comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
fieri uolo. Respondit antonius dicens Cũ sis
ad modũ senex. sexaginta homo annos agens
monacꝰ hic fieri non potes: sed magis uade ad
uictũ tuũ. & oꝑi cultoris incũbe: ut & uiuere
opariorũ uita. & gras agere dõ possis: imparẽ
te enĩ miserus ac labori solitudinũ scias. Rursũ
ad haec senex ille respondit. hoc dicens. Quicqͥd
me docueris: id faciã . It rursũ antonius. Dixi
tibi qͦia multũ senex es: nec uales implere qͦd
quȩris . Discede : & si monacꝰ eẽ desideras. ad
Ego enim solus hic sedeo: post quinq dies. & hoc
summa cũ inopia cibũ sumens. his ergo & talibu
uerbis excludere paulũ uolebat. Cui cũ ille ñ
adqͥiesceret : intra ostiũ cellulȩ se recludit an¬
tonius propt̃ ipsũ ꝑ triduũ iuge : nec inde pro¬
gressus ẽ. etiã cũ necessitas corporalis urgeret:
neq: tamen ille de forib: tam diu exclusus
abscessit. Quarto gͥ die. sc̃s antoniꝰ cũ necessida

Expanded text:
fieri volo. Respondit Antonius, dicens: Cum sis fieri volo. Respondit Antonius, dicens: Cum sis admodum senex, sexaginta annos agens, monachus hic fieri non potes, sed magis vade ad vicum tuum, et operi cultoris incumbe, ut et vivere operariorum vita, et gratias agere Deo possis; imparem te enim miseriis ac labori solitudinum scias. Rursum ad haec senex ille respondit, hoc dicens: Quidquid me docueris, id faciam. Et rursum Antonius, Dixi tibi, quia multum senex es, nec vales implere quod quaeris: discede, et si monachus esse desideras, ad ego enim hic solus sedeo, post quinque dies, et hoc cum summa inopia, cibum sumens His ergo et talibus verbis excludere Paulum volebat. Cui cum ille non acquiesceret, intra ostium cellulae se recludit Antonius propter ipsum per triduum juge, nec inde progressus est, etiam cum necessitas corporalis urgeret. Neque tamen ille de foribus tandiu exclusus, abcessit. Quarto igitur die sanctus Antonius cum necessitate
Abbreviated transcription (Latin):
quidã & agriculturȩ uacans. ultra om̃s
optimus ac satis simplex pulcherrimȩ qui¬
dem uultu sed morib: malȩ coniunctus uxo¬
ri. cũ eã ꝑ plurimũ tempris occulta fraude
peccantẽ. quadã die ex agro reuertens turpn
inuenis set. subitoq cũ alio iacentẽ uiro de¬
prehendisset: unde tam̃ diuina ordinatio
memoratũ paulũ ad meliorẽ uitȩ tramitẽ
puocabat : uerecunde aliquantulũ risit : tali
loquens ad utrosq sermone Bene in qͥt bent
Vnde certũ sciatis: ad me hoc nichil penitus
ꝑtinere Et ꝑ iħm qui hȩc respicit iuro: quod
ego hanc ulteriꝰ non habebo. Vade gͥ erit tua
cũ filus sus. Ego enĩ in qͥt ibo: & de reliquo me
monachum egi profiteor. Et post hȩc nulli
qͥicquã dicens liquo i. ascendit octo proximas
mansiones: & urmura ad scm antoniũ ꝑgit. Qui
cũ fores eiꝰ ab : & occ eo ꝑcuterentur: egressis
ẽ: & qͦid cuperet sciscitanti ait illi. Mona

Expanded text:
et agriculturae vacans, ultra omnes et agriculturae vacans, ultra omnes optimus ac satis simplex, pulcherrimae quidem vultu, sed moribus malae conjunctus uxori. Cum eam per plurimum temporis occulta fraude peccantem, quadam die ex agro revertens turpiter invenisset, subitoque cum alio jacentem viro deprehendisset unde tamen divina ordinatio memoratum Paulum ad meliorem vitae tramitem provocabat, verecunde aliquantulum risit, tali loquens ad utrosque sermone: Bene, inquit, bene; unde certum sciatis ad me hoc nihil penitus pertinere, et per Jesum qui haec respicit juro, quod ego hanc ulterius non habebo. Vade igitur, erit tua cum filiis suis; ego enim, inquit, ibo, et de reliquo me monachum profiteor. Et post haec nulli quidquam dicens, ascendit octo proximas mansiones, et ad sanctum Antonium pergit. Qui cum fores ejus ab eo percuterentur, egressus est, et quid cuperet sciscitanti, ait illi: Monachus
Abbreviated transcription (Latin):
loca peccatorũ atq iustorũ: & se uidisse diceba
procerũ quendã usq ad nubes gigantẽ tetri
coloris. extensas habentẽ ad cȩlũ manus: atq
infra pedes ipsius lacũ. ad speciem maris fusũ
ubi tanquã aues inqͥt animas uolantes uidit
antonius. Et illȩ quidẽ quȩcunq: supra manus
ipsius caputq uolabant conseruabantur : quȩ¬
cunq autẽ manib ipsius reꝑcussȩ fuissent: me¬
gebantur in lacũ. Vocẽ autẽ tunc sibi talẽ ueni¬
se referebat. Has om̃s animas quas uides uolan¬
tes scias animas eẽ . iustorũ. quȩ in para drsi ha¬
bitatione requiescunt. ille autẽ animȩ ad
inferna mittuntur : Qđ patiuntur qͥicunq
carnali oboedierint uoluntati : & qͥicunq ira¬
cundiã retinentes. reddere malis paria tẽ¬
ptauerint: Referebant autẽ nobis tã chrons
quã ses ierax. atq alii plures uicini fr̃s. ista
aulus nomine rusticis x quȩ dicam

Expanded text:
loca peccatorum atque justorum. Et se vidisse dicebat loca peccatorum atque justorum. Et se vidisse dicebat procerum quemdam usque ad nubes gigantem tetri coloris, extentas manus ad coelum habentem, atque infra pedes ipsius lacum ad speciem maris fusum. Ubi tanquam aves, inquit, animas volantes vidit Antonius; et illae quidem quaecunque supra manus ipsius caputque volabant, conservabantur; quaecunque autem manibus ipsius repercussae fuissent, mergebantur in lacum. Vocem autem tunc sibi talem venisse referebat: Has omnes animas quas volantes vides, scias animas esse justorum, quae in paradisi habitatione requiescunt; illae autem animae ad inferna mittuntur; quod patiuntur quicunque carnali obedierint voluntati, et quicunque iracundiam retinentes, reddere malis paria tentaverint. Referebant autem nobis tam Chronius, quam sanctus Hierax, atque alii plures vicini fratrum, ista aulus nomine rusticus quidam
Abbreviated transcription (Latin):
dictus defecit aegrotis. animo uehementer inco¬
lumis.: Chronius autẽ cũ plurimũ temporis
in thebaicis fecisset locis. ad monasteria alexan¬
drina descendit : euenitq ut ad illũ occurreret
diem: qui uniꝰ quidẽ quad ragesimus. alterius
autẽ tertius. caelebratus tunc a frĩb dicebat᷑.
Cũ gͥ hoc chronius didicis set. obstupuit: sũptoq
euangłio scõ atq: in medio fr̃m posito ÷ cũ sacra¬
mento ipsis ꝑ ordinẽ cuncta exposuit: dicens.
horũ omnium quos cõmemoraui interpres
fui ipse sermonũ : eo qđ grece loqui scs anto¬
nius nesciebat. Ego autem utranq: noueram
linguã. atq int̾ ip̃sos loquebar: illis quidem
grẽco. istis autẽ aegrptio ore respondens. Hoc
qͦoq chronus ipse nobis referebat. quod ei sc̃s
antonus. in illa ipsa nocte qua beatũ dimisit
eulogiũ dixisset : q̃ia ꝑ totũ annũ dm̃ dep̃catus
fuis set ut ostenderentur eidẽ ꝑ reuelationem

