comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tis ut iam xͥ sentiret aduentum: qui nec¬
ille ignis qui recens elapsus e celo. ꝑos ga¬
b̾elis in aurem intrauerat uirginis et ma
donec suꝑ candelabrum poneretur. et luce¬
ret omnib qui erant in domo domini. I¬
loenim enim in temꝑore solum adhuc illu¬
cere matri: magnum ei pretatis sacramen¬
tum reuelans. ip̃o motu noue exultationis.
unde hoc nͥi inquit ut ueniat mater dñi
mei adme: Quis enim tibi indicauit ma¬
trem domini mulier scã: unde me nostis
lit facta ẽ inquit uox salutationis tue in au¬
rib meis: exultauit ingaudio irfans in utero
meo Ill uminauit ergo iam tunc modium sub
quo latebat. sed quem non latebat ardens lu¬
cerna sub modio: totum paulo post modum
nouis ill ustratura fulgorib: Ille inquit erat
lucerna ardens et lucens: Non ait lucens et
ardeus: quia iohannis ex feruore splendor. ñ
feruor ꝓ diit exsplendore: Sũt enĩ qui non eo
lucent qi feruent: s magis feruent ut luceãt:

Expanded text:
tis, ut jam Christi sentiret adventum, qui nectis, ut jam Christi sentiret adventum, qui necm novus ille ignis, qui recens elapsus e coelo, per os Gabrielis in aurem intraverat Virginis, rursudonec super candelabrum poneretur, et luceret omnibus qui erant in domo Domini. Illo enim in tempore solum adhuc potuit illucere matri, magnum ei pietatis sacramentum revelans ipso motu novae exsultationis. Unde mihi hoc, inquit, ut veniat mater Domini mei ad me? Quis enim tibi indicavit matrem Domini, mulier sancta? Unde me nosti? Ut facta est, inquit, vox salutationis tuae in auribus meis, exsultavit in gaudio infans in utero meo . 5. Illuminavit ergo jam tunc modium, sub quo latebat: sed quem non latebat ardens lucerna sub modio, totum paulo post mundum novis illustratura fulgoribus. Ille erat, inquit, lucerna ardens, et lucens. Non ait: Lucens, et ardens; quia Joannis ex fervore splendor, non fervor prodiit ex splendore. Sunt enim qui non eo lucent, quia fervent; sed magis fervent ut luceant:
Abbreviated transcription (Latin):
lucemus quidem ⁊ magnificamut ab hõĩ¬
nib. s mͥ ꝑ minimo ẽ ut ab humano iudi¬
cer die. Qui enim iudicat me dñs ẽ: qui
ita: Ignem inqͥt ueni mitte interram⁊ qͥd
uolo nisi ut ardearc̃ hic nempe ꝯmune
mandatũ. hoc ẽ qd̃ exigitur ab umiuersis:
nec ulla si deesse contig̾̃it admittit᷑ excusa¬
tio. seterum singulariter apłis et apostoliciᷤ¬
uiris uiris dicitut: bexat lux uestra corã
hominib. nimir̃ tanqͣm accensis. ⁊ uebem̃¬
ter accensis: quib non timebatur a flatu
quolib aut impulsione uentoꝵ. Dictum ẽ
⁊ iohanni. s illi in aure aucdiart: ioh̾es ĩ
sꝑitu tanqͣm angelus erudit᷑. Nimit̃ tan¬
to ꝓpinquior deo. qͣnto uox uerbo uicma: sͦ
milla alia uoce media quod foris sonit o¬
porteat iutimari: Neq enim Ioħera p̾dica¬
tio s inspiratio docuit: quẽ repleuit sꝑitus
in utero mat̾s sue: Nere ardens et uehent̾
accensus. quem sic p̃ocupauit clãma celes¬

Expanded text:
lucemus quidem, et magnificamur ab homilucemus quidem, et magnificamur ab hominibus; sed mihi pro minimo est, ut ab humano judicer die. Qui enim judicat me, Dominus 984 ita. Ignem, inquit, veni mittere in terram; et quid volo nisi ut accendatur? Hoc nempe commune mandatum, hoc est quod exigitur ab universis; nec ulla, si deesse contigerit, admittitur excusatio. 4. Caeterum singulariter apostolis et apostolicis viris dicitur: Luceat lux vestra coram hominibus : nimirum tanquam accensis, et vehementer accensis, et quibus non timeatur a flatu quolibet aut impulsione ventorum. Dictum est et Joanni; sed illi in aure audiunt; Joannes in spiritu tanquam angelus eruditur. Nimirum tanto propinquior Deo, quanto vox Verbo vicina, cui nulla voce alia media quod foris sonet oporteat intimari. Neque enim Joannem praedicatio, sed inspiratio docuit quem replevit Spiritus in utero matris suae. Vere ardens et vehementer accensus, quem sic praeoccupavit flamma coeles
Abbreviated transcription (Latin):
magnus ẽ enĩ cui phibet᷑. sed maior ip̃e est qͥ
ꝑhibet: Ille inquit erat lucerna ardens ⁊
lucens Est enim tantum lucere uanum:
tantum ardere prauum: ardere et lucere ꝑ¬
fectum: Audi quid dicat scͥptura: Sapi¬
ens ꝑmanet ut sol: stultus autẽ ut lu¬
na mutatur. Quia eñ splendet luna si¬
ne feruore. mͦ plena. mͦ exigua mͦ nilla
meod̾ ꝑmanet statu: s crescit. deficit. ex¬
tenuatur. ad incħ̾at᷑. penit᷑ non comparet
Sit su. qui ꝯscientias suas in alienis labiis
posuerunt. mͦ magni. mͦ ꝑuui sunt. mo¬
do mili. scd̾m qdᵈ ad ulantum lingiio uł
uituperare placuerit. uel laudare: At
u̾o solis splendor igneus est: et cum feruet
acrius etiam oculis lucidior exhibetur. Sie
sapientis ardoi internꝰ forilucet. ⁊ si non ei
datur utrumq curat semꝑ ardere magis:
ut pater suus qui uidet in abscondito red¬
dat ei. Ue nob̾ fratres si lux tm̃ erimꝰ. Nam

Expanded text:
magnus enim est cui perhibetur, sed major est ipse qui magnus enim est cui perhibetur, sed major est ipse qui perhibet. Ille, inquit, erat lucerna ardens, et lucens. Est enim tantum lucere vanum, tantum ardere parum: ardere et lucere perfectum. Audi quid dicat Scriptura: Sapiens permanet ut sol, stultus autem ut luna mutatur . Quia enim splendet luna sine fervore; modo plena, modo exigua, modo nulla am in eodem permanet statu, sed crescit, deficit, extenuatur, annihilatur, et penitus non comparet. Sic qui conscientias suas in alienis labiis posuerunt, modo magni, modo parvi sunt, modo nulli, secundum quod adulantium linguis vel vituperare placuerit, vel laudare. At vero solis splendor igneus est, et cum fervet acrius, etiam oculis lucidior exhibetur. Sic sapientis ardor internus foris lucet: et si non ei datur utrumque, curat semper ardere magis, ut Pater suus qui videt in abscondito, reddat ei. Vae nobis, fratres, si luxerimus tantum. Nam
Abbreviated transcription (Latin):
licet non possit a corꝑe seꝑari. Beniq et ip̃e
ait. ubi duo uł tres cong̾gati fu̾int in no¬
ducits oculos ẽ Nũ ad nidenilum ⁊ non
magis ad audiendum conuienistis: Domi¬
nus deus aꝑuit mͥ aurem ait ꝓpħa aurẽ
meam aperuit ut auiliam quid loquat᷑.
non oculum ut ut uideam uultum eius
illuminauit. Aut certe suam mͥ aꝑuit
aurem: non faciem reuelauit: Post ꝑietẽ
stat. audit et auditur: s nec dum apparet.
Audit orartes: erisdit audientes: An expi¬
mentum queritis eius qui in me loquit᷑
xp̃ce Ego inquit qui loquor iusticiam:
Quiꝰ ni loquatur ore. qd̾ ip̃e plasmauit: Qd¬
ni suo utatur ut libet artifex instrumento:
Non tm̃ aures eoꝵ s et labia mea. nonꝓꝑ¬
habebo. aꝑi domine: ego enim labia mea ñ
⁊ suidos facis audire.⁊ mutos loqui: De eod̾.¬
udite srgo frẽs. qd̾ de ioħ̾e loqͣtur
cuius sollempnis hodie natiuitas
celebratur. Ille inquit erat lucerna ardens
et lucens. Magnum testimonium frẽs mei.

