comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
I paestedusa ccłis uemat licet obutia nr̃is
mittet uires ip̃a medusa suas
S ic inꝯsumptũ ticii sẽꝑ ꝙ renascens
Nõ ꝑit ut poss sepe ꝑire iec᷑
At puto cũ reqͥes medicinaꝙ publica cure
S op̃nꝰ adẽ solitts noꝵ uenit orba malis¬
S q̃pnua me tr̾ent ueros iutãtia casus
⁊ iugilãt sensus ĩ m̃a dap̃na mei
Autego sarmaticas iuideor uitare sagittas
A ut dare captiuas ad fera iũcla manꝰ
Aut uͥ decipior melioris imagĩe sop̃ni
Aspicio patrie tecta relicta mee
Lmͦ uobistum quos sũ uen̾at᷑ amici
⁊ mͦ cũ cara ꝯuge multalcqrior
S ic uͥ ꝑcepta est bͤuis ⁊ ñ uera uoluptas
P eior ab ãmonini sit statꝰ ip̃e boni
Siue dies gͥ caput h mis̾abile cernit
Siue pͣmose noctis agũtur equi
Sic mea ꝑpetuis liq̃scũt p̃tora curis
Ignib admotis ut nouacera solet
ꝯ ollia nauftagiis litora posse dart
Aut ħ aut nicħ ẽ ꝓ me tep̃tare modeste
Est mala ꝯfiteor s te bona fiet ag̾nte
Lenia ꝓ misera fac mͦ u̾ba fuga

Expanded text:
ipsa Medusa oculis veniat licet obvia nostris, amittet vires ipsa Medusa suas.sic inconsumptum Tityi semperque renascens non perit, ut possit saepe perire, iecur. at, puto, cum requies medicinaque publica curae somnus adest, solitis nox venit orba malis, somnia me terrent veros imitantia casus, et vigilant sensus in mea damna mei. aut ego Sarmaticas videor vitare sagittas, aut dare captivas ad fera vincla manus, aut ubi decipior melioris imagine somni, aspicio patriae tecta relicta meae. et modo vobiscum, quos sum veneratus, amici, et modo cum cara coniuge multa loquor. sic ubi percepta est brevis et non vera voluptas, peior ab admonitu fit status iste boni. sive dies igitur caput hoc miserabile cernit, sive pruinosi Noctis aguntur equi, sic mea perpetuis liquefiunt pectora curis, ignibus admotis ut nova cera solet,mollia naufragiis litora posse dari.aut nihil est, pro me temptare modeste est mala, confiteor, sed te bona fiet agente, lenia pro misera fac modo verba fuga.
Abbreviated transcription (Latin):
C art̾is ĩ missos ultimꝰ ibit eqͣs
U̾ titͣ ĩ tenerã cariẽ rinusq dehiscit
S iqͣ dui solitis cimba uacabit aqͥs
Iui cui fuerã posse redire parẽ
ꝯ tudit ĩgeniũ pacia lõga maloꝵ
Et ꝑs antiqͥ nulla uigoris adẽ
Inq suos uoluit cogere u̾ba pedes
Digna sui dñi tp̃r digna loco
⁊ fecunda facit pectora laudis amor
N oĩs ⁊ fame qͦndã fulgore trahebar
S i liceat nulli cognitꝰ eẽ uelim
Anqͥa cessert̃ pͥmo bñ carmĩa suades
Scribe̾. successus ut seqͣr ip̃e meos¬
ꝑ ace nouẽ ur̃a liceat dixisse sorores¬
U os estis nr̃e maxima causa fuge
Ut q dedit ustas tauri fab̾cator aeni
N il mͥ debebat c̃ u̾sib ampliꝰ eẽ

Expanded text:
carceribus missos ultimus ibit equus, carceribus missos ultimus ibit equus, vertitur in teneram cariem rimisque dehiscit, siqua diu solitis cumba vacavit aquis, illi, qui fueram, posse redire parem. contudit ingenium patientia longa malorum, et pars antiqui nulla vigoris adestinque suos volui cogere verba pedes,digna sui domini tempore, digna loco.oria vires, et fecunda facit pectora laudis amor. nominis et famae quondam fulgore trahebar,si liceat, nulli cognitus esse velim, an quia cesserunt primo bene carmina, suades scribere, successus ut sequar ipse meos? pace, novem, vestra liceat dixisse, sorores: vos estis nostrae maxima causa fugae, utque dedit iustas tauri fabricator aeninil mihi debebat cum versibus amplius esse,
Abbreviated transcription (Latin):
cribis ut oblectẽ studio lacͥmabile tp̃s
Nec ꝑeant t᷑pi pectora nr̃a sitit
D ifficile ẽ qd̾ amite mones qͥa carmũ̾a letũ
Nrã ꝑadu̾sas agit᷑ fortma ꝓcellas
S orte n ulla m̃a tristior eẽ potest
Exigis ut pͥamꝰ natoꝵ fu n̾e ludat
⁊niobe festos ducat ut orba choros
Iuctib ã studio uideor deb̾e̾ teneri
Solus ĩ extͤmos iussus abire getas
D es licet ĩ ualido p̾tꝰ mͥ robore fultũ¬
ẜ ama reft᷑ anu quale fuisse rei
F racta cadet rãte sapĩa mole ruine¬
ꝑ lus ualet hũanis uirib ira dei
le senex dictꝰ sapiẽs de apolline nullũ
S cribe̾ in hoc casu sustiniiss opꝰ
At tuor officio fũgi uetat ẽẽ quietũ
Cinctꝰ ab ĩnum̾e me tenet haste locꝰ
Adde ꝙ ĩgeniũ lõga rubigine lesum
Torpet ⁊ ẽ młto ꝙͣ fuit añ minus
F ertilis assiduo si ñ renouẽt᷑ arat᷑
N il nͥ cũ spinis gͣmen habebit ager
Tẽꝑe qͥ lõgo stet̾it male crit ⁊ int̾

Expanded text:
Scribis, ut oblectem studio lacrimabile tempus, Scribis, ut oblectem studio lacrimabile tempus, ne pereant turpi pectora nostra situ. difficile est quod, amice, mones, quia carmina laetum r adversas agitur fortuna procellas, sorte nec ulla mea tristior esse potest. exigis ut Priamus natorum funere ludat, et Niobe festos ducat ut orba choros. luctibus an studio videor debere teneri, solus in extremos iussus abire Getas? des licet in valido pectus mihi robore fultum, fama refert Anyti quale fuisse reo, fracta cadet tantae sapientia mole ruinae: plus valet humanis viribus ira dei. ille senex, dictus sapiens ab Apolline, nullum scribere in hoc casu sustinuisset opuat timor officio fungi vetat ipse quietum: cinctus ab innumero me tenet hoste locus, adde quod ingenium longa rubigine laesum torpet et est multo, quam fuit ante, minus, fertilis, assiduo si non renovatur aratro, nil nisi cum spinis gramen habebit ager. tempore qui longo steterit, male curret et inter
Abbreviated transcription (Latin):
Quã qr cͥminime uellẽ sũ ca puidoris
Te q reor nr̃is erubuisse malis
ꝑ fer ⁊ obdura mult̾ gͣniora mlisti
Eripuit cũ me pͥncipis ira tibi
ẜ auit᷑ iste tñ quo iudice noĩor exul
M ollior ẽ culpam pena secuta mẽa
m axima penamͥ ẽ ip̃m offendisse pͥus ꝙ
U enisset mallem funeris hora mͥ
Qsa tam̃ nr̃a est ñ m̾sa. nͨ obruta natͤ
Utq caret portu si taĩ extat aqͥs¬
S et untã ñ opes ñ us mͥ ciuis ademit
Qͥ merur iicio ꝑdere cũcta gm̃o
Ss qr pec̃o faciꝰ nõ affuit ullũ
N il nͥ me patͥis iussit abeẽ fecis
I pẽ relegatt ñ exulis utit᷑ ĩ me
Noĩe. ntã suo uidice causa mea ẽ
Iure gͥ laudes cesar ꝓ ꝑte uirili
Iure dõs ut adhuc celi tͥ limina claudãt
Teꝙꝑ uelint sine se ꝯp̃cor ẽẽ dm̃
O ptat idẽ ppłs s ut ĩ mareflimũa uastũ
S it solet exigite cͣrere riuus aq̃¬
A ꝑ ni forninã cuiꝰ uocor exul ab ore
N oĩe m̃daci parte gͣuare meã.

