comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
s tantum ora eum. quia nil aliud ate quam affectũ bonũ exigit.
qͥ tuam necessitatem etiam te ñ loquente cognoscit. Cum gͦ ora
quem petas potius. qm quid petas cogitare tͥ dulce sit: & ipse
quem petis quicqͥd tͥ petendum fuerat ꝓuidebit. Sic̃ in alio loco
psalmista idem testat᷑ dicens. Ocł̃i mei semꝑ ad dñm.q.i. e. d.l.p.¬
Usticia bonoꝵ nc̃ occulta est: quia ibi se iustificari¬
satagunt. ubi ab hominib uideri ñ possunt. Et qͣmuis iam in
oꝑa sua ab humana laude abscondt̃. ueniente uidice iam secure
ꝓ eis in et̾na claritate głabuntur. Unde & in alio psalmo dicit᷑.
Uanum ẽ. uobis ante lucem surgẽ. id ẽ. ante uenturi iudicii cla¬
ritatem ex altari: seo surgite post quã seditis. quia tunc fructuo¬
sa ibi erit ur̃a ex altatio. si prius uos in huiꝰ uite exilio sponte ꝓpt̾¬

Expanded text:
sed tantum, ora eum, quia nil aliud a te quam affectum bonum exigit sed tantum, ora eum, quia nil aliud a te quam affectum bonum exigit qui tuam necessitatem, etiam te non loquente, cognoscit. Cum ergo oras, quem petas potius quam quid petas cogitare tibi dulce sit; et ipse quem petis, quidquid tibi petendum fuerat providebit. Sicut in alio psalmo Psalmista idem testatur, dicens: Oculi mei semper ad Dominum, ustitia bonorum nunc occulta est quia ibi se justificarsatagunt, ubi ab hominibus videri non possunt. Et quamvis in eis o bona opera sua ab humana laude abscondunt, veniente judice jam secure pro eis in aeterna claritate gloriabuntur. Unde et in alio psalmo dicitur: Vanum est vobis ante lucem surgere , id est ante futuri judicii claritatem exaltari; sed surgite postquam sederitis , quia tunc fructuosa ibi erit vestra exaltatio, si prius in hujus vitae exsilio sponte p
Abbreviated transcription (Latin):
qͦmͦ expectes. Nam & homines & montes expectant. & hoĩes
expectant. S montes alit̾. aliter homines. Montes expectant du¬
rando: homines expect̾are debent desiderando. Montes pluuiã.
homines gr̃am. Montes ne arescant. homines ne ꝑeant: sic̃
in psalmo legit᷑. Expect̾ans expectaui dnm. & intendit mͥ.
Qui enim durando expectat. s desiderando ñ ex pectat: expec¬
tans ñ expect̾at. Qui uͦ ꝑseuerat & desderat: hic expectans ex
id ẽ. ꝑseuera & desiderans ꝑseuera: & non fraudaberis desidio¬
tuo. sicut & ille fraudatꝰ ñ fuit. qui dñm expectans expectauit.
ait enim. Expectans expectaui dñm. & intendit mͥ: & exaudi
iste expectauit. Cum p̾cib expectauit. cum desidio expectauit:
& qͦd ipse tunc fecit. hoc tͥ nunc p̾cipit. Nam cum dixisset subdi¬
tus esto dño. statim adiunxit. & ora eum: ut & subditus deo sis.
de te ñ p̾sumendo. & ores eum. eius auxilium expetendo. Nam

Expanded text:
quomodo exspectes. Nam, et montes exspectant, et homines quomodo exspectes. Nam, et montes exspectant, et homines exspectant; sed montes aliter, et aliter homines. Montes exspectant durando; homines exspectare debent desiderando. Montes pluviam, homines gratiam. Montes ne arescant, homines ne pereant, sicut in psalmo legitur: Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi . Qui enim durando exspectat, sed desiderando non exspectat, non exspectans exspectat. Qui vero perseverat, et desiderat, hidesidera, et desiderans persevera, et non fraudaberis a desidertuo, sicut et ille fraudatus non fuit, qui Dominum exspectans exspectavit. Ait enim: Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi. Et exauille exspectavit. Cum precibus exspectavit, cum desiderio exspectavit. Et quod ipse tunc fecerit, hoc tibi nunc praecipit. Nam cum dixisset, subditus esto Domino, statim adjunxit, et ora eum, ut et subditus Deo sis, de te non praesumendo; et ores, ejus auxilium expetendo. Nam
Abbreviated transcription (Latin):
student. Unde recte. quȩ ignorabam inqͥt int̾rogabant me.
Mali enim bonos de p̾senti felicitate in t̾rogant: quia cũ eis dul¬
cis sit. mirant᷑ quod illi se ad appetitum eius ñ inclinant. S qͥa
hȩc ñ dulcis s amara bonis ẽ: quicqͥd eius laude in medium ꝓfe¬
runt : hoc boui ꝑ exꝑientiam non cognoscunt.
erfecta hic nob̾ forna uiuendi. p̾scribitur. Audi gͥ homo qd̃
dr tibi. Subditus esto dño: & ora eum. Primũ subditꝰ esto
ne male agendo p̾cepta eius despicias: demñ subditꝰ esto. ut ad
bona agenda de uirib tuis ñ presumas. Nam & ille qͦ deo
subiectus eẽ renuit: qui aliqͥd se sua uirtute posse p̾sumit. Sed
inqͥs mͥ. Si hoc ad obedientiam ꝑtinet. ut nicħ ex me eẽ. intel¬
ligam:. quid gͦ frustra conor: Quiescam potiꝰ & expectabo dñm:
ut faciat quod suum ẽ. Optime dixisti. Expecta dñm. S uide

Expanded text:
student. Unde recte, quae ignorabam, inquit, interrogabant me. student. Unde recte, quae ignorabam, inquit, interrogabant me. Mali enim bonos de praesenti felicitate interrogant, quia, cum eis dulcis sit, mirantur, quod illi se ad appetitum ejus non inclinant. Sed qui haec non dulcis, sed amara bonis est, quidquid de ejus laude in medium proferunt, hoc boni per experientiam non cognoscunt. erfecta hic nobis forma vivendi praescribitur. Audi ergo, homo, quid dicitur tibi. Subditus esto Domino, et ora eum. Primum subditus esto, ne male agendo praecepta ejus despicias. Deinde subditus esto, ut ad bona agenda de viribus tuis non praesumas. Nam, et ille quoque Deo subjectus esse renuit qui aliquid de sua virtute posse praesumit. Sed, inquis mihi, si hoc ad obedientiam pertinet, ut nihil ex me esse intelligam, quid ergo frustra conor? Quiescam potius, et exspectabo Dominum ut faciat quod suum est. Optime dixisti. Exspecta Dominum Sed vide
Abbreviated transcription (Latin):
colligere incipiunt. occulta direptione dona uirtutum tollit.
His gͦ quos aꝑta seuitia ꝑimit latro ẽ: fur uͦ illi ᷤᷤ qͦs occulta frau¬
de seducit. Unde & his fortitudo necessaria ẽ. ut possint aꝑte pug¬
nantem uincẽ: illis uͦ circunispectio. ut possint occulte insidiantẽ
cauere. Cum gͥ diuina pietas quosdam contͣ aꝑtam seuitiam ini-¬
mici. corroborando. qͦsdam aut̃ contra occultas eius insidias ꝑ cir¬
cumspectionẽ illuminando custodit: qͥd aliud qm inopem de ma¬
nu fortiorum. & a diripientib pauꝑem eripit. ut & illi euadant
dñium & isti caueant dampnum:
mnes iniqui qͥ temꝑalia bona ȩtñis p̾ferunt. cum in hac uita
ꝓsꝑant᷑. quasi in testimoniũ contͣ electos surgunt: quia dũ ipsa
sua felicitate uisibilib ñ loquendo s ꝓsꝑando testimoniũ ꝑhibent.
uiditium bonor. qͦd de etĩis & in uisibilib bonis dant. conuinc̾ẽ