Expanded text:
it caput a corpore separari. Denique et ipse ait: Ubi duo vel tres congregati fuerint in noducitis oculos? Num ad videndum, et non magis ad audiendum convenistis? Dominus Deus aperuit mihi aurem, ait propheta . Aurem meam aperuit, ut audiam quid loquatur: non oculum; ut videam vultum ejus, illuminavit. Aut certe suam mihi aperuit aurem, non faciem revelavit. Post parietem stat, audit, et auditur: sed necdum apparet. Audit orantes, erudit audientes. An experimentum ejus quaeritis, qui in me loquitur Christus? Ego, inquit, qui loquor justitiam . Quidni loquatur ore, quod ipse plasmavit? Quidni suo utatur, ut libet, artifex instrumento? Non tantum aures eorum, sed et labia mea aperi, Domine: ego enim labia mea nonet surdos facis audire, et mutos loqui. 3. Audite ergo, fratres, quid de Joanne loquatur, cujus solemnis hodie nativitas celebratur. Ille, inquit, erat lucerna ardens, et lucens . Magnum testimonium, fratres mei:
Abbreviated transcription (Latin):
se fuerant osculate: Ex hoc sane dilet¬
tissimi feruentiore nobis zelo sectanda
iusticia ẽ. siquidem iusticia et pax os¬
culate sunt. et indissolubile amiciciaꝵ
imere fedus: ut quicumq testimomũ
iusticie secum tulerit. ylari uiatu iam
et amplexib letis excipiatur a pace: in id¬
pp̃m dormiens et reqͥescens¬

Expanded text:
se fuerant osculatae? Ex hoc sane, dilecse fuerant osculatae? Ex hoc sane, dilectissimi, ferventiore nobis zelo sectanda justitia est; siquidem justitia et pax osculatae sunt, et indissolubile amicitiarum iniere foedus: ut cuicunque testimonium justitiae secum tulerit, hilari vultu jam et amplexibus laetis excipiatur a pace, in idipsum jam dormiens et requiescens
Abbreviated transcription (Latin):
Porro uenturum regem misccłia et ueri¬
tas p̾uen̾unt. sicut scͥptum ẽ. Misericordia
et ueritas peecedent p̃cedent faciem tuã
Iusticia thronum p̃pat scd̾m illud: uisticia
et iudicium p̾patio sedis tue: Pax cum re¬
ge uenit. ut ꝓpha sidelis inueniretur qͥ
dixerat: pax erit interra nr̃a cum uen̾it
Inde ẽ quod nato domino. angeloꝵ cho¬
rus cauebat: par in terra hominib bõ¬
ne uoluntatis: S tunc iusticia et pax
osculate sunt: que non modice uidebã¬
tur. hactenus dissibere. pͥor enim si qͣ
erat ex lege iusticia. ñ osculum s aculeum
magis habebat: urgens mag̃ timore qmͣ
ꝓuocans dilectione: S nec habuit illa re¬
conciliationem. sicut habet ninc que ex
fide ẽẽ noscitur iusticia: Alioqͥn quid erat
quod nec abraham. nec moyses. nec cet̾i
iusti temꝑis illius in obitu suo. pacem
illam beatitudinis eterne. apphendere.
aut regnum pacis pot̾ant introire: nisi
quod miime ad huc iuslicia et pax se¬

Expanded text:
Porro venturum regem misericordia et veriPorro venturum regem misericordia et veritas praevenerunt, sicut scriptum est: Misericordia et veritas praecedent faciem tuam. Justitia thronum praeparat, secundum illud: Justitia et judicium praeparatio sedis tuae . Pax cum rege venit, ut propheta fidelis inveniretur qui dixerat: Pax erit in terra nostra cum venerit. Inde est quod nato Domino angelorum chorus canebat: Pax in terra hominibus bonae voluntatis . Sed et tunc justitia et pax osculatae sunt, quae non modice videbantur hactenus dissidere. Prior enim, si qua erat ex lege justitia, non osculum, sed aculeum magis habebat, urgens magis timore quam provocans dilectione. Sed nec habuit illa reconciliationem, sicut habet nunc quae ex fide noscitur esse justitia. Alioquin quid erat quod nec Abraham, nec Moyses, nec caeteri justi temporis illius, in obitu suo pacem illam beatitudinis aeternae apprehendere, aut regnum pacis poterant introire, nisi quod minime adhuc justitia et pax se
Abbreviated transcription (Latin):
tatem. minorem inuenit caritatem: sumiꝵ¬
alii hec uictoria debebat᷑ quo maiorem nemo¬
caritatem haberet. ut aĩam suam ponẽt
peo seruis imitilib et in dignis: Nam
et si ip̃e iam ñ dicit nos seruos: hoc ipm̃
inmense dilectionis ẽ ⁊ eximie dignatio¬
nis Nos autem ⁊ si omnia que precepta
sunt nobis faceremise quid aliud dic̃e
deberemus. nisi quia serui initiles sumu̾s
Sedquiꝰ eum suꝑ hoc comienire p̃sumeret:
Redeunt ad constinitam diem ueritas et
miscõia: eupie pl̃imum. nõ inuento qode¬
so abant. sum uers serisum par conso¬
lans eas. uos inquit neseitis quicqm neꝙ
cogitatis: non est inquit qui faciat bo¬
num. hoc non est usq ab unum. Qui cõ¬
silium dedit: ferat auxilium. Intellexit
rex quid loqueretur. ⁊ ait: Penitet me fe¬
cisse hominemz Pena inquit me tenet:
michi mͥ imcumbit sustine penam: pe¬
nitentiam agere pro homine quem creauiz
ce rex tuus fẽstinauit ille: et ait: Auorna
thalamum tuum syon: et suscipe regem:

