comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
regorius te theoderiti x̾gis arriani. xxxiͫ.
Postquã laboriose credidisti oꝑe p̃ciũ credo
si ea que mͥ a fidelibus uiris sũt digesta narrariero
Iuliantis nãq huiꝰ romane ecłi̾e cui deo aucto: e de¬
sua sidũs defensor qui añ septẽ fere ãnos de fũctus
ẽ ad me ad huc ĩ monasterio põito treb ͦ ueniebat:
nrecũq colloqͥ dearẽ ytilitate consueuerat. Mit ita¬
q mͥ quadã dre narrauit dicens Theodorici regis
temꝑibus p̃r̃ socimei in sicilia ee actionẽ canonis.
egerat atq iam adytaliã redidebat. Cuiꝰ nauis
appulsa ẽ ad in sulã que liparis appellat᷑ Et quia
illic uit quidã solitariꝰ magne uite u̾tutis habita¬
bat. dũ naute nauis armamenta reꝑarent. uisu
ẽ pdicto pri soceri mei ad eũdẽ uirũ dei ꝑge. seq
dius orõibus ꝯmendae. Quos uir dñi cum uidisset
eis irter alia colloquẽs dixit. Scitis quia rex theo¬
Nos eũ uiuentem dimisamus et nich tale ad nos de

Expanded text:
orte Theodorici regis Ariani. GREGORIUS. Postquam laboriose credidisti, operae pretium credo, si ea quae mihi a viris fidelibus sunt digesta narravero. Julianus namque hujus Romanae Ecclesiae, cui Deo auctore deservio, secundus defensor, qui ante septem feito crebro veniebat mecumque colloqui de animae utilitate consueverat. Hic itaque mihi quadam die narravit, dicens: 'Theudorici regis temporibus pater soceri mei in Siciliam exactionem canonis egerat atque iam ad Italiam rediebat. Cuius navis appulsa est ad insulam quae Liparis appellatur. Et quia illic vir quidam solitarius magnae virtutis habitabat, dum nautae navis armamenta repararent, visum est praedicto patri soceri mei ad eundem virum Dei pergere seque eius orationibus commendar. Quos vir Domini cum vidisset, eis inter alia colloquens dixit: "Scitis, quia rex TheuNos eum viventem dimisimus, et nil tale ad nos de
Abbreviated transcription (Latin):
ex more uenit: et gallinã abstulit. Ipẽ aũt con¬
sciꝰ ecclesiam intrauit: et se ĩ oratione ꝓsternens
is uocibus dixit Placet tibi dñe ut denut̾n¬
tõ matris mee manducare non possim. ecce enĩ
gallinas quas nutruit uulpes cõmedit. Nui ab
oratione surgens eccdesiã egressus est Mox uero
uulpes rediit. et gallinã quã ĩ ore tenebat dimisit:
atq ip̃a motiens añ eius oculos ĩtram cecdit Pedꝰ
Malde mirũ ꝙ exaudire p̃ces in se seꝑantiũ eciã ⁊̃
rebus uilibus non de dignatur deus
Hoc petre exmagna tonditoris nr̃i dispẽsione agit:
ut ꝑ nũma que ꝑ cipimus: sperae marora debea¬
mus. Ex auditus ẽ naq ĩrebus uilibus scũs puer

Expanded text:
ex more venit, et gallinam abstulit. Ipse autem conex more venit, et gallinam abstulit. Ipse autem concitus Ecclesiam intravit, et se in orationem prosternens, apertis vocibus dixit: Placet tibi, Domine, ut de nutrimentis matris meae manducare non possim? Ecce enim gallinas quas nutrit vulpes comedit. Qui ab oratione surgens, Ecclesiam est egressus. Mox autem vulpes rediit, gallinam quam ore tenebat dimisit, atque ipsa moriens ante ejus oculos in terram cecidit. PETR.  quod exaudire preces in sesperantium, etiam in rebus vilibus, dignatur Deus, quia hoc ex magnaconditoris nostri dispositione agitur, ut per minima que percipimus, sperare maiora debeamus. Exauditus namque est in rebus vilibus pater
Abbreviated transcription (Latin):
crepae̾ consueuerat dicens: ꝙ iustũ nõ esset. ꝙ ip̃e
in ops pauꝑibus uestimiẽta largiretur. Qx dice qͥ¬
dam hocreũ ingressa pene om̃e triticũ qd̾ sibi ĩsti¬
pendio totiꝰ anni parauerat: ĩueĩt a filio suo
pauꝑibꝰ ex pensũ. Cũq semetipãm alapis pug̃¬
isꝙ tũderet. ꝙ quãt anni subsidia ꝑ didisset⁊ suꝑ¬
uenit᷑ bonefacio ꝓuer dr̃. eq̃q uerbis quibus ualiut
ꝯ solari cepit. Que cũ nͥ consolõis admittet: hac
rogauit ut ab horreo ex ire debuisset. In quo ex om̃i
eoꝵ tritico par quid ĩuetũ ẽ remansisse. Puer ẽĩ
dei se se illic ꝓtinꝰ ĩ orationẽ dedit. Qui post pau¬
dedat. uo uiso miraculo. cõpũcta mat̾er ipã iã
cepit age̾ ut daret: qui sic teleritez possit accipe
gallinas nutrie cõ sueuec̾it᷑ sed eas ex uicmo rure
uulpes ueniens auferebat. Auadã uero die dũ
in codem uestibulo puer bonefacio staret nulpes

Expanded text:
crepare consueverat, dicens quod justum non esset ut ipse crepare consueverat, dicens quod justum non esset ut ipse inops pauperibus vestimenta largiretur. Quae die quadam horreum ingressa, pene omne triticum quod sibi in stipendio totius anni paraverat, invenit a filio suo pauperibus expensum. Cumque semetipsam alapis pugnisque tunderet, quod quasi anni subsidia perdidisset, supervenit Bonifacius puer Dei, eamque verbis quibus valuit consolari coepit. Quae cum nihil consolationis admitteret, hanc rogavit ut ab horreo exire debuisset, in quo ex omni eorum tritico parum quid inventum est remansisse. Puer autem Dei sese illic protinus in orationem dedit, qui post paudebat. Quo viso miraculo cumpuncta mater, ipsa jam coepit agere ut daret, qui sic celeriter posset quae pegallinas nutrire consueverat: sed eas ex vicino rure vulpes veniens auferebat. Quadam vero die dum in eodem vestibulo puer Bonifacius staret, vulpes
Abbreviated transcription (Latin):
de ouisdem loti ꝑ tibus senex quidã clerico ad¬
uenit : qui ea q̃ue de illo nariat silentio nõ sut
p̃menda Nam dicit ꝙ quadã die in gressus
ortũ magna hũc erute multitudiẽ ĩ uenit esse
cooꝑtũꝰ qui om̃e olus deꝑire ꝯspiciens: ad eas
dere nolite. Que statĩ ad uiri dei uerbũ ira oñis
egressa sũt uut ne una quidẽ intra spatiũ ortire¬
maneret Sed quid mir ꝙ hec de epãtuis eiꝰ tꝑe¬
nar:amius. qñ iam apud omĩpotentem dm̃ ordiẽ
simul ⁊ moribus creuerat dũ illa magis mi¬
randa sũt q̃ eũ hic senex clericus adhut᷑ pueru¬
lũ fecisse testatur. Nam ait quia eo temꝑe quo
cũ matre sua puer habitabat. egressus hospitiũ
nõ nũꝙͣ sine linea : crebro eciã sine tiũta reuerteba᷑.
Nuia mex ut nudũ quẽpĩa reꝑisset uestiebat
hũt. se ex polians : ut se añ dei oculos illiꝰ obtẽ¬
tu mercede uestiret. Quẽ mater sua frequent̾ in¬

