comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
meritis ꝑuenitur adbcatitudinis gradum. Quod sequens condusio satisdeda¬
rat. Sieniminquid dimisertis hominibus peccatacorum. Dimitt& &uobis¬
amittere. Immo quia filius cẽnonuis. tua crudeditate iuredampnaris Hincexomin¬
bus hocunum post precem in fine conclusit. ut reducer& admemoriam. quod tu ip
orationes poponderas. quatinus intua cognosceres potestate imp&randi ueniam
quam postulas. Neq aliud primum exigitiudex apud quem rogas. nisiut talis¬
siscirca fratrem qualem eum exposci scircate filiu mẽẽ Quod si fratri non par¬
cas patriquoq in fligis in iuriam quem rogas. &ideo iure condem pnarisdupli¬
citer reus. Primũ quia peccasti & debesdeindequiamonitus aiudice p&enti
fratri amorepatris ut tui pseueniam acciperescrudelis in utroq ueniã non dedisti
Propter quod nemosecirtumueniat quiaqui preem composuit ipse cordis ar¬

Expanded text:
meritis pervenitur ad beatitudinis gradum: quod sequens conclusio satis declameritis pervenitur ad beatitudinis gradum: quod sequens conclusio satis declarat. Si enim, inquit, dimiseritis hominibus peccata eorum, dimittamittere; imo quia filius esse non vis, tua crudelitate jure damnaris. Hinc ex omnibus hoc unum post precem in fine conclusit, ut reduceret ad memoriam quid tu in oratione spoponderas, quatenus in tua cognosceres potestate impetrare vineam quam postulas. Neque aliud primum exigit judex apud quem rogas, nisi ut talis circa fratrem qualem eum exposcis circa te filium esse. Quod si fratri non parcas, Patri quoque infligis injuriam, quem rogas, et ideo jure condemnaris dupliciter reus. Primum, quia peccatis et debes, deinde quia monitus a judice, petenti 345 fratri amore patris, ut tu ipse veniam acciperes, crudelis in utroque, veniam non dedisti. Propter quod nemo se circumveniat, quia qui precem composuit, ipse cordis ar
Abbreviated transcription (Latin):
entescorde: Omniq sexui&ati praecept a salutisdare. id circo compendiose satis
Nonmodomandatorum tradidit disciplinã. uerum&iam donorũ atq p̃cũ
ut uerbis paucioribus memoriȩ resmultiplices. et pernecessarias cõmendar&
Si quomodo simplicitasfidei uelociter ad discer& salutissuȩ sufficientiam.
et prudentia ingeniosorum. amplius profunditatem mysterii obstupesce¬
r&. Hincisaias uaticinatur dicens. Sermonem adbreuiatum faci&dñs
suꝑ terram: Quem profecto sermonem ita adbreuiauit. ut memoritercũ
ta. & cumeararus admodum. quiomnia aut intelligere aut ꝑciperepossit
Unde prȩcibus claborandum ut dona percipiamus exgratia. donisuero agendũ
ut ꝑuenire possimus ad meritum gratiȩ. Deinde ꝓmeritis beatitudinẽ speremus
quacrentibus concessam Alioquin Necsine fidei praccib addonum. Nec sine

Expanded text:
entes corde, omnique sexui et aetati praecepta salutis dare. Idcirco compendiose satis, entes corde, omnique sexui et aetati praecepta salutis dare. Idcirco compendiose satis, non modo mandatorum tradidit disciplinam, verum etiam donorum ac precum, ut verbis paucioribus memoriae res multiplices et pernecessarias commendaret. Si quomodo simplicitas fidei, velociter addisceret, salutis suae sufficientiam, et prudentia ingeniosorum amplius profunditatem mysterii obstupesceret. Hinc Isaias vaticinatur dicens: Sermonem abbreviatum faciet Dominus super terram. Quem profecto sermonem ita abbreviavit, ut memoriter eum s sancti gratia, et cum ea rarus admodum qui omnia aut intelligere aut percipere possit. Unde precibus elaborandum ut dona percipiamus ex gratia; donis vero agendum, ut pervenire possimus ad meritum gratiae, deinde pro meritis beatitudinem speremus quaerentibus concessam. Alioquin nec sine fidei precibus ad domum, nec sine
Abbreviated transcription (Latin):
ut in eõlepra inmunditiȩ scĩficemur Nam ꝑdigitum sp̃s scĩgratia designatur
quo precesnr̃ẽ &beatitudo donorum expl&ur. & omnia presentis uitȩ contagia
expiantur. In quanimirum septima scificatione pax uerebeatitudinis firmatur
prestatur ad optio. sapientia plenissima condonatur. Hincquoq paulus ait
pacem sequimini & scĩmoniam. Sine quane moui debitdm Ueru momnis uir¬
tutum dedicatio adhancultimam porrigitur scĩficationem. qui a postperfectionẽ
senarii dedono inmortalitatis uestiti. ipsius asꝑsionescificamur. ut deincepsinillo
requiescentes in commutabiles ꝑcum & scimaneamus. Mon eoigitur lectorem
hosseptem gradusdonorum & precamdiligentius contemplari. qui a non sine
causa plurimis in locis isto subnumero omnis ꝑfectio & uera requies predicatur

Expanded text:
ut in eo a lepra immunditiae sanctificemur. Nam per digitum Spiritus sancti gratia designatur, ut in eo a lepra immunditiae sanctificemur. Nam per digitum Spiritus sancti gratia designatur, quo preces nostrae et beatitudo donorum expletur, et omnia praesentis vitae contagia expiantur. In qua nimirum septima sanctificatione pax verae beatitudinis firmatur, praestatur adoptio, sapientia plenissime condonatur. Hinc quoque Paulus ait: Pacem sequimini et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum. Verum omnis virtutum dedicatio ad hanc ultimam porrigitur sanctificationem, quia post perfectionem senarii, de dono immortalitatis vestiti, ipsius aspersione sanctificamur, ut deinceps in illo requiescentes incommutabiles per eum et sancti maneamus. Moneo igitur lectorem hos septem gradus 344 donorum et precum diligentius contemplari, quia non sine causa plurimus in locis, isto sub numero omnis perfectio et vera requies praedicatur
Abbreviated transcription (Latin):
senario qui ꝑfectus abomnib: predicatur. Neq in alior& ronumero docuit postu¬
lari. Sed in septinario in quo illa signatur sc̃ificatiodiei septimi. ubid s̃ requi enicens
abomnioperesuo suã scĩ ficasse requiem enarratur. Non quod postlabore requi¬
euerit. Sed quia que ꝑ fecta fecit in serequiescereconcessit. Namomne qđ est
ita abillo & ꝑ illum est ut totũ cidebeat qđ est. Id circo ꝑfectione senarii regni
ficamur. Quam ꝓfecto sc̃i ficationem a principio in secredentib rȩꝓmisit. dum
illam scificasselegiturdiem. que ꝑ fectionemomnium sequebatur rerum. inqua
ds̃ in sese requiescens. nos&iam non aliubi quaminse requiescerecoꝵcessit
Quam sanerequiem iureposcimusinnobis sc̃ificari. ut penniter in eũ sc̃ ficati requi¬
escamus. Isteest igitur digitus summi ponti ficis xp̃i. quosepties resꝑgitur sanguis

