comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sicit qn ccima un tute alia uirtus ꝓcreat᷑. Ali¬
qn exuero hono uer malum orit᷑: sic̃ qñ animꝰ
malo uer̾ malum nascitur. qñ exuno uitio aliud
ꝓciatur: Item exuero malo uer̃ bonũ orit. nic̃
qundo exculpa humilitas oritur. duo fuerut̃
psatiseus ⁊ publicanus. Unus iustus alt̾ pecca¬
co. Ca nsticia pharisei orta ẽ elatio: ex imusticia
pnbsicam humiliatio Illic exsi bono uer̃ malum:
hcetũ malo uer̃ bonum. Item exñ uero bono ñ
ut̃ bonum nascit᷑ sicut qñ exfomento corporis
santas corporalis comparatur. Rursum ex non
nero bono ñ uerum malum nascit᷑. sic̃ qñ exdul.¬
c̃ine cibi faucib irritatis ꝑmmoderatã edaci¬
titem stomachꝰ onerat᷑. E xuon uͭ malo ñ uerum
malim nascitur sicut qn expȩra corꝑis infirmitã
corporalis generat᷑. Item ex ñ uero malo ñ uer̃ boñ
outur sic qn expena corpis sanitas corꝑalis gene.¬
ratur. Siemm pęna malum ẽ inamaritudine

Expanded text:
sicut quando ex una virtute alia virtus procreatur. Alisicut quando ex una virtute alia virtus procreatur. Aliqmalo verum malum nascitur, quando ex uno vitio aliud procreatur. Item ex vero malo verum bonum oritur, sicut quando ex culpa humilitas oritur. Duo: fuerunt Pharisaeus et publicanus, unus justus, alter peccator. Ex justitia Pharisaei orta est elatio; ex injustitia publicani, humiliatio. Illic ex vero bono verum malum; hic ex vere malo verum bonum. Item ex non vero bono non verum bonum nascitur, sicut quando ex fomento corporis sanitas corporalis comparatur. Rursum ex non vero bono non verum malum nascitur, sicut quando ex dulcedine cibi faucibus irritatis per immoderatam edacitatem stomachus oneratur. Ex non vero malo non verum malum nascitur, sicut orporalis generatur. Item ex non vero malo non verum bonum oritur, sicut quando ex poena corporis sanitas corporalis generatur. Si enim poena malum est in amaritudine
Abbreviated transcription (Latin):
pena ñ uerũ malum. Uide dispares factores. Ds
facit uerum bonum. homo ñ uerum bonum.
Rursus homo uer̃ malum facit deus ñ uerum.
Sicut nullum malum: intus adculpam qͦd
homo non facit: ita nullum malum est foris
adpenam q̃d ds non facit. S homo cum malũ
facit sͥ facit: u ideo malefacit. ds̃ cum malum
facit. ñ sĩbi facit s homim malefacienti: udeo
non malefacit. Homo intus stulte loquitur
pecando: q̃s foris stulto respondet scđ̃m stul.¬
ticiam suam peccatum pumendo. Sunt ergo
qua tuor uerum bonum ⁊ uerum malũ. non
uerum bonum: i ñ uer̃ malum: ⁊omĩa hecom.¬
paratione summi bom udicant᷑. i bona surtl
an mala ⁊si sunt quanta sunt. Laia uero sintt
genera boni Ẽ st qͥodam bonum q̃dinse. bonũ
bonum e. Sina ennm ereo maĩ borum ẽ apluo
&̃ mesius e: quia melius ẽ quod exipso e. Aliqͥn
autem exuero bono uerum bonum nascitur.

Expanded text:
poena non verum malum. Vide dispares factores. Deus poena non verum malum. Vide dispares factores. Deus facit verum bonum, homo non verum bonum. Rursus homo verum malum facit, Deus non verum malum. Sicut nullum malum est intus ad culpam quod homo non facit, ita nullum malum est foris ad poenam quod Deus non facit; sed homo cum malum facit sibi facit, et ideo malefacit. Deus cum malum facit non sibi facit, sed homini malefacienti; et ideo non malefacit. Homo intus stulte loquitur peccando; Deus foris stulto respondet secundum stultitiam ejus peccatum puniendo. Sunt ergo quatuor, verum bonum et verum malum: et non verum bonum et non verum malum. Et omnia haec comparatione summi boni judicantur utrum bona sint an mala; et si sunt, quanta sint. Tria vero sunt genera boni: Est quoddam bonum, quod in se est bonum bonum est. Quia enim ex eo majus bonum est, ipsum esse melius est, quia melius est quod ex ipso est. Aliquando autem ex verbo bono verum bonum nascitur,
Abbreviated transcription (Latin):
mala. Simlit mloms e carticis aue auliaut
decestant bona dicuntur &e quģcriciant
mala & que mag̃ de cruciant ues delcstnt
magis mala uel bona. tA ahinic modum
modorib ꝙͦ que ampluis olfactum delectant
nominant᷑ Similiter ingustu ⁊ tacti inuenit̃
Sic gͦ quecumq corporaliter bona dñr ꝓpter
corpus hominis bona dñr ꝓpter qͦd facta funt
ut illi bona ẽẽnt om̃ĩa. Si gͦ corpalia bona om̃a
ad corpus hominis  referuntur: qͣnta putan-¬
da ẽ excellentia ammȩ rõnalis quȩ inestima.¬
bili dignitate ipso corꝑeQsuꝑior inuent᷑
Quattuor itaq genera diftingunt᷑ uera
bona ⁊ uera mala: non uera bona:iñ uera mala.
Uera mala homo facit. ñ uera mala h̃o patitur
Uera mala sunt inculpa: non uera mala sunt
mpena. S cͥptum ẽ. Si est malum incuntate qͦd
dñs ñ fecerit. Quod ad culpam homii ẽ homo
facit: qͦd adpęnam est homini ds̃ facit. Eigo hõ
culpam facit deus pęnam. Culpa uerũ malũ ẽ.

Expanded text:
mala. Similiter in sonis et canticis quae auditum delectant, bona dicuntur: et quae cruciant mala; et quae magis delectant vel cruciant, magis bona vel mala. Ad hunc modum in odoribus quoque quae amplius olfactum delectant nominantur. Similiter in gustu et tactu invenitur. Sic ergo quaecunque corporaliter bona dicuntur propter corpus hominis, bona dicuntur, propter quod facta sunt ut illi bona essent omnia. Si ergo corporalia bona omnia ad corpus hominis referuntur, quanta putanda est excellentia animae rationalis, quae inaestimabili dignitate ipso corpore superior invenitur? Quatuor itaque genera boni distinguuntur, vera bona et vera mala, non vera bona et non vera mala. Vera mala homo facit; non vera mala homo patitur. Vera mala sunt in culpa, non vera mala sunt in poena. Scriptum est: Si est malum in civitate quod Dominus non fecerit . Quod ad culpam homini est, homo facit; quod ad poenam est homini, Deus facit. Ergo homo culpam facit, Deus poenam. Culpa verum malum est,
Abbreviated transcription (Latin):
compati. ꝓxterea ds homo quiutrumq tollere
uentt atrimꝙ tolerauit. Suscepit passionem
incarne suscepit compassionem minente. In
uttroq egpotare uoluit propt̾ nos: ut unttro ꝙ
nos eguotantes sanaret Infirmatus est passio¬
ne inpena fua: infirmatus est compassione
enmiscria aliena. Eousꝙ passionem sustuuiit.
ut ꝓ morturis inorctetur: consq compaslonẽ
suscepteoat  pituris lacͥmares. Pꝑter initriam
carncen suam tradidit adpassionem: propter
mr̃am anuenam siram turbanit ad compassionẽ
Incat nesiua dolutt ꝓnobis patiendo inmente
aiacondosuit nobis compatiendo. Et quemad¬
Modum carius infirmitas mipso scd̃m astes.¬
bu uat une noluit penam suam. die mentis pie.¬
aliesam ꝯicit eim calicem paslionis lesaibis
airme nol intetem ade transterri postiulabat
queno nos trai ferendum pscicbat. Rese uenti.¬

