comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uo te moeri pedes. anquo uia ducit. ĩur bẽ
Olytida uiui ꝑuenimus. aduena noftri
Qd̾ nũꝙͣ ueriti sumus ut possessor agelli
Certe eqͥd̾ autlierã qua se subduce colles
Incipiũt. molli q iugñ demutere diuo
U sq ad aqͣ ⁊ uet̾is iã fracta cacum̃ia fagi
Oĩa carm̃ib ur̃m seruasse menalcam
Autlieras ⁊ fama fuit. s carmĩa tm̃
Nr̾a ualent lycida tela int̾ marcia qnͣtũ
Chaonias ducũt aqͥla ueniẽte columbas
Qd̾̃ nͥ me qͣcũq nouas incidere lites
A ñ sinistͣ caua moniuss ab ilice cornx
Nec tuus hic moeris nͨ uiue̾t ip̃e menalcas
heu catlit in quẽꝙͣ. tm̃ scelus heutna nobis
Pene simł tecũ Solacia rapta menalca
Qͥ scan̾et nĩphas. qͥs humũ florẽtib ħbis
Sꝑg̾e̾t aut iuiritli fontes intluce̾t umbͣ
Uel q̃ sub legitatitꝰ tͥ carmina nup

Expanded text:
 te, Moeri, pedes? an, quo via ducit, in urbem? O Lycida, vivi pervenimus, advena nostri quod numquam veriti sumus ut possessor agelli Certe equidem audieram, qua se subducere colles incipiunt, mollique iugum demittere clivo, usque ad aquam et veteres iam fracta cacumina fagos omnia carminibus vestrum servasse Menalcan. Audieras, et fama fuit; sed carmina tantum nostra valent, Lycida, tela inter Martia, quantum Chaonias dicunt aquila veniente columbas. quod nisi me quacumque novas incidere lites ante Sinistra cava monuisset ab ilice cornix, nec tuus hic Moeris, nec viveret ipse Menalcas. Heu, cadit in quemquam tantum scelus? Heu, tua nobis paene simul tecum solatia rapta, Menalca? quis caneret nymphas; quis humum florentibus herbis spargeret, aut viridi fontes induceret umbra? vel quae sub
Abbreviated transcription (Latin):
Torua leena lupũ seqͥt᷑ lupꝰ ip̃e capeliam
Elorentẽ cithisũ sequit᷑ lastuia capela.
Te coridõ oalexi. trahit sua quẽt uo luptas
Aspice. arat᷑ iugo. refert̃ suspẽsa unuẽti
⁊ sol crescẽtis decedens duplicat umbras
Me tñ urit amor. qͥs enĩ modꝰ assit amori
Ha coridõ coridõ. que te dem̃cia cepit
Seni putata tͥ frõdosa uitis ĩ ulmo est
Qͥntu aliqͥd saltẽ pociꝰ qͥrũ ĩliget usus
Uiminib molli ꝙ paras detexe̾ iunco
Inuenies aliũ si te hic fastitdit alexis

Expanded text:
Torva leaena lupum sequitur; lupus ipse capellam; florentem cytisum sequitur lasciva capella; te Corydon, o Alexi: trahit sua quemque voluptas. Aspice, aratra iugo referunt suspensa iuvenci, et sol crescentis decedens duplicat umbras: me tamen urit amor; quis enim modus adsit amori? Ah, Corydon, Corydon, quae te dementia cepit! Semiputata tibi frondosa vitis in ulmo est; quin tu aliquid saltem potius, quorum indiget usus, viminibus mollique paras detexere iunco? Invenies alium, si te hic fastidit, Alexim.
Abbreviated transcription (Latin):
Nec sũ adeo informis. nuꝑ me ĩlittore iucdi
Cũ placilũuẽtis staret mare ñ ego daphiũ
Iutlice temetuã: si nũꝙͣ fallat imago
O tm̃ libeat meꝯ tibi sordida rura
Atip hiu̾les hĩtare casas. ⁊ figere ceruos
Hedoꝵq gregẽ uiridi ꝯpellere hibusco
Metũ una in siluis mmuitab̾e̾ pana oauendo
P an pͥmꝰ calamos cera ꝯiung̾e plures
Instituit pancat ouis ouiu̾q magr̃os
Nec te peniteat calamo tͥuisse labellum
h ec eadẽ ut scir quid ñ faciebat amỹtas
p̃ t̾ea duo nͨ tuta mͥ ualle reperti
Cap̃oli sꝑsis eciã nũc pellib albo
B ina die siccãt oiuis ub̾a qͦs tͥ seruo
I ã pͥdẽ ameillos abduc̾e̾ thestilis orat
⁊ faciet qm̃ sordent tͥ munera nr̃a¬

Expanded text:
Nec sum adeo informis: nuper me in litore vidi, Nec sum adeo informis: nuper me in litore vidi, cum placidum ventis staret mare; non ego Daphnim iudice te metuam, si numquam fallit imago. O tantum libeat mecum tibi sordida rura atque humilis habitare casas, et figere cervos, haedorumque gregem viridi compellere hibisco! Mecum una in silvis imitabere Pana canendo. Pan primus calamos cera coniungere pluris instituit; Pan curat ovis oviumque magistros. Nec te paeniteat calamo trivisse labellum: haec eadem ut sciret, quid non faciebat AmyntasPraeterea duo, nec tuta mihi valle reperti, capreoli, sparsis etiam nunc pellibus albo, bina die siccant ovis ubera; quos tibi servo: iam pridem a me illos abducere Thestylis orat; et faciet, quoniam sordent tibi munera n
Abbreviated transcription (Latin):
Ormosũ pastor coridõ ardebat alexin
Delicias dm̃i. nͨ quid sꝑaret habebat
Tm̃ int̾ dẽsas ũbrosa cacumĩa fagos
Assitlue ueniebat ibi ħ inꝯdita eclus
Montib ⁊ silius stutlio iactabat in ani
O crudelis alexi nichil m̃a carmina curas
Nc̃ uiritlis eciã occultãt spineta lacertas
Testilis ⁊ rapido fessis messorib estu
A llia serpallũ ꝙ herbas ꝯtũtlit olentes
At mecũ raucis tua dũ uestigia lustro
Sole sub ardenti resonãt arbusta cicatlis
Nõne fuit saciꝰ tͥstis amarillidis iras
Atq suꝑba pan fastilia. ñne menalcam
Qͣuis ille nig̾. qͣmus tu cantlidus esses
O formosepmer. nimiĩ ne crede colort
A wba ligust᷑ catlunt. uacciuanigͣ legũt᷑
D espectus tͥ sum nec qͥs sun queris alexi
Qͣm diues pecoris niuei. ꝙͣ lactis habũdans Me
M ille mee siculis errant in mõtib agne
Lac mͥ ñ estate nouũ nõ frigore desit
Canto q̃ solitꝰ si quando arfñta uocabat
a iphiõ dirceus ĩ acteo arachintho