Expanded text:
senario, qui perfectus ab omnibus praedicatur, neque in alio retro numero decuit postusenario, qui perfectus ab omnibus praedicatur, neque in alio retro numero decuit postulari, sed in septenario in quo illa signatur sanctificatio diei septimi, ubi Deus requiescens ab omni opere suo suam sanctificasse requiem enarratur. Non quod post laborem requieverit, sed quia quae perfecta fecit, in se requiescere concessit. Nam omne quod est, ita ab illo et per illum est, ut totum ei debeat quod est. Idcirco perfectione senarii regni ficamur. Quam profecto sanctificationem a principio in se credentibus repromisit, dum illam sanctificasse legitur diem, quae perfectionem omnium sequebatur rerum. In qua Deus in sese requiescens, non etiam non alibi quam in se requiescere concessit. Quam sane requiem jure poscimus in nobis sanctificari, ut perenniter in eum sanctificati requiescamus. Iste est igitur digitus summi pontificis Christi, quo septies ejus respergitur sanguis,
Abbreviated transcription (Latin):
tione sp̃s fortitudinis inrefectione. Quibusdumtaxat quattuor uirtutum
Donis. Reliquatria infineplenius consumatur. Quando quidem uoluntasdĩ
siluest & ꝑeumomnia diriguntur Saneunũ est illiuelle atq consulere. Neq
igitur in parte distenditur ut aliud habeat uolendo aliud consulendo. Namnos quã
sepe aliud nolumus & aliud consilue e cernimus. Id circo interdũ ꝑuersegradimur
ꝓpter quod sp̃sconsilii est necessarius ut exillo uolunta sdi in nobis dirigatur
quatinus iuremi sericordes cẽ possimus. Restat planesp̃sintelligentiȩ ex quo
illudregnũ futurũ ingredientib: declaratur. & cordismunditia tribuitur. quoni¬
mirũ oculo reserato dumibidem sicutiest regnantem uisurisumus. Ubispũ
sapientie complebitur illa septima scĩficatio nominiseius. quamdeniq ponin

Expanded text:
tione, spiritus fortitudinis in refectione; quibus duntaxat quatuor virtutum tione, spiritus fortitudinis in refectione; quibus duntaxat quatuor virtutum donis reliqua tria in fine plenius consummantur, quandoquidem voluntas Dei od consilii est, et per eum omnia diriguntur. Sane unum est illi velle atque consulere. Neque igitur in parte distenditur, ut aliud habeat volendo, aliud consulendo. Nam nos quam saepe aliud nolumus, et aliud consilii esse cernimus. Idcirco interdum perverse gradimur, 343 propter quod spiritus consilii est necessarius, ut ex illo voluntas Dei in nobis dirigatur, quatenus jure misericordes esse possimus. Restat plane spiritus intelligentiae, ex quo illud regnum futurum ingredientibus declaratur, et cordis munditia tribuitur; quo nimirum oculo reserato Deum ibidem sicuti est regnantem visuri sumus, ubi spiritus sapientiae complebitur illa septima sanctificatio nominis ejus; quam denique, non in
Abbreviated transcription (Latin):
benehac preceutimur abhis liberari utdoceatur exea caritatis officio quid & ipsi
agerein fratrib debeamus. Sed quia n ecdum uisionedi& uistutũ plenitudine
integrefruimur. cibus nobis necessariusest inuia cottidianus ut ex eorefecti
quandoq ad patriam redeamus. Vndcilico panem nostrum cottidianũ p&imus
ad quem nemosinespu fortitudinis ꝑuenit. Hinc sane scriptũ est in sudoreuultus
tuiuesceris punemtuũ Ubiergo sudor quertur. labor utiq designatur
Etubilabor ibi sp̃sfortitudinis necessarius ꝓbatur. Ubiuero sp̃s fostitudinis
ad fuerit ibidem iustitiȩ esuries in defessa premeditatur. quia iustitiȩ plenitudo
a&ernu sestcibus. Diurnus autemut cotadieillamesurientes. quam xp̃s docuit
iustitiã impleamus ut sit panis illequi decȩlo descendit in prece. iustitia in exhibi¬

Expanded text:
bene hac prece utimur, ab his liberari, ut doceamur ex ea, charitatis officio, quid et ipsi bene hac prece utimur, ab his liberari, ut doceamur ex ea, charitatis officio, quid et ipsi agere in fratribus debeamus. Sed quia necdum visione Dei et virtutum plenitudine integre fruimur, cibus nobis in via necessarius est quotidianus, ut ex eo refecti, quandoque ad patriam redeamus. Unde illico, panem nostrum quotidianum petimus, ad quem nemo sine spiritu fortitudinis pervenit. Hinc sane scriptum est: In sudore vultus tui vesceris panem tuum . Ubi ergo sudor quaeritur, labor utique designatur, et ubi labor, ibi spiritus fortitudinis necessarius probatur. Ubi vero spiritus fortitudinis adfuerit, ibidem justitiae esuries indefessa praemeditatur, quia justitiae plenitudo aeternus est cibus. Diurnus autem, ut quotidie illam esurientes, quam Christus docuit justitiam impleamus, ut sit panis ille qui de coelo descendit in prece, justitia in exhibi
Abbreviated transcription (Latin):
sius in ardescimus Quibusduob uitiorum scilic& premiiq finib: bencutimur.
cum & illa lugentes penitus uitamus. & istadesiderantes amplius omni asdore cari¬
tatis concupiscimus. Magnusitaque quisquis tribusistis gradibus subrigitus
Vamdumliberatur amalo heret iamilli summobono. Et dumenim postulat.
confiteturesse sectandum. quicum liberatum se aspexerit petitaquo liberatur
neseinducat intemtationem nerursus admalum ruat. Vbiaperteillius po¬
tentia prȩdicatur. sinecuius permissuaduersarius nihilualet. et dumper¬
mittitur culpi s exigentibus quasi nos inducereuid&ur. Vndeomnistimor
noster spes& deuotio cultureligionis conuestatur ad eum dum constat quodintẽp¬
tatione nihil in imicoliceat nisi potestas nocendi ab eotribuatur quem p&imus
penosinducat. De indequia in hacuita sinepeccato renatis uiuere nonuacat.