Expanded text:
colligere incipiunt, occulta direptione dona virtutum tollit. colligere incipiunt, occulta direptione dona virtutum tollit. His ergo quos aperta saevitia perimit, latro est; fur vero illis quos occulta fraude seducit. Unde, et his fortitudo necessaria est, ut possint aperte impugnantem vincere; illis vero circumspectio, ut possint occulte insidiantem cavere. Cum igitur divina pietas quosdam contra apertam saevitiam inimici corroborando, quosdam autem contra occultas ejus insidias per circumspectionem illuminando custodit, quid aliud facit quam inopem de manu fortiorum et a diripientibus pauperem eripit, ut et illi evadant dominium, et isti caveant damnum? mnes iniqui qui temporalia bona aeternis praeferunt, cum in hac vita prosperantur, quasi in testimonium contra electos surgunt, quia dum ipsa sua felicitate de visibilibus non loquendo, sed prosperando, testimonium perhibent, judicium bonorum, quod de aeternis, et invisibilibus bonis dant, convincere
Abbreviated transcription (Latin):
sicut ab ipso dona eius accepimus. ita sine ipso. donis eius uti ad
salutem non ualemus.
uosdam diabolus aꝑta temptatione oppͥmit: quosdã occultis
insidiis seducit. Uñ in scͥpt᷑a sacra diabolus aliqñ ꝑ leonem.
aliqñ ꝑ draconem expͥmit᷑. quia ꝑ leonem aꝑta eius seuitia. ꝑ dra¬
conem uͦ occulta eius uersutia significatur. Uñ psalmista hec duo
temptationum gn̾a expͥmens. dicit. E ripiens in opem de manu
fortiorum eiuis. egenum & pauꝑem a diripientib eum. Quis est
enim in ops. nͥ qui uirtutũ diuitias ñ habet: Et quis ẽ. pauꝑ÷
nisi qui iam aliqua uirtutum dona acciꝑe meruit. s tam̃ adhuc
ad ꝑfectionem uircutis ñ ꝑuenit: Inopem gͦ manꝰ fortiorũ oppͥ¬
mit: pauꝑem uͦ manus diripientium affligit: qͥa nimirũ antiqꝰ
hostis eos qui nulla uirtute roborati sunt. uiolent̾ sibi ꝑ consensũ
iniquitatis subicit. ab his uero qui iam aliqua sp̃alis lucri bona

Expanded text:
b ipso dona ejus accepimus, ita sine ipso donis ejus uti ad b ipso dona ejus accepimus, ita sine ipso donis ejus uti ad salutem non valeamus. uosdam diabolus aperta tentatione opprimit; quosdam occultis insidiis seducit. Unde in Scriptura sacra diabolus aliquando per leonem, aliquando per draconem exprimitur. Per leonem aperta ejus fiducia, per draconem vero occulta ejus versutia significatur. Unde Psalmista haec duo tentationum genera exprimens, dicit: Eripiens inopem de manu fortiorum ejus; egenum, et pauperem a diripientibus eum. Quis est enim inops, nisi qui virtutum divitias non habet? Et quis est pauper, nisi qui jam aliqua virtutum dona accipere meruit, sed tamen adhuc ad perfectionem virtutis non pervenit? Inopem ergo manus fortiorum opprimit; pauperem vero manus diripientium affligit, quia nimirum antiquus hostis eos qui nulla virtute roborati sunt violenter sibi per consensum iniquitatis subjicit. Ab his vero, qui jam aliqua spiritualis lucri bona
Abbreviated transcription (Latin):
ocentes sunt. qui uoto malignitatis isidiant᷑:
expugnantes sunt. qui aꝑte ꝑsecunt᷑. Iustus gͦ occultos mi¬
micos suos. iudicari tantũ. id ẽ. ad futurum iudicium seruari.
manifestos ex pugnari. id ẽ. in hac uita etiam puniri postulat: ut
eoꝵ pena manifesta alios ab iniquitate retrahat. quos priꝰ eorum
malitia. ꝑ exemplum ad iniqͥtatẽ animabat. Ideo ds̃ onip̃s ma¬
nifestas iniurias seruoꝵ suoꝵ sepe etiam in hac uita ulciscit᷑. ut
qͥnti meriti apud eũ sit iusticia aꝑte demonstret᷑. quatinꝰ hoc
alios ad amorem iustici&̃ accendat. qͦd ipse auct̾or iusticiȩ se eã
tancum diligere manifestat.
rinis pugnamꝰ: scuto tegimur. Mundꝰ enĩ contra electos duobꝰ
modis pugnat. Uerbo & gladio. Uerbum falsitatis expugna¬
mus ꝑ sapientiam: gladio adu̾sitatis resistimꝰ ꝑ patientiã. In sapi¬
entia ꝗͥ accipimus arma: & scutum in pacientia. S cur dõ dr̃
app̃hende arma & scutum. nis quia ille in nob̃ dimican¬

Expanded text:
oto malignitatis insidiantur. Impugnantes sunt qui aperte persequuntur. Justus ergo occultos inimicos suos judicari tantum, id est ad futurum judicium servari, manifestos expugnari, id est in hac vita etiam puniri postulat ut eorum poena manifesta alios ab iniquitate retrahat; quos prius eorum malitia per exemplum ad iniquitatem animabat. Ideo Deus omnipotens manifestas injurias servorum suorum saepius etiam in hac vita ulciscitur, ut quanti meriti sit apud eum justitia, aperte demonstretur, quatenus hoc alios ad amorem justitiae accendat: quod ipse auctor justitiae se eam tantum diligere manifestat.rmis pugnamus; scuto tegimur. Mundus enim contra electos duobus modis pugnat, verbo et gladio. Verbum falsitatis expugnamus per sapientiam; gladio adversitatis resistimus per patientiam. In sapientia igitur accipimus arma, et scutum in patientia. Sed cur Deo dicitur: Apprehende arma, et scutum, nisi quia ille in nobis dimican
Abbreviated transcription (Latin):
Complacui inqͥt in ueritate tua. E legant̾ dictũ. laudabiliter
dictum. dictũ imitatione dignissinium: complacui in u̾itate
in me displicet. hoc ipse etiam rep̾hendo. In tua u̾itate michi
complaceo: quia dum mea peccata flagellando persequeris
letificas me amore correctionis. Cur enĩ mͥ in tua u̾itate non
placeam: qui in mea prius falsitate male mͥ cõplacebam: Cur¬

Expanded text:
Complacui, inquit, in veritate tua . Eleganter dictum, laudabiliter Complacui, inquit, in veritate tua . Eleganter dictum, laudabiliter dictum, dictum imitatione dignissimum, complacui in veritate in me displicet, hoc etiam ipse reprehendo. In tua veritate mihi complaceo, quia dum mea peccata persequeris flagellando,tificas me amore correctionis. Cur enim mihi in tua veritate non placeam, qui in mea prius falsitate male mihi complacebam? Qu
Abbreviated transcription (Latin):
penitentes ab indulgentia ñ repellit: ꝑ u̾itatem peccata
puniens causam ñ ꝑsonam respicit. Qͥs qͥs gͦ ad salutẽ ꝑuenire
desid̃at: hȩc duo necesse ẽ. medicine dei remedia ñ contẽpnat.
St̃ uͦ ñnulli qui dum culpas suas ꝑ miscđiam temeraria
qͣdam p̃sumptione. ado relaxari expetunt. diuinȩ correctio¬
nis flagella pacient̾ sustinere uolunt: & si fortassis aliqua se
ꝓ peccatis suis adu̾sa ꝑculisse cognouerint. statim typo suꝑbie
satisfactione apud diuinũ examen plene purgatos putant. Qͦ¬
cont᷑ qͥd iste dicat. audiamꝰ. Miscdia inqͥt tua ante ocłos meos ẽ:
& complacui in u̾itate tua. ec si dic̾ẽt. Miscđiam tuã ubiq
necessariam mͥ cẽ. uideo: & tam̃ correctionis tue uerbera. quib
peccata mea districte punis. ñ solũ non repello. s & gaudene
suscipio. unmo etiam in ipsis. miscdiam tuã non deesse coguosco.

