comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
centib eredunt: & ñ norunt ipsi om̃e qd̃ credunt. s norunt illi
quib credunt. E iusmodi ẽ. fides simplitium in eccła: qui ꝑfectio¬
rib credendo ⁊ adherendo salui fuint sicut scͥptum ẽ. Boues arabant¬
erodunt. qd̾ in se credendo minus cognoseunt. Duob modis crescit
fides: deuotione siue constantia. & cognitione. Increm̃ta fidei
genera hominum quȩ sequunt᷑. E st enim qͦddam genus hominũ
in sancta eccła. quib credere ẽ. solum ñ contra dicẽ fidei. qui ita
uiuunt ut nati sunt. ñ amando uł approbando in quo nati sunt.
qui & si in alio nati eẽnt. fideles non eeñt. Consuetudine enim
uiuendi fidem tenent ñ amore. Est aut̃ aliud genus hominum.
aitentiꝰ considerantiũ statũ uite humanȩ & dubiũ. & ex eo qͦdãm
fiuetuare incipientiũ in fide. qm̃ multos conspitiunt au̾sos &
alieuos a fide. tam̃ ducti pietate fidei. eduob dubiis hoc eli-¬

Expanded text:
centibus credunt, et non norunt ipsi omne quod credunt, sed norunt illi centibus credunt, et non norunt ipsi omne quod credunt, sed norunt illi bus credunt. Ejusmodi est fides simplicium in Ecclesia, qui perfectioribus credendo et adhaerendo salvi fiunt, sicut scriptum est: « Boves arabantcredunt, qui in se credendo minus cognoscunt. Duobus modis crescit fides, devotione sive constantia, et cognitione. Incrementa fidei genera hominum quae sequuntur. Est enim quoddam genus hominum in sancta Ecclesia quibus credere est solum non contradicere fidei; qui ita vivunt ut nati sunt, non amando vel approbando in quo nati sunt, qui si in alio nati essent, fideles non essent. Consuetudine enim vivendi fidem tenent, non amore. Est aliud hominum genus attentius considerantium statum vitae humanae, et dubium, et ex eo quodammodo fluctuare incipientium in fide, quoniam multos conspiciunt aversos et alienos a fide; tamen ducti pietate fidei e duobus dubiis hoc eli
Abbreviated transcription (Latin):
a nob̾: & substentia eoꝵ. ẽ. fides eoꝵ. qua credunt᷑ quia sunt. s ñ
qualia sunt comp̃hendunt᷑. Sic itaq ꝑ solam fidem subsistunt
in nob̾. & sola fide ꝓbantur a nobis. nec aliud argum̃tũ. hab̾e
possumꝰ nͥ qͥa credinꝰ illa fide quȩ ratione ñ comp̃hendimꝰ. Hec des-¬
ẽprio fidi ostendit quid faciat fides. s in ea ñ difiit᷑ qͥd sit
sides. Est aut̃ diffinitio fidei hȩc. fides ẽ. uoluntaria q̃dam cer¬
titudo absentiũ: sup᷑ opinionẽ. & infra scientiã constituta. Et
sciendũ ẽ. qd aliud ẽ. cognitio fidi: aliud fides. Cũ eñ idem sit
sermo. in aurib plurium. om̃s equalit̾ qd̵ dr incelligunt. s. ñ om̃s
equalit̾ credunt: & cognitionem dictoꝵ om̃s hñt. s fidem om̃s
ñ hñt. Pot̃ aut̃ cognitio fidei. eẽ. sine om̃i fide. fides aut̃
sine om̃i cognitione eẽ ñ pot̾. Multi tam̃ credunt & ñ hũt
coguitioneni omuiũ eoꝵ quȩ eredunt. quia credentib & cognos¬

Expanded text:
 nobis, et subsistentia eorum est fides eorum qua creduntur, quia sunt sed non qualia sunt comprehenduntur. Sic itaque per solam fidem subsistunt in nobis, et sola fide probantur a nobis; nec aliud argumentum habere possumus, nisi quia credimus illa fide quae ratione non comprehendimus. Haec descriptio fidei ostendit quid faciat fides, sed in eo non diffinitur quid sit fides. Est autem diffinitio fidei haec: Fides est voluntaria quaedam certitudo absentium supra opinionem, et infra scientiam constituta. Et sciendum quod aliud est cognitio fidei, aliud fides. Cum enim idem fit sermo in auribus plurium, omnes aequaliter quod dicitur intelligunt, sed non omnes aequaliter credunt et cognitionem dictorumautem sine omni cognitione esse non potest. Multi, cum credunt, et non habent cognitionem eorum omnium quae credunt, quia credentibus et cognos
Abbreviated transcription (Latin):
nationẽ agens: deinde ratio pura supra imaginationẽ agens.
ratione supp̾mũ ẽ. animȩ a corpore sursum. Qñ aũ ab anima sur¬
sum itur. ad dm̃. pͥma ẽ intelligentia. quȩ ẽ. ratio ab int̾iori for¬
mata. qͥa rõni concurrens coniungit᷑. p̃sentia diuina. q̃ sursum
informans rõnem. facit sapientiam siue intelligentiã. sicut ima¬
ginatio deorsum informans rationem facit.¬
ocalis dicit. Sequere cursũ sermonis. Qd̃ ubiq ẽ. hic ẽ. Ds̃ est
ubiq. Si ubiq ẽ. quid dicam : Inferam qͦd ñ decet: Ecce locus
sordidum qͥddam hñs. & dixit mͥ cogitatio mea. Si ubiq ẽ: illic ẽ.
Item. Si ubiq ñ ẽ đs. & alicubi ẽ: est ubi ẽ. & ẽ. ubi ñ ẽ. Si aut̃
locus ẽ. ubi ẽ. ds. & locus ubi ñ ẽ: localis ẽ. ds. Qd̃ enĩ nusꝙͣ sit
quis dicat: It̾m aliud. Uult d̾s om̃e bonum. Ducẽ uxorem bo¬

Expanded text:
nationem agens. Deinde ratio pura supra imaginationem, in qua nationem agens. Deinde ratio pura supra imaginationem, in qua ratione supremum est animae a corpore sursum. Quando autem ab anima sursum itur ad Deum, prima est intelligentia, quae est ratio ab interiori formata, quia rationi concurrens conjungitur praesentia divina, quae sursum informans rationem facit sapientiam, sive intelligentiam, sicut imaginatio deorsum informans rationem, sciocalis dicit: Sequere cursum sermonis: Quod ubique est hic est. Deus est ubique. Si ubique est, quid dicam? Inferam quod non decet? Ecce locus sordidum quiddam habens, et dixit mihi cogitatio mea: Si Deus ubique est, illic est. Item si ubique non est Deus, et alicubi est; est ubi est, et est ubi non est. Si autem locus est ubi est Deus, et locus ubi non est, localis est Deus. Quod enim nusquam sit quis dicat. Iterum aliud: Vult Deus omne bonum; ducere autem uxorem bo
Abbreviated transcription (Latin):
altiꝰ animȩ incorpore manenti in heserit. tanto difficiliꝰ a corpore
discedentem deserit: & ñ tollit᷑ passio. etiam cũ tollit᷑ causa passio¬
nis. Ipsa qͥppe anima inqͣntũ delectatione corporis afficit᷑: quasi qͣnͣ¬
dam corpulentiã trabens. in ea¬
ginationĩ corporalium defor ASic̃ mund istẽ q mat¬
alte imp̃iuis. etiã soluta a corpore. nitionẽ st Q ñ exuit᷑. Que¬
uͦ in hac uita se ab eiusmodi. feculentia mundare studuerint:
hinc exeuntes quia nichil corporeũ secum trahunt. a corporali
passione immunes ꝑsistunt.  Sic itaq ab infimis & extremis¬
corporib sursum usq ad sp̃m incorporeũ quȩdã ꝓgressio ẽ. per
sensũ.  & imaginationẽ. quȩ duo inspũ corporeo st̃. Postea
in spũ incorporeo ꝓrima post corpus ẽ. affectio imaginaria. qua
anima ex corporis coniunctione afficit᷑. supra quã ẽ. ratio. imagi¬