Expanded text:
quod cui minime vellem, sum causa pudoris, teque reor nostris erubuisse malis. perfer et obdura; multo graviora tulisti, eripuit cum me principis ira tibi. fallitur iste tamen, quo iudice nominor exul: mollior est culpam poena secuta meam. maxima poena mihi est ipsum offendisse, priusque venisset mallem funeris hora mihi. quassa tamen nostra est, non mersa nec obruta navis, utque caret portu, sic tamen extat aq civis ademit, qui merui vitio perdere cuncta meo. sed quia peccato facinus non affuit illi, nil nisi me patriis iussit abesse focisipse relegati, non exulis utitur in me nomine . tuta suo iudice causa mea est. iure igitur laudes. Caesar, pro parte virili iure deos, ut adhuc caeli tibi limina claudant, teque velint sine se, comprecor, esse deum. optat idem populus; sed, ut in mare flumina vastum, sic solet exiguae currere rivus aquae, at tu fortunam, cuius vocor exul ab ore, nomine mendaci parce gravare meam!
Abbreviated transcription (Latin):
Ꝙ nͥ deliatt ꝑs extusabilis ẽẽt
ꝑ ua religari pena fut᷑a fuit
I pẽ s ħ uidit qui p̃uidet oĩa cesar
Stulticiã dici cͥmina posse mea
Qͣ q ego ꝑmisi qͣ ꝙ ẽ res passa peꝑcit
U sus ⁊ ẽ modice fulminis igne sui
At gͣuitꝰ cetidi qͥd enĩ mirabiłe si qͥs¬
Ip̃e suas etiã uires inhib̾e̾t achilłes
Missagͣues ictꝰ pelias hasta dabat
Culta qͥdẽ fateor cit᷑ꝙͣ debuit illa ẽ¬
N ec tñ officiũ sensit domꝰ alt̾a nr̃m
ħ ic iłlic ur̃o sub lare semꝑ erã.
Quer tua ẽ pietas ut te ñ excolat ip̃m
Ius aliqd̾ tecũ fratͥs amuicꝰ ht̃
Qͥd qd̃ ut e m̾itis refe̾nda ẽ gr̃a semꝑ¬

Expanded text:
nisi delicti pars excusabilis esset, parva relegari poena futura fuit. ipse sed hoc vidit, qui pervidet omnia. Caesar, stultitiam dici crimina posse mea: quaque ego permisi, quaque est res passa, pepercit, usus et est modice fulminis igne sui.at graviter cecidi, quid enim mirabile, si qipse suas etiam vires inhiberet Achilles, missa gravis ictus Pelias hasta dabat,culta quidem, fateor, citra quam debuit, illa enec tamen officium sensit domus altera nostrum sic: illic vestro sub Lare semper eram. quaeque tua est pietas, ut te non excolat ipsum, ius aliquod tecum fratris amicus habet. quid quod, ut emeritis referenda est gratia semp
Abbreviated transcription (Latin):
Q uetoruna dedit roma sitille lecꝰ
S iemeru muagni sic uoluere det
Net rer hic̃ istuc nrĩs it Ee libellis
ꝑ tantũ t̾re totaqͣs uix cred̾e possũ
Indiciũ stndii transiłuisse mei¬
⁊ ĩge legi qd̃q ẽ muirabile fig̃e place
a ctorẽ certe res uiuat ista nich̃
Q d tͥ si calida ꝓsit laudare siene
A ut uͥ thabrotanẽ indica pĩgit aqͣ
a la ire liber si te distancia log̃e
ꝑ leidũ saudent signa qͥd ĩ de feras
c qͥd᷑ ut audisti nã te diu̾sa tenebat
Nõ cadit ĩ mores feritas ĩ amabił istos
N ec minꝰ astudiis dissidet illa tuis
A rtib ĩgenius qͣrũ tͥ maxima cura ẽ
p tora mollescũt asꝑitasq fugit¬
q ec qͥsꝙͣ meliore fide ꝯplectit᷑ illas

Expanded text:
quem fortuna dedit. Roma sit ille locusic merui, magni sic voluere dei. nec reor hinc istuc nostris iter esse libellis,per tantum terrae, tot aquas vix credere possum indicium studii transiluisse mei. finge legiista nihil, quid tibi, si calidae, prosit, laudere Syenae, aut ubi Taprobanen Indica tinguit aqua? altius ire libet? si te distantia longe Pleiadum laudent signa, quid inde feras? Ecquid, ut audisti—nam te diversa tenebat non cadit in mores feritas inamabilis istos, nec minus a studiis dissidet illa tuis. artibus ingenuis, quarum tibi maxima cura est, pectora mollescunt asperitasque fugit. nec quisquam meliore fide comple
Abbreviated transcription (Latin):
ħ ego ñ ausim cũ sint uerisfima cuins
Scribere delicias ne ialla nra uicet
Scil is statꝰ ẽ. ea rer̃ forma mear̃
Deliciis etiam possit ut ẽẽ locus
Delicias illi p̃cor has ꝯtĩge̾. si qͥs
Ne leuior mͥ sit cesaris ira timet
S uigilo. uigilant q mei sñ fine dolores
Qq ierit q̃ms qui fuit ante color
M embͣ q sũt cera pallidrora noua
S cis mͥꝙͣ sole pene bibant᷑ aq̃
Nõ epuł honeror qͣrũ si tãgar amore
Est tamo ĩ getiiis copta nulla loris
N ec uires adimit uen̾is dap̃nosa uoliptes
N õ solet in mestos illa uenire thoros
U nda locꝰq nocẽt. ⁊ cã ualentior istis
Anxietas animiq̃ mͥ semꝑ adest
ħ nisi tuꝑit̾ simili cũ fr̃e leuares
Uix mẽs tristicie nr̃a tuliss honꝰ¬
U os estis fracte tellus ñ dura phaselo
Qͥ m̾itã nob̾ minuat ñ fiat irã
Supplicit᷑ ur̃os qͥsꝙ  a rgate dop¬

Expanded text:
haec ego non ausim, cum sint verissima, cuivis haec ego non ausim, cum sint verissima, cuivis scribere, delicias ne mala nostra vocet, scilicet is status est, ea rerum forma mearum, deliciis etiam possit ut esse locus! delicias illi precor has contingere, siquis ne mihi sit levior Caesaris ira timet.sed vigilo vigilantque mei sine fine dolores,quoque ierit quaeras qui fuit ante color, membraque sunt cera pallidiora nova. scis mihi quam solae paene bibantur aquae, non epulis oneror: quarum si tangar amore, est tamen in Geticis copia nulla locis, nec vires adimit Veneris damnosa voluptas: non solet in maestos illa venire toros. unda locusque nocent et causa valentior istis, anxietas animi, quae mihi semper adest nisi tu pariter simili cum fratre levares, vix mens tristitiae nostra tulisset onus. vos estis fracto tellus non dura phaselo,qui meritam nobis minuat, non finiat, iram, suppliciter vestros quisque rogate d
Abbreviated transcription (Latin):
C Armĩa uire damꝰ raros testãcia mores
h oc ẽ qd̃ possim geticis tͥ mitte̾ ab aruis
H oc solũ est istic quodlicet ẽẽ meu̾¬
ẜ imera ñ potu comitare nͨ ñg̾e corpꝰ
Ato tus toto diuidor orbe rogis
Qd̾ potuit q̃ iu ꝓnumine uiuus hẽbas
p̃ stint officiũ maximꝰ omne tibi
I ue tͥ exequias ⁊ magni funꝰ honoris
Qͥ qm̃ extinc̾is que deb p̃stat amitis
Plo tius ꝑlug muitit tͥ flace lalutẽ
M ite̾ rẽ si quis qͣ caret ip̃e potest
Longꝰ enĩ curĩs uiciatũ corpꝰ amaris
N õ patit᷑ uires langor hr̃e suas
N ec dolor ullꝰ adest nec fẽbrib uroe anheli
⁊ pagit soliti uena doloris iter
O shebes ẽ. positeꝵ monẽt fastidia m̃se
⁊ q̃ror inuisi cũ uenit hora tibi
Qd̾ mare qd̾ tellus. appone Nd̾ educat aer
Nil ibi qd̾ nob̃ esurtaturꝰ erit
Det mͥ formosa gnaua niuẽtamanir
Nõ tam̃ exacuet torpẽs Papor ile palatũ
Stabit ⁊ ĩ stomacho pondꝰ inherte dut̃