Expanded text:
dictus defecit aegrotus, animo vehementer incodictus defecit aegrotus, animo vehementer incolumi. Chronius autem cum plurimum temporis in Thebaicis fecisset locis, ad monasteria Alexandrina descendit: evenitque ut ad illum occurreret diem qui unius quidem quadragesimus, alterius autem tertius, celebratus tunc a fratribus dicebatur. Cum igitur hoc Chronius didicisset, obstupuit; sumptoque Evangelio sancto, atque in medio fratrum posito, cum sacramento ipsis per ordinem cuncta exposuit, dicens: Horum omnium quos commemoravi, interpres fui ipse sermonum, eo quod Graece loqui sanctus Antonius nesciebat; ego autem utramque noveram linguam, atque inter ipsos loquebar, illis quidem Graeco, isti autem Aegyptio ore respondens. Hoc quoque Chronius ipse nobis referebat , quod ei sanctus Antonius, in illa ipsa nocte qua beatum dimisit Eulogium, dixisset quia per totum annum Deum deprecatus fuisset, ut ostenderentur eidem per revelationem
Abbreviated transcription (Latin):
ac luto horride. nec terra digne nec caelon
es contra xp̃m talia loqui: Nã propt̃ xp̃m
Quẽ & ipsũ mordaci sermone laceratũ reliq
conuersisq uerbis ad fr̃s alios ad unũ qͥenq
ita ut ratio singulorũ exigebat locutus ⁊rur¬
sus ad eulogiĩ & agrotũ redit : dicitq eis
Ne qͥis ur̃m ofilii quoqͥam se uertat : neuter
ab altero sẽparetur : sed ad cellã urãm in qͥa
ꝑ tantũ tempus uixistis. redite cũ pace: oͬmnẽ
tristiciã deponentes. Lam nunc enĩ ad uos dñs
ds̃ mittet. Nã tẽptatio ista idcirco accidit
uobis : qia ad finẽ uitȩ ambo uenistis. & iam
uterq ur̃m merebitur coronari. Nichil alit̃
ceritis: ne forte uos angłs ueniens. in eo in
dixi loco inuenire ñ possit urisq coronis frau¬
demini. Qui cũ ad cellã suã uelociter redeun¬
do. redintegrata pace uenissent : intra xł dies
eulogius prior obut: & post aliud triduũ supra¬

Expanded text:
ac luto horride, nec terra digne nec coelo, non ac luto horride, nec terra digne nec coelo, non es contra Christum talia loqui? nam propter ChriQuem et ipsum mordaci sermone laceratum reliquit. Conversisque verbis ad fratres alios, ad unumquemque ita, ut ratio singulorum exhibebat locutus, rursus ad Eulogium et aegrotum redit, dicitque eis: Ne quis vestrum, o filii, quoquam se vertat, neuter ab altero separetur, sed ad cellam vestram in qua per tantum tempus vixistis redite cum pace, omnem tristitiam ponentes; jam nunc enim ad vos Dominus meus mittet. Nam tentatio ista idcirco accidit vobis, quia ad finem vitae ambo venistis, et jam uterque vestrum merebitur coronari. Nihil ergo aliter feceritis, ne forte vos angelus veniens in eo in quo dixi loco invenire non possit, vestrisque coronis fraudemini. Qui cum ad cellam suam velociter redeundo redintegrata pace venissent, intra quadraginta dies Eulogius prior obiit, et post aliud triduum supra
Abbreviated transcription (Latin):
tudinĩ eius. q̃uomodo possem & ego ꝑ illũ et ꝑ¬
me ille saluari. Ex quo autẽ pariter sumus.
quintus & decimis annus ẽ sicut & ur̃ȩ sc̃itati
credo omĩa reuelata . Quia gͥ post plurimos an¬
nos cũ a me nichil mali ꝑtulerit uarus me pri¬
cellis ac tempestatib uexat : db quod et ego
ipsũ a meꝓicere cogitaui. Propterea ad sc̃itatẽ
tuã ueni: ut qͥd ex hoc faciam digneris me tius
edocere consilus : & orationib: adiuuare: pessim
enĩ motib totus fatigor. & crucior. Cui hoc tun
antonius seuera atq: iracunda uoce respondit
Tu illũ a te picis eulogi: sed ille ñ picit eũ qͥr
a se factũ esse cognoscit Proicis eũ : Meliorẽ
te inueniet: et eliget ds̃ qͦi colligat destitutũ
Cũq ꝑterritus ad haec euloguis tacius set: re¬
licto ses antonius eulogio rursus coepit ȩgro¬
tũ ꝓpris sermonib: uerberare : & hȩc ad eum
cũ damore maximo loqui. Vlephantiose cȩno

Expanded text:
tudini ejus quomodo possem, et ego per illum, et itudini ejus quomodo possem, et ego per illum, et ille per me salvaretur. Ex quo autem pariter sumus, quintus decimus annus est, sicut et vestrae sanctitati credo omnia revelata. Quia igitur post plurimos annos cum a me nihil mali pertulerit, variis me procellis ac tempestatibus vexat, ob quod et ego ipsum a me projicere cogitavi, propterea ad sanctitatem tuam veni, ut quid ex hoc faciam digneris me tuedocere consiliis, et orationibus adjuvare; pessimis enim motibus totus fatigor et crucior. Cui hoc tunc Antonius severa atque iracunda voce respondit: Tu illum a te projicis, Eulogi? sed ille non projicit eum qui a se factum esse cognoscit. Projicis eum? meliorem te inveniet, et eliget Deus qui colligat destitutum. Cumque perterritus ad haec Eulogius verba tacuisset, relicto sanctus Antonius Eulogio, rursus coepit aegrotum propriis sermonibus verberare, et haec ad eum cum clamore maximo loqui: Elephantiose, coeno
Abbreviated transcription (Latin):
ea illis quȩ saluti eorũ proficerent loquebat᷑
Memorata igitur eũ nocte sedisse referebat :
et unũquenq ad se de his qui conuenerant
euocasse. Cumq a nullo quis illic eulogius
uocaretur audisset : ipse in tenebris propͥa
uoce suo illũ nomine ter uocauit. Cui cum
supͣdictus scolasticus ñ respondet. putans qđ
alter aliquis eulogius uocaretur: dicit ei rurs.
Te uoco eulogi: qui ab alexandrina ciuitate
uenisti. dicit eulogius. Quid quȩso iuibes It
antonius: Quid inquit huc uenisti Respondit
eulogius dicens. Qui tͥ nomen meũ reuelare
dignatus ẽ : ipse etiã et aduentus mei causam
ꝓculdubio reuelauit Tũ ille. qͥd inqͥt ueneris
scio: sed ante om̃s hos fr̃s. ut om̃s audiant refer
lus sus gͥ a magno antonio. seruus xp̃i eulogus :
retulit ante om̃s. Istũ elephantiosũ in platea
publica reperi proiectũ. cuiꝰ curã nullus ho¬
minũ gerebat : & ꝓmisi dõ. ut deseriuirẽ aegri¬

