comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
chana fid̾i. thesauros absꝯditos pietatis tã irieu̾ent̃ ĩuad̾ atq discerp̾ ẽ de ipsa
pietate fidei nͦ pie nͨ fidelit̾ sentiat. deniq ĩpͥmo limine theolagie ł potiꝰ stulti
aut penteat̃ sub ĩcerto inuagis ac uariis opimonibꝰ nr̃e fid̾i facram̃ta ⁊ nõ
magis c̾ta u̾itate subsistant. Nõne si fluctuat fides manis ẽ ⁊ spes nr̃a: Stul
ti gͦ mr̃es nr̃i sustinẽtes tã acerlu ꝑꝑ inc̾ta nͨ dubitantes sub dubio remuña¬
tionis p̾mio durũ ꝑexitũ duit᷑ nũ in ire exiliũ. S absit ut putemꝰ infide.
ł sp̃e nr̃a aliqͥd ut is putat dubia estimatiõe pendulũ ⁊iñ mag̾ totũ qd̾ ĩ
co ẽ c̾ta ac solida u̾itate subuixũ. Oracłis ⁊ muacłis diuinitꝰ ꝑsuasũ. stabi¬

Expanded text:
cana fidei, thesauros absconditos pietatis tam irreverenter invadit atque discerpit; cum de ipsa pietate fidei nec pie, nec fideliter sentiat. Denique in primo limine Theologiae, vel potius Stultilaut pendeant sub incerto in vagis ac variis opinionibus nostrae fidei sacramenta, et non magis certa veritate subsisri, sustinentes tam acerba propter incerta, nec dubitantes sub dubio remunerationis praemio durum per exitum diuturnum inire exsilium. Sed absit ut putemus in fide vel spe nostra aliquid, ut is putat, dubia aestimatione pendulum; et non magis totum quod in ea est, certa ac solida veritate subnixum, oraculis et m
Abbreviated transcription (Latin):
qͦdã exe. qd̾ ẽ exeum sigillũ. qm̃ qd̾ tñ in eand̾ usurpant᷑ similitudinis rõnẽ.
simile ẽ huic toẽ uiditiũ. Cum .it.spẽs ut diximinor sit ⁊ ĩferior gn̾e. ab¬
sit ut hãc in patre ⁊ filio diu̾sitate̾ cagitemꝰ. absit ut huic acqͥescam dicẽti
ħ ẽe filul ad patrẽ.qd̾ sp̾em adgenꝰ. qd̾ hõmẽ ad ai̾al. qd̾ exeũ sigillũ ad es.
qd̾ aliꝗͣ potentiã ad potñtiã. Sc̃ qͥppe cũcta ħ mutua sue ꝯnerione nat᷑e ad se
inuicẽ st̾iora.⁊ ĩferiora.⁊ obħ nulla ꝓrsꝰ admittũda similitudo ex his ad illd̾

Expanded text:
iam quod inde in eamdem usurpatur similitudinis rationem, simile est huic, idem judicium. Cum enim species, ut dixi, minor sit et inferior genere, absit ut hanc in Patre et Filio diversitatem cogitemus; absit ut huic acquiescamus dicenti, hoc esse Filium ad Patrem, quod speciem ad genus, quod hominem ad animal, quod aereum sigillum adhaec, mutua suae connexione naturae, ad se invicem superiora et inferiora: et ob hoc nulla prorsus admittenda similitudo ex his ad illud,
Abbreviated transcription (Latin):
nc̃ huntili xͥ ancille .B. albas ctare ualł. piũ sc̃ẽ diłctionis affectũ. Utinã
sic̃ cartã nc̃ p̃sentẽ. ita ⁊meã tͥ ment̾ẽ expand̾e possem. O si leg̾e posses ĩ cor¬
apparcã. Est tñ penes te uñ possis de me utẽq conicere.⁊ si ñ dũ ꝯgnosẽe qͥ dico
Intra gͦ cortuũ. ⁊ ĩspice meũ: ł tm̃ mͥ tribue amoris gͣ te. qͣtũ dͥ gͥ me ui eẽ¬
sentis: ne sinos qͥd̾ minꝰ. te u̾ ampliꝰ amare p̾sũpseris. eo te nob̾ p̾ferre puteriᷤ
qͦ ⁊uinc̃e nos caritate putau̾is. Cetm̃ tue modestie ẽ. id potus sentire de nb.ũ qͥ
te affec̃ ita me diligẽ.⁊ elige̾ ad ꝯsiliũ tuĩe salutis eque affec̾it. ⁊ me ĩ obseqͥũ

Expanded text:
pium sanctae dilectionis affectum. Utinam sicut chartam nunc praesentem, ita et meam tibi mentem expandere possem! O si legere posses in corappaream. Est tamen penes te unde possis de me utcunque conjicere, etsi nondum cognoscere, quod dico. Intra ergo cor tuum, et inspice meum; et sentis: ne, si nos quidem minus, te vero amplius amare praesumpseris, eo te nobis praeferre puteris, quo et vincere nos charitate putaveris. Caeterum tuae modestiae est id potius sentire de nobis, ut qui te affeci
Abbreviated transcription (Latin):
tium. laboribꝰ leuanĩ. peccatis remeoiũ postulare. ⁊ culpis m̾is erigentibꝰ
factum ẽ nõ ut nollem s ut ñ possem. Penã si qͥd̾ ħ agnosco culpaꝵ ñ cul¬
pam. Certus sis hõ dĩ minime ꝓrsus amici funsse ĩ curtam. ñ pigͥttam. nõ
negligentiã. s cãm obstitisse plane ñ negligendã. ⁊ ca̾m dĩ. Hichominꝰ
m̃ ũmis iste ꝯtinue ros̾ me. ⁊ doler m̃s ĩ ꝯspect̾. m .s. Et qͥd̾ altas satis cͥbulor¬
s ut uer̾ fatear ĩnullo eque. Uinc̃ labores itim̃s. caloris iꝯmod̾. curaril
to. Sermones sr̃ pͥncipia canticoꝵ qͦs tu petisti ⁊ ego ꝓmiserã. tͣnsinutto
t. Oeb lectis. peto ut ꝗ̃ citiꝰ oportune pot̾ĩs. tuo rescͥpto moneam̃ ł adꝓ

Expanded text:
medium postulare: et culpis meis exigentibus factum est, non ut nollem, sed ut non possem. Poenam siquidem hoc agnosco culparum, non culpam. Certus sis, homo Dei, minime prorsus amici fuisse incuriam, non pigritiam, non negligentiam: sed causam obstitisse plane non negligendam, et causam Dei. Nihilominus tamen vermis iste continue rodit me, et dolor meus in conspectu meo erum fatear, in nullo aeque. Vincit labores itineris, caloris incommodum, curarum to. Sermones super principia Canticorum, quos tu petiisti, et ego promiseram, transmitto tibi: quibus lectis peto, ut quam citius opportune poteris, tuo rescripto moneamur vel ad
Abbreviated transcription (Latin):
b̾tina. suie burdini tem̃itas. qͦs nr̃a ram tpr̃a exꝑta sunt int̾ reguũ ⁊ sac̃dotiũ diui¬
dentes. plaga pene ĩcurabili ⁊ castigatiõe̾ crudeli. Ostendit ⁊ illa q̃ nuꝑ ad huc pꝰ
młtã ⁊ multifariã eccłe uerationẽ ⁊ uastationẽ. tand̾ dõ miserante finẽ accepit

Expanded text:
bertina, sive Burdini temeritas, quos nostra jam tempora experta sunt, inter regnum et sacerdotium divibertina, sive Burdini temeritas, quos nostra jam tempora experta sunt, inter regnum et sacerdotium dividentes plaga pene incurabili, et castigatione crudeli. Ostendit et illa quae nuper adhuc, post multam et multifariam Ecclesiae vexationem et vastationem, tandem Deo miserant
Abbreviated transcription (Latin):
ĩmo ad fauendũ sue malicie ñ qͦslibet s ip̃os apłoꝵ pͥncipes cͥcũ ueniret.
Nõ ĩputo dnõ mõ. cui tanꝗͣ hoĩ subripi potuit: ⁊ ħ horo ne ds̃ imputet.
Absit aut̃ uͥ u̾itatẽ agnou̾it: ut p̾ualeat tam execrabił maligni huuis
sacͥlegꝰq conatꝰ. Et ego de hac re ad ip̃m qͦ solito ausu scͥpsissẽ. si ñ sen¬
sissem illũ qͥcqͥd scribimꝰ minꝰ solito acceptare. Q̾ so dolete uos qͥ maĩchi
estis uicẽ magistri u̾ri bti bnedicti. cui iam ut uidetis ꝓpe ẽ ut uͥq ꝯtͣdi
catur. ⁊ ꝑeat oĩs uigor monastice discipline monachis adu̾sus albes ss cor¬
uantũ mulũ scisma ineccła sit. ⁊ ꝗͣ sit de testandũ. ⁊ oĩmoi̾s deuitãd̾.
cuident̾ qͣndã ostendit famosa ⁊ horrẽda mors uroꝵ illoꝵ qͦs ob is¬
isti̾ mõi pestẽ tm̃i deglutiens. uiuo tnͣsmisit adinferos. Ostendit ⁊ illa ꝑsecutio gni¬