Expanded text:
altius animae in corpore manenti inhaeserit, tanto difficilius a corpore altius animae in corpore manenti inhaeserit, tanto difficilius a corpore discedentem deserit: et non tollitur passio, etiam cum tollitur causa passionis. Ipsa quippe anima, inquantum delectatione corporis afficitur quasi quamdam corpulentiam trahens, in ginationum corporalium deformatur, eisdemalte impressis etiam soluta corpore non exuitur. Quro in hac vita se ab ejusmodi faeculentia mundare studuerint, hinc exeuntes quia nihil corporeum secum trahunt, a corporali passione immunes persistunt. Sic itaque ab infimis et extremiscorporibus sursum usque spiritum incorporeum, quaedam progressio est per sensum et imaginationem; quae duo in spiritu corporeo sunt. Postea in spiritu incorporeo proxima post corpus est affectio imaginaria, qua anima ex corporis conjunctione afficitur, supra quam est ratio in imagi
Abbreviated transcription (Latin):
ceꝑit. qͣs uestim̃tũ ei est. ipsa imaginatio extra eam & circa eam qͦ
facile exui & spoliari possit. Si uͦ etiam illi delectatione adheserit.
quasi pellis ei fit ipsa imaginatio: ita ut ñ sine dolore exui possit.
cui cũ amore inhesit. Hinc ẽ. qd̾ animȩ corporib exute. corꝑali¬
b adhuc passionib teneri possunt: quia uidelicet a corruptio¬
ne corporaliũ affectionum nondũ mundate st̃. Habet namq &
cando appropinqͣt: in qua illa spũalis. & incorporea substantia.
ñ nichil sue puritatis deponit: & qͣsi quadã grossiore ꝓͥetate.
corꝑis assumendo. occurrit. Quȩ quidem coaptatio. si scđm solã
nat᷑am fit. mutationẽ ht̃. corruptionẽ non ht̃: si aũ uiciosa est
in hoc ipso puriorẽ nat᷑am corrumpit. qd̾ eam ad consortiũ ig-¬
nobilioris. t̾minos nature transire compellit. Et hoc uiciũ qnͣto

Expanded text:
ceperit quasi vestimentum, ei est ipsa imaginatio extra eam, et circa eam quo ceperit quasi vestimentum, ei est ipsa imaginatio extra eam, et circa eam quo facile exui et spoliari possit. Si vero etiam delectatione illi adhaeserit, quasi pellis ei fit ipsa imaginatio, ita ut non sine dolore exui possit, cui cum amore inhaesit. Hinc est quod animae corporibus exutae, corporalibus adhuc passionibus teneri possunt, quia videlicet a corruptione corporalium affectionum nondum mundatae sunt. Habet namque et cando appropinquat, in qua illa spiritualis et incorporea substantia nonnihil suae puritatis deponit, et quasi quamdam grossiori proprietate corpori assumendo occurrit. Quae quidam coaptatio, si secundum solam naturam fit, mutationem habet, corruptionem non habet. Sin autem vitiosa est, in hoc ipso puriorem naturam corrumpit, quod eam ad consortium ignobilioris terminos naturae transire compellit. Et hoc vitium quanto
Abbreviated transcription (Latin):
onẽ. Ergo imaginatio nichil aliud ẽ. quã similitudo corpori
ꝑ sensus quidem corporeos ex corꝑm contactu concepta. extrinsecꝰ.
atq ꝑ eosdem sensus introrsũ ad partẽ puriorẽ. corporei sp̃s redue¬
ta eiq impressa. Hȩc aut̃ in rõnalib purior ẽ: ubi usq ad rõ-¬
nalem ⁊ incorꝑeam aĩȩ sub̾am contingendã defecat᷑. tam̃ illic ꝙͦ
extra substantiã illius manens. qͥa similitudo corporis ẽ. & fundat᷑
incorpore. Rõnalis aut̃ substantia. in corporea lux ẽ. imaginatio
uero in qͣntũ corporis imago ẽ. umbra ẽ. Et iccirco pꝰ quã imagi¬
natio usq ad rõnem ascendit. qͣsĩ umbra in lucẽ ueniens. & luci
suꝑueniens. in qͣntũ ad eã uenit. manifestat᷑ & circumscribitur:
in qͣntũ illi suꝑuenit. obnubilat eam. & obumbrat &  inuol¬
uit & contegit. Et si quidem rõ ipsa. sola contemplatione eam sus¬

Expanded text:
onem. Ergo imaginatio nihil aliud est quam similitudo corporis, onem. Ergo imaginatio nihil aliud est quam similitudo corporis, per sensus quidem corporeos ex corporum contactu concepta extrinsecus, atque per eosdem sensus introrsum ad partem puriorem corporei spiritus reducta, eique impressa. Haec autem in rationalibus purior fit, ubi ad rationalem et incorpoream animae substantiam contingendam defecatur; tamen illic quoque extra substantiam illius manens, quia similitudo corporis est et fundatur in corpore. Rationalis autem substantia corporea lux est; imaginatio vero, inquantum corporis imago est, umbra est. Et idcirco postquam imaginatio usque ad rationem ascendit, quasi umbra in lucem veniens, et luci superveniens, inquantum ad eam venit, manifestatur, et circumscribitur; inquantum illi supervenit, obnubilat eam, et obumbrat, et involvit, et contegit. Et siquidem ratio ipsa sola contemplatione eam sus
Abbreviated transcription (Latin):
T̃am̃ qͦd suminũ est intorpore. ꝓpinquũ ẽ. spũi: & in ipso uis imagi¬
nandi fundat᷑. supͣ quã est ratio. Qd̃ enĩ imaginatio extra sub¬
stantiã aninȩ rationalis fit. argum̃tũ ẽ. qd bruta aminalia uim
imaginandi habere ꝓbant᷑. quȩ rõnem omino ñ hñt. Est itaq
nalis corporalem informans ⁊ rõnalem contingens. Sensus nãq
siue ꝑ uisum. siue ꝑ auditũ. siue ꝑ olfactũ. siue ꝑ gustũ. siue ꝑ tac¬
tũ. extrinsecꝰ corpus contingens. format᷑: ipsamq formã c̃orporiᷤᷤ
contactu conceptam in trinsecus reducens ꝑ meatꝰ. singłis sensib e¬
mittendis ⁊ reuocandis introrsũ dispositos. ad cellam fantasticam
colligit. eamq illic parti puriori corporei sp̃s impͥmens. imagina¬
tionẽ facit. Quȩ quidẽ imaginatio inbrutis animalib fantasticam
cellam ñ transcendit: in ronabilib aut̃ usq ad rõnem ꝓgreditur.
uͥ ipsam incorpoream aĩȩ substantiã contingit. & excitat discreti¬

