comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Sic affata dea ẽ pars o theletusa mear̃
Pone gͣues caͣs mandataq falle maritt
E xorata fero nec te coluisse quereris
Cressa manꝰ tollẽs. rata sĩt sua u̾ba p̃cat᷑¬
E xpulit. ⁊ nata ẽ ignaro femina patͥ
Iussit ali mat̾ puer̃ m̃tita fidemq
Res habuit. neq erat fcĩ nͥ ꝯscia nutͥx¬
Iphis auus fu̾at. gauisa ẽ noĩe mat᷑
Q d̾ ꝯmune foret nec q̃mꝙͣ falleret illo
Inde ceptapia m̃dacia fi aude latebant
Cultꝰ erat pu̾i facies ꝙͣ siue puelle
Int̾ phetiadas que laudatissima forme
Dote fuit uirgo dicteo nata theleste
p ar etas. par forma fuit. pͥmas ꝙ magistͥ.
Iphis amat qͦ posse frui desꝑat et auget
Hoc ip̃m flãmas. ardetq ĩ uirgine uirgo
Cognitaꝙͣ nulli. ꝙͣ prodigiosa noueq
N a turale malũ saltem de more dedissent
N ec uaccã uacce. nec eqͣs amor urit eqͣr
Urit amor aries. sequit᷑ sua femina c̾uũ
Sic ⁊ aues coeñt. int̾ q aĩalia cũcta
ẜ emina femĩeo correpta cupidine nulla e¬

Expanded text:
sic adfata dea est: “Pars o Telethusa mearum, pone graves curas mandataque falle mariti.exorata fero, nec te coluisse quereris Cressa manus tollens, rata sint sua visa, precatexpulit et nata est ignaro femina patre, iussit ali mater puerum mentita: fidemque res habuit, neque erat ficti nisi conscia nutIphis avus fuerat. Gavisa est nomine mater, quod commune foret nec quemquam falleret illo. Inde incepta pia mendacia fraude latebant: cultus erat pueri, facies, quam sive puellae, inter Phaestiadas quae laudatissima formae dote fuit virgo, Dictaeo nata Teleste. Par aetas, par forma fuit, primasque magistris Iphis amat, qua posse frui desperat, et auget hoc ipsum flammas, ardetque in virgine virgo“cognita quam nulli, quam prodigiosa novaeque naturale malum saltem et de more dedissent. Nec vaccam vaccae, nec equas amor urit equarum: urit oves aries, sequitur sua femina cervum. Sic et aves coeunt, interque animalia cuncta femina femineo conrepta cupidine nulla e
Abbreviated transcription (Latin):
Iurns er̃t̃ dix̃ lustꝰ monim̃ta manebũt
S emꝑ adomi mei repentaꝙ morts imago
A nnia plangoris ꝑaget simulamina nf̃i
At eouor ĩ flor ẽ mutabit᷑. at tͥ qͦndam
ẜ emi neos artꝰ molentes n̾tere ĩtas
ꝑ siphone licuit. nobis cynareiꝰ heros
Inuidie nutatꝰ erit. sic fata cruorẽ
si estare odorato sꝑsit. qͥ tastꝰ ab illo
I nmmuit. sic̃ suluo ꝑlutida celo
S urge bulla solet. nec plena lõgtor hora
f cã mora ẽ cũ flos de sãguĩe ꝯcolor ortꝰ
Q ualẽ q̃ lento celant sub cornte granũ¬

Expanded text:
iuris erunt” dixit. “Luctus monimenta manebunt semper, Adoni, mei, repetitaque mortis imago annua plangoris peraget simulamina nostri. At cruor in florem mutabitur. An tibi quondam femineos artus in olentes vertere mentas, Persephone, licuit: nobis Cinyreius heros invidiae mutatus erit ?” — Sic fata cruorem nectare odorato sparsit: qui tactus ab illo intumuit sic ut fulvo perlucida caeno surgere bulla solet. Nec plena longior hora facta mora est, cum flos de sanguine concolor ortus, qualem, quae lento celant sub cortice granu
Abbreviated transcription (Latin):
p es tiidagaudete fide. dãt muña tẽplis
A Dũt ⁊ tnuilũ titulus bͤue carm̃ hẽbat
Dona puer soluit q̃ femina nou̾at iphis
ꝑ osta luꝵ radiis latũ patefet̾at orbẽ
Et̃ uenꝰ ⁊ uino sociꝰq himeneꝰ ad ignes
Nde ꝑ immẽsum croceo uelatꝰ amictu
aem digredit᷑ cieonũ ꝙ hymeneꝰ ad horas
Tendit ⁊ orphea ne qͥcꝙͣ uoce uocat᷑
affuit ille quid̃ s nec sollempnia u̾ba
Nec letos uultꝰ nec felix attulit om̃
usq fuit. nullos ꝙ inuenit motib ignes
Exitꝰ auspicio gͣuior nã nupta ꝑ herbal
Dũ noua naiadũ tͣba comitata uagat᷑
Occidit ĩ talũ spentis dep̃te recepto
Quã satis ad suꝑas pꝰꝙͣ rodopeiꝰ auras
Deflenit uates nec nõ tep̃taret ⁊ umbͣs
Ad stiga tenaria ẽ ausus descend̾e porta
ꝑ q leues ppłos simłac᷑ q fũcta sepulcͦ
ꝑsephonẽ adiit. ĩ amenaq regna tenentẽ
Umbrar̃ dñm pulsisq ad carmĩa neruis
S ic ait. o positi sub t̾ra numina mũdi

Expanded text:
ec timida gaudete fide! Dant munera templis, addunt et titulum; titulus breve carmen habebat: DONA PUER SOLVIT QUAE FEMINA VOVERAT IPHIS Postera lux radiis latum patefecerat orbem, cum Venus et Iuno sociosque Hymenaeus ad ignesper inmensum croceo velatus amictu aethera digreditur Ciconumque Hymenaeus ad oras tendit et Orphea nequiquam voce vocatur. Adfuit ille quidem, sed nec sollemnia verba nec laetos vultus nec felix attulit omenusque fuit nullosque invenit motibus ignes. Exitus auspicio gravior: nam nupta per herbas dum nova naiadum turba comitata vagatur, occidit in talum serpentis dente recepto. Quam satis ad superas postquam Rhodopeius auras deflevit vates, ne non temptaret et umbras, ad Styga Taenaria est ausus descendere porta; perque leves populos simulacraque functa sepulcro Persephonen adiit inamoenaque regna tenentem umbrarum dominum. Pulsisque ad carmina nervis sic ait: “O positi sub terra numina mundi,
Abbreviated transcription (Latin):
Sustinuit ꝑtꝰ tacita qͦ carm̃ia uoce
D ix̃ ⁊ inceptos tenuer̃t carm̃ta partꝰ
Nitor ⁊ ĩgrato facio ꝯuicia demens
U ana ioui. cupioꝙ mori. mot᷑a  diuos
ꝟba q̃ror silices. maires cameides assũt
U otaq suscipaũt. exhortant᷑ ꝙ dolentẽ
U na ministrͣũ media de plebe galãtis¬
ẜ lana comis aderat faciẽdio st aua uissio

