comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ut quotiens quolibet tangit᷑ uitio. totiens ad orationẽ se subdat.
Quia frequens oratio. uitioꝵ impugnationẽ extuiguit. Tã ꝑseuerant
intenłe oportet animũ urm orando atq pulsando. qͦusq importunas
desiderioꝵ carnaliũ suggestiones quȩ nr̃is obstrept sensibꝰ fortisima
intentione suꝑemꝰ: ac tãdiu insistere. qͦusq ꝑsistendo uincamꝰ. Nam
negligentes orationes nec abipso homine impetrare ualent qđ uolt᷑.
Quando qͥsq. orat. scm̃ ad se spm euocat. At ubi uenit. confestĩ tep¬
tam̃ta demonioꝵ quȩ se m̃tibꝰ humanis inn̾igunt. p̾sentiã eiꝰ ferre
ds intendit. s orantis cor aspicit. Qđ si cor tatite oret. et uox sileat.
quãuis hominibꝰ lateat. do̾ latere ñ pot qͥ c̾scientiȩ p̾sens eͣ. Meliꝰ est autͣ
cũ silentio orare corde sine sono uocis.ꝙͣ solis uͭbis sine intiitu mͣtis. Nũꝙͣ¬
c̃ sins genitu orandiũ. Na pexatoꝵ recordatio. meronẽ gignit. Dũem̃ oramꝰ.

Expanded text:
ut quoties quolibet vitio tangitur, toties ad orationem se subdat, quia frequens oratio vitiorum impugnationem exstinguit. Tam perseveranter intendere oportet animum nostrum orando, atque pulsando, quousque importunas desideriorum carnalium suggestiones, quae nostris obstrepunt sensibus, fortissima intentione superemus: ac tandiu insistere, quousque persistendo vincamus. Nam negligentes orationes nec ab ipso homine impetrare valent quod volunt. Quando quis orat, sanctum ad se spiritum advocat: at ubi venerit, confestim tentamenta dDeus intendit, sed orantis cor aspicit. Quod si tacite cor oret, et vox sileat, quamvis hominem lateat, Deum latere non potest, qui conscientiae praesens est. Melius est cum silentio orare corde sine sono vocis, quam solis verbis, sine intuitu mentis. Nunqest sine gemitu orandum, nam peccatorum recordatio
Abbreviated transcription (Latin):
Q a hi qͥcũ abestus comedunt᷑ aut diu̾sa laniatione truncant᷑ resurgentes
integritate sin corporis obtinebt᷑.

Expanded text:
qui nunc a bestiis comeduntur, aut diversa laniatione truncantur, resurgentes integritatem sui corporis obtineb
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑbiȩ tumorẽ sibi subditũ faciat. Nei seruus sẽꝑ fallentes diaboli
p̃uidẽ debet insidias. et magis in bonis oꝑibꝰ cordis debet adhibere
cautelã. ne ꝑ uana̾ głam ꝑdat semetipsu̾ ac ꝑeat. cunctaq hona

Expanded text:
superbiae tumorem sibi subditum faciat. 9. Dei servus semper fallentis diaboli superbiae tumorem sibi subditum faciat. 9. Dei servus semper fallentis diaboli praevidere debet insidias, et magis in bonis operibus cordis debet adhibere cautelam, ne per vanam gloriam perdat semetipsum, ac pereat, cunctaque bona
Abbreviated transcription (Latin):
appecitũ aluce suꝑnȩ illuminationis pͥuati. nigredine peccatoꝵ fuscant᷑.
Quidã intentionẽ bonȩ oꝑatioi̾s metu extingunt inopiȩ. nec ꝑmittunt᷑¬
a gła suꝑna semecipsos abscidt̃. Multis consilioꝵ argumtis in sidiat᷑
diabolus in adqͥrendo plitrima. eis qͥ in paucis et modicis deuouerant
det habere plura. unde sibi egenisq sufficiat. quatiiꝰ his blandi¬
mentis intentionẽ honȩ deuotionis subu̾tat. atq in t̾renis lucris de-¬
ceptã mente̾ reducat. Multis argumͣtis insidiat᷑ diabolꝰ his qͥ remin-¬
tiant scło. ut eiꝰ se iterũ amori ꝓsternant. Orauiꝰ autͣ illos in cͣcupi-
scentiis scłi ferit. qͦs pꝰ renuntiatione̾ ad mundi amorẽ reduxerit.
Et maxime ꝑ cenodotiã subicit sibi diabolus monachũ. ut quẽ ꝑ sdi
amorẽ retinere nͣ potuit. ab humilitatis culmine subtrahat. et ꝑ

Expanded text:
appetitum a luce supernae illuminationis privati, nigredine peccatorum fuscantur. appetitum a luce supernae illuminationis privati, nigredine peccatorum fuscantur. 6. Quidam intentionem bonae operationis metu exstinguunt inopiae, nec permittuntsemetipsos abscindunt. 7. Multis consiliorum argumentis insidiatur eis diabolus in acquirendo plurima qui paucis et modicis voverant det habere plura, unde sibi egenisque sufficiat, quatenus his blandimentis intentionem bonae devotionis subvertat, atque in terrenis lucris deceptam mentem reducat. 8. Multis argumentis insidiatur diabolus eis qui renuntiant saeculo, ut ejus se iterum scentiis saeculi ferit, quos post renuntiationem ad mundi amorem reduxerit. Et maxime per cenodoxiam subjicit sibi diabolus monachum, ut quem per saeculi amorem retinere non potuit, ab humilitatis culmine subtrahat, et per
Abbreviated transcription (Latin):
ad gram dĩ. s timent carere oblectam̃tis mundi. Prouocat quidem
eos amor xp̃i. s reuocat cupiditas scłi. Qui ꝓinde obluuscunt᷑ uoti. ꝙ
capiunt̾ illecebris uantatis. Quȩc̾q mens ꝓcellis mundi huiꝰ in uolue¬
ris. lignũ conscende enicis. ut a mari. id est tẽpestate huiꝰ scłi liberetis
sponit. transgressionis reatii astringit᷑. si uocũ mutauert. Atrocit᷑ enĩ in-
discussione animni uidicii arguendi st̃. qͥcqͥd ꝓfessione spoponderant.
implere oꝑx contẽpsert᷑. Oirabilit̾ co̾parat᷑ similitudo a uoluptatibꝰ mun¬
di conantis ad̃ am̃ redire. recmentibꝰ eũ cupiditatbꝰ scłi huiꝰ ei qͥ dor mi-¬
tans exurgere conat᷑. et sopore soͣm depͥmit᷑. Ille emĩ ad bonũ nouit
redire. et uoluptatũ facibꝰ ñ sinit᷑. iste meliꝰ elegit uigilare. s soporis
torpore tenet᷑. Abono in deceriꝰ lapsos. suꝑ carbones frigidos fieri ni¬
griores. ꝙ ꝑ torporẽ m̃tis abigne caritatis dĩ extincti stͣ. et ꝑ mundi