Expanded text:
ormosum pastor Corydon ardebat Alexim, delicias domini, nec quid speraret habebat; tantum inter densas, umbrosa cacumina, fagos adsidue veniebat. Ibi haec incondita solus montibus et silvis studio iactabat inani: O crudelis Alexi, nihil mea carmina curas?nunc viridis etiam occultant spineta lacertos, Thestylis et rapido fessis messoribus aestu alia serpyllumque herbas contundit olentis. at mecum raucis, tua dum vestigia lustro, sole sub ardenti resonant arbusta cicadis. Nonne fuit satius tristis Amaryllidis iras atque superba pati fastidia, nonne Menalcan, quam vis ille niger, quamvis tu candidus esses ? o formose puer, nimium ne crede colori! alba ligustra cadunt, vaccinia nigra leguntur. Despectus tibi sum, nec qui sim quaeris, Alexi, quam dives pecoris, nivei quam lactis abundans. mille meae Siculis errant in montibus agnae; lac mihi non aestate novum, non frigore defit; canto quae solitus, si quando armenta vocabat, Amphion Dircaeus in Actaeo Aracimtho.
Abbreviated transcription (Latin):
Tũ casia attr aliis interẽs suauib herbis. ds¬
Mollia linte ola pĩgir uaccina calra
Ip̃e ego cana legam ten̾a lanugine mala
Castaneas q nuces nĩaqͣs amarilł amabat
AAã cerea pruna honos erit huic ꝙͦ pomo
⁊ uos olauri carpã. ⁊ te ꝓxima myrte
Sic posite qm̃ suaues miscetis odores
Rusticꝰ es coridõ. nͨ mun̾a curat alexis
Nec si musub certes ꝯcedat iollas

Expanded text:
tum casia atque aliis intexens suavibus herbis, mollia luteola pingit vaccinia calta. Ipse ego cana legam tenera lanugine mala, castaneasque nuces, mea quas Amaryllis amabat; addam cerea pruna: honos erit huic quoque pomo; et vos, O lauri, carpam, et te, proxima myrte, sic positae quoniam suavis miscetis odores. Rusticus es, Corydon: nec munera curat Alexis, nec, si muneribus certes, concedat Iollas
Abbreviated transcription (Latin):
Dũ cupit empodocles ardentẽ frigid e
Insiluit. sit iꝰ liceat q perire poetis
Inutũ qui seruat. idem facit occidenti
N ec semel hoc fecit. nͨ si retͣctus erit iam
Fiet homo ⁊ ponet famose mortis honui
N et satis apparet cͦ u̾sus factitet utrum
M ĩxerit ĩpatrios ciui̾es an tͥste bidenta
Indoctũ. doctũ ꝙ fugat recitator acerb
Quẽ uero arripuit tenet occidit ip legeis
Nõ missura cutẽ nͥ plena cruoris hyrudo

Expanded text:
dum cupit Empedocles, ardentem frigidus Aetnam dum cupit Empedocles, ardentem frigidus Aetnam insiluit. sit ius liceatque perire poetis: invitum qui servat, idem facit occidenti. nec semel hoc fecit nec, si retractus erit, iam fiet homo et ponet famosae mortis amorem. nec satis adparet, cur versus factitet, utrum minxerit in patrios cineres an triste bidentaindoctum doctumque fugat recitator acerbus; quem vero arripuit, tenet occiditque legendo, non missura cutem, nisi plena cruoris, hirudo
Abbreviated transcription (Latin):
N ullũ ultra u̾bũ aut oꝑa sumebat ĩ anẽ
Qͥ n sũ riuali te q ⁊ tua solus amares.
U ir bonꝰ ⁊ pͥdens u̾susrephendet inertes
Culpabit ditros. incomptis adlinet atrun
Trãsuso calamo signũ. ambiciosa recsdet
Or nam̃ta parũ claris lucem dare coget
A reuer ambigue detm̃. nutande no fabit
Fiet aristarcus. ñ dicet cur ego Anetabit
O ffendt᷑ in nigis. hee nuge feria duent
In mala dece derisu semel excepriq lesi
Aut fanatitꝰ erior et iracunda di ande
U esanũ terigisse tumnẽt fugient ꝙ poetan
Qͥ sapiũt agitãt pueri incautꝙ secunt̾
Hic dũ sublimis uersus ructat᷑ et errat
Sic ueluti merulis intentꝰ decidit Arapo
In puteũ foueã uelicet succrite longns
Clamet io ciues. nõ sit qui tollere turet
Sicuret qͥs opem ferre et dunittẽ funẽ
Qursais an prudens huc se proieti̾t at
Seruari nolit. dicam siculiq poete
N arrabo int̾itũ. d̾s immortalis haberi

Expanded text:
nullum ultra verbum aut operam insumebat inanem, nullum ultra verbum aut operam insumebat inanem, quin sine rivali teque et tua solus amares. vir bonus et prudens versus reprehendet inertis, culpabit duros, incomptis adlinet atrum transverso calamo signum, ambitiosa recidet ornamenta, parum claris lucem dare coget, arguet ambigue dictum, mutanda notabit: fiet Aristarchus; non dicet 'cur ego amicum offendam in nugis?' hae nugae seria ducent in mala derisum semel exceptumque siaut fanaticus error et iracunda Diana, vesanum tetigisse timent fugiuntque poetam qui sapiunt, agitant pueri incautique sequuntur. hic, dum sublimis versus ructatur et errat, si veluti merulis intentus decidit auceps in puteum foveamve, licet 'succurrite' longum clamet, 'io cives', non sit qui tollere curet. si curet quis opem ferre et demittere funem, 'qui scis, an prudens huc se deiecerit atque servari nolit?' dicam siculique poetae narrabo interitum. 'Deus inmortalis haberi
Abbreviated transcription (Latin):
Assentatores iubet ad lucrũ ire porta
Diues agͥs. diues positis in fenore nũmis
Si uͦ est unctũ qui recte pon̾e̾ possit
Noscere m̃dacẽ. uerũq beatus amicun
Tn sen donaris. seu qͥd donare uoles cui
Nolito adu̾sus tͥ factos duce̾ plenũ
Leticie clamabit enĩ pulchre bene reste
Pallescet suꝑ hiis eciã stillabit amicis
E xccłis rorẽ saliet. tũdet pede t̾ram¬
P Ut qui ꝯducti plorant in fune. dicunt
⁊ factũt ꝓpe plura dolentib ex aĩo. sic
Derisor uero plus laudatore mouet᷑
Reges dicũtur multis urgere culullis
⁊torq̃̾re mero quẽ ꝑspexisse laborant
An sit amicicia dignꝰ. si carmina cõdes¬
A N ũqmͣ te falant aninu subuulpe latẽte
Quĩtilio si qͥd recitares corrige sedes
hoc aiebat ⁊ hoc meliꝰ te posse negares
b is t̾q exꝑtũ frustͣ delere iubebat¬
⁊ male tornatos incudi redd̾e u̾sus
Si defendere deliaum qmͣ uertere malles