Expanded text:
sustinuit partus. Tacita quoque carmina voce sustinuit partus. Tacita quoque carmina voce dixit, et inceptos tenuerunt carmina partus. Nitor et ingrato facio convicia demens vana Iovi cupioque mori moturaque duros verba queror silices. Matres Cadmeides adsunt votaque suscipiunt exhortanturque dolentem. Una ministrarum, media de plebe, Galanthis, flava comas, aderat, faciendis strenua iussis,
Abbreviated transcription (Latin):
E x̾cebat atͦx¶ at lõgis anxia curis
Imꝑiĩs thalamo q aĩo iꝑ receꝑat ylus
Impleratꝙ uter̃. geu̾oso g̾mĩne. cũ sic
Incipit alcunene. faueãt tͥ numina saltĩ
Corripiãt ꝙ moras. tũ cũ mat᷑a uocabis
p̃ positã nnudis ꝑientib ilithtam
Qmͣ mͥ difficilẽ iunonis gr̃a fecit
N ãq laboriferi cũ iã natalis adeẽt
ħ culis ⁊ decimũ p̃m̾et᷑ sid̾e signũ
Tendebat gͣuitas nter̃ mͥ qd̃ꝙ ferebã
Tantũ erat ut posses aluctorẽ dic̾e tãti
P õd̾is eẽ iouẽ. iã nõ tolerare labores
Dũ loqͦr horror ht̃ ꝑs q ẽ meminisse doloris
septẽ ego ꝑ noctes: totidẽ cruciata dreb
ẜessa mał. tẽdẽs q ad celũ bͣchia magño
Lucnã. nixꝰq pares clamore uocabã
Illa qͥdẽ uenit. s p̃corrupta meũꝙ
Q̾ donare cap̃ iuinoni uellet iniq̃
Utq m̃os audit gemitꝰ. subsedit ĩ illa
Añ fores ara. dextroq e poplice leuũ
p̃ssa genu digits int̾ se pͤtine iũctis

Expanded text:
ercebat atrox. At longis anxia curis imperiis thalamoque animoque receperat Hyllus inpleratque uterum generoso semine, cum sic incipit Alcmene: “Faveant tibi numina saltem conripiantque moras, tum cum matura vocabis praepositam timidis parientibus Ilithyiam, quam mihi difficilem Iunonis gratia fecit. Namque laboriferi cum iam natalis adesset Herculis et decimum premeretur sidere signum, tendebat gravitas uterum mihi, quodque ferebam, tantum erat, ut posses auctorem dicere tecti ponderis esse Iovem. Nec iam tolerare labores dum loquor, horror habet, parsque est meminisse doloris. Septem ego per noctes, totidem cruciata diebus, fessa malis tendensque ad caelum bracchia magno Lucinam Nixosque pares clamore vocabam. Illa quidem venit, sed praecorrupta meumque quae donare caput Iunoni vellet iniquae. Utque meos audit gemitus, subsedit in illa ante fores ara dextroque a poplite laevum pressa genu digitis inter se pectine iunctis
Abbreviated transcription (Latin):
Nec se sustineãt spfantq cacumĩe t̾rã
S ic uultꝰ moriẽs iaciet ⁊ defc̃a iugore
Laberis ebalide pͥma finũdate inuẽta
Tu dolor es facurꝰꝙ meũ mã dexta leto
Instribẽda tuo ẽ. ego sũ tͥ fus̾us auctor
Que mĩa culpa tñ. si nulusisse uocari
R edd̾e s qm̃ fatali fatali lege tenem᷑
Semꝑ eris metũ memoriq herebis ĩ ore
Addat in hũc florẽ. folio ꝙ legat᷑ eodẽ
Talia dũ uero memiorãt᷑ apollinuis ore
Ecce cruor qͥ fusꝰ humi signau̾at herbã

Expanded text:
ntque cacumine terram: sic vultus moriens iacet, et defecta vigore “Laberis, Oebalide, prima fraudate iuventa,” Tu dolor es facinusque meum: mea dextera leto inscribenda tuo est! Ego sum tibi funeris auctor. Quae mea culpa tamen? Nisi si lusisse vocari reddere! Quod quoniam fatali lege tenemur, semper eris mecum memorique haerebis in ore. addat in hunc florem folioque legatur eodem.” Talia dum vero memorantur Apollinis ore, ecce cruor, qui fusus humo
Abbreviated transcription (Latin):
Nõne uel ille dies fuierat ułtota uoluptas
S pociꝰ mitãda dies d̾s ip̃e monebat
Signaq certa dabat. si nõ male sana ftusse
⁊tam ip̃aloqui nec me ꝯmittere cere
Debuerã p̃sensq mõs aꝑire furores
U idiss latͥmas uultũ uidiss amãtis¬
ꝑ lura loqͥ poterã ꝙͣ q̃ receꝑe tabelle
Inuito potui circũdare brachia collo
⁊ si reicerer potui moritura uideri
Amplettq pedes affusaq posce̾ uitã
Om̃ia fecissẽ quoꝵ si singula durã
ẜ lectere nõ pot̾ant potuisset̃ omĩa m̃tẽ
F orsitã ⁊ missi fit quedam culpa ministͥ
N õ adiit apte. nõ legit idonea credo
Aut adamãtag̾it nec lac bibit ille leene¬
U incet᷑ repẽtedꝰ erit. nec tedia cepti
U lla mei cupiã dũ spc̃ iste manebit
Nã pͥmũ si fcã mͥ reuocare liceret
N õ cepisse fuit ceptũ expugnare scd̃m ẽ
Qͥppe nͨ ille pͭ. ut iam m̃a itota relintp
N õ tam̃ ausoꝵ semꝑ memor ẽe m̃oꝵ¬

Expanded text:
Nonne vel illa dies fuerat vel tota voluntas, Nonne vel illa dies fuerat vel tota voluntas, sed potius mutanda dies? Deus ipse monebat signaque certa dabat, si non male sana fuissem. Et tamen ipsa loqui, nec me committere cerae debueram praesensque meos aperire furores vidisset lacrimas, vultum vidisset amantis!, plura loqui poteram, quam quae cepere tabellae. Invito potui circumdare bracchia collo et, si reicerer, potui moritura videri amplectique pedes adfusaque poscere vitam. Omnia fecissem, quorum si singula duram flectere non poterant, potuissent omnia, mentem. Forsitan et missi sit quaedam culpa ministri: non adiit apte nec legit idonea, credo, aut adamanta gerit nec lac bibit ille leaenae. Vincetur! Repetendus erit, nec taedia coepti ulla mei capiam, dum spiritus iste manebit. Nam primum, si facta mihi revocare liceret, non coepisse fuit: coepta expugnare secundum est. Quippe nec ille potest, ut iam mea vota relinquam, non tamen ausorum semper memor e
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ icut acceptas lecta sͥ ꝑre tabellas
U ixq manꝰ retiñes fpidãtis ab ore ministͥ
D ũ licet ouenite scełate libidĩs auctor
N õ tͣhont tetũ penas mͥ morte dedisses
I lle firgit pauidꝰ dñe q ferocia cauni
D cã refert. palles audita brb̃li repulsa
⁊ pauet obsessum głaciali frigore corpꝰ
M ens tam̃ ut rediit ꝑitꝰ rediere furores
Pĩguaqꝙ iuꝵ tales icto dedit aere uoces
⁊ m̾ito qͥd enĩ tem̾aria uuln̾is huiꝰ
In diciũ feti: quid q̃ celanda fuer̃t
Tã cito ꝯmisi ꝓperatis u̾ba tabeslis
A ñ erat ambiguio aĩ setẽtia dc̃is
p̃ tep̃tanda mͥ. nec ñ seq̃ret᷑ eũtem
ꝑ te aliqͣ ueli qͣlis foret aura notare
Debuerã. totoq mari dec᷑rere q̃ ñt
N õ exploratis impleui lintea uẽtis
A ufor ĩ scopłos gͥ sribm̾saq toto¬
Qͥd qd̾ ⁊ ominib certis ꝓhibebar amori
Indulge̾ m̃o. tũ cũ mͥ ferre iubenti
Excidit ⁊ nr̃as spes fecit cera caducas