Expanded text:
ad gratiam Dei, sed timent carere oblectamentis mundi. Provocat quidem eos amor Christi, sed revocat cupiditas saeculi. Qui proinde obliviscuntur voti, quia capiuntur illecebris vanitatis. 2. Quaecunque mens procellis mundi hujus involveris, lignum conscende crucis, ut a mari, id est, tempestate hujus saeculi libereris. posuit, transgressionis reatu astringitur, si votum mutaverit. Atrociter enim in discussione divini judicii arguendi sunt, qui, quod professione spoponderant, implere opere contempserunt. 4. Mirabiliter comparatur similitudo a voluptatibus mundi conanti redire ad Deum, retinentibus eum cupiditatibus saeculi, ei qui dormitans exsurgere conatur, et sopore somni deprimitur. Ille enim ad bonum novit redire, et voluptatum facibus non sinitur. Iste melius eligit vigilare, sed soporis torpore tenetur. 5. A bono in deterius lapsos supra carbones frigidos fieri nigriores, quia per torporem mentis ab igne charitatis Dei exstincti sunt, et, per mundi
Abbreviated transcription (Latin):
exoriens de recordatione peccati. et timore iudicii. Illa ẽ comui̾sis
ꝑfectior cõpunctionis affectio. quȩ om̃s a se carnaliũ desiderioꝵ af-¬
fectꝰ repellit. et uitentionẽ suã toto mͣtis studio in dĩ contẽplatio¬
nẽ defigit. Seminã esse cõpunctionẽ. qua ꝓpt̾ dm̃ ania cuiꝰꝙ.
electi afficit̾. idest uel dũ oꝑũ suoꝵ mala cͣsiderat. uel dũ desidĩo
ȩtnȩ ouitȩ suspirat. Quatuor esse qualitates affectionũ. quibꝰ
mens iusti tedio salubri coͣpungit᷑. hoc eͣ memoria pͣteritoꝵ faci-¬
noꝵ. recoraatio futuraꝵ pęnaꝵ. consideratio ꝑ egrmnationis

Expanded text:
exoriens de recordatione peccati, et timore judicii. Illa est conversis perfectior compunctionis affectio, quae omnes a se carnalium desideriorum affectus repellit, et intentionem suam toto mentis studio in Dei contemplationem electi afficitur: id est vel dum operum suorum mala considerat, vel dum desiderio aeternae vitae suspirat. Quatuor esse qualitates affectionum, quibus mens justitaedio salubri compungitur, hoc est memoria praeteritorum facinorum recordati
Abbreviated transcription (Latin):
desinit decractare. Pleriꝗ. mali similes sibi in malũ defendt.
et patrocinio suo prauos contra correptionẽ bonoꝵ suscipiunt.
ne unde displicent em̃dent᷑. adicientes in se aliena delicta. ut
ñ tantũ de suis malis. s etiã et de alienoꝵ facinoribꝰ puniant᷑.
quoꝵ peccata defendt᷑.¬

Expanded text:
desinit detrectare. 12. Plerique mali similes sibi in malum defendunt, desinit detrectare. 12. Plerique mali similes sibi in malum defendunt, et patrocinio suo pravos contra correptionem bonorum suscipiunt, ne, unde displicent emendentur: adjicientes in se aliena delicta, ut non tantum de suis malis, sed etiam de aliorum facinoribus puniantur, quorum peccata defend
Abbreviated transcription (Latin):
iusti. quoties de siuis excessibꝰ arguunt᷑. Suꝑflua autͣ ẽ humilitas eoꝵ.
qͥ se gessisse accusant quȩ ñ admiserc̃. Qui uero sine arrogantia
hona sua facta ꝓnuntiat. ꝓculdubio nequaꝗͣ. peccat. Est quoꝵ daͣ
ꝓpͥe imbecllitatis. imustitię fecundi. steriles ueritatis. cetiad concu¬
endã lucẽ. et occulti ad tenebraꝵ aspiciendũ errorẽ. Corda reꝓboꝵ lũ
brica stͣ ad male c̾sentiendũ. et fluxa ad bene cͣsentiendu̾ durissima.
Probat salomon et uisti em̃dationẽ correpti. et stulti obstinationẽ
admoniti. dicens. Doce nistũ. et festinabit acciꝑe. De stulto autͣ ait.
eͥminatione detractant. et ad sui sceleris solattũ usurpant. si
uł falso cõpererint qđ ad infamiã bonoꝵ obitiant. Sicͣ est illud
ex salomone. hona in malũ conu̾tit impiꝰ. et electo imponte ma¬
culã. Ue aut̃ illi qͥ et sua renuit uita̾ corrigere. et bonoꝵ non

Expanded text:
justi, quoties de suis excessibus arguuntur. Superflua autem est humilitas eorum justi, quoties de suis excessibus arguuntur. Superflua autem est humilitas eorum qui se gessisse accusant quae non admiserunt. Qui vero sine arrogantia bona facta sua pronuntiat, procul dubio nequaquam peccat. 7. Est quorumdam propriae imbecillitatis: injustitiae fecundi, et steriles veritati; caeci ad contuendam lucem, et oculati ad tenebrarum aspiciendum errorem. 9. Corda reproborum lubrica sunt ad male consentiendum, et fluxa; ad bene consentiendum, durissima. 10. Probat Salomon et justi emendationem correpti, et stulti obstinationem admoniti, dicens: Doce justum, et festinabit accipere. De stulto autem ait: criminatione detrectant; et ad sui sceleris solatium usurpant, si vel falso compererint quod ad infamiam bonorum objiciant, sicut est illud ex Salomone: Bona in malum convertit impius, et in electis imponit maculam . 321 Vae autem illi qui et suam renuit vitam corrigere, et bonorum non
Abbreviated transcription (Latin):
on debet uitia aliena corriꝑe. qͥ adhuc uitioꝵ contagionibꝰ seruit.
liꝓbũ est enĩ arguere quẽꝙͣ. in alio. qđ adhuc repͣ hendit in semet¬
admoneat. Et hoc faciens ex cõpassione quasi cõmunis ꝑicłi. ne fote
pectant. ita ꝓt̾ui delinquentibꝰ deridendo insultant. Et quantũ in
ipsis e̾ eos in sanabiles putant. Nec declinant cor ad cõpatiendi mi
trita
discordia. maioiẽ postea caritate᷑ parturiat. utpote cũ cortigen
ea quȩ displicere in animo uident᷑. Et hoc qͥdem pͥmũ n sine
quadã emulatione admonitꝰ suscipit. s correctꝰ post modũ gra¬
agit̃. At contra multi ꝓ parua lesione iĩ caritatis rescinadt᷑. et ab
amore dilectionis sese ꝑheimit᷑ rectalit᷑. Periq cotreptionẽ suã offi¬
cui caritatis exstimant. pleriq uero hoc ipsũ qđ ex caritate corripiunt᷑
aa iniuti̧ contumeliȩ traht᷑. Unde occurrit et euenit. ut ex eo deterio¬
tes efficiant᷑. ꝑ qđ em̃dari obediendo potuert᷑. Salubritꝰ accipunt

Expanded text:
on debet vitia aliena corripere, qui adhuc vitiorum contagionibus servit. Improbum est enim arguere quemquam in alio, quod adhuc reprehendit in semetadmoneat, et hoc faciens ex compassione quasi communis periculi, ne fopectant, ita protervi delinquentibus deridendo insultant, et, quantum in ipsis est, eos insanabiles putant; nec declinant cor ad compatiendi mistrita discordia majorem postea charitatem parturiat, utpote dum 320 corriguntur ea quae displicere in amico videntur, et hoc quidem primum non sine quadam aemulatione admonitus suscipit, sed correptus postmodum graagit. At contra multi pro parva laesione vim charitatis rescindunt, et ab amore dilectionis sese perenniter retrahunt. 5. Plerique correptionem suam officium charitatis existimant. Plerique vero hoc ipsum, quod ex charitate corripiuntur, ad injuriae contumeliam trahunt. Unde occurrit ut ex eo deteriores efficiantur, per quod emendari obediendo potuerunt. 6. Salubriter accipiunt
Abbreviated transcription (Latin):
tates ur̃as. Quẽ enĩ diligit dñs corripit. et castigat. Nagellat aut̃
omnẽ animã quã recipit. Ualde ꝑ necessariũ est. iustũ in hac uita¬
uirtiitibꝰ ñ suꝑbiat. dũ uero aut animi aut carnis dolore atterit᷑.
a mundi amore retrahat᷑. Tẽptari aut̾ oportet iustũ. s tẽptati¬
one plage ñ tẽptatione luxuris. Duriꝰ cirea suos electos in hac
uita qs agit. ut dũ fortioribꝰ flagellis stimulis feriunt᷑. nulla oblec¬
tamta p̾sentis uite deleetent. s celestẽ patriã ubi ceita reqͥes expec¬
tat᷑. indesinent̃ desiderent. Ciectos uitȩ istiꝰ adu̾sitate ꝓbari. ut se¬
cundũ petri iudiciũ a domo dĩ incipiat. dũ in hac uita electos suos
dñs uidicii flagello castigat.