Expanded text:
poenitentes ab indulgentia non repellit; per veritatem peccata poenitentes ab indulgentia non repellit; per veritatem peccata puniens, causam, non personam respicit. Quisquis ergo ad salutem pervenire desiderat, haec duo necesse est medicinae Dei remedia non contemnat. Sunt vero nonnulli, qui, dum culpas suas per misericordiam temeraria quadam praesumptione a Deo relaxari expetunt, divinae correctionis flagella patienter sustinere nolunt. Et si fortassis aliqua se pro peccatis suis adversa pertulisse cognoverunt, statim typo superbifactione apud divinum examen plenius purgatos putant. Contra quos quod iste dicat, audiamus. Misericordia, inquit, tua ante oculos meos est, et complacui in veritate tua . Ac si diceret: Misericordiam tuam ubique mihi necessariam esse video; et tamen correctionis tuae verbera, quibus peccata mea districte punis, non solum non repello, sed et gaudens suscipio, imo etiam in ipsis misericordiam tuam non deesse cognosco.
Abbreviated transcription (Latin):
necesse sit: & tam̃ consentire eis nemo unquã sine graui detͥ¬
mento possit. Alt̾a necessitas ẽ. bonoꝵ quia cũ inter malo
qͦs declinare ñ possunt. conu̾sant᷑: ex illoꝵ praua conu̾̃satione.
cotidiana quadam ꝑsequutione uita eoꝵ affligitur. Qͦs ita to¬
lerare necesse ẽ. ut nec ꝓpt̾ iniquitatẽ eoꝵ. odio habeamꝰ hoĩe.
nec ꝓpt̾ amorem hominũ. iniquitatis efficiam᷑ consortes. S
hoc sine humilitate & labore nemo pot̃ facere. Humilitate
uidelicet ne se ꝑ suꝑbiam a consortio unitatis diuidat: & dũ
maloꝵ sotietatem hab̾e contempnit. qͣu de singłari iusticia.
ꝑuitiosius intumescat. Labore autem opꝰ ẽ. ut quor societa¬
tem ñ deserit: semꝑ fugere qͣntum pot̾ studeat conu̾sationẽ.
Hoc ẽ. qͦd sequit᷑. Uide humilitatẽ meã. & laborem meum.¬
iscdĩa dei est. qua parcit: u̾itas qua corrigit. ꝑ miscdiam

Expanded text:
necesse sit; et tamen consentire eis nemo unquam sine gravi detrnecesse sit; et tamen consentire eis nemo unquam sine gravi detrimento possit. Altera necessitas est bonorum, quia cum inter malos quos declinare non possunt, conversantur, ex illorum prava conversatione quotidiana quadam persecutione vita eorum affligitur. Quos ita tolerare necesse est, ut nec propter iniquitatem eorum odio habeamus homines, nec propter amorem hominum, iniquitatis efficiamur consortes. Sed hoc sine humilitate et labore nemo facere potest. Humilitate videlicet, ne se per superbiam a consortio vanitatis dividat; et dum malorum societatem habere contemnit, quasi de singulari justitia perniciosius intumescat. Labore autem opus est, ut quorum societatem non deserit, semper fugere, quantum potest, studeat conversationem. Hoc est quod sequitur: Vide humilitatem meam et laborem meumcordia Dei est qua parcit, veritas qua corrigit. Per misericordiam
Abbreviated transcription (Latin):
unicꝰ & pauꝑ sum ego. Ideo respice quia unicus: ideo miserẽ
quia pauꝑ. Unicus enim plus diligitur: pauꝑ plus dolet᷑.
Tribulationes cordis mei multiplicate sunt: de necessitatibus
meis erue me. Quȩ ẽ. pauꝑtas tua : Tribulationes cordis mei
multiplicate sunt. Non ẽ. ꝑiculosa afflictio carnis: qua ñ fran¬
git᷑ constantia mentis. Cum aũ dolor. cordis intima tangit: ma¬
ius ꝑiculum ẽ. etiam si foris tribulatio desit. De necessitatibꝰ meiꝰ
erue me. Multe sunt necessitates bonoꝵ in quib ꝑiclitant᷑ quaᷤ
fortassis meliꝰ cognoscimus: si eas distinguendo ꝓponamue.
foris sustinent. Alt̾a a ꝓximis: alt̾a a semet ipsis. Quamdiu
enim in hac corruptibili carne uiuunt. molestias & temptatio¬
nes que ex carne corruptibili orunt᷑. om̃ino declinare ñ pos¬
sunt. In quib tantũ cum labore ꝑicł̃m ẽ. ut eas cotidie sentire

Expanded text:
unicus et pauper sum ego . Ideo respice, quia sum unicus: ideo miserere, unicus et pauper sum ego . Ideo respice, quia sum unicus: ideo miserere, quia pauper. Unicus enim plus diligitur, pauper plus doletur. Tribulationes cordis mei multiplicatae sunt; de necessitatibus meis erue me . Quae est paupertas tua. Tribulationes cordis mei multiplicatae sunt. Non est periculosa afflictio carnis; quae non frangitur constantia mentis. Cum autem dolor intima tangit; majus periculum est etiam si foris tribulatio desit. De necessitatibus meis erue me . Multae sunt necessitates bonorum in quibus periclitantur; quas fortassis melius cognoscemus, si eas distinguendo proponamus. foris sustinent. Altera a proximis; altera a semetipsis. Quandiu enim in hac corruptibili carne vivunt, molestias et tentationes, quae ex carne corruptibili oriuntur, omnino declinare non possunt. In quibus tantum cum labore periculum est, ut eas quotidie sentire
Abbreviated transcription (Latin):
Qui uincentib ꝓmittit p̾mium pugnantib p̃stat adutoriũ.
Premiũ tale c̃. quia ipsius scilicet dei testam̃tum id ẽ. contestata
ꝓmissio ẽ: ut ipse manifestet᷑. illi uidelicet uidenti se. Aduto¬
riun tale ẽ. quia firmam̃tũ est dñs. id ẽ. ꝓtectio tĩtib se.
Ideo securꝰ de ꝓmisso. fidutialit̾ curro. Oculi mei semꝑ ad dñm:
onine qd̾ agit. Cuius nimirum pedes a laqueo euellunt᷑: qͥa
mala actio eẽ non pot̃. cuiꝰ amor dei origo ẽ. Sine ꝑiculo nãq
uia actionũ curritur: cũ intentio animi caritate duce gub̃nat᷑.
S qͥs pot̾ semꝑ respicere dm̃. nͥ quẽ semꝑ d̾s respicit : Quia ni¬
mirũ dilectionem hominis semꝑ dilectio dĩ sicut p̾ueniendo
excitat: sic subsequendo conseruat. hoc ẽ. enĩ qͦd sequit᷑. Respice
inme. Ac si diceret. Ut te diligere possim. tu dilige me: & ut
amore tuo dignus sim. miserere mei. relaxando peccata mea &a