Expanded text:
proicit acceptas lecta sibi parte tabellas proicit acceptas lecta sibi parte tabellas vixque manus retinens trepidantis ab ore ministri “dum licet, o vetitae scelerate libidinis auctor, non traherent secum, poenas mihi morte dedisses.” Ille fugit pavidus dominaeque ferocia Cauni dicta refert. Palles audita, Bybli, repulsa, et pavet obsessum glaciali frigore corpus. Mens tamen ut rediit, pariter rediere furores, linguaque vix tales icto dedit aere voces: “Et merito! quid enim temeraria vulneris huius indicium feci? Quid, quae celanda fuerunt, tam cito commisi properatis verba tabellis? Ante erat ambiguis animi sententia dictis praetemptanda mihi. Ne non sequeretur euntem, parte aliqua veli, qualis foret aura, notare debueram tutoque mari decurrere, quae nunc non exploratis inplevi lintea ventis. Auferor in scopulos d et ominibus certis prohibebar amori indulgere meo, tum cum mihi ferre iubenti excidit et fecit spes nostras cera caducas?
Abbreviated transcription (Latin):
I ura seues norũt. ⁊ quid liceat ꝙ nefasꝙ¬
S asi sit ĩ quirãt. legũq examĩa su̾ent
Qdliceat nescimꝰ adhuc. ⁊ cũcta licere
Credimꝰ. ⁊ seqͥm᷑ magnoꝵ exẽpla dõꝵ
N eo nos aut durꝰ ꝑat̾. aut reu̾ẽtia fame
ẽ mͥ lib̾tas tetũ secreta loq̃ndi
⁊ damꝰ amplexꝰ ⁊ iũgimꝰ oscula corã
Qͣnt᷑ ẽ qd̃ desit miserere fatẽtis a morẽ
⁊ nõ fassure nͥ cogeret ultimꝰ ardor
N eue merere mõ subscribi ca sepulcro
Talia ne qͥꝙͣ parãte plena reliquit
Cera manũ fũmoq imargine u̾sus adhesit
ꝓ tinꝰ imp̃ssa segnat sua cͥmina gẽnia
Quã tuit̃ lacͥmis lĩgue defec̾it humor
Deiꝑ suis unũ famulis puidibũda uocauit
⁊ pauid̾ blandita fer has fidissime nr̃o
Dixit ⁊ adietit lõgo post ip̃r frĩ
Cũ daret elapse manib cerid̾e tabeue
O mine tͣbata ẽ misit tam̃ apta minist̾
Temꝑa nastꝰ adit. tͣdit ꝙ latẽcia u̾ba
Atronit subita iuiuenis meandriꝰ ira

Expanded text:
iceatque nefasque fasque sit, inquirant legumque examina servent: Quid liceat, nescimus adhuc et cuncta licere credimus et sequimur magnorum exempla deorum. Nec nos aut durus pater aut reverentia famae est mihi libertas tecum secreta loquendi, et damus amplexus et iungimus oscula coram, quantum est, quod desit? Miserere fatentis amores et non fassurae, nisi cogeret ultimus ardor, neve merere meo subscribi causa sepulcro!” Talia nequiquam perarantem plena reliquit cera manum, summusque in margine versus adhaesit. Protinus inpressa signat sua crimina gemma, quam tinxit lacrimis linguam defecerat umor, deque suis unum famulis pudibunda vocavit et pavidum blandita “fer has, fidissime, nostro”— dixit, et adiecit longo post tempore “fratri.” Cum daret, elapsae manibus cecidere tabellae. Omine turbata est: misit tamen. Apta minister tempora nactus adit traditque latentia verba. Attonitus subita iuvenis Maeandrius ira
Abbreviated transcription (Latin):
Inuisãq aĩam. natãq laborib aufer¬
M ors mn mimꝰ erit decet ħ dare dona nou̾cã
G ego fedantem ꝑegrino templa cruore
S usiridẽ domiit. seuoꝙ alim̃ta ꝑentis
Anteo eriput nec me pastoris hiberi
Ter modoonciace celatus balteꝰ auro
Pomat abinsõni nõ custodita dracone
N ec mͥ centauri portiere resist̾e nec mi
Archadie uastator aꝑ nec ꝓfuit ydre

Expanded text:
invisamque animam natamque laboribus auferinvisamque animam natamque laboribus aufer: hoc mihi munus erit; decet haec dare dona novercam. Ergo ego foedantem peregrino templa cruore Busirin domui saevoque alimenta parentis Antaeo eripui? Nec me pastoris Hiberi Thermodontiaco caelatus balteus auro pomaque ab insomni concustodita dracone? Nec mihi Centauri potuere resistere, nec mi Arcadiae vastator aper? Nec profuit hydrae
Abbreviated transcription (Latin):
T̾ hura dabet pͥmis. ⁊ u̾ba p̃cantia elãmis
U maq marmoreis patera fũdebat ĩ aris
I ncasuit uis illa mali resolutaꝙ flãmis
ħ erculeos abiit late diffusa ꝑ artꝰ
Dũ potuit gemitũ solita nͥtute rep̃ssit¬
I mpleuit eꝑ sius nemoro sã uocib cetẽ
N ec mora letferã conat᷑ scind̾e uestẽ
Qͥ trahit᷑ trahit illa cutẽ. fedĩꝙ relatu ẽ
Aut heret m̃bris. frustͣ tep̃tata reuelli
A ut lac̾es arcꝰ et gͣndia detegit ossa
I pẽ cruor gelido ceu qͣndã lamina candẽs
T incta lacu stridet. coqͥt᷑q ardẽte uenens
N ec modꝰẽ. sor benr auide p̃cordia flãme
Ceruleꝰq flius toto de corpore sudor
A mbustiꝙ sonãt neruĩ. cecat medullis
Tabeliquefcĩs. tollens ad syd̾a palmas
Cladib exclamat. satͣnia pascere nr̃is¬
ꝑ asc̾e. ⁊ hãc pestẽ specta crudelis ab alto
C or q ferũ sacia. uel si msa̾ndꝰ ⁊ hosti

Expanded text:
e. Tura dabat primis et verba precantia flammis e. Tura dabat primis et verba precantia flammis vinaque marmoreas patera fundebat in aras: incaluit vis illa mali resolutaque flammis Herculeos abiit late dilapsa per artus. Dum potuit, solita gemitum virtute repressitinplevitque suis nemorosam vocibus Oeten. Nec mora, letiferam conatur scindere vestem: qua trahitur, trahit illa cutem, foedumque relatu, aut haeret membris frustra temptata revelli, aut laceros artus et grandia detegit ossa. Ipse cruor, gelido ceu quondam lamina candens tincta lacu, stridit coquiturque ardente veneno. Nec modus est: sorbent avidae praecordia flammae, caeruleusque fluit toto de corpore sudor, ambustique sonant nervi: caecaque medullis tabe liquefactis tollens ad sidera palmas “cladibus,” exclanmat “Saturnia, pascere nostris, pascere et hanc pestem specta, crudelis, ab alto corque ferum satia. Vel si miserandus et hosti,
Abbreviated transcription (Latin):
hertulis ĩplerãt. tras. odiũ q nou̾ce¬
U istor aboecalia cheneo sacͣ ꝑarabat
Uota ioui cũ farna leqͣr precesit ad aures
De ianira tuas. que ueris addere falsa
G audet ⁊ eminimo sua ꝑ m̃datia crescit
Amphitͥomadẽ ioles ardore teneri
Credit amãs uen̾is ꝙ noue ꝑt̾rita fama
Indulsit pͥmo lacͥmus. flendo qꝑ dolorẽ
D iffudit inisa̾nda suũ moꝵ dei de qͥdaũ¬
s lemꝰ ait. pelex lacͥmas letabit᷑ istis¬
D ũ sicet. ⁊ ñdũ thalamos tenz alt̾a nr̃os
ꝯ q̃rar an sileã. repetã calidona morer ne
E xcedes tectis aut si nich ampliꝰ obstem
Q dͥ srme meleagre nã memorẽ eẽ soror em
ẜ orte paro fatinꝰ. qnͣtũ ꝙi t̾iurra possit
ẜ eminet dolor. iugulata pelice testor
In ẽsus animꝰ uarios abit. oĩb illis
p̃ tulit aĩbutã nesseo sãgu̾e uestẽ
M itie᷑ q̃ uires defecto reddat amori.
I gnoroq liche qͥd tradat nestraluct᷑
Dona det ilia uir̃o. mandat cap̃ ĩsciꝰ heros

