comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
minas potentũ rõcinatione mitiget. ut oppressorũ
aneustias quanta p̃ualet opeleuet. ut foris resisten¬
cib opponat patientiã. ut intꝰ suꝑbientib exhibeat
ũ patientia disciplinam. ut erga errata subditoꝵ sic
mansuetudo ⁊elũ temꝑet. qͣrinꝰ a iusticiestudio nõ
eeruet. Sic ad ultionẽ telus ferueat. ne tam̃ pie¬
ratis linitẽ feruendo tͣnscendat. ingratos benefici¬
is ad amorẽ ꝑuocet. gratos quosq ministeriis ĩ amo¬
tem seruet. ꝓxinoꝵ mala cũ corrigere ñ ualet taceat.
que cũ corrigi loq̃ndo possunt. silentiũ consensũ esseꝑ
auescat. Sic ea que tacet toleret. ne tam̃ in animo
urus doloris occultet. sic maliuolis munꝰ benignita¬
tis erhibeat. ne tam̃ ꝑ grãm a iuire rectitudinis exce¬
dat. Ut cuncta proximis q̃ preual impendat. sec
hec impendendo ñ tumeat. ut sic in bonis q̃ echibet
cumoris p̃cipiciũ paueat. ne tam̃ a boni exercitio

Expanded text:
minas potentum ratiocinatione mitiget; ut oppressorum minas potentum ratiocinatione mitiget; ut oppressorum angustias quanta praevalet ope levet; ut foris resistentibus opponat patientiam; ut intus superbientibus exhibeat cum patientia disciplinam; ut erga errata subditorum sic mansuetudo zelum temperet, quatenus a justitiae studio non enervet; sic ad ultionem zelus ferveat, ne tamen pietatis limitem fervendo transcendat; ut ingratos beneficiis ad amorem provocet; ut gratos quosque ministeriis in amore servet; ut proximorum mala cum corrigere non valet, taceat, utque cum corrigi loquendo possunt, silentium consensum esse pertimescat; ut sic ea quae tacet toleret, ne tamen in anima virus doloris occultet; ut sic malevolis munus benignitatis exhibeat, ne tamen per gratiam a jure rectitudinis excedat; ut cuncta proximis quae praevalet impendat, sed haec impendendo non tumeat; ut sic in bonis quae exhibet tumoris praecipitium paveat, ne tamen a boni exercitio
Abbreviated transcription (Latin):
desideriis per illicita corrũpat. ne ira exasperet. ⁊
usq ad ꝓferendam ꝯtumeliã inflãmet. ne inuidia
mordeat᷑. ⁊ alienis felicitatib emula. sua se face ꝯ¬
sumat. ne ĩmod̾ate lingͣm loquacitas ꝑtrahat. eã¬
q usq ad lasciuiam obtrectatõnis extendat. ne odiñ
malicia excitet. ⁊ os usq ad iaculũ maledictõnis
irritet. Rursũ cum cogitat ut ea alteri factat q̃
ip̃a sibi fieri ab altero expectat. pensat nimirũ ut
malis bona. ut bonis meliora respondeat. ut erga
ꝓcaces mansuetudinẽ longanimitatis echibeat. ut
malicie peste languentib grãra benignitatis ĩpen¬
dat. ut discordes pace uniat. ut concordes ad concu¬
piscentiam uere pacis accingat. ut indigentib neces¬
ina tribuat. ut errantib uiam rectitudinis ostendat.
ut asflictos uerbo ⁊ compassione mulceat. ut accensos
i huiꝰ mundi desideriis increpatõne restinguat. ut

Expanded text:
desideriis per illicita corrumpat; ne ira exasperet, et desideriis per illicita corrumpat; ne ira exasperet, et usque ad proferendam contumeliam inflammet; ne invidia mordeat, et alienis felicitatibus aemula, sua se face consumat; ne immoderate linguam loquacitas pertrahat, eamque usque ad lasciviam obtrectationis extendat; ne odium malitia excitet, et os usque ad jaculum maledictionis irritet. Rursum cum cogitat ut ea alteri faciat quae ipsa sibi fieri ab altero exspectat, pensat nimirum ut malis bona, et bonis meliora respondeat; ut erga procaces mansuetudinem longanimitatis exhibeat; ut malitiae peste languentibus gratiam benignitatis impendat; ut discordes pace uniat, et concordes ad concupiscentiam verae pacis accingat; ut indigentibus necessaria tribuat; ut errantibus viam rectitudinis ostendat; ut afflictos verbo et compassione mulceat; ut accensos in hujus mundi desideriis increpatione restinguat; ut
Abbreviated transcription (Latin):
ne tu alteri facias. Et ꝑ semet ipãm u̾itas dicit. Que
uultis ut faciant uobis homines. ita ⁊ uos facite d¬
lis. Quib duob scłe utriusq testam̃ti mandatis
ꝑ unũ malicia compescit᷑. paliud henignitas p̃rega
a nocendi oꝑe. ⁊ rursum bonũ ꝙ sibi fieri appetit im¬
pendẽs erga utilitatẽ se protuni exerceat ex benigni¬
tate. S hec nimirũ duo dũ sollicita intentõne cogi¬
tantur: cor ad ĩnumera uͥtutũ ministeria tendicur.
neuel ad inferenda q̃ nõ deb. desideriis inquie¬
tata mens ferueat. uel erga exhibenda que deb
ocio resoluta torpescat. Nlam cũ cauet alteri facere
qd̾ neqͣqͣm uult ab alt̾o ip̃a tolerare. sollicita se inten¬
tione cireũspicit. ue suꝑbia eleuet. ⁊ usq ad despe¬
ccũ proximi aĩm deiciens exaltet. ne ambitio cogita
tionem laniet. cũq hanc ad appetenda aliena dila¬
tat angustet. ne cor luxuria polluat. ⁊ subiectum

Expanded text:
ne tu alteri facias . Et per semetipsam Veritas dicit: Quae ne tu alteri facias . Et per semetipsam Veritas dicit: Quae vultis ut faciant vobis homines et vos facite ilis ; quibus duobus scilicet utriusque Testamenti mandatis per unum malitia compescitur, per aliud benignitas praerogata nocendi opere, et rursum bonum, quod sibi fieri appetit, impendens, erga utilitatem proximi se exerceat ex benignitate. Sed haec nimirum duo, dum sollicita intentione cogitantur, cor ad innumera virtutum ministeria tenditur, ne vel ad inferenda quae non debet desideriis inquieta mens inferveat, vel erga exhibenda quae debet otio soluta torpescat. Nam cum cavet alteri facere quod nequaquam vult ab altero ipsa tolerare, sollicita se intentione circumspicit, ne superbia elevet, et usque ad despectum proximi animum dejiciens exaltet, ne ambitio cogitationem laniet, cumque hanc ad appetenda aliena dilatat, angustet; ne cor luxuria polluat, et subjectum
Abbreviated transcription (Latin):
nerit. qui sese nobis ꝑ nature nr̃e consortiũ iuntit
ab eo proculdubio uindictam de culpe reatu ñ expetit
quem sub eius uenia sꝑes fides caritas abscondit. Ci.¬
tuis gͦ culpa dimittit᷑. q̃ nequaꝙͣ malicie studio per¬
ex xp̃i qͥd congruentiꝰ inclłigi qͣm caritas pocest
Quam tunc uere ꝑficimꝰ. cũ fraterna onera er
amore toleramꝰ. S hec eadem lex multiplex d̾r. quia
studiosa sollicitudine caritas ad cuncta uirtutũ facta
dilatatur. Que a duob quidẽ p̃ceptis incipit. s se
ad innuinera extendit. Huiꝰ nãꝙ legis initiũ. dile¬
ccio di est ac dilectõ proximi. S dei dilectõ ꝑ tria distin¬
guitur. qr ex toto corde. ex tota auima. ⁊ ex tota fortitu
dine diligi conditor iubetur. Qua in renotandũ est
i qd̾ diuinꝰ sermo eũ dm̃ diligi p̃cipit. non solũ uarrat¬
linquat. Proximi aũt dilectõ ad duo p̃cepta diriuat᷑.¬