Expanded text:
tatem, minorem tamen invenit charitatem. Nimirum haec victoria alii debebatur, quo majorem charitatem nemo haberet, ut animam suam poneret pro servis inutilibus et indignis. Nam etsi ipse jam non dicit nos servos, hoc ipsum immensae dilectionis est, et eximiae dignationis. Nos autem etsi omnia quae praecepta sunt nobis faceremus, quid aliud dicere deberemus, nisi quod servi inutiles sumus? Sed quis eum super hoc convenire praesumeret? Redeunt ad constitutam diem veritas et misericordia, anxiae plurimum, non invento quod desiderabant. 14. Tunc vero seorsum pax consolans eas: Vos, inquit, nescitis quidquam, nec cogitatis. Non est qui faciat bonum hoc, non est usque ad unum. Qui consilium dedit, ferat auxilium. Intellexit rex quid loqueretur, et ait: Poenitet me fecisse hominem . Poena, inquit, me tenet, mihi incumbit sustinere poenam, poenitentiam agere pro homine quem creavi. ce rex tuus venit . Festinavit ille, et ait: Adorna thalamum tuum, Sion, et suscipe regem.
Abbreviated transcription (Latin):
caritas fortis. ut mors. smo et fortior mortez
si fortis illuis intraũit atͥcum alligabit
eum. diripiet utiq uasa eius. s̃ ipso tnͣsi¬
tu suo ponet ꝓfundum maris uiam. ut
transeant liberati: Bonus uisus s̃ sermo.
mori uelit non ex debito. s ex uoluntate
non ex malo meritoz s ex beneplactto suo:
Circuit ueritas orbem terre: et nemo nũ¬
dus a sorde. nec inftiis cuiꝰ est unius diei
uita suꝑ terram. S et misciłia celumꝙ

Expanded text:
charitas fortis ut mors, imo et fortior morte, charitas fortis ut mors, imo et fortior morte, si fortis illius intraverit atrium, alligabit eum, et diripiet utique vasa ejus, sed et ipso transitu suo ponet profundum maris viam, ut transeant liberati. 13. Bonus visus est sermo, mori velit non ex debito, sed ex voluntate; non ex malo merito, sed ex beneplacito suo? Circuit Veritas orbem terrae; et nemo mundus a sorde, nec infans, cujus est unius diei vita super terram . Sed et Misericordia coelum
Abbreviated transcription (Latin):
ritum uerbum patris. ne sermo uiuns et
efficax. qualibet occõne eu acuaretur: ꝑci¬
te queso ait pax. ꝑcite uerbis huimͦi non
nos talis altercatio decet. uͥtutũ est in ho¬
nesta contentio: Porrro iuroex inclinans
se. digito scribebat in terra. Erant uerba
scͥpture que pax ip̃a legit in autrib om̃i¬
um. ea siqͥdem ꝓpius assroebat: Het dic̃ pe¬
⁊ habet utraq qd̃ perit Obstupuere om̃s
in uerbo sapientie: et forma compositionis
ꝑiter atq iubicii: Siqͥdem manifestum
fuit: nullam eis querimoniãm occõnem re¬
linqui: si qͥdem fieri posset quod utraꝙ
Mors crubelissima et amarissima est. morꝰ
terribilis ⁊ in ipõ horenda aupitu: bona
fieri quanam pot̾it rõne: At ille: Ehors
S quom fiet istud: fieri ait potest. si
ex caritate moriatur quis: utiꝙ qui nich
debeat morti. Neq enira detinẽ potĩt mors
solueturq chaos magnum. quod inter
mortem uitamꝙ firmatum ẽ. Nimirum

Expanded text:
ritum verbum Patris, ne sermo vivus et ritum verbum Patris, ne sermo vivus et efficax qualibet occasione evacuaretur: Parcite, quaeso, ait Pax, parcite verbis hujusmodi. Non nos talis altercatio decet: virtutum est inhonesta contentio. 12. Porro Judex inclinans se, digito scribebat in terra. Erant autem verba Scripturae, quae Pax ipsa legit in auribus omnium ea siquidem propius assidebat: Haec dicit, Peet habet utraque quod petit. Obstupuere omnes in verbo sapientiae et forma compositionis pariter atque judicii: siquidem manifestum fuit nullam eis querimoniae occasionem relinqui; siquidem fieri posset quod utraquMors crudelissima, et amarissima est, mors terribilis, et ipso horrenda auditu. Bona fieri quanam ratione poterit? At ille: Mors,Sed quomodo fiet istud? Fieri, ait, potest, si ex charitate moriatur quis, utique qui nihil debeat morti. Neque enim detinere poterit mors solveturque chaos magnum, quod inter mortem vitamque firmatum est. Nimirum
Abbreviated transcription (Latin):
get misatione creatura rõnalis ait
rabilis ualde uenit tempꝰ miserandi eius:
quia iam p̾teriit tempus. Econtra ueritas.
oportet inquit impleri sermonẽ quẽ locu¬
tus es domine: totus moriatur ad am
nccẽ ẽ cum hominib qui cum eo erant. qͣ
die uentũ pomũ inp̃uaricatione gustauit:
pater cicius pertturam: Scit enim ueritaꝰ
rio. ⁊ illa loquebat᷑. Quis enĩ nesciat. qd̾
si p̃ditam sͥ p̃uericator sententiã mor¬
tis euaserto perit̃ nec ꝑmanebit iam ĩe¬
ternum. ueritas tua domine: Ecce u̾o unus
dicum: Iineius ergo conspettu mĩa et ue
tori potius qmͣ sorori iudicat eẽ parcendum:
Siquid hs aduersum mer dicito mͥ. sin
autẽ. quid me ꝑsequeris: Grandis contro¬
uersia frẽs: et intricata nimium deͤcepta¬
tio Quis non illic diceret. bonum nob̾ erat:
sinatus non fuiss e homo iste: Sic erat
dilec tissimi. omnino sic erat: non ui¬
de.batur quomodo simul possent er¬
queri dicens. cauendõmnino ne fieret ir¬

Expanded text:
get miseratione creatura rationalis, aitrabilis valde. Venit tempus miserendi ejus, quia jam praeteriit tempus. Econtra Veritas: Oportet, inquit, impleri sermonem quem locutus es, Domine. Totus moriatur Adam necesse est cum omnibus qui in eo erant, qua die vetitum pomum in praevaricatione gustavit. pater citius perituram? Scit enim Veritas ario et illa loquebatur: Quis enim nesciat quod si praedictam sibi praevaricator sententiam mortis evaserit, periit, nec permanebit jam in aeternum veritas tua, Domine? 11. Ecce vero unus dicium . Et in ejus ergo conspectu Misericorditori potius quam sorori judicat esse parcendum? Si quid habes adversum me, dicito mihi: sin autem, quid me persequeris? Grandis controversia, fratres, et intricata nimium disceptatio. Quis non illic diceret: Bonum nobis erat si natus non fuisset homo iste? Sic erat, dilectissimi, omnino sic erat: non videbatur quomodo simul possent erquere, dicens cavendum omnino ne fieret ir
Abbreviated transcription (Latin):
cotidie sursum corda: hinc q negligen¬
tes arguimr et dicitur nobis. filii ho¬
minum usqueqͦ gͣui corde: ut qͥ diligitis
uanitatẽ et queritis m̃datium:᷑ Ex hone.¬
ratum eñ cor ⁊ leue: leuat᷑ mag̃ ut que¬
rat et diligat ueritatem: Nec mireris
quod inuias domini secum nos adiiit¬
tere. ũno et imtitere ñ dedignentur: qͥ¬
qui custodire dignant᷑ in nostris: Qmͣ
felicuis tñ in eis ipi ambulant: quamq

