comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
suaue xp̃i uigũ portare: an nõ sublue in regno euis
excellere. Quid facilius rogo. quã portare pennar
q̃ portantẽ se portent: quid sublumus quã supra oem̃
celerum altitudinẽ. quo xp̃s ascendit euolare. Plane
sancti quorũ sicut aquile uiuẽtus renonabr̃: assumĩt
pennas sicut aquile et uelabũt. Quo uolabunt: ubi¬
terris ad celos euolare poterit. qui nũc exercitio ⁊ usu
cotidiano uolicare nõ didicerit. Si queris quo doctore¬
quo duce nũquid nõ xp̃s sicut aqͥla prouocabat hodie
ad uolandũ pullos suo quando suꝑ eos uolitabat: cũ
eorum rapi: et ubi uellet cõstitui. z plane sicut aqͥla
prouocans ad nolandũ pullos suos. et suꝑ eos uolitas.
et corda sursum leuare pro se nitebatr amore sui. et
sui sicut et apłs ait. eterni cõscius misterii. quia et nos
bauilis nuibib rapiemur in obuiã xp̃o uenienti. Ipẽ
quidem ascendit suꝑ cherubm et uolauit: uolauit super

Expanded text:
suave Christi jugum portare? an non sublime in regno ejus suave Christi jugum portare? an non sublime in regno ejus excellere? Quid facilius, rogo, quam portare pennas quae portent portantem se? quid sublimius, quam supra omnem coelorum altitudinem, quo Christus ascendit, evolare? Plane sancti, quorum sicut aquilae juventus renovabitur, assument pennas sicut aquilae, et volabunt. Quo volabunt? Ubiterris ad coelos evolare poterit, qui nunc exercitio et usu quotidiano volitare non didicerit? Si quaeris quo doctorequo duce, nunquid non Christus sicut aquila provocabat hodie ad volandum pullos suos, quando super eos volitabat, cum  ex oculis eorum rapi, et ubi vellet, constitui. Sed plane, sicut aquila provocans ad volandum pullos suos, et super eos volitans , et corda sursum levare post se nitebatur amore sui, et sui: sicut Apostolus ait, aeterni conscius mysterii, quia et nos bajulis nubibus rapiemur obviam Christo redeunti. Ipse quidem ascendit super Cherubim, et volavit super
Abbreviated transcription (Latin):
orat adorandus ẽ. Uoluntate labiorũ eurs nõ frauda¬
uit eũ pater: cum quo ẽ ei una uoluntas. et una po¬
qui de om̃bus q̃ sunt dixit et facta sunt: mandauit
A creata sunt. Uolo ĩquit ut ubi sum ego et tp̃i sunit me¬
cum. Oquãta securitas fideliũ. quanta fidutia creden¬
tũi tantũ nõ abiciãt grãm quã acceperĩt. Non emĩ
solis apłis ꝓposita ẽ securitas hec. uel cõdiscipulis eoꝵ.¬
Non pro hus ĩquit roito tantũ. s et pro ers qui creditu¬
ri sunt per uerbũ eorũ in me. uobis autem fress dona
ut patiamim pro eo. quos scilicet fides promissiomis
xoĩ nõ securitate neglugẽtiores s alacritate fatiens fer¬
uentiores in cotidiano uitiorũ cõflictu. martirio coronat
assiduo. Assiduo ẜ facili facili s sublimi. Facile est. ubi
supta uirtutẽ nichil imꝑatur. Sublime: ubi de ouii
nitute fortos illius armati triũphatur. n nõ facile

Expanded text:
orat adorandus est! Voluntate labiorum ejus non fraudaorat adorandus est! Voluntate labiorum ejus non fraudabit eum Pater, cum quo est ei una voluntas et una poqui de omnibus quae sunt, dixit, et facta sunt, mandavit, et creata sunt . Volo, inquit, ut ubi ego sum, et ipsi sint mecum. O quanta securitas fidelium! quanta fiducia credentium! tantum non abjiciant gratiam quam acceperunt. Non enim solis AposNon pro eis, inquit, rogo tantum, sed pro eis qui credituri sunt per verbum eorum in me . 3. Vobis autem fratres, do, sed etiam ut patiamini pro eo : quos scilicet fides promissionis Christi, non securitate negligentiores, sed alacritate faciens ferventiores, et quotidiano vitiorum conflictu, martyrio coronat assiduo: assiduo, sed facili; facili, sed sublimi. Facile est, ubi supra virtutem nihil imperatur; sublime, ubi de omni virtute illius fortis armati triumphatur. An non facile
Abbreviated transcription (Latin):
dignatioe meffãbili dir̃s. et talis dir̃s pedes seruorũ
lauit. uuo opere condens eis et humilitatos exemplũ
prolixioris sermonis patri eos conmẽdans: subleuatis
n celum oculrs: inter cetera sit ait. Pater cum ẽẽm cum
eis ego seruabam eos in nonnẽ tuo et nemo ex hiis pe¬
riit insi filius perditionis Nuc autẽ uemio ad teserua
eos in nonnẽ tuo quos dedisti michi. Non rogo ut tollaᷤᷤ
eos de mũdo. ẜ ut serues eos a malo et cetera. q̃ non ẽ
huius temporis retexere multominꝰ exponere. ũma
in quibus ẽ et sũma salutis ĩmo et ꝑfectionis. ut nich
possit addi. salicet ut a malo seruentur. ut in ueritate
sanctificent᷑. ut cum ip̃o glorificent᷑. Pater inquit qͦs
dedisti michi uolo ut ubi sum ego. et ip̃i sint mecũ: ut
iudeant claritatẽ meã. Ofelices quorũ aduocatus ipẽ
iudex ẽ.pro quibus orat qui pari honore cum eo quẽ

Expanded text:
dignatione ineffabili Dominus, et talis Dominus, pedes servorum dignatione ineffabili Dominus, et talis Dominus, pedes servorum lavit: uno opere condens eis et humilitatis exemplum,xhortationem prolixioris sermonis Patri eos commendans, sublevatis in coelum oculis, inter caetera sic ait, Pater, cum essem cum eis, ego servabam eos in nomine tuo, et nemo ex his periit, nisi filius perditionis. Nunc autem ad te venio: serva eos in nomine tuo quos dedisti mihi. Non rogo ut tollas eos de mundo, sed ut serves eos a malo; et caetera, quae non est hujus temporis retexere, multo minus exponere. Summa in quibus est et summa salutis, imo et perfectionis, ut nihil possit addi, scilicet ut a malo serventur, ut in veritate sanctificentur, ut cum ipso glorificentur. Pater, inquit, quos dedisti mihi, volo ut ubi sum ego, et ipsi sint mecum, ut videant claritatem meam . O felices, quorum advocatus ipse judex est; pro quibus orat qui pari honore cum eo quem
Abbreviated transcription (Latin):
maturiorẽ se eis ꝙͣ teneriorẽ exhibens. sicuc magr̃m dece¬
bat et patrẽ. Cum autem tempꝰ quo ab eis recessurꝰ erai
instaret. tuc̃ ueluci unia cenero eorũ affectu usus ẽt ut
magnã multitudinẽ dulcediurs sue ꝙͣ eis absconderat.
dissimulare nõ posset. hinc illud ẽ cum dilexisset suos
qui erant in mũdo. in fuiẽ dilexit eos. Tunc emin ꝓpe¬
modũ omnẽ iũ amoris effudit amias: antequã etiã
ipẽ sicut aqͣ effunderet᷑ pro amicis. Tunc ers sacramẽtũ
corporis et sangur̃s sui tradidit. et celebrandũ insticuit.
nescio uirtute an caritate mirabiliori. hoc nouũ genus
mansiomis adinuemiõr i consolatoẽm recessur siu: ut si
discederet ab eis specie corporrb: maneret nõ solum cũ
eis. s etiã in eis uirtute sacramẽti. Tunc ueluti prorsꝰ
sue oblicus maiestatis. et uelud inuiriã faciens sibi.
nsi quia gloria est caritatrs humiliare so pro amicis.

