotaret. uł potiꝰ ut minꝰ
egrotaret: ⁊ ideo te tantũdem. imino u̾o ampliꝰ diligat. qͥa ꝑ quẽ me ui-¬
det tãtis pct̃oꝵ meoꝵ lãgoribꝰ exui. ꝑ eũ se uidet tãtis pcc̃oꝵ lãguoribus
besco: Maxime in illo furto. in qͦ ip̃m furtũ amaui. nichil aliud. cum
et ip̃m ee̾t nichil ⁊ eo ip̃o ego mis̾ior. ⁊ tam̃ solus id ñ fecissem. Si re¬
cordor animũ tt̃ meũ. solus omino ñ fecissem. Ergo amani ibi etiã
cõsortium eoꝵ. cũ qͥb id feci. Nun ergo nichil aliud. qͣm furtũ ama-

Expanded text:
et uitauit ea, quae me de me ipso recordantem et fatentem legit, non me derideat ab eo et uitauit ea, quae me de me ipso recordantem et fatentem legit, non me derideat ab eo medico aegrum sanari, a quo sibi praestitum est, ut non aegrotaret, uel potius ut minus aegrotaret, et ideo te tantundem, inmo uero amplius diligat, quia per quem me uidet tantis peccatorum meorum languoribus exui, per eum se besco , maxime in illo furto in quo ipsum furtum amavi? Nihil aliud; cum et ipsum esset nihil, et eo ipso ego miserior. Et tamen solus id non fecissem, sic recordor animum tunc meum; solus omnino id non fecissem. Ergo amavi ibi etiam consortium reorum cum quibus id feci? Non erg
Abbreviated transcription (Latin):
Potuit ne libere qd̃ ñ licebat. ñ ob aliud. tuisi qͥa ñ licebat: Qid retͥ¬
buam dño. qd̃ recolit hec memoria mea. ⁊ aĩa mea ñ metuit inde:
Diligã te dñe. ⁊ gr̃as agam. ⁊ cõfitear nomini tuo qm̃ tãta dimi¬
sisti mͥ mala. ⁊ nefaria oꝑa mea. Gracie tue deputo. ⁊ miscd̾ie tue.
qd̃ peccata mea tãqͣm glaciem soluisti. Gracie tue deputo.
et qͦcũq nõ feci mala. Qͥd eñ nõ fac̾e potui. qͥ etiã gͣtuitum facinꝰ amaui:
Et omia mͥ dimissa e̾ẽ fateor ⁊ q̃ mea sponte feci mala. ⁊ q̃ te duce ñ feci.
Qis ÷ hominũ qͥ suã cogitas infirmitatem. audet uirib suis tͥbuere castitatẽ.
atq ĩnocentiam suã. ut minꝰ amet te. qͣsi minꝰ ei necessaria fuerit miscd̾ia
tua. qua donas pcc̃a conu̾sis ad te: Q etũ uocatꝰ a te secutꝰ: uocem tuam.

Expanded text:
Potuitne libere quod non licebat, non ob aliud, nisi quia non licebat? CAPUTPotuitne libere quod non licebat, non ob aliud, nisi quia non licebat? CAPUTibuam domino, quod recolit haec memoria mea et anima mea non metuit inde? diligam te, domine, et gratias agam et confitear nomini tuo, quoniam tanta dimisisti mihi mala et nefaria opera mea. gratiae tuae deputo et misericordiae tuae, quod peccata mea tamquam glaciem soluisti. gratiae tuae deputo et quaecumque non feci mala: quid enim non facere potui, qui etiam gratuitum facinus amaui? et omnia mihi dimissa esse fateor, et quae mea sponte feci mala et quae te duce non feci. quis est hominum, qui suam cogitans infirmitatem audet uiribus suis tribuere castitatem atque innocentiam suam, ut minus amet te, quasi minus ei necessaria fuerit misericordia tua, qua donas peccata conuersis ad te? qui enim uocatus a te secutus est uocem tuam
Abbreviated transcription (Latin):
firma secͤitas: Tristicia rebꝰ amissis cõtabescit. qͥb se oblectabat cupi¬
ditas qͥa ita sibi nollet. sicd̾ tibi aufr̾i nichil potest. Ita fornicatur
anima cũ auertit᷑ abste: ⁊ q̃rit extͣ te. ea q̃ pura. ⁊ liqͥda ñ inuenit.
nͥ cũ redit ad te. Peru̾se te imitant᷑ om̃s. qͥ lõge se a te faciũt. et
extollũt se ad u̾sum te. s etiã sic te imitando indicãt creatorẽ te
ee̾ om̃is nat᷑e ⁊ ideo ñ eͥeͣ. qͦ ate om̃imodo recedat᷑. Qd gͦ in illo fur¬
to ego dilexi. ⁊ in quo dñm meũ. uł uiciose. atq ꝑuerse imitatus sums
Nn libuit fac̾e contͣ legem saltem fallacia. qͥa potentatu nõ poteram
ut mancã libertatem captiuus unitarer. faciendo inpune qd̃ ñ lic̾e̾t.
tenebrosa om̃ĩpotentie similitudine : Ecce est ille s̾uus fugiens dñm
suũ. ⁊ cõsequtꝰ ũbram. Oputredo. o mõstrum uite. ⁊ mortis ꝓfũditaᷤᷤ.