Expanded text:
quotidie, « Sursum corda. » Hinc quoque negligenquotidie, « Sursum corda. » Hinc quoque negligentes arguimur, et dicitur nobis: Filii hominum, usquequo gravi corde, ut quid diligitis vanitatem, et quaeritis mendacium? . Exoneratum enim cor et leve levatur magis, ut quaerat et diligat veritatem. Nec mireris quod in vias Domini secum nos admittere, imo et immittere non dedignentur, qui custodire dignantur in nostris. Quam felicius tamen in eis ipsi ambulant, quamque
Abbreviated transcription (Latin):
non hominum s demonũ iue: In quo
enim tam facile inueniri solent homi¬
nos obstinati: qmͣ ineo quod in es quod
ad necessitatem ꝑtinere aut simulant ant
arbitrantur: Quicquid moneas aitille
ego qd̃ possum p̃sum. ⁊ non ultra qm¬
possum. Tu sihic sis: aliter sentias. uñ
uero inp̃sumptionem: nisi ex quodam
impetu uehem̃tioris desid̾ii: ꝓsilimus:
Int̾im ergo mandauit angelis suns deus
non qͥdem ut amoueant te ci uiis tuis. s¬
ut in eis ipĩs custodiant: et quasi ꝑ uias
suas. uias tuaᷤᷤ dirigant in uias ipsiusz
Quonam inquis m: Nempe ut quod
angelus ex sola caritate puruis agit. tuꝑ
pria saltim necessitate compulsus et am¬
monitus descendas et condescer¬
das exhibere. scil. proximo misidĩcan:
et rursum cum eodem angelo leuans
desulia tua tota animi cupiditate ascen¬
dere stuleas ad sũmam et perpetuam
ueritatem. Hinc enim monemur le¬
uare corda cum manib: hinc audimꝰ

Expanded text:
non hominum, sed daemonum viae sunt. In quo non hominum, sed daemonum viae sunt. In quo enim tam facile inveniri solent homines obstinati, quam in eo quod ad necessitatem pertinere aut simulant, aut arbitrantur? Quidquid moneas, ait ille, ego quod possum, possum et non ultra possum. « Tu si hic sis, aliter sentias . » Unde vero in praesumptionem, nisi ex quodam impetu vehementioris desiderii prosilimus? 11. Interim ergo mandavit angelis suis Deus, non quidem ut amoveant te a viis tuis, sed in eis ipsis te custodiant, et quasi per vias suas, vias tuas dirigant in vias ipsius. Quonam modo? inquis. Nempe ut quod angelus ex sola charitate purius agit, tu propria saltem necessitate compulsus et admonitus, descendas et condescendas, exhibere scilicet proximo misericordiam: et rursum cum eodem angelo levans desideria tua, tota animi cupiditate ascendere studeas ad summam et perpetuam veritatem. Hinc enim monemur levare corda nostra cum manibus ; hinc audimus
Abbreviated transcription (Latin):
qͣuad nichilum sit redactus: non confunda¬
tur inlucem ꝓdere ueritatis. quod non sine
miserationis affectu uid̾it in occulto. Sie ĩ¬
est: Cum enim ascendunt ad contemplanio¬
uero descendunt faciuut nob̾crm mise¬
ricordiam. ut custodiant uos in onnib
si in ministiͣuam ꝓꝑternos. Plane minis¬
tri nr̃i: non domini nt̃ĩ. Et in hoc uinge¬
niti formam imitantur qui ñ uenit miniꝰ¬
trari s ministrare: qui stetit uiter disci¬
pulos tamqm qui ministrat: Fructus an¬
gelicarum uiarum. quod ad ipõs spectate
sua ipõꝵ beatitudo et obedientia caritatis:
Quod autem ad nos ꝑtinet ude quidem
obtentus diuine gre: hinic uero cutstodia
uite nr̃e: Siqͥdem angelis suis mandaũ
de te:. ut custodiant te m omnib uiis tuis:¬
in omnib indigentiis tuis. in omnib de¬
sidiis tuis: alioquin facile incurrere est
tate in obstinationem. aut in p̃sũptionẽ
de cupiditate prorumpas: que qͥdem iam

Expanded text:
quam ad nihilum redactus sit. Non confundaquam ad nihilum redactus sit. Non confundatur in lucem prodere veritatis, quod non sine miserationis affectu viderit in occulto. Sic inest. Cum enim ascendunt ad contemplatio. Cum vero descendunt, faciunt nobiscum misericordiam, ut custodiant nos in omnibussi in ministerium propter nos . Plane ministri nostri, non Domini nostri. Et in hoc Unigeniti formam imitantur, qui non venit ministrari, sed ministrare : qui stetit inter discipulos tanquam qui ministrat. Fructus angelicarum viarum, quod ad ipsos spectat, sua ipsorum beatitudo, et obedientia est charitatis: quod autem ad nos pertinet, inde quidem obtentus divinae gratiae, hinc vero custodia viae nostrae; siquidem angelis suis mandavit de te, ut custodiant te in omnibus indigentiis tuis, in omnibus desideriis tuis. Alioquin facile est tibi incurtate in obstinationem, aut in praesumptionem de cupiditate prorumpas: quae quidem jam
Abbreviated transcription (Latin):
Et pͥmus qͥdem gradus miseros hommi emer¬
genti de ꝓfundo uicioꝵ. illa est misccłia qua
mise̾tur filio matris sue: miseretur anime
sue ꝓinde plac̾es deo. Imitatur enim qui eius¬
modi est magnum illud magne miserationis
opus. compunctus cum eo qui prior pro eo
punctus est. moriẽs et ip̃e quodam modo pro
salute suai nec ꝑcens iam sͥ ip̃i Hec misera¬
tio ȩ pͥma excipit redeuntem ad cor: ⁊ hec ut̾
ip̃a uiscerum acritaturꝰ archana: Suꝑ est ut
ina regia ꝓgrediatur.⁊ ꝓcedat usq ad u̾itatẽ
⁊ quod sepissime cõmendamus uob̾. cordis cõ¬
tritionem oris ꝯfessio comitetut: Corde enĩ
creditur ad iusticiam. ore autẽ confessio fit
ad salurem Conu̾sus ad cor. ꝑuulus fiat
in oculis suis. nccẽ ẽ: sicut u̾itas ait. Uisis
uersi sueritis et efficiamini sicut ꝑriulus iste:
non intrabitis in regnum celoꝵ: Non ergo
uelit dissimulare quoͥd non ualet nescire.

Expanded text:
Et primus quidem gradus misero homini emerEt primus quidem gradus misero homini emergenti de profundo vitiorum, illa est misericordia, qua miseretur filio matris suae, miseretur animae suae, proinde placens Deo. Imitatur enim qui hujusmodi est, magnum illud divinae miserationis opus; compunctus cum eo, qui prior pro eo punctus est, moriens et ipse quodammodo pro salute sua, nec parcens sibi ipsi. Haec miseratio prima excipit redeuntem ad cor, et haec intra ipsa viscerum actitatur arcana. Superest ut via regia progrediatur, et procedat usque ad veritatem: et, quod saepissime commendamus vobis, cordis contritionem oris confessio comitetur. Corde enim creditur ad justitiam, ore autem confessio fit ad salutem. Conversus ad cor parvulus fiat in oculis suis necesse est, sicut Veritas ait: Nisi conversi fueritis, et efficiamini sicut parvuli, non intrabitis in regnum coelorum . Non ergo velit dissimulare, quod non valet nescire,
Abbreviated transcription (Latin):
Nimit falsa p̃sumptio a uia u̾itatis extru¬
sit. crudelis obstinatio uiam miscd̾ie inter¬
olusit Inde enim nec in se ũꝙͣ asseqͥ neca do
illi tumidi colles incuruati sunt ab itim̾ eͤt
nitatis: dum a uiis domini que qͥd̾ recte s̃t
ꝑ ainfrattus suos et distorta ñ tam itinera
qm p̾cipicia cceruerunt: Qmͣ uero pruden¬
tius atq utilius. alii qͥdem colles ab his
iinersb incuruati ⁊ humiliati sunt ad sa¬
lutem. Non enim incuruati ab his tamqͣ
ab eorum rectitudine dissidentes: s quod
ip̃a eos incuruaunt itiña et̾nitans: Anñ
incuruatos iam cernere ẽ colles mundu d̾
sublimes quicꝙ ac potentes. deuota sub¬
iectione inclinant᷑ ad dominũ: et uestigia eiꝰ¬
adorant: Nunquid ñ ineuruantur cum
ab ip̃a sua ꝑminosa celsitudine uanitatis ⁊ ĩ¬
delitatis ad humiles scmiras. conu̾tuntur mi¬
sericordie et ueritatis: Ad istas nmirum d¬
mirum domini uias. non modo bonoꝵ sp̃uũ:
s etiam electorum uie diriguntur hominũ

