comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ram. t̾ra aut̃ erat ĩuisibilis ⁊ incõposita. ⁊ tenebre erãt suꝑ abyssũ. neꝙ com¬
memorantẽ qd̃ hodie fec̾is hec. Sic interĩ sẽtio ꝓpt̾ illd̾ celũ celi. celũ intel¬
lectuale. ubi ẽ. intellectꝰ nosse simul ñ ex parte. ñ in enigniate. ñ ꝑ speculum.
sine ulla uicissitudĩe tẽpoꝵ. ⁊ ꝓpt̾ inuisibilẽ atq incõpositã t̾rã. sine ulla
uicissitudĩe tẽpoꝵ q̃ solet habe mͦ hoc. ⁊ mͦ illd̾. qͥa uͥ nlła species. nꝰqͣm ẽ. lxx.¬
aut illd̾. Propt̾ duo hec. pͥmitꝰ formatũ. ⁊ penitꝰ informe. illd̾ celũ s celũ celi.
hoc u̾o t̾rã. s t̾rã ĩuisibilẽ ⁊ incõpositã. ꝓpt̾ duo hec interĩ sentio sine cõme¬
moratõe dierũ dic̾e scͥpturã tuã. in pͥncipio fec̃ d̾s celũ ⁊ t̾ram. Statim
qͥrre siobiecit qͣm t̾rã lix̾it. Et qd̾ scd̾o die cõmemorat᷑ factũ firmamen

Expanded text:
erat inuisibilis et inconposita et tenebrae erant super abyssum, neque conmemorantem, quoto die feceris haec, sic interim sentio propter illud caelum caeli, caelum intellectuale, ubi est intellectus nosse simul, non ex parte, non in aenigmate, non per speculum, sine ulla uicissitudine temporum, et propter inuisibilem atque inconpositam terram sine ulla uicissitudine tempolud caelum, sed caelum caeli, hoc uero terram, sed terram inuisibilem et inconpositam, propter duo haec interim sentio sine commemoratione dierum dicere scripturam tuam: in principio fecit deus caelum et terram. statim quippe subiecit, quam terram dixerit. et quod secundo die commemoratur factum firmamen
Abbreviated transcription (Latin):
st̃. Et qͥs falli timeat. cũ ꝓmittit u̾itas: Ponfitet᷑ altitudini tue humi¬
litas lĩgue mee qm tu fecisti celũ ⁊ t̾ram. hoc celũ qd̾ uideo. t̾rãꝙ qm
calco. unde.e̾. hec t̾ra quã porto. tu fecisti. S ubi ÷ celũ celi dño. de qͦ
audiuimꝰ in uoce psalmi. celũ celi dño. t̾ram autẽ dedit filiis hominũ:
UIbi ÷ celũ qł ñ cernimꝰ. cui t̾ra. ẽ hoc om̃e qd̾ cernimꝰ: Hoc enĩ totũ

Expanded text:
 altitudini tuae humilitas linguae meae, quoniiam tu fecisti caelum et terram, hoc caelum, quod uideo, terramque, quam calco, unde est haec terra, quam porto. tu fecisti. sed ubi est caelum caeli, domine, de quo audiuimus in uoce psalmi: caelum caeli domino: terram autem dedit filiis hominum? ubi es, caelum, quod non cernimus, cui terra est hoc om
Abbreviated transcription (Latin):
reliqͥas om̃ino detͣherem. si uellẽ ꝓrsus informe cogitare. ⁊ ñ poterã.
citiꝰ enĩ ñ eẽ cẽsebam. qd̵ om̃i forma pͥuaret᷑ quã cogitabã qͥddã ĩforme

Expanded text:
reliquias omnino detraherem, si uellem prorsus informe cogitare et non poteram; reliquias omnino detraherem, si uellem prorsus informe cogitare et non poteram; citius enim non esse censebam, quod omni forma priuaretur, quam cogitabam quiddam inter
Abbreviated transcription (Latin):
lis. qm̃ qͥd uideat᷑. ⁊ qͥd sentiat᷑. in ĩuisibłi ⁊ incõposita ñ ÷. dũ sͥ hec dic̾
humana cogitatõ. conet᷑ eã uł nosse ignorãdo. uł ignorare noscẽdo. Ego
u̾o dñe si totũ cõfiteaꝵ tͥ ore meo. ⁊ calamo meo. qͥcqͥd de ista materia
docuisti me. cuiꝰ antea nom̃ audiens ⁊ ñ intelligens. narrantib mͥ eis qͥ
ñ intellig̾ent eã. cũ speciebꝰ ĩnumeris ⁊ uariis cogitabã. ⁊ ideo ñ eã cogi¬
tabã. fedas ⁊ horribiles formas. ꝑtͦbatis ordinib uoluebat animꝰ: s formaᷤᷤ
tñ ⁊ informe appellabã. ñ qd̾ careret forma. s qd̾ talẽ haberet. ut si appa¬
reret insolitũ ⁊ incõgruum adu̾saret᷑ sensus meus. ⁊ conturbaret᷑ infir¬
mitas hõis. uerũ aut̃ illd̾ qd̵ cogitabã ñ pͥuatõe om̃is forme. s cõparatõe
formosiorũ erat ĩ forme. ⁊ suadebat uera ratio. ut om̃is forme qͣlescũq

Expanded text:
 quid sentiatur in inuisibili et inconposita non est", dum sibi haec dicit humana cogitatio, conetur eam uel nosse ignorando uel ignorare noscendo? Ego uero, domine, si totum confitear tibi ore meo et calamo meo, quidquid de ista materia docuisti me, cuius antea nomen audiens et non intellegens narrantibus mihi eis, qui non intellegerent, eam cum speciebus innumeris et uariis cogitabam et ideo non eam cogitatamen; et informe appellabam, non quod careret forma, sed quod talem haberet, ut, si appareret, insolitum et incongruum aversaretur sensus meus, et conturbaretur infirmitas hominis; uerum autem illud quod cogitabam non priuatione omnis formae, sed conparatione formosiorum erat informe, et suadebat uera ratio, ut omnis formae qualescumque
Abbreviated transcription (Latin):
qͥdẽ uiuisibilẽ uisibilẽ q naturã ñ indecent̾ appellatã. ac ꝑ hoc uniu̾sã crea¬

Expanded text:
quidem inuisibilem uisibilemque naturam nquidem inuisibilem uisibilemque naturam n
Abbreviated transcription (Latin):
Ed illd̾ ẽ: Noĩe aiũt celi ⁊ t̾re. totũ istũ uisibilẽ mundũ.
uniu̾salit̾ ⁊ breuit̾ significare uoluit: ut postea dig̾eret
dierũ enumeratõe. qͣsi articulatim uniu̾sa. q̃ scõ spui placuit sic
enuntiare. Lales qͥppe hoĩes erãt rudis ille atꝙ carnalis populus cui
loq̃bat᷑. ut eis oꝑa d̾i ñ nͥ sola uisibilia cõmendãda iudicaret. Perrã
u̾o ĩuisibilẽ ⁊ incõpositam. tenebrosã ꝙ abyssũ. ũ de cõsequent̾ ostendit᷑
ꝑ illos dies frc̃a atq disposita ẽẽ. cũcta ista uisibilia q̃ nota st̃ omnibus.
ñ incõgruent̾ informẽ istã materiẽ intelligendã e̾ẽ cõsentiũt. Qͥd si dicat aliꝰ.
eandẽ informitatẽ. cõfusionẽ ꝙ: mat̾ie celi ⁊ t̾re nõie priꝰ insinuatã. qd̾ ex ea
mũdus iste uisibilis cũ oĩb naturis q̃ in eo manifestissime apparẽt. qͥ celi ⁊
t̾re nõie sepe appellari solet cõditꝰ atꝙ ꝑfectꝰ ẽ: Qͥd si dicat ⁊ aliꝰ celũ ⁊ t̾ram

