comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dictus ⁊ noĩe. cuius memoria in benedictiõe ẽ: ipse ꝓfec¬
to fuit benedictus uir. qui confisus ẽ. i dño. Quẽ enĩ
dñs p̃uenit inbenedictionib dulcedinis. ut ĩ dño con¬
fideretꝰ iã benedicitur omĩ benedictiõe sꝑuali ĩ cȩlestib ĩ xp̃o:
quia in dño confisus ẽ. Nȩc solũ in cȩlestib benedictionẽ omĩ¬
um angłoꝵ: s etiã in t̾restrib benedictionẽ omĩum gentiũ dedit
illi dñs. Ubienĩ gentiũ. ñ benedicitur hodie benedictus dñi bene¬
dictus: Plane benedictio dñi suꝑ caput iustĩ. ꝗͣ tat benedictionib
cȩli ⁊ t̾rȩ. gr̃ã dĩ cumulauit. Non tn sicut benedictio esau in pin

Expanded text:
dictus et nomine, cujus memoria in benedictione est, ipse profecto fuit benedictus vir qui confisus est in Domino. Quem enim Dominus praevenit in benedictionibus dulcedinis, ut in Domino confideret, jam benedixit omni benedictione spirituali in coelestibus in Christo, quia in Domino confisus est. Nec solum in coelestibus benedictionem omnium angelorum, sed etiam in terrestribus benedictionem omnium gentium dedit illi Dominus. Ubi enim gentium non benedicetur hodie benedictus Domini Benedictus? Plane benedictio Domini super caput justi , quem tot benedictionibus coeli et terrae gratia Dei cumulavit. Non tamen, sicut
Abbreviated transcription (Latin):
pane int̾im sacram̃ti nucriri delegisti: donec de fide ꝓficientẽ ad
intellectũ. pane uitȩ ⁊ intellectus. te cibaret: ⁊ aqua sapĩe saluta¬
ut cũ durior sermo ipsiꝰ uisus fu̾it. duriora scił p̾cipientis. aut
durius corripientis: ñ sit ĩ aliqͦ ur̃m cor malũ incredulitatis. dis¬
cedendi a d̾o uiuo: s constant̾ dicatis cũ apło. Uerba intȩ habes:¬

Expanded text:
pane interim Sacramenti nutriri delegisti; donec de fide proficientem ad pane interim Sacramenti nutriri delegisti; donec de fide proficientem ad intellectum pane vitae et intellectus te cibaret, et aqua sapientiae salutaut cum durior sermo ipsius visus fuerit, duriora scilicet praecipientis aut durius corripientis, non sit in aliquo vestrum cor malum incredulitatis discedendi a Deo vivo, sed constanter dicatis cum Ap
Abbreviated transcription (Latin):
sermo. Esto. Sermo durus ẽ. nũqͥd ñ uerus ẽ: Lapis durus ẽ.
ñ qͥd ñ p̾ciosus ẽ : Quare autẽ ueritas dura ẽ tͥ: ñ ꝓpter duriciã
cordis tui Si cort̾ pietate mollesceret: plus tͥ soliditas ueritatis.
electũ a do lapidẽ reꝑbauerunt: ñ qr durũ putauert̃. Et erat
set immo ⁊ conusa ẽ. in stagna. uł fontes aquarũ. u mollia
& humilia quib influeret. inuenit corda fideliũ. Nam & isti qͥ tã
cito offensi. quadam spetie duriciȩ. ret᷑ abierunt: si ꝑmansissent cũ
apłis bibissent forsitan ⁊ ipsi cũ eis de consequenti eos petra: bibis¬
sent flumina aquȩ uiue de petra ꝑcussa in cruce. fluentis largis¬
sime. ita ut hodieq bibat ppłs ⁊ um̾ta. unmo suxissent etiã mel
de petra. oleũq de saxo durissimo. Prorsus tu beatus es symon
abire. constant̾ respondisti. Dñe uerba uitȩ et̾ne habes. ad ꝗͤ ibimꝰ:
Plane beatus. qͥ cũ sapĩa morari. ⁊ cũ domesticis eiꝰ ad mensã ipsiꝰ

Expanded text:
sermo . Esto, sermo durus est; numquid non verus est? Lapis durus est; nunquid non pretiosus est? Quare autem veritas dura est tibi, nisi propter duritiam cordis tui? si cor tibi pietate mollesceret, plus tibi soliditas veritatis electum a Deo lapidem reprobaverunt, nisi quia durum putaverunt. Et erat set, imo et conversa est in stagna vel fontes aquarum, ubi mollia et humilia, quibus influeret, invenit corda fidelium. Nam et isti, qui tam cito offensi quadam specie duritiae retro abierunt, si permansissent cum Apostolis, bibissent forsitan et ipsi cum eis de consequenti eos Petra, bibissent flumina aquae vivae de petra percussa in cruce fluentis largissime, ita ut hodieque bibat populus et jumenta; imo suxissent etiam mel de petra, oleumque de saxo durissimo. 4. Prorsus tu beatus es, Simonabire, constanter respondisti: Domine, verba vitae aeternae habes; ad quem ibimus? Plane beatus, qui cum sapientia morari, et cum domesticis ejus ad mensam ipsius
Abbreviated transcription (Latin):
nã trahi possint. ipsa ꝑ se uerboꝵ facies ostendit: quȩ scił illa
quib nichilẽ. utilius in uita. sapiam. iusticiã. tunorẽ d̾icũ pre
ut ꝑseũanter eã teneas. ñ enĩ statĩ qͥ inuenerit. s qͥ tenuerit eã beatꝰ.
Dicit quide seͥptura beatus qͥ inuenit sapĩam: s ñ ibi quieuit. un¬
mo addidit. ⁊ qui affluit prudentia: ne uidelicet solu inuenisse.
statĩ putaretur. ad beatitudinẽ sufficere: nͥ cũ inuen̾is. cũ ea :un
ea demoreris. ⁊i contub̾nio atq conuictu ipsius delecteris: nec dis¬
cedas a magistĩo eiꝰ donec meditando iusticiã. cogitando eircũspec¬
tionẽ dei. affluere prudentia possi ⁊ Nam ⁊ sapientiã salomon
inuenit: s q prudentia minus affluxit. nec satis prudenter

Expanded text:
illa quibus nihil est utilius in vita, sapientiam, justitiam, timorem Dei, cum praemio ut perseveranter eam teneas: non enim statim qui invenerit, sed qui tenuerit eam, beatus. Dicit quidemo addidit, et qui affluit sapientia ; ne videlicet solum invenisse statim putaretur ad beatitudinem sufficere, nisi, cum inveneris, cum ea et in ea demoreris, et contubernio atque convictu ipsius delecteris; nec discedas a magisterio ejus, donec meditando justitiam, cogitando circumspectionem Dei, affluere prudentia possit. Nam et Salomon sapientiam invenit; sed, quia prudentia minus affluxit, nec satis prudenter
Abbreviated transcription (Latin):
beata spe confitentiũ. Quã potens es apd̃ omipotentem:
onẽ nr̃am. audiuimꝰ ꝑegͥnationẽ ȩrũpnosã. penitentiã lacͥmosam.
susceptionẽ głosam: ꝓdigus inꝗͣ iste tã gͣuit̾ reus. ñdũ confessus e¬
rat. s tm confiteri delibauerat: ñdũ satisfecerat. s tñ ad satisfacien¬
dũ animũ inclinauerat. ide solo fere ꝓposito concepte humilita¬
tis ueniã statim obtinuit: que tanto tẽpore tantis expetitur uotis.
imploratur lacrimis. ambitur obsequiis. Latronẽ in cruce sola
confessio absoluit: istũ sola uoluntas confitendi. Dix confidebor