Expanded text:
compati. Propterea Deus homo, qui utrumque tollere compati. Propterea Deus homo, qui utrumque tollere venit utrumque toleravit. Suscepit passionem in carne; suscepit compassionem in mente. In utroque aegrotare voluit propter nos, ut in utroque nos aegrotantes sanaret. Infirmatus est passione in poena sua; infirmatus est compassione in miseria aliena. Eousque passionem sustinuit, ut pro morituris moreretur, eousque compassionem suscepit, ut pro perituris lacrymaretur. Propter miseriam carnem suam tradidit ad passionem, propter misericordiam animam suam turbavit ad compassionem. In carne sua doluit pro nobis patiendo, in mente sua condoluit nobis compatiendo, et quemadmodum carnis infirmitas in ipso secundum affectum naturae noluit poenam suam, sic mentis piealienam. Sicut enim calicem passionis secundum carnis voluntatem a se transferri postulabat, quem non transferendum praesciebat,
Abbreviated transcription (Latin):
pati possumus compati debemus. Si locum
queris ilic compassionis miscdia echibenda
est ubi achuic passionis mniseria dnsꝑanda ñ ẽ.
Danid egrotante filio lacrimas fudit mortuo
faciem lauit: ut ostenderet quia tamdiu com¬
passionis miscria portanda est quamdui passio¬
nis misccłia. desꝑancla non est. E st tam̃ quidã
compassionis affectus. qui naturam ⁊ ꝑditam
miseratione ꝓsequitur: secundum quem innr̃i
gneris similitudine sicut culpȩ ñ corrigende
nascimur: ita naturȩ non extinguende inserem.
Plunc autem uita mortalis ⁊ mutabilitati sub¬
dita. nunc interim ꝓparte miseriȩ sustinet
S postea adincorruptionem transiata depo-¬
net. Iiunc interim iutroq egrotat. ⁊ passione
indeuet mcarne ⁊ compasione inimente tiusc
mutroq sanabitur. ut ꝑ immortalitatem carnis
contra passionem .⁊ ꝑ immutabilitatẽ mentis
contra cõmpassionem confirmet᷑. Sicut enim
egritudo carnis est pati: ta egritudo mentis :

Expanded text:
pati possumus compati debemus. Si locum pati possumus compati debemus. Si locum quaeris, illic compassionis miseria exhibenda est, ubi adhuc passionis misericordia desperanda non est. David, aegrotante filio, lacrymas fudit; mortuo faciem lavit , ut ostenderet quod tandiu compassionis miseria portanda est quandiu passionis misericordia desperanda non est. Est tamen quidam compassionis affectus qui naturam etiam perditam miseratione prosequitur, secundum quem in nostri generis similitudine sicut culpae non corrigendae irascimur ita naturae non exstinguendae miseremur. Nunc autem vita mortalis et mutabilitati subdita, interim pro parte miseriae sustinet; sed postea ad incorruptionem translata deponet. Nunc infirma in utroque et passione videlicet in carne, et compassione in mente, tunc in utroque sanabitur, ut per immortalitatem carnis contra passionem, et per immutabilitatem mentis contra compassionem confirmetur. Sicut enim aegritudo carnis est pati, ita aegritudo mentis est
Abbreviated transcription (Latin):
serupabilis natut passiom itassere uualente.
eriste cum compasionis molus estu at usra
auoot com pasio alia ecutio abase natura.
aureruntute C ompassio etuttio est quands
aa tu ilus itꝑ rehentĩ bili dolore taugraur uͥ
Alctto riis amor tenebatur. Compaslioes.
pitati is humanitatis mensuram nas̾am
at a ppter deum alienis dolorib compatum.
timn selices uł uisticiami p̃mi. uł innocentiam
asiq iudemus. Compassio ecuitio culꝑabil ẽ:
d̃ pusio etnatã ir ep̃hensibilis. compassio ee
intute laudabilis Prima reprehendit᷑ ⁊ ercia
liadatur: scł̃a autem nec culpam h̃t. quia ex.
sions. tamdui ⁊ animus mutabilis tanci po¬
tast compassione. Iui autem utrumq ueractter
mpasibile erit t unc ꝓfecto neq passio carni.
neq. compassio menti ulla inẽt pot̾te llunc sͦ
mitabilitate sua bñ utrumq utitur. si ⁊ caro
m passione patientiam non deserit:i animus
incompassione iusticie mensuram ñ transcen-¬
dit. Sigͥ tempus compassionis queris qͣndui

Expanded text:
alente. Triplex enim compassionis modus est. Est quippe compassio, alia ex vitio alia ex natura, alia ex virtute. Compassio ex vitio est quando affectus illic reprehensibili dolore tangitur, ubi illicito prius amore tenebatur. Compassio ex pietatis vel humanitatis mensuram naturam est quando propter Deum alienis doloribus compatimur, cum scilicet vel justitiam premi vel innocentiam affligi videmus. Compassio ex vitio, culpabilis est? compassio ex natura, irreprehensibilis; compassio ex virtute laudabilis, prima reprehenditur, tertia laudatur. Secunda autem nec culpam habet, quia ex sione, tandiu etiam animus mutabilis tangi potest compassione. Ubi autem utrumque veraciter impassibile erit, tunc profecto neque passio carni, neque compassio menti ulla inesse poterit. Nunc ergo mutabilitate sua bene utrumque utitur, si et caro in passione patientiam non deserit, et animus in compassione justitiae mensuram non transcendit. Si igitur tempus compassionis quaeris, quandiu
Abbreviated transcription (Latin):
firam ocio non hũit. pati uolunit. Neq in hoc tam̃
diuine noluntati contͣrius fuit: quia ihipsum
qͦd noluit. eum nolle diuna uolinntas fuit. Frat
ad huc alia uoluntas inxp̃o. uoluntas pietatis.
siue humanitatis¶ ¶lam upsa pietass humanitã
uocatur. & dicunt᷑ himam qui pii funt. &e facile
alienis miseriis compatiuntur ꝓpͥum ẽ enim
humanitatis compati. & moueri pietate inmise¬
ria aliena. Bͥ estia pati potest: compati autem hu¬
manitatis est ꝓpͥum Idcirco uoluntas pietatis
uoluntas humanitatis uocat᷑: qr hominis est
pietate moueri: I hec similiter scd̃m naturam
sumanitatis inxp̃o muenitut C um aꝓpmqͣre¬
ierłm uidens cuutatem fleiit suꝑ eam. Quare
alebat zi non lalebat: gͦ uoliuit omot doluit. Qoͥ
ãoluite ꝑditionem. Si doluit dt ꝑditione illoꝵ.
ioluit ꝑditionem illoꝵ Qnomodo noluit Scchm
ioluntatem utiq animam quod uistum fict̾m
eat uoluit: secundum noluntatem rationis
asticie consensit: ⁊insticiam apꝓbauit. Sed̃m