Expanded text:
plerant terras odiumque novercae. Victor ab Oechalia Cenaeo sacra parabat vota Iovi, cum Fama loquax praecessit ad aures, Deianira, tuas, quae veris addere falsa gaudet et e minimo sua per mendacia crescit, Amphitryoniaden Ioles ardore teneri. Credit amans, venerisque novae perterrita fama indulsit primo lacrimis flendoque dolorem diffudit miseranda suum; mox deinde “quid autem flemus?” ait “paelex lacdum licet et nondum thalamos tenet altera nostros. Conquerar an sileam? Repetam Calydona morerne? Excedam tectis an, si nihil amplius, obstem? Quid si me, Meleagre, tuam memor esse sororem forte paro facinus, quantumque iniuria possit femineusque dolor, iugulata paelice testor?” In cursus animus varios abit: omnibus illis praetulit inbutam Nesseo sanguine vestem mittere, quae vires defecto reddat amori. Ignaroque Lichae, quid tradat, nescia, luctus dona det illa viro, mandat. Capit inscius heros
Abbreviated transcription (Latin):
ħ petoa suꝑis. ut tp̃r lugeat oñ
Iamq ꝑ imiensos egesto sangiu̾ie fletꝰ
Inniridẽ ui̾ ceperũt m̃bͣ colorẽ
ꝙ nñ qͥ niuea pendebãt frõte capilli
Sidesi gͣtili spͨtare cacumine celũ
Ingemuit tͥstisꝙ d̾s. lugebere nob̾
Lugeb̾ꝙ alios fderis ꝙ dolentib inqͥt
Tale nemiꝰ uates attͣxerat. ĩ q ferar̃
ꝯcilio mediꝰ turba uolutrũ ꝙ sedebat

Expanded text:
hoc petit a superis, ut tempore lugeat omni. hoc petit a superis, ut tempore lugeat omni. Iamque per inmensos egesto sanguine fletus in viridem verti coeperunt membra colorem, et modo qui nivea pendebant fronte capillisidereum gracili spectare cacumine caelum. Ingemuit tristisque deus “lugebere nobis lugebisque alios aderisque dolentibus” inquit. Tale nemus vates attraxerat inque ferarum concilio medius turb
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ endebãt teren diffusa monilia collo¬
S ulla suꝑ frontẽ paruis argẽtea loris
U insta mouebat᷑ piles ꝙ etate nitebant
Aurib ĩgemonis circũ caua tp̃ra bacce
Isq metu uacuus naturaliq pauore
Deposito celebr e domos młcenda q colla
Q uãlibet ignotis manibꝰ p̃bere solebat
S tam̃ fñ alios cee pulcħrime g̃ntis
G̾ atꝰ erat ciparisse tͥ tu pabula ceruũ
Ad noua ii liqͥdi ducebas fot̃is ad undã
T u m terebas narios ꝑ cornua flores
N c̃ eq̃s int̾go residẽs huc letꝰ ⁊ illuc
M ollia p̃pͥureis frenabas ora capistͥs
e stꝰ erat. mediꝰq dies. solisq uapore
caua litorei feruebãt bchia cantͥ¬
ẜ essus in herbosa posuit sua corꝑat̾r
Ceriuis ⁊ arborea frigꝰ ducebat ab ũbͣ¬
ħ ũc puer irpͥdẽs iaculo ciparissꝰ acuto
si ir̃ ⁊ ut seuo moriẽtẽ nilne uidit¬
U elle mor statuit que ñ solacia pheb¬
S ix ⁊ ut leuit᷑. pro mat̾iaq doleret
A monuit gemit ille tñ munꝰ q sup̾mũ

Expanded text:
ebant tereti gemmata monilia collo. Bulla super frontem parvis argentea loris vincta movebatur parilique aetate: nitebant auribus e geminis circum cava tempora bacae. Isque metu vacuus naturalique pavore deposito celebrare domos mulcendaque colla quamlibet ignotis manibus praebere solebat. Sed tamen ante alios, Ceae pulcherrime gentis, gratus erat, Cyparisse, tibi. Tu pabula cervum ad nova, tu liquidi ducebas fontis ad undam, tu modo nectebas varios per cornua flores, nunc eques in tergo residens huc laetus et illuc mollia purpureis frenabas ora capistris. Aestus erat mediusque dies, solisque vapore concava litorei fervebant bracchia cancri: fessus in herbosa posuit sua corpora terra cervus et arborea frigus ducebat ab umbra. Hunc puer imprudens iaculo Cyparissus acuto fixit; et ut saevo morientem vulnere vidit, velle mori statuit. Quae non solacia Phoebus dixit et ut leviter pro materiaque doleret, admonuit! Gemit ille tamen munusque supremum
Abbreviated transcription (Latin):
N ec lõge psus refer̃t᷑ uina senecte
d ãt ꝙ lccũ m̃sis paulũ seducta scd̾is¬
ħ ic nuꝑ hic nuxta ẽ rirgosis carĩca palmis
ꝑ runaq ⁊ ĩpatuł. olencia mala canistͥs
⁊ de p᷑pureis collecte uitib uue
Candidꝰ ĩ medio fauus ẽ. suꝑ oĩa uultꝰ
A ccessere boni. nͨ iners pauꝑ q uolũtas
Int̾ea tecĩes haustũ cratera repleri
S põte sua. ꝑ seq uidẽt succresc̾e uina
Aitoniti nouitate pauẽt manib q supinis
ꝯ cipiũt. baucisꝙ p̃ces. tinudꝰ ꝙ philemõ
⁊ ueniã dapib nullis ꝙ ꝑatib orãt
U nitꝰ anser erat mini me c̾todia uille
Qisẽ duis hospunb dñi mastare parabãt
I lle celer pẽna t ardos etate fatgat

Expanded text:
longae rursus referuntur vina senectae dantque locum mensis paulum seducta secundis. Hic nux, hic mixta est rugosis carica palmis prunaque et in patulis redolentia mala canistris et de purpureis conlectae vitibus uvae. Candidus in medio favus est. Super omnia vultus accessere boni nec iners pauperque voluntas. Interea totiens haustum cratera repleri sponte sua per seque vident succrescere vina: attoniti novitate pavent manibusque supinis concipiunt Baucisque preces timidusque Philemon et veniam dapibus nullisque paratibus orant. Unicus anser erat, minimae custodia villae: quem dis hospitibus domini mactare parabant. Ille celer penna tardos aetate fatigat
Abbreviated transcription (Latin):
ħ ei mͥ quo labor᷑ quẽ mẽs ña ꝯcip̃ ignẽ
⁊ meditata manu ꝯponit u̾batrem̃it
In cip̃. ⁊ dubitat. seribit dap̃nar q tabellas
Displic ĩ uultu ẽ audacia mixta pudori
Quã nͥ tu ded̾is nõ est hĩtura salutẽ¬
⁊ si qͥd euptã qris sine noie uellem
ꝑ ossi agi m̃a cã mõ nec cognita biblis
O scula sentri nõ ẽẽ sororia possent
Qmͣiuis intꝰ erat furor igneꝰ oĩa feci
S t̃ mͥ dii testes ut tandẽ sanior eẽm¬
ꝑ ugnauiꝑ diu: uolẽta cupidĩs arma
effuge̾ ĩfelix ⁊ plusꝙͣ fr̾e puellã
ꝑosse putes ego dura tuli suꝑata fat̾i
Cogor opẽ tuã timidis expost̾e uotts
⁊su̾are potes tu ꝑdere solus amãtẽ
Elige utbñ facias nõħ ĩ imica p̃cat᷑¬

Expanded text:
 mihi! quo labor? quem mens mea concipit ignem?” et meditata manu componit verba trementIncipit et dubitat, scribit damnatque tabellas displicet. In vultu est audacia mixta pudori.“Quam, nisi tu dederis, non est habitura salute si, quid cupiam, quaeris, sine nomine vellem posset agi mea causa meo, nec cognita Byblis oscula sentiri non esse sororia possent: quamvis intus erat furor igneus, omnia feci sunt mihi di testes, ut tandem sanior essem, pugnavique diu violenta Cupidinis arma effugere infelix et plus, quam ferre puellam posse putes, ego dura tuli. Superata fateri cogor opemque tuam timidis exposcere votis. Tu servare potes, tu perdere solus amantem: elige, utrum facias! Non hoc inimica precat
Abbreviated transcription (Latin):
¶T alia dũ placido saturntꝰ edidit ore
Dicite iuste senex. ⁊ o fem̃ia ꝯuige iusto
D igna qͥd onteris cũ baudice pauca locutꝰ
Iudicũ suꝑis aꝑit cõmune philemõ
Esse sacerdotes delubraq ur̃a tueri