Expanded text:
beata spes confitentium! quam potens es apud omnipotentem, beata spes confitentium! quam potens es apud omnipotentem, onem nostram audivimus peregrinationem aerumnosam, poenitentiam lacrymosam, susceptionem gloriosam: prodigus, inquam, iste tam graviter reus, nondum confessus erat, sed tantum confiteri deliberaverat; nondum satisfecerat, sed tantum ad satisfaciendum animum inclinaverat: et de solo fere proposito conceptae humilitatis veniam statim obtinuit, quae tanto tempore tantis expetitur votis, imploratur lacrymis, ambitur obsequiis. Latronem in cruce sola confessio absolvit; istum, sola voluntas confitendi. Dixi, inquit, C
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ: conuersus ẽ. furor tuus ⁊ consolatꝰ es me. Uerũtñ cur timebo indie
mala: Cur ñ magis indie bona. bonis fruor: ⁊ diẽ mała p̾caueo: Non¬
ne ecce nunc tempꝰ acceptabile. ecce nc̃ dies salutis: Cur ñ audiam
mͦ consiliũ sapientis. quodcũq pot̾ manus tua face. instant̾ oꝑare.
qꝙ ñ ẽ consiliũ nec ratio. nec sapĩa apud inferos. qͦ tu ꝓꝑas : illud apł̃i.¬
du tempꝰ habemꝰ oꝑemur bonũ adom̃s: Ceꝑamus quidẽ aconsolatio¬
nib. s ad t̾roreᷤᷤ deuenimus: q tunc nimirũ consolatio utilis erit. si
t̾rori mixta fu̾it: tunc ingrediem᷑ in ueritate tua dñẽ. si ita letetur
cor nr̃m. ut timeat nomen tuũ. Alioqͥn si omĩno uos securos facemꝰ:
dice̾tur ⁊ de nobis. Popłe m̃s qͥbeatũ ce dicunt ipsi te decipiunt:
uestigia gressuũ tuoꝵ dissipant. Tunc aut̃ uere beati erimꝰ. si mise¬
riã nr̃am recte agnoscamꝰ. ⁊ pie doleamꝰ: tunc securi in morte eri¬

Expanded text:
mihi: conversus est furor tuus, et consolatus es me . Verumtamen cur timebo in die mala? Cur non magis in die bona bonis fruor, et diem malam praecaveo? Nonne ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies salutis? Cur non audiam modo consilium Sapientis: Quodcunque potest manus tua instanter operare: quia non est consilium, nec ratio, nec sapientia apud inferos qemur bonum ad omnes? Coeperamus quidem a consolationibus, sed 967 ad terrores devenimus; quia tunc nimirum consolatio utilis erit, si terrori mista fuerit; tunc ingrediemur in veritate tua , Domine, si ita laetatur cor nostrum, ut timeat nomen tuum. Alioquin, si omnino vos securos faceremus, diceretur et de nobis: Popule meus, qui beatum te dicunt, ipsi te decipiunt, et vestigia gressuum tuorum dissipant . Tunc autem vere beati erimus, si miseriam nostram recte agnoscamus et pie doleamus: tunc securi in morte eri
Abbreviated transcription (Latin):
certe facere debueras. Honcrede naꝙ ꝓpħe die iniuria: ñ tẽptare oĩa¬
ab iħu qr mitis esͭ ⁊ humilis corde. cũ in eo pariter inueniat᷑ ⁊ reqͥes
aĩe. & p̃sens medela sꝑitalis lepre. pignusq salutis ȩterne: Tandem
mnuntur delicati. ut uix usq ad talos salubrib intingui patian¬
tur aqͥs: aut si semel lauerint mox sͥ plenissime uideant᷑ mun¬
dati. At ita heliseus ñ sentit: s signanter expͥmit. septies lauare
⁊ mundaberis. Sciebat nimirũ humilitatẽ. xp̃i. que nobis
imitanda ẽ. si ꝑfecte uolumꝰ mundari: septẽplicis ẽe uirtutis.
Prima uirtꝰ qd̾ cũ diues eẽt pauꝑ factus ẽ: scd̾a qd̃ pauꝑtati
extremitatẽ adiciens ĩ p̃sepi positus ẽ: t̾cia qd̾ matͥ subditꝰ. qͣr¬
ta qd̾ serui manib hodie inclinauit caput: qͥnta qd̾ discipłm
furem sic tulit & ꝓditorẽ: sexta qͦd sic mansuetus añ iniquũ uidice

Expanded text:
certe facere debueras. certe facere debueras. ab Jesu quia mitis est et humilis corde, cum in eo pariter inveniatur et requies animae, et praesens medela spiritualis leprae, pignusque salutis aeternae? Tandem , ita inveniuntur delicati, ut vix usque ad talos salubribus intingi patiantur aquis: aut si semel laverint, mox sibi plenissime videantur mundati. 7. Et Elisaeus non ita sentit, sed signanter exprimit, Septies tavare, et mundaberis. Sciebat nimirum humilitatem Christi, quae nobis imitanda est, si perfecte volumus mundari, septemplicis esse virtutis. Prima virtus, quod, cum dives esset, pauper factus est. Secunda, quod paupertati extremitatem adjiciens, in praesepi positus est. Tertia, quod Matri subditus. Quarta, quod servi manibus hodie inclinavit caput. Quinta, quod discipulum furem tulit et proditorem. Sexta, quod sic fuit mansuetus ante iniquum judicem.
Abbreviated transcription (Latin):
be at Iustus enim dñs. ⁊ iusticias dilexit: nec pot iniustas cau¬
sat suscipe aut tueri: qͥ cũ acceꝑit tempus. etiã iusticias nicdica¬
biti dt tñ qͥ iudicẽ se minat᷑ futurũ supbe de iusticia psiumtum
ad uecatũ se pollicetur humilit̾ peccã confitentiũ: qmi apudillu iu
cuitis conspectu ñ iustificatur omĩs homo nullatenis eausam
iustificare nrãm. melius possimius: quã si nosmetipsos accudan¬
tes i ꝓuniente. iusticiam ipsius innos transferamus ⁊ ⁊ parter
ucdiei aduersus reos exequamur. Et si in aliqͥ ueniali ꝑignorant¬
alli outri uł penfirmitatẽ uincimur: ut iebuseu. nrpne nequa¬
quã ert̾minare p̃ualemus s semꝑ sub ocłis nris interra nobi¬
cũ habitare patiamur: inhac qͦꝙ imꝑfectios nĩa consolacuir
nos serino ꝓpħicus. qͥ nos inse transtigurars art. Ier iosis fuuẽ seme
loquens ꝑ iohelem ꝓpħam. E mundabo inqͥt sangne eoꝵ: que norle