Expanded text:
nerit, qui sese nobis per naturae nostrae consortium junxit, nerit, qui sese nobis per naturae nostrae consortium junxit, ab eo procul dubio viquem sub ejus venia spes, fides et charitas abscondit: citius ergo culpa dimittitur, quae nequaquam malitiae studio per quid congruentius intelligi quam charitas potest? quam tunc vere perficimus, cum fraterna onera ex amore toleramus. Sed haec eadem multiplex dicitur, quia studiosa sollicitudine charitas ad cuncta virtutum facta dilatatur, quae a duobus quidem praeceptis incipit, sed se ad innumera extendit; hujus namque legis initium dilectio Dei est, ac dilectio proximi: sed Dei dilectio per tria distinguitur, quia ex toto corde, et tota anima et ex tota fortdine conditor diligi jubetur. Qua in re notandum est quod divinus sermo cum Deum diligere praecipit, non solum narratlinquat. Proximi autem dilectio ad duo praecepta derivat
Abbreviated transcription (Latin):
Ad siluam quippe cũ amico imꝰ qͦtiens cũ quolibet᷑
proximo ad intuenda delicta nr̃a ꝯu̾timur. Et sim¬
plicit̾ ligna succidimꝰ. cũ delinq̃ntiũ uicia. pia u¬
tentõne resecamꝰ. S securis manu fugit. cũ sese in
crepatio plusqͣm necesse ẽ in asꝑitatem ꝑtrahit. fẽr¬
rũ ꝙ demanubrio ꝑsilit. cũ de correptõne sermo du¬
rior excedit. Et am̃icũ ꝑcutiens occidit. qr auditorẽ
suũ prolata ꝯtumelia ab spũ dilectõnis interficit᷑.
Corripti nãq mens repente ad odiũ pruit. si hane
ĩmoderata increpatõ plusꝙͣ debuit addicit. S is
qui caute ligna ꝑcutit ⁊ proximũ extinguit᷑. ad tͤs
necesse est urbes fugiat. ut ĩ una caꝵ defensus ui¬
uat. Quua si ad penitentie lam̃ta comiersus. inu¬
nitatisacram̃ti. sub spe fide ⁊ caritate absconditur.
reus ꝑpetrati homicidii ñ tenet᷑. Cũq extincti pro¬
ximꝰ eũ inuenerit ñ occidit. qi cũ distrietus iuderue¬

Expanded text:
Ad silvam cum amico imus, quoties cum quolibet proximo ad intuenda delicta nostra convertimur. Et simpliciter ligna succidimus, cum delinquentium vitia pia intentione resecamus. Sed securis manu fugit, cuam necesse est in asperitatem pertrahit, ferrumque de manubrio prosilit, cum de correptione sermo durior excedit, et amicum percutiens occidit, qui auditorem suum prolata contumelia ab spiritu dilectionis interficit. Correpti namque mens repente ad odium proruit, si hanc immoderata increpatio plus quam debuit addicit. Sed is qui incaute ligna percutit, et proximum exstinguit, ad tres necesse est urbes fugiat, ut in una earum defensus vivat, quia si, ad poenitentiae lamenta conversus, in unitate sacramenti sub spe, fide et charitate absconditur, reus perpetrati homicidii non tenetur; eumque exstincti proximus et cum invenerit non occidit, quia cum districtus judex ve
Abbreviated transcription (Latin):
het mortuũ cũ humana corda suscipiunt. eius ꝓcul
dabio sepulcra fiunt. S incircuitu illiꝰ sepulcra eiꝰ
sunt . q in quoꝵ se mentib nũc ꝑ desid̾ia sepelit. hoᷤᷤ
sibi postinodũ ꝑ tormenta coniungit. Et qm nũc
i semet ip̃is reprobi malignos spiritus illicita ꝑpe¬
trando suscipiunt: tunc sepulera cũ mortuis ardebt̃.¬

Expanded text:
licet mortuum cum humana corda suscipiunt, ejus procul licet mortuum cum humana corda suscipiunt, ejus procul dubio sepulcra fiunt. Sed in circuitu illius sepulcra ejus sunt, quia in quorum se mentibus nunc per desideria sepelit, hos sibi postmodum per tormenta conjungit. Et quoniam nunc in semetipsis reprobi malignos spiritus illicita perpetrando suscipiunt, tunc sepulcra cum mortuis ardeb
Abbreviated transcription (Latin):
exꝑĩto nouimꝰ qr ⁊ tedaꝵ flãma lucet: Obscura
tunc edax flãma comburit. qͦs nũc carnalis dele
ctatio polluit. Lunc infinite patens inferni ba¬
ratrũ deuorat. quos nũc inanis elatio exaltat. Atꝙ
quolib ex uicio hic uoluntatẽ callidi ꝑsuasoris ei¬
pleuerunt tũc cũ duce suo reprobi ad tormenta
ꝑueniunt. Et qͣmuis angłoꝵ atq hominũ lon¬
ge sit natura dissimilis. una tñ pena implicat
qͦs unꝰ in crimine reatus ligat. Qd̾ bene ac bre¬
uiter insinuat ꝓph̾a qui ait. Ibi assur ⁊ om̃is me¬
titudo eius. ⁊ in cirtuitu eius sepulcra illiꝰ. Quiꝰ
enĩ assur suꝑbi regis nõĩe nisi. ille ꝑ elatõnẽ cadadͥ
antiqius hostis exprimitur:qui ꝓ eo qd multos
ad culpam ꝑtrahit. cũ cuncta sua multitudine ad
inferni claustra descendit. Sepulcra aũt mortuos
ceeunt. Et quis alius mortẽ acrius ꝑtulit qͣm is qͥ
conditorem suũ despiciens uitã reliquit. Qũe uide¬

Expanded text:
experimento novimus quia et taedarum flamma lucet obscura? experimento novimus quia et taedarum flamma lucet obscura? Tunc edax flamma comburit quos nunc carnalis delctatio polluit. Tunc infinite patens inferni barathrum devorat, quos nunc inanis elatio exaltat atque qui quolibet ex vitio hic voluntatem callidi persuasoris expleverint, tunc duce suo reprobi ad tormenta pervenient. Et quamvis angelorum et hominum longe sit natura dissimilis, una tamen poena implicat, quos uno in crimine reatus ligat. Quod bene ac breviter insinuat propheta, qui ait: Ibi assur et omnis multitudo ejus, et in circuitu ejus sepulcra illius. . Quis namque Assur superbi regis nomine nisi ille per elationem cadens antiquus hostis exprimitur: qui pro eo quod multos ad culpam pertrahit, cum cuncta sua multitudine ad inferni claustra descendit? Sepulcra autem mortuos tegunt, et quis alius mortem acrius pertulit, quam is qui conditorem suum despiciens, vitam reliquit? Quem vide
Abbreviated transcription (Latin):
bree gentis pũi ꝑ caldei regis imꝑiuĩ succensis ca¬
mini ignib. ligatis manib pedib q proiecti sũt.
qͦs tam̃ cũ idem rex in camini incendio miseratus
exploraret. illesis uestib deambulantes uidit.
Ubi aꝑte colligit᷑ qr mira dispensatõne conditoris.
ignis qualitas in diuersa uirtute tẽperata ⁊ uesti¬
menta nõ attigit. ⁊ iuncula incendit. Scĩs q uiriꝰ
⁊ ad inferendũ tormentũ fiãma friguit. ⁊ ad solutõ¬
nis ministeriũ exarsit. Sicut gͦ electis ignis arde¬
re nouit ad solacium. ⁊ tñ ardere ad suppliciũ nescit.
ita ediu̾so gehenne flãma reprobis ⁊ neqͣ qͣm lucet
ad consolatõnis grãm. ⁊ tñ lucet ad penan. ut dam¬
pnatoꝵ oculis ignis supplicii ⁊ nulla claritate can¬
deat. ⁊ ad doloris cumulũ dilecti qualit̾ crucient
ostendat. Quidaũt mirũ si ghenne ignẽ credimꝰ
hr̃e suppliciũ simul obscuritatis ⁊ luminis: qñ

