comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
corpus quod torrunpitur agͣuat auimam ⁊ depͥmit t̾rrena inhabitans sensum mlta cogitantem. suit̃¬
quit ⁊ oꝑanteni. ilartha gͥ in domum suam ȩxcepit saluatorem int̾ris maria cogitat pocius quem¬
sedens secus pedes dñi audiebat ũbum illiuis. uides quod utq̃ suscipit u̾bum. ħ in carue illa in uoce
Martha autem sangebat ctͣ frequens nunist̾ium. Que stetit ⁊ ait. Dñc nõ est tibi cure quod
emulari prsus indignum ꝓrsuꝰ illic itũ est Alli soquin u bi legis mariam causantem
quod soror mea relinquit me so Plam uxarẽt s absit. absit ut qui deo uatat ad tumultuosa
io opis quod amuust̾t oportz. Respondit aut ih̾c. Martha sollicita es ⁊ turbaiis erga płima:¬
uersus eam ꝑferte solemꝰ. Si qñ forte adminif̾ntis marthe turbationem inequalitatem moicate¬

Expanded text:
t animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem . Nunquid et operantem? Martha igitur in domum suam excipit Salvatorem in terris: Maria potius cogitat quemsedens secus pedes Jesu, audiebat verbum illius. Vides quod utraque suscepit Verbum, haec in carne, illa in voce. Martha autem salagebat circa frequens ministerium. Quae stetit, et ait: Domine, non est tibi curae quod emulari prorsus indignum, prorsus illicitum est. Alioquin ubi legis Mariam causantem, Quia soror mea reliquit me solam vacare? Absit, absit ut qui Deo vacat, ad tumultuosamin operis quod administrat optet imponi. versus eam proferre solemus, si quando forte administrantis Marthae turbationem, inaequalitatem di
Abbreviated transcription (Latin):
siniul caritati⁊ uix ꝙ iusto quis morit᷑. tu ꝓ ĩiustis passus es. moriens pp̃ delicta nr̃a
fideł̾ s̃mo ⁊ om̃i acceptõe dignus: Quia enĩ uoluit: oblatꝰ est. nõ modo no uoluit
⁊ oblatꝰ est: s qr uoluit. solus nimiꝵ potestatẽ huit ponendi aiãm suã. Nemo
eam tulit ab eo. obtulit ultͦ. cũ accepisset accetũ : dixit ꝯsũmat̃ est. Nicd restat
mplendũ : iam nõ est qd̾ expectem. ⁊ inclinato capite : tradidit sp̃m. Quis tã faci¬
le qͣndo uult dormit : Magna quid̃ infirmitas mori. S plane sic moꝵ: u̾tꝰ inmensa.
¶ uolent᷑ abrumꝑe. qͣmi ad nuitum pon̾e est tib inpie iuda misera plane facultas
fuit᷑. Nõ ponendi aĩam: s pendendi. nec tradente: s tͣhente laqueo: nequi ssimus ille
tuuis exiut. nõ emissus a te: s amissus. Solus in mortẽ tradidit aiãm suamie Qui
couis uixtute ꝓpͥa est rogressus ad iutam. Solus potestatem ponendi hũit: Qui solus

Expanded text:
similis charitati? Vix pro justo quis moritur: tu pro injustis passus es, moriens propter delicta nostra, Fidelis sermo, et omni acceptione dignus! Quia enim voluit, oblatus est. Non modo voluit et oblatus est, sed quia voluit. Solus nimirum potestatem habuit ponendi animam suam: nemo eam abstulit ab eo; obtulit ultro. Cum accepisset acetum, dixit: Consummatum est. Nihil restat implendum: jam non est quod exspectem. le quando vult dormit? Magna quidem infirmitas mori; sed plane sic mori, virtus immensa. et violenter abrumpere, quam ad nutum ponere est. Tibi, impie Juda, misera plane facultas fuit non ponendi animam, sed pendendi: nec tradente te, sed trahente laqueo nequissimus ille spiritus tuus exivit, non emissus a te, sed amissus. Solus in mortem tradidit animam suam, qui solus virtute propria regressus est ad vitam. Solus potestatem habuit ponendi, qui solus
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ uideor. in corde ur̃o q̃ ⁊ ab aliis frequent᷑ audiui. ⁊ nunqͣm ex ꝑtꝰ sum ĩ cord
meo. Quid enĩ est qid̾ licet nunꝗͣ. ab orõne cessemus: uix iqͣm exꝑiri uidet᷑ aliquis:
nostrum : quid sit orõnis sue fructꝰ. sicut ad oratõnem accedimus. ⁊ sic redire ui¬
demur. Nemo nob̾ respondet u̾b̾. nemo quicꝗͣ donat. S laborasse uidemur in cassũ.
uob̃ quia ip̃e ad quem oramus : nõ ꝑiupendit eam. pͥus ꝙͣ egͤssa sit ab ore nostro
ipẽ eam scribi uibet in libro suo. ⁊ unũ indubitant̾ de duob sꝑare possimus: qm̃
aut dabit qd̵ petimus : aut qd̾ nob̃ nou̾it eẽ utilius. Nos enĩ quid oremus sicut opor¬
tt nesdimus. et miseretur ile si suꝑ ignorancia nr̃a. ⁊ oratõnem benigne susci pienis
quod nob̾: aut omĩno non est utue. aut non tam cito dari n nẽce este nini¬
nie teiouit. bratõ tñ infructuosa non erit. Ita sane a sec̾imus: quod monemur ĩ¬

Expanded text:
 videor in corde vestro, quae et ab aliis frequenter audivi, et nonnunquam expertus sum in corde meo. Quid enim est, quod licet nunquam ab oratione cessemus, vix unquam experiri videatur aliquis nostrum quis sit orationis suae fructus? Sicut ad orationem accedimus, sic et redire videmur: nemo nobis respondet verbum, nemo quidquam donat, sed laborasse videmur incassum. vobis quia ipse ad quem oramus, non parvipendit eam. Priusquam egressa sit ab ore nostro, ipse scribi jubet eam in libro suo. Et unum indubitanter e duobus sperare possumus, quoniam aut dabit quod petimus, aut quod nobis noverit esse utilius. Nos enim quid oremus sicut oportet nescimus: sed miseretur ille super ignorantia nostra; et orationem benigne suscipiens, quod nobis aut omnino non est utile, aut non tam cito dari necesse est, minime tribuit: oratio tamen infructuosa non erit. 6. Ita sane, si fecerimus quod monemur i
Abbreviated transcription (Latin):
Nec hẽtis uñde causeris. s unde mag̃ tanto affectu : in graꝵꝵ aca actõne u̾seris.
Cndo quid̾ tanta suꝑte cura ͤ deo tuo: ut quotiens ignorans queris quid tib mutilos est:
non te audiat suꝑ hoc: set te mittet nciliors tono. Sic ⁊ pat̃ carnał ꝑuulo que ren¬

Expanded text:
Nec habes unde causeris, sed unde magis toto affectu in gratiarum actione verseris: Nec habes unde causeris, sed unde magis toto affectu in gratiarum actione verseris: quandoquidem tanta super te cura est Deo tuo, ut quoties ignorans quaeris quod tibi inutile est, non te audiat super hoc, sed mutet illud utiliori dono. Sic et pater carnalis parvulo quaeren
Abbreviated transcription (Latin):
ñͥ delecta tõnem ħt: ut me in eo delectemur. fõs mei: itlares hoc
dice possunt : uos non potestis. Quis enĩ ur̃m est qui non sepe ex ꝑtꝰ sit bone ꝯsa
encie delectatõnem: Aui non gustau̾it saporem castitatis. humilitatis. caritatis.
ilis. diuna enĩ est: ⁊ non carnalis delectatio. ⁊ cum in has delcct̾amur⁊ plane
deleattmur in dño. s causantur multi fortasse qd̾ affectum huno delectabilenie er
duitõrem suꝑ mel ⁊ fanũ : Rariꝰ expiantur. Ninuoꝵ q temptatõnib int̾im eycer
centur: mito ꝙ utiuꝰ agunt: si uirtutes ip̃as non ꝓ delectatõne qia exꝑiant᷑: set
ꝓ untutib ip̃is ⁊ ꝓ solo beneplacito dei: tota itñtõne. ⁊ sine tota affectõne see¬
tantur. Nec dudñ am aum optime ꝯplaceat eiusmod est ꝓpħe ãmonitõni eua dic̃
delectare: in dño. am̃ non de affectu loquit᷑ : s de de exc̃ticio. affectus enĩ ille beatitu¬

Expanded text:
 delectationem habet, ut in eo delectemur? Fratres mei, saeculares hoc dicere possunt, vos non potestis. Quis enim vestrum est qui non saepe expertus sit conscientiae bonae delectationem? qui non gustaverit saporem castitatis, humilitatis, charitatis?illis. Divina enim est, et non carnalis delectatio: et cum in his delectamur, plane delectamur in Domino. 7. Sed causantur multi fortasse quod affectum hunc delectabilem et dulciorem super mel et favum rarius experiantur, nimirum quia tentationibus interim exeue virilius agunt, si virtutes ipsas non pro delectatione, quam experiantur, sed pro virtutibus ipsis et pro solo beneplacito Dei tota intentione, etsi non tota affectione sectantur. Nec dubium quin optime compleat qui hujusmodi est, Prophetae admonitionem, qua dicit: Delectare in Domino; quoniam non de affectu loquitur, sed de exercitio. Affectus enim ille beatitu
Abbreviated transcription (Latin):
cus ⁊ feruenciꝰ .i. ꝓ optmenda gr̃a dei aiẽ ꝙ uirtutib. sic ⁊ ꝓ uita et̃na tota
pietate ⁊ toto nob̃ or and̾ est desid̾io : ut nimir corꝑis ⁊ aĩe: plena ⁊ ꝑfecta sit bea¬
titudo. In his gͦ trib ut cordis petõnes sint tͥa nob̃ sunt obs̾uanda. Nam ⁊ ĩ pͥma
quid̃ suꝑfluitas. ⁊ in sed̾a inpͣitas ⁊ elatõ int̃dũ sub tẽꝑe in t̾ra. Non in unqͣm
enĩ temporalia queri solent ad uoluptatẽ uͥtutes ad ostentatõnẽs. set ⁊ uitam eõnã
fortassis aliqui nõ ĩ humilitate querunt. s tanꝙͣ in fiducia suoꝵ m̃itoꝵ. Nec
hec dico qͥu accepta gr̃a fiduciam donet orandi . set non oportet ut in ea ꝯsti¬
om̃̃ humilitate p̃sumens de sola ut digniri est misatõne diuina.

Expanded text:
us, id est pro obtinenda gratia Dei, animaeque virtutibus. Sic et pro vita aeterna tota pietate et toto nobis orandum est desiderio, ubi nimirum corporis et animae plena et perfecta sit beatitudo. 9. In his ergo tribus, ut cordis petitiones sint, tria nobis sunt observanda. Nam et in prima quidem superfluitas, et in secunda impuritas, et elatio ienim temporalia quaeri solent ad voluptatem, virtutes ad ostentationem; sed et vitam aeternam fortassis aliqui non in humilitate quaerunt, sed tanquam in fiducia suorum meritorum. Nec hoc dico, quin accepta gratia fiduciam donet orandi; sed non oportet ut in ea constiomni humilitate, praesumens de sola ut dignum est miseratione divina.
Abbreviated transcription (Latin):
tatem suam seu bona seu mala sit eque sequunt᷑ ⁊ engreount᷑ duabꝰ
uus ñc bona nunc mali sectantes scõm quod uariant᷑ desideria sua
Q uib merito utilius fuerat grẽ in omnib ad herere ⁊ ubi oburat p¬
pria uoluutas abscit̾e ⁊ a se ip̃is abicẽ cam. Est aũ cum multo tempo
ix in abscisione uoluntatis nre exercitati aliquatenꝰ cam doganauous
uit diseat qm non suꝑbire s magis sine orani scantal o ł ꝯtradriotiꝯ ue
choeret. ut nec cuncupiscat mala ag̾e nec bona minora nec minꝰ bñ quã
gr̾am suggerit. hic plane ꝑfectus est uir s pax ista potiꝰ est felicitatis ab¬
scisio uͦ scantalorum ⁊ temptationum uictoria fortitudinis. illa inquã¬

Expanded text:
tatem suam, sive bona, sive mala sit, aeque sequuntur, et ingrediuntur duabus viis, nunc bona, nunc mala sectantes, secundum quod variantur desideria sua. Quibus merito utilius fuerat gratiae in omnibus inhaerere, et ubi obviat propria voluntas, abscindere et a se ipsis abjicere eam. Est autem cum ione propriae voluntatis nostrae exercitati aliquatenus eam domamus, ut discat jam non superbire, sed magis sine omni scandalo vel contradictione haeret, ut nec concupiscat mala agere, nec bona minora, nec minus bene, quam gratia suggerit; hic plane perfectus est vir. Sed pax ista potius est felicitatis: abscissio vero scandalorum, et dentationum victoria, fortitudinis: illa, inqua
Abbreviated transcription (Latin):
potentisima ⁊ pilssima Raritatis affectu ꝯpaciendi ⁊ subueniendi huntat esfcũ
eque locuplex inutͦq ad hunc igͤ fontem sitibunta ꝓpet aĩa nr̃a ad hunc mi¬
scd̾ie tumulũ tota sollicitudĩe urcanr̃a rec̾rat. Ecce iam qͥb potiumꝰ uotis
ascentem te ao filium deduximꝰ ⁊ ꝓsequti sumꝰ sattem alonge uͥgo bñdicta Sit
pietatis tue ip̃am qͣm apud d̾m gr̃am inuenisti. notam fat̾e mundo reis ueni¬
am. medelam eg̾s. pusist corde robur. afflictis consolationem. ꝑielitantibus
adiutorium ⁊ lib̾ationẽ. sanctis suis p̃cib obtinendo. In hcͣ qͦꝙ die sopplemutatis ⁊
leticie dulcissimum marie nom̃ ꝯlaude inuocantib ser iuł ꝑ te regina gͥmens
gracie sue mun̾a largiat᷑ ihc filuis tiuis dñs nost̃ qui est suꝑ oĩa bndictu d̃. ⁊̃¬

Expanded text:
potentissima et piissima charitas et affectu compatiendi, et subveniendi abundat effectu, potentissima et piissima charitas et affectu compatiendi, et subveniendi abundat effectu, aeque locuples in utroque. 9. Ad hunc igitur fontem sitibunda properet anima nostra: ad hunc misericordiae cumulum tota sollicitudine miseria nostra recurrat. Ecce jam quibus potuimus votis ascendentem te ad Fipietatis tuae ipsam, quam apud Deum gratiam invenisti, notam facere mundo; reis veniam, medelam aegris, pusillis corde robur, afflictis consolationem, periclitantibus adjutorium et liberationem sanctis tuis precibus obtinendo. In hac quoque die solemnitatis et laetitiae dulcissimum Mariae nomen cum laude invocantibus servulis per te, regina clemens, gratiae suae munera largiatur Jesus Chris
Abbreviated transcription (Latin):
dñs. cuiꝰ decorem ꝯcupister rex cuiꝰ odore suauissimo ab et̾no illo pat̾nissimꝰ atħeret᷑
accubitii : uide it quam manifeste sibi ꝯcinant uͥginis nr̃e canticum ⁊ nupciale tarm̃
nunirũ cuiꝰ uterusi speciosi thalamꝰ fuit audi mariam in eiumglio. Respex̃ inquit hu¬
mĩam amplectimꝰ tarnis. retordaniꝰ sepus corius inuocamꝰ ħ est it que tociꝰ mũdi
reꝑarionẽ obtinuit salutẽ omiũn inꝑauit constat i ꝓuniu̾so gn̾e hatit ficiłłe
lunitatem ⁊ ꝓfundum ⁊ ꝓfundum queat iuestigare siam longitudo eiuuꝰ
usq in nouissimũ diem inuocantib eam subuenit uniu̾sig latitudo eius repł
orbem t̾rarum ⁊ tua quoꝙ mĩa plena sit om̃is t̾ra sic ⁊ sublimitas eiuꝰ cui¬
tatis suꝑlie inuenit restaurationem ⁊ ꝓfundũ eiuis sedentib intenebris ⁊ un
bͣ mortis obtinuit redemptionem ꝑ te it celũ repletum est infernꝰ euacuatꝰ
est instaurate ruine celestis iłrm expectantib misis uia ꝑdita data sic

Expanded text:
cupisceret rex, cujus odore suavissimo ab aeterno illo paterni sinus attraheretur accubitu. Vide enim quam manifeste sibi concinant Virginis nostrae canticum, et nuptiale carmen: nimirum cujus uterus, sponsi thalamus fuit. Audi Mariam in Evangelio: Respexit, inquit, huiam amplectimur charius, recordamur saepius, crebrius invocamus. Haec est enim quae totius mundi reparationem obtinuit, salutem omnium impetravit. Constat enim pro universo genere limitatem et profundum queat investigare? Nam longitudo ejus usque in diem novissimum invocantibus eam subvenit universis. Latitudo oque misericordia plena sit omnis terra. Sic et 1006 sublimitas ejus civitatis supernae invenit restaurationem, et profundum ejus sedentibus in tenebris et in umbra mortis obtinuit redemptionem. Per te enim coelum repletum, infernus evacuatus est, instauratae ruinae coelestis Jerusalem, exspectantibus miseris vita perdita data. Sic
Abbreviated transcription (Latin):
lingua eciam si angelita sit dignis ȩetolłe laudib uͥginem mat̾mi iat̾m nõ cusꝙ¬
si diligent̾ attentas s cet̾as quoq uͥtutes singulares ꝓrsus innemes in maria que u¬
debant᷑ dẽ cõmũes. Que it uel angelica puritas uͥgimtati illi auteat ꝯꝑari que d̃g¬

Expanded text:
lingua, etiamsi angelica sit, dignis extollere laudibus Virginem matrem; matrem aulingua, etiamsi angelica sit, dignis extollere laudibus Virginem matrem; matrem ausi diligenter attendas, sed caeteras quoque virtutes singulares prorsus invenies in Maria, quae videbantur esse communes. Quae enim vel angelica puritas virginitati illi audeat comparari, quae dig
Abbreviated transcription (Latin):
adimplebis me letitia ad ipus siquid̃ ꝯtemplationem ⁊ uocasti ⁊ edipxisti ab inferno
quebani᷑ ⁊ erce cum lazaro descendimꝰ in habissum a splendore iltutis ad fetorem qua¬
triduani ꝓliuis tecurrit or̃o cur ħ nͥ quia pont̾e̾ ꝓpͥio ferebam᷑ ⁊ tͣhebat nos mat̾ia
Non est equid̃ quod me magis delectet sed net est quod terreat quam de glosa uͥginis
matͥs hab̾e smonem ut enĩ sileam int̾im. mesfabile pͥuilegium meritor̃ ⁊ p̾rogatiuã
penitus singłarem tanto eam deuocionis affectu amplectunt᷑ honorant suscipunt
bena fac uneitas ꝯ iugał. melior aũ castitas ilgialis. ꝓsus aũ optima est feconditas
ligiiea seufexa ilginitas mariȩ fecumitas marie pͥusegium est non dabitur alti
quia non aũt alteri ab ea singulare est si ꝯtinuo ⁊̃ indicibile iauenit᷑ ut qm̃admodum
nemo allit possit.s uec eloqui quid̃ quid si ⁊ illud aditias cuiꝰ mat. Que iam potorum

Expanded text:
cum vultu tuo . Ad ipsius siquidem contemplationem evocasti et eduxisti ab inferno em prosequebamur euntem? Et ecce cum Lazaro descendimus in abyssum. A splendore virtutis ad fetorem quatriduani proclivis decurrit oratio. Cur hoc, nisi quia pondere proprio ferebamur; et trahebat nos materia,Non est equidem quod me magis delectet, sed nec quod terreat magis, quam de gloria Virginis matris habere sermonem. Ut enim sileam interim ineffabile privilegium meritorum, et praerogativam 1005 penitus singularem, tanto eam devotionis affectu amplectuntur, honorant, suscipiunt,bona fecunditas conjugalis, melior autem castitas virginalis; prorsus autem optima est fecunditas virginea, seu fecunda virginitas. Mariae privilegium est, non dabitur alteri, quia non auferetur ab ea. Singulare est, sed continuo etiam indicibile invenitur, ut nemo assequi possit, sic nec eloqui quidem. Quid si et illud adjicias, cujus mater? Quae jam poterit
Abbreviated transcription (Latin):
tur. lararum querit ut queratur ⁊ inueniatur a lararo. In hoc it est karitas s
quasi nos ditȩx̾imꝰ deum s quia ip̃s pͥus dilexit nos. age igͣ dñe quiere quem amas
ut ⁊ amantem facias ⁊ querentem. quere ubt posuerunt eum iacet it daufus hone¬

Expanded text:
tur, Lazarum quaerit, ut quaeratur, et inveniatur a Lazaro. In hoc enim est charitas, non tur, Lazarum quaerit, ut quaeratur, et inveniatur a Lazaro. In hoc enim est charitas, non quasi nos dilexerimus Deum, sed quia ipse prior dilexit nos. Age igitur, Domine, quaere quem amas, ut et amantem facias, et quaerentem. Quaere ubi posuerunt eum: jacet enim clausus, li
Abbreviated transcription (Latin):
tessare deb a laudib humana mortalitas. cum hominis sola natura sup in mor¬
taies spũs inca exaltatur in uͥgine sed de enif gła. nec sile. deuocio patit᷑ uec dignum
aliquid steris conciꝑe cogitatio aut inerudita potest. loqutio ꝑturire huit. est quod ⁊ ip̃i
celestis curie pͥncipes in consit̾atõne nouitaris clamant noñ sine ãnuratione Que est.
unt᷑ delicie uł in nob̃ quos in ciuitate dnũi letificat fluminis impetus qui a ułtu
⁊ asflictio sp̃c ascend̃ delicus sp̃ualib affluens. Quid ũi delicias dix̾im uͥginitatis de¬
raculo dignũ iitet̃ d̃i filiim paullo nfiiꝰ ab añgelis uine ari Quam di matrem.
suꝑ angelos exaltari illuis quid̃ ex inanitio fc̃a est replectio nr̃a illius intserie mũ¬
di delicie sunt. Deniq cum diues esset ꝓpt̾ nos factus est pauper ut nos euis
numento. ⁊ enĩ de quo uobis hodie si bñ meminit karitas ur̃a sermo debe¬

Expanded text:
cessare debet a laudibus humana mortalitas, cum hominis sola natura supra immortales spiritus exaltatur in Virgine. Sed de ejus gloria nec silere devotio patitur, nec dignum aliquid sterilis concipere cogitatio, aut inerudita potest locutio parturire. Hinc est quod et ipsi coelestis curiae principes in consideratione tantae novitatis clamant non sine admiratione: Quae est untur deliciae vel in nobis, quos in civitate Domini laetificat fluminis impetus, qui a vultet afflictio spiritus, ascendit deliciis spiritualibus affluens? Quidni delicias dixerim, virginitatis deraculo dignum videtur, Dei Filium paulo minus ab angelis minorari, quam Dei matrem super angelos exaltari. Illius siquidem exinanitio, facta est repletio nostra: illius miseriae, mundi deliciae sunt. Denique cum dives esset, propter nos pauper factus est, ut nos ejus numento: et eum, de quo vobis hodie si bene meminit charitas vestra sermo debe
Abbreviated transcription (Latin):
hundare ⁊ grãm facit. lat̾ inquit ueni foras ac si manifestius dicat Quousq ꝯstĩe
sue caligo deticet qmͣ dui in cubili tuo. gͣui corde cumpungeris. ueni foras ꝓcede res
respira raspira in lucem muationum miltd̾ĩarum. ħi est duod in prdꝰ a. let d ã uscena¬
dssantis quid sibi uũt quos ait tollite laptẽ ⁊ post palca soluite. eum.: Nunquit ꝑꝰ iii¬
sitationem grẽ consolantis cessabit ag̾e penitñtiam quia apꝑiquabit regnim teloꝵi

Expanded text:
abundare gratiam facit. Lazare, inquit, veni foras . Ac si manifestius dicat: Quousque conscientiae abundare gratiam facit. Lazare, inquit, veni foras . Ac si manifestius dicat: Quousque conscientiae tuae caligo te detinet? quandiu in cubili tuo gravi corde compungeris? Veni foras, procede, respira in lucem miserationum mearum. Hoc enim est quod in propheta legisti: Infrena quid sibi vult quod ait: Tollite lapidem, et post pauca, solvite eum? Nunquid post visitationem gratiae consolantis cessabit agere poenitentiam, quoniam appropinquavit regnum coelorum;
Abbreviated transcription (Latin):
in fallor in labore c̾taminis. solet nampe int̾ pͥmordia cunti̾sationis acͥus insurg̾e
tamptacio pure ꝯsuetudinis ⁊ uix extingui possut iacula ignita diaboli t̾cia in¬
chominꝰ doloris ẽe uidet᷑ dũ recogitat quis annos suos in amaritutĩe anime sue. Nec.
tam laborat declinando fult᷑a quã p̾ti̾ta plangendo declinat deplorat. Miraris quod hos
dix̾im dies sed tales sepulteͤ debent᷑ dieł nebule ⁊ caliginis dies luctus ⁊ amaritudinis
dum nimis ꝯsid̾at quam ⁊ quanta delinq̃rit ⁊ in ooulis cordis tetrał u̾sat ymagines pͤ¬
catorum animꝰ huiuscemodi nich dillimłat s diudicat s exuggerat s aggͣuat uniu̾¬
sa nec sibi ꝑatur durꝰ uitȩx insems ip̃m utił quid̃ eratͥbatio ⁊ digna miłatione cru¬
delitas facile sibi diuinã ꝯcilians gr̾am dum ꝓ eo mens emulat ⁊ contͣ se ipãm. Nerũ¬
tñ lazare ueni foras ne intanto fetore duicius inmoreris caro putda putͦdmi ꝓmissa

Expanded text:
mpe inter primordia conversionis acrius insurgere tentatio pravae consuetudinis, et vix exstingui possunt jacula ignita diaboli. Tertia nihilominus doloris esse videtur; dum recogitat quis annos suos in amaritudine animae suae, et nec tam laborat declinando futura, quam praeterita plangendo deplorat. Miraris quod hos dixerim dies? Sed tales sepulturae debentur, dies nebulae et caliginis, dies luctus et amaritudinis. dum nimis considerat quae et quanta deliquerit, et in oculis cordis tetras versat imagines peccatorum. Animus hujusmodi nihil dissimulat, sed dijudicat, sed aggravat, sed exaggerat universa: non sibi parcit durus judex in semetipsum. Utilis quidem exacerbatio, et digna miseratione crudelitas, facile sibi divinam concilians gratiam, dum pro eo mens aemulatur etiam contra se ipsam. Verumtamen, Lazare, veni foras, ne in tanto fetore diutius immoreris. Caro putida putredini proxima
Abbreviated transcription (Latin):
misãtõnem. hec enĩ optinua int offenssum dĩm. ⁊ reũ sint forma ꝯpostõnis. Ut nes
orandi dñi ⁊elo sĩus qͥpmat᷑ aust̾iore smña. Nec rursum dũ huic ĩmod̾ancꝰ ꝯdescendit᷑.
ile debito fraudet᷑ honore. Audi gͥ ⁊ diͥģenter b sua. angelicam in huiꝰ mediatons or¬
tu dstributõnẽ. gla inquiũt in altissimis deo. ⁊ t̾ra pax hominib hone uoluntatis. Remq
gt̃a obseruatõnis fideli reconailiator xp̃o. Nec timoris ipt̃ defuit: auo pat semꝑ reuerẽ¬

Expanded text:
 offensum Dominum et reum servum forma compositionis, ut nec honorandi Domini zelo servus opprimatur austeriori sententia; nec rursum, dum huic immoderatius condescenditur, ille debito fraudetur honore. 3. Audi igitur et diligenter observa angelicam in hujus mediatoris ortu distributionem. Gloria, inquiunt, in altissimis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatia observationis fideli reconciliatori Christo nec timoris spiritus defuit, quo Patri semper reveren
Abbreviated transcription (Latin):
auctores extit̾int. set manifeste defuerint tͥa tͥb. dico .it. eisã. diabolũ. ⁊adam. Nõ ha¬
buit eua scĩam. Que: ut ait apłt. sedul seducta est in puaricatõnẽ. uerũ ħ quid̾ serpent
nõ defuit: Qui calidior describit᷑ cet̃is animalib. Set pietatem malignꝰ nõ ħũit. aui ho
micida sc̃s est ab initõ. Adan uero forte pius uidet᷑ mulierem nõ ꝯstristando. s timorẽ do¬
mins dereliquit. uoci iliꝰ mag̃ obediens: qͣm diuine. Utmã mag̃ timor dñi ẜualuisset in eo.
dicare. In his gͦ tͥb: timore. pietate. scĩa: mediator nr̃ reconciliauit homĩes deo. Nam
in ꝯsilio. ⁊ fortitudine demanu adu̾sarii libcͬauit. Consilio siquid̃ pͥstm̃o: iure pͥuauit
hostem. data potestate: ut manus iniceret innocenti. Forcitudine p̃ualuit: ne uolenter
posset retiu̾e redemptos. dũ uictor ab interis rediit. ⁊ uita oiũm cum eo suprexit. Rynide ꝙ¬

Expanded text:
runt tria tribus. Dico enim Evam, diabolum et Adam. Non habuit Eva scientiam, quae, ut ait Apostolus, seducta est in praevaricationem . Verum haec quidem serpenti non defuit, qui callidior describitur caeteris animantibus; sed pietatem malignus non habuit, qui ab initio factus est homicida. Adam vero pius forte videtur, mulierem non contristando; sed timorem Domini dereliquit, voci illius magis obediens, quam divinae. Utinam magis timor Domini praevaluisset in eo! dicare. In his igitur tribus, timore, pietate et scientia, mediator noster reconciliavit homines Deo; nam in consilio, et fortitudine de manu adversarii liberavit. Consilio siquidem pristino jure privavit hostem, data potestate, ut manus injiceret innocenti: fortitudine praevaluit, ne violenter posset retinere redemptos, dum victor ab inferis rediit, et vita omnium cum eo surrexit. 4. Exinde c
Abbreviated transcription (Latin):
ebib̾it cogitatõ: uob̃ fr̃s modicũ s illud sine inuidia coniiũcare curabo. uelut exp̾s¬
so linceamine: uel exigua refundens telestis stillicidia roris. Quero g qͣ rõne filius
gła . s ⁊ una. eadem ꝙ subã. Set quis tognonit sensum dñi : aut quis ꝯsiliariũs
eiue fuit̾. altissimũ est mist̾ium. neo noq oꝑt tem̾e suꝑ huiuscemod precipitare
stũam .Uidet᷑ tam̃ nec pr̃is uec sp̃c incarnatõnẽ i płalitate filioꝵ: effugisse ꝯfusio¬
nem. dum alius d̃ĩ: alius hom̃ĩs fuliꝰ dic̾et᷑. Widetur ⁊ id maxime ꝯgrun ut his
sp̃alit̃ siliꝰ fieret : qui filius erat: ne quid eet̃ ambiguitatis ĩ nomĩe. Deniq ip̃a est uir¬
gius ure gb̃i suiglaris  ee cellens progatiua marie auod filuim unium eundem ꝙ c̃t do pr̃ie

Expanded text:
ebiberit cogitatio; vobis, fratres, modicum illud sine invidia communicare curabo, velut expresebiberit cogitatio; vobis, fratres, modicum illud sine invidia communicare curabo, velut expresso linteamine vel exigua refundens coelestis stillicidia roris. 2. Quaero igitur, qua ratione Filius gloria, sed una eademque substantia. Sed quis cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? Alsententiam. Videtur tamen nec Patris, nec Spriritus incarnationem in pluritate filiorum effugisse confusionem, dum alius Dei, alius filius hominis diceretur. Videtur et illud congruum, ut his specialiter filius fieret, qui filius erat, ne quid esset ambiguitatis in nomine. Denique ipsa est Virnis nostrae gloria singularis et excellens praerogativa
Abbreviated transcription (Latin):
ratur obsequo. antiqͣ excludit᷑ maledictõ muleꝵꝵ: nouã noua mat̃ accepit benedictõnẽ.
inpletur ꝑ gr̃ãm: Aue ꝯ cupistenciã nesdit. Ut spũ suꝑuemente altissimo : pariat fil̃iũ
Que uir⁊ dedignat᷑ ad inuicẽ. Intrat ad nos tadem porta salutis antytodum. Qua ue¬
nenum serpentis ing̾diens: uniu̾sitatem gen̾is occuparat humani. Innumeros huusce¬
modis fiores ex his facde est leg̾e̾ pͣtis. s intueor mediam metuende ꝓfunditatis abys¬
sum. absssus plane iꝑscrntabit incarnatõnis dm̃te sacͣmentũ. abyssus inpenetbil. Uer¬
bum caro fc̃m est: ⁊ habitauit in nob̃. Quis p̾m̃ uestiget. suis attingat. Quis appre-¬
hendat. puteus altꝰ est. ⁊ in quo hauriam nõ est mͥ. Uerumptam̃ solet int̾dũ suppo¬
infirmitatis. Freq̃nt̃ tamẽ uelut suꝑ os hꝰ putei: expando ad te
as. ꝓ eo qd̃ aĩa mea .s. t .s. a .t. Et mĩc siquid̾ qd̃ ascendente deorsum nebula tenꝰ

Expanded text:
ccipit benedictionem. Impletur per gratiam quae concupiscentiam nescit, ut spiritu superveniente Altissimi pariat filium quae virum dedignatur admittere. Intrat ad nos eadem porta salutis antidotum, qua venenum serpentis ingrediens, universitatem generis humani occuparat. Innumeros hujuscemodi flores ex his facile est legere pratis; sed intueor mediam metuendae profunditatis abyssum. Abyssus plane imperscrutabilis, Incarnationis Dominicae sacramentum; abyssus impenetrabilis. Verbum caro. factum est, et habitavit in nobis . Quis enim investiget, quis attingat, quis apprehendat? Puteus altus est, et in quo hauriam non est mihi. Verumtamen solet interdum superporiae conscius infirmitatis, frequenter tamen velut super os hujus putei expando ad te terra sine aqua tibi. Et nunc si quid est quod, ascendente deorsum nebula, tenuis
Abbreviated transcription (Latin):
⁊̃ uo radies arborum nõ ad ramos ut nõ sola inueniat᷑ in nob̃ ꝯx̾citatio corꝑaẜ ad modic ualens seas
inueniat᷑ ꝑit̾ util̃ ad omĩa pietas ex̾cicium spũale. Mulier inquit marta nomĩs Excepit eum

Expanded text:
est ad radices arborum, non ad ramos. Non sola inveniatur in nobis exercitatio corporalis, ad modicum valens: sed est ad radices arborum, non ad ramos. Non sola inveniatur in nobis exercitatio corporalis, ad modicum valens: sed inveniatur utilis ad omnia pietas, et exercitium spirituale. 7. Mulier, inquit, Martha nomine, excepit illum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗͣ sp̃c discipline subditum manifeste peccatis corpꝰ ui habitat fictũ utiq ñ mͦ declinat s effugit
radices certus esto qm̃ pullubet ub̾uis ⁊ emundatam s uacantem domũ ꝯnequiorib .uii. quie
uis uide mundatam ⁊ ornatam uacautem domũ homiẽm intuere qui ꝯfessus ÷ ⁊ deseruit mani¬
inodicum ualent ne unũ iota p̾t̾it aut apicem unũ s camelũ glutit dum licat culitẽ. In corde. it
seruus ⁊ ꝓpͥ̾e uolũtatis. cultor auaricie. glłe cupidꝰ. ambitionis amator. ut ħ oĩa aut singła q̃q uicia
intus soueus ⁊ m̃tif᷑ miqͥtas sͥ s deus non irridet᷑. uideas eum int̾dum sic paluatũ hominẽ ut seducat
⁊̃ semet ip̃m penitus non attendens u̾men qui uit̾iora depasdit᷑ man it suꝑficies ⁊ saluasͥ omĩa at¬
bit̾tur comederunt ait ꝓpħa alieni rob᷑ eiuis ⁊ ignorauit. dicit q diues sim. ⁊ nuliꝰ egeo ꝯsit puu¬

Expanded text:
s disciplinae subditum manifeste peccatis corpus inhabitat, fictum utique non modo declinat, sed et effugit radices? Certus esto quoniam pullulabit uberius, et mundatam, sed vacantem domum cum nequioribus septem, qui tabro luti. 6. Vis videre mundatam, ornatam et vacantem domum? Hominem intuere qui confessus est, et deseruit manimodicum valent, ne unum iota praeterit aut apicem unum; sed camelum glutit, dum culicem liquat. In corde enim servus est propriae voluntatis, cultor avaritiae, glitas sibi, sed Deus non irridetur. Videas enim interdum sic palliatum hominem, ut seducat etiam semetipsum, penitus non attendens vermem, qui interiora depascitur. Manet enim superficies, et salva sibi omnia arbitratur. Comederunt, ait propheta, alieni robur ejus, et ignoravit . Dicit: Quia dives sum, et nullius egeo: cum sit pau
Abbreviated transcription (Latin):
rum. Erat equid̾ domus eorum munta. uͥgines it erant. erant it ornata quia sunul om̃s .i. fatue tum pͥu¬
dentib lampades ornau̾nt s erat uacans quia in uasis suis ołm non arreꝑunt. huic est quod nͨ ab his suscipi
in domos suas nec admitt̾e eas dignat᷑ sponsus celestis ad nupcias. Non sic mulier illa fortis que spentis
fatuarum que uemente media nocte spouso querunt᷑ sero ⁊ dicunt quia lampates nr̃e extingunt᷑. Preceᷤ:¬
sit gͦ gloriosa uͥgo cuius lampas ardentisima ipius quoq angłis lucis mirac ullo fuit ut dice̾nt. Que est
que ꝑgreditur sicut aurora ꝯsurgens pulc᷑ ut luna electa ut sol clarius it cet̾is ririlabat quam repleue¬

Expanded text:
rum? . Erat quidem domus earum munda, virgines enim erant: erat ornata, quia simul omnes, id est fatuae cum prurum? . Erat quidem domus earum munda, virgines enim erant: erat ornata, quia simul omnes, id est fatuae cum prudentibus, lampades ornaverunt; sed erat vacans, quia in vasis suis oleum non acceperunt. Hinc est, quod nec ab eis suscipi in domos suas, nec admittere eas dignatur sponsus coelestis ad nuptias. Non sic mulier illa fortis, quae serpenugillationem hoc dicitur fatuarum, quae veniente media nocte sponso, conqueruntur sero, et dicunt: Quia lampades nostrae exstinguuntur. Processit igitur gloriosa Virgo, cujus lampas ardentissima ipsis quoque angelis lucis miraculo fuit, ut dicerent: Quae est ista, quae progreditur sicut aurora consurgens, pulchra ut luna, electa ut sol? Clarius enim caeteris rutilabat,quam repleve
Abbreviated transcription (Latin):
a mortuis excitat uox uͥtutis ut uideat᷑ satis ꝯgrue formam gerere penitentis. Intͤt igͦ salua
dedita cinitemplacioni s forte curiosus quis quia requirat eumni in p̾senti euungłica lc̃one in illa ꝓr¬
sus lazari mentio fiat arbit᷑r ne id quid aꝓposita ꝯfuetudine dissĩe ubi gn̾alem ⁊ it domũ intlligi
uolens spũs siluit non mꝯgrue pn̾am qui malũ utiq comitat᷑. absit:. ut ꝓpͥi quidqͣm u¬
cias emundari secedat int̾ uulu̾ates dormientes in sepulcͥs ut in thalamo uͥginali inueniant᷑ mar
ficio. Ip̃a n u̾ba omĩa que de filio dicebant᷑ ꝯseruabat tonferens in corde suo. Neminẽ gͦ moue at quod
suscipiens mulier dñm non maria s martha uotat᷑ qñ in hc̃ una ⁊ suma maria ⁊ marthe negoci
amicta uarietate. Non ÷ denuo fatuarum uͥginum prudeus uͥgo lampadem ħt s in uase oleum portat
An forte oleum excidit uob̾ eu᷑ungłica illa ꝑabola que fatuas uͥgines ꝓhibit̾as antarrat ab intꝰitu nuptia¬

Expanded text:
a mortuis excitat vox virtutis, ut videatur satis congrue formam gerere poenitentis. Intret ergo domdedita contemplationi. 8. Sed forte curiosius quisquam requirat, cur in praesenti evangelica lectione nulla prorsus Lazari mentio fiat. Arbitror sane ne id quidem a proposita similitudine dissidere. Virginalem etenim domum intelligi volens Spiritus, siluit nontias emundari: secedat inter vulneratos dormientes in sepulcris, ut in thalamo virginali inveniantur Maficio ; ipsa quae verba, quae de Filio dicebantur, conservabat conferens in corde suo . 9. Neminem ergo moveat, quod suspiciens mulier Dominum, non Maria, sed Martha vocatur: quando in hac una et summa Maria et Marthae negotium, a est varietate. Non est de numero fatuarum virginum: prudens est virgo; lampadem habet, sed in vase oleum portat. An forte excidit vobis evangelica illa parabola, quae fatuas virgines prohibitas narrat ab introitu nuptia
Abbreviated transcription (Latin):
o ꝓphetica exclamatio alłumenta uide᷑. O.
pbis quam magna :÷ domus dm̃ ⁊ ingeus locus posesionis eius an non ingens cuis qꝑatõe qustelt̃
dicitur t̾re huiis spaciosa latitudo. an nõ nigens patͥa ⁊ regio mnestimabił qñ ab ea saluator adueniens
cipis mundi huius tiꝰ uala forcior diriꝑe suꝑuenit. festinemus in illam ingͤdi b̾atitud̾is amplitio iẽm.
ñ refugit s quid intͦise eum dñs in castellum c̃ in angustissimũ ilginał ut̾i diu̾drium intͦunt.

Expanded text:
ophetica exclamatio assumenda videtur: O Israel, quam magna est domus Domini, et ingens locus possessionis ejus! An non ingens, cujus comparatione castellum dicitur terrae hujus spatiosissima latitudo? an non ingens patria et regio inaestimabilis, quando ab ea Salvator adveniens, cipis mundi hujus, cujus vasa dripere fortior supervenit . Festinemus in illam ingredi beatitudinis amplitudinem, non refugit. 2. Sed quid introisse cum dicimus in castellum? Etiam in angustissimum virginalis uteri diversorium introivit.
Abbreviated transcription (Latin):
iħ̃c qui fortem alugans eius uasa diriꝑet. ut q̃ pͥus erant inc̃tumeliam. fac̾et in honorem. Contͥ
fessione. ipã ÷ it scopa qua carc̾ mundatꝰ ⁊ ornatus deinceps regulariũ institutionũ uincis quibd̾
piurͤ uirentib de cart̾e redit indomã. hab gͦ iam mulier domum suam. h̃t uͥsuscipiat eum tuisandi:
suꝑ tantis bñficiis extat obnoxia. alioqiĩ ue illi si eũ susciꝑe reniit. si isõ detinz. si non cog̃ man̾e̾ ̃
secum qm̃ aduesꝑascit. Rediens it qui eiectus est minidatam quid̃ ⁊ ornatam domũ inuenit s ua¬
Quo mͦ inquis: Poti̾t ne domus mundata ꝯfessione pͥoꝵ delictor ⁊ obs̾uatione regłarũ institutioñs

Expanded text:
 in castellum Jesus, qui fortem alligans, ejus vasa diripuit; ut quae prius erant in contumeliam, faceret in honorem. Contrifessione. Ipsa est enim scopa, qua mundatus carcer et ornatus, deinceps regularium institutionum juncis quibusdam pulchre virentibus de carcere redit in domum. Habet ergo mulier jam domum suam, habet ubi suscipiat eum, cui super tantis beneficiis exstat obnoxia. Alioquin vae ei, si eum excipere renuit, si non detinet, si non cogit manere secum, quoniam advesperascit. Rediens enim qui prius ejectus est, mundatam quidem et ornatam domum in venit, sed vaQuomodo, inquis? Poteritne domus mundata confessione priorum delictorum, et observatione regularium institutionum
Abbreviated transcription (Latin):
res. Sapiens it nĩcator est inmo ip̃a sapiencia cui ncr̃e hemꝰ redd̾e hũc obe¬
diencie nũmũ nec suscipiet eum nͥ integ̾ inueniat᷑ ⁊ sine aliqͣ falsitate
est nĩimꝰ. ñ suscipiet eũ xp̃c aquo nimir̃ tenemᷤ nũm̃ ñ fracti s integͥ de¬
bitores. om̃s it obedientiã simplicit̾ ⁊ sñ ulla exceptione ꝓmisimꝰ. Ꝙ si quis
eius plũbũ ht ñ argentũ ⁊ iniqͥtas sed suꝑ plũbi talentũ. Dolose agit
s inconspectu di. qm̃ deus non ir ridefn᷑. uis audire ꝑfecte obediencie formam
uidit dñs ait eiunglista petrũ ⁊ andream nuttentes recia in mare ⁊ ait.
ut. uenite post me faciam uos piscatores ħ̃om̃. faciem inqͥt de pistatorib

Expanded text:
 alias, mercator est, imo ipsa Sapientia, cui necesse habemus reddere hunc obedientiae nummum; nec suscipiet eum, nisi et integer inveniatur, et sine aliqua falsitate. est nummus; non suscipiet eum Christus, a quo nimirum tenemur nummi, non fracti, sed integri debitores. Omnes enim obedientiam simpliciter, et sine ulla exceptione promisimus. Quod si quis ejus; plumbum habet, non argentum, et iniquitas sedet super talentum plumbi. Dolose agit, sed in conspectu Dei, quoniam Deus non irridetur. 2. Vis audire perfectae obedientiae formam? Vidit Dominus, ait evangelista, Petrum et Andream mittentes rete in mare; et ait illis: Venite post me, faciam vos fieri piscatores hominum. Faciam, i
Abbreviated transcription (Latin):
uolantib undiq insurgentib ĩnicis nicħ̃ominꝰ ꝑ uiriosa secͤitate ⁊ negli¬
gencia dormitamꝰ. Torpemꝰ ocio uanitatib ⁊ scurralitatib indulgemꝰ. Lam
pͥgri ad sp̃ualia ex̃cicia ũ siiam pax sit ⁊ secͤitas ⁊ ñ sit milicia uta hõis

Expanded text:
volantibus, undique insurgentibus inimicis, nihilominus perniciosa securitate et neglivolantibus, undique insurgentibus inimicis, nihilominus perniciosa securitate et negligentia dormitamus, torpemus otio, vanitatibus et scurrilitatibus indulgemus, tam pigri ad spiritualia exercitia, ac si jam pax
Abbreviated transcription (Latin):
bat. quod non solũ ꝓ eo s cũ eo mori uident᷑. ⁊ c̃plantati simlitudini mortiᷤᷤ
fat̾e uoluntatt̃ meam. discat frang̾e suam. s nõ ꝯtinuo bella insurgunt
Armant᷑ ꝑtinꝰ adu̾sum nos inimici. ⁊ nos armem᷑ e contͣ. imitemꝰ arma
regis nr̃i tollamꝰ ⁊ nos crucem nrãm inqͣ de inmiris om̃ib tͥumphe mꝰ au¬
e. haur dubiũ qm̃ altissimi. De eo siqͥdᷤ loquebat᷑. sic manifeste indicant ip̃nꝰ
psalmi p̾cedencia u̾ba. Adquid frẽs scuto cͥconoam᷑ nisi quia nos undiq
bella contͦbent. Pemiq sit obsecro qͥd cause ut te scuto cͥcondet attende. scu
det᷑ uit̾as q̃m sic hostium tela circondant. ab inferiori it ꝑte timor noctͦnus
infurgit. asinistͣ sagita uo. ĩ.d. ab incͤsu. a dextͥs ꝑ ambulat negociũ te¬
nebrosum ⁊ ut nichil sit uacuũ ab inffõri ꝑte demoniũ miediañ in surgit
Nosaũ misĩ ⁊ misi̾ ⁊ muabiles uicinis dot serpentib ⁊ igneis telis undiq

Expanded text:
o eo, sed etiam cum eo mori videretur, et complantari similitudini mortis facere voluntatem meam, discat frangere suam. 6. Sed continuo bella insurgunt, armantur protinus adversum eos inimici. Et nos armemur contra; imitemur arma regis nostri, ut tollamus et nos crucem nostram, in qua de inimicis omnibus triumphemus. Au haud dubium quin Altissimi; de eo siquidem loquebatur, sicut manifeste indicant ipsius psalmi praecedentia verba. Ad quid, fratres, scuto circumdamur, nisi quia nos undique bella circumdant? Denique quid causae sit ut te scuto circumdet, attende. Scutdet te veritas, quem sic hostium tela circumdant? ab inferiori enim parte timor nocturnus insurgit, a sinistris sagitta volat in die, a dextris perambulat negotium tenebrosum: et ut nihil sit vacuum, a superiori parte daemonium meridianum insurgitNos autem miseri et miserabiles, vicinis tot serpentibus, et igneis telis undique
Abbreviated transcription (Latin):
cere. Iniciũ qͥppe omĩs pͤcati ⁊ cã tocius ꝑdicionis suꝑbia est. Pꝑt̾ea qͥsquis
es qui salutem tuã oꝑari studes adu̾sus hnͣc suꝑ capd̃ tuũ cornu crucis here
bit᷑ qm̃ nemo nisi qͥ se hũiliat saluari ⁊ exaltari mẽt᷑. Iam ut breuit̾ re¬
drea dñm ⁊ magistr̃ suũ ne paciat᷑ eum de cruce deponi. Quio it malignꝰ ille
nõ audeat Quis ñ presumat impiꝰ attemptare: Ꝙ egee manib de disripło
ħ uideor linguis fac̾e cogitau̾at de magistro. In itͦꝙ tñ sera penit̾licia uictus

Expanded text:
. Initium quippe omnis peccati, et causa totius perditionis, superbia est. Propterea quisquis es qui salutem tuam operari studes, adversus hanc super caput tuum cornu crucis habere ibitur; quia solus qui se humiliat, salvari et exaltari meretur. 8. Jam ut breviter redrea. Dominum et magistrum suum, ne patiatur eum de cruce deponi. Quid enim malignus ille non audeat, quid non praesumat impius attentare? Quod Aegeae manibus de discipulo, hoc Judaeorum linguis facere cogitaverat et de magistro. In utroque tamen sera poenitentia ductus
Abbreviated transcription (Latin):
qe adrifaria hostiũ tela repellant. Sit gͥ inseruss cornu cont᷑ noctͣnũ timo
sub nob̾ est corpus castigare uirilit̾ studeamꝰ. ac subice ser iutũti. Si quis ũouos
in faciem maledicit si quis a ꝑte mala suad̾e cognat᷑. In die uolat sagitta ⁊ asi¬
nistris est sinstͦ nicħominꝰ cornu crucis excipienda. Ꝙ si adulatͦ li quasi c̃¬
sulentis animo ueneñ ꝓpinat fr̃ne detͤctonis ⁊ odiũ seminare cognatͦ. Si de trũ

Expanded text:
quadrifaria hostium tela repellant. Sit ergo inferius cornu contra timorem noctusub nobis est, corpus castigare viriliter studeamus, ac subjicere servituti. Si quis vero nobis in faciem maledicit, si quis aperte mala suadere conatur; in die volat sagitta, et a sinistris est, sinistro nihilominus cornu crucis excipienda. Quod si adulatur, si quasi consulentis animo venenum propinat fraternae detractionis, et odium seminare conat
Abbreviated transcription (Latin):
re cepisti hauz dubium quin lib̾nt̾ feras crucem dni ⁊ dicas. Paratus sũ
ĩ ꝗ eẽt pulcͥm uisu ⁊ ad uescendũ suaue ñ tͥ uidef᷑
Sit ⁊ ubi a serpente int̾rogata est uite si nõ mai̾feste sonent t̾ba eius molest̾
nouit nob̾ suffĩc obedire quia uita nr̃a in uoluntate eius. Itaq fatue se¬
ducta est mulier ⁊ ꝓmisliõi cͤdere ⁊ acqͥescẽ ꝑsuasioni. uir au̾t seductus ñ¬
ratiosid sp̃s fortitudinis. Dic paciencia. Sic oport fĩ qr timore urgetͤ
desꝑand̾ nobis qñqd̃ eiꝰ qͥ ad hunc ꝑuenit gradum ob id maxime memo¬
ria celebratur. ut ipiꝰ ⁊ in uocemꝰ auxiliũ ⁊ ꝓuocem᷑ exemplo. Plus dico
ut ex nob̃ ñ ulłos in uid̾e uideor in ħ gradu. S dicis beatũ andeeam apo¬
tolũ esse nͨ posse te qͥ pusillꝰ es eiꝰ seqͥ uestigia. Pudeat c̾te eos qͥ tet̃ sũt nõ
dit ista deducit. meditatõe Deniq agnoscimꝰ. ĩmmẽcia nob̾ ꝑ̃icła or̃one eua

Expanded text:
re coepisti, haud dubium quin libenter feras crucem Domini, et dicas: Paratus sum, cile labi potest. Porro quae per Spiritum diffunditur charitas, et patiens, et benigna est; t ubi a serpente interrogata est, vide si non manifeste sonant verba ejus molestum novit; nobis sufficit obedire, quia vita nostra in voluntate ejus. Itaque facile seducta est mulier et promissioni credere, et acquiescere persuasioni. Vir autem non seductus ratio, sed spiritus fortitudinis est. Dicit patientia: Sic oportet fieri, quia timore urgetur. dem ejus, qui ad hunc pervenit gradum, ob hoc maxime memoria celebratur, ut ipsius et invocemus auxilium, et provocemur exemplo. Plus dico, et ex nobis nonnullos videre mihi videor in hoc gradu. Si dicis beatum Andream apostolum esse, nec posse te, qui pusillus es, ejus sequi vestigia; pudeat certe vel eos qui tecum sunt, non dit, ista deducit. Meditatione denique agnoscimus imminentia nobis pericula; oratione eva
Abbreviated transcription (Latin):
Eplex gͣdus. tiũ ꝑfector̃. Iniciũ sapiencie timor dñi mediũ spes karitas plenitiuto
Deniq apłm audi qi plenitudo legis est karitas. qui iniciat. at imore ciprẽ
xp̃i sust in pacienter qui ꝓficit in spe portat libent̾ qui ronsumat ii
karitate amplectit᷑ iam iam ardentꝰ. Solus iste est qͥ dic̾e possit. Quiaad
temariꝰ. longe est ab ea uoce. Pat̾ si fieri pot̾ tnͣseat ame calre istes¬
Q it c̾te suꝑ afellũ ascenderat nõne hic qd̾ hostib relinq̃et᷑. qnol¬
co plane indice belli pusillammor̃ t̾pidationẽ. Agnosco egroti motẽ
in medico agnosco infirmantẽ gaulmã t̃ pulł considero baritatẽ
stupeo dignationem ex pauesto huilitarem miscõrs dñs ñ bi andre
robustum sibi accepit affectum qr nõ est sanis opꝰ medicͦ s male ħntib si
q̃ forte dignatio scandalizat ꝗ plane mẽt᷑ audire. In ocłs tiuiꝰ neqͣm est qr ego
bonꝰ huic it odor inte ii mortem est. Quid magñ fuerat dñe iħu si accedente

Expanded text:
im sapientiae, timor Domini ; medium, spes; charitas, plenitudo. Denique Apostolum audi, quia plenitudo legis est charitas . Qui initiatur a timore, crucem Christi sustinet patienter; qui proficit in spe, portat libenter; qui vero consummatur in charitate, amplectitur jam ardenter. Solus etenim iste est qui dicere possit, quia « temerarius longe est ab ea voce: Pater, si fieri potest, transeat a me calix iste Certe super asellum ascenderat, ut ne hic quidem hostibus relinqueretur. Agnosco plane in duce belli pusillanimorum trepidationem, agnosco aegroti vocem in medico, agnosco infirmantem gallinam cum pullis; considero charitatem, stupeo miserationem, expavesco dignationem. Misericors Dominus non beati Andreae robustum sibi suscepit affectum; quia non est sanis opus medicus, sed male habentibus . Si quem forte dignatio scandalizat, plane meretur audire: Nonne oculus tuus nequam est, quia ego bonus? Huic enim odor vitae in mortem est. 6. Quid magnum fuerat, Domine Jesu, si accedente
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ morarer si ñ penitꝰ ess indicibił. Confortans gͦ eũ cꝰ ne ip̃e qd̃ confor¬
tator suus caꝑe pot̾at maiestatem. Rogo te angele quẽ ꝯsolaris an ĩg¬
norabas qͥs esset ad quẽ consoland̾ uemebas. Certe ꝯsolator ẽ. c̃te ꝑaclitꝰ
est alioqͥn nõ drẽt aliũ ꝑaclit̾ a prẽ mittend̾ apostolis si ñ ess ⁊ ip̃e ꝑacli
si pusillanimꝰ sum ⁊ si desidero ut tnͣsferat᷑ calix ame non despero inqͣm
nalem siue caducam ret᷑re ꝯsolonẽ s ad anglitam ꝯsołonẽ s ad spũalẽ

Expanded text:
enim morarer, si non penitus esset indicibilis. Confortans ergo eum, cujus ne ipse quidem confortator suus capere poterat majestatem. 7. Rogo te, angele, quem consolaris? An ignorabas quis esset, ad quem consolandum veniebas? Certe consolator est, certe Paracletus est: alioquin non diceret, alium ulatio quam patior, etiamsi pusillanimis sum, etiamsi desidero ut transferatur calix a me. Non despero, inquam, nalem si
Abbreviated transcription (Latin):
luit ħ. aut uñ tanta noualeticia c̃te ⁊ cripe p̾ciosa est ⁊ cripe amaripot̾
⁊ crux ht ex ultationẽ. Ita est frẽs mei si fuit qͥ colligat sm̃ꝑ ligñ cͣtis. Ui¬
tam gminat fructificat iocunditatemr oleum leticie stillat balsamũ
ẽ ꝯp̾hendentib eam. arbor fructifera arbor salutifera ẽ alioqͥn qͦmͦ dñi¬
cam occupar t̾ram illam dico p̾ciosissimã glebam cui clauor̃ ẽ infyea ra¬
dicib s ñ eẽt nͨ p̾ciosior cunctis fructiosior uniu̾sis ñqͣm in illo plantaret᷑
orto nͦ illã ꝑmit̾cet᷑ uineam occupare. Deniq quid mir̃ sicͥcͥi su auitate i de¬
ille laq̃os ht iacula ut pote callidissimꝰ uenator homiñ soł siciens sangui¬
nem aiatũ. Alios appetit maliciose tiiꝰl subiestioĩs ⁊ in eis ułnãt mltos
quor̃ tenins est ꝑaciencia. Alios ueluptatib irrecire laborat ⁊ in his
c̃te condudit młtitudĩem copiosam eor qͥ int̾ra repunt. aut uolitant

Expanded text:
unde tam nova laetitia? Certe et crux pretiosa est, et crux amari potest, et crux habet exsultationem? Ita est, fratres mei. Si fuerit qui colligat, semper lignum crucis vitam germinat, fructificat jucunditatem, oleum laetitiae stillat, balsamumest apprehendentibus eam. Arbor fructifera, arbor salutifera est: alioquin quomodo Dominicam occuparet terram? Illam dico pretiosissimam glebam, cui clavorum est infixa radicibus. Si non esset haec pretiosior cunctis, fructuosior universis; nunquam illo plantaretur in horto, nec illam permitteretur vineam occupare. Denique quid mirum si cruci suavitatem dille laqueos, habet et jacula, utpote callidissimus venator hominum, solum sitiens sanguinem animarum. Alios telis appetit malitiosae cujuslibet suggestionis; et in eis vulnerat multos, quorum tenuis est patientia. Alios voluptatibus irretire laborat; et in his certe includit multitudinem copiosam eorum qui in terra repunt, aut volitant