Expanded text:
ea illis quae saluti eorum proficerent loquebatur. ea illis quae saluti eorum proficerent loquebatur. Memorata igitur eum nocte sedisse referebat, et unumquemque ad se de iis qui convenerant evocasse. Cumque a nullo quis illic Eulogius vocaretur audisset, ipse in tenebris propria voce suo illum nomine ter vocavit. Cui cum supradictus scholasticus non responderet, putans quod alter aliquis Eulogius vocaretur, dicit ei rursus: Te voco, Eulogi, qui de Alexandrina civitate venisti. Dicit EulAntonius, Quid, inquit, huc venisti? Respondit Eulogius, dicens: Qui tibi nomen meum revelare dignatus est, ipse etiam et adventus mei causam procul dubio revelavit. Tunc ille: Quare, inquit, veneris scio, sed ante omnes hos fratres, ut omnes audiant, refer. Jussus igitur a magno Antonio servus Christi Eulogius, retulit ante omnes: Istum elephantiosum in platea publica reperi projectum, cujus curam nullus hominum gerebat; et promisi Deo ut deservirem aegri
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ noctẽ & ad discipłorum scĩ antonii habitaculi
duxit. łuenit autẽ ut altero die uesꝑtinis ho¬
ris suꝑueniret illuc sc̃s antonius: referente mͥ
chronio qđ clamide expellib: facta indutus.
aduenerit. Solebat autẽ ueniens ad monasteriũ
fr̃m. uocare ex ipsis machariũ : eũq his uerbis
uenisse dicebat. De aegypto inqͥt sunt ande
iero solrma : Hoc autẽ signũ ab his iusserat da¬
risut quotiens aliqui non satis digni colloqͥio
ipsius aduenirent : uenisse a egrptu dicerentur
Quotiens autẽ scĩ quidã & spuales uiri uideren
tur uenisse : de ierosolyma nunciarent. Tunc
ergo ueniens iuxta consuetudinẽ suã. cũ in ter¬
rogas set utrũ iero solrmitae illic fr̃s an aegyp¬
ptii eẽnt: respondit macharius. dicens ex
utroq illic quosdã genere se uidisse. Cũ aut̃
ubebantur abscedere. At cũ ierosolymitas ue¬
nis se didicis set : ꝑ totã cũ ipsis noctẽ sedens.

Expanded text:
per noctem, et ad discipulorum sancti Antonii habitaculum per noctem, et ad discipulorum sancti Antonii habitaculum duxit. Evenit autem ut alio die vespertinis horis superveniret illuc beatus Antonius, referente mihi Cronio quod chlamyde ex pellibus facta indutus advenerit. Solebat autem veniens ad monasterium fratrum vocare ex ipsis Macarium, eumque his verbis  ille venisse dicebat. De Aegypto, inquit, sunt, an de Jerosolyma? Hoc autem signum ab his jusserat dari, ut quoties aliqui non satis digni colloquio ipsius venirent, advenisse Aegyptii dicerentur; quoties autem sancti quidam et spirituales viderviri venisse, de Jerosolyma nuntiarentur. Tunc ergo veniens juxta consuetudinem suam, cum interrogasset utrum Jerosolymitae illic fratres, an Aegyptii essent, respondit Macarius dicens, ex utroque illic quosdam genere se vidisse. Cum autemjubebantur abscedere. At cum Jerosolymitas venisse didicisset, per totam cum ipsis noctem sedens
Abbreviated transcription (Latin):
qͦd elephantiosus iste penitus me desꝑare iã
fecit : Dicunt ei Iuã ob causam: Respondit
eis Quia dura sunt quȩ mͥ conatur impendere :
et qͥd agam ignoro. Proiciã eum. Sed aliter deo¬
dextras dedi : & satis uereor Non prorciã eum
Sed tot ac tanta iterũ dierũ ac noctiũ mala
ferre non possũ. Quid de ipso gͥ ame fiat igno¬
ro. Adquem illi his uerbis loquntur. Dum
adhuc uiuit & suꝑest magnus ille: sic enĩ uo¬
cabatur antonius : ascende ad eũ. egrumq na¬
ui impositũ in monasteriũ ipsius defer : expe¬
ctans ibi donec spelunca sua egressus adueniat
Quẽ cũ uideris. referes ei ista quȩ pateris : ato
ab eo consiliũ postulabis. Quicquid autẽ tibi
suꝑ hoc dixerit facies. & eus monitionib ad¬
quiesces : sciens adõ iuberi tibi qđ ille p̃cepit
dictum aegrum blandis p̃cibis superans. litora¬
li nauiculȩ imposuit: sustulitq de ciuitate

Expanded text:
quod elephantiosus iste me penitus desperare jam quod elephantiosus iste me penitus desperare jam fecit? Dicunt ei: Quam ob causam? Respondit eis: Quia dura sunt quae mihi conatur impendere; et quid agam ignoro: projiciam eum? sed aliter Deodextras dedi, et satis vereor. Non projiciam eum? sed iterum tot ac tanta mala dierum ac noctium ferre non possum. Quid de ipso igitur a me fiat ignoro. Ad quem illi his verbis loquuntur: Dum adhuc vivit et superest magnus ille sic enim vocabatur Antonius, ascende ad eum; aegrumque navi impositum in monasterium ipsius defer, exspectans ibi donec spelunca sua egressus adveniat. Quem cum videris, referes ei ista quae pateris, atque ab eo consilium postulabis. Quidquid autem tibi super hoc dixerit, facies, et ejus monitionibus acquiesces, sciens a Deo juberi tibi quidquid ille prdictum aegrum blandis precibus superans, littorali naviculae imposuit; sustulitque de civitate
Abbreviated transcription (Latin):
arida parca q: uita iocunda ẽ. Uolo carnibis
saturari. Cumq exhibitae ei a uiro patientis¬
simo eulogio carnes fuissent : coepit iterum
ꝑclamarẽ . Non potes in qͥt meae satis facere
uoluntati : nec tecũ solitarius habitare p̃ualeo
Popłm uidere : ad publicũ ire desidero. Dicit
ei eulogius. Ego tͥ adduco multitudinẽ frm̃
Rursus eũ ferotior ac pene blasphemus ȩgrotis
ue in qͥt misero mͥ tuã faciem nolo uidere : et
ad ducis mͥ similes tui: solius panis deuorator
es Concutiensq semet ipsũ : inquieta uoce
ꝓclamabat dicens. Nolo nolo : ad publicũ ire
desidero Ouiolentia. In eũ locũ me proice :
unde me sustulisti. Ianta gͦ erat eiꝰ insania:
adeoq sensus ipsius inferinos quodã modo
clamores conuerterat dȩmon: ut & suspen¬
disset forte laqueo se si manus ꝑ quas hoc
facere posset habuis set. Ad uicinos itaq mo¬
nachos ꝑgit eulogius : dicens eis. Quid faciam

