comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
porta u̾o usq ad portã ire est: a uitio usq ad uitiũ
ꝑ qd̃ ad m̃tẽ mors ingreclitur increpãdo cliscurrere.
ꝑ inecliũ u̾o castroꝵ tiansire est: tãta eqͣslitate intͣ
ecclesiam uiu̾e: ut qͥ delinq̃ntiũ cłpas redarguit:
nullius se debeat fauore declinare. Inde ⁊ recte sb̃su¬
git᷑. Occidat uir frẽm ⁊ amicũ ⁊ ꝓximũ suũ. fratrẽ
scil ⁊ amicũ ⁊ ꝓxinũ int̾ficit: qui cũ punienda
ĩuenit. ab increpatõis glalio. nec eis qͦs ꝑ cog¬
natõnẽ cliligit parcit. Si ergo ille dei dr̃ qͥ ad fe¬
rienda uitia zelo diuini amoris excitat᷑ ꝓfecto
eẽ dei se denegat: qui ⁊̃ quãtũ sufficit increpare
uitam carnalium iecusat. Atcõtra ãmouencli sũt
qͦs a p̾clicatõnis offitio uł imꝑfectõ uł etas ꝓhibet.
& tamen p̾cipitatõ ĩpellit÷ ne clũ tãti sibi honus offi.

Expanded text:
porta vero usque ad portam ire, est a vitio usque ad vitium, porta vero usque ad portam ire, est a vitio usque ad vitium, per quod ad mentem mors ingreditur, increpando discurrere. Per medium vero castrorum transire, est tanta aequalitate intra Ecclesiam vivere, ut qui delinquentium culpas redarguit, in nullius se debeat favorem declinare. Unde et recte subjungitur: Occidat vir fratrem, et amicum, et proximum suum. Fratrem scilicet et amicum et proximum interficit, qui cum punienda invenit, ab increpationis 76 gladio nec eis quos per cognationem diligit parcit. Si ergo ille Dei dicitur qui ad ferienda vitia zelo divini amoris excitatur, profecto esse se Dei denegat, qui inquantum sufficit, increpare vitam carnalium recusat. At contra admonendi sunt quos a praedicationis officio vel imperfectio, vel aetas prohibet, et tamen praecipitatio
Abbreviated transcription (Latin):
amici auscłtant: fac me audire uocẽ tuã. Eccłia qͥꝑ¬
pe ĩ hortis hĩtat: q̃ ad uiriditatẽ ĩtimã exculta. plan¬
taria uirtutum seruat. Cuiꝰ uocẽ amicos abscita¬
re est: electos quosq u̾bũ p̾cdicatõis illꝰ desid̾are.
Quam uidelz uocem sponsus auclire desid̾at: qr¬
ad p̾dicatõnem eius. ꝑ electoꝵ suoꝵ asas anhelat.
Qrd̾ moyses cum urascentem dñm ppło c̾neret: et
assumi ad ulciscend̾ gladios iuberet ⁊ illos a parte
dei denũtiauit existere: qui delinq̃ntiũ sceła ĩ cũc¬
tant̾ ferirent. clicens. Si quis est dñi iungat᷑ michi
Ponat uir gladium suũ: suꝑ fem᷑ suũ. Ite ⁊ redite
de porta usq ad portã: ꝑ mediũ castroꝵ: et occidat¬
unusquisqs frẽm ⁊ amicum et ꝓximũ suũ. Gladi¬
uni qͥppe suꝑ femͣ pon̾e est p̾clicatioĩs stucliũ uolup¬
tatib carnis anteferrez ut cũ sc̃ã quis studet clic̾e:
curet necesse est illicitas suggestioẽs edomare. De

Expanded text:
mici auscultant; fac me audire vocem tuam . Ecclesia quippe in hortis habitat, quae ad viriditatem intimam exculta plantaria virtutum servat. Cujus vocem amicos auscultare, est electos quosque verbum praedicationis illius desiderare: quam videlad praedicationem ejus per electorum suorum animas anhelat. Cum Moyses irascentem Deum populo cerneret, et eximi ad ulciscendum gladios jubet, illos a parte Dei denuntiavit existere, qui delinquentium scelera incunctanter ferirent, dicens: Si quis est Domini, jungatur mihi, ponat vir gladium super femur suum. Ite et redite a porta usque ad porta amicum, et proximum suum . Gladium quippe super femur ponere, est praedicationis studium voluptatibus carnis anteferre; ut cum sancta quis studet dicere, curet necesse est illicitas suggestiones edomare. De
Abbreviated transcription (Latin):
rib uis demonsĩ crutiat: unde ⁊ int̃dũ usq ad despe¬
ratõis angustiam coartat᷑. Permanẽti autẽ ĩ dĩ amo¬
re anime: et ip̃a talis angustia ad m̾itũ ꝓficit. Nam
siuo in animo siue ĩ corpore ꝑ inftĩctũ demonioꝵ ꝙͣl¬
bet adu̾sa iustꝰ patiat᷑: ex dei utiq ꝑmissu id patit᷑
Ord̾ si hoc ip̃m ad dĩ głam huĩlis referat: ⁊ dicat qd̾
ꝓ corꝑis passioe iob dixit. Si bõã suscepinius de ma¬
nu dñi⁊ mala quare nõ sustineamꝰ: Iste nõ seꝑat᷑ a
dõ s cõsungitur: quãuis atroci ang̾tia torq̃at᷑. Młta

Expanded text:
ribus vis daemonum cruciat, unde interdum usque ad desperibus vis daemonum cruciat, unde interdum usque ad desperationis angustiam coarctatur. Permanenti autem in Dei amore animae et ipsa talis angustia ad meritum proficit. Nam sive in animo, sive in corpore per instinctum immundobet adversa justus patiatur, ex Dei utique permissu id patitur. Quod si hoc ipsum ad Dei gloriam humilis referat, et dicat quod pro corporis passione Job dixit: Si bona suscepimus de manu Domini, mala quare non suscipiamus ? iste non separatur a Deo, sed conjungitur,
Abbreviated transcription (Latin):
piditatib odam ob corruptibilẽ iniquitatẽ qr sp̃õte
no corriguntur: inm̃dis spiritibꝰ uexancli tcluntur.
It arripiendi eoᷤ demoẽs corꝑalr̃ haboant potestatem:
terrorib q eoꝵ afflicti. hũiliter peniteãt ⁊ saluentur.
Sieut ⁊ apłs corinthiis scribens ddicit. ẽ radidi huuimo¬
el sathane m̃ mt̾itũ carnis: ut sp̃e saluus sit. Utile ẽ
eĩ qriosdã peccantes ut in asã saluẽtur sachane corpo¬
malit depritari: qtinus ex presenti correpeiõe fiuturũ
iuditium timeant: et decet᷑o delinq̃re caueant. Quidã au-¬
fẽ potestati demonsi ad em̃dationẽ deputant᷑: quidã u̾o
despecti ad solam ꝑditionẽ tͣciunt᷑. Nũꝙͣ uacat cliaboluᷤ
aduersus hoĩem iustũ. Aut eĩ tͥbulatiões cordis illi ex¬
aggͥat: aut dolores corꝑis suscitat. hinc ẽ qd̾ apłs ait.
datus ẽ mͥ stimulus carnis mee angłs sathane: qui
me colafiz et. Sepe iusti m̃tem uariis uexatioñ dolo¬

Expanded text:
am ob incorrigibilem iniquitatem, quia sponte non corriguntur, immundis spiritibus vexandi traduntur ut arripiendi eos daemones corporaliter habeant potestatem, terroribusque eorum afflicti humilientur, et poeniteant ac salventur. stolus Corinthiis scribens, dicit: Tradere hujusmodi Satanae in interitum carnis, ut spiritus salvus sit . Utile est enim quosdam peccantes, ut in anima salventur, Satanae corporaliter deputari, quatenus ex praesenti correptione futurorum judicium timeant, et de caetero delinquere caveant. Quidam autem potestati daemonum addespecti ad solam perditionem traduntur. Nonnunquam diabolus adversus hominem justum aut tribulationes cordis illi exaggerat, aut dolores corporis suscitat. Hinc est quod Apostolus ait: « Datus est mihi stimulus carnis meae angelus Satanae, ut me colaphizet . » Saepe justi mentem variis vexationum dolo
Abbreviated transcription (Latin):
det̾ior castigatꝰ existat. cdicẽte salomoe. Noli argu̾e derisorẽ:
bescit. Hoĩes praue uiuentes. sic̃ de bonorũnde bonꝰ ꝓficit: ĩndi¬
lapsib gͣubantur ita de eoꝵ recte fcĩs: bõiq perseu̾antia cõfri