Expanded text:
Tamen quod summum est in corpore, propinquum est spiritui, et in ipso vis imaginandi fundatur, supra quam est ratio. Quod enim imaginatio extra substantiam animae rationalis sit, argumentum est quod bruta animalia vim imaginandi habere probantur, quae rationem omnino non habent. Est itaque nalis corporalem informans et rationalem contingens. Sensus namque sive per visum, sive per auditum, sive per olfactum, sive per gustum, sive per tactum, extrinsecus corpus contingens formatur, ipsamque formam ex corporis contactu conceptam intrinsecus reducens per meatus singulis sensibus emittendis et revocandis introrsum dispositos ad cellam phantasticam colligit, eamque illi parti puriori corporei spiritus imprimens imaginationem facit. Quae quidem imaginatio in brutis animalibus phantasticam cellam non transcendit; in rationalibus autem usque ad rationalem progreditur, ubi ipsam incorpoream animae substantiam contingit, et excitat discreti
Abbreviated transcription (Latin):
& excitat discretionẽ in tm̃ iam purificata & subtilis effecta.
ut ipsi spiu inmediate coniungat᷑ ueracit̾ tñ naturã corporis
retinens & ꝓpͥetatẽ. ut constet qd scͥptũ ẽ. quia qd̃ natũ est ex
carne caro ẽ. Sic̃ enĩ de spũ corpus ñ nascit᷑: sic etiã de corpe

Expanded text:
et excitat discretionem, in tantum jam purificata et subtilis effecta, et excitat discretionem, in tantum jam purificata et subtilis effecta, ut ipsi spiritui immediate conjungatur; veraciter tamen naturam corporis retinens et proprietatem, ut constet quod scriptum est: Quod natum est ex carne caro est . Sicut enim de spiritu corpus non nascitur, sic etiam
Abbreviated transcription (Latin):
cohib̾i ht̃: qd̾ quidẽ in qͣntum sensũ prestat imitat᷑ rõnalẽ uitã.
inqͣnͣtũ imaginationẽ format. uitalem sapientiã. Nicħ aũ incor¬
pore altius. uł spũali naturȩ uiciniꝰ eẽ. pot̾. quã id uͥ pꝰ sensum
⁊ supͣ sensum. uis imaginandi concipit᷑ : qd̃ quidẽ in tantũ sub
lime ẽ. ut quicqͥd supͣ illud ẽ. aliud ñ sit quã ratio. Ipsa itaq uis
ignea q̃ extͥnsecus formata. sensus dr. eadem forma usq ad inti-¬
na transducta. mmaginatio uocat᷑. Forma nãq rei sensibilis
ꝑ radios uisionis foris concepta. oꝑante nat᷑a ad ocdos usq retra-¬
hitur. atq ab eisdem suscepta uisio nominat᷑ : deiñ ꝑ septem
ocłoꝵ tunicas. & tres humores transiens nouissime purifica¬
ta & colata. introrsum ad cerebrũ usq transducit᷑. ⁊ imagina-¬
tio efficit᷑. Postea eadem imaginatio. ab ant̾ĩore parte capitis
ad mediam transiens ipsam animȩ rõnal substantiã conting̃.

Expanded text:
cohiberi habet; quod quidem, in quantum sensum praestat, imitatur rationalem vitam, in quantum imaginationem, format vitalem sapientiam. Nihil autem in corpore altius, vel spirituali naturae vicinius esse potest quam id ubi post sensum et supra sensum vis imaginandi concipitlime est, ut quidquid supra illud est, aliud non sit quam ratio. Ipsa utique vis ignea, quae extrinsecus formata sensus dicitur, eadem forma usque ad intimum traducta imaginatio vocatur. Forma namque rei sensibilis per radios visionis foris concepta, operante natura, ad oculos usque retrahitur, atque ab eisdem suscepta visio nominatur. Deinde per septem oculorum tunicas et tres humores transiens, novissime purificata et collata introrsum ad cerebrum usque traducitur, et imaginatio efficitur. Postea eadem imaginatio ab anteriore parte capitis ad mediam transiens, ipsum animae rationalis substantiam contingit,
Abbreviated transcription (Latin):
on prudentiũ diligentia: s stolidoꝵ querela ẽ. Sine me:
ita uiuam. Qui ad uitam p̾destinatus ẽ: ꝑire ñ pot̾. Quare co¬
nabor: Qd fut᷑m ẽ. fiet. Et tam̃ nemo uulneratꝰ aut eger. dicit
sine me: si uicturus sum ñ moriar. Qͥd medicꝰ faciet: Qd̃ fut᷑ͣm
ẽ. fiet: Et ñ timent animȩ suȩ legem dare: quã corpori suo seb̃e p̃
nolunt. Clamant hoc cotidie ꝑuersi. Nolite admonere. nolite
corrigere. si uult d̾s iustificabit nos: & nemo dicit nolite cibũ
apponere. nolite uestuñtũ dare. Si uult ds: pascet & uestiet nos
Et dicunt. Non possumus boni ẽẽ. nisi d̾s hoc faciat. Ergo bona
illa sine deo habere potestis. & ista potestis : Immo potius mistis
studiũ ur̃m. querit. que nisi uolentes habere ñ potestis. ñ in illis
q̃ in tantũ arbitrio ur̃o ñ subdunt᷑: ut sepe ea & hab̾e ñ possitis

Expanded text:
ium diligentia, sed stolidorum querela est: Sine me, ita vivam. Qui ad vitam praedestinatus est, perire non potest. Quare conabor? quod futurum est, fiet. Et tamen nemo vulneratus aut aeger dicit: Sine me; si victurus sum, non moriar. Quid medicus faciet? quod futurum est, fiet. Et non timent animae suae legem dare, quam corpori suo praescribere nolunt. Clamant hoc quotidie perversi: Nolite admonere, nolite corrigere; si vult Deus, justificabit nos. Et nemo dicit: Nolite cibum praeparare, nolite vestimentum dare. Si vult Deus pascet et vestiet nos, et dicit: Non possumus boni esse, nisi Deus hoc faciat. Ergo bona illa sine Deo habere non potestis; et ista potestis? imo Deus potius in istis studium vestrum quaerit, quae nisi volentes habere non potestis: non in illis quae in tantum arbitrio vestro non sub
Abbreviated transcription (Latin):
getat & sensificat. Uegetat enim quedam ñ sensificat. sic̃ arbores
& plantas. & uniu̾sa int̾ra geruimantia: quedam aut̃ uegetat
& sensificat. sicut bruta animalia omĩa. in quib quedã st̃. q̃ sen¬
sũ tantũ hñt. imaginationẽ ñ hñt: quedã & sensum & imagiua¬
tionẽ. hñt. Cũ itaq sensificari magis sit quã uegetari tantũ: con¬
stat ꝓfecto hanc iuim subtiliorem eẽ. uͥ sensũ prestat: quã illic uͥ
solam uegetationẽ confert. Ubi aut̃ magis subtilis ẽ. qͦdammͦ
mag̃ sp̃s ẽ: quia ui eo quo magis incorporeȩ nat᷑e. approximat
finũ gͦ & maxime corpus ẽ. illud. qͦd ꝑ se omĩno moueri ñ pot̃.
Post hoc proximũ & minꝰ corpus ẽ. illud qd̾ ꝑ se quidẽ moueri pot̃:
& tam̃ extra se adstatũ cohiberi pot̃. Dem̃ sequit᷑ illud qͦd in na-¬
tura corꝑis. iam sp̃c nom̃ sortit᷑. qd̃ ꝑ se moueri pot̾: & extͣ se qͣuiᷤᷤ
ad p̾sentiã ad statũ tam̃ teneri ñ pot̾. qd̃ ñ uidet᷑ & semꝑ mouet᷑.