Expanded text:
arida parcaque vita jucunda est, volo carnibus arida parcaque vita jucunda est, volo carnibus saturari. Cumqsimo Eulogio carnes fuissent, coepit iterum proclamare: Non potes, inquit, meae satisfacere voluntati, nec tecum solitarius habitare praevaleo. Populum videre, ad publicum ire desidero. Dicit ei Eulogius: Ego tibi adduco multitudinem fratrum. Rursus ferocior, ac pene blasphemus aegrotus: Vae, inquit, misero mihi, tuam faciem nolo videre, et adducis mihi similes tui, solius panis devorator es? concutiensque semetipsum inquieta voce proclamabat, dicens: Nolo, nolo; ad publicum ire desidero. O violentia! in eum locum me projice, unde me sustulisti. Tanta ergo erat ejus insania, adeoque sensus ipsius in ferinos quodammodo clamores converterat daemon, ut et suspendisset forte laqueo se, si manus per quas hoc facere posset habuisset. Ad vicinos itaque monachos pergit Eulogius, dicens eis: Quid faciam,
Abbreviated transcription (Latin):
litudini. curabatur. Post xuͫ uͦ annos instinctu de¬
monis supradictus egrotus immemor tot labo¬
rũ eulogii. tantorũq meritorũ : coepit ab eo
uelle discedere : multisq eũ iniuriis atq op¬
probriis increpare dicens. Eugitiue qui propriã
domũ deuorasti. furatusq es alienã substantiã :
in me occasionẽ salutis tue reperissete credis:
łulogius aut̃ rogabat eũ : et satis faciens animo
eiꝰ dicebat. Noli mͥ domine noli talia loqui: sed
dic potius quid te contristauerĩ. et emendo.
Elephantiosus autẽ cũ furore dicebat. Uade : no¬
lo istas adulationes tuas. Proice me inqͥt in publi¬
cum : refrigeratione tua ñ egeo. Fulogius autẽ
obsecro te inqͥt. placare : aut quid te contris¬
tauerĩ uenerande senex edicito Elephantiosis
autẽ aspior infurore : dicebat ad eũ. lam non¬
fero fraudulentas irrisiones tuas. Adulationes
& subsannationes tuas non tolero : nec mͥ haec

Expanded text:
letudini, curabatur. Post quindecim vero annos instinctu daeletudini, curabatur. Post quindecim vero annos instinctu daemonis, supradictus aegrotus immemor tot laborum Eulogii, tantorumque meritorum, coepit ab eo velle discedere, multisque eum injuriis atque opprobriis increpare, dicens: Fugitive, qui propriam domum devorasti, furatusque es alienam substantiam, in me occasionem salutis tuae reperisse te credis? Eulogius autem rogabat eum, et satisfaciens animo ejus dicebat: Noli, mi domine, noli talia loqui, sed dic potius quid te contristaverim, et emendo. Elephantiosus autem cum furore dicebat: Vade, nolo istas adulationes tuas. Projice me, inquit, in publicum, refriObsecro te, inquit, placare: aut quid te, inquit, contristaverim, venerande senex, edicito. Elephantiosus autem asperior in furore, dicebat ad eum: Jam fraudulentas irrisiones tuas non fero, adulationes et subsannationes tuas non tolero. Nec mihi haec
Abbreviated transcription (Latin):
cũ dño pactione celebrata: his allocutus ẽ. uerbis.
dñe inquit ds. in tuo nomine suscipio istũ tam imma¬
ni ualitudine p̃peditũ: & repauso eũ usq in diem¬
mortis: ut propt̃ ipsũ possim & ipse saluari.
Assis gͦ michi itĩũ xp̃e : atq patientiã tali minis¬
terio largiaris. Moxq: ad iacentẽ illũ ait Uis
inqt fr̃ suscipio te in domũ meã. & quacunq
potero ratione sustento : Cũq: ille hoc libenter
amplecti si dignaretur se diceret : uadã g in qͥt
& asinũ quo ueharis ad ducã. Cui uehementer
exultans consensit aegrotus. Quod mox fecit
eulogius : & memoratum ad hospitiũ suũ sine
curatione & perpetua ei sollicitudine seruiebat
Per qđ omẽ tempus. & ille cui tantũ deferebat᷑
obsequiũ cũ gr̃arum actione & patientia gran¬
di cuncta tolerabat : & eulogii manibis & medi¬
camentis cibisq & balneis. p̾ro ut cõpetebat ua¬

Expanded text:
cum Domino pactione celebrata, his allocutus est verbis: cum Domino pactione celebrata, his allocutus est verbis: Domine, inquit, Deus, in tuo nomine suscipio istum tam immani valetudine praepeditum, et repauso eum usque in diemmortis, ut propter istum possim et ipse salvari. Adsis ergo mihi, Christe, atque patientiam tali ministerio largiaris. Moxque ad jacentem illum ait: Vis, inquit, frater, suscipio te in domum meam, et quacunque potero ratione sustento? Cumque hoc ille libenter amplecti, si dignaretur, se diceret: Vadam ergo, inquit, et asinum quo veharis adducam. Cui vehementer exsultans consensit aegrotus; quodque mox fecit Eulogius, et memoratum ad hospitium suum sine curatione et perpetua ei sollicitudine serviebat, per quod omne tempus, et ille cui tantum deferebatur obsequium cum gratiarum actione et patientia grandi, cuncta tolerabat. Et Eulogii manibus et medicamentis, cibisque et balneis, prout competebat va
Abbreviated transcription (Latin):
tes neces sitatib conuener̃ fr̃s : inter quos & eulo¬
gius quidã monacꝰ alexandrinus. cũ alio qui ele¬
phantino morbo cruciabatur : quos illuc propt̃
huiusmodi causam uenisse memorabant. Hic
eulogus scolasticus erat: secularib litteris eruditꝰ.
qui immortalitatis desiderio captus. huic mun¬
do renuntiauerat. Diuisisq rebis omnib: atq: dis¬
ꝑsis. parũ aliqͥd pecuniarũ reliquerat sibi qͥibis
quȩlam animi defectio fatigaret: & nec cũ mul¬
tis in monasterio degere. neq solitariã uitã pos¬
set ferre patienter : reperit quendã publice in
platea iacentẽ. ita ualitudine illa quã supius
dixi repletũ. lit sine manib & pedib uideretur
Cui lingua tantũ modo immunis a tantis crucia¬
tibis erat : qua magis posset ab intuentibis . ma¬
lorũ suorũ remediũ ꝓmereri. Cũq eũ assistens
uidis set eulogius: oratione facta ad dm̃. & quadã