Expanded text:
deterior castigatus existat, dicente Salomone: Noli arguere derisorem,deterior castigatus existat, dicente Salomone: Noli arguere derisorem,bescit. 2. Homines prave viventes, sicut de bonorum lapsibus gratula
Abbreviated transcription (Latin):
qr similes fcĩ estis sepłcris dealbatis. que foris quidẽ
apparẽt hoĩb spetiosa: intꝰ u̾o plena st̃ ossib mortuoꝵ.
Ita ⁊ uos foris quidẽ apparetis hoĩb iusti: intus u̾o pleni estiͤ
auaritia ⁊ iniqͥtate. Duplicit᷑ dãpnant᷑ ypocͥte⁊ sĩne ꝓ occulta
iniqͥtate: siue ꝓ aꝑta simulatõe. Ex illo eĩ cõdẽpnãtur qͥd in¬
iqui st̃: ex isto. quia ostendũt qd̾ nõ st̃. Nõ semꝑ latẽt ẏppeͥbe
Nam ⁊ si in pͥncipio sui qͥdẽ nõ pateant: prius tam̃ quã uitae¬
oꝵ finiat᷑. ꝙͣ simulate uix̾int. detegunt᷑. omẽ eĩ sincerũ per¬
manet. slam q̃ simulata st̃.: cliutͣna eẽ n post̃. Nõ eoꝵ desꝑanda
est salus qui adhuc aliqͥd frenum sapiunt: dũ possint ⁊ ĩ oc¬
cultis ag̾e unde iustificent᷑. hii eĩ meliores st̃ ypocͥtis ÷ eo qd̾ ma¬
li st in aꝑto: et in occłto boni Ypocte u̾o in occulto mali sũt.
et boni se palã ostencdũt. ypocritã iustꝰ arguere ꝓhibet᷑: ne

Expanded text:
ris dealbatis, qui foris quidem apparent hominibus speciosa, intus vero sunt plena ossibus mortuorum , » ita et vos foris quidem apparetis hominibus justi, intus vero pleni estis avaritia et iniquitate. Dupliciter damnantur hypocritae, sive pro occulta iniquitate, sive pro aperta simulatione. Ex illo enim condemnantur quia iniqui sunt, ex isto quia ostendunt quod non sunt. Non semper latent hypocritae, quia etsi in principio sui quidem non patent, prius tamen quam vita eorum finiatur, quam simulate vixerint deteguntur. Omne enim sincerum permanet, sed quae simulata sunt, diuturna esse non possunt. Non eorum desperanda est salus, qui adhuc aliquid terrenum sapiunt, dum possint et in occultis agere unde justificentur. Hi meliores sunt hypocritis, eo quod mali sint in aperto, et in occulto boni. Hypocritae vero in occulto mali sunt, et bonos se palam ostendunt. 8. Hypocritam justus arguere prohibetur, ne
Abbreviated transcription (Latin):
om̃e sb̾lime uidet: ⁊ ip̃e ẽ rex suꝑ õs filioᷤ suꝑbie. Nulla ẽ uir¬
tꝰ q̃ nõ habeͣt cõtͣrium ĩuidie malũ. Sola misegcia caret ĩui¬
dia: qr nemo inuidet misero⁊ cui re u̾a nõ liuor obicit᷑: sed
sola miscd̾ia adhibet᷑. Multi ⁊ bonos imitari uolũt: et de
bonoꝵ ꝓfectib iuidie li. iore cõtabescunt. ox fit li nͨ uli

Expanded text:
 Nulla est virtus, quae non habeat contrarium invidiae malum. Sola miseria caret invidia, quia nemo invidet misero, cui revera non livor objicitur, sed sola misericordia adhibetur. Multi et bonos imitari nolunt, et de bonorum perfectibus invidiae livore contabescunt.
Abbreviated transcription (Latin):
plac̾e cogno̾cif hõ: et laudẽ ab hõĩb cõpare. Hanus ⁊ exrors
est animus: qui uult pleniꝰ famã appet̾e: et ad capiendã
t̃renam laudẽ. studiũ dare. Circũspice temetipm̃ hõ. nich
dext̾am: qui non sibi s dõ tͥbuit bõa q̃ agit. Neq ad siniᷤ¬
tram se uertit: qͥ de cliuina inlulgẽtia peccandi licẽtiã¬

Expanded text:
o placere, et laudem ab hominibus comparare. Vanus et erroris o placere, et laudem ab hominibus comparare. Vanus et erroris est animus plenus famam appetere, et ad capiendam terrenam laudem studium dare. Circumspice temetipsum, o homo! nat ad dexteram qui non sibi, sed Deo tribuit bona quae agit, neque ad sinistram se vertit qui de divina indulgentia peccandi lice
Abbreviated transcription (Latin):
unt: a gła suꝑna semetipõs absciclunt. Multis cõsilioꝵ
argumentis insicdiat᷑ cliabłs in acqͥrendo płima: qͥ ĩ pau¬
cis ⁊ modicis nou̾ant eẽ cõtenti. Opponit igit᷑ in eoꝵ m̃
nisq sufficiat ⁊ quatinus hiis blandimentis intẽtionẽ
bone deuotioĩs sb̾u̾tat: atq in f̾renis lucͥs deceptã m̃tem
reclucat. Multis argum̃tis insicdiat᷑ oliabłs hiis qͥ reñtiãt
scło: ut eius se iterũ amori sb̾st̾̃nant. Gr̃auiꝰ autẽ illos
in cõcupiscẽtiis scłi ferit: quos ꝑ renũtiationẽ ad mũdi
amorẽ recduxerit. Et maxime ꝑ cenodexiam subicit sibi
diabss monachũ: ut quẽ ꝑ scłi amorẽ retin̾e ñ potuit.
ab hũlitatis culmĩe sb̾trahat÷ et ꝑ suꝑbie tumorem:
sibi soditũ fatiat. Dei seruus semꝑ fallentis diabłi pͥ¬
pereat: esictaq bona amittat. q̃ recte agẽdo obtinue¬

Expanded text:
consiliorum consiliorum argumentis insidiatur eis diabolus in acquirendo plurima qui paucis et modicis voverant esse contenti. Opponit igitur in eorum nisque sufficiat, quatenus his blandimentis intentionem bonae devotionis subvertat, atque in terrenis lucs qui renuntiant saeculo, ut ejus se iterum amori substernant. Gravius autem illos in concupiscentiis saeculi ferit, quos post renuntiationem ad mundi amorem reduxerit. Et maxime per cenodoxiam subjicit sibi diabolus monachum, ut quem per saeculi amorem retinere non potuit, ab humilitatis culmine subtrahat, et per superbiae tumorem sibi subditum faciat. 9. Dei servus semper fallentis diaboli prpereat, cunctaque bona amittat quae recte agendo obtinue
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓinde obliuiscũtur uoti: qr capiũtur illecebris uaĩtatis.
Quecũq mẽs ꝓcellis mũdi huiꝰ inuolu̾is: lignũ escende
crucis. ut a mari. id ẽ a tẽpestate huiꝰ scłi lib̾eris. Nam nul¬
mutau̾it. Attrocit̃ eĩ in cliscussiõe diuini iuditii arguen¬
di st̃: qͥ qd̃ ꝓfessiõe spopõd̾ant. implere oꝑe cõtẽpserũt. Mi
rabilr̃ cõꝑat᷑ simłitudo a uoluptatibꝰ m̃cdi conanti redire
ad deũ. retinẽtibꝰ eũ cupiditatibꝰ scli÷ qͥ dormitãs exͣgere
conatur: ⁊ sopore sõni deprimit᷑. Ille eĩ ad boñ nouit redi¬
ix: et uoluptatũ fascibꝰ nõ sinsf. Iste mesi eligit uigilare.
s soporis torpore tenetur. A bono in det̾ius lapsos supra car¬
boues frigidos fier i nigriores: qr ꝑ torporẽ m̃tis ab igne cr¬
ritatis dei extincti st̃. et ꝑ m̃li appetitum a luce suꝑne illu¬
tentionẽ bone oꝑatõis metu extingũt iopie: nec ꝑmittũ¬
t᷑ infirma m̃te desid̾ata cõspic̾e. et cũ inclig̾e ĩ m̃do metu

