comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
speciosa sũt sidera. ⁊ decora locis suis. ⁊ t̾ra. ⁊ mare plena fetibus. qui
succedũt uascendo decedentib. ñ saltẽ ut ÷ q̃dam defectiua species ⁊ um-¬
bratica. uiciis fallentib. Nam ⁊ suꝑbia celsitudinem imitat᷑ cũ tusis
unꝰ suꝑ omĩa ds̃ excelsus. Et ambicio qͥd nͥ honores q̃rit ⁊ głam. cũ
tu sis pre cũctis honorãdus unꝰ ⁊ głosus inet̾num: Et seuitia potesta¬
tum timeri uult. Qͥs aut̾ timendꝰ. nͥ unꝰ d̾s. cuiꝰ pocestati eripi. aut sub¬
t rahi qͥd potest. qͣndo. aut ubi. aut quo. uł a qͦ potest: Et blandicie
lasciuientium amari uolũt. S neq blandiꝰ est aliqͥd tua caritate
nec amat᷑ qͥcqͣm salubriꝰ. qͣm illa pre cũctis formosa. ⁊ luminosa ue¬
ritas tua. Et curiositas affectare uidet᷑ studium sciencie. cũ tu omnia

Expanded text:
speciosa sunt sidera et decora locis suis et terra et mare plena fetibus, qui speciosa sunt sidera et decora locis suis et terra et mare plena fetibus, qui succedunt nascendo decedentibus; non saltem ut est quaedam defectiua species et umbratica uitiis fallentibus. Nam et superbia celsitudinem imitatur, cum tu sis unus super omnia deus excelsus. et ambitio quid nisi honores quaerit et gloriam, cum tu sis prae cunctis honorandus unus et gloriosus in aeternum? et saeuitia potestatum timeri uult: quis autem timendus nisi unus deus, cuius potestati eripi ant subtrahi quid, quando aut ubi aut quo uel a quo potest? et blanditiae lasciuientium amari nolunt: sed neque blandius est aliquid tua caritate nec amatur quicquam salubrius quam illa prae cunctis formosa et luminosa ueritas tua. et curiositas affectare uidetur studium scientiae, cum tu omnia
Abbreviated transcription (Latin):
miser in te amaui. o furtũ meũ. o facinꝰ illd̾ meũ nocturnũ sextide¬
cimi anni etatis mees Nõ enĩ pulchrũ eras. cũ furtũ ee̾s. Aut uero
aliqͥd es. ut loqͣr ad te. Pulchra erãt poma illa q̃ furati sumꝰ: qm̃ crea¬
tura tua erãt. pulcherrime om̃ium. creator om̃ium d̾s bone. deus
sũmũ bonum. ⁊ bonum uerum meum. pulchra erãt illa poma: s ñ ip̃a
cõcupiuit anima mea nuserabilis. Erat enĩ mͥ melioꝵ copia. Illa autẽ
decerpsi. tãtũ ut furarer. Nam decerpta ꝓieci. epulatꝰ inde solam iniqͥ¬
tatem. qua letabar fruens. Nam ⁊ si qͥd illoꝵ pomoꝵ intͣuit in os meũ.
cõdimentũ ibi facinꝰ erat. Et nc̃ dñe d̾s m̃s q̃ro qͥd infurto me delecta
uerit: ⁊ ecce species nlła ÷: nõ dico sicd̃ in eqͥtate. atq prudentia. s neq
sicd̃ in mente hoĩs. atq memoria. ⁊ sensib. ⁊ uegetante uita neq sicd̃

Expanded text:
miser in te amaui, 0 furtum meum, 0 facinus1 illud meum nocturnum sexti demiser in te amaui, 0 furtum meum, 0 facinus1 illud meum nocturnum sexti decimi anni aetatis meae? non enim pulchrum eras, cum furtum esses. aut uero aliquid es, ut loquar ad te? pulchra erant poma illa, quae furati sumus, quoniam creatura tua erat, pulcherrime omnium, creator omnium, deus bone, deus summum bonum et bonum uerum meum; pulchra erant illa poma, sed non ipsa concupiuit anima mea miserabilis. erat mihi enim meliorum copia, illa autem decerpsi, tantum ut furarer. nam decerpta proieci epulatus inde solam iniquitatem, qua laetabar fruens. nam et si quid illorum pomorum intrauit in os meum, condimentum ibi facinus enon dico sicut in aequitate atque prudentia, sed neque sicut in mente hominis atque memoria et sensibus et uegetante uita, neque sicut
Abbreviated transcription (Latin):
tuisse apparuerit. aut metꝰ amitendi. Pulchra sũt enĩ ⁊ decora
qͣmqͣm pre bonis suꝑiorib oꝑibꝰ ⁊ beatificis abiecta ⁊ iacentia. Homi¬
cidium fecit: Cur fecit: Adamauit eiꝰ cõiugem. aut predium⁊ ant.
uoluit depredari unde uiueret. aut timuit ab illo tale aliqͥdꝰ
aut lesus ulcisci se exarsit. Num homicidium sine causa fac̾e̾t. ip̃o
homicidio delectatus: Qͥs crediderit: Nam ⁊ de qͦdam dcm÷ uecorde. et
nimis crudeli homine. qđ gͣtuito potiꝰ malus atq crudelis erat. Predicta
est tam̃ causa. Neꝑ ocium inqͥt torpesceret manus aut animꝰ. Qͣre id
qͦq: Cur ita: Ut scilicet illa exercitatione scelerũ. capta urbe. hono¬
res. imꝑia. diuicias assequeret᷑ ⁊ careret meti legũ ⁊ difficultate reꝵ
ꝓpt̾ inopiam rei familiaris. ⁊ cõscientiam scelerũ. Nec ip̃e gͥ catilina
amauit facinora sua s utiq aliud. cuiꝰ causa illa faciebat. Qͥd ego

Expanded text:
tuisse adparuerit aut metus amittendi. pulchra sunt enim et decora, tuisse adparuerit aut metus amittendi. pulchra sunt enim et decora, quamquam prae bonis superioribus et beatificis abiecta et iacentia. homicidium fecit. cur fecit? adamauit eius coniugem aut praedium aut uoluit depraedari, unde uiueret, aut timuit ab illo tale aliquid amittere aut laesus ulcisci se exarsit. num homicidium sine causa faceret ipso homicidio delectatus? quis crediderit? nam et de quodam dictum est uaecordi et nimis crudeli homine, quod gratuito potius malus atque crudelis erat; praedicta est tamen causa: ne per otium, inquit, torpesceret manus aut animus. quare id quoque? cur ita? ut scilicet illa exercitatione scelerum capta urbe honores, imperia, diuitias adsequeretur et careret metu legum et difficultate rerum propter inopiam rei familiaris et conscientiam scelerum. nec ipse igitur Catilina amauit facinora sua, sed utique aliud, cuius causa\' illa faciebat. Quid ego
Abbreviated transcription (Latin):
auiditas orit᷑. Et tam̃ in cũcta hec adipiscenda. ñ ÷ egrediendum
abste dñe neq deuiandũ a lege tua. Et uita qua hic uiuimus
habet illecebram suã ꝓpt̾ quẽdam modũ decoris siu ⁊ cõueni¬
entiam cũ hiis om̃ib infimis pulcrhis. Amicicia qͦq hominũ
caro nodo dulcis ÷. ꝓpt̾ unitatem de multis animis ꝓpt̾ unu̾sa
hec. atq huiꝰmodi peccatũ admittit᷑ dũ immoderata in ista inclinatione.
cũ extrema bona sint. meliora ⁊ sũma deserunt᷑: tu scilicet dñe d̾s nr̃.
et ueritas tua. ⁊ lex tua. habent eñĩ ⁊ hec ima delectationes s ñ si cd̾
d̾s m̃s qͥ fecit omĩa. qͥa ĩ ip̃o delectat᷑ iustꝰ. ⁊ ip̃e ÷ delicie rectorum
corde. sũ itaq de facinore q̃ritur qͣ causa factũ sit. credi ñ solet. nisi
cũ appetitus ad ipiscendi alicuiꝰ illoꝵ bonoꝵ q̃ infima diximꝰ. ẽẽ po¬