Expanded text:
adsentatores iubet ad lucrum ire poeta adsentatores iubet ad lucrum ire poeta dives agris, dives positis in fenore nummis. si vero est, unctum qui recte ponere possit noscere mendacem verumque beatus amicum. tu seu donaris seu quid donare voles cui, nolito ad versus tibi factos ducere plenum laetitiae; clamabit enim 'pulchre! bene! recte!' pallescet, super his etiam stillabit amicis ex oculis rorem, saliet, tundet pede terram. ut, qui conducti plorant in funere, dicunt et faciunt prope plura dolentibus ex animo, sic derisor vero plus laudatore movetur. reges dicuntur multis urgere culillis et torquere mero, quem perspexisse laborent an sit amicitia dignus; si carmina condes, numquam te fallent animi sub vulpe latentes. Quintilio siquid recitares, 'corrige sodes hoc' aiebat 'et hoc'. mulius te posse negares bis terque expertum frustra: delere iubebat et male tornatos incudi reddere versus. si defendere delictum quam vertere malles,
Abbreviated transcription (Latin):
Publica pͥuans setern̾e. sacra profauis
ꝯ cubitu ꝓhibere uago. dare iura maritis
O ppida molur⁊ leges medere ligno
Sit honos ⁊ nom̃ diuinis uatib attꝑ
Carminib uenit post hos ĩ signus hornerꝰ
Dirceꝰ q mares aĩos in marcia beua
U̾ sib exacuit duste ꝑ carmina sortes
Tuite mõstrͣa uia est. ⁊ gr̃a regum
P ierhis tep̃tata modis ludusq repertꝰ
⁊lõgoꝵ operũ funs. ne forte pudori
Sit tͥ musa lire sollers ⁊ cantor apollo
N at᷑a fieret laudabile carm̃. an arte¬
Alta̾ poscit opem res. ⁊ cõiurat amice¬
¶ Qͥ studet optatã cursu cõtigere metã
Multa tulit. fetit q puer sudauit ⁊ alsit
a bstinuit uen̾e ⁊ uino. qui pythia cantat
Tybicen didicit pͥus. extiuit ꝙ magistrũ
Nẽ satis est dixisse. ego mira poemata pãgo
O ccupet extremũ scabies. mͥ tͣpe relinqui ẽ
⁊ qd̃ nõ didici saue me scire fateri
U t p̃co ad merces turbã qui cogit em̃das

Expanded text:
publica privatis secernere, sacra profanis, publica privatis secernere, sacra profanis, concubitu prohibere vago, dare iura maritis, oppida moliri, leges incidere ligno. sic honor et nomen divinis vatibus atque carminibus venit. post hos insignis Homerus Tyrtaeusque mares animos in Martia bella versibus exacuit; dictae per carmina sortes et vitae monstrata via est et gratia regum Pieriis temptata modis ludusque repertus et longorum operum finis: ne forte pudori sit tibi Musa lyrae sollers et cantor Apollo. natura fieret laudabile carmen an artaltera poscit opem res et coniurat amice. qui studet optatam cursu contingere metam, multa tulit fecitque puer, sudavit et alsit, abstinuit venere et vino; qui Pythia cantat tibicen, didicit prius extimuitque magistrum. nunc satis est dixisse 'ego mira poemata pango; occupet extremum scabies; mihi turpe relinqui est et quod non didici sane nescire fateri'. ut praeco, ad merces turbam qui cogit emendas,
Abbreviated transcription (Latin):
Messalie nestit qnͣtũ cassellius aulus
S tñ ĩ p̃cio ẽ mediocrib eẽ poetis
Nõ hoĩes nõ dii nõ concessere columpne
U t gͣtas intꝰ m̃sas symphonia discors
Et crassum uinguentũ et sardo cũmelle ꝑapauer
Offendũt porat duci qr cena sine istis
Lude qui nescit campestrib abstinet armis
In doctꝰqꝙ pile disci ue crociue quiescit
Ne spisse risum tollat̾ impune corone
Qͥ nescit u̾sus. tam̃ audet fing̾e qͥd ni:
Lib̾ et ĩgenuus p̾sertm cẽsꝰ equestrẽ
Sũ mã nũmorũ uicioq remotꝰ ab om̃i
Tu nichil inuita dices fatres ue miuerua
Id tͥ uidiciũ est. ea mẽs. si qͥo tam̃ olim
Scripseris ĩmecii descendat uidicis aures¬
Mẽbranis intꝰ posis. delere licebit¬
¶ Qd̾ nõ edideris nescit uox missa reuerti
Cedib ⁊ uictu fedo deterruit orpheꝰ
Distus obhoc lenire tigres rapidos ꝙ leones
Dictꝰ ⁊ amphion thebane ꝯditor urbis
Saxa mouere sono testudinis. ⁊ p̃ce blanda

Expanded text:
Messallae nec scit quantum Cascellius Aulus, Messallae nec scit quantum Cascellius Aulus, sed tamen in pretio est: mediocribus esse poetis non homines, non Di, non concessere columnae. ut gratas inter mensas symphonia discors et crassum unguentum et Sardo cum melle papaver offendunt, poterat duci quia cena sine istis:ludere qui nescit, campestribus abstinet armis indoctusque pilae discive trochive quiescit, ne spissae risum tollant inpune coronae: qui nescit versus, tamen audet fingere. quidni? liber et ingenuus, praesertim census equestrem summam nummorum vitioque remotus ab omni. tu nihil invita dices faciesve Minerva: id tibi iudicium est, ea mens. siquid tamen olim scripseris, iMembranis intus positis, delere licebit, Quod non edideris. nescit vox missa revertiedibus et victu foedo deterruit Orpheus, dictus ob hoc lenire tigres rabidosque leones; dictus et Amphion, Thebanae conditor urbis, saxa movere sono testudinis et prece blanda
Abbreviated transcription (Latin):
N am neqi corda sonũ reddit ꝙ̃ uult manꝰ ⁊ mẽs
Nec semꝑ feriet qd̾cũt minabit᷑ artus¬
U erũ ubi plura nitet ĩ carm̃ĩe. ñ ego paucis
Offendar maculis qͣs aut ineuria fu dit
Aut hũana parũ cauit natura qͥd ergo ẽ
U t scriptor si peccat idẽ librarius ustꝑ
Quã uis ẽ monit᷑ uenia caret et crcharedꝰ
R idet᷑ corda qui semꝑ oberrat eadem
Sic mͥ qͥ multũ cessat. sit coherilus ille
Quẽ bis. t̾ q bonũ cũ risu miror. et idem
Te capiat magis. ⁊ quedã si longuis obstes
hecamat obscurũ uolet hec subluce uideri
Iudicis acutũ argntũ ꝙ̃ ñ formidat acum̃
Het placuit semel ħ decies repetita placebit
O maior iuuenũ quã uis et uoce patna
F ing̾is ad rectũ. ⁊ ꝑte sapis. hoc tͥ dictũ
Tolle memor. certis mediũ ⁊ tołabile reb
Recte ꝯcedi ꝯsultus uiris ⁊ auctor
C ausarũ mediocͥs abẽ uirnite deserti