Expanded text:
braeae gentis pueri, per Chaldaei regis imperium succensis cabraeae gentis pueri, per Chaldaei regis imperium succensis camini ignibus, ligatis manibus pedibusque projecti sunt: quos tamen cum isdem rex in camini incendio miseratus exploraret, illaesis vestibus deambulantes vidit. Ubi aperte colligitur quia mira dispensatione conditoris ignis qualitas, in diversa virtute temperata, et vestimenta non attigit, et vincula incendit, sanctisque viris et ad inferendum tormentum 335 flamma friguit, et ad solutionis ministerium exarsit. Sicut ergo electis ignis ardere novit ad solatium, et tamen ardere ad supplicium nescit; ita e diverso gehennae flamma reprobis et nequaquam lucet ad consolationis gratiam, et tamen lucet ad poenam; ut damnatorum oculis ignis supplicii et nulla claritate candeat, et, ad doloris cumulum, dilecti qualiter crucientur ostendat. Quid autem mirum si gehennae ignem credimus habere supplicium simul obscuritatis et luminis, quando
Abbreviated transcription (Latin):
terni incendi tormenta descend̾e̾. quinq frẽs descri¬
bitur memimisse. Qͥ abraham petiit ut ad eoꝵ eru¬
ditõnem mitt̾et. ne illuc eos q̃nq uenientes par pe¬
na cruciaret. Qui gͥ ad doloris sui cumulũ ꝓpinqͦꝵ
absentiũ meminit. constat proculdubio qͦr eos ad
augmentũ supplicii paulo pꝰt potuit ⁊̃ presentes ui
dere. Qͥd aũt mirũ si secũ qͦq reprobos aspiciat cre¬
apparuit. cur non credendũ sit ꝙ uidere in suppli¬
cio eos ⁊̃ qͦs contͣ dm̃ dilexerat possit: Qua ex re col¬
ligitur qd̾ eos quos inordinate nũc reprobi dilig̃t
miro udicii ordine secũ tunc in torm̃tis uidebunt.
ut penami ꝓprie punitõnis exaggeret illa auctori
p̃posita carnalis cognatio. pari ante oculos ultio¬
ne dampnata. Ignis itaq qui in obscuritate cru¬
ciat. credendũ est qr lumen ad corm̃tũ seruat. Qd̃
si approbare testimoniis in sua expressione ñ pos¬

Expanded text:
terni incendii tormenta descendere, / quinque fratrum descriterni incendii tormenta descendere, / quinque fratrum describitur meminisse, qui Abraham petiit, ut ad eorum eruditionem mitteret, ne illuc eos quandoque venientes paena cruciaret. Qui igitur ad doloris sui cumulum propinquorum absentum meminit, constat procul dubio, quia eos ad augmentum sudere. Quid autem mirum si secum quoque reprobos aspiciat creapparuit, cur non credendum sit quod videre in supplicio eos etiam quos contra Deum dilexerat possit? Qua ex re colligitur quod eos quos inordinate nunc reprobi diligunt miro judicii ordine secum tunc in tormentis videbunt, ut poenam propriae punitionis exaggeret illa auctori praeposita carnalis cognatio pari ante oculos ultione damnata. Ignis itaque qui in obscuritate cruciat credendum est quia lumen ad tormentum servat. Quod si approbare testimoniis in sua expressione non pos
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ miseris mors sine morte. finis sine fine. defectus
sine defectu. qr ⁊ mors uiuit. ⁊ finis semꝑ incipit
⁊ deficere defectus nescit. Qͥa gͥ ⁊ mors ꝑuiit ⁊ non
extinguit. dolor cruciat s nullatenꝰ pauorem fugat.
flãma comburit. s nequaꝙͣ tenebras decutit. qͣn¬
tũ ꝑ noticiam p̃sentis uice colligit᷑: supplicia or¬
dinem ñ hñt. que nõ suam ꝑ om̃ia qͣlitatẽ tenent.
.Qmͣuis illic ignis ⁊ ad consolatõnem ñ lucet. &¬
tam̃ ut magis torq̃at ad aliqͥd lucet. Nlam seqͣceᷤ
qͦsꝙ suos secum in torm̃to reptobi flãma illustran¬
te uisuri sũt. quoꝵ amore deliquerũt. qͣtiuꝰ qui
eoꝵ uitam carnaliter contͣ p̃cepea conditoris amaue¬
rant. ip̃oꝵ qͦ eos interitus in augm̃to sue dãpna¬
tionis affligat. Qd̾ profecto euangłio teste colligimꝰ.
in quo t̾utate nunciante diues ille ꝙ̃ contigit ad e¬

Expanded text:
ergo miseris mors sine morte, finis sine fine, defectus ergo miseris mors sine morte, finis sine fine, defectus sine defectu, quia et mors vivit, et finis semper incipit, et deficere exstinguit; dolor cruciat, sed nullatenus pavorem fugat; flamma comburit, sed nequaquam tenebras decutit; quantum per notitiam praesentis vitae colligitur, supplicia ordinem non habent, quia non suam per omnia qualitatem tenent. Quamvis illic ignis et ad consolationem non lucet, tamen ut magis torqueat, ad aliquid lucet, sequaces quoque suos secum in tormentis reprobi flamma illustrante visuri sunt, quorum amore deliquerunt; quatenus qui eorum vitam carnaliter contra pręcepta conditoris amaverant, ipsorum quoque eos interitus in augmento suae damnationis affligat. Quod profecto evangelio teste colligiturt in quo veritate nuntiante dives ille, quem contigit ad ae
Abbreviated transcription (Latin):
De his etenĩ scriptum ẽ. Uermis eoꝵ ñ morietur. &
ignis eoꝵ ñ extinguet᷑. Hic flãma q̃ suecendit illu¬
minat. illic ut suꝑus uerbis psalmiste docuimuᷤᷤ
ignis qui cruciat obscurat. Hic metus amittitur
cũ tolerari iam ceꝑit qd̾ tumebat᷑. illie ⁊ dolor di la¬
niat ⁊ pauor angustat. Horrendo gͥ modo erit tunc
reprobis dolor cũ formidine. flãma cũ obscuritate. Sic
debet. ut qr a uoiuntate conditoris neqͣqͣm sũt ueriti
discrepare dũ uiu̾ent. in eoꝵ q̃n interitu ip̃a a siuis
qualitatib ⁊̃ torm̃ta discordent. qͣtius quo se ĩpug¬
nant cruciatus augeant.⁊ cũ uarie prodeunt mul¬
tiplicit̾ sentiant᷑. Que tñ supplicia in se dunersos
⁊ ultra uires cruciant. ⁊ in eis uite subsidiũ extin¬
guentes seruant. ut sic uitam t̾minꝰ puniat. qͣtinꝰ
semꝑ sine t̾mino cruciatus uiuat. Quia ⁊ ad finẽ
ꝑ tormenta ꝓperat. ⁊ sine fine deficiens durat. Fit:

Expanded text:
De his etenim scriptum est: Vermis eorum non morietur, et De his etenim scriptum est: Vermis eorum non morietur, et ignis eorum non exstinguetur . Hic flamma quae succendit illuminat; illic, ut superius verbis Psalmistae docuimus, ignis qui cruciat obscurat. Hic metus amittitur, cum tolerari jam coeperit quod timebatur; illic et dolor dilaniat, et pavor angustat. Horrendo igitur modo erit tunc reprobis dolor cum formidine, flamma cum obscuritate. 334 debet, ut qui a voluntate conditoris nequaquam sunt veriti discrepare dum viverent, in eorum quandoque interitu ipsa a suis qualitatibus etiam tormenta discordent, quatenus quo se impugnant, cruciatus augeant, et cum varie prodeunt multipliciter sentiantur. Quae tamen supplicia in se demersos et ultra vires cruciant, et in eis vitae subsidium exstinguentes servant, ut sic vitam terminus puniat; quatenus semper sine termino cruciatus vivat, quia et ad finem per tormenta properat, et sine fine deficiens durat. Fit
Abbreviated transcription (Latin):
dubio in corde morientiũ nõ sũt. Ut enĩ paulo suꝑi
diximus dũ dampnatꝰ quisq foras flãma suocend̾r
intus cecitatis igne deuoratur. Atq in dolore põitꝰ
interiꝰ exterius q confundit᷑. ut sua deterius confusi¬
one crucietur. Repulsis gͦ ordo in supplicio ñ erit qi
in eoꝵ morte atrocius ip̃a confusio mentis seuit.
Quam tñ mira potentia uidicantis equitas ordi¬
nat. ut pena aĩm qͣi inordinata confundat. Uel cer¬
te abesse ordo suppliciis d̾r. qr quibuslib rebus in
penam surgentib ꝓpria qualitas non seruatur.
uolorem ht̃. dolor timorẽ nõ ht̃. quia neqͣquã m̃tẽ ne
metus cruciat. cũ pati iam ceꝑit quod metuebat.
Infernũ uͦ ⁊ umbra mortis obscurat. ⁊ sempiternuᷤᷤ
horror inhabitat. qr eius ignib traditi.⁊ in suppli¬
ciis dolorem sentiunt. ⁊ in doloris angustia pussan¬
te se semꝑ pauore feriuntur. ut ⁊ qd̾ timent tolerẽt
⁊ rursum qd̾ tolerant sine cessatione ꝑtimescant.

Expanded text:
orientium non sunt. Ut enim paulo superius diximus, dum damnatus quisque foris flamma succenditur, intus caecitatis igne devoratur, atque in dolore positus, exterius interiusque confunditur, ut sua deterius confusione crucietur. Repulsis ergo ordo in supplicio non erit, quia in eorum morte atrocius ipsa confusio mentis saevit. Quam tamen mira potentia judicantis aequitas ordinat, ut poena animum quasi inordinata confundat. Vel certe abesse ordo suppliciis dicitur, quia quibuslibet rebus in poenam surgentibus propria quahabet, et dolor timorem non habet. Quia nequaquam mentem metus cruciat, cum pati jam coeperit quod metuebat. Infernum vero et umbra mortis obscurat, et sempiternus horror inhabitat, quia ejus ignibus traditi, et in suppliciis dolorem sentiunt, et doloris angustia pulsati semper pavore feriuntur: ut et quod timent tolerent, et rursus quod tolerant sine cessatione pertimescant.
Abbreviated transcription (Latin):
quꝰ. uec eã q̃ in nobis cõmissa s̃. ex ꝓprio relo re¬
anemis. Graui nãq mens nr̃a oronis sue tp̃r
cnfusione deprimitur. si hanc aut sua adhuc o¬
ontio inquinat. aut aliene nequicie seruatus
por acusat. Que duo quisq dũ terserit. ad eaq̃cis
Euncta enĩ que ds̃ condidit bona sunt. S qui diuites
honis maleutitur. ꝓfecto agit uͥ qͣi ꝑ edacitatis inglu¬
uem es ꝑ quem uiuere debuit pane moriatur. Pau
uerad requiem lararus uenerat. suꝑbũ uͦ diuitem
por̃ta cruciabant. S tam̃ diues abraham fuerat
quiui sii latarũ tenebat. qui tñ auctori suo collo¬
quens dieit. Ioqrͣ ad dñm meũ cũ sim puluis ⁊ ciniꝰ
Qiditaq iste diuitias suas estimare nouerat. qui
semet ip̃m pulu̾em cierẽq pensabat. Aut qͣndo
hunc res possesse extollerent. qui de se qͦ eaꝵ uidłe
pals t̾rene nõ suppetunt. ⁊ tũ apd̾ se ꝑ fastum tumo¬
ris erigunt᷑. Hos ⁊ census ad ostensionẽ potentie mi

Expanded text:
 in nos commissa sunt ex proprio zelo retinemus. Gravi namque mens nostra orationis suae tempore confusione deprimitur, si hanc aut sua adhuc operatio inquinat, aut alienae malitiae servatus dolor accusat. Quae duo quisque dum terserit, ad ea quae uncta enim quae Deus condidit bona sunt, sed qui bonis male utitur, profecto agit ut quasi per edacitatis ingluviem, eo per quem vivere debuit pane, moriatur. Pauper ad requiem Lazarus venerat, superbum vero divitem tormenta cruciabant . Sed tamen dives Abraham fuerat, qui in sinu Lazarum tenebat; qui tamen auctori suo colloquens, dicit: Loquar ad Dominum meum, cum sim pulvis et cinis . Quid itaque iste divitias suas aestimare novesemetipsum pulverem cineremque pensabat? Aut quando hunc res possessae extollerent, qui de se quoque earum vet res terrenae non suppetunt, et tamen apud se per fastum tumoris eriguntur. Hos et census ad ostensionem potentiae mi
Abbreviated transcription (Latin):
extinctus estimat᷑. S usq quo lampas ista contem¬
pnit᷑. usq quo despĩcabisis habetur: Nũ quidnam
sulgorem suũ nullatenꝰ exerit. ⁊ nunqͣm qͣnta clari¬
tate candeat ostendit: Ostendit plane. Statutum
quippe ꝯtẽpce lampadis tempꝰ est. extremi uidicii
p̃destinatus dies. quo iustus quisq qui nũc despi¬
citur. qͣnta potestate fulgeat demonstratur. Tuc̃
boꝵ oculis patebit qd̾ celesti potestate subnixi sũt
qui terrena omĩa sponte reliquerũt. Ꝙ aliud usti. a¬

Expanded text:
exstinctus aestimatur . Sed usquequo lampas ista contemexstinctus aestimatur . Sed usquequo lampas ista contemnitur? Usquequo despicabilis habetur? Nunquidnam fulgorem suum nullatenus exerit, et nunquam quanta claritate candeat ostendit? Ostendit plane. Nam cumquippe contemptae lampadis tempus est extremi judicii praedestinatus dies, quo justus quisque, qui nunc despicitur, quanta potestate fulgeat demonstratur.  Vetborum oculis patescet quod coelesti potestate subnixi sunt qui terrena omnia sponte reliquerunt. Unde electis
Abbreviated transcription (Latin):
firma ⁊ sermo ꝯtemptibilis. Quẽ enĩ talia dicere
posse cognouerant. secũ cõmunit̾ uiu̾e ñ posse iu¬
dicabant. Cũq eũ ⁊ humilẽ uuendo cernerẽt ⁊ al¬
tũ sermone pensarent. sua eos elatio compulit
ut quem ꝑ scripta timuerant. per presentie uerba
uespicerent. Qͥd gͥ paulus nisi contempta lampas
apd̾ cogitatõnes diuitũ fuit : qui unde magisterium
humilitatis exhibuit. inde a rudib discipulis suꝑbie
ꝯtumelias recepit. Horrendo etenĩ modo langor super¬
bientiũ unde decumescere debuit exereuit. dũ mens
elata carnaliũ. hoc qͣi dedignabile reppulit. ꝙ ma¬
gister imitabile ostendit. An contẽpta lampas erat
qui tot uirtutib emicãs. tanta a ꝑsecutorib adu̾sa
tolerabat:. Legatione in cathena fungitur. eiusq
uincula ĩ om̃i p̃corio manifestant᷑. Uirgis cedit᷑.
multis q ex genere. ex gentib ꝑiculis urget᷑. Lapi¬
dib listris tunditur. pedib extra urbem trahit᷑. qͥa