Expanded text:
Talia tum placido Saturnius edidit ore: “Dicite, iuste senex et femina coniuge iusto digna, quid optetis.” Cum Baucide pauca locutus iudicium superis aperit commune Philemon: “Esse sacerdotes delubraque vestra tueri
Abbreviated transcription (Latin):
Abioue callirre natis infantib ãnos¬
Addat neue necẽ sinat ẽẽ sui ges̃toris ĩuiltã
Iuppit᷑ hiił motꝰ pͥugne dona nurꝰꝙ
O re tenꝰ uario suꝑi sermone fremebãt
⁊ tͣ nõ aliis eadem dare dona liceret
Murtti erat. q̃rit᷑ uetes pallãtias ãnos

Expanded text:
ab Iove Callirhoe natis infantibus annosab Iove Callirhoe natis infantibus annos neve necem sinat esse diu victoris inultam, Iuppiter his motus privignae dona nurusque ore Themis, vario superi sermone fremebant, et “cur non aliis eadem dare dona liceret” murmur erat: queritur veteres Pallantias annos
Abbreviated transcription (Latin):
Corꝑe mutato rami caluere recẽtes
D ũq reft̾ iole fcm̃ mirabile. dũq
Eurithidos lacͥmas admoto pelice siccat
Alcuuene flet ⁊ ip̃a tr̃. ꝯpescuit omnẽ
Res noua tͥsticiã nã liũne ꝯstitit alto
Pene puer dubiaꝙ tegẽs lanugt̃e malas
Ora reformatꝰ pͥmos iolaus ĩ annos
h oc illi ded̾at ui nonia mun̾ts hebe¬
U icta uiri p̃cib. que cũ uirare pararet
Dona tributurã pꝰ hũc se talia nulli
Nõ ẽpassa themis nã tã discordia thebe
b ella mouẽt dĩ. capaneq nͥ ab ioue ũa
haud pot̾ĩt. deflẽt q pares ĩ uuln̾e fr̃s
Subductaq suos manes tellure uidebit
U iuus adhuc uates ultꝰq ꝑente ꝑentẽ
Natꝰ erat. fcõ piꝰ ⁊ steleratꝰ eodem
a ttonitꝰq malis exul m̃its q domꝰq
Uultib eumenid̃ matͥsq agitabit᷑ ũbul
Donec eũ ꝯuinꝵ fatale poposa̾t aur̃
Cognatũq latꝰ flegetꝰ hausi̾t ensis
Tũ demũ magno petet ħ acheloia supplx

Expanded text:
corpore mutato rami caluere recentes.” corpore mutato rami caluere recentes.” Dumque refert Iole factum mirabile, dumque Eurytidos lacrimas admoto pollice siccat Alcmene flet et ipsa tamen, conpescuit omnem res nova tristitiam. Nam limine constitit alto paene puer dubiaque tegens lanugine malas ora reformatus primos Iolaus in annos. Hoc illi dederat Iunonia muneris Hebe, victa viri precibus. Quae cum iurare pararet dona tributuram post hunc se talia nulli, non est passa Themis: “Nam iam discordia Thebae bella movent” dixit “Capaneusque nisi ab Iove vinci haud poterit, fientque pares in vulnere fratres, subductaque suos manes tellure videbit vivus adhuc vates; ultusque parente parentem natus erit facto pius et sceleratus eodem; attonitusque malis exsul mentisque domusque, vultibus Eumenidum matrisque agitabitur umbris, donec eum coniunx fatale poposcerit aurum, cognatumque latus Phegeius hauserit ensis. Tum demum magno petet hos Acheloia supplex
Abbreviated transcription (Latin):
Affusiq sue radicib arboris herent
N il uͥ iã faciẽ qd̾ nõ foret arbor hẽbat
Cam soror. latͥme misero de corꝑe ftĩs
Irrorãt foliis. ac dũ licet oraq p̾stãt
U ocis iterꝰ tales effundit ĩ aere q̃stus
Si qͣ fices miseris ħ me ꝑ numina itro
Nõ meyuisse nefas. pacior sũ cͥmĩe penã¬
U iximꝰ in nocue. si mñcior arida ꝑdam
Qs hõfrondes ⁊ cesa securib urar
hũc tam̃ infantẽ mat̾iis demite ranis
⁊ date nutrici nr̃aq sub arbore sepe
Lsic facitote bibat. nĩaq sub arbore ludat
Cũꝙ loqͥ pou̾it mairẽ facitote salutet¬
⁊ dicat tristis latet hoc ĩ stipite matꝰ
S tagna tam̃ timeat. nͨ carpat ab arbore fndes
⁊ frutices om̃s corpꝰ putet ẽẽ deoꝵ
Care uale quux. ⁊ tu g̾mana paterq
Qͥ si qͣ ẽ pretas ab acute uuln̾e falcis
D ũ tãgi possũ ꝑuũq attollite natũ
E x oculis remouete manꝰ sñ nume ur̃õ¬
Desierãt si mł oraloqͥ. si mł eẽ diuq

Expanded text:
adfusique suae radicibus arboris haerent. Nil nisi iam faciem, quod non foret arbor, habebat cara soror: lacrimae misero de corpore factis inrorant foliis, et, dum licet oraque praestant vocis iter, tales effundit in aera questus: “Siqua fides miseris, hoc me per numina iuro non meruisse nefas: patior sine crimine poenam. Viximus innocuae: si mentior, arida perdam quas habeo, frondes et caesa securibus urar. Hunc tamen infantem maternis demite ramis et date nutrici; nostraque sub arbore saepe lac facitote bibat nostraque sub arbore ludat! Cumque loqui poterit, matrem facitote salutet, et tristis dicat “latet hoc in stipite mater.” Stagna tamen timeat nec carpat ab arbore flores, et frutices omnes corpus putet esse deorum! Care vale coniunx, et tu, germana, paterque! Qui, siqua est pietas, ab acutae vulnere falcis, dum tangi possunt, parvumque attollite natum.Ex oculis removete manus: sine Desierant simul ora loqui, simul esse, diuque
Abbreviated transcription (Latin):
S ubdita dũꝙ auidis ꝯp̃ndit᷑ ignib agg̾ꝰ
ꝯ geriẽ silue nemeo uellere sũmã
St̾nis ⁊ ĩposita clana ceruice retũbis¬
ħ aud alio uultu ꝙͣ si cõuiua iac̾es
Intꝰ plena meri redimitꝰ pocła serno
Iaꝵ uales :⁊ ĩ om̃elatꝰ diffusa sonabat
Seturos ꝙ arcꝰ ꝯtep̃torẽ ꝙ petebat
s lãma siu. tumuere dĩ ꝓ uĩdice t̾re
O̾suꝑi totoꝙ libẽs mͥ p̾tore grator
Q s pemoris ppłi dicor rectorꝙ patꝰ q
N ã qmꝙͣ ip̃iꝰ dat᷑ ħ inimanib actis
Obligo: ip̃e tam̃ s enũ ne pestora uano
F idametu paueãt oetas sꝑnite flãmas