Expanded text:
nam neque chorda sonum reddit quem volt manus et mensnam neque chorda sonum reddit quem volt manus et mensnec semper feriet quodcumque minabitur arcus. verum ubi plura nitent in carmine, non ego paucis offendar maculis, quas aut incuria fudit aut humana parum cavit natura. quid ergo est? ut scriptor si peccat idem librarius usque, quamvis est monitus, venia caret, et citharoedus ridetur, chorda qui semper oberrat eadem, sic mihi, qui multum cessat, fit Choerilus ille, quem bis terve bonum cum risu miror; et idem te capiat magis, et quaedam, si longius abstes; haec amat obscurum, volet haec sub luce videri, iudicis argutum quae non formidat acumen; haec placuit semel, haec deciens repetita placebit. o maior iuvenum, quamvis et voce paterna fingeris ad rectum et per te sapis, hoc tibi dictum tolle memor, certis medium et tolerabile rebus recte concedi: consultus iuris et actor causarum mediocris abest virtute diserti
Abbreviated transcription (Latin):
U aloiꝰ oblectat ppłm. meliꝰ ꝙ morat᷑
Q uã uersus inopes rer̃. nugeq canore
Graiis ĩgeniũ gͣis dedit ore rotundo
M usa loqͥ p̃tꝰ laudẽ nulliꝰ auaris
R omani pueri logis racionib assem
D istũt ĩ partes centũ diduce: dicat
Filiꝰalbini. si de qͥncunce remota est.
U ntia hͥd suꝑat: pot̾at dixisse triens. eu
Rempoteris seruaretuã redit u̾cia qͥd fit
R em potiꝰs su̾are tuã. redit uncia qͥd fit:
Qͥ cqͥd p̃cipies estobreuis. ut cito dista
ꝑ cipiãtami mi dociles. teneant ꝙ fideles
O m̃e suꝑuacuũ plenio de p̾tore manat
Ficta uoluptatis cã. sint ꝓxuua ueris
Ne qd̾cũꝙ uolet poscat sͥ fabula credi
Celsi p̃te̾nnt austera poemata ramnes
Om̃e tulit pontũ qͥ miscuit utile dulci
L ectorẽ deleclando ꝑiterqi monendo.¬
Hic meret aera liber socus. hic ⁊ mare tͣnsit
Tlongũ noto scriptori ꝓrogat euum
S unt delicta tam̃ quid ignouisse uidemꝰ ueltinꝰ

Expanded text:
, valdius oblectat populum meliusque moratur , valdius oblectat populum meliusque moratur quam versus inopes rerum nugaeque canorae. Graiis ingenium, Graiis dedit ore rotundo Musa loqui, praeter laudem nullius avaris. Romani pueri longis rationibus assem discunt in partis centum diducere. 'dicat filius Albini: si de quincunce remota est uncia, quid superat? poteras dixisse.' 'triens.' 'eu, rem poteris servare tuam. redit uncia, quid fitrem poteris servare tuam. redit uncia, quid fit?'quidquid praecipies, esto brevis, ut cito dicta percipiant animi dociles teneantque fideles: omne supervacuum pleno de pectore manat. ficta voluptatis causa sint proxima veris: ne quodcumque volet poscat sibi fabula credi celsi praetereunt austera poemata Rhamnes: omne tulit punctum, qui miscuit utile dulci lectorem delectando pariterque monendo.hic meret aera liber Sosiis, hic et mare transit et longum noto scriptori prorogat aevum. sunt delicta tamen, quibus ignovisse velimus:
Abbreviated transcription (Latin):
C redit et excludit sanos elicone poetas
D. emocritus bona ꝑs ñ ungues pon̾e curat
N on barbam. secreta petit loca. balnea uitar¬
Si trib anticyris cap̃t insanabile nũꝙͣ
Tõ sori licino ꝯmisi̾t.o ego leuus
Qͥ purgor bilem sub uerni tẽporis horã
Redde̾ q̃ fr᷑ũ ualet. ex sors ip̃a secandi.
Munꝰ. ⁊ officiũ nil scribens ip̃e decebo
Unde parẽt᷑ opes qͥd alat forme t poetam
Qͥd deceat qͥd nõ. qͦ uirtꝰ. quo ferat error
S cribendi reste saꝑe est ⁊ pͥncipiũ ⁊ fons
R em tͥ sccͣtice poter̃t ostendere charte
Qͥ didicit parrie qͥd debeat. ⁊ qͥd amicis
Qͦ sit amore parẽs. qͦ fratꝰ am̃adꝰ ⁊ hospes
Qͥd sit ꝯstripti. qd̾ uidicis officium. que
Partes in bellũ missi d̾ucis. ille profecto.
R edd̾e ꝑsone scit ꝯueniẽtia cuiq¬
D ostũ unitatorẽ ⁊ uiuas hĩc dice uoces
Int̾dũ speciosa ioris morataq reste
Fabula nuliiꝰ uen̾is sũ pond̾e. ⁊ arte¬