Expanded text:
auiditas oritur: et tamen in cuncta haec adipiscenda non est egrediendum auiditas oritur: et tamen in cuncta haec adipiscenda non est egrediendum abs te, domine, neque deuiandum a lege tua. et uita, quam hic uiuimus, habet inlecebram suam propter quendam modum decoris sui et conuenientiam cum his omnibus infimis pulchris. amicitia quoque hominum caro nodo dulcis est propter unitatem de multis animis. propter uniuersa haec atque huius modi peccatum admittitur, dum inmoderata in ista inclinatione, cum extrema bona sint, meliora et summa deseruntur, tu, domine deus noster, et ueritas tua et lex tua. habent enim et haec ima delectationes, sed non sicut deus meus, qui fecit omnia, quia in ipso delectatur iustus, et ipse est deliciae rectorum corde. Cum itaque de facinore quaeritur, qua causa factum sit, credi non solet, nisi cum appetitus adipiscendi alicuius illorum bonorum, quae infima diximus, esse po
Abbreviated transcription (Latin):
proicienda: etiã si aliqͥd inde comedimꝰ. dũ tam̃ fieret a nobis. qd̾
eo liberet. quo ñ lic̾et. Ecce cor meũ d̾s m̃s. ecce cor meũ. qd̾ mĩseratꝰ
es in uno abyssi. dicat tͥ nc̃ ecce sor meũ qͥd ibi q̃rebat. Ut e̾e̾mgͣcis
malus ⁊ malicie mee causa ulła ẽet. nisi malicia. feda erat. ⁊ ama¬
ui eã. Amaui perire. amaui defectũ meñ. nõ illd̾ ad qd̾ deficiebã
s defectũ meũ ip̃m amaui. Curpis anima. ⁊ dissiliens afirma¬
mento tuo in ext̾minium. nͨ de decore aliqͥd appetens. s dedecus.
Etenĩ species. pulcris corporib. ⁊ auro. ⁊ argento. ⁊ om̃ib. ⁊ in
cõtactu carnis cõgruentia ualet plurimũ. cet̾is q sensibꝰ. ⁊ sua
cuiq accõmodata modificatio corpoꝵ. Habet etiã honor tẽꝑalis.
et imꝑitandi. atq suꝑandi potũtia suũ decus unde etiã uindicte

Expanded text:
porcis, etiamsi aliquid inde comedimus; dum tamen fieret a nobis quod porcis, etiamsi aliquid inde comedimus; dum tamen fieret a nobis quod eo liberet quo non liceret. Ecce cor meum, Deus, ecce cor meum quod miseratus es in imo abyssi. Dicat tibi nunc ecce cor meum quid ibi quaerebat, ut essem gratis malus et malitiae meae causa nulla esset nisi malitia. foeda erat et amaui eam; amaui perire, amaui defectum meum, non illud, ad quod deficiebam, sed defectum meum ipsum amaui, turpis anima et dissiliens a firmamento tuo in exterminium, non dedecore aliquid, sed dedecus appetens. Etenim species est pulchris corporibus et auro et argento et omnibus, et in contactu carnis congruentia ualet plurimum ceterisque sensibus est sua cuique adconmodata modificatio corporum; habet etiam honor temporalis et imperitandi atque superandi potentia suum decus, unde etiam uindictae
Abbreviated transcription (Latin):
etũ conicio recolens ut possum mores parentũ meoꝵ. Relaxabã¬
tur etiã mͥ ad ludendũ habene ultͣ temꝑam̃tum seueritatis. in dis¬
solutionẽ affectionũ uariaꝵ & in omib erat caligo int̾cludens mͥ¬
piosus adactũ inopia. Ꝙ ego furtũ fac̾e uolui. ⁊ feci. nlła cõpulgꝰ
egestate nisi penuria. ⁊ fastidio iusticie: ⁊ sagina iniquitatis.¬
Nam id furatꝰ sum. qd̃ mͥ habũdabat. ⁊ młto meliꝰ. Nec ea re uolebam
frui quã furto appetebã: s ip̃o furto. ⁊ peccato: Irbor erat pirus in
uicinia uinee nr̃e. pomis honusta. nͨ forma. nͨ sapore illecebrosis. Ad hãc¬
excutiendam. atq asportandam neqͥssimi adholescentuli ꝑreximus.
nocte intẽpesta. qͦusq ludũ de pestilentie more in areis produxeramꝰ:
et abstulimꝰ inde honera ingentia ñ ad nr̃as epulas. s uel porcis

Expanded text:
enim conicio recolens, ut possum, mores parentum meorum. relaxabanenim conicio recolens, ut possum, mores parentum meorum. relaxabantur etiam mihi ad ludendum habenae ultra temperamentum seueritatis in dissolutionem afflictionum uariarum, et in omnibpiosus adactum inopia. et ego furtum facere uolui et feci nulla conpulsus egestate nisi penuria pt, fastidio iustitiae et sagina iniquitatis.nam id furatus sum, quod mihi abundabat et multo melius, nec ea re uolebam frui, quam furto appetebam, sed ipso furto et peccato. arbor erat pirus in uicinia nostrae uineae pomis onusta nec forma nec sapore inlecebrosis. ad haexcutiendam atque asportandam, nequissimi adolescentuli perreximus nocte intempesta, quousque ludum de pestilentiae more in areis produxeramus; et abstulimus inde onera ingentia, non ad nostras epulas, sed vel projicienda
Abbreviated transcription (Latin):
guentis p̾ciosis: ⁊ in umbilico eiꝰ quo tenatiꝰ hererem. calcabat me ini¬
micus inuisibilis ⁊ seducebat me. qͥa seductilis erã. Nõ eñ ⁊ illa
q̃ iã de medio babilonis fugerat. s ibat in cet̾is eiꝰ tardior mat̾ car¬
nis mee sicd̾ monuit me pudiciciam. ira curauit qd̾ de me auiro suo
audierat. iã q pestilentiosum. ⁊ ĩ posterum ꝑiculosum sentiebat. coher¬
cere t̾mino cõiugalis affectꝰ. si resecari ad uiuum ñ pot̾at. Nõ curauit
hoc: qͥa metus erat ne impediret᷑ spes mea cõpede uxoria: nõ spes illa.
qͣm in te futi secli habebat mat̾. s spes litt̾aꝵ. qͣs ut nossem. nimis
uolebat parens ut̾q. Ille. qͥa de te prope nichil cogitabat. de me aut̾
inania illa aut̾. qͥa ñ solũ tilło detͥmento. s etiã ñnlło adiumento
ad te adipiscendũ ꝓfut᷑a existimabat usitata illa studia doctͥne. Ita