Expanded text:
cuntur voti, quia capiuntur illecebris vanitatis. 2. Quaecunque mens procellis mundi hujus involveris, lignum conscende crucis, ut a mari, id est, tempestate hujus saeculi libereris. Nam nulmutaverit. Atrociter enim in discussione divini judicii arguendi sunt, qui, quod professione spoponderant, implere opere contempserunt. 4. Mirabiliter comparatur similitudo a voluptatibus mundi conanti redire ad Deum, retinentibus eum cupiditatibus saeculi, ei qui dormitans exsurgere conatur, et sopore somni deprimitur. Ille enim ad bonum novit redire, et voluptatum facibus non sinitur. Iste melius eligit vigilare, ed soporis torpore tenetur. 5. A bono in deterius lapsos supra carbones frigidos fieri nigriores, quia per torporem mentis ab igne charitatis Dei exstincti sunt, et, per mundi appetitum a luce supernae illutentionem bonae operationis metu exstinguunt inopiae, nec permittuntur infirma mente desiderata perficere; et cum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ eo qd̃ cõtẽpnat ab hoĩb laudẽ. Quibꝰdam cõcessum est
tantũdem bñ agͥe. ⁊ fructũ boĩ oꝑis nõ hẽre⁊ qd̃ ip̃i sibi au¬
ferunt: per studium huãne iactantie. Semꝑ suam aspitiãt
feditatẽ: qui uane głe fauores diligunt ⁊ et ꝑclidisse boñ
opus doleant: qd̃ ꝓ huãna ostẽtatõe fec̾unt. Amator uane
głe unde possit semꝑ laudari ag̾e ñ qͥescit: et sb̾ide illi ui¬
res pͣuas uanĩtatis appetitꝰ auget. Boni oꝑis ĩchoatõ ñ debet
citius palam ad hõĩmm cognitionẽ uenire: ne clũ bons in¬
choatõ huãnis oculis reserat᷑. a uͥrtute ꝑfectiõis inauescat
inceptio scĩtatis. Ante mat̾itatis eĩ tẽpus. messes florentes
cito peunt: germinac inutilia fiũt. Iututes sc̃õꝵ ꝑ ostẽ¬

Expanded text:
 eo quod contempserit ab hominibus laudem. Quibusdam concessum est tantum bene agere, et fructum boni operis non habere, quem ipsi sibi auferunt per studium humanae jactantiae. Semper suam aspiciant foeditatem qui vanae gloriae favores diligunt, et perdidisse bonum se opus doleant, quod pro humana ostentatione fecerunt. Amator vanae gloriae unde possit semper laudari agere non quiescit, et subinde illi vires vanitatis pravus appetitus auget. Boni operis inchoatio non debet palam citius ad hominum cognitionem venire, ne dum boni inchoatio humanis oculis reseratur, a virtute perfectionis inanescat coeptio sanctitatis. Ante maturitatis enim tempus messes florentes cito pereunt, semina quoque inutilia fiunt. Virtutes sanctorum per oste
Abbreviated transcription (Latin):
n̾e cupiũt mũdũ ⁊ mocũ mẽtis ad suꝑna reuocare⁊ ut ibi
se recolligãt unde deflixx̾unt: et inde se sb̾trahãt. ubr clic¬
psi st̃. Iusti qͥ reb honoribꝰq actiue blãdim̃tis reñtiãt: res¬
inde se ab om̃i t̾rena possessiõe mortificãt: ut dõ uiuam
Ideoq scłi huiꝰ blãcditias calcant: ut ualidiores ad uitã
illam de huius uite mortificatõe cõsurgant. Cũcta cͥcpe
tẽporalia: qͣsi herbe usrentes arescũt ⁊ transeũt. Idõc ꝓ
in eis stabilitatẽ nõ aspicit. Qui post renũtiationẽ mũdi
ad suꝑnã prĩam scĩs desid̾iis iuhiat: ab hac t̾rena intẽtiõe
qͣsi qͥbdã pemiis sb̾leuatꝰ erigit᷑ et in qͦ lapsus erat ꝑ ge¬
mitũ cõspicit: et ubi puen̾it. cũ gauclio magno ĩtẽait
si ad menioriam sui reu̾tat᷑. ꝓtinus ingemiscit. quãtũq
laboris sui difficultate cognoscit. Quid eĩ in hac uita la¬
boriosius ÷ quã t̾reuis desid̾iis estuare: Aut qͥd hic secͣius:

Expanded text:
 contemnere, et motum mentis ad superna revocare, ut ibi sese recolligant, unde fluxerunt, et inde se subtrahant, ubi dipersi sunt. 6. Justi, qui rebus honoribusque, ac vitae blandimentis renuntiant, proinde se ab omni terrena possessione mortificant, ut Deo vivant; ideoque saeculi hujus blanditias calcant, ut validiores ad vitam illam de hujus vitae mortificatione consurgant. Cuncta quippe temporalia, quasi herbae virentes, arescunt et transeunt; ideoque pro in eis stabilitatem non aspicit. 304 7. Qui post renuntiationem mundi ad supernam patriam sanctis desideriis inhiat, ab hac terrena intentione, quasi quibusdam pinnis, sublevatus erigitur, et in quo lapsus erat, per gemitum conspicioriam sui revertatur, protinus ingemiscit; quantunqueecidit, ex ipsa laboris sui difficultate cognoscit. Quid enim in hac vita laboriosius quam terrenis desideriis aestuare, aut quid hic securius,
Abbreviated transcription (Latin):
tͣras cecidit. Ĩdõ leuiatham id ẽ serpẽs de aquis. qr in huiꝰ
scłi mari uolubli u̾sat᷑ astutia. Auis uero ꝓpt̾ea noĩatur:
qr ꝑ suꝑbiam ad alta sustollit᷑. Et recte hiis tͥb uocabulis
noĩetur ex e. Quẽ eĩ decipit cliabłs ũde aĩal ẽ: tũc ꝑ car¬
nis luxͣiam tẽptat. Inde serpens ẽ: hoc ẽ cupiditatis ac nocẽ¬
cli malitia. Quẽ autem nec sic decipit: insicdiat᷑ unde auis
est: hoc ẽ ꝑ supbie ruinã. Indiq eĩ dolos p̾pait: qͦrisq ĩue¬
uiat uiam per quã incaritũ decipiat. Aliud ẽ intͣre ĩ m̃tẽ cuiꝰ

Expanded text:
terras cecidit; ideo Leviathan, id est serpens de aquis, dicitur, terras cecidit; ideo Leviathan, id est serpens de aquis, dicitur, saeculi mari volubili versatur astutia. Avis vero propterea nominatur, quia per superbiam ad alta sustollitur. Et recte his tribus vocabulis nominetur ex eo. Quem enim non decipit diabolus? Unde animal est, hocnis luxuriam, tentat unde serpens est, hoc est cupiditatis ac nocendi malitia; quem autem nec sic decipit, insidiatur ei unde avis est, hoc est superbiae ruina. Unde enim dolos praeparat, quousque inveniat viam, per
Abbreviated transcription (Latin):
diabls funclit. Ita sepe uncdiq captã ĩplicat m̃tẽ ut ex cicunq¬
ꝑte euade qͥsc tẽptaint: sine ꝑiculo exire nõ possit. Ueluti si iu¬
res hoc fac̾e: d̾ si fec̾is pecces sinõ fec̾is: reus ꝑsuris sis. In tã¬
to g mali cliscͥmine ut euadẽdi aditus pateat: minora potiꝰ
prius natͣam unꝰcuꝰq intẽdit : et inde se ad tẽptãs̃ applicat.
unde aptĩ hoĩem ad peccand̾ inspexit. Ex ea ꝑte cdiabllis
hoiẽs tẽptat: qua es ꝓ excrescẽte huõre facile inclinar⁊ ad¬
uitia cõspicit. It sed̾r humoris cõsꝑsionẽ: adhibeat ⁊ tẽp
partẽ mittit: nisi ubi impetũ eiꝰ intendit. Nullus culpani
nõ uexistimet. quam ex cõpassioẽ ꝓpria sustinet: sed quatũ
ualet. cõtͣ id qd̾ tolerat pugnet. Nam si cõpassioĩ ceclit᷑: tẽp¬
tationi uł uitio nequaquã resistitur. Idõ diabłs in sacris
eloquiis beemoth id ẽ animal clicit᷑: q̃r de celis lapsus ad