Expanded text:
de ejusdem loci partibus senex quidam clericus adde ejusdem loci partibus senex quidam clericus advenit, qui ea de illo narrat, quae silentio non sunt premenda. Nam dicit quod quadam die ingressus hortum, magna hunc erucae multitudine invenit esse coopertum: qui omne olus deperire conspiciens, ad easddere nolite. Quae statim ad viri Dei verbum ita omnes egressae sunt, ut ne una quidem intra spatium horti remaneret. Sed quid mirum quod haec de episcopatnarramus, quando jam apud omnipotentem Deum ordine simul et moribus creverat, dum illa magis miranda sint quae eum hic senex clericus adhuc puerulum fecisse testatur? Nam ait quod eo tempore quo cum matre sua puer habitabat, egressus hospitium, nonnunquam sine linea, crebro etiam sine tunica revertebatur, 192 quia mox ut nudum quempiam reperisset, vestiebat hunc, se expolians, ut se ante Dei oculos illius mercede vestiret. Quem mater sua frequenter in
Abbreviated transcription (Latin):
fuissent. Qui mox de ecclesia egressus eos ĩsinu fu¬
rentis p̾spiteri ꝓiecit dicens. Ecce hẽs solidos quos
dos p̃sbi pro adipescendo epãtu ꝑꝑ̃abat Bed ui¬
ri dei sermo p̃ualuit. Nam isdem constantiꝰ ĩ p̃sbra¬
tu uitã fimuit. Alio quoq temꝑe duo adeũ gothi
hospitalitat᷑ grã uenerũt: qui rauẽnam se festinaxe
professi sũt Nuibus ipẽ ꝑuu uas ligneũ umio ple¬
nũ manu suo p̃buit: quod fortasse inprandio itine¬
ris hir̃e potuissent. Ex quo illi quo adusq ranẽ¬
na ꝑuenenerũt biberũt. Ut gothi ali quantis
aũt diebus meadem ciuitate morati sũt. ⁊ umũ
quod a uiro sancto acceperũt: cottidie ĩ usũ
hũerũt Sicq usq ad eundem uenenibilen pa¬
trem ferentia reuersi sũt: ut nullo die cessarẽt
bibere. et tamen eis uinũ ex illo uasculo nũꝙͣ de¬
esset: ac si ĩ illo uase ligneo ꝙ epũs dederat
uniũ non augeretur s nasceretur Nuꝑ quoq

Expanded text:
fuissent. Qui mox de Ecclesia egressus, eos in sinum fufuissent. Qui mox de Ecclesia egressus, eos in sinum furentis presbyteri projecit, dicens: Ecce habes solidos quos lidos presbyter pro adipiscendo episcopatu parabat. Sed viri Dei sermo praevaluit, nam idem Constantius in pr vitam finivit. Alio quoque tempore duo ad eum Gothi hospitalitatis gratia venerunt, qui Ravennam se festinare professi sunt. Quibus ipse parvum vas ligneum vino plenum manu sua praebuit, quod fortasse in prandio itineris habere potuissent: ex quo illi quoadusque Ravennam pervenirent, biberunt Gothi. Aliquantis autem diebus in eadem civitate morati sunt, et vinum quod a sancto viro acceperant, quotidie in usu habuerunt. Sicque usque ad eumdem venerabilem Patrem Ferentis reversi sunt, ut nullo die cessarent bibere, et tamen vinum eis ex illo vasculo nunquam deesset, ac si in illo vase ligneo quod Episcopus dederat, vinum non augeretur, sed nasceretur. Nuper quoque
Abbreviated transcription (Latin):
archami ⁊ pie uiolentus claustra arche cõminuit
odec̃i aureos tulit: eosq in digentibus ut placu
diuisit. Itaq constantius pbr̾ reueisus ex oꝑe a
archam fractam ceꝑit et caballi sui p̃ciũi ꝙͣ illic
mirũ u̾oces aduẽit epũs : om̃esq qui in eodem
episcopio ad erant. Cũq eũ uir dei locutione blã
da temperae uoluisset: cepit ille cũ iirgio respon¬
dere dicens. Dñs tecũ uiiuĩt : solus egd hic ante te
puie non possũ. Redde mͥ solidos meos Quibus uoci¬
bus ꝯ motus eptĩs bte̾ marie semꝑ uirginis eccłia
ingressus est. et eleuatis manibus ex tenso uestiniẽ¬
to. stando cepit ex orare dmi ut ei redderet: Unde
pbr̃i furentis insaniã mitigare potuisset. Cͥũq̃
subito oculos ad uestimẽtũ suũ int̾ ex tensa drachu
reduxisset. repẽte ĩsinit suo duodeti autreos ĩueĩt.
ita fulgentes: tanquã si ex igne producti hora eadẽ

Expanded text:
arcam, et pie violentus claustra arcae comminuit, arcam, et pie violentus claustra arcae comminuit, duodecim aureos tulit, eosque indigentibus, ut placuit, divisit. Itaque Constantius presbyter reversus ex opere, arcam fractam reperit, et caballi sui pretium quod in enimirum voces venit episcopus, omnesque qui in eodem episcopio aderant. Cumque eum locutione blanda vir Dei temperare voluisset, coepit ille cum jurgio respondere, dicens: Omnes tecum vivunt, solus ego hic ante te vivere non possum: 189 redde mihi solidos meos. Quibus vocibus commotus episcopus, beatae Mariae semper virginis Ecclesiam ingressus est, et elevatis manibus extenso vestimento, stando coepit exorare, ut ei redderet unde presbyteri furentis insaniam mitigare potuisset. Cumque subito oculos ad vestimentum suum inter extensa brachia reduxisset, repente in sinu suo duodecim aureos invenit ita fulgentes, tanquam si ex igne producti eadem hora
Abbreviated transcription (Latin):
subito de tecto cecidit eiq in uernicẽ uenit. Ex qua ꝑ¬
cussione prostratus ĩmanibus iã seminiuꝰ leuatũs
est Die uero altra : m uiri dei sentenciã funditꝰ fini¬
uit uitam. Nua ĩre petre pensandũ ẽ. qnͣtus sit
scĩs uiris tunor ex hibendus. Templa n dei sunt:
Et cũ ad iracudiam scũs uir trahitur quis aliꝰ ad
irascendũ nͥ eiusdem templi ĩhĩtator excitat᷑ͤ Cã¬
to ergo ad metuenda ẽ ira iustoꝵ. quanto ⁊ constat
quia in eoꝵ cordibus ille pñs est: qui ad in feren¬
dã ultionẽ cũ uolu̾it. ĩ ualidus non est Alio qͦ tꝑe
ad exercendũ aliqd̃ opus discessit. Cũc subito ad
eret nõ hẽbat. estuare cepit ĩ togitatione : ne ab eo
paupes uacui ex irent. Cui repente ad mẽorĩa rediit.
ꝙ constantiꝰ pbr̾ nepos eiꝰ equũ quẽ insede̾ ꝯsue¬
uerat uendidisset: atq hoc ipm in archa sua p̃ciũ
hrẽt. Absente ergo eodem nepote suo accessit ad

