comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
me. Ab oĩb ingũa. tam cogitatio¬
nis quam locutionis ⁊ oꝑis. Tam
ab octultis quam alienis: tam aue¬
nialib qͣn cͥminalib. Ꝙ quia ter¬
rena contemno: quia letari intnͣ¬
sitorĩs nolo: quia humilitatem
⁊ pauꝑtatem appeto. ⁊ sola inui¬
sibilia concupisco: obpbriũ insi¬
pientidedistime. Unde apłs ait.
Spectacłm facti sumus mundo:
oe angłis ⁊ hominib. Adextͥs. i ã
sinistris habemꝰ arma. quib pug¬
infarniam ⁊ bonam famã. ut se¬
ductores ⁊ ueraces. hinc alibi psal¬
mista dicit. Multũ repleti sumꝰ
despectione : multum repleta est
anima nrͣa: obꝑbrium babundã¬
tib &e despectio suꝑbis. Int̾ hec
obꝓbria ostitutus pacientiã suã
uir sẽs nobis insimat: cum sub¬
Iungit. Obmutui:⁊ non aꝑui os
meum. Non respondi eis u̾bum:
nec mm᷑aui contͣ te. Quia potuiss
obiutire pͥus. ⁊ pꝰea logur: ił̃o
pꝰqͣm dix̃ obmutui continuo sub¬

Expanded text:
me. Ab omnibus, inquam, tam cogitatiome. Ab omnibus, inquam, tam cogitationis quam locutionis et operis. Tam ab occultis quam ab alienis, tam a venialibus quam a criminalibus. Et quia terrena contemno, quia laeteri in transitoriis nolo, quia humilitatem et paupertatem appeto, et sola invisibilia concupisco, Opprobrium insipienti dedisti me. Unde Apostolus ait: Spectaculum facti sumus mundo, et angelis, et hominibus . A dextris et a sinistris habemus arma quibus puginfamiam et bonam famam, ut seductores et veraces . Hinc alibi Psalmista dicit: Multum repleti sumus despectione . Multum repleta est anima nostra, opprobrium abundantibus, et despectio superbis. Inter haec opprobria constitutus, patientiam suam vir sanctus nobis insinuat, cum subjungit: 10. Obmutui, et non aperui os meum. Non respondi eis verbum, nec murmuravi contra te. 181 Quia potuisset obmutire prius et postea loqui: ideo postquam dixit, Obmutui, continuo sub
Abbreviated transcription (Latin):
Unde cuidam dictum est. Stulte
bac nocte aĩamtuam tollent ate.
que p̃parasti cuius erunt.. Hab̃e
rncęlo. ubi fures nonfurantur:
nec erugo nec tinea demolitur.
S ego inguis qͦm pono incȩlo: po¬
ne in manib paupum: daindi¬
gentib. Audi ⁊⁊ fac qd̃ iste tnͣsiliẽs
addit. Et nc que ẽ expectatiomĩas.
nonne dñsꝰ Et quia cuncta bic tnͣse.¬
unt ⁊ ce nichil retinetur certum aut
securum: nc̃ id est in hac uitalitate.
in hac ꝑegͥnatione. dum adhue ha¬
bere non possum: quid debeo nͥ
diĩm expectare:. & conu̾tens se ad
eum quem expectans diligit: ei
familiari oe antiqua locutione di¬
eit. Et substantia mã apd̾ te ẽ. Ap̃
dum̃ habet sub̾am suam quisqͥs
ꝓpter dñm euncta gne haboe distͥ¬
buit ⁊ aut ea que retinet ad hono¬
rem ipsuis expendit: & nichil oĩ¬
no p̾ter diñ concupiscit. Nost con¬
temptum rerum: postulat remis¬
sionempeccatoꝵ: cum subiungit.
Abom̃ib iinguitatib meis erue

Expanded text:
Unde cuidam dictum est: Stulte, Unde cuidam dictum est: Stulte, hac nocte animam tuam tollent a te. Quae praeparasti, cujus erunt ? Habere esauros in caelo, ubi fures, non furantur, nec aerugo, aut tinea demolitur . Sed ergo, inquis, quomodo pono in caelo? Pone in manibus pauperum : da indigentibus. Audi, et fac quod iste transiliens addit: 8. Et nunc, quae est exspectatio mea? Nonne Dominus? Et quia cuncta hic transeunt, et nihil retinetur certum, aut securum nunc, id est, in hac vanitate, in hac peregrinatione, dum adhuc habere non possum: quid debeo, nisi Deum exspectare? Et convertens se ad eum quem exspectans diligit, ei familiari et antiqua locutione dicit: Et substantia mea apud te est. Apud Dominum habet substantiam suam, quisquis propter Deum cuncta quae habet, distribuit: aut ea quae retinet, ad honorem ipsius expendit: et nihil omnino praeter Deum concupiscit. Post contemtum rerum, postulat remissionem peccatorum, cum subjungit: 9. Ab omnibus iniquitatibus meis erue
Abbreviated transcription (Latin):
lit̾ uiuo ÷ quam qdui temptatio est
uita hominis suꝑ t̾ram ÷ guã du
humana natura ⁊ scłm corpus cr̃
sed̾m animam sub se habet defi¬
cere: uniu̾sa uanitas est om̃is hõ
uiuens. Unuisaenim que inhoĩe
sunt. tam int̾ius quã ext̾uuis: dimi¬
nutionem habent siue mutabilita¬
tem. Om̃is inquam homo. ⁊ manecis
⁊tͣsiliens. ⁊ ip̃e etiam idithũi: quã¬
dui hie uiuit. uniu̾se subiacet ua¬
nitati. Unde salomon ait. Uidi cun
cta que frunt sub sole: ce ecce uniu̾
tñ nonsolum tnͣsit. s ꝑtnͣsit. Cuius
tͣnsire est singłis momĩtis ad finem
fimre. Nec solum hȩc patitur: s oe
usib t̾renis frustra conturbatur.
Uñ ⁊ subditur. T̃hesauriat: & igno¬
rat. cui congregabit ea. ħ est adhuc
magis lugenda uanitas: quia eum
homo a sinconditoris amore cecid᷑.
ptinus amore ⁊ studio mundialib
inhesit: intantum ut exilium su¬
um hbens ꝑferat ⁊ inuitus recedat :
cecaq cupiditate orbatus. thesauroᷤ
colligit. s cui congreget nescit.

Expanded text:
ivo, quamdiu 180 tentatio est vita hominis super terram , quamdiu humana natura et secundum corpus et secundum animam, sub se habet deficere: Universa vanitas est omnis homo vivens. Universa enim quae in homine sunt, tam interius quam exterius, diminutionem habent, sive mutabilitatem. Omnia, inquam, homo et manens et transiliens, et ipse etiam Idithum, quamdiu hic vivit, universae subjacet vanitati. Unde Salomon ait: Vidi cuncta quae fiunt sub sole, et ecce univertamen non solum transit, sed pertransit. Cujus transire, est singulis momentis ad finem finire. Nec solum haec patitur, sed et usibus terrenis frustra conturbatur. Unde et subditur: Thesaurizat, et ignorat cui congregabit ea. Haec est adhuc magis lugenda vanitas, quia cum homo a sui Conditoris amore cecidit, protinus amore et studio mundialibus inhaesit, intantum, ut exilium suum libens perferat: invitus recedat, caecaque cupiditate orbatus, thesauros colligat: sed cui congreget nescit.
Abbreviated transcription (Latin):
pͣue actionis: delib̾auit etiameis.¬
todire uas illicite locutionis. Nã
gui inu̾bo non offendat: ille ꝑfe¬
ctꝰ÷ uir. Hinc salomon ait. Quicꝰ¬
todit linguam suã: custodit ami¬
mã suã. Dixi inqͣ. ⁊ feci. Nã seqͥtur.
Posui ori m̃o custodiã. Qñ: Cum
consistet aliquis pus. ⁊ religiosus
⁊ sẽs: Ab sit. hi enim sic audiunt:
ut quod ꝓbant laudent. Qd̃ autẽ
imꝓbant. int̾ multa forte que lau¬
dant: ueniã non laudatis dant.
potius quam calũpniam parent.
Qnͣdo gͦͦ. Cũ consistet peccator adu̾¬
sum me. Stat enĩ ꝓpͥa guadã noti¬
cia peccator: suꝑb quisguã: inuidͦ.
audit loquentẽ tnsilientẽ : captat
u̾ba: ꝓponit lagueos. Difficile est
ut non inueniat aliguid ñ ita dic¬
tũ ut dici debuisset: nec audiendo
ignoscit ⁊ s calũmat᷑ inuidendo.
Talib quidem magis silendũ ẽ:
qͣm aliquid dicendum. Nam quid
dicas turbidis : calũmosis : litigio
ori suo eustodiam posuit: infimi¬