Expanded text:
guentis pretiosis. et in umbilico eius quo tenacius haererem, calcabat me iniguentis pretiosis. et in umbilico eius quo tenacius haererem, calcabat me inimicus inuisibilis et seducebat me, quia ego sednctilis eram. non enim et illa, quae iam de medio Babylonis fugerat, sed ibat in ceteris eius tardior, mater carnis meae, sicut monuit me pudicitiam, ita curauit quod de me a uiro suo audierat, iamque pestilentiosum et in posterum periculosum sentiebat cohercere termino coniugalis affectus, si resecari ad uiuum non poterat. non curauit hoc, quia metus erat, ne inpediretur spes mea conpede uxoria, non spes illa, quam in te futuri saeculi habebat mater, sed spes litterarum, quas ut nossem nimis uolebat parens uterque, ille, quia de te prope nihil cogitabat, de me autem inania, illa autem, quia non solum nullo detrimento, sed etiam nonnullo adiumento ad te adipiscendum futura existimabat usitata illa studia doctrinae. ita
Abbreviated transcription (Latin):
obtẽꝑare erubescerem. Illi aut̾ tui er̃at. ⁊ nesciebam ⁊ te tac̾e pu¬
tabam. atq illã loqui. ꝑ quã tu mͥ ñ tacebas: et ĩ illa cõtẽpneba¬
ris a me filio eiꝰ. fil io ancille tue suo tuo. S nesciebã. ⁊ p̾cepsibã
tata cetitate. ut int̾ coetaneos meos puderet me minoris dedeco-¬
ris qm audiebã eos iactantes flagitia sua: ⁊ tãto głanteᷤ magiᷤ.
qͣntomagis tͣpes e̾ent. Et libebat fac̾e. ñ solũ libidine facti. uerũ
etiã laudis. Qͥd dignũ ÷ uituꝑatõe. nͥ uicium: Ego ne nicuꝑarer.
uiciosior fiebam ⁊ ubi ñ suberat. qͦ ad misso equarer perditis.¬
fingebam me fecisse qd̃ nõ feceram. ne uiderer ab iectior. qͦ erã ĩnocen¬
cior ⁊ ne uilior haberer. qͦ erã castior. Pcce cũ qͥb comitib iter agebã
plateaꝵ babilonie: ⁊ uolutabar in ceno eiꝰ tãqͣm ĩ cinamomis. ⁊ un¬

Expanded text:
obtemperare erubescerem. illi autem tui erant, et nesciebam et te tacere puobtemperare erubescerem. illi autem tui erant, et nesciebam et te tacere putabam atque illam loqui, per quam mihi tu non tacebus, et in illa contemnebaris a me, a me, filio eius, filio ancillae tuae, seruo tuo. sed nesciebam et praeceps ibam tanta caecitate, ut inter coaetaneos meos puderet me minoris dedecoris, quoniam audiebam eos iactantes flagitia sua et tanto gloriantes magis, quanto magis turpes essent, et libebat facere non solum libidine facti uerum etiam laudis. quid dignum est uituperatione nisi uitium? ego, ne uituperarer, uitiosior fiebam, et ubi non suberat, quo admisso aequarer perditis,fingebam me fecisse quod non feceram, ne uiderer abiectior, quo eram innocentior, et ne uilior haberer, quo eram castior. Ecce cum quibus comitibus iter agebam platearum Babyloniae et uolutabar in caeno eius tamquam in cinnamis et un
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑuerse attq inclinate in ima uolu̾tatis sue. S matͥs in pectore iã
inchoau̾as cẽplum tuũ. ⁊ exordium sc̃e habitationis tue. Nã ille
adhuc cathecuminus ⁊ hoc recens erat. Itaq illa exiluit pia trepi¬
datione. ac tremore: ⁊ qͣmuis mͥ ñdum fideli. timuit tam̃ uias dis¬
tortas: in qͥb abulant. qͥ ponũt ad te t̾gum. ⁊ ñ faciem. Ei michi.
Et audeo dic̾e tacuisse te d̾s m̃s. cũ irem abste longiꝰ. Ita ne tu tace¬
bas tunc mͥ: Et cuiꝰ erãt nͥ tua u̾ba illa ꝑ matrem meã. fidelem
tuã. que cãtasti in aures meas: Nec inde qͥcqͣm descendit in cor me-¬
um. ut fac̾em illd̾. Nolebat enĩ illa. et secretum memini. ut mo-¬
nuerit cũ sollicitudine ingenti. ne fornicarerz maxime q ne ad¬
ult̾arem cuiꝰquã uxorem. Qͥ mͥ monitꝰ muliebres uidebant᷑. qͥb

Expanded text:
peruersae atque inclinatae in ima uoluntatis suae. sed matris in pectore iam peruersae atque inclinatae in ima uoluntatis suae. sed matris in pectore iam inchoaueras templum tuum et exordium sanctae habitationis tuae: nam ille adhuc catechumenus et hoc recens erat. itaque illa exsiluit pia trepidatione ac tremore et quamuis mihi nondum fideli, timuit tamen uias distortas, in quibus ambulant qui ponunt ad te tergum et non faciem. Ei mihi! et audeo dicere tacuisse te, deus meus, cum irem abs te longius?, itane tu tacebus tunc mihi? et cuius erant nisi tua uerba illa per matrem meam, fidelem tuam, quae cantasti in aures meas? nec inde quicquam descendit in cor, ut facerem illud. uolebat enim illa, et secreto memini, ut monuerit cum sollicitudine ingenti, ne fornicarer maximeque ne adulterarem cuiusquam uxorem. qui mihi monitus muliebres uidebantur, quibus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑegrinanti studioꝵ causa opus eẽt: Nultoꝵ eni ciuium lõge opulentioꝵ
ulłm tale negocium pro liberis erat: cũ int̾ea ñ satageret idẽ pat̾. qͣlis
crescerem tͥ aut qͣm castꝰ ee̾m. dũ modo ee̾m distus. uł destus potiꝰ a cult᷑a
tua d̾s. qͥ es unꝰ. ⁊ uerus. ⁊ bonꝰ dñs agri tui cordis mei. S ubi sexto illo ⁊
decimo anno int̾posito ocio ex necessitate domestica. feriatus ab om̃i sco¬
la. cũ parentibꝰ e̾ẽ cepi excesserũt capd̃ meũ uepres libidinũ ⁊ nulla
erat eradicaus manꝰ. Quiiniinmno ubi me ille pat̾ in balneis uidir rteres¬
Scentem.
et inqͥeta indutũ adholescentia. qͣsi iã ex hoc in nepotes gestiret. gau¬
dens matri indicauit. gaudens uinolentia. in qua te iste mũdus ob-¬
litus÷. creatorẽ suũ ⁊ creat᷑am tuã ꝓte amauit. de uino ĩuisibili.

Expanded text:
peregrinanti studiorum causa opus esset? multorum enim ciuium longe opulentiorum peregrinanti studiorum causa opus esset? multorum enim ciuium longe opulentiorum nullum tale negotium pro liberis erat, cum interea non satageret idem pater, qualis crescerem tibi aut quam castas essem, dummodo essem disertus uel desertas potius a cultura tua, deus, qui es unus uerus et bonus dominas agri tui, cordis mei. Sed ubi sexto illo et decimo anno interposito otio ex necessitate domestica feriatas ab omni schola cum parentibus esse coepi, excesserant caput meum uepres libidinum, et nulla erat eradicans manus. quin inmo abi me ille pater in balneis uidit pubescentem et inquieta indutum adolescentia, quasi iam ex hoc in nepotes gestiret, gaudens matri indicauit, gaudens ninulentia, in qua te iste mundus oblitus est creatorem suum et creaturam tuam pro te amauit, de uino inuisibili
Abbreviated transcription (Latin):
rem s̾monem fac̾e qͣni optimũ. ⁊ ꝑsuadere dictione. & anno qͥdem illo int̾¬
missa erãt studia mea. dũ mͥ reducto a madauris. in qua uicina nr̃be iam
ceꝑam lit̾ature atq oratorie ꝑcipiende gra ꝑegrinari. lẽginqͥoris apd̃ kar¬
thaginem ꝑogrinationis sũptus p̾parabãtur. animositate magis. qͣm opibꝰ
patͥs municipis thagatensis admodũ tenuis. Cui narro hec: Neq ct̃i tr̃oi
d̾s m̃s. s apd̾ te narro hec gen̾i meo. gen̾i humano qͣntulacũq ex particu¬
la. incid̾e potest in meas istas litt̾as. & ut qͥd hoc: It uidelic ego. ⁊ qͥsqͥs hec
legit. cogitemꝰ de qͣm peofũdo clamandũ sit ad te. ⁊ qͥd ꝓpius auribꝰ tuuis. si cor
cõfitens. ⁊ uita ex fide est. Qs eñi ñ extollebat laudibus tunc hoĩem pa¬
trem meũ qd̾ ultͣ nires rei familiaris sue ĩpenderet filio. qͥ cqͥd etiã lõge