Expanded text:
 talia dicere posse cognoverant, secum communiter vivere non posse judicabant. Cumque eum et humilem vivendo cernerent, et altum sermone pensarent, sua eos elatio compulit  per scripta timuerant per praesentiae verba despicerent. Quid igitur Paulus, nisi contempta lampas apud cogitationes divitum fuit, qui unde magisterium humilitatis exhibuit, inde a rudibus discipulis superbiae contumelias recepit? Horrendo etenim modo languor superbientium unde detumescere debuit excrevit, dum mens elata carnalium hoc quasi dedignabile repulit, quod magister imitabile ostendit. An contempta lampas non erat, qui, tot virtutibus emicans, tanta a persecutoribus adversa tolerabat ? Legatione in catena fungitur, ejusque vincula in omni praetorio manifestantur, virgis caeditur, multisque ex genere, ex gentibus, periculis urgetur , lapidibus Lystris tunditur, pedibus extra urbem trahitur, quia
Abbreviated transcription (Latin):
magnis laborib maiora pt p̃mia expectat. Non q¬
gitat malũ. quia in amore mundicie mentẽ sclidãs
uũ om̃e odiũ radicitus eruit. uersare ĩ animo qd̾ in¬
quinat nescit. Non gaudet suꝑ miquitate. qr quo
sola dilectõne erga om̃s inhiat. nee de ꝑditõne aduer¬
santiũ exultat. Congaudet aũt u̾itati. quia ceteroᷤ¬
ut se diligens. ꝑ hoc qd rectum in aliis conspicit qi de
augiento ꝓprii prouectus hilarescit. Multiplex gͣ¬
ista lex d̾i est. que cont᷑ unuiscuiꝰq culpe iaculũ ꝙͦ
perimendã m̃tẽ impetit. districtõnis sue munimi¬
ne occurrit. ut qr antiquus hostis uaria circũfusi¬
one nos obsidet. ip̃a hunc de nobis multiplicit̾ ex¬
pugnet. Qm̃ nimitũ legeni si sollicita consid̾atõne
pensamꝰ. auctori nr̃o qͣntum cotidie delinquamut᷑¬

Expanded text:
magnis laboribus majora post praemia exspectat. Non cmagnis laboribus majora post praemia exspectat. Non cogitat malum, quia in amore munditiae mentem solidans, dum omne odium radicitus eruit, versare in animo quod inquinat nescit. Non gaudet super iniquitate, quia sola dilectione erga omnes inhiat, nec de perditione adversantium exsultat. Congaudet autem veritati, quia ut se caeteros diligens, per hoc quod rectum in aliis conspicit quasi de augmento proprii profectus hilarescit. Multiplex ista lex Dei est, quae contra uniuscujusque culpae jaculum, quod perimendam mentem impetit, instructionis suae munimine occurrit, ut quia antiquus hostis varia circumfusione nos obsidet, ipsa hunc de nobis multipliciter expugnet. Quam nimirum legem si sollicita consideratione pensamus, auctori nostro quantum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑoeram. non est ambitõsa. ñ querit q̃ sua s̃. ñ irri¬
catur. ñ cogitat malũ. ñ gaud suꝑ iniqͥtate. congau¬
decaũt u̾itati. Patiens quippe ẽ caritas. qr illata
mala eqͣminit̾ tolerat. Benigna uͦ est. qi pro malis
bona largit᷑ ministrat. Non emulat᷑. qr ꝑ hoc quod
in presenti mũdo uilappetit. ĩuidere t̾renis sucessi¬
b nescit. Non inflatur. qr cũ premiũ et̾ne retͥbuti¬
onis antia desiderat. de bonis se ext̾iorib ñ exaltat.
hon agit ꝑperam. qr quo se in solũ dĩ ac proximi a¬
morẽ dilatat. quicqͥda rectitudine discrepat ignorat.
Nlon ẽ ambitõsa. qr quo ardent̾ intus ad sua satagit
foris nullatenꝰ aliena concupiscit. Non querit que
sua s̃. qr cuncta que hic tͣnsitorie possidet. uelud ali¬
ena negligit. cũ nicħ sibi eẽ ꝓpriũ nisi ꝙ secum per¬
maneat agnoscit. ħ on irritatur. qr ⁊ inurriis laces¬
sita ad nullos se ultionis sue mocus exeitat. dũ pro

Expanded text:
a, non quaerit quae sua sunt, non irritatur, non cogitat malum, non gaudet super iniquitate, congaudet autem veritati. Patiens quippe est charitas, quia illata mala aequanimiter tolerat. Benigna vero est, quia pro malis bona largiter ministrat. Non aemulatur, quia per hoc quod in praesenti mundo nil appetit, invidere terrenis successibus nescit. Non inflatur, quia cum praemium internae retributionis anxia desiderat, de bonis se exterioribus non exaltat. Non agit perperam, quia quo se in solum Dei ac proximi amorem dilatat, quidquid a rectitudine discrepat, ignorat. Non est ambitiosa, quia quo ardenter intus ad sua satagit, foris nullatenus aliena concupiscit. Non quaerit quae sua sunt, quae hic transitorie possidet, velut aliena negligit, cum sibi nihil esse proprium, nisi quod secum permaneat, agnoscit. Non irritatur, quia et injuriis lacessita, ad nullos se ultionis suae motus excitat, dum pro
Abbreviated transcription (Latin):
alio delinquit᷑ ab horrescit. Qnde fit ut inueniat᷑
quisq tardꝰ ad ueniam. qͦ ꝑficiendo factus ẽ cautꝰ
ad culpã. ⁊ quo excedere in alterũ metuit. hoc qd̾
in se exceditur punure duriꝰ inquirit. S quid hac
doloris macula reperiri deterius pͥ. q̃ in conspectu
uidicis caritatem ñ inquinat s necat : Uitam
quippe anime q̃lib culpa polluit. seruatus uero
contra proximũ dolor occidit. menti nãq ut gla¬
dius figitur. ⁊ mucrone illiꝰ ip̃a uiscerũ occulta
ꝑforantur. Qui scłe a transfixo corde si prius nõ
educit᷑. nicħ in p̃cib diuine opis obtinet᷑. qr &
uulneratis m̃bris ĩponi salutis medicamina
neq̃unt. nisi ferrũ a uulnere añ subtrahat᷑. hĩc
ẽ enĩ qd̾ ꝑ semet ipãm u̾itas dicit. Nisi remiseritiꝰ
raadũ. dimittite siquid habetis aduersus alt̾m. ⁊̃¬