Expanded text:
ia odio non habuit, pati noluit. Neque in hoc tamen divinae voluntati contrarius fuit; quia et hoc ipsum quod noluit eum nolle divinae voluntatis fuit. Erat adhuc alia voluntas in Christo, voluntas pietatis sive humanitatis. Nam ipsa pietas humanitas vocatur, et dicuntur humani qui pii sunt, et facile alienis miseriis compatiuntur. Proprium est enim humanitatis compati et moveri pietate in miseria aliena. Bestia pati potest, compati autem humanitatatis est proprium. Idcirco voluntas pietatis, voluntas humanitatis vocatur, quia hominis est pietate moveri. Et haec similiter secundum naturam humanitatis in Christo invenitur. Cum appridens civitatem flevit super eam . Quare flebat si non dolebat? Ergo noluit quod doluit. Quid doluit? perditionem. Si doluit de perditione illorum, noluit perditionem illorum. Quomodo noluit? Secundum voluntatem utique divinam quod justum futurum erat, voluit. Secundum voluntatem rationis, justitiae consensit, et justitiam
Abbreviated transcription (Latin):
UERas de uoluntate dei ⁊ de uolun¬
tate hominis similiter. X p̃c ds̃ fuit.
& ideo uoluntas diina nullo
sit. Et quia homo fuit similiter uoluntas
humnana millo fuit. Non dico humanam qͣm
culpa & uicium hominis facit: s qͣm natura.
hominis requirit. Ergo inxp̃o diuina uolun¬
tis fuit. in qͣntum xp̃c d̃s fuit: & similiter hu.¬
mana uoluntas in ipso fuit. inqͣntum ipse
homo fuit. Humana autem uoluntas tͥplicit̾
conaideratuꝵ Scd̃m rõnem. scd̾m pietatem.
tatis. ⁊ uoluntas rõnis uioluntas pietatis. &
uoluntas carnis. Uoluntas diuinitatis per-
nsticiam sententiam dictabat. uoluntas rõis
pobedientiam ueritatem approbabat. uoluntaᷤᷤ
pitatis ꝑ compassionem inmalo alieno suspi¬
ubat uolantas carnis ꝑpassionem in malo
ꝓprio murmurabat. Nide si non omĩa hec
nnepo uueinas. Ille lepsus qui sanitatem pre-¬
cobatir &e maiestatem confitebatur potentiã
roliuiatis anins confẽtus cst dicens. Oñ c ea¬

Expanded text:
te Dei, et de voluntate hominis similiter. Christus Deus fuit, et ideo voluntas divina in illo fuit. Et quia etiam homo fuit, similiter voluntas humana in illo fuit. Non dico humanam quam culpa et vitium hominis facit, sed quam natura hominis requirit. Ergo in Christo divina voluntas fuit in quantum Christus Deus fuit; et similiter humana voluntas in ipso fuit in quantum ipse homo fuit. Humana autem voluntas tripliciter consideratur; secundum rationem, secundum pietatem,  voluntas rationis, et voluntas pietatis et voluntas carnis. Voluntas divinitatis per justitiam sententiam dictabat; voluntas rationis per obedientiam, veritatem approbat; voluntas pietatis per compassionem in malo alieno suspirabat; voluntas carnis per passionem in malo proprio murmurabat. Vide an non omnia haec in Christo. Ille leprosus qui sanitatem precabatur et majestatem confitebatur, potentiam voluntatis divinae confessus est, dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
omni conursatione considerat. fmis est ad q̃d
tenedit᷑: Arectio qua faciliꝰ ꝑuenit᷑. Omĩs enum
qui ad aliquid tendit secundum aliquid cursu
suum cdirigit ⁊ qui diractius ꝑgit ciciꝰ ꝑuent.
Sunt enim quedlam bona in quib ⁊ multams
moucri par est ꝓmoueri ala compendioso abo¬
re deuetum magnum addducunt. Eo hecs̃ dnsea¬
nenda sunt ieligenda magis quȩ mae piutc̃
Qurtuimꝙ enim magis ꝓsunt meliara. dano
omne ogus selim si uetum uium uidicatnopo¬

Expanded text:
omni conversatione considerat. Finis est, ad quod omni conversatione considerat. Finis est, ad quod tenditur. Directio, qua facilius pervenitur. Omnis enim, qui ad aliquid tendit, secundum aliquid cursum suum dirigit, et qui directius pergit, citius pervenit. Sunt enim quaedam bona, in quibus etiam multum moveri parum est promoveri. Alia compendioso labore fructum magnum adducunt. Et haec ergo discernenda sunt, et eligenda magis, quae magis prosunt. Quaecunque enim magis prosunt, meliora sunt, et omne opus secundum fructum suum judica
Abbreviated transcription (Latin):
UtRBI Gũa. Nuꝑ saciatus famem patiat᷑ paulo
ante inebriatus siti estuet pꝰ longã c̃ormitionẽ
consurgens. somno p̃grauet᷑. In hoc gͦ oꝑa diabłi
discernunt᷑. qm̃ extranea sunt ab homine ⁊ ali¬
ena abhumana rõne. oꝑa autẽ caris ⁊ suggest¬
ones eiꝰ sepiꝰ precedentẽ hñt causam. necessitatẽ.
s quia modum & m̃suram transeunt excrescũt
insuꝑfluitatem. Ut uerri or̃a. cum post famem
cib sumendus inmoderate appetitur: ⁊ pꝰ absti¬
nentiam insumendo edulio mensura ñ tenet᷑.
Item meditatio moꝵ tͥplici uidicio exercetur
pͥmo qͦd iudicat inter diem & noctem. Scdo q̃d
iudicat inter diem ⁊ diem. ⁊ ercio quod uidicat
omnem diem. Inter noctem i diem iudicare ẽ:
mala abonis anudere. Inter diem ⁊ diem iudicare
e: uiter honum & melius discretionẽ hr̃e Omẽnt
diem iudicatt ẽ singła bona ꝓmito suo estinare.
Item meditatio moꝵ finem & ditectionem in

Expanded text:
verbi gratia, nuper satiatus famem patiatur, paulo verbi gratia, nuper satiatus famem patiatur, paulo ante inebriatus siti aestuet, post longam dormitionem consurgens somno pergravetur. In hoc ergo opera diaboli discernuntur, quoniam extranea sunt ab homine, et aliena ab humana ratione. Opera autem carnis, et suggestiones ejus saepius praecedentem habent causam necessitatem. Sed quia modum et mensuram transeunt, excrescunt in superfluitatem. Ut verbi gratia cum post famem cibus sumendus immoderate appetitur, et post abstinentiam in sumendo edulio mensura non tenetur. Item meditatio morum triplici judicio exercetur. Primo quod judicat inter diem et noctem. Secundo quod judicat inter diem et diem. Tertio quod judicat omnem diem. Inter noctem et diem judicare, est mala a bonis dividere. Inter diem et diem judicare, est inter bonum et melius discretionem habere. Omnem diem judicare, est singula bona pro merito suo aestimare. Item meditatio morum finem et directionem in
Abbreviated transcription (Latin):
ab istis ꝓcedunt. Item quȩ occulta sunt aliquando
bona sunt & occulta. aliqñ mala & dubia ⁊⁊ quȩ
bona sunt. ad̃o sunt. quȩ aũ mala sunt. uł adiabłõ
uł acarne sunt. Quȩ gͥ manifesta sunt siue bona
siue mala: apͥma sua origine iudicant᷑. Quȩ autẽ
dubia sunt inorigine. ꝓbant᷑ afine. Exitus autem
manifestat quod apͥncipio celabat᷑. ꝓpt̾ea qui mo¬
tus suos apͥncipio udicare ñ potest. finẽ inuestiget
& consũmationem. Quȩ enim dubra sitt. uł incer¬
ta bona sunt. uel mala occulta. Et quȩ mala st̾
sic̃ dictum ẽ. uł adiabolo uł ãcarne sunt i sunt
mala utraq nec differunt ineo quod mala sunt.
s differunt qm̃ quȩ ã carne sunt frequentius
surgunt propt̾ necessitatem: Quȩ u adiabolo
sunt. sepius oriunt᷑ preter rõnem. Quod eiim
adiabolo suggerit᷑ sicut alienum ẽ ab homine
ita freq̃nter alienum ẽ abhumana iõne. Ut