Expanded text:
credit et excludit sanos Helicone poetas credit et excludit sanos Helicone poetas Democritus, bona pars non unguis ponere curat, non barbam, secreta petit loca, balnea vitatsi tribus Anticyris caput insanabile numquam tonsori Licino conmiserit. o ego laevus, qui purgor bilem sub verni temporis horam.reddere quae ferrum valet exsors ipsa secandi; munus et officium, nil scribens ipse, docebo, unde parentur opes, quid alat formetque poetam, quid deceat, quid non, quo virtus, quo ferat error. scribendi recte sapere est et principium et fons. rem tibi Socraticae poterunt ostendere chartae qui didicit, patriae quid debeat et quid amicisquo sit amore parens, quo frater amandus et ospes, quod sit conscripti, quod iudicis officium, quae partes in bellum missi ducis: ille profecto reddere personae scit conuenientia cuiqdoctum imitatorem et vivas hinc ducere voces. interdum speciosa locis morataque recte fabula nullius veneris, sine pondere et arte
Abbreviated transcription (Latin):
Ne dicã stulte mirati. si mͦ ego et uos
S cuꝰ inurbanũ lepido se pon̾e dicto
Degutnũ ꝙ sonũ digitis callemꝰ ⁊ aure
Ig notũ tragite genus ĩuenisse camene
D icit᷑ ⁊ plaustris uexisse poemata tesphis
Qcan̾ent ag̾ent ꝙ ꝑuncdi fecib ora
Post hũc ꝑsone palleꝙ reꝑtor honeste
E schilus ⁊ modicis ĩsirauit pulpita tignis
⁊ doeuit magnũd loqia nitiq cot᷑no
Turpitꝰ obticuit sublato ure nocendi
Nil intẽptatũ nr̃i liquere poete
Nec minimũ meruere decꝰ uestigia greca.
Ausi deserere et celebrare domestica fcã
Uł qui p̃textas uł qui docuere togatas
N et uͥtute foret clarns ue potẽtius armis
Qͣ lĩgua lacũ si nõ offenderet unum
Quẽq poetar lune labor. ⁊ mora uos o
Põpalus sãgius carm̃ rep̃hendite qd̃ nõ
M ulta dies ⁊ miłta litura crertuit. attꝑ¬
ꝑ fectum decies nõ eastigauit Adunguem
Ingeniũ misera quis fortunacius arte.

Expanded text:
ne dicam stulte, mirati, si modo ego et vos ne dicam stulte, mirati, si modo ego et vos scimus inurbanum lepido seponere dicto legitimumque sonum digitis callemus et aure. ignotum tragicae genus invenisse Camenae dicitur et plaustris vexisse poemata Thespiscanerent agerentque peruncti faecibus ora. Post hunc personae pallaeque repertor honestae Aeschylus et modicis instrauit pulpita tignis et docuit magnumque loqui nitique coturno. turpiter obticuit sublato nil intemptatum nostri liquere poetae nec minimum meruere decus vestigia Graeca ausi deserere et celebrare domestica facta vel qui praetextas vel qui docuere togatas. nec virtute foret clarisve potentius armis quam lingua Latium, si non offenderet unum quemque poetarum limae labor et mora. vos, o Pompilius sanguis, carmen reprehendite, quod non multa dies et multa litura coercuit atesectum deciens non castigavit ad unguem. ingenium misera quia fortunatius arte
Abbreviated transcription (Latin):
S iuaba lõga breui subiecta uocat᷑ iambꝰ
Pes ciiis ũde eciã tͥmetͥs adcresce̾ uissit
ħ om̃ iambeis. cũ senos redderet istus
p rimꝰ ad ext̾mũ similis sͥ ñ ita pͥdem
Tardior ut paulo gͣuiorꝙ ueniret ad aures
S podeos stabiles iniura pat̾na retepit
Cõmodꝰ ⁊ paciens nõ ut de sede seda
G rede̾t aut qͣrta socialitꝰ. hic ⁊ ĩ arcu
N obilib tͥmetͥs apparet rarꝰ ⁊ enuiiꝰ.
Inscenã missos cũ magno põdere uersus
A utr oꝑo celeris niniũ cura tp carentis
A ut ignorate p̃mit artis tͥmine tͦpi
N c̃ quiius itidet ĩmodulata pormata uidex
⁊ data romanis uenta ẽ indigna poetĩs
I dcirco ne uager scribã ꝙ licent. an omius:
U isuros pcc̃a putẽ m̃a tutus et intrã
S pẽ uenie cautꝰ. uitaui deniꝙ culpam
N õ laudẽ meriu uos exemplaria greca
Nocturna u̾sate manu. u̾sate diurna
a t nrĩ ꝓaui plautinos et numeros. et
laudau̾e sales nimiũ pacientꝰ uirũq

Expanded text:
syllaba longa brevi subiecta vocatur Iambus, syllaba longa brevi subiecta vocatur Iambus, pes citus: unde etiam trimetris adcrescere iussit nomen iambeis, cum senos redderet ictus, primus ad extremum similis sibi: non ita pridem, tardior ut paulo graviorque veniret ad auris, spondeos stabilis in iura paterna recepit commodus et patiens, non ut de sede secunda cederet aut quarta socialiter. hic et in Acci nobilibus trimetris adparet rarus et Enni in scaenam missos cum magno pondere versus aut operae celeris nimium curaque carentis aut ignoratae premit artis crimine turpi. non quivis videt inmodulata poemata iudex et data Romanis venia est indigna poetis. idcircone vager scribamque licenter? an omnis visuros peccata putem mea, tutus et intra spem veniae cautus? vitavi denique culpam, non laudem merui. vos exemplaria Graeca nocturna versate manu, versate diurna. at nostri proavi Plautinos et numeros et laudavere sales, nimium patienter utrumque,
Abbreviated transcription (Latin):
In lecebris erat.⁊ gͣta nouitate morandꝰ
Sp̾tator functꝰꝙ sacs ⁊ patus. ⁊ exlex
Uerũ ita risores ita ꝯm̃dare dicaces
Queniet satiros ita uerte seria ludo
N et quicũꝙ deus qͥcũq adhibebit᷑ heros
R egali ꝯspestus iti auro nuꝑ ⁊ ostro
M igret in obsturas humili smõe tabnas
Ut festis matͦna moueri ussa dieb¬
Nõ ego inortata ⁊ dñancia noĩa solum
Ubaq pisones saiyroꝵ scriptor amabo
S ꝑet idẽi sudet multũ. frust᷑ ꝙ laboret
Ausus idẽ. tantũ series iuincturat poulet
Tantũ de medio sũp̃ts accedit hõnoris
Siluis deduet caueant me iui dice fait ni
N e uelur ĩnati tͥuiis ac pene foresis
Aut nimiũ teneris uuent᷑ u̾sib ũꝙͣ¬
A ut inmũda crepẽt ignomi nosacy dicta
O ffendũt᷑ enĩ quib ẽ egruus. ⁊ pat̾ et res
N e si qͥd fracti ciceris ꝓbat et nucis emptor
E quis accipiũt aĩs donant ue corona