Expanded text:
rem sermonem facere quam optimum et persuadere dictione. Et anno quidem illo interem sermonem facere quam optimum et persuadere dictione. Et anno quidem illo intermissa erant studia mea, dum mihi reducto a Madauris, in qua uicina urbe iam coeperam litteraturae atque oratoriae percipiendae gratia peregrinari, longinquioris apud Karthaginem peregrinationis sumptus parabantur animositate magis quam opibus patris, municipis Thagastensis admodum tenuis. cui narro haec? neque enim tibi, deus meus, sed apud te narro haec generi meo, generi humano, quantulacumque ex particula incidere potest in istas meas litteras. et ut quid hoc? ut uidelicet ego et quisquis haec legit cogitemus, de quam profundo clamandum sit ad te. et quid propius auribus tuis, si cor confitens et uita ex fide est? quis enim non extollebat laudibus tunc hominem patrem meum, quod ultra uires rei familiaris suae impenderet filio, quidquid etiam longe
Abbreviated transcription (Latin):
cogitat q̃ st̃ dei. qͦmodo placeat do̾. Qͥ aut̾ matͥmonio iũctus ÷s cogitat q̃ st̾
mũdi. qͦmodo placeat uxori. Has gͦ uoces exaudirem iugilãtior. ⁊ abscisus
ꝓpt̾ regnũ celoꝵ. felicior expestarẽ ãplexus tuos. S efferbui miser sequẽs
impetũ Auxꝰ mei relicto te: ⁊ excessi omĩa legiituna tua nͨ euasi flagella
tua. Qͥs eñi hoc mortalium: Nlam tu sẽꝑ aderas miscricordit̾ seuiens. ⁊ am¬
rissimis asꝑgeus offensionibus om̃s illicitas iocũditares meas. ut ita sine of-
dñe pret̾ te qͥ fingis laborẽ in p̾cepto siue dolorem. ⁊ ꝑcutis ut sanes. occidis noᷤ
ue moriam᷑ abste. Ubi erã. ⁊ qͣm lõge exulabam a deliciis domꝰ tue.: anno illo
sexto decimo etatis carnis mee. cũ accepit in me sceptrũ. ⁊ totas manꝰ ei dedi
uesania libidinis licentiose ꝑ dedecꝰ hunianũ. illicite aut̾ ꝑ leges tuas: Non
fuit cura meoꝵ ruentem exciꝑe me matͥmonio. s fuit cura tãtum ut disce¬

Expanded text:
ogitat ea quae sunt Dei, quomodo placeat Deo: qui autem matrimonio junctus est, cogitat ea quae sunt mundi, quomodo placeat uxori . Has ergo voces exaudirem vigilantior, et abscisus propter regnum coelorum , felicior exspectarem amplexus tuos. 4. Sed efferbui miser, sequens impetum fluxus mei relicto te; et excessi omnia legitima tua, nec evasi flagella tua: quis enim hoc mortalium? Nam tu semper aderas misericorditer saeviens, et amarissimis aspergens offensionibus omnes illicitas jucunditates meas, ut ita quaereremine, praeter te qui fingis dolorem in praecepto , et percutis ut sanes, et occidis nos ne moriamur abs te . Ubi eram, et quam longe exsulabam a deliciis domus tuae, anno illo sexto decimo aetatis carnis meae, cum accepit in me sceptrum, et totas manus ei dedi, vesania libidinis, licentiosae per dedecus humanum, illicitae autem per leges tuas? Non fuit cura meo
Abbreviated transcription (Latin):
Ecordari uolo tͣnsactas feditates meas. ⁊ carnales corruptiones
Sanime mee ñ qd̾ eas amem. s ut amem te d̾s m̃s. Amore amo¬
ris tui facio istd̾. recolens uias meas neqͥssimas in amaritudĩe
r ecogitationis mee ut tu dulcescas mͥ dulcedo ñ fallax. dulce¬
do felie. ⁊ secura. ⁊ colligens me ad isꝑsione. in qua frustratim discissus
sũ: dñ ab uno te auersus in multa euanui. Exarsi enĩ alusndo satiari¬
in inferis in adolescentia: ⁊ siluescere ausus sũ uariis. ⁊ ubrosis amoribꝰ.¬

Expanded text:
ecordari uolo transactas foeditates meas et carnales corru- ptiones animae meae, non quod eas amem, sed ut amem te, deus meus. amore amoris tui facio istuc, recolens uias meas nequissimas in amaritudine recogitationis meae, ut tu dulcescas mihi, dulcedo non fallax, dulcedo felix et secura, et colligens me a dispersione, in qua frustatim discissus sum, dum ab uno te auersus in multa euanui. exarsi enim aliquando satiari inferis in adulescentia et siluescere ausus sum uariis et umbrosis amorib
Abbreviated transcription (Latin):
dñi sui. ⁊ ñ timebit ⁊ habebit se optime in optimo. Defluxi abste ego. ⁊
erraui d̾s ms̃ nimis deuius a stabilitate tua in adholescentia ⁊ factus
sũ michi regio egestatis

Expanded text:
domini sui et non timebit et habebit se optime in optimo. defluxi abs te ego et domini sui et non timebit et habebit se optime in optimo. defluxi abs te ego et erraui, deus meus, nimis deuius ab stabilitate tua in adulescentia et factus sum mihi regio egestatis
Abbreviated transcription (Latin):
sensibus occ᷑rerit. uł animo. At ego illd̾ solus ñ fac̾em. Nlõ fac̾em omi no sol.
Ecce est coram te d̾s mĩs uiua recordatio anime mee. Solus ñ fac̾em furtũ
illd̾. in quo me ñ libebat id qcł̃ furabar s qͥa furabar. qd̾ me solũ facere
prorsus ñ liberet. nec fac̾em. O nimis u̾inica amicicia. seductio mentis
inuestigabilis. ex ludo. ⁊ ioco nocendi auiditas. ⁊ alieni dãpni appetitꝰ.
nulla lucri mei. nlła ulciscetidi libidine. s cũ dicit᷑ amꝰ faciamꝰ ⁊ pudet
ñ ẽẽ impudentem. Qis aꝑit istã tortuosissimam. ⁊ implicatissi mã nodo¬
sitatem: feda÷: nolo in eam indendere: uolo eã uid̾e̾. Te uolo iusticia. et
ĩnocentia pulchra ⁊ decora honestis luminibꝰ. ⁊ insatiabili satietate. Qͥes
est apd̾ te ualde. ⁊ uita imꝑturbabilis. Q intrat inte. intrat in gandium

Expanded text:
sensibus occurrit uel animo. at ego illud solus non facerem, non facerem omnino solus. sensibus occurrit uel animo. at ego illud solus non facerem, non facerem omnino solus. ecce est coram te, deus meus, uiua recordatio animae meae. solus non facerem furtum illud, in quo me non libebat id quod furabar, sed quia furabar: quod me solum facere prorsus non liberet nec facerem. o nimis inimica amicitia, seductio mentis inuestigabilis, ex ludo et ioco nocendi auiditas et alieni damni appetitus nulla lucri mei, nulla ulciscendi libidine, sed cum dicitur: "eamus, faciamus" et pudet non esse impudentem. Quis exaperit istam tortuosissimam et inplicatissimam nodositatem? foeda est; nolo in eam intendere, nolo eam uidere. te uolo, iustitia et innocentia, pulchra et decora honestis luminibus et insatiabili satietate. quies est apud te ualde et uita inperturbabilis. qui intrat in te, intrat in gaudium
Abbreviated transcription (Latin):
in mentẽ q̃rere. ⁊ discutere. ⁊ cõsid̾are. qͥa si tr̃ amarẽ poma illa que
furatꝰ sũ. ⁊ eis frui cuꝑem. possem etiã solus. si satis e̾e̾t cõmitere illã
ĩiquitatem. qua ꝑuenirem ad uoluptatem meã. nec cõfricatione cõsci¬
orũ animoꝵ accend̾em pruritũ cupiditatis mee: s qm̃ in illis po¬
mis uoluptas mͥ ñ erat. ea erat in ip̃o facinore. qͣm faciebat cõsorcium
simul peccãtium. Qͥd erat ille affectꝰ animic serte eni ẽrat p̃lane tͦpis
Et ue mͥ erat qͥ habebam illũ. s tñ qͥd erat: Delicta qͥs intelligit: Risus erat
qͣsi ticilato corde. qd̾ fallebamꝰ eos. qͥ hec a nob̾ fieri ñ putabant. ⁊ uehoment᷑
nolebãt. Cur gͦ eo me delectabat. quo id ñ faciebam solus: An qͥa etiã nemo
facile solus ridet: Nemo qͥdem facile s tñ etiã solos ⁊ sitigulos homines
cũ alius nemo presens÷. uincit risus aliqͣndo. si aliqͥd nimie ridiculum. uł