Expanded text:
beat. Justus enim Dominus, et justitias dilexit ; nec potest injustas caubeat. Justus enim Dominus, et justitias dilexit ; nec potest injustas causas suscipere aut tueri, qui, cum acceperit tempus, etiam justitias judicabit. Et tamen qui judicem se minatur futurum superbe de justitia praesumentium, advocatum se pollicetur humiliter peccata confitentium; quoniam apud illum, in cujus conspectu non jusficabitur omnis homo, nullatenus causam testificari nostram melius possumus, quam si nosmetipsos accusantes et punientes, justitiam ipsius in nos transferamus, et partes judicis adversus reos exsequamur. 4. Sed etsi in aliquo veniali  infirmitatem vincimur, ut Jebusaeum nostrum nequaquam exterminare praevaleamus, sed semper sub oculis nostris in terra nobiscum habitare patiamur; in hac quoque imperfectione nostra consolatur nos sermo propheticus, qui nos in se transfigurans ait: In ipsis fuimus semper loquens per Joelem prophetam: Et mundabo, inquit, sanguinem eorum quem non
Abbreviated transcription (Latin):
dsesti hoc mare magnũ ⁊ spaciosum manib. Ecte untute cua am¬
bulamꝰ. S pondẽ nr̃o grauamur.⁊ plerũq irruente sp̃ũi. ꝓcella¬
rĩ ampellim̃ ut etiã ĩgi incipiam᷑ ide. pene iaiamq temptato¬
ra consentiamus. S siceleriter confiteamur pedem motĩ i est
gis manũ sirmasq ⁊i ditigis gressũ. Suꝑ hoc cotidie iufuede¬
cantat Impilsus sũ ut cadem: sꝰ ñ cecidĩ qr dñs suscepit met s a
cũ ceciderit ñ collidetur. q dñs supponit manũ suã: i. tũ peccauerit
dit. septies resurgit. Non delectat᷑ iac̾e ucadit. ⁊ inlito uolu¬
tari heocius enungens extutit se de puluere: ⁊ sordes dilut satis¬
factione: Per hoc namꝙ iustus fit. qd̾ semꝑ ininto sermonis
acruisator ẽ sui memor consilii diuini qͦ dictũ e ei. dic miquita¬
tes tuas: ut iustificeris. Ita fit. ut dũ seipsũ uidicat ⁊ cm qee
uindicat : illũ quẽ iudicẽ metuebat iustũ reus aduocatũ ha¬

Expanded text:
e tua ambulamus, sed pondere nostro gravamur, et plerumque irruente spiritu procellarum impellimur, ut etiam mergi incipiamus, id est, pene jam jamque tentatori consentiamus. Sed, si celeriter confiteamur pedem motum, id est, gis manum, firmasque et dirigis gressum. 3. Super hoc quotidie justus decantat: Impulsus sum, ut caderem, sed non cecidi, quia Dominus suscepit me . Sed, cum ceciderit non collidetur, quia Dominus supdit, septies resurgit. Non delectatur jacere ubi cadit, et in luto volutari; sed ocius exsurgens excutit se de pulvere, et sordes diluit satisfactione. Per hoc namque justus fit, quod semper in initio sermonis accusator est sui , memor consilii divini, quo dictum est ei: Dic iniquitates tuas, ut justificeris . Ita fit ut, dum seipsum judicat, et Deum de se vindicat, illum quem judicem metuebat justum, reus advocatum ha
Abbreviated transcription (Latin):
turi qͣsi ñsint sic ft̃ corã eo: gens enĩ ⁊ regnũ qd̾ ñ seruierit ei
peribit. Iam tñ uidemꝰ. i gaudemꝰ impletũ: qd̾ ꝑ ẏsaiã fuerat a
patre ꝓmissũ. Uiri sublimes ad te transibt̃. & tuiert̃: post te
ambulabunt. te adorabunt. teq dep̃cabunt᷑. Et m̾ito in qͥt
q in te tm̃ ẽ. ds̃: & ñ est absq de d̾s̃. Uere tu es d̾s absconditus.
ds saluator isrł. Si umquã manifestiꝰ si exp̃ssius potuit dici
iħic ds: nũꝗͣ credat iudeus. Aut certe si derogat hȩc eẽ. dicta
de iħu: ostendat alium in qͦ sit ds. & qͥ sit d̾s nec p̃t̾ eũ ds:
quandoqͥd̾e nec ꝑsonarũ trinitatẽ fatetur. ut aᷤsignare possit
d̾m in quo sit d̾s: ita ut alius ds̃ p̃t̾ eũ ñsit. S hoc te ꝑfide
scandalitat. qͦd ad pietatẽ edificare debuerat: qͦ scił d̾s abs¬
sconditus ⁊ hõ ocłis adhibitus ẽ. tanꝗͣ lutũ ex puto: qd̾ ad¬

Expanded text:
turi, quasi non sint, sic sunt coram eo ; gens etiam et regnum, quod non servierit ei, turi, quasi non sint, sic sunt coram eo ; gens etiam et regnum, quod non servierit ei, peribit. Jam tamen videmus et gaudemus impletum, quod per Isaiam fuerat a Patre promissum: Viri sublimes ad te transibunt, tui erunt, post te ambulabunt, te adorabunt, teque deprecabuntur. Et merito, inquit, quia in te tantum est Deus, et non est absque te Deus. Vere tu es Salvator . Si unquam manifestius, si expressius potuit dici Jesus Deus, nunquam credat Judaeus: aut certe si derogat haec esse dicta de Jesu, ostendat alium in quo sit Deus, et qui sit Deus, nec praeter eum Deus; quando quidem nec personarum Trinitatem fatetur, ut assignare possit Deum, in quo sit Deus, ita ut alius Deus praeter eum non sit. Sed te, perfide, scandalizat, quod ad pietatem aedificare debuerat; quod scilicet Deus absconditus, et homo oculis adhibitus est, tanquam lutum ex sputo, q
Abbreviated transcription (Latin):
Hunccine tu dicis illũ eẽ. qͥ głam ⁊ decorẽ induit lucis in¬
accessibilis: amictus incircũscͥpto lumine sic̃ uestim̃to: Ua¬
gientem audio. Hicxine ẽ. qui incȩlis tonat: sub cuiꝰ uocis to¬
nitruo potestates angłicȩ. submittunt alas suasSic ẽ in qͥt
aliꝰ ꝓpħa. satisfaciens ꝓ ẏsaia. oĩno sic ẽ: hic e. ds̃ nr̃. s exina¬
nitus. ẽ. ut te repleat᷑ ⁊ a se qͦd̾amͦ defic̾e uoluit. ut te reficiat
Conclamat ois chorus ꝓpħarum uno sp̃u. eadẽq sententia: ⁊ si
aliqͥ uoce diu̾sa. sic est. Hic ẽ. ds nr̃. ⁊ ñ estimabitur alius p̃t̾
iudȩus iacentẽ in p̃sepi nec respicit: pendentẽ in cruce despi¬
cit: cũ miromͦ nascitur ñuidet. cũ mira oꝑatur nuidet. cũ
bita aruit. niniue saluata est: & amissio iudȩoꝵ diuitiȩ facta
est mundi. & salus gentiũ. Adorant õs reges t̾rȩ paruulũ qͥ natꝰ¬