Expanded text:
um suae malitiae, non quoslibet, sed ipsos Apostolorum principes circumvenire. Non imputo domino meo, cui, tanquam homini, subripi potuit; et hoc oro, ne Deus imputet. Absit autem, ubi veritatem agnoverit, ut praevaleat tam exsecrabilis maligni hujus sacrilegusque conatus! Et ego de hac re ad ipsum quoque solito ausu scripsissem, si non sensissem ipsum, quidquid scribimus, minus solito acceptare. Quaeso, dolete vos, qui monachi estis, vicem magistri vestri beati Benedicti: cui jam, ut videtis, prope est utcatur, et pereat omnis vigor monasticae disciplinae, monachis adversus abbates suos coruantum malum schisma in Ecclesia sit, et quam sit detestandum et omnimodis devitandum, evidenter quondam ostendit famosa et horrenda mors virorum illorum, quos ob istiusmodi pestem terra deglutiens, vivos transmisit ad inferos. Ostendit et illa persecutio Gui
Abbreviated transcription (Latin):
init̾e. Uerũ id ñ uolũtate. s u̾ec̃dia. Nam ꝓbõ ducr᷑ sic̃ optime nostis apd̾
it. excusare nos. s ueniã postulare suscepimꝰ. Uos uidete an excufare eñ aliqͣ

Expanded text:
injuste. Verum id non voluntate, sed verecundia. Nam probro ducitur, sicut optime nostis, apud injuste. Verum id non voluntate, sed verecundia. Nam probro ducitur, sicut optime nostis, apud enim excusare nos, sed veniam postulare suscepimus. Vos videte an excusare aliquatenus
Abbreviated transcription (Latin):
uocamꝰ. Hec delinqñtes satista̾c̾e. nͨ rectores seu correctores ꝯdescend̾e ullatenꝰ
ac qͥ esct̃. Om̃o suũ stomachũ secunt᷑. ⁊ totis uiribꝰ funẽ int᷑ diu̾sa trahentes
rũput̾. heu necdũ recẽti eccłe plage a catrix occaluit. ⁊ ruisũ scind̾e parat᷑.
rursꝰ corpꝰ xͥ affic̃ẽ cruci. r᷑sus ꝯfod̾e latꝰ ĩnoriũ. r̾sus uestim̃ta diuid̾e. atq ip̃ã
qd̾ ĩ ipĩs ẽ tiuncã ĩ ꝯsutilẽ q̃ uis frustra dirũꝑe satagt̾. Si qͣ inub̾ s̃ uisc̃a pie¬
tatis. tãtis uos opponite mał. ne ĩ illa p̾cipue tra scissura frat. ĩqͣ solet̾ sic̃ op¬
time nostis scissure alie resarciri. Nã si auetor scandali ore singłarit᷑ iudiciᷤ
trem̃do addicit᷑ maledicto. qͥb putamꝰ b̾ndictioĩb dignos h̾neqͥtie fugato¬
res ⁊ ꝓpugnatore: de duobꝰ nõ excusamꝰ regẽ. Nã ⁊ uiraũ illicite ⁊ ꝑseu̾at¬

Expanded text:
ectores condescendere ullatenus acquiescunt. Omnes suum stomachum sequuntur, et totis viribus funem in diversa trahentes, rumpunt. Heu! necdum recenti Ecclesiae plagae cicatrix occalluit, et rursum scindere parant, rursus corpus Christi affigere cruci, rursus fodere latus innoxium, rursus vestimenta dividere, atque ipsam, quod in ipsis est, tunicam inconsutilem, quamvis frustra, dirumpere satagunt. Si qua in vobis sunt viscera pietatis, tantis vos opponite malis, ne in illa praecipue terra scissura fiat, in qua solent, sicut optime nostis, scissurae aliae resarciri. Nam si auctor scandali, ore singulariter Judicis, tremendo addicitur maledicto, quibus 203 putamus benedictionibus dignos hujus nequitiae fugatores
Abbreviated transcription (Latin):
mee̾. geret mͥ ꝓculo ubio morẽ b̾niuosẽtia um̃a q̃ sapiẽtibꝰ. ⁊ ĩsipiẽtibꝰ debi¬
trix ẽ. Et ħ dico ñ qi cogitẽ p̃cipitare u̾bũ qd̾ adrẽ. ñ ꝑtinz. aut leuitate
uti intendã. aut nugati delectet. p̾sertĩ apd̾ uos qͥ uidemini colũne eccłe
patiens ꝓ tũpit ĩmediũ. Mei. it. dico ub pene moti õ.p.p.e.g.m. qd̾ ext
nua ĩpiis. ⁊ euirmat᷑ usticie ⁊elꝰ ⁊ ñ ẽ qui fac̾e bonũ. ñ dico uelit. s pos¬
sit. Suꝑbi miq̃ agt̾ usq qͣ. ⁊ nemo audet mutire ꝯtͣ. Et utinã ł ĩnocẽtiã
tuta. eẽt. ⁊ i̾tcia ip̃i suimet suffic̃̾et defensioi. Qͥd peccaũ abb̾s
latͥmacẽsis: An qd̾ bonꝰ mõachꝰ. ⁊ melior ałbs. qd̾ bone

Expanded text:
 insipientibus debitrix est. Et hoc dico, non quia cogitem praecipitare verbum quod ad rem non pertinet, aut levitate uti intendam, aut nugari delectet, praesertim apud vos, qui videmini columnae Ecclepatiens, prorumpit in medium. Mei enim, dico vobis, pene moti sunt pedes, rmatur justitiae zelus: et non est qui facere bonum, non dico velit, sed possit. Superbi inique agunt usquequaque, et nemo audet mutire contra. Et utinam vel innocentia tuta esset, et justitia ipsa suimet sufficeret defensioni. Quid peccavit abbas Latiniacensis? An quod bonus monachus, et melior abbas? quod bonae
Abbreviated transcription (Latin):
gari.ii.ñ pot̾. ħ illũ eẽ: celo ⁊ tr̃a testibꝰ.Si crim̃ ẽ ee̾ hospitasẽ. b̾nignũ. sobriũ.
castũ. hũilẽ decidat m̃ito ab inimicis sł mnanis. Reuã nãq ⁊ in his excusari.
nũciũ dni ñi. ꝓrsus grauis offñsa. suta ẽ. Honnegat abb̾s hoĩnẽ qͥ mite¬
bat᷑ eĩangliã. c̃ eẽt honorifice susceptꝰ hospitio: q̃rere loqͥ c̃ co.s parãti exi¬
re. int̾ueñ. humb̾tꝰ p̃positꝰ. dicens se potiꝰ eriurũ. ⁊ hoĩ uice ip̃iꝰ satis fac¬
turũ. Si qͦ muniꝰ qd oportuit actũ fuit c̃ uiro. cꝰ culpa fu̾it ud relinqͥmꝰ uidicãdũ.