Expanded text:
subdita; dumque avidis comprenditur ignibus agger, subdita; dumque avidis comprenditur ignibus agger, congeriem silvae Nemeaeo vellere summam sternis et inposita clavae cervice recumbis, haud alio vultu, quam si conviva iaceres inter plena meri redimitus pocula sertis. Iamque valens et in omne latus diffusa sonabat securosque artus contemptoremque petebat flamma suum; timuere dei pro vindice terrae. o superi, totoque libens mihi pectore grator, quod memoris populi dicor rectorque paterque, Nam quamquam ipsius datis hoc inmanibus actis, obligor ipse tamen. Sed enim ne pectora vano fida metu paveant: Oetaeas spernite flammas
Abbreviated transcription (Latin):
Sepe illũ gemitꝰ edentẽ. sepe rrementẽ
Sepe retẽptãtẽ. totas infring̾e uestes
E cce lican trepid̾. ⁊ latitãtẽ rupe cauata
Aspic̃ utꝙ dolor rabiẽ colle ffat omnẽ
Tu ne lica dix̃ feralia dona de dist
Tu ne mee netis auctor eris. tͣmit ille pauet ꝙ¬
ꝑ allidꝰ. ⁊ ninide uerba extusancia dix̃
D icẽtẽgenib eꝑ manꝰ adhibere ꝑantẽ
Utq ferũt gelidis imbres ꝯcresce̾ uẽtts
ꝗ fͥngi. ⁊ spissa glomari gͣndine corpꝰ¬
S ic illũ ualidis iactũ ꝑ mane lacertis
In rigidos u̾sũ silices pͥor edidit etas
N ũ sͦ ĩ euborco scopulus bͤuis eminet alto
S urgtre ⁊ humane su̾at uestrgia forme
Q uẽ qͣsi sensut̃ naute calcare u̾ent᷑
Appellant ꝙ licem.s at tu iouis ĩclita ꝓles
A rborib cesis qͣs ardua gessat oete
Inq pua fruttis archũ pharetͣm ꝙ capacẽ
R egnat uisuras it̾m troiana sagit̾tas
S erre uibes peate satũ. qͦ fla̾ma mi nistͤ

Expanded text:
epe illum gemitus edentem, saepe frementem, saepe retemptantem totas infringere vestesEcce Lichan trepidum latitantem rupe cavata adspicit, utque dolor rabiem conlegerat omnem, “tune, Licha,” dixit “feralia dona dedisti? Tune meae necis auctor eris?” Tremit ille pavetque pallidus et timide verba excusantia dicit. Dicentem genibusque manus adhibere parantem utque ferunt imbres gelidis concrescere ventisngi et spissa glomerari grandine corpus: sic illum validis iactum per inane lacertis in rigidos versum silices prior edidit aetas. Nunc quoque in Euboico scopulus brevis eminet alto gurgite et humanae servat vestigia formae; quem, quasi sensurum, nautae calcare verentur appellantque Lichan.—At tu, Iovis inclita proles, arboribus caesis, quas ardua gesserat Oete, inque pyram structis, arcum pharetramque capacem regnaque visuras iterum Troiana sagittas ferre iubes Poeante satum. Quo flamma ministro est
Abbreviated transcription (Latin):
At puer amphisos. nãq ħ anus euritꝰ illi
Addid̾at nom̃ mat̾u̾a rigescere sentit
U b̾a. nec sequit᷑ ducentẽ lacteꝰ humor
Spͣtatͥx aderã fati crudelis opemq
N õ pot̾am tͥ fr̾e soror. qnͣtũꝙ ualebã
C rescentẽ trũcũ ramosq ãplexa morabar
⁊ fateor uolui sub eodẽ cortice condi

Expanded text:
At puer Amphissos namque hoc avus Eurytus illi At puer Amphissos namque hoc avus Eurytus illi addiderat nomen materna rigescere sentit ubera, nec sequitur ducentem lacteus umor. Spectatrix aderam facti crudelis opemque non poteram tibi ferre, soror; quantumque valebam, crescentem truncum ramosque amplexa morabar et, fateor, volui sub eodem cortice condi
Abbreviated transcription (Latin):
Impediũt ꝓhibẽt ꝙ loqͥ. fuit unica matͥ
Extipit andremõ. ⁊ hẽt᷑ ꝯiuge felix
Litoris efficiens sũmũ mirtea coronãt
U eu̾at huc deiope fatoꝵ nestia qͦq
In dignere magis nĩphis lat᷑a coronas
Dulce fe̾bat onꝰ tepidi qꝑ ope lactis alebat
haut ꝓcul a stagno tir ios unitata colores
In spem baccar̃ florebat aqͣtica lotos
Carpserat hĩc driope qͦs oblectãina nato
P otrig̾et flores. ⁊ idẽ fcũra udebar
N ãq aderã. in di guitas e flore cruẽtas
Decid̾e. ⁊ iremulo ramos horrore mou̾i
S cilicet ut refer̃t tardi. nc̃ deniq agͣstes
Lotos ĩ hãc nĩphe fugrẽs obscena pͥapt
N estierat soror hoc q̃ cũ ꝑt̾rita retro
Iret ⁊ oratis uellet discede̾ nimphis
Heser̃t radice pedes. cum uellere pugnat
Nec qͥcꝙͣ nͥ sũma mouet succͤscit ab imo
Totaq paulatĩ sentꝰ p̃mit. ĩguina corteꝵ
U t udit conata manu lamare capillos¬
ẜ ronde manũ ĩ pleuit. frõdes cap̃ cẽ tenebãt

Expanded text:
impediunt prohibentque loqui. Fuit unica matri excipit Andraemon, et habetur coniuge felixlitoris efficiens: summum myrteta coronant. Venerat huc Dryope fatorum nescia, quoque indignere magis, nymphis latura coronas; dulce ferebat onus tepidique ope lactis alebat. Haud procul a stagno Tyrios imitata colores in spem bacarum florebat aquatica lotos. Carpserat hinc Dryope, quos oblectamina nato porrigeret, flores, et idem factura videbar namque aderam: vidi guttas e flore cruentas decidere et tremulo ramos horrore moveri. Scilicet, ut referunt tardi nunc denique agrestes, Lotis in hanc nymphe, fugiens obscena Priapi, Nescierat soror hoc. Quae cum perterrita retro ire et adoratis vellet discedere nymphis, haeserunt radice pedes. Convellere pugnat, nec quicquam nisi summa movet. Subcrescit ab imo totaque paulatim lentus premit inguina cortex. Ut vidit, conata manu laniare capillos, fronde manum implevit: frondes caput omne tenebant.
Abbreviated transcription (Latin):
ẜ los orib formãq capit. ꝙͣ lilia si nõ
pͣ pureꝰ color hiis. argẽteꝰ eẽt m illis
N õ sans hoc phebo ẽ isenĩ fuit auctor honoris
Ip̃e suol gemitꝰ foliis instribit ⁊ tã
ẜ los ht̃ ĩscͥpͥtũ funestaq litt̾a ducta ẽ
Nec genuisse pudet. spartẽ iacĩton honorꝙ
Durat ĩ hoc exu. celebndaq more pͥoꝵ
Ã nua p̃lata redeũt iacuicia poma põpa
At si forte roges fecũdã amatõda metallis
Angenuisse uelit ꝓpetides ãnuit eque
Atq illos gemino quõdã qͥb asꝑa cornu
Añ fores hoꝵ stabat iouis hospiuis ara¬
Illignbͥs sceleri. ꝙͣ si qͥs sãguĩ e t̃ctã
Aduena uidisset mactatos cred̾e̾t illic
L actãtes uitulos amatustacas q bidẽtes
hospes erat cesus sacͥs offensa ne fandis
Ip̃a suas urbes ophnistaq arua ꝑabat
Deser̾e alina uenꝰ. s qͥd loca gͣta qͥd urbes
Peccau̾e mee. qd̃ dix̃ cͥm̃ in illis
e xiliopenã poctꝰ gens impia pendat