Expanded text:
abolus fundit, ita saepe undique captam implicant mentem, ut ex qua parte evadere quisque tentaverit, sine periculo exire non possit, veluti si jures hoc facere, quod si feceris, pecces; si non feceris, reus perjurii sis. In tanto ergo mali discrimine, ut evadendi aditus pateat, minora potiusprius naturam uniuscujusque intendit, et inde se applicat, unde aptum hominem ad peccandum inspexerit. 25. Ex ea parte diabolus homines tentat, qua eos per excrescentem huvitia conspicit, ut secundum humoris consparsionem adhibeat tentatipartem mittit, nisi ubi ejus impetum intendit. Nullus culpam non existimet, quam ex propria passione sustinet, sed quantum valet contra id quod tolerat pugnet. Nam si consparsioni ceditur, tentationi vel vitio nequaquam resistitur. Ideo diabolus in sacris eloquiis Vehemoth, id est animal, dicitur, quia de coelis lapsus ad
Abbreviated transcription (Latin):
irrogat penas : ut uerũ sit testiõium ꝓph̾e:
quia ip̃e ẽ destis ⁊ iudex. Miserere dñe misem ysidoro ĩ¬
ligua agenti ⁊ cligna patiẽti ⁊ assidue peccãti: et tua
flagella cotidie sustinẽti. Orlinata ẽ misertõ dĩ⁊ que
pͥus hic hoĩem ꝑ flagella a peccatis emẽdat: et postea
ab et̾no supplitio lib̾at. Electus eĩ dĩ doloribꝰ huiꝰ uite at¬
teritur: ut ꝑfectionẽ uite fute lucret᷑. Nec̃quã ds̃ delĩ¬
quẽti parcet ÷ qm̃ peccatorẽ aut flagello teꝑali ad purga¬
tõuẽ ferit: aut iuditio et̾no priniend̾ relĩquit. Aut ipse
⁊̃ se homo penitẽdo pugnit. qd̾ male admisit. elc ꝓuide ẽ:
ad ds̃ delinquiẽti nõ ꝑcet. Iusto tepalia flagela: ao et̾na
ꝓficiunt gaucdia. Ideoq ⁊ iustus in penis gaud̾e debet:
et ĩpius in ꝓsꝑitatib timere debet. Nec iusto neq repbo¬

Expanded text:
irrogat poenas; ut verum sit testimonium prophetae: Quia ipse est et testis et judex . Miserere, Domine, misero Isidoro, indigna agenti, et digna patienti, assidue peccanti, et tua flagella quotidie sustinenti. 2. Ordinata est miseratio Dei, quae prius hic hominem per flagella a peccatis emendat, et postea ab aeterno supplicio liberat. Electus enim Dei doloribus hujus vitae atteritur, ut perfectiora vitae futurae lucretur. 3. Nequaquam Deus delinquenti parcit; quoniam peccatorem aut flagello tetionem ferit, aut judicio aeterno puniendum relinquit, aut ipse in se homo poenitendo puniet quod male admisit: ac proinde est quod Deus delinquenti non parcet. Justo temporalia flagella ad aeterna proficiunt gaudia: ideoque et justus in poenis gaudere debet, et impius in prosperitatibus timere. Neque justo neq
Abbreviated transcription (Latin):
tes citi corrigũtur. Hoc qͥppe inlicãt in pauli oculis sqͣme
infidelitatis ⁊ q̃ clũ mutate st̃ ꝑ increpationẽ in oculoᷤ c̃ruis.
cõfestim resoluta ẽ caritia m̃tis. Est ꝑnitiosa sanitas: q̃ ad
ĩ obedientiã hoĩem ducit. Est ⁊ salubris ĩfirmitas: q̃ per di¬
uinã correptionẽ m̃tẽ a cluritia frãgit. Langor aĩe. id ẽ poc
catoꝵ infirmitas. ꝑnitiosa ẽ: de qͣ etiam apłs dicit. qs ĩfir¬
maturz et ego ñ infirmor : sã infirnitatẽ carnis utilem
quisq autẽ tũc leuius portat qd patit᷑ si sua cliscłerit ma¬
la ꝓ qͥb illi infert᷑ retͥoritõ iusta. Discat ñ inmare qͥ male
patit᷑: etiani si ignorat c̃ mala patiat᷑. Et ꝑ hoc iuste se pa¬
ti arbittur: ꝑ qd̾ ab illo iuclicat᷑ cui nũꝙͣ iniusta iucitia
st. ouui fiagella sustinet ⁊ cõtra deum ñiurunt: nstitiam iucliẽtiˢ

Expanded text:
icant in Pauli oculis squamae infidelitatis, quae dum mutatae sunt per increpationem in oculis carnis, confestim resoluta est duritia mentis . 7. Est perniciosa sanitas, quae ad inobedientiam hominem ducit. Est et salubris infirmitas, quae per divinam correptionem mentem airmitas perniciosa. De qua etiam Apostolus: « Quis infirmatur, et ego non uror , » Nam infirmitatem carnis utilem quisque autem tunc levius portat quod patitur, si sua discusserit mala pro quibus illi infertur retributio justa. Discat non murmurare qui mala patitur; etiamsi ignorat cur mala patiatur et per hoc juste se pati arbitretur per quod ab illo judicatur, cujus nunquam injusta judicia sunt. Qui flagella sustinet, et contra Deu
Abbreviated transcription (Latin):
ao dapnationẽ N isitatõ dei n semꝑ ⁊ bonĩ accipit᷑. n sere
ĩmali In uontim ei acppit᷑: si c ẽ ildꝰ uisita no ĩ saluti¬
ri tuo. In malũ u̾o. iuxta illd̾: in tẽꝑe uisitatõis tue peribũt.
Õnbꝰ ex carsis: infirmitates accidunt corꝑis : Id ẽ ex peccato.
et nõ pͥcare⁊ ne ꝑ uigorẽ salutis: illicitis sordidẽt᷑ cupicli¬
tatũ ⁊ luxͣie desid̾iis. Duritia q̃ m̃tẽ p̾mit nͨ sentit᷑. utilit̾
mutat᷑ in carne ut sentiat᷑: atq ĩtellecta em̃det᷑. sam citiuᷤ

Expanded text:
 semper in bonum accipitur, nec semper in malum. In bonum enim accipitur sicut: « Visita nos in salutri tuo : » in malum vero juxta illud: « In tempore visitationis suae peribunt . » Tribus ex causis infirmitates accidunt corporibus, id est ex peccato, et non peccare, ne per vigorem salutis illicitis sordidentur cupiditatum, et luxuriae desideriis. 6. Duritia, quae mentem premit, nec sentitur, utiliter mutatur in carne, ut
Abbreviated transcription (Latin):
dantia ẽ eprlaꝵ. ardẽtis cliuitis ẽ supplitium incẽclit ⁊ cuiꝰ
talita in iniferno int̾ ignes erat inopia: qͣrta hic fu̾at e
pła copra. In hoc eĩ scło esurire ⁊ sitire noluit: ꝓpt̾ea illuc
uat flamas sitiens stillam aq̃ q̃siuit nͦ m̾uit. Gonsidandes¬
ita ut cõminet᷑ clñs se hanc nõ relaxare iniquitatẽ: hiis qͥ eã
libent̃ ambiunt. Dicit eĩ ꝑ ysaiam. Ecre gaudiũ ⁊ letitia. ec¬
cide uituloᷤ ⁊ iugulare arietes: comed̾e carnes ⁊ bibe uinum¬
Si cdimittet᷑ insquitas ħ uobis doũ moriamini: dicit cdñs.
Sicut õs caruales cupiditates abstinẽtia resecant᷑: ita om̃s
aĩe uͥtutes edacitatis uitio destruũtur. Inde ẽ qd̃ pͥnceps co¬