Expanded text:
nomine" aiunt "caeli et terrae totum istum uisibilem mundum prius uniuersaliter et breuiter significare noluit, ut postea digereret dierum enumeratione quasi articulatim uniuersa, quae sancto spiritui placuit sic enuntiare. tales quippe homines erant rudis ille atque carnalis populus, cui loquebatur, ut eis opera dei non nisi sola uisibilia commendanda iudicaret." terram uero inuisibilem et incompositam tenebrosamque abyssum, unde consequenter ostenditur per illos dies facta atque disposita esse cuncta ista uisibilia, quae nota sunt omnibus, non incongruenter informem istam materiem intellegendam esse consentiunt. materiae caeli et terrae nomine prius insinuatam, quod ex ea mundus iste uisibilis cum omnibus naturis, quae in eo manifestissime apparent, qui caeli et terrae nomine saepe appellari solet, conditus atque perfectus est? quid? si dicat et alius caelum et terram
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ noui. Anteꝙͣ incipiã. in totũ expectatio mã tendit᷑. Cũ aut̾ ceꝑo. qͣnt᷑
ex illo in p̃teritũ decerpsero tendit᷑ in memoria mea. atq distenditur
uita huiꝰ actionis mee in memoriã. ꝓpt̾ qd̾̃ dixi. ⁊ ĩ expectatõem ꝓpt̾ qd̾
dicturꝰ sũ. Presens tñ adest attentio mea. ꝑ qͣm tͣiciatur qd̾ erat futurũ.
ut fiat p̾teritũ. Qd̃ qͣntomagis agit᷑ ⁊ agit᷑. tato breuiata expectatõne
ꝓlongat᷑ memoria. douͭ tota expectatio cõsumat᷑. cũ tota illa actio finita
tͣnsierit ĩ memoriam. Et qd̾ in toto catico hoc in singłis eiꝰ particulis fit.
atci in singłis sillabis eiꝰ. hoc in actõe lõgiore. cuiꝰ forte particula÷ illd̾ can¬
ticũ. hoc in tota uita hõis. cuiꝰ partes st̃ om̃s actones hõis. hoc ĩ toto secłõ
suꝑ uitas. ecce distentio ẽ. uita mea. ⁊ me suscepit dext̾a tua. in dño m̃õ
mediatore filio hõis. int̾ te unũ. ⁊ nos młtos. ĩ mbts ꝑ młta. ut per eũ

Expanded text:
 novi; antequam incipiam in totum expectatio mea tenditu; cum autem cepero, quantum ex ipsis in preteritum decerpsero, tenditur in memoria mea, atque distenditur vita huius actionis mee in memoriam, propter quod dixi; et in expectationem propter quod dicturus sum; presens tamen adest attentio mea, per quam traiicitur quod erat futurum, ut fiat preteritum. Quod quanto magis agitur, tanto breviata expectatione prolongatur memoria, donec tota expectatio consummatu; cum transierit in memoriam. et quod in toto cantico, hoc in singulis particulis eius fit atque in singulis syllabis eius; hoc in actione longiore, cuius forte particula est illud canticum; hoc in tota uita hominis, cuius partes sunt omnes actiones hominis; hoc in toto saeculo uitas, ecce distentio est uita mea, et me suscepit dextera tua in domino meo, mediatore filio hominis inter te unum et nos multos, in multis per multa, ut per eum
Abbreviated transcription (Latin):
cõprehendit qͦmͦ sit: Ego certe dñe laboro hic: ⁊ laboro in me ip̃o
factꝰ sũ mͥ t̾ra difficultatis. ⁊ sudoris nimii. Neq enĩ nc̃ scrutam᷑ plagaᷤ
celi. aut syderũ int̾ualla dimetim᷑. uł t̾re libram̃ta q̃rimus. Ego sum
qͥ memini. ego animꝰ. Q ita mirũ. si a me lõge ÷. qͥcqͥd ego ñ sũ. Eld
aut̃ ꝓpinqͥus me ip̃o mͥ: Et ecce memorie mee uis ñ cõprehendit᷑ a¬

Expanded text:
conprehendet, quomodo sit? Ego certe, domine, laboro hic et laboro in me ipso: conprehendet, quomodo sit? Ego certe, domine, laboro hic et laboro in me ipso: factus sum mihi terra difficultatis et sudoris nimii. neque enim nunc scrutamur plagas caeli aut siderum interualla demetimur uel terrae libramenta quaerimus: ego sum, qui memini, ego animus. non ita mirum, si a me longe est quidquid ego non sum: quid autem propinquius me ipso mihi? et ecce memori
Abbreviated transcription (Latin):
qͥd ille ualeret sonꝰ agnoscere utiq ñ ualerem. Ergo cũ memoriã
memini. ꝑ se ip̃am sibi p̾sto ẽ. ip̃a memoria. Eum uͦ memini ob̃li¬
uionẽ. ⁊ memoria p̾sto ẽ. ⁊ obliuio memoria qua meminerim. ob¬
liuio qͣm meminerim. S qͥd̃ obliuio. nͥ pͥuatio memorie: Quomͦ
gͦ ad ut eã meminerĩ. qͣndo cũ adest. meminisse ñ possũ : At si qd̾
meminimꝰ. menoria retinemꝰ. obluuonẽ aut̃ nͥ meminissemꝰ. neqͣꝙͣ
possemꝰ audito isto nomine. reni q̃ illo significat᷑ sono agnosc̾e. me¬
moria retinet᷑ obliuio. Adest gͦ ne obliuiscam᷑ q̃ cũ ad obliuiscim᷑.
An ex hoc intelligit᷑. ñ ꝑ se ipãm inesse memorie. cũ eã meminimꝰ.
s ꝑ ẏmaginẽ suã. qͥa si ꝑ seipãm p̾sto eẽt obliuio. ñ ut meminisse¬
mus. s ut obliuiscerem᷑. efficeret: Et hoc qͥs tande̾ indagauit. qͥs

Expanded text:
quid ille ualeret sonus, agnoscere utique non ualerem. cum memoriam quid ille ualeret sonus, agnoscere utique non ualerem. cum memoriam memini, per se ipsam sibi praesto est ipsa memoria; cum uero memini obliuionem, et memoria praesto est et obliuio, memoria, ex qua meminerim, obliuio, quam meminerim. sed quid est obliuio nisi priuatio memoriae? quomodo ergo adest, ut eam meminerim, quando cum adest meminisse non possum? at si quod meminimus memoria retinemus, obliuionem autem nisi meminissemus, nequaquam possimus audito isto nomine rem, quae illo significatur, agnoscere, memoria retinetur obliuio. adest ergo, ne obliuiscamur, quae cum adest, obliuiscimur. an ex hoc intellegitur non se per ipsam inesse memoriae, cum eam meminimus, sed per imaginem suam, quia, si per se ipsam praesto esset obliuio, non ut meminissemus, sed ut obliuisceremur, efficeret? et hoc quis tandem indagabit? quis
Abbreviated transcription (Latin):
tate discernerẽ. Nomino salutẽ corporis. cũ saluus sũ corpore. Ad mͥ qͥdem
res ip̃a. Herũptam̃ nͥ ⁊ ẏmago eiꝰ iness in memoria mea. nlło mͦ recordarer
qͥd huiꝰ nominis significaret sonꝰ. Nec egrotãtes agnoscerẽt salute no¬
minata qͥd ẽẽt dictũ. nͥ eadẽ ymago ui memoriȩ teneret᷑. qͣmuis ip̃a res
abess a corpore. Nomino num̾os. qͥb num̾amꝰ. En adst̾ iu memoria mea
ñ ẏmagines eoꝵ s ip̃i. Nomino ẏmaginẽ solis ⁊ hec ad in memoria mea.
Neq enĩ ymaginẽ ymaginis eiꝰ s ip̃am recolo. ip̃a mͥ reminiscẽtip̃sto
ẽ. Nomino memoriã ⁊ agnosco qd nomino. Et ubi agnosco. nͥ in ip̃a me¬
onẽ nomino. atq itidẽ agnosco qd̾ nomino. unde agnoscerẽ nͥ meminissẽ.¬
nõ eundẽ sonũ nominis dico. s rem qͣm significat: Quã si oblitꝰ eẽm