Expanded text:
tes necessitatibus convenerunt fratres, inter quos et Eulotes necessitatibus convenerunt fratres, inter quos et Eulogius quidam monachus Alexandrinus erat , cum alio qui elephantioso morbo cruciabatur, quos illuc 956 propter hujusmodi causam venisse memorabant. Hic Eulogius scholasticus erat saecularibus litteris eruditus, qui immortalitatis desiderio captus, huic mundo renuntiaverat, distractisque rebus omnibus atque dispersis, parum aliquid pecuniarum reliquerat sibi, quibusquaedam animi defectio fatigaret, et nec cum multis in monasterio degere, neque solitariam vitam posset ferre patienter, reperit quemdam publice in platea jacentem, ita valetudine illa quam superius dixi repletum, ut sine manibus et pedibus videretur: cui lingua tantummodo immunis a tantis cruciatibus erat, qua magis posset ab intuentibus malorum suorum remedium promereri. Cumque eum assistens vidisset Eulogius, oratione facta ad Deum, et quadam
Abbreviated transcription (Latin):
hronius mͥ nrtriae uIuIIpossis¬
Eprbr aliqͥando referebat. cũ eẽm. inqͥen
adhuc iuuenis. & fatigatus spũ accidiae . quo¬
dã modo mente languerẽ : de archimandi¬
tae mei monasterio fugi: & usq: ad antonu
montẽ errando ꝑueni: Sedebat autẽ ille i
ultimo solitudinis. inter loca quȩ babrloni
& herculis habet nomen : unde itur ad rub
mare : prope xxx milib: a fluuio separatai
Cũ gͦ uenis sem ad monasteriũ eiꝰ qđ propi¬
quum flumini erat. ubi discipłi ipsius i
eo qui pispir appellatur loco macharirass
amatas sedebant : quiq supradictũ iurun
defunctũ sepelierunt : ꝑ quinq ibidem expec¬
taui dies. ut antoniũ scm uiderem. Dicebatur
autẽ ad monasteriũ ipsũ sepissime uenire :
aliqͥando post decẽ. aliqͥando etiã post xx. inter¬
dũ post quinq dies: pro ut illuc eũ exhibuis set
ds̃ multis qui confluebant ad idem monasteriũ
ꝓfuturum. Plures igitur tunc diuersis laboran¬

Expanded text:
hronius mihi Nitriae preshronius mihi Nitriae presbyter aliquando referebat: Cum essem, inquiens, adhuc juvenis, et fatigatus spiritu acediae, quodammodo mente languerem, de archimandritae mei monasterio fugi, et usque ad Antonii montem errando perveni . Sedebat autem ille in ultimo solitudinis, inter loca quae Babylonis et Herculis habent nomen, unde itur ad Rubrum mare, prope triginta millibus a fluvio separata. Cum ergo venissem ad monasterium ejus, quod propinquum flumini erat, ubi discipuli ipsius in eo qui Pispir appellatur loco, Macarius et Amatus sedebant, quique supradictum virum defunctum sepelierunt, per quinque ibidem exspectavi dies, ut Antonium sanctum viderem. Dicebatur autem ad monasterium ipsum venire saepissime, aliquando post decem, aliquando etiam post viginti, interdum post quinque dies, prout illuc eum exhibuisset Deus multis qui confluebant ad idem monasterium profuturum. Plures igitur tunc diversis laboran
Abbreviated transcription (Latin):
machari : ualde tristissum Iuẽ cũ referre ili
Inuieo aliquo iurgo quȩdã eẽ. phibetur axx¬
annos in monasterio habens : Quã ieiun are co¬
gnoui atq ita septimanas iugit̃ totas post qinq
semꝑ dies gustando transigere: quotidie autẽ¬
facere septingentas numero orationes. Quo
cognito se desꝑasse dicebat: eo qđ cũ ipse eẽt
uir & sani corporis. plusquã trecentas orare
ñ posset Cui sc̃s macharius ad ista respondit
dicens Ego sexagesimũ annũ agens. centenas
orationes ꝑ dies singulos facio : & tantũ oꝑis
exerceo quantũ sufficere mͥ possit ad uitam
Certũ mͥ etiã tempus excipio. quo salutationem
atq sermonẽ frĩb reddo: nec me suꝑ hoc ut
negligentẽ incusant atq rep̃hendunt. cogita¬
tiones meȩ Si autẽ te qui trecentas oratione
facis insuꝑ a conscientia tua redargui dicis
manifestũ ẽ ut has sine aliqua rep̃hension
non facias. aut qͦd plures nolis facere cum

Expanded text:
Macari, valde tristis sum . Quem cum referre ille Macari, valde tristis sum . Quem cum referre ille In vico aliquo, virgo quaedam eannos in monasterio habens, quam jejunare cognovi, atque ita septimanas jugiter totas, post quinque semper dies gustando transigere, quotidie facere septingentas numero orationes. Quo cognito se desperasse dicebat, eo quod cum ipse esset vir, et sani corporis, plus quam trecentas orare non posset. Cui sanctus Macarius ad ista respondit, dicens: Ego sexagesimum annum agens, centenas orationes per dies singulos facio, et tantum operis exerceo, quantum sufficere mihi possit ad vitam: certum mihi etiam tempus excipio, quo salutationem atque sermonem fratribus reddo, nec me super hoc ut negligentem incusant atque reprehendunt cogitationes meae. Si autem tu qui trecentas orationes facis, insuper a conscientia tua te redargui dicis, manifestum est quod aut has sine aliqua reprehensione non facias, aut quod plures nolis facere cum
Abbreviated transcription (Latin):
nos a muscis quã ille ademonib terreretur hanc
morsei aethiopis uitã fuisse cognorimus Qui & ip¬
se inter magnos illos numeratus ẽ uiros. Obiit
dereliquit
megionis solitudinẽ tendit᷑ : cui nomenes
fermẽ ln hoc monte penȩ quingenti resident
abstinentis si monachi in quib: ẽ quida qui
paulus uocat᷑ egregius monachus : qui huius mo¬
ddi morib uixit. Non ex quacunq renegotiature
unquã : on̾ aliqđ opus fecit : non ab ullo aliqđ
prerud qͦ uesceretur accepit. Nichil alius autẽ
faciebat : nͥ qđ incessant̃ orabat Statutas sane
anr manifestas. hoc ẽ trecentas numero orati¬
ones habebat⁊ ita ut totidẽ collectos intra sinũ
suũ gestaret lapillos : ex quibis singulos ubi
feci set singulas orationes de sinu proprio iac¬
e consueuerat. Hic ipse cũ adsem machariũ
illũ &u erat cognomen urbanus uidendi ipsus
causa aliqando uenis set : dicit ad eũ Abgsu

Expanded text:
nos a muscis, quam ille a daemonibus terreretur. Hanc nos a muscis, quam ille a daemonibus terreretur. Hanc Moysei Aethiopis vitam fuisse cognovimus, qui et ipse inter magnos illos numeratus est viros. Obiit s reliquit.regionis solitudinem tenditur, cui nomen est Pherme . In hoc monte pene quingenti resident abstinentissimi monachi; in quibus est quidam, qui Paulus vocatur, egregius monachus, qui hujusmodi moribus vixit: Non ex quacunque re negotiatus est unquam, non aliquod opus fecit, non ab ullo aliquid praeter id quo vesceretur accepit; nihil autem aliud faciebat, nisi quod incessanter orabat: statutas sane atque manifestas, hoc est trecentas numero orationes habebat, ita ut totidem collectos intra suum sinum gestaret lapillos, ex quibus singulos, ubi fecisset singulas orationes, de sinu proprio jactare consueverat. Hic ipse cum ad sanctum Macarium illum, cui erat cognomen Urbani, vivendi ipsius causa aliquando venisset, dixit ad eum: Abba
Abbreviated transcription (Latin):
enim & modus certus. in ipso uite monachori
proposito : intraquẽ nos oportet nr̃as exerce¬
re uirtutes . Cuielle respondit. Tã diu ego ab
hac intentione mei animi ñ recedã: quam¬
diu somnia acuanas cogitationes a me uideã
separari. Ait gͦ tunc illi in nomine iħ uxp̃i re¬
cesserunt iã ate turpia somnia : Idõq: ad sc̃o¬
rum misteriorũ cõmunionẽ confidenter ac¬
cede Scias autẽ qđ id circo demon ad tempis
qͦd tantã temptationẽ facile superasses. ut ex
hoc magis saluti tuȩ res ipsa prodeẽt. Haec
audiens rursus ad ꝓpriã reuersus ẽ. cellam
diligent̃ custodieñs de inceps sub quiete men¬
suram. Postea uͦ. hoc ẽ. post duos menses: a sco
rsidoro interrogatus utrũ illi molestus memo¬
ratus sp̃s extitisset : hoc dixit: nichil se huuis¬
modi ex ea hora qua famulus dĩ pro ipso ora¬
uit. ulterius fuisse ꝑpessum. Tantã aut̃ hic
ipse aduersũ demones gr̃am dĩ ꝑꝓmeruit : ut ampliꝰ