Expanded text:
 hospitalem, benignum, sobrium, castum, humilem; decidat merito ab inimicis suis inanis. Revera namque et in his excusari nnuntium domini mei. Prorsus gravis offensa, si ita est. Non negat abbas, hominem qui mittebatur in Angliam, cum esset honorifice susceptus hospitio, quaerere loqui cum eo; sed paranti exire intervenit Humbertus praepositus, dicens se potius exiturum, et homini vice ipsius satisfacturum. Si quo minus quod oportuit, actum fuit cum viro; cujus culpa
Abbreviated transcription (Latin):
giẽti ꝓhibet̃ eg̃di. euadẽti sitadet᷑ reg̾di. ⁊ ħ ab his qͥ ĩ incẽdio postti s̃.
⁊ obstinatissima dem̃tia. ⁊ dem̃tissima obstinatioẽ fug̾e ꝑicłm nolt̾. ł rohfuroi. Si
Qd̾ ue remediũ moriẽtibꝰ. alios uid̾e moriẽtes: Hõ ħ mͥ ꝑsuadet diues ille qͥ ĩtorm̃¬
matre̾ meã.mei ad tp̃s uisitatioe̾ ut ĩet̾nũ lugeã ⁊ me. ⁊ ip̃ã sine ꝯsobatiõe: Ibo
exẽplo apłi.nõ acqͥescẽs carmi ⁊ sangͥni. uocẽ audiã dm iub̾ntis. dimitte mor
mͥ : ⁊ tr̃ena adulatur ꝓmissio. blandit᷑ ꝯsolatio caruis: Gustato sp̃u. nec ẽẽ ẽ de¬
siꝑe carnẽ. Affectanti celestia. tr̃ena ñ sapiũt. et̾nis inhianti. fastidio s̃ tnͣsito¬
tia. Desinite gͥ parentes mͥ. desinite ⁊ uos frustra plorando afflig̾e.⁊ me gratis

Expanded text:
di, evadenti suadetur regredi! et hoc ab his qui in incendio positi sunt, et obstinatissima dementia ac dementissima obstinatione fugere periculum nolunt. Proh furor! si  morientibus, alios videre morientes? Non hoc mihi persuadet dives ille qui, in tormematrem meam mei ad tempus visitatione, ut in aeternum lugeam et me et ipsam sine consolatione? Ibo, exemplo Apostoli non acquiescens carni et sanguini 120, vocem audiam Domini jubentis: Dimitte mor; et terrena adulatur promissio, blanditur consolatio carnis! Gustato spiritu, necesse est desipere carnem; affectanti coelestia, terrena non sapiunt; aeternis inhianti, fastidio sunt transitoria. Desinite igitur, parentes mei, desinite et vos frustra plorando affligere, et me gratis
Abbreviated transcription (Latin):
Ego ero illi pat̃. ego mat̾. ego fr̃. ego soror. Ego fatram ei pͣua indirecta.
rasꝑa ĩuias planas. Ego ei orã sic tẽꝑabo.⁊ sic dispñsabo ut sp̃s ꝓfitiat.¬

Expanded text:
Ego ero illi pater, ego mater, ego frater et soror. Ego faciam ei prava in directa, Ego ero illi pater, ego mater, ego frater et soror. Ego faciam ei prava in directa, et aspera in vias planas: ego ei omnia sic temperabo et sic dispensabo, ut et spirit
Abbreviated transcription (Latin):
eligi ꝯsilii hꝰ. Et ꝯsiliũ do.⁊ auxiliũ spond̾o.Si uideor necessariꝰ aut certe
si dignꝰ iudicor. ñ recuso laborẽ.ñ de ero ꝓuixibꝰ. Deuotꝰ suppono hum̾os.
⁊ si iã fessos sareme huic si mͥ celitꝰ ĩponat᷑. Letꝰ ⁊ obuiis ut dĩ manibꝰexri¬
pio ciues sc̃oꝵ ⁊ domesticos d̾i. Q i libens uixta mãdatũ ꝓpħiẽ occ̾ro ẽ pa
iust᷑. ⁊ qđ his om̃ib maiꝰ ẽ. sc̃s de pecẽore. Oportet aũ eũ p̃parari regno qͦ dͥ
ꝑatũ ẽ ab origine mũdi. atq hꝰrei gr̾a modic̃ tp̃s qd̾ uiu̾e ħt man̾e nb̾c̃.
donec abrasa ẜurcitia uite scłaris. ac de tr̃eno decsirso pulile. celesti mã¬
sioĩ frat idoneus. Si diligitis eũ gaudebutis utiq qr uad̾ ad patrẽ. ⁊ talẽ
ub̾ filios. Qtqͦt sumꝰ inclara ualle ł de clanualle. ip̃m infrẽm. uos ĩpare̾¬
tes suscipimꝰ. Aut fortassis metuitis corpori eiꝰ uite asꝑitatẽ. qd̾ nimirũ

Expanded text:
eligi consilii hujus. Et consilium do, et auxilium spondeo. Si videor necessarius, aut certe si dignus judicor, non recuso laborem, non deero pro viribus. Devotus suppono humeros, etsi jam fessos, sarcinae huic, si mihi coelitus imponatur. Laetus et obviis, ut dicitur, manibus excipio cives slustri; et, quod his omnibus majus est, sanctus de peccatore. Oportet autem eum praeparari regno quod sibi paratum est ab origine mundi, atque hujus rei gratia modicum tempus, quod vivere habet, donec abrasa spurcitia vitae saecularis, ac terreno deterso pulvere, coelesti mansioni fiat idoneus. Si diligitis eum, gaudebitis utique quia vadit ad Patrem, et talem  filios. Quotquot sumus in Clara-Valle vel de Clara-Valle ipsum in fratrem, vos in parentes suscipimus. 2. At fortassis metuitis corpori ejus vitae asperitatem, quod nimirum
Abbreviated transcription (Latin):
H õ .ii. utniꝰq ĩstitutor ds̃ ĩdestructionẽ ea ꝯnexuit. s ĩ edificationẽ. Si ħ scitiᷤ.
q̃ usq uos ꝯmunẽ ꝯtumeliã. ꝯmunẽ dissimulatis ĩpuriã: Nõne ut apłica
sedes. ita ⁊ cap̃ ĩꝑii roma ẽ : Ut gͦ de eccłia taceã. nũ honor regi ẽ trũcũ
pes regni. s ego s̃ ĩspiẽtiã m̃a loq̃ns qd̾ sc̃tio ñ taccbo. E ccłia dĩ ab crortu¬
sui usq ad ħ tp̃ra płies tribulata est. ⁊ pluries ub̃ata ẽ. Deniq audite qͥd ip̃a
de se loquat᷑ ĩ psalmo. Ip̃i.i. uoi ẽ. Sepe expugnauer̾.m.a.i.m.℥.it. ñ.p. mn.¬

Expanded text:
edificationem. 2. Si hoc scitis, quousque vos communem contumeliam, communem dissimulatis injuriam! Nonne ut apostolica Sedes, ita et Caput imperii Roma est! Ut ergo de Ecclesia taceam, num honor Regi est truncum ipientia mea loquens, quod sentio non tacebo. Ecclesia Dei ab exortusui usque ad haec tempora pluries tribulata est, et pluries liberata est. Denique audite quid ipsa de se loquatur in Psalmo. Ipsius enim vox est: Saepe expugnaverunt m
Abbreviated transcription (Latin):
int̾ eẽ cesarii. ꝯstat.⁊ pͥam tueri coronã. ⁊ eccłam defensare. Altm̃ regi. al
terũ ꝯueñ aduocato. Uictoria sic̃ ĩ dnõ ꝯfidimꝰ p̃manibꝰ ẽ. Suꝑbia ⁊ arrogã¬
tia romanoꝵ. płꝰꝙͣ fortitudo eoꝵ. Qͥd. it: Numqͥd qͥspiã magnꝰ ł potẽs. ũbi
grã imꝑator aut rex fedũ rẽ istã ĩ ĩꝑiũ parit̾ sac̾dotiũq p̃sumit: S ipłs
hic maledictꝰ inmłtuosꝰ qͥ ss nescit metiri uires. cogitare finẽ. ꝯsid̾are. ꝓ¬
uentũ. ⁊ ĩ sipiẽtia sua. ⁊ ĩ furore suo ausus ẽ ħtã grande. saclegiũ attẽptare
Ał sit ut ł admom̃tũ stare possit añ faciẽ regis. ppłaris nranꝰ uulgi tem̾itas. fãc