Expanded text:
maturiorem se eis, quam teneriorem exhibens, sicut magistrum decematuriorem se eis, quam teneriorem exhibens, sicut magistrum decebat et patrem. Cum autem tempus quo ab eis recessurus erat instaret, tunc veluti vinci tenero eorum affectu visus est, ut magnam multitudinem dulcedinis suae, quam eis absconderat, dissimulare non posset. Hinc illud est, quod cum dilexisset suos qui erant in mundo, in finem dilexit eos . Tunc enim propemodum omnem vim amoris effudit amicis, antequam etiam ipse sicut aqua effunderetur pro inimicis. Tunc eis sacramentum Corporis et Sanguinis sui tradidit, et celebrandum instituit, nescio virtute an charitate mirabiliori, hoc novum genus mansionis adinveniens in consolationem recessus sui, ut si discederet ab eis specie corporis, maneret non solum cum eis, sed etiam in eis virtute Sacramenti. Tunc veluti prorsus suae oblitus majestatis, et velut injuriam faciens sibi, nisi quia gloria est charitatis humiliare se pro amicis,
Abbreviated transcription (Latin):
corde. tota anhia. tota uiitute habenda ẽ. u qm̃ uicio
qui pascit uos cantare benedictus deus in donis suis.
qui uiuit et regnat per onnã secula seculorũ Amen
In die ascenpionis dñ Bermo ꝑ ater cũ eem̃ cũ eis
Ec oratio domini habita ẽ ante diẽ pas¬
sionis: nõ incõgrue tñ aptat᷑ diei ascen¬
sionis: quando scilicet sup̃mo discessurꝰ
erat a filiolis suis. quos patri conmendabat. Qui eĩ
in celrs creauit docet et regit mulcicudinẽ angelorum in
terris aggregauerat sibi pusillũ gregẽ discipulorũ. sub
presentia sue carnis erudiendũ. quoadusq grandiusculꝰ
sensus effecti discipline spus fierent idonei. Magnus itaq
paruulos magna dilectiõe diligebat: quippe quos ab
amore mũdi abstraxerat. et relicta omi spe seculi de sesolo
pendere uidebat. Quãdu cñ cum ers corporał comisari
uoluit nõ facile aut multũ huc suũ eis affim̃ prodidit.

Expanded text:
corde, tota anima, tota virtute habenda est. Sed quoniam vitio corde, tota anima, tota virtute habenda est. Sed quoniam vitio qui pascit nos cantare, Benedictus Deus in donis suis, qui vivit et regnat per omnia saecula saeculorum. Amen. IN DIE ASCENSIONIS DOMINI. SERMO De amore Christi in nos ec oratio Domini habita est ante diem passionis. Non absurde tamen aptatur diei Ascensionis, quando scilicet supremo discessurus erat a filiolis suis, quos Patri commendabat. Qui enim in coelis creavit, docet et regi multitudinem Angelorum, in terris aggregavera sibi pusillum gregem discipulorum sub praesentia suae carnis erudiendum, quoadusque grandiusculi sensus effecti, disciplinae spiritus fierent idonei. Magnus itaque parvulos magna dilectione diligebat, quippe quos ab more mundi abstraxerat, et relicta omni spe saeculi, de se solo pendere videbat. Quandiu tamen cum eis corporaliter conversari voluit, non facile aut multum hunc suum eis affectum prodidit;
Abbreviated transcription (Latin):
lex etiã actũ. grã autem et afsam̃. S et doctor et pascor
gentiũ in fide et ueritate. pascendã docet eccłiam qͣdã
panũ trimitate: ut qui eccłi̾am edificat loqͣtur ad edifica¬
tionẽ et ad exhortatoẽm. et ad consolatoem. Ad edificatio¬
nem ut quid agere debeas noris. ad exhortatoẽm: ut qd̾
noueris uelis. ad consolatoẽm ut etiã in aduersis pos¬
sis quod noueris et uolueris. Demiq nõ solum in mat̾ia
rerum sensib et partibus scripturarũ. generibus et mo¬
dis locutionũ. ẜ etiã in om̃i fine earũ ꝙͣdam panũ ĩue¬
nies trinitatẽ: et ip̃a quidĩ sapidã sacis et salubrẽ. fidẽ
scilicet spemr et caritatem. Eo quippe omr̃s scriptiurarũ
uel sermonũ intentio spectare uidet᷑: ut credamus spere¬
mus. diligamus. Nam et caritas sola finis precepti
diffunta ẽ q̃ et ip̃a quodãmodo triplex ẽ: dum ex toto

Expanded text:
lex, etiam actum; gratia autem, affectum. Sed et Doctor et pastor lex, etiam actum; gratia autem, affectum. Sed et Doctor et pastor Gentium in fide et veritate, pascendam docet Ecclesiam quadam panum trinitate; ut qui Ecclesiam aedificat, loquatur ad aedificationem, ad exhortationem, ad consolationem . Ad aedificationem, ut quid agere debeas, noris; ad exhortationem, ut quod noris, velis; ad consolationem, ut etiam in adversis possis quod noveris et volueris. Denique non solum in materia rerum, sensibus et partibus Scripturarum, generibus et modis locutionum, sed etiam in omni fine earum, quamdam panum invenies trinitatem, et ipsam quidem sapidam satis et salubrem: fidem scilicet, spem, et charitatem. Eo quippe omnis Scripturarum, vel sermonum intentio spectare videtur, ut credamus, speremus, diligamus. Nam et charitas sola finis praecepti definita est, quae et ipsa quodammodo triplex est, dum ex toto
Abbreviated transcription (Latin):
recedamus. quod ex ip̃o. et per ip̃m et in ip̃o sũc omĩã. quod
a patre creati. per filiũ redempti in spũ sancto sumꝰ sancti¬
ficati. In hunc modũ cã multa dici possũt: ut ꝙͣlibet fame¬
licꝰ uenerit amncꝰ de uia. si uel dimmidiũ ei apponas. non
minus fortasse mcipiat periclitari fastigio. ꝙͣ prius me¬
dia. ut copia obruat.quẽ prius moxia angebat. Nõ solũ
eim ip̃m qui fecit nos. nõ solum ip̃i nos et ea q̃ facta
sunt proptir nos uz eciã qͥ scripta sunt propter nos des¬
cribere tripliciter poterius: ut copiosa sit refectio in trib¬
panibus historie allegorie. moralitatis. uniuersa qͦq
scripture contmnẽtia in tres partes diuisa uelud ĩ tres
panes digesta ẽ. dum aut de naturati iusticia disserit.
aut de litterali aut de spũali: idest ante legẽ sublege. post
legem idest sub grã. Natura te rectum dedit incellectũ.