Expanded text:
ab istis procedunt. Item quae occulta sunt, aliquando ab istis procedunt. Item quae occulta sunt, aliquando bona sunt et occulta, aliquando mala, et dubia. Et quae bona sunt, a Deo sunt; quae autem mala sunt, vel a diabolo, vel a carne sunt. Quae igitur manifesta sunt, sive bona sive mala, a prima sua origine judicantur. Quae autem dubia sunt in origine, probantur a fine. Exitus enim manifestat quod a principio celabatur, et propterea qui motus suos a principio judicare non potest, finem investiget et consummationem. Quae enim dubia sunt vel incerta, bona sunt vel mala occulta. Et quae mala sunt, sicut dictum est, vel a diabolo, vel a carne sunt. Et sunt mala utraque, nec differunt in eo quod mala sunt, sed differunt, quoniam quae a carne sunt, frequentius surgunt propter necessitatem, quae vero a diabolo sunt, saepius oriuntur praeter rationem. Quod enim a diabolo suggeritur, sicut alienum est ab homine, ita frequenter alienum est ab humana ratione, ut,
Abbreviated transcription (Latin):
quid expediat. ⁊ quid decent. Deceat adexemplum
expediat admeritum. Nobis admeritũ. proximis
adexemplum. Intus ad conscientiam. ut sit munda
conscientia. nec accusationẽ paciat᷑. uel ꝓtorpore
bom. uel ꝓp̃sumptione mali. Munda aũ conscien¬
tia ẽ quȩ nec depret̾ito iuste accuiat᷑. nec de p̃senti
imuste delectatur. Item inmorib meditatio consi.¬
derationem suam exercet. ut omnes motus qui
oriunt᷑ incorde deprehendat. uñ ueniant: ⁊ quo
tendant. Unde uemant scđ̃m originem. quo ten¬
dant scd̃m finem. Omĩs enim motus de aliquo
est & ad aliquid. Motus gͥ cordis aliq̃n manifestam
hñt originem. aliq̃n occultam:⁊ quȩ manifesta est.
aliqñ manifeste boua ẽ. aliqñ manifeste mala.
Quȩ manifeste bona ẽ. adeo ẽ. que aũ manifeste
mala ẽ: siue adiabolo ẽ. siue acarne. Isti enim
tres auctores sunt onĩium suggestionum:⁊ om̃s
aspirationes. quȩ inuisibiliter cordi adueniunt.

Expanded text:
quid deceat, et quid expediat: deceat ad exemplum, quid deceat, et quid expediat: deceat ad exemplum, expediat ad meritum: nobis ad meritum, proximis ad exemplum. Intus ad conscientiam, ut sit munda conscientia, nec accusationem patiatur, vel pro torpore boni, vel pro praesumptione mali. Munda autem conscientia est, quae nec de praeterito juste accusatur, nec de praesenti injuste delectatur. Item in moribus meditatio considerationem suam exercet, ut omnes motus qui oriuntur in corde deprehendat, unde veniant et quo tendant. Unde veniant secundum originem, quo tendant secundum finem. Omnis enim motus de aliquo est, et ad aliquid. Motus igitur cordis aliquando manifestam habent originem, aliquando occultam, et quae manifesta est aliquando manifeste bona est, aliquando manifeste mala. Quae manifeste bona est a Deo est; quae autem manifeste mala, sive a diabolo est, sive a carne. Isti enim tres auctores sunt omnium suggestionum, et omnes aspirationes, quae invisibiliter cordi adveniunt,
Abbreviated transcription (Latin):
adqͥd aebet iectus. ⁊ quomꝰ debet. sincerus In cogi¬
tationib considerandum ito suit munde or dinate
Miunde sint. quando neq de malis asfectionib
generant᷑ neꝙ malas generant affastiones Srili¬
nate sunt qn tõnabiliter hoc est tempore suo ad.¬
nenunt ̃empors cum ñ suo ⁊̃ bona cogitare
sine uitio non est ut ulectione de oratione. ⁊ morõne
delectione. Inoꝑib considerandum ẽ. pͥmum ut
bona intentione fiant. Bona uitentio ẽ quȩ simplex
ẽ irecta. Simplex: sine malitia. Recta: sine ignoran¬
nem oportet. ẽẽ & rectam ꝑdiscretionem ⁊ simpli¬
cem ꝑbenignitatem. Secundo moꝑib conside¬
randum est. ut exrecta intentione inchoata cum
ꝑ scueranti feruore adfinem ꝑducant᷑. ut nec ꝑse¬
uerantia torpeat. nec amor tepescat. Item medi-¬
tatio minorib dupplici considerõne. discurrit intͦ¬
⁊ foris. foris ad famam: intus adconscientiam. Fors̃

Expanded text:
ad quod debet rectus, et quomodo debet sincerus. In cogiad quod debet rectus, et quomodo debet sincerus. In cogitationibus considerandum, ut sint mundae et ordinatae. Mundae sunt, quando neque de malis affectionibus generantur, neque malas generant affectiones. Ordinatae sunt, quando rationabiliter, hoc est tempore suo adveniunt. Tempore enim non suo etiam bona cogitare sine vitio non est, ut in lectione de oratione, et in oratione de lectione. In operibus considerandum est primum, ut bona intentione fiat. Bona intentio est, quae simplex est, et recta. Simplex sine malitia. Recta sine ignorannem oportet esse et rectam per discretionem, et simplicem per benignitatem. Secundo in operibus considerandum est, ut ex recta intentione inchoata cum perseveranti fervore ad finem perducantur, ut nec perseverantia torpeat, nec amor tepescat. Item meditatio in moribus duplici consideratione discurrit, intus et foris. Foris ad famam, intus ad conscientiam. Foris
Abbreviated transcription (Latin):
dum insinuent. uel quid doceant eẽ uitandum.
Quid ad eruclitionẽ. quid ad exhortationẽ. quid ad
consolationẽ. quid adterrorem scripturȩ lectio ꝓ¬
ponat. quid adintelligentiã iitutis illuminet.
quid iutriat affectionem. quid formam uiuendi.
acditer untutis edoceaq̃ Oec̾aitatio inmorib scđ̃m
affectus. ⁊ cogitationes ioꝑa. Inaffestib consid̾an¬
dum ẽ ut sint necti uiceri hoc ẽ adid ad qͦd debent
ee.: i quom̃ debent cẽ diligere enum qͦd non oportet
malum ẽ ⁊ similiter qͦd diligere oportet diligere
quomꝰ ñ oportet: malum ẽ. Itaꝙ bonus affectusẽ
qu ẽ ad id adqͥd dedet. & quomͦ debet. amon sororem
dilext. i erat affectus aͥ quod debuit s quia male
dilexit ñ crat quomͦ debuit. G affectus cẽ potest
ad id adqd adebet: inon quomͦ debet. Nunquã autẽ
et potest quom̃ debet ms̃ adid ad qͦd debec. In co