Expanded text:
Hunccine tu dicis illum esse, qui gloriam et decorem induit lucis inHunccine tu dicis illum esse, qui gloriam et decorem induit lucis inaccessibilis, amictus incircumscripto lumine sicut vestimento? Vagientem audio. Hiccine est qui in coelis tonat, sub cujus vocis tonitruo potestates angelicae submittunt alas suas? Sic est, inquit alius propheta satisfaciens pro Isaia, omnino sic est: Hic est Deus noster, sed exinanitus est, ut te repleat, et a se quodammodo deficere voluit, ut te reficiat. Conclamat omnis chorus prophetarum uno spiritu, eademque sententia, etsi aliqui voce diversa, sic est: Hic est Deus nJudaeus jacentem in praesepi nec respicit, pendentem in cruce despicit; cum miro modo nascitur, non videt; cum mira operatur, invidet; cum bita aruit, Ninive salvata est ; et amissio Judaeorum, divitiae facta est mundi, et salus gentium. Adorant omnes reges t
Abbreviated transcription (Latin):
ut splendor głȩ. ⁊ figura pat̾ne substantiȩ. ñ nͥ formã p̃ferat serui¬
lem. ⁊ in ipsa ñ habens spetiẽ neq decorẽ. Quasi enĩ parũ exi¬
nanitus eẽt. si hõ solũ fieret: etiam humane carnis głam ita fun¬
ditus in se uacuauit. sapientiã infatuauit. infirmauit uirtu¬
tem. minuitq magnitudinẽ: ut ⁊ innatiuitate minimũ. ⁊ in
passiõe se exhiberet nouissimũ uirorũ: uñ nec reputauer̃t eũ.
Uis autẽ uidere dm exinanitũ. a semetipso: Uide iacentẽ in
p̃sepio. Ecce d̾s nr̃ ysaias ait: qͥ de tã longinquo uidit ⁊ cognoũ.
p̃sepe dñi sui. immo dm̃ in p̃sepi. Ecce inqͥt d̾s nr. Uͥ queso:
In illo inqͥt p̃sepio. Infantulũ quidẽ ibi inuenio. Hunccine tu
dicis illum eẽ qͥ dicit cęlũ ⁊ terra ego impleo: unmo cuiꝰ maies¬
tati angusta. ẽ. oĩs cęli latitudo: Pannis in uolutũ uideo.

Expanded text:
ut splendor gloriae et figura paternae substantiae, nonnisi formam praeferat serviut splendor gloriae et figura paternae substantiae, nonnisi formam praeferat servilem, et in ipsa non habens speciem neque decorem. Quasi enim parum exinanitus esset, 926 si homo solum fieret, etiam humanae carnis gloriam ita funditus in se vacuavit, sapientiam infatuavit, infirmavit virtutem, minuit magnitudinem; ut et in nativitate minimum, et in passione se exhiberet novissimum virorum: unde nec reputaverunt eum. Vis autem videre Deum exinanitum a semetipso? vide jacentsepio. Ecce Deus noster , Isaias ait, qui de tam longinquo vidit, et cognovit praesepe Domini sui, imo Deum in praesepi. Ecce, inquit, Deus noster. Ubi, quaeso? In praesepio, inquit. Infantulum quidem ibi invenio. Hunccine tu dicis illum esse, qui dicit, Coelum et terram ego impleo : imo cujus majestati angusta est omnis coeli latitudo? Pannis involutum video.
Abbreviated transcription (Latin):
lucra nr̃a ñ augm̃ta tua nascens de nob̃ quesisti. qͥ ad hoc solum
nasci dignatus es. ut nos minoratione tua ꝓueheres: humiliati¬
one głificares. Tu exinanitus nos replesti: tu enĩ omnẽ tuȩ ple¬
nitudinẽ diuinitatis in hominẽ transfudisti. Transfudisti: s
ñ effudist. Transfusum aute dm in hominẽ ñ dicerẽ. si ad men¬
surã datu huic hõ sꝑm audirẽ: si de oĩ plemtudine sua penes
dm aliqͥd resedisisset. qͦd non in hominẽ cui unitus. ẽ. effudisset. Mę
rito gͥ oleum effusum nomen dei hõis. uł certe unguentũ exinanitũ:
cũ ita funditus ds in hominẽ effusus sit. ut eũ semetipsum exinanis¬
se confiteatur fides apłi. Quãquã se utiq sic exinaniit ut in seip¬
so nichil ꝓrsus minuerit aut mutauerit: nec alia eẽ potuit na¬
ture immutabił exinanitio: quã naturȩ nr̃ȩ que t̾ra inanis⁊
uacua ẽ. assumptio. Magna ꝓrsus exnanitio ista in ocłis uidentiũ

Expanded text:
lucra nostra, non augmenta tua nascens de nobis quaesisti, quia ad hoc solum nasci dignatus es, ut nos minoratione tui proveheres, humiliatione glorificares. Tu exinanitus nos replesti: tu enim omnem tuae plenitudinem divinitatis in hominem transfudisti. Transfudisti, sed non confudisti. Transfusum tamen Deum in hominem non dicerem, si ad mensuram datum huic homDeum aliquid recedisset, quod non in hominem, cui unitas est, effudisset. 2. Merito igitur oleum effusum nomen Dei hominis, vel certe unguentum exinanitum; cum ita funditus Dei in hominem effusus sit, ut eum semetipsum exinanisse confiteatur fides Apostoli. Quamquam sic utique se exinanivit, ut in se ipso nihil prorsus minuerit, aut mutaverit; nec alia esse potuit naturae immutabilis exinanitio, quam naturae nostrae, quae terra inanis et vacua est, assumptio. Magna prorsus exinanitio ista in oculis videntium,
Abbreviated transcription (Latin):
emundatioẽ. Intuere infirmitate meã i scđm ilłã mocłare ma
uum tuã: ne uehem̃tia uerb̃is frangat patientiã cordis. s ma¬
gis tribulatio patientiã oꝑetur: pacientia ꝓbationẽ ꝓbatio sp̃e.
Suę mͥ si cotidie uror. ⁊ ñ emundor: ut ⁊de me dici contingat
Multo labore sudatũ ẽ: ⁊ ñ exiuit de ea nimia rubigo eiꝰ. neq
ꝑ ignẽ. Immundicia tua execrabilis: q mundare te uolui. ⁊ ñ

Expanded text:
emundatione . Intuere infirmitatem meam, et secundum illam manum tuam moderare, ne vehementia verberis frangat patientiam cordis; sed magis tribulatio patientiam operetur, patientia probationem, probatio spem. Sed vae mihi, si quotidie uror, et non emundor, ut et de me dici contingat: Multo labore sudatum est, et non exivit de anima rubigo ejus, neque per ignem. Immunditia tua exsecrabilis, qu
Abbreviated transcription (Latin):
consolatio: hȩc salute oꝑatur si ñ desit consolatio. Multũ tñ int̾ est
in adu̾sitate ext̾iori. cuius modi sit consolatio tristiũ: qr consolati¬
oni diuitũ cõminatio diuina ue intentat ȩt̾nũ. Qa nimirũ ple¬
rumꝙ qͥ humiliari pot̾ant ex adu̾sitate. grauiꝰ suꝑbiunt de ꝓsꝑi¬
tate: ꝓditq ex adipe iniquitas eoꝵ. immo ⁊ audacter ꝓuocant¬

Expanded text:
consolatio: haec salutem operatur, si non desit consolatio. Multum tamen interest consolatio: haec salutem operatur, si non desit consolatio. Multum tamen interest in adversitate exteriori, cujusmodi sit consolatio tristium; quia consolationi divitum comminatio divina vae intentat aeternum . Quia nimirum plerumque qui humiliari poterant ex adversitate, gravius superbiunt de prosperitate, proditque ex adipe iniquitas eorum: imo et audacter
Abbreviated transcription (Latin):
id̾s tocius consolatioĩs: qͥ consolat᷑ nos ĩ oĩ t̾bulatione
nra. Multe cribulationes iustoꝵ: s de oiib his libe¬
rabit eos dris. Duplex autẽ genus tribulationũ patim̃
plici qualitate uiuimꝰ: part̃ scił carnalit̾. parti sꝑitalites. Iñ
mundo eramꝰ toti carnales. in cȩlo eriniꝰ toti spitales. nc̃ autẽ
ex parte carnales. ex parte sꝑituales. Prout autẽ ꝓficimꝰ in spũ. aut
magis efficimur sꝑuales. ⁊ minus carnales: aut magis remanemus
carnales. ⁊ minus sꝑuales. Propt̾ea duplex mͦ consurgit tribulatio. qe
qd in nob̾ carnale ẽ. contristat adu̾sitas: qd̾ sp̃uale ẽ. iniqͥtas. Si nichil
in nobis eẽt carnale. nulla nos contristaret. unmo nulla eẽt adu̾si¬
tas: si nichil sꝑitale. ñ nos coͣntristaret. s magis delectaret in iqͥtas.
sicut de quib dã dr̃. Letantur cũ male fec̾int: ⁊ exultant in reb
pessimis. Illa gͥ nr̃a de adu̾sitate tristicia. carnalis ⁊ scđ̾m scłm ẽ.¬

Expanded text:
ius consolationis, qui consolatur nos in omni tribulatione nostra . Multae tribulationes justorum, et de omnibus his liberabit eos Dominus . Duplex autem genus tribulationum patimur, plici qualitate vivimus; partim scilicet carnaliter, partim spiritualiter. In mundo eramus toti carnales; in coelo erimus toti spirituales: nunc autem ex parte carnales, ex parte spirituales. Prout autem proficimus in spiritu, aut magis efficimur spirituales et minus carnales, aut magis remanemus carnales et minus spirituales. Propterea duplex modo consurgit tribulatio; quia, quod in nobis carnale est, contristat adversitas; quod spirituale, iniquitas. Si nihil in nobis esset carnale, nulla nos contristaret, imo nulla esset adversitas: si nihil spirituale, non nos nostra contristaret, sed magis delectaret iniquitas, sicut de quibusdam dicitur: Laetantur cum male fecerint, et exsultant in rebus pessimis . Illa ergo nostra de adversitate tristitia, carnalis et se
Abbreviated transcription (Latin):
uit. S icinus opꝰ arserit detm̃tũ patietur: ipse aute salune ertte
merito fundam̃ꝙ sec tn quas ꝑ ignẽ. Quantõ melius ne arlere¬
murs delectabil amore: quã tune illo penalzaraore  uamno
nuauus nc ighe amoris purgaremurt ud mundanen in nobis
naerelinquet quod mundi incendio obnolum muenstomi d
Alioqum si tepide i negligenter uiientes. ligna fenui ssicplam. no¬
bis couceruamus: ⁊ tant ã igniũ mat̾iam hine nobiscu poratr
cu examen illius purgatorii. tales intrauerimꝰ. dͥs roders ha ercaore
Qe nobro eũ igne deuorante. aut quis habitabit ex nobes eit ardor¬
b sempiternis: qñ etiã om̃e uestim̃tũ mixtũ sangurne erit ineom¬
bustione ncibus ignis: Scio qͥde q si satis ardem is ne cait intisc
de me qsq dicetur. dimittuntur ei pecca multa⁊ q̃m dilerc ⁊ inultiũ.
Sunc autem si purgari ñ mereor igne dilectionis utnia uł pur¬
garer au alicuuis igne passionis: fieret᷑ mͥ qͦd ꝓpħa unp̃catur&

Expanded text:
us opus arserit, detrimentum patietur: ipse autem salvus fiet merito fundamenti; sic tamen quasi per ignem . 5. Quanto melius nunc arderemus delectabili amore, quam tunc illo poenali ardore? quanto suavius nunc igne amoris purgaremur, ut mundanum in nobis non relinqueretur quod mundi incendio obnoxium invenireturAlioquin, si tepide et negligenter viventes, ligna, fenum, stipulam nobis coacervamus, et tantam ignium materiam hinc nobiscum portamus; cum examen illius purgatorii tales intraverimus, quis poterit de nobis habitare cum igne devorante? aut quis habitabit ex nobis cum ardoribus sempiternis, quando omne etiam vestimentum mistum sanguine erit in combustionem et cibus ignis? Scio quidem quia, si satis arderem igne charitatis, de me quoque diceretur: Dimittuntur ei peccata multa, quoniam dilexit multum . Nunc autem, si purgari non mereor igne dilectionis, utinam vel purgarer alicujus igne passionis, fieretque mihi quod propheta
Abbreviated transcription (Latin):
rossic elabi.Sic uullus fere ẽ. qͥ tẽpori p̾ciũ ponat. qͥ cogttet apud
die dispendia uł emolum̃ta diligent᷑ s describat: ut si dep hen¬
derit se hodie negligent̾ egisse. iundicet in se ipsum ⁊ de ceteeo
sautiꝰ agat: Beatꝰ ille seruus: quẽ cũ uen̾it dies extremꝰ inuenerit
ita facientem. Hoc uẽpe ec̃t de negligentia cũ paucis purgari.
si recde. iutilier implerent᷑ dies purgatioĩs ut aliqũ posset acces¬
sus ad scã salubrit̾ obtiuer. Alioquin quãdiu manserit. qs i san¬
giuine purificationis sue: sanc uut et̾na iusticia sicut scͥptũ est
in lege uo s ut omẽ scm ñ tangat. nec ingdiat᷑ sc̃uariũ donec
impletentur dies purgationis eiꝰ. Uiderint gͦ qua fronte ingai¬
anti scuariũ. Qua conscientia ñ solũ cangant scã. s etiã tracteñ

Expanded text:
possit elabi. Sic nullus fere est qui tempori pretium ponat, qui cogitet apud possit elabi. Sic nullus fere est qui tempori pretium ponat, qui cogitet apud diei dispendia vel emolumenta diligenter sibi describat: ut si deprehenderit se hodie negligenter egisse, vindicet in seipsum, ac de caetero cautius agat? Beatus ille servus, quem, cum venerit dies extremus, invenerit ita facientem. 4. Hoc nempe esset de negligentia cum paucis purgari, si recte et utiliter implerentur dies purgationis, ut aliquando posset accessus ad sancta salubriter obtineri. Alioquin, quandiu manserit quis in sanguine purificationis suae, sancivit aeterna justitia sicut scriptum est in lege Moysi ut omne sanctum non tangat, nec ingrediatur sanctuarium, donec impleantur dies purgationis ejus . Viderint ergo qua fronte ingrediantur sanctuarium, qua conscientia non solum tangant sancta, sed etiam tractent
Abbreviated transcription (Latin):
tiens dormitat aĩa mea p̃ tedio: diemq fere totũ ac si tempꝰ reuo¬
cabile eẽt in mercia consumo: & utinã sic dormitaret aĩa mea:
ut aptis ⁊ uigilantib ocłis ipse mn miser ñ fing̾em somnia uana
⁊ illusoria. At nunc in ꝑu̾sũ mutata sententia: ego iugilo. ⁊ cor
uteum dormit. som noq tamgraui: ut uix aliq̃n ualeat exꝑgisci¬
uł ad tonitruũ suꝑnȩ illius increpationis. Usqueqͦ piger dormis
Quando consurges a sumno tuo: Paululũ dormies. paululũ
dormitabis: paululũ conseres manus. ut dormias: ⁊ ueniet tͥ
quasi tuator egestas. ⁊ pauꝑies quasi uir armatꝰ. Illd sane mi¬
serrimum ẽ. qd hodie ñ putatur iactura s lucrũ: si dies qͥ nob̾¬
d purgateonẽ dati sunt elabuntur nobis dormiendo: p̃teant i
eũ gemitu graui ddolore mensã reppulit exclamans: oamiq diẽ
poliot Cos hodie dic̃e uidem die lucfeqi: sisine oꝑe totus ꝑ inertiã

Expanded text:
ties dormitat anima mea prae taedio, diemque fere totum, ac si tempus revoties dormitat anima mea prae taedio, diemque fere totum, ac si tempus revocabile esset, inertia consumo? Et utinam sic dormitaret anima mea, ut apertis et vigilantibus oculis, ipse mihi misero non fingerem somnia vana et illusoria! At nunc in perversum mutata sententia, ego vigilo, et cor meum dormit, somnoque tam gravi, ut vix aliquando valeat expergisci ad tonitruum supernae illius increpationis: Usquequo, piger, dormis? quando consurges e somno tuo? Paululum dormies, paululum dormitabis, paululum conseres manus ut dormias; et veniet tibi quasi viator egestas, et pauperies quasi vir armatus . Illud sane miserrimum est, quod hodie non putatur jactura, sed lucrum, si dies qui nobad purgationem dati sunt, elabantur nobis dormiendo, praetereant et cum gemitu gravi et dolore mensam repulit, exclamans: « O amici, diem perdidi » Nos hodie dicere videmur, diem lucrifeci, si sine opere totus per inertiam
Abbreviated transcription (Latin):
mus:s uȩ nobis sidies implent᷑. ⁊ purgatio minime impletͥ:
ille tam ꝑfectus. tã sẽs. qͥ cũ hinc exierit nichil illi debeat. igny
qͥsic ad purũ omẽm in se scoriã excoxerit peccati. ut głari c̃astum
a pecc̃o: Pauci quide sunt electi: s int̾ illos paucos paucissim st̃
ut arbitror ita ꝑfech: ut purgationẽ ilła adimplet̾unt de qua
sapiens dicit. De negligentia. purga te cũ paucis. Omĩno side ne¬
gligentia nes purgaremus: de paucis eẽmus. Nunc autẽ qm̃ ñ
modo mimma s ⁊ maxima negligimꝰ. longe a pautis de terradi¬
uisi sumus: i de nobis ille dicit qͥ paucitatẽ scõꝵ multitudini p̃¬
fert negligentiũ: unt̾ multos erant mecũ. & qͥd hodie tã ꝓpͥumi.
simul⁊ cõmune his quos religionis fouet umbra. sic̃ negligentia:
Ut de meipso loquar.: quotien derident hostes sabbata mea: Quo¬

Expanded text:
mus: sed vae nobis si dies implentur, et purgatio minime impletur; mus: sed vae nobis si dies implentur, et purgatio minime impletur; ille tam perfectus, tam sanctus, qui cum hinc exierit, nihil illi debeat igni: qui sic ad purum omnem in se scoriam excoxerit peccati, ut gloriari possia peccato? Pauci quidem sunt electi; sed inter illos paucos paucissimi sunt, ut arbitror, ita perfecti, ut purgationem illam impleverint, de qua Sapiens dicit: De negligentia purga te cum paucis . Omnino, si de negligentia nos purgaremus, de paucis essemus. Nunc autem quoniam non modo minima, sed et maxima negligimus, longe a paucis de terra divisi sumus, et de nobis dicit ille, qui paucitatem sanctorum multitudini praefert negligentium: Inter multos erant mecum . 3. Et quid hodie tam proprium simul et commune his quos religionis fovet umbra, sicut negligentia? et, ut de meipso loquar, quoties derident hostes Sabbata mea? quo
Abbreviated transcription (Latin):
g letificat uiuentutẽ tuã eterna uisiõe sur:cuiꝰ lecificauit senectu¬
tem bodierna uisioe. ip̃isui. Ad altare illud inuisibile iã ipset
sentatus ẽ. patͥ cit ad altare hoc uisibile. filtũ hodie ysentasti ꝯpi
diliũ ⁊ psũ quẽ hodie tuo gestast sinu. et̾no ia ⁊ indissolubii tͥ
conseris ampleru. Repietũ e. in bonis beati seius desido il uꝰ
cota erat expectatio ⁊ desidiũ. expectatio gentiũ ⁊ desidiatus
earũ. Penouata ẽ. ut aquile uiuentus ei. qͣm insenectute
bona impleti sunt dies purgatioiis eiꝰ. alioquim nequdaͣ
illius capax nouitatis ẽẽ posset: nͥ sedulo uetustate his dieb ex¬
purgasset fr̃s expurgate uetus ferm̃tũ dũ tepus habetis adex¬
purgandũ: ut cũ impleti fiu̾nt dies ur̃e purgatioĩs. inueniami¬
II iuos capaces huiꝰ gaudii qͦ plena ẽ iã animꝯ sy meonis. Et qui¬
de dies qͥ ad purgandũ nobis dati sunt. uelimus. nolimus imple¬

Expanded text:
 laetificat juventutem tuam aeterna visione sui, cujus laetificavit senectutem hodierna visione Christi sui. Ad altare illud invisibile jam ipse praesentatus es Patri; cui ad altare hoc visibile Filium hodie praesentasti. Ibi Filium ipsum, quem hodie tuo sinu gestasti, aeterno jam et indissolubili tibi cono et desiderium, Exspectatio gentium et Desideratus earum. Renovata est ut aquilae juventus ejus, quoniam in senectute bona impleti sunt dies purgationis ejus. Alioquin nequaquam illius capax novitatis esse posset, nisi sedulo vetustatem his diebus expurgasset. Fratres, expurgate vetus fermentum, dum tempus habetis ad expurgandum; ut cum impleti fuerint dies vestrae purgationis, inveniamini et vos capaces illius gaudii, quo plena est jam anima Simeonis. Et quidem dies qui ad purgandum nobis dati sunt, velimus, nolimus, imple
Abbreviated transcription (Latin):
ueritatis Sieñ iugit̾ p̃sentiã dñi licet uelatã intenddatis ꝑ fidlẽ
alieii etiã reuelata facie głam eius speculabimini. licet ꝑ specłin
nimaginem. Cũ autẽ impletis dieb purgationis uen̾it q ꝑfet¬
tũ ẽ. assistetis dno in ierłm. habitantes cũ uultu eiꝰ. ac sine fine
contuentes eũ facie ad faciem: cui benedicho ⁊ claritas ĩ scla seloi¬

Expanded text:
 Si enim jugiter praesentiam Domini, licet velatam, intendatis per fidem; aliquando etiam revelata facie gloriam ejus speculabimini, licet per speculum et imaginem. Cum autem impletis diebus purgationis venerit quod perfectum est, assistetis Domino in Jerusalem, habitantes cum vultu ejus, ac sine fine contuentes eum facie ad faciem, cui benedictio, et claritas in sae
Abbreviated transcription (Latin):
consolatio tẽporalis. oportet eẽ gͣtiores ⁊ humiliores: ⁊ cũ deficit.
de ȩterna retributiõe certiores. ⁊ letiores. Cũ tñ suppetit siue saliss
corꝑum. siue tranqͥllitas tempoꝵ. aut copia rerũ: ea mod̾atione
utenda ac dispensanda ẽ. ut sit ñ occasio peccat. s ad iutoriũ uircu¬
tis: ac potius de bonis bona faciamus: quã de bonis. mali fiamꝰ.
Illa uamq de consolatiõe qua se diffundit uoluptas. uł extollit
tionẽ iut̾nã ⁊ eternã dedit nn cordib nr̃is. idest gaudiũ spei que
suadet nos etiam głari in tribulationib nr̃is: pollicens quia si
cõpatimur. ⁊ conregnabimꝰ. Ilła saue tribulationẽ quã int̾uis
de iniqͥtate nr̃a patim᷑. tanto molestiorẽ portamꝰ quande ꝑiculo

Expanded text:
ortet esse gratiores et humiliores: et cum 965 deficit, de aeterna redemptione certiores et laetiores. Cum tamen suppetit sive salus corporum, sive tranquillitas temporum aut copia rerum; ea moderatione utenda ac dispensanda est, ut sit non occasio peccati, sed adjutorium virtutis, ac potius de bonis bona faciamus quam de bonis mali fiamus. Illa namque consolatione, qua se diffundit voluptas, vel extollit tionem internam et aeternam dedit in cordibus nostris, id est, gaudium spei, quae suadet nos etiam gloriari in tribulationibus nostris, pollicens, quia si compatimur, et conregnabimus . Illam sane tribulationem, quam interius de iniquitate nostra patimur, tant
Abbreviated transcription (Latin):
miscd̾ia motus ẽ: iaccurrens cecidit suꝑ collũ eiꝰ. iosculatus ẽ.¬
eiẽ. Quautũ hȩc uerba sonare uident᷑ tardius uidebat᷑ pat̾ filio
ueniã dedisse quã illi accepisse. Sic festinabat absolũe reũ. ator¬
mento conscientie suȩ: quasi plus cruciaret miscd̾em. cõpassio mise¬
ri. quã ipsũ miserũ passiosui. Neq hoc dicidꝰqͦ in natura in comu¬
tabil humanos ponamꝰ affecłus: s ut in amorẽ illius summe bo¬
uitatis affectus nr̃ dulcescat: dũ ipsã plus nos amare quã ipsi noᷤ
amemiꝰ ex similitudine discimus humana. Uide autẽ qͦmͦ uͥ habun¬
dauit delictũ: suꝑ habundet grã.Reus uix poc̾at sꝑare ueniam
udex immo ñ iã iudex s aduocatus accumulet grãm. Cite inqͥt¬

Expanded text:
tus eeum. Quantum haec verba sonare videntur, tardius videbatur patri filio veniam dedisse, quam illi accepisse. Sic festinabat absolvere reum a tormento conscientiae suae, quasi plus cruciaret misericordem compassio miseri, quam ipsum miserum passio sui. Neque hoc dicimus quo in natura incommutabili humanos ponamus affectus, sed ut in amorem illius summae bonitatis affectus noster dulcescat; dum ipsam plus nos amare, quam ipsi nos amemus, ex similitudine discimus humana. 2. Vide autem quomodo ubi abundavit delictum, superabundet gratia. Reus vix poterat sperare veniam; Judex
Abbreviated transcription (Latin):
rent eũ dño. Et nos utiq si tp̃ra purgationis legitime
ut illic asfistentes uultin i. oblatio eiꝰ simꝰ accepta ⁊ iminacła¬
ta. Ibi deinũ purificabim᷑ ex toto: sicut a peccõ sic etiã a pena
pecq̃. Ibi nrẽ purificationis ipsaerit cosumatio. que ⁊ remu¬
neratio: cũ scił diuinꝰ ignis totos nos assumet ĩ holocaustũ dño
Poridehures ipsũ beatissime purificatiois in explicabilẽ modũ nec

Expanded text:
rent eum Domino . Et nos utique, si tempora 964 purgationis legitime rent eum Domino . Et nos utique, si tempora 964 purgationis legitime ut illic assistentes vultui Dei, oblatio ejus simus accepta et immaculata. Ibi demum purificabimur ex toto; sicut a peccato, sic etiam a poena peccati. Ibi nostrae purificationis ipsa erit consummatio, quae et remuneratio; cum scilicet divinus ignis totos nos absumet in holocaustum Domino. Porro hunc ipsum beatissimae purificationis inexplicabilem modum
Abbreviated transcription (Latin):
rificatioẽ ñ indigere p̾sunat: uix tũ eͦ. aliqͥs qͥ tempꝰ ad hoc indultu
quasi purgatissimꝰ sit. ñ negligat. fr̃s breues dies hois st̃. s tñ ual¬
de p̃ciosi st̃. immo qͦbreuiores eo p̾ciosiores.: q dies st̃ purgationis:
cũ statim postinodũ futuri sint dies retributionis. Beatiqͥ ĩ dieb is¬
cis lauant stolas suas. ⁊ candidas eas faciunt. in sangͥne agni: he post¬
ea uestimñtũ eoꝵ si mixtũ fui̾t sangͥne. sit in cobustionẽ ⁊ cibus ignis.
Nec solũ timor urget suplicii. s etiã spes inuitat p̃mii: ut oĩ cura i
instantia. nr̃e mͦ studeamꝰ purificationi: ut qͦti hodie figurare uolu¬
it. in seipso filius di. quadam dispensatoria specie: copletũ quan¬
doq gaudeamꝰ in nobis. ipsa retũ ueritate. Qͥd illud: Postquã in¬
qͥt impleti sunt dies purgatiois: tulerunt iħm in hierłm ut siste¬

Expanded text:
rificatione non indigere praesumat, vix tamen est aliquis qui tempus ad hoc indultum, rificatione non indigere praesumat, vix tamen est aliquis qui tempus ad hoc indultum, quasi purgatissimus sit, non negligat. Fratres, breves dies hominis sunt , sed tamen valde pretiosi sunt; imo quo breviores, eo pretiosiores; quia dies sunt purificationis, cum statim postmodum futuri sint dies retributionis. Beati qui in diebus istis lavant stolas suas, et candias eas faciunt in sanguine Agni; ne postea vestimentum eorum, si mistum fuerit sanguine, sit in combustionem et cibus ignis . Nec solum timor urget supplicii, sed etiam spes invitat praemii, ut omni cura et instantia nostrae modo studeamus purificationi; ut quod hodie figurare voluit in seipso Filius Dei quadam dispensatoria specie, completum quandoque gaudeamus in nobis ipsa rerum veritate. Quid illud? Postquam, inquit, impleti sunt dies purgationis, tulerunt Jesum in Jerusalem, ut siste
Abbreviated transcription (Latin):
d parrit abscidere. Liba me de sanguinib d̾s dłs salutis meȩ ne
cũ sanguine purificatoms meȩ scuariũ ing̾diens aut contin¬
disti sangnem. ut inmundiciã nr̃i purificares sangͥnis: tactuꝙ pecra:¬
dricis sangͥnẽ fluentis s salutẽ desid̾antis. ñ abhorreres: sciens nimirũ
qͥa nullus pot̾̃ fac̾ẽ mundũ. de iminundo conceptũ semine. nͥ tu qui
uidiciũ e mortis: sic illis qui desid̾ant purificari. remediũ e. salu¬
tis. iuxta ꝓpħiam symeonis. q hic positus ẽ. in ruinã. ⁊ resurredio¬
nem multoꝵ. Fts ⁊ uos qͥde ĩ sangͥne fuistis. s abluti estis ẜ purifica
ci estis. nͥ ꝙ sic̃ iustus conficet᷑ si loci fu̾itis uelut aqͥs niuis. sordib
tñ statim uos intinguit ñ solũ conditio corrupta. s etiã uoluntas
ĩfirmalit semꝑ nouuis sordib opus sit purificatioẽ noua. Illa uͦ mira¬
bilis ⁊ miserabilis ẽ. in hoĩb sui negligentia: ut cũ nemo sit qͥ se pu¬

Expanded text:
a me de sanguinibus, Deus, Deus salutis meae , ne cum sanguine purificationis meae sanctuarium ingrediens, aut sancta contindisti sanguinem, ut immunditiam nostri purificares sanguinis, tactumque peccatricis sanguinem fluentis, sed salutem desiderantis non abhorreres: sciens nimirum quod nullus potest facere mundum de immundo conceptum semine, nisi tu, qui judicium est mortis: sic illis qui desiderant purificari, remedium est salutis, juxta prophetiam Simeonis, Quia hic positus est in ruinam et in resurrectionem multorum . ti estis: nisi quia, sicut justus confitetur: Si loti fueritis velut aquis nivis, sordibus vos statim intingit , non solum conditio corrupta, sed etiam voluntas infirma; ut semper novis sordibus opus sit purificatione nova. Illa vero mirabilis et miserabilis est in hominibus sui negligentia, ut, cum nemo sit qui se pu
Abbreviated transcription (Latin):
Oquã felix ẽ. de quo dici potest impleti sunt dies pur¬
gationis eius: ut iã nichil aliud ei suꝑsit. nͥ ut ferant
eũ iii ierłm suꝑnã. ⁊ sistant eũ dño. Talis nimirũ erat symeon ille
sener nr̃. tam desidãbilis. quã plenus desideriis: cuiiꝰ cũ iã ut arbi¬
tror eeñt impleti dies purgationis. hodie impleti sunt etiã dies
erpedationis: ut iã scd̃m uerbũ dñi nichil aliudei restaret postq̃
ce uidormiret in pace in idipsũ: hoc ẽ. ut ferrent eũ in ierłm. uisio¬
nem pats eternę: ⁊ sisterent eũ dño ad contemplanda pacẽ. que
eesipat ominẽ sensũ. O sineon uir desiderioꝵ impletu e. in bonis¬

Expanded text:
quam felix est, de quo dici potest: Impleti sunt dies purgationis ejus: ut jam nihil aliud ei supersit, nisi ut ferant eum in Jerusalem supernam, et sistant eum Domino . Talis nimirum erat Simeon ille noster senex, tam desiderabilis quam plenus desideriis, cujus cum jam olim, ut arbitror, essent impleti dies purgationis, hodie impleti sunt etiam dies exspectationis: ut jam, secundum verbum Domini, nihil aliud ei restaret, postqu dimitteretur in pace, et dormiret in pace in idipsum; hoc est, ut ferrent eum in Jerusalem pacis aeternae, et sisterent eum ad contemplandam pacem quae exsuperat omne
Abbreviated transcription (Latin):
mosinam imꝑtiri. Ut enĩtaceamus de iure nature. que qͥcqͥd pa¬
rens omĩũ t̾ra gen̾at. omib cõmune t̾rigenis ad iudicat: illis saltẽ
quib indifferens ẽ. germanitas. adoptioĩs. ⁊ cõmunis sors heredi¬
tatis: quomͦ cõmunis ñ erit usus panis. quẽ patͥ administrat celes¬
tis: Esto tñ sit istud ius ordinate caritatis. qd̃ mod̾atio euangłi
suas utiq necessitates. pͥmũ excepit: qͥs ille ẽ. qͥ recte meciatur
uecessitates ꝓp̾as. qͥ int̾ necessariũ ⁊ suꝑfluũ equo uidiqo disc̾nat:
udicari: si suꝑflue retineniꝰ aut insumimꝰ nob. uñ uita eoꝵ ualeat
sustentari. & q̃m hodierna purificatio purissime ac pauꝑrime
uirguus de nr̃a nos purificatione loqui cõmonuit: in hoc maxime
niam constare puritatẽ nouerimꝰ. si qͥcqͥd supfluũ ẽ nobis ampu¬
temus: ut ñ solũ scitate castitatis s etiam simplicitate pauꝑtatis.
aliquatenus emulem᷑ pauꝑem matre̾ pauꝑis xp̃i: cui regnũ ⁊ ĩpu

Expanded text:
t enim taceamus de jure naturae, quae quidquid parens omnium terra generat, omnibus commune terrigenis adjudicat: illis saltem quibus indifferens est germanitas adoptionis, et communis sors haereditatis, quomodo communis non erit usus panis, quem Pater administrat coelestis? Esto tamen, sit istud jus ordinatae charitatis, quod moderatio Evangelii suas cuique necessitates primum excepitnecessitates proprias; qui inter necessarium et superfluum aequo judicio discernat? incipiamus judicari, si superflue retinemus aut insumimus nobis unde vita eorum valeat sustentari. Et quoniam hodierna purificatio purissimae ac pauperrimae Virginis de nostra nos purificatione loqui commonuit, in hoc maxime nostram constare puritatem noverimus, si quidquid superfluum est nobis amputemus: ut non solum sanctitate castitatis, sed etiam simplicitate paupertatis aliquatenus aemulemur pauperem Matrem pa
Abbreviated transcription (Latin):
ira tua corripias me. Necessarie gͥ nobis i miscd̾it̾ int̾ utrũq g¬
nus purgationis illud sũmũ ad qͦd ñ attingim̃. ⁊ illud ultimũ qͦd¬
inetuimꝰ. alia purgationũ gen̾a pietas ꝓuidit diuina: sicut tẽpꝰ
⁊ locũ penitentiȩ. sic plurima salutis indulgens remedia. Que li¬
cet multa. ac uaria sint: sub quatuor gen̾ib tn uident᷑ oĩa fere pos¬
se cõphendi: ne scił indigesta multitudine rerũ. memoriã confun¬
damus auditoris. Hȩc gͦ quatuor eẽ arbitror. qͥb oportune ⁊ cõmode

Expanded text:
ira tua corripias me . 4. Necessarie igitur nobis et misericorditer inter utrumque geira tua corripias me . 4. Necessarie igitur nobis et misericorditer inter utrumque genus purgationis, illud summum ad quod non attingimus, et illud ultimum qumetuimus, alia purgationum genera pietas providit divina, sicut tempus et locum poenitentiae, sic plurima salutis indulgens remedia. Quae licet multa ac varia sint, sub quatuor tamen generibus videntur omnia fere posse comprehendi; ne scilicet indigesta multitudine rerum memoriam confudamus auditoris. Haec igitur quatuor esse arbitror quibus opportune et commode
Abbreviated transcription (Latin):
& ea qͦ mat̾ ipsius scĩtatiseffecta sit. nichil sanctus eẽ possit. Cũ
gͦ filiȩ syon que mollius ⁊ dissolutiꝰ uiuunc. ⁊ ardorẽ forsitan
erꝑͥuntur carnis. m̾ito purificande sint sp̃c uidicii ⁊ spũ ardoris.
uirgo ꝑpetua ⁊ singłaris. que sola sp̃e obumbratiõe dm conce¬
pit: solo purificata est spũ gr̃ȩ ⁊ refrigerio roris. Omniũ sane.
purgationũ qͥb conditio reꝑatur. mortał. hȩc beatȩ purificatio uir¬
ginis. mitissima atq felicissima fuit. Nã illa filiarũ syon que pur¬
gatorio fiet igne iudicii: sicut nouissima. sic ⁊ seuerissima omĩum
qͥppe qͥ nec ad istã possumꝰ aspirare: ⁊ in illã si sapimus semꝑ formi¬
damus incidẽ. Omnĩno si sapimꝰ. semꝑ clamabimꝰ. plus em̃datiõe
moꝵ. quã strepitu uerboꝵ: dnẽ ne in furore tuo arguas me. neq ĩ

Expanded text:
et ea quae Mater ipsius sanctitatis effecta sit, nihil sanctius esse possit. Cum et ea quae Mater ipsius sanctitatis effecta sit, nihil sanctius esse possit. Cum ergo filiae Sion quae mollius et dissolutius vivunt, et ardorem forsitan eVirgo perpetua ac singularis, quae sola Spiritus obumbratione Deum concepit, solo purificata est spiritu gratiae et refrigerio roris. Omnium sane purgationum, quibus conditio reparatur mortalis, haec beatae purificatio Virginis mitissima atque felicissima fuit: nam illa filiarum Sion quae purgatorio fiet igne judicii, sicut novissima, sic et severissima omnium quippe qui nec ad istam possimus aspirare, et in illam, si sapimus, semper formidamus incidere. Omnino si sapimus, semper clamabimus, plus emendatione morum, quam strepitu verborum: Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in