Expanded text:
carmina iure damus raros testantia morescarmina iure damus raros testantia moreshoc est, quod possum Geticis tibi mittere ab arvis hoc solum est istic quod licet esse meum. funera non potui comitare nec ungere corpus, aque tuis toto dividor orbe rogis, qui potuit, quem tu pro numine vivus habebas, praestitit officium Maximus omne tibi. ille tibi exequias et magni funus honoris qui quoniam extinctis, quae debet, praestat amicisprofugus mittit tibi, Flacce, salutem, mittere rem siquis, qua caret ipse, potest, longus enim curis vitiatum corpus amans non patitur vires languor habere suas. nec dolor ullus adest, nec febribus uror anhelis, et peragit soliti vena tenoris iter. os hebes est positaeque movent fastidia mensae, et queror, invisi cum venit hora cibi. quod mare, quod tellus, adpone quod educat aër, nil ibi, quod nobis esuriatur, erit. det mihi formosa nava Iuventa manu, non tamen exacuet torpens sapor ille palatum, stabit et in stomacho pondus inerte diu.
Abbreviated transcription (Latin):
P onẽdꝰ qͣm si frat᷑ in igne foret
h esir ĩ amplexit ꝯsolatusꝙ iacentẽ
Cũq meis latͥmis miscuit ip̃e suas
O qͦriẽs uite custos ĩ uisus amare
ꝯtinuit ꝓmptas ĩ m̃a fata manꝰ
O qͣciens dixit placabilis ira deoꝵ ẽ¬
U iue nec ignosci tu tibi posse nega.
Uox tñ illa fuit cͦbrima. respice qͣnt̃
Debeat auxiliũ maximꝰ ẽẽ tibi
Maximꝰ inꝯber qͣd ẽ pietate rogabit
Ne sit ad extͤmũ cesaris ira tenax
C ũ ꝙ sius frĩs ures adhibebit. ⁊ ominẽ
Q leuiꝰ doleas exꝑiet᷑ opem.
ħ mͥ u̾ba male minuer̃t̃ tedia uite
Q ni ne fuerĩt maxime uana caue
Huc qͦ uẽtur̃ mͥ se uirare solebat
Non nisi te lõge ius sͥ dãte uie
N am tua nõ alio coluit penettia ritu
T errar̃ dños ꝙͣ colis ip̃e deos
Crede mͥ digmiłtos hẽas cũ dignꝰ amicos
Nõ fuit e multis qͦlibet ille minor
Si mͦ nõ census nͨ clar̃ nom̃ auoꝵ

Expanded text:
ponendus quam si frater in igne foret. ponendus quam si frater in igne foret. haesit in amplexu consolatusque iacentem est, cumque meis lacrimis miscuit usque suas. o quotiens vitae custos invisus amarae continuit promptas in mea fata manus! o quotiens dixit " placabilis ira deorum est: vive nec ignosci tu tibi posse nega! vox tamen illa fuit celeberrima, " respice, quantum debeat auxilium Maximus esse tibi. Maximus incumbet, quaque est pietate, rogabit, ne sit ad extremum Caesaris ira tenax; cumque suis fratris vires adhibebit, et omnem, quo levius doleas, experietur opem. haec mihi verba malae minuerunt taedia vitae. quae tu ne fuerint, Maxime, vana cave. huc quoque venturum mihi se iurare solebat non nisi te longae ius sibi dante viae. nam tua non alio coluit penetralia ritu, terrarum dominos quam colis ipse deos. crede mihi, multos habeas cum dignus amicos, non fuit e multis quolibet ille minor, si modo non census nec clarum nomen avorum
Abbreviated transcription (Latin):
Attͥ nascentuid̃ toto pectore letor
Nerunt fatales fortia fila dee
U mbrta nc̃ renocat nͨ nõ albana petentẽ
A ppia feruenti ducit in arua rota
f orsitã hoc optes ut ustã suppͥmat irã
Cesar ⁊ hospiciũ sit tua uilla meũ¬
H a nimiũ est qd̾ amite perts mod̾actꝰ opta
⁊ uoti queso contrahe uela tui
Terra uelim ꝓpior nullis obnoxia bellis¬
p rotinꝰ est lacrimis hunuda fc̃a meis
Qd̾ q nefas dictu steri nec posse putaui
Inuitis oculis littera lectatua est
Ut sumꝰ inponto ne ueniat ꝙ p̃cor
Añ mõs oculos tantͣꝑ p̃sentis imago
heret et ext̃ctũ uiu̾e fingit amor
Sepe rest̾ aĩus lus gͣuitate carentis
Sema cũ liqͥda sepe ꝑacta fide
Nulla tñ subeuĩt m tprã dẽsius illis
Q uellem uite sũma fuisse mee
Cũ domꝰ ĩgenti subito m̾a lapsa ruina
Contidit ĩ dñi procubuit q caput
Affuit ille mͥ cũ me ꝑs magna reliqͥt
m axime. fortne nec fuit ip̃e comes
Illũ ego nõ alit̾ flentẽ ña uuln̾a iudi

Expanded text:
 nascenti, quod toto pectore laetor, nerunt fatales fortia fila deaeUmbria nunc revocat, nec non Albana petentem Appia ferventi ducit in arva rota. forsitan hic optes, ut iustam supprimat iram Caesar, et hospitium sit tua villa meum. a! nimium est, quod, amice, petis: moderatius opta, et voti quaeso contrahe vela tui. terra velim propior nullique obnoxia bellprotinus est lacrimis umida facta meis; quodque nefas dictu, fieri nec posse putavi, invitis oculis littera lecta tua est. ut sumus in Ponto, perveniatque precor, ante meos oculos tamquam praesentis imago haeret, et extinctum vivere fingit amor. saepe refert animus lusus gravitate carentes, seria cum liquida saepe peracta fide. nulla tamen subeunt mihi tempora densius illis, quae vellem vitae summa fuisse meae, cum domus ingenti subito mea lapsa ruina concidit in domini procubuitque caput. adfuit ille mihi, cum me pars magna reliquit, Maxime, fortunae nec fuit ipse comes, illum ego non aliter flentem mea funera vidi,
Abbreviated transcription (Latin):
C d̃fluat ⁊ frõdes alpib addat athos
ꝑ cẽdũ est aĩo misabile uuluꝰ habent
Subducũt hou̾t colla pusta boues
At puto fructꝰ adẽ iꝰtissima cã laboꝵ
⁊ Pata cũ multo fenore reddit agᷤ
⁊ tecũ quero sepe quid inde petam
An ppłs uere sanos negat eẽ poetas
Sũq fides hꝰ maxima uocis ego
Qͥ st̾ili tociẽs cũ sim deceptꝰ ab aruo
Dap̃nosa ꝑsto condere sem̃ humo

Expanded text:
 frondes Alpibus addat Atho ? parcendum est animo miserabile vulnus habenti. subducunt oneri colla perusta boves. at, puto, fructus adest, iustissima causa laborum, et sata cum multo faenore reddit ager? et tecum quaero saepe quid inde petam, an populus vere sanos negat esse poetas, sumque fides huius maxima vocis ego, qui, sterili totiens cum sim deceptus ab arvo, damnosa persto
Abbreviated transcription (Latin):
Te qͦ ꝙͣ iuuenẽ discedẽs urbe reliqui
C redibile ẽ nrĩs insenuisse malis
Oego dii faciant talẽ te cͦuere possem
Caraq mutatts oscula fr̾e comis
Amplectiq meis corpꝰ ñ pĩgue lactis
⁊ gͣtile hoc fecit dic̾e̾ cura mei
⁊ narrare m̃os flenti flẽs ipẽ dolores
S perato ñꝙͣ colloquioq frui
Thuraq cesarib c̃ ꝯiuge cesare digna
Diis ueris memori debita fẜe manu
Mẽnonis hãc ut̃ lenito pͥncipe mat̾
Qmͣ pͥmũ roseo ꝓuocet ore diem
Nle tuos qͦndã ñ ultimꝰ int̾ amicos
Ut sua u̾ba legas maxime naso rogat
In qͥb ĩgeniũ desistas q̃rere nr̃m
lestius exili ne uideare met
Ceruis ut ignauũ corrpãt oria corpꝰ
Ut capiant uitiũ ni moueãt᷑ añ
Et mͥ si qͥs erat ducendi cartũs usus
S cribimꝰ muita uixq coacta manu
Nõ libet ĩ tales aĩm ꝯtende̾ curas
Nec uenit ad duros musa coact᷑ getas
Ut tñ tp̃e uides luctor deduc̾e̾ u̾sur
S nõ fit fato mollior ip̃e meo