Expanded text:
am, non sensificat sicut arbores et plantas, et universa in terra germinantia; quaedam autem vegetat et sensificat, sicut bruta animantia omnia, in quibus quaedam sunt quae sensum tantum habent, imaginationem non habent; quaedam quae sensum et imaginationem habent. Cum itaque sensificari majus sit quam vegetari tantum, constat profecto hanc vim subtiliorem esse ubi sensum praestat, quam illic ubi solam vegetationem confert. Ubi autem magis subtilis est, quodammodo magis spiritus est, quia in eo quo magis incorporeae naturae approximat,firmum vero et maxime corpus est illud quod per se omnino moveri non potest. Post hoc proximum et minus corpus est illud quod per se quidem moveri potest, et tamen extra se ad statum cohiberi potest. Deinde sequitur illud quod in natura corporis jam spiritus nomen sortitur; quod per se moveri potest et extra se quamvis ad praesentiam, ad statum tam
Abbreviated transcription (Latin):
uolo manere donec ueniam. qͥd ad te: tu me sequere. Hoc ẽ gͦ fr̃
ũbũ qd intentissime & diligentissime audire debes: ut regem tuũ
seqͣris & consequaris. Sequaris ad penã: consequaris ad gloriam.
huiꝰ temporis: ad fut᷑am głam quȩ reuelabit᷑ in nob̃. Si aut̃ &
sine passione negas. ñ solum dico ñ excusaris: s ampliꝰ dico quia
accusaris. Miser uͥ ẽ. anima tua. ut ñ recogites qualis factꝰ sis:
Qualem głam ꝑdidisti. & ad qͣntam miseriam & confusionem
corriusti. A spice temet ipsũ. qualis es. Ubi ẽ corona tua & gła:.
Dereliquisti regem tuũ. Unaquęq gens deos suos sequit᷑: ⁊ certe
ipsi ñ sunt dii. T̃u dñm & dm̃ tuũ. dereliquisti: & factus e̾. uilis¬
& opprobriũ pessimor. O quał pastor xp̃ianoꝵ. Q uomͦ tu pasces
oues xͥ qui te ipsum ꝑdidisti: Lupo fut᷑o oues pascende date
sunt. O qͣlis pastor. ateris: Si. Frubesce miser & confundere.

Expanded text:
volo manere, donec veniam. Quid ad te? Tu me sequere . Hoc est ergo,volo manere, donec veniam. Quid ad te? Tu me sequere . Hoc est ergo, frater, verbum quod intentisssime et diligentissime audire debes, ut Regem tuum sequaris et consequaris. Sequaris ad poenam, consequaris ad gloriam. hujus temporis ad futuram gloriam, quae revelabitur in nobis . Si autem et sine passione negas, non solum dico, non excusaris, sed amplius dico quod accusaris. Miser, ubi est anima tua, ut non recogites qualis factus sis? qualem gloriam perdidisti, et ad quantam miseriam et confusionem corruisti? Aspice temetipsum, qualis es: ubi est corona tua et gloria? Dereliquisti Regem tuum: unaquaeque gens deos suos sequitur: Et certe ipsi non sunt dii . Tu Dominum et Deum tuum reliquisti, et factus es vilis, opprobrium pessimorum. O qualis pastor Christianorum! Quomodo tu pasces oves Christi, qui te ipsum perdidisti? Lupo futuro oves pascendae datae sunt. O qualis pastor! Erubesce, miser, et confundere!
Abbreviated transcription (Latin):
cet excellentiam: ut te in numero taliũ estimandũ intelligas.
Int̾ magnos seruos ñ quasi paruulus: s custos & ꝓuisor paruu¬
lor locum acceꝑas. Tibi itaq. Cerra cori quasi magno & for¬
ti ⁊ ad ꝓpͥam uł ꝑrimã consecui finus ad tionẽ idoneo. dixit
reris. admonuit. quatinꝰ tu postea tuis sequacib quib ad uitam
ducatũ p̾bere debueras. fidutialit̾ dicere posses. Imitatores mei
delem ad głam suȩ imitationis uocare uoluit : uide qͣle sit hoc ut
tu ad pusillos eiꝰ qui int̾im fouendi st̃. ñ premendi. respiciens dicaᷤ.
Dñe hii aut̃ quid: Dixit hoc ille quẽ tu imitari putas. cũ tam̃ ꝑ
omĩa ñ debeas: ñ intelligens dignitatẽ uocationis suȩ. neq recte
intuens pietatẽ dispensationis diuine. & iccͥco iuste increpationis
sententiã audiuit. ut auscultare disceret ñ iudicare. Sic inqͥt eũ

Expanded text:
cet excellentiam, ut te in numero talium existimandum intelligas. cet excellentiam, ut te in numero talium existimandum intelligas. Inter magnos servos, non quasi parvulus, sed custos et provisor parvulorum locum acceperas. Tibi itaque, quasi magno et forti, et ad primam vel proximam consecutionem idoneo, dixit eum sequaris, admonuit, quatenus tu postea sequacibus tuis, quibus ad vitam ducatum praebere debueras, fiducialiter dicere posses: Imitatores mei delem, ad gloriam suae imitationis vocare voluit, vide quale sit hoc, ut tu ad pusillos ejus qui interim fovendi sunt, non premendi, respiciens, dicas: Domine, hi autem quid? Dixit hoc ille, quem tu imitari putas, cum tamen per omnia non debeas, non intelligens dignitatem vocationis illius, neque recte intuens pietatem dispensationis divinae. Et idcirco justae increpationis sententiam audivit, ut auscultare disceret, non judicare. Sic, inquit, eum
Abbreviated transcription (Latin):
Audi. Qͥ amat ammã suam ꝑdet eam. Et qui ꝑdid̾it animã
suã in hoc mundo ꝓpt̾ me: inuitã eternam custodit eam. Qͥ ꝑ¬
dit ꝓpt̾ me: recipit ame. E go cõmendatũ seruabo ut meliꝰ resti¬
tuam: nicħ trepides: capillus de capite tuo ñ ꝑibit. Qͥd sollicita¬
ris de anima. qui de capillo etiam securitatẽ accepisti: S fortasse
dices mͥ. qͥa multi hodie intra sinũ eccłẽ. in fide & confessione .xͥ.
uiuunt. qui si sic int̾rogarent᷑. nullatenꝰ xp̃m. confiterent᷑. Ad
qͦd ego tͥ uoce ꝓphetica respondeo: quia uditia dñi abyssus mul¬
ta. Non posiumꝰ nos scrutari ꝓfundũ uiditioꝵ di: & inuestiga¬
dam paruulis suis. qͦs mat̾ eccła aut conceptos portat. aut nutrit
editos. parcat. & ad istas grauiores temptationum int̾rogationes.
uenire ñ ꝑnuttat. tu quis es qui ei dicas. cur ita facis: Non tuã de¬