Expanded text:
itates vesitates vestavirtutibus non superbiat: dum vero aut animi aut carnis dolore atteritur, a mundi amore retrahatur. Tentari autem oportet justum, sed tentatione plagae, non tentatione luxuriae. Durius circa suos electos in hac vita Deus agit, ut, dum fortioribus flagelli stimulis feriuntur, nulla oblectamenta praesentis vitae delectent, sed coelestem patriam, ubi certa requies exspectatur, indesinenter desiderent. 13. Electos vitae istius adversitate probari, ut, secundum Petrum, judicium a domo Dei incipiat , dum in hac vita electos suos Deus judicii flagello castigat.
Abbreviated transcription (Latin):
cleutti ͣ. et alic puntt ꝑ ec̾nã iustitiã. In hac eñ uita ds paret impiis.
et tam̃ ñ p arcit electis. In illa parcit electis. ñ tam̃ parcit iniqͥs. Pencti¬
losa ẽ securitas in hac uita maloꝵ. et bonoꝵ dolor tranqͥllus. Nã ini quu
pꝰ mortẽ ducit᷑ cruciandus. iustꝰ uero dormit pꝰ laborẽ securꝰ. Non
tantiũ de corporalibꝰ passionibꝰ. s etiã de spiritalibꝰ oportec intelligi ait
q̃nto qͥsq aut corpore aut m̃te flagella sustinet. tanto se uifiue re¬
miinerari sꝑet. Sepe occulto dĩ uidicio extra flagelli correptionẽ
Et rephi in hoc mundo. Pũꝙ: multa aãpnabilia comisisse uideant̃.
Aespecti tam̃ a dõ nullo emĩclationis uerbere feriunt᷑. Plus corripit᷑
flagello si a doͣ diligit᷑ si peccauerit. dicente amos ꝓpb̃a. Lantũm
uos cogioui ex om̃ibꝰ nationibꝰ tͣrȩ. iceirco usitabo suꝑ uos om̃s iqͥ¬

Expanded text:
clementiam, et illic punit per aeternam justitiam. In hac vita Deus parcet impiis; clementiam, et illic punit per aeternam justitiam. In hac vita Deus parcet impiis; et tamlosa est securitas in hac vita malorum, et bonorum dolor tranquillus. Nam iniquus post mortem ducitur cruciandus; justus vero dormit post laborem securus. 8. Non tantum de corporalibus passionibus, sed etiam de spiritualibus oportet intelligi, ut quanto quisque aut in corpore aut in mente flagella sustinet, tanto se in fine remunerari speret. 9. Saepe occulto Dei judicio extra flagelli correptionem sunt reprobi in hoc mundo: dumque multa damnabilia commisisse videantur, despecti tamen a Deo, nullo emendationis verbere feriuntur. 10. Plus corripitur flagello, qui a Deo diligitur, si peccaverit, dicente Amos propheta: Tantummodo vos cognovi ex omnibus nationibus terrae, idcirco visitabo super vos omnes iniqu
Abbreviated transcription (Latin):
Miserere dñe misero ysidoro. in digna agenti. et
digna patienti. assidue peccanti. et tua flagella
cotidie sustinenti. Ordinata eͣ miseratio dĩ. quȩ pͥus hic homines ꝑ
flagella a peccatis em̃dat. et postea ab ętͣno supplicio lib̾at. E lectꝰ
enĩ di doloribꝰ uite huiꝰ atterit᷑. ut ꝑfectior uitȩ fut̾ȩ lucret᷑. Ne¬
quaquã ds delinquenti paicit. q peccatorẽ aut flagello tẽpo¬
rali ad purgationẽ ferit. aut in uidicio ęt̾no piuuendũ relinqͥt
aut ipse inse homo penitendo punit qđ male admisit. Ac
ꝓinde ẽ. qđ ds derelinquenti ñ parcit. Iusto tẽporalia flagella
ad ȩt̾na ꝓficiunt gaudia. Idõq et iustꝰ in pęnis gaudere debe.
et impiꝰ in ꝓsꝑitatibꝰ timere debet. Neq uisto. neqͦ repbo. deus
iniscd̾am et̃ uidiciũ subtrabit. Nã et bonos hic ꝑ afflctionẽ iudueate
et illic remunerat ꝑmiserationẽ. Et malos hic rennerat ꝑ tẽporalẽ

Expanded text:
. Miserere, Domine, misero Isidoro, indigna agenti, et digna patienti, assidue peccanti, et tua flagella quotidie sustinenti. 2. Ordinata est miseratio Dei, quae prius hic hominem per flagella a peccatis emendat, et postea ab aeterno supplicio liberat. Electus enim Dei doloribus hujus vitae atteritur, ut quaquam Deus delinquenti parcit: quoniam peccatorem aut flagello temporali ad purgationem ferit, aut judicio aeterno puniendum relinquit, aut ipse in se homo poenitendo punit quod male admisit; ac proinde est quod Deus delinquenti non parcit. Justi per temporalia flagella ad aeterna proficiunt gaudia. Ideoque et justus in poenis gaudere, et impius in prosperitatibus timere debet. Neque justo neque reprobo Deus ericordiam et justitiam abstrahit. Nam et bonos hic per afflictionem judicat, et illic remunerat per miserationem;
Abbreviated transcription (Latin):
peccatũ. ut dũ ñ euitant᷑ parua. incidat᷑ in maxinis. Et dum
defendunt᷑ a dmissa nec lam̃tant᷑. ex flagitio ad suꝑbiã itur. Undes
fit. ut duplicati sit cͥminis reus. qͥ et admittit scelera ꝑ uoluntatẽ
dlefendit ea ꝑ auaaciȩ tumore᷑. Sic uitio uitũ gignit᷑. sic̃ uirtꝰ h¬
tute cͣcipit᷑. Ex uitio enĩ gignit᷑ uiciũ. sicuti dauid. qͥdũ non eiu¬

Expanded text:
peccata, ut dum non evitantur parva, incidatur in maximis; et dum defenduntur admissa, nec lamentantur, ex flagitio ad superbiam itur . Unde fit ut duplicati sit criminis reus, qui et admittit scelera per voluntatem, et defendit ea per contumaciae tumorem. Sic vitium vitio gignitur, sicut virtus virtute concipit
Abbreviated transcription (Latin):
nec uidet᷑ dm̃ poscere subditꝰ. s subsannare supbꝰ. Canis reu̾sus
ad uomitũ. et pęnitens ad peccatũ. Multi enĩ lacͥmas in desinent᷑
fundt᷑. et peccare ñ desinunt. Quosdã acciꝑe lacrimas ad pęni¬
cordatione peccati lacͥmas fundt᷑. nc̃ uero reuiuiscente usu ea
quȩ fleuert iterando cõmittunt. Qui et pͣterita uult plangere.
et actionibꝰ scł̃aribꝰ incubare. iste mundationẽ ñ ht̃. qmͣ adhuc¬
nec deserit. et pꝰ lacͥmas ea quȩ fleuerat repetit. Sic deniq alibi
anima pęnitentẽ. atq iterũ delinquentẽ. sermo diuinꝰ increpat
dicens. Quã uilis facta es nimis. iterando uias tuas. Quisqͥs ergo
culpas pͣteritas plangit. hc̃ necesse ẽ modũ teneat. ut sic admis¬
sa defleat. ne iterũ flenda cõmittat. Ue mͥ misero ysidoro. qͥ
et pęnitere retro acta negligo. et adhuc penttenda cõmito.¬
De peccato.