Expanded text:
Qui vincentibus promittit praemium, pugnantibus praestat adjutorium. Qui vincentibus promittit praemium, pugnantibus praestat adjutorium. Praemium tale est, quia scilicet Dei testamentum, id est contestata promissio est ut ipse manifestetur illi videlicet videnti se. Adjutorium tale est, quia firmamentum est Dominus, id est protectio timentibus se. Ideo securus de promisso fiducialiter curro. Oculi mei semper ad Domiomne quod agit. Cujus nimirum pedes a laqueo evelluntur, quia actio mala esse non potest, cujus amor Dei origo est. Sine periculo namque via actionum curritur, cum intentio animi charitate duce gubernatur. Sed quis potest semper respicere Deum, nisi quem semper Deus respicit? Quia nimirum dilectionem hominis semper dilectio Dei sicut praeveniendo excitat, sic subsequendo conservat. Hoc est enim quod sequitur: Respice in me ; ac si diceret: Ut te diligere possim, tu dilige me, et ut amore tuo dignus sim, miserere mei relaxando peccata mea. Quia
Abbreviated transcription (Latin):
Hoc ẽ. qͦd sequitur
anima eiꝰ in bonis demora¬
bit᷑ : hoc de p̾senti.
& sẽm̃ eius hereditabit
fut᷑o. Et satis elegant̾ sp̃ales delectationes exprimit. cũ dicit.
Aninia eius in bonis demorabitur. Quicqͥd enim carnalit̾ dul¬
ce est. suę quidem delectationis exꝑientiam fruentib p̾stat.
s dii cum eis morari ñ pot̾. quia dum gustu appetitũ ꝓuocat.
transitu desidium fraudat. Sp̃uales autem delitie que nec
gustatȩ transeunt. nec refitientes decrescunt. nec satiantes
tedium gignunt: dui cum fruentib ꝑmanere possunt. Seqͥt᷑.
Señ eius hereditabit t̾ram. Terram uiuentiam in futuro
in hereditatem accipiet ꝓ bonis oꝑib suis: quȩ ꝑ sem̃ signi¬
ficantur. Uel ꝑ t̾ram caro accipi pot̾ quani in fut᷑o immorta¬
lem. & impassibilem accipiet : quisqͥs eam in p̾senti in opere
uirtutum ex ercet. S qͦmͦ illuc ꝑueniet. Firmam̃tum ẽ. dñs
tim̃tib eum : & testamentum ipsius ut manifestetur illis.

Expanded text:
itur: Anima ejus in bonis demorabitur, hoc est de praesenti, et semen ejus haereditabit futuro. Et satis eleganter spirituales delectationes exprimit, cum dicit: Anima ejus in bonis demorabitur. Quidquid tenim carnaliter dulce est suae quidem delectationis experientiam fruentibus praestat, sed diu cum eis morari non potest, quia dum gustu appetitum provocat, transitu desiderium fraudat. Spirituales autem deliciae quae nec gustatae transeunt, nec reficientes decrescunt, nec satiantes taedium gignunt, diu cum fruentibus permanere possunt. Sequitur: Semen ejus haereditabit terram. Terram, viventium in futuro in haereditatem accipiet pro bonis operibus suis, quae per semen significantur. Vel per terram caro accipi potest, quam in futuro immortalem et impassibilem accipiet, quisquis eam in praesenti in opere virtutum exercet. Sed quomodo illuc perveniet? Firmamentum est Dominus timentibus eum, et testamentum ipsius ut manifestetur illis .
Abbreviated transcription (Latin):
uł consulentes. minꝰ audiri. & ex inde cor nr̃m aliqͦ fortassis
subito dolore tangi senserimꝰ. impetum animi nr̃i refrenemꝰ
& hunc dolorem quasi inimicũ a latere. de insidiis ꝓsilientẽ
instant̃ ꝓsequamͣ. & latebram eius occultam de quã ꝓdiit
id ẽ. suꝑbiam. & excursum euis. ad quem tendit idẽ. odium
frat̾num ꝑscrutantes dum laqueos conspicimꝰ. ꝑiculũ caue¬
amus. Comp̃hensus ẽ. in imicꝰ. quia cum finem praui desi¬
dii ꝓuidemus : animũ a consensu retrahimꝰ. Sicut enĩ uitia
inuestigando ꝑsequimur. sic comp̾hendimus inueniendo:
& donec deficiant ñ reuertimur. si ab instantia boni oꝑis
ante subiugationem uitioꝵ ñ relaxamur.
on ẽ. seruilis timor. ubi constitutio legis fit in electione
uoluntatis. Primũ timemꝰ. deiide uiam eligimꝰ: dem̃ lex
nob̃ ꝓponitur. qua in uia ambulemꝰ. Legem custodientes

Expanded text:
vel consulentes minus audiri, et exinde cor nostrum aliquo fortassis vel consulentes minus audiri, et exinde cor nostrum aliquo fortassis subito dolore tangi senserimus, impetum animi nostri refrenemus, et hunc dolorem quasi inimicum a latere de insidiis prosilientem instanter persequamur, et latebram ejus occultam, de qua prodiit, id est superbiam, et occursum ejus ad quem tendit, id est odium fraternum, perscrutantes, dum laqueos conspicimus, periculum caveamus. Comprehensus est inimicus, quia cum finem pravi desiderii providemus, animum a consensu retrahimus. Sicut enim vitia investigando persequimur, sic comprehendimus inveniendo; et donec deficiant, non revertimur, si ab instantia boni operis ante subjugationem vitiorum non relaxamur.on est servilis timor, ubi constitutio legis fit in electione voluntatis. Primum timemus, deinde viam eligimus, deinde lex nobis proponitur qua in via ambulemus. Legem custodientes,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓspicẽ studeamꝰ. Hoc fortasũs qualit̾ fieri possit ciciꝰ agnoscit᷑.
si eius aliqͦd exemplum in mediũ ꝓponat᷑. Uerbi gr̃a. Est aliqͥs
qui de se ipso plusquã oportet sentiens. occulta suꝑbia laborat.
Hic gͦ si forte inter cetõs. uel ad colloquendum. siue ad consulen¬
dum. consederit: quia¬
mat. se singłarit̾¬
debere audiri putat. Si
uͦ alios ad u̾bum
suũ minꝰ fortassis attento
uiderit. suumq consilium repudiari aliqͣndo ꝑspexerit : statim
ꝑ in pacientiȩ uicium tumens. totũ qͦd contra uoluntatẽ suam agi¬
tur ad iniuriam suam fieri arbitratur. & quia eos ñ ratione s
odio potius aut inuidia ad conceptum suũ excitatos credit : iam
omnino ut pote a maliuolis suũ colloquiũ subtrahere disponit.
Cumq se immoderate lingua a loquutione stringit: a cari¬
tate auimus refrigescit. Oportet gͦ ut dum nos uł loquentes