Expanded text:
tate discernerem. nomino salutem corporis, cum saluus sum corpore; adest mihi tate discernerem. nomino salutem corporis, cum saluus sum corpore; adest mihi res ipsa; uerum tamen nisi et imago eius esset in mquid hujus nominis significaret sonus. Nec aegrotantes agnoscerent salute nominata quid esset dictum; nisi eadem imago vi memoriae teneretur, quamvis ipsa res abesset a corpore. Nomino numeros quibus numeramus, et adsunt in memoria mea non imagines eorum, sed ipsi. Nomino imaginem solis, et haec adest in memoria mea: neque enim imaginem imaginis ejus, sed ipsam recolo; ipsa mihi reminiscenti praesto est. Nomino memoriam, et agnosco quod nomino. Et ubi agnosco, nisi in ipsa meonem nomino atque itidem agnosco quod nomino, unde agnosco rem, nisi meminissenon eundem sonum nominis dico, sed rem, quam significat; quam si oblitus essem,
Abbreviated transcription (Latin):
dulcedo. uł amaritudo mesticier Aniħ dissimile ẽ. qd̾ ñ undiq simi¬
le est: Qs enĩ talia uolens loq̃ret᷑. ĩi qͦtiens tͥsticiã. metũ ue nomina¬
mus. tociens merere uł tim̾e cogerem᷑: Et tñ ñ ea loq̃rem᷑. nͥ in me¬
moria nr̃a. ñ tm̃ sonos nominũ. scd̾m ymagines imp̃ssas sensib corporiᷤ
s etiã reꝵ ip̃arx notiones inueniremꝰ. quas ulła ianua carnis accepi¬
mus. s eas ip̃e animꝰ ꝑ exꝑientiã passionũ suaR sentiens memorie cõ¬
mẽdauit. aut ip̃a sibi hec etiã nõ cõmendata retinuit. S utrũ per
ymagines. an nõ. qͥs facile dix̾it: Nomino qͥppe lapidẽ. nomino solem
cũ res ip̃e ñ adsũt sensib meis. ĩ memoria sane mea p̾sto st̃ ymagines
earx. Nomino dolorẽ corporis: nͨ mͥ ad÷ dũ nicħ dolet. Nisi tñ adess eiꝰ
ẏmago ĩ memoria mea. nescirẽ qͥd dic̾em. nͨ eũ in disputãdo a uolup¬

Expanded text:
dulcedo uel amaritudo maestitiae? an in hoc dissimile est, quod non undique simidulcedo uel amaritudo maestitiae? an in hoc dissimile est, quod non undique simile est? quis enim talia uolens loqueretur, si quotiens tristitiam metumue nominamus, totiens maerere uel timere cogeremur? et tamen non ea loqueremur, nisi in memoria nostra non tantum sonos nominum secundum imagines inpressas a sensibus corporis sed etiam rerum ipsarum notiones inueniremus, quas nulla ianua carnis accepimus, sed eas ipse animus per experientiam passionum suarum sentiens memoriae conmendauit aut ipsa sibi haec etiam non conmendata retinuit. Sed utrum per imagines an non, quis facile dixerit? nomino quippe lapidem, nomino solem, cum res ipsae non adsunt sensibus meis; in memoria sane mea praesto sunt imagines earum. nomino dolorem corporis, nec mihi adest, dum nihil dolet; nisi tamen adesset imago eius in memoria mea, nescirem quid dicerem, nec eum in disputando a uolup
Abbreviated transcription (Latin):
animũc Q hoc dixerit: Nimirũ gͦ memoria qͣi uent̾ ẽ animi leticia uͦ
atq cͥsticia qͣi cibꝰ dulcis ⁊ amariis. cũ memorie cõmendant᷑. qͣi traiecta ĩ
uentrẽ. recõdi illic possũt. saꝑe ñ possunt. Ridiculũ ẽ. hec illis similia
putare nͨ tñ st̃ om̃imodo dissimilia. S ecce de memoria ꝓfero. cũ dico
qͣtuor eẽ. ꝑtͦbatões animi. cupiditatẽ. leticiã. metũ tͥsticiam. Et qͥcquid
de hiis disputare pot̾o. diuidẽdo fingula ꝑspecies sui cuiꝰq gen̾is. ⁊ defini¬
endo. ibi inuenis qͥd dicã. atq inde ꝓfero. nͨ tñ ulla eoꝵ ꝑturbatione
ꝑt̾bor. cũ eas reminiscẽdo cõmemoro: ⁊ anteꝙͣ recolerent᷑ a mẽ. ⁊ retra¬
ctarent᷑ ibi erãt. Propt̾ea inde ꝑ recordatõem potuere deꝑmi. Forte gͦ
sic̃ de uentre cibꝰ ruminãdo. sic ista de memoria recordando ꝓferunt᷑.
Cur gͥ in ore cogitatõis ñsentit᷑ a disputãte. hoc ẽ. a reminisce̾te leticie

Expanded text:
i uenter est animi, laetitia uero atque tristitia quasi cibus dulcis et amarus: cum memoriae conmendantur, quasi traiecta in uentrem recondi illic possunt, sapere non possunt. ridiculum est haec illis similia putare, nec tamen sunt omni modo dissimilia. Sed ecce de memoria profero, cum dico quattuor esse perturbationes animi, cupiditatem, laetitiam, metum, tristitiam, et quidquid de his disputare potuero diuidendo singula per species sui cuiusque generis et definiendo, ibi inuenio quid dicam atque inde profero, nec tamen ulla earum perturbatione turbor, cum eas reminiscendo conmemoro; et antequam recolerentur a me et retractarentur, ibi erant; propterea inde per recordationem potuere depromi. forte ergo sicut de uentre cibus ruminando, sic ista de memoria recordando proferuntur. cur igitur in ore cogitationis non sentitur a disputante, hoc est a reminiscente, laetitiae
Abbreviated transcription (Latin):
cũ alicͥd narro memorit᷑. Ibi st̃ om̃ia distĩcte gen̾atim q s̃nata. que suo q̃ꝙꝓ
aditu ingesta st̃: sic̃ lux. atq om̃s colores. forme ꝙ corporũ ꝑ oculos periꝰ
aures aut̾ oĩa gen̾a sonoꝵ. om̃s ꝙ odores ꝑ aditũ nariũ. om̃s sapores per
oris aditũ. a sensu aut̾ totiꝰ corporis. qͥd durũ. qͥd molle. qͥd calidũ. frigidũ¬
ue. lene. aut asꝑum. gͣue. seu leue. siue extͥnsecus. siue intͥnsecꝰ corpori:
Hec oĩa recipit recolẽda cũ opꝰ ẽ ⁊ retractanda grãdis memorie recessu
et nescio qͥ secreti. atꝙ: ineffabłes sinꝰ eiꝰ. N omĩa suis queꝙ forib intrãt

Expanded text:
cum aliquid narro memoriter. 13. Ibi sunt omnia distincte generatimque servata, quae suo quaeque cum aliquid narro memoriter. 13. Ibi sunt omnia distincte generatimque servata, quae suo quaeque aditu ingesta sunt, sicut lux atque omnes colores formaeque corporum per oculos; per aures autem omnia genera. sonorum omnesque odores per aditum narium, omnes sapores per oris aditum, a sensu autem totius corporis, quid durum, quid molle, quid calidum frigidumue, lene aut asperum, graue seu leue sine extrinsecus sine intrinsecus corpori. haec omnia recipit recolenda, cum opus est, et retractanda grandis memoriae recessus et nescio qui secreti atque ineffabiles sinus eius: quae omnia suis quaeque foribus intr
Abbreviated transcription (Latin):
liũ ymaginũ de huscemodi reb sensib inuectarũ. Ibi recõditũ ẽ. qͥcqͥd
etiã cogitamꝰ. uł augendo. uł minuendo. uł uttũꝙ uariando ea que
sensus attigerit: ⁊ si qͥd aliud cõmendatũ. ⁊ repositũ ẽ. qd̾ ñdũ
absorbuit ⁊ sepeliuit obliuio. Ibi qͣndo sũ. posco ut ꝓferat᷑ qͥchͥd uoloz
Et q̃dam statim prodeũt. q̃dam reqͥrunt᷑ diutius. ⁊ tãꝙͣ de abstrusioribus
qͥbdã receptaculis eruunt᷑. q̃dã cat̾uatim se proruũt. ⁊ dũ aliud petitur
et q̃ritur. ꝓsiliũt ĩ mediũ. qͣi dicẽtia. ne forte nos simꝰ. ⁊ abigo ea manu cor¬
dis a facie recordatõis mee. doñ enubilet᷑ illd̾. qd̾ uolo: atꝙ ĩ cõspectũ ꝑdeat
ex abditis. Ellia facilit̾ atꝙ: imꝑt̾bata serie sic̃ poscunt᷑ suggerunt̾. ⁊ cedunt
p̃cedentia cõseq̃ntib. ⁊ cedẽdo cõdunt᷑. iterũ cũ uoluero ꝓcessura. Qd̃ totũ fit.¬