Expanded text:
recedamus, quod ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia; quod recedamus, quod ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia; quod a Patre creati, per Filium redempti, in Spiritu sancto sumus sanctificati. In hunc modum tam multa dici possunt, ut quamlibet famelicus venerit amicus de via, si vel dimidium ei apponas, non minus fortasse incipiat periclitari fastidio, quam prius inedia: ut copia obruat, quem inopia prius angebat. Non solum enim ipsum qui fecit nos, et ea quae facta sunt propter nos, sed etiam quae scripta sunt propter nos, describere tripliciter poteris, ut copiosa refectio sit in tribpanibus, historiae, allegoriae, et moralitatis. Universa quoque Scripturae continentia in tres partes divisa, velut in tres panes digesta est, dum aut de naturali justitia disserit, aut de litterali, aut de spirituali; id est, ante legem, sub lege, et post legem, quod est sub gratia. Natura rectum dedit intellectum;
Abbreviated transcription (Latin):
Panes ĩquit occultos. libenter atingite. Quasi uero
tu insipiens Aattigeris. quod sublimurs ẽ angelis. Et
ad quid michi panes occultos attingere. quos nõ licet
sine ꝑiculo frangere uel edere: uufficit michi sare qͥa
sunt. quia tres panes fũt. nõ dico trmmicatẽ personarũ.
s trinitatẽ sermonũ. uel magis maellectuũ qui de ꝓsoms
habendi sunt: tres inꝙͣ panes umꝰ magnitudĩs et ponde¬
ris unus forme et saporis. Quãta emm et qualia de
patre. tanta et talia de filio seu de spũsctõ sentienda sũt: ex¬
cepto dum taxat qd ꝓprietatũ discretio numerũ facit: sicut¬
personarũ in trimitate sic incellitentiarũ in earũ distictõe
hos ergo panes frangendos reliqͣmus angelice sublumi¬
tati: donec ad eorum crescentos eqͣlitatẽ. mense eoꝵ sinius
idonei. Multipharie siquidẽ aliorũ trinitates panũ de
infirmitati: uerbi grã. ut nondũ longiꝰ ab illa sũma t̾ni ͭ ͤ

Expanded text:
Panes, inquit, occultos libenter attingite. Quasi vero Panes, inquit, occultos libenter attingite. Quasi vero tu insipiens attigeris, quod sublimius est Angelis. Et ad quid mihi panes occultos attingere, quos non licet sine periculo frangere vel edere? Sufficit mihi scire quia sunt, quia tres panes sunt; non dico Trinitatem personarum, sed trinitatem sermonum, vel magis intellectuum, qui de personis habendi sunt: tres, inquam, panes unius magnitudinis et ponderis, unius formae et saporis. Quanta enim et qualia de Patre, tanta et talia de Filio seu de Spiritu sancto sentienda sunt, excepto duntaxat, quod proprietatum discretio numerum facit personarum, sicut in Trinitate, sic intelligentiarum in earum distinctione. 4. Hos ergo panes relinquamus frangendos angelicae sublimitati, donec ad eorum crescentes aequalitatem, mensae eorum simus idonei. Multifariae siquidem aliorum trinitates panum de infirmitati, verbi gratia, ut 1006 nondum longius ab illa summa Trinitate
Abbreviated transcription (Latin):
mur. suie assiduitate scudii. et instancia precis qua
importum iudeamur. Michi tamẽ neutrũ suffragat᷑.
solum eorum qui pascendi sunt meritũ optendo. illi
tis sufficimus. suie ego ad frangendũ. siue nos ad
edendum. Timeo ne dicatur michi altiora te ne q̃sieriᷤ.
et fortiora te nõ scrutatus fueris. timeo ne dicat᷑ et uo¬
bis. facti estis. quibus opus sit. lacte non pane. Scio
reuera panes eẽ. apud patremfamilias. quos si uestra
presumat infancia. citius frangentur dentes. ꝙͣ ĩple¬
antur uentres. idest edificentur mentes. Quis enim
capiat. quis explicare aut cogitare digne sufficiat illd̾
trinitatis imsteriũ meffabile: quomodo pater a se filiꝰ
a patre spus stẽ sanctus ab utroq: et tres persone
in unitate substantie: Mulier insipiens. audax hereti¬
corum uanitas. prurientes aurib ad talia discutiẽda
sollicitat: cum deus credendus sit non discutiendus

Expanded text:
mur, sine assiduitate studii et instantia precis, qua mur, sine assiduitate studii et instantia precis, qua importuni videamur. Mihi tamen neutrum suffragatur: solum eorum qui pascendi sunt meritum obtendo; illi tis, sufficimus, sive ego ad frangendum, sive vos ad edendum? Timeo ne dicatur mihi: Altiora te ne quaesieris, et fortiora te ne scrutatus fueris . Timeo ne dicatur et vobis: Facti estis quibus opus est lacte, non pane . Scio revera panes esse apud Patremfamilias, quos si nostra praesumat infantia, citius frangentur dentes, quam impleantur ventres, id est aedificentur mentes. Quis enim capiat, quis explicare aut cogitare digne sufficiat illud Trinitatis mysterium ineffabile: quomodo Pater a se, Filius a Patre, Spiritus sanctus ab utroque, et tres personae in unitate substantiae? Mulier insipiens, audax haereticorum vanitas, prurientes auribus ad talia discutienda sollicitat, cum Deus credendus sit, non discutiendus.
Abbreviated transcription (Latin):
licet nõ sicere. propter alios tñ eis doctrine gr̃a non
negatur. Et ubi habundant mercennarii: nũquid ege¬
bunt filii. Tu ergo duẽ annũc emin dicere uereor. s do¬
minũ confiteor. commoda michi tres panes unde refici¬
antur amia: ne si dimisero eiu̾s ieumos deficiant ĩ uia.
et tũc uoi ia cam pro eis et dicatur michi Pariuili
petierũt panẽ: et nõ fuit qui frangeret eis. Cõmoda
domine quod in lucrũ cuũ proficiat. recepturus utiq
cum tibi placuerit quod tuũ est cum usura. Conmoda
mꝙͣ tres panes si placet. aut certe quodcunq placet.
ꝙͣtulũcũq fuerit. etiã si bucella panis sufficiet in
quãtalibet milia si tantũ benedicas. Scio equidem
quia uis nos eẽ importunos tibi: ut licer dissimules
licet excusos co quod an celũ iam receptus sis. et apłi
tui tecum sint in cubili. nos tñ nichiloninꝰ ꝑseuere¬
mus in petendo. querendo. pulsando. scientes qui a
doctrinã non sola uite meret᷑ inocẽtia. qͣ amci effici¬