Expanded text:
dum insinuent, vel quid doceant esse vitandum; dum insinuent, vel quid doceant esse vitandum; quid ad eruditionem, quid ad exhortationem, quid ad consolationem, quid ad terrorem scripturae lectio proponat, quid ad intelligentiam virtutis illuminet, quid nutriat affectionem, quid formam vivendi ad iter virtutis edoceat. Meditatio in moribus secundum affectus, et cogitationes, et opera. In affectibus considerandum est ut sint recti, sinceri, hoc est ad id ad quod debent esse, et quomodo debent esse. Diligere enim quod non oportet malum est, et similiter quod diligere oportet, diligere quomodo non oportet, malum est. Itaque bonus affectus est, quando est ad id, ad quod debet et quomodo debet. Amnon sororem dilexit, et erat affectus ad quod debuit, sed quia male dilexit, non erat quomodo debuit . Igitur affectus esse potest ad id, ad quod debet et non quomodo debet. Nunquam autem esse potest quomodo debet, nisi ad id ad quod debet. In eo
Abbreviated transcription (Latin):
chil: non imputat᷑. Item meditatio inlectione
est. quom̃ sint quȩ sciuntur quia sunt ⁊i quomodo¬
enim meditatio excogitatio consilĩ quomodo
impleantur quȩ sciunt᷑: quia mutiliter scumtur
nͥ impleant᷑. Item meditatio inlectione ẽ triplicĩ
considerationis. scł̃m hẏstoriam. allegoriam. tro-¬
pologiam. Scd̃m historiam ẽ. quando eoꝵ quȩ
facta sunt rõnem uel querimꝰ. uel admiramur
sius temporib a&e locis: ⁊ modo congruo ꝑfectam.
Inhac: consideratio nudicioꝵ diuinoꝵ meditantem
exercet. quȩ nullis temporib recta defuerunt &
iusta. quib factum ẽ quod oportuit. ⁊ redd̃itum
quod iustum fuit. Sca̾̃m allegoriam meditatio oꝑa¬
tur indispositione p̃cedentium fut᷑oꝵ significati.¬
onem attendens mira rõne & ꝓuidentia coaptatã
sicut oportuit adintelligentiam ⁊ fidei formam
fabricandam. Intropologia meditatio oꝑatur
quẽ fructum dicta afferant ex quitens quid facien¬

Expanded text:
hil non imputatur. Item meditatio in lectione hil non imputatur. Item meditatio in lectione est, quomodo sint quae sciuntur quia sunt, et quomodoenim meditatio excogitatio consilii quomodo implentur quae sciuntur, quia inutiliter sciuntur nisi impleantur. Item, meditatio in lectione est triplicis considerationis. Secundum historiam, allegoriam, tropologiam. Secundum historiam est, quando eorum quae facta sunt rationem vel quaerimus, vel admiramur suis temporibus, et locis, et modo congruo perfectam. In hac consideratio judiciorum divinorum meditantem exercet, quae nullis temporibus recta defuerunt et justa, quibus factum est quod oportuit, et redditum quod justum fuit. Secundum allegoriam meditatio operatur in dispositione praecedentium, futurorum significationem attendens mira ratione et providentia coaptatam sicut oportuit ad intelligentiam, et fidei formam fabricandam. In tropologia meditatio operatur quem fructum dicta afferant, exquirens quid facien
Abbreviated transcription (Latin):
Scͥptum est. Declma amalo & fae bonum. Accedit
meditatio letioni quare dixit pꝰ declina amalo
ipostea fac bonum. Causa: quia nisi pri mala
uedant ñ adueniunt bona Ratio. Sicut prus
mala germina eradicantur postea plantant᷑
bona. Item quare dixit declia amalo. quia in
itinere occurrunt. Item declina: quia ubi forti¬
tudiuie resistere non possumꝰ consilio ce ratione
dedimando euadimus Item declinamus mala
uitando mat̾iam peccati ut ꝓsuꝑbia diuitias.
la amorem possessionis. hoc est delinare Itẽ
Couemaemodũ omne malum delinandum
ui cipit᷑ sic omne bonũ facicudum ub etiur iu
sonuiñ omne malum dediat sic qui ñ omne
bomini sacic eno est sS edlassic est. quis ñ est ieĩt
Site abeuiu malo declinart ub emur. bonat
nte quedlam suit neces̃tatis quediam uolin¬
ntus. Nlecessitatis sunt ouȩsunt uipiec epto
& uoto. Decęt̾s siquid suꝑ erogat᷑. redditur si ni¬

Expanded text:
scriptum est: Declina a malo, et fac bonum . Accedit scriptum est: Declina a malo, et fac bonum . Accedit meditatio lectioni, quare dixit prius, declina a malo, et postea fac bonum. Causa, quia nisi prius mala recedant, non adveniunt bona. Ratio, sicut prius mala germina eradicantur, postea plantantur bona. Item quare dixit: Declina a malo? Quia in itinere occurrunt. Item declina, quia ubi fortitudine resistere non possumus, consilio et ratione declinando evadimus. Item declinamus mala vitando materiam peccati, ut pro superbia, divitias, pro tione vitanda amorem possessionis. Hoc est declinare. Item, si quemadmodum omne malum declinandum praecipitur, sic omne bonum faciendum jubetur. Et sicut qui non omne malum declinat, sic qui non omne bonum facit, reus est. Sed si sic est quis non est reus? Ergo ab omni malo declinare jubemur. Bona autem quaedam sunt necessitatis, quaedam voluntatis. Necessitatis sunt quae sunt in praecepto et voto; de caeteris si quid supererogatur redditur, si ni
Abbreviated transcription (Latin):
CoPIAEIO est frequens cogitatio.
rei iuestigans. Modum quid sit. can¬
sam quare sit sationem quomodo st. Tria fuł̃
genera meditationum. Unum increaturis. Unũ
in scripturis. Unum inmorib. Primum surgit
exacimiratione. sedm exlectione. tercium ex cir-¬
cuimspectione. In primo admiratio questionem
generat questio inuestigationem. inuestigatio
muentionem. Admiratio ẽ dispositionis. ques-¬
tio causȩ. inuestigatio rõnis. Dispositio ẽ incȩlo
cuncta equalia. interra alta & depressa ꝓhoc
acimiratio: cauza ꝓpter uitam terrenam ter¬
ra: ꝓpter uitam cȩlestem cȩlum: ꝓhac questio.
fatio. Qualis terra talis inta terrena. Quale cȩlũ
talis uita celestis ꝓhac inuestigatio. I n lecti¬
oncautem sic considerandum. Pramo lectio ad-
ignoscendam ueritateni mat̾iam ministrat.
meditatio coaptat. oratio subleuat. oꝑatio com¬
ponit. contemplatio inipsa exultat. Inscͥpturis
meditatio ẽ quomͦ scire oporteat. Exem̃plum.