Expanded text:
alio delinquitur abhorrescit. Unde fit ut eo inveniatur alio delinquitur abhorrescit. Unde fit ut eo inveniatur quisque tardus ad veniam, quo proficiendo factus est cautus ad culpam; et quo ipse excedere in alterum metuit, hoc quod in se exceditur punire durius exquirit. Sed quid hac doloris macula reperiri deterius potest, quae in conspectu judicis charitatem non inquinat, sed necat? Vitam quippe animae quaelibet culpa polluit, servatus vero contra proximum dolor occidit. Menti namque ut gladius figitur, et mucrone illius ipsa viscerum occulta perforantur. Qui scilicet a transfixo corde, si prius non educitur, nihil in precibus divinae opis obtinetur, quia et vulneratis membris imponi salutis menequeunt, nisi ferrum vulneri ante subtrahatur. Hinc est enim, quod per semetipsam veritas dicit: Nisi remiseritis orandum, dimittite, si quid habetis adversus alt
Abbreviated transcription (Latin):
leuetur. ance oiõnis semꝑ tempora deb sollicite eo¬
uidici i ip̃o orõnes tp̃r exoptat. Sepe naiq ĩmũda
q̃dam ues illicita ĩ auimo uertimꝰ. qͣtiensa precibus
uacamꝰ. S cũ se mens ad studia oĩonis erexerit. caꝵ
rerũ unagines reuerberata patitur. quib libent̃
prius ociosa p̃mebatur. Et qiͣ iam faciem aĩa ad de¬
um leuare ñ sufficit. qr in se nimirũ inqͥnata m̃¬
te maculas pollute cogitatõnis erubescit. Sepecu¬
ris mundi libent̾ occupamur. cũq pt hec studio
or̃onis intendimꝰ. neq̃qm se mens ad celestia erig̾̃.
qr pondꝰ hanc t̾rene sollicitudinis ĩ ꝓfundũ mersit
Et in prete facies mũda ñ ostenditur. qr cogitatõ
cunctis excutimꝰ. ⁊ illicitis motib ⁊ cũa prece ua¬
cat obuiamꝰ. S tñ qr nos culpas rarius cõmittimꝰ
aliena pigrius delicta laramꝰ. ⁊ quo peccare noster
animꝰ sollicitiꝰ metuit. es districtus hoc qd̾ in se ab

Expanded text:
tur orationis tempora debet sollicite cotur orationis tempora debet sollicite cojudici in ipso orationis tempore exoptat. Saepe namque immunda quaedam vel illicita in animo versamus, quoties a precibus vacamus. Sed cum se mens ad studia orationis erexerit, earum rerum imagines reverberata patitur, quibus libenter prius otiosa premebatur; et quasi jam faciem anima ad Deum levare non sufficit, quia in se nimirum inquinata mente maculas pollutae cogitationis erubescit. Saepe curis mundi libenter occupamur. Cumque post haec studio orationis intendimus, nequaquam se mens ad coelestia erigit, quia pondus hanc terrenae sollicitudinis in profundum mersit; et in prece facies munda ncunctis excutimus, et illicitis motibus, etiam cum a prece vacat, obviamus; sed tamen quia nos culpas rarius committimus, aliena pigrius delicta relaxamus; et quo peccare noster animus sollicitius metuit, eo districtius hoc quod in se ab
Abbreviated transcription (Latin):
etit execrabilis. Cor quippe nos in petitõne rep̃heas¬
dit. cum resistere se p̃ceptis eiꝰ quem postulat mema¬
nit. Et or̃o sit execrabilis. cũ a censura au̾titur lebi
Qͥa dignũ profecto est ut ab eiꝰ bñficiis sit quisqse
neus. cuiꝰ nimirũ ussionib ñ uult eẽ subiectꝰ. Qdi
in re hoc est salubre remediũ. ut cũ se mens ex meno¬
ra culpe reprehendit. hoc prius in oratõne dellea
qd̾ errauit. quatinꝰ erroris macula cũ fletib t̾gitur
in pecitõne cordis facies ab auctore mũda uideatu¬
S curandũ nunis ẽ. ne ad hoc rursus proruat. qd
se mundasse fletib exultat. ne dũ deplorata culpa
it̾m cõmittit᷑. in conspectu rusti udicis tp̃a ⁊̃ lam̃¬
dicitur. Neiteres uerbum in tua oĩone. Qͦ uidł¬
dicto uir sapiens neqͣquam nos phibet semꝑ ueniã
petere. s culpas iterare. acsi aꝑt̾e dicat. Cum male
gesta defleueris. nequaqm rursũ facias. qd̾ in p̃cibꝰ

Expanded text:
erit exsecrabilis . Cor quippe nos in petitione repreerit exsecrabilis . Cor quippe nos in petitione repredit, cum resistere se praeceptis ejus quem postulat meminit, et oratio fit exsecrabilis, cum a censura avertitur legis, quia dignum profecto est ut ab ejus beneficiis sit quisque extraneus cujus nimirum jussionibus non vult esse subjectus. Qua in re hoc est salubre remedium, ut cum se mens ex memoria culpe reprehendit, hoc prius in oratione defleat quod erravit; quatinus erroris macula cum fletibus tergitur, in petitione sua cordis facies ab Auctore munda videatur. Curandum est etiam, ne ad hoc rursus proruat, quod se mundasse fletibus exultat; ne dum plorata iterum culpa committitur, in conspectu iusti Iudicis ipsa etiamdicitur: Ne iteres verbum in oratione tudicto vir sapiens nequaquam nos prohibet saepe veniam petere, sed culpas iterare; ac si aperte dicat: Cum male gesta defleveris, nequaquam rursus facias quod cum precibus
Abbreviated transcription (Latin):
tuam absq macula. Iniquitas ĩ manu est culpa in
oꝑe. inuusticia in tabernacło̾ unquitas ĩmente.
Mens quippe nr̃a tabernacłm non incongrue uocat᷑.
in qͣ apd̾ nosmet ipõs abscondimur. cũ foris in oꝑe
tim sine macula faciem leuamꝰ. Interna quippe fa¬
cies hominis mens est. ii qua nimirũ recognosci¬
mur. ut ab auctore nr̃o diligamur. Qm̃ scłe faciem
leuare est. in dõ animũ ꝑ studiũ or̃onis accollere. S
eleuatã faciem macula inquinat. si intendentẽ m̃tẽ
rertus sui conscĩa accusat. Que ab spei fiducia ꝑtinꝰ
frangitur. si intenta p̃cib necdũ deuicte culpe me¬
moria mordetur. Diffidit nãq acciꝑe se posse qd̾ ap¬
petit. que ꝑfecto reminiscitur. nolle se adhue facere
qd̾ diuinitus audiuit. Hinc ꝑ ioh̾em d̾r. Si cor nr̃m
nõ reprehenderit nos. fiduciam hñis apd̾ dm̃. ⁊ qͥc¬
quid petierimus ab eo accipiemꝰ. Hunic salomon ait.
Qͥ au̾tit aurem suã ne audiat legemi. oratio eius

Expanded text:
tratur. Iniquitas ergo in manu est culpa in opere, injustitia vero in tabernaculo iniquitas in mente. Mens quippe nostra tabernaculum non incongrue vocatur, in qua apud nosmetipsos abscondimur, cum foris in opetim sine macula faciem levamus. Interna quippe facies hominis mens est; in qua nimirum recognoscimus, ut ab auctore nostro diligamur. Quam scilicet faciem levare est in Deo animum per studia orationis attollere. Sed elevatam faciem macula inquinat, si intendentem mentem reatus sui conscientia accusat. Quae ab spei fiducia protinus frangitur, si intenta precibus necdum devictae culpae memoria mordetur. Diffidit namque accipere se posse quod appetit, quae profecto reminiscitur nolle se adhuc facere quod divinitus audivit. Hinc per Joannem dicitur: non reprehenderit nos, fiduciam habemus apud Deum, et quidquid petierimus ab eo accipiemus . Hinc Salomon ait: Qui avertit aurem suam, ne audiat legem, oratio ejus
Abbreviated transcription (Latin):
maneat pena cognouimꝰ. ⁊ instruente nos sa¬
dio loquio qͣntus in dãpnatõne ignis. qͣnta ĩ igne
ooscuritas. qͣntus q in obscuritate pauor sit. nulla¬
tenꝰ ambigumꝰ. S qͥd ꝓdest hec p̃nosse.si non contĩ¬
gat euadere: Tora gͦ intentione eurandũ est. ut cũ
uacatõnis tempꝰ accrpimꝰ. bene iuuendi studio. maloꝵ
ultriciũ torm̃ta fugiamꝰ. Hinc qiuippe ꝑ salomonẽ d̾e.¬