Expanded text:
perspicere studeamus. Hoc fortassis qualiter fieri possit citius agnoscetur, perspicere studeamus. Hoc fortassis qualiter fieri possit citius agnoscetur, si ejus aliquod exemplum in medium proponatur. Verbi gratia: Est aliquis, qui, de seipso plusquam oportet sentiens, occulta superbia laborat. Hic ergo si forte inter caeteros, vel ad colloquendum, sive ad consulendum consederit, quiamat, singulariter se audiri debere putat. Si vero alios ad verbum suum minus attentos viderit, suumque consilium repudiari aliquando perspexerit, statim per impatientiae vitium tumeus, totum, quod contra voluntatem suam agitur, ad injuriam suam fieri arbitratur. Et quia eos non ratione, sed odio potius aut invidia ad contemptum sui excitatos credit, jam omnino utpote a malevolis suum colloquium subtrahere disponit. Cumque se immoderate lingua a locutione stringit, a charitate animus refrigescit. Oportet ergo ut, dum nos vel loquentes,
Abbreviated transcription (Latin):
necesse est. ut qui uł ad modicũ in reb ꝑituris. fidutiã posue¬
rit. & si ꝑ curpia desidia non langueat. quia tam̃ transitoriũ
ẽ. qd̃ amat. stabilis ñ sit. & cum labi ceꝑit id cui innitit᷑. mox
innitentis uestigia ab ipsa sua stabilitate infirment᷑. Cũ aut̃
tocum animi desidium in ęt̾nis figitur: quasi pede in solidita¬
te constituto uestigia ñ infirmantur.
uosdam spiritales inimicos habemꝰ. qui nob̃ insidiant᷑. qͥ
qͣnto mag̃ occulti st̃: tanto ampliꝰ nocẽ posst̃. Hii st̃ inotꝰ
carnales. qui in corde nr̃o oriunt᷑: & qͥa de latentib desidiis
ꝓdeunt. in cautos sepe sub spetie uirtutũ fallunt. Qͦs tẽ nimir̃
ꝑ seqͥmur. qñ ipsam originis eoꝵ radicem subtilit̾ inuestigamꝰ.
quatinꝰ dum nos illicito motu oriente pulsari senserimꝰ statim
dequa affectione natus sit. & adquem finem eus appetitus tendat.

Expanded text:
necesse est ut qui vel modicam in rebus perituris fiduciam posuenecesse est ut qui vel modicam in rebus perituris fiduciam posuerit, etsi per turpia desideria non langueat, tamen, quia transitorium est quod amat, stabilis non fit; et cum labi coeperit cui innititur, mox innitentis vestigia ab ipsa sua stabilitate infirmentur. Cum autem totum animi desiderium in aeternis figitur: quasi pede in soliditate constituto, vestigia non infirmantur.habemus, qui nobis insidiantur, qui quanto magis occulti sunt, tanto amplius nocere possunt. Hi sunt motus carnales, qui in corde nostro oriuntur, et quia de latentibus desideriis prodeunt, incautos saepe sub specie virtututum fallunt. Quos tunc nimirum persequimur, quando ipsam originis eorum radicem subtiliter investigamus, quatenus, dum illos illicito motu oriente pulsare senserimus: statim de qua affectione ille natus sit, et ad quem finem ejus appetitus tendat,
Abbreviated transcription (Latin):
futuras. Dicat gͦ. Disciplina tua correxit me in finẽ: disciplina
tua ipsa me docebit.
supra nos est. Mens gͦ iusti supͣ se dilatatos gressus ht̃. qͥa
qͣnto altius ꝑ contemplationem in amore ęt̾nor dirigit᷑: tanto
ampliꝰ desidi̾o gustate dulcedinis dilatat᷑. Cum aut̃ in rebus
transitoriis subtus se ꝑ cogitationem ambulat. ipsa eam qͦdãmͦ
sue occupationis molestia. coangustat: & tociens intra semet ip¬
sam stringitur. quotiens foris adu̾sis occurrentib p̃peditur. Sed
fit non nunꝗͣ ut etiam subtꝰ se mens diuino amore succensa
dilatatos gressus habeat. quia dũ totam se intus ꝑ desideriũ
retinet. & si foris ꝑ occupationem occupata sit. nulliꝰ tam̃ mo¬
lestie adu̾sitas lib̾tatem euis coangustat. Unde recte cũ dixis¬
infirmata uestigia mea. Qnͣdo enim gressus in lubrico figitur.
& si pes fortis ꝑmaneat: uestigia tam̃ eius infirmant᷑. Ita qͦ

Expanded text:
futuras. Dicat ergo: Disciplina tua correxit me in finem; disciplina futuras. Dicat ergo: Disciplina tua correxit me in finem; disciplina tua ipsa me docebit . supra nos est. Mens ergo justi supra se dilatatos gressus habet, quia quanto altius per contemplationem in amorem aeternorum dirigitur, tanto amplius desiderio gustatae dulcedinis dilatatur. Cum autem in rebus transitoriis subtus se per cogitationem ambulat; ipsa eam quodammodo suae occupationis molestia coangustat; et toties intra semetipsam stringitur, quoties foris adversis occurrentibus praepeditur. Sed fit nonnunquam ut etiam subtus se mens divino amore succensa, dilatatos gressus habeat, quia dum totam se intus per desiderium retinet, et si foris per operationem occupata sit, nullius tamen molestiae adversitas libertatem ejus coangustat. Unde recte cum dixist non sunt infirmata vestigia mea. Quando enim gressus in lubrico figitur, et si pes fortis permaneat, vestigia tamen ejus infirmantur. Ita quoque
Abbreviated transcription (Latin):
temptationis sustinere. qͣtinꝰ & fatigatio nr̃a nob̃ placeat: et cñ
delectatio praua ad consensum ñ accedat. In flagello item obedi¬
entiam seruat. qui & si causam sue ꝑcussionis ignoret: tam̃ ꝯtͣ
dm̃ ñ murmurat. Constans autem & paciens ẽ. quem nec pon¬
dus tͥbulationis opͥmit. nec diutnitas frangit. Primꝰ gͦ gradꝰ
discipline dei. ẽ. custodia mandatoꝵ. Scds gradꝰ est pugna
temptationum. Unde manifestum est quod hii qui mandata di
ñ custoduiit : adhuc in disciplina dei eẽ ñ ceperunt. Qui aut̃
sub disciplina dĩ ñ est : ad hereditatẽ filioꝵ dei ꝑtingere ñ potest.
Nemo gͦ contempnat disciplinã dei. quia si peccator ẽ. necessa¬
ria ẽ. illi ut corrigat᷑. si iustus ẽ. necessaria ẽ. illi ut erudiatur:
ꝓpt̾ea iste qui eam iam ad correptionẽ acceꝑat. ad huc eam ad
eruditionẽ necessariam sibi eẽ. confirmat. ut sicut correctus
expiauit culpas pretĩtas. ita eruditꝰ cautelam habeat contͣ culpaᷤᷤ

Expanded text:
tentationis sustinere, quatenus, et fatigatio nostra nobis placeat, et tamen delectatio prava ad consensum non accedat. In flagello autem obedientiam servat qui, et si causam percussionis sui ignoret, tamen contra Deum non murmurat. Constans autem, et patiens est quem nec pondus tribulationis opprimit, nec diuturnitas frangit. Primus ergo gradus disciplinae Dei est custodia mandatorum. Secundus gradus est pugna tentationum. Unde manifestum est quod ii qui mandata Dei non custodiunt, adhuc in disciplina Dei esse non coeperunt. Qui autem sub disciplina Dei non est, ad haereditatem filiorum Dei pertingere non potest. Nemo ergo contemnat disciplinam Dei, quia, si peccator est, necessaria est illi, ut corrigatur; si justus est, necessaria est illi ut erudiatur. Propterea iste qui eam ad correctionem acceperat, adhuc eam ad eruditionem necessariam sibi esse confirmat: ut sicut correctus expiavit culpas praeteritas: ita eruditus cautelam habeat contra culpas
Abbreviated transcription (Latin):
confitebor tͥ in cythara. Quia tu leticiam ñ uetustatis s ui¬
uentutis. id ẽ. non gaudium carnis s sp̃s diligis: ideo et ego¬
carnem affugam. & laudabo te in maceratione carnis. C ontra
qͦd. quia animalitas murmurat: ipse eam increpando castigat.
Quare tristis es anima mea:¬