Expanded text:
licet non sincere, propter alios tamen eis doctrinae gratia non negatur? Et ubi abundant mercenarii, nunquid egebunt filii? Tu ergo, Domine amicum enim dicere vereor, sed Dominum confiteor, commoda mihi tres panes, unde reficiantur amici, ne, si dimisero eos jejunos, deficiant in via, et tunc vocer in causam pro eis, et dicatur mihi: Parvuli petierunt panem, et non fuit qui frangeret eis . Commoda Domine, quod in lucrum tuum proficiat, recepturus utique cum tibi placuerit, quod tuum est, cum usura. Commoda, inquam, tres panes, si placet; aut certe quodcunque placet, antulumque fuerit, etiamsi buccella panis sufficiet in quantalibet millia, si tantum benedicas. Scio equidem quia vis nos esse tibi importunos, ut, licet dissimules, licet excuses, eo quod jam in coelum receptus sis, et Apostoli tui tecum sint in cubili, nos tamen nihilominus perseveremus in petendo, quaerendo, pulsando, scientes quia doctrinam non sola vitae meretur innocentia, qua amici effici
Abbreviated transcription (Latin):
personas nõ accipit. condicionem nõ discernit: merita
nõ requirit. tantũ sicire quis nouerit. uenire uelit. Grã
quippe nõ admittit fastidientes. ẜ sicut esuriẽtes re¬
pler bonis sic diuites dimictit maner. O fastidiũ tinea
cordui. rubigo mentiũ. languor pessuns animarum.
qui ab hominari facis bonũ dei u̾bũ. contep̃nere celeste
donũ. fastidire manna propt̾ ollas carmũ. Que enm
lues tam pestifera. quis morbꝰ tã letalis: qui sic faciat
hominẽ ĩmemorẽ sue salutis: ridentẽ ac male securũ
appropiqͣre usq ad portas mortis. Med unde rogo cam
late lues ista xp̃i ouilia infecit greges inuasit ut quã
plurib de grege uideat᷑. etiã locus horroris et naste solitu¬
dinis. locus pascue ubi sunt collocati. et in pasciuis uber¬
rimis. in herbis uirentib misere parcãt fastidio langui¬
di. An nõ q̃so gustauerũt donũ celeste et ꝑticipes facti

Expanded text:
personas non accipit, conditiones non discernit, merita personas non accipit, conditiones non discernit, merita non requirit: tantum sitire quis noverit, venire velit. Gratia quippe non admittit fastidientes; sed sicut esurientes implet bonis, sic divites dimittit inanes. O fastidium tinea cordium, rubigo mentium languor pessimus animarum, quod abominari facis bonum Dei verbum, contemnere coeleste donum, fastidire manna propter ollas carnium! Quae enim lues tam pestifera, quis morbus tam lethalis, qui sic faciat hominem immemorem suae salutis, ridentem ac male securum appropinquare usque ad portas mortis? Sed unde, rogo tam late lues ista Christi ovilia infecit, greges invasit, ut quam pluribus de grege Domini videatur etiam locus horroris et vastae solitudinis, locus pascuae ubi sunt collocati, et in pascuis uberrimis, in herbis virentibus misere pereant fastidio languidi? An non, quaeso gustaverunt donum coeleste, et participes facti
Abbreviated transcription (Latin):
glorie genciũ. Quantũ illis affluebat quibus tantꝰ
influebat: quantũq de illis prosluebat. de quorũ uen-¬
tre fiumã fiuebat aq̃ uiue. Nec solum de corde beniuo¬
lentia caritatis. s etiã de ore nehemẽtia ꝓfluebat tor-¬
rentis eloquii: cui nõ poterant resistere. et contradit̾e
omẽs eorum adu̾sarn. Sicut de stephano di quia nõ
poterant resistere sapiẽ et spiũ qui loq̃bat᷑. Ad huiusmõi
gandia uos interim fieẽ conselator ur̃ inuitat . hͦ corrẽte
uoluptatis sue sstibundaz. amantiũ po tare mentes
desiderat. Si quis ĩquit sitit. ueniat ad me et bibat. O
affiuens lu ralitas dei. o indeficiens largitas diuine
bonitatis. Sp̃m cuius hodie p̾mitias deditapłs: offert
umu̾sis. Tesaurũ suĩ fontẽ aque uiue a ꝑit tam hoib
ꝙͣ uimẽtis: tanꝙͣ et ip̃e omĩb sapientib et insipientib
debitor sit. Omẽs ĩquit sitientes uenite ad aqͦs Ette

Expanded text:
gloriae gentium . Quantum illis affluebat, quibus tantus gloriae gentium . Quantum illis affluebat, quibus tantus influebat! quantumque de illis profluebat, de quorum ventre fluebant flumina aquae vivae! Nec solum de corde benevolentia charitatis, sed etiam ex ore vehementia profluebat torrentis eloquii, cui non poterant resistere et contradicere omnes eorum adversarii: sicut de Stephano dicitur, quia non poterant resistere sapientiae et Spiritui qui loquebatur Act, VIres, consolator vester invitat. Hoc torrente voluptatis suae sitibundas amantium mentes potare desiderat. Si quis, inquit, sitit, veniat et bibat . O affluens liberalitas Dei! o indeficiens largitas divinae bonitatis! Spiritum, cujus hodie primitias dedit Apostolis, offert universis. Thesaurum suum, fontem aquae vivae aperit tam hominibus quam jumentis; tanquam et ipse omnibus sapientibus et insipientibus debitor sit. Omnes, inquit, sitientes, venite ad aquas . Ecce
Abbreviated transcription (Latin):
cia sapientrs. Non est census suꝑ salutẽ corpoirs: et nõ¬
est oblectatio suꝑ gaudiũ cordis. hoc utiq gaudio nõ
est gaudere impis. quorũ fatuos nsus et friuola
gaudia sapiens detestat᷑ et increpat. Rusum inquit
reputaui errorẽ et gaudio dixi. Quid frustra deciꝑis:
Risus dolore nuscebit᷑. et extrema gaudi luctus occupat.
Obtẽ ihu ꝙͣ dissimile ẽ gaudiũ illud tuũ quo interim
conbolaris renũtiantes illi falso et fallaci gaudio. ꝙͣ
ip̃a pauptate tua. ꝙͣ mundꝰ face̾ possit sua quantalibet
affluentia: ubi quitquit affiuit defluit. sibi q inherẽ¬
tem pereffluere facit. aliis effiuebat deliciis illa paup
ciuitatẽ dei: cum scilicet hodierna die tanꝙͣ spũs correns
repleuit cotã domũ ubi erãt sedentes apłi. Exhibebat qͥppe
diuina ueritas: quod per ꝓphetã promiserat. Ecce ego
declino in uos ut flumẽ pacis: et ut torrens mundãs