Expanded text:
t, et propriam tueri coronam, et Ecclesiam defensare. Alterum regi, ala et arrogantia Romanorum plus quam fortitudo eorum. Quid enim? Numquid quispiam magnus vel potens, verbi gratia, imperator, aut rex, foedam rem istam in imperium pariter sacerdotiumque praesumit? Sed populus hic maledictus et tumultuosus, qui suas nescit metiri vires, cogitare finem, considerare proventum, in insipientia sua et in furore suo ausus est hoc grande sacrilegium attentare. Absit ut vel ad momentum stare possit ante faciem Regis popularis
Abbreviated transcription (Latin):
rit. Nec .ii.paulus erubũit ĩ sporta dimutit ꝑmur̾. ⁊ sic esfug̾e manus
q̃rentiũ aĩam sirã. Sub fug̾ aũt nõ parcẽs uite sue. s dãs loc̃ ie. ñ uͥ mor¬
tẽ euad̾et. s ut uitã ac qͥreret. Mito eccła ĩnocentio ꝯced̾ ip̃iꝰ uicẽ. q̃ ꝑ eidẽ¬
uestigia gradientẽ cernit. Nec sanc otiosa fuga ĩnooẽtii. Laborat quid̾ s honestat᷑
ĩ laborib suis. Pulsus urbe. ab orbe suscipr. afinibꝰ tr̾e occ̾tit᷑ ẽ panibꝰ fugienti. ⁊ si

Expanded text:
rit. Nec enim Paulus erubuit in sporta dimitti per murum , et sic effugere manus quaerentium animam suam. Subfugit autem non parcens tem evaderet, sed ut vitam acquireret. Merito Ecclesia Innocentio concedit ipsius vicem, quem per eavestigia gradientem cernit. Nec sane otiosa fuga Innocentii. Laborat quidem, sed honestatur in laboribus suis. Pulsus Urbe, ab orbe suscipitur. A finibus terrae occurritur cum panibus fugienti, etsi
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ẽ inscło: Amicis ꝓpinqͥs. uicinis nñs. facti sumꝰ tãꝙ̃ uas ꝑditum. sola nos
ob liuisci nõ potes. Inquiris de eẽ ⁊statu sanitatis nr̃e. de uia qͣ nuꝑ egimꝰ.
de monachis quos adalium loc̃ transtulimꝰ. De quibꝰ breuit̾ respond̾o. qd̾ de
tĩn deserta ⁊ de ioco honoris ⁊ uaste solitudinis. int̾duicti s̃ in habundantiã ret̾
eiĩ ⁊amicoꝵ. ĩ t̾rã demq fertisẽ. ⁊ loc̾ amene habitatioĩs. Letos itaq ⁊ i
pace reliquimꝰ. leti nos iipace reu̾si sumꝰ. pret̾ qd̾ ego paucis diebꝰ s ñ pur̃
febre redeunte ita ut mori tunerẽ aggͣitatꝰ fin. S r̃sũ dõ miserãte cito ꝯua¬
lui. ita ut nẽ fortior̾e famorẽ q me senttã p̾t uiã pactã. ꝗ̃ ante inchaatã.

Expanded text:
n saeculo? Amicis, propinquis, vicinis nostris facti sumus tanquam vas perditum: sola nos oblivisci non potes. Inquiris de esse et statu sanitatis nostrae, de via quam nuper egimus, de monachis, quos ad alium locum transtulimus. De quibus breviter respondeo quod de terra deserta et de loco horroris et vastae solitudet amicorum; in terram denique fertilem, et locum amoenae habitationis. Laetos itaque et in pace reliquimus, laeti nos et in pace reversi sumus; praeter quod ego paucis diebus, sed non parum, febre redeunte, ita ut mori timerem, aggravatus fui. Sed rursum, Deo miserante, cito convalui, ita ut nunc fortiorem sanioremque me sentiam post viam peractam, quam ante inchoatam.
Abbreviated transcription (Latin):
onsiderans miseri hꝰ misembilem ꝯditionẽ. misereor quidẽ. s u̾eor ne frustͣ
¶ixq em̃i. nõ idõ mͥ uideor frustui misereri. qd̾ ip̃o licet remanente in sua mi
affectio ẽ. q̃ nec uoluntate cohercetur. nec r̾om subititur. qñ ñ eã quisq ĩ sẽ
tui effectum subtraħ̾e. s numqͥd ip̃m affectum euelłe: discedant ame qͥ
me ꝯsolantur. ⁊ dicunt. qi or̃o m̃a insinu mõ reũtetur. dũ is ꝓq̃ emissa ẽ
non dum ꝯu̾titur. Hec audio illos qͥ mͥ blandientes asser̃ iustitia t̾a sr̃ eum
erit: dum impiꝰ sua ad huc ĩ impietate remoratur. Hon inꝗͣ recipio ꝯsola¬
tionem. uͥ fr̃is uideo desolationem. Si gͦ dulcissime filitua qͦ pia mẽs si¬
milit̾ affecta ẽ. ĩmo alit̾ affecta non ẽ. ꝗͣ ꝗͣ tͥ infelix iste cunctas sue eg̾s¬
sionis de monast̾io. ⁊ denuo reg̾ssionis regłares uices infelicit̾ ꝑ cuitisse
uidetur. qr tñ ip̃e alit̾ putat. nõ solum patient̾ s ⁊̃ libent̾ audiendũ est

Expanded text:
onsiderans miseri hujus miserabilem conditionem, misereor quidem, sed vereor ne frustra. Neque enim non ideo mihi videor frustra misereri, quod, ipso licet remanente in sua misaffectio est, quae nec voluntate coercetur, nec rationi subjicitur; quando non eam in se quisque tui effectum subtrahere; sed nunquid ipsum affectum evellere? Discedant a me qui me consolantur, et dicunt quia oratio mea in sinu meo revertetur, dum is pro quo emissa est, nondum convertitur. Nec audio illos qui mihi blandientes afferunt, Justitia justi super eum erit, , dum impius in sua adhuc impietate remoratur. Non, inquam, recipio consolationem ubi fratris video desolationem. Si ergo, dulcissime fili, tua quoque pia mens similiter affecta est, imo quia aliter affecta non est, quanquam tibi infelix iste cunctas suae egressionis de monastario, et denuo regressionis, regulares vices infeliciter percurrisse videtur, quia tamen ipse aliter putat, non solum patienter, sed etiam libenter audiendum est
Abbreviated transcription (Latin):
didici. ab ip̃a. qd̾ ⁊ ip̃a accep̃ ad̾no. panem scłt ac uinũ ⁊si simul appon̾e. non
simul tñ ex his facra ꝯfic̾e. Cum gͦ prius de pane corpꝰ. ꝗͣ de uino sangͥs mo¬
re eccłastico ꝯfitiatur. si ꝑ obliuion̾e tardiꝰ qͣ post̾iꝰ facrandũ ẽ apponatur:
ñ uid̾o: qͥ sacris p̃cedentibꝰ tarditas possit preriꝑe conseq̃ntiũ. Puto .ii. qͥ si
d̃no pt factum de pane suum corpꝰ uini ꝯsecrationẽ placuisset. aliꝗͣdiu ĩt̾
apponi: qn potus assero haud alit̾ deb̾e fieri. s⁊ aliud ẽ culpare negligñtiã.

Expanded text:
didici ab ipsa quod et ipsa accepit a Domino, panem scilicet ac vinum, et simul apponere, non didici ab ipsa quod et ipsa accepit a Domino, panem scilicet ac vinum, et simul apponere, non simul tamen ex his sacra conficere. Cum ergo prius de pane Corpus, quam de vino Sanguis more ecclesiastico conficiatur, si per oblivionem tardius quod posterius sacrandum est, apponatur, non video quid sacris praecedentibus tarditas possit praeripere consequentium. Puto enim quod si Domino post factum de pane suum Corpus, vini consecrationem placuisset aliquandiu inteapponi, quin potius assero haud aliter debere fieri; sed aliud est culpare negligentiam,
Abbreviated transcription (Latin):
ta sero licet negligñtia. uinũ fudisti ĩ calice̾ sỹ hostie sacrate particłam
laudamꝰ. nec sub tanto articło meliꝰ fieri potuisse putamꝰ arbitrantes
liquorẽ ⁊ si ñ exꝯsecratione ꝓpria atq sollẽpni in sangͥnẽ xͥ mutatũ: sact̾
tñ fuisse ex ꝯtactu corporis sacͥ. Auit̾ tñ nescio q̃ aliũ. aliud sensisse scͥpto
libet de eẽ contigerit: reliqua non scificentur. S de huiusmoĩ unusqͥsq in
suo sensu habundat. Ego aut̃ ꝓ mõ fatuo sensu si mͥ idem ꝯtigisset qd̾ tͥ uel¬
iem adremediũ mali un̾ e duobꝰ egisse. aut ip̃m q fecisti. aut c̾te abillo loco
uͥ d̾r. simili mͦ pꝰea ꝗͣ cenatum ẽ. ũba scã it̾isse. ⁊ sic ꝯplesse qd̾ restabat de sacͥ¬
fitio. Neq .it.dubitaũim de corpore tam ꝯsecrato. qͥ utiq uxta ritum eccłe.