Expanded text:
 sensis inuectarum. ibi reconditum est, quidquid etiam cogitamus, uel augendo uel minuendo uel utcumque uariando ea quae sensus attigerit, et si quid aliud conmendatum et repositum est, quod nondum absorbuit et sepeliuit obliuio. ibi quando sum, posco, ut proferatur quidquid uolo, et quaedam statim prodeunt, quaedam requiruntur diutius et tamquam de abstrusioribus quibusdam receptaculis eruuntur, quaedam cateruatim se proruunt et, dum aliud petitur et quaeritur, prosiliunt in medium quasi dicentia: "ne forte nos sumus"? et abigo ea manu cordis a facie recordationis meae, donec enubiletur quod uolo atque in conspectum prodeat ex abditis. alia faciliter atque inperturbata serie sicut poscuntur suggeruntur et cedunt praecedentia consequentibus et cedendo conduntur, iterum cum noluero
Abbreviated transcription (Latin):
iubentis dei mei. ñ grauent᷑ corda ur̃a in crapula ⁊ ebrietate. Ebrietas lõge
nͥ tu des. Multa nob̃ orantib tribuis: ⁊ qͥcͥd boni anteꝙͣ oremꝰ acce¬
pimꝰ. a te accepimꝰ: ⁊ ut hoc postea cognosceremꝰ. a te accepimꝰ. Ebri¬
osus ñꝙͣ fui s ebriosos. a te factos sobrios ego noui. Ergo a te factũ est.
ut hoc ñ eẽnt. qͥ ñꝙͣ fuert̃. a quo factũ ÷. ut hoc ñ semꝑ eẽnt. qͥ fuert̃
a quo etiã factũ ÷. ut scirẽt utriq a quo factũ ẽ. Nudiui ⁊ aliã uocem

Expanded text:
jubentis Dei mei: Non graventur corda vestra in crapula et ebrietate. Ebrietas longe jubentis Dei mei: Non graventur corda vestra in crapula et ebrietate. Ebrietas longe nisi tu des; multa nobis orantibus tribuis, et quidquid boni antequam oraremus accepimus, a te accepimus. Et ut hoc postea cognosceremus, a te accepimus. Ebriosus nunquam fui, sed ebriosos a te factos sobrios ego novi; ergo a te factum est ut hoc non essent qui nunquam fuerunt, a quo factum est ut hoc non semper essent qui fuerunt, a quo et
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ laqueus cõcupiscẽtie ipẽ enĩ tr̃asitꝰ uoluptas ẽ: ⁊ ñ ÷ alꝰ qͣm tͣnset᷑. qͦ tͤnsire
cogit necessitas. Et cũ salus sit causa edẽdi ⁊ bibẽdi. adiũgit se tãꝙͣ pedissequa
ꝑicalosa iocũditas: ⁊ plerũq p̃ire conat᷑. ut eiꝰ tausa fiat. qd̾ salutis causa
tationi parũ ẽ. Et sepe incertũ fit. utrũ adhuc necessaria corporis cura
subsidium petat. an uoluptaria cupiditatis fallacia. ministeriũ suppe¬
tat. Ad hoc incertũ hila rescit infelix anima. ⁊ in eo p̃parat excusa¬
tionis patrociniũ: gaudẽs ñ apparere qͥd satis sit moderatõi ualitisdt
ualitudinis: ut obtentu salutis. obũbret negociũ uoluptatis. Hiis tẽp¬
tationib cotidie conor resist̾e. ⁊ inucco dexterã tuã ad salutẽ meã. et
ad te refero estꝰ meos qͥa cõsiliũ mͥ de hac re ñdũ stat. fludio uocem

Expanded text:
ur laqueus concupiscentiae. ipse enim transituur laqueus concupiscentiae. ipse enim transituungit se tanquam pedisequa periculosa jucunditas, et plerumque praeire conatur, ut ejus causa fiat quod salutis causa tationi parum est; et saepe incertum fit utrum adhuc necessaria corporis cura subsidium petat, an voluptuaria cupiditatis fallacia ministerium suppetat. Ad hoc incertum hilarescit infelix anima, et in eo praeparat excusationis patrocinium, gaudens non apparere quid satis sit moderationi valetudinis, ut obtentu salutis obumbret negotium voluptatis. His tentationibus quotidie conor resistere, et invoco dexteram tuam ad salutem meam, et ad te refero aestus meos, quia consilium mihi de hac re nondum stat. Audio vocem
Abbreviated transcription (Latin):
in me miscd̾ias tuas. usq ad pacẽ plenariã. quã tecũ habebũt int̾iora. ⁊ ex¬
t̾iora mea. cũ absorta fuerit mors in uictoria. Est alia malicia diei. q̃ utinã
sufficiat ei. Reficimꝰ enĩ cotidianaᷤ ruinaᷤ corporiꝰᷤ edẽdo ⁊ bibẽdo. pͥusꝙͣ escas. ⁊
uentrẽ destruas. cũ occideris indigenciã meã sacietate mirifica. ⁊ corrupti¬
seruitutẽ redigens corpus meũ: ⁊ dolores mei uoluptate pellunt᷑. Nam
fames ⁊ sitis. qͥdã dolores st̃. Urũt. ⁊ sic̃ febris necãt. nͥ alim̃toꝵ me¬
dicina succurrat. Que qmĩ p̃sto ẽ ex cõsolatõe inunerũ tuoꝵ. in qͥo
nr̃e infirmitati t̾ra ⁊ aqua ⁊ celũ seruiunt. calamitas delicie uocantur.
Hoc me docuisti. ut q̃madmod̾ medicam̃ta. sic alim̃ta sũpturus accedã S
dũ ad qͥetem sacietatis. ex indigentie molestia trãseo. in pp̃o trãsitu insidiat᷑¬

Expanded text:
in me misericordias tuas usque ad pacem plenariam, quam tecum habebunt interiora et exin me misericordias tuas usque ad pacem plenariam, quam tecum habebunt interiora et exteriora mea, cum absorpta fuerit mors in usufficiat ei! reficimus enim quotidianas ruinas corporis edendo et bibendo, priusquam escas et ventrem destruas, cum occideris indigentiam meam satietate mirifica, et corruptiseruitutem redigens corpus meum, et dolores mei uoluptate pelluntur. nam fames et sitis quidam dolores sunt, urunt et sicut febris necant, nisi alimentorum medicinostrae infirmitati terra et aqua et caelum seruiunt, calamitas deliciae uocantur. Hoc me docuisti, ut quemadmodum medicamenta sic alimenta sumpturus accedam. sed dum ad quietem satietatis ex indigentiae molestia transeo, in ipso transitu mihi insidiat
Abbreviated transcription (Latin):
atq habũdantiore gr̃a tua lasciuos motꝰ etiã mei soporis extinguere: An¬
gebis dñe magis magis ꝙ ĩ me mun̾a tua. ut aĩa mea sequat᷑ me ad tẽ. con¬
cupiscẽtie uisco expedita. ut ñ sit rebellis gͥ. ut ꝙ ĩ sõpnis etiã ñ solũ ñ ꝑpett
istas corruptelarũ tͦpitudĩes. ꝑ ymagines animales usꝙ ad carnis fluxũ. s
ne cõsentiat qͥdem. Lam ut nichil tale uł tãtulũ libeat. qͣntulũ possit nutu co¬
hiberi. etiã in casto dormientis affectu. ñ tantũ in hac uita. s etiã in hac etate.
nõ magnũ ẽ. om̃ipotenti. qͥuales facere supͣ qͣm petimꝰ. ⁊ intelligimꝰ. Nũc tñ
qͥd adhuc sim in hoc gen̾e mali mei. dixi bono dño meo. exultãs cũ tremore
in eo qd̾ donasti mͥ. ⁊ lugens in eo qd̃ incõsũmatꝰ sũ. ⁊ sperans ꝑfecturũ te