Expanded text:
dantia est epularum, ardentis divitis intendat supplicium, cujus tanta in inferno inter ignes erat inopia, quanta hic epularum erat copia . In hoc enim saeculo esurire et sitire noluit, propterea illuc inter flammas sitiens stillam aquae quaesivit, nec acciperinatur Dominus se non hanc relaxare iniquitatem his qui eam libenter ambiunt. Dicit enim per Isaiam: « Ecce gaudium et laetitia occidere vitulos, et jugulare arietes, comedere carnes et bibesi dimittitur iniquitas haec vobis, donec moriamini . » Sicut omnes carnales cupiditates abstientia resecantur, ita omnes animae virtutes edacitatis vitio destruuntur, inde est quod et
Abbreviated transcription (Latin):
ailigit ds̃ corripit: flagellat autẽ omnẽ filiũ quẽ reci¬
prt. Halde ꝑnecessariũ ẽ iustũ in hac uita ⁊ uitiis tẽpta¬
r: et u̾berari flagello÷ ut cdũ uitiis płsat᷑. de u̾rtutib
nõ suꝑbiat. Dũ uͥo aut anĩni aut carnis dolore att̾it᷑.
a mĩcli amore retͣhat᷑. ẽ ẽp̃tari autẽ oportet iustũ. s tẽpta¬
tiõe plage: ñ tẽptatõe lixeĩe. Duri cĩioa suos electoꝰ ĩhac
uita ds̃ agit. It clum fortiorib flagelli stimulis ferunt᷑.
nulla oblectamẽta presentis uite delectent: s celestẽ prtam
iͥ certa reqͥes expectat᷑. indesinent᷑ desid̾ent. Electoꝰ uite stiꝰ

Expanded text:
at omnem filium quem recipit . » Valde necessarium est justum in hac vita vitiis tentari et verberari flagello, ut, dum vitiis pulsatur, de virtutibus non superbiat: dum vero aut animi aut carnis dolore atteritur, a mundi amore retrahatur. Tentari autem oportet justum, sed tentatione plagae, non tentatione luxuriae. Durius circa suos electos in hac vita Deus agit, ut, dum fortioribus flagelli stimulis feriuntur, nulla oblectamenta praesentis vitae delectent, sed coelestem patriam, ubi certa requies exspectatur, ind
Abbreviated transcription (Latin):
E
gen̾ant. e brietas autẽ. ꝑt̾bationẽ gignit mentiͤ.
fitrorẽ cordis. flãmã libidinis. Gbrietas itam̃tẽ alienat.
ut ieb i si nesciat. IInde eciam ⁊ malũ nõ sentit. cd pebui¬
ał o. aufere cor fornicatio ei sicut ait salomon. infare¬
at sapientẽ. Corietas sicut in loch: sensiis rationem
et ptiuat iIlnde ⁊ in ꝓu̾ibiis. Potẽtes inqͥt qui itacundi
S cisũ non bibant: ne cũ uiberisnt obliusscant᷑ sapi¬
entiam. Ulerisq laus ẽ. ⁊ młtũ bibere. et nõ mebria¬
des esti ad bidend̾ uinũ. et inri fortes ad miscendã

Expanded text:
e nerant. Ebrietas autem perturbationem gignit mentis, furorem cordis, flammam libidinis. Ebrietas ita mentem alienat, ut ipsa ubi sit nesciat, saepeque malo consentit, quod per ebrias auferunt cor . Fornicatio enim, sicut ait Salomon, infatuat sapientem. Ebrietas, sicut in Lot, sensum rationis captivat ; unde et in Proverbiis: Potentes, inquit, qui iracundi sunt vinum non bibant, ne, cum biberint, obliviscantur sapientiam . Plerisque laus est multum bibere, et non inebriates estis ad bibendum vinum, et
Abbreviated transcription (Latin):
petulantia: fides cũ ꝑfidia: castitas cũ luxͣia. õ dam sũt
sũme uͥrtutes. q̃ dam metdie. Fides. spes. ⁊ caritas: sũme¬
nium. castitas. seientia. sen tẽpales aiuitie: de qͥb scilcet
et bene opari possunus ⁊ miale. Quisqͥs ex det̾iori iam me¬
tutũ dona tribuit: quedam retrahit: ut dum mẽs de dei
qd̾ habet erigitur: ⁊ terũ de eo qdͥ nec̃ciuã hẽre cognoscs
hiũlietur. quisqͥs dono celestis gr̃e nisprratꝰ ad uirtutes en¬
gif̃: et si forte mod̾ antis dei manui aliqua adu̾sitate repim¬
tur. ne de acceptis uirturib attollat᷑ fiagi nõ debet: q et

Expanded text:
petulantia, fides cum perfidio, castitas cum luxuria. 7. Quaedam sunt petulantia, fides cum perfidio, castitas cum luxuria. 7. Quaedam sunt summae virtutes, quaedam vero mediae. Fides, spes et charitasnium, castitas, scientia sive temporales divitiae, de quibus scilicet et bene operari possumus et male. Paulus apostolus in tutum dona tribuit, quaedam retrahit, ut dum mens de hoc quod habet erigitur, iterum de hoc quod nequaquam habere cognoscitur humilietur. 10. Quisquis dono coelestis gratiae inspiratus ad virtutes erigitur, si forte moderantis Dei manu aliqua adversitate reprimitur, ne de acceptis virtutibus attollatur, frangi non debet, quia et
Abbreviated transcription (Latin):
illa arclua st. sandẽ el sudores ꝑptimur uit ad celĩ cõsten¬
derr ualeamus. Tadmos ad uirtutũ tendentes eulñ non
a sũmis uichoant sed a modicis. ut sensim ad altiora p¬
tingant ÷ ita ⁊ qui cdilabunt᷑ ad uitia. nõ statĩ a magni
ͥminib incipiunt: s amodicis ad suescunt: et sic in
maximis ꝓrirunt. Sicut paulatim hõ aminimis uici¬
is in maximis ꝓruit: ita a modicis untutib gͣdatĩ ad
ea q̃ st̃ excelsa contendit. qͥ autẽ mordinate iurtutes
cõpbehend̾e nitit᷑: cito periditat᷑. Hec est causa in rexna
tura: ut qͥcinq uelocit ad ꝓfectum tenclũt: sine lubi¬
o celerit᷑ finiant᷑. Si c̃ herbe que tanto festimus peiuit:
qͣpto celerius crescũt. Atu̾o cõtra arbores alta raclice fũ¬
date ita perclurant cduitius: qi gradatĩ ad ꝓfectũ uenis¬
unt. suchil ꝓdest admixto malo agere aliqͥd bonũ ⁊ s priu
a extirpenda st̃ in hoĩe: deinde inserende uirtutes. sam

Expanded text:
etimur ut ad coelum conscendere valeamus. 2. Quemadmodum ad virtutum tendentes culmen, non a summis inchoant, sed a modicis, ut sensim ad altiora pertingant, ita et qui dilabuntur ad vitia, non statim a magnis criminibus incipiunt, sed a modicis assuescunt, et sic in maximis proruunt. 3. Sicut paulatim homo a minimis vitiis in maximis proruit, ita a modicis virtutibus gradatim ad ea quae sunt excelsa contendit. 4. Qui autem inordinate virtutes comprehendere nititur, cito periclitatur. Haec est causa in rerum natura, ut quaecunque velociter ad profectum tendunt, sine dubio celeriter finiantur; sicut herbae, quae tanto festinius pereunt, quanto celerius crescunt. At vero contra arbores alta radice fundatae ideo perdurant diutius, quia gradatim ad profectum perveniunt. 5. Nihil prodest, admisto mala exstirpanda sunt in homine, deinde inserendae virtutes. Nam
Abbreviated transcription (Latin):
denisie & gauidiũ. Accidie foritudo. Auarme largiqs. du¬
pbie huĩlitas opponenda ẽ. Sicq single intuteo. nascẽta
cõtia se uitia reprimũt: ac cẽptationũ motꝰ u̾i tũte ql iuim
caritauis extingett libidiẽ abistinetia comat ssam qͣniun¬
corpus media frangitur: tanto mens ab illicito appetitu re¬
uorit᷑ Aulsus uim: tolerantia dimicat. Ira aritẽ: semet tisa
necat Sustinendo aute: patientia uictori am portat. E slrtie
merore: spes et̾ni gauclis suꝑat. Et qͣmt᷑tatam mẽs de ext̃i