Expanded text:
nec videtur Deum poscere subditus, sed subsannare superbus; canis reversus ad vomitum est poenitens ad peccatum. Multi enim lacrimas indesinenter fundunt, et peccare non desinunt. Quosdam accipere lacrimas ad poenicordatione peccati lacrymas fundunt, nunc vero, reviviscente usu, ea quae fleverant iterando committunt. 3. Qui et praeterita vult plangere, et actionibus saecularibus incubare, iste mundationem non habet, quoninec deserit, et post lacrymas ea quae fleverat repetit. Sic denique et alibi animam poenitentem atque iterum delinquentem sermo divinus increpat, dicens: Quam vilis facta es nimis, iterans vias tuas ! Quisquis ergo culpas praeteritas plorat, hunc necesse est modum teneat, ut sic admissa defleat, ne iterum flenda committat. Vae mihi misero Isidoro, qui et poenitere retro acta negligo, et adhuc poenitenda commitDe peccato.
Abbreviated transcription (Latin):
Aduocauit cęlũ de sursũ. et terrã discernere ppłm suũ. Qad est
qdͣ dic̃ discernere ppłm suu̾. nͥ ꝑ uidictũ separare bonos amalis tanquã
munsteria fiat.

Expanded text:
los desursum, et terram discernere populum suum . Quid est quod dicit. Discernere populum suum? nisi per judicium separare bonos a malis, tanquam steria fiet.
Abbreviated transcription (Latin):
s morte carnis nͣ pena da̾pnationis. Omͣa aut̃ ꝑgunt ad unu̾
locũ. dũ morte corporali in terrã et iustꝰ et impiꝰ reu̾tunt᷑. Recri¬
butio autͣ est dissimilis. sicuti ꝑ eundẽ salomonẽ dicit᷑. Qdͥ plus
habet sapiens astulto. nͥ qđ illuc ꝑgit ubi uita eͥ : Om̃s gͦ in t̾rã
parit᷑ redeunt. naͣ ubi eͣ uita ñ parit̾ ꝑgunt. Seminũ est diui¬

Expanded text:
sed morte carnis, non poena damnationis. Omnia autem pergunt ad unum sed morte carnis, non poena damnationis. Omnia autem pergunt ad unum locum, dum morte corporali in terram et justus et impius revertuntur . Retributio autem dissimilis, sicuti per eumdem Salomonem dicitur: Quid plus habet sapiens a stulto, nisi quod illuc pergit ubi vita est ? Ergo omnes in terram pariter redeunt. Nam ubi vita est, non pariter pergunt.
Abbreviated transcription (Latin):
tionis in corde meo. indicat se nͣ nescire. s nolle indicare. De do¬
mo dñi sic̃ scr ⁊ptũ est. incipit uidiciũ. qnͣ electi. idest domꝰ dĩ hic
ꝑfl agellũ iudicant᷑. impi uero illic ad dãpnationẽ iudicandi
st̃. Unde et sequit᷑. Si autͣ pͥmũ a nob̾. qͥs finis eoꝵ qͥ ñ credideit᷑.
A a districti exam̃ uidicis. nec iustitia iusti secura ẽ. nͥ pietate diui-¬
na. ut et ipsa iustitia qua qͥsq. iustꝰ ẽ. deo iustificante iustificet᷑.
Auoqͥn apd̃ am̃. et ipsa peccatũ est. Inde eͣ quod ait iob. In nocen¬
tẽ et impiũ ipse c̃sumit. Consumit᷑ qͥppe adõ unox. qͣn ipsa in¬
nocentia liquidiꝰ reqͥsita. et diuinȩ innocentiȩ cõparata. nichil
a dõ impiꝰ. qnͣ examinis diumni subtilitate requirit᷑. eiꝰq detecta
impietas iuidicata aapnat᷑. Consumit᷑ innox et impiꝰ simul. fi¬
ne carnis ñ pena dãpnationis. Doctꝰ parit᷑ et indoctꝰ moriunt᷑.

Expanded text:
tionis in corde meo , indicat se non nescire, sed nolle indicare. 2. De domo Domini, sicut scriptum est , incipit judicium, quando electi, id est, domus Dei, hic per flagella judicantur. Impii vero illic ad damnationem judicandi sunt. Unde et sequitur: Si autem primum a nobis, quis finis eorum qui non crediderunt? 3. Ad districti examen judicis nec justitia justi secura est, nisi pietate divina, ut et ipsa justitia, qua quisque justus est, Deo justificante, justificetur. Alioquin apud Deum et ipsa peccatum est. Inde est quod ait Job: Innocentem et impium ipse consumit. Consumitur quippe a Deo innox, quando ipsa innocentia liquidius requisita, et divinae innocentiae comparata nihil a Deo impius, quando examinis divini subtilitate requiritur, ejusque detecta impietas judicata damnatur. Consumuntur innocens et impius simul fine carnis, non poena damnationis. Doctus pariter et indoctus moriuntur,
Abbreviated transcription (Latin):
dãpnatio. et illic ꝑfecta sꝑat᷑ ꝑditio. In iudicio reꝓbi hum anitatẽ
xpͣi inqua uidicatꝰ ẽ uidebt᷑ ut doleant. diuinitate̾ uero eiꝰ nͣ
uidebt᷑ ne gaudeant. Quibꝰ enĩ diuinitas ostendit᷑. utiq ad gau¬
diũ demonstiat᷑. Pro diu̾sitate cͣscientiaꝵ. et mitis apparebit᷑ in
iudicio ap̃e electis. et tribilis reꝓbis. Nã qualẽ qͥsq conscientiam
tulerit. tale̾ et uidicẽ habebit. ut manente in sua tranqͥllitate xp̃o
illis solis tͣribilis apparebit. qͦs c̾scientia in malis accusat. Duȩ stͣ dif-¬
ferentiȩ uel ordines hominũ inuidicio. hoc ẽ electoꝵ et reꝓboꝵ. Qui
tam̃ diuidunt᷑ in quatuor: Perfectoꝵ ordo unꝰ ẽ. qͥ cũ dño uidicat. et
aliꝰ qͥ uidicat᷑. utriq tam̃ cũ xpo̾ regnabt᷑. Similit᷑ ordo reꝓboꝵ parcit᷑

Expanded text:
damnatio, et illic perfecta speratur perditio. In judicio reprobi humanitatem Christi, in qua judicatus est, videbunt ut doleant; divinitatem vero ejus non videbunt, ne gaudeant. Quibus enim divinitas ostenditur, utique ad gaudium demonstratur. 9. Pro diversitate conscientiarum et mitis apparebit in judicio 186 Christus electis, et terribilis reprobis. Nam qualem quisque conscientiam tulerit, tale et judicium habebit; ut, manente in sua tranquillitate Christo, illis solis terribilis appareat, quos conscientia in malis accusat. 10. Duae sunt differentiae vel ordines hominum in judicio, id est, electorum et reproborum; qui tamen dividuntur in quatuor. Perfectorum ordo unus est, qui cum Domino judicat, et alius, qui judicatur · utrique tamen cum Christo regnabunt. Similiter o
Abbreviated transcription (Latin):
st̃ qͥ uidicant᷑ et regnant. Scd̃s ordo eoꝵ qͥ ñ uidicant᷑ et ꝑeunt. op-¬
ponit᷑ illi ordini ꝑfectoꝵ. in qͦ stͣ hi qͥ non udicant᷑ et regnant. Tertiꝰ
ordo eoꝵ qͥ uidicant᷑ et regnant. illi ordini ẽ contrariꝰ de qͦ st qui ui-¬
dicant᷑ et ꝑeunt. Quartꝰ ordo eoꝵ qͥ nͣ ui dicant᷑ et regnant. opponit᷑
illi cͣtrario cedini. qͦ illi st̃ qͥ nͣuidicant᷑ et ꝑeunt. Gemina punit᷑
sententia impiꝰ. dũ aut hic ꝓ suis meritis mͣtis cecitate ꝑcutit᷑. ne
ueritatẽ uideat. aut dũ in fine dãpnabit᷑ ut debitas pęnas exsoluat.