Expanded text:
atque abundantiore gratia tua lasciuos motus etiam mei soporis extinguere? auatque abundantiore gratia tua lasciuos motus etiam mei soporis extinguere? augebis, domine, magis magisque in me munera tua, ut anima mea sequatur me ad te concupiscentiae uisco expedita, ut non sit rebellis sibi atque ut in somnis etiam non solum non perpetret istas corruptelarum turpitudines per imagines animales usque ad carnis fluxum, sed ne consentiat quidem. nam ut nihil tale uel tantulum libeat quantulum possit nutu cohiberi etiam in casto dormientis affectu non tantum in hac uita sed etiam in hac aetate non magnum est omnipotenti, qui uales facere supra quam petimus et intellegimus. nunc tamen quid adhuc sim in hoc genere mali mei dixi bono domino meo, exsultans cum tremore in eo quod donasti mihi et lugens in eo quod inconsummatus sum, sperans perfecturum te
Abbreviated transcription (Latin):
lanti uera ñ possũt. Nũqͥd tt̃ ego ñ sũ dñe ĩs m̃ss Et tũ tantũ interest int̾
me ip̃m. ⁊ meipsũ int᷑ momentũ qͦ hĩc ad soporẽ tͣnseo. uł huc inde retͣn¬
seo. Ubi ẽ tc̃ ratio. q̃ talib suggestionib resistit uigilãs. ⁊ si res ipse inge¬
rant᷑ incõcussus maneo: Nũqͥd claudit᷑ cũ oculis: Nũqͥd sopit᷑ cũ sensib
corporis: Et u̾de sepe etiã in sõpnis resistimꝰ. nr̃i q ꝓpositi memores. atti
in eo castissime ꝑmanentes. nlłm talib illecebris adhibemꝰ assensũ: Et fñ
tm̃ int̾est. ut cũ alit̾ accidit. euigilãtes ad cõscientie reqͥem redeamꝰ. ip̃a¬
q distãcia reperiamꝰ nos ñ fecisse. qd̃ tñ in nobis qͦqꝰ mͦ factũ ẽẽ. doleamus.
Nũcͥd ñ potẽs ẽ. manꝰ tua d̾s om̃ipotens sanare om̃s lãgores anime uiee.

Expanded text:
lanti uera non possunt. numquid tunc ego non sum, domine deus meus? et tamen tantum interest inter lanti uera non possunt. numquid tunc ego non sum, domine deus meus? et tamen tantum interest inter me ipsum et me ipsum intseo. ubi est tunc ratio, qua talibus suggestionibus resistit uigilans et, si res ipsae ingerantur, inconcussus manet? numquid clauditur cum oculis? numquid sopitur cum sensibus corporis? et unde etiam saepe in somnis resistimus nostrique propositi memores atque in eo castissime permanentes nullum talibus inlecebris adhibemus assensum? et tamen tantum interest, ut cum aliter accidit euigilantes ad conscientiae requiem redeamus ipsaque distantia reperiamus nos non fecisse quod tamen in nobis quoquo modo factum esse doleamus. numquid non potens est manus tua, deus omnipotens, sanare omnes languores animae meae
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpt̾ te amat. Oamor qͥ sẽꝑ ardes. ⁊ ñꝙͣ extingueris. caritas ds̃ m̃s ac¬
cende me. Continentiã iubes. Da qd̾ iubes. ⁊ iube qd̃ uis. Iubes certe ut¬
ut cõtineam a cõcupiscẽtia carnis. ⁊ cõcupiscentia oculoꝵ. ⁊ ambitõe
seculi. Iussisti a cõcubitu ⁊ de ip̃o cõiugio meliꝰ aliqͥd quã cõcessisti.
monuisti. Et qm̃ dedisti factũ ẽ: ⁊ anceꝙͣ dispẽsator sacram̃ti tui
fierẽ. S adhuc uiuunt ĩ memoria mea de qua multa locutꝰ sum
taliũ reꝵ ymagines. quas ibi cõsuetudo mea fixit ⁊ occursantui
mͥ ugilãti qͥdẽ carẽtes uirib. in sõpnis aut̾ ñ solũ usq ad deleta¬
tionem:
s etiã usq ad cõsensionẽ. fc̃m ꝙ simillimũ Et tãtum ualet ymaginas illu¬
sio in anima mea. ⁊ in carne mea. ut dormienti falla uisa ꝑsuadeãt. qd̵ unigi¬

Expanded text:
propter te amat. o amor, qui semper ardes et numquam extingueris, caritas deus meus, acpropter te amat. o amor, qui semper ardes et numquam extingueris, caritas deus meus, accende me. continentiam iubes: da quod iubes, et iube quod uis. Iubes certe ut contineam a concupiscentia carnis et concupiscentia oculorum et ambitione saeculi. iussisti a concubitu et de ipso coniugio melius aliquid quam concessisti monuisti. et quoniam dedisti factum est, et antequam dispensator sacramenti fierem. sed adhuc uiuunt in memoria mea, de qua multa locutus sum, talium rerum imagines, quas ibi consuetudo mea fixit, et occursantur mihi uigilanti quidem carentes uiribus, in somnis autem non solum usque ad delectationem ed etiam usque ad consensionem factumque simillimum. et tantum ualet imaginis illius inlusio in anima mea in carne mea, ut dormienti falsa uisa. persuadeant quod uigi
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ñ eẽ qd̾ toleret. Prosꝑa ĩ adu̾sis desidero. adu̾sa in ꝓsperis timeo.
Qͥs int̾ hec mediꝰ locꝰ ubi ñ sit humane uite tẽptatio: Ne prosꝑita¬
tib secłi semel ⁊ iterũ. a tuore adu̾sitatis. ⁊ a corruptõe leticie. Ne
adu̾sitatib secłi semel. ⁊ iterũ. ⁊ t̾cio. a desiderio prosꝑitatis. Et quia
adu̾sitas ip̃a dura ẽ. ⁊ ne frãgat toleranciã. nõqͥd ñ tẽptatõ est. uita hu¬
mana suꝑ t̾ram sine ullo intersticio: Et tota spes mea. ñ nͥ in magna
ualde miscd̃ia tua. Da qd̵ iubes. ⁊ iube qd̃ uis. Imꝑas nob̾ cõtinentiam. Et cũ
scirem ait qͥdã. qͥa nemo potest ẽẽ cõtinens. nisi ds det: ⁊ hoc ip̃m erat sapi¬
entie. scire cuiꝰ eẽt hoc donũ. Per cõtinentiam qͥppe colligi. ⁊ redigim᷑ ĩ
unũ. a qͦ in mlta defluximꝰ Minꝰ enĩ te amat. qͥ tecũ aliqͥd amat. qd̾ non

Expanded text:
tamen non esse quod toleret. prospera in aduersis desidero, aduersa in prosperis timeo; tamen non esse quod toleret. prospera in aduersis desidero, aduersa in prosperis timeo; quis inter haec medius locus, ubi non sit humana uita temtatio? uae prosperitatibus saeculi semel et iterum a timore aduersitatis et a corruptione laetitiae! uae aduersitatibus saeculi semel et iterum ac tertio a desiderio prosperitatis, et quia ipsa aduersitas dura est et ne frangat tolerantiam! numquid non temtatio est uita humana super terram sine ullo interstitio? Et tota spes mea non nisi in magna ualde misericordia tua. da quod iubes, et iube quod uis. imperas nobis continentiam; et cum scirem, ait quidam, quia nemo poterat esse continens nisi deus det, et hoc ipsum erat sapientiae scire cuius esset hoc donum. per continentiam quippe colligimur et redigimur in unum, a quo in multa defluximus; minus enim te amat qui tecum aliquid amat quod non
Abbreviated transcription (Latin):
irruebã. Mlecũ eras ⁊ tecũ ñ erã. Ea me tenebãt lõge a te: que si in te
ñ eẽnt. ñ eẽnt. Nocasti ⁊ clamasti: ⁊ rupisti surditatẽ meã. Coruscasti
splẽdiusti ⁊ fugasti cecitatẽ meã. Elagrasti. ⁊ cluxi spm. ⁊ anhelo tibi.
bustaui ⁊ esurio. ⁊ sitio. Letigisti me: ⁊ exarsi in pacẽ tuã. Cũ inhesero
tͥ ex om̃i me: nusꝙͣ erit dolor. ⁊ labor. ⁊ uiua erit uita mea. tota plena
mali cũ gaudiis bonis ⁊ ex qua parte stet uictoria. nescio. Ei mͥ. Dñe
miserere mei. Ei mͥ. Ecce uuln̾a mea ñ abscõdo. Medicꝰ es: eger sum.
Misericors es: miser sũ. Nũqͥd ñ tẽptatio ÷ uita humana suꝑ t̾rams El
uelit molestias ⁊ difficultates: Lolerari uibes ea. ñ amari. Nemo qd̾ tole¬
rat. amat. ⁊ si tolerare amat. Quãuis enĩ gaudeat se tolerare. mauult