Expanded text:
e gaudium, accidiae fortitudo, avaritiae largitas, superbiae humilitas opponenda est. Sicque singulae virtutes nascentia contra se vitia reprimunt, ac tentationum motus virtute divinae charitatis exstinguunt. Libidinem abstinentia domat. Nam quantucorpus inedia frangitur, tantum mens ab illicito appetitu revocatur. Adversus iram tolerantia dimicat. Ira autem semetipsam necat, sustinendo autem patientia victoriam portat. Tristitiae moerorem spes aeterni gaudii superat; et quem turbata mens de ext
Abbreviated transcription (Latin):
uet exemplis s deserit ÷ quia qͦs u̾bo eclificat: uita ⁊ mo¬
rib destruit. ypocrite simłatores clicũtur: qͥ iusti nõ
eẽ q̃runt. s tantũ uideri cupiũt. Hii mala aglit: ⁊ bõã
ꝓfitent᷑. Per ostẽtationẽ qͥ ipe boniꝰ apparẽt: ꝑ actionẽ
uero mali existunt. Omĩa possũt a simplicioꝰ uitia ꝓpecͣ¬
ri: simłatõ u̾o ⁊ ypoc̾sis nõ cõmittit᷑ nͥ a maᷝͤastutis ⁊ per
calliditatẽ ualentibꝰ uitia sb̃ spetie uirtutñ celare: et
nõ ueram scĩtatẽ obic̾e. Scĩ ñ solũ głam supͣ mocdũ su
ũ nõ appetũt: s etiam hoc ipm̃ uideri refugiũt qd̾ eẽ¬

Expanded text:
ificat, vita et moribus destruit. Hypocritae simulatores dicuntur, qui justi esse non quaerunt, sed tantum videri cupiunt. Hi mala agunt, et bona profitentur. Per ostentationem quippe boni apparent, per actionem vero mali existunt. Omnia possunt ex simplicibus vitia perpetrari, simulatio et hypocrisis non committitur, nisi a male astutis, per calliditatem valentibus vitia sub specie virtutum celare, et non veram sanctitatem objicere. Sancti non solum gloriam supra modum suum omnino non appetunt, sed etiam hoc ipsu
Abbreviated transcription (Latin):
ñ iceat: si adiecit in cdulcedine. qd̾ ad uolupruosam pe¬
net ⁊ ꝓcligam esfusionẽ. Ilam qͣntũ ẽ satis necessitati. e
lũ uino ĩebriantur hoĩes: sed etiam ex cet̾is potadi gen̾i¬
b q̃ uario modo cõfitiunt. Unde ⁊ nazareis qͥ se scĩfica¬
uant. a dnõ p̾ceptum ẽ uinũ ⁊ siceram nõ bibere. ¶teẜ¬

Expanded text:
 sed adjecit in dulcedinem, quod ad voluptuosam pertinet, et prodigam effusionem. Nam quantum satis est necessitati edoNon solum ex vino inebriantur homines, sed etiam ex caeteris potandi generibus, quae vario modo conficiuntur. Unde et Nazaraeis, qui se sanctificabant Domino praeceptum est vinum et siceram non bibere? ut
Abbreviated transcription (Latin):
dicanda st̃ bona: ne ex lat̾e iubxant᷑ mala. Sic laudandã
Et bona simma: ne despitiant᷑̃ iatima. Sic nutenda sũt
e gͣuis qͥdem p̾licatori labor est in cõmunis p̾dica¬
tionis uoce. ad occultos singłoꝵ motꝰ. caisasc uigila¬
ret et palesfrum more in cliu̾si lat̾is arte se u̾tere: młto
tam̃ acriori labore fatigat᷑ qͣndo uni ⁊ cõtriĩs uniis serus

Expanded text:
dicanda sunt bona, ne ex latere juventur et mala. Sic laudanda sunt bona summa, ne desperentur ultima. Sic nutrienda sunt Et gravis quidem praedicatori labor est, in communis praedicationis voce, ad occultos singulorum motus causasque vigilare, et palaestrarum more in diversi lateris arte se vertere; multo tamen acriori
Abbreviated transcription (Latin):
tũ. ⁊ ippus uͦ est. cuiꝰ qͥdem ĩgeniũ ad agnitõem u̾itatis
emicat: s tam̃ hoc carnalia oꝑa obscͤant. In lippis qͥipe
oculis pupille sane st̾. s humore defluenti ĩfirmãteᷤᷤ
palpebre grossescunt. Qͣꝵꝵ qi ĩ fusiõe crebro att̾itur: e¬
ẽ st̃ nõnulli qͦꝵ sensum carnalis uite oꝑatio
sautiat: qui uide recta sp̃tilit ꝑ ĩgeniũ pot̾ant.¬
s usi prauoꝵ actuũ caligant. Lippꝰ itaq est cuius sen¬
sum natura exacuit: s cõu̾satõis prauitas ꝯfũdit. Cui

Expanded text:
ctum . Lippus vero est cujus quidem ingenium ad cognitionem veritatis ctum . Lippus vero est cujus quidem ingenium ad cognitionem veritatis emicat, sed tamen hoc carnalia opera obscurant. In lippis quippe oculis pupillae sanae sunt, sed humore defluente infirmatae palpebrae grossescunt. Quae quia infusione crebro atteruntur, et nonnulli, quorum sensum carnalis vitae operatio sauciat quised usu pravorum actuum caligant. Lippus itaque est, cujus sensum natura exacuit, sed conversationis pravitas confundit. Cui
Abbreviated transcription (Latin):
cesse est ex̾centes. ex nimia sb̃tilitate fallũtur. Unde nͥ
qͦ sb̾dit᷑. Hel gͣndi ⁊ corto naso. Nasus ⁊ eñi gͣndis ⁊ tor¬
tus est: discretõis sb̾tilitas ĩmod̾ata. q̃ dũ plusquã
decet excreu̾it: actõnis sue rectitudiẽm ip̃a cõfundit.
Fracto autẽ pede uł manu est: qͥ uiam dñi ꝑg̾e omĩno
ñ ualet ÷ atci a bonis actib funditꝰ exsoruacat: qͣtims
hec ñ ut claudꝰ saltẽ cũ infirmitate teneat. s ab niis¬
oĩmodo aliemis existat. Gilbris u̾o est: quẽ frene solli¬
citudĩs pondꝰ deprimit. ne uniꝙͣ ad suꝑna respitiat: s
solis hiis q̃ in ĩfimis calcant᷑ intendat. Qr et si qͣndo a¬
liq̃d ex bono pr̃ie celestis audierit: ad hoc nimirũ ꝑu̾
sollicitudĩs cͣuum tenet. Ex hoꝵ qͥppe spetie: psalmista
hii st̃ audierũt u̾bum ⁊ et a sollicitudĩb ⁊ druitiis et
uoluptatib uite. euntes suffocant᷑: et nõ refu̾nt fr᷑¬