Expanded text:
s, deliberavit etiam custodire vias illicitae loquutionis. Nam qui in verbo non offendit, ille perfectus est vir . Hinc Salomon ait: Qui custodit linguam suam, custodit animam suam . Dixi, inquam, et feci. Nam sequitur: Posui ori meo custodiam. Quando? Cum consisteret aliquis pius, et religiosus, et sanctus? Absit. Hi sic audiunt ut quod probant, laudent: quod autem improbant, inter multa forte quae laudant, veniam non laudatis dant, potius quam calumniam parent. Quando ergo? Cum consisteret peccator adversum me. Stat enim propria quadam notitia peccator superbus, quisquam invidus audit loquentem transilientem, captat verba, proponit laqueos. Difficile est, ut non inveniat aliquid non ita dictum, ut dici debuisset: nec audiendo ignoscit, sed calumniatur invidendo. Talibus quidem magis silendum est, quam aliquid dicendum. Nam quid dicas turbidis, calumniosis, litigiosori suo custodiam posuit, insinu
Abbreviated transcription (Latin):
tis temperam᷑. Aliqn̾ se timor eor¬
di insinuat. ⁊ uires nr̃e fortitudi¬
nis turbat ⁊ ⁊ eominores contra
adu̾sa existimus: quo quedam ꝑd̾e
inmod̾atius dilecta formidamiis.
Nnunquam uͦ amor siuiꝰ sementi
ingͣit: eamq latenti motii a rec.¬
litudine iusticie diu̾tit. & quo
se totam auctori redde negligit:
eo inse iusticie uiri contradicit.
T̃urbał quoq anime sapientiam
stulticia intellectum hebitudo⁊
consilium p̃cipitatio: fortitudinẽ
timor ⁊ scientiam ignorantia: ti¬
morem suꝑbia. Rursus incorde
ꝑflagella turbatur caritas ⁊ ꝑ
formidinem concutitur spes: ꝑ
questionem pulsatur fides. & qͥa
innum̃is modis turbantur uir¬
tutes ã uicũis ⁊ peccatis: dicatur
recte. Non est pax ossib meis afa¬
cie peccatorũ meorũ. Nec hoc mirũ.
Qm̃ iniquitates mẽȩ suꝑgͤsse sunt
caput meum : id ÷. pualueriut
menti mẽȩ que est int̾ioris homi

Expanded text:
tis temperamur. Aliquando se timor cortis temperamur. Aliquando se timor cordi insinuat, et vires nostrae fortitudinis turbat: et eo minores contra adversa existimus, quo quaedam perdere immoderatius dilecta formidamus. Nonnunquam vero amor suus se menti ingerit, eamque latenti mora a rectitudine justitiae divertit, et quo se totam auctori reddere negligit, eo in se justitiae jure contradicit. Turbat quoque animae sapientiam stultitia, intellectum hebetudo, consilium praecipitatio, fortitudinem timor, scientiam ignorantia, timorem superbia. Rursus in corde per flagella turbatur caritas, per formidinem concutitur spes, per quaestiones pulsatur fides. Et quia innumeris modis turbantur virtutes a vitiis et peccatis, dicatur recte, Non est pax ossibus meis a facie peccatorum meorum. Nec hoc mirum, 5. Quoniam iniquitates meae supergressae sunt caput meum. Id est praevaluerunt menti meae, quae est interioris
Abbreviated transcription (Latin):
cognoscere. ꝑcognitionem uͦ ire
di: fit etiam cognitio peccati. & io
subdit. son est pax ossib meis a
facie peccatorum meorum. ꝑossa
intelliguntur anime fortia. Ccce
ꝓptͣ peccata nr̃a gure sunt causa
ire dĩ. multa patimur in mẽbris
corporis: multa inuirtutib aĩe.
In corpore amisit homo sanitatẽ:
in anima ꝑdidit pacẽ. Quia eñi
cum actore suo concordare noluit.
iuste & inseipsa discordiam unie¬
nit. Magnam pacem cum dõ habe¬
bat: qñ inet̾no lumine sine contͣ
tabilitate miserabilit̾ corruens pe¬
namq mortalitatis. ⁊ mutabilita¬
tis incurrens: pacem ut diximꝰ
amisit. Ecce sic̃ ossa carnem. sic
prudentia temperantia. fortitu¬
do. iusticia sustinent mentem.
S eidem menti mͦ rignauia sire¬
reꝑit: & prudentia frigesert. Nam
cumfessa torpet: uent᷑a non ꝓuide.
Modo menti delectatio surrepit:
& temꝑantia frigescit. In qͣntum
enim ad delectationẽ terrenorũ
ducim᷑: intantum minꝰ ab illicł¬

Expanded text:
cognoscere. Per cognitionem vero irae cognoscere. Per cognitionem vero irae Dei, fit' etiam cognitio peccati. Et ideo subdit: Non est pax ossibus meis a facie peccatorum meorum. Per ossa intelliguntur animae fortia. Ecce propter peccata nostra, quae sunt caussa irae Dei, multa patimur in membris corporis, multa in virtutibus animae. In corpore amisit homo sanitatem, in anima perdidit pacem. Quia enim cum auctore suo concordare noluit, juste et in seipsa discordiam invenit. Magnam pacem cum Deo habebat, quando in aeterno lumine sine contratabilitate miserabiliter corruens, poenamque mortalitatis et mutabilitatis incurrens, pacem ut diximus amisit. Ecce sicut ossa carnem: sic prudentia, temperantia, fortitudo, justitia sustinent mentem. Sed eidem menti modo ignavia subrepit, et prudentia frigescit: nam cum fessa torpet, ventura non providet. Modo menti delectatio subrepit, et temperantia frigescit: inquantum enim ad delectationem terrenorum ducimur, in tantum minus ab illici
Abbreviated transcription (Latin):
non solum ĩminente᷑ minime
sas agnoscimꝰ. Ꝙ peccatoris mens
tanto altus tenebrascit: quãto
nec dãnum sue cecitatis intellig̃.
Unde fit plerunq: duum mu¬
nͥis largitate. ut culpã pena se¬
guatur ⁊ oe flagella ocłos delin¬
quentis aꝑiant: quos inter ui¬
cia securitas cecabat. Torpens qͥꝑ¬
pe ammus ꝑcussione tangitur
ut gxeitetir÷ quatinis qui statũ
sue rectitudinis securus ꝑdidit:
afflictus considet quo iacet. Ipsa
asꝑttas correctionis. origo fit lu
tale plenum temptationib oe sol¬
lieitudinib ⁊ obnoxium dolorib
corporalib undigentũs ÷ mutabi¬
le. languidum: medieam̃to indi¬
gens. Nam famis medicamentũ
cib est : medieam̃tum sitis ẽ potꝰ:
medicam̃tũ fatigationis ẽ somnꝰ.
Detͣhe ista medicam̃ta. deficiũt
illa que existunt. S unde ista pa¬
timur: faciem ire d̃i intuemur.
facies autem dicta est ꝓpt̾ cogni¬
cionem: qr ĩ facie solemꝰ homĩes