Expanded text:
 capit quam lilia, si non purpureus color his, argenteus esset in illis. Non satis hoc Phoebo est is enim fuit auctor honoris: ipse suos gemitus foliis inscribit, et AI AI flos habet inscriptum, funestaque littera dicta est. Nec genuisse pudet Sparten Hyacinthon, honorque durat in hoc aevi, celebrandaque more priorum annua praelata redeunt Hyacinthia pompa. At si forte roges fecundam Amathunta metallis, an genuisse velit Propoetidas, abnuat aeque atque illos, gemino quondam quibus aspera cornu Ante fores horum stabat Iovis Hospitis ara; ignarus sceleris quam siquis sanguine tinctam advena vidisset, mactatos crederet illic lactantes vitulos Amathusiacasque bidentes: hospes erat caesus. Sacris offensa nefandis ipsa suas urbes Ophiusiaque arva parabat deserere alma Venus. “Sed quid loca grata, quid urbes peccavere meae? Quod” dixit “crimen in illis? Exsilio poenam potius gens impia pendat,
Abbreviated transcription (Latin):
ħ q cũ uistos manura ꝑeg̾it ãnos
Suris erit ur̃i ꝓ mun̾e poscimꝰ usũ
Qoꝰ si fata negãt. ueniã ꝓ ꝯiuge. ꝯtra ẽ
N alle redire mͥ leto gaudete duoꝵ
Talia dicẽtẽ nerios q ad u̾ba mouentẽ
Exagues flebãt aĩe. nec tantalus undã
Captanit resugã. stuput ꝙ ixionis orbis
N ec carpsere iet᷑ uolucres urnisq uacar̃t
b elides iuq tuo se disti sissiphe sapo
T̾ ũt pͥinũ lacmiis uictar̃ carmĩe fama ẽ
Eumenid madiusse genas. nͨ regia ꝯũx̃
Sustinet or ãti. nͨ qͥ regit una negare
Quridicẽq uocãt ũbs̃ erat illa retentes
I nt᷑ ⁊ ĩcessit passu de uuln̾e tardo¬
ħ ãc simł ⁊ legẽ rodopeiꝰ accipit heros
N ec flectat retro sualumũa doñ fu̾mas
Epierit uaues. aut irrita dona futura
C ar pit᷑ acliuis ꝑ nuta silẽtia numes
Arduus obstur. caligine densus opaca
Nec ꝓcul asfu̾ant telluris marg̃ie sũme¬

Expanded text:
 cum iustos matura peregerit annos, iuris erit vestri: pro munere poscimus usum. Quod si fata negant veniam pro coniuge, certum est nolle redire mihi: leto gaudete duorum.” Talia dicentem nervosque ad verba moventem exsangues flebant animae: nec Tantalus undam captavit refugam, stupuitque Ixionis orbis, nec carpsere iecur volucres, urnisque vacarunt Belides, inque tuo sedisti, Sisyphe, saxo. Tunc primum lacrimis victarum carmine fama est Eumenidum maduisse genas. Nec regia coniunx sustinet oranti nec qui regit ima negare, Eurydicenque vocant. Umbras erat illa recentes inter et incessit passu de vulnere tardo. Hanc simul et legem Rhodopeius accipit Orpheus, ne flectat retro sua lumina, donec Avernas exierit valles: aut inrita dona futura. Carpitur acclivis per muta silentia trames, arduus, obscurus, caligine densus opaca. Nec procul afuerunt telluris margine sum
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ digitos digits: ⁊ frõtẽ frõte p̃mebã
Nõ alit̾ uidi fortes concurrere tauros
Cũ p̃ciũ pugne toto intidissima salm
E xpetit᷑ ꝯiux̃. spͦtãt arm̃ta. pauent ꝙ
Nestiaꝙ̃ maneat tanti iustoria regni
Ter sine ꝓfcũ uoluit nitẽtia cõtͣ
Reicere alcides a se m̾a pͦtora qͣrto:
Exentit amplexꝰ adductaq bcħia soluit
Impulsũ ꝙ manu certũ ẽ mͥ uera fateri

Expanded text:
et digitos digitis et frontem fronte premebam. et digitos digitis et frontem fronte premebam. Non aliter vidi fortes concurrere tauros, cum pretium pugnae toto nitidissima saltu expetitur coniunx: spectant armenta paventque nescia, quem maneat tanti victoria regni. Ter sine profectu voluit nitentia contra reicere Alcides a se mea pectora; quarto excutit amplexus adductaque bracchia solvit, inpulsumque manu certum est mihi vera fateri
Abbreviated transcription (Latin):
Nã qͦ te iactas almena marre creatũ
Iuppitꝰ aut falluo pat̾ꝰ ẽ. ant crmine uerꝰ
M arris adult̾o parrẽ pens. elige fictnn
Esse iouẽ malis an te ꝑ dedecus ortum
Talia dicentẽ. tam dudũ lumine tor no
Sp̃tati ⁊ accẽse nõ fortitꝰ imꝑat ire
Ubaq tot reddit melior mͥ dext̾a lingua
ꝯgredit᷑ q ferox puduit mͦ magna locur̃
Cedere reieti uiridẽ de corꝑe uestẽ
Brachiaq opposui tenuiq a pͨtore uaius
Instacõne manꝰ. ⁊ pugne m̃bͣ paraui
Ille caius hausto sꝑsit me pulu̾e palmus
Inq uicẽ fulue tacta flauestit harene¬
⁊mͦ ceruitẽ mͦ crura micãtia captat
Aut captare putes omĩq aꝑte lacessit
Me mã defendit gͣuitas. frustraꝙ petebarꝰ
h aud secꝰ ac moles magno ꝙͣ mme᷑ fluctꝰ
O ppugnãt manet illa suoꝙ ẽ põd̾e tuta
D igredim᷑ paulũ rsũq ad bella coimꝰ
Inq gͣdu stenmꝰ certi nõ cede̾ eratq
C ũ pede pes uinctꝰ. totoq ego pͨtore ꝓmus

Expanded text:
iactas, Alcmena nate, creatum, Iuppiter aut falsus pater est, aut crimine verus. Matris adulterio patrem petis. Elige, fictum esse Iovem malis, an te per dedecus ortum.” Talia dicentem iamdudum lumine torvo spectat et accensae non fortiter imperat irae verbaque tot reddit: “Melior mihi dextera lingua. congrediturque ferox. Puduit modo magna locutum cedere: reieci viridem de corpore vestem bracchiaque opposui tenuique a pectore varas in statione manus et pugnae membra paravi. Ille cavis hausto spargit me pulvere palmis inq cervicem, modo crura micantia captat, aut captare putes, omnique a parte lacessit. Me mea defendit gravitas frustraque petebar, haud secus ac moles, quam magno murmure fluctus oppugnant: manet illa suoque est pondere tuta. Digredimur paulum rursusque ad bella coimus, inque gradu stetimus, certi non cedere; eratque cum pede pes iunctus, totoque ego pectore pronus
Abbreviated transcription (Latin):
Sollicitat p̃tib ne spem sͥ ponat ĩ arto
Certa sua ẽ ligdo sentẽcia. iamq fe̾ndo
U Ixerat illa gͣuem mat᷑o ponde uentrẽ
Cũ medio noctis spacio. sub ymagĩe sõni
Inachis añ thoꝵ pompa comitata sacroꝵ
S cãq bubastis. uariꝰq colorib apis
Quiq p̃mit uocẽ. digitoq silencia suadet

Expanded text:
sollicitat precibus, ne spem sibi ponat in arto. sollicitat precibus, ne spem sibi ponat in arto. Certa sua est Ligdo sententia. Iamque ferendo vix erat illa gravem maturo pondere ventrem, cum medio noctis spatio sub imagine somni Inachis ante torum, pompa comitata sacrorum, sanctaque Bubastis variusque coloribus Apis, quique premit vocem digitoque silentia suadet
Abbreviated transcription (Latin):
Utq sub aduentu spirantis lene fauoi
Sole remollescit. q̃ frigore ꝯstitit itnda
Sic lacͥinis ꝯsumpta suis phebera biblis
U̾tit᷑ in fontem. qui nc̃ qͦ uallib illis
Nom̃ ht̃ dñe. nigͣq sub ilice manat
Fama noui cent̃ creteas forsitã urbes
Implesset monstͥ. si nõ miracula nuꝑ
Iphide mutato crete ꝓpiora tulisset
ꝓ ximna gnosiaco nã qͦndã phestia regno
ꝓ genuit tellus ignotũ noĩe ligdum
Ingenua de plebe uir̃ nͨ census in illo
Nobilitate sua maior s uita fides q
Inculpata fuit gͣuide qui ꝯuigis aures
U orib hiis monuit. cũ iã ꝓpe ꝑtus adeẽt
Q uoueã duo sũt minimo ut releu̾e dolore
Ut q marẽ parias. honosior alfa fors ẽ¬
D et uires fortuna negat. qd̃ ab hominor gͦ
E dita forte tuo fuerit si femina ꝑtu
Inuitꝰ mando pietas ignoste. necet᷑
Tam qui mandabat. ꝙͣ cui mãdata dabant᷑
S tam̃ usq suũ uanis theletusa maritũ