Expanded text:
sius inardescimus. 342 Quibus duobus, vitiorum scilicet praemiique, finibus bene utimur, sius inardescimus. 342 Quibus duobus, vitiorum scilicet praemiique, finibus bene utimur, cum et illa lugentes penitus vitamus, et ista desiderantes amplius omni ardore charitatis concupiscimus. Magnus itaque quisquis tribus istis gradibus subrigitur; nam dum liberatur a malo, haeret jam illi summo bono; et dum postulat, confitetur esse sectandum. Qui cum liberatum se aspexerit, petit a quo liberatur, ne se inducat in tentationem, ne rursus in malum ruat. Ubi aperte illius potentia praedicatur, sine cujus permissu adversarius nihil valet; et dum permittitur culpis exigentibus, quasi nos inducere videtur. Unde omnis timor noster, spes et devotio, cultu religionis convertatur ad eum, dum constat quod in tentatione nihil inimico liceat, nisi potestas nocendi ab eo tribuatur, quem petimus, ne nos inducat. Deinde quia in hac vita sine peccato renatis vivere non vacat,
Abbreviated transcription (Latin):
Namineo quod petimus dimitte nobis debitanostri. Nonnisi spũ sci¬
entiae rogamus quiadelietanti scire uel intelligereillo exdono possumus
Hinc quoq dauidait. Delictaquisintellegit: Acsipatenterdicat Nemo
nisiqui s pm̃scientiȩ diex donopossiderit Intelligereenim ꝓsciredixitquia di¬
uina & spiritalia intelliguntur. terrenauero & quȩ carnissunt ꝓpriesciuntur.
Vndequidam doctorum inter sapientiam & scientiam hocesse sanxerunt. dicentes
sapientiã ad contemplationem futurȩuite. Scientiam uero adusum tempora¬
lium uthis beneutamur. Quaȩꝓfectoscientia euirtus in euitandis malis siue
intelligendis uel app&endis bonisuersatur. quia per eam prius ueritatis
ignitio repulsis malis pasticipamur. Propter quod nostra uel aliorũ uitȩconta¬
gia lugereinde fessis precib: hortamur. & ad suꝑ nacelestis patriȩ desideria copio¬

Expanded text:
Nam in eo quod petimus dimitti nobis debita nostra, non nisi spiritu sciNam in eo quod petimus dimitti nobis debita nostra, non nisi spiritu scientiae rogamus, quia delicta nostra scire vel intelligere, illo ex dono possumus. Hinc quoque David ait: Delicta quis intelligit? Ac si patenter dicat: Nemo nisi qui spiritum scientiae Dei ex dono possederit. Intelligere enim pro scire dixit, quia divina et spiritalia intelliguntur terrena vero, et quae carnis sunt, proprie sciuntur. Unde quidam doctorum inter sapientiam et scientiam hoc esse sanxerunt, dicentes sapientiam ad contemplationem futurae vitae pertinere, scientiam vero ad usum temporalium ut his bene utamur. Quae profecto scientiae virtus in evitandis malis, sive intelligendis, vel appetendis bonis versatur, quia per eam prius veritatis agnitio repulsis malis participatur. Propter quod nostra et aliorum vitae contagia lugere indefessis precibus hortamur, et ad superna coelestis patriae desideria copio
Abbreviated transcription (Latin):
fitrursusidentidem ordo descensionis Sed quia peroperationem harũ nos abi¬
mis adsum macon surgimus. septembeatitudines ut prȩtulimus quenostrolabore
pereademdona queruntur. ut nos ad altiora doceant eleuari. deimis adsumma
gradatim ueniunt Habemusergo in prȩcibuseadem ut impe tremusdona
donis operemur quȩiussa sunt. operantes autem premeditemur quatinus ad singu¬
las beatitunes diumitus adiuti. quandoq perueniamus: Nãsicut amalopersp̃m
timoris liberamur. Italiber atiabeo nonminus spũperes quãrebus ẽẽcupim &
Deinde cumdicimus neno sinduca sintemtationẽ. sp̃mpietatis rogamus ut
mansuescat interior homonoster & mitessimus. neullo nos mouente temta¬
mentorum incidamus laqueos. Immoagatur spũpietatis neullis ex asperem᷑
malis et peruiam iustitiȩ gradientes sineulla impietatementis accorporiseua

Expanded text:
fit rursus identidem ordo descensionis. Sed quia per operationem harum, nos ab ifit rursus identidem ordo descensionis. Sed quia per operationem harum, nos ab imis ad summa consurgimus, septem beatitudines, ut praetulimus, quae nostro labore per eadem dona quaeruntur, ut nos ad altiora doceant elevari, de imis ad summa gradatim veniunt. Habemus ergo in princibus eadem ut impetremus dona, donis operemur quae jussa sunt; operantes autem praemeditemur quatenus ad singulas beatitudines divinitus adjuti quandoque perveniamus. Nam sicut a malo per spiritum timoris liberamur, ita liberati ab eo, non minus spiritu pauperes quam rebus esse cupimus, deinde cum dicimus: Ne nos inducas in tentationem, spiritum pietatis rogamus, ut mansuescat interior homo noster, et mites simus, ne, ullo nos monente, tentamentorum incidamus laqueos; imo agamur spiritu pietatis, ne ullis exasperemur malis et perviam justitiae gradientes sine ulla impietate mentis ac corporis evadamus.
Abbreviated transcription (Latin):
integritatem futurȩ ut precamur pasticipari. ut tandem ad eam felicius ꝓueni¬
repossimus. Quidigitur deest quodistis noncontineat septẽ precib seu adpre¬
sentemuita. Seu quodmaiusest ad futuram ex quo profectoliqu& quod in
eisdem respotius docuit xp̃squam uerba. undenon aliud orandum iure credimx
quando quicquid ad salutem fit quod est in nomineihũ p&ere. totum inibi dep̃¬
camur ubisi recte pensamus mirabilis ordo ascensionis monstratur. Nam sicut
septemdonasp̃ssci a summis incipiunt. & ad finemidestusq ad initium sapien¬
tiȩ gradatim decurrunt. Ita & ordo precum a summis usq ad finemut amundi
malis liberemur extenditur. Unde in utrisq sia fineincipimus. ad ꝑfectio¬
nem fit gradalisordo uirtutum. & sia summis quiaista desuꝑnis eq accipimus