Expanded text:
Audi: Qui amat animam suam, perdet eam; et qui perdiderit animam Audi: Qui amat animam suam, perdet eam; et qui perdiderit animam suam in hoc mundo propter me, in vitam aeternam custodiet eam . Qui perdit propter me, recipiet a me. Ego commendatum servabo, ut melius restituam. Nihil trepides. Capillus de capite tuo non peribit . Quid sollicitaris de anima, qui de capillo etiam securitatem accepisti? Sed fortassis dices mihi, quod multi hodie intra sinum Ecclesiae in fide et confessione Christi vivunt, qui, si sic interrogarentur, nullatenus Christum confiterentur. Ad quod ego tibi voce prophetica respondeo, quod judicia Domini abyssus multa . Non possumus, nos, scrutari profundum judiciorum Dei, et investigasdam parvulis suis, quos mater Ecclesia aut conceptos portat, aut nutrit editos, parcat, et ad istos graviores tentationum interrogationes venire non permittat, tu quis es qui ei dicas: Cur ita facis . Non tuam de
Abbreviated transcription (Latin):
diũ cũ aliis apłis. Hoc ut audio maiꝰ ẽ. qd̃ ad excusationẽ cuã
p̃tendis. Resperit gͦ dñs. petrũ negantẽ. Quare : Ut faceret
Si gͦ tu respectum xp̃i habes: ubi sunt lacrimȩ : Si aũ lacri¬
maris: quare ñ confiteris: Si sequeris petrũ negantẽ. cur ñ
imitaris confitentẽ : Postremo fr̃. si xp̃ianus es. uͥ ẽ. signũ regis
tui: Ego alienũ uideo caracterẽ in fronte tua. Scias qͥd futurũ sit
suꝑ illos: qui caracterem bestiȩ portant. Serui dei nr̃i signati st̃
in frontib suis: nec possunt ext̾minis sententiã euadẽ. nͥ solũ
hii qui in figura tau. crucis xp̃i signaculo muniunt᷑. Crux
in pectore. fides in corde: crux in fronte. confessio inore. Utrũꝙ
debetur: utrũq exigit᷑. Tocũ xp̃c uendicat sͥ. Cor ad fidem suã.
os ad confessionem suam. S asfat tortor: gladius exertus minat᷑.

Expanded text:
dium cum aliis apostolis. Hoc, ut audio, maximum est quod ad excusationem tui dium cum aliis apostolis. Hoc, ut audio, maximum est quod ad excusationem tui praetendis. Respexit ergo Dominus Petrum negantem. Quare? ut faceret Si ergo tu respectum Christi habes, ubi sunt lacrymae? Si autem lacrymaris, quare non confiteris? Si sequeris Petrum negantem, cur non imitaris confitentem. Postremo, frater, si Christianus es, ubi est signum regis tui? Ego alienum characterem video in fronte tua. Scis quid futurum sit super illis qui characterem bestiae portant? Servi Dei nostri signati sunt in frontibus suis, et non possunt exterminii sententiam evadere, nisi solum ii qui in figura Tau crucis Christi signaculo muniuntur. Crux in pectore, fides in corde; crux in fronte, confessio in ore: utrumque debetur, utrumque exigitur. Totum Christus vindicat sibi. Cor ad fidem sui, os ad confessionem sui. Sed astat tortor, gladius exertus minatur.
Abbreviated transcription (Latin):
dare ñ uis carnem tuã. & ꝓ ouib tuis dares animamꝰ tuã: O qͣlis
pastor. Ñ sic fecit bonus ille pastor. qui animã suam posuit ꝓoui¬
b suis: & ꝓ grege suo mori dignatus ẽ. Qͥd tͥ uidet᷑ : Si sic ille ut
tu mortẽ timuisset. qͦ putas ouis. adhuc amorte lib̾ata fuisset:
Putauit ille bonũ pastorẽ eligere ouib suis. qui ueniente lupo ñ
fugeret: neq sub trepidationis latebra sese ouiũ ꝑiclo pꝰ habito
occultaret. Uenit lupꝰ. oues rapere ñ potuit: pastorẽ ñ solũ rapuit¬
s abstraxit. Mira res. Ouis audet: & pastor trepidat. Oqͣlis pastor.
Si talis futurꝰ fuisti. qͣre curam ouiũ suscepisti:. Si accepisti dig¬
nitatẽ: quare ñ impendis bonitatem : Bonꝰ pastor aiãm suã po¬
nit ꝓ ouib suis. S dicis. Petrꝰ ore negauit. tñ qͥa corde ñ negauit
respexit illũ dñs: & uocatus ẽ. nomine suo. ad resurrectionis gau¬

Expanded text:
dare non vis carnem tuam, et pro ovibus tuis dares animam tuam? O qualis dare non vis carnem tuam, et pro ovibus tuis dares animam tuam? O qualis pastor? Non sic fecit bonus ille Pastor, qui animam suam posuit pro ovibus suis, et pro grege suo mori dignatus est. Quid tibi videtur? Si sic ille ut tu mortem timuisset, quae, putas, ovis adhuc a morte liberata fuisset? Putavit ille bonum pastorem eligere ovibus suis, qui, veniente lupo, non effugeret, neque sub trepidationis latebra sese ovium periculo posthabito occultavit. Venit lupus, oves rapere non potuit; pastorem non solum rapuited abstraxit. Mira res! Ovis audet, et pastor trepidat. O qualis pastor! Si talis futurus fuisti, quare curam ovium suscepisti? Si accepisti dignitatem, quare non impendis bonitatem: Bonus pastor animam suam ponit pro ovibus suis . Sed dicis: Petrus ore negavit; tamen, quia corde non negavit, respexit illum Dominus, et vocatus est nomine suo ad resurrectionis gau
Abbreviated transcription (Latin):
xp̃o anteferre. Ego plus habeo quod in excusatione p̾tendam. Ñ
enĩ erubesco: s timeo. Mauis ẽ. qd me t̾ret. Ipse nouit: qͥa pati ñ
ualeo. Parcit gͦ infirmitati. condescendit deuotioni: ñ attendit
ad uocẽ. s ad caritatẽ respicit. Nenio carnẽ suam odio habuit. Ti¬
meo ꝓ carne mea: quam odire ñ possum. O fallax deceptio. Ergo
carnẽ amabis: & creatorem blasphemabis: Qͥd gͦ sͥ uult qd̾ ait.
qͥ amat aiãm suã plusꝗͣ me: ñ ẽ. me dignus. Si aiãm plus recte ama¬
re ñ potes. carnẽ potes: S dicis. Ñ plus carnẽ diligo. Plus enĩ dili¬
go deũ meũ: quã carnem meã. Uideamꝰ gͦ. Qd̃ plus diligis: potiꝰ
eligis. Dicit d̾s tuus. Noli tim̃e eos qui corpꝰ occidunt: animȩ aut̃
ñ hñt quid facie̾nt. Hoc gͦ dic̃ ds̾: hoc caro contͣdicit. Uide mͦ:
qd̵ plus diligis: potiꝰ eligis. O quał pastor. Quomͦ tu animã pon̾es
ꝓ ouib tuis. qui nec ꝓ aĩa tua. animã tuã ponis: T̃u ꝑ aĩa tua

Expanded text:
n excusatione praetendam. Non enim erubesco, sed timeo. Majus est quod me terret. Ipse novit quia pati non valeo. Parcit ergo infirmitati, condescendit devotioni. Non attendit ad vocem, sed ad charitatem respicit. Nemo carnem suam odio habuit . Timeo pro carne mea, quam odire non possum. O fallax deceptio! Ergo carnem amabis, et Creatorem blasphemabis? Quid ergo sibi vult quod ait: Qui amat animam suam plus quam me non est me dignus . Si animam recte plus amare non potes, carnem potes? Sed dicis: Non plus carnem diligo: plus enim diligo Deum nostrum quam carnem meam. Videamus modo. Quod plus diligis, hoc potius eligis. Dicit Deus tuus: Noli timere eos qui corpus occidunt, animae autem non habent quid faciant . Hoc ergo Deus dicit, hoc caro contradicit; vide modo. Quod plus diligis, hoc potius eligis. O qualis pastor! Quomodo tu animam poneres pro ovibus tuis , qui nec pro anima tua animam tuam ponis? Tu pro anima tua
Abbreviated transcription (Latin):
ampliꝰ ille querit. Qd̃ potiꝰ meum ẽ: illi dedi. Cor ht̃: illud pos¬
sideat. Dicã homini qd̃ libet. Ipse dñs nouit. qͥa inuitꝰ nego. Li¬
gua hoc dicit: ñ conscientia. Ore quidẽ nego: s corde confiteor.
Audi fr̃. Scͥptura dic̃. Corde credit᷑ ad iusticiam: ore aũ confessio
fit ad salutẽ. Quomꝰ gͦ salutẽ hab̾e putas. si confessionẽ ñ habes :