Expanded text:
Nimirum falsa praesumptio a via veritatis extrusit, crudelis obstinatio viam misericordiae interclusit. Inde enim nec in se unquam assequi, nec a Dotumidi illi colles incurvati sunt ab itineribus aeternitatis, dum a viis Domini quae quidem rectae sunt per anfractus suos et distorta non tam itinera, quam praecipitia corruerunt. Quam vero prudentius atque utilius alii quidem colles ab his itineribus incurvati et humiliati sunt ad salutem! Non enim incurvati ab his, tanquam ab eorum rectitudine dissidentes: sed quod ipsa eos incurvaverunt itinera aeternitatis. An non incurvatos jam cernere est colles mundi, dum sublimes quique ac potentes devota subjectione inclinantur ad Dominum, et ejus vestigia adorant? Nunquid non incurvantur, cum ab ipsa sua perniciosa celsitudine vanitatis et crudelitatis, ad humiles semitas convertuntur misericordiae et veritatis? 860 9. Ad ista nimirum Domini vias non modo bonorum spirituum, sed etiam electorum viae hominum diriguntur.
Abbreviated transcription (Latin):
mĩa dnĩ ab et̃no et usꝙ ineternim: ⁊ ueritas
domini manet ineternum. Ab his itim̃bus
incuruati sunt colles mundi. suꝑbi demo¬
nes. pͥncipes huiꝰ mundi tenebraꝵ harum:
qui uiam ueritatis et misccłie nescierunt.
neq menim̃unt semitarum eius: Quid
ulliet ueritati qui mendaꝵ est. et pater eiꝰ:
Deniq hemus manifeste deeo scͥptum: qm̃s
ueritate ñ stetit. Qmͣ uero longe fu̾it a mile¬
ricordia: etiam inflicta nob̾ ab illo mis̾ia no¬
stra testatirz Qñ ille numqm misi̾cors fue¬

Expanded text:
mini ab aeterno, et usque in aeternum ; et, Veritas Domini manet in aeternum . Ab his itineribus incurvati sunt colles mundi, superbi daemones, principes mundi hujus, tenebrarum harum: qui viam veritatis et misericordiae nescierunt, neque meminerunt semitarum ejus. Quid illi et veritati, qui mendax est et pater ejus? Denique habes manifeste de eo scriptum: Quoniam in veritate non stetit. Quam vero longe fuerit a misericordia, etiam inflicta nobis ab illo miseria nostra testatur. Quando ille unquam misericors fu
Abbreviated transcription (Latin):
et ueritatis Misccl̾ia tua et ueritas tua sus¬
cepunt me ait ꝓpħa: Et alio loco. Miscdĩa
etiam manifestos aduentus dni. quemadmo¬
qui infine ꝓmissus. ueracem sustincas retͥ¬
butorem: Nlam et huc forte uidebitur
sue. et ueritatis sue domii istł. ⁊ in posfĩori
licet iudicaturus sit oebem tere in equitate. et
rit miscd̃iam: Hec sunt eterneͥtatis itinera:

Expanded text:
et veritatis! Misericordia tua et veritas tua suset veritatis! Misericordia tua et veritas tua susceperunt me, ait Propheta , et alio loco, Misericordia, etiam manifestos adventus Domini, quemadmoqui in fine promissus est, veracem sustineas retributorem. Nam et hinc forte videbitur suae, et veritatis suae domui Israel et in posteriori, licet judicaturus sit orbem terrae in aequitate, rit misericordiam. Haec sunt etenim aeternitatis itinera,
Abbreviated transcription (Latin):
iuas uultis audire: Qs ultum p̃sumere
uideor: si me illas ꝓmisero ostensurumz le¬
gi autem de ip̃o: qm̃ docebit nos uias su¬
as Tui enim alteri crederetur: Docuit iͣꝙ
uias suas: cum aꝑuit labia ꝓphete ut di¬
ceret. Unu̾ise uie domini miscd̾ia ⁊ ueri¬
tas. Ita ad singulos. ita ad om̃s comumi¬
ter uenit: in miscd̃ia solum et ueritatẽ:
Ubi enim multa iam fũit de misatione pre¬
sumptio. s obliuio ueritatis: non continuo
ibi deus. S neq ubi terror multus ex recor¬
datione ueritatis: nulla autem de memo¬
ria miscd̃ie consolatio. Nam neq uerita¬
tem tenet. qui miscdiam ubi uere est non
agnoscit: nec uera ẽẽ sine ueritate mĩa
runt qͥ. ibi sese etiam iusticia et pax oscu¬
lantut. nec ab es̃ is potese. cuius in pace
factus ẽ locus eius. Quanta audiuimꝰ et
cognouimus. siquidem patres nr̃i nobis añ
tiaũnt: super hac copitla tam felici misccłie

Expanded text:
Domini vultis audire. Multum praesumere Domini vultis audire. Multum praesumere videor, si me illas promisero ostensurum. Legitur autem de ipso, quoniam docebit nos vias suas . Cui enim alteri crederetur? Docuit itaque vias suas, cum aperuit labia prophetae, ut diceret: Universae viae Domini, misericordia et veritas . Ita ad singulos, ita ad omnes communiter venit; in misericordia scilicet et veritate. Ubi enim multa jam fuerit de miseratione praesumptio, sed oblivio veritatis; non continuo ibi Deus. Sed neque ubi terror multus ex recordatione veritatis, nulla autem de memoria misericordiae consolatio. Nam neque veritatem tenet, qui misericordiam, ubi vere est, non agnoscit: nec vera esse sine veritate misericordia s obviaverunt sibi, sese etiam justitia et pax osculantur; nec is abesse potest, cujus in pace factus est locus. Quanta audivimus et cognovimus siquidem patres nostri annuntiaverunt nobis super hac copula tam felici misericordiae
Abbreviated transcription (Latin):
inpenitentie: inpenitũcia obstinatione fir
et induratum nec tunet deum net hõmem
reueretur: Qui sic in omnib uiis suis
ad heret diabolo: manifeste fcũs unus
spc̃ cum eo Et uie quid̃ hontinum qͣs
suꝑius demonstraiimꝰ. ip̃e sunt demons
quib dicitur: temptatio uos non appre¬
hendat nisi humanai: et quia humanuim
est peccare. Porro diabolicas anatura ho¬
ninis alienais ẽẽ nesciat: q̃uis. Nisi quod
se uidetur. Cet̾̃m et si quordam hõm̃um
sitꝰ. humanum tñ. sliabolicum est in ma
uit dicens: idebitis angelos ascenlentẽ
et descendentes suꝑ filium homimis. Ascen¬
sis gͥ et descensio uie illoꝵ. Ascensio ꝑꝑse: des¬
censio uel potius condescensio ꝑꝑ nos. Sicut
beati illi sp̃c ascendunt. per contemplationẽ
cłi: cdescendunt ꝑ compassionem tuut cus¬
todiant te in omnib uiis tusz Ascendunt
ad uultum eius. descendunt ad nutum eiꝰ:
semꝑ uioent faciem patris: Puto et dñi