Expanded text:
mentem quaerere et discutere et considerare, quia si tunc amarem poma illa, quae furatus sum, et eis frui cuperem, possem etiam solus, si satis esset, conmittere illam iniquitatem, qua peruenirem ad uoluptatem meam, nec confricatione consciorum animorum accenderem pruritum cupiditatis meae? sed quoniam in illis pomis uoluptas mihi non erat, ea erat in ipso facinore, quam faciebat consortium simul peccantium. Quid erat ille affectus animi? certe enim plane turpis et uae mihi erat, qui habebam illum. sed tamen quid erat? delicta quis intellegit? risus erat quasi titillato corde, quod fallebamus eos, qui haec a nobis fieri non putabant et uehementer nolebant. cur ergo eo me delectabat, quo id non faciebam solus? an quia etiam nemo facile solus ridet? nemo quidem facile, sed tamen etiam solos et singulos homines, cum alius nemo praesens est, uincit risus aliquando, si aliquid nimie ridiculum uel
Abbreviated transcription (Latin):
et plura sterilia semina doloꝵ. suꝑba deiectione. ⁊ ĩquieta lassitudine. Qͥs michi
modularet᷑ erũpnam meã. ⁊ nouissimarũ rerũ fugaces pulchritudines in
usũ u̾teret. earũ q suauitatibꝰ metas p̾sigeret. ut usq ad cõiugale littus ex¬
estuarent fluctrs eratis mee. si tͣnscͥlitas in eis ñ pot̾at c̾ẽ.fine ꝓcreandorum.
liberoꝵ cõtenta. sicd̾ p̾scribit lex tua dñe. qͥ formas etiã ꝓpaginem mortalitatiᷤ
nr̃e. potẽs ĩpon̾e lenẽ manũ ad tẽꝑamentũ spinarũ a paradiso tuo selusaꝵ̃
Nõ eni lõge ÷ anobis om̃ĩpotẽtia tua. eciã cũ longe sumꝰ ate: aut c̾te sonitun
uubiũ tuaꝵ uigilantiꝰ au̾terem. tbulationẽ aut̾ carnis habebũt huiꝰmodi.¬

Expanded text:
 plura sterilia semina dolorum, superba dejectione, et inquieta lassitudine. 3. Quis mihi  plura sterilia semina dolorum, superba dejectione, et inquieta lassitudine. 3. Quis mihi moderaretur aerumnam meam, et novissimarum rerum fugaces pulchritudines in usum verteret, earumque suavitatibus metas praefigeret, ut usque ad conjugale littus exaestuarent fluctus aetatis meae, si tranquillitas in eis non poterat esse, fine procreandorum liberorum contenta, sicut praescribit lex tua, Domine, qui formas etiam propaginem mortalitatis nostrae, potens imponere lenem manum ad temperamentum spinarum a paradiso tuo seclusarum? Non enim longe est a nobis omnipotentia tua, etiam cum longe sumus a te. Aut certe sonitum nubiu
Abbreviated transcription (Latin):
et contabuit species mea. ⁊ cõputrui corã oculis tuis. placens mͥ. ⁊ plac̾e cupiẽs
oculis hominũ. Et qͥd erat qd̵ me delectabat. nisi amare. ⁊ amari: S ñ tenebatur
modus ab animo usq ad animũ. qua tenꝰ ÷ li minosus limes amicicie s exalabã¬
tur nebule de limosa cõcupiscentia carnis.⁊ scacebra pubertatis. ⁊ obnubilabãt.
atq obfuscabant cor meũ. ut ñ disc̾neret᷑ serenitas dilectionis. a caligine libidiniᷤᷤ.
Utrũq ĩ cõfusione estuabat ⁊ rapiebat imbecillem etatẽ ꝑ abrupta cupiditatũ.
atq mersabat gͣgite flagitioꝵ. Innaluerat suꝑ me ira tua. ⁊ nesciebã. Obsurdu¬
erã stridore cathene mortalitatis mee. pena suꝑbe aĩe mee ⁊ ibã lõgius a te. ⁊
sinebas. ⁊ iactabar. ⁊ effũdebar. ⁊ disfluebã. ⁊ ebulliebã ꝑ fornicationes meas. et
cacebas. O tardũ gaudiũ meũ. Tacebas tr̃. ⁊ ego ibã porro lõge ate. in plurima.¬

Expanded text:
et contabuit species mea et conputrui coram oculis tuis placens mihi et placere cupiens oculis hominum. Et quid erat, quod me delectabat, nisi amare et amari? sed non tenebatur modus ab animo usque ad animum, quateiius est luminosus limes amicitiae, sed exhalabantur nebulae de limosa concupiscentia carnis et scatebra pubertatis et obnubilabant atque obfuscabant cor meum, ut non discerneretur serenitas dilectionis a caligine libidinis. utrumque in confuso aestuabat et rapiebat inbeccillam aetatem per abrupta cupiditatum atque mersabat gurgite flagitiorum. inualuerat super me ira tua et nesciebam. obsurdueram stridore catenae mortalitatis meae, poena superbiae animae meae, et ibam longius a te, et sinebas, et iactabartacebas. O tardum gaudium meum! Tacebas tunc, et ego ibam porro longe a te in
Abbreviated transcription (Latin):
et sacͥlega tͦpitudine in doct̾na pietatis errarem: Aut qͥd tãtũ oberat
paruulis tuis longe tardiꝰ ingenium. cũ ate lõge ñ reced̾ent. ut ĩ nido
eccłe tue tuti plumascerẽt. ⁊ alas caritatis alimento sane fidei nutͥrent:
Odñe deus ñr ĩ uelam̃to alarũ tuaꝵ speremꝰ: ⁊ ꝓtege nos. ⁊ porta noᷤᷤ.
Lu portabis ⁊ paruulos: ⁊ usq ad canos tu portabis: qm̃ firmitas nr̃a
bonũ nr̃m. Et qͥa inde au̾si sumꝰ. ꝑuersi sumꝰ. Reu̾tam᷑ iã dñe. ut non
eu̾tam᷑ : qͥa uiuit apd̾ te sine ullo defectu bonũ nr̃m. qd̾ tu ip̃e es: ⁊ ñ tunebimꝰ
ne ñ sit quo redeamꝰ. qͥa nos inde ruimus. Nobis aut̃ absentib ñ ruit domuˢ
nr̃a. et̾nitas tua.¬