Expanded text:
integritatem futurae vitae precamur participare, ut tandem ad eam felicius perveniintegritatem futurae vitae precamur participare, ut tandem ad eam felicius pervenire possimus. Quid igitur deest quod istis non contineatur septem precibus, seu ad praesentem vitam, seu, quod majus est, ad futuram? Ex quo profecto liquet quod in eisdem res potius docuit Christus, quam verba. Unde non aliud orandum jure credimus, quando quidquid ad salutem fit, quod est in nomine Jesu petere, totum inibi deprecamur; ubi si recte pensamus mirabilis ordo ascensionis monstratur. Nam, sicut septem dona Spiritus sancti a summis incipiunt, et ad finem, id est usque 341 ad initium sapientiae, gradatim decurrunt: ita et ordo precum a summis usque ad finem, ut a mundi malis liberemur, extenditur. Unde in utrisque si a fine incipimus, ad perfectionem fit gradalis ordo virtutum septem: et si a summis, quia ista de supernis aeque accipimus,
Abbreviated transcription (Latin):
tenemur idest adiabolo & apeccato. quod ex diabolocotti diȩꝓpagatur Uerumtam
& adfinem oratio dirigitur. qui a ab omninosmalo tumpenitus liberabimur
Nam quamdiu hic sumussincillo malo quocaro adteritur & animus frenatur esse
nequimus. Verum cũ corruptibile hocinduerit incorruptionem & mostale in¬
mostilitatem. tuncutiq ab omnimalo funditus liberi erimus qualibestate xp̃s
nos liberabit. Interim tamen& amalo seculihuius liberaripos sĩmus. negrauem
angoribus & pressura corruptionis. Inquanimirum p&itioncoculus tam ad pr&eritũ
quam & adp̃sens Necnon& ad futurum extenditur tempus. Seuab illo quod ad¬
msmus. Seu abeo quo tenemur adhucmalo interius exteriusue. Seuabillo quod
immin& in futuro modis omnibus liberemur. Namq omnis corruptio mala ÷
utiq quia amalo idestadiabolo extitit. &id eo dumoramus liberanos amalo.

Expanded text:
tinemur, id est, a diabolo et a peccato, quod ex diabolo quotidie propagatur. Verumtamen tinemur, id est, a diabolo et a peccato, quod ex diabolo quotidie propagatur. Verumtamen et ad finem oratio dirigitur, quia ab omni malo tunc penitus liberabimur. Nam quandiu hic sumus, sine illo malo quo caro atteritur et animus frenatur, esse nequimus; verum cum corruptibile hoc induerit incorruptionem, et mortale immortalitatem, tunc utique ab omni malo funditus liberi erimus, qua libertate Christus nos liberabit. Interim tamen et a malo saeculi hujus liberari poscimus, ne gravemur angoribus et pressura corruptionis. In qua nimirum petitione, oculus tam ad praeteritum, quam et ad praesens, nec non et ad futurum extenditur tempus; seu ab illo quod admisimus, seu ab eo quo tenemur adhuc malo, interius exteriusve, seu ab illo quod imminet in futuro, modis omnibus liberemur. Namque omnis corruptio mala est utique, quia a malo, id est, a diabolo exstitit; et ideo dum oramus, libera nos a malo,
Abbreviated transcription (Latin):
seuitia Siui res contraui olentoseorum in pulsos ꝓdiffidentia franguntur. Silaques
hincindeparati tenduntur. Sicaligo tenebrarũ ut inpingatis cecitate pressi as ꝑgit᷑.
quod si ab innumeris coangustamini casibus &circumdatiestis uallo. Iamtandẽ
fidein firmamini. confidite ego uicimundum In measi quidem uictoria trium¬
phus uester erit. Interq nimirum malaculpis exigentibus nenos deserat. rec¬
teoramus neinferat nos intemptationem. Acdeinde subiungimus
SEDLIBERANOSAMALO Quib duab precib regnodiaboliexuim
Scilic& quantum ab eoeducti sumus nerursus illo inficiamur Et quantum
adhuc ꝓpter infirmitatem carnis in eosumus. quantotius in delibere mur
Namin eo quod dicimus liberanos amalo. nonminusdemnuisibili quam deui sibili
lberarimalo p&imus. Precipu& amen ab illonos exui malo rogamus. aquoren¬

Expanded text:
saevitiam, si vires contra violentos eorum impulsus pro diffidentia franguntur, si laquei saevitiam, si vires contra violentos eorum impulsus pro diffidentia franguntur, si laquei hinc inde parati tenduntur, si caligo tenebrarum, ut impingatis caecitate pressi, aspergitur, 340 si ab innumeris coangustamini casibus, et circumdati vallo jam tandem fide infirmamini, confidite, ego vici mundum. In mea siquidem victoria triumphus vester erit. Inter quae nimirum mala, culpis exigentibus, ne nos deserat recte oramus, ne inferat nos in tentationem. Ac deinde subjungimus: Sed libera nos a malo. Quibus duabus precibus regno diaboli exuimur, scilicet quantum ab eo educti sumus, ne rursus illo inficiamur; et quantum adhuc propter infirmitatem carnis in eo sumus, quantocius inde liberemur. Nam in eo quod dicimus, libera nos a malo, non minus de invisibili, quam de visibili liberari malo petimus. Praecipue tamen ab illo nos exui malo rogamus, a quo re
Abbreviated transcription (Latin):
Nam ponideobeatificatur quispiam quod nontemptatur. Sed quia posttẽptati¬
onem uictor diuipitus coronatur Hincqui ppescriptum est. beatusuir qui suffest
temptationem quõcum ꝓbatus fuerit accipi& coronauitȩ. Constatigitur quod
omnib temptatio pecessaria est &omnes temptamur: Sed qui auireporĩ adicanon
sufficiunt superanda. oramus imedullitus cordis peno sinducas in temptationem hoc
est nesinasnosire ut uincamur Acsideatur infertemptationem utꝓbemur¬
& presta suffragium neuincamur quatinus posttriumphum uictores coronemur
Veniunt qui ppeuenti impellunt flumina fenunt undȩ coaceruantur in mensigur¬
gites: p&imus nenosinducas hocest N&uo nos distituas auxilio ut temptatio uincat
Acsidicatur Siformidatis inter in numeros hostes. Sitimes inter inmensa mundi

Expanded text:
tinere . Nam non ideo beatificatur quispiam, quod non tentatur, sed quia post tentatitinere . Nam non ideo beatificatur quispiam, quod non tentatur, sed quia post tentationem victor divinitus coronatur. Hinc quippe scriptum est: Beatus vir qui suffert tentationem, quoniam cum probatus fuerit, accipiet coronam vitae . Constat igitur quod omnibus tentatio necessaria est, et omnes tentamur. Sed quia vires nostrae ad ea non sufficiunt superanda, oramus medullitus cordis, Ne nos inducas in tentationem, hoc est, ne sinas nos ire ut vincamur; ac si dicatur: Infer tentationem, ut probemurt praesta suffragium ne vincamur, quatenus post triumphum victores coronemur. Veniunt quippe venti, impellunt flumina, feriunt undae, coacervantur immensi gurgites, petimus ne nos inducas, hoc est, ne tuo nos destituas auxilio, ut tentatio vincat;Ac si dicatur: Si formidatis inter innumeros hostes, si timeris propter immensam mundi
Abbreviated transcription (Latin):
remamoris quos nouit frigescere abillo qui sedem suam adaquilonem posuit. Unde
sponsaincanticis. Surgeaquilo &ueniauster. perflaostum meũ ut fluant aroma¬
ta illius. Alio quinnisi animus diuino fuerit adiutus suffragiocito flanteuento
temptationis adruinã impellitur. Hincest quod p&imus penosinducas intẽp̃¬
tationem. id est abeoquimal&emptat nenos sinas induci. Dsenim in tempta¬
tor est malorũ. Hincscriptũ est qdds neminẽ temptat. Non quod nontemptaue¬
rit abraham & iacob seu electorũ quam plurimos ad salutem. Sedquia admalũ Ne¬
minem temptat. &ideo in temptator malorũ dicitur. Inducimur autẽ intemp¬
tationem. cum temptationos uel parũ fregerit. Neq enĩoramus ut nontempte¬
mur. Sedncinducamur in temptationem. id est nenostemptatio uel ad modicũ
uincat Hoc qui ppeestdicere nenos inferas intemptationem. quod paulus pro¬