Expanded text:
dus ordo eorum qui non judicantur, et pereunt, opponitur illi ordini perfectorum qui sunt hi qui non judicantur, et regnant. Tertius ordo eorum qui judicantur et regnant: illi ordini contrarius est de quo sunt qui judicantur et pereunt. Quartus ordo eorum qui non judicantur et regnant, opponitur illi contrario ordini qui illi sunt qui non judicantur et pereunt. Gemina punitur sententia impius: dum aut hic pro suis meritis mentis caecitate percutitur ne veritatem videat, aut dum in fine damnabitur ut debitas poenas exsolvat.
Abbreviated transcription (Latin):
dona gaudemꝰ. quȩ nos ab eo ꝑcepisse cognoscimꝰ. Nã qđ sapientes
sumꝰ. qd diuites. qđ potentes exstimꝰ. s alteriꝰ s potiꝰ diuino mu¬
nere sumꝰ. Utam̃ ergo obtime diuinis beneficiis. quatinꝰ et m̃ non
peniteat dedisse. et nob̾ accepisse sit utile. Auferre ds̃ dicit᷑ homi¬
ni donũ aliqͦd qd homo nͣ habuit. id est qđ acciꝑe nͣ meruit. Sic
et obdurare ds dicit᷑ homine̾ noneiꝰ faciendo duriciã .s. ñ auferen¬
do eã quã sibi ipse nitriuit. Non alit̾ et obcecare dicit᷑ qͦsdã deus.
nͣ ut eis eande̾ ipse cecitatẽ faciat . s. qđ ꝓeoꝵ inutilibꝰ meritis. ce
citatẽ eoꝵ abeis ipse nͣ auferat. Plerisq. dei dona donant᷑. ꝑseue¬
rantia uero doni ñ dat᷑. Et inde ẽ qđ quidã pͥncipia habent conu̾¬
sionis bona. fine uero malo claudunt᷑. Electi uero accipunt et con-¬
u̾sionis donũ. et ꝑseuerantiã doni. Ea ergo causa ẽ. qd quidã et

Expanded text:
episse cognoscimus. Nam quod sapientes sumus, quod potentes existimus, non alterius, sed potius divino munere sumus. Utamur ergo optime divinis beneficiis, quatenus et Deum non poeniteat dedisse, et nobis accepisse sit utile. 13. Auferre Deus dicitur homini donum aliquod, quod homo non habuit, id est, quod accipere non meruit. Sicut et obdurare dicitur Deus hominem, non ejus faciendo duritiam, sed non auferendo eam quam sibi ipse nutrivit. Non aliter et obcaecare dicitur quosdam Deus, non utipse non auferat. 14. Plerisque Dei dona dantur, perseverantia vero doni non datur. Et inde est, quod quidam principia habent conversionis bonae, fine vero malo clauduntur. Electi vero accipiunt et conversionis donum, et perseverantiam doni. Ea ergo causa est, quod quidam et
Abbreviated transcription (Latin):
nterdũ peccantibꝰ nob̃. sua ds̃ dona ñ retrahit. ut adspe diuinȩ
ꝓpitiationis mens humana consurgat. Nlã non uult conu̾sũ sꝑuere.
quẽ peccantẽ suis beneficiis ꝓuocat ad se redire. Confessione̾ ho-¬
minis ñ esse humanȩ urtutis. Nã si c̃fessionẽ boni oꝑis nͣ in nob̾ ds
nob̾ om̃a bona grã pͣueniente donant᷑. Nã nichil boni oꝑis dedimꝰ.
ꝑ qd cͥfessionẽ fidĩ acciꝑe mereremͣ. Profectꝰ hominis. donũ dĩ ẽ.

Expanded text:
nterdum peccantibus nobis sua Deus dona non retrahit, ut ad spem divinae propitiationis mens humana consurgat. Nam non potest conversum spernere, quem peccantem suis beneficiis provocat ad se redire. 2. Confessionem hominis non esse humanae virtutis. Nam si confessionem boni operis non in nobis nobis omnia bona, gratia praeveniente, donantur. Nam nihil boni operis dedimus, per quod confessionem fidei accipere mereamur. 3. Profectus hominis donum Dei est.
Abbreviated transcription (Latin):
chiele animaliũ alȩ altera ad alterã ꝑcutiunt᷑. uirtutes designant᷑.
scoꝵ mutuo se affectu ꝓuocantiũ. atqͣ altͣno exẽplo inuicẽ̾ sese
erudientiũ. Munera graꝵ. alio ista. alio uero donant᷑ illa. Nec
dat᷑ ita habere uni. ut ñ egeat alt̾ his. Posse fieri ñ est dubũ.
ut hi qͦs quadã uirtutũ excellentia antecedt̃. dĩ repentina p̃uen¬
ti grã qͦsdã cõpendio scĩtatis pueniant. Et dũ sint conũsione
postremi. subito efficunt᷑ iurtutis culmine pͥmi. Uũ quisq aliqd̾
donu̾ accipit. nͣ appetat ampliꝰ qua qđ meruit. nec dũ alte¬
riꝰ mͣbri officiũ arriꝑe tẽptat. id qd meruit ꝑdat. Contbat enĩ
corporis ordinẽ totũ. qͥñ suo contentꝰ officio. subripit alienũ. Mali¬

Expanded text:
chiele animalium alae altera ad alteram percutiuntur , virtutes designantur chiele animalium alae altera ad alteram percutiuntur , virtutes designantur sanctorum mutuo sese affectu provocantium atque alterno exemplo invicem sese erudientium. 8. Munera gratiarum alii ista, alii vero donantur illa. Nec dantur ita habere uni, ut non egeat alterius. 197 9. Posse fieri non est dubium ut hi quos quidam virtutum excellentia antecedunt, Dei repentina praeventi gratia, quosdam compendio sanctitatis praeveniant; et dum sint conversione pbonum accipit, non appetat amplius quam quod meruit, ne dum alterius membri officium arripere tentat, id quod meruit perdat. Conturbat enim corporis ordinem totum, qui non suo contentus officio, subripit alienum.
Abbreviated transcription (Latin):
ut nͣ ueni at inuenit. s pꝰꝙͣ uenerit fac̾. atq ad indignã mente̾
ueniens ds. fac̾ in ea meritũ qđ remuneret. qͥ hoc solu̾ inuenerat
qđ puniret. Qd enĩ ex se ille latro meruit. qͥ de faucibꝰ mortis cru¬
ce̾ ascendit. de cruce paradisũ adiit. Reus quidẽ ille. et fratͣno
sangͥne uenit cruentꝰ. s diuina grã in cruce mutat᷑. Sciendũ. qđ
et nr̃a sit uistitia in his quȩ recte agimꝰ. et dĩ grͣa eã qđ eã mere¬
am᷑. Hȩc etenĩ et dantis dĩ. et accipientis ẽ hominis. Sieͣ et pane̾
nrͣm dicimꝰ. quẽ tam̃ adõ acciꝑe postulamꝰ. Spirtalis grͣa ñ om̃ibꝰ
distribuit᷑. s tantũmͦ electis donat᷑. Non enĩ om̃ui est fides. qr licet
et si plurimi suscipuint. opꝰ tam̃ fidei nͣ consecunt᷑. In diuisione do¬
noꝵ diu̾si ꝑcipunt diu̾sa dimunera. nͣ tam̃ c̃cedunt᷑ uni om̃a. ut
sit ꝓhumilitatis studio qd altͣ anmiret᷑ in altero. Nã qđ in ihere-¬