Expanded text:
firma securitas? tristitia rebus amissis contabescit, quibus se oblectabat cupifirma securitas? tristitia rebus amissis contabescit, quibus se oblectabat cupiditas, quia ita sibi nollet, sicut tibi auferri nihil potest. Ita fornicatur anima, cum auertitur abs te et quaerit extra te ea quae pura et liquida non inuenit, nisi cum redit ad te. peruerse te imitantur omnes, qui longe se a te faciunt et extollunt se aduersum te. sed etiam sic te imitando indicant creatorem te esse omnis naturae et ideo non esse, quo a te omni modo recedatur. quid ergo in illo furto ego dilexi et in quo dominum meum uel uitiose atque peruerse imitatus sum? an libuit facere contra legem saltem fallacia, quia potentatu non ut mancam libertatem captivus imitarer faciendo impune quod non liceret, tenebrosa omnipotentiae similitudine? Ecce est ille servus fugiens Dominum suum et consecutus umbram. O putredo, o monstrum vitae, et mortis profunditas!
Abbreviated transcription (Latin):
sũme noueris. Ignorãcia qͦq ip̃a. atq stulticia. simplicitatis. ⁊ ĩnocẽtie
noĩe tegit᷑. qͥa te simpliciꝰ qͥcqͣm ñ reꝑitur. Qld te aut̃ ĩnocentiꝰ: Qn¬
coqͥdem oꝑa sua malis immica sũt. Et ignauia qͣsi qͥetem appetit.
Que u̾o quies certa pret̾ dñm: Luxuria. sacietatem. atq habũdan¬
ciam se cupit uocari. Tu es aut̃ plenitudo. ⁊ indeficiens copia: ĩcorru¬
ptibilis¬
suauitatis. Effusio. liberalitatis obtendit ũbram: s bonoꝵ om̃ium largi¬
tor affluentissimꝰ tu es. Auaricia. młta possidere uult. ⁊ tu possides oĩa.
Inuidia de excellentia litigat. Qd te excellentiꝰ: Ira iuindictam querit
Te iustiꝰ qͥs iundicat: Timor insolita ⁊ repentina exhorrescit. rebus
q̃ amant᷑ adu̾santia dũ precauet securitati. Tibi enĩ qͥd insolitum.
qͥd repentinum: ut qͥs a te separat qd̾ diligis: dut ubi. nͥ apd̾ te

Expanded text:
summe noueris. ignorantia quoque ipsa atque stultitia simplicitatis et innocentiae summe noueris. ignorantia quoque ipsa atque stultitia simplicitatis et innocentiae nomine tegitur, quia te simplicius quicquam non reperitur. quid te autem innocentius, quandoquidem opera sua malis inimica sunt? et ignauia quasi quietem appetit: quae uero quies certa praeter dominum? luxuria satietatem atque abundantiam se cupit uocari: tu es autem plenitudo et indeficiens copia incorruptibilissuauitatis. effusio liberalitatis obtendit umbram: sed bonorum omnium largitor affluentissimus tu es. auaritia multa possidere uult: et tu possides omnia. inuidentia de excellentia litigat: quid te excellentius? ira uindictam quaerit: te iustius quis uindicat? timor insolita et repentina exhorrescit rebus, quae amantur, aduersantia, dum praecauet securitati: tibi enim quid insolitum? quid repentinum? aut quis a te separat quod diligis? ant ubi nisi apud te