Expanded text:
 quam iuvenem discedens urbe reliqui, credibile est nostris insenuisse malis, o, ego di faciant talem te cernere possim, caraque mutatis oscula ferre comis, amplectique meis corpus non pingue lacertis, et gracile hoc fecit dicere cura mei, ‘et narrare meos flenti flens ipse labores, sperato numquam conloquioque frui, turaque Caesaribus cum coniuge Caesare digna, dis veris, memori debita ferre manu! Memnonis hanc utinam lenito principe mater quam primum roseo provocet ore diem!’ Ille tuos quondam non ultimus inter amicos, ut sua verba legas. Maxime, Naso rogat, in quibus ingenium desiste requirere nostrum, nescius exilii ne videare mei. cernis ut ignavum corrumpant otia corpus, ut capiant vitium, ni moveantur, aquae, et mihi siquis erat ducendi carminis usus, scribimus invita vixque coacta manu. non libet in talis animum contendere curas, nec venit ad duros Musa vocata Getas. ut tamen ipse vides, luctor deducere versum: sed non fit fato mollior ille meo.
Abbreviated transcription (Latin):
H ic saltem ꝑfugo glebacolenda mͥ
Ipẽ ego pẽdentes liceat m rupe capellas
Ip̃e uelim baculo pasc̾e̾ nixus oues
Ip̃e ego ne solitis insistãt p̾tora curis
Ducã ruricolas subiuga cna boues
⁊ dicam getia q̃ norũt u̾ba uiuẽti

Expanded text:
hic saltem profugo glaeba colenda mihi! hic saltem profugo glaeba colenda mihi! ipse ego pendentis, liceat modo, rupe capellas, ipse velim baculo pascere nixus oves; ipse ego, ne solitis insistant pectora curis, ducam ruricolas sub iuga curva boves, et discam Getici quae norunt verba iuvenci
Abbreviated transcription (Latin):
m arcia cũ magno cesare roma ꝓbet
S  memor ũde abii q̃ror o ioꝯde sodalis
a ccedãt nris seuaqd̃ arua malis
Ut careo uob̾ scithicis detͣsus ĩ horis
Qͣtuor dutũnos pleyas orta facit.
N ec tu credid̾is urbane ꝯmoda uite
Quer̾e nasonẽ querit ⁊ illa tam̃
Nã mͦ uos aĩo dulces reminiscor amitt
Nũc mͥ cũ cara ꝯiuge nata subit
Atq domꝰ pͦfus pulchre loca u̾tor adurbis
Cũctaq mẽs oculis p̃uidet illa suis
N ẽ fora nẽ edos nc̃ marmore tecta theatͣ
Nunc subit etuata porticus om̃is humo
Gramina nc̃ campi pulcͦs sp̃tantis ĩ hortos
S tagnaq ⁊ euripi uirgineꝰ q liquor
At puto sic urb misero ẽ erepta uoluptas
Q libet ut saltem rure frui liceat
N õ m̃s amissos aniimꝰ desid̾at agros
Ruraq peligno ꝯspicienda solo
Nec qͦs pomiferis positos ĩ collib ortos
Sp̃tat flãmuue claudia uĩcta uiẽ
Quos ego nestio cui colui qͥb ipẽ solebã
ꝑ quib amissis ut ꝯting̾e̾ poss

Expanded text:
Martia cum magno Caesare Roma probet. sed memor unde abii, queror, o iucunde sodalis, accedant nostris saeva quod arma malis, ut careo vobis. Stygias detrusus in oras, quattuor autumnos Pleias orta facit. nec tu credideris urbanae commoda vitae quaerere Nasonem, quaerit et illa tamen. nam modo vos animo dulces reminiscor, amici, nunc mihi cum cara coniuge nata subit : aque domo rursus pulchrae loca vertor ad urbis, cunctaque mens oculis pervidet usa suis. nunc fora, nunc aedes, nunc marmore tecta theatra, nunc subit aequata porticus omnis humo. gramina nunc Campi pulchros spectantis in hortos, stagnaque et euripi Virgineusque liquor. at, puto, sic urbis misero est erepta voluptas, quolibet ut saltem rure frui liceat! non meus amissos animus desiderat agros, ruraque Paeligno conspicienda solo, nec quos piniferis positos in collibus hortos spectat Flaminiae Clodia iuncta viae. quos ego nescio cui colui, quibus ipse solebam pro quibus amissis utinam contingere possit
Abbreviated transcription (Latin):
Nec iuuer admota ꝑditꝰ eger ope
Nec loqͦr ħ qr sit maior pͣdencia nob̃
S  sũ quã medico nocior ipẽ mͥ
Ut tñ hoc ita sit munꝰ tua gͣnde uolũtas
am mͥ det̾tor canis asꝑgit᷑ et as
Iamq mõs uultꝰ ruga senilis arat
Iam uigor ⁊ casse lãguẽt ĩ corꝑe uires
Nec uueni lusus qui placuere iuiuant
N et sun me subito ui deas agnosce̾ possis
e tans tãta ẽ fc̃a ruina mee.

Expanded text:
neu iuver admota perditus aeger ope. neu iuver admota perditus aeger ope. nec loquor haec, quia sit maior prudentia nobis, sed sum quam medico notior ipse mihi. ut tamen hoc ita sit, munus tua grande voluntas Iam mihi deterior canis aspergitur aetas, iamque meos vultus ruga senilis arat . iam vigor et quasso languent in corpore vires, nec, iuveni lusus qui placuere, iuvant. nec, si me subito videas, agnoscere possis, aetatis facta est tanta ruina meae.
Abbreviated transcription (Latin):
.I. ñc ⁊ ueter̃ nob̃ exempla uiroꝵ
Qͥ forn casus mẽte tidere refer
⁊ gͣue magnnimi robmirare tibulli
Nõ usi reditus condicione dait
⁊ miria uir̃tenuit ñ põtꝰ ⁊ hostica tellꝰ
P ene minꝰ nullo ⁊nurma pet̾eda loco
Nõ doluir patͥa cinicꝰ ꝓcul eẽ sinopeꝰ
Legit enĩ sedes attica t̾ra tuas
Arma neoclides qͥ ꝑsica ꝯtudit armis
Argolica pͥmã sensit ĩ uobe fugã
p uls aristides prĩa lacedemona fugit
Thessalicãq adiit hospes achillis humũ
Liqͥp agenorides si donia menta cadmꝰ
Poneret ut muros ĩ meliore loco¬
U enit ad adrastũ iydeꝰ calidone fugatꝰ
⁊ teuerũ uenert gͣta recepit humꝰ
Qͥd referã uet̾es romane gẽtis apd̃ qͦs
E xulibꝰ tybur ultima tellus erat
ꝑ seqͣr ut cũctos nulli datꝰ oĩb euł
Tam ꝓcul a patria ẽ horridiorue locꝰ
Qͦ mag̾ ignoscat sapĩa ur̃a dolentt
Q̾ facit ex dcĩs nõ ita multa tius
Nec tam̃ inficior si possent nr̃a coire
Uulnera p̃ceptis posse coire tuis