Expanded text:
enim et modus certus in ipso vitae monachorum enim et modus certus in ipso vitae monachorum proposito intra quem nos oportet nostras exercere virtutes. Cui hoc ille respondit: Tandiu ego ab hac intentione mei animi non recedam, quandiu somnia ac vanas cogitationes a me videam separari. Ait ergo tum illi: In nomine Jesu Christi recesserunt jam a te turpia somnia; ideoque ad sanctorum mysteriorum communionem confidenter accede. Scias autem quod idcirco daemon ad tempus quod tantam tentationem facile superasses, ut ex hoc magis saluti tuae res ipsa prodesset. Haec audiens, rursus ad propriam reversus est cellam, diligenter custodiens deinceps sub quiete mensuram. Postea vero, hoc est post duos menses, a sancto Isidoro interrogatus utrum illi molestus memoratus spiritus exstitisset, hoc dixit: Nihil se hujusmodi ex ea hora, qua famulus Dei pro ipso oravit, ulterius fuisse perpessum. Tantam autem hic ipse adversum daemones gratiam Dei promeruit, ut amplius
Abbreviated transcription (Latin):
bitacula circũibat Iuorũ lagoenas qͣs ydrias
uocant sepe tollebat : impletasq nullo senti¬
ente referebat. Ex longinquis enĩ locis inter¬
dũ a dob frequent̃ aut aquinq milib: aquã
sibi deferebant. Insidiatur ei itaq: demon qua¬
dã nocte uenienti: ñ ferens ulterus tanti q¬
athletȩ certamina: dũq aquã pronus tollit
e puteo : renes ipsius desuꝑ graui quodã fuste
ꝑcus sit. ac semiuuũ reliquit. neq qͥd neq a qͦ
fuis sec passus sentientẽ . Postero die cũ uenis¬
set illuc quidã monachus ad hauriendũ aquã
ipse cũ quibis dã predictũ ad monasterii sui
eccłam fecit protinus exhiberi. Ubi ꝑ totum
annũ tali egritudine laborauit : ut iuix tan¬
dem ad pristinũ robur. corpus eius reuoca¬
ri potius set. Tunc illȩ sc̃s rsidorus hȩc dixio
Cessa morsee in tantũ demones ꝓuocare : a
tã ꝑtinacit contra eos uelle contendere łst

Expanded text:
bitacula circuibat. Quorum lagenas, quas hydrias bitacula circuibat. Quorum lagenas, quas hydrias vocant, saepe tollebat, et aqua implebat, impletasque nullo sciente referebat. Ex longinquis enim locis interdum a duobus, frequenter autem a quinque millibus aquam sibi referebant. Insidiatur itaque ei daemon quadam nocte venienti, non ferens ulterius tanti athletae certamina, dumque aquam pronus tollit e puteo, renes ipsius desuper gravi quodam fuste percussit, ac semivivum reliquit, neque quid, neque a quo fuisset passus sentientem. Postero die cum venisset illuc quidam monachus ad hauriendam aquam,ipse cum quibusdam, praedictum ad monasterii sui ecclesiam fecit protinus exhiberi. Ubi per totum annum tali aegritudine laboravit, ut vix tandem ad pristinum robur corpus ejus revocari potuisset. Tunc illi sanctus Isidorus haec dixit: Cessa, Moysee, in tantum daemones provocare, et tam pertinaciter contra eos velle contendere. Est
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑgit : dicitq ei. Quid faciã qđ ita mͥ pristina con¬
suetudine semp in somnis obscuratur animus.
sensusq: turbatur : & a uoluptatib carnis exꝑta
memoria non recedit: Ille respondit. ldcirco
adhuc hoc pateris : qͥa nec mentẽ tuã ab huius¬
modi cogitationib separasti. Si gͥ paulisꝑ te uolu¬
is uigiliis occupare. & orationib puris pseu.¬
ranter insistere : facile poteris ex hac molestia
liberari. Qui etiã buius hortatũs suscepto consi¬
lio tanquã ab homine qui experientia didi¬
cis set : Ad ꝓpriã reuertitur cellã : statuitq p
uniuersam noctẽ nec genua solo flectere. nec
oculis somnũ dare. Atq: ita ꝑ sex ibidẽ annos
noctib cunctis stans in medio cellulȩ suȩ. paten¬
tibis semꝑ oculis orare consueuerat : & tam̃
nec sic quidẽ illo quo laborabat malo potuit
liberari. Aliud iterũ genus durioris uitȩ ut
ga obseruatione uiuentiũ. ꝑ totas noctes ha¬

Expanded text:
pergit, dicitque ei: Quid faciam, quod ita mihi pristina conpergit, dicitque ei: Quid faciam, quod ita mihi pristina consuetudine semper in somnis obscuratur animus, sensusque turbatur, et a voluptatibus carnis experta memoria non recedit? Ille respondit: Idcirco adhuc hoc pateris, quia nec mentem tuam ab hujusmodi cogitationibus separasti. Si igitur paulisper te volueris vigiliis occupare, et orationibus puris perseveranter insistere, facile poteris ex hac molestia liberari. Qui etiam hujus hortatu suscepto consilio, tanquam ab homine qui hoc experientia didicisset, ad propriam revertitur cellam, statuitque per universam noctem nec genua solo flectere, nec oculis somnum dare. Atque ita per sex ibidem annos noctibus cunctis stans in medio cellulae suae, patentibus semper oculis, orare consueverat, et tamen nec sic quidem illo quo laborabat malo potuit liberari. Aliud iterum genus durioris vitae, ut ga observatione viventium, per totas noctes ha
Abbreviated transcription (Latin):
haec tua sunt: & id circo huius modi cogitationes
tibi uehement̃ insurgunt. antiquã consuetudinẽ
requirentes. Nã ut a macello canis quo uesci as¬
suetus ẽ. non recedit: qͦd rursus si clausũ fueru
neq nullus in eo steterit a quo aliquid canis spe¬
ret. abscedit: ita & tu si ꝑstiteris in proposito
abstinentiae tuȩ . membra tuaquȩ sunt super
terrã mortificans castrimargie excludens in¬
demon ac uictus cui fomenta ciborũ non porri¬
gis. ulterius tibi molestus eẽ. cessabit. Quibus
auditis. regressus ad propria seruus xp̃i morseis
instanter ac fortiter sui curã gerebat : ante om¬
nia: abstinens cibo. nichilq aliud accipiens nisi
xII. sicci uncias panis. maximo tam̃ oꝑi incũbens
& quinquaginta diurnas faciens orationes . Cũq
his modis suũ consumpsisset corpusculũ: nec sic
quidẽ somnia circa ipsũ uana cessabant. Rur¬
sum gͥ ad quendã scõrum alterũ probatissimũ