Expanded text:
subito de tecto cecidit, eique in verticem venit. Ex qua psubito de tecto cecidit, eique in verticem venit. Ex qua percussione prostratus in manibus jam semivivus levatus est: die vero altera secundum viri Dei sententiam funditus finivit vitam. Qua in re, Petre, pensandum est quantus sit viris sanctis timor exhibendus; templa enim Dei sunt. Et cum ad iracundiam vir sanctus trahitur, quis alius ad irascendum nisi ejusdem templi inhabitator excitatur? Metuenda ergo tanto est ira justorum, quanto et constat quia in eorum cordibus ille praesens est, qui ad inferendam ultionem quam voluerit, invalidus non est. Alio quoque ad exercendum opus aliquod discessit. Cum subito ad eret non habebat, aestuare coepit in cogitatione ne ab eo pauperes vacui exirent. Cui repente ad memoriam rediit, quia Constantius presbyter nepos ejus, equum quem sedere consueverat, vendidisset, atque hoc ipsum in arca sua pretium haberet. Absente igitur eodem nepote suo accessit ad
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ faciũt late̾ quidẽ in uolũtate heãnt  sed ut pro
menbra debeant. qͥd ne eis eciã nolentibus fiat doctne
quauit dies quo in loco uir nobilis fortunatꝰ noie ma¬
nebat᷑ qui magnis p̃cibus abeodent uenerabili uiro postu¬
lauit. ut tũt aptid btm̃ martirẽ missaꝵ solemnia agẽt:
ad bñdictione dandã in sua domo declmaret. Hir u̾o
dei negare nõ potuit: qd̾ ab eo ex fortunati mẽte ca¬
re̾: repente añ iamiã uir cũ biimia astitit: et cꝯn¬
balũ ꝑcussit. Nũe scũs uir sonitũ audiensͥ dedig¬
natus dixit. Heu heu mortuus ẽ iste mis mortuas
est iste miser. Ego ad mensã refectionis ueniͥ os ad¬
huc ad laude dei nõ aꝑui: et ille cũ sima ueniẽs
taritate abũ ponũq ei tribuite: scitote mñ qr mor¬
tuus ẽ. Nui infelix uir dũ panẽ ac unũ ex eadem
domo ꝑ cepisset egredi i antĩa uoluit ⁊ sed saxũ ingens

Expanded text:
quae faciunt, latere quiquae faciunt, latere quimembra debeant, quidve de eis etiam nolentibus fiat, doctrinae quabat dies, quo in loco vir nobilis Fortunatus nomine manebat: qui magnis precibus ab eodem venerabili viro postulavit ut cum apud beatum martyrem missarum solemnia ageret, 188 ad benedictionem dandam in suam domum declinaret. Vir autem Dei negare non potuit quod ab eo ex Fortunati mente chare, repente ante januam cum simia vir astitit, et cymbala percussit. Quem sanctus vir sonitum audiens dedignatus, dixit: Heu, heu, mortuus est miser iste, mortuus est miser iste. Ego ad mensam refectionis veni, os adhuc ad laudem Dei non aperui, et ille cum simia veniens charitate ei cibum potumque tribuite; scitote tamen quia mortuus est. Qui infelix vir dum panem ac vinum ex eadem domo percepisset, egredi januam voluit, sed saxum ingens
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ untute sc̃i huano fauore pulsatus. inde intus ua¬
nescẽt: unde foris homĩbus magnus aꝑꝑer. Exem¬
plũ ecia igr̃i sequẽs. qui ut nos ad uĩa hiũlitatis
introduc̾e̾t. De sem ip̃o discipulis p̃cepit dicens ut ea
que uidissent nemĩ dicent: quousq filius honiis a
mortius resurrexisset Petrus. Niua otcasio apta
se p̃buit lib in quire qͥd nã sit ꝙ redemptor nr̃ cum
duobus cecis lumen reddidit iussit ut nemĩ dicerent.
at illi ab eũtes diffamauerũt eĩ ĩtotã t̾ram illã. Nũ¬
quid nõ unigenitꝰ filiꝯ prĩ et spĩi scõ coet̾nus. hac¬
ĩre uelle hũit quod nõ potuit impleceͫ ut miradñt
quod tacere uoluit mĩme porusset abscondi᷑ Gre ᷤᷤ
Redempto: nr̃ ꝑ mo: tale corpus om̃e qd̾ egit: hoc
tis uite carpamꝰ uiã. Miraculũ namq faciẽns. et
taceri iussit: et tamen taceri nõ potuit. Ut uidelis
et electi eius ex empla doct̾ne aliꝯ sequẽtes. ĩmagnis

Expanded text:
in virtute facti favore humano pulsatus, inde intus inanesceret, unde foris hominibus magnus appareret: exemplum etiam Magistri sequens, qui ut nos ad viam humilitatis instrueret, de semetipso discipulis praecepit, dicens ut ea quae vidissent, nemini dicerent, quousque Filius hominis a mortuis resurgeret . PETR. Quia occasio apta se praebuit, libet inquirere quidnam sit quod Redemptor noster cum duobus caecis lumen reddidit, jussit ut nemini dicerent, et illi abeuntes diffamaverunt eum in totam terram illam . Nunquidnam unigenitus Filiin re velle habuit, quod non potuit implere, ut miraculum quod taceri voluit, minime potuisset abscondi? GREGOR. Redemptor noster per mortale corpus omne quod egit, hoc esentis vitae carpamus viam. Miraculum namque faciens, et taceri jussit, et tamen taceri non potuit; ut videlicet et electi ejus exempla doctrinae illius sequentes, in magnis
Abbreviated transcription (Latin):
icut duo sũt officia medicine. unũ quo sanatur
infirmitas. aliud quo custodit᷑ sanitas. ita duo sunt
dona gre. unũ qd̾ anfert carnis cupiditatẽ. aliud qd̾

Expanded text:
icut duo sunt, inquit, officia medicinae, unum quo sanatur infirmitas, aliud quo custoditur sanitas: ita duo dona sunt gratiae, unum quod aufert carnis cupiditatem, aliud quod
Abbreviated transcription (Latin):
aut qd̾ nõ sit s ͫ ista instituta. Werbi cã. Basilii Augustĩ
ꝑacomii. q̃ nã mͥ q̃so ĩ hac re ncc̃tas ĩminet obrequenduͣ
lũ quippe id a me posse exequit exigi arbitror qd̾ ꝓmisi.
idetis ergo iã obĩe limites.
quos requiritis. Si modꝰ ẽ obedicoĩs. tenor ꝓfessio¬
nis. nec se ualet extende̾ ptãs ĩꝑantis. nͥ qͣtenꝰ attigerit

Expanded text:
uod non sit secundum ista instituta, verbi causa, Basilii, Augustini, Pachomii: quaenam mihi, quaeso, in hac re necessitas imminet obsequendi? Solum quippe id a me posse exigi Videtis jam ergo obedientiae limites quos requiritis, si modus est obeditionis, tenor professionis, nec se valeat extendere potestas imperantis, nisi quatenus attigerit
Abbreviated transcription (Latin):
ita suai que distinxer̃t labia sua. aut ex ore suo ac
dempnai iã. a̾ iustificai̾. Ceteꝵ felix ut quidã stõꝵ ait ne¬
cessitas que ĩ melius cogit.
nõ ẽẽ mandata. et de cet̾o r̾liqua uniu̾sa nõ ꝓfitentib qͥdẽ
monita tm̃ seu ꝯsilia censenda sũt. nec grauãt nõ obsuata.¬

Expanded text:
vota sua quae distinxerunt labia sua, et ex ore suo aut condemnari jam, aut justificari. Caeterum felix, ut quidam sanctorum ait, necessitas, quae cogit in melius . non esse mutanda; de caetero reliqua universa non profitentibus quidem monita tantum, seu consilia censenda sunt, nec gravant non observa
Abbreviated transcription (Latin):
Reebũ dei ꝑ qd̾ facta sũt oĩa. trus p̃ordinauit q
suscipet caruẽ. nõ tꝑi cessit quo uerteret᷑ in carnem
homõ quippe deo accessit. nõ deus a se recessit᷑. E¬

Expanded text:
erbum Dei, per quod facta sunt omnia, tempus praeordinavit quo susciperet carnem; non tempori cessit quo verteretur in carnem. Homo quippe Deo accessit, non Deus a se recessit .
Abbreviated transcription (Latin):
nõn tam carnalit̾ debemꝰ acciꝑe. uelut uicissim
nos seruent pr̃ ł filiꝰ. amboꝵ ĩ nob̾ seruandis
t̾nante custodia. quasi aliꝰ alio frdiscede
qui ẽ unꝰ uerus btũs deus. s scriptura nos nõ
leuat nisi descendat ad nos. sicut u̾bũ caro ftn
descendit ut leuaret. nõ cecidit ut iaceret. Si
descendentẽ ꝯ gnouimꝰ. cũ leuante surgamꝰ. ⁊ in¬
telligamꝰ cũ ita loquit᷑. ꝑ sonãs eũ discingue̾.
nõ separe naturas.