Expanded text:
veterum nobis exempla virorum qui forti casum mente tulere refer, et grave magnanimi robur mirare Rutili non usi reditus condicione dati. Smyrna virum tenuit, non Pontus et hostica tellus, paene minus nullo Smyrna petenda loco. non doluit patria cynicus procul esse Sinopeus, legit enim sedes, Attica terra, tuas. arma Neoclides qui Persica contudit armis, Argolica primam sensit in urbe fugam, pulsus Aristides patria Lacedaemona fugit,Thessalicamque adiit hospes Achillis humum.liquit Agenorides Sidonia moenia Cadmus, poneret ut muros in meliore loco. venit ad Adrastum Tydeus Calydone fugatus, et Teucrum Veneri grata recepit humus. quid referam veteres Romanae gentis, apud quos exulibus tellus ultima Tibur erat? persequar ut cunctos, nulli datus omnibus aevis tam procul a patria est horridiorve locus. quo magis ignoscat sapientia vestra dolenti: quae facit ex dictis, non ita multa, tuis. nec tamen infitior, si possint nostra coire vulnera, praeceptis posse coire tuis.
Abbreviated transcription (Latin):
Cernis ut induris ⁊ qͥd bñ firmiꝰ aruis
F ortia tauroꝵ corꝑa frãgit opꝰ
Que nũꝙ soatuo solita ẽ cessare nouali¬
ẜ ructib assidus lassa senestit humꝰ
Oocidet adcirri siqͥs c̾tamina semꝑ
Nõ uit̾missis cͣsib ibit equus¬
ẜ irma sio illa licet soluet᷑ ĩ eqͦre nauis
Q ñ ꝙͣ liquidis sicca carebit aquis
Me qͦr debilitat sexies ĩmẽsa maloꝵ
Añ meũ tẽpꝰ cogit et eẽ senẽ
Ocia corpꝰ alut̃. animꝰ qͦ pascit᷑ illis
Inmedicꝰ ꝯtͣ carpit utrũq labor
Aspice ĩ has ꝑtes ꝙ uen̾it esone natꝰ
Quã iaudem a sera post̾itate ferat
Iue ẽ ĩ pontũ pelia nuttẽte ꝓfcñs
Qͥ iux thessalie fine tim̃dꝰ erat.
Cesaris ira mͥ nocuit. ꝙ̃ solis aborm

Expanded text:
cernis ut in duris—et quid bove firmius?—arvis fortia taurorum corpora frangat opus. quae numquam vacuo solita est cessare novali, fructibus assiduis lassa senescit humus. occidet, ad Circi siquis certamina semper non intermissis cursibus ibit equus, firma sit illa licet, solvetur in aequore navis, quae numquam liquidis sicca carebit aquis. me quoque debilitat series inmensa malorum, ante meum tempus cogit et esse senem, otia corpus alunt, animus quoque pascitur illis: immodicus contra carpit utrumque labor, aspice, in has partis quod venerit Aesone natus, quam laudem a sera posteritate ferat. ille est in Pontum Pelia mittente profectus, qui vix Thessaliae fine timendus erat. Caesaris ira mihi noc
Abbreviated transcription (Latin):
¶PO: thomitane
iã ñ nouꝰ ĩcola terre
Hoc trbi de getico lit
quolibet abde loco.
ħ a quoriẽs dixi certe nil t᷑pe docetis
Ite paret castis u̾sib ille locus
N õ tũ accedũt s ut afticis ille latere
Sublare pͥuato tucius eẽ putant
Queris uͥ hos possis nullo ꝯpon̾e leso
Qua steterãt arces ꝑs itacat illa tibi
Qͥ dueniãt nouitate roges fortasse subipã
Accipe qd̾cũq ẽ dũ mͦ nõ sit amor
Inuenies qͣuis ñ sit nufa̾bilis index
N õ minꝰ hoc illo triste qd̃ ante fuit
R eb idẽ titulo difft᷑. ⁊ epła cui sit
Nõ occultato noĩe missa docet
Nec uos ħ uultis s nͨ ꝓhibe̾ potestis
Mulaq ad inuitos officiosa uenit

Expanded text:
o Tomitanae iam non novus incola terrae hoc tibi de Getico litoquolibet abde loco. a! quotiens dixi ‘certe nil turpe docetis: ite, patet castis versibus ille locus! non tamen accedunt, sed, ut aspicis ipse, latere sub Lare privato tutius esse putant, quaeris ubi hos possis nullo componere laeso? qua steterant Artes, pars vacat illa tibi. Quid veniant, novitate roges fortasse sub ipsa. accipe, quodcumque est, dummodo non sit amor. invenies, quamvis non est miserabilis index, non minus hoc illo triste, quod ante dedi. rebus idem, titulo differt; et epistula cui sit non occultato nomine missa docet. nec vos hoc vultis, sed nec prohibere potestis, Musaque ad invitos officiosa venit
Abbreviated transcription (Latin):
Is me ñ comitẽ nͨ dedrgnatꝰ amicũ ẽ
Si tamen hec illi nõ nocitura putas
Si minꝰ hac qͦ me m̃dacẽ ꝑte fatebor
Clausa mͥ pocius tota sit ista dontꝰ
S ⁊ ueq claudẽda ẽ ⁊ nulla potẽtia iures

Expanded text:
is me nec comitem nec dedignatus amicum est : is me nec comitem nec dedignatus amicum est : si tamen haec illi non nocitura putas. si minus, hac quoque me mendacem parte fatebor: clausa mihi potius tota sit ista domus, sed neque claudenda est, et nulla potentia vires
Abbreviated transcription (Latin):
N os sans ẽ int᷑ glaciẽ scichicas ꝙ sagittas
U iu̾e si uita ẽ mortis habenda genꝰ
Nos p̃mat aut bello tellꝰ aut fgͥore celũ
Truxq getes armis gͣndĩe pugͣt hiems
Nos hẽat regio nͣ ponus feta nͣ uuis
⁊ cꝰ nullũ cesset ab hoste latꝰ
Cetera sit sospes cultoꝵ tͦba tuoꝵ
Inquib ut ppło ꝑs ego ꝑua fui
Me nuser̃ si ni u̾bis offendis istis
Nos q negas ulla ꝑte fuisse tuos
Utq sit ħ uer̃ m̃tito ignosc̾e̾ debes
N il demit laudi gła nr̃a tue.
Qͥs se cesarib notꝰ. ñ fig̾is amicũ
Daueniã fasso tu mͥ cesar eris
Nec tñ irr̃po qͦ ñ licet ire. satisq ẽ
A tͥa si nob̾ nõ patuisse negas
Utq tͥ fu̾it metũ nicħ ãpltꝰ uno
Nẽpe salutaris ꝙͣ pͥꝰ ore minus
Necnuis ẽgenitor nos ĩficiatꝰ amicos
hortator studii. causaq faxq mei
Cui nos ⁊ lacͥmas sup̃mũ ĩ fun̾e munꝰ
⁊ de dimꝰ medio scͥpta canẽda foro
A dde qd̾ ẽ fr̃ tãto tbi iuuctꝰ amore

Expanded text:
nos satis est inter glaciem Scythicasque sagittas vivere, si vita est mortis habenda genus, nos premat aut bello tellus, aut frigore caelum, truxque Getes armis, grandine pugnet hiems . nos habeat regio nec pomo feta nec uvis, et cuius nullum cesset ab hoste latus. cetera sit sospes cultorum turba tuorum, in quibus, ut populo, pars ego parva fui. me miserum, si tu verbis offenderis istis nosque negas ulla parte fuisse tuos! idque sit ut verum, mentito ignoscere debes: nil demit laudi gloria nostra tuae. quis se Caesaribus notus non fingit amicum? da veniam lasso: tu mihi Caesar eras. nec tamen inrumpo quo non licet ire, satisque est atria si nobis non patuisse negas. utque tibi fuerit mecum nihil amplius, uno nempe salutaris, quam prius, ore minus, nec tuus est genitor nos infitiatus amicos, hortator studii causaque faxque mei: cui nos et lacrimas, supremum in funere munus, et dedimus medio scripta canenda foro. adde quod est frater, tanto tibi iunctus amore
Abbreviated transcription (Latin):
Mors faciet c̾te ne si̾ cũ uen̾it exil
Ne nõ peccarĩ mors qͦ nõ faciet
Nõ gͥ mir ẽ si mẽs m̃a tabida fõã
De niue manãtis more li q̃sait aque¬
ẜ ert᷑ ut occłta uitiara putredĩe naus
E qͦrei scopulos ut causit ũda salis
Rodit᷑ ut scabͣ positũ rubigine frum
ꝯ ditꝰ ut tinee carpit᷑ ore liber̾
Sic m̾a ꝑpetuos curar̃ pͣtora morsꝰ
ẜ me quib nullo ꝯficiant᷑ hñt¬