Expanded text:
ta, sero licet, negligentia, vinum fudisti in calicem super hostiae sacratae particulam, ta, sero licet, negligentia, vinum fudisti in calicem super hostiae sacratae particulam, laudamus, nec sub tanto articulo melius fieri potuisse putamus, arbitrantes liquorem, etsi non ex consecratione propria atque solemni in Sanguinem Christi mutatum, sacrum tamen fuisse ex cdlibet horum deesse contigerit, reliqua non sanctificentur. Sed de hujusmodi unusquisque in suo sensu abundat. 3. Ego autem pro meo fatuo sensu, si mihi idem contigisset quod tibi, vellem ad remedium mali unum e duobus egisse: aut ipsum quod fecisti, aut certe, ab illo loco « Simili modo postquam coenatum est, » verba sancta iterasse; et sic complesse quod restabat de sacrificio. Neque enim dubitaverim de Corpore jam consecrato, qui utique juxta ritum Ecclesiae
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ iiscendũ sit. pect̾m pecẽo addere ẽ. Qd̾ si malũ ẽ pecc̾m nõ em̃dare. q̃ mͣ
malũ nõ erit augm̃tare: Si ex rerũ euentib reatuũ pend̾et uiditiũ. ñ foret
culpanda tua ĩ ingens irisficia. uͥ nimir̾ ꝯstitiss qd̾ ingens fiuiss iculpa.
T̃ anto quippe culpa grauior. ꝗͣto res gratior appareret. Nunc ũo qa rer causa
ñ mat̾ĩa. nec exitiis actiũ. s intũtionis ꝓpositũ culpas disc̾nt ⁊m̃ita dicẽte
tione ꝯmissi. ñ tam ut arbitror factoꝵ ẽ attendenda maiestas. qm ꝓnͥ ĩten¬
tio discutientu. Porro ⁊ ego pͥor nr̃. multũ rẽ ipa̾m uintia nos pensante. ⁊ĩt̃
nos ꝯferentes. tiram ꝗdẽ ibi dep̾hendimꝰ ignorantiã. ministrantiũ. q negli¬
gentram. s plane nulliꝰ malitiã. ⁊ c̃te obume nosti. nullũ eẽ bonũ ñ fũit¬
nẽto te de cantare. uii. disciplinas acciꝑe. In hc̃ modũ fatiffaciat ⁊ ale

Expanded text:
scendum sit, peccatum peccato addere est, Quod si malum est peccatum non emendare, quomodo malum non erit augmentare? Si ex rerum eventibus reatuum penderet judicium, non foret culpanda tua etiam ingens tristitia, ubi nimirum constitisset quod ingens fuisset et culpa. Tanto quippe culpa gravior, quanto res sacrior appareret. Nunc vero quia rerum causa, non materia, nec exitus actuum, sed intentionis propositum culpas discernit et merita, dicentetione commissi, non tam, ut arbitror, sacrorum est attendenda majestas, quam propria intentio discutienda. Porro ego et Prior noster multum rem ipsam et intra nos pensantes, et inter nos conferentes, tuam quidem ibi deprehendimus ignorantiam, ministrantium quoque negligentiam, snendo te, decantare, septem disciplinas accipere. In hunc modum satisfaciat et ille
Abbreviated transcription (Latin):
iredi uiuã exꝯmunicationẽ ꝗͣ uis itissim e redeuntẽ. nͦ q̃ siuit. nͦ querit. ut¬
pote qd timore ur̃o ⁊ abiuraũ : Holite q̃so uolite duẽ mi rex regiurõ ĩmo
oĩũ ꝯditori.tã euident̃ ĩsuo regno ⁊ ĩsua possessione aud̾e resiste̾.⁊ manũ
extend̾e tã freqñti ⁊ tem̾ario ausu adu̾sum tr̾ibilẽ ⁊ eũ qͥ aufert sp̃. pͥn. tr̾i

Expanded text:
et redivivam excommunicationem, quamvis justissime redeuntem, nec 204 quaesivit, nec quaerit, utet redivivam excommunicationem, quamvis justissime redeuntem, nec 204 quaesivit, nec quaerit, utpote quod timore vestro etiam abjuravit? Nolite, quaeso, nolite, domine mi Rex, Regi vestro, imo onmium Conditori, tam evidenter in suo regno et in sua possessione audere resistere, et manum extendere tam frequenti et temerario ausu adversum terribilem, et eum qui aufert spiritum pri
Abbreviated transcription (Latin):
nouãdo ĩꝯmitẽ.R. uultis me dare oꝑã oĩmoĩs ut ñ frat. ob multa mala q̃ se¬
cut᷑a iñ putatis. ꝓrsꝰ ñ uideo qͦm̾ ĩpłe possĩ. ⁊ mãdato obuiare apłico. Qd̾ tsi
possem. ñ uideo qd̾ rõnabilit̾ possem. Doleo qͥd̾ de mał si m̃ ꝓueniat᷑. s ñ ido̾
debemꝰ fac̾e mala ut ueniat̃ bona. Satiꝰ tutiꝰ q ħ totum ꝓfecto oĩpotẽtis dĩ ui¬
ditio ⁊ dispositioni relinqͥmꝰ. qͥ pͥ fac̾e̾ ut ⁊ bona q̃ ip̃e uult fieri fiat. ⁊ maneat᷑.
⁊ mala q̃ mali moliunt᷑ ñ ueniat̃. aut c̾te ĩ eos ip̃os potiꝰ qͥ ea uolt̾ ⁊ q̃t̾ ueniat᷑.¬
obiuare res ista paci facte int̾ uos ⁊ ꝯmitẽ theob̾. An nescitis uos grauit̾ offn̾¬
disse meo qd̾ ꝯmet theob̾ iuolẽtia guerre ur̃e ꝯtͣ dm̃ uꝰticiã uiuire ꝯpulsꝰ est.
lutionẽ ꝯmitis. Rlic mitã sic̃ scitis tanto labore ⁊ difficłtate optintut.

Expanded text:
adulfum, et vultis me dare operam omnimodis ut non fiat, ob multa mala quae secutura inde putatis, prorsus non video quomodo implere possim, et mandato obviate apostolico: quod etsi possdebemus facere mala, ut veniant bona. Satius tutiusque hoc totum profecto omnipotentis Dei judicio et dispositioni relinquimus, qui potest facere ut et bona quae ipse vult fieri, fiant et maneant; et mala quae mali moliuntur, non veniant; aut certe in eos ipsos potius, qui ea volunt et qdelicet debeat obviare res ista paci factae inter vos et comitem Theobaldum. An nescitis vos graviter offendisse in eo quod comes Theobaldus violentia guerlicet injustam, sicut scitis, tanto labore et difficultate obtinuit;
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ impio. ut uxta dictũ ꝓpħicũ non disc̾et fac̾e iustitiã. ⁊ qͥ intr̃a scõrũ
iniqͣ gessit. ip̃iꝰ tr̃a iustissimo qͦ tenebant᷑ absoluta ẽ int̾dicto. ꝓ pt̾ hiuꝰmõi
⁊ si aliud nõ sit grauior int̾ ẽẽ causis. quaꝵ p̃sertim m̃a ñ int̾ ee̾ ꝯgnosco.
Cimuor. s trahor. At uͦ ab hac necessitate ꝑ quẽ meliꝰ retrahi posse sꝑaue
Gandeo nempe qd̾ utt̾e prudentie. nr̃am intalibꝰ occupationẽ displice̾ ꝯg¬
aĩe ꝯsubatur. In dieat᷑ si placet clamosis ⁊importuns ra nis de cau̾niꝰ nõ
egredi: s suis ꝯtentas eẽ paludibꝰ. Non audrantur ĩ ꝯsitiis. inpalatiis ñ ĩue¬
mantur: ad cansas. ad negotia. nulla cei necessitas. nulba tiuhere possit auc¬
toritas. Sic forsitã u̾r poss amicꝰ declinare p̾sumptioi̾s notã. Nã norã uñ