Expanded text:
atio est frequens cogitatio mujusque rei investigans; modum quid sit, causam quare sit; rationem quomodo sit. Tria sunt genera meditationum, unum in creaturis, unum in scripturis, unum in moribus. Primum surgit ex admiratione, secundum ex lectione, tertium ex circumspectione. In primo admiratio quaestionem generat, quaestio investigationem, investigatio inventionem. Admiratio est dispositionis, quaestio causae, investigatio rationis. Dispositio est in coelo cuncta aequalia, in terra alta et depressa: pro hac admiratio. Causa, propter vitam terrenam terra, propter vitam coelestem coelum: pro hac quaestio. Ratio, qualis terra, talis vita terrena; quale coelum, talis vita coelestis: pro hac investigatio. In lectione autem sic considerandum. Primo lectio ad cognoscendam veritatem materiam ministrat, meditatio coaptat, oratio sublevat, operatio componit, contemplatio in ipsa exsultat. In Scripturis meditatio est, quomodo scire oporteat. Exemplum
Abbreviated transcription (Latin):
tue nec futis sacratur. Inchoata enim ante con¬
suminationem deserit. unchoancda ante tempꝰ
apprehendit ꝓpt̾ẽa bonum ẽ bono suo ẽẽ conten.¬
tum ⁊ presentia bona suꝑuemientib bonis aug̃e.¬

Expanded text:
tur, nec futuris satiatur. Inchoata enim ante contur, nec futuris satiatur. Inchoata enim ante consummationem deserit, et inchoanda ante tempus apprehendit. Propterea bonum est bono suo esse contentum, et praesentia bona supervenientibus bonis aug
Abbreviated transcription (Latin):
amriat ti nion poĩnit post hiec sicund iolun dt¬
aa erti tetione suꝑ alatur ne faciendum est
ut eoitum non impasiatur. alĩ uolunt quod
non cdebenit qmi non ualent io qͥo acbent a li
a siuileat quos debent uoluntaria impeclimta
aniueuit uolendo qd non acberte Item medita.¬
tio morim d̃uo mala ibona actione precipii
auienta considerat: hoc ẽ affictionem ⁊oicupa¬
tonen affnstio est ado amaritudiam: occupa.¬
uoao disipationem. Pattuctioncm. aulcel o
mentis amaricatur poccupationẽ tranquilli¬
nhis quȩ ualet agendis ꝑintemꝑantiam asi¬
tatur llegͥ male amaricetur animus suam in.¬
posibiitatem pacienter sustineat ne autem
male occupetur. possibilitatem suam extia
mersuram suam ñ excendat. Item meditatio
morum alita consideratione formam uiuendi
d̾iudicat ꝓbans nec bomun ẽe ea quȩ ñ fiuint
imipacienter appetẽ nec bonum et̃ ea quȩ funt
insipienter fastidire. Qui enim semꝑ qͦd ñ facit
appetis: i quod facit fastidit: nec presenrtib frui-¬

Expanded text:
mitti non possunt. Post haec si quid voluntaria exercitatione superadditur, sic faciendum est, ut debitum non impediatur. Alii volunt quod non debent, qui non valent id quod debent. Alii, et si valent quod debent, voluntaria impedimenta adducunt, volendo quod non debent. Item meditatio morum duo mala in bona actione praecipue cavenda considerat, hoc est afflictionem et occupationem. Afflictio est ad amaritudinem. Occupatio ad dissipationem. Per afflictionem dulcedo mentis amaricatur. Per occupationem tranquilliin his quae valet agendis per impatientiam agitatur. Ne igitur male amaricetur animus, suam impossibilitatem patienter sustineat: ne autem male occupetur, possibilitatem suam extra mensuram suam non extendat. Item meditatio morum alia consideratione formam vivendi dijudicat probans nec bonum esse ea, quae non fiunt, impatienter appetere, nec bonum esse ea, quae fiunt, insipienter fastidire. Qui enim semper quod non facit appetit, et quod facit fastidivit, nec praesentibus frui
Abbreviated transcription (Latin):
onem enuaari. nt inuno om̃ia contiueret. Pro.¬
ponra musta corpora fieri necẽt erat. ut quos
non potant pde singula. simul sacent i musai.
esse. Et quecumq contraria erant inuno soloet
non poterant. Itaq si unum qͦd cumq solum fa¬
Etum ẽt omne quod ẽ preter umnum non esẽt
Ratio aitem contiarioꝵ contria non est. ud
nia prõnem continet. ⁊ cum sit unus isimplex
natura. mnultiplex ẽ tamen sapientia. sic̃ stabilẽ
ueritate. ⁊ mobilis subtilitate. Hic gͦ spc qͣndo
seꝑgrãm cordi infundit sicut in ipso om̃ium
ueritas continetur ita ꝑipsum quom uult &
quantum uult omnium cognitio ministratur
⁊ incipiunt quodanimꝰ omnia eẽ millo qui acti¬
pit. sicut omĩa sunt in illo qui dedit. Qui enim
uidet oculo contemplationis uidet deum ⁊ea
que indeo sunt. Qui undet oculo rõnis uidet am¬
mum. & ea quȩ manimo sunt. Qui uidet oculo
carnis uidet mundum ⁊ ea quȩ imundo sunt
uidet ꝯculo tõnis. ea quidem quȩ uident᷑ ocillo

Expanded text:
onem aemulari ut in uno omnia contineret. Propterea multa corpora fieri necesse erat ut, quod non poterant per se singula, simul facerent universa. esse. Et quaecunque contraria erant, in uno solo esse non poterant. Itaque si unum quodcunque solum factum esset, omne quod est praeter unum non esset. Ratnia per rationem continet; et cum sit unus et simplex natura, multiplex est tamen sapientia, sicut stabilis veritate et mobilis subtilitate. Hic ergo spiritus quando se per gratiam cordi infundit, sicut in ipso omnium veritas continetur, ita per ipsum, quomodo vult et quantum vult, omnium cognitio ministratur; et incipiunt quodammodo omnia esse in illo qui accipit, sicut omnia sunt in illo qui dedit. Qui enim videt oculo contemplationis, videt Deum et ea quae in Deo sunt. Qui videt oculo rationis, videt animum et ea quae in animo sunt. Qui videt oculo carnis, videt mundum et ea quae in mundo sunt.videt oculo rationis, ea quidem quae videntur oculo
Abbreviated transcription (Latin):
n qiti abinferiorib adsuꝑiora conscendunt. Qui
eum mutationem querit fastidiosus ẽ. sicut qui
ꝓfectum appetit. studiosus est. Rectissime eigo
incedit. qui sic est feruens admelius. it inbono
fastidiosus non sit. Secd sustineat priꝰ dones
posteriꝰ tempore suo app̃hendat.
prertalis auudicat
omana. S p̃c spiritalem facit. Ipse
sp̃c ipsa ẽ unctio. quȩ cum mentem
tẽtigerit de om̃b docec Ipsauma est adota dooni¬