Expanded text:
inruebam. mecum eras, et tecum non eram. ea me tenebant longe a te, quae si in te inruebam. mecum eras, et tecum non eram. ea me tenebant longe a te, quae si in te non essent, non essent. uocasti et clamasti et rupisti surditatem meam, coruscasti, splenduisti et fugasti caecitatem meam, fragrasti, et duxi spiritum et anhelo tibi, gustaui et esurio et sitio, tetigisti me, et exarsi in pacem tuam. Cum inhaesero tibi ex omni me, nusquam erit mihi dolor et labor, et uiua erit uita mea tota plena mali cum gaudiis bonis, et ex qua parte stet uictoria nescio. ei mihi! domine, miserere mei! ei mihi! ecce uulnera mea non abscondo: medicas es, aeger sum; misuelit molestias et difficultates? tolerari iubes ea, non amari. nemo quod tolerat amat, etsi tolerare amat; quamuis enim gaudeat se tolerare, mauult
Abbreviated transcription (Latin):
tantẽ illd̾ canticũ. qͥd ⁊ qnͣtũ eiꝰ abierit ab exordio. qͥd ⁊ qͣntũ restet ad
finẽ. S ab sit ut tu cõditor uniu̾sitatis. cõditor aĩaꝵ ⁊ corporũ. absit.
ut ita nou̾is oĩa fut᷑a ⁊ p̃terita: Longe tu lõge mirabiliꝰ. lõge ꝙ secͤtiuꝰ.
Neq enĩ sic̃ nota cãtantis notũ ue canticũ audiẽtis. expectatõe uocũ
futurarũ. ⁊ memoria p̾teritai uariat᷑ affectꝰ. sensus ꝙ distendit᷑. ita tͥ aliqͥd
accidit incõmutabilit̾ et̾no. hoc ÷u̾e et̾no creatori mentium. Sicd̾ gͦ nosti
in pͥncipio celũ ⁊ t̾ram sine uarietate noticie tue. ita fecisti ĩ pͥncipio
celũ ⁊ t̾ram sine distĩctione actõis tue.Qͥ intelligit. cõfiteat᷑ tͥ ⁊ qͥ ñ intel¬

Expanded text:
tantem illud canticum quid et quantum eius abierit ab exordio, quid et quantum restet ad finem. sed absit ut tu, conditor uniuersitatis, conditor animarum et corporum, absit ut ita noueris omnia futura et praeterita: longe tu, longe mirabilius longeque secretius. neque enim sicut nota cantantis notumue canticum audientis exspectatione uocum futurarum et memoria praeteritarum uariatur affectus sensusque distenditur, ita tibi aliquid accidit incommutabiliter aeterno, hoc est uere aeterno creatori mentium. sicut ergo nosti in principio caelum et terram sine uarietate notitiae tuae, ita fecisti in principio caelum et terram sine distentione actionis tuae. qui intellegit confiteatur tibi, et
Abbreviated transcription (Latin):
nõdũ st̃ eloqiuentes. multiq ẽẽ cupiant. unde apparet eã ẽẽ in eorũ
noticia. tñ ꝑ corporis sensus. alios eloquentes animaduerterũt. et de¬
lectati st̃: ⁊ hoc eẽ desiderãt. qͣmꝙͣ nͥ ex int̾iore noticia ñ delectarent᷑. neꝙ¬

Expanded text:
nondum sunt eloquentes, multique esse cupiant, unde apparet eam esse in eorum nondum sunt eloquentes, multique esse cupiant, unde apparet eam esse in eorum notitia; tamen per corporis sensus alios eloquentes animadverterunt et delectati sunt et hoc esse desiderant quanquam nisi ex interiore notitia non delectarent
Abbreviated transcription (Latin):
Nos aut̾ delectam᷑. sic̃ etiã ille si grece hoc audierit: qm̃ res ip̃a nec
greca nͨ latina ẽ. cui adipiscẽde greci. latini ꝙ inhiant. ceterarum ꝙꝑ
linguarũ hoĩes. Nota ẽ gͥ om̃ib. Qͥ una uoce si int̾rogari possent. utrũ
beati ẽẽ uellẽt. sine ulla dubitatõe uelle respõderent. Qd̾ ñ fieret. nisi
res ip̃a cuiꝰ hoc nom̃ ẽ. eoꝵ memoria teneret᷑. Nũqͥd ita ut meminit
karthaginẽ qͥ uidit: No. Nita enĩ beata ñ uidet᷑ cculis qͥa ñ ÷ corpuᷤ.
Nũ qͥd sic̃ meminimꝰ numeros: Non. Hos enĩ qͥ h̃t̃ in noticia. ñ adhuc
querit adipiscii uitã uͦ beatã habemꝰ in noticia. ideo q amamꝰ eã: ⁊ tam̃
adhuc adipisci eã uolumꝰ. ut beati simꝰ. Nũqͥd sic̃ meminimꝰ eloquenciã:
NoN. Quãuis enĩ ⁊ hoc nomine audito recordent᷑ ipsã rem. qͥ etiam

Expanded text:
nos autem delectamur, sicut etiam ille si graece hoc audierit: quoniam res ipsa nec nos autem delectamur, sicut etiam ille si graece hoc audierit: quoniam res ipsa nec graeca nec latina est, cui adipiscendae Graeci Latinique linguarum homines. nota est igitur omnibus, qui una uoce si interrogari possent, utrum beati esse uellent, sine ulla dubitatione uelle responderent. quod non fieret, nisi res ipsa, cuius hoc nomen est, eorum memoria teneretur. Numquid ita, ut memini Carthaginem qui uidi? non; uiin notitia, non adhuc quaerit adipisci; vitam vero beatam habemus in notitia, ideoque amamus eam, et tamen adhuc adipisci eam volumus ut beati simus. Numquid sicut meminimus eloquentiam? Non: quamvis enim hoc nomine audito recordentur ipsam rem qui etiam
Abbreviated transcription (Latin):
Ubi uidert̃ ut amarẽt eã: Nimirũ habemꝰ eã. uescio qͦmͦ. Et ẽ. aliꝰ qͥdã modꝰ.¬
quo qͥsꝙ cũ halet eã. it̃ beatꝰ÷. Et st̃. qͥ spe beati st̃. Inferiore modo isti habẽt
certissimũ ÷. Nescio qͦmͦ nouerũt eã. Ideo ꝙ habẽt eã in nescio qua noti¬
cia. de qua satago. utrũ in memoria sit. Qͥa si ibi ẽ: iã beati fuimꝰ ali¬
qͣndo. Utrũ sigillatĩ om̃s. an in illo hoĩe qͥ pͥmus peccauit. in qͦ ⁊ om̃es
mortui sumꝰ ⁊ de qͦ om̃s cũ miseria nati sumꝰ. ñ quero nc̃: s q̃ro utrũ
in memoria sit beata uita. Neq enĩ amaremꝰ eã. nͥ nossemus. Audi¬
umꝰ nom̃ hoc: ⁊ om̃s rẽ ipsã nos appet̾e fatem᷑. NoĨ enĩ sono delectam᷑.
Nã hoc cũ latine audit grecus. ñ delectat᷑: qͥa ignorat qͥd dictũ sit.