Expanded text:
est impio, ut juxta dictum propheticum, non disceret facere justitiam: et qui in terra sanctorum est impio, ut juxta dictum propheticum, non disceret facere justitiam: et qui in terra sanctorum iniqua gessd non sit, gravor interesse causis: quarum praesertim mea non interesse cognosco. Gravor, sed trahor. At vero ab hac necessitate per quem melius retrahi posse speravGaudeo nempe, quod et vestrae prudentiae nostram in talibus occupationem displicere coganimae consulatur. Indicatur, si placet, clamosis et importunis ranis de cavernis non egredi, sed suis contentas esse paludibus. Non audiantur in conciliis, in palatiis non inveniantur: ad causas, ad negotia nulla necessitas, nulla trahere possit auctoritas. Sic forsitan vester posset amicus declinare praesumptionis notam. Nam noxam unde
Abbreviated transcription (Latin):
quid iocundiꝰ. ut ꝗ̃ reprehend̾e intendis plus ꝯm̃dens. ut p̾̃coniis ꝓꝯuitis
nec indignus uituꝑationibꝰ moueor: nec ĩdebitas recipio laudes. Nich̾
ña refert de his qͦꝵ auctor nõ extiti. laudent si uolũt. uł uituꝑet̾ si audent.
ꝑsonis: qui se utiq auctores in his ⁊ principes extitisse minime diffitentur.
Si bene eger̃: qͥd ad me: Si alit̾: qͥd eque ad me: Antota ⁊ sola culpa m̃ã est
qd̾ affui. hõ soł latebris dignus. soli mͥ uidex. soli accusator. ⁊ arbiter ꝯstitutus
tetur: affui. it.negare ñ possum. s uocatus s tractus. Si hamicis mrĩs displi¬
cuit: fateor ⁊mͥ. Utinã ñ issem ad illa: utinã ñ irẽ adsimilia. Utinã ⁊ nuꝑ
ñ issem uͥ uidissem adu̾sus eccłiam apłica ꝓhdolor auctoritate uiolentã ar¬
ħesc̾e linguam meã palato m̃o. c̃ subito pondꝰ sr̃ iectũ ẽ nris c̾uitibꝰ atq irre¬
letari ampliꝰ impios qd̾ male fecerit᷑. ⁊ exultare inrebꝰ pessimis. Miscrtũ

Expanded text:
quam ut quem reprehendere intendis, plus commendes; ut praeconiis pro conviciis nec indignis vituperationibus moveor, nec indebitas recipio laudes: nil mea refert de his, quorum auctor non exstiti. Laudent si volunt, vel vituperent, si audent; personis qui se utique auctores in his et principes exstitisse minime diffitentur. Si bene egerunt, quid ad me? si aliter, quid aeque ad me? An tota et sola culpa mea est quod adfui, homo solis latebris dignus; soli mihi judex, soli accusator et arbiter constitutus, etetur? Adfui enim, negare non possum; sed vocatus, sed tractus. Si hoc amicis displicuit; fateor, et mihi. Utinam non issem ad illa, utinam non irem ad similia. Utinam et nuper non issem, ubi vidissem adversum Ecclesiam apostolica proh dolor! auctoritate violentam ar adhaerescere linguam meam palato meo : cum subito pondus superjectum est nostris cervicibus, atque irrelaetari amplius impios quod malefecerint, et exsultare in rebus pessimis. Misertum
Abbreviated transcription (Latin):
sic̾ incet̾is iaborat extinguere. Deniq si falłe dehis que attestamur.
falliue putam᷑. ur̃e citiꝰ inueniet examinationis discussio. si tũ qd̾ ⁊
uehement̾ obtamus. ⁊ supplicit̾ oramus. de uultu tuo pat̾ scissime ui¬
ditium ꝓdeat: de quo ꝓfecto ꝯtibimꝰ. qd̾ custodias ĩnocentiã. ⁊ iuidea ᷤ¬
equitatẽ. Alioqͥn reduci causam in regis p̾sentia. atꝙ potñtia. ñ plane ẽ
portebat quidẽ si ita ur̃̾e uisũ fusset auctoritati. ut inũri p̃sẽtra
causa dm̃ senoñsis discut̾etur. ne infñsus iudłe. regi. ĩ regis p̃sentia ⁊
potũtia sius ꝓse ad u̾sariis responsurus. traditus hõ uid̾etur manimã
inlubitant᷑ uonũ de oĩ re ꝗͣ dec̃nitis. idsolum aur̃a pat̾ pietate deposc̃ olũ
q̃ apdͥ nos esse uident᷑ religiosoꝵ humilitas. ut si se ad uultũ forte potñtiᷤᷤ

Expanded text:
aeteris, laborat exstinguere. Denique si fallere de his quae attestamur, fallive putamur; vestrae citius inveniet examinationis discussio: si tamen quod et vehementer optamus, et suppliciter oramus de vultu tuo, Pater sanctissime, judicium prodeat, de quo profecto confidimus, quod custodias innocentiam, et videas aequitatem. Alioquin reduci causam, in regis praesentia atque potentia, non plane est portebat quidem, si ita vestrae visum fuisset auctoritati, ut in vestri praesentia causa domini Senonensis discuteretur; ne infensus videlicet regi, in regis praesentia et potentia suis pro se adversariis, responsurus, traditus homo videretur in aniindubitanter bonum de omni re quam decernitis: id solum a vestra, Pater, pietate deposcit omnium, qui apud nos esse videntur, religiosorum humilitas, ut si se ad vultum forte potentis
Abbreviated transcription (Latin):
fidelit̾ ur̃e pat̾nitati suggerimꝰ. q̃ inregno nr̃o eid̾ mat̾ nr̃e dolente cer¬
qd̾ qͥ añ in habitu actuq scłari honorati s̃ sublimes. iudicati fideles. ha¬
norificantes ministium suũ. hĩc grauibꝰ ꝯtumeliis. ⁊ inurii s ep̃i parisi¬
ensis ĩnocñtia pulsata ẽ. s nõ cassata. qͥa d̾ns sub posuit manũ suã. cũ
ganeos. Postremo qͥs ambigit nõ aliud eũ ꝗͣ oppugnare teligionẽ. ꝗͣ n
mir̾̃ aꝑte sui regnũ destructionẽ. sue corone ꝓñtiat mimicã : et alt̾

Expanded text:
fideliter vestrae Paternitati suggerimus, quae in regno nostro eidem matri nostrae dolentes cerquod qui ante in habitu actuque saeculari honorati sunt sublimes, judicati fideles, ha per omnia honorificantes ministerium suum. Hinc gravibus contumeliis et injuriis episcopi Parisiensis innocentia pulsata est, sed non quassata; quia Dominus supposuit manum suam, cum ganeos. Postremo quis ambigit non aliud eum quam oppugnare religionem, quam nimirum aperte sui regni destructionem, suae coronae pronuntiat
Abbreviated transcription (Latin):
nou̾it ꝗͣ ista nõ possim: aut ꝗͣ difficile possim. Et de ħ satis dictũ sit fapienti
num. qd̾ ur̃o dignũ crederẽ studio. Libellum tñ de gr̃a ⁊ lib̾o arbitrio. nuper
edidi: illum libent̾ uob̾ mittã. c̃ uos uelle ꝯgnou̾o. Uał.¬

Expanded text:
noverit quam ista non possim aut quam difficile possim. Et de hoc satis dictum sit sapienti. noverit quam ista non possim aut quam difficile possim. Et de hoc satis dictum sit sapienti. num, quod vestro dignum crederem studio. Libellum tamen de Gratia et Libero Arbitrio nuper edidi: illum vobis libenter mittam, cum vos velle cognovero.
Abbreviated transcription (Latin):
Iꝓ.eiꝰ.b. ⁊.a.ĩ.t. abeis. Et infert. ꝓpt̾ea inqͥt da filios eoꝵ ĩfamẽ. ⁊ dedue
eos ĩ manꝰ gladii. Et ad huc alia ĩ hẽ mod̾ eq̃ grauia ĩpeat᷑ ilł. Qd̃ ꝓpt̾ea nc̃
se. uox .it.scitis qͦ mͦ ego qͦ ꝓrege stet̾im ĩ ꝯspectu dnĩ mĩ.corpore qͥd absens. s
p̃sẽs sp̃u ut loq̃rer ꝓ eo bonũ. Roita si qͥd̾ pollicebat᷑. Hc̃ at̾ ipso reddente ꝓbono
malũ. cogor ꝯtraria serib̾e. Rudet erroris.⁊ false spei qͣm de eo ꝯceꝑam.⁊ grãs¬
ago qd̾ ꝓco simplicit̾ supplioãs. ũ fu̾im exauditꝰ. Putabam me defeire rogi pa¬
cifico. ⁊ ecce ĩuenior gͣuissimo hosti eccłe assentasse. Conculaa̾t᷑ apd̾ nos scã. eccła
turpit̾ ancillat᷑. Nã ⁊electiones ep̃oꝵ ꝓhibent᷑ fieri. ⁊ sicubi id p̾sũptũ adicis¬