Expanded text:
et qui ab inferioribus ad superiora conscendunt. Qui enim mutationem quaerit, fastidiosus est sicut qui profectum appetit, studiosus est. Rectissime ergo incedit, qui sic est fervens ad melius, ut in bono non sit fastidiosus, sed sustineat prius, donec posterius tempore suo apprehendat.ritalis dijudicat omnia . Spiritus spiritalem facit. Ipse spiritus, ipsa est unctio quae, cum mentem tetigerit, de omnibus docet. Ipsa una est, et docet de omni
Abbreviated transcription (Latin):
spes q̃i ⁊ psum undes. E t qud est uidere ipiũ:
Queñut ille ut uidere mereretur dicens Si m.¬
uem gł̃m antete. ostende michi te ipsum. Et
at ł go ostendam tͥ omne bonum Uidete hoiui
indere pecĩt: uille omine bonum se ostensurum
ꝓmist. Quasi aliud osferre uidet̃ apram fuerit
iogatus sł non aliudo est s ipsum idem. Omnie

Expanded text:
Species quoniam ipsum vides. Et quid est videre ipsum? Quaesivit ille ut videre mereretur, dicens: Si invenit gratiam ante te, ostende mihi teipsum. Et ait: Ego ostendam tibi omne bonum . Videte, ipsum videre petiit, et ille omne bonum se ostensurum promisit. Quasi aliud offerre videtur quam fuerat rogatus; sed non aliud est, sed ipsum idem. Omne
Abbreviated transcription (Latin):
b psalmis ñ ẽẽ ut per totã seriem unꝰ affectꝰ extẽdat᷑.
E sepe de alio affcũ tnͣsit᷑ ĩ aliũ secũd̾ ꝙ mẽtes orã¬
tiũ diu̾sis modis affici solent. Soc autẽ qualit̾ ꝑ
singulos psalmos cognosci possit explanare pro
lixioris oꝑis tractatũ expetit. uolumus tamẽ hoc
ĩ aliquib exempli causa demõstĩe. forte cogitaie ce¬
pi qnͣta sit felicitas ẽẽ cũ deo. qnͣta itẽ sit miseria di¬
ue in hoc seculo. qnͣta demũ calamitas sẽꝑ cruciar
ĩ ĩ f̾u̾o. Et ex hac medita cõe mea subrto amor e ce¬
lestis prĩe attactꝰ ipõ affcũ ducẽte ĩ hec u̾ba decur¬

Expanded text:
ibus psalmis non esse, ut per totam seriem unus affectus extendatur; sed saepe de alio affectu transitur in alium secundum quod mentes orantium diversis modis affici solent. Hoc autem, qualiter per singulos psalmos cognosci plixioris operis tractatum expetit. Volumus tamen hoc in aliquibus exempli causa demonstrare. Forte cogitare coepi quanta sit felicitas esse cum Deo, quanta item sit miseria vivere in hoc saeculo, quanta demum calamitas semper cruciari in inferno, et ex hac meditatione mea subito amore coelestis patriae attractus, ipso affectu ducente in haec verba decur
Abbreviated transcription (Latin):
uł ex recordatione p̃titoꝵ. Affectus timoris ex pre¬
uisione futuoꝵ. Tres ultimi affectus illi magis
scupturaiũ gni̾ congnuint in quo fit inuectio et
acusacio madũsarios. uidelicet cura nequiciam
illorũ indignatio contra miuriã zelus ꝓptꝰ ma

Expanded text:
 ex recordatione praeteritorum. Affectus timoris ex praevisione futurorum. Tres ultimi affectus illi magis Scripturarum generi congruunt, in quo fit invectio et accusatio in adversarios videlicet contra nequitiam illorum, indignatio contra injuriam, zelu
Abbreviated transcription (Latin):
ex cõmemoratione bonitatis siugit affectus dilectio¬
nis ex cõmemoratione potentie ⁊ fortitudinis sur
cõmemoracione autẽ alicꝰ ꝓsperi euẽtus et fc̃ feliciᷤᷤ
surgit afcũs congratulacionis Tres sequẽtes ad
illus genus ꝑtinent in quo fit cõmemoratio ĩfe¬
licitatis et miserie. Quia iudelicet affcũs hũilitatiᷤ
surgit ex cõmemoratione ꝓprie ifumitatis. Asfeitꝰ

Expanded text:
ex commemoratione bonitatis surgit affectus Dilectionis. Ex commemoratione potentiae et fortitucommemoratione alicujus prosperi eventus et facti felicis surgit affectus Congratulationis. Tres sequentes ad illud genus pertinent, in quo fit commemoratio infelicitatis et miseriae, quia videlicet affectus Humilitatis surgit ex commemoratione
Abbreviated transcription (Latin):
par illi. uel noceit adiluo Quid est nocere adifs:
facer: int illud amittatur uel facere ut ñ obtincea¬
tur e corporalia bona omnia ⁊ mala. ideo bona
suire uelmala: quia bono qͦd iũmum est adilla
ꝓ sint uł nocent. S p̃alia autem bona omia
da nalas ileo bonatitł mała suint.qura ad bomimi

Expanded text:
cere illi vel nocere ad illud. Quid est nocere ad illud? cere illi vel nocere ad illud. Quid est nocere ad illud? facere ut illud amittatur, vel facere ut non obtineatur. Ergo corporalia bona omnia et mala ideo bona sunt vel mala, quia bono quod summum est ad illa prosunt vel nocent. Spiritualia autem bona omnia et mala, ideo bona vel mala sun
Abbreviated transcription (Latin):
ralia bona. ad hominem bona sunt quia hominis
bona funt S palia bona ad deum bona sint non
quia dei bona sint s quia ecdeo bona sunt. Ista
ab hoiine bona non sunts: homi bona sunt.
enim ertra ipsum bonum est abipso quidem
bonum ẽ. sapsibonum non ẽ. qui solus ipsẽ bo¬
num sium ẽ Omne tam̃ bonum ideo boiume
quia adiũmum suum bonum bonũ ẽ initantũ
donum ẽ quantum ad ipsum bonum bonii est.
ppsum quasi regłam itsticie iiudicio umuersoꝵ
constituȩ. Qud: bonume edbonum ẽ addsũmumꝰ
bonum Qud uere bonum: ẽs bonum est adiue¬
rum bonum. Quid: bonum eẽ adillude Prodeste
adlillus. Quod conuertit ⁊ ducit ad illud: i sinon
duete. conducit tamen Si prodest adilluo eucto
Si ꝓdest illi. conducit. Sp̃alia bona acdũmum
suum ducunt. quia ꝓsunt adillud. C orporalia
bona adiũmum situm conncunt quia ꝓsant
illi. Quid ẽ malume Gd malum est adsummum
bonum. Quid c̃ uerum malum: õd inalum ẽ acd
uerum bonum. Quid ẽ malum ẽc̃ abonum e llo¬