Expanded text:
non tam carnaliter debemus accipere, velut vicissim nos servent Pater et Filius, amborum in nobis servandis alternante custodia, quasi alius, 605 alio discedente, qui est unus verus Deus. Sed Scriptura nos non levat, nisi descendat ad nos. Sicut Verbum caro factum descendit, ut relevaret: non cecidit, ut jaceret. Si descendentem cognovimus, cum levante surgamus: et intelligamus, cum ita loquitur, personas eum distinguere, non separare naturas.
Abbreviated transcription (Latin):
Diabolꝰ suꝑbꝰ. hoĩe suꝑbientẽ seduxit ad mortẽ.
xpũs huulis. hoĩe obediẽntẽ r̾duxit ad utã. qͥa
sictut ille elatus cecidit ⁊ deiecit ꝯsencientẽ. sic iste
hũiliatꝰ surrexit. ⁊ erexit credentẽ De augmẽtis sp̃n¬
In rebus spnalibꝰ cũ minor maiori adheret. alibꝰ.¬
sicũt creatura cͤatori. illa fit maior ꝙͣ erat nõ ille. et
hoc ẽ maiꝰ ẽẽ qd̾ ẽ meliꝰ ẽẽ. qͥa adherens creatura
creatori nõ mole auctior s u̾tute fit maior. De ĩeffa
de ĩeffa¬

Expanded text:
Diabolus superbus hominem superbientem seduxit ad mortem; Christus humilis hominem obedientem reduxit ad vitam. Quia sicut ille elatus cecidit, et dejecit consentientem; sic iste humiliatus surrexit, et erexit credentem. Laetirebus spiritualibus cum minor majori adhaeret, sicut Creatori creatura, illa fit major quam erat, non ille: et hoc est majus esse, quod est melius esse; quia adhaerens creatura Creatori, non mole auctior, sed virtute fit major. LXI. De ineffa
Abbreviated transcription (Latin):
ꝵ nõ Fallit᷑ dĩna iusticia. s nõ tenere diuide
qui ulła cupiditate irretit᷑. Iã qui t̾renoꝵ am
tũdine filioꝵ. nec fit angustior numerositate cohe
s tanta ẽ multis. quãta paucis. tãta sing
quãta oĩbus.

Expanded text:
m non fallitur divina justitia. Sed non temere dividant qui nulla cupiditate irretitur. Nam qui terrenorum tudine filiorum, nec fit angustior numerositate cohaeredum; sed tanta est multis, quanta paucis; tanta singulis, quanta omnibus.
Abbreviated transcription (Latin):
ue ob hoc qͥa ruminãt mũda dicũt᷑. ut nõ sit
de hiis cogitare q̃ aluo cordis accepit. et cũ audit sit
siłis edenti. cũ uero audita ĩ mẽoriã r̾uocat sit simił
De aĩa racionali.
Racionał cuĩa dña ẽ corꝑis sui. que infei̾ori nõ

Expanded text:
e ob hoc quia ruminant, munda esse dicuntur: ut non sit piger de his cogitare, quae in alvo cordis accepit: et cum audit, sit similis edenti; cum vero audita in memoriam revocat, sit similis De anima rationali. Rationalis anima domina est corporis sui; quae inferiori
Abbreviated transcription (Latin):
castorii qui nũc nob̾cũ ĩ romana urbe demorat᷑. cũ
eunde uenerabilẽ uirũ equitiũ sacrũ ordie nõ hr̃e
ꝯspicẽt et ꝑ singula loca discurre. atq studiose p̃¬
dicare : cũ quadam die famliaritatꝭ ausu adiit dicẽs.
Qui sacrũ ordinẽ nõ hẽs atq aromano pontifice
sub d quo degis p̃dicatioĩs licenciã nõ accepisti:ͥ p̃di¬
care quomo presumis. Qua eiꝰ in quisitione ꝯ pul¬
sus uir sanctꝰ in dicauit p̃dicationis licenciã qualit
accepit dicens. Ea q̃ m̾ loqueris: ego quoq mecũ
uiuẽĩs astitit ⁊ atq ĩ lingia mea meditinale fr̾a¬
mentũ. id est flebotomũ posuit dicens. Ecce posui
uerba mea ĩ ore tuo Egrede ad p̃dicandũ. Acq ex
illo die eciã cũ uoluero de deo tacere nõ possũ. Petrͦ
Nellem prĩs huiꝰ opus agnosce̾: qui fertur talia
dona ꝑcepisse. Sregoriꝰ Opus petre ex dono est

Expanded text:
Castorii qui nunc nobiscum in Romana urbe demoratur, cum Castorii qui nunc nobiscum in Romana urbe demoratur, cum eumdem venerabilem virum Equitium sacrum ordinem non habere conspiceret, et per singula loca discurrere, atque studiose praedicare, eum quadam die familiaritatis ausu adiit, dicens: Qui sacrum ordinem non habes, atque a Romano pontifice sub quo degis praedicationis licentiam non accepisti, praedicare quomodo praesumis? Qua ejus inquisitione compulsus vir sanctus indicavit praedicationis licentiam qualiter accepit, dicens: Ea quae mihi loqueris ego quoque mecum juvenis astitit, atque in lingua mea medicinale ferramentum, id est phlebotomum posuit, dicens: Ecce posui verba mea in ore tuo; egredere ad praedicandum. Atque ex illo die etiam cum voluero, de Deo tacere non possum. PETR. Vellem etiam Patris hujus opus agnoscere, qui fertur talia dona percepisse. GREGOR. Opus, Petre, ex dono est,
Abbreviated transcription (Latin):
habitatione expulerũt. Qui repulsus dixit. freꝙ̃¬
ter se cellã equity magitꝭ artibus ĩ aera suspendisse:
nec tñ eius quẽpiã ledere potuisse. Qui non post
longũ tempus inhac romana urbe ex ardescente zelo
xpĩani ppli igne trematus est. Quada uero die una
dei famala ex eodẽ moͣsterio uirginũ. ortũ ingressa est.
Que lactuca ꝯspiciens concupuuitͫ eamq signo cru-
cis oblita benedice auide momordit : sed arrepta a
diabulo ꝓtinꝰ cecidit. Cũq uexaret᷑ eidem prĩ equi¬
tio sub celitate nũciatũ ẽ ÷ ut ueniret scitus et oian¬
do ꝓteget. Cuatrrit: moxq ut ortũ isdem pr̃ ingres¬
us est. cepit ex eiꝯ ore quasi satisfaciẽs ipe qui
arripuat. diabulus clamare dicens. Ego qͥd feci. ego
qͥd feci. Sedebã enĩ suꝑ lactucã : uenit illa et momo¬
dit me. Cui cũ graui in dignatiõe uir dei p̃cepit ut
abcede̾t : et locĩt ĩ oĩ potentis dei famula nõ lirẽt. Q