Expanded text:
utve sub adventu spirantis lene favoni utve sub adventu spirantis lene favoni sole remollescit, quae frigore constitit, unda, sic lacrimis consumpta suis Phoebeia Byblis vertitur in fontem, qui nunc quoque vallibus illis nomen habet dominae nigraque sub ilice manat. Fama novi centum Cretaeas forsitan urbes implesset monstri, si non miracula nuper Iphide mutata Crete propiora tulisset. Proxima Cnosiaco nam quondam Phaestia regno progenuit tellus ignotum nomine Ligdum, ingenua de plebe virum. Nec census in illo nobilitate sua maior, sed vita fidesque inculpata fuit. Gravidae qui coniugis aures vocibus his monuit, cum iam prope partus adesset: “Quae voveam, duo sunt; minimo ut relevere dolore, utque marem parias; onerosior altera sors est, et vires fortuna negat. Quod abominor, ergo edita forte tuo fuerit si femina partu, invitus mando: pietas, ignosce! necetur.” tam qui mandabat, quam cui mandata dabantur. Sed tamen usque suum vanis Telethusa maritum
Abbreviated transcription (Latin):
D ix̃. ⁊ ĩcerte tanta ẽ discordia m̃tis
Cũ pigeat tep̾tasse libet tep̃tare modũq
Exit. ⁊ infelix ꝯmittit sepe repelli
Mox uͥ finis abẽ. patͥam fugit ille nefasꝙ
I ãq palã ẽ demẽs inconcessamq fatet᷑
S pe uen̾is. sñ qͣ patͥam inuisosq penates
Deserit ⁊ ꝓfugi seqͥt᷑ uestigia frĩs
Ut ꝙ tuo mote ꝓles semeleya tirso
Is marie celebnt repetita tennia bacche
b iblida nõ alit̾ latos ululasse ꝑ agͦs
Iam gͣchon ⁊ luiren xantiq reliqrat ũdas
ꝑ ectꝰ. ⁊ oralee caudam serpẽtis habebat
Destituũt silue cũ tu lassata scq̃ndo
Sepe illã iũphe tem̾is lelegides ulnis
Tolle conãt᷑. sepe ut mederet᷑ a mori
p̃ cipiũt. surde q adhibent solacia m̃ti
Muta iacet. iupidesq suis tenz ũguib ħbas
Naides hiis uenã q̃ nũꝙͣ arestere posset
Supposuisse fer̃t. qͥd enĩ dare maiꝰ hẽbant
Ptinꝰ ut sesto picee de cortice guite
Ut ue tenax gͣnida manat tellure bitrs

Expanded text:
 et incertae tanta est discordia mentis cum pigeat temptasse, libet temptare: modumque exit et infelix committit saepe repelli. Mox ubi finis abest, patriam fugit ille nefasque Iamque palam est demens inconcessamque fatetur spem veneris, siquidem patriam invisosque penates deserit et profugi sequitur vestigia fratris. Utque tuo motae, proles Semeleia, thyrso Ismariae celebrant repetita triennia bacchae, Byblida non aliter latos ululasse per agrIam Cragon et Limyren Xanthique reliquerat undas et ora leae, caudam serpentis habebat; deficiunt silvae, cum tu lassata sequendoSaepe etiam nymphae teneris Lelegeides ulnis tollere conantur; saepe, ut medeatur amori, praecipiunt surdaeque adhibent solacia menti: muta iacet viridesque suis tenet unguibus herbas Naidas his venam, quae numquam arescere posset, subposuisse ferunt: quid enim dare maius habebant? Protinus, ut secto piceae de cortice guttae, utve tenax gravida manat tellure bitumen,
Abbreviated transcription (Latin):
Accipe megener̃ dixi. ꝑthaone uate
D ix̃c⁊ aleides aliĩ cessere duob
Contͣ ego t᷑pe dm̃ mortali cedere. dixi
Net gener ext̾rus hospes tͥ missus ab horis
s ppłaris ero ⁊ rer̃ ꝑs una tuar̃
Tantũ ne noceat. qd̾ me nͨ regia uino

Expanded text:
accipe me generum,” dixi “Parthaone nate:” dixit et Alcides. Alii cessere duobusContra ego “turpe deum mortali cedere” dixi Nec gener externis hospes tibi missus ab oris, sed popularis ero et rerum pars una tuarum. Tantum ne n
Abbreviated transcription (Latin):
S e tenet il eit. ⁊ tũcaꝙ a frõte reuellit¬
S aides he ponus. ⁊ odore flore repletũ
s auayt. diues ꝙ meo bona copia cornu
Incessit. totũ q tulit p̃ diuite cornu
Aitũnũ ⁊ młas felicia poma scd̾as
Uuꝵ subit ⁊ pͥnio fiente cacumia sole
D istedsit iuuenes neq enũ dũ fliũna ꝑacẽ
⁊ platidos hẽant lappsus. toteq residãt
O ꝑuit᷑ aq̃ uultꝰ achelous agrestes
lacẽr cornu mediis cap̃t addidit u̾dis¬
ħ ũc tũ abłatt domuit iactura decoris
Cetera sospes ht̃. capatis qͦ frõde saligna¬
ħ aut suꝑ ĩposira celat᷑ hat̃ dine dap̃nũ
A ⁊ te nesse ferox eiusdẽ uͥgiuis ardor
ꝑ didat uolucͥ rraiestũ terga saguta¬

Expanded text:
 tenet, infregit truncaque a fronte revellit. Naides hoc, pomis et odoro flore repletum, sacrarunt, divesque meo Bona Copia cornu incessit totumque tulit praedivite cornu autumnum et mensas, felicia poma, secundas. Lux subit, et primo feriente cacumina sole discedunt iuvenes: neque enim dum flumina pacem et placiuae. Vultus Achelous agrestes et lacerum cornu mediis caput abdidit undis. Hunc tamen ablati domuit iactura decoris, cetera sospes habet; capitis quoque fronde saligna aut super inposita celatur harundine damnum. At te, Nesse ferox, eiusdem virginis ardor perdiderat volucri traiectum terga sagit
Abbreviated transcription (Latin):
Prebebat ꝙ auido nõ uista alim̃ta ꝑenti¬
U is tñ illa mali pqmͣ ꝯsũpserat omnẽ
M atiam. ded̾at ꝙꝑ gͣri noua pabula morbo
I pẽ suos arcꝰ lacoꝰ diuellere morsu
Cepit. ⁊ infelix minuẽdo corpꝰ alebat
Qͥd moror ext̾ius etiã mͥ sepe nouandi ẽ
Corꝑis o uinenes num̾o finita potesta
Nã mͦ qͥ nc̃ sũ uideor mͦ flector ĩ anguẽ
A rmñti mox dux iures ĩ cornua sumo
Cornua dũ potti. nc̃ ꝑs caret alt̾a telo
Frõns ut ip̃ẽ uides gemitꝰ st̾ u̾ba secuit
ue gemitꝰ trunce q deo¬

Expanded text:
praebebatque avido non iusta alimenta parentipraebebatque avido non iusta alimenta parenti. Vis tamen illa mali postquam consumpserat omnem materiam dederatque gravi nova pabula morbo, ipse suos artus lacero divellere morsu coepit et infelix minuendo corpus alebat. Quid moror externis? Etiam mihi nempe novandi est corporis, o iuvenis, numero finita potestas. Nam modo qui nunc sum videor, modo flector in anguem, armenti modo dux vires in cornua sumo, — cornua, dum potui! nunc pars caret altera telo frontis, ut ipse vides.” Gemitus sunt verba secuti. Quae gemitus truncaeq