Expanded text:
inlecebris erat et grata novitate morandus inlecebris erat et grata novitate morandus spectator functusque sacris et potus et exlex. verum ita risores, ita commendare dicacis conveniet Satyros, ita vertere seria ludo, ne, quicumque Deus, quicumque adhibebitur heros, regali conspectus in auro nuper et ostro, migret in obscuras humili sermone taberut festis matrona moveri iussa diebnon ego inornata et dominantia nomina solum verbaque, Pisones, Satyrorum scriptor amabo speret idem, sudet multum frustraque laboret ausus idem: tantum series iuncturaque pollet, tantum de medio sumptis accedit honoris. silvis deducti caveant, me iudice, Fauni, ne velut innati triviis ac paene forenses. aut nimium teneris iuvenentur versibus umquam aut inmunda crepent ignominiosaque dicta. offenduntur enim, quibus est equus et pater et res, nec, siquid fricti ciceris probat et nucis emptor, aequis accipiunt animis donantve corona.
Abbreviated transcription (Latin):
Ut redeat miseris. abeat fortuna suꝑdis
Tibia nõ ut ñt oricalco uncta tube ꝙ
e mula s tenius simplex iꝑ foram̃ie pauco
Aspirare. ⁊ adeẽ choris erat utilis. atq
Nondũ spissa nimis ꝯplere sedilia flatu.
Quo sane ppłs numerabilis. uͭ pote ꝑuus
Et frugi. castust uerec̃õdusꝑ coibat
P ostꝙͣ cepit agros extendere iuctor ⁊ urbes
L acior amplesti murꝰ uinoq diurtio
Placari geniꝰ festis inpune dieb
Accessit numeris ꝙ modis ꝙ licẽtia maior
I ndoctꝰ quid enĩ saꝑet liber ꝙ laboꝵ
R ustitꝰ. urbano confusus tͦris honesto
S it pͥsce motũq. ⁊ luxͦiam addidit arti
Tibicẽ tͣxit ꝙ uag̾ ꝑ pulpita uestem
Sic etiam fidib uoces creuere seueris
Et tulit eloqͥum ĩsolitũ facũdia p̃ceps
U tiliũ q sagaꝵ rer̃ ⁊ diuina futuri
Sortilegis nõ diserepuit sẽtẽtia delphis
Carmine qͥ tͣgico uilẽ ct̾auit obhircũ
Mox etiã agrestes satiros nudauit. ⁊ asꝑ
Incolumi gͣnitate iotũ tep̃tauit eo qdͭ

Expanded text:
is. tibia non, ut nunc orichalco, vincta tubaeque aemula, sed tenuis simplexque foramine pauco adspirare et adesse choris erat utilis atque nondum spissa nimis complere sedilia flatu; quo sane populus numerabilis, utpote parvos, et frugi castusque verecundusque coibat. postquam coepit agros extendere victor et urbis latior amplecti murus vinoque diurno placari Genius festis inpune diebus, accessit numerisque modisque licentia maior. indoctus quid enim saperet liberque laborum rusticus urbano confusus, turpis honesto? sic priscae motumque et luxuriem addidit arti tibicen traxitque vagus per pulpita vestem; sic etiam fidibus voces crevere severis, et tulit eloquium insolitum facundia praeceps utiliumque sagax rerum et divina futuri sortilegis non discrepuit sententia Delphis. carmine qui tragico vilem certavit ob hircum, mox etiam agrestis Satyros nudavit et asper incolumi gravitate iocum temptavit eo quod
Abbreviated transcription (Latin):
Subire metenas mo
Qͥd nos quibte uita suꝑstite
Iccũda. si contͣ grauis:
Utrũ ne uissi ꝑsequem᷑ ocium:
N on dulceni tecum simul
Anhũc laborẽ m̃te laturi decet
Quẽ ferre nõ molles uiros
feremꝰ ⁊ te uel ꝑ alpiũ iuga
In hospitalem et caucasum
U el cccidentis usꝙ ad ulturũ sinũ
Forti se quemur pestore
Reges tuũ laborẽ quid iuuem meo
I mbellis ac firmus parum
Comes. minore sũ futurꝰ in metu
Qͥ maior absentes habet
U t assi dens impliciib pullis auis
Serpenciũ ad lapsus umet
Magis relictis nõ ut adsit auxilii
Latura plus p̾sentib
Libent᷑ hoc ⁊ om̃e militabit᷑¬
S ellũ intue spem gracie
Nõ ut iuuentis ilrgata plurib
A ratra nitantur meis
Pecusiue alabris añ sydus ferudũ
L ucana muter pastuis
N ecut supur iulla scaudeñs tusculi
C ircea tangat mena
S ans superq me benignitas tua
Ditauit aut parauero

Expanded text:
subire, Maecenas, tuo: quid nos, quibus te vita sit superstite iucunda, si contra, gravis? utrumne iussi persequemur otium non dulce, ni tecum simul, an hunc laborem mente laturi, decet qua ferre non mollis viros? feremus et te vel per Alpium iuga inhospitalem et Caucasum vel occidentis usque ad ultimum sinum forti sequemur pectore. roges, tuom labore quid iuvem meo, inbellis ac firmus parum? comes minore sum futurus in metu, qui maior absentis habet: ut adsidens inplumibus pullis avis serpentium adlapsus timet magis relictis, non, ut adsit, auxili latura plus praesentibus. libenter hoc et omne militabitur bellum in tuae spem gratiae, non ut iuvencis inligata pluribus aratra nitantur meis pecusve Calabris ante Sidus fervidum Lucana mutet pascuis neque ut superni villa candens Tusculi Circaea tangat moenia: satis superque me benignitas tua ditavit, haud paravero
Abbreviated transcription (Latin):
Tuqͥd ego et ppłs mecũ desid̾et. Audi.
Si plausoris eges aulea manẽtis ⁊ ust
Sessuri donec cator uos plaudite dicat
E tans cuiꝰꝙ notãdi sunt tͥ mores
M obilib ꝙ decor naturis dãdꝰ et annis
Redd̾e̾ qͥ uoces iã scit puer. ⁊ pede certo
Signat humũ. gestit parib. ꝯlud̾e. ⁊ uram
Colligit. hac ponit tem̾e ⁊ mutat᷑ ĩoras
G audet eqͥs. canib ꝙ ⁊ apͥci gͣmĩe campi
Cereꝰ inuiciũ flesti monitorib asper
U tiliũ tardꝰ puisor ꝓdigus eris
Sublimis cupidꝰꝙ ⁊ amata reliq̃uere ꝑaui¬

Expanded text:
tu, quid ego et populus mecum desideret, audi, tu, quid ego et populus mecum desideret, audi, si plausoris eges aulaea manentis et usque sessuri, donec cantor 'vos plaudite' dicat. aetatis cuiusque notandi sunt tibi mores, mobilibusque decor naturis dandus et annis. reddere qui voces iam scit puer et pede certo signat humum, gestit paribus conludere et iram colligit ac ponit temere et mutatur in horasGaudet equis, canibus et aprici gramine campi. Cereus in vitium flecti, monitoribus asper, Utilium tardus, provisor prodigus eris: Sublimis, cupidus, contra amara relinquere per
Abbreviated transcription (Latin):
Difficile est ꝓprie ꝯmunia dic̾e̾. tu ꝙ
R ectꝰ iliacũ carm̃ dedricis in actus
Quã si ꝓferres ignota. ĩ dictaq pͥmus
Publica mat̾ies priuati iuiriserit si
Nõ circa ulem patulũ q morab̾is orbem
N et uerbo uerbũ curabis reddere fidus
In t̾pres nec desilies unitator ĩ artum
Unde pedẽ ꝓferre pudor ueten aut oꝑis lex
Nec sic ĩcipies aut scriptor cidicꝰ olim
Fortu nã pͥami cantabo. ⁊ nobile bellum
Qͥ d dignũ tãto feret hie ꝓitusor ham¬
Qͣnto restius hic qͥ nel molit᷑ inepte
Dic mͥ musa uirũ capte post tẽpa moie
Qͥ mores hoĩm mł̾toꝵ uidit et urbes
Nõ fumũ ex fulgore. sedex fumo date li
Cogitat ut spec̃osa dehĩc miracła proma
Antiphatẽ scillã ꝙ ⁊ cũ citlope caribom
Nec reditũ diomedis ab ĩtitu meleagri
Desꝑet tractata ni tesce̾ posse relinqͥt
Aiqꝑ ita m̃tt᷑. sic ueris falsa reruscet
pͥ mone mediũ medio ne discrepet inũ