Expanded text:
et sacrilega turpitudine in doctrina pietatis errarem? aut quid tantum oberat et sacrilega turpitudine in doctrina pietatis errarem? aut quid tantum oberat paruulis tuis longe tardius ingenium, cum a te longe non recederent, ut in nido ecclesiae tuae tuti plumescerent et alas caritatis alimento sanae fidei nutrirent?s o domine deus noster, in uelamento alarum tuarum speremus et protege nos et porta nos. tu portabis, tu porbonum nostrum; et quia inde aversi sumus, perversi sumus. Revertamur jam, Domine, ut non evertamur; quia vivit apud te sine ullo defectu bonum nostrum, quod tu ipse es: et non timemus ne non sit quo redeamus, quia nos inde ruimus; nobis autem absentibus non ruit domus nostra aeternitas tua.
Abbreviated transcription (Latin):
in potestate. ⁊ fortitudĩem meã ñ ad te cͦtodiebã: s profectꝰ sũ abste in lõ¬
ginqͣm regionẽ. ut eã dissiparem in meretͥces cupiditatis. Nam qͥd mͥ ꝓde-¬
rat bona res. ñ utenti bene: Non em̃ sciebã illas artes etiã a studiosis. ⁊ inge¬
niosis difficillime intelligi. nͥ cũ eis easde̾ conabar expon̾e. Et erat ille excel¬
lentissimꝰ in eis. qͥ me exponentem ñ tardiꝰ sequeret᷑. s qͥd mͥ hoc proderat
putanti. qd̾ tu dñe deus ueritas corpus e̾ẽs lucidũ. ⁊ i̾mensũ. ⁊ ego frustũ
de illo corpore s Nimia ꝑuersitas. S sic erã. Nec erubesco d̾s m̃s cõfiteri tͥ ĩ me
miscd̾ias tuas. ⁊ i̾ocare te: qͥ ñ erubui tr ꝓfit̾i hõibus blasphemias meas. et
nlło a̾miniculo humani magist̾ii tot nodosissimi libri enodati. cũ deformit᷑.

Expanded text:
in potestate, et fortitudinem meam non ad te custodiebam , sed profectus sum abs te in lonin potestate, et fortitudinem meam non ad te custodiebam , sed profectus sum abs te in longinquam regionem, ut eam dissiparem in meretrices cupiditates. nam quid mihi proderat bona res non utenti bene? non enim sentiebam illas artes etiam ab studiosis et ingeniosis difficillime intellegi, nisi cum eis eadem conabar exponere et erat ille excellentissimus in eis, qui me exponentem non tardius sequeretur. Sed quid mihi hoc proderat putanti, quod tu, domine deus ueritas, corpus esses lucidum et inmensum et ego frustum de illo corpore? nimia peruersitas! sed sic eram nec erubesco, deus meus, confiteri tibi in me misericordias tuas et inuocare te, qui non erubui tunc profiteri hominibus blasphemias meas et nullo adminiculo humani magisterii tot nodosissimi libri enodati, cum deformiter
Abbreviated transcription (Latin):
Et qͥd mͥ proderat. qd̾ om̃s libros artiũ. quas liberales uocant. tr neqͥssimꝰ ma¬
larũ cupiditatũ suiis. ꝑ me ip̃m legi. ⁊ intellexi qͦscũq leg̾e potuie E gaude¬
bam in eis ⁊ nesciebã unde ẽẽt. qͥcqͥd ibi uerũ. ⁊ certũ e̾et. Dorsum enĩ habe¬
bam ad lumen, ⁊ ad ea que illuminat. faciem: Utde ip̃a facies mea. qua
illuminata cerneba. ñ illuminabat᷑. Aqͥd de arte loq̃ndi. ⁊ disserendi. qͥcqͥd de
dimensionibus fig᷑arum. ⁊ de musicis. ⁊ de numeris. sine magna difficultate
nlło̾ hominũ tͣente ĩtellexi. Ecis tu dñe d̾s m̃s. qͥa ⁊ celeritas intelligñdi.
et dispiciendi acumen. donũ tuũ ÷: s ñ inde sacͥficabam tͥ. Itaq mͥ ñ ad usũ
s ad ꝑniciem magis ualebat: qͥa tã bonã partẽ substãcie mee sategi hab̾e

Expanded text:
Et quid mihi proderat, quod omnes libros artium, quas liberales uocant, tunc nequissimus maEt quid mihi proderat, quod omnes libros artium, quas liberales uocant, tunc nequissimus malarum cupiditatum seruus per me ipsum legi et intellexi, quoscumque legere potui? ebam in eis, et nesciebam unde esset quidquid ibi verum et certum esset. Dorsum enim habebam ad lumen, et ad ea quae illuminant faciem, unde ipsa facies mea qua illuminata cernebam, non illuminabatur. Quidquid de arte loquendi aut disserendi, quidquid de divisionibus figurarum, et de musicis, et de numeris, sine magna difficultate nullo hominum tradente intellexi. Scis, tu Domine Deus meus, quia et celeritas intelligendi et dispiciendi acumen, donum tuum est, sed non inde sacrificabam tibi. Itaque mihi non ad usum, sed ad perniciem magis valebat, quia tam bonam partem substantiae meae sategi habere
Abbreviated transcription (Latin):
aut patiaf᷑ aliqͥd ⁊ q̃cumq in his nouẽ gen̾ib. qͦx exempli gr̃a q̃dam gͣtis po¬
et oberat. cũ etiã te d̾is m̃s mirabilit̾ simplicem. atq incõmutabilem illis decẽ
predicam̃tis putans qͥcqͥd eẽt om̃ino cõprehensum. sic intellig̾e conarer. qͤsi
⁊ tu subiectꝰ eẽs magnitudini tue. aut pulchritudini. ut illa oe̾nt in te qͤsi
in subiecto. sic̾ in corpore. cũ tua magnitudo. ⁊ tua pulchritudo tu ip̃e sis: corpꝰ
aut̾ ñ eo sit magnũ. ⁊ pulchrũ quo corpus est: qͥa ⁊ si minꝰ magnũ. ⁊ miꝰ pul¬
chrũ e̾e̾t. nichilominꝰ corpus e̾ẽt: Falsitas enĩ erat qͣm de te cogitabam ñ u̾itas
et sigm̃ta miserie mee: ñ firmam̃ta beatitudinis tue. Iusseras eñi. ⁊ ita fiebat
in me: ut t̾ra spinas. ⁊ tͥbulos pareret mͥ ⁊ cũ labore ꝑuenirem ad panẽ meũ.

Expanded text:
aut patiatur aliquid: et quaecumque in his novem generibus, quorum exempli gratia quaedam poaut patiatur aliquid: et quaecumque in his novem generibus, quorum exempli gratia quaedam poet oberat? cum etiam te, Deus meus, mirabiliter simplicem atque incommutabilem, illis decem praedicamentis putans quidquid esset omnino comprehensum, sic intelligere conarer, quasi et tu subjectus esses magnitudini tuae aut pulchritudini, ut illa essent in te quasi in subjecto, sicut in corpore; cum tua magnitudo et tua pulchritudo tu ipse sis: corpus autem non eo sit magnum et pulchrum quo corpus est; quia etsi minus magnum et minus pulchrum esset, nihilominus corpus esset. Falsitas enim erat quam de te cogitabam, non veritas; et figmenta miseriae meae, non firmamenta beatitudinis tuae. iusseras enim et ita fiebat in me, ut terra spinas et tribolos pareret mihi et cum labore peruenirem ad panem meum.
Abbreviated transcription (Latin):
meas uenissent aristotelica qͦdam. quas appellant decẽ cathegorias. quarũ
noĩa cũ eas rethor karthaginensis magist̾ meus bucis typo crepantib cõme moraret.
et alii qͥ decti habebant᷑ tãqͣm in nescio qͥd magnũ. ⁊ diuinũ suspensus inhiabã. legi
eas solus. ⁊ intellexie Quas cũ cõtulissem cũ eis qͥ se dicebãt uix eas magistris erudi¬
tissimis ñ locñtib tatũ. s multa in puluere depĩgentib intellexisse. nichil inde
aliud mͥ dic̾e potuerũt. qͣm ego solus apd̾ me ip̃m legens cognou̾am. Et̃ satis aꝑte
mͥ uidebant᷑ loqͣntes de substantiis sicuti ÷ homo. ⁊ q̃ in illis e̾e̾nt. sicuti: figura
hõis qͣlis sit. ⁊ statura. qͦt pedũ sit. ⁊ cognatio. cuiꝰ frat̾ sit. aut ubi sit cõstitutus.
aut qͣndo natꝰ. aut stet. aut sedeat. aut calciatꝰ. aut armatꝰ sit. aut aliqͥd faciat