Expanded text:
non solum imminentes minime non solum imminentes minime sas agnoscimus. Et peccatoris mens tanto altius tenebrascit, quanto nec damnum suae caecitatis intelligit. Unde fit plerunque divini muneris largitate, ut culpam poena sequatur, et flagella oculos delinquentis aperiant, quos inter vitia securitas caecabat. Torpens quippe animus percussione tangitur, ut excitetur: quatenus qui statum suae rectitudinis securus perdidit, afflictus consideret, quo jacet. Ipsa asperitas correctionis origo fit lumtale, plenum tentationibus et sollicitudinibus, obnoxium doloribus corporalibus et indigentiis, mutabile et languidum, medicamento indigens. Nam famis medicamentum, cibus est: medicamentum sitis est potus: medicamentum fatigationis est somnus. Detrahe ista medicamenta, deficiunt illa, quae existunt. Sed unde ista patimur? Faciem irae Dei intuemur: facies autem dicta est propter cognitionem, quia in facie solemus homines
Abbreviated transcription (Latin):
nem et̾num. Infurore hoc argu¬
entur: qui mͦ intp̃re miscdie ad
penitentiam ñ emolluint᷑ ꝑ ir̃a
pot̾ intelligi examinatio ignis pͦ¬
gatorir. in quo corripit nt᷑ qͥ mͦ
sa edificant. Detͥm̃tum quidẽ pa¬
tientur: s salui erunt. sic tam̃
quasi ꝑ ignẽ. Grauior autemerit
ignis ille: quam quiequid potest
homo in hac uita tolerare. Ab hac
gͦ ira ce furore penitens iste tutũ
se eẽ dep̾cat᷑: p̃tendñs miserias mul¬
tas. quib iam in hoc scło affligitur.
dicens. Qm̃ sagitte tue infixe sunt
mͥ: oe confirmati suꝑ me manũ
na quippe anima inde est puni¬
ta: unde delectata. Manum aut̃
suam dñs suꝑ nos confirmat:q:
pena peccati qua pͥmũ hominẽ
ꝑcussit. ad huc in humano genͥe
ꝑdurat. In tantum manũ suam
suꝑnos confirmauit: qd̵ ȩtiam
ꝓpͥo filio suo non peꝑcit. pͥma qͥ¬
dem uirtus est: ne ꝑpetͣr debeant
uitare peceata. Sccl̃a autẽ saltem
ꝑpetͣta corrig̾e. S pler̃ q culpas

Expanded text:
nem aeternum . In furore hoc argunem aeternum . In furore hoc arguentur, qui modo tempore misericordiae ad paenitentiam non emolliuntur. Per iram potest intelligi examinatio ignis Purgatorii, in quo corripientur, qui modo sa aedificant. Detrimentum quidem patientur, sed salvi erunt: sic tamen quasi per ignem . Gravior autem erit ille ignis quam quidquid potest homo in hac vita tolerare. Ab hac ergo ira et furore poenitens iste tutum se esse deprecatur, praetendens miserias multas quibus jam in hoc saeculo affligitur, dicens: 3. Quoniam sagittae tuae infixae sunt mihi, et confirmasti super me manum na quippe anima inde est punita, unde delectata. Manum autem suam Dominus super nos confirmat, quia paena peccati, qua primum hominem percussit, adhuc in humano genere perdurat. Intantum manum suam super nos confirmavit, quod etiam proprio Filio suo non pepercit . Prima quidem virtus est, ne perpetrati debeant, vitare peccata. Secunda autem saltem perpetrata corrigere. Sed plerunque culpas
Abbreviated transcription (Latin):
rememoratione et̾ne requiei. Sie
enim intͣpͣtat᷑ sabb̃m: idest requi¬
es. Eot in hoc psiño mat̾ia penitẽs
afflictus multis miseriis. multisq
dolorib: ꝓ peccatis siis. In exordio.
captat iudicis beiuolentiam. In
sed̾a parte narrat miseriam ⁊ de¬
iectionem nimiã: ubi ait. miser
factus sum. Int̾cia parte. ostñdit se
nunquam dm̃ int̾ tot mala de¬
seruisse: s semꝑ in ip̃o sperasse:
&e se ad gͣniora patiendum para¬
tum ẽẽ. In conclusione. ponit qͣn¬
dã exultationẽ de in petrata uenia.
Intendit nos ad mon̾e. ñ ut intel¬
ligamꝰ. sicut fecit in alio peniten¬
tiali ꝑsiño ⁊ s ut iam patient̾ sus¬
tineamꝰ quec̃q mala ad purgatio¬
nem peccatorum euen̾int: dicens.¬
arguas me:. neq inira tua corri¬
pias me. ꝑfurorem uehemens indig¬
natio dñi designat᷑: qua reꝑbi inui¬
ditio arg uent᷑. Unde in furore suo
dicturꝰ est illis. ante tam̃ de oꝑi
bilit᷑ increpatis: ite maledicti in ig¬

Expanded text:
tione aeternae requiei. Sic enim interpretatur sabbatum, id est, requies. Est in hoc psalmo materia, poenitens afflictus multis miseriis, multisque doloribus pro peccatis suis. In exordio captat judicis benevolentiam. In secunda parte narrat miseriam et dejectionem nimiam, ubi ait, Miser factus sum. In tertia parte ostendit, se nunquam Deum inter tot mala deseruisse: sed semper in ipso sperasse, et se ad graviora patiendum paratum esse. In conclusione ponit quandam exultationem de impetrata venia. Intendit nos admonere, non ut intelligamus sicut fecit in alio poenitentiali psalmo, sed ut jam patienter sustineamus quaecunque mala ad purgationem peccatorum evenerint, dicensarquas me, neque in ira tua corripias me. Per furorem vehemens indignatio Domini designatur, qua reprobi in judicio arguentur. Unde in furore suo dicturus est illis ante tamen de opebiliter increpatis, Ite maledicti in ig
Abbreviated transcription (Latin):
eat: nichil desid̾o nͥ qd̃ tͥ placeat.
dͣm ẽ. Si autẽ inest desiłium bonũ
inest ⁊ gemitꝰ: qui et si adaures bo-¬
minum ñ semꝑ ꝑuenit ⁊ ab auribͦ
di ñqͣm recedit. Hunc autẽ int̾iorẽ
gemitum cõm̃dat: cũ subiuingit.
Cormeum conturbatum est. Quare:
Quia d̾eliquit me uͥtꝰ mea: iudeli¬
cet ĩmortalitas. impassibilitas. inno¬
centia. iusticia. Ꝙ lum̃ octoꝵ meoꝵ¬
chi nat᷑ale erat. non est mec̾. uł lum̃
ocłoꝵ: ipse d̃s est. Hoc lum̃ nonẽ
cũ ip̃o ⁊ s tanguam c̾nentium in
spe: s ñdum illud lumen de quo
dr̃. ostnͣdam illi me ipsum. Habe¬
mꝰ aliquid luminis qͥa filii d̾i sumꝰ.
⁊ utiq hoc infid̾ retinemuᷤᷤ : s ñdũ ÷
illd̾ lum̃ qd uidebimꝰ: ñdũ enĩ ap