Expanded text:
ralia bona ad hominem bona sunt, quia hominis bona sunt. Spiritualia bona ad Deum bona sunt; non quia Dei bona sunt, sed quia ex Deo bona sunt. Ista ab homine bona non sunt, sed homini bona sunt; enim extra ipsum bonum est ab ipso quidem bonum est, sed ipsi bonum non est, qui solus ipse bonum suum est. Omne tamen bonum ideo bonum est, quia ad summum suum bonum bonum est, et in tantum bonum est, in quantum ad ipsum bonum bonum est. ipsum quasi regulam justitiae in judicio universorum constitue. Quid est bonum? Quod bonum est ad summum bonum. Quod est vere bonum? quod bonum est ad verum bonum. Quid est bonum esse ad illud? prodesse ad illud. Quod convertit et ducit ad illud; et si non ducit conducit tamen. Si prodest ad illud, ducit. Si prodest illi, conducit. Spiritualia bona ad summum suum ducunt, quia prosunt ad illud. Corporalia bona ad summum suum conducunt, quia prosunt illi. Quid est malum? quod malum est ad summum bonum. Quiverum bonum. Quid est malum esse ad bonum? no
Abbreviated transcription (Latin):
aliqͣt exipis ⁊ exomplis demõstremꝰ ut qr omnes
enuiare nõ possumꝰ. Infiniti enĩ sũt aff̃cũs quid
tñ ĩ om̃ib laudabile sit et deo acceptũ ex quibdã
coniciamꝰ Est affrũs dilcĩonis cũ forte meus uł
uidens uł reminiscẽs id qd̾ amat sb̾ito amoris igne
corripit᷑. Est afłrũs admiracionis cũ aliqͥd nouũ
et admurabile contẽplãs ĩstuporẽ exticat: est affe¬
ctus cõgtulationis. cũ acceptabile aliq̃d et bñpiu¬
citũ uidens quadã bylaritate ꝑtũ dit᷑ Est affcetus
huilitatis qñ excõsi dertione ĩfumitatis sue ab
elatioue sua sponte cõpͥmit᷑ Est affectus meioris

Expanded text:
aliquot ex ipsis, et exemplis demonstremus, ut, quia enumerare non possumus infiniti enim sunt affectus quod tamen in omnibus laudabile sit, et Deo acceptum, ex quibusdam conjiciamus. Est affectus Dilectionis, cum forte mens, vel videns, vel reminiscens id, quod amat, subito amoris igne corripitur. Est affectus Admirationis, cum aliquid novum et admirabile contemplans in stuporem excitatur. Est affectus Congratulationis, cum acceptabile aliquid et beneplacitum videns, quadam hilaritate perfunditur. Est affectus Humilitatis, quando ex consideratione infirmitatis suae ab elatione sua
Abbreviated transcription (Latin):
et patu th .h. munusculũ hoc dile¬
ctionis mee ea uos p̃cor benignitate susci¬
pite qua me ild̾ scio deuocione obtulise.
Oictatum breuẽ de iurtute or̃onis melixa¬
to licet ẜmone conscriptĩ misi bautati m̃e
ĩ quo distinctũ habetis quib modis orãtis

Expanded text:
 H. Munusculum hoc dilectionis meae ea vos precor benignitate suscipite, qua me illud scio devotione obtulisse. Dictatum brevem de virtute orationis inelimato licet sermone conscriptum misi charitati vestrae, in quo dis
Abbreviated transcription (Latin):
ret: pati a filio repulsã nõ dobuiss. Et hoc qͣ¬
dẽ uistũ. fu̾at si tale aliquid ab eo petiuisl
qd̃ ille fac̾e posset scd̾m naturã quã ab ea
sumptã gerebat. Nunc autẽ quod̾mͦ uste
rep̾hendit᷑. quia ab ea nã quã nõ dederat.
obedientiã ĩ miradõ exigebat. Et dicit᷑ ei.
iurtus est nõ hõĩs. ⁊ ideo cũ a mr̃e xp̃c hõ¬
miraculũ requunt᷑. idẽ nõ quasi hõ s qͣsi
deus mulierẽ nõ matrẽ de p̃sumpcõe causat᷑.
Maua enĩ de xp̃o nõ quasi m c̾ exige̾ a filio
s quasi mulier si ncc̃e fuss miraculũ hu¬
mlit̾ postulare debeãt a deo. ¶ Cõtemptu
suplos et potẽtes magno studio exercetur.
et sicut ĩ supͣdictis ostendimꝰ. ita quoq in
hiis trib diffe̾nciã ĩuenintꝰ. Insinuacio em̃
ex fiducia ꝑfcĩs cõuenit. extimore ĩcipiẽtib.
ex contẽptu malis.¶ Oe hinc reliqͣ q̃ de or̃one

Expanded text:
ret, pati a Filio repulsam non debuisset. Et hoc quret, pati a Filio repulsam non debuisset. Et hoc quidem justum fuerat, si tale aliquid ab eo petivisset, quod ille facere posset secundum naturam, quam ab ea sumptam gerebat. Nunc autem quodammodo juste reprehenditur, quia ab ea natura, quam non dederat, obedientiam in miraculo exigebat. Et dicitur ei:virtus est, non hominis, et ideo cum a matre Chmiraculo requiritur, idem non quasi homo, sed quasi Deus mulierem non matrem de praesumptione causatur. Maria enim a Christo non quasi mater exigere Filio, sed quasi mulier si necesse fuisset miraculum humiliter postulare, debebat a Deo. Contemptu superbos et potentes magno studio exercetur. Et sicut in supradictis ostendimus, ita quoque in his tribus differentiam invenimus. Insinuatio enim ex fiducia perfectis convenit, ex timore incipientibus, ex contemptu malis. Dehinc reliqua, quae de oratione
Abbreviated transcription (Latin):
Timore fit qñ uł cã magna ẽ quã agiiuᷤ
uł magna ꝑsona ẽ quã rogamus sicut
ẽ illud. Domine si fuisses hic: fr̾m̾s ñ fuiss
mortuus. Rogare enĩ uoluit ut fratrẽ
suũ mortuũ dñs suscitaret. S quia pro
maguitudĩe cauise et pro reu̾entia ꝑsone
extimuit: ĩ siniare potius qmͣ postłaie ele.¬
hende̾t᷑: ut uł nõ exaudita repulse nõ pa-¬
tẽt᷑ obꝓbriũ. uł exaudita: uoluntatiꝰ sue
cõsequeret᷑ effectũ. ¶ Fiducia fit ĩsinuacio
qñ uł de facilitate cause uł de beniuolẽtia
psone cõfidimꝰ ⁊ id̾ desideniũ nim patent̾
expͥme̾ negligimus. quia nos optine posse
sola ĩsinuacione speramꝰ. sicut ẽ illd̾ qd̾ in
nuptis desicente uino dño mat dit̾ uinũ
nõ hñt. N on dixit peto ut defectũ poculi ui¬
nũ cirando a ut cõmutando suppleas. Sed
hoc mat̾ne ieu̾en ce pͥuilegĩ deberi existima¬
uit ut quitqͥd uł ĩ nuendo se uelle significa¬

Expanded text:
Timore fit, quando vel causa magna est quam agimus, Timore fit, quando vel causa magna est quam agimus, vel magna persona est quam rogamus, sicut est illud: Domine, si fuisses hic, frater meus non fuisset mortuus . Rogare enim voluit, ut fratrem suum mortuum Dominus suscitaret, sed quia propter magnitudinem causae et reverentiam personae extimuit, insinuare potius quam postulare eleehenderetur, ut vel non exaudita repulsae non pateretur opprobrium, vel exaudita voluntatis suae consequeretur effectum. Fiducia fit insinuatio, quando vel de facilitate causae, vel de benevolentia personae confidimus, et ideo desiderium nostrum patenter exprimere negligimus, quia nos obstinere posse sola insinuatione speramus. Sicut est illud, quod in nuptiis deficiente vino Domino mater dicit. Vinum non habent . Non dixit: Peto ut defectum poculi, vinum creando aut commutando, suppleas, sed hoc maternae reverentiae privilegium deberi existimavit, ut quidquid vel innuendo se velle significa