Expanded text:
cesse est exercentes, ex nimia subtilitate falluntur. Unde hic quoque subditur: Vel grandi et torto naso. Nasus enim grandis et tortus est discretionis subtilitas immoderata, quae dum plus quam decet excreverit, actionis suae rectitudinem ipsa confundit. Fracto autem pede vel manu est, qui viam Dei pergere omnino non valet, atque a bonis actibus funditur exsors vacat, quatenus haec non ut claudomni modo alienus existat. Gibbus vero est quem terrenae sollicitudinis pondus deprimit, ne unquam ad superna respiciat, sed solis his quae in infimis calcantur, intendat. Qui etsi quando aliquid ex bono patriae coelestis audierit, ad hoc nimirum pervsollicitudinis curvum tenet. Ex horum quippe specie Psalmista hi sunt, qui audiunt verbum et a sollicitudinibus et divitiis et voluptatibus vitae euntes suffocantur, et non referunt fru
Abbreviated transcription (Latin):
ignorat ⁊ qͥ p̾sentis uite tenebris p̾ssus. dũ uent᷑am lu¬
cẽ neqͣquã diligendo cõspicit: qͦ gressum oꝑis porriga
nescit. Hinc ⁊ enĩ ꝓphetante ana dr̃ Pedes scõꝵ suoꝵ
seruabit: et impii in tenebris cõticescent. Claudꝰ u̾o
est. qͥ qͥdem quo ꝑgere debeat aspicit: s ꝑ ĩfirmitatẽ
m̃tis uite uiam ꝑfecte nõ ualet ten̾e ꝙͣ uidet. Or ad
uͥtutis statũ dum fluxa cõsuetudo ñ erigit᷑: qͦ desid̾¬
ium ĩnitit᷑: illuc gressus oꝑis efficacit̾ nõ seqͥt᷑. Hinc¬

Expanded text:
s, dum venturam lucem nequaquam diligendo conspicit, quo gressum operis porrigat nescit. Hinc etenim, prophetante Anna, dicitur: Pedes sanctorum suorum servabit, et impii in tenebris conticescent . Claudus est, qui quidem quo pergere debeat aspicit, sed per infirmitatem mentis, vitae viam perfecte non valet tenere quam videt; quia ad virtutis statum dum fluxa consuetudine non erigitur, quo per desiderium innititur, illuc gressus operis efficaciter non sequun
Abbreviated transcription (Latin):
t: qͥ ꝑ pietatis uisc̾a citius ad ignoscend̾ fledit᷑: s mi¬
qͣn plusꝙͣ deceat ignoscens ab arce rectitudiuis incli-¬
pͥa deplarat ÷ qui ex affectu cordis aliene ĩfirmitati cõ¬
patit᷑: sicq ĩ bõĩs ꝓximi sicut in sinis ꝓfectib lotat᷑. qͥ
ita se imicabilẽ cet̾is in cũctis q̃agit insinuat: ut in¬
t̾ eos nõ hẽat qd̾ saltẽ de tͣnsactis erubescat ⁊ qͥ sic sta¬
det uiuere: ut ꝓximoꝵ qͦ corda arentia doctne. ualeat
fluentis irrigare. Q orõnis usu ⁊ exꝑim̃to iã diticiti:
qd̾ obtiñe a dño q̃ poposc̾it possit ⁊ cus ꝑ effectꝰ neceq
iñ qͣsi spetialr̃ dr᷑: adhuc loquente te dicã ecce adsum.
Si eĩ fortasse qͥs ueniat ut ꝑ se ad ĩt̾cedend̾ nos apud
potentẽ quẽpiam uirũ qͥ sibi iratꝰ. nob̃ uͦ est ĩ cognitꝰ
ducat: ꝓtimis respondemꝰ. Ad int̾cedend̾ ueĩre ñ posfu¬

Expanded text:
tur; qui per pietatis viscera citius ad ignoscendum flectitur, sed nutur; qui per pietatis viscera citius ad ignoscendum flectitur, sed nunquam plusquam deceat ignoscens, ab arce rectitudinis incliis ut propria deplorat; qui ex affectu cordis alienae infirmitati compatitur: sicque in bonis proximi, sicut in suis profectibus laetatur; qui ita se imitabilem caeteris in cunctis, quae agit insinuat, ut interius non habeat quod saltem de transactis erubescat, qui sic studet vivere ut proximorum quoque corda arentia doctrinae valeat fluentis irrigare; qui orationis usu et experimento jam didicit quod obtinere a Domino quae poposcerit, possit, cui per effectus vocem jam quasi specialiter dicitur: Adhuc loquente te, dicam, Ecce adsum . Si enim fortasse quis veniat, ut pro se ad intercedendum nos apud potentem quempiam virum, qui sibi iratus, nobis vero est incognitus, ducat, protinus respondemus: Ad intercedend
Abbreviated transcription (Latin):
ut uͥtutib pollens coactus ad regim̃ ueĩat ⁊ uͥtutib
uacuus nͨ coactus accedat: Ille si oĩno renitit᷑ caueat
ilenti torporis abscond̾e. At cõtra iste cũ regim̃ appetit.
attendat ne ꝑ exemplũ praui oꝑis phariseoꝵ more ad
ĩgressum regni tendentib obstaculũ fiat ⁊ qͥ iuxta n¬
magri uocẽ. nec ip̃i intrant: nec alios int᷑ie ꝑmittunt.
Cui cõsid̾and̃ qͦ est. qi cũ causam ppłi electus p̾sul sus¬
cipit: quasi ad egrũ medicꝰ accedit. Si gͦ adhuc eius
in opere passiones uiuũt ⁊ qua p̾sumptõne ꝑcussum
mederi ꝓperat qui in fatie uulnus portat: Capłm .x.
trahi: qͥ cunctis carnis passioĩb moriens iam spũalr̃
uiuit⁊ qui ꝓspa mũdi postposuit. qͥ nulla adu̾sa perti¬
mescit: qui sola int̾na desid̾at. cuiꝰ intentõni bñ ꝯgru
repugnat. Q ad aliena cupienda nõ ducit᷑. s ꝓpͥa largi¬

Expanded text:
ut virtutibus pollens coactus ad regimen veniat, virtutibus ut virtutibus pollens coactus ad regimen veniat, virtutibus vacuus nec coactus accedat? Ille si omnino renititur, caveat lenti torporis abscondere. At contra, iste cum regimen appetit, attendat ne per exemplum pravi operis, Pharisaeorum more, ad ingressum regni tendentibus obstaculum fiat: qui juxta Magistri vocem nec ipsi intrant, nec alios intrare permittunt. Cui considerandum quoque est, quia cum causam populi electus praesul suscipit, quasi ad aegrum medicus accedit. Si ergo adhuc in us opere passiones vivunt, qua praesumptione percussum mederi properat, qui in facie vulnus portat? CAPUT X. Qtrahi, qui cunctis carnis passionibus moriens jam spiritaliter vivit, qui prospera mundi postposuit, qui nulla adversa pertimescit, qui sola interna desiderat. Cujus intentioni bene congrurepugnat, qui ad aliena cupienda non ducitur, sed propria largi
Abbreviated transcription (Latin):
qquã ualet ĩ culmine huilitatẽ cdisce: qͥui ĩ ins po¬
situs nõ desiit suꝑbire. Nec scit laudẽ cũ suppetit fu¬
gere: qui ad hanc didicit cum deesset anhelare. Ne¬
quaqͣm uinc̾e auaritiam potest: qñ ad multoꝵ fustẽ¬
tatõnem tendit is cui suffic̾e ꝓpria nͭ soli potuerũt.
Ex ante acta gͦ uita se qͥsq inueniat: ne ĩ appetitu cul¬
minis ymago cogitatõnis illudat. Quãnis płmq
ĩ occupatõne regiminis ip̃e qͦ bõĩ oꝑis usus ꝑditir:
qͥ iu tranqͥllitate tenebat᷑ ⁊ qr qͥeto mari recte nauim
let ĩperitꝰ dirigit: tͤbatis autem tẽpestatis fluctibus.
etiam se ꝑitꝰ nauta cõfundit. Qͥd nãq potestas cłmi¬
inis nͥ tẽpestas m̃tis÷ in qͣ cogitatõnum semꝑ ꝓcellis
nauis cordis qͣtitur: huc illucq incessant̃ ĩpellitͣzut
ꝑ repentinos excessus oris ⁊ oꝑis quasi ꝑ obuiantia sa¬
ra frangat᷑. Int̾ hec itaq qͥd seq̃ndũ est qͥd tenend̾. nͥ