Expanded text:
haec tua sunt, et idcirco hujusmodi cogitationes haec tua sunt, et idcirco hujusmodi cogitationes tibi vehementer insurgunt, antiquam consuetudinem requirentes. Nam ut a macello canis, quo vesci assuetus est, non recedit, quod rursus si clausum fuerit, neque ullus in eo steterit, a quo aliquid canis speret, abscedit; ita et tu si perstiteris in proposito abstinentiae tuae, membra tua quae sunt super terram mortificans, gastrimargiae excludens inemon ac victus, cui fomenta ciborum non porrigis, ulterius tibi molestus esse cessabit. Quibus auditis, regressus ad propria servus Christi Moyseus, instanter ac fortiter sui curam gerebat, ante omnia abstinens a cibo, nihilque aliud accipiens nisi duodecim sicci uncias panis, maximo tamen operi incumbens, et quinquaginta diurnas faciens orationes. Cumque his modis suum consumpsisset corpusculum, nec sic quidem somnia circa ipsum vana cessabant. Rursum igitur ad quemdam sanctorum alterum 955 probatissimum
Abbreviated transcription (Latin):
qui int̾ om̃s ludũ latrones ut eorũ princeps no¬
minabatur . Glorificantesq dm̃ ipsi quoq: conu¬
si sunt propt̃ huius conuersionẽ : & facti sunt
monachi probatissimi Rationẽ autẽ hanc suis
sensib colligebant : dicentes qđ si iste qui tam
potens tam̃q: inuictus int̃ latrones erat. sic dm̃
agnouit et timuit : quare nos animarũ nr̃arũ
salutẽ dilatione remoramur  Hunc ipsum
beatũ morseũ. oportet enĩ tali eũ iã uocabu¬
lo nuncupare : demones quondã urgere coe¬
perunt. ut ad consuetudinẽ impuritatis & for¬
nicationis antiquȩ reuerteretur. Qui tot ac
tantis modis ut referebat ipse. temptatus ẽ : ut
pene eũ a proposito uitȩ salutaris auerterent.
Uenit iste gͥ ad scm̃ illũ & beatũ uirũ isidorũ qͥ
in locis quibis scrti nom̃ ẽ. morabatur: referens
ei quibis impugnaret᷑ modis. At ille respondit.
Nolo inquiens eẽ. te tristẽ: ad huc enĩ principia

Expanded text:
qui inter omnes dudum latrones, ut eorum princeps noqui inter omnes dudum latrones, ut eorum princeps nominabatur. Glorificantesque Dominum, ipsi quoque conversi sunt propter hujus conversationem, et facti sunt monachi probatissimi. Rationem autem hanc suis sensibus colligebant, dicentes: Quod si iste qui tam potens erat tanquam invictus inter latrones, sic Deum agnovit et timuit, quare nos animarum nostrarum salutem dilatione remoramur? Hunc ipsum beatum Moyseum oportet enim eum tali jam vocabulo nuncupare daemones quondam urgere coeperunt, ut ad consuetudinem impuritatis et fornicationis antiquae reverteretur. Qui tot ac tantis modis, ut referebat ipse, tentatus est, ut pene eum a proposito vitae salutaris averterent. Venit iste igitur ad sanctum illum et beatum virum Isidorum, qui in locis quibus Scythi nomen est, morabatur, referens ei quibus impugnaretur modis. At ille respondit: Nolo, inquiens esse te tristem. Adhuc enim principia
Abbreviated transcription (Latin):
suos reliquerat loca ꝑ milia quinquaginta
reuolauit. Iste gͥtalis qualẽ loquor. uix aliqͣndo
compunctus. ex alicuius neces sitatis periculo.
ad monasterium se contulit fr̃m: suȩspoeniten¬
tiae uitã sic uehement̃ arripuit. ut etiã demonẽ
malorũ consortẽ suorũ. qui aprima cũ eo ȩtate
peccauerat: ad cognoscendã uirtutẽ xp̃i eminis
collocaret. Hoc quoq illius quondã factũ refer¬
tur. Latrones quattuor numero qui in cellã ipsus
impetũ fecerant : qͥs ille eẽt. qui ibi degeret nes¬
cientes inquirebant : Iuos ille correptos pariter
& ligatos. ueluti saccũ aliquẽ palearũ impositos
dorsosuo. ad fr̃s ubi simul om̃s morabantur exhi¬
buit.ꝰ hoc dicens. Quia nulli nocere iã possum : qͥd
de istis iubetis : Tunc gͦ etiã hi quos ille detulerat.
ad poenitentiã uenire coeꝑunt. confitentes deo
sua delicta: maxime cũ agn̾ouissent ipsũ morseũ.

Expanded text:
suos reliquerat loca, per millia quinquaginta suos reliquerat loca, per millia quinquaginta revolavit. Iste igitur talis qualem loquor, vix aliquando compunctus, ex alicujus necessitatis periculo ad monasterium se contulit fratrum, suaeque poenitentiae vitam sic vehementer arripuit, ut etiam Clemonem malorum consortem suorum, qui a prima cum eo aetate peccaverat, ad cognoscendam virtutem Christi eminus collocaret. Hoc quoque illius quondam factum refertur. Latrones quatuor numero, qui in cellam ipsius impetum fecerant, quis ille esset qui ibi degeret, nescientes inquirebant. Quos ille correptos pariter et ligatos, veluti saccum aliquem palearum impositos dorso suo, ad fratres ubi simul omnes morabantur exhibuit, hoc dicens: Quia nulli nocere jam possum, quid de istis jubetis? Tunc ergo etiam ii quos ille detulerat, ad poenitentiam venire coeperunt, confitentes Deo sua delicta, maxime cum amarent ipsum Moyseum,
Abbreviated transcription (Latin):
cũ canib suis morabatur. nocte ei ad scelestũ
eunti negotiũ. impedimento fuisse : cui tantũ
irascebatur. ut eũ uellet occidere. Obseruabat
gͦ illũ locũ in quo oues suas ille claudebat.
Cũq eidem nunciatũ fuisset. qđ trans fluuiũ
nili cũ grege suo eẽt: atq in tantũ fluuius ille
creuis set. ut suꝑ alueũ suũ mille passus teneret:
gladiũ suũ morsu tenens. & ueste suꝑ caput im¬
posita. totũ fluuiũ natando transmisit: quo¬
usq ad ouiũ cubile puenit: Cumq eũ natantẽ
respiciens mersus inharena pastor lateret : tc̃
ille arietes quattuor electos atq uigulatos. &
fune conexos tenens. ita rursus natando reme¬
auit. Repto autẽ paruo et occulto loco. in quo
nudatis pelle ouibis carnibisq quȩ uidebant᷑
optimȩ deuoratis. & reliquis uenditis ac uini
commutatione distratis: x  & uiuͦ italiquos ipsi
uni solus exhausit. & sic ad ea in quib collegas