Expanded text:
erit, exul: ut non peccarim mors quoque non faciet, non igitur mirum, si mens mea tabida facta de nive manantis more liquescit aquae, estur ut occulta vitiata teredine navis, aequorei scopulos ut cavat unda salis, roditur ut scabra positum robigine ferrum conditus ut tineae carpitur ore liber, sic mea perpetuos curarum pectora morsus, fine quibus nullo conficiantur, habe
Abbreviated transcription (Latin):
Officii causa plurib eẽ dari
Qlibet ĩ num̾o me massaline repone
tibi dilecto missã nasone salutẽ
accipe ꝑs aĩe magna seu̾e mee
N eue rega qͥd agã. si ꝑseqͣr oĩa flebis
Sũma satis nr̃i sit tͥ nota mali¬
U inimꝰ assiduis exꝑtes pacis ĩ armis
D etq tot expulsis sũ niles ĩ exule solus
S rat uetꝰ urbs ripe uicinabinoĩs histͥ¬
Caspiꝰ egisus de se si credimꝰ ipĩs
ꝯ didit ⁊ ppͥo noĩe dixit opus
Ille menior magni gem̾s uͥtute qd̾ auget

Expanded text:
officii causae pluribus esse datis. quo libet in numero me, Messaline, reponeA tibi dilecto missam Nasone salutem accipe, pars animae magna, Severe, meae. neve roga quid agam. si persequar omnia, flebis; summa satis nostri si tibi nota mali. vivimus assiduis expertes pacis in armisdeque tot expulsis sum miles in exule solus stat vetus urbs, ripae vicina binominis HistCaspios Aegisos, de se si credimus ipsis, condidit, et proprio nomine dixit opus.ille memor magni generis, virtute quod auget
Abbreviated transcription (Latin):
Nam didici getite sarmatice q loqͥ
Nec tam̃ ut uer̃ fatear mͥ nr̃a leuari
a ꝯponendo carmĩe musa potest
s łbimiꝰ ⁊ scriptos absupsimꝰ igne libellos
exitꝰ est studii ꝑua fauilla mei
Net possũ ⁊ cupio ñ nullos dic̾e u̾sus
ꝑ onit᷑ idcirco nr̃ ĩ igne labor
N ec ñ ꝑs casu flãmis erepta dolore
A duos ĩge nii ꝑuenit ulla mei
s it ut̃ q̃ nõ metuẽtẽ tale magistrũ
ꝑ didit ĩ cin̾es ꝑs m̃a u̾sa foret
ac̃ tus e getico mutit tͥ naso salũt
Mitte si qͥsꝙͣ qd̾ caret ip̃ẽ potest
e ger enĩ traxi ꝯtagia corpore m̃tis
Lib̾a torm̃to ꝑs mͥ ne qͣ uacet
ꝑ q dies młtos lat̾is cͧciatib uror
S qd̾ nõ modico frigore lesfit hẏems
Si tam̃ ipẽ uales aliqͣ nos ꝑte ualemꝰ
Qͥ ꝓpe m̾a ẽ hum̾s fulta ruina tuis
Qͥ dm cũ ded̾is ĩgencia pignora uĩ ꝙ
ꝑ num̾os om̃s h tuerere caput.
N ullus ĩ egregio corꝑe uẽtus erit
p lurib accusẽ fieri nͥ possit ut ad me

Expanded text:
nam didici Getice Sarmaticeque loqui. nec tamen, ut verum fatear tibi, nostra teneri a componendo carmine Musa potest. scribimus et scriptos absumimus igne libellos: exitus est studii parva favilla mei. nec possum et cupio non nullos ducere versus : ponitur idcirco noster in igne labor, nec nisi pars casu flammis erepta dolove ad vos ingenii pervenit ulla mei. sic utinam, quae nil metuentem tale magistrum perdidit, in cineres Ars mea versa foret! Hanc tuus e Getico mittit tibi Naso salutem, mittere si quisquam, quo caret ipse, potest, aeger enim traxi contagia corpore mentis, libera tormento pars mihi ne qua vacet, perque dies multos lateris cruciatibus uror; sic me non modico frigore laesit hiems, si tamen ipse vales, aliqua nos parte valemus: quippe mea est umeris fulta ruina tuis. Quid, mihi cum dederis ingentia pignora, cumque per numeros omnes hoc tueare caput, nullus in egregio corpore naevus erit. pluribus accusem, fieri nisi possit, ut ad me
Abbreviated transcription (Latin):
Ille d̾s pene tͦ romana potẽtia nixa ẽ
Sepe suo uictor leuts in hoste fuit
Qͥ d dubitas ⁊ tuta times. accede rogat
Cesare nil ingẽs micuis orbis ht̃
M e miser̃ qͥd agã si ꝓxima q̃q relit̾uũt
Subtͣhis ⁊ fracto tu quoq colla iugo
Qꝰ ferar. ũ de petã lassis solacia reb
Anchora iã nr̃am ñ tenet ulla ratẽ¬
C ũ fugiaꝰ nullas sũmouet aura manꝰ¬
Si fas ẽ hoĩ cũ ioue posse loqur
A rbitꝰ ĩꝑii quo certũ ẽ sospite cũctos
Ausonie curã gentis hr̃e deos
O decꝰ opatͥe ꝑ te florentis unago
Sic ad pacta tibi syd̾a tardus eas
Deme satis pene qd suꝑabit erit᷑
Ira qͥdẽ mod̾ata tua ẽ. uitã q dedisti
N ec mͥ uis cuus nͨ mͥ nom̃ abest
Nec m̃a ꝯcessa ẽ aliis fortuna. nͭ exul
e dci uerbis nominor ip̃e tui
arua relegatũ uissisti uisere pontt
⁊ scithicũ ꝓfurga findẽ puppe seis
Iussꝰ ad euxini de formia littra uen
E qͦris ħ gelido t̾ra sub axe iacer

Expanded text:
ille deus, bene quo Romana potentia nixa est, saepe suo victor lenis in hoste fuit. quid dubitas et tuta times? accede rogaque: Caesare nil ingens mitius orbis habet, me miserum! quid agam, si proxima quaeque relinquunt? subtrahis effracto tu quoque colla iugo? quo ferar? unde petam lassis solacia rebus? ancora iam nostram non tenet ulla ratemconfugiam; nullas summovet ara mansi fas est homini cum Iove posse loqui, arbiter imperii, quo certum est sospite cunctos Ausoniae curam gentis habere deos, O decus, o patriae per te florentis imago, sic ad pacta tibi sidera tardus eas— deme! satis poenae, quod superabit, erit. ira quidem moderata tua est, vitamque dedisti, nec mihi ius civis nec mihi nomen abest, nec mea concessa est aliis fortuna, nec exul edicti verbis nominor ipse tui.arva relegatum iussisti visere Ponti, et Scythicum profuga scindere puppe fretum, iussus ad Euxini deformia litora veni aequoris—haec gelido terra sub axe iacet—
Abbreviated transcription (Latin):
Net me noib furiosꝰ ꝯfero tãtis
Seua deos ꝯtͣ nõ m̃ arma tuli
Deni cesareo qd̾ nõ de sid̾ar ĩpe
N õ caret e nrĩs ullꝰ honore libes
Si dubitas de me laudes admͤte dõrz
Et carm̃ dempto noĩe sume meũ
A diuuat ĩ bello paccate samꝰ oliue
ꝓ d̾it actorẽ patis hr̃e nichil¬
C ũ foret enee c̾uix subiecta penti
Dicit᷑ ip̃a uiro flãma dedisle urã
F ert liber eneadẽ ⁊ nõ itꝰ om̃e patebit
At patͥe pater hic ipius ip̃e fuit
Ec qͥs ita ẽ audax ut limine cogat abire
Iactãtẽ pharia rumula sistͣ manu
A ñ dm̃ matrẽ cornu tibiten adũco
Cũ canit exigue qͥs stipis era neget
Scunꝰ ab ĩꝑio fieri nil tale diane
G entis iulee noĩa sc̃a fero¬
U aticinor moneoꝙ locũ date sacͣ fe̾nti