Expanded text:
difficile est proprie communia dicere, tuque difficile est proprie communia dicere, tuque rectius Iliacum carmen deducis in actus quam si proferres ignota indictaque primus: publica materies privati iuris erit, si non circa vilem patulumque moraberis orbem nec verbo verbum curabis reddere fidus interpres nec desilies imitator in artum, unde pedem proferre pudor vetet aut operis lex, nec sic incipies, ut scriptor cyclicus olim: 'fortunam Priami cantabo et nobile bellum.' quid dignum tanto feret hic promissor hnto rectius hic, qui nil molitur inepte: 'dic mihi, Musa, virum, captae post tempora Troiae qui mores hominum multorum vidit et urbes.' non fumum ex fulgore, sed ex fumo dare lucem cogitat, ut speciosa dehinc miracula promat, Antiphaten, Scyllamque, et cum Cyclope Charybdim; nec reditum Diomedis ab interitu Meleagri desperat tractata nitescere posse relinquit atque ita mentitur, sic veris falsa remiscet, primo ne medium, medio ne discrepet imum.
Abbreviated transcription (Latin):
N õ sans est pulchͣ eẽ poemata dulcia sunto
⁊ qͦcũq uolut̃ animũ auditoris agunto
U t ridentib arridẽt. ita flentib ad fant
Humani uultꝰ si uis me flere dolendum est
pͥ mũ ip̃i tibi. tũc nia me infortunta ledent
Telephe uel peleu male si mãdata loq̃ris
Aut dor mitabo. aut ridebo. tristicia mestũ
U ultũ u̾ba decent. iratũ plena minarum
udentẽ lasciua seuerũ seria distu
Int̾erit multũ dauus ue loqͣt᷑ an heros
M aturꝰ ne senex an adhuc florẽte iuuẽta
feruidus ⁊ matͦna potẽs an sedula nutrix
Mercator ne uagꝰ cultor ne uirẽtis agelli
Colchus an assrius thebis nutͥtus an agris
Aut famam seq̃reaut sͥ ꝯueniẽtia finge
S criptor honoratũ si forte repõis achillem
Impig̾. iracũdꝰ. in exorabilis. acer̃
Iura neget sͥ nata. nicħ ñ arroget armis
Siqͥd ĩexꝑtũ scene ꝯmitis.⁊ audes
Quał ab incepto ꝓcessi̾t. ⁊ sͥ constet

Expanded text:
non satis est pulchra esse poemata: dulcia sunto non satis est pulchra esse poemata: dulcia sunto et quocumque volent animum auditoris agunto. ut ridentibus adrident, ita flentibus adflent humani voltus. si vis me flere, dolendum est primum ipsi tibi: tum tua me infortunia laedent, Telephe vel Peleu; male si mandata loqueris, aut dormitabo aut ridebo. tristia maestum voltum verba decent, iratum plena minarum, ludentem lasciva, severum seria dictu.intererit multum, Davusne loquatur an heros, maturusne senex an adhuc florente iuventa fervidus, et matrona potens an sedula nutrix, mercatorne vagus cultorne virentis agelli, Colchus an Assyrius, Thebis nutritus, an Argis. aut famam sequere aut sibi convenientia finge scriptor. honoratum si forte reponis Achillem, inpiger, iracundus, inexorabilis, acer iura neget sibi nata, nihil non adroget armis.si quid inexpertum scaenae conmittis et audes qualis ab incepto processerit, et sibi constet.
Abbreviated transcription (Latin):
Res geste regnũq ducũꝙ ⁊ iͥstia beua
Q iuis tam̃ exiguos elegos enusitꝰ auctor.
Gramatiet certãt. ⁊ adhuc sub uidice lis est
Archilos ꝓpͥo rabies armauit iamho¬
h auc socri cepere pedẽ. gͣndesꝙꝑ coturni
Alt̾ius aptũ sermonib. et populares
Uincẽtẽ strepitꝰ. ⁊ natũ reb agendis
musa dedit fidib diuos. pueris ꝙ deoꝵ
⁊ pugilẽ uictorẽ. et equũ certamine pͥmũ
⁊ uueuũ curas ⁊ libera uina referre
De scriptas su̾are uices oꝑumq colores
Cur ego si neq̃o ignoro q porta salutor
Cur nescire pudens pͣue gpͣ discere ualo¬
TU ersib exponi tͣgicis res cognita ñ uult
Dignis carm̃ib narrari cena thieste
Singła q̃ꝙ locũ teneant sortita detent̾
Intdum tam̃ ⁊ uoces comedra tollit
Iratꝰq chremes tu mido delitigat ore
Telephus ⁊ peleus cũ pauꝑ et exul utert
ꝓ icit ãpullas et sesquipedalia uerba.
Sicurat cor spectãtis tetigisse querela