Expanded text:
ubi uiderunt, ut amarent eam? nimirum habemus eam nescio qubi uiderunt, ut amarent eam? nimirum habemus eam nescio qquo quisque cum habet eam, tunc beatus est; et sunt qui spe beati sunt. Inferiore modo isti habent certissimum est. Nescio quomodo noverunt eam, ideoque habent eam in nescio qua notitia, de qua satago utrum in memoria sit: quia si ibi est, jam beati fuimus aliquando; utrum singillatim omnes, an in illo homine qui primus peccavit, in quo et omnes mortui sumus, et de quo omnes cum miseria nati sumus, non quaero nunc; sed quaero utrum in memoria sit beata vita. Neque enim amaremus eam nisi nossemus. Audimus nomen hoc, et rem ipsam omnes nos appetere fatemur; non enim sono delectamur. Nam hoc cum latine audit Graecus, non delectatur, quia ignorat quid dictum sit;
Abbreviated transcription (Latin):
illd̾ adsit. ubi simũl assuefacta noticia. ñ ineqͣnit᷑ acqͥescãt. Et unde adest¬
nisi ex ip̃a memoria: Nam ⁊ cũ ab alio cõmoniti recognoscimꝰ. inde adest.
obliti sumꝰ. qd̾ uł oblitos nos eẽ meminimꝰ. Hoc gͦ nec amissũ querere pote¬
rimꝰ. qd̾ om̃ino obliti fuerimꝰ. Qͦmͦ gͦ te quero dñe: Cũ enĩ te dm̃ meũ
beatã Qͥa ñ ẽ. mͥ doñ dicã sat est illic. ubi oportet ut dicã. Q mͦ eam
q̃ro. utrũ ꝑ recordatõem. tãꝙͣ eã oblitꝰ sim. oblitũ q me ẽẽ adhuc tene¬
am. an ꝑ appetitũ discẽdi incognitã. sie quã nõꝙͣ scierim̃. siue quã sic
oblitꝰ fuerĩ. ut me nͭ oblitũ eẽ meminerim᷑ Nonne ip̃a ẽ. beata uita
qͣm om̃s uolu̾t. ⁊ om̃ino qͥ nolit nemo ẽ: Ubi nouert̃ eã. qd̾ sic uolũt eã

Expanded text:
illud adsit, ubi simul assuefacta notitia non inaequaliter acquiescat. Et unde adestillud adsit, ubi simul assuefacta notitia non inaequaliter acquiescat. Et unde adestnisi ex ipsa memoria? Nam et cum ab alio commoniti recognoscimus, inde adest. obliti sumus, qurimus, quod omnino obliti fuerimus. Quomodo ergo te quaero, domine? cum enim te, deum meum, beatam? quia non est mihi, donec dicam: "sat, est illic". ubi oportet ut dicam, quomodo eam quaero, utrum per recordationem, tamquam eam oblitus sim oblitumque me esse adhuc teneam, an per appetitum discendi incognitam, siue quam numquam scierim siue quam sic oblitus fuerim, ut me nec oblitum esse meminerim. nonne ipsa est beata uita, quam omnes uolunt et omnino qui nolit nemo est? ubi nouerunt eam, quod sic uolunt eam?
Abbreviated transcription (Latin):
fuerit. ex ẏmagine q̃ intꝰ est. recognoscit᷑. Nec inuenisse nos dicimꝰ qd̵
obliuscim᷑. ⁊ q̃rimus ut recordem᷑ : Ubi tandẽ querimꝰ. nͥ in ip̃a me¬
moria: Et ibi si aliud ꝓ alio forte offerat᷑. respuimꝰ. doñ illd̾ occͤrat
qd̾ querimꝰ. Et cũ occurrerit. dicimꝰ. hoc ẽ. Qd̃ ñ diceremꝰ nͥ agnosce¬
remꝰ: nͨ agnosceremꝰ. nͥ meminissemꝰ. Certe gͦ obliti fueramꝰ. An non
totũ exciderat. s ex parte qua tenebat᷑ pars alia querebat᷑. qͥa senti¬
ebat se memoria ñ simł uolu̾e. qd̾ simul solebat: ⁊ qͣi detrũcata cõsue¬
tudĩe claudicãs. reddi qd̾̃ deerat flagitabat: tãqͣm si homo notꝰ siue con¬
spiciat᷑ oculis. siue cogitet᷑. ⁊ nom̃ eiꝰ obliti reqͥramꝰ. qͥcqͥd aliud occur¬
rerit ñ conectit᷑. qͥa ñ cũ illo cogitari cõsueuit. ideo q respuit᷑. donͦ

Expanded text:
fufuobliviscimur, et quaerimus ut recordemur? Ubi tandem quaerimus, nisi in ipsa memoria? Et ibi si aliud pro alio forte offeratur, respuimus, donec illud occurrat quod quaerimus: et cum occurrit, dicimus, Hoc est; quod non diceremus nisi agnosceremus, nec agnosceremus nisi meminissemus. Certe ergo obliti fueramus. An non totum exciderat, sed ex parte qua tenebatur pars alia quaerebatur; quia sentiebat se memoria non simul volvere quod simul solebat, et quasi detruncata consuetudine claudicans, reddi quod deerat flagitabat? Tanquam si homo notus sive conspiciatur oculis, sive cogitetur, et nomen ejus obliti requiramus, quidquid aliud occurrerit non connectitur: quia non cum illo cogitari consuevit, ideoque respuitur donec
Abbreviated transcription (Latin):
ĩueniam te. si memor ñ sũ tuis Perdiderat enĩ mulier dragmnã. ⁊ q̃si¬
uit eã cũ luc̾na ⁊ nͥ memor eiꝰ eẽt. ñ inuenisset eã. Cũ enĩ eẽt inuẽta
unde sciret utrũ ip̃a eẽt. si memor eiꝰ ñ ẽẽt: Multa memini me ꝑdita q̃¬
sisse. atꝙ inuenisse. Inde istd scio. qͥa cũ q̃rerem aliqͥd eoꝵ. ⁊ diceret᷑ mͥ. nũ
forte hoc ẽ. nũ forte illd̾. tãdiu dicebã ñ ÷. doñ id offerret᷑. qd̾ q̃rebã. Euiꝰ nͥ
memor eẽm. qͥcqͥd illd̾ eẽt. etiã si mͥ offerret᷑ ñ inuenirẽ. qͥa ñ agnosce¬
rem. Et sẽꝑ ita fit. cũ aliqͥd ꝑditũ querimꝰ. ⁊ inuenimꝰ. Uerũptamen
si forte aliqͥd ab oculis perit. ñ a memoria. ueluti corpꝰ qdlib⁊ uisibile.
tenet᷑ intꝰ ymago eiꝰ. ⁊ querit᷑. donͨ reddat᷑ aspectui. Qd̃ cũ inuentũ

Expanded text:
inueniam te, si memor non sum tui? Perdiderat enim mulier drachmam et quaesiinueniam te, si memor non sum tui? Perdiderat enim mulier drachmam et quaesiuit eam cum lucerna et, nisi memor eius esset, non iunde sciret utrum ipsa esset, si memor ejus non esset? Multa memini me perdita quaesisse atque invenisse. Inde istud scio, quia cum quaererem aliquid eorum, et diceretur mihi, Num forte hoc est, num forte illud? tamdiu dicememor essem, quidquid illud esset, etiamsi mihi offerretur, non inuenirem, quia non agnoscerem. et semper ita fit, cum aliquid perditum quaerimus et inuenimus. uerum tamen si forte aliquid ab oculis perit, non a memoria, ueluti corpus quodlibet uisibile, tenetur intna imago eius et quaeritur, donec reddatur aspectui. quod cum inuentum
Abbreviated transcription (Latin):
uita ds̃ m̃s: Pr̃ãsibo ⁊ hãt uim meã. q̃ memoria uocat᷑. Pr̃ãsibo m eã
ut ꝑueniã ad te dulce lumen. Ald dicis mͥ: Ecce ego ascẽdens ꝑ ani¬
mũ meũ ad te. qͥ desuꝑ mͥ manes. Trãsibo ⁊ istã uim meã. q̃ memoria
uocat᷑: uolẽs te attĩgere. unde attigi potes. ⁊ inherere tͥ. unde tͥ inhe¬
reri potest. Habẽt enĩ memoriã ⁊ peccora. ⁊ aues. Alioqͥn ñ cubilia
nidos ue repeterẽt ñ alia multa qͥb assuescũt. Neq enĩ assuescere ua¬
lerent ullis reb. nͥ ꝑ memoriã. Erãsibo gͦ ⁊ memoriã ut attingam
eũ. qͥ separauit me a quadrupedib. ⁊ uolatib celi sapientiorẽ me fecisti.
Prãsibo ⁊ memoriã. ut ubi te ĩueniam uera. bona. ⁊ secura suauitas. ⁊ ubi
te inueniã. Si pret̾ memoriã meã te inuenio ĩmemor tui sũ. Et qͦmͦ iã