Expanded text:
ionem tuam ab eis; et infert: Propterea, inquit, da filios eorum in famem, et deduc eos in manus gladii . Et adhuc alia in hunc modum aeque gravia imprecatur illis. Quod propterea nunc i mei, corpore quidem absens, sed praesens spiritu, ut loquerer pro eo bonum. Bona siquidem pollicebatur. Nunc autem, ipso reddente pro bono malum, cogor contraria scribere. Pudet erroris, et falsae spei quam de eo conceperao eo simpliciter supplicans non fuerim exauditus. Putabam me deferre regi pacifico, et ecce invenior gravissimo hosti Ecclesiae assentasse. Conculcantur apud nos sancta Ecclesia, turpiter ancillatur. Nam et electiones episcoporum prohibentur fieri; et sicubi id p
Abbreviated transcription (Latin):
inierat. ⁊ ecce cocisioẽs q̃rit q̃mͦ recedat abamico. Atq ħ grande ħ criẽ
qd̾ impingr̃ ꝯmiti: qr ẽ baronib regis de lib̾is sł ꝯtiuhit mat̾moi̾̃a. Sus¬
pecta ẽ illi dilatio caritatis. nͦ se putat rege̾ si se amau̾int pͥncipes. Coni¬
tiat prudentia ur̃a qͥd animi gͦ subditos gerat. qͥ de odio atq discordia
si fiu̾nt int̃ ss se estimat fortiorem. Uideat ⁊ ꝑpendat si ħ ẽ ho̾ adõ. qͥ ĩ
suoꝵ mrag̃ mutua simłtate ꝗͣ curiate ꝯfid̾. c̃ onritas sit dẏ. Qd̾ minime
facet si saptã illiꝰ ħret. qͥ ait. Fortis ẽ ut mors diłocio. dura sic̃ ĩferꝰ emłatio.
ł pt̾ea gͦ picis ꝯuentioẽs ⁊ ꝯstitutioẽs manifeste tnsg̾dit᷑. nec tenet pacta sua

Expanded text:
inierat; et ecce occasiones quaerit quomodo recedat ab amico. Atque hoc grande crimen quod impingitur Comiti, quia cum baronibus Regis de liberis suis contrahit matrimonia. 209 Suspecta est illi dilatatio charitatis, nec se putat regem, si se amaverint principes. Conjiciat prudentia vestra quid animi erga subditos gerat, qui de odio atque discordia, si fuerit inter suos, se aestimat fortiorem. Videat et perpendat si est hic homo a Deo, qui in suorum magis mutua simultate quam charitate confidit, cum charitas sit Deus : quod minime faceret, si sapientiam illius haberet qui ait: Fortis est ut mors dilectio, dura sicut infernus aemulatio . Propterea ergo pacis conventiones et constitutiones manifeste
Abbreviated transcription (Latin):
nem. nͥ ut ĩ tr̃is p̃fatoꝵ pͥncipũ ũ possunt ħre refugiũ qͥ c̃q audeb̾t ꝯtra¬
dĩe scisiati qd̾ minat᷑. huc usq ⁊elꝰ nĩs. Hon possum ego emĩdare. qd̾
potui redargũe. potui ⁊ ꝯmonẽ eũ qͥ possit. ⁊ elꝰ dnĩ mĩ faciet h. Ipm

Expanded text:
fugium quicunque audebunt contradicere schismati quod minantur. Hucusque zelus meus. Non possum enim ego emendare quod potui redarguere: potui et commonere eum qui possit. Zelus domini mei faciet hoc. Ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
iate qͣntotius ꝑ quinaitur. qm̃ si talis ẽ qͣi p̃dicatur. dñ ꝓculdubio c̃ ip̃o erit. qͥ
suam ei gr̾am ministrabit: placentẽ om̃ib efficac̃e inom̃ib. Qd̾ si hũc
istis fortasse ñ mentib nullo mͦ hab̾i posse ꝯtig̾i̾t: aliꝰ de alta qͣliẽq domo
religiosa qui uideatur idoneus ꝓuideatur. nõqualẽ isti uolu̾t qͥ ñ qd̾ sue
carnalitati blandit᷑ nolũt. s qͥ sic scrat negocta dispon̾ẽ rer̾ ext̾ioꝵ ut
ꝑitatẽ. bis nͥ fallor chinacũ. semel diuionẽ. ꝑse ip̃m adiit: hĩcq uirũ
ronũ dõnũ hugonẽ qui pt defunctus ẽ. illĩc uirũ uen̾abilẽ qui ad huc
suꝑ ẽ dõnũ todulfum uix młtis p̃cib impetratos. ad aucẽs. singłm singło.
p̃posuit monasti̾o. tutũ uidłe. nõ arbitrãs. cinꝗͣ monachoꝵ domesticorũ.
ullam ꝯmittere curam. Qd̾ ido̾ uob̾ in exemplũ adduxi. ut u̾rã caritatẽ

Expanded text:
ntocius perquiratur: quoniam, si talis est qualis praedicatur, Deus procul dubio cum ipso erit, qui suam ei gratiam ministrabit, placentem omnibus, efficacem in omnibus. 2. Quod si hunc, istis fortasse non merentibus, nullo modo haberi posse contigerit; alius de alia qualicunque domo religiosa qui videatur idoneus, provideatur: non qualem isti volunt, qui, nisi quod suae carnalitati blanditur, volunt; sed qui sic sciat negotia disponere rerum exteriorum, ut ritatem, bis nisi fallor Cluniacum, semel Divionem per seipsum adiit: hincque virum bonum domnum superest, domnum Radulfum vix multis precibus impetratos abducens, singulum singulo praeposuit monasterio, tutum videlicet non arbitrans cuiquam monachorum domesticorum illam committere curam. Quod ideo vobis in exemplum adduxi, 62 ut vestram charitatem
Abbreviated transcription (Latin):
pem misi: s gr̾̃am ñ uiueniens nicħ effeci.Iam qd̾ libent̾ auditis. libent̃
u̾berans. Orate qͣtinus sic currat ut ꝯp̃hendat. sic pugnet ut uincat. Ad eũ¬

Expanded text:
pem misi: sed gratiam non inveniens nihil effeci. Jam quod libenter auditis, libenterpem misi: sed gratiam non inveniens nihil effeci. Jam quod libenter auditis, libenterverberans. Orate, quatenus sic currat ut comprehendat; sic pugnet ut vincat. E
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ꝓ quo presentes litteras accipitis. exemplo ceteroꝵ quos sepe tales ñ paucos
exꝑimim motꝰ u p̃e bono odore ur̃i ꝗ̃ delonge sensit. tã ꝯmunẽ c̃ fidutia pie¬
tatẽ requirit: spe utiq ductus inueniendi nõ solũ ꝯsilium qͥd ag̾e debeat:
s ⁊ auxilium qͦ ꝑfic̾e ualeat. Est aut̃ ħ causa eiꝰ. Quadã se cella ꝓamore d̾i
exꝓposito incluserat. Egressionis atq trunsg̾ssionis sue uob̾ ip̃e cãs exponet.
misero. ĩmo qr uos sapientibꝰ uinsipientib debitorẽ agnoscitis. erroneã xͥ
ouicłam de faucibꝰ lupi festinate eriꝑe: ⁊ ad pastum reducendo pͥorẽ. iuxta
nescio. Namcum añ hos paucos dies eiꝰ faciẽ uid̾e.⁊ de celesti fistuta. ore
mam tñ ħ asseruit. ñ uisurũ se mortẽ. nͥ prius uid̾ et generalẽ in eccła ꝑse¬
cutionem. De cetero memorari ur̃am pietatẽ uolo illius pauꝑis ⁊ exulis
flagito pietate. Nam mn̾s litt̾as de hac re p̃catorias iam ad p̾dictum pͥnci¬