Expanded text:
tia Sapientis: Non est census super salutem corporis, et notia Sapientis: Non est census super salutem corporis, et noest oblectatio super gaudium cordis! Hoc utique gaudio non est gaudere impiis, quorum fatuos risus et frivola gaudia Sapiens detestatur et increpat. Risum, inquit, reputavi errorem, et gaudio dixi: Quid frustra deciperis? Risus dolore miscebitur, et extrema gaudii luctus oc quam dissimile est illud gaudium tuum, quo interim consolaris renuntiantes illi falso et fallaci gaudio! quaipsa paupertate tua, quam mundus facere possit sua quantalibet affluentia, ubi quidquid affluit, defluit, sibique inhaerentem pereffluere facit! Aliis affluebat deliciis illa paupecivitatem Dei; cum scilicet hodierna die Spiritusreplevit totam domum ubi erant sedentes Apostoli. Exhibebat quippe divina Veritas, quod per prophetam promiserat: Ecce ego declino in vos, ut flumen pacis, et ut torrens inundans
Abbreviated transcription (Latin):
uel de nobis tam audacter preuidicetur euis iudicirs.
Deniq de massa eorum sumus assumpti: et qui paulo
ante erannus sicut et illinatura et uita filii ire. repẽte
facti suimis fuln gre. Nos ergo simus illis exemplum
sper ad penicenciã ip̃i nobis timoris ad per seuerantiã.
exerit ut tuueat᷑. Miãm et iudiciũ cancabo tibi domine
pro ista grãs agens. pro illo precess fundens: pro ista
gratus et letus. pro illo timoratirs et cautus. et de
utroq eruditus exultabo tibi cũ tremore: quia tunc
nigrediar in uericate tua. si ita letet᷑ cormeũ ut timmeat
nomẽ cuũ. Neq enim timior iste quẽ amor castũ facit.
gaudiũ collic s custodit. nõ descruit s instruit: nõ ma¬
maricat s condit. ut canto sit durabilurs quãto modes¬
turs. tanto uerurs ꝙͣto seuerirs. tanto dulciꝰ ꝙͣto sanctꝰ.
Ocastum et fidele gaudiũ. ꝙͣ fideus ẽ illa de te sentẽ¬

Expanded text:
vel de nobis tam audacter praejudicetur ejus judiciis. vel de nobis tam audacter praejudicetur ejus judiciis. Denique de massa eorum sumus assumpti; et qui paulo ante eramus, sicut et illi, natura et vita filii irae, repente facti sumus filii gratiae. Nos ergo simus illis exemplum spei ad poenitentiam; ipsi nobis, timoris ad perseverantiam. eatur. Misericordiam et judicium cantabo tibi, Domine : pro ista gratias agens, pro illo preces fundens, pro ista gratus et laetus, pro illo timoratus et cautus: de utroque eruditus exsultabo tibi cum tremore, quia tunc ingrediar in veritate tua, si ita laetetur cor meum ut timeat nomen tuum. Neque enim timor iste, quem amor castum facit, gaudium tollit, sed custodit; non destruit, sed instruit; non inamaricat, sed condit: ut tanto sit durabilius, quanto modestius; tanto verius, quanto severius; tanto dulcius, quanto sanctius. O castum et fidele gaudium! quam fidelis est illa de te senten
Abbreviated transcription (Latin):
at super iustos et ĩustor. So ut illis qui rebelles sũc
lumim idest resiscunt spiĩ sctõ. nec acquiescũt ueritati
ꝙͣ incelligunc: et sicut lucũ ex calore solis ita ex bonitate¬
dei et beneficirs duriores fuit audacter ut prouocãtes
deũ. cum ip̃e dederit omĩa. in mnanib eorũ. Sed quid
ad nos de hrs qui forrs sunt. Ad uos poturs nobis ser
mo est. qui spm̃ adoptionis filiorũ accepistis. habẽte.
eundem spm̃ signũ adoptionis et pigirs hereditatis.
salutis ea modestia gaudendũ nobrs sit : ut qd̾ in illis
dolemus adhuc de nobis pro nr̃a mutabilitate timea¬
mus. Sicut eĩ de illis desperare impiũ. ita de nobis pre¬
sumere ẽ temerariũ: cumtã de nobis ꝙͣ de illis qualis¬
cunqz sic scientia presentia nullũ possit eẽ prescientia
futurorũ. nec leues inuiria sic sũme potestatis. penes
ꝙͣ est arbicriũ intert mortis. si uel de illis cã crudelit̾

Expanded text:
at super justos et injustos . Sed vae illis qui rebelles sunt at super justos et injustos . Sed vae illis qui rebelles sunt lumini, et resistunt Spiritui sancto, nec acquiescunt veritati quam intelligunt; et sicut lutum ex calore solis, ita ex bonitate et beneficiis Dei duriores fiunt, audacter etiam provocantes eum, cum ipse dederit omnia in manibus eorum! 2. Verum quid ad nos de his qui foris sunt? Ad vos potius nobis est sermo, qui spiritum adoptionis filiorum accepistis, habentes eumdem spiritum in signum adoptionis et pignus haereditatis; salutis, ea nobis modestia gaudendum sit, ut quod in illis dolemus, adhuc de nobis pro nostra mutabilitate timeamus. Sicut enim de illis desperare impium, ita de nobis praesumere est temerarium, cum tam de nobis quam de illis, qualiscunque sit scientia praesentium, nulla possit esse praescientia futurorum; nec levis sit injuria summae potestati, penes quam est arbitrium vitae et mortis, si vel de illis tam crudeliter,
Abbreviated transcription (Latin):
mutatio fiat per dexcetã excelliqut repente perditissimi
hominũ. publicam et meretricer. iustos ꝙͣplurinios.
precedant in regno der. et noiussum fiant pruni. Pror¬
sus nõ sicut delietum ita et domir̃ quia ubi habundauit
delictum. ibi suphabundais grã nõ solum donat delicia.
ẜ eciã iuitutũ accumulat merita. et sublimꝰ resticuit
laplos redemptio. ꝙͣ constituerat prima condicio. Sane
in his omnib gͣto mirabilior dei gra predicatur tanto
dampnabilior honir̃s duritia conuinat᷑. si gram̃ uel
oblatam recuset uel acceptam nõ seruet. Cui eĩ nõ ̃ꝑrt᷑.
uuꝑ quem nõ effulget lumẽ illurs. Quis se abscondit
a calore eius. Neqz enim reliquit se deus sine testimo¬
io apud conscientias hominũ illustrans eos splendo¬
re ueritatis. et fouens calore bonitatis. cũ et lux uera
illuminet omnẽ hominẽ uementẽ in hunc mnundum.
et deus faciat oriri solem suũ suꝑ bonos et malos.⁊ plu¬