Expanded text:
nec me nominibus furiosus confero tantis: saeva deos contra non tamen arma tuli. denique Caesareo, quod non desiderat ipse, non caret e nostris ullus honore liber, si dubitas de me, laudes admitte deorum, et carmen dempto nomine sume meum. adiuvat in bello pacatae ramus olivae : proderit auctorem pacis habere nihil? eum foret Aeneae cervix subiecta parenti, dicitur ipsa viro flamma dedisse viam: fert liber Aeneaden, et non iter omne patebit? at patriae pater hic, ipsius ille fuit. ecquis ita est audax, ut limine cogat abire iactantem Pharia tinnula sistra manu? ante deum Matrem cornu tibicen adunco cum canit, exiguae quis stipis aera negat? scimus ab imperio fieri nil tale Dianaegentis Iuleae nomina sancta fero. vaticinor moneoque. locum date sacra ferenti
Abbreviated transcription (Latin):
Qs fuge̾m docuit qͣs seq̃rer q uias
Illũ tutata ẽ cũ pallade regia iuno
Defend̾e meũ numina nulla caput
Illum furtiue iuu̾e cupidĩs artes
Qͥs a me uellẽ nõ didicisset amor
Ille domũ rediit nos hiis mortem ĩ aruiss
ꝑ stin̾t lesi si grauis ira dei

Expanded text:
s fugerem docuit quas sequererque vias. illum tutata est cum Pallade regia Iuno: defendere meum numina nulla caput, illum furtivae iuvere Cupidinis artes; quas a me vellem non didicisset Amor. ille domum rediit : nos his moriemur in arvis, perstiterit laesi si gravis ira dei.
Abbreviated transcription (Latin):
M enib exiguis ingenioq loci¬
⁊ ũ minime credas ut aluis dẽsissi mꝰ hostis
A duolat ⁊ p̾dax iux bñ uisus agit
S epe int̾ mos clausis ueĩentia portis
S ub galea pastor iũstis pice cãtat auenis
ꝓ q lupo pauide bella uerent᷑ oues¬
U ix ope castelli defendim᷑ ⁊ tñ intus
M ixta facit gͦtis barbara tͦba metũ
Cmppe simł nob̃ hĩtat discͥmũe nullo
arbarꝰ et tecti plus ꝙͦ ꝑte tenet
Q uoꝵ ñ timeas possis odisse urdendo
P ellib et log̃a corpora tecta coma.
ħ os ꝙͦ qͥgeniti gͣia credũt᷑ ab urbe
ꝓ pato cultu ꝑsica braca tegit
Sarbarꝰ hͥ ego sũ qͥ ñ ĩtelligor ulli

Expanded text:
moenibus exiguis ingenioque loci. cum minime credas, ut aves, densissimus hostis advolat, et praedam vix bene visus agit. saepe intra muros clausis venientia portis sub galea pastor iunctis pice cantat avenis, proque lupo pavidae bella verentur oves. vix ope castelli defendimur; et tamen intus mixta facit Graecis barbara turba metum, quippe simul nobis habitat discrimine nullo barbarus et tecti plus quoque parte tenet, quos ut non timeas, possis odisse videndo pellibus et longa pectora tecta coma. hos quoque, qui geniti Graia creduntur ab urbe, pro patrio cultu Persica braca tegit.barbarus hic ego sum, qui non intellegor ulli
Abbreviated transcription (Latin):
S ic ferat ac refa̾t racitas ñc litt̾a uoces
Et ꝑagãt lingue carta manꝰq uices
Usib ħ pautis ãmonuisse satis.
uanta tͥ ded̾im nrĩs monim̃ta libellis
O mͥ me ꝯiunx carior ip̃a uides
Detrahat omultũ auctori młt fortuna licebit
Tu tam̃ ĩgenio clara ferere meo
Nec potes ĩ mestos ot̃s abire rogos
Cũq uiri cafu possis misa̾nda uid̾t
Inuenies aliqͣs que qd̾ es eẽ uelint
F elices dicant inuideant q sͥ tibi.
Nõ ego diuicias dãdo tͥ plura de dissẽ
N il fert ad manes diuitis ũbͣ suos
ꝑ petui fructũ donaui noĩs. id q
Nam tua dũ stetimꝰ fpi sñ cͥmũe ma̾sit
⁊ tãta ꝓbitas ĩrep̃hensa fuit
Par ea de nr̃a nẽ ẽ tͥ fc̃a ruina
Esse bonã facile ẽ uͥ qd̾ uetet ẽẽ remot᷑ ẽ
⁊ nich̃ officii nupta qd̾ obstet ht̃
Cũ deus intonuit nõ se fubduce̾ nimbo
Id demũ est pietas id soctalis amor
Raraqͥdẽ ẽ uͥtus ꝙͣ nõ fortuna gub̾net
Que maneat stabili cũ fugit illa pede

Expanded text:
oces, et peragant linguae charta manusque vices, versibus hoc paucis admonuisse satis, Quanta tibi dederim nostris monumenta libellis, o mihi me coniunx carior, ipsa vides, detrahat auctori multum fortuna licebit, tu tamen ingenio clara ferere meo; nec potes in maestos omnis abire rogos; cumque viri casu possis miseranda videri, invenies aliquas, quae, quod es, esse velint, felicem dicant invideantque tibi. non ego divitias dando tibi plura dedissem: nil feret ad Manes divitis umbra suos. perpetui fructum donavi nominis idque, nam tua, dum stetimus, turpi sine crimine mansit, et tantum probitas inreprehensa fuit. area de nostra nunc est tibi facta ruiesse bonam facile est, ubi, quod vetet esse, remotum est, et nihil officio nupta quod obstet habet, cum deus intonuit, non se subducere nimbo, id demum est pietas, id socialis amor. rara quidem virtus, quam non fortuna gubernet, quae maneat stabili, eum fugit illa, pede.
Abbreviated transcription (Latin):
Abnuerĩ qͦciẽs. anuerint q putant
Adde qd̾ ĩ iustũ rigido uis dr̃ ense
Dant᷑ ⁊ ĩ medio uulnera sepe foro
O durã lachesi que tãgue sidꝰ habẽti
F ila dedit uite nõ breuiora mee
U tq ħ ĩ scithicis gẽtib eẽ q̃ror
U tͣq pena gͣuis merui tũ urbe carere
Nõ merui tali forsitã ẽẽ loco
Cesaris offenso nu nine dignꝰ eram

Expanded text:
abnuerim quotiens adnuerimque, putant, adde quod iniustum rigido ius dicitur ense, dantur et in medio vulnera saepe foro. o duram Lachesin, quae tam grave sidus habenti fila dedit vitae non breviora meae! , atque hic in Scythicis gentibus esse queror : utraque poena gravis, merui tamen urbe carere, non merui tali forsitan esse loco. re vitam, Caesaris offenso numine, dignus eram
Abbreviated transcription (Latin):
N escio qͣ natale solũ dulcediẽ cũctos
Ducit ⁊ ĩnemores ñ sinit eẽ sui
Huc tñ ex illa barbarꝰ urbe fugit
Cũ bñ sit̃ clause cauea pãdione nate
Nutit᷑ ĩ siluas illa redire sitas
Assuetos tauri saltꝰ. assueta leones
N õ feritas illos impedit. antͣ petũt
Tu tñ exilii morsꝰ e pectore nr̃o
F om̃tl sꝑas cedere posse tuis
N eue fretũ laudes t̾ra mag̃. etͦra semꝑ¬