Expanded text:
impoenitentiae, impoenitentia obstinatione firmimpoenitentiae, impoenitentia obstinatione firmet induratum nec timet Deum, nec hominem reveretur. Qui sic in omnibus viis suis adhaeret diabolo, manifeste factus est unus spiritus cum eo. Et viae quidem hominum, quas superius demonstravimus, ipsae sunt de quibus dicitur, Tentatio vos non apprehendat nisi humana : et quia humanum est peccare. Porro vias diabolicas a natura hominis alienas esse quis nesciat? nisi quod am videatur. Caeterum etsi quorumdam hominum sit, non humanum tamen, sed diabolicum est in malvit, dicens: Videbitis angelos ascendentes et descendentes super Filium hominis . Ascensio igitur et descensio viae illorum: ascensio propter se: descensio vel potius condescensio propter nos. Sic beati illi spiritus ascendunt per contemplationem 859 Dei, descendunt per compassionem tui, ut custodiant te in omnibus viis tuis. Ascendunt ad vultum ejus, descendunt ad nutum ejus;semper vident faciem Patris. 7. Puto et vias
Abbreviated transcription (Latin):
nichil sit. iam se ip̃e seducit. Scd̾s gradus¬
sii ignorantia. ubi enim in pͥmo gͣdu muti¬
liasᷤ texuerit. ꝑiomata folioꝵ quid suꝑest
nisi ut uulña tecta ñ uideat. presertim qui
ad hoc solum terruerit ite uideret: Ex hoc
tandem fit ut etiam alio reuelante uuln̾a
non ẽẽ contendat: comi̾isus in u̾ba mali¬
cie ad excusandas extusationes inpeccatis:
Atq his qͥdem tertius gradus ẽ ad mod̾
iam uicinis: ĩmo contiguus p̃sumptiõĩ:
Quid enim mali actitare iam uetͤatur qui
p̃sumit ⁊ defensare : Cet̃m difficile hic h̾e¬
bit in tenebris et lubrico: p̃sertim eum non
desit angelus dñi maltu ͤ sequens ⁊ impellẽs
Itaq quartus gradus. uel quartum potins
p̾cipicium contẽptus ẽ. ut quẽ ad modum
scͥptura dicit. impius cum uen̾it in ꝑfund̾
maloꝵ contẽpnat. Ex̃ hoc ⁊ deinceps mag̃
ac magis super eum urget puteus os suũ.
dũ uidelz hꝰmodi animã contemptus trahit

Expanded text:
nihil sit, jam ipse se seducit. Secundus gradunihil sit, jam ipse se seducit. Secundus gradus, ignorantia sui. Ubi enim in primo gradu inutilia sibi consuerit perizomata foliorum, quid superest nisi ut vulnera tecta non videat, praesertim cum ad hoc solum texerit ne videret? Ex hoc tandem fit ut etiam alio revelante, vulnera non esse contendat, conversus in verba malitiae ad excusandas excusationes in peccatis. Atque is quidem tertius gradus est admodum jam vicinus, imo contiguus praesumptioni. Quid enim mali jam actitare vereatur, qui praesumit et defensare? Caeterum difficile hic haerebit in tenebris et lubrico, praesertim cum non desit etiam angelus Domini malus persequens et impellens. Itaque quartus gradus, vel quartum potius praecipitium, contemptus est; ut, quemadmodum Scriptura dicit, Impius, cum venerit in profundum malorum, contemnat . Ex hoc et deinceps magis ac magis super eum urget puteus os suum, dum videlicet ejusmodi animam contemptus tradit
Abbreviated transcription (Latin):
p̾sũptio demonum: s uon minꝰ mira obstma
est. quod suꝑbia eoꝵ semꝑ ascenditi ꝑꝑeañ¬
est illis cõmutatio. Qui eñ conũti noluer̃t
a uia p̃sumptionis: inciderunt uiam obs¬
tinationis: Quã ꝑu̾so et euerso sunt corde
filii hominũ: quicumq sectantur uesti¬
gia demonum. ingͥdiunt᷑ demonũ uias:
Hec enim tota aduersum nos sp̃italium
colluctario nequiciar est. ut nos seclucant
⁊ inducant in uias suas. ut delucant in eiꝰ.
ꝑducant ad destinatum sinem: qui ꝑatus ẽ
eio fuge homo p̾sũptionem: ne gaudeat
de te inimicus tuus Nempe in his maxĩe
uiciis gaudet in seip̃o exptus. quam diffici¬
le possis ab ac tanta uoragine respirare.
descendatur ĩmo cadatur inillao Primãs
enim ut int̾im occurrit gradus descensio¬
ris hui: dissimulatio est ꝓp̾e infirmitatis. ini¬
quitatis. inunlitatis. dum sͥ ꝑcens. si bi blani¬
diens. sibi ꝑsuadens homo. aliquid se eẽ cũ

Expanded text:
praesumptio daemonum, sed non minus mira obstinatio praesumptio daemonum, sed non minus mira obstinatio est, quod superbia eorum semper ascendit: tatio. Quia enim converti noluerunt a via praesumptionis, inciderunt in viam obstinationis. Quam perverso et everso sunt corde filii hominum, quicunque sectantur vestigia daemonum, ingrediuntur daemonum vias! Haec enim tota adversum nos spiritualium colluctatio nequitiarum est, ut nos seducant ut nos inducant in vias suas, ut deducant in eis, perducant ad destinatum finem, qui paratus est eis. Fuge, homo, praesumptionem, ne gaudeat de te inimicus tuus. Nempe in his maxime vitiis gaudet, in se ipso expertus quam difficile possis ab hac tanta voragine respirare. m modo descendatur, imo cadatur in illas. Primus enim, ut interim occurrit, gradus descensionis hujus, dissimulatio est propriae infirmitatis, iniquitatis, inutilitatis; dum sibi parcens, sibi blandiens, sibi persuadens homo aliquid se esse, cum
Abbreviated transcription (Latin):
ex infirmitate carnis: et cupiditas ex cordis me¬
dia et obliuione ꝓcedit: Iccͥco enim aliud mẽ¬
dicat pãdicat anima. quod oblita sit comed̾e
panem suum: ꝑpea terrenis inhiat. quod ce
lestia minime meditetur: uideamurs et de¬
monum uias: Nideamus et caueannus. uidea¬
mus ⁊ fugiamus eas: Siqͥd̾ uie illoꝵ. p̃sũp¬
tio ⁊ obstinatio Scrre uultis unde id sciam:
Consid̾ate eoꝵ pͥncipem: qualis ille tales ⁊ do¬
mestici eius: Consid̾ate uiarum ip̃i pͥncipia:
si non manifeste ininmanissimã statim pre¬
sũptionem prosilierit dicens: Sedebo in mõ¬
tem testamenti iuulatere aquilomis: similis
ero altissimo. Qmͣ tem̃aria quam horren¬
da p̃sumptio: Nunqͥd ñ illic cecułunt om̃s
qui oꝑantur iniquitatem: expulsi sunt nec
potuerunt stare: ꝓpter p̾sumptionem sta¬
re ñ potuerunt: ꝑꝑ obstinationem quiceci¬
dit ñ adiciet ut resurgat. Ex hac nempe sp̃c