Expanded text:
rem amoris, quos novit frigescere ab illo, qui sedem suam ad Aquilonem posuit. Unde rem amoris, quos novit frigescere ab illo, qui sedem suam ad Aquilonem posuit. Unde sponsa in Canticis: Surge, Aquilo, et veni, Auster, perfla hortum, ut fluant aromata illius Alioquin, nisi animus divino fuerit adjutus suffragio, cito flante vento tentationis ad ruinam impellitur. Hinc est quod petimus: Et ne nos inducas in tentationem, id est, ab eo qui male tentat ne sinas nos induci. Deus enim intentator est malorum. Hinc scriptum est quod Deus neminem tentat. Non quod non tentaverit Abraham et Jacob, seu electorum quamplurimos ad salutem, sed quia ad malum neminem tentat, et ideo intentator malorum dicitur. Inducimur autem in tentationem, cum tentatio nos vel parum fregerit; neque enim oramus ut non tentemur, sed ne inducamur in tentationem, id est, ne nos tentatio vel ad modicum vincat; hoc quippe est dicere, ne nos inferas in tentationem, quod Paulus pra
Abbreviated transcription (Latin):
gunt pareredisciplinis cum eosdeserit & ꝑmitat ire quocũq ducuntur in lecu
tumutiq inducerecos phibaur Er ergoistelo quendi modusinseripturis
diuinis frequentissime. ꝑ id quod sinit aut prestat fieri. ut ipse faceredicatur.
Habesquoq inbono quod sp̃s sc̃s postul& ꝓ nobis gemitibus inenarrabilibus
dum nos postularefacit. Habes & in malodum dicit & ego indurabocor pharaonis
cumcum indurarepmisit. atq proph&a indurastid̃e cornostrũ indurasti neirem:
postte. Non quod piusdñs aliquem aut inducat in laqueum temptationis. aut
indur& neuerbum disciplinȩqueat suscipere. Sed quiadumiuditiosuo uero &ius¬
to posdeserit: quasiinducere insacris litteris figuratur Etdum nossinit ip¬
fidelitate cordis interius congelascere quasi induraredicitur. quia non resoluit ad calo¬

Expanded text:
gunt parere disciplinis, cum eos deserit et permittit ire quocunque ducuntur illecti, gunt parere disciplinis, cum eos deserit et permittit ire quocunque ducuntur illecti, tum utique inducere eos perhibetur. Fit ergo iste loquendi modus in Scripturis divinis frequentissime, per id quod sinit aut praestat fieri, ut ipse facere dicatur. Habes quoque in bono quod Spiritus sanctus postulet pro nobis gemitibus inenarrabilibus , dum nos postulare facit; habes et in malo, dum dicit: Et ego indurabo cor Pharaonis , cum eum indurari permisit. Atque propheta: Indurasti, Domine, cor nostrum, indurasti ne iremus post te . Non quod pius Dominus aliquem aut inducat in laqueum tentationis, aut induret, ne verbum disciplinae queat 339 suscipere: sed quia, dum judicio suo vero et justo nos deserit, quasi inducere in sacris litteris figuratur, et dum nos sinit infidelitate cordis interius congelescere, quasi indurare dicitur, quia non resolvit ad calo
Abbreviated transcription (Latin):
cuius semineuitioso nulla ꝓpemodo generantur scelera. Id circo in utrisq seruan¬
dumest: ut in quib cũq possumus conseruis subueniamus. Alioquinquicor¬
da inspicit singulorum ipseaut preces approbat caritate in animo flagrante. aut
repbat illa refrigescente. Quia ꝓfecto priuscorda uiresq singulorum inspicit.¬
& tunc ex eomunus uoti seu supplicũ precespensat. Hincest quod primũ ad
abel deindeadeius munerarespexisselegitur. Vndeplacatus ea suscepit. quia
eũ quem prius aspexerit coram serectũ inuenit. Qua proꝓter nemosefallat: pemo
secircumueniat quicũq nondimiserit pecantib sibi ex corde. frustra anteiudicem
cuius hec sunt mandata precesoffest. ETNENOSIN DUCAS INTẼP¬
EATIONEM Non quod dns dux& magister ueritatis. quiuia est crede¬
tibus quempiam in laqueum temptationisinducat sed abhorrens qui suis negle¬

Expanded text:
cujus semine vitioso nulla propemodum generantur scelera. Idcirco in utrisque servancujus semine vitioso nulla propemodum generantur scelera. Idcirco in utrisque servandum est, ut in quibuscunque possumus conservis subveniamus. Alioquin qui corda inspicit singulorum, ipse aut preces approbat, charitate in animo flagrante, aut reprobat illa refrigescente. Quia profecto prius corda viresque singulorum inspicit, et tunc ex eo munus voti, seu supplicum preces pensat. Hinc est quod primum ad Abel, deinde ad ejus munera respexisse legitur; unde placatus ea suscepit, quia eum quem prius aspexerat coram se rectum invenit. Quapropter nemo se fallat, nemo se circumveniat; quicunque non dimiserit peccantibus sibi ex corde, frustra ante judicem, cujus haec sunt mandata, preces offert. Et ne nos inducas in tentationem. Non quod Dominus dux et magister veritatis, qui via est credentibus, quempiam in laqueum tentationis inducat; sed abhorrens qui suis negli
Abbreviated transcription (Latin):
conscientia remord& damnandi. Dstam en mauult inuenirecuindulgeat
quã quępuniat. ideo in nostra posuit porestate qu aquisq conscientia dĩ iudiciũ
ergase ꝓuoc& & quo modosententiam tanti discriminis ualeat temperare
Vemoigitur seimmunem apeccatorũ debitis existim&. qui anemosi neculpauiue¬
repotest: Dequo iohannes a postolus. Sid ixerimus inquit quia peccatũ noꝵ
habemus ipsi nosseducimus et uerita s in nobis nonest. Neq ꝑfunctoriȩ hoc
magister ueritatis discipulos docuit orare. Neq uniuersalis ecclesiȩ falseista pro¬
baturdicere. Omnes quidem debemus & ideoomnib necessaria est xp̃iindulgentia
ꝓpterea deuoti ex animo omnib: relaxemus. ut & potiora scuquam plura nobisapio
iudice relaxentur pecuniariam quippeꝓposuit orandi figurã flagicus compa¬
ratam quõ radix omniũ malorũ non solumcupiditas. Sed & auaritia ꝓbatur. sine