Expanded text:
confitebor tibi in cithara. Quia tu laetitiam non vetustatis, sed juconfitebor tibi in cithara. Quia tu laetitiam non vetustatis, sed juventutis, id est non gaudium carnis, sed spiritus diligis, ideo, et egocarnem affligam, et laudabo te in maceratione carnis. Contra, quod quia animalitas murmurat, ipse eam increpando castigat, dicens: Quare tristis es, anima mea
Abbreviated transcription (Latin):
montem ut alta crederem: in tab̃nacula ut fortia facerem. Ad
altare ut me immolem. Mons & cab̃nacula de p̾senti. altare
de futuro. ubi pleua caritas. E ideo ait introibo. ut immoler
& contempler ad altare: id ẽ. ad dm̃ qui letificat iuuentutem
meam. Et bene iuuentutem letificat: uetustatem enĩ non leti¬
ficat. seo contͥstat. Ad dm̃ qui letificat iuuentutẽ meam. Si
extĩor homo nr̃ uetus corrumpit᷑: s int̾ior ille hono ñr de die
intdie in diẽ renouat᷑. Caro enim nr̃a quȩ ꝑ mortem dissoluitur:
in p̾senti uita non renouat᷑. Sp̃s aut̃ iuuentutem suam etiam¬
in hac uita renouare incipit: qñ ꝑ grãm di. uirtutib reuoua¬
tis desid̃ia uetusta deponit. Ds̃ gͦ ñ uetustatem nrãm s ui¬
uentutem letificat: quia qͣnto magis. caro foris atteritur: tan¬
tomagis mens interuis. spiritali gaudio consolatur. Ideo inqͥt

Expanded text:
montem ut alta crederem; in tabernacula, ut fortia facerem; ad montem ut alta crederem; in tabernacula, ut fortia facerem; ad altare, ut me immolem. Mons et tabernacula de praesenti, altare de futuro, ubi plena charitas, et ideo ait introibo ut immoler, et contempler ad altare, id est ad Deum, qui laetificat juventutem meam. Et bene juventutem laetificat; vetustatem enim non laetificat, sed contristat. Ad Deum, qui laetificat juventutem meam, Si exterior homo noster vetus corrumpitur, sed interior ille homo noster de die in diem renovatur. Caro enim nostra, quae per mortem dissolvitur, in praesenti vita non renovatur. Spiritus autem juventutem suam in hac vita renovare incipit, quando per gratiam Dei virtutibus renovatis desideria vetusta deponit. Deus ergo non vetustatem nostram, sed juventutem laetificat, quia quanto magis caro foris atteritur, tanto magis mens interius spirituali gaudio consolatur. Ideo inquit,
Abbreviated transcription (Latin):
liud ẽ. iuditiũ scđm causam. aliud scđm retͥbutionẽ.
Boni gͦ qui in p̾senti uit̾ malos sunt. & tam̃ in causa eis uniti
ñ sunt. orant ut ds pͥmum eoꝵ causam discernat. & sic uidicet: ꝗͥa
tunc uos salubriter in retributione iudicat. si prius causam urãmn
hic a gente non scã discernat. Quia tu es fortitudo mea. Ideo
ꝑ te ab eis separari puto: quia cum eoꝵ malitiam grauit̃ portẽ.
ñ tam̃ ab eoꝵ societate me ꝑ suꝑbiam & fidutiam uiriũ uiearũ.
disiungo. S differtur quod petitur. Ideo clamat. Quare me rep¬
pulisti: E mute lucem tuam. & u̾itatem. tuam. ꝑfidem illu¬
mina. ꝑ ueritatem fidem remunera. Illuminando museri¬
cors: remunerando uerax. Ipsa duo deduxerunt me a malis
meis: & ad duxerunt ad bona tua. Que bona: In montem. in
tab̾nacula. In montem ductus sum. ꝑ fidem: in tab̃nacula
ductus sum ꝑ oꝑationem. In troibo ad altare ꝑ dilectionem. In

Expanded text:
Aliud est judicium secundum causam, aliud secundum retributionem. Aliud est judicium secundum causam, aliud secundum retributionem. Boni ergo, qui in praesenti inter malos sunt, et tamen in causa eis uniti non sunt, orant ut Deus primum eorum causam discernat; et sic judicet, quia tunc nos salubriter in retributione judicat, sic prius causam nostram hic a gente non sancta discernat. Quia tu es fortitudo mea. Ideo per te ab eis separari peto, quia cum eorum malitiam graviter portem, non tamen ab eorum societate me per superbiam et confidentiam virium mearum disjungo. Sed differtur quod petitur, ideo clamat. Quare me repulisti? Emitte lucem tuam et veritatem tuam. Per fidem illumina, per veritatem fidem remunera, illuminando misericors, remunerando verax. Ipsa duo deduxerunt me a malis meis, et adduxerunt ad bona tua. Quae bona? In montem, in tabernacula. In montem ductus sum per fidem, in tabernacula ductus sum per operationem. Introibo ad altare per dilectionem. In
Abbreviated transcription (Latin):
Uel in p̃senti dicam. p̾sumens de ꝓmissione quã habeo iam
in spe: quia iam quasi factum teneo. qͦd faciendum sine dubita¬
tione expecto. Quare oblitus es mei ÷ Animꝰ amantis & pacientis.
ad diu̾sa rapitur. nunc de ꝓmissione glat᷑: nunc de dilatione
conquerit᷑. Nunc se derdictum ꝓpter pondus tribulationis: nunc
Paruulus delicatus patri amanti irascit᷑: & quia ñ ad om̃ia uo¬
ta respondet. de obluuone causatur. E numerat etiam mala qͥ
paticur. Quare tristis incedo: Et ne uideat᷑ suꝑflua tͥsticia: dũ
affligit inqͥt me inimicꝰ. Et quia sepe plus gaudendum quam
tͥstandum ẽ. in afflictione corꝑis. exaggerat causam adiungẽs
etiam decrim̃ta uirtutis: dum confringunt᷑ ossa mea. idẽ. uir¬
tutes destruunt᷑. Postremo summã mali: irrisionem inimicorũ.
incedo: idẽ. dum in uia recta gradiendo ꝓficio. Ubi occulte
meritum iunuit: dũ se ⁊ bona agentẽ ⁊ mala patientem dicit.