Expanded text:
nescio qua natale solum dulcedine cunctos nescio qua natale solum dulcedine cunctos ducit et inmemores non sinit esse sui. huc tamen ex illa barbarus urbe fugit, cum bene sit clausae cavea Pandione natae, nititur in silvas illa redire suas. adsuetos tauri saltus, adsueta leones— nec feritas illos impedit antra petunt. tu tamen exilii morsus e pectore nostro fomentis speras cedere posse tuis.neve fretum laudes terra magis, aequora sem
Abbreviated transcription (Latin):
I tam deficiẽs sic ad tua u̾ba renixi
U t solet infuso uena redire mero.
Nõ tũ exhibuit tãtas facũdia uires
U t ña sint dcĩs p̾torasana tuis
Tempore ducet᷑ lõgo fortasse cicatͥ x
horret̃ ad motas uulnera cͥda manꝰ
N õ est ĩ medico semꝑ releuet᷑ ut egerꝰ
I nt̾dũ docta plus ualet arte malũ
Cernis ut e molli sag̾ius płmõe remissꝰ
Ad stigias certo limite ducat aqͣs
Affenit ipe licet sacͣs epidauriꝰ herbas
Sanabit nulla uulnera cordis ope
Tolle̾ nodosã nescit medicina podagͣm
Nec formidatis auxiliat᷑ agͥs
Cura qͦ int̾dũ nulla ẽ medicabilis arte
A ut ut fit lõga ẽ extenuanda mora
Cũ bñ firmart̃ aĩm p̃ce pta tacentẽ
Sup̃taq sũt nob̃ pͣtoris arma tui
Rursꝰ amor patͥe raciõe ualẽtior oĩ¬
Siue piũ uis hoc. siue ħ młiebre uocari
ꝯfiteor misero molle cor eẽ mͥ
Nõ dubia ẽ ithaci pͥdencia. s tñ optat
ẜ uinũ de pat̾is posse uidere focis

Expanded text:
et iam deficiens sic ad tua verba revixi, et iam deficiens sic ad tua verba revixi, ut solet infuso vena redire mero. non tamen exhibuit tantas facundia vires, ut mea sint dictis pectora sana tuis.tempore ducetur longo fortasse cicatrix : horrent admotas vulnera cruda manus. non est in medico semper relevetur ut aeger: interdum docta plus valet arte malum, cernis ut e molli sanguis pulmone remissus ad Stygias certo limite ducat aquas, afferat ipse licet sacras Epidaurius herbas, sanabit nulla vulnera cordis ope. tollere nodosam nescit medicina podagram, nec formidatis auxiliatur aquis. cura quoque interdum nulla medicabilis arte est— aut, ut sit, longa est extenuanda mora. cum bene firmarunt animum praecepta iacentem, sumptaque sunt nobis pectoris arma tui, rursus amor patriae ratione valentior osive pium vis hoc sive hoc muliebre vocari, confiteor misero molle cor esse mihi. non dubia est Ithaci prudentia, sed tamen optat fumum de patriis posse videre focis.
Abbreviated transcription (Latin):
Ut ꝓpior patͥe sit fuga nr̃a roga
Iue ego sũ qͥte coliu ꝙ̃ festa solebat
Cui tua ñ ñꝙͣ mirãtt scͥpta legebas
h ac ꝓbat ⁊ pͥmo dilc̃am semꝑ ab euo
ẽ int̾ comites martia cẽsa suas
Inqꝑ suis habinit mat̾tera cesaris ante
Quar̃ iudicio si qua probata proba est
Ip̃a sua melior fama laudãtib istis
Claudra diuuna nõ eguiss ope
ꝓ xima ꝑs uite tͣnfilienda mee ẽ
S de me ut sileã ꝯiux̃ m̃ã sarcina ur̃a
Nõ potes hanc salua dissimulare fide
ꝯ fugit ħ ad uos ur̃as ãplectit᷑ aras
Iure uenit cultos ad sͥ qͥsq dõs
Flensq rogat p̃cib lenito cesare urĩs
Susta sui fiant ut ꝓpiora uirt
anc tͥ nasotuus mittit rufine salutẽ
Qͥ miser est ulli si suus eẽ potest
R eddita ꝯfuse nuꝑ solacia m̃it
Auxilium nris spemq tulere malis
Utq machooniis peanciꝰ artib heros
L enito modicã nuln̾e sensit opẽ
S ic ego m̃te iacẽs ⁊ acerbo sauciꝰ ictu
Admonitu cepi fortior ẽẽ tuo

Expanded text:
ut propior patriae sit fuga nostra roga. ille ego sum, qui te colui, quem festa solebat cui tua nonnumquam miranti scripta legebashanc probat et primo dilectam semper ab aevo est inter comites Marcia censa suas, inque suis habuit matertera Caesaris ante: quarum iudicio siqua probata, proba est. ipsa sua melior fama, laudantibus istis, Claudia divina non eguisset ope. proxima pars vitae transilienda meae. sed de me ut sileam, coniunx mea sarcina vestra est: non potes hanc salva dissimulare fide, confugit haec ad vos, vestras amplectitur aras —iure venit cultos ad sibi quisque deos— flensque rogat, precibus lenito Caesare vestris, busta sui fiant ut propiora viri. Hanc tibi Naso tuus mittit, Rufine, salutem, qui miser est, ulli si suus esse potest. reddita confusae nuper solacia menti auxilium nostris spemque tulere malis, utque Machaoniis Poeantius artibus heros lenito medicam vulnere sensit opem, sic ego mente iacens et acerbo saucius ictu admonitu coepi fortior esse tuo,
Abbreviated transcription (Latin):
Creuisset sine te pagina nulla meis
Q uid tͥ deberẽ tota suet᷑ ĩ urbe
E xul ĩ anussa si tam̃ urbe legor
Te p̃sens mitẽ noss. te serioe etas
S cͥpta uetustãtẽ si mͦ ur̃a ferñt
Nec tͥ cessaret doctꝰ bñdic̾e lector
hic te s̾u̾ato uate mauiet honor
Casaris ẽ pͥmũ munꝰ. qd̃ ducimiꝰ aiuis
G r̃ pꝰ magnoᷤ est tͥ habenda dõs
Ille dedit uitã inqͣ. dedit ille tuer
⁊ fatis accepto mun̾e posse frui
Cũb ꝑhorreret cas ꝑs maxia nrrs

Expanded text:
 libellis crevisset sine te pagina nulla meis. quid tibi deberem, tota sciretur in urbe, exul in amissa si tamen urbe legor. te praesens mitem nosset, te serior aetas, scripta vetustatem si modo nostra ferunt, nec tibi cessaret doctus bene dicere lector: hic te servato vate maneret honor. Caesaris est primum munus, quod ducimus auras; gratia post magnos est tibi habenda deos. ille dedit vitam; tu, quam dedit ille, tueris, et facis accepto munere posse frui. cumque perhorruerit casus pars maxima nos
Abbreviated transcription (Latin):
Sarmance maior getice freq̃ntia gñtis
ꝑ medias ĩ eqͥs it q redit q uias
I n qͥb ẽ nemo qͥ nõ corĩton ⁊ arcũ
Telaq uiꝑeo lursoa felle gerat¬
U ox fera toux uultꝰ u̾issima mortis imago
Nõ coma ñ ulla barba resecta manu
D ext̾a ñ segnis fixo dare uuln̾a cult᷑
Quẽ iũctũ lat̾i barbarꝰ om̃is ht̃
U iuit ĩ hiis heu nulłꝰ eoꝵ oblitꝰ amoꝵ
hos nidet hos uates audit amice tuus.
absit ab ĩuisis ⁊ tam̃ umb᷑ locis
Carña qd̾ pleno saltari nr̃a theat᷑
U sib ⁊ plandi seribis amice meis
Nil eqͥs feci i scis ħ ipe theats
M usa nec ẽ plausus ambiciosa mea

Expanded text:
tis per medias in equis itque reditque vias. in quibus est nemo, qui non coryton et arcum telaque vipereo lurida felle gerat, vox fera, trux vultus, verissima Martis imago, non coma, non ulla barba resecta manu, dextera non segnis fixo dare vulnera cultro, quem iunctum lateri barbarus omnis habet, vivit in his heu nunc, lusorum oblitus amorum, hos videt, hos vates audit, amice, tuus: absit ab invisis et tamen umbra locis. carmina quod pleno saltari nostra theatro, versibus et plaudi scribis, amice, meis, nil equidem feci tu scis hoc ipse—theatris, Musa nec in plausus ambitiosa mea