Expanded text:
conscientia remordet damnandi. Deus tamen mavult invenire cui indulgeat conscientia remordet damnandi. Deus tamen mavult invenire cui indulgeat quam quem puniat. Ideo 338 in nostra posuit potestate, qua quisque conscientia Dei judicium erga se provocet, et quomodo sententiam tanti discriminis valeat temperare. Nemo igitur se immunem a peccatorum debitis existimet, quia nemo sine culpa vivere potest. De quo Joannes apostolus: Si dixerimus, inquit, quia peccatum non habemus, ipsi nos seducimus, et veritas in nobis non est . Neque perfunctorie hoc Magister veritatis discipulos docuit orare. Neque universalis Ecclesia false ista probatur dicere. Omnes quidem debemus, et ideo omnibus necessaria est Christi indulgentia. Propterea devoti ex animo omnibus relaxemus, ut et potiora seu quamplura nobis a pio judice relaxentur. Pecuniariam quippe proposuit orandi figuram, flagitiis comparatam, quoniam radix omnium malorum non solum cupiditas, sed et avaritia probatur, sine
Abbreviated transcription (Latin):
mitt& uobis peccatauestra. Excusationamq nobis nulla relinquitur. quia¬
unus quisq nostrum secundum hanc sententiam indieiudicii iudicabitur
Sedcauticẽdebemus ncautea queindm̃ admittuntur. quasi nostra peccantib
relaxemus. Aut eaquenostrasunt ueluti ex telodi causa uindietȩr&ribuam
Solemusergo quod est grauius ergailla quȩaddi omni potentis iniuriam prũpuNt
quasi clementes exsistere. ergailla uero quaein nobis fiunt lic& paruissima
inmites & in exorabilesesse. ꝓquibus ponindulgentiã utrisq factis. Sed con¬
dempnationem adõ ꝓmeremur. quia ex ipsa nostra p&itionedurius condem¬
ur Quidergo est dicere dimitte sicuti dimisi debitorib meiscũnondi¬
miseris piispiumiudicem extuacrudeltate adseuertatem uindietꝑ̧acrius puo¬
care: Id circo formam nobi simposuit quem admodum uolumus iudicari. Vnde indul¬
gentib suma corado iamfidutia respond&imp&randi. exigentib: uero poena in

Expanded text:
mittet nobis peccatamittet nobis peccataunusquisque nostrum secundum hanc sententiam in die judicii judicabitur. Sed cauti esse debemus ne aut ea quae in Deum admittuntur, quasi nostra peccantibus relaxemus, aut ea quae nostra sunt, veluti ex zelo Dei, causa vindictae retribuamus. Solemus ergo, quod est gravius, erga illa quae ad Dei omnipotentis injuriam prorumpunt, quasi clementes existere; erga illa vero quae in nobis fiunt, licet parvissima, immites et inexorabiles esse: pro quibus non indulgentiam utrisque factis, sed condemnationem a Domino promeremur, quia ex ipsa nostra petitione durius condemnamur. Quid ergo est dicere: Dimitte sicut dimisi debitoribus meis, cum non dimiseris, nisi pium judicem ex tua crudelitate ad severitatem vindictae acrius procare? Idcirco formam nobis imposuit, quemadmodum volumus judicari. Unde indulgentibus summa coram Deo jam fiducia respondet impetrandi: exigentibus vero, poena in
Abbreviated transcription (Latin):
quod remittere iubemur. Nostris ut absoluamur reatibus. duminiuste aut in
animoledimur aut incorporepassionibus afficimur. autinhis exterius que nobis
iure comp&unt quo lib& iniuriarum affectu pregauamur Quorũ quibq. debito¬
ribus seupeccati sit pr&ium. seu rerũ quod nonnumquam si nedelicto ten&ur. debemꝰ
omnino fratribus relaxare. Quatinus nobis nostra apio iudice relaxentur debita.
MMaxim& amen pondus peccati siadnos ꝑtinereprobatur ultronei remittamx
quo & sidebitũ pecuniȩ interdum iusterep&imus. Debitũ autem delictorũ. pũ¬
quam p&entibus sibi indulgeri absq damnationenostra negamus. Vnde
preceptuest in hoc ipso euangelio. Cum st&eritis adorationem remitate
siquidhab&is aduersus aliquem. & pateruester qui incȩlis est remittat peccata
uobis Si autem uos non remiseriti sinquit. Nec pater uester qui incelis est re¬

Expanded text:
quod remittere jubemur, nostris ut absolvamur reatibus. Dum injuste aut in quod remittere jubemur, nostris ut absolvamur reatibus. Dum injuste aut in animo laedimur, aut in corpore passionibus afficimur, aut in his exterius, quae nobis jure competunt, quolibet injuriarum affectu praegravamur; quorum, quibusque debitoribus, seu peccati sit pretium, seu rerum, quod nonnunquam sine dilecto tenetur, debemus omnino fratribus relaxare, quatenus nobis nostra a pio judice relaxentur debita. Maxime tamen pondus peccati, si ad nos pertinere probatur, ultronei remittamus; quoniam etsi debitum pecuniae interdum juste repetimus, debitum delictorum nunquam petentibus sibi indulgeri absque damnatione nostra negamus. Unde praeceptum est in hoc ipso Evangelio: Cum ssi quid habetis aduersus aliquem, ut et pater uester qui in caelis est remittat peccata uobis. si autem uos non remiseritis, neque pater uester qui in caelis est re
Abbreviated transcription (Latin):
& pecuniarie grauitatis. ut in quocumq tibi fratertuus reus fuerit hocrelaxes
Nam&nos plurimis ostendit nexibus in uolutos: tam delictorum crebra presũptio
quam pecuniaria in honesta questusq lucri contrectatio. Ideo ꝓut facultas uirium
omnibus supp&it. debent singuli suis relax ared ebitoribus pondera facultatis
quibus oppressi tenentur debitis. Quiaquis quis cgenti fuerit inhumanus.
doquaesua sunt ab negat cuius in finita pi&as sic angustias suscipit miserorum.
ut quicquid pau peri dispensationebenigna fueris largitus sibi prestitũ connumer&:
Debitores autem tribus obnoxii modistenemur. cumaut quaediuinitas ꝓhibuit
admittimus. Aut quaeiussit nonimplemus. Seucum de propriis adstringim
uotis Quia & tum debemus xp̃ibenificia gratis consecuti. omnia quȩ ꝓmisimus
donecfidelimente singula reddamus. Sicitaq & in nobis tripliciter admitutur.