Expanded text:
habitatione repulerunt. Qui repulsus dixit, frequhabitatione repulerunt. Qui repulsus dixit, frequenter se cellulam Equitii magicis artibus in aera suspendisse, nec tamen ejus quempiam laedere potuisse. Qui non post longum tempus, in hac Romana urbe, exardescente zelo Christiani populi, igne crematus est. Quadam vero die una Dei famula ex eodem monasterio virginum hortum ingressa est: quae lactucam conspiciens concupivit, eamque sign oblita, avide momordit; sed arrepta a diabolo protinus cecidit. Cumque vexaretur, eidem Patri Equitio sub celeritate nuntiatum est, ut veniret concitus, et orando succurreret. Moxque hortum idem Pater ut ingressus est, coepit ex ejus ore quasi satisfaciens ipse qui hanc arripuerat diabolus clamare, dicens: Ego quid feci? ego quid feci? Sedebam mihi super lactucam; venit illa, et momordit me. Cui cum gravi indignatione vir Dei praecepit ut discederet, et locum in omnipotentis Dei famula non haberet. Qui
Abbreviated transcription (Latin):
nũciatũ ꝙ sc̃imonialis illa ĩ mensis febribus estua¬
ret: et basilii monachi uisitationẽ anxie queret. Quo
audito uir scũs de dignando sub risit: atq ait Nũꝙͣ
non dixi ꝙ dyabolus esset iste. nõ monachus. Ite et
ũ de cella expellite: de ancilla aũt dei q̃ anxie
febriũ urgetur nolite ẽẽ solliciti. quia ex hac hora
neq febribus laboratura ẽ. neq basiliũ quesitura
Regressus ẽ monachus et ea hora saluti restitutã u̾
ginẽ cognouit : qua eandẽ salutẽ illiꝰ dei famulus
equititius longe positus dixit. In uirtute scilisz
miratuli. exemplũ tenens magr̃i. qui ĩuitatus ad
filiũ reguli eũ solo uerdo restituit saluti᷑ Ut r̾uertẽs
pr̃ ea hora filiã restitutũ uite cognoscẽt ⁊ qua uitã
illius ex ore ueritatis audisset. Om̃s uero monachi
uissionẽ sui pr̃ĩs ĩplentes : eũdem basiliũ ex moͣsterii

Expanded text:
nuntiatum, quod sanctimonialis illa immensis febribus aestuanuntiatum, quod sanctimonialis illa immensis febribus aestuaret, et Basilii monachi visitationem anxie quaereret. Quo audito vir sanctus, dedignando subrisit, atque ait: Nunquid non dixi quod diabolus esset iste, non monachus? Ite et eum de cella expellite. De ancilla autem Dei, quae anxietate febrium urgetur, nolite esse solliciti, quia ex hac hora neque febribus laboratura est, neque Basilium quaesitura. Regressus est autem monachus, et ea hora saluti restitutam Dei virginem agnovit, qua eamdem salutem illius Dei famulus Equitius longe positus dixit; in virtute scilicet miraculi exemplum tenens Magistri, qui invitatus ad filium reguli , eum solo verbo restituit saluti, ut revertens pater ea hora filium restitutum vitae cognosceret, qua vitam illius ex ore Veritatis audisset. Omnes autem monachi jussionem Patris sui implentes, eumdem Basilium ex monasterii
Abbreviated transcription (Latin):
beas p̃stare quod peto. Ad quẽ mox dei famulus
dixit. Ego quidẽ hoc eũ denũtio ẽẽ quod uideoͫͥ ne tñ
nolle me obedire existimes : facio quod iubes. Sus¬
ceptus itaq ĩ monasterio ẽ. Cũc nõ pꝰ multos dies
isdem dei famulus ꝓ exhortandis de sideria suꝑna
fidelibus. parilo longius a cella disgressus est. Quo
descendente contigit. ut ĩmoͬsterio uirginũ ĩ quo eiꝰ¬
dem prĩs cura uigilabat. una eaꝵ que iuxͣ huiꝰ
rinus putredinẽ speciosa uidebat᷑. febrire ĩciper
et uehementer anxiari: mag̃q nõ iã uocibus. s stridi¬
tibus clamare. Modo marita sũ. nͥ basiliꝰ monachus
ueniat: et ipẽ mͥ ꝑ sue curationis studiũ salutẽ reddat.
Sed ĩ tanti pr̃is ab sencia accede quispiã mõchoꝵ ĩ¬
congregationem u̾ginũ mĩme audebat⁊ qnͣto nũꝰ ille
qui nouꝰ aduenat: cuiꝰq uitã adhuc frm̃ congrega
tio nesaiebat᷑ Missũ repente est et dei famulo equitio

Expanded text:
beas praestare quod peto. Ad quem mox Dei famulus beas praestare quod peto. Ad quem mox Dei famulus dixit: Ego quidem hoc eum esse denuntio, quod video; ne tamen nolle me obedire existimes, facio quod jubes. Susceptus itaque in monasterio est. Non post multos dies idem Dei famulus pro exhortandis ad desideria superna fidelibus, paulo longius a cella digressus est. Quo discedente contigit ut in monasterio virginum, in quo ejusdem Patris cura vigilabat, una earum quae juxta carnis hujus putredinem speciosa videbatur febricitare inciperet, et vehementer anxiari, magnisque jam non vocibus, sed stridoribus clamare: Modo moritura sum, nisi Basilius monachus veniat, et ipse mihi per suae curationis studium salutem reddat. Sed im virginum non audebat; quanto minus ille qui novus advenerat, cujusque adhuc vitam congregatio fratrum nesciebat. Missum repente est, et Dei famulo Equitio
Abbreviated transcription (Latin):
sade̾t᷑ atꝙ ex eo temꝑe ita alienꝰ extitit a temptatõ¬
ne ac si sexũ nõ hr̃ẽt in corꝑe. Qua u̾tute fretus ex¬
dei omĩpotentis auxilio ut uiris añ p̾erat: ita cepit
postmodũ ⁊̃ femĩs preesse. Nec tamen discipulos suos
ad monere cessabat: ne se exͦ eius inhac re facile crede¬
rent: et casuri temptarent donũ qd nõ accepissent.
Eo aũt tꝑr quo malefici inhac sũt romana urbede¬
hensi: basiliꝰ qui ĩ magicis oꝑibus p̃mꝰ fuit
monachico hĩtit ualeriã fugiens peciit. Qui ad ui¬
rũ reuerentissimũ castoriũ amiternine auitatis e¬
piscopũ ꝑ gens. sperabat ab eo ut cũ equitio abbĩꝰ
mittet: ac sanandũ moͣsterio illius smendaret. Tũc
ad moͣsteriũ uenit ep̃s. secũ basiliũ monachũ de duxit:
Hũt quẽ mͥ s mendas pr̃ : ego nõ uideo monachũ eẽ.
sed diabolũ. Cui ille rñdit. O ccasionẽ queris ne de¬

Expanded text:
scideret; atque ex eo tempore ita alienus exstitit a tentatioscideret; atque ex eo tempore ita alienus exstitit a tentatione, ac si sexum non haberet in corpore. Qua virtute fretus ex omnipotentis Dei auxilio, ut viris ante praeerat, ita coepit postmodum etiam feminis praeesse; nec tamen discipulos suos admonere cessabat, ne se ejus exemplo in hac re facile crederent, et casuri tentarent donum quod non accepissent. Eo autem tempore quo malefici in hac sunt Romana urbe deprehensi, Basilius, qui in magicis operibus primus fuit, in monachico habitu Valeriam fugiens petiit. Qui ad virum reverentissimum Castorium Amiterninae civitatis episcopum pergens, petiit ab eo ut eum Equitio abbati committeret, ac sanandum monasterio illius commendaret. Tunc ad monasterium venit episcopus, secumque Basilium monachum deduxit, Hunc quem mihi commendas, Pater, ego non video monachum esse, sed diabolum. Cui ille 165 respondit: Occasionem quaeris ne de
Abbreviated transcription (Latin):
as. sed cũ ncce habes huc ad me ingrede̾. et q̃ tu cutut
pct̃o loborabas tollẽ ego tibi deuotus dabo P
Nũc usq ut ĩueĩo ĩ cassũ ego non fuisse pres ĩ ytalia¬
regorius fortunati uiri uenerabilis m̃tie . iiiiͫ¬
abbis monasterii quod appllat᷑ balneũ cyceronis.
alioꝵq eciã uiroꝵ uenerabiliũ didici relatione qd nar¬
ons hebat᷑: cui fortunatꝰ eisdem familiarit᷑ notus
fuit. Qui nimiꝵ equitiꝰ pro sue magnitudĩẽ sc̃ĩtat.
multoꝵ in eadem ꝓiũcia moͣsterioꝵ pr̃ extitit. Hũc
cũ ĩ iiuẽtictis sue temꝑe. acri ceitamiẽ carnis ĩcentiã
fatigarent: ip̃ẽ sue temptationis angustie ad orois
studiũ sollernorẽ fecerũt. Cũq hac ĩre ab oĩpotente
do remediũ stinus p̃cibus queret᷑ nocte quadam as¬
sistente angelo eunuchizari se uidit. eiꝰqz uisioni ap¬
paruit.ꝙ omnẽ motũ ex genitalib menbris eiꝰ ab¬