Expanded text:
non ut veniat invenit, sed postquam venerit facit; atque ad indignam mentem veniens, facit in ea meritum, quod remuneret qui solum invenerat quod puniret. Quid enim ex se ille latro meruit, qui de faucibus diaboli crucem ascendit, de cruce paradisum adiit? Reus quidem ille, et fraterno sanguine venit cruentus, sed divina gratia in cruce est mutatus. Sciendum quod et nostra sit justitia in his quae recte agimus; et Dei gratia, eo quod eam mereamur. Haec enim et dantis Dei, et accipientis est hominis. Sicut etrum dicimus, quem tamen a Deo accipere postulamus. 6. Spiritualis gratia non omnibus distribuitur, sed tantummodo electis donatur. Non enim omnium est fides, quam quidem etsi plurimi suscipiunt, opus tamen fidei non consequuntur. 7. In divisione donorum diversi percipiunt diversa Dei munera; non tamen conceduntur uni omnia, ut sit pro humilitatis studio quod alter admiretur in altero. Nam quod in Eze
Abbreviated transcription (Latin):
filiꝰ. Nlon enĩ res una. et duoꝵ c̃substantialis poterit semel abeis ꝓ¬
cedere. et simul ineẽ. nͥ unũ fuerint aqͥbꝰ ꝓcedit. Sp̃c sciͣpignꝰ accepit
ȩccła. ut ꝑeũ uno corpore unũ fierent credentes. ꝑquẽ patͣ et
siliꝰ unũ essentialit̾ ft̃. ipso saluatore ad patrẽ dicente. Ut sint unũ.
ne paradysis consolatio dr̃. Et reuera dũ dona sacram̃toꝵ distribuit.
c̃solationẽ animȩ pͣbet. Credendũ est quidẽ. qđ magnã lȩtitiã sen¬
tit. qͥ aliqͥd reuelante spũ discit. Donũ scĩ spͣc in mͣbris eccłȩ singillatĩ

Expanded text:
Filius. Non enim res una et duorum consubstantialis poterit simul ab eis procedere et simul inesse, nisi unum fuerit, a quibus procedit. Spiritum sancteum in uno corpore unum fierent credentes, per quem Pater et Filius unum essentialiter sunt, ipso Salvatore ad Patrem dicente: Ut sint unum, ne paraclesis consolatio dicitur. Et re vera, dum dona sacramentorum distribuit, consolationem animae praebet. Credo equidem quod magnam laetitiam sentit, qui a
Abbreviated transcription (Latin):
tudinẽ grͣaꝵ habuit. de qͦ ita legit᷑. Plenꝰ gr̃a et ueritate. In xp̃o
ergo om̃is plenitudo graꝵ est. naͣ singłis electis singła tribuunt᷑¬
dona. In spu sco̾ om̃is gr̾a donoꝵ c̃sistit. Ipse enĩ ꝓtit uult gram¬
donoꝵ largit᷑. aliis dans sermonẽ sapientiȩ. aliis scientiȩ. aliis fidẽ.
atq ita unicuiq uirtute scĩ spͣc diuisio grͣaꝵ tribuit᷑. et in om̃ibꝰ
idem unꝰ habet᷑. Ipse enĩ etiã in esfabilia docet. quȩ ꝓferre humanꝰ
sermo nͣ pot̾. Ante aduentũ dñi tantũ ꝓpħȩ et pauci ex omni
ppło iusti. donũ sci sp̃s merebant᷑. P ost aduentũ autͣ dñi spe ses

Expanded text:
buit, de quo ita legitur: Plenus gratia et veritate. In Christo ergo omnis plenitudo gratiarum est. Nam singulis electis singula dona tribuuntur. 6. In Spiritu sancto omnis gratia donorum consistit. Ipse enim, prout vult, gradonorum largitur, aliis dans sermonem sapientiae, aliis scientiae, aliis fidem, atque ita unicuique virtute Spiritus sancti divisio gratiarum tribuitur, et in omnibus idem unus habetur. Ipse enim etiam ineffabilia docet, quae proferre humanus sermo non potest. 7. Ante adventum Domini tantum prophetae, et pauci ex omni populo justi, donum sancti Spiritus merebantur; post adventum autem Domini Spiritus
Abbreviated transcription (Latin):
on iuirtute. ñ sensu corporis. s ratione ñitis excellimꝰ animalibꝰ
cȩt̾is. Pro rebꝰ corporeis utendis suffic̾ sensus carnis. ñ ꝓspirita¬
libꝰ capiendis. Iilecti aut̃ homines usu corporeaꝵ rerũ nichil putant
sensu diu̾sitate locoꝵ. ita sibimet et uirtute sentiendi pͣcelit̾. Naͣ
p̃stantior est odoratꝰ sapore. et positione loci. et sentiendi longun¬
quitate. Sic aures. od oratui. Longiꝰ enĩ audimꝰ ꝙͣ odoramꝰ. Sic ocłi
auribꝰ. Longiꝰ enĩ uidemꝰ ꝙͣ. audimꝰ. Animꝰ aut̃. et loco et merito.¬

Expanded text:
on virtute, non sensu corporis, sed ratione mentis excellimus animalibus caeteris. 2. Pro rebus corporeis utendis sufficit sensus carnis, non pro spiritualibus capiendis. Illecti autem homines usu corporearum rerum nihil putantsensus diversitate locorum, ita sibimet virtute sentiendi praecellunt; nam sicut praestantior est odoratus sapore, et positione loci, et sentiendi longinquitate, sic auris odoratu. Longius enim audimus quam odoramus; et sic oculi auribus: longius enim videmus quam audimus.
Abbreviated transcription (Latin):
mouent᷑. Ex causa uocabłm sortita ẽ cogitatio. Cogendo enĩ
animũ reminisci. qđ memoriȩ cõm̃datũ est. dr̃ cogitatio. Rerũ
om̃iũ thesaurꝰ memoria ẽ. Ipsa ẽ enĩ custos rebꝰ inuentis. ⁊psa
cogitatis. De qͣ ad liquidũ difficile ẽ aliquẽ disputare. q grandis
eiꝰ ꝑ plexitas eͣ. et animꝰ ipsa ẽ. Imago asensibꝰ corporis temota. sue spe¬
ciei similitudinẽ relingtͥ in memoria. Similitudinẽ aut̃ ñ ꝑ in a¬
gines sicͣ cȩt̾a .s sic̃ gaudiũ sine imagine reminiscim᷑. Dũ obliuionẽ
memoramꝰ. ñ ꝑseipsã adest. Qđ si ꝑscipsã adesset. utiq nͣ obluusce

Expanded text:
moventur. 7. Ex causa vocabulum sortita est cogitatio. Cogendo enim moventur. 7. Ex causa vocabulum sortita est cogitatio. Cogendo enim animum reminisci quod memoriae commendatum est, dicitur cogitatio. Rerum omnium thesaurus memoria est. Ipsa est enim custos rebus inventis, ipsa cogitatis; de qua ad liquidum difficile est aliquem disputare, quia grandis ejus perplexitas est, et animus ipsa est. 8. Imago a sensibus corporis remota, suae speciei similitudinem relinquit in memoria; beatitudinem autem non per imagines sicut caetera, sed sicut gaudium sine imagine reminiscimur. Dum oblivionem memoramus, non per seipsam adest. Quod si per seipsam adesset, utique non oblivisce
Abbreviated transcription (Latin):
uide dicamꝰ. Ueluti cũ dicimꝰ. uide quomͦ sanat. uide quomͦ sapit¬
Sic et cȩt̾a. Queadmodu ocłs. ita et animꝰ cȩt̾a uidet. s se ñ intu¬
et᷑. Aliarũ enĩ rerũ origines. spes. et magnitudines ꝓspicit. de
se aut̾ tanta ueri ignorantia inficit᷑. ut inhis om̃ibꝰ nichil oeitiꝰ
contẽplet᷑. Homo qͥd miraris siderũ altitudinẽ. et maris pro¬
funditatẽ. Animi tui abyssũ intra. et mirare si potes. Mul¬
ta cogitantes sine sensu carnis. et sine imaginibꝰ uiius. animo
tantũ cernentes intuem̾ memoria. quȩ mͣte sibi eas fingente
tenemꝰ. Multa quoq intelligimꝰ sensu. quȩ ling̃ explere ñ pos¬
sumꝰ. Innoxios eẽ infantes oꝑe. ñ eẽ innoxios cogitatione. quia
motũ que geit̾ mte. ñdũ posit̃ explere inoꝑe. Ac ꝑ hoc in illis
ȩtas ẽ inbecillis. ñ animꝰ. Ad nutũ enĩ uoluntatis nondũ obte̾
ꝑat illis fragilitas corporis. Nec oꝑe nocere posst᷑. sic̃ cogitatiõe