Expanded text:
cat: Nihil desidero, nisi quod tibi placeat. cat: Nihil desidero, nisi quod tibi placeat. Deum est. Si autem inest desiderium bonum, inest et gemitus: qui etsi ad aures hominum non semper pervenit, ab auribus Dei nunquam recedit: hunc autem interiorem gemitum commendat, cum subjungit: 11. Cor meum conturbatum est. Quare? quia Dereliquit me virtus mea. Videlicet immortalitas, impassibilitas, innocentia, justitia. Et lumen oculorum meorhi naturale erat, non est mecum. Vel lumen oculorum, ipse Deus est. Hoc lumen non est, cum ipso, sed tanquam cernentium in spe. Sed nondum est illud lumen de quo dicitur, Ostendam illi meipsum . Habemus aliquid luminis, quia filii Dei sumus , et utique hoc in fide retinemus: sed nondum est illud lumen, quod videbimus, nondum enim a
Abbreviated transcription (Latin):
te ꝓcedit gemitus. Ad hoc penis
⁊ flagetł peccator affligitur. ut
a sua suꝑbia om̃imͦ humilietur.
quatinus qui letus ⁊ elatus ꝑpetra¬
uit peccatum: afflictꝰ &e humiliatꝰ
redeat ad lam̃tum. Quod ait rugi¬
ebam agemitu signum est uehe¬
m̃tissumi doloris: qnͣ homo pͥ anxi¬
etate cordis in suo gemitu quẽ dã
ferum ⁊ in intelligibilem emittit
rugitum. Ꝙ notandum qd̃ non ait.
a gemitu carnis: sed agemitu cor¬
dis. Multienim sunt qui ꝓ aliqͦ
damno uł in cõmodo temꝑali. ue¬
hem̃ter gemunt. At uͦ seruus d̃i.
qͥa rugit ex recordatione sab̃bi. uͥ
ẽ regnum di. quod earo ⁊ sanguis
non possidebit: conuenient᷑ dicit.
rugiebam ã gemitu cordis mei:
qd̃ eiudn̾ter ostñditur: eum sub¬
infertur. Dñe aute te om̃e desi¬
d̾ium meum: ⁊gemitus meus
ã te non est abscondaitꝰ. Sit desi¬
d̾ium tuũ ante illũ. ⁊ pater qui
uidet in occulto redolet tibi. Attẽ¬
de autem qd̵ ait ante te. Acsidi¬

Expanded text:
te procedit gemitus. Ad hoc poenis te procedit gemitus. Ad hoc poenis et flagellis peccator affligitur, ut a superbia sua omnimodo humilietur: quatenus qui laetus et elatus perpetravit peccatum, afflictus et humiliatus redeat ad lamentum. Quod ait, Rugiebam a gemitu: signum est vehementissimi doloris, quando homo prae anxietate cordis in suo gemitu, quendam ferum et intelligibilem emittit rugitum. Et notandum quod non ait, 175 A gemitu carnis: sed, A gemitu cordis. Multi enim sunt, qui pro aliquo damno, vel incommodo temporali vehementer gemunt. At vero servus Dei, quia rugit ex recordatione sabbati, ubi est regnum Dei, quod caro et sanguis non possidebit : convenienter dicit, Rugiebam a gemitu cordis mei. Quod evidenter ostenditur, cum subinfertur: 10. Domine ante te omne desiderium ma te non est absconditus. Sit desiderium tuum ad te illum, et Pater quid videt in occulto, reddet tibi . Attende autem, quod ait, Ante te, ac si di
Abbreviated transcription (Latin):
est ĩ mortalis. Id̾o posuit lũbos: qͥa
inlũbis ẽ carnalis uoluptas. unde
illusiones ꝓcreantur. S quis pot̾
enuin̾are quot ⁊ quib modis. aĩa
repleca sit illusionib:. A facie illa-¬
rũ illusionũ. aliqñ uix orare per¬
mittitur. Sepe irruunt cogitatio¬
nes: quas non querimꝰ. & uolumꝰ
ex hac inhanc ire: oe abilla in illã
tnͣsire. Et aliqñ uis redire ad idꝙ.
cogitabas. ⁊ dimittẽ qd̃ cogitas nec
p̃uales: &e aliud tͥ orcurrit. Uis re¬
cordari qd̵ oblitus eras. ⁊ nontͥ ue¬
nit inmentem: & uenit potius
aliud quod nolebas: & occurrirl
ꝓeo innum̾abilia que ñ querebã¬
tur. hoc dixi:. ut inuenias quid
sit plang̾e illusiones aĩe. Nece p̃
penam illusiones: amisit u̾itatẽ.
Sicut enim pena est aĩe illusio: sic
pͥmiũ aĩe ueritas est. Afflictus sũ
⁊ humiliatus sum nimis. rugie¬
bam agemitu cordis mei. Ex affli¬
ctione humiliatio: & ex humilita¬

Expanded text:
est immortalis. Ideo posuit lumbos, quia est immortalis. Ideo posuit lumbos, quia in lumbis est carnalis voluptas, unde illusiones procreantur. Sed quis potest enumerare, quot et quibus modis anima repleta sit illusionibus? A facie illarum illusionum aliquando vix orare permittitur. Saepe irruunt cogitationes, quas non quaerimus: et volumus ex hac in hanc ire, et ab illa in illam transire: et aliquando vis redire ad id, quod cogitabas, et dimittere quod cogitas, nec praevales, et aliud tibi occurrit. Vis recordari, quod oblitus eras, et non tibi venit in mentem, et venit potius aliud, quod nolebas, et occurrunt pro eo innumerabilia, quae non quaerebantur. Hoc dixi, ut invenias, quid sit plangere illusiones animae. Accepit poenam illusiones, amisit veritatem. Sicut enim poena est animae illusio, sic praemium animae veritas est. 9. Afflictus sum et humiliatus sum nimis: rugiebam a gemitu cordis mei. Ex afflictione humiliatio, et ex humilita
Abbreviated transcription (Latin):
tanto amplius putredimi & cor¬
ruptiom ꝓpinguamus. Id̾o ad huc
subditur. Miser factus sum ⁊ cͦua¬
tus sum usq infinem. Ante be¬
atus eram ⁊ mͦ factus sũ miser:
portans multas miserias ⁊ mnaiã
⁊ incorpore. Ante erectus usq
id ÷ inpeccatum: uł usq in fi¬
nem. idest usq in mortẽ. Und̃
apłc gemens ait. Infelix ego hõ
qͥs me lib̾abit de corpore mortis
huiꝰ. Totadie constͥstatus ingre
Electorum mentes dum etincta tnͣ-¬
sitoria nulla ẽe conspiciunt : ad que
sint condite exqͥrunt. Cunq illis
nil extra dm̃ sufficit: in ipso spe cẽ
amore requiescunt. Et quanto plus
cȩlestia cogitant: tantomagis erĩmã
suam quam tołant deplorant. Uñ
adhuc iste penitens subdit. Qm̃lũ¬
bi mrei impleti sunt illusionibus:
⁊ non ẽ sanitas incarne mã. Tristi¬
cia nobis sit. donec oe amma nr̃a ex¬
uat᷑ illusionib: oe corpꝰ nrͣm indu¬
at᷑ sanitate. Illa est uͥa santas: que