Expanded text:
cum canibus suis morabatur, nocte ei ad scelestum cum canibus suis morabatur, nocte ei ad scelestum eunti negotium impedimento fuisse; qui tantum irascebatur, ut eum vellet occidere. Observabat ergo illum locum in quo suas oves ille claudebat. Cumque eidem nuntiatum fuisset quod trans fluvium Nili cum grege suo esset, atque in tantum fluvius ille crevisset, ut super alveum suum mille passus teneret, gladium suum mord cus tenens, et veste super caput imposita, totum fluvium natando transmisit, quousque ad ovium cubile pervenit. Cumque eum natantem respiciens, mersus in arena pastor lateret; tunc ille arietes quatuor electos, atque jugulatos, et fune connexos tenens, ita rursus natando remeavit. Reperto autem parvo et occulto loco, in quo nudatis pelle ovibus, carnibusque quae videbantur esse optimae devoratis, et reliquis venditis, ac vini commutatione distractis, decem et octo Italicos ipsius vini solus exhausit, et sic ad ea in quibus collegas
Abbreviated transcription (Latin):
Ad hunc gͦ cũ ad modũ tristis aliqͣndo uenissem
dicerẽq: ei abba machari qͥd iubes faciam qm̃
uariȩ cogitationes animũ meũ conturbant.
dicentes mͥ proficiscere hinc quia nichil hic¬
agere te cernis: Ille respondit. Dic inqͥt ipsis
cõgitationib tuis propt̃ xp̃m parietes cellae
stius custodio Haec łͥ amator xp̃i & famule
dĩ doctis sime : pauca de multis ex factis sc̃ĩ
macharii uł dictis significaui VĩI¬
Porses quidã genere a thiops. colore corporis
niger. seruus alicuus curialis erat: quẽ obde¬
testandos eius mores dominus ase abiecerat.
Dicebatur enĩ & palã latrocinari : & homicidia
ꝑpetrare. Necesse ẽ. autẽ ut malignitatẽ qoq
ipsius dicã : quo magis possim poenitentiȩ eius
monstrare uirtutẽ: Referebant gͥ quidã quod
magister quorundã latrocinantiũ extitisset
Cuius & hoc inter latrocinia eius factũ memo¬
rabatur. Pastorẽ quendã qui in re quadã una

Expanded text:
Ad hunc ego cum admodum tristis aliquando venissem, Ad hunc ego cum admodum tristis aliquando venissem, diceremque ei: Abba Macari, quid jubes faciam, quoniam variae cogitationes animum meum conturbant, dicentes mihi. Proficiscere hinc, quia nihil agere te cernis; ille respondit: Dic, inquit, ipsis cogitationibus tuis: Propter Christum parietes cellae istius custodio. Haec tibi, amator et famule Dei doctissime, pauca de multis ex factis sancti Macarii vel dictis significavioyseus quidam genere Aethiops , colore corporis niger, servus alicujus curialis erat: quem ob detestandos ejus mores dominus suus a se abjecerat. Dicebatur enim et palam latrocinari, et homicidia perpetrare. Necesse est autem ut malignitatem quoque ipsius dicam, quo magis possim poenitentiae ejus monstrare virtutem. Referebant igitur quidam quod magister quorumdam latrocinantium exstitisset, cujus et hoc inter latrocinia ejus factum memorabatur: pastorem quemdam, qui in regione quadam una
Abbreviated transcription (Latin):
mo marco. pellẽ oius exhibuit. Quã memorat᷑
seruus xp̃iscõ athanasio ep̃o dereliqͥt: quã scã¬
melania postea a beatissimo uiro athanasio acce¬
pis se se dixit. Et quid mirũsi ille qui mansues¬
cere fecit da meli leones. etiã huic beluȩ ta¬
lem sapientiã dedit: Dicebatur p̃terea de
meruit. nunquã expiusset in terrã: sexage¬
mũ post baptismũ agens annũ : & quadrage¬
simũ ante baptismũ Erat autẽ figura cor¬
poris huiꝰ athletȩ xp̃i macharii : oportet enim
me de hoc quoq: tͥ significare famule di lau¬
se. eo quod paruitas mea conuersata cũ eo di¬
utius eundem cognouerit diligenter : statura
breius: non multa barba faciem uestiebat :
sed circa labia tantũ erat : parũq circa men¬
tũ aliquid uidebatur. Exnimia enĩ abstinentia
& pene ugi inedia: etiam uultus ipsius nudus.
pret̃ cȩterorũ hominũ consuetudinẽ uidebat᷑.

Expanded text:
mo viro pellem ovis exhibuit, quam memoratus mo viro pellem ovis exhibuit, quam memoratus servus Melania postea a beatissimo viro Athanasic accepisse se dixit. Et quid mirum si ille qui mansuescere fecit Danieli leones, etiam huic belluae talem sapientiam dedit? Dicebatur praeterea de tualem promeruit, nunquam exspuisset in terram, sexagesimum post baptismum agens annum, et quadragesimum ante baptismum. Erat autem figura corporis hujus athletae Christi oportet enim me de hoc quoque tibi significare, famule Dei Lause, eo quod parvitas mea conversata cum eo diutius eumdem cognoverit diligenter statura brevis, non multa barba faciem vestiebat, sed circa labia tantum erat, parumque circa mentum aliquid videbatur. Ex nimia enim abstinentia, et pene jugi inedia, etiam vultus ipsius nudus praeter caeterorum hominum consuetudinem videbatur.
Abbreviated transcription (Latin):
decrepite senex quȩris : Ecce oleũ uinũq
gustasti. Quid ultrit cupis in extremis aȩtatis
tuȩ deuorator ac uentris cultor: huiiis modi
uerbis in se iniuriosus existens : tũ & dȩmoni
ista dicebat. Ne adhuc aliquid debeo tibi qđ
furari p̃ualeas : Nichil aliud inuenis. lã rece¬
de a me hominũ inimice. Atq hoc sibi quasi
insultando dicebat. Ueni pessime senex: Quã¬
diu tecũ morabor: Referebat autẽ nobis
pafrutius quidã discipłs huius beati iiri: qđ
aliqͣndo belua quȩdã exhibuit scõ marco catu¬
lũ suũ cȩcũ uestibulũq ostu eius capite ꝑcus¬
sit : & ingressa ad eũ sedentẽ foris in atrio.
piecit ante pedes ipsius catulũ suũ. Quẽ ille
tenens & expuens in oculos eius. orauit : conti¬
nuoq: lucẽ quã ꝑdiderat uidit: secũq tunc
ipsũ proprio lacte nutritũ mater abduxit.
Sequenti autẽ die: eadẽ bestia scõ ac beatissi¬

Expanded text:
decrepite senex quaeris? ecce oleum vinumque decrepite senex quaeris? ecce oleum vinumque gustasti. Quid ultra cupis in extremis aetatis tuae, devorator ac ventris cultor? hujusmodi verbis in se injuriosus existens. Tum et daemoni ista dicebat: Ne adhuc tibi debeo aliquid quod furari praevaleas, 954 nihil aliud invenis? Jam recede a me, hominum inimice. Atque hoc sibi quasi insultando dicebat: Veni, pessime senex, quandiu tecum morabor? Referebat autem nobis Paphnutius quidam discipulus hujus beati viri, quod aliquando bellua quaedam exhibuit sancto Marco catulum suum caecum, vestibulumque ostii ejus capite percussit, et ingressa ad eum sedentem foris in atrio, projecit ante pedes ipsius catulum suum. Quem ille tenens et exspuens in oculos ejus, oravit: continuoque lucem quam amiserat vidit, secumque tunc ipsum proprio lacte nutritum mater abduxit. Sequenti autem die eadem bestia sancto ac beatissi