Expanded text:
pit, etc. 4. Quemadmodum oculus, ita et animus caetera videt, sese non intuetur. Aliarum enim rerum origines, species, et magnitudines perspicit; de se autem tanta veri ignorantia inficitur, ut in his omnibus nihil incertius contempletur. 5. Homo, qui miraris siderum altitudinem, et maris profunditatem, animi tui abyssum intra, et mirare, si potes. Multa cogitantes 147 sine sensu carnis, et sine imaginibus vivis, animo tantum cernentes intuemur, memoriaque mente sibi eas figente, tenemus. Multa quoque intelligimus sensu quae lingua explere non possumus. 6. Innoxios esse infantes opere, non esse innoxios cogitatione, quia motum quem gerunt mente nondum possunt explere opere, ac per hoc in illis aetas est imbecillis, non animus. Ad ragilitas corporis; nec adeo opere nocere possunt, sicut cogitatione
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ꝑmittit᷑ interire. Nat ei qͥ uult eẽ bonꝰ. aliꝰ nec uult. nec dat᷑ ei ut
sit bonꝰ. Iste nascit᷑ in errore et morit᷑. ille in bono qđ incepit usꝙ.
in fine̾ ꝑdurat. Ta̾ dui iste stat. qͦusq cadat. Ille dui male ui¬
nec p̃ualet . Wlt nocere malus. et nͣ ualet. Iste uult dõuacare. et
ntate. ñ ualet homo diuinã ꝑseritari dispositionẽ. et occultũ pre¬
dͥestinationis ꝑpendere ordinẽ.¬

Expanded text:
et non permittitur interire. Datur ei qui vult esse bonus; alius nec vult, nec datur ei ut et non permittitur interire. Datur ei qui vult esse bonus; alius nec vult, nec datur ei ut sit bonus. Iste nascitur in errore, et moritur; ille in bono quo coepit, usque in finem perdurat. Tandiu iste stat, quousque cadat; ille diu male vinec praevalet; vult nocere malus, et valet. Iste vult Deo vacare, et ritate non valet homo divinam perscrutari dispositionem, et occultum praedestinationis perpendere ordinem.
Abbreviated transcription (Latin):
morte. Utraq diuino agit᷑ uidicio. ut seꝑ electos suꝑna et
interiora sequi faciat. Sẽꝑq reꝓbos ut infima et exteriora de¬
lectent᷑. deserendo ꝑmittat. Sicͥ ignorat homo t̾minũ lucis et
tenebraꝵ. uł utriꝰq. rei quis finissit. ita pleniꝰ nescit qͥs ante suuͣ
fine̾ luce iustitiȩ pͥueniat᷑. uel qͥs peccatoꝵ tenebris usq ad suũ ter¬
minuͣ obscuret᷑. aut qͥs pꝰ lapsũ tenebraꝵ conu̾sꝰ. resurgat ad lucẽ.
Cuncta hec doͣ patent. hominẽ uero latent. Quãuis iustoꝵ conu̾satio
in hac uita ꝓbabilissit. incertũ tam̃ hominibꝰ eẽ. ad quẽ sint fine̾
p̃destinati. s om̃a reseruari futo examini. Mira dispositio est
suꝑnȩ distributionis. ꝑ quã hic ustꝰ ampliꝰ iustificat᷑. impiꝰ am¬
pliꝰ sordidat᷑. Malus ad bonũ aliqͣndo conũtit᷑. bonꝰ ad malũ ali
qndo reflectit᷑. W It quis eẽ bonꝰ. et nͥ ualet. uult alt̾ esse malꝰs

Expanded text:
tur al., agitur judicio, ut semper electos superna et interiora sequi faciat, semperque reprobos, ut infimis et exterioribus delectentur, deserendo permittat. Sicut ignorat homo terminum lucis et tenebrarum, vel utriusque rei quis finis sit, ita plenius nescit quis ante suum finem, luce justitiae praeveniatur, vel quis peccatorum tenebris usque in suum terminum obscuretur, aut quis post lapsum tenebrarum conversus resurgat ad lucem. Cuncta haec Deo patent, homini vero latent. Quamvis justorum conversatio in hac vita probabilis sit, incertum tamen hominibus esse ad quem sint finem praedestinati; sed omnia reservari futuro examini. Mira dispositio est supernae distributionis, per quam hic justus amplius justificatur, impius amplius sordidatur? Malus ad bonum aalet; vult alter esse malus,
Abbreviated transcription (Latin):
mũ ad libidine᷑. Luxuriosis atq suꝑbis demones plus fautores ex¬
stunt. Aũq in cęt̾is uiciis sp̃s maligni deseruiant. his tam̃ maio¬
Principalit᷑ his duobꝰ uiciis. diabolꝰ humano generi dñat᷑. id est
ꝑ supbiã mͣtis. et luxuria carnis. Unde et dñs in iobloquit᷑ de dia¬
bolo dicens. Subũbra dormit in secreto calami. in locis urentibꝰ.
ser calamĩ enĩ. inanis sitꝑbra. ser loca uero humentia: cartus de¬

Expanded text:
mum ad libidinem. 243 4. Luxuriosis atque superbis daemones plus fautores exmum ad libidinem. 243 4. Luxuriosis atque superbis daemones plus fautores existunt, dumque in caeteris vitiis spiritus maligni deserviant, his tamen majoPrincipaliter his duobus vitiis diabolus humano generi dominatur, id est, per superbiam mentis et luxuriam carnis. Unde et Dominus ad Job loquitur de diabolo dicens: Sub umbra dormit, in secreto calami, in locis humentibus ; per calamum enim inanis superbia, per loca
Abbreviated transcription (Latin):
Nã alterũ pendet ex altero. S sic̃ ꝑ suꝑbiã mͣ̃tis it̾ in ꝓstitutionẽ
libidinis. ita ꝑ humilitate̾ mͣtis salua fit castitas carnis. Us autͣ non¬
nĩquã deicit occultã mͣtis suꝑbiã. ꝑ carns manifestã ruina. Libi¬
dinis nasci inmundiciã de animi occulta suꝑbia exẽplopͥmi homi
dit. quoties libidine uincit᷑. Quia nͥ pͣcessisset latens suꝑbia. ñ se¬
queret̾ libidinis manifesta runa. Non nũꝗͣ. gemino uitio xpͣianꝰ
adiabolo appecit̾. et occulto ꝑ elationẽ. et publico ꝑ libidine̾.S
dũ euitat quis libidinẽ. cadit in elationẽ. Itẽ dũ incaute decli¬
nat elatione᷑. cadit segnit᷑ in libidinẽ. Sicq ex occulto utio elati¬
onis. it̾ in aꝑto libidinis. et de aꝑto libidinis. it̃ in occultũ elati¬
onis. S. dei seruus discrete utrumq pensans. sic cauet libidine.
ut nͣ incurrat in elationẽ. Et sic pͣmit elationẽ: ut ñ resoluat ani¬