Expanded text:
as; sed cum necesse habes, huc ad me ingredere, et quae tu cum as; sed cum necesse habes, huc ad me ingredere, et quae tu cum peccato laboras tollere, ego tibi devotus dabo. PETR. Nuncusque, ut invenio, incassuREGORIUS. Fortunati viri venerabilis abbatis monasterii quod appellatur Balneum Ciceronis, aliorumque etiam virorum venerabilium didici relatione quod naronis habebatur, cui Fortunatus idem familiariter notus fuit. Qui nimirum Equitius pro suae magnitudine sanctitatis multorum in eadem provincia monasteriorum Pater exstitit. Hunc cuis studium solertiorem fecerunt. Cumque hac in re ab omnipotenti Deo remedium continuis precibus quaereret, nocte quadam assistente angelo eunuchizari se vidit, ejusque visioni apparuit, quod omnem motum ex genitalibus ejus membris ab
Abbreviated transcription (Latin):
nus serpens totũ se ĩ itine̾ in transuersũ tetendit᷑. et
ad cellam monachus rediit. Cũq meridiano tempe
cuncti fratres quiescen̾t. more solito fur aduenit ⁊̃
ascendit sepẽ ⁊ dũ ĩorto pedẽ pone̾t: uidit subito qr
tensus serpens cdausisset uiã. Et tremefactus post
semenpm dadit eiusq pes ꝑ calciamentũ ĩ sude sepis
in hesit: sicq usq dũ ortołanus rediret. de orsũ capi¬
te pependit. Consueta hora ueĩt ortolanꝰ ͥͥ penden¬
tem insepe furẽ reꝑit : serpentiq dixit. Grãs age deo
Qluare in laboribus monachoꝵ furtũ totiens face
p̃sũpsisti  Et h ͨ dicens pedẽ illius a sepe ĩ qua ĩ liese¬
rat soluit. cũq sine lesione deposuit. Cui dixit.
Sequere me. Quẽ sequentẽ duxit ad orti aditũ÷ et
olera q̃ furto appetebat auferre: ei cũ magna dulce¬
dine p̃buit dicens. Wade et post hec furtũ non faci¬

Expanded text:
nus serpens totum se in itinere in transversum tetendit, et nus serpens totum se in itinere in transversum tetendit, et ad cellam monachus rediit. Cumque meridiano tempore cuncti fratres quiescerent, more solito fur advenit, ascendit sepem; et cum in hortum pedem deponeret, vidit subito quia tensus serpens clausisset viam; et tremefactus post semetipsum concidit, ejusque pes per calceamentum in sude sepis inhaesit, sicque usque dum hortulanus rediret, deorsum capite pependit. Consueta hora venit hortulanus, pendentem in sepe furem reperit, serpenti autem dixit: Gratias Deo, it te mihi Deus. Quare in labore monachorum furtum toties facere praesumpsisti? Et haec dicens, pedem illius a sepe in qua inhaeserat, solvit, eumque sine laesione deposuit. Cui dixit: Sequere me. Quem sequentem duxit ad horti aditum, et olera quae furto appetebat auferre, ei cum magna dulcedine praebuit, dicens: Vade, et post haec furtum non faci
Abbreviated transcription (Latin):
regorius felix qui applłat᷑ cuus fundenẜ.iiͫ
quẽ ip̃e bñ cognouisti. qͥ eiꝰ dem moͣsteris nuꝑ
pp̃ositus fuit mlta mn de fribus eiꝰ dem monͣsterii ad¬
miranda narrabat᷑. ex quibus aliqua que ad me¬
moriã ueniũt subpͥmo. quia ad alia festino. Sed
unũ dicam quod ab eo narratũ. p̃tereundũ nullo mõ¬
ex istimo. In eodem monasterio quidã magne uite mo¬
nachus erat ortolanꝰ. fur uo uenire illuc ꝯsueu̾at ꝑ
sepem ascende̾: et occulte olera auferre. Cũq ille mł¬
ta plantaret atq mĩꝰ ĩueniret: et alia pedibus con¬
culcata alia direpta ꝯspicet᷑ totũ ortũ c̾uens: ĩuei̾t
iter ubi fur uenire s sueuerat. Qui ĩeodem orto de¬
ambulans reꝑit eciã serpentẽ. Cui p̃cipiens dixit.
Sequere me. Atq ad aditũ furis ꝑuemẽs: imꝑauit
serpenti dicens. Innomĩe ihũ p̃cipio tibi ut aditunt
istũ custodias: et furẽ huc ingredi nõ ꝑmittas. ꝓti¬

Expanded text:
REGORIUS. Felix qui appellatur Curvus , quem ipse bene nosti, qui ejusdem monasterii nuper praepositus fuit, multa mihi de fratribus ejusdem monasterii admiranda narrabat: ex quibus aliqua quae ad memoriam veniunt supprimo, quia ad alia festino. Sed unum dicam, quod ab eo narratum praetereundum nullo modo aestimo. In eodem monasterio quidam magnae vitae monachus erat hortulanus. Fur vero venire consueverat, per sepem ascendere, et occulte olera auferre. Cumque ille multa plantaret, quae minus inveniret, et alia pedibus conculcata, alia direpta conspiceret; totum hortum circumiens, invenit iter unde fur venire consueverat. Qui in eodem horto deambulans, reperit etiam serpentem, cui praecipiens dixit: Sequere me: atque ad aditum furis perveniens, imperavit serpenti, dicens: In nomine Jesu praecipio tibi ut aditum istum custodias, ac furem huc ingredi non permittas. Proti
Abbreviated transcription (Latin):
fenũ ex prato deferentemt: qui uehement̾ iranis. cepͭ
clamare dicens. Quid est hoc: Ego te misi hoĩez de duce.
non fenũ portae. Cui rñdit puer. Quẽ queris ecce sub¬
sequit᷑ : Tũc ecce uir dĩ elenatis calciato caligis: falcẽ
fenariã ĩ collo ferens uemebat. Quẽ ad huc longe po¬
sitũ puer suo dñe quia ip̃e eẽt quẽ queret indicauit.
Isdem uero uilianꝰ repente ut uidit dei famlm ex ipo
hĩtu despexit: eũ qualit̾ deberet alloqui ꝓt̾na mẽte
p̃pabat. Mox uero ut suus dei cominꝰ affuit. eiꝰdẽ ut¬
lian am̃ ĩ tollerabił pauor ĩuasitꝰ ita ut tremeret
atq ĩ sinuandũ hoc ipm̃ adqd̾ uenerat uix suffice̾ inig¬
ua potusset. Qui hũiliato mox spũ ad eiꝰ genua