Expanded text:
tanto amplius putredini et cortanto amplius putredini et corruptioni propinquamus. Ideo adhuc subditur: 7. Miser factus sum, et curvatus sum usque in finem. Ante beatus eram, modo factus sum miser, portans multas miserias, et in anima et in corpore. Ante erectus usque id est, in peccatum: vel usque in fine, id est, usque in mortem. Unde Apostolus gemens ait, Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus ? Tota die contristatus ingredElectorum mentes, dum cuncta transitoria nulla esse conspiciunt, ad quae sint conditae, exquirunt; cumque illis nihil extra Deum sufficit, in ipso spe et amore requiescunt. Et quanto plus caelestia cogitant, tanto magis aerumnam suam, quam tolerant, deplorant. Unde adhuc iste poenitens subdit: 8. Quoniam lumbi mei impleti sunt illusionibus, et non est sanitas in carne mea. Tristitia nobis sit, donec et anima nostra exuatur illusionibus, et corpus nostrum induatur sanitate. Illa est vera sanitas, quae
Abbreviated transcription (Latin):
&̃ sicut omis graue grauate sunt
suꝑ me. slullum omis tamgͣue
potest ee quam iniquitas: cuiꝰ gra¬
iritatem illisoli sentiunt qui eã
depon̾e cupiunt. Non enim gͣ¬
ius illi udetur: qui ad huc in
illa delectatur. Qui u̾o illam de¬
pon̾e ⁊ &e mentẽ ad celȩstia suble.¬
uare appetit. quantum onus
sit iniquitas. sentit. Cumlabore
ertgitur: libens iacet. Ab infimis
iux leuatur: et tamen eleuata ꝓ.¬
tinus labitur. Semet ipsam labo¬
riose uincendo suꝑna conspieit:
s pond̾e ꝓpͥo gͣuata in se ip̃am ꝯtinuo
eadit. Unde adhuc adiungit.
Yutruerunt. ⁊ corprupte sunt
eicatrices mẽe. a facie insipien¬
tie mẽe. ẜ similttudinẽ dictũ:
slamsic̃ eĩcatͥces putrescunt pͥus.
postea rumpitur caro ⁊ sic peccã
sanata inbaptismate. putres¬
cunt qnͣ renouantur inrolun¬
tate: corrumpunt᷑ autẽ qñ ea
exercemus inoꝑe. & hoc fit a fa¬
cie insipientie nre: ilest ꝓꝑter
insipientiam que nob̃ p̃sens ẽ
Quanto enim plus desipumis.

Expanded text:
 sicut onus grave, gravatae sunt super me. Nullum onus tam grave potest esse, quam iniquitas: cujus gravitatem illi soli sentiunt, qui 174 eam deponere cupiunt. Non enim gravis illi videtur, qui adhuc in illa delectatur. Qui vero illam deponere, et mentem ad caelestia sublevare appetit, quantum onus sit iniquitas, sentit. Cum labore erigitur, libens jacet; ab infirmis vix levatur, et tamen elevata protinus labitur. Semetipsam laboriose vincendo, superna conspicit: sed pondere proprio gravata, in seipsam continuo cadit. Unde adhuc adjungit: 6. Putruerunt, et corruptae sunt cicatrices meae a facie insipientiae meae. Per similitudinem dictum est. Nam sicut cicatrices putrescunt prius, postea rumpitur caro: sic peccata sanata in baptismate, putrescunt, quando renovantur in voluntate. Corrumpuntur autem, quando ea exercemus in opere. Et hoc fit a facie insipientiae nostrae, id est propter insipientiam, quae nobis praesens est. Quanto enim plus desipimus,
Abbreviated transcription (Latin):
& qui inquirebant mala mͥ locuti
sunt uanitates: dicebant enim ad¬
u̾sus eum falsa testimonia. Ꝙ do¬
los totadie meditabantur: quib
ante pilatum accusare possent.
S iam patientiam nr̃i redempto¬
ris audiamꝰ. Ego autem tanquã
surdus non audiebam. Unde qͥd̃ã
eorũ ait. Non audis quanta adu̾¬
sumte testificant᷑ ÷ & sic̃ mutus
non aꝑiens os suũ. Sic̃ scͥptũ est.
Tanquã ouis adiuctimã duclꝰ::

Expanded text:
Et qui inquirebant mala mihi, loquuti Et qui inquirebant mala mihi, loquuti sunt vanitates. Dicebant enim adversus eum falsa testimonia . Et dolos tota die meditabantur. Quibus ante Pilatum accusare possent . Sed jam patientiam nostri Redemtoris audiamus: 13. Ego autem tamquam surdus non audiebam. 176 Unde quidam eorum ait: Non audis quanta adversum te testificantur ? Et sicut mutus non aperiens os suum: Sicut scriptum est: Tamquam ovis
Abbreviated transcription (Latin):
incipiat lucestere caput nr̃m in
passione. Ait gͦ. Anuci mei ⁊ proxi¬
mim̃i: adu̾sum me appropinqͣ¬
uerunt ⁊ steterunt. Quasi dicat:
Quid conq̃reris: Uide me afflctũ:
cruerfixum: peccata tua portantem:
imindi miserias ferentem. ⁊ aitfe¬
rentem. Et hoc est qd dicit. Amici
m̃i. id ẽ udi qui se fiuxert̾ amicos
meos ⁊ ꝓximi m̾i scd̃m carnenrad¬
ĩsum me apꝓpinqͣuerunt cum
gladiis ⁊ fustib ut me traderent:
isteterunt rugidi. in malicia sua ꝑ¬
seuerantes. Graue est peccare: s gra¬
iiiͦ ÷ in pecc̃o ꝑtinacem ꝑ maniere.
Et notandum quod nonait inimi¬
ei aut extranei:. s amici ⁊ proximi.
Grauiora qͥdem sunt mala qͥ ab ami¬
eis patimur : qͣm ea que patimꝰ ab
inimicis. Non solum eñi penaillo¬
rũ noᷤ cruciat: s etiam caritas amis¬
sa torm̃tat. & qui iuxta me erant
de longe stecerunt: idẽ. discipuli
qui relicto eo om̃s fugerunt. Et ui
faciebant qͥ querebant ammã meã:
tͣhentes eum ad iudicium ⁊ mortẽ.

Expanded text:
rum in passione: ait ergo, 12. Amici mei, et proximi mei, adversum me appropinquaverunt et steterunt. Quasi dicat: Quid conquereris? Vide me afflictum, crucifixum, peccata tus portantem, mundi miserias ferentem, et auferentem Et hoc est quod dicit, Amici mei, id est, Judaei, qui se finxerunt amicos meos, et proximi mei secundum carnem , adversum me appropinquaverunt, cum gladiis et fustibus , ut me traderent: et steterunt rigidi in malitia sua perseverantes. Grave est peccare, sed gravius est in peccato pertinacem permanere. Et notandum quod non ait, Inimici, aut extranei: sed amici et proximi. Graviora quidem sunt mala quae ab amicis patimur, quam ea quae patimur ab inimicis. Non solum enim poena illorum nos cruciat, sed etiam caritas amissa tormentat. Et qui juxta me erant de longe steterunt. Idest, discipuli: quia relicto eo omnes fugerunt . Et vim faciebant qui quaerebant animam meam. Trahentes eum ad judicium et mortem.
Abbreviated transcription (Latin):
cie & nouamn uitam generat et
gaudium sp̃ale. Et ne uelint iñ
inse głari: ideo mox adiunctum
est: &e dieant semꝑ magnificet᷑
idñs. Semꝑ enim oportet illum
magnificare oc̃ laudare: qui o¬
bona uoluntate. Recte auttem
subdit: qui uolunt pacem ser¬
uieius. Neq enim sufficit ser¬
uis dĩ uelle iusticiam: nisi stu¬
cdeant ⁊ uelle pacem. Unile cũ
suꝑuis dixiss. declina a malo
o fac bonum: ꝓtinus adunx᷑.
inqͥre pacem ce ꝑseq̃re eam. Pax
est: qñ caro ⁊ sp̃c concordant ĩ
d̾o. In hac pace cõpletur iusticia:.
&e nehil iam restat aliud nisi ꝑse¬
u̾antia. uUnde ⁊ apte mox subdi¬
tur. Et lingua mea me ditabitur
iusticiam tuam: totatie laudem
tuam. Uid̃etur magis adcorꝑti¬
nere meditatio: quam ad linguã.
S quia sc̃i uiri die aemocte me¬
ditantur in lege dm̃r: ique me¬
ditantur locuntur: iõ lingua
eorum dei iusticiam meditaridi¬
citur. hinc scͥptum ẽ. Os sapien¬
tium incorde ipsorum. S cuius
lingua durat meditari totadie