Expanded text:
meas uenissent Aristotelica quaedam, quas appmeas uenissent Aristotelica quaedam, quas appnomine, cum eas rhetor Carthaginensis magister meus buccis typho crepantibus commemoraret, et alii qui docti habebantur, tanquam in nescio quid magnum et divinum suspensus inhiabam; legi eas solus et intellexi? Quas cum contulissem cum eis qui se dicebant vix eas, magistris eruditissimis, non loquentibus tantum, sed multa in pulvere depingentibus, intellexisse; nihil inde aliud mihi dicere potuerunt, quam ego solus apud meipsum legens cognoveram, et satis aperte mihi videbantur loquentes de substantiis, sicuti est homo; et quae in illis essent, sicuti est figura hominis; qualis sit et statura, quot pedum sit; et cognatio, cujus frater sit; aut ubi sit constitutus; aut quando natus; aut stet, aut sedeat; aut calceatus vel armatus sit; aut aliquid faciat;
Abbreviated transcription (Latin):
meis. a qͥb nesciens exulabam. dicebam illis garrulus. ⁊ ineptus. Cur gͦ errat aĩa
qͣm fecit d̾s: Q mͥ nolebã dici. Cur gͦ errat d̾ ͤ Et cõtendebã magis incõmutabi¬
lem tuam substantiam coactam errare. qͣm mea̾ mutabilem sponte deuiasse
et pene errare cõfitebar. E erã etate annoꝵ fortasse uiginti sex. aut septẽ.
cũ illa uolumina scͥpsi. uoluens apd̃ me corporalia figm̃ta obstrepentia cordiᷤᷤ
mei auribus. quas intendebã dulcis u̾itas in int̾iorem melodiam tua̾. cogitãs
de pulchro.⁊ apto. ⁊ stare cupiens. ⁊ audire te. gaudio gaud̾e̾ ꝓpt̾ uocẽ spõsi.
et ñ pot̾am qͥa uocibꝰ erroris mei. rapiebar foras. ⁊ põdere suꝑbie mee ĩ ima
decidebã. Non eni dabas auditui meo gaudium. ⁊ leticiaᷤᷤ. aut exultabãt ossa.
q̃ humiliata ñ erãt. Et qͥd mͥ ꝓderat. qd̾ annos natꝰ ferme uiginti. cũ in manꝰ

Expanded text:
meis, a quibus nesciens exulabam, dicebam illis garrulus et ineptus: "cur ergo errat anima, meis, a quibus nesciens exulabam, dicebam illis garrulus et ineptus: "cur ergo errat anima, quam fecit deus?" et mihi nolebam dici: "cur ergo errat deus?" et contendebam magis inconmutabilem tuam substantiam coactam errare quam meam mutabilem sponte deuiasse et poena errare confitebar. Et eram aetate annorum fortasse uiginti sex aut septem, cum illa uolumina scripsi, uoluens apud me corporalia figmenta obstrepentia cordis mei auribus, quas intendebam, dulcis ueritas, in interiorem melodiam tuam, cogitans de pulchro et apto et stare cupiens et audire te et gaudio gaudere propter uocem sponsi, et non poteram, quia uocibus erroris mei rapiebar foras et pondere superbiae meae in ima decidebam. non enim dabas auditui meo gaudium et laetitiam, aut exultabant ossa, quae humiliata non erant. Et quid mihi proderat, quod annos natus ferme uiginti, cum in manus
Abbreviated transcription (Latin):
uerũ. qd̾ illuminat omem hoĩem uenientem ĩ h̾c mundũ qͥa in te ñ ÷ tͣns¬
mutatio: nͭ momẽti obũbratio. S ego conabar ad te. ⁊ repellebar abste: ut
saperem mortem: qm̃ suꝑbis resistis. Qd aut̾ suꝑbiꝰ. qͣm ut afsererem mira
demencia. me id e̾ẽ nat᷑alit̾. qd̾ tu ese Cum enim ego ẽẽm mutabilis. ⁊ eo mͥ
manifestũ e̾e̾t. qd̾ ideo utiq sapiens ee̾ cupiebam. ut ex det̾iore melior fierẽ.
malebã tñ etiã te opinari mutabilem. qͣm me ñ hoc e̾ẽ. qd̾ tu es. Itaq repelle¬
bar. ⁊ resistebas uẽtose cͥuici mee: ⁊ imaginabar formas corporeas. ⁊ caro carnẽ
accusabam: ⁊ spiritꝰ abulans ñdũ reu̾tebar ad te. Et abulando abulabam in
ea q̃ ñ sũt. neq ĩ te. neq in me. neq in corpore. neq mͥ creabant᷑ a u̾itate tua.
s a mea uanitate fingebant᷑ ex corpore. ⁊ dicebã paruulis fidelib tuis. ciuibꝰ

Expanded text:
luminat omnem hominem uenientem in hunc mundum, quia in te non est transmutatio nec momenti obumbratio. Sed ego conabar ad te et repellebar abs te, ut saperem mortem, quoniam superbis resistis. quid autem superbius, quam ut assererem mira dementia me id esse naturaliter, quod tu es? cum enim ego essem mutabilis et eo mihi manifestum esset, quod utique ideo sapiens esse cupiebam, ut ex deteriore melior fierem, malebam tamen etiam te opinari mutabilem quam me non hoc esse, quod tu es. itaque repellebar et resistebus uentosae ceruici meae et imaginabar formas corporeas et caro carnem accusabam et spiritus ambulans non reuertebar ad te et ambulando ambulabam in ea, quae non sunt neque in te neque in me neque in corpore neque mihi creabantur a ueritate tua, sed a mea uanitate fingebantur ex corpore, et dicebam paruulis fidelibus tuis, ciuibus
Abbreviated transcription (Latin):
tuã. hoie demõstratore ñ indiget. ut suũ genꝰ imitet᷑. s te demõstrante
ꝓbat ip̃e q̃ sit uolũtas tua. qd̵ bonũ. ⁊ bñplacitũ. ⁊ ꝑfectũ: ⁊ facis eũ iã capacem
uidere tͥnitatẽ unitatis. ⁊ unitatẽ tͥnitatis. Ideo ꝙ pluralit̾ dicto. faciamꝰ hõĩem.
singłarit̾ tñ ĩfert᷑. ⁊ fecit d̾s hoĩem ⁊ pluralit̾ dicto. ad ymaginẽ nostram.
singłarit᷑ infert᷑ ad ymaginẽ dei Ita homo renouat᷑ in agnitõem d̾i scd̾m yma¬
ginẽ eiꝰ qͥ creauit eũ ⁊ spiritalis effectꝰ iudicat omĩa. q̃ utiq iudicãda st̾. ipse