Expanded text:
fenum ex prato deferentem; qui vehementer iratus coepit fenum ex prato deferentem; qui vehementer iratus coepit clamare, dicens: Quid est hoc? Ego te misi hominem deducere, non fenum portare. Cui puer respondit: Quem quaeris, ecce subsequitur. Tum ecce vir Dei, clavatis calceatus caligis, falcem fenariam in collo deferens, veniebat: quem adhuc longe positum puer suo domino quia ipse esset quem quaereret indicavit. Idem vero Julianus repente ut vidit Dei famulum, ex ipso habitu despexit, eumque qualiter deberet alloqui proterva mente praeparabat. Mox vero ut servus Dei cominus adfuit, ejusdem Juliani animum intolerabilis pavor invasit, ita ut tremeret, atque ad insinuandum hoc ipsum quod venerat, vix sufficere lingua potuisset. Qui humiliato mox spiritu ad ejus genua
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯ tuãce pueꝵ huĩt : tui uix poterat uel ipe dñari.
Hũt ergo misit. ut ad eũ ad se sub celeritate adducet.
Prexit puer ac ꝓ st̾no spũ pratũ uelocit᷑ ĩ gressus:
oñsq illic intuens fenũ secantes. requisiuit quis eẽt
equitiꝰ. Mox q ut auduit quis esser eũ ad huc longe
uoĩtus aspexitꝰ et ĩmenso innore correptus ẽ se
timere. lascescẽ seq ip̃m ntanti gressu uix posse por¬
tare. Qui tremens ad dei hoiẽz ꝑuenit. atq uluis hu¬
militer eius genua de osclans sirmxit: suũq dñni ei
occurrisse nũtiauit. Qui resoluto dei famulꝰ p̃cepit di¬
tens. leua fenũ uiride. et porta pabulũ iumer
quibus uenistis: ecce ege quia parũ suꝑ est oꝑe ꝯ ple¬
to te subsequor. Is enĩ qui missus fuerãt. uilanꝰ de fen¬
sor mirabaͬ ualde quid nam eet ꝙ redire moraretur
puer : cũ ecce reuertentem pueꝵ ꝯ spict. atq ĩ collo

Expanded text:
contumacem puerum habuit, cui vix poterat vel ipse dominari. contumacem puerum habuit, cui vix poterat vel ipse dominari. Hunc ergo misit, ut ipsum ad se sub celeritate perduceret. Perrexit puer, et protervo spiritu pratum velociter ingressus, omnesque illic intuens fenum secantes, requisivit quisnam esset Equitius. Moxque ut audivit quis esset, eum adhuc longe positus aspexit, et immenso timore correptus, coepit tremere, lassescere, seque ipsum nutanti gressu vix posse portare. Qui tremens ad Dei hominem pervenit, atque ulnis humiliter ejus genua deosculans, strinxit, suumque dominum ei occurrisse nuntiavit. Cui resalutato Dei famulus praecepit, dicens: Leva fenum viride, porta pabulum jumentis in quibus venistis: ecce ego, quia parum superest, opere expleto te subsequor. Is autem qui missus fuerat, Julianus defensor mirabatur valde quidnam esset quod redire moraretur puer: cum ecce revertentem puerum conspicit, atque in collo
Abbreviated transcription (Latin):
et corda audienciũ ad amorẽ priẽ celestis excitaet
Erat u̾o ualde uilis ĩuestibus atq ita de spectus ut
si quis illũ fortasse nesciret salutatꝰ. eũ eciã resalu¬
tare despice̾t et quociens ad alia tendebat loca. ui¬
mento sedere ꝯ sueuerat: quod ẽẽ despicabiliꝰ iume̾
pistro ꝓ freno: et ueruecũ pellibus ꝓ fella utebat᷑.
P semetipm̃ sacros codices inpellitiis sacculis mis
Quis est iste uir rusticus. qui auctoritatẽ p̃dica
huc cũ ex inbeat ut quis sit ecclesiastito rigor an¬
noscati eWitt ñ mous ẽ ut occipato ĩmultis
aĩo adulatio ualde subripiat : si ab ip̃o cordis ostio
nequaquã fuit ciciꝰ repulsa. Suadentibus s̃ dĩco
ꝯ sensũ pontifex p̃buit ut ad rona urbẽ deduci de¬
festine ad euts monasteriũ tucurrit ⁊̃ ibiq absente
illo antiquariꝰ scribentes reꝑit: ubi abbas eẽt ĩ qui¬
suut. Qui dixerũt. Iualle hac que monasterio sub¬
iacet: fenũ secat. Idem uero uilianꝰ suꝑbũ ualde atꝙ

Expanded text:
et corda audientium ad amorem patriae coelestis excitaret. Erat vero valde vilis in vestibus, atque ita despectus, ut si quis illum fortasse nesciret, salutatus etiam resalutare despiceret, et quoties alia tendebat ad loca, jumentum sedere consueverat, quod despicabilius pistro pro freno, et vervecum pellibus pro sella utebatur. Super semetipsum sacros codices in pelliceis sacculis missQuis est iste vir rusticus, qui auctoritatem sibi prhuc eum exhibeat, ut quis sit ecclesiasticus vigor agnoscat. Sicut autem moris est ut occupato in multis animo adulatio valde subrepat, si ab ipso cordis ostio nequaquam 169 fuerit citius repulsa, suadentibus se clericis consensum pontifex praebuit, ut ad Romanam urbem deduci defestine ad ejus monasterium cucurrit, ibique absente illo antiquarios scribentes reperit, ubi abbas esset inquisivit. Qui dixerunt: In valle hac quae monasterio subjacet, fenum secat. Idem vero Julianus superbum valde atque
Abbreviated transcription (Latin):
tatis ex hibitione aliqnͣtulũ ex ecutorẽ suũ ĩcella retintͭ
eiq laboris sui ꝯ modũ coacto renitentiq dedit. Cog̃ste
ergo petre ĩ qnͣta dei custodia sũt qui in hac uita se¬
ipos de spice̾ nouerũt. Cũ quibꝰ intus ciuibꝰ in honoe
numerãt᷑: qui de specti. foris homĩbus eẽ nõ erubescũt¬

Expanded text:
tatis exhibitione aliquantulum exsecutorem suum in cella detinuit, eique laboris sui commodum coacto renitentique dedit. Cognosce igitur, Petre, in quanta Dei custodia sunt qui in hac vita seipsos despicere noverunt; cum quibus intus civibus in honore numerant
Abbreviated transcription (Latin):
debuissent. Cui iuilianus ait. Hoc fieri nullatẽꝰ p̃t
quia lassatus ex itme hodie nõ ualeo exire. Tũc ille
respondit. Contristas me fili. qr si hodierna die non
egredim᷑: iã crastina nõ ex imiꝰ. Di̾ itaq famłs exe¬
cutoris sui lassitudie coactus: ĩmõsterio suo eadẽ
nocte demoratus ẽ. Tũc ecce sequẽte die sub ipõ luc
crepusculo uehement equo ĩcursu fatigato: ad uilia
ũ epistola puei ꝑueĩt. In qua ei p̃ceptũ ẽ. ne szu
dei ꝯtige̾. uel ex turbae de moͣsterio auderet. Muẽ cũ
ille requiret cur eẽt sentencia mutata cognouit. quia
pontifex fuerat uehement ex t̾ritus: cur ad exhibendũ
pater noster ne fatigari debeatis. Cũq hoc dĩ famłs
audisset contristatus ait. Nsũqͥd nõ die hest̾no dixi