Expanded text:
ex infirmitate carnis, cupiditas ex cordis ineex infirmitate carnis, cupiditas ex cordis inedia et oblivione 858 procedit. Idcirco enim alienum mendicat anima, quod oblita sit comedere panem suum: propterea terrenis inhiat, quod minime coelestia meditetur. 4. Videamus et daemonum vias, videamus et caveamus, videamus et fugiamus eas: siquidem viae illorum praesumptio et obstinatio. Scire vultis unde id sciam? Considerate eorum principem: qualis ille est, tales et domestici ejus. Considerate viarum ipsius principia, si non manifeste in immanissimam statim praesumptionem prosilierit, dicens: Sedebo, in monte testamenti, in lateribus Aquilonis, similis ero Altissimo . Quam temeraria, quamque horrenda praesumpqui operantur iniquitatem, expulsi sunt, nec potuerunt stare? Propter praesumptionem stare non potuerunt; propter obstinationem qui cecidit, non adjiciet ut resurgat. Ex hac nempe  ali
Abbreviated transcription (Latin):
qͣm ui soxcupiditate. Multiplex illa s ista
amplius per omnem modum: ĩmo ultra om¬
nem modum multiplicior inuenitur: Res
coedis ista cupitditas: ꝑꝑca tanto maior. qnͣto
anima plus ẽ. qmͣ corpꝰ. Ueniq hec sunt uie
q̃ uident᷑ hõib bone. s finem non hũt nisi cũ
demergunt in ꝓfundum inferm. si inuenisti
uias hominũ: illud considera ne forte dehis
dc̃m sit: contririo et infelicitas in uiis eoꝵ. In
Quomodo incupiditate infelicitas: Io ẽ ñ
felicitas nenputarar. Quid eñ si cui forte
uidetur in terrenar̃ rerum affluentia. fe¬
licitas arridere concuꝑita: Eõ ip̃o infelĩ¬
cior est. quo uehemtins ipãm ꝙ felititate
amplestitur inselicitatem: aut mag̃ ĩmer¬
gitur ei ⁊ absorbetur ab ea: ue filiiꝰ hominũ
ab hac felicitate falsa ałq fallaci⁊ ue qui di¬
cit᷑ diues sum ⁊ millius egeo: oum sit pauꝑ:
nudꝰ. ⁊ miser ⁊ miserabilis: Et necessitas qͥdem

Expanded text:
quam in cupiditate. Multiplex illa: sed ista quam in cupiditate. Multiplex illa: sed ista amplius per omnem modum, imo ultra omnem modum multiplicior invenitur. Res cordis ista cupiditas: propterea tanto major, quanto anima plus est quam corpus. Denique hae sunt viae quae videntur hominibus bonae; sed finem non habent, nisi cum demergunt in profundum inferni. Si invenisti vias hominum, illud quoque considera, ne forte de his dictum sit, Contritio et infelicitas in viis eorum ; Quomodo in cupiditate infelicitas; id est non felicitas, ut putatur? Quid enim, si cui forte videtur in terrenarum affluentia rerum felicitas arridere concupita? Eo ipso infelicior est, quo vehementius ipsam pro felicitate amplectitur infelicitatem, aut magis immergitur ei, et absorbetur ab ea. Vae filiis hominum ab hac felicitate falsa atque fallaci! Vae qui dicit, Quia dives sum, et nullius egeo; cum sit pauper et nudus, et miser, et miserabilis! Et necessitas quidem
Abbreviated transcription (Latin):
tur Abutraq siquidem ducumir. et ab utͣi
trahimur: nͥ quod uidemur magis inrgeri
necessitate. trshi cupiditato: ⁊ necessitas qͥdõ
sp̃aliter corꝑi tribuenda uidetur. Nec simplex
illa est. s anfractus habens plarimos pli̾ma¬
q dispenclia: nam compendia panca ad¬
modum si qua tñ Quis hominum nesciat.
qm̃ necessitas hominum re uera qmͣ multi¬
plex sit. quis sufficiciat qmͣ sit multiplex ex¬
plicare: Ipã nos erudit exꝑientia: ip̃a uera¬
tio dat intellectum. In his quisq docetur.
qm̃ necesse hẽat clamare ad dim̃: non de
necessitate s de necessitatib meis erue me.
Nec mͦ ab hac uia necessitatis. s ab ea quoꝙ
que cupiditats est obtabit educi: quisqͥs ñ
surda aure monita sapientiꝰ exceꝑit: Qͥd eñ
ille ait: a uoluntatib trus au̾tere: ⁊ item:
P̾t contupiscentias tuas ñ eas. Siqͥdem e duo¬
b malis. longe melius ẽ. in necessitate gradi

Expanded text:
tur. Ab utraque siquidem ducimur, et ab utraque tur. Ab utraque siquidem ducimur, et ab utraque trahimur: nisi quod videmur magis urgeri necessitate, trahi cupiditate. Et necessitas quidem specialiter corpori tribuenda videtur. Nec simplex illa est, sed anfractus habens plurimos, plurimaque dispendia: nam compendia pauca admodum, si qua tamen. Quis hominum nesciat quod necessitas hominum revera quam multiplex sit? quis sufficiat, quam sit multiplex, explicare? Ipsa nos erudit experientia, ipsa vexatio dat intellectum. In his quisque docetur, quam necesse habeat clamare ad Dominum, non, de necessitate, sed, de necessitatibus meis erue me . Nec modo ab hac via necessitatis, sed ab ea quoque, quae cupiditatis est, optabit educi, quisquis non surda aure monita Sapientis exceperit. Quid enim ille ait? A voluntatibus tuis avertere: et item, Post concupiscentias tuas non eas . Siquidem e duobus malis longe melius est in necessitate gradi,
Abbreviated transcription (Latin):
sp̃e manet:. Ubi autem non fuerit sp̃c bonꝰ:
qũ deerit malum: Porro ubi malum: fla
det ad te malum et flagellum non appro¬
pinquabit tab̾naculo tuo. Magna ꝓmiꝰ¬
sio: s unde seꝑare licet: Quomͦ malum
et flagellum euadam. quomͦ effugiam qͦ¬
modo elongabo: ut non appinquent michi:
Quo merito: qua sapientia: qua uirtute:
a mals uentura ira fugis. Multe sunt
su. errabit in ia sua: qui uiar̃ discretiõ e
caruerit: sam neq angelis mandatur.
ut omnib uiis custodiant nos: s in omĩ¬
b usis ntio. Sut autem a quib uon¬
inquib oporteat tustodiri. Scrutemur ꝓ.¬
inde uias nrãs frẽs. eniã urias demonum. u¬
as qͦ beatoꝵ spũum: et uias domini inues¬
tigemus: Et quidem supͣ me est quod uici¬
pio: s iuuabitis orationib urĩs. ut aꝑiat mͥ
thesaurum intelligentie sue: et uoluntaria
oris mei beneplacira faciat sͥ deus Uie gͥ fi¬
lioꝵ adam. in necessitate et cupulitate uersã¬