Expanded text:
mnatos poena cognovimus; et instruente nos sacro eloquio, quantus in damnatione ignis, quanta in igne obscuritas, quantusque in obscuritate pavor sit, nullatenus ambigimus. Sed quid prodest ista praenosse, si non contingat evadere? Tota ergo intentione curandum est ut, cum vacationis tempus accipimus, bene vivendi studio, malorum ultricia tormenta fugiamus. Hinc quippe per Salomonem d
Abbreviated transcription (Latin):
laborib ad sola terrena desid̾ia exudant. Compun¬
gunt᷑ in p̃cib. s felicitatis tͣnsicone gaudia exqͥr̃t.
Hos itaꝙ nuus aqͣ non abluit. qi eoꝵ fletus ab imsꝰ
uenit. Quasi enĩ ex terra aqͣ ꝑfusi sunt. qui ꝓ terie¬
nis bonis in p̃cib compungunt᷑. Qui uͦ id cireo plorãt
q̃m p̃mia suꝑna desid̾ant. aqua nuus hos abluit. q¬

Expanded text:
laboribus ad sola terrena desideria exsudant; compunlaboribus ad sola terrena desideria exsudant; compunguntur in precibus, sed felicitatis transitoriae gaudia exquirunt. Hos itaque nivis aqua non abluit, quia eorum fletus ab imis venit. Quasi enim ex terrae aqua perfusi sunt, qui pro terrenis bonis in precibus compunguntur. Qui vero idcirco plorant, quoniam praemia superna desiderant, aqua nivis hos diluit, q
Abbreviated transcription (Latin):
que nuus sũt lamenta humłitatis. Que ꝓfecto
humilitas quia ante districti uidicis ocusos cet̾is
uitũtib p̃minet. qi ꝑ magni m̾iti colorem candet.
Sunt namq ñ nulli qui lam̃ta hñt. s humilitatẽ
ñ habent. qr afflicti plangunt s tam̃ in ip̃is fletib
uel contͣ proximoꝵ uitã suꝑbuint. uel contͣ ordinati¬
onem condicoris erigunt᷑. Hi nimirũ aqͣs hñt. s nui
aqͣs nõ hñt. ⁊ mundi eẽ neq̃unt. qr humilitatis fie¬
tib mnime lauantur. Aquis aũt niuis aculpa se
lauerat. qui confident̾ dicebat. Cor concͥtũ ⁊ humili¬
atũ ds̃ non despieit. Qui enĩ lamentis affligunt᷑ s
murmurando rebelles s̃. mentẽ quid̾ concerunt. s
humiliari contẽpnũt. Qmius aque nuus intelli¬
gi ⁊ aliter possint. Aqͣ enĩ fontis ⁊ fluminis ex terra
oritur. aqua u̾o niuis ex aere proruit. Et s̃ płiq
qui ꝑ or̃onũ lamenta se cruciant. s tñ totis lam̃toꝵ

Expanded text:
 nivis sunt lamenta humilitatis. Quae profecto  nivis sunt lamenta humilitatis. Quae profecto humilitas, quia ante districti judicis oculos caeteris virtutibus praeeminet, quasi per magni meriti colorem candet. Sunt namque nonnulli qui lamenta habent, sed humilitatem non habent, quia afflicti plangunt, sed tamen in ipsis fletibus vel contra proximorum vitam superbiunt, vel contra ordinationem conditoraquas non habent, et mundi esse nequeunt, quia humilitatis fletibus minime lavantur. Aquis autem nivis a culpa se laverat qui confidenter dicebat: Cor contritum et humiliatum Deus non spernit . Qui enim lamentis affliguntur, sed murmurando rebelles sunt, mentem quidem conterunt, sed humiliari contemnunt. Quamvis aquae nivis intelligi et aliter possunt. Aqua enim fontis et fluminis ex terra oritur, aqua vero nivis ex aere proruit. Et sunt plerique qui per orationum lamenta se cruciant, sed tamen totis lamentorum
Abbreviated transcription (Latin):
in sensu nr̃o quo om̃e corpus regicur: atq in occultis
desideriis flamina duuni amoris ardemus. Et tam̃
p̃cipitur. ut pedes acq incestina hostie lauentur. Pe¬
dib enĩ terra tangitur. intestinis uͦ stercora gestant᷑.
Quia płmq iam ex desiderio in et̾nitate succendim᷑.
iam toto deuotõnis sensu ad appetitũ nr̃e mortificatõ¬
nis ihiamꝰ. s qr adhuc t̾renũ pre infirmitate aliqͥd
ramꝰ. cũ bogitatõnes nr̃as ĩmunda temptatõ inqͥnat:
quid alud qm incestina hostie stereus portant. Set
ut comburi debeant lauentur. qr nimirũ necesse est
ut ĩmũdas cogitatõnes timoris flecus diluat. quaᷤᷤ
in acceptõne sacrificii suꝑnus amor incendat. Et
quicͥd mens uł de inexꝑto certamine: uel de conuer¬
satõnis pristine memoria patitur lauetur. ut tanto
suauiꝰ in conspectu sui spectatoris ardeat. qͣnto cũ ei
assistere ceꝑit. nil t̾renũ secum nil lubricũ in ara sue

Expanded text:
in sensu nostro, quo omne corpus regitur, atque in occultis in sensu nostro, quo omne corpus regitur, atque in occultis desideriis flamma divini amoris ardemus. Et tamen praecipitur ut pedes atque intestina hostiae laventur. Pedibus enim terra tangitur, intestinis vero stercora gestantur; quia plerumque jam ex desiderio in aeternitatem succendimur, jam toto devotionis sensu ad appetitum nostrae mortificationis inhiamus. Sed quia adhuc terrenum prae infirmitate aliquid ramus. Cumque cogitationes nostras immunda tentatio inquinat, quid aliud quam intestina hostiae stercus portant? Sed ut comburi debeant laventur, quia nimirum necesse est ut immundas cogitationes timoris fletus diluat, quas in acceptione sacrificii supernus amor incendat. Et quidquid mens vel de inexperto certamine, vel de conversationis pristinae memoria patitur, lavetur, ut tanto suavius in conspectu sui spectatoris ardeat, quanto cum ei assistere coepit, nil terrenum secum, nil lubricum in ara suae
Abbreviated transcription (Latin):
ut iam se a ceteris longe eẽ nõ estimet. qui mundũ
se ꝑ obitum intimi ardoris gaudet. S iit̾ hec sciend̾
est. qd̾ idcuco ñ nunqͣm ĩpulsu illicite cogitatõnis af¬
fligimur. qr in quibdam t̾rene ꝯu̾satõnis actib qͣm¬
ius licitis libenter occupamur. Cũq uel ĩ minimis
t̾rena actio ꝑ desid̾iũ tangitur. erescente contͣ nos antiqͥ
hostis fortitudine. mens nr̃a ñ minima ĩportunitate
temptatõnis inquinat᷑. ¶nde ⁊ sacerdos legis mẽbra
hostie ꝑ frusta concisa. caput atq ea que erga iecur s̃
iubetur ignib cremare. pedes uero atq intestina ho¬
stie prius aqua diluere. Nos ip̃os qiuppe sacrisiciũ
dõ offerimꝰ. cũ uitam nrãm cultui diuino dedicamuᷤ.
Qui m̃bra hostie ꝑfrusta concisa suꝑ ignem ponimꝰ.
cũ uite nr̃e oꝑa uirtutib distinguentes ĩmolamꝰ. Ca¬
put atq ea que uirta iecur continent᷑ incendimꝰ. cũ