Expanded text:
et novam vitam generat, et gaudium spirituale. Et ne inde velint in se gloriari, ideo mox adjunctum est. Et dicant semper, Magnificetur Dominus. Semper enim oportet illum magnificare, et laudare, qui obona voluntate . Recte autem subdit: Qui volunt pacem servi ejus. Neque enim sufficit servis Dei velle justitiam, nisi studeant et velle pacem. Unde cum superius dixisset, Declina a malo et fac bonum : protinus adjunxit, Inquire pacem et persequere eam. Pax est, quando caro et spiritus concordant in Deo. In hac pace completur justitia. Et nihil jam restat aliud, nisi perseverantia. Unde apte mox subditur: 29. Et lingua mea meditabitur justitiam tuam, tota die laudem tuam. Videtur magis ad cor pertinere meditatio, quam ad linguam. Sed quia sancti viri die ac nocte meditantur in lege Domini , et quae meditantur, loquuntur: ideo lingua eorum Dei justitiam meditari dicitur. Hinc scriptum est, Os sapientium in corde ipsorum . Sed cujus lingua durat meditari tota die
Abbreviated transcription (Latin):
UALdeus
MAOALO¬
AENSIS:
EPISCOPꝰ
& sancte Roma¬
ne eccłie legatus. dilectissimo con¬
sanguineosuo Rob̃to insulano
p̃posito. et uniu̾sis eiusdem eccłȩ
canonicis in dño salutem. Cum
uobiscum dudum apud in sułã
moraremur: concanonieus ũr
henscelinus int̾ cet̾a u̾ba que no¬
biscum familiarit̾ habuit: cep̃
diligenter inquirere de florib
psalmorum quos ascẽ memo¬
riȩ Lamb̃to olim canonico ur̃o
pꝰmodũ sc̃ĩ rufi abbate audie¬
rat exceptos. et in unum collec̃¬
tos. Cui nos in qͣntũ ex ip̃a scͥp.¬
tura ꝑcepimꝰ. qui et religionẽ
et intentionẽ illiꝰ beati uiri no¬
uimꝰ. respondimꝰ animũ stiũ

Expanded text:
ALTERUS Magalonensis episcopus, et sanctae Romanae Ecclesiae legatus, dilectissimo consanguineo suo ROBERTO Insulano praeposito, et universis ejusdem Ecclesiae canonicis, in Domino salutem. Cum vobiscum dudum apud Insulam moraremur, concanonicus vester Hescelinus, inter alia verba quae nobiscum familiariter habuit, coepit diligenter inquirere de Floribus Psalmorum, quos a sanctae memoriae Lietberto, olim canonico vestro, postmodum Sancti Rufi abbate, audierat exceptos et in unum collectos. Cui nos, in quantum ex ipsa scriptura percepimus, qui et religionem et intentionem illius beati viri novimus, respondimus animum su
Abbreviated transcription (Latin):
s filiis chore psalmus dauid.
ꝑsalmus iste conuenit dd ꝓpħe qui
hic loquitur : ꝓpositus filiis chore
ad intelligendum. Mat̾ia xp̃c est:
non malorum s iustorum redemp¬
tor. Uł mat̾ia est contemptus mim¬
di. Inpͥma parte ponit ꝓlogum ad
cõm̃dationem rei quamdicturus
est. Inscd̾a parte ponit xpm̃ redẽp¬
torem. non malorum ⁊ scl̃i amato¬
rum : sed iustorum: oe in eadem
parte rephendens stulticiam eoꝵ.
notat uanitates quib amatores istiꝰ
scłi sunt intenti. Int̾cia parte ad¬
monet iustos pauperes. ne eurẽt
istos diuites: quia cito ꝑibunt eo¬
rum diuitie. Intendunt autem
fide existentes tam ex iudeis quam
ex gentib. tam lib̾os quã seruos.
cuiiͦcunq conditionis sint deortari
ab appetitu t̾renorum. ad amorẽ
celestium: &e sic non eis erit inoie
iudicĩ tim̃dum. In pͥmis autẽ
quia prudent᷑. id ÷ moralit̾ eis lo¬
quuntur⁊ tum quia parabolice:
tum etiam quia illud a magistro
int̾uis pͣsidente addiscent: i quod

Expanded text:
Chore psalmus David. Psalmus iste convenit David prophetae qui hic loquitur, propositus filiis Chore ad intelligendum. Materia Christus est, non malorum, sed justorum Redemptor. Vel materia est 241 contemptus mundi. In prima parte ponit prologum, ad commendationem rei quam dicturus est. In secunda parte proponit Christum Redemptorem, non malorum et saeculi amalorum, sed justorum, et in eadem parte reprehendens stultitiam eorum, notat vanitates, quibus amatores istius saeculi sunt intenti. In tertia parte admonet justos pauperes, ne curent istos divites: quia cito peribunt eorum divitiae Intendunt autem fide existentes, tam ex Judaeis quam ex Gentibus, tam liberos quam servos cujuscumque conditionis sint, dehortari ab appetitu terrenorum ad amorem coelestium. Et sic non erit in die judicii timendum. In primis autem quia prudenter, id est moraliter eis loquuntur: tum quia parabolice: tum etiam quia illud a magistro interius praesidente addiscent, et quod
Abbreviated transcription (Latin):
est enim: teste apło qͥ ait. In mul¬
dis offendimꝰ omnes. Quanidiu .N.
hie mortaliter uiuimꝰ: sine multo
ũ possumꝰ ẽẽ peccato. S habemꝰ ꝓpi¬
ciatorem xp̃m: qui int̾pellat ꝓ
nob. Unde non oportet nos de
nob̃ p̃sum̾e: stim̾e. ẽim̃do enim
dm̃. incipimꝰ uitare peccatũ: relin¬
quere iter erroris. ⁊ ten̾e iuam
u̾itatis. Et quia magnum ẽ tinie
dm̃. ce pauei sunt qui timneant
eum ÷ inguirit. quis timeat: & os¬
tendit quis inde fructus ꝓcedat.
Aic iͦ. Quis ẽ homo quitimet
dnm̃: Acsi dieat. Qiuisquis ille est:
maguus ẽ. beatus ẽ. Inde incipit
uienire ad sapientiã. Oncipiũ enĩ
sapientiȩ: timor dñi. Unde &e sub¬
ditur. Legem statuit ei inuia qmͣ
elegit. Einon iam delinquentis
ꝑtimorem ⁊ humilitatem se ad de¬
um conu̾tenti. statuit d̃s ad ꝑse¬
uerandum. non legemi lutẽ que
data est de linguentib inuia:
s statuta ẽ. ⁊ immobilit̾ fixa ꝓfi¬