Expanded text:
mutatio fiat per dexteram Excelsi, ut repente perditissimi mutatio fiat per dexteram Excelsi, ut repente perditissimi hominum publicani et meretrices, justos quam plurimos praecedant in regno Dei, et novissimi fiant primi. Prorsus non sicut delictum, ita et donum: quia ubi abundavit delictum, ibi superabundans gratia : non solum donat delicta, sed etiam virtutum accumulat merita; et sublimius restituit lapsos redemptio, quam constituerat prima creatio. Sane in his omnibus quanto mirabilior Dei gratia praedicatur, tanto damnabilior hominis duritia convincitur, si gratiam vel oblatam recuset, vel acceptam non servet. Cui enim non offertur? super quem non effulget lumen illius? quis se abscondit a calore ejus? Neque enim reliquit se Deus sine testimonio apud conscientias hominum, illustrans eos splendore veritatis, et fovens calore bonitatis; cum et lux vera illuminet omnem hominem venientem in hunc mundum , et Deus faciat oriri solem suum super bonos et malos, et plu
Abbreviated transcription (Latin):
nos dignatio caritatis. Parum erat patri
tradidisse fuiũ ut redimieret seruũ: insi daret
et sp̃m̃ sctm̃. qui seruũ adoptaret in filiũ. Dedit filiũi
preciũ redemptionrs: dedit som̃ in priuilegiũ adoptiõrs.
se demq totum seruat hereditatem adoptatis. Odm̃ si dia
fas est. prodigum sui pre desiderio homnĩs. An nõ ꝓdigũ¬
qui sicut ꝓprio filio nõ peꝑcit ut ita loquar. ẜ noua et
mira largitate super omnẽ carnẽ effudit illũ. Multum
quidẽ effusus sui prodigus ille filius. qͥ cam pac̾inoniũ
ꝙͣ serp̃m donauit meretricib. ẜmulto effusior pater in re¬
cuperatoem ꝑditi filii. ꝙͣ ille in perditionẽ sui si tñ ulla
debet eẽ comparatio grẽ et pecume. spir̃s et carnis. dei et
homr̃s. uide eĩ ꝙͣta largitate toto orbe grã spũs effusa
sit nõ solum uistis confirmandis. ẜ et pctõrib iustificã¬
dis. quomodo ubiq gentiũ spũ creante nouũ genus
hominũ renouata sic facies terre: nmo quãta cotidie

Expanded text:
nos dignatio charitatis. Parum erat Patri, tradidisse Filium, ut redimeret servum; nisi daret et Spiritum sanctum, quo servum adoptaret in filium. Dedit filium in pretium redemptionis; dedit Spiritum in privilegium adoptationis: se denique totum servat haereditatem adoptatis. O Deum, si fas est dici, prodigum sui, prae desiderio hominis! An non prodiguui sancto pepercit, ut ita loquar, sed nova et mira largitate super omnem carnem effudit illum? Multum quidem effusus sui prodigus ille filius, qui tam patrimonium, quam se ipsum donavit meretricibus; sed multo effusior pater in recuperationem perditi filii, quam ille in perditionem sui ; si tamen ulla debet esse comparatio gratiae et pecuniae, spiritus et carnis, Dei et hominis. Vide enim quanta largitate toto orbe gratia Spiritus effusa sit, non solum justis confirmandis, sed et peccatoribus justificandis: quomodo ubique gentium, Spiritu creante novum genus hominum, renovata sit facies terrae: imo quanta quotidie
Abbreviated transcription (Latin):
mimo uera de me sentiendo nichil q me prohibet. imo
et nichilomimꝰ preesse uibes. a te expecto ut humilẽ
simul et utilẽ in ĩuincto facias me ministerio: huilẽ
uera de me senciendo. utilem recta de te loquendo. llud
ispira cordi. hoc ministra ori. Da sermonẽ rectum et be¬
nesonantẽ. in aꝑtiõe oris mei: qui dixisti. aperi os tuũ
et implebo illud. ut omĩs familia tua benedictionbus
impleat᷑. Icte uenerũt amici. mei quidẽ amici: s ãpliꝰ
tui. Non habeo quod ponã ante illos inẜa cõmodatum
fuerit ab alio. Et quis alius eq̃ duies aut eq̃ libalis
ad prestandũ. sicut dũs omi diues in omẽs qͥ ĩuocat
illum: qii aperit manũ suã et imrplet om̃e aiał benedtõe.¬

Expanded text:
imo vera de me sentiendo; nihilque me prohibet, imo imo vera de me sentiendo; nihilque me prohibet, imo et nihilominus praeesse jubes; a te expeto, a te exspecto ut humilem simul et utilem in injuncto me facias ministerio: humilem, vera de me sentiendo; utilem, recta de te loquendo. Illud inspira cordi, hoc ministra ori. Da sermonem rectum et bene sonantem in apertione oris mei, qui dixisti, Aperi os tuum et implebo illud , ut omnis familia tua benedictionibus impleatur. Ecce venerunt amici, mei quidem amici, sed amplius tui. Non habeo quod ponam ante illos, nisi commodatum fuerit ab alio. Et quis alius aeque dives aut liberalis ad praestandum, sicut Dominus omnium, dives in omnes qui invocant illum
Abbreviated transcription (Latin):
mia uenerunt ad nos de uia s nõ habeo qd
ponã ante illos. Non sum medicus. et ĩ domo
mea non est panis. Ideo dicebam ab initio. Nolite me
constituere principẽ. non enim debet preesse qui nõ pt̃
prodesse. Quomodo autẽ potest prodesse qui nec meditꝰ
est nec panẽ in domo habet: idest nec arcem nouit qͣ saiat
curare. nec doctrinã ht̃ qua sufficiat pascere: Hec eĩ dicebã
lz heu non audiscis me. principem enim cõstituistis me
Superat ergo ut qm̃ nõ poti effugere periculũ cõfugerẽ
ad remediũ. et audirem suꝑ hoc illud sapientis consiliũ.¬
te conscituerunt: esto inter illos quasi unus ex illis S
ue michi. neq hoc ip̃m raictum ẽ michi. Sicut eĩ imꝑitia
instrandũ uerbũ. sic corpore deficio ad prebendũ exem¬
pluni. Qui gͦ idoneus non sum nec preesse nec coesse.
ubi potero esse. ubi ultimũ et tucissimũ eligam locium.
omĩburs sailicet subeẽ. Et hoc quidẽ ualeo. humilia salicet

Expanded text:
i venerunt ad nos de via, sed non habeo quod ponam ante illos. Non sum medicus, et in domo mea non est panis: ideo dicebam ab initio, Nolite me constituere principem . Non enim debet praeesse, qui non potest prodesse. Quomodo autem prodesse potest, qui nec medicus est, nec panem in domo habet, id est, nec artem novit qua sciat curare, nec doctrinam habet qua sufficiat pascere? Haec quidem dicebam; sed heu! non audistis me: principem enim constituistis me. Supererat igitur ut, quia non potui effugere periculum, confugerem ad remedium, et audirem super hoc illud Sapientis consiliute constituerunt; esto inter illos quasi unus ex ipsis . Sed vae mihi! neque hoc ipsum relictum est mihi. Sicut enim imperitia nistrandum verbum, sic corpore deficio ad praebendum exemplum. Qui igitur idoneus non sum nec praesse, nec coesse: ubi potero esse, nisi ultimum et tutissimum 1005 eligam locum, scilicet omnibus subesse? Et hoc quidem valeo, humilia scilicet,
Abbreviated transcription (Latin):
dicitur. quia naturã nr̃am non sdum:
treandoncunt. sedetiã assumendo.
S̾cire enim eius est: nr̃a suscepisse.
unde etiã per psalsta dicitior
Ipse enim scit figmentũ nr̃m. Quid
enim mirũ si figinentũ nr̃m dicat᷑
spetialiter scozeꝰ. dũ constat ml esse
quod nestiat: Sed figmẽtũ nestrũ
scire eiꝰ est: hoc in seipso ex pretate
suscepisse
Omns qui ex eo quod agit humanas
laudes appetit. testẽ in terra querit
qui autẽ de actibꝰ suis dĩpotenti des
platere festinat teste se habere in