Expanded text:
tuam homine demonstratore non indiget, ut suum genus imitetur, sed te demonstrante tuam homine demonstratore non indiget, ut suum genus imitetur, sed te demonstrante probat ipse, quae sit uoluntas tua, quod bonum et beneplacitum et perfectum, et doces eum iam capacem uidere trinitatem unitatis uel unitatem trinitatis. ideoque pluraliter dicto: faciamus hominem singulariter tamen infertur: et fecit deus hominem, et pluraliter dicto: ad imaginem nostram, singulariter infertur: ad imaginem dei. ita homo renouatur in agnitione dei secundum imaginem eius, qui creauit eum, et spiritalis effectus iudicat omnia, quae uti
Abbreviated transcription (Latin):
illd̾ qd̾ adiũxisti statĩ ⁊ dixisti. s reformamini ĩ nouitate sẽsus ur̃i. ñ iã¬
scd̃̾m genꝰ. tãꝙͣ imitãtes p̃cedenrẽ ꝓximũ. ⁊ ex hõis melioris auctoritate
uiuentes. Neq enĩ dixisti. fiat homo scd̾m genꝰ. s faciamꝰ hoĩem ad yma¬
ginẽ ⁊ similitudĩem nrãm. ut nos ꝓbemꝰ q̃ sit uolũtas tua. Ad hoc enĩ ille
dispẽsator tuus generãs ꝑ euãgeliũ filios. ne sẽꝑ paruulos haberet qͦs lacte
nutͥret. ⁊ tãꝙͣ nutrix foueret. reformamini inqͥt ĩ nouitate mẽtis ur̃e ad
ꝓbandũ uos q̃ sit uolũtas dei. qd̾ bonũ. ⁊ bñplacitũ. ⁊ ꝑfectũ. Ideo q non
dicis. fiat homo. s faciamꝰ hoĩem: nͨ dicis scd̾m genꝰ s ad ymaginẽ ⁊ simi¬
litudiẽm nr̃am. Mente qͥppe renouatꝰ. ⁊ cõspiciens intellectã u̾itatem

Expanded text:
illud quod adjunxisti statim et dixisti, Sed reformamini in novitate mentis vestraillud quod adjunxisti statim et dixisti, Sed reformamini in novitate mentis vestrasecundum genus, tamquam imitantes praecedentem proximum, nec ex hominis melioris auctoritate uiuentes. neque enim dixisti: fiat homo secundum genus, sed: faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram, ut nos probemus, quae sit uoluntas tua. ad hoc enim ille dispensator tuus generans per euangelium filios, ne semper paruulos haberet, quos lacte nutriret et tamquam nutrix foueret: reformamini, inquit, in nouitate mentis uestrae ad probandum uos, quae sit uoluntas dei, quod bonum et beneplacitum et perfectum. ideoque non dicis: fiat homo, sed: faciamus, nec dicis: secundum genus, sed: ad imaginem et similitudinem nostram. mente quippe renouatus et conspiciens intellectam ueritatem
Abbreviated transcription (Latin):
ille discessus dũ dr̃ nob̾. nolite cõformari huic scło. ut ꝓducat t̾ra ĩ fonte uite ani¬
mã uiuentẽ ĩ u̾bo tuo ꝑ euãgelistas tuos aĩam cõtinentẽ. imitãdo imitatores
qm̃ ⁊ ego sic̃ uos. Ita ert̃ ĩ aĩa uiua bestie bone ĩ mãsuetudĩe actionis. mãda¬
sti enĩ dicẽs. ĩ mãsuetudĩe oꝑa tua ꝑfice. ⁊ ab om̃i hoĩe diligeris. ⁊ pecora bona.
neq si mãducauerĩt habũdantia. neꝙ si ñ mãducauerĩt egẽtia. ⁊ spentes bo-¬
ni ñ ꝑnitiosi ad nocendũ. s astuti ad cauendũ. ⁊ tãtũ explorãtes tẽporalem
naturã qͣnt̃ sufficit. uͭ ꝑ ea q̃ fcã st̃. intellecta cõspiciat᷑ et̾nitas. Seruiunt
enĩ hec animalia rationi. cũ a ꝑgressu mortifero cohibita uiuunt. ⁊ bona sũt.
moriebam᷑ male uiuendo. ⁊ ceꝑit e̾e̾ aĩa uiuẽs bene uiuẽdo. cõpletũ q fue¬
rit u̾bũ tuũ qd̾ ꝑ apłm tuũ dixisti. nolite cõformari huic scło. cõsequit᷑ et¬

Expanded text:
nobis: nolite conformari huic saeculo, ut producat terra in fonte uitae animam uiuentem, in uerbo tu.o per euangelistas tuos animam continentem imitando imitatores quia et ego sicut uos. ita erunt in anima uiua bestiae bonae in mansuetudine actionis. mandasti enim dicens: in mansuetudine opera tua perfice et ab omni homine diligeris. et pecora bona neque si manducauerint, abundantia, neque si non manducauerint, egentia, et serpentes boni non perniciosi ad nocendum, sed astuti ad cauendum et tantum explorantes temporalem naturam, quantum sufficit, ut per ea, quae facta sunt, intellecta conspiciatur aeternitas. seruiunt enim rationi haec animalia, cum a progressu mortifero cohibita uiuunt et bona sunt. moriebamur male uiuendo, et coeperit esse anima uiuens bene uiuendo completumque fuerit u
Abbreviated transcription (Latin):
fãꝙͣ paruulus ĩ xp̃o. lactis ꝙ potator. donͨ roboret᷑ ad solidũ cibũ. ⁊ aciem firmet
ad solis aspectũ. ñ habeat desertã noctẽ suã s luce lune stellaꝵ q cõtentꝰ sit.
Hec nobiscũ disputas sapientissime d̾s nr̃ in libro tuo firmam̃to tuo. ut dis¬
cernamꝰ omĩa contẽplatõe mirabili. qͣmuis adh in signis et ĩ tẽporib. ⁊ ĩ dieb
⁊ ĩ annis. S priꝰ lauamini. mũdi estote. auferte neqͥciã ab animis ur̃is.¬

Expanded text:
tanquam parvulus in Christo lactisque potator, donec roboretur ad solidum cibum, et aciem firmet tanquam parvulus in Christo lactisque potator, donec roboretur ad solidum cibum, et aciem firmet ad solis aspectum, non habeat desertam noctem suam, sed luce lunae stellarumque contentus sit. Haec nobiscum disputas, sapientissime Deus noster, in Libro tuo firmamento tuo; ut discernamus omnia contemplatione mirabili, quamvis adhuc in signis, et in temporibus, et in diebus, et in annis.
Abbreviated transcription (Latin):
in xp̃o suo fec̃ d̾s celũ ⁊ t̾rã. spiritales ⁊ carnales eccłie sue. Et t̾ra nr̃a
anteꝙͣ acciꝑet formã doctͥne. ĩuisibił erat. ⁊ incõposita.⁊ ignorãtie tenebris
S qͥa sp̃s tuus suꝑferebat᷑ suꝑ aqͣs. ñ reliqͥt miseriã nrãm miscd̾ia tua.
Et dixisti fiat lux. Penitentiã agite appropinqͣbit enĩ regnũ celoꝵ. Pe¬
nitẽciã agite. fiat lux. Et qm̃ coutꝰbata erat ad nosiaĩa nr̃a. ꝯmemorati

Expanded text:
esiae suae, et terra nostra antequam acciperet formam doctrinae, inuisibilis erat et inconposita, et ignorantiae tenebris sed quia spiritus tuus superferebatur super aquam, non reliquit miseriam nostram misericordia tua, et dixisti: fiat lux; paenitentiam agite, appropinquauit enim regnum caelorum. paenitentiam agite; fiat lux. et quoniam conturbata. erat ad nos ipsos anima
Abbreviated transcription (Latin):
est. ⁊ sibi sufficit incõmutabilit id ip̃m copiosa unitatis magnitudĩe. qͥs
facile cogitau̾it: Os ullo mͦ dix̾it: Qͥs qͦlib mͦ temere ꝓnũtiauerit:
ꝓcede ĩ cõfessione fides mea. Dic dño d̾o tuo. Sc̃e. sce. sce. dñe d̾s m̃s. ĩ noĩe

Expanded text:
est et sibi sufficit inconmutabiliter id ipsum copiosa unitatis magnitudine, quis est et sibi sufficit inconmutabiliter id ipsum copiosa unitatis magnitudine, quis facile cogitauerit? quis ullo modo dixerit? quis quolibet modo temere pronuntiauerit? Procede in confessione, fides mea; dic domino tuo: sancte, sancte, sancte, domine