Expanded text:
vel in praesenti dicam praesumens de promissione quam habeo jam vel in praesenti dicam praesumens de promissione quam habeo jam in spe, quia jam quasi factum teneo quod faciendum sine dubitatione exspecto. Quare oblitus es mei? Animus amantis et paventis ad diversa rapitur, nunc de promissione gloriatur, nunc de dilatione conqueritur, nunc se derelictum propter pondus tribulationis, nunc Parvulus delicatus patri amanti irascitur, et quia non ad omnia vota respondet, de oblivione causatur. Enumerat etiam mala quae patitur. Quare tristis incedo? et ne videatur superflua tristitia, dum affligit me, inquit, inimicus. Et quia saepe plus gaudendum quam tristandum est, in afflictione corporis exaggerat causam, adjungens etiam detrimenta virtutis, dum confringuntur ossa mea, id est virtutes destruuntur. Postremo summam mali addens irrisionem inimicorum eincedo, id est dum in via recta gradiendo proficio, ubi occulte meritum innuit, dum se et bona agentem, et mala patientem dicit.
Abbreviated transcription (Latin):
huiꝰ uitȩ. lib̾aret in die. id ẽ. cum claritas uite etñȩ pulsis te¬
nebris mortalitatis. illucesceret: & ideo int̾im in nocte uite
huius mandauit canticũ euis. id ẽ. laudem suã. ut si infut᷑o die
euis miscaiam ꝑcipere uolumꝰ: in p̃senti adu̾sitate. ab eiꝰ laude
ñ recedamus. Dignũ ẽ. enim ut si in gła sua ꝓpicium eũ habere
uolumꝰ: in nr̃a hunc miseria iustũ predicemus. Qͥa gͥ peccauimꝰ
qͥa flagellum sustinemꝰ. quia ereptionem ex pectamꝰ. in peccato con¬
fiteamur urãm culpam. in flagello laudemꝰ eius iusticiam: in
ereptione sꝑemꝰ eius miãm. Apud me oratio ꝓ iniquitate. deo
uite mee in correctione: dicam deo susceptor m̃s es. in misera¬
hominibꝰ sed deo soli place concupisco. Deo uitȩ nee. qͥa dum
me foris flagellando mortificat: intus uiuificando aspirat.
Dicam deo. In futuro cum susceptus ad glam fuero. securꝰ dicam.
susceptor nĩs es: quod in dubio constitutus ad huc dic̃ẽ ñ p̾sumo.

Expanded text:
hujus vitae liberaret; in die, id est cum claritas vitae aeternae pulsis tenebris mortalitatis illucesceret. Et ideo interim in nocte vitae hujus, mandavit canticum ejus, id est laudem suam, ut si in futuro die ejus misericordiam percipere volumus, in praesenti adversitate ab ejus laude non recedamus. Dignum est enim ut, si in gloria sua propitium eum habere volumus, in nostra hunc miseria justum praedicemus. Quia igitur peccavimus, quia flagellum sustinemus, quia ereptionem exspectamus, in peccato confiteamur nostram culpam, in flagello laudemus ejus justitiam, in ereptione speremus ejus misericordiam. Apud me oratio, pro iniquitate, Deo vitae meae in corruptione, dicam Deo: Susceptor meus es in miserahominibus, sed Deo soli placere concupisco; Deo vitae meae, quia dum me foris flagellando mortificat, intus vivificando aspirat. Dicam Deo, in futuro cum susceptus ad gloriam fuero securus, dicam: Susceptor meus es, quod in dubio constitutus adhuc dicere non praesumo,
Abbreviated transcription (Latin):
caro. quia hii etiam qui eam illicite ⁊ suꝑfiue amando õĩ studio ⁊
diligentia custodiunt. a corruptione seruare ñ possunt. Qͦs nimi-¬
rum odit ds̃: quia dum nimis rem corruptibilem diligt̃. ad
amorem dĩ incorruptibilem ñ assurgunt. Odisti inqͥt obseruan
tes suꝑuacue. Bene suꝑuacue. quia & si transitoria ad necessitatẽ
appetimus. numqͣm tam̃ ad suꝑfluitatẽ diligere debemꝰ. carnẽq
moritam non in delitiis fouere. seo ab incõmodis his p̾cipue quȩ
ad salutem anunȩ minꝰ conduc̾ẽ uident᷑. defendere.
entes intelligint᷑ peccatores. popłi stulti. pͥncipes suꝑbi. Consi¬
lium gentium ẽ. concupiscentia carnis. Cogitatio populoꝵ.
est concupiscentia oculoꝵ. Consilium pͥncipum ẽ. suꝑbia uite.
quȩ omĩa ideo ds repbat: quia mundꝰ transit ⁊ ꝯcupiscentia euis.

Expanded text:
caro. Quia ii etiam qui eam illicite et superflue amando omni studio et caro. Quia ii etiam qui eam illicite et superflue amando omni studio et diligentia custodiunt, eamdem a corruptione servare non possunt. Quos nimirum odit Deus, quia dum nimis rem corruptibilem diligunt, ad amorem Dei incorruptibilem non assurgunt. Odisti, inquit, observantes vanitates supervacue. Bene supervacue. Quia, etsi transitoria ad necessitatem appetimus, nunquam tamen ad superfluitatem diligere debemus carnemque morituram non in deliciis fovere, sed ab incommodis his praecipue, quae ad salutem animae minus conducere videntur defendeentes intelliguntur peccatores, populi stulti, principes superbi. Consilium gentium est concupiscentia carnis, cogitatio populorum est concupiscentia oculorum. Consilium principum est superbia vitae. Quae omnia ideo Deus reprobat, quia
Abbreviated transcription (Latin):
ab̃ naculum dei ẽ. eccła catholica. in qua fideles laborant:
& in ꝓcinctu cuiusdam spiritał milicie cont᷑ aerias pote¬
states pugnaturi excubant. In hoc aut̃ tab̾naculo illos abscondit¬
as̃: quib amorem quietis inspirando a strepitu huiꝰ mundi secre¬
tum expet̾e facit. S in abscondito tab̾naculi ꝓtecti ñ sunt: qͥ
in loco quietis. quiete uiuere nolunt.
ontraria loqui uidet᷑. Si enĩ timet qͦmͦ fortitudinem se ha¬
bere dicit: Et si ñ cunet quare refugium querit: S m̃s
humana int̾ spem & timorem constituta. dũ fortitudinem
adiutoris sui. considerat. de uictoria p̾sumens sponte ꝓuocat
inimicũ: cum uͦ ꝓpͥam infirmitatem ad memoriã reuocat. su¬
ꝑari metuens querit refugium.
ox iusti ẽ. presentem felicitatẽ despitientis. Suꝑiꝰ comñda¬
uerat sp̃m suũ deo. & quasi nunc quereres qͥd de carne fie¬
ri uellet. respondet se carnis curam ñ hr̃e quia uanitas ẽ. om̃is

Expanded text:
abernaculum Dei est Ecclesia catholica, in qua fideles laborant; et in procinctu cujusdam spiritalis militiae contra aeras potestates pugnaturi excubant. In hoc autem tabernaculo illos Deus abscondit, quibus amorem quietis inspirando, eos a strepitu hujus mundi secretum expetere facit. Sed in abscondito tabernaculi protecti non sunt qui, in loco quietis, quiete vivere nolunt.ontraria loqui videtur. Si enim timet, quomodo fortitudinem se habere dicit? Et si non timet, quare refugium quaerit? Sed mens humana, inter spem et timorem constituta, dum fortitudinem adjutoris sui considerat, de victoria praesumens sponte provocat inimicum. Cum vero proptiam infirmitatem ad memoriam revocat, superari metuens, quaerit refugium.Vox justi est, praesentem felicitatem despicientis. Superius commendaverat spiritum suum Deo; et quasi nunc quaereres quid de carne fieri vellet, respondet se carnis curam non habere, quia vanitas est omnis
Abbreviated transcription (Latin):
bonũ facit. Adiuuat ciuitatẽ. & edificat ciuitatem. requiescit
in ciuitate. & ꝓtegit ciuitatem.
enite inquit & udete oꝑa dñi. Pmũ uenite: pꝰea uidete. Uos
enim in tenebris estis: & ibi oꝑa dñi uide ñ potestis. Uenite
gͥ ad lucem. & uidete ꝑ lucem: que lux fecit inluce. Uidete oꝑa
celum posita sunt. suꝑ t̾ram. Pmũ enim cęlum d̾s & t̾ram fecit.
deinde quedã in celo & int̾ra. de cęlo & t̾ra ꝓduxit. S hȩc quia
t̾rena sunt. ubiq t̾rarum uideri possunt: nec ut ista uideant᷑.
aliunde alio homines inuitant᷑. St̃ quedam alia quȩ ñ de cęlo
uł de t̾ra ꝓduxit. s desuꝑ celum secum afferens. suꝑ t̾ram posu¬
it. ñ ileiciens ea s inclinans: nec t̾ram ꝑ ea premens. s rele¬