Expanded text:
dicitur, quia naturam nostram non solum creando novit, sed etiam assumendo. Scire enim ejus est nostra susceUnde etiam per Psalmistam dicitur: Ipse enim scit figmentum nostrum . Quid enim mirum si figmentum nostrum dicatur specialiter scire, dum constet nihil esse quod nesciat? Sed figmentum nostrum scire ejus est hoc in seipso ex pietate suscepisseomo qui ex eo quod agit humanas laudes appetit, testem in terra quaerit; qui autem de actibus suis omnipotenti Domino placere festinat, testem se habere in
Abbreviated transcription (Latin):
Etce ille pauloãte trmidus. iã lingiuis lequitur: chorustat muratulis infidelitate
soterdetũ at ppũtipum libera uotie intrepat : ad predicãdũ ĩbm exẽplũ auttoritatis
ceteras prestat. Nle in noĩe xius loqui debeat uriberbꝰ pichibeturr  net eñ ꝯpestitu
Contẽpnit flagella tedentiũ: qui pauleante requirentiũ uerba tmuerat᷑ .Et qui
antille uies dequisitus expauit : nires principũ cesus premit. Sancti eĩ iã stns
smatute sclidatus huꝰ mundi alritudines lideitatis calte de pamẽtat : ut in inoet̃

Expanded text:
Ecce ille paulo ante timidus, jam in linguis loquitur, coruscat miraculis, infidelitatem sacerdotum et principum libera voce increpat, ad praedicandum Jesum exemplum auctoritatis caeteris praestat. Ne in nomine ejus loqui debeat verberibus prohibetur, nec tamen compescitur. Contemnit flagella caedentium, qui paulo ante requirentium verba timuerat; et qui ancillae vires requisitus expavit, vires principum caesus premit. Sancti enim Spiritus jam virtute solidatus, hujus mundi altitudines libertatis calce deprimebat, ut in imo
Abbreviated transcription (Latin):
salus factus est: notũ sit cĩbus udis̃ et c̃i plebi isł. quia in noĩe iłuu xpris⁊i
nazareni quẽ uos̾ eruc ifixistis. quẽ drus suscitauit a moitius. in haoc ite aitat corã
nobis saluus. Cũq erga hec persequẽtiũ furor excresceret. rosq sacerditesat
pũcupes iħm predicare prchiberent: contra uã pritipũ qua auitoratate petius
excrenent indicatur cũ illit prctinꝰ subditur. petrus uero et apłi diperunt
redire oportet deo magis ꝙͣ hõitus. Sed cũ auitoritatẽ predicãtũ. resistẽtiũ p̃cexa

Expanded text:
salvus factus est, notum sit omnibus vobis et omni plebi Israel, quia in salvus factus est, notum sit omnibus vobis et omni plebi Israel, quia in  crucifixistis, quem Deus suscitavit a mortuis, in hoc iste adstat coram vobis salvus . Cumque erga haec persequentium furor excresceret, eosque sacerdotes ac principes Jesum praedicare prohiberent, contra iram principum qua auctoritate Petrus excreverit indicatur cum illic protinus subditur: Petrus vero et apostoli dixerunt: Obedire oportet Deo magis quam hominibus. Sed cum auctoritatem praedicantium re
Abbreviated transcription (Latin):
spũs sancti gram. quotrens dũ mori tinuit:
intã negauit. Qui non penis nõ affluctionibus. nõ terribili pctestate cuiꝰuỹ : sed
unius mãcipii sola est interrogatione pratratus. Et quidẽ mancipiu. ne sex fuamor
terribilis demost a retur: ancilla ẽ inquirẽte teptatꝰ. Ruisusq ut talis sexꝭsĩfuantas
etiã efficii sui derectiõe iulesteret : nõ ab antilla tantũmodo sed ab ostiaua ⁊̃ anciidas
reꝯiusitus. Ecte ꝙͣuilis est ad tẽptandũ persona requisita: ut aꝑte prodetur quatũ
reste didicimꝰ: contra sacerdotes at prĩcipes. quãta dñm auetoritate perdicauit
riã cũ facto miraculo questio fuisset exorta. et sacerdotũ printipes. semores. at scube
in apłoꝵ persequutiõe concurerẽt : eos in medio statuẽtes. in qua iuitute muado
fecerĩt percuctari curauerũt. Quibus. repletus spũ sco petuis dixit. Prmapes
populi et semores.si nos hodie duudicamur in benefacto hõĩs infirii in quo iste

Expanded text:
dum mori timuit, vitam negavit. Qui non poenis, non afflictionibus, non terribili potestate cujusquam, sed unius mancipii sola est interrogatione prostratus. Et quidem mancipium ne sexus firmior terribile demonstraret, ancilla est inquirente tentatus . Rursusque ut talis sexus infirmitas etiam officii sui dejectione vilesceret, non ab ancilla tantummodo, sed ab ostiaria est ancilla requisitus . Ecce quam vilis est ad tentandum persona requisita, ut aperte proderetur quanta testante didicimus contra sacerdotes ac principes quanta Dominum auctoritate praedicavit. Nam cum faecutione concurrerent, eos in medio statuentes, in qua virtute miraculum fecerint percunctari curaverunt. Quibus, repletus Spiritu sancto, Petrus dixit: Principes populi et seniores, si nos hodie dijudicamur in benefacto hominis infirmi, in quo iste
Abbreviated transcription (Latin):
qr sapiens : nec uitari qr fortis est. ualet. Nũc ut sapũs omnia:
muisibilis aspicit: tũt ut fortis sñ ullo cestaculo quos reprebat

Expanded text:
 sapiens; nec vitari, quia fortis est, valet. Nunc ut sapiens omnia invisibilis aspicit, tunc ut fortis sine ullo obstaculo quos reprobat
Abbreviated transcription (Latin):
reatus ligat. Quod bene ac breuiter iniuuat propha qui ait. Ibi assur et oĩs młtitudo
eius: et in cirtuitu eius sepulchra illius. Quis nãq assur superbi regis nõie. insi ille
per elatione̾̃ cadens antiquus hostis exprimitur: qui proeo ꝙ multos ad culpã pertrahit
cũ cuncta sua multitudine ad inferm claustra descendit Sepulcra aute mortuos
uidelieet mortuũ eũ humana eorda suscipiunt: eius protuldubio sepulera fiunt.
Sed in cirtuitu illius sepulcra eius sunt: quia in quorũ se mentibꝰ nũt per desideria
sepelit his sibi postinodũ per tormenta ꝯuĩgit. Et qm̃ nũc in semetipsis reproti
malignos spus ilicita perpetrãdo suscipiũt: tunt sepulera eũ mortius ardebunt
intentione curandũ est: ut cũ uacatiois tempꝰ accipimꝰ. bene uiuẽdi stũdio malorum
ultricia tormẽta fugiamꝰ.Huic qui ppe per salomonẽ dicitur. Quodcũq potest manꝰ