Expanded text:
pro quo praesentes litteras accipitis, exemplo caeterorum, quos saepe tales non paucos experimini, motus et ipse bono odore vestri, quem de longe sensit, tam communem cum fiducia pietatem requirit, spe utique ductus inveniendi non solum consilium quid agere debeat, sed et auxilium quo perficere valeat. Est autem haec causa ejus. Quadam se cella pro amore Dei ex proposito incluserat. Egressionis atque transgressionis suae vobis ipse causas exponet. misero; imo quia vos sapientibus et insipientibus debitorem agnoscitis, erroneam Christi oviculam de faucibus lupi festinate eripere; et ad pastum reducendo priorem, juxtanescio. Nam, cum ante hos paucos dies ejus faciem videre, et de coelesti fistula, ore tamen hoc asseruit, non visurum se mortem, nisi prius videat generalem in Ecclesia persecutionem. De caetero memorari vestram pietatem volo illius pauperis et exsulis flagito pietate. Nam nostras litteras de hac re precatorias jam ad praedictum princi
Abbreviated transcription (Latin):
ligiosus ẽ afferentes. de eligendo alio.ur̾am qͦ ausi s̃ ꝯpellare grauitatẽ.
q̃ͣsi qui iudeatur eẽ ꝯmumor ⁊ affabilior: qͥ ñ sit extuieꝰ. s ciub tã gratꝰ.
ꝗͣ cognitus. moꝵ pat̾e gnarus. reb eccłic tractandis idoneꝰ. Reu̾a ut adistoᷤ
cautissimos ꝯsultore me u̾tam. qͥ uitia ur̾ ñ redanguat. qͥ misere ꝯu̾sa¬
tioni ur̃e aut ꝯsentiat. aut ꝯrͣdic̾e ñ audeat. Hon sũt audiendi. s potiꝰ

Expanded text:
l. asserentes, de eligendo alio vestram quoque ausi sunt compellare gravitatem: quasi qui videatur esse communior et affabilior, qui non sit extraneus: sed civibus tam gratus quam cognitus, morum patriae gnarus, rebus ecclesiae tractandis idoneus: revera ut ad istos cantissimos consultores me vertam qui vitia vestra non redarguat, qui miserae conversation
Abbreviated transcription (Latin):
no ꝯting̾ tstud ꝯfilio. s celesti ꝓuidentia ⁊ dĩ b̾nigno fauore fit. qͥ diligẽtes se
ꝯxutit᷑. nec donis corrũ pr᷑. nͦ cutumuenit᷑ doł. O pisani. pisani magnificauit
dñs facẽ ub̾ẽ. facti sumꝰ letantes. Que ciuitas nõ ĩuidet: Serua depositum
urbs fidel. agnosce grãm. stude p̾rogatiue ñ ĩueniri ĩgrata. honora tuũ.⁊
uniũsitatis patrẽ. honora princspes qui inte s̃. ⁊udices tr̾e. quoꝵ te pre¬
sentia redd̾ illustrẽ. głosã famosam. Allioqͥn. si ignoras te o pulcra int̾ ciui¬
tates. egͥ dieris pꝰ g̾ges sodaliũ tuoꝵ : Pascẽ hedos tuos. Sapientibꝰ sat
dictum ẽ. cõm̃dĩ ub̾ march ͣnẽ engebb̾tũ qui dño pp ⁊ amicis eiꝰ inato

Expanded text:
ilio; sed coelesti providentia, et Dei benigno favore fit, qui diligentes se concutitur, nec donis corrumpitur, nec circumvenitur dolis. O Pisani, Pisani, magnificavit Dominus facere vobiscum, facti sumus laetantes. Quae civitas non invidet? Serva depositum, urbs fidelis, agnosce gratiam, stude praerogativae non inveniri ingrata. Honora tuum et universitatis Patrem, honora mundi principes, qui in te sunt, et judices terrae; quorum te praesentia reddit illustrem, gloriosam, famosam. Alioquin si ignoras te, o pulchra inter civitates, egredieris post greges soladium tuorum pascere haedos tuos. Sapientibus sat dictum est. Commendo vobis marchionem Engelbertum, qui domino Papae et amicis e
Abbreviated transcription (Latin):
discordie semꝑ ẽ amator ⁊ auctor huic rigide censure remedio citiꝰ obuiet᷑. eo qͥppe
pessime qͦ intime pesti. hostił ex̃citus uastat agros. domosq spoliat. praita aũt cõ¬
silia corrũpunt bonos mores.⁊ modic̃ ferm̃tũ totã massã corrump̃. Serite. plãta

Expanded text:
discordiae semper est amator et auctor; huic rigidae censurae remedio citius obvietur, eo quippe discordiae semper est amator et auctor; huic rigidae censurae remedio citius obvietur, eo quippe pessimae, quo intimae pesti. Hostilis exercitus vastat agros, domosque spoliat; prava autem consilia corrumpunt bonos mores, et modicum fermentum totam massam corrumpit . Serite, planta
Abbreviated transcription (Latin):
amisit iuitã. Si cauteba sãson si falomoĩs deuotio ꝑscũantiã retinuisset̾. nͥ
is ꝓfecto pͥuaretur. sc̃pia nec ille uiribꝰ ħ sũme honestatis ĩ sig̃ne. hãc totiꝰ
ꝓbitatis unicã fidãq custodẽ. c̾todiri auob̾ firmit̾ hortor. ⁊ p̃cor. custodite di¬
fidẽ dño. pp̃. fidelitatẽ regi. ub honorẽ. ħ .it. exped̾. ħ decet. ħ iustina exigit.
Audiuimꝰ uenisse ad uos nũtios ducis rrg̃ii. qͥd attułint. qͥd ue retułint noꝰ uesci¬
mus. Uer̾ ego iuxta illd̾ poete. ut uerũ fatear. semꝑ timui dantos ⁊dona fe
rentes. Siqͥs forte ĩ ub qd̾ de̾ au̾tat. rẽ tã fedã ꝯmut̾e dep̾hendat᷑. extende̾.
uidłe manũ ad tp̃e lucrũ. hẽ ꝓtinꝰ notate ⁊ uidicate hostẽ noĩs ur̃i. cuiiũ
ꝓditorem.ac uenditorẽ ꝯmunis honoris ⁊ honestatis. Siquis itẽ susurro ĩppło. dra¬
boli sͥ assumẽs uicẽ uirgia seminare. ⁊ pacẽ turbare uelle reꝑtat᷑. q̃ admod̾ ille

Expanded text:
inuissent, nec is profecto privaretur sapientia, nec ille viribus. Hoc summae honestatis insigne, hanc totius probitatis unicam fidamque custodem, custodiri a vobis firmiter hortor et precor. Custodite difidem domino papae, fidelitatem regi, vobis honorem. Hoc enim expedit, hoc decet, hoc justitia exigit. Audivimus venisse ad vos nuntios ducis Rogerii: quid attulerint, quidve retulerint, nos nescimus. Verum ego juxta illud poetae, ut verum fatear, stat! rem tam foedam committere deprehendatur, extendere videlicet manum ad turpe lucrum; hunc protinus notate, et judicate hostem nominis vestri, civium proditorem, ac venditorem communis honoris et honestatis. Si quis item susurro in populo, diaboli sibi assumens vicem, jurgia seminare, et pacem turbare velle reperiatur, quemadmodum ille
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ gr̃e : hon qd̾ nr̃o delectem̃. fauore. s ur̃e deuotioĩ colletam̃. Omͥ illos dies fes¬
tiuos. s pauoos. In etñũ nõ obliuiscar tui. plebs deuota. honorabilis gens. ciui¬
tas illust. Uesꝑe ⁊ mane ⁊ m̃idie more utiq ꝓpħe narrabã ⁊ annũcrabã. ierat
tanta audiendi auiditas. ꝗͣta audientiũ caritas. Portabamꝰ ũbũ pacis. cũq ĩ¬
uenissemꝰ filios pacis: reqͥeuit st̃ eos pax nr̃a. Exierã plane seminare sem̃ nõ
meũ s dei. ⁊cadens intr̾ã bonã sem̃ bonũ. fructũ fec̃ centuplũ ⁊ tẽpestiuum.
Mira sccłitas. qͥa magna necessitas. Nec tarditatẽ passus sũ ñ difficultatẽ. una

Expanded text:
ctemur favore, sed vestrae devotioni collaetamur. O mihi dies illos festivos, sed paucos! In aeternum non obliviscar tui, plebs devota, honorabilis gens, civitas illustris. Vespere et mane et meridie, more utique prophetae, narrabam et annuntiabam , et erat tanta audiendi aviditas, quanta audientium charitas. Portabamus verbum pacis; cumque invenissemus filios pacis, requievit super eos pax nostra. Exieram plane seminare semen, non meum, sed Dei; et cadens in terram bonam semen bonum, fructum fecit centuplum et tempestivum. Mira