Expanded text:
debuissent. Sed quiquia lassatus ex itinere hodie non valeo exire. Tunc ille respondit: Contristas me, fili, quia si hodierna die non egredimur, jam crastina non exibimus. Dei itaque famulus exsecutoris sui lassitudine coactus, in monasterio suo eadem nocte demoratus est. Cum ecce sequenti die sub ipso lucis crepusculo vehementer equo in cursu fatigato ad Juliaum epistola pervenit, in qua praeceptum est ei ne servum Dei contingere vel movere de monasterio auderet. Quem cum ille requireret cur sententia esset mutata, cognovit, quia r visum pontifex fuerat vehementer exterritus, cur ad exhibendum Pater noster ne fatigari debeatis. Cumque hoc Dei famulus audisset, contristatus ait: Nunquid non die hesterno dixi
Abbreviated transcription (Latin):
huc mñtmi fatigant᷑. Eit itaq miro mõ ut ona eadẽ¬
q mens ⁊ uirtute polleat. et ex infirmitate latescat
quatmꝰ ⁊ ex ꝑte ꝯ structa sit. et exꝑte ꝯspitiat se ẽẽ
Destructã: ut ꝑ bonũ quod querĩt et hrẽ nõ ualet᷑.
hom̃ie dicmus qnͣ illa suꝑna regio ĩ cuubus suis
ex ꝑte dãpna ꝑtulit. et ex ꝑte fortit̾ stetit  ut electi
angeloꝵ spũs dũ alios ꝑ suꝑbĩa cecidisse conspicent
ip̃i tanto robustius quanto hũilius starent. Illi
ergo regionis sue etiã det̾mento ꝓ fitent: que ad
eternitatis statũ ex ꝑ te sue destructionis ẽ solidrꝰ
in structa Sic ergo et ĩrna quaq aĩa agit᷑ ut in hu¬
militatis custodiã aliqñ ad lucra maximia ex int̃mo¬

Expanded text:
minimi fatigant. Fit itaque ut miro modo una eademminimi fatigant. Fit itaque ut miro modo una eademque mens et virtute polleat et ex infirmitate lasescat, quatinus et ex parte constructa sit et ex parte se conspiciat esse destructam, ut, per bonum quod querit et habere non valet, homine dicimus, quando illa superna regio in civibus suis ex parte damna pertulit et ex parte fortiter stetit, ut electi angelorum spiritus, dum alios per superbiam cecidisse conspicerent, ipsi tantó robustius, quantó humilius starent? Illi ergo regioni sua etiam detrimenta profecerunt, que ad eternitatis statum ex parte sue destructionis est solidius instructa. Sic ergo et in unaquaque anima agitur ut in humilitatis custodia aliquando ad lucra maxima ex nim
Abbreviated transcription (Latin):
alis tot u̾tutibus nͥ saret᷑ eẽ plenues nullomõ crede̾
Petrus ¶Tuidnã queso te. qͥdnam ẽẽ dicimiꝰ sponte
sibi letecie fn̾a laxabat: an tot uirtutibus pollens. alt
Gregoriꝰ. Magna est petre om̃ipotent̾ dei dispensa¬
tio et plerũq ꝯtingit ut quibus maiora bona
dũ appetũt ꝑfecti ẽẽ nec pñt ⁊ laborãt in hoc ꝙ nõ
acceꝑũt nec tñ laborando p̃ualent: in hys que ac
ceptã hñt se mĩme extollãt: sed discant quia exse¬
metip̃is qria maiora bona non hñt : qui insemetit
ꝙ ꝑdircto dus ad t̾ram ꝓmissis pplo cunctos for-¬
tes atq p̃potentes ad u̾sarios eius extinguens phi¬
listeos atq chananeos diutius resuauit: ut sicut
scriptũ ẽ in eis ex ꝑiretur isrł. Iuia nõ iniquã
ut dictũ ẽ eis. eis ecĩã quibus magna dona tribuit.
ꝑua quedã rep̃hensibilia relinꝙ̾ ut semꝑ habeãt
ꝯtra quod bellũ gerant᷑ ⁊ deuictis hostibus mag¬
nis mentem nõ erigant: qñ eos aduersary eciã ad¬

Expanded text:
tot virtutibus nisi sciretur esse plenus, nullo modo crederetur. PETR. Quidnam, quaeso te, hoc esse dicimus? Sponte sibi laetitiae frena laxabat, an tot virtutibus pollens, aliqGREGOR. Magna est, Petre, omnipotentis Dei dispensatio, et plerumque contingit ut 308 quibus majora bona dum appetunt perfecti esse, nec possunt, et laborant in hoc quod non acceperunt, nec tamen laborando praevalentcepta habent se minime extollant, sed discant quia ex semet ipsis maiora bona non hPerducto Dominus ad terram promissionis populo, cunctos fortes atque praepotentes adversarios ejus exstinguens, Philisthaeos atque Chananaeos diutius reservaviscriptum est, in eis experiretur Israel. Quia non nunquam, ut dictum est, eis etiam, quibus magna dona tribuit, parva quedam reprehensibilia relinquit, ut semper habeant contra quod bellum gerant et devictis magnis hostibus mentem non erigant, quando eos adhuc adversarii etiam
Abbreviated transcription (Latin):
spolitanã urbẽ uis uite uenerabilis ysaac noie : qͥ
usq ad extrema pene gothoꝵ temꝑa ꝑuenit. Nuẽ
nẽorũ multi nouerũt ⁊ maxime sacra urego grego¬
ria. q̃ nũc in hac romgna urbe iuixta eccliam bte̾
marie semꝑ uregiuis hĩtat. Uue dũ adolestencie
sue tp constitutis iã nuptys in ecclesiam fugisset
et sãnctimoĩalis uite ꝯuersatiõ queret. ab eodem
uiro defensa: atq ad eũ quẽ desiderabat hitũ om̃
ꝓtegente ꝑ ducta ẽ. Que quia sponsũ fugit ĩ t̾ra¬

Expanded text:
Spoletanam urbem vir vitae venerabilis Isaac nomine, qui usque ad extrema pene Gothorum tempora pervenit, quem nostrorum multi noverunt, et maxime sacra virgo Gregoria, quae nunc in hac Romana urbe juxta Ecclesiam beatae Mariae semper virginis habitat. Quae dum adolescentiae suae tempore constitutis jam nuptiis in ecclesiam fugisset, et sanctimonialis vitae conversationem quaereret, ab eodem viro defensa, atque ad eum quem desiderabat habitum, Domino protegente, perducta est. Quae quia sponsum fugit in ter
Abbreviated transcription (Latin):
p̾ceꝑat : tot ĩ eo laborãtes oꝑarios ĩuenit. Ingressi
quĩppe fueres fuerant. sed mutata mente ꝑ spĩtũ
apprehenderũt wangas quas in uenerũt: ⁊ ab illa
ret cancta orti illius spacia q̃ inculta fuerãt coluerãt
Quibus uir dñi mos ut in gressus ẽait. Sandete
fratres. multũ laborastis iam quiescite. Nuibus
lico alimẽta q̃ detulerãt p̃buit: eosq pꝰ tanti labo¬
ris fatigatĩo refecit. Sufficient aũt refectis ait. No¬
lite malũ face̾. Quotiens de orto aliꝙͥ uultis ad or¬
ti aditũ uenite ͥ ͥ tranquillite petite cũ bñdictiõe at¬
apite : et a furti prauitate cessate. Nuos statĩ col¬
lectis oleribus omstari fect. Actũꝙ ẽ ut qui ad
ortũ nocituri uenerãt: tũ laboris siĩ p̃mio et repdeti
ab eo et ĩ nocut redirẽt. ¶Alio quoq temꝑ acces¬
serũt ad eũ ꝑ eg̾ni quidã mĩant p̾ ostulantẽs. stissis

Expanded text:
praeceperat, tot in eo laborantes operarios invenit. Ingressi praeceperat, tot in eo laborantes operarios invenit. Ingressi quippe fures fuerant, sed mutata mente per spiritum apprehenderunt vangas quas invenerunt, et ab 305 ea os veniret, cuncta horti illius spatia quae inculta fuerant coluerunt. Quibus vir Domini mox ut ingressus est, ait: Gaudete, fratres, multum laborastis, jam quiescite. Quibus illico alimenta quae detulerat praebuit, eosque post tanti laboris fatigationem refecit. Sufficienter autem refectis ait: Nolite malum facere, sed quoties de horto aliquid vultis, ad horti aditum venite, tranquille petite, cum benedictione percipite, et a furti pravitate cessate. Quos statim collectis oleribus onustari fecit. Actumque est ut qui ad hortum nocituri venerant cum laboris sui praemio et repleti ab eo et innocui redirent. Alio quoque tempore accesserunt ad eum peregrini quidam misericordiam postulantes, sci