Expanded text:
reatus ligat; quod bene ac breviter insinuat propheta qui ait: Ibi Assur, et omnis multitudo reatus ligat; quod bene ac breviter insinuat propheta qui ait: Ibi Assur, et omnis multitudo ejus et in circuitu ejus sepulcra illius . Quis namque Assur, superbi regis nomine, nisi ille per elationem cadens antiquus hostis exprimitur, qui, pro eo quod multos ad culpam pertrahit, cum cuncta sua multitudine ad inferni claustra descendit? Sepulcra autem mortuos videlicet mortuum cum humana corda suscipiunt, eius procul dubio sepulchra fiunt. Sed in circuitu illius sepulchra eius sunt, quia in quorum se mentibus nunc per desideria sepelit, hos sibi postmodum per tormenta coniungit. Et quoniam nunc / in semetipsis reprobi malignos spiritus inlicita perpetrando suscipiunt, tunc sepulchra cum mortuis ardebuntintentione curandum est ut, cum vacationis tempus accipimus, bene vivendi studio, malorum ultricia tormenta fugiamus. Hinc quippe per Salomonem dicitur: Quodcunque potest manus
Abbreviated transcription (Latin):
Sicũt g electis ignis ardere nouit ad sclaciũ. et tñ ardere ad suꝑlitiũ nescit: ita ediu̾so
gehxine flãma ⁊eprctis et nequaꝙͣ lucet ad ꝯsdatiõis grãm. et tñ lucet ad penã: ut¬
s dapnatorũ otulis ignis supplieñ et nulla claritate candeat. et ad dloris cumulũ dibecti
qualiter crciẽtur estendat. Quid autẽ mirũ si gehemre ignẽ credimꝰ habere supdicũ
simul asturitatis et luñs: qñ erxoperimẽto nouimꝰ quia et redarũ flãma lucet obstura:
Tunt edax flãma ꝯbirrit. quos nunt carnalis debectatio polluit. tunt infmnite patens
sunferm baratrũ deuorat. quos nũt manis elatio exaltat ⁊ atq quolibet ex uitio hic uolutate
tallidi persuasoris expienernt. tunt eũ duce suo reprobi ad tormẽta ꝑienũt: et ꝙͣuis
angelorũ atq homi longe sit natura dissilis. una tñ pena implicat: quos unꝰ in ermime

Expanded text:
Sicut ergo electis ignis ardere novit ad solatium, et tamen ardere ad supplicium nescit, ita e diverso Sicut ergo electis ignis ardere novit ad solatium, et tamen ardere ad supplicium nescit, ita e diverso gehennae flamma reprobis, et nequaquam lucet ad consolationis gratiam, et tamen lucet ad poenam: ut damnatorum oculis ignis supplicii et nulla claritate candeat, et ad doloris cumulum dilecti qualiter crucientur ostendat. Quid autem mirum si gehennae ignem credimus habere supplicium simul obscuritatis et luminis, quando experimento novimus, quia et taedarum flamma lucet obscura? Tunc edax flamma comburit quos nunc carnalis delectatio polluit; tunc infinite patens inferni barathrum devorat quos nunc inanis elatio exaltat; atque qui quolibet ex vitio hic voluntatem callidi persuasoris expleverunt, tunc cum duce suo reprobi ad tormenta perveniunt. Et, quamvis angelorum atque hominum longe sit natura dissimilis, una tamen poena implicat quos unus in crimine
Abbreviated transcription (Latin):
muro uidicii ordine secũ in tormẽtis̾ tũt uidebunt: ut penã proprie punitiois exaggeret
illa auctori preposita carnalis cognatio pari ante cculos ultione dãp̃nata. Ignis itaq qui
in coscuritate eruciat: credendũ est quia lumeiiad tormentũ seruat. Quod si approbae̾
testimomiis in sua exprossione non possumꝰ. superest ut ediuerso doceamꝰ. Tres quippe
hebres gentis pueri per chaldei regis imperiũ. succensis canim ignibus: ligatis
manibus pedibusq prorecti sunt. Caos tñ cũ miseratꝰ idem rex in canimi intendio
uoploraret: illesios uestibus dẽabulõtes uidit. ubi aperte colligitur quia mira dispẽsa ͤ¬
ꝯditoas ignis quolitas in diuersa uirtute tꝑata. et uestimẽta nõ attigit: et uincula icedit
St̃sq uiris et ad ferendũ tormentũ flãma friguit: et ad solutiõis iĩteriũ exarsit.

Expanded text:
miro judicii ordine secum tunc in tormentis videbunt, ut poenam propriae punitionis exaggeret miro judicii ordine secum tunc in tormentis videbunt, ut poenam propriae punitionis exaggeret illa auctori praeposita carnaliin obscuritate cruciat, credendum est quia lumen ad tormentum servat, quod si approbare testimoniis in sua expressione non possumus, superest ut e diverso doceamus. Tres quippe Hebraeae gentis pueri per Chaldaei regis imperium, succensis camini ignibus, ligatis manibus pedibusque, projecti sunt, quos tamen, cum idem rex in camini incendio miseratus exploraret, illaesis vestibus deambulantes vidit . Ubi aperte colligitur quia, mira dispensartute temperata, et vestimenta non attigit, et vincula incendit: sanctisque viris et ad inferendum tormentum flamma friguit, et ad solutionis mysterium exarsit.
Abbreviated transcription (Latin):
in augnento sue dãp̃nationis affligat. Quod profecto eugłio test e
telligimꝰ. in quo ueritate nũtiante diues ille quẽ ꝯtigit ad eterni intendiĩ
tormenta descendere quĩq fratrũ describitur menĩsse : qui abraham petit
ut ad eorũ eruditionẽ mitteret: ne illut eos qñ ueniẽtes par pena
cruciaret. Qui igitur ad ddoris sui cumulũ propiquoꝵ absent̾iũ iemunt :
constat proc uldubio quia eos ad augmentũ supdlitii paulo pot potuit etiã
pñtes uidere. Quid autẽ mirũ si secũ quoq repribes aspiciat cremari: qui ad doloris
sui cumulũ eũ quẽ despexerat in simi abralie lazarũ uidit: Is ergo cui ut pena cruciar̾t
et uir electꝰ apparuit: cur non credendũ sit ꝙ uidere in suplicio eos etiã ques contra
deũ dibexerat possit: Qua ex re celligitur ꝙecs ques mordinate nũt reprobi diligunt:

Expanded text:
in augmento suae damnationis affligat. Quod profecto Evangelio teste in augmento suae damnationis affligat. Quod profecto Evangelio teste colligimus , in quo, Veritate nuntiante, dives ille quem contigit ad aeterni incendii tormenta descendere quinque fratrum describitur meminisse, qui ab Abraham petiit ut ad eorum eruditionem mitteret, ne illuc eos quandoque venientes par poena cruciaret. Qui igitur ad doloris sui cumulum propinquorum absentium meminit, constat procul dubio quia eos ad augmentum supplicii paulo post potuit etiam praesentes videre. Quid autem mirum si secum quoque reprobos aspiciat cremari, qui, ad doloris sui cumulum, eum quem despexerat in sinu Abrahae Lazarum vidit? Is ergo, cui ut poena cresceret et vir electus apparuit, cur non credendum sit quod videre in supplicio eos etiam quos contra Deum dilexerat possit? Qua ex re colligitur quod eos quos inordinate nunc reprobi diligunt