Expanded text:
res gestae regumque ducumque et tristia bella res gestae regumque ducumque et tristia bella ; quis tamen exiguos elegos emiserit auctor, grammatici certant et adhuc sub iudice lis est; Archilochum proprio rabies armavit iambo; hunc socci cepere pedem grandesque cothurni, alternis aptum sermonibus et popularis vincentem strepitus et natum rebus agendis; musa dedit fidibus Divos puerosque Deorum et pugilem victorem et equum certamine primum et iuvenum curas et libera vina referre: descriptas servare vices operumque colores cur ego si nequeo ignoroque poeta salutor? cur nescire pudens prave quam discere malo? versibus exponi tragicis res comica non volt; dignis carminibus narrari cena Thyestae: singula quaeque locum teneant sortita decentem. interdum tamen et vocem comoedia tollit iratusque Chremes tumido delitigat oreTelephus et Peleus cum pauper et exsul uterque proiicit ampullas et sesquipedalia verba, si curat cor spectantis tetigisse querella.
Abbreviated transcription (Latin):
In diciis mõstre recẽtib. abdita rerũ. ⁊
Eing̾e cinctutis nõ exaudita cetegis
ꝯ tiuget. dabit᷑ ꝙ licencia sumpta pude̾t
Greco fonte cadẽt parce detorta qͥd aũt
Cecilio. plauroq dabit romanꝰ adep̃tũ
U irgilio uarioq: ego cur adqͥr̾e pauca
St possum ĩuideor cũ lĩgua catonis ⁊ ethiu
S ignatũ p̃sente nota produceͤ nom̃¬
Prima cadãt. ita u̾boꝵ uetꝰ int̾t etas
Et iuuenũ ritu florẽt mͦ nata uigẽt q
De bemꝰ morti nos nr̃aq siue reteptꝰ
Terra neptunꝰ classes aquilonib arcet
Regis opꝰ. sterilis qr diu palus aptaq remis
Uicinas urbes alit et gͣne sentit ararrũ
Seu cͤsũ mutauit ĩquũ frugib annis
Doctꝰ it̾ meliꝰ mortalia fc̃a ꝑibunt
Ne dũ s̾monũ stet honos et gr̃a uiuax
Multa renastent᷑ q̃ iã cecide̾ cadent q
Qtie ñ sunt inhonore ucrabula. si uolet usꝰ
Quẽ penes arbitͥiun ẽ. ⁊ ꝰ ⁊ noriia li q̃ndi

Expanded text:
indiciis monstrare recentibus abdita rerum et indiciis monstrare recentibus abdita rerum et fingere cinctutis non exaudita Cethegis, continget dabiturque licentia sumpta pudente fidem, si Graeco fonte cadent parce detorta. quid autem Caecilio Plautoque dabit Romanus ademptum Vergilio Varioque? ego cur, adquirere pauca si possum, invideor, cum lingua Catonis et Enni signatum praesente nota producere nom vetus interit aetas, et iuvenum ritu florent modo nata vigentque. debemur morti nos nostraque: sive receptus terra Neptunus classes Aquilonibus arcet, regis opus, sterilisve diu palus aptaque remis vicinas urbes alit et grave sentit aratrum, seu cursum mutavit iniquum frugibus amnis doctus iter melius: mortalia facta peribunt, nedum sermonum ste cadentque quae nunc sunt in honore vocabula, si volet usus, quem penes arbitrium est et ius et norma loquendi.
Abbreviated transcription (Latin):
M axima ꝑs uatũ pat̾ ⁊ uiuenes patre digni
Detipim spetie recti breuis ẽẽ laboro
Obscurꝰ fio sectantẽ leuia. nerui
Deficiũt. Annniq ꝓfessus gͣndia fͣgent
Sexpit humi tutꝰ. nimiũ titi dꝰ q ꝓcelle
Qͥ uariare tupit rẽ prodigaliter unait
Delphinũ siluis adpĩgit fluatib aprũ
In uitiũ ducit culpe fuga si caret arte
E mliũ circa ludũ fab̾ imus. ⁊ ungues
e xpͥmet ⁊ molles imitabit᷑ ere capillos
Infelix operis sũma. qr ponere totum
Nesciet. hũc ego me siqͥd cõpon̾e cure
Spͤtand̾ nigͥs oculis ngroq capillo
U irib ⁊ u̾sate diu qͥd fr̾e retusent
Qͥd ualeãt hum̾i cui lecta potẽtꝰ erit res
Nec facũdia desẽt hũc nͭ lucidꝰ ordo
Ordinis hec uirtus erit ⁊ uenꝰ haud ego fallor
U t iã nẽ dicat iani nc̃ debencia dici
d ix̃is egͣgie notum si callida uerbum
Reddid̾it ũctura nouũ si forte ncce est

Expanded text:
maxima pars vatum, pater et iuvenes patre digni, maxima pars vatum, pater et iuvenes patre digni, decipimur specie recti: brevis esse laboro, obscurus fio; sectantem levia nervi deficiunt animique; professus grandia turget; serpit humi tutus nimium timidusque procellae: qui variare cupit rem prodigialiter unam, delphinum silvis adpingit, fluctibus aprum: in vitium ducit culpae fuga, si caret arte. Aemilium circa ludum faber imus et unguis exprimet et mollis imitabitur aere capillos, infelix operis summa, quia ponere totum nesciet: hunc ego me, si quid componere curem, spectandum nigris oculis nigroqviribus et versate diu, quid ferre recusent, quid valeant umeri. cui lecta potenter erit res, nec facundia deseret hunc nec lucidus ordo. ordinis haec virtus erit et venus, aut ego fallor, ut iam nunc dicat iam nunc debentia dici,dixeris egregie, notum si callida verbum reddiderit iunctura novum. si forte necesse est
Abbreviated transcription (Latin):
umano capiti ceruicem
pictor equinam
lungere si uelit. ⁊ uarias
inducere plumas
Undi collatis mẽbris.¬
ut turpiter atrum
Desinat in piscem mu¬
lier formosa suꝑne
ꝑ similẽ cuiꝰ uelut egri sop̃nia uane
Eingẽt᷑ speties ut nec pes. nͨ caput uni
Reddat᷑ forme. ¶pictorib atq poetis
Qͥolibet audendi semꝑ fuit etͣ potestas
Scimꝰ ⁊ hac̃ ueniam petimꝰ ꝙ damꝰꝙ uicissim
S nõ ut placidis cceãt in micia. nõ ut
Sexpẽtes auib geminẽt᷑. tygrib agni
Inceptis gͣuib plerũq ⁊ magna professis
p᷑ pureus late qui splendeat unus ⁊ alt̾
Assuit᷑ pannus cũ lucus ⁊ ara dyane
⁊ ꝓpantis aque ꝑ amenos ambitꝰ agros
A ut flumẽ renũ aut pluuiꝰ describit᷑ areꝰ.
S nc̃ nõ erat his locꝰ. ⁊ fortasse cup̃ssum
Scis simulare. qͥd hoc si fractis enatet ex̾pes
N anib eredato qui pĩgit᷑. amphora cepit
I nstitui crente rota c᷑ urcens exit
Deniq sit qd̾ uis simplex dũ taxat. ⁊ unũ

Expanded text:
umano capiti cervicem pictor equinam Jungere si velit, et varias inducere plumas, Undique collatis meut turpiter atrum desinat in piscem mulier formosa supernpersimilem, cuius, velut aegri somnia, vanae fingentur species, ut nec pes nec caput uni reddatur formae. 'pictoribus atque poetis quidlibet audendi semper fuit aequa potestas.' scimus, et hanc veniam petimusque damusque vicissim; sed non ut placidis coeant inmitia, non ut serpentes avibus geminentur, tigribus agni. inceptis gravibus plerumque et magna professis purpureus, late qui splendeat, unