comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tũq nõ nulli dũ quoꝵdam głam cernũt. eiusdem głe aspe¬
ctib delettantur. Hanc magnũ aliqͥd estimãt. seq ut ta¬
lia mereant᷑ exptant. Cũ u̾o glo̾sos quosq aut deiectos
subito aut ⁊̃ morientes aspiciunt. quia humana gła om¬
in modo nicħ sit cũ geuntu fatent᷑. ita ut ꝑtinꝰ dicant.
ate qmi nicħ est homo. Qͥ hoc nimirũ rectiꝰ dicerent
si cũ in gła hominẽ cernerent. tuue eiꝰ interitũ cogitãtẽ
ranseintẽ potentiã nicħ eẽ sensissent. Tunc qͥppe est
hummana elatio pensanda qͣm nicħ sit cũ sese suꝑ cet̾os
suitessib eccollit. Qũc ꝯsid̾andũ est quo cursu felicitas
transuol. cũ añ humanes oculos qi ꝑmanens pollet.
Llam głam morituri nicħ eẽ in ip̃a iam morce pensare
nifirmi quilib possũt. Tunc eni ⁊̃ illi derogant. qͥ hñc¬

Expanded text:
lli, dum quorumdam gloriam cernunt, ejusdem gloriae aspectibus delectantur, ac magnum aliquid existimant, seque ut talia mereantur exoptant. Cum vero gloriosos quosque, aut dejectos subito, aut fortasse etiam morientes aspiciunt, quia humana gloria omni modo nihil sit, cum gemitu fatentur, ita ut protinus dicant: Ecce quam nihil est homo. Qui hoc nimirum rectius dicerent, si cum in gloria hominem cernerent, tunc ejus interitum cogitantes, transeuntem potentiam nihil esse sensissent. Tunc quippe est humana elatio pensanda quam nihil sit, cum sese super caeteros successibus extollit. Tunc considerandum est quo cursu felicitas transvolet, cum ante humanos oculos quasi permanens pollet. Nam gloriam morituri nihil esse, in ipsa jam morte pensare infirmi 185 quilibet possunt. Tunc enim ei
Abbreviated transcription (Latin):
turtant᷑. Q a eo at̾cius intorm̃tis obruunt᷑. quo altiuᷤᷤ
in ꝑcc̃is eleuant᷑. Qͥa transit qd̾ extollitur. ꝑman qd̾
punit᷑. Qihonorant᷑ in uia. in ꝑuentione dãpnabũt.
locere infirii conspiciũt: trepidant. ⁊ apd̾ semet ip̃os
peceantiũ prosꝑitate turbati. intus in gressib mentiᷤ
nutant. Quoꝵ ꝓfecto speciem sumpsit psalmista cũ

Expanded text:
utatur, eo atrocius in tormentis obruuntur, quo altius in peccatum elevantur. Transit quod extollitur, permanet quod punitur; honorantur in via, in perventione damnabuntur; florere infirmi conspiciunt, trepidant, et apud semetipsos peccantium prosperitate turbati, intus in gressibus mentis nutant. Horum ergo speciem sumpsit Psalmista, cum
Abbreviated transcription (Latin):
ris interni fontẽ. s nõ bibit. quia ingeniũ qͥdẽ intel¬
ligentie accipit. s tam̃ u̾itatis sũas cognoscere segñ¬
do contẽpnit. Scit qr intlłig̾e studendo p̃ualeat. s ab
om̃i doctͥne studio fastidiosus cessat. Diuitie qͦ m̃tis
sũt uerba sacre locutionis. S has diuitias stultus ocłis
aspicit. ⁊ in ornam̃ti sui usũ iniume assuuit. Quia
uerba legis audieus magna quippe et̃ ꝯsiderat. set ad
comp̃hendenda hec nullo studio amoris elaborat. At
cont᷑ alius sitim ht̃. ingeniũ ñ ht̃. Amor ad meditãdũ
ꝑtrahit. sensus ebetudo contͣdicit. Et sepe hoc in diuine
legis eruditõne qñ studendo intelligit. qd̾ ꝑ negligen¬
tiam ingeniosus nescit. Huiꝰ gͦ stulti diuitias sitienteᷤᷤ
bibunt. dũ p̃cepta dĩ que ingeniosi fastidientes nesciũt
ebetes amantes assecunt᷑. Has ninnrũ tenebras ebetu¬
dinis illustrat ocłus amoris. Nam hoc tardiorib sitis

Expanded text:
dem intelligentiae accipit, sed tamen veritatis sententias cognoscere legendo contemnit; scit quia intelligere studendo praevaleat, sed ab omni doctrinae studio fastidiosus cessat. Divitiae quoque mentis, sunt verba sacrae locutionis; sed has divitias stultus oculis aspicit, et in ornamenti sui usum minime assumit, quia verba legis audiens, magna quidem esse considerat, sed ad comprehendenda haec nullo studio amoris elaborat. At contra alius sitim habet, ingenium non habet; amor ad meditandum pertrahit, sensus hebetudo contradicit; et saepe hoc in divinae legis eruditione quandoque studendo intelligit, quod per negligentiam ingeniosus nescit. Hujus ergo stulti divitias sitientes bibunt, dum praecepta Dei, quae ingeniosi fastidientes nesciunt, hebetes amantes assequuntur. In his nimirum tenebras hebetudinis illustrat oculus amoris; nam hoc tardioribus sitis
Abbreviated transcription (Latin):
ciendum nobis magnoꝑe est. qr qͦtiens turbulentos a¬
motus animi sub mansuetudinis uͥtute restͥngunꝰ
redire ad siłitudinẽ conditoris conamur. Nlam cũ tram¬
quillitatẽ m̃tis ira diuerberat. dilaniatã qͦdam modo
scissam q ꝑturbat. ut sͥmet ip̃i ñ congruat. ac uum
pensemꝰ. ꝑ qͣm dũ mansuetudo amutit᷑. suꝑne imagini
siłitudo uiciatur. Per iram sapientia ꝑditur. ut quid.
quo ue agendũ sit om̃ino nesciat᷑. sicut scriptũ est. Ira
insinu stulti requiescit. Qͥa uimirũ intłigentie lucẽ
subtrahit cũ mentẽ ꝑmouendo confundit. Per irã uita

Expanded text:
sciendum nobis magnopere est quia quotiens turbulentos motus animi sub mansuetudinis virtute restringimus, redire ad similitudinem conditoris conamur. Nam cum tranquillitatem mentis ira diverberat, dilaniatam quodam modo scissamque perturbat, ut sibimetipsi non congruat, ac vim pensemus, per quam dum mansuetudo amittitur, supernae imaginis similitudo vitiatur. Per iram sapientia perditur, ut quid, quove ordine agendum sit, omnino nesciatur, sicut scriptum est: Ira in sinu stulti requiescit , quia nimirum intelligentiae lucem subtrahit, cum mentem permovendo confundit. Per ir
Abbreviated transcription (Latin):
exhortatõne humili placare eos adhuchumiliꝰ satage¬
bat dicens. Nogo añt uos fres ut sufferatis uerbũ solatii
deiĩ ꝑpaucis scripsi uobis. Ephesiis qͦꝙ mileti uale di¬
cens. afflictis ac gementib humilitatẽ suam ad memo
uos fiẽs ego uinctus in dño. ut digne ambuletis uocati¬
one qua uocati estis. Hinc gͦ colligat si quando aliqͥd
recte sentit. qͣnta humilitate debeat magr̃o loqui dis¬
cpulus. si ip̃e magiste̾r gentiũ in his que cũ auctorita¬
te predicat tam submisse dscipulos rogat. Hinc unꝰ¬
quisq colligat eis a quib bñ uiuendi exempla ꝑcipit
hoc quod bene intelsigit quam humiliter dicat. si

Expanded text:
exhortatione humili placare eos adhuc humilius satageexhortatione humili placare eos adhuc humilius satagebat, dicens: Rogo autem vos, fratres, ut sufferatis verbum solatii; etenim perpaucis scripsi vobis . Ephesiis quoque Mileti valedicens, afflictis ac gementibus, humilitatem suam ad memorvos, fratres, ego vinctus in Domino, ut digne ambuletis vocatione, qua vocati estis . Hinc ergo colligat, si quando aliquid recte sentit, quanta 150 humilitate debeat magistro loqui discipulus; si ipse magister gentium in his quae cum auctoritate praedicat, tam submisse discipulos rogat. Hinc unusquisque colligat, eis a quibus bene vivendi exempla percepit, hoc quod bene intelligit, quam humiliter dicat; si
Abbreviated transcription (Latin):
Et quid uuistũ de sua condescensione uelle corrig̾e. nisi
uiclinatã archam suꝑba reprehensionis manu releua¬
re. Qd ẽ iustũ de incognita locutõne reprehendere nisi
motũ forcitudĩs eius erroris lapsum pucare: S perdat᷑
uitã qui archam d̾i tumide subleuat. qr neqͣquam qͥs
scõꝵ corrigere recta presumeret. nisi de se prius melio¬
te robustos se in dño crederent. nequaꝙͣ melioꝵ facta uł
dicta uelud infirma udicarent. Cũ aũt q̃dam facta me¬
liorũ deteriorib displicent. nequa qm hoc qd̾ m̃tẽ mou
reticendum ẽ. s cũ magna humilitate ꝓferendũ. qͣtuiꝰ
intentio pie sentionis eo uere seruet formã rectitudĩs
quo per iter graditur humilitatis. Et libere gͦ dicenda
sũt q̃ sentimꝰ. ⁊ ualde humilit̾ ꝓmenda q̃ dicimꝰ. ne et
que recte intendimꝰ. hec elate ꝑferendo nõ recta faciamꝰ.
Daulus auditorib suis muita humilit̾ dixerat. s de ip̃a

Expanded text:
Et quid est justum de sua condescensione velle corrigere, nisi Et quid est justum de sua condescensione velle corrigere, nisi inclinatam arcam superba reprehensionis manu relevare? Quid est justum de incognita locutione reprehendere, nisi motus ejus fortitudinem, erroris lapsum putare? Sed perdit vitam qui arcam Dei tumide sublevat; quia nequaquam quis sanctorum corrigere recta praesumeret, nisi de se prius melionte robustos se in Domino crederent, nequaquam meliorum facta vel dicta velut infirma judicarent. CAP. liorum deterioribus displicent, nequaquam hoc quod mentem movet, reticendum est, sed cum magna humilitate proferendum; quatenus intentio pie sentientis eo vere servet formam rectitudinis, quo per iter graditur humilitatis. Et libere ergo dicenda sunt quae sentimus, et valde humiliter promenda quae dicimus, ne et quae recte intendimus, haec elate proferendo non recta faciamus. Paulus auditoribus suis multa humiliter dixerat; sed de ipsa
Abbreviated transcription (Latin):
erumq qr intelligi nõ ualent deteriorib displicent
uel facta uel deã melioꝵ. S eo abeis non tenete
te prchendenda sut̃. quo apprehendi ueracit᷑ nequaꝙͣ pos¬
sunt. Sepe aliquid amaiorib dispensatorie agit᷑. qd̾ a
minorib error putat᷑. Sepe multa a fortib dicunt᷑. q̃
idereo infirmi diuidicant quia ignorant. Qd̃ bñ bobus
alcitrantib inelinata illa testam̃ti archa signauit. qm
qui casurti credens leuites erigre uoluit: mor sententiã
moitis acdepit. Qͥd est namq mens iusti nͥ archa testa¬
ne concutit᷑ ad dispensatõnis condescensionẽ ex sola di¬
leetõne ꝑmouetur. S in hoc qd̾ dispensatorie agitur
uiclinatio ip̃a fortitudinis casus putat᷑ imꝑitis. ¶nde.
⁊onusli subditi eontͣ hanc manũ reprehensionisinit.¬
uites gꝰ qͣr adiuuans manũ cecendit. s dełinquens ius¬
dum ꝑdidit. qr dum infirmi quiꝙ fortiũ facta corripiũt
piudinis nesciunt audacter hec stulti reprehendunt.

Expanded text:
e quia intelligi non valent, deterioribus displicent vel facta, vel dicta meliorum. Sed eo ab eis non temere reprehendenda sunt, quo apprehendi veraciter nequaquam possunt. Saepe aliquid a majoribus dispensatorie agitur, quod a minoribus error putatur. Saepe multa a fortibus dicuntur, quae idcirco infirmi dijudicant, quia ignorant. Quod bene bobus calcitrantibus inclinata illa testamenti arca significat. Quam quia casuram credens Levites erigere voluit, mox sententiam mortis excepit. Quid est namque mens justi, nisi arca testane concutitur, ad dispensationis condescensionem ex sola dilectione permovetur. Sed in hoc quod dispensatorie agitur, inclinatio ipsa fortitudinis, casus putatur imperitis, unde et nonnulli subditi contra hanc manum reprehensionis mitvites ergo, quasi adjuvans, manum tetendit, sed delinquens vitam perdidit: quia dum infirmi quique fortium facta corripiunt, titudinis nesciunt, audaciter haec stulti reprehendunt.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑra quippe. ⁊ pars cutis in fulgorem ducit᷑. ⁊ pars in
colore sano retinetur. Leprosi itaq hereti cos expͥmũc
qr dum rectis p̃ua ꝑmiscent. cołorem sanũ maculis
re auditores suos in erordio locutõnis metuũt. ne uigi¬
lanter audiantur. Eoꝵq ualde tristiciam declinant.
ut negligentiã capiant. Et pene semꝑ blanda sunt ¶no.¬
q̃ proponũt. s aspera que ꝓsequendo subinferũt. Q a¬

Expanded text:
ra quippe et pars cutis in fulgorem ducitur et pars in colore sano retinetur. Leprosi itaque hereticos exprimunt qui, dum rectis prava permiscent, colorem sanum maculis  auditores suos in exordio locutionis suae metuunt, ne vigilanter audiantur, eorumque valde tristitiam declinant, ut negligentiam capiant. Et pene semper blanda sunt quae proponunt; sed aspera quae prosequendo subinferunt.
Abbreviated transcription (Latin):
nitati̾s luccm desid̾ans a carnis iam fidutia fractus ale¬
nabat. Hinc rursũ dicit. Concupiscu ⁊ deficit aĩa mea ĩ
acͥa dñi. Qͥ iiirũ cũ drẽt ꝯcupiscit. recte subdidit.⁊ defi

Expanded text:
nitatis lucem conspiciens, a carnis jam fiducia fractus anhenitatis lucem conspiciens, a carnis jam fiducia fractus anhelabat. Hinc rursum dicit: Concupivit et defecit anima mea in atria Domini . Qui nimirum, cum diceret: Concupivit, recte subdi
Abbreviated transcription (Latin):
mentũ iudicii iam nos ⁊ pena p̃sentis exilii perculit.
ce si peccare ñ desistimꝰ et̾nis adhuc suppliciis addicit.
Considerat gͦ uir sc̃s. proiectus huc unde homo ceciderit.
atq hunc p̾t ista peccantẽ quo adhuc iusticia iuidican¬
tis rapit. ⁊ cunctas a se desid̾ioꝵ. tpr̃aliũ turbas eieit.
seq magna m̃tis solitudine abscondit dicens. A facie
manꝰ tue solus sedebam. qm̃ cõminatõne replesti me.
acsi aꝑte dicat. Dum considero quid iã ꝑ iudteii exꝑim̃¬
tũ patior. a tumultu desid̾ioꝵ tpraliũ trepidus mentiᷤ
secessum peto. qr ⁊ adhuc aerus illa que minaris e: ili¬
coneupita dĩ fortiudine ꝯualescũt: eo a propria
uirtute deficiunt. Et quo robustius et̾na appetũt.eo a
tpr̃alib salubri defectione lassantur. Huc psalmista a¬
moris sui iobore sessus dicebat. Defecit in salutari tuo a¬
nima mea. In salutari enĩ dĩ ꝑficiendo defecerat. qui eter¬

Expanded text:
mentum judicii jam nos et poena praesentis exsilii perculit, mentum judicii jam nos et poena praesentis exsilii perculit, et si peccare non desistimus, aeternis adhuc suppliciis addicit. Consideret ergo vir sanctus, projectus huc, unde homo ceciderit, atque hunc post ista peccantem, quo adhuc justitia judicantis rapit; et cunctas a se desideriorum temporalium turbas ejiciat, seque in magna mentis 131 solitudine abscondat, dicens: A facie manus tuae solus sedebam, quoniam comminatione replesti me. Ac si aperte dicat: Dum considero quid jam per judicii experimentum patior, a tumultu desideriorum temporalium trepidus mentis secessum peto, quia et adhuc acrius illa quae minaris, aetconcupita Dei fortitudine convalescunt, eo a propria virtute deficiunt, et quo robustius aeterna appetunt, eo a temporalibus salubri defectione lassantur. Hinc ergo Psalmista amoris sui robore fessus dicebat: Defecit in salutari tuo anima mea. In salutari enim Dei proficiendo defecerat: quia aeter
Abbreviated transcription (Latin):
tertie nobis patͥe desideriũ succendendũ uite presentis
longitudinẽ deplorat dicens. heu me qd̾ in colatus meus
ꝓlongatꝰ est. Largitate nimirũ consulatꝰ emicuit. qui
exemplo consolationis ꝓprie tot nobis uͥtutũ calculoᷤᷤ
spargit. S iste consul ubi etiam solitudinẽ edificet nar¬
rec. ait eiũ. Eacc elongaui fugiens. ⁊ mansi ĩ solitudine.
fugiens elongat qr a turba desiderioꝵ tpr̃aliũ in alta dr̃
ꝯtemplatione se subleuat. Manet uͦ in solitudĩe. qr per¬
seuerat in remota m̃tis intentõne. De qua bñ solitudĩe
dño iheremias ait. A facie manꝰtue solus sedebam. qm̃
cõminatõne replesti me. fãcies quippe manꝰ d̾i ẽ illa per¬
cussio uista uidicĩ. qua suꝑbientẽ hõĩem a paradiso rep¬
pulit ⁊ in hane cceitatem presentis exilis erclusit. Cõ¬
minatiou̾o eius est. terror adhue supplicii seq̃ntis. Post
faciem gͥmanꝰ adhue nos mine terrificant. qr ꝑ exꝑi¬

Expanded text:
ternae nobis patriae desiderium succendendum vitae praesentis longitudinem deplorat, dicens: Heu me, quod incolatus meus prolongatus est . Largitate nimirum consolatus emicuit, qui exemplo conversationis propriae tot nobis virtutum calculos . Sed iste consul an sibi etiam solitudinem aedificet, narret. Ait enim: Ecce elongavi fugiens, et mansi in solitudine . Fugiens elongat, quia a turba desideriorum temporalium in alta Dei contemplatione se sublevat. Manet vero in solitudine, quia perseverat in remota mentis intentione. De qua bene solitudine Domino Jeremias ait: A facie manus tuae solus sedebam, quoniam comminatione replesti me . Facies quippe manus Dei, est illa percussio justi judicii, qua superbientem hominem a paradiso repulit, et in hac caecitate praesentis exsilii exclusit. Comminatio vero ejus, est terror adhuc supplicii sequentis. Post faciem igitur manus adhuc nos minae terrificant, quia per experi
Abbreviated transcription (Latin):
participari dr̃ cũ in eius sub̃a pars nullatenꝰ admuttat᷑.
S quia hunc exprimere ꝑfc̃o sermone ñ possumꝰ. huma¬
nitatis nr̃e modulo qiͣ infantie ĩbecillitate prepediti
eũ aliqͣtenꝰ uel balbutiendo resonamꝰ. Qͥa uͦ ⁊ in magnã
ꝯtemplatõne subleuati suptile quid de et̾nitatis cogni¬
tõne ꝑstringimꝰ: sacre historie uerbis ostendit᷑. cũ de cog¬
nitõne di ꝓpħa nobilis helias edocetur. Cui cũ transicu

Expanded text:
participari dicitur, cum in ejus substantia pars nullatenus admittatur. Sed quia hunc exprimere perfecto sermone non possumus, humanitatis nostrae modulo, quasi infantiae imbecillitate praepediti, eum aliquatenus balbutiendo resonamus. Quia vero et in magna contemplatione sublevati, subtile quid de aeternitatis cognitione pertingimus, sacrae historiae verbis ostenditur, cum de cognitione Dei pro
Abbreviated transcription (Latin):
abent quippe hoc heretici propriũ ut malis bona. ⁊2¬
ꝑmisceant. quatuiꝰ facile sensui audientis illud ãt
Si enĩ semꝑ praua dicerẽt. cltiꝰ iisua prauitate cog¬
niti qd̾ uellent minime ꝑsuaderent. Qursũ si sꝑ recta
sentirent. ꝓfecto heretiei non fuissent. S dũ fallendiar¬
te ad utͣq. deseriuunt. ⁊ ex malis bona inficiũt᷑. ⁊ ex boniᷤᷤ
mala ut recipiant᷑ abscondũt. Sicut qui ueneni poculũ
porrigit: ora poculi dulcedine mellis tangit. dũq hoc
qd̾ dulce ẽ primo attactu delibatur. ⁊̃ illud qd̾ est mor¬
cifirũ indubitauter absorbet᷑. Itaq heretici ꝑmiscent
recta ꝑuersis. ut ostendende bona auditores sibi attra¬
hant. ⁊ exhibendo mala latenti eos peste corrũpant.

Expanded text:
Habent 151 quippe hoc haeretici proprium, ut malis bona permisceant, quatenus facile sensui audientis illudant. Si enim semper prava dicerent, citius in sua pravitate cogniti, quod vellent, minime persuaderent. Rursum, si semper recta sentirent, profecto haeretici non fuissent. Sed dum fallendi arte ad utraque deserviunt, et ex malis bona inficiunt, et ex bonis mala, ut recipiantur, abscondunt; sicut qui veneni poculum porrigit, ora poculi dulcedine mellis tangit; dumque hoc quod dulce est primo attactu delibatur, etiam illud quod est mortiferum indubitanter absorbetur. Itaque haeretici permiscent recta perversis, ut ostendendo bona, auditores sibi attrahant; et exhibendo mala, latenti eos peste corrumpant.
Abbreviated transcription (Latin):
repͥmenda q̃ interiꝰ ꝑstrepunt. declinanda q̃ qͣi neces¬
sarie inuoluũt. & tam̃ in his om̃ib adhue districti exa¬
minis flagella metuenda. qr ⁊ ip̃a nr̃a ꝑfectio culpa
non caret. nisi seuerꝰ iudex in suꝑtili lance examinis
Qa dũ quanta sit districtio extremi examinis pensat.
int̾ sꝑem ac formidinẽ sollicita trepidat: quia ustus
uidex ueniens quid de ꝑpetratis reputet: quid relaxet
ignorat. Nam qͣm praua cõmiserit meminit. s ancõ¬
missa digne defleuerit nescit: ac ne culpe ĩ manitas mo¬
dũ penitentie transeat metuit. Et plerũq culpam iam
iteritas relaxat. set mens afflicta adhue de uenia dum
ualde sibi sollicita est trepidat. Et ualde metuit neqͥd¬

Expanded text:
reprimenda quae interius perstrepunt, declinanda quae quasi necesreprimenda quae interius perstrepunt, declinanda quae quasi necessaria involvunt; et tamen in his omnibus adhuc districti examinis flagella metuenda. Plerumque ipsa nostra perfectio culpa non caret, nisi hanc severus Judex in subtili lance examinis quia dum quanta sit districtio extremi examinis pensat, inter spem ac formidinem sollicita trepidat, quia justus judex veniens, quid de perpetratis reputet, quid relaxet, ignorat. Nam quam prava commiserit, meminit; sed an commissa digne defleverit, nescit; ac ne culpae immanitas modum poenitentiae transeat, metuit. Et plerumque culpam jam veritas relaxat, sed mens afflicta adhuc de venia, dum valde sibi est sollicita, trepidat. Servus e
Abbreviated transcription (Latin):
la suꝑant sua ⁊̃ bñ gesta formidãt. ne cũ bona agere
appetũt de actionis unagine fallant᷑. ne pestifera tabx
pucredinis sub boni specie lateat coloris. Sciunt enĩ
qr corruptõnis adhue pondere grauati diuidicare bons
siptiliter nesciunt. ⁊ cũ ante oculos extremi examĩs re¬
głam deducunt. hec ip̃a in se ñ nunꝗͣ ⁊ q̃ approbant me¬
tuũt. Et tota quidẽ m̃te interna desid̾ant. s eñ de me¬
titudine oꝑm trepidi quo gradiunt᷑ ignorant. Qasẽ¬
pe ⁊̃ tpã nr̃a iusticia ad examen diuine iusticie deducta
iniusticia ẽ. ⁊ sordet in districtõne uidicis qd̾ in estima¬
tione fulget oꝑantis. Unde paulus cũ drẽt. nicħmͥ ꝯsciꝰ¬
sũ ꝓtinꝰ adiunxit. s ñ in hoc iustificatꝰ sũ. Q cãm mnox
cur nõ sit uistificatꝰ insinuans ait. Q aũt uidicat me
oñsest. acsi drẽt. Idcirco in eo qd̾ mͥ nicħ sũ conscis. me
iustificatũ abnego. qr ab eo qui me uidicat examina¬

Expanded text:
la superant, sua etiam bene gesta formidant, ne cum bona agere appetunt, de actionis imagine fallantur, ne pestifera tabes putredinis sub boni specie lateat coloris. Sciunt enim quia corruptionis adhuc pondere gravati, dijudicare bona subtiliter nesciunt, et cum ante oculos extremi examinis regulam deducunt, haec ipsa in se nonnunquam et quae approbant metuunt, et tota quidem mente interna desiderant, et tamen de incertitudine trepidi quo gradiuntur, ignorant. CApe ipsa nostra justitia, ad examen divinae justitiae deducta, injustitia est, et sordet in districtione 148 judicis quod in aestimatione fulget operantis. Unde Paulus cum diceret: Nihil miatus sum . Qui causam mox cur non sit justificatus insinuans, ait: Qui autem judicat me, Dominus est. Ac si diceret: Idcirco in eo quod nihil mihi conscius sum justificatum me abnego, quia ab eo qui me judicat examina
Abbreviated transcription (Latin):
ia sua uiro abscondita est. qͥa ⁊ si iam ĩ qua sit uit¬
ignorat. Et si iam suꝑna appetit. ⁊ si plenis hec delide¬
riis querit: ad huc si in eisdem desideriis ꝑmaneat nag
Peccata quid̾ deserentes adiusticiã tendimꝰ. & unde uen¬
mus nouimꝰ. s quo ꝑueniamꝰ ignoramꝰ. Qͥd hesterna
uie fumꝰ scimꝰ. s quid ꝯtingat crastiua nos eẽ nescim.
¶ia gͦ sua uiro abscondita ẽ. qr sic pedem ponit oper
ut tam̃ preuid̾e nequeat extũ ꝯsũmatõnis. Est aũt¬
⁊ alia uie nr̃e absconsio. qr ñ nunꝗͣ ea ip̃a que rectenoꝰ
agere credimꝰ. an in districti uidicis examine recta sit

Expanded text:
a etsi jam in qua sit vitignorat. Etsi jam superna appetit, etsi plenis haec desideriis quaerit, adhuc tamen si in eisdem desideriis permaneat, nescit. Peccata quippe deserentes, ad justitiam tendimus; et unde venimus, novimus; sed quo perveniamus, ignoramus. Quid hesterna die fuimus, scimus; sed quid contingat crastina nos esse, nescimus. Via ergo sua viro abscondita est, quia sic pedem ponit operis, ut tamen praevidere nequeat exitum consummationis ejuet alia vitae nostrae absconsio, quia nonnunquam et ad ipsa quae recte nos agere credimus, an in districti judicis examine recta sit
Abbreviated transcription (Latin):
&e credendũ sibi in contͣriis ex eo qd̾ ⁊ prosꝑa loquebant᷑
ostendũt. Tanto q mala quasi uerus insimiant. qͣnto
⁊ bona qĩ deuote laudabant. Ndusũ gͦ intorquent cri¬
minis uoces fauoris. dũ iustoꝵ uitã inde post grauiꝰ
uulnerant unde hanc paulo añ specietenꝰ defendebãt

Expanded text:
 ex eo quod et prospera loquebantur, ostendunt; tantoque mala quasi verius insinuant, quanto et bona quasi devote laudabant. Ad usum ergo intorquent criminis voces favoris, dum justorum vitam inde post gravius vulnerant, unde hanc paulo ante specie tenus defendebant.
Abbreviated transcription (Latin):
Q ⁊̃ agricola eẽ describitur. qr amatores huiꝰ scłi tanto
magis exteriora incolũt qͣnto interiora sua inculta
dereluiqũt. I acob uͦ uir simplex in tabernacłis uel in
domo habitare ꝑhibet᷑. qr nimitũ om̃s qui curis ex¬
teriorib spargi refuguint. simplices ĩ cogitatõne atq
in ꝯscientie sue habitatõne consistunt. In taberua¬
culis enĩ aut ĩ domo habitare ẽ se intͣ mentis secreta
restringe.⁊ neqͣquã exteriꝰ ꝑ desid̾ia dissipare. ne dũ
ad multa foris inhiant a semet ip̃is alienatis cogi¬

Expanded text:
 agricola esse describitur, quia amatores hujus saeculi, tanto magis exteriora incolunt, quanto interiora sua in culpa derelinquunt. Jacob vero vir simplex in tabernaculis vel in domo habitare perhibetur, quia nimirum omnis qui in curis exterioribus spargi refugiunt, simplices in cogitatione, atque in conscientiae suae habitatione consistunt. In tabernaculis enim aut in domo habitare, est se intra mentis secreta restringere, et nequaquam exterius per desideria dissipare, ne dum ad multa foras inhiant, a seipsis, alienatis cogi
Abbreviated transcription (Latin):
ducit. Hinc gͥ unꝰquisꝙ colligat quid illic sint passu¬
er qͥs reprobat. si hic sic cruciat quos amat. Aut qͦ÷¬
modo ferient᷑ qui in iudicio arguendi sũt. si sic eoꝵ ui

Expanded text:
erducit? Hinc ergo unusquisque colligat quid illic sint passuerducit? Hinc ergo unusquisque colligat quid illic sint passuri quos reprobat, si hic taliter cruciat quos amat. Aut quomodo feriuntur qui in judicio arguendi sunt, si sic vi
Abbreviated transcription (Latin):
tegininis deliquit. qui cameloꝵ pilis corpus operuit
Qͥ d de conu̾satõne sua offendere potuit. qui de here¬
mo ñ recessit : Quid llũ loqͣcitatis reatus pollitit.
qui disiũctus longe ab hõib fuit: Qnͣdo illũ uelsi¬
lentii culpa attigit. qui ad se uenientes tã uthem̃t
increpauit. dicens. Geninuna iperaꝵ qͥs uob̾ de¬
monstrauit fugere a uentura ira. ¶Ed est gͦ qd̵ iob
ui testimonio prefert᷑. ⁊ tatũ plagis usq ad sterqul¬
liriiũ sternit᷑: Qͥd est qd̾ ioħes di uoce laudat᷑. ⁊ tans
pro temulenti u̾bis in saltationis p̃muĩ moritus.
Qͥd est qd̾ om̃ps d̾s sicuehement᷑ in hoce scł̃o despis
quos sic sublimiter ante scla elegit: nisi hoc quod pie¬
tati fideliũ pacet. qm̃ idcuto sic eos premit in infimis
q uidet qͥmodo remuneret in sũmis: Et foris usꝙ
ad despetta deicit. quia int᷑ usq ad ĩ cõprehensibłia ꝑ¬

Expanded text:
tegminis deliquit, qui camelorum pilis corpus operuit? tegminis deliquit, qui camelorum pilis corpus operuit? Quid de conversatione sua offendere potuit, qui de eremo non recessit? Quid illum loquacitatis reatus polluit, qui disjunctus longe ab hominibus fuit? Quando illum vel silentii culpa attigit, qui ad se venientes tam vehementer increpavit, dicens: Genimina viperarum, quis demonstravit vobis fugere a ventuefertur, et tamen plagis usque ad sterquilinium sternitur? Quid est quod Joannes Dei voce laudatur, et tamen pro temulentis verbis in saltationis praemium moritur? Quid est quod omnipotens Deus sic vehementer in hoc saeculo despicit, quos sublimiter ante saecula elegit; nisi hoc quod pietati fidelium patet; quoniam idcirco sic eos premit in imis, quia videt quomodo remuneret in summis; et foras usque ad despecta dejicit, quia intus usque ad incomprehensibilia p
Abbreviated transcription (Latin):
tunt᷑. Per culpam quippe do discordes extitunꝰ. dignũ
q est ut ad pacem illiꝰ per flagella redeamus. ut cum
una queq res bene condita nobis in dolorem uertiturꝰ
correcti mens ad auccoris pacem humilit̾ reformetus.
ineternũ conspicit: tam uehement̾ qiͣ despiciens afflig
Ecce aũ dũ b̾i iob uulnera cruciatus q considero. te¬
pente m̃tis oculos ad ioħem reduco. Et nõ sine gͣuis¬
sima ãmiratõne ꝑpendo. qd̾ ille ꝓpħie sp̃u intͣ ma¬
tris uterũ repletus. atq ut ita direrim prius qͣm nal¬
ceretur renatis. ille amicꝰ sponsi. ille quo int̾ natos
salratu capite truncat᷑. et uir tante seueritatis pro
risu turpiũ moritur. Nũquidnã credimꝰ aliquid fu¬
isse qd̾ in eius uita illa sic despecta mors tergeret: S
qͣndo ille uel in cibo peccauit. qui locustas solũmodo
⁊ mel siluestẽ comedit: Qd d̾o uel de qualitate sui

Expanded text:
ertuntur. Per culpam quippe Deo discordes exstitimus: dignum ertuntur. Per culpam quippe Deo discordes exstitimus: dignum ergo est ut ad pacem illius per flagella redeamus; ut, cum unaquaeque res bene condita nobis in dolorem vertetur, correcti mens ad auctoris pacem humiliter reformetur. in aeternum conspicit, tam vehementer despiciens affligit? Ecce autem dum beati Job vulnera cruciatusque considero, repente mentis oculos ad Joannem reduco, et non sine gravissima admiratione perpendo, quod ille prophetiae spiritu intra matris uterum impletus, atque, ut ita dixerim, priusquam naceretur, renatus: ille amicus sponsi, ille, quo inter natosaltatu, capite truncatur, et vir tantae severitatis pro risu turpium moritur. Nunquidnam credimus aliquid fuisse, quod in ejus vita illa sic despecta mors tergeret? Sed quando ille vel in cibo peccavit, qui locustas solummodo et mel silvestre comedit? Quid Deo vel de qualitate sui
Abbreviated transcription (Latin):
hiie scuto postpositos debiles tuent᷑. & ita utͦbiq uelo¬
citate cireũspectõnis iniugilant: qͣtinꝰ ⁊ ante se audatꝰ
confodiant. et post se trepidos auulnere defendant
auctoris nr̃i dilectione recessimꝰ. & ꝑuersa meis
oum delectatione creature se subdidit: a crcatoris soc¬
etate seumxit. Ex his gͦ ab auctore ferienda erat. quei
errans auctori p̃posuerat. ⁊ undẽ homo culꝑam ñ rimi¬
it suꝑb admit̾e̾: iñ penam corrigendꝰ inueniret. a
tanto ettiꝰ resipisceret ad illa q̃ perdidit: qnͣto doloris
plena conspiceret que quesiuit. Unde ⁊ bene dicitut
formans lucem ⁊ creans tenebras. qr cũ per flagella
exteriꝰ doloris tenebre creant᷑: intꝰ ꝑ eruditõnem luxñ¬
tis accenditur. faciens pacem ⁊ creans mala. Tunc eñ
nobis paxcũ d̾o tedditur: cum hec que bene sũt condita
s nõ bene concupita in ea q̃ nobis mala sũt fiagella n

Expanded text:
hinc scuto postpositos debiles tuentur, atque ita utrobique velohinc scuto postpositos debiles tuentur, atque ita utrobique velocitate circumspectionis invigilant; quatenus et ante se audaces confodiant, et post se trepidos a vulnere defendantauctoris nostri dilectione recessimus; et perversa mens dum dilectioni creaturae se subdidit, a creatoris societate disjunxit. Ex his ergo ab auctore ferienda erat, quae errans auctori praeposuerat, ut unde homo culpam non timuit superbus admittere, inde poenam corrigendus inveniret; et tanto citius resipisceret ad illa quae perdidit, quanto doloris plena esse conspiceret quae quaesivit. Unde et bene dicitur: Formans lucem, et creans tenebras, quia cum per flagexterius doloris tenebrae creantur, intus per eruditionem lux mentis accenditur. Faciens pacem, et creans mala . Quia tunc nobis pax cum Deo redditur, cum haec quae bene sunt condita, sed non
Abbreviated transcription (Latin):
fideles se ꝓfiteri recusarent. O ĩ mensa caritatis uiscera.
despicit qd̾ ipẽ patitur. ⁊ curat ne quid praue ꝑsuasioni̾
discipuluin corde patiant᷑. In se ꝯtempnit uulnera cor¬
poris. ⁊ in aliis medetur uulnera cordis. Habent quip¬
pe hoc iusti ꝓpriũ. ut in dolore põiti tribulatõnis sue.
curam ñ deserant utilitatis aliene. & cũ de se aduersa
patientes dolent. aliis necessaria docentes prouident
et qͣi ꝑcussi quidam magni medici cũ egrotant: ip̃i to¬
lerant scisuras iuuilneris. ⁊ alii s proferũt medieam̃ta
sanitatis. Ualde autẽ minoris laboris ẽ. aut docere q̃
niltoleras. aut colerare cũ nil doces. Unde scĩ uiri adi
traq se sollerter extendiuit. & cũ tͥbulatõnib fortasse
feriunt᷑. sic exteriora bella suscipiũt. ut sollicite cogrã
ne prorimoꝵ interiora lacerent᷑. Sic sic uiri fortes in
acie assistunt. ⁊ illinc iaculisadu̾santia pectora feriunt.

Expanded text:
fideles se profiteri recusarent. O immensae charitatis viscera; fideles se profiteri recusarent. O immensae charitatis viscera; despicit quod ipse patitur, et curat ne quid pravae persuasionis discipuli in corde patiantur. In se contemnit vulnera corporis, et in aliis vulnera medetur cordis. Habent quippe hoc justi proprium, ut in dolore positi tribulationis suae, curam non deserant utilitatis alienae; et cum de se adversa patientes dolent, aliis neceet quasi percussi quidam magni medici aegrotant. Ipsi tolerant scissuras vulneris, et aliis proferunt medicamenta sanitatis. Valde autem minoris laboris est, aut docere, nihil toleras; aut tolerare, cum nihil doces. Unde sancti viri ad utraque se solerter extendunt; et cum tribulationibus fortasse feriuntur, sic exteriora bella suscipiunt, ut sollicite cogitent, ne proximorum interiora lacerentur. Sic sancti viri fortes in acie assistunt; et illinc jaculis adversantia pectora feriunt,
Abbreviated transcription (Latin):
erũpna. ĩ uigiliis multis In fame⁊ siti in ieiuniis
multis. In fagore ⁊ nuditate. Set int̾ tot c̾tamuna de¬
prehensus dicat qnͣto uigiliarũ munimĩe ⁊̃ castra cu¬
stodiat. Nam ꝓtinꝰ adiungit. P reter que extͥrsecus sũt.
instantia mea cotidiana sollicitudo om̃iũ eccłaꝵ Ecce
in se bella fortiter suscipit. et tuendis se proximis mniscd̾r
impendit. Harrat inala que patitur. subiũgit bona
que imꝑtit᷑. Densemꝰ gͦ cuiꝰ laboris sit uno eodem q tẽ¬
pore fors adu̾sa tolerare. & intꝰ infirma ꝓtegere. Foris
pugnas paticur. qui u̾beribꝰ scindit᷑ cathenis ligatur.
Intus mnetũ tolerat. qr passionem suam ñ sͥ s discipłis
obeẽ formidat. Unde ⁊ eisdem scribit dicens. Nemo mo¬
ueatur in t̾bulatõnib istis. ip̃i enĩ scitis qr in hoc põiti
sumi. Alioꝵ qruppe casus in ꝓpria passione metuebat.
ne dũ ip̃m discipuli afflietũ pro fide uerberibꝰ agnoscerent.

Expanded text:
igiliis multis, in fame et siti, in jejuniis multis, in frigore et nuditate. Sed inter tot certamina deprehensus dicat quanto vigiliarum munimine etiam castra custodiat, nam protinus adjungit: Praeter illa quae extrinsecus sunt, instantia mea quotidiana, sollicitudo omnium Ecclesiarum. Ecce in se bella fortiter suscipit, et tuendis se proximis misericorditer impendit. Narrat mala quae patitur, subjungit bona quae impartitur. Pensemus ergo cujus laboris sit, uno eodemque tempore foris adversa tolerare, intus infirma protegere. Foris pugnas patitur, quia 90 verberibus scinditur, catenis ligatur; intus metum tolerat, quia passionem suam non sibi, sed discipulis obesse formidat. Unde et eisdem scribit, dicens: Nemo moveatur in tribulationibus istis. Ipsi enim scitis, quod in hoc positi sumus . Aliorum quippe casus in propria passione metuebat, ne dum ipsum discipuli afflictum pro fide verberibus agnoscerent,
Abbreviated transcription (Latin):
di amaritudine anine sũt om̃s esecti. q uel puntre
flendo ñ desinũt que deliq̃runt. uel graui se merore affi¬
tiuent. qr longe huc a facie conditoris proiecti ad huc
iliꝰ nõ miscebitur extraneus. In amaritudine nãꝙ sũt
⁊ corda repborũ. quua ipis ⁊̃ prauis suis desideriis affli¬
gunt᷑. s eandem amaritudinẽ nesciunt. qr pensare ꝙ
tolerant sponte sua excecati nõ possũt. At contra cor
bonoꝵ amaritudinẽ suam nouit. qr erũpnã exilii qͣ
proiectis laceratur intlłigit. & qm sint tranquilla
que ꝑdidit. qm confusa in que cecidit sentit. Set hoc
imaricatũ cor ad gaudiũ suũ qñq reducitur. atq in
cius gaudio extraneus ñ miscetur. qr is qui nũe ab
hoc merore cordis foras ꝑ desideria eicit. seclusus tunc
ab ula intuna eiꝰ sollempnicate remanebit. Hi itaq¬

Expanded text:
t omnes electi, quia vel punire t omnes electi, quia vel punire flendo non desinunt quae deliquerunt, vel gravi se moerore afficiunt, quia longe huc a facie conditoris projecti, adhuc illius non miscebitur extraneus . In amaritudine namque sunt et corda reproborum, quia ipsis etiam pravis suis desideriis affliguntur; sed eamdem amaritudinem nesciunt, quia pensare quod tolerant, sponte sua excaecati non possunt. At contra cor bonorum amaritudinem suam novit, quia aerumnam exsilii, in qua projectum laceratur, intelligit; et quam sint tranquilla quae perdidit, quam confusa in quibus cecidit, sentit. Sed hoc amaricatum cor ad gaudium suum quandoque reducitur, atque in ejus gaudio extraneus non miscetur; quia is qui nunc ab hoc moerore cordis foras se per desideria ejicit, seclusus tunc ab illa intima ejus solemnitate remanebit. 4.
Abbreviated transcription (Latin):
uespectio occupat. & magis prosꝑitatis sublimitas quã
necessitatis adusitas grauat. Per hanc namq nõ nũqͣn
cum homo exteruis p̃mit᷑ ad concupiscenda que intꝰ sũt
liberior pelaxatur. Der illam uero animꝰ dũ multis pd¬
rere cogitur a desideris sui cursu retinetur. Qnde fit ut
scĩ uuri magis in hoc mundo prosꝑa qn adu̾sa formi¬
dent. Sciunt nãꝙ Nuia mens dũ blanda occupatõne
p̃mit᷑. aliqndo libens ad ext̾iora diriuatur. Seuint qr
sepe sic hnͣc clandestina cogitatio decipit. ut qͦmodo ꝑ¬
nuitet᷑ ignoret. Pensant aũt que sut etna bona q̃ cupi¬
uunt. ⁊ cognoseunt qͣm nicħ sit om̃e qd̾ blandũ tpr̃aliter
arridet. Cincta ꝙ huiꝰ mundi prospera. menseoꝵ eo
egre tolerat. quo suꝑne felicitatis est amore sauciata.
Tanto ꝙ inagis in presentis dulcedinis aspernatõne
erigit᷑. quanto hanc conspicit quia furtiue sibi in et̾¬

Expanded text:
despectio occupat, et magis prosperitatis sublimitas quam despectio occupat, et magis prosperitatis sublimitas quam necessitatis adversitas gravat. Per hanc namque nonnunquam cum homo exterius premitur, ad concupiscenda quae intus sunt, liberius relaxatur. Per illam vero animus, dum multis parere cogitur, a desiderii sui cursu retinetur. Unde fit ut sancti viri magis in hoc mundo prospera quam adversa formident. Sciunt namque quia mens dum blanda occupatione premitur, aliquando libens ad exteriora derivatur. Sciunt quia saepe sic hanc clandestina cogitatio decipit, ut quomodo permutetur ignoret. Pensant autem quae sint aeterna bona quae cupiunt, et cognoscunt quam nihil sit omne quod blandum temporaliter arridet; cunctaque hujus mundi prospera mens eoegre tolerat, quo supernae felicitatis est amore sauciata. Tantoque magis in praesentis dulcedinis aspernatione erigitur, quanto hanc conspicit quia furtive sibi in aete
Abbreviated transcription (Latin):
rigentia defendant. an hic eoꝵ pena incipiat. ut qͣnda
complenda eos ad ultima gehenne torm̃ta ꝑducat. Q
gͦ int̾ diuina uidicia graui incertitudĩs sue caligine
humana mens p̃mit᷑. scĩ uiri cũ sibi suppetere prospera
huiꝰ mũdi conspiciũt. pauida suspitõne t᷑bantur. Ti¬
inent enĩ ne hic laboꝵ suoꝵ fructũ recipiant. timent n
quod diuina iusticia latetis in eis uulnꝰ aspiciat. ⁊ gxi¬
riorib eos munerib cumulans ab intimis repellat. Cũ
u̾o taciti cogitant qd̾ nec bona agunt nisi ut soli dõ pla¬
ceant. nec in ip̃a asfluentia sue prosꝑitatis ȩxultant:
minus quidẽ de prosperis occulta contͣ se uidicia me¬
tuunt. s tam̃ eadem ꝓspera qr se ab intuna intentõne
p̃pediunt egre ferunt. ⁊ moleste presentis uite blandim̃¬
ta tolerant. quia ꝑ hec se uttũq cardari ab interno desi¬
detio non ignorant. Plus enĩ in hoc mundo honor qͣm

Expanded text:
rigentia defendant; an hic eorum poena incipiat, ut quandoque rigentia defendant; an hic eorum poena incipiat, ut quandoque complenda eos ad ultima gehennae 139 tormenta perducat. Quia ergo inter divina judicia gravi incertitudinis suae caligine humana mens premitur, sancti viri cum sibi suppetere prospera hujus mundi conspiciunt, pavida suspicione turbantur. Timent enim ne hic laborum suorum fructus recipiant; timent ne quod divina justitia latens in eis vulnus aspiciat, et exterioribus eos muneribus cumulans, ab intimis repellat. Cum vero taciti cogitant quod nec bona agunt, nisi ut soli Domino placeant, nec in ipsa affluentia suae prosperitatis exsultant, minus quidem de prosperis occulta contra se judicia metuunt, sed tamen eadem prospera, quia se ab intima intentione praepediunt, aegre ferunt; et moleste praesentis vitae blandimenta tolerant, quia per haec se utcunque tardari in interno desiderio non ignorant. Plus enim in hoc mundo honor quam
Abbreviated transcription (Latin):
reret iusi se uinctũ uideret. Hec aũt iuncłã qͥa cerais¬
sime rũpenda in resurrectõne conspexerat.iam quasi
rupta gaudebat ꝓpħa cum dicere Dirupisti uincula.
mea. tibisacrificabo hostiam laudis. De occultis d̾i udi¬
um ualde occulta sint diuina iudicia. cur in hac uiti
nõ nũqͣm bonis male sit. malis bene: tunc occultio¬
rasunt cũ⁊ bonis hic bene est ⁊ malis male. Nam cũ bonꝰ
male est. malis bene. hoc fortasse dep̃hendit᷑. quia ⁊ boni
siqͣ deliquerũt hie recipiunt. ut ab eterna pleniꝰ dãpnan¬
one liberentur. & mali bona que pro hac uita faciunt
hic inueniũt. ut ad sola ui posterũ tormenta ꝑtͣhant᷑.
est ⁊ malis male. incertũ ualde fit. utrũ boni idcirco
bona accipiant. ut ꝓuocati ad aliqͥd meliꝰ crescant. an
usto latentiq uidicio hic suoꝵ oꝑum remuneratõnẽ
ꝑcipiant. ut a p̃iniis uite seq̃ntis inanescant. et utm̃
malos idcͥco adusa feriant ut ab eternis suppliciis cor¬

Expanded text:
rocul dubio vinctum videret. Haec autem vincula, quia certissime rumpenda in resurrectione conspexerat, jam quasi rupta gaudebat Propheta, cum diceret: Dirupisti vincula mea, tibi sacrificabo hostiam laudis . Epiloguum valde occulta sint divina judicia, cur in hac vita nonnunquam bonis male sit, malis bene, tunc occultiora sunt, cum et bonis hic bene est, et malis male. Nam cum bonis male est, malis bene, hoc fortasse deprehenditur, quia et boni, si qua deliquerunt, hic recipiunt, ut ab aeterna plenius damnatione liberentur; et mali bona, quae pro hac vita faciunt, hic inveniunt, ut ad sola in posterum tormenta pertrahantur. est, et malis male, incertum valde fit utrum boni idcirco bona accipiant, ut provocati ad aliquid melius crescant; an justo latentique judicio hic suorum operum remunerationem percipiant, ut a praemiis vitae sequentis inanescant; et utrum malos idcirco adversa feriant, ut ab aeternis suppliciis cor
Abbreviated transcription (Latin):
ualidius fortitudiuẽ retinz: quanto hañc repente
irruente formidĩẽ sibi iam qͣi elapsam uidr. Aliq̃n
uũ magna nos scire gaudemꝰ. repentine ignorantie
cecitate torpescimꝰ. set qͦ ignorantia m̃tis oculꝰ ad
mom̃tũ elaudit᷑: eo pͦt ad scientiam ueriꝰ aꝑit᷑. ut ni
mirũ flagello sue cecitatis eruditꝰ scire ip̃ma quo
hãt sciat. Aliqͣndo dũ religiose cuncta disponimꝰ. dũ
pietatis uiscera plene nos hr̃e gͣculamur: q̃dam m̃tiᷤᷤ
duricia irruente ꝑcutimur. set qͣi obdurati cognosci¬
mus: cui pietatis habite bona tͥbuamꝰ. & pietas ue¬
riꝰ uelud extineta recipit᷑. dũ qiͣ amissa ampliꝰ
amatur. Aliqͣndo dum subiect̃ se diume formidiui
animꝰ gaudet. repente suꝑbia temptante rigescit. s
tam̃ ualde mox timens quianõ timet: ad humilita¬
tem se iterum festinꝰ inflectit. & tanto hauc solidiꝰ
recipit: quanto eius uͥtutis pondꝰ quasi amitten¬

Expanded text:
alidius fortitudinem retinet, quanto hanc, repente irruente formidine, sibi jam quasi elapsam videt. Aliquando dum magna nos scire gaudemus, repentinae ignorantiae caecitate torpescimus. Sed quod ignorantia mentis oculus ad momentum clauditur, mirum flagello suae caecitatis eruditus, et scire ipsum a quo habeat sciat. Aliquando dum religiose cuncta disponimus, dum pietatis viscera plene nos habere gratulamur, quadam mentis duritia irruente percutimur. Sed quasi obdurati cognoscimus, cui pietatis habitae bona tribuamus; et pietas verius velut exstincta recipitur, dum quasi amissa amplius amatur. Aliquando dum subjectum se divinae formidini animus gaudet, repente superbia tentante rigescit. Sed tamen valde mox timens quia non timet, ad humilitatem se iterum festinus inflectit; et tanto hanc solidius recipit, quanto ejus virtutis pondus quasi amitten
Abbreviated transcription (Latin):
bat. Ndium̃to hoc uestiũ tegimꝰ. ne frigꝰ interimat. ⁊ que¬
sita adium̃ta proicimꝰ ne calor exurat. Tot gͥdiu̾sitatibꝰ
occurrentes quid agimꝰ uisi corruptibłitati seruimꝰ: ut
saltem multiplicitas ĩpensi obsequii corpꝰ sustineat. qdꝰ

Expanded text:
bat; adjumentis hoc vestium tegimus, ne frigus interimat, et quaebat; adjumentis hoc vestium tegimus, ne frigus interimat, et quaesita occurrentes, quid agimus nisi corruptibilitati servimus; ut saltem multiplicitas impensi obsequii corpus sustineat quod
Abbreviated transcription (Latin):
cũ ascensus sp̃s ad sinũ patis intune pleno desiderio ꝑ¬
trahat. feruenti certamĩe caro ꝑturbat. Que ⁊ si iam
añ faciem uelud ex adu̾so acie erecta nõ obuiat. ad huc tñ
a mentis dorso qiͣ captiua submurmurat. Et qͣmiuis ti¬
mendo s tam̃ turpi strepitu in corde speciem pulcre qͥe¬
tis fidat. Electigͥ ⁊ si ualent̾ omia superant: cũ securi¬
tatem pacis interne desid̾ant. grauis eis est molestia ad¬
huc hr̃e qd̾ uincant. qui his exceptis ea ⁊̃ uincula susti¬
nent que grauis exteriꝰ necessitas astringit. E surire qͥp¬
pe. sitire. lassescire. uincula corruꝑtõnis sũt. que scłc sol¬
ui neq̃unt nͥ cũ in illa ĩmortalitatis gła nr̃a mortalitas
deficiat. extenuamꝰ abstinentia. nesnos repletũ premat.
Uegetamꝰ hoc motib ne situ mortalitatis intereat. Set
citius hoc collocando sistimꝰ. ne ip̃a sua uegetatõne succũ¬

Expanded text:
cum accensus spiritus ad sinum pacis intimae pleno desiderio pcum accensus spiritus ad sinum pacis intimae pleno desiderio pertrahat, fervente certamine caro perturbat? Quae etsi jam ante faciem velut ex adverso acie erecta non obviat, adhuc tamen a mentis dorso quasi captiva submurmurat: et quamvis timendo, sed tamen turpi strepitu in corde speciem pulchrae quietis foedat. Electi igitur etsi valenter omnia superant, cum securitatem pacis internae desiderant, gravis eis est molestia, adhuc habere quod vincant. Qui his exceptis, ea etiam vincula sustinent, quae gravis exterius necessitas astringit. Esurire quippe, sitire, lassescere, vincula corruptionis sunt: quae scilicet solvi nequeunt, nisi cum in illam immortalitatis gloriam nostra mortalitas deficiat; extenuamus abstinentia, ne nos repletum premat; vegetamus hoc motibus, ne situ immobilitatis intereat: sed citius hoc collocando sistimus, ne ipsa sua vegetatione succum
Abbreviated transcription (Latin):
desiderioꝵ carnaliũ tumultꝰ possideat: duris tam̃iũcłis
eos in hac uita põitos sue molestia corruptõnis ligat.
Scriptũ quippe est. Corpus qd̾ corrumpit᷑ aggrauat aiãm
⁊ depͥmit t̾rena iihabiratio sensũ multa cogitantẽ. Eo itaq
ip̃o quo ad huc mortales sũt. corruptõnis sue pondere gra¬
uantur. & astricti molestia uineti sunt.qr in illa adhuc
libertate uire incorruptibłis ñ exurgunt. N luid namꝙ
de mente. aliud de corpore colerant. ⁊ contͣ semet ip̃os co¬
tidie in interno certamĩe exudant. Aunon duro molesti¬
e uincdo ligant᷑ quoꝵ nimirũ menssine labore in igno¬
rantia soluit᷑. ⁊ nõ nisi cũ studio laboris eruditur: Coacta
erigitur. libens iacet. ab infimis uix leuatur. ⁊ tamen
eleuata ꝓtinus labitur. Semet ipãm laboriose uincen¬
do suꝑna conspicit. s reuerberata lumen qd̵̾ in se uradi¬
auerat refugit. Annon duro molestie uincło ligant᷑. qͦs

Expanded text:
desideriorum carnalium tumultus possideat, duris tamen vinculis eos in hac vita positos suae molestia corruptionis ligat. Scriptum quippe est: Corpus quod corrumpitur aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem . Eo itaque ipso quo adhuc mortales sunt, corruptionis suae pondere gravantur, et astricti molestia vincti sunt, quia in illa adhuc libertate vitae incorruptibilis non exsurgunt. Aliud namque de mente, aliud de corpore tolerant, et contra semetipsos quotidie in interno certamine desudant. An non duro molestiae vinculo ligantur, quorum nimirum mens sine labore in ignorantia solvitur, et non nisi cum studio laboris eruditur? Coacta erigitur, libens jacet, ab infimis vix levatur, et tamen elevata protinus labitur. Semetipsam laboriose vincendo, superna conspicit; sed reverberata, lumen, quod se irradiaverat, refugit. An non duro molestiae vinculo ligantur, quos
Abbreviated transcription (Latin):
sub nulliꝰ redigar potestate. Cũ enĩ mens ꝯcepta desid̾ĩa
sequit᷑ seriure reb ꝯuncitur. qͣrũ amore superat᷑. Set
paulus cui cũcta licent sub nulliꝰ potestate se redigit. qr
semet ip̃m ⁊̃ a licitis restringendo ea que deloctata p̃me¬
rent despecta transcendit. Potestas gͥ cum habet᷑ ⁊ cogi
tanda ẽ ad utilitatẽ. ⁊ dissimulanda ꝑpt̾ tumorẽ. quati¬
b occupantur: tunc bene exteriora disponũt cũ sollicite
ad interiora refuguint. cũ nequaqͣm foras ꝑturbatõ¬
nũ strepit᷑ diligũt. s apd̾ semet ip̃os intus in tnͣ̃quillita¬
tione enĩ seruant depicta q̃ amant. Et qͣmuis nil exceriꝰ
faciant apd̾ semet ipãs tñ sub pond̾e inquiete qͥetis ela¬
borant. Quib si caꝵdem rerũ ãministratio p̃beatur
semet ip̃as funditꝰ deserũt. ⁊ fugitiua hec tpr̃alia ꝑ intẽ¬

Expanded text:
sub nullius redigar potestate . Cum enim mens concepta desisub nullius redigar potestate . Cum enim mens concepta desisequitur, servire rebus convincitur quarum amore superatur: sed Paulus cui cuncta licent, sub nullius potestate se redegit, quia semetipsum etiam a licitis restringendo, ea quae delectata premerent despecta transcendit. CAP. XIX.-- Bonum est homitorum utilitatem, et dissimulanda propter tumorem. Quatebus occupantur, tunc bene exteriora disponunt, cum sollicite ad interiora refugiunt; cum nequaquam foras perturbationum strepitus diligunt, sed apud semetipsos intus in tranquillitatione enim servant depicta quae amant, et quamvis nihil exterius faciant, apud semetipsas tamen sub pondere inquietae quietis elaborant. Quibus si earumdem rerum administratio praebeatur, semetipsas funditus deserunt; et fugitiva haec temporalia pe