Expanded text:
ndet ex altero. Sed sicut per superbiam mentis itur in prostitutionem libidinis, ita per humilitatem mentis salva fit castitas carnis. Deus autem nonnunquam dejicit occultam mentis superbiam per carnis manifestam ruinam. Libidinis nasci immunditiam de animi occulta superbia, exemplo primi dit, quoties libidine vincitur, quia nisi praecessisset latens superbia, non sequeretur libidinis manifesta ruina. 3. Nonnunquam gemino vitio Christianus a diabolo appetitur, et occulto per elationem, et publico per libidinem. Sed dum evitat quis libidinem, cadit in elationem. Item dum incaute declinat elationem, cadit segniter in libidinem; sicque ex occulto vitio elationis itur in apertum libidinis, et de aperto libidinis, itur in occultum elationis. Sed Dei servus discrete utrumque pensans, sic cavet libidinem, ut non incurrat elationem; et sic premit elationem, ut non resolvat ani
Abbreviated transcription (Latin):
aelectationi. Durꝰ impugnat᷑. qͥ usꝙ: ad consensionẽ. et si ñ usq ad
ꝓpetrationẽ teptat᷑. quã his qͥ sola suggestione ꝓ c̃aitione carnis
tiptants solicitat᷑. Stanuli carnis qͥ in paulo ercitante sathiane
angło inerant. ex lege peccati erant. quȩ in m̃bris hominũ de ue¬
cossitatie libia inis habitat. Quã teluctante̾ dũ in se eipugnat ñ¬
ꝑficit: et de infirmitate libidinose titillationis uirtuter suscipie
qłosi certaminis. Sernoꝵ aĩ multa certamina de sua carne moueñ¬
Nͭ aͦ quãtus in amore dĩ eoꝵ sit inc̾cussa intentio. meus tam̃ de car¬
ne qua e ter ꝰ gestat int̾na pͣlia tolerat. Ds aut̃ qͥ hȩc ad ꝓbato¬
ne pͥmat tit. gr̃a ꝓtegente suos nͣ deserit. Io̾ non nũq̃. Elec̾ti lap¬
su carnali corruunt. ut a uitio suꝑbiȩ qua de uirtutibꝰ tumait
sanent᷑. Et qͥ uirtutũ effectibꝰ exisfunt suꝑbi ut cadant. carnis intu

Expanded text:
 ad perpetrationem tentatur, quam is qui sola suggestione pro conditione carnis tentamentis sollicitatur. 11. Stimuli carnis, qui in Paulo, excitante Satanae angelo, inerant , ex lege peccati erant, qui in membris hominum de necessitate libidinis 244 habitant. Quam reluctantem, dum in se expugnat, perficitur, et de infirmitate libidinosae titillationis virtutem suscipit gloriosi certaminis. 12. Servis Dei multa certamina de sua carne moventur; nam quamvis in amore Dei eorum sit inconcussa intentio, mens tamen in carne, quam exterius gestat, interna praelia tolerat. Deus autem, qui haec ad probationem permittit, gratia protegente, suos non deserit. 13. Ideo nonnunquam electi lapsu carnali corruunt, ut a vitio superbiae, qua de virtutibus tument, sanentur; et qui de virtutum affectibus existunt superbi, ut cadant
Abbreviated transcription (Latin):
mel dũ ꝑ luxuriã carne cortũpit. Multi luxuriȩ subditi st̃. et contu¬
ma ci suꝑbia. de ipso liuxuriȩ oꝑe gloriant᷑. Et inde magis elati st̃.
unde humisliari debuerant. A d cõparationẽ mali sit aeceriꝰ. quando
nsolũ fagiti a coͥmittunt᷑. s etiã de ipsis flagicus uanitate laudis
ꝑditi extollunt᷑. sic̃ scriptũ est. Qm̃ laudat᷑ peccator in desideris an¬
me suȩ. ¶a eni peuis quã in flagitiis miseros gaudere. de qͥbꝰ iar
debent copiosdus deplorare: Libido tc magis qͦuerit᷑ aũ uidẽt. INã
sic̃ quidã sapiens ait. pͥma fornicationis ocłoꝵ telast. scła uͥboꝵ¬

Expanded text:
el dum per luxuriam carnem corrumpit. 6. Multi luxuriae subditi sunt, et contumaci superbia de ipso luxuriae opere gloriantur; et inde magis elati sunt, unde humiliari debuerant. 7. Ad comparationem mali fit deterius, quando non solum flagitia committuntur, sed etiam de ipsis flagitiis vanitate laudis perditi extolluntur, sicut scriptum est: Laudatur peccator in desideriis animae suae . Quid enim pejus quam in flagitiis miseros gaudere, de quibus jam debent copiosius plorare? 8. Libido tunc magis quaeritur, dum videtur. Nam sicut quidam sapiens ait: Prima fornicationis oculorum tela su
Abbreviated transcription (Latin):
tute cͣtientes fieri delectant᷑. Et tcͣ eligt seruire castitati. qͣnoo
eos libido seruos habere contẽpsit. Nequaꝙͣ. in senectute cͣtinentes
uocandi st̃. qͥ in uiuentute luxuriose uixert̃. Tales ñ habent pͣmũ. q

Expanded text:
tute continentes fieri delectantur, et tunc eligunt servire castitati, quando tute continentes fieri delectantur, et tunc eligunt servire castitati, quando eos libido servos habere contemnit. 25. Nequaquam in senectute continentes vocandi sunt, qui in juventute luxuriose
Abbreviated transcription (Latin):
ille uariis tẽptamentis illectos homines conet᷑ ꝑuͣtere. magis autͣ
mec handi desideriũ suggerit. qr utrũꝙ. sexũ in hoc uitio ampliꝰ
egrotare intendit. Demones scientes pulchritudine᷑ esse anuȩ casti¬
tatẽ. et ꝑ hanc homine᷑ angłicis meritis eqͥbꝰ illi lapsi stͣ coequari.
luore ꝑculsi inuidiȩ. initiunt ꝑ sensꝰ corporis opꝰ. desideruĩq.
libidinis. quatinꝰ a cȩlestibꝰ deorsũ deiectã anima ꝑtrahant. secũq
qd uicerint gloriantes. ad tartara ducant. Quando impulsu de¬
monu̾ mens ad delectationẽ fornicationis impellit̾. diuini uidi¬
cu metꝰ. et ȩtͣni torm̃ta incendii ante ocłos ꝓponant᷑. qr nit¬
rũ om̃is pena grauioris supplicii formidine suꝑat᷑. Sic̾ enĩ claitus
claui expellit᷑. ita sepe recordatio ardoris gehenne. ardorẽ exclu¬
dit luxurie. Quidã in uiuentute lixuriose uiuentes. uisenec¬

Expanded text:
ille variis tentamentis illectos homines conetur pervertere, magis tamen ille variis tentamentis illectos homines conetur pervertere, magis tamen moechandi desiderium suggerit, quia utrumque sexum in hoc vitio amplius aegrotare intendit. 22. Daemones scientes pulchritudinem esse animae castitatem, et per hanc hominem angelicis meritis, e quibus illi lapsi sunt, coaequari, livore perculsi invidiae, injiciunt per sensus corporis opus desideriumque libidinis, quatenus a coelestibus deorsum dejectam animam pertrahant, secumque quos vicerint gloriantes ad tartara ducant. 23. Quando impulsu daemonum mens ad delectationem fornicationis impellitur, divini judicii metus et aeterni tormenta incendii ante oculos proponantur, quia nimirum omnis poena gravioris supplicii formidine superatur. Sicut enim clavus clavum expellit, ita saepe recordatio ardoris gehennae ardorem removet luxuriae. 24. Quidam in juventute luxuriose viventes, in senec