Expanded text:
est enim, teste Apostolo, qui ait, In mulest enim, teste Apostolo, qui ait, In multis offendimus omnes . Quandiu enim hic mortaliter vivimus, sine multo non possumus esse peccato. Sed habemus propitiatorem Christum, qui interpellat pro nobis . Unde non oportet nos de nobis praesumere, sed timere. Timendo enim Deum incipimus vitare peccatum, relinquere iter erroris, et tenere viam veritatis. Et quia magnum est timere Deum, et pauci sunt qui timeant eum: inquirit quis timeat, et ostendit quis inde fructus procedat. Ait ergo, 12. Quis est homo qui timet Dominum? Ac si dicat, Quisquis ille est, magnus est, beatus est. Inde incipit venire ad sapientiam. Principium enim sapientiae timor Domini . Unde et subditur: Legem statuit ei in via quam elegit: Et non jam delinquenti, sed per timorem et humilitatem se ad Deum convertenti. Statuit Deus ad perseverandum, non legem literae, quae data est delinquentibus in via sed statuta est, et immobiliter fixa profi
Abbreviated transcription (Latin):
a nemine iudicatur. Tales ñ p̃su¬
munt regere semet ipsos: ⁊ ideo
diriguntur a dño. faciunt enĩ
eumrectorem suũ: net recalet¬
tͣnt qͣndo eis uigum suaue impo¬
nit᷑ ⁊ onꝰ leue. Quas autẽ iuasdo¬
cebit eos ostendit: cũ subiungit.
eos: id÷ miscłiam qua placabilis
ẽ ⁊ u̾itatem qua incorruptus est.
Quorum unum p̃buit donando
heccata: alt̾um merita iudican¬
do. ꝙ id̾o uniu̾se uie dñi. Duo¬
st̃ aduentꝰ filũ dei: unus miserã
sueti requirunt testam̃tũ eiꝰ. quo
sanguine suo nos in nouã uitam
redemit : &e in ꝓpħis atq eugłistis
requirunt testimonia euis: que
eidem redemptioni testimonia ꝑ¬
hibent. Ꝙ id̃o subiungit. ꝓpter
nomentuum domine ꝓpiciabis
peccato meo: multũ est enĩ. Quia
iuatua ẽ miscłie. ideo peccato mõ
nomentuũ. Necessarium qͥdem
nob ẽ. ut ñ solum delicta iuuen¬
tutis nr̃e. ⁊ pͥt̾itas negligentias
lon reminiscaris : s ut ⁊ peccato
lir̃o cotidiano ꝓpicieris multum

Expanded text:
a nemine judicatur . Tales non praesumunt regere semetipsos, et ideo diriguntur a Domino: faciunt enim eum rectorem suum, neque recalcitrant quando eis jugum suave imponitur et onus leve . Quas autem vias docebit eos, ostendit, cum subjungit: 10. eos, nisi misericordiam qua placabilis, et veritatem qua incorQuorum unum praebuit, donando peccata: alterum merita judicando. Et ideo universae viae Domini. Duo adventus Filii Dei: unus miserantsueti requirunt testamentum ejus, quo sanguine suo nos in novam vitam redemit: et in prophetis atque Evangelistis requirunt testimonia ejus, quae eidem redemtioni testimonia perhibent. Et ideo subjungit: 11. Propter nomen tuum, Domine, propitiaberis peccato meo, multum e, ideo peccato meo nomen tuum. Necessarium quidem nobis est, ut non solum delicta juventutis nostrae, et praeteritas negligentias non reminiscaris: sed et ut peccato nostro quotidiano propitieris. Multum
Abbreviated transcription (Latin):
excidant tibi. & ut obliuiscari
delicta mea: recordetur mei mise¬
ricordia tua. Et hoc ẽ qdͭ subdit.
Scd̾m miscd̃iam tuam memen¬
to mei tu. ñ sed̃m iram qͣm me¬
rui. ꝓpt̾ bonitatẽ tuam dñe.
ñ ꝓpt̾ m̾itũ meũ. Ego qͥde miser:
tũ misericos: ego malus. tu bonꝰ.
lloligͦ me attend̾e ex me: s exte
attende me. Nam ex me michi
dãpnatio: ex te mͥ saluatio. Uñ
⁊ seguitur. Dulcis ⁊ rectꝰ dñs:¬

Expanded text:
excidant tibi, et ut obliviscaris delicta mea, recordetur mei misericordia tua. Et hoc est quod subdit: Secundum misericordiam tuam memento mei tu. Non secundum iram, quam merui, Propter bonitatem tuam, Domine. Non propter meritum meum. Ego quidem miser, tu misericors: ego malus, tu bonus. Noli ergo me attendere ex me, sed ex te attende me. Nam ex me mihi damnatio, ex te mihi salvatio. Unde et sequitur: 8. Dulcis et rectus
Abbreviated transcription (Latin):
dinẽ seruare curpimꝰ. a rectitu¬
dine usticie declinamꝰ. Dñs uͦ
ac redẽptor nͣr sic utr̃q inse tẽ¬
perat: ut nec dulcedo rectitudi¬
nem: nec rectitudo duleedinem
in aliqͦ minuat. Sic dulcis ẽ dñs.
ut peccata dimitat: sic rectus ẽ.
ut post uocationis ⁊ uenie grãm.
ultimo iudicio digna m̃ita ex qͥ¬
rat. ꝓpter hoc lex data ẽ deliqͣn¬
tib inuia: ut ex lege sͥ ostn̾sa. re¬
cognoseat quisq inquo deliqͣrit
aut ad missum qͣlit̾ em̃dare pos¬
sit. Quia enĩ dulcis est dñs: ꝙ iclo
ñ uult mortẽ peccatoris: s ut cõ¬

Expanded text:
nem servare cupimus, a rectitudine justitiae declinamus. Dominus vero ac Redemtor noster sic utrumque in se temperat, ut nec dulcedo rectitudinem, nec rectitudo dulcedinem in aliquo minuat. Sic dulcis est Dominus, ut peccata dimittat; sic rectus est, ut post vocationis et veniae gratiam ultimo judicio digna merita exquirat. Propter hoc lex data est delinquentibus in via: ut ex lege sibi ostensa recognoscat quisque in quo deliquerit, aut admissum qualiter emendare possit. Quia enim dulcis est Dominus, ideo non vult mortem peccatoris, sed ut co
Abbreviated transcription (Latin):
nitũ. ꝓpter hoc gͦ lex delinguen¬
tib datur: ut scd̃m legẽ aut corn¬
gant᷑ aut iudicent᷑. Cũ audis qd̃
dominꝰ tuus dulcis ÷ attende qͥd
diligas: cũ audis rectus. attende
qud timeas: ut amore ⁊ timore
di excitatꝰ. legem euis custodias.
Caritas eñi implec legẽ : timor
castus seruat caritatẽ. Hȩc utͣq
iurtus. & uicia extinguit: & uir¬
dutes gignit. Unde ⁊ subdit᷑. Dui¬
get mansuetos inuidicio: doce¬
bit nittes uias suas. Mansuetidi¬
cunt᷑. qͥ in se st̃ qͥeti: qͥ ñ irascuis.
ñ contendt̃. ñ rixant᷑. Alites stͥ. qͥ
alioꝵ ꝯtumelias. iras. ⁊ inurias

Expanded text:
hoc ergo lex delinquentibus datur, ut secundum legem aut corrigantur, aut judicentur. Cum audis quod Dominus tuus dulcis est, attende quid diligas. Cum audis rectus, attende quid timeas: ut amore et timore Dei excitatus, legem ejus custodias. Caritas enim implet legem : timor castus servat caritatem. Haec utraque virtus et vitia extinguit, et virtutes gignit. Unde et subditur: 9. Diriget mansuetos in judicio, docebit mites vias suas. Mansueti dicuntur, qui in se sunt quieti: qui non irascuntur, non contendunt, non rixantur. Mites sunt, qui aliorum contumelias, ir
Abbreviated transcription (Latin):
xaudiat te dñs p̃s daiud
indie tribulationis. ꝑte¬
gat te nomen dei iacob. Quare
quidem do: & utilis est iustotͥ¬
bulatio in hoc scło. Ipsa enim
cor humiliat. atq ad orandum
exeitat: &e facit dignum ut ex¬
audiatur. Unde alibi idem iur
sanctus ait. Intribulatione ui¬
uocaui dñm: cẽ exaudiuit me.
tiando futura. Exaudiat te oxͤ¬
pͥater dominus in die tribula¬
tionis: idest in tpr̃e passionis
tue. Exaudiat inquam: ut te
resurgere faciat. ꝓtegat te in¬
mortalitate nomen dei incob