Expanded text:
amplius ille quaerit. Quod potissimum meum est, illi dedi. Cor habet, illud posamplius ille quaerit. Quod potissimum meum est, illi dedi. Cor habet, illud possideat. Dicam homini quodlibet. Ipse Dominus novit quod invitus nego. Lingua hoc dicit, non conscientia. Ore quidem nego, sed corde confiteor. Audi, frater. Scriptura dicit: Corde creditur ad justitiam, ore autem confessio fit ad salutem . Quomodo ergo salutem
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥd fr̃ km̃e qͥd dicam tͥ: Si ceꝑimꝰ loqui tͥ forsitan moleste acci¬
pies. Uir ille fortis erat & magnꝰ ⁊ omniũ contemptor torm̃toꝵ
& nemo illi loquebat᷑ uerbum. qͥa uidebant dolorem ẽr̃ uehe
tũ sermonem. quẽ cor nr̃m & anima nr̃a ñ quomͦ in illis impa¬
tientia loq̃ndi s uehem̃tia dolendi parturire iam cepit:. Ergo
tacẽ poterit caritas ut ñ erumpat & clamet in dolorib suis.
⁊ in angustia tͥbulationis sue: Iam enim gladiꝰ ꝑuenit usq ad
animã: & uenit mors fraudulenta carni parcens ut spm extin¬
guat. Nosti fr̃ quid dicẽ uelim : De aĩa tua causa agit᷑. Uide
quid facias. Xp̃c tͥ opponit mortẽ suam: xp̃ianꝰ redemptionẽ
suam. Querit ille emptum: iste redemptũ. Ille se p̾tiũ ꝓte in¬
cassũ. dedisse conquerit᷑: iste p̃tio redemptũ. ꝑditũ lamentat᷑. S
dicis. Ego conscientiam meam noui: nemo me t̾reat. Xp̃ianum
ñ facit lingua: s conscientia. Ego xp̃m diligo. sufficit mͥ: ñ

Expanded text:
me, quid dicam tibi? Si coeperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies. Vir ille fortis erat et magnus, et omnium contemptor tormentorum, et nemo illi loquebatur verbum, quia videbant dolorem ejus esse tum sermonem, quem cor nostrum et anima nostra, non quomodo in illis impatientia loquendi, sed vehementia dolendi parturire jam coepit. Ergo tacere poterit charitas, ut non erumpat et clamet in doloribus suis, et in angustia tribulationis suae. Jam enim gladius pervenit usque ad animam, et venit mors fraudulenta carni parcens, ut spiritum exstinguat. Nosti, frater, quid velim? De anima tua causa agitur. Vide quid facias. Christus tibi opponit mortem suam, Christianus redemptionem suam. Quaerit ille emptum, iste redemptum. Ille se pretium pro te incassum dedisse conqueritur; iste pretio redemptum perditum lamentatur. Sed dicis: Ego conscientiam meam novi. Nemo me terreat: Christianum non facit lingua, sed conscientia. Ego Christum diligo: sufficit mihi. Non
Abbreviated transcription (Latin):
corpꝰ cum sp̃u conuenire potuisset. Multũ enĩ distat int̾ corpꝰ ⁊ sp̃m.
Longe st̃ a se duo hec. Est gͦ quiddã quo ascendit sp̃s corpus. ut
appropinqͤt sp̃ui. & rursum qͥddam descendit quo sp̃s. ut appro¬
pinquet corpori. In quo ascendit corpꝰ altius ẽ. corpore. & it̾m in qͥ
descendit sp̃s inferuis ẽ. spũ. S & ipsa corꝑa ñ omĩa eiusdem
qualitatis sunt. s facta sunt alia suꝑiora. alia inferiora. alia sup̃¬
ma. & corpoream naturã pene transcendentia. Similit̾ & sp̃s st̃.
turam ꝓlapsi. ut in hc̃ modũ ima cũ suminis copulent᷑. Ascendit
moyses in montẽ. & dĩ descendit in montẽ. Nisi gͦ moyses ascendiss¬

Expanded text:
set. Multum autem distat inter corpus et spiritum; longe sunt a se duo haec. Est ergo quiddam quo ascendit corpus, ut appropinquet spiritui, et rursum quiddam quo descendit spiritus, ut appropinquet corpori. Id quo ascendit corpus, altius corpore est: et iterum id quo descendit spiritus inferius est spiritu. Sed et ipsa corpora non omnia ejusdem qualitatis sunt, sed facta sunt alia superiora, alia inferiora, alia suprema, et corpoream naturam pene transcendentia. Similiter et spirituuturam prolapsi, ut in hunc modum infima cum summis copulentur. Ascendit Moyses in montem, et Deus descendit in montem. Nisi
Abbreviated transcription (Latin):
deraut᷑ dissimilit̾ se hñt: cũ tam̃ in deo unũ sint. Prescientia
enĩ & ad mala & ad bona se ht̃: p̾destinatio ad bona tm̃. Omnia
qͥppe futura p̾sciuit: electos aut̃ tantũ p̃destinauit. Similiter
& p̃destinatio qñ de dispositione accipit᷑. in respectu tam̃ p̾sci¬
entie parificari ñ pot̾: quia p̾scientia dĩ & ad ea quȩ facturus
ẽ. ꝑtinet. & que ꝑmissurꝰ. ⁊ p̾destinatio aut̃ ad ea quȩ facturꝰ
ẽ. tantũ. Ambrosiꝰ enĩ dicit. Predestinauit enĩ ds impiorꝰ
gehennã: s ñ p̃destinauit impioꝵ culpam. Qd̃ enĩ facturus¬

Expanded text:
 dissimiliter se habent, cum tamen in Deo unum sint. Praescientia enim et ad mala et ad bona se habet, praedestinatio ad bona tantum. Omnia quippe futura praescivit, electos autem tantum praedestinavit. Similiter et praedestinatio quando pro dispositione accipitur, in respectu tamen praescientiae parificari non potest quia praescientia Dei et ad ea quae facturus est pertinet et quae permissurus, praedestinatio autem ad ea quae facturus est tantum. Ambrosius enim dicit: « Praedestinavit Deus impiorum gehennam, sed n
Abbreviated transcription (Latin):
Sex dies sustentantes hñt: septimũ edificantes. Sic sustentan¬
tib om̃ia loca concedunt᷑. pauca edificantib conseerant᷑. excepti
his qui se edificantibus consecrart̃. & om̃i loco & tp̃r illis inserui¬
unt. Duo enĩ st̃ gña hominũ scđd̃m has duas exercitationes licitas.
edificantes ad contemplatiuos. sustentantes ad actiuos. He st̃ duȩ
uite. & duo popłi. & duo testam̃ta: lia ⁊ rachel. iacob ⁊ isrł. syon ⁊