Expanded text:
am valet in culmine humilitatem discere, qui in imis positus non desiit superbire. Nescit laudem cum suppetit, fugere, qui ad hanc didicit, cum deesset, anhelare. Nequaquam vincere avaritiam potest, quando ad multorum sustentationem tendit is cui sufficere propria nec soli potuerunt. Ex ante acta ergo vita se quisque inveniat, ne in appetitu se culminis imago cogitationis illudat. Plerumque in occupatione regiminis, ipse quoque boni operis usus perditur, qui in tranquillitate tenebatur: quia quieto mari recte navem et imperitus nauta dirigit, turbato autem tempestatum fluctibus etiam peritus se nauta confundit. Quid est potestas culminis, nisi tempestas mentis, in qua dum cogitationum semper procellis navis cordis quatitur, huc illucque incessanter impellitur, ut per repentinos excessus oris et operis, quasi per obviantia saxa frangatur. Inter haec itaque quid sequendum est, quid tenendum, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
de. Que si in paruis nõ cõpescit᷑: nimirũ sine m̃sura
dilatat. Iinpetigo qͥppe sine dolore corꝰ occupat etabs¬
q occupati tedio excrescens. m̃broꝵ decorẽ fedat: qr ⁊
auaritia capti animũ obdũ qͣsi delectat exulc̾at: dũ
adipiscenda q̃q cogitatõi obicit: ad inimititias accẽ¬
dit. Et dolorem ĩ uiln̾e ñ facit: qr estuanti aĩo ex cl̾¬
tat. parilo attestante qͥ ait. Radix oĩum maloꝵ cupi¬
ditas. Pond̾osus u̾o est. qͥ tͣpitudinẽ ñ ex̾cet oꝑe: s ta
ñ ab hac cogitatõe cõtinua sine mod̾atõe gͣuat᷑ in m̃¬
te. Qui nequaꝙ qͥdem usq ad opꝰ nefarium rapitur:
s eiꝰ animus uoluptate luxurie sine ullo repugnatõ¬
nis stimulo delectatur. Hitiũ qͥppe ẽ põd̾is: cũ humor uiꝰ¬

Expanded text:
e, quae si in parvis non compescitur, nimirum sine mensura dilatatur. Impetigo quippe sine dolore corpus occupat, et absque occupati taedio excrescens membrorum decorem foedat, quia et avaritia capti animum dum quasi delectat exulcerat, dum adipiscenda quaeque cogitationi objicit, ad inimicitias accendit et dolorem in vulnere non facit, quia aestuanti animo ex cultat, Paulo attestante qui ait: Radix omnium malorum est cupiditas n ab hac cogitatione continua sine moderamine gravatur in mente; qui nequaquam quidem usque ad opus nefarium rapitur, sed ejus animus voluptate luxuriae sine ullo repugnationis obstaculo delectatur. Vitium quippe est pond
Abbreviated transcription (Latin):
in oculo. qͥu̾itatis lucẽ uid̾e ñ sinit᷑: qr arirgantia sa¬
pientie seu iustitie cecatur. Pupilla nãq oculi nigͣ
uidet: albuginẽ tolerans nichil uidet ⁊ qi uidelz sens
huane cogitatõnis si stultũ se ⁊ pcc̃orem intelligit: cogi
tatõuem intime claritatis app̾hendit. Si autẽ cando¬
rẽ sibi iustitie seu sapientie tͥbuit: aluce sr̃ne cognitõ¬

Expanded text:
in oculo, qui veritatis lucem videre non sinitur, quia arrogantia sapientiae seu justitiae caecatur. Pupilla namque oculi nigra videt, albuginem tolerans nihil videt, quia videlicet sensus humanae cogitationis, si stulitatis apprehendit. Si autem candorem sibi justitiae seu sapientiae tribuit, a luce se supernae cognitio
Abbreviated transcription (Latin):
plãgũt nec tam̃ deserũt: ut sollicitẽ cõsident. qr ita ple¬
rũq mali ĩutuit̾ cõpãgunt᷑ ad iustitiam: sic̃ plerumq
boni innoxie tẽptãtur ad culpam. Fit qͥppe mira exigonti¬
b m̾itis dispositionis int̾ne m̃sura. ut illi cls̃ de bono ali¬
qͥd agũt qd̾ tam̃ nõ ꝑfitiũt: suꝑbe ĩteripã q̃ etiã plenissĩme
ꝓpetrant mala cõfidant. Et isti dũ demalo tẽptant᷑ cui ne¬
quaꝙͣ cõsentiunt qͦ ꝑ infirmitatẽ titubãt: eo gressus cordiᷤ
ad iustitiam. ꝑ hũilitatẽ u̾ius figãt. Balaã qͥppe iustoꝵ ta¬
bernacła respitiens ait. moriatur aĩa mea morte nstoꝵ:¬
et fiant nouissima moa hoꝵ similia. Sed cũ cõpunctõ¬
nis tẽpus abscessit: cõtra coꝵ uitam quib se similem
fieri moriendo poposcerat: cõfiliũ prebuit. Et cũ occasi¬
oriẽ de auaritia repperit: ilico oblitus est qͥcqͥtl sibi deĩ¬

Expanded text:
t, ut sollicite considerent quia ita plerumque mali inutiliter compunguntur ad justitiam, sicut plerumque boni innoxie tentantur ad culpam. Fit quippe mira exigentibus meritis dispositionis internae mensura, ut et illi dum de bono aliquid agunt, quod tamen non perficiunt, superbe inter ipsa quae etiam plenissime perpetrant mala confidant; et isti dum de malo tentantur, cui nequaquam consentiunt, quo per infirmitatem titubant, eo gressus cordis ad justitiam per humilitatem verius figant. Balaam quippe, justorum tabernacula respiciens, ait: Moriatur anima mea morte justoet fiant novissima mea horum similia . Sed cum compunctionis tempus abscessit, contra eorum vitam, quibus se similem fieri etiam moriendo poposcerat, consilium praebuit; et cum occasionem de avaritia reperit, illico oblitus est quidquid sibi de in
Abbreviated transcription (Latin):
ĩꝓbitate cõtẽꝑnitur: quãto ⁊ cõtẽptꝰ adhuc uocare
nõ declignat᷑. Atcõtra animonẽdi st̃ peccata carnis
ignorantes: ut tãto sollicitius p̾cipitem ruinã me¬
tuant: quãto altꝰi stant. Ammonẽdi st̃ ut nou̾int.
qr quo magis loco p̾minẽtr cõsistunt: eo crebriori¬
b sagittis insidiatoris ĩpetũtur ⁊ qͥ tãto auidentius
solet erigi: qͣnto se robustius cõspicit iĩci⁊ tãtõq in¬
tosabilius declignat᷑ uinci: qͣnto cõtra se uidet ꝑinte¬
gra infirme carnis castra pugnari. Ammonẽdi sũt
ut ĩcessant pͥmia suscipiant: et libẽter ꝓcindubio tẽp¬
tatõnum qͣs cosant labores calcãt. Si eĩ adcẽdat᷑ felici¬
tas q̃ sine tͣnsitu attingit᷑: leue fit qd̾ t̾nseñdo labora¬

Expanded text:
emnitur, quanto et contemptus adhuc vocare non dedignatur. At contra admonendi sunt peccata carnis ignorantes, ut tanto sollicitius praecipitem ruinam metuant, quanto altius stant. Admonendi sunt, ut noverint, quia quo magis loco prominenti consistunt, eo crebrioribus sagittis insidiatoris impetuntur. Qui tanto ardentius solet erigi, quanto robustius se conspicit vinci; tantoque intolerabilius dedignatur vinci, quanto contra se videt per integra infirmae carnis castra pugnari. Admonendi sunt ut incessanter praemia suscipiant, et libenter proculdubio tentationum quas tolerant labores calcabunt. Si enim attendatur felicitas quae sine transitu attingitur, leve fit quod transeundo labora
Abbreviated transcription (Latin):
Quocõtia recte beati uiri expͥssione ꝑ ꝓphetã clicit᷑. Et in
cathedra pestilentie nõ sedit. Cathedra quippe iudicis esse.
et ex ratione mala disceruere: et tam̃ ex deliberatõ

Expanded text:
Quo contra recte beati viri expressione per prophetam dicitur, et in Quo contra recte beati viri expressione per prophetam dicitur, et in cathedra pestilentiae non sedit . Cathedra quippe judicis esse et ex ratione mala, discernere, et tamen ex deliberat