Expanded text:
et pecuniariae gravitatis, ut in quocunque tibi frater tuus reus fuerit, hoc relaxes. et pecuniariae gravitatis, ut in quocunque tibi frater tuus reus fuerit, hoc relaxes. Nam et nos plurimis ostendit nexibus involutos tam delictorum crebra praesumptio, quam pecuniaria inhonesta quaestusque lucri contrectatio. Ideo, prout facultas virium omnibus suppetit, debent singuli suis relaxare debitoribus pondera facultatis quibus oppressi tenentur debitis. Quia quisquis egenti fuerit inhumanus, Deo quae sua sunt abnegat, cujus infinita pietas sic angustias suscipit miserorum, ut quidquid pauperi dispensatione benigna fucris largitus, sibi praestitum connumeret. Debitores autem 337 tribus obnoxii modis tenemur: cum aut quae Divinitas prohibuit admittimus, aut quae jussit non implemus; seu cum de propriis astringimur votis; quia et tum debemus, Christi beneficia gratis consecuti, omnia quae promisimus, donec fideli mente singula reddamus. Sic itaque et in nobis tripliciter admittitur,
Abbreviated transcription (Latin):
diam inflecter&. uerumut peccantib in se reis i pseindulgentiam largira
Inunosiquidem nobis subuenienis. in altero uero peccantib fratrib: ꝑ noseorũ
debita relaxans. in utroq tamen utrisq ueniam clementer ꝓuidit. & ad liber¬
tatemadoptationis singulos quolib& caritatis uoto uenire uoluit. Vndediligen¬
tius unusquisquep&itonem cautionis dinoscat. quia sicut promptus ad indulgen¬
tiamcirca suos debitores extiterit. Sicdmin suis ꝓpitium habebit. Hocenim spe¬
raredocemur adõ & in nostra ponitur potestate: quod cernimur dimississe conseruo
Nostra quidem sponsione adstringimur. Id circosicut debitores ẽenolumus ita nec
haberccupiamus. Quia in eorum ꝑsonis autligamur. aut absoluimur. Quod si
putatur hic inceftum de quibus debitis uel dequibus debitorib: dicatur. abicienda est
materies excusationis. & intelligendũ plenius exomnidebito tamculparum quam

Expanded text:
diam inflecteret, verum ut peccantibus in se reis, ipse indulgentiam largiretur. diam inflecteret, verum ut peccantibus in se reis, ipse indulgentiam largiretur. In uno siquidem nobis subveniens, in altero vero peccantibus fratribus per eorum debita relaxans; in utroque tamen utrisque veniam clementer providit, et ad libertatem adoptionis singulos quolibet charitatis voto venire voluit. Unde diligentius unusquisque petitionem cautionis dignoscat; quia sicut promptus ad indulgentiam circa suos debitores exstiterit, sic Deum in suis propitium habebit. Hoc enim sperare docemur a Domino, et in nostra ponitur potestate, quod cernimur dimisisse conservo. Nostra quidem sponsione astringimur: idcirco sicut debitores esse nolumus, ita nec habere cupiamus, quia in eorum personis aut ligamur, aut absolvimur. Quod si putatur hic incertum, de quibus debitis, vel de quibus debitoribus dicatur, abjicienda est materies excusationis, et intelligendum planius ex omni debito tam culparum quam
Abbreviated transcription (Latin):
mundo. &ideo prius quod ostrũ est oremus ut in eocuncta imp& rassel&em̃
Nam quodalienasint reliqua omnia doc& euangelicus sermo ubiait. &si
quod nostrumest anteomnia & suꝑ omnia requiramus quatinus illesit nobis panis
illecrbus illeuita ꝓcuiu samore quaemundi sunt omnia post ponentes. quasi aliena
deputemus. Et ideo non nisi diurnam lic& a patre alimoniam istam aut illam roge¬
mus ut in illo deillo abillo semꝑalamur. Quõneclocu pl&iu scellariũ inuenitur.
nec prestantius. paratissimũ quidem est& continuũ. id circonon aliud quȩramꝑ
quam quod proprium & paternum SEQUITUR DIMITTE NOB̃
debita nostra sicut & nosdimittimus debitoribus nostris. Hic unusquisq sem&¬
ipsum ad tenidat. & cautionem coram iu diceuocȩꝓpria ꝓposuisseintelligat.
Docuit enum hoc magister pi&atis. Nonsolum ut nosin inuicem ad misericor¬

Expanded text:
mundo, et ideo prius quod nostrum est oremus, ut in eo cuncta impetrasse laetemur. mundo, et ideo prius quod nostrum est oremus, ut in eo cuncta impetrasse laetemur. Nam quod aliena sint reliqua 336 omnia, docet evangelicus sermo, ubi ait: Et si 12. Propterea quod nostrum est, ante omnia et super omnia requiramus, quatenus ille sit nobis panis, ille cibus, ille vita, pro cujus amore quae mundi sunt omnia postponentes quasi aliena deputemus: et ideo nonnisi diurnam, licet a Patre, alimoniam istam aut illam rogemus, ut in illo, de illo, ab illo semper alamur. Quoniam nec locupletius cellarium invenitur, nec praestantius paratissimum quidem est et continuum; idcirco non aliud quaeramus quam quod proprium et paternum. Sequitur: Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris. Hic unusquisque semetipsum attendat, et cautionem coram judice voce propria proposuisse intelligat. Docuit enim hoc Magister pietatis, non solum ut nos invicem ad misericor
Abbreviated transcription (Latin):
altero uero ut interius illis angelorum diliciis indoctrina atq in mrsterio cottide
quã diu intemporeuiuimus spiritaliter pasticipemur. Necdubitemus in ali¬
quo quiads̃ pater cũ xpõsimul nobis omni adonauit p̃sentia uelfutura Vnde
illum quiapuer natus est nobis & filiusdatus est nobis oremus quasi thesaurum
nostrũ oremu sut cibum nostrum. Noster enim est & ideocum eo simulomnia
nostrafiunt idcircop& amuseũ quas inostrũ. ut quomodo in fideillum iamtenemx.
itain refruamur. & ꝑeum a patrecuncta in p&remus. Nosterquippeest quia
nobis t̃a iuredeb&ur. Ideo oramus ut quod nostrum est ꝑdonum. cottidi& ribu¬
atur & ꝑeffectum. Sit taptum illecibus nobis cotudianus. & omnia ineo si¬
mul nostraerunt Hoc estdicere primumquerite regnũdĩ. & omnia hȩc
adicientur uobis. Quaenimirum omnia aliena sunt qui a non sumus de hoc