Expanded text:
Sex dies sustentantes habent; septimum aedificantes. Sic sustentanSex dies sustentantes habent; septimum aedificantes. Sic sustentantibus omnia loca conceduntur, pauca aedificantibus conservantur, exceptis his qui se aedificantibus consecrarunt, et omni loco et tempore illis inserviunt. Duo enim sunt genera hominum secundum has duas exercitationes licitas, aedificantes ad contemplativos, sustentantes ad activos. Hae sunt duae vitae, et duo populi, et duo testamenta: Lia et Rache
Abbreviated transcription (Latin):
ola rationalis creatura ita condita ẽ. ut ipsa bonũ suũ ñ eẽt. s
ipse a quo facta ẽ. Magna gͦ dignitas ut nullũ ei bonũ. pret̃¬
sumnũ sufficẽt. & item magna lib̾tas ut ad bonum suũ cogi ñ poss.¬
solationẽ. Fuctuat gͦ in exercitationib suis. & transit de alio in
aliud: ut nunꝗͣ. quieta sit. donec ad ueram stabilitatẽ ꝑueniat.
Ex ercitationũ aut̃ tͥa geñ̾a sunt. Aliȩ ad ꝓfectum uirtutis. aliȩ
ad inflãmationẽ iniquitatis. aliȩ ad consolationẽ infirmitatis.
Prime edificantes: scđe sustentantes: t̾ciȩ subuertences. Piopter
hoc ds̃ edificantes indixit. sustentantes concessit: subu̾tentes ꝓ¬
hibuit. Et diuisit tempora & loca distinxit. edificantib ⁊ sus¬
tentantib exercitationib. qñ & uͥ fiant q̃ congrue simul fieri¬
ñ possunt: quia sustentantib occupati edificantes tenere ñ suffi¬
cimꝰ. & ad edificantes conu̾si. sustentantib implicari ñ debemꝰ.

Expanded text:
ola rationalis creatura ita condita est, ut ipsa bonum suum non esset, sed illi a quo facta est. Magna ergo dignitas, ut nullum ei bonum praetsummum sufficeret, et item magna libertas, ut ad bonum suum cogi non posssolationem. Fluctuat ergo in exercitationibus, et transit de alio in aliud, ut nunquam quieta sit, donec ad veram stabilitatem perveniat. Exercitationum autem tria sunt genera, aliae ad profectum virtutis, aliae ad consolationem infirmitatis, aliPrimae aedificantes, secundae sustentantes, tertiae subvertentes. Propter hoc Deus aedificantes induxit, sustentantes concessit, subvertentes prohibuit. Et divisit tempora, et loca distinxit, aedificantibus et sustentantibus exercitationibus, quando et ubi fiant, quae congrue simul fieri possunt, quia sustentantibus occupati, aedificantes tenere non sufficimus, et aedificantes conversi sustentantibus implicari non debemus.
Abbreviated transcription (Latin):
facẽ pot̾: ñ facit quia facere ñ uult. Si enĩ potestas maior dr
qͥa uoluntatem transcendit. & uoluntas maior dicat᷑. quia po¬
testatẽ constringit. S sicut potestas ñ coartat᷑ in eo qd̾ sine¬

Expanded text:
facere potest non facit, quia facere non vult; si enim potestas major dicitur, facere potest non facit, quia facere non vult; si enim potestas major dicitur, quia voluntatem transcendit, et voluntas major dicatur, quia potestatem constringit. Sed sicut potestas non coarctatur, id e
Abbreviated transcription (Latin):
unũ est totũ quod ẽ. si maiꝰ & minꝰ ibi ẽ: Si uͦ idem illi ẽ
& posse & uelle: quicqͥd uult pot̃. & quicqͥd pot̾ uult.
Uult aũ om̃e qd̃ facit. quia contͣ uoluntatẽ nichil
fac̃. qui uoluntarie facit. quicqͥd facit. Rursum aut̃¬
om̃e qͦd uult fac̃: quia ad omia posse ad est. cũ uelle ñ de est.
Si gͦ ampliꝰ non pot̾ d̾s facere quã uult. neq ampliꝰ facere
uult quã facit. constat ꝓculdubio qͥa amplius face̾ ñ pot̃. ꝙͣ
facit. Amplius. Si pot̾ ds plus facẽ quã uult. pot̾ contͣ uolun¬
tatẽ suam facẽ. & facere qd̾ in uoluntate ũ habet: & est po
qd̾ pot̾ uult. sicut om̃e qd̃ uult pot̾. S si hoc recipitur. qd d̃s
omĩa: & alligatur atq constringit᷑. lege oꝑm suoꝵ ut dñetur
ei conditio oꝑis sui. S hoc nefas ẽ. confiti. Quomͦ gͦ inqͥunt
idẽ ẽ. deo uelle & posse. si maior ẽ. potestas eius ꝙͣ uoluntas:
Si iccͥco maior dici debet potestas dei qͣm uoluntas eiꝰ. qͥa multa

Expanded text:
Si autem idem illi est et posse et velle, quidquid vult potest, et quidquid potest vult. Vult autem omne quod facit, quia contra voluntatem nihil facit, qui voluntarie facit quidquid facit. Rursum omne quod vult facit, quia ad omnia posse adest, cum velle non deest. Si ergo amplius non potest Deus facere quam vult, neque amplius facere vult quam faciSi potest Deus plus facere quam vult, potest contra voluntatem suam facere, et facere quod in voluntate non habet, et est potestquod potest vult, sic omne quod vult potest. Sed si hoc recipitur quod Deuomnia, et alligatur atque constringitur lege operum suorum, ut dominetur ei conditio operis sui. Sed hoc nefas est confiteri. Quomodo ergo, inquiunt, idem est Deo velle et posse, si major est potesSi idcirco major dici debet potestas Dei quam voluntas ejus, quia multa
Abbreviated transcription (Latin):
ligere consueuisti. Propt̾ẽa de deo hoc ñ dico ꝓpt̾ te. ne tu hoc
audiens id ipsũ. de illo dici putes qd̃ dictum ẽ. de te. ꝓpt̾ea tͥ parco
⁊ discerno locutionẽ. ne rem cõmunẽ existimes. Alius ẽ amor cuus.
alius suus. Iecͥeo cũ dixero tu hoc amas. caueo dicẽ ille amat hoc:
ne sic amare putes ipsum sic̃ amas tu. Ego aut̃ dicẽ possem rec¬
te: si cu in telligere ñ posses praue. Sic dico ubiq ẽ: & tam̃ dicẽ
parco de quib dam locis illic ẽ: ne sic eũ illic eẽ putes. quẽ admo¬
dũ ẽ. qd scdm te ẽ. & ñ decente qm mͦ ẽ. Sic dico. Om̃e bonũ uust.¬

Expanded text:
ligere consuevisti. Propterea de Deo hoc non dico propter te, ne tu hoc ligere consuevisti. Propterea de Deo hoc non dico propter te, ne tu hoc audiens idipsum de illo dici putes, quod dictum est de te. Propterea tibi parco et discerno locutionem, ne rem communem existimes Aliud est amor tuus, aliud amor illius. Idcirco cum dixero: Tu hoc amas, caveo dicere: Ille amat hoc, ne sic putes ipsum amare, sicut amas tu. Ego autem dicere possem recte, si tu intelligere non posses prave. Sic dico: Ubique est; et tamen dicere parco de quibusdam locis: Illic est, ne sic eum illic esse putes, quemadmodum est quod secundum te est, et non decente
Abbreviated transcription (Latin):
ri possint non
decentia. Sic uidet᷑ his qui sonoᷤ
uocũ sine sensu diudicant. E briosi inquiunt amãt fortia ui¬
na: & cet̾a huꝰmodi. Multa st̃ talia q̃ dici posst̃ adhunt modũ.
ueritatẽ: aliud contra puritatẽ eẽ. uidet᷑. Si totũ negat᷑ aliqͥd
deo detrahit᷑ qd̾ suum ẽ. Si totum asserit᷑: aliqͥd imponit᷑ qd̾
suuĩ ñ est. S uidete discretionẽ. C en̾alis possessio ad dm̃ ꝑtinet:
ꝓptẽa gen̾alis predicatio ipsum decet. Hõib aut̃ quib partes
date sunt: particulares locutiones conueniunt. ꝓpt̾ hoc de crea¬
tore omniũ recte dico: amat totũ. De te aut̃ cuiꝰ dilectio ad par¬
tem trahit᷑. cuiꝰ possessio parti debet᷑. recte dico. hoc aut illud a¬
mas. scit. aurũ amas. argentũ amas. pecuniã amas. Quare hoc
de deo similit̾ ñ dico s̃ ꝓpt̾ te. E go quidem hoc recte dicẽ pos¬
sem: si tu hoc sane intelligere posies. Tu hoc dictũ de te intel¬