Expanded text:
spiritus manet. Ubi autem non fuerit spiritus bospiritus manet. Ubi autem non fuerit spiritus bonus, quando deerit malum? Porro ubi malum, flagdet ad te malum, et flagellum non appropinquabit tabernaculo tuo. Magna promissio: sed unde id sperare licet? Quomodo malum et flagellum evadam, quomodo effugiam, quomodo elongabo, ut non appropinquent mihi? Quo merito, qua sapientia, qua virtute?  a ventura ira. Multae sunt su errabit in via sua, qui viarum discretione caruerit! Nam neque angelis mandavit ut in omnibus viis custodiant nos, sed in omnibus viis nostris. Sunt autem a quibuScrutemur proinde vias nostras, fratres, etiam vias daemonum, vias quoque beatorum spirituum, et vias Domini investigemus. Et quidem supra me est quod incipio; sed adjuvabitis orationibus vestris, ut aperiat mihi thesaurum intelligentiae suae, et voluntaria oris mei beneplacita faciat sibi Deus. Viae igitur filiorum Adam in necessitate et cupiditate versan
Abbreviated transcription (Latin):
ãsimnis: quid soli negligimnuis nosmetipõs:
ał toeo dissimulandum nobis: qi indiq sub¬
uenitur nobis: Immo uero ꝓpt̾ea scudiosius
iugilandum. Neg enim magna ꝓ nobis ce
lo ꝑiter et interra sollicituoo gereretur: sic
non magna nobis incumbere necessitas ui¬
deretur. Non tam tan multiplex nobis cus¬
todia: nisi ob multiplices insidias poneretur.
laqueo uenantium: qui de tabernaculois mi¬
litantium ad atria quiescentium tͣnsier̃t.
maloꝵ timore sulato. in spe singulariter
constituti. Uni istoꝵ. ĩuo uniusitati dicirur.¬
ĩm iiu̾sitat dicitur. Non accedet ad te
malum: ⁊ flagellum ñ appropinquabit tab̾¬
naculo tuo. Sane consulera non adhoniñ
qui secunbum carnem uiuit. set ad eum qͥ
in carne degens. scb̃m spm̃ ambulat: hanc
fieri ꝓmissionent. Si quid̾ non ẽ distinguere
inter illum ⁊ tabernacłm suũ Confusa in
ed omnia tamquam in filio babilonis. De¬
iq ħuimodi homo etiam caro ẽ. nec in eo

Expanded text:
adsumus? quid soli negligimus nosmetipsos? adsumus? quid soli negligimus nosmetipsos? An ideo dissimulandum nobis, quia undique subvenitur nobis? Imo vero propterea studiosius vigilandum. Neque enim tam magna pro nobis in coelo pariter et in terra sollicitudo gereretur, si non magna nobis incumbere necessitas videretur: non tam multiplex 857 nobis custodia, nisi ob multiplices insidias, poneretur.laqueo venantium, qui de tabernaculis militantium ad atria quiescentium transierunt, malorum timore sublato, in spe singulariter constituti! Uni istorum, imo universitati dicitur: Non accedet ad te malum, et flagellum non appropinquabit tabernaculo tuo. Sane considera, non ad hominem qui secundum carnem vivit, sed ad eum qui in carne degens secundum spiritum ambulat, hanc fieri promissionem: si quidem non est distinguere inter illum, et tabernaculum suum. Confusa in eo sunt omnia, tanquam in filio Babylonis. Denique hujusmodi homo etiam caro est, nec in eo
Abbreviated transcription (Latin):
clementie oculus: ñ doemit. neq dormitat
qui custodit isrł. Io qͥdem ncc̃e ẽ. Non eñ
tormuit neq dormitat. qui impugnat is¬
denobis: sic ille sollicitus ẽ. ut nos mac¬
tet ⁊ ꝑdat. et una ei tura. ne forte qui ad¬
u̾sus est reuertatur. Nos auteni aut ñ
attendimus. aut minus attendimus reu̾en¬
tiam p̃sidentis. ꝓtegentis custodian. bene¬
ficia laͬgientis: ingͣtigr̃e. ĩmo tam multipli¬
cib gratiis. quib preuenit nos. et sub¬
uenit nobis: Et nunc qͥd̾ ꝑ seipm implet
splendorib anmas uras: innic ꝑ ange¬
los uisitat: nunt ꝑ homines instruit. ñc
etiam consolatur ⁊ erudit ꝑ siͥpturas: Que¬
cumq enim scripta sunt ad nrãm doc¬
trinam scripta sunt: ut ꝑpatientiam ⁊
consolationem scripturarum spem h̾ea¬
mus. Bene ad dogrinam: ut ꝑ pacient¬
am speremus:. Siqͥdem ut alibi scriptum
est. doctrina uiri ꝑ patientiam noscitur.
S et patientia ꝓbationem oꝑatur. ꝓ ba¬
tio uero spem Quib nos ĩoli nobis ñ

Expanded text:
entiae oculus; non dormit, neque dormitat qui custodit Israel. Id quidem necesse est. Non enim dormit, neque dormitat qui impugnat Is cura est nobis: sic ille sollicitus est ut nos mactet et perdat, et una ei cura, ne forte qui aversus est revertatur. Nos autem aut non attendimus, aut minus attendimus reverentiam praesidentis, protegentis custodiam, beneficia largientis, ingrati gratiae, imo tam multiplicibus gratiis, quibus praevenit nos, et subvenit nobis. Et nunc quidem per se ipsum implet splendoribus animas nostras, nunc per angelos visitat, nunc per homines instruit, nunc etiam consolatur et erudit per Scripturas. Quaecunque enim scripta sunt, ad nostram doctrinam scripta sunt: ut per patientiam et consolationem Scripturarum spem habeamus . Bene ad doctrinam, ut per patientiam speremus: siquidem, ut alibi dictum est: Doctrina viri per patientiam noscitur . Sed et patientia probationem operatur, probatio vero spem . Quid nos soli nobis non
Abbreviated transcription (Latin):
congrue sius queq gͣdib sebi ꝙ competẽ¬
tib disposuit d̾s: Sãmam terum tenet qui
sũmus ẽ ꝓse: supͣ quem nichil. ultra quem
nichil Porro angelos suos non insĩmo qͥõ
posuit s in tuto. Quippe ei qui in sũmo
stat uicinius adherentes: ac ꝓuide confir¬
matos uirtute ex alto: Slam homines qͥdẽ
nec in sũmo nec intuto sunt: s in cauto.
Deniq et insoliclo s̃. ilẽ in terra et habẽ¬
tes locum unum set ñ infimum: uñ ⁊ pos¬
sibile sit et necesse ut sͥ caueant: Demo¬
conscend̾e: ad terram tñ descendere dedig¬
nantur. ⁊ hodie quidem ista sufficiant:
atq ut̃ eiusdem ipsius muñe sufficientes
ei grãs referre ualeamus: ex quo ẽ suffici¬
entia nr̃a. Non eñ sufficientes sumus
uel cogitare aliquid a nob̾ quasi ex nob̾.
nisi ipẽ dederit nobis. qui dat omnib af¬
fluenter: et est suꝑ omĩa benedictus

Expanded text:
dibus, sibique competentibus disposuit Deus! Summam rerum 861 tenet ipse qui summus est, ipse supra quem nihil est, ultra quem nihil. Porro angelos suos non in summo quidem posuit, sed in tuto: quippe ei qui in summo stat, vicinius adhaerentes, ac proinde confirmatos virtute ex alto. Nam homines quidem nec in summo, nec in tuto sunt, sed in cauto. Denique et in solido sunt, id est in terra, habentes locum imum, sed non infimum, unde et possibile et necesse sit ut sibi caveant. Daemoconscendere, ad terram tamen descendere dedignantur. Et hodie quidem ista sufficiant. Atque utinam ejusdem ipsius munere sufficientes ei gratias referre valeamus, ex quo et sufficientia nostra est. Non enim sufficientes sumus, vel cogitare aliquid a nobis quasi ex nobis , nisi ipse dederit nobis qui dat omnibus affluenter, et est super omnia Deus benedictus