Expanded text:
altero vero ut interius illis angelorum deliciis, in doctrina atque mysterio, quotidie, altero vero ut interius illis angelorum deliciis, in doctrina atque mysterio, quotidie, quandiu in tempore vivimus, spiritaliter participemus. Nec dubitemus in aliquo quia Deus Pater cum Christo simul nobis omnia donavit, aut praesentia vel futura. Unde illum, quia puer natus est nobis, et filius datus est nobis, oremus quasi thesaurum nostrum, oremus ut cibum nostrum; noster enim est, et ideo cum eo simul omnia nostra fiunt. Idcirco petamus eum quasi nostrum, ut quomodo in fide illum jam tenemus, ita in re fruamur, et per eum a Patre cuncta impetremus. Noster quippe est, quia nobis jam jure debetur. Ideo oramus ut quod nostrum est per donum, quotidie tribuatur per effectum. Sit tantum ille cibus nobis quotidianus, et omnia in eo simul nostra erunt. Hoc est dicere: Primum quaerite regnum Dei, et omnia haec adjicientur vobis. Quae nimirum omnia aliena sunt, quia non sumus de hoc
Abbreviated transcription (Latin):
Deindemoraliter inlegemandatorum dieac nocte uersemur
quia non insolo paneuiuithomo. Sed inomni uerbo quod ꝓcedit deoredĩ
Constatigitur quod sicut istopane pascitur exterior homonoster. Ita illo dedie
indiem interior reformatur. Atq perhoc tamisto quam illo interim sustentam᷑:
isto corpus inuia alitur. illo anima & corpussimul ad aerna nutritur. Vescim᷑
autem & spiritalem aescam cottidie. dumaut insacramento carnem eius uel sangui¬
nem ad sumimus. aut solum modo inmenteipsum. amando credendo sperando inte¬
rius ruminamus. Istosi quidem cibo ad a&ernamuitam xp̃o in corporamur. & cũeo
unũ corpusefficimur. Id eonihilminus orandum ut abeo illo digne pascamur cibo
niamur. Et sicorandum ut cotdie ista omnia competenter et sobriae abeo perci¬
piamus. ut ex uno quicquid in presentiarum nobi snecessaria sunt imp&remus. ex

Expanded text:
e pascamur. Deinde moraliter in lege mandatorum die ac nocte versemur, e pascamur. Deinde moraliter in lege mandatorum die ac nocte versemur, quia non in solo pane vivit homo, sed in omni verbo quod procedit de ore Dei . Constat igitur quod, sicut isto pane pascitur exterior homo noster, ita illo de die in diem interior reformatur. Atque per hoc, tam isto quam illo interim sustentamur; isto corpus in via alitur, illo anima et corpus simul ad aeterna nutritur. Vescimur autem et spiritalem escam quotidie, dum aut in sacramento carnem ejus vel sanguinem assumimus; aut solummodo in mente, ipsum amando, credendo, sperando, interius ruminamus. Isto siquidem cibo ad aeternam vitam Christo incorporamur, et cum eo unum corpus efficimur; ideo nihil minus orandum ut ab eo illo digne pascamur cibo, niamur, et sic orandum ut quotidie ista omnia competenter et sobrie ab eo percipiamus; ut ex uno quidquid in praesentiarum nobis necessarium est, impetremus; ex
Abbreviated transcription (Latin):
ebant uermes ilico exillo. Itaut necultra cibusille ꝓficer&. Ex quo presens
xpĩanorũ regula signabatur qđ ꝑ fecti quoq nondebent sollicti esse decrastino
Sufficitenim diei malitiasua. Namcrastinusdies sollicituserit sibi Quod
si planelaboriosum putatur & arduum filiorum tamen deb& esseista ꝑ fectio
ut sicuiuant cotadie quasimoxmorituri. Et ibi spe semꝑpendeant. quose
credunt quantotius peruenturos. Vnde cotidie orantes triplicem istũ uite cibum:
cottidie ueluti fideles filii. demanu patris ꝑcipiamus. neforte accepta substatia sicuti
ille ꝓdigus longius ab eo recedentes oberremus. Sedtalis ꝓfecto regula a paucis uiris
& rarissimis custoditur talisq patrisamor et filiorum deuotio uix seruatur
Vnde sperantes in illius pietate reiciamus quȩ mundisunt. et ita uiuamus ut &iam

Expanded text:
ebant vermes illico ex illo, ita ut nec ultra cibus ille proficeret. Ex quo praesens ebant vermes illico ex illo, ita ut nec ultra cibus ille proficeret. Ex quo praesens Christianorum regula signabatur, quod perfecti quoque non debeant solliciti esse de crastino. Sufficit enim diei malitia sua; nam crastinus dies sollicitus erit sibi . Quod si plane laboriosum putatur et arduum, filiorum tamen debet esse ista perfectio ut sic vivant quotidie quasi mox morituri, et ibi spe semper pendeant, quo se credunt quantocius perventuros. Unde, quotidie orantes, triplice istum vitae cibum quotidie, veluti fideles filii de manu Patris percipiamus; ne forte accepta substantia, sicuti ille prodigus, longius ab eo recedentes oberremus. Sed talis profecto regula a paucis viris et rarissime 335 custoditur, talisque Patris amor et filiorum devotio vix servatur. Unde, sperantes in illius pietate, rejiciamus quae mundi sunt, et ita vivamus, ut etiam
Abbreviated transcription (Latin):
dicipotest quia & alioruest. Ad quod fatemur quia sicut ꝓhis qui p̃distinati
aduitã sunt hic mundus factus & constarecreditur. Ita& ꝓcis istigratis accipiuNt
quaeillis quia diliguntdm̃ debentur. Unde& noster iuredicitur quia ꝓ nob̃
ut bonitas eius adomnes diru&ur illis porrigitur. Sed eorũ nec cottidianus ẽ
cibus quia ꝑ p&uitatem amoris lic& non sint ipsi ꝑ p&ui hic interris radice cordis
plantarunt. Porro illiquorũ ad optio est quiadec rastinosollicit esse nondebent
cottidianam tantũ modo annonam postulant largitatem dĩ semꝑsibi ad futurã
sperantes. Quod benepopuloqui ex egrpto egrediebatur gradienti ꝑ desestum
precipitur ut singulinonam plius aduictũ cottidianũ quamgomor unũ colligerenT
& siquippiã aliquis alio pluscolligiss&. seu incrastinum exeoreseruass& scaturri¬

Expanded text:
dici potest, quia et aliorum est. Ad quod fatemur quia, sicut pro his qui praedestinati dici potest, quia et aliorum est. Ad quod fatemur quia, sicut pro his qui praedestinati ad vitam sunt, hic mundus factus et constare creditur: ita et pro eis isti gratis accipiunt quae illis, quia diligunt Deum, debentur; unde et noster jure dicitur, quia pro nobis, ut bonitas ejus ad omnes derivetur, illis porrigitur. Sed eorum nec quotidianus est cibus, quia perpetuitatem amoris, licet non sint ipsi perpetui hic in terris, radice cordis plantarunt. Porro illi quorum adoptio est, quia de crastino solliciti esse non debent, quotidianam tantummodo annonam postulant, largitatem Dei semper sibi ad futuram sperantes. Quod bene populo, qui ex Aegypto egrediebatur, gradienti per desertum, praecipitur ut singuli non amplius ad victum quotidianum, quam gomor unum colligerent; et si quidpiam aliquis alio plus collegisset, seu in crastinum ex eo reservasset, scaturi