Expanded text:
uita, deus meus? transibo et hanc uim meam, quae memoria uocatur, transibo eam, uita, deus meus? transibo et hanc uim meam, quae memoria uocatur, transibo eam, ut pertendam ad te, dulce lumen. quid dicis mihi? ego ascendens per animum meum ad te, qui desuper mihi manes, transibo et istam uim gi potes, et inhaerere tibi unde inhaerere tibi potest. Habent enim memoriam et pecora et aves, alioquin non cubilia nidosve repeterent, non alia multa quibus assuescunt, neque enim et assuescere valerent ullis rebus nisi per memoriam. Transibo ergo et memoriam, ut attingam eum qui separavit me a quadrupedibus, et volatilibus coeli sapientiorem me fecit. transibo et memoriam, ut ubi te inueniam, uere bone et secura suauitas, ut ubi te inueniam? si praeter memoriam meam te inuenio, inmemor tui sum. et quomodo iam
Abbreviated transcription (Latin):
sua delet obliuio: Et tñ qͦcũq mͦ licet sit modꝰ iste incõprehensibilis. ⁊
inexplicabilis. etiã ipsã obliuionẽ meminisse me certꝰ sũ: qͥa id qd̃ me¬
minerimꝰ obruit᷑. Magna ista uis ẽ memorie. Nescio qͥd horrendũ d̾s m̃s.
in memorie mee cãpis. ⁊ antris. ⁊ cau̾nis ĩnumerabilib. atq ĩnume
rabilit̾ plenis ĩnum̾abiliũ reꝵx gen̾ib. siue ꝑ ymagines. sic̃ om̃ium
corpoꝵ. siue ꝑ p̾sentiã. sic̃ artiũ. siue ꝑ nescio quas notiones. uł notati¬
ones. sic̃ affectõnum animi. quas ⁊ cũ animꝰ ñ patit᷑. memoria tenet.
cũ in animo sit. qͥcq̾d ẽ. in memoria. ꝑ hec omĩa discurro. ⁊ uolito hac.¬
atq illac. Penetro etiã qͣntũ possũ ⁊ finis nusꝙͣ. Canta uis ẽ memo¬
rie. tãta uite uis ẽ in hoĩe uiuẽte mortalit᷑. Qd gͥ agã tu uera mea

Expanded text:
sua delet obliuio? et tamen quocumque modo, licet sit modus iste inconprehensibilis et sua delet obliuio? et tamen quocumque modo, licet sit modus iste inconprehensibilis et inexplicabilis, ipsam obliuionem meminisse me certus sum, qua id quod meminerimus obruitur. Magna uis est memoriae, nescio quid horrendum, deus meus, in memoriae meae campis et antris et cauernis innumerabilibus atque innumeabilium rerum generibus, sive per imagines, sicut omnium corporum; sive per praesentiam, sicut artium; sive per nescio quas notiones vel notationes, sicut affectionum animi; quas et cum animus non patitur, memoria tenet, cum in animo sit quidquid est in memoria: per haec omnia discurro et volito; hac illac penetro etiam quantum possum, et finis nusquam; tanta vis est memoriae, tanta uitae uis est in homine uiuente mortaliter! quid igitur agam, tu uera mea
Abbreviated transcription (Latin):
minis An dicturꝰ sũ ad hoc ineẽ obliuionẽ ĩ memoria mea. ut ñ oblinis¬
car Qtrũq absurdissimũ ẽ. Ed illd̾ t̾cium: Quo pacto dicã yma¬
ginẽ obliuionis teneri memoria mea. ñ ipsã obliuionẽ. cũ eã memi¬
nie Quo pacto ⁊ hoc dicã. qͣndoqͥdẽ cũ impͥmit᷑ rei cuiꝰq ymago in
memoria. priꝰ necesse.ẽ. ut adsit res ip̃a. unde illa ẏmago possit inpͥ¬
mis Sic enĩ karthaginis memini. s̾ om̃ium locoꝵ qͥb inter fui. sic
facies hoĩuim quas uidi. ⁊ cet̾oꝵ sensuũ nũtiata. sic ipsiꝰ corporis sa¬
lutẽ. siue dolorẽ. Pum p̾sto eẽnt ista. cepit ab eis ymagines memoria
quas intuerer p̾sentes. ⁊ retractarẽ animo cũ illa ⁊ absentia remi¬
niscerer. Si gͦ ꝑ ymaginẽ suã ñ ꝑ se ipsã in memoria tenet᷑ obliuio.
ip̃a utiq aderat. ut eiꝰ ymago caꝑetur. Cũ aut̾ adess. qͦmͦ ymaginem
suã ĩ memoria ñ scribebat. qͣndo id etiã qd̾ iã notatũ inuenit. p̾sentia

Expanded text:
sum ad hoc inesse oblivionem in memoria mea, ut non obliviscar? Utrumque absurdissimum est. Quid illud tertium? quo pacto dicam imaginem oblivionis teneri memoria mea, non ipsam oblivionem, cum eam memini? quo pacto et hoc dicam, quandoquidem cum inprimitur rei cuiusque imago in memoria, prius necesse est, ut adsit res ipsa, unde illa imago possit inprimi? sic enim Carthaginis memini, sic omnium locorum, quibus interfui, sic facies hominum, quas uidi, et ceterorum sensuum nuntiata, sic ipsius corporis salutem siue dolorem: cum praesto essent ista, cepit ab eis imagines memoria, quas intuerer praesentes et retractarem animo, cum illa et absentia reminiscerer. si ergo per imaginem suam, non per se ipsam in memoria tenetur obliuio, ipsa utique aderat, ut eius imago caperetur. cum autem adesset, quomodo imaginem suam in memoria conscribebat, quando id etiam, quod iam notatum inuenit, praesentia
Abbreviated transcription (Latin):
Ecce puta uox corporis incipit sonare. ⁊ sonat: ⁊ adhuc sonat. ⁊ ecce desinit.
Iam q silentiũ ẽ. ⁊ uox illa p̾terita ẽ: ⁊ ñ ẽ. iã uox fut᷑a erat anteꝙͣsona.¬
ret ⁊ ñ pot̾at metiri qͥa ñdũ erat: ⁊ nc̃ ñ potest. qͥa iã non ẽ. Lũc gͦ pot̾at

Expanded text:
ecce puta uox corporis incipit sonare et sonat et adhuc sonat et ecce desinit, ecce puta uox corporis incipit sonare et sonat et adhuc sonat et ecce desinit, iamque silentium est, et uox illa praeterita est et non est iam uox. futura erat, antequam sonaret, et non poterat
Abbreviated transcription (Latin):
tendunt᷑. longe sillabe. nã duppla ẽ. ad breuẽ. S neq ita cõprehendit᷑ certa
mẽsura tẽporis. qͣndoqͥdẽ fieri potest. ut ãpliore spacio tẽporis ꝑsonet u̾sus bre¬
uior. si ꝑductiꝰ ꝓnuntiet᷑. ꝙͣ lõgior si correptiꝰ. Ita carmen. ita ꝑes. ita sillaba.
Inde mͥ uisũ ẽ. nichil ee aliud tẽpꝰ. qͣm distentionẽ: s cuiꝰ rei nescio. Et
mirũ. si ñ ipsiꝰ animi. Qͥd enĩ metior obsecro d̾s m̃s. ⁊ dico aut ĩdefinite
longiꝰ ẽ. hoc tẽpꝰ qͣm illd̾. aut etiã definite clupplũ ẽ. hoc ad illd : Lenpꝰ
metior. Scio. S ñ metior futurũ. cͥa ñdũ est. S ñ metior p̃sens. q nlło
spacio tendit᷑. No metior p̃teritũ. dͥa iã ñ ẽ. Quid gͦ metiore An prete¬
reuntia tẽpora. ñ p̾teritas Sic enĩ dixerã. Insiste anime m̃s. ⁊ attende¬
te fortit̾. Deus aduitor nr̃. ip̃e fet̾ uos. ⁊ ñ ipi nos. Attẽde ubi albescit u̾itas.

Expanded text:
conprehenditur certa mensura temporis, quandoquidem fieri potest, ut ampliore spatio temporis personet uersus breuior, si productius pronuntietur, quam longior, si correptius. ita carmen, ita pes, ita syllaba. inde mihi uisum est nihil esse aliud tempus quam distentionem: sed cuius rei, nescio, et mirum, si non ipsius animi. quid enim metior, obsecro, deus meus, et dico aut indefinite: "longius est hoc tempus quam illud" aut etiam definite: "duplum est hoc ad illud?" tempus metior, scio; sed non metior futurum, quia nondum est, non metior praesens, quia nullo spatio tenditur, non metior praeteritum, quia iam non est. quid ergo metior? an praetereuntia tempora, non praeterita? sic enim dixeram. Insiste, anime meus, et adtende fortiter: deus adiutor noster; ipse fecit nos, et non nos. adtende, ubi albescet ueritas.