Expanded text:
ri possint non decentia. Sic videtur his qui sonos vocum sine sensu dijudicant. Ebriosi, inquiunt, amant fortia vina, et caetera hujusmodi. Multa sunt talia quae dici possent ad hunc modum. veritatem; alterum contra puritatem esse videtur. Si totum negatur, aliquid Deo subtrahitur quod suum est. Si totum asseritur, aliquid Deo imponitur quod suum non est. Sed videte discretionem. Generalis possessio ad Deum pertinet; propterea generalis praedicatio ipsum decet: Hominibus autem quibus partes datae sunt, particulares locutiones conveniunt. Propter hoc de Creatore omnium recte dico: Amat totum. De te autem cujus dilectio ad partem trahitur, cujus possessio parti debetur, recte dico: Hoc aut illud amas, scilicet aurum amas, argentum amas, pecuniam amas. Quare hoc de Deo similiter non dico? Propter te. Ego quidem hoc recte dicere possem: Si tu hoc sane intelligere posses. Tu hoc dictum de te intel
Abbreviated transcription (Latin):
illud rõnalis nat᷑e qd̃ assumptũ ẽ. ante ipsam unionẽ nec homo
nec ꝑsona fuit. quia extra unionẽ ꝑ se nunꝗͣ fuit. qñ assũptũ
ẽ. ex quo fuit: S considã quia id rationalis nature qd̾ assũptũ ẽ.¬
ex eo quod fuit homo id ẽ. humana nat᷑a. ẽẽ habuit. Qͥa gͦ as¬
sumptũ ẽ. in eo qd̾ fuit. ex quo hõ fuit. ido homo assumptꝰ est.
& deinde assumptũ ẽ. qd̃ homo fuit. in eo ⁊ ex eo in quo assump¬
tũ ẽ. Quia aut̃ id qͦd assumptum ẽ. rationał naturȩ ex eo qͦd fuit

Expanded text:
illud rationalis naturae quod assumptum est, ante ipsam unionem nec homo nec persona fuit, quia extra unionem per se nunquam fuit, quoniam assumptum est ex quo fuit? Sed considera quia id rationalis naturae quod assumptum eex eo quod fuit homo, id est humana natura, esse habuit. Quia ergo assumptum est in eo quod fuit, ex quo homo fuit, ideo homo assumptus est. Id enim assumptum est quod homo fuit in eo et ex eo quod assumptum est, quia autem id quod assumptum est rationalis naturae ex eo quod fuit
Abbreviated transcription (Latin):
uarietates in uno corpore: sic stultus mͦ plorans. mͦ ridens. mͦ tͥstiᷤ
mnͦ hẏlaris. quasi crescens & deficiens. & de alio ad aliud tͣnsi¬
ens multas ostendit formas. in uno homine. Quo contͣ in lau¬
omo peccando fecit ut bestiis comparet᷑. tñ facẽ ñ potuit.
ut in quo bestiis comparatꝰ ẽ. eisdem coequet᷑. Qui autem
rõne suꝑior eẽ desiit: seniu se inferiorẽ inuenit. Si uisum con¬
sulis suꝑant linces. si odoratum int̾rogas: p̃ualent canes. &
quecũq in sensu corꝑali laudabilia sunt. in ipsis excellentiora
inuenies: ut alibi queras bonũ tuũ. neq in illo confidas ubi be¬
stiis compararis & tam̃ ñ equaris.

Expanded text:
varietates in uno corpore, sic stultus modo plorans, modo ridens, modo tristis, modo hilaris, quasi crescens et deficiens et de alio ad aliud transiens, muttas ostendit formas in uno homine. Quo contra in lauHomo peccando fecit ut bestiis comparetur, tamen facere non potuit ut in quo bestiis comparatus est, eisdem coaequetur. Qui enim ratione superior esse desiit, sensu se inferiorem invenit. Si visum consulis, superant lynces. Si odoratum interrogas, praevalent canes. Et quaecunque in sensu corporali laudabilia sunt, in ipsis excellentiora invenies, ut alibi quaeras bonum tuum neque in illo considas ubi bestiis comparatis, et tamen non aequaris
Abbreviated transcription (Latin):
tione summi boni udicant᷑. si bona st̃ an mala. & si st̃ quauta st̃.
Tria uͦ st̃ gña boni. E st qͦddam bonũ qd̾ in se ẽ. bonũ & ñ ad aliqͥd.
Est item quoddam qͦd ñ inse est bonum. s ad aliqͥd. Et est rursũ
aliud qd & inse ẽ. bonum. & ad aliquid. Primũ est infimũ bonũ
scđm mediũ. tercium sumnũ. Sicut enim optimũ est. qͦd ⁊ in
se & ad aliud bonum ẽ. sic & infimum ẽ. qͦd in se tantũ bonum
est. quia illo meliꝰ est. hoc qͦd licet in se bonũ non sit. ad aliud tñ
bonuni ẽ. Quia enĩ ex eo mauis bonũ ẽ. ipsũ eẽ melius est: qͥa melius

Expanded text:
ala; et si sunt, quanta sint. Tria vero sunt genera boni: Est quoddam bonum, quod in se est bonum et non ad aliquid. Est item quoddam, quod non in se est bonum, sed ad aliquid. Et est rursum aliud, quod et in se est bonum et ad aliquid. Primum est infimum bonum, secundum medium, tertium summum. Sicut enim optimum est quod et in se et ad aliud bonum est, sic et infimum est quod in se tantum bonum est, quia illo melius est hoc quod, licet in se bonum non sit, ad aliud tamen bonum est. Quia enim ex eo majus bonum est, ipsum esse melius est, quia melius
Abbreviated transcription (Latin):
bonum oritur. sicut qnͣdo ex pena corporis sanitas corꝑalis gn̾at᷑.
Si enim pena malum ẽ. in amaritudine potionis. sanitas bonũ est
in adeptione curationis. E x uͦ item bono non uerum bouum. et ñ
uerũ malum orit᷑. sic̃ qnͣdo ex continentia mentis. & corpꝰ ab eden¬
di suꝑfluitate cohibitum. in sua sanitate conseruat᷑. & caro ꝑ ab¬
stinentiã macerata. ipsa etiam boni oꝑis executione affligitur. Ex
uͦ similit̾ malo ñ uerũ bonum. & ñ uerũ malũ orit᷑. qnͣdo id qd̾ ꝯti¬
nentiam facẽ dicimꝰ. idem ipsum siue in sanitate corporis. siue in

Expanded text:
bonum oritur, sicut quando ex poena corporis sanitas corporalis generatur. bonum oritur, sicut quando ex poena corporis sanitas corporalis generatur. Si enim poena malum est in amaritudine potionis, sanitas bonum est in adeptione curationis. Ex vero item bono non verum bonum; et non verum malum oritur, sicut quando ex continentia mentis et corpus ab edendi superfluitate cohibitum in sua sanitate conservatur, et caro per abstinentiam macerata, ipsa etiam boni operis exsecutione affligitur. Ex vero similiter malo non verum bonum et non verum malum oritur, quando id, quod continentia facere dicimur, i