Expanded text:
xaudiat te Dominus in die tribulationis: protegat te nomen Dei Jacob. Quare quidem Deo, et utilis est justo tribulatio in hoc saeculo. Ipsa enim cor humiliat, atque ad orandum excitat, et facit dignum ut exaudiatur: unde alibi idem vir sanctus ait, In tribulatione invocavi Dominum et exaudivit me . tiando futura, Exaudiat te, o Christe, Dominus Pater in die tribulationis, idest, in tempore passionis tuae. Exaudiat, inquam, ut te resurgere faciat: protegat te immortalitate nomen Dei Jacob,
Abbreviated transcription (Latin):
mortificatum granum copiosiꝰ
surg̾et ⁊ s etiam quo cecitas ex
parte in isrł facta est. ut pleni¬
tudo gentium introe: & sic oĩs
isrł saluus fieret. Letabu᷑ in sa¬
lutari tuo: non int̾renis diuicuiᷤ.
non intransitoria gła: non in
uanitate hꝰ mundr: s ineo qui
inȩt̾num saluare nos potest.
& in nomine dĩ nr̃i magnifi¬
cabimur. Ñ ĩ noĩe nr̃o. ñ ĩm̾itis
neꝙ in uiriutibus nr̃is: s ĩ no¬
mine łi nr̃i magnificabimur.
suꝑ nos: ꝙ confessio nominis
illius. Ñ solum non ꝑdet. s oẽ
quas habuisti interra: s etiã
quib ineelo int̾pellas ꝓ nob̃.
Aduocatum inquit apłc habe¬
mus apud patrẽ iħm xp̃m: oe
ipse int̾pellat ꝓ nob̃. Magna
nob fiducia ẽ: quod ipse qui
non cessat. Tantum caueamꝰ
ne ingrati simus : ne quod ip̃e
miscdit̾ postulat. duricia cor¬
dis nr̃i a se repellat. Nc̃ cog¬
noui qm̃ saluum fecit domimis
ea que p̃misi non exdifficdentia

Expanded text:
mortmortsurgeret, sed etiam, quo caecitas ex parte in Israel facta est, ut plenitudo gentium intraret, et sic omnis Israel salvus fieret . 6. Laetabimur in salutari tuo. Non in terrenis 90 divitiis, non in transitoria gloria, non in vanitate hujus mundi: sed in eo qui in aeternum salvare nos potest. Et in nomine Dei nostri magnificabimur. Non in nomine nostro, non in meritis, neque in viribus nostris: sed in nomine Dei nostri magnificabimur. super nos, et confessio nominis illius non solum non perdet, sed etiam quas habuisti in terra, sed etiam quibus in caelo interpellas pro nobis . Advocatum, inquit Apostolus, habemus apud Patrem Jeipse interpellat pro nobis. Magna nobis fiducia est, quod ipse qui non cessat . Tantum caveamus ne ingrati simus, ne quod ipse misericorditer postulat, duritia cordis nostri a se repellat. Nunc cognovi quoniam salvum fecit Dominus Ea quae praemisi, non ex diffi
Abbreviated transcription (Latin):
uidelic: de se ipso. Ipse enimsẽs
ddunt: teste apło qui ait. Omne
datum optimum &e omne donum
ꝑfectum desursum est: descen¬
dens a patre luminum. Et de
syon tueatur te. faciens tͥ scĩfica
tione tutam: que expectat qñ
uenias anuptiis. Syon quippe
intͣptatur speculatio. Et biꝑti¬
uent ad syon &e ad corpus xpistr.
qui contemptis terrenis. m̃tis
ocłm dirigunt ad suꝑna. Memor
mores nos faciat omnium ĩiu¬
Qholocaustũ tuũ pingue fiat.¬
at. Et crucem inqua totus obla¬
tus es dõ: in leticiam resurrecti¬
onis conũtat. Holocaustum qͥd̾
eus pingue apparuit: qñ in
cruce pendens. & seipsum deo¬
ꝓ nob̃ offerens. pinguedine cari¬
tatis plenus ꝓsuis ꝑsecutorib
erorauit dicens. Pater ignosce
ilł quia nesciunt qͥd faciurł.
Odulcis dñe quam pingue cor
tuum fuit ÷ quamsnauit᷑ arsit
quam mirabilit̾ nob̃ intus re¬
dolet Tribuat tͥ scd̃m cortuum
sio tua. Et omne consilium tuũ
confirmet: non solum quo aĩam
tuam posuisti ꝓ amicis tuis. ut

Expanded text:
idelicet de seipso. Ipse enim sancdunt, teste Apostolo, qui ait, Omne datum optimum, et omne donum perfectum desursum est descendens a Patre luminum . Et de Sion tueatur te. Faciens Ex Augustintione tutam, quae expectat quando venias a nuptiis. Sion quippe interpretatur speculatio. Et hi pertinent ad Sion et ad Corpus Christi, qui contemtis terrenis, mentis oculum dirigunt ad superna. 4. Memor mores nos faciat omnium injuEt holocaustum tuum pingue fiat. Et crucem, in qua totus oblatus es Deo, in laetitiam resurrectionis convertat. Holocaustum quidem ejus pingue apparuit, quando in cruce pendens, et seipsum pro nobis Deo offerens, pinguedine caritatis plenus pro suis persecutoribus exoravit, dicens: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt . O dulcis Domine, quam pingue cor tuum fuit, quam suaviter arsit, quam mirabiliter nobis intus redolet! 5. Tribuat tibi secundum cor tuum.sio tua. Et omne consilium tuum confirmet. Non solum quo animam tuam posuisti pro amicis tuis , ut
Abbreviated transcription (Latin):
ta etiam minima achungit ⁊ nͥ
quod in hoc infirma nr̃a miscłi¬
der fouẽre intendit: Ut uideli¬
cet si adhuc ad ꝑfecta non po̾su¬
mus atting̾e: uł parua ꝓut
possumus studeamus exerẽe.
Si enim ꝓ posse nostro a parui
admaiora tendimꝰ÷ & si ad ea ꝑ¬
dingere statim que desidamus

Expanded text:
ta, etiam minima adjungit, nisi quod in hoc infirma nostra misericorditer fovere intendit? Ut videlicet si adhuc ad perfecta non possumus attingere, vel parva prout possumus, studeamus exercere. Si enim pro posse nostro a parvis ad majora tendimus, et si ad ea pertingere statim, quae desideramus
Abbreviated transcription (Latin):
aut quis stabit in loco sancto eiꝰ
Ascendere multorum est: stare
torum. Ascendit iudas. smini¬
me stetit: ascenderunt multi a¬
lii. s conu̾si abiere retrorsum. Qͥs
gͥ sic stabit ut non eadat : ut in
tempore temptationis non rece¬
dat : Sequitur. ⁊ dicit. In nocẽs
manib ce mundo corde: qui ñ
accepit inuano animam suã:.
hec iurauit indolo proximo suo.
Iunocens manib ⁊ mundo cor¬
de est: quinon oꝑatur. nec eogitat
malum Inmanib enim oꝑa: in

Expanded text:
aut quis stabit in loco sancto ejus? aut quis stabit in loco sancto ejus? Ascendere multorum est, stare torum. Ascendit Judas, sed minime stetit. Ascenderunt multi alii, sed conversi abiere retrorsum . Quis ergo sic stabit, ut non cadat, ut in tempore tentationis non recedat? Sequitur et dicit, 4. Innocens manibus et mundo corde, qui non accepit in vano animam suam, nec juravit in dolo proximo suo. Innocens manibus et mundo corde est, qui non operatur, nec cogitat malum. In manibus enim opera, in