Expanded text:
bonum facit. Adjuvat civitatem, et aedificat civitatem, requiescit bonum facit. Adjuvat civitatem, et aedificat civitatem, requiescit in civitate, et protegit civitatem. enite, inquit, et videte opera Domini. Primum venite, postea videte. Vos enim in tenebris estis, et ibi opera Domini videre non potestis. Venite igitur ad lucem, et videte per lucem; quae lux fecit in luce: videte opera coelum posita sunt super terram. Primum enim Deus coelum et terram fecit; deinde quaedam in coelo, et in terra de coelo, et terra produxit. Sed haec, quia terrena sunt ubique terrarum videri possunt, nec ut ista videantur alicunde alio homines invitantur. Sunt quaedam alia quae non de coelo, vel de terra produxit, sed de super coelum secum afferens super terram posuit, non dejiciens ea, sed inclinans; nec terram per ea premens, sed rele
Abbreviated transcription (Latin):
uluis sunt cogitationes uanȩ : t̾ra aut̃
praua desideria. Bene aut̃ prius anima in pulu̾e humi¬
liatur. ac deinde uenter conglutinat᷑ in t̾ra: quia nisi prius
anima. uanis se cogitatiouib subderet. nequaqͣm carnem desi¬
aia inmunda obligarent. S quia pͥus anima auanitate uincit᷑:
pꝰ modum caro ad immunditiam glutinat᷑.¬
eata ciuitas quȩ regem ht̃ dm̃: quia cũ foris bella patitur.
pax eius intus ñ conturbat᷑. Felix ille qui talem ht̃ aiãm ita
in amore dei solidatam. ut quȩ cũq foris molestie ꝑstrepant. tam̃
usq ad silentiũ interne quiecis. ñ irrumpant: quia d̾s qui pa¬
cis amator ẽ. cor turbatum in habitare ñ pot̾. S quia tam pa¬
cificam habitationẽ ds ñ inueniret. nͥ eam faceret. adiuuabit
eam d̾s mane diluculo. Mane. tenipestiue: diluculo. in lu¬
ce. Mane. qͥa adutor in oportunitatib. diluculo: qͥa intene¬
bris. oꝑari nescit. Adiuuabit uolentẽ: quia nemo inuitus

Expanded text:
ulvis sunt cogitationes vanae; terra autem prava desideria. Bene autem prius anima in pulvere humiliatur ac demum venter conglutinatur in terra, quia nisi prius anima vanis se cogitationibus subderet nequaquam carnis desideria immunda obligarent, sed quia prius anima a vanitate vincitur, postmodum caro ad immunditiam glutinateata civitas, quae regem habet Deum, quia cum foris bella patitur, pax ejus intus non conturbatur. Felix ille, qui talem habet animam ita in amore Dei solidatam, ut quaecunque foris molestiae perstrepant, tamen usque ad silentium internae quietis non irrumpant, quia Deus, qui pacis amator est, cor turbatum inhabitare non potest: sed quia tam pacificam habitationem Deus non inveniret, nisi ipse eam faceret, adjuvabit eam Deus mane diluculo. Mane, tempestive, diluculo, in luce. Mane, quia adjutor in opportunitatibus. Diluculo, quia in tenebris operari nescit. Adjuvabit volentem, quia nemo invitus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ faciem. p̾sentiam siue instantiam atq inportunitatẽ .iii.¬
significamus. Qͥd ẽ. gͦ qd̾ cicatrices ñ solum ab insipi ali¬
entia s a facie insipientie putruisse & corrupte eẽ dicuntur.
nͥ quia dei gr̃a nequaquam nos usq ad lapsun peccati desere¬
ret. si ñ prius nr̃a insipientia deo in nob̃ habitanti du impor¬
tuna fuisset : Qui cum ꝑ longam negligentiã urãm a nob̃
recedere innitus cogit᷑: statim cicatrices uulnerum nr̃oꝵ ñ solũ
ꝑ praua desidia putrefiunt. s usq ad oꝑationem prauã corrũ¬
punt᷑. Cita ista presens. breuis ẽ. mala ẽ. incerta est.
Qͥ a incerta ẽ: dic deo. Notum fac mͥ dñe finẽ meũ. Quia bre¬
uis est: dic deo. Ecce m̃surabiles posusti dies meos. Quia mala
ẽ: dic deo. Substantia mea tanꝗͣ nichilũ ante te est.

Expanded text:
per faciem, praesentiam sive instantiam atque importunitatem per faciem, praesentiam sive instantiam atque importunitatem significamus. Quid est ergo quod cicatrices non solum ab insipientia, sed a facie insipientiae putruisse et corruptae esse dicuntur, nisi quod Dei gratia nequaquam nos usque ad lapsum peccati desereret, si non prius nostra insipientia Deo in nobis habitanti diu importuna fuisset? Qui cum per longam negligentiam nostram a nobis recedere invitus cogitur, statim cicatrices vulnerum nostrorum non solum per prava desideria putrefiunt, sed usque ad operationem pravam corruum . Vita ista praesens brevis est, mala est, incerta est. Quia incerta est, dic Deo: Notum fac mihi, Domine, finem meum. Quia brevis est, dic Deo: Ecce mensurabiles posuisti dies meos. Quia mala est, dic Deo: Substantia mea tanquam nihilum ante te est.
Abbreviated transcription (Latin):
desipuisset: plangat iste insipientiam suam ⁊ dicat. Putruert̃
⁊ corrupte st̃ cicatrices mee. a facie insipientiȩ meę. S libet
ad huc considerare quare ñ simplicit̾ dixit ab insĩpientia mea.
uł ꝓpt̾ insipientiam meam. s a facie insipientiȩ mee: utrũne
aliquid nob̃. ista adiectione signare uoluerit. Primũ ipse modꝰ
loquendi considerandꝰ est: quia sepe in diuino eloquio simił
positio inuenit᷑. cum dr̃ a facie dñi. uł a facie inimici. siue
etiam qͦd magis obscurum est. cum de reb humana figuratio¬
ne carentib corporeis. non nunquã etiam incorporeis agitur.
facies menoratur: qd in usu loquendi nunc minime ẽẽ. cog¬
noscitur. Tunc tam̃ fuisse dubium ñ est. qͦd satis extam fre¬
quenti scͥpturarum positione colligi pot̾. Qͥa enĩ ubiq occur¬
rentis faciem declinare ñ possumus: congrue in scriptura

Expanded text:
desipuisset; plangat iste insipientiam suam et dicat: Putruerunt desipuisset; plangat iste insipientiam suam et dicat: Putruerunt et corruptae sunt cicatrices meae a facie insipientiae meae. Sed libet adhuc considerare quare non simpliciter dixit ab insipientia mea, vel propter insipientiam meam, sed a facie insipientiae meae, utrumne aliquid nobis ista adjectione signare voluerit. Primum ipse modus loquendi considerandus est; quia saepe in divino eloquio similis positio invenitur, cum dicitur, a facie Domini, vel a facie inimici : sive etiam, quod magis obscurum est, cum de rebus humana figuratione carentibus, corporeis nonnunquam etiam incorporeis agitur, facies memoratur quae in usu loquendi nunc minime esse cognoscitur; tunc tamen fuisse dubium non est, quod satis ex tam frequenti Scripturarum positione colligi potest. Quia enim ubique occurrentis faciem declinare non possumus, congrue in Scriptura