Expanded text:
ut jam se a caeteris longe esse non aestimet, qui mundum ut jam se a caeteris longe esse non aestimet, qui mundum se per obitum intimi ardoris gaudet. Sed inter haec sciendum est quod idcirco nonnunquam impulsu illicitae cogitationis affligimur, quia in quibusdam terrenae conversationis actibus, quamvis licitis, libenter occupamur. Cumque vel in minimis terrena actio per desiderium tangitur, crescente contra nos antiqui htentationis inquinatur. Unde et sacerdos legis membra hostiae per frusta concisa, caput atque ea quae circa jecur sunt, jubetur ignibus cremare, pedes vero atque intestina hostiae prius aqua diluere. Nos quippe ipsos sacrificium Deo offerimus, cum vitam nostram cultui divino dedicamus. Qui membra hostiae per frustra concisa super ignem ponimus, cum vitae nostrae opera virtutibus distinguentes immolamus. Caput atque ea quae juxta jecur continentur, incendimus; cum
Abbreviated transcription (Latin):
laueturaqua. ⁊ post solis occasum regrediet᷑ in castra¬
: Nocturnũ quippe sompniũ tẽptatio ẽ occulta. ꝑ qͣm
tenebrosa cogitatõne turpe aliquid corde ꝯcipitur. ꝙ
tam̃ corporis oꝑe ñ expletur. S sompnio nocturno pol¬
ĩmũda cogitatõne polluit᷑. indignũ se cunctoꝵ fideliũ
societatib arbitretur. culpe sue m̾itũ ante oculos po
ectra castra exire ẽ. turpi impugnatõne laborantem
sese ex continentiũ cõparatõne despicere. Qͥ ad ues¬
peram lauatur aqͣ. cũ defectũ suũ conspiciens ad peru¬
pentie lam̃ta conuertitur: ut fletib diluat om̃e qd̾
aũm occulta inqͥnatõe accusat. S post occasũ solis
ad castia redeat. qr deferuescente tẽptatõnis ardore ne¬
cesse est ut it̾m fiduciam erga societatem bonoꝵ sumat.
qui pͥt lanita penuitentie stgescente lãma cogitat¬
nis illicite ad fideliũ in̾ita presumenda reparatur.

Expanded text:
lavetur aqua. Et post solis occasum regredietur in castralavetur aqua. Et post solis occasum regredietur in castra. Nocturnum quippe somnium est tentatio occulta, per quam tenebrosa cogitatione turpe aliquid corde concipitur, quod tamen corporis opere non expletur. 2. Sed somnio nocturno polimmunda cogitatione polluitur indignum se cunctorum fidelium societatibus arbitretur. Culpae suae meritum ante oculos ponutum ergo extra castra exire, est turpi impugnatione laborantem sese ex continentium comparatione despicere. Qui ad vesperam aqua lavatur, cum defectum suum conspiciens, ad poenitentiae lamenta convertitur, ut fletibus diluat omne quod animum occulta inquinatione accusat. 4. Sed post occasum solis ad castra redeat, quia, defervescente tentationis ardore, necesse est ut iterum fiduciam erga societatem bonorum sumatqui post lamenta poenitentiae, frigescente flamma cogitationis illicitae, ad fidelium merita praesumenda reparatur;
Abbreviated transcription (Latin):
mens renititur. s ꝑtinus delectata captiuat᷑. Quod¬
cũ reatum culpe concessis protinus flerib diluit.
 a iniquitate nr̃a mũdos eẽ ñ patitur. ꝙ uolenteᷤ
fletu intueniente deletũ est ad aĩm redit. ⁊ deuicta cul¬
ꝑa ad delectatõnem rursus inserpere nititur. atq in
antiquo certamiẽ rediuiua pulsatõne reparat᷑. ita ut
qd̾ priusegit in corpore. hoc importuna cogitatõne
ptmodũ uerset in mente. Qd̃ caute ille conspicere ath¬
leta spiritalis nouerat. qui dicebat. Computruerũt ⁊
quicias ad delectationem memorie redire conspererat.
qui cicatces deflebat. Cicatrices quippe computresc̾e
est. sanata iam pc̃coꝵ uulnera rursus in temptatõnẽ
serpere. atq ex eoꝵ suggestionib pꝰt suꝑductã cutẽ¬
catur. distri ctoq sereatu mensobligat. nisi hoc sol¬
gredietur exͣ castra ⁊ ñ reu̾tetur prius qͣm ad uesꝑã

Expanded text:
mens renititur, sed protinus delectata captivatumens renititur, sed protinus delectata captivatureatum culpae concessis protinus fletibus diluit. Sed ab iniquitate nostra mundos nos esse non patitur, quia volentes fletu interveniente deletum est ad animum redit, et devicta culpa ad delectationem rursus inserpere nititur, atque in antiquo certamine rediviva pulsatione reparatur; ita ut quod prius egit in corpore, hoc importuna cogitatione postmodum verset in mente. Quod caute ille conspicere athleta spiritalis noverat, qui dicebat: Computruerunt etLaxatas ergo nequitias ad delectationem memoriae redire conspexerat, qui cicatrices deflebat. Cicatrices quippe computrescere est sanata jam peccatorum vulnera rursus in tentationem serpere, atque ex eorum suggestionibus, post superductam cutecatur, districtoque se reatu mens obligat, nisi hoc soledietur extra castra, et non revertetur prius quam ad vesperam
Abbreviated transcription (Latin):
notandũ. qd sicut moderata afflictio lacrimas ex¬
primit. ita ĩmoderata subducit. Qͥa meror ipse
qĩ sine merore sit. cũ afflieti m̃tem deuorans sensũ
aulisita constringicur: ut pondus qͥuidẽ pccoꝵ tole¬
ret. s tam̃ qr tolerat ignoret. Sepe ⁊̃ si cognoscat qͣn¬
to reatu p̃mitur. erũpere conatur ⁊ ñ pͭ. ut hunc in
se mente libera. conuersatõne integra ꝑsequat᷑. Fere
gͦ dolorem suũ ñ ualet. qui ⁊ mniquitatis sue reatũ ꝯ¬
siderat. & tam̃ pre terrene occupatõnis pondere. hanc
ei gemere nequaqͣm uacat. Fsere dolorem suũ nõ ualet
qui praue quidẽ consuetudini ꝯtraire nititur: s tam̃
adhuc succrescentib desideriis carnis grauatur: Pl̾m¬
etenĩ uitam nr̃am ip̃i reprehendimꝰ s tñ lebenter agiꝰ
hoc qd̾ in nobis recte repbamꝰ. Ad uisticiã nos spiritꝰ
erigit. ad consuetudinem caro restringit. Amori suo

Expanded text:
t enim moderata afflictio lacrymas ext enim moderata afflictio lacrymas exprimit, ita immoderata subducit, quia moeror ipse quasi sine moerore fit, qui, afflicti mentem devorans, sensum culis ita constringitur, ut pondus quidem peccatorum toleret, sed tamen quia tolerat ignoret. Saepe etiamsi cognoscat quanto reatu premitur, erumpere conatur, et non potest, ut hunc in se mente libera, conversione integra, persequatur. Flere ergo dolorem suum non valet, quia et iniquitatis suae reatum considerat, et tamen prae terrenae occupationis pondere hanc ei gemere nequaquam vacat. Flere dolorem suum non valet, qui pravae quidem consuetudini contraire nititur, sed tamen adhuc succrescentibus desideriis carnis gravatur. etenim vitam nostram ipsi reprehendimus, sed tamen libenter agimus hoc quod in nobis recte reprobamus. Ad justitiam nos spiritus erigit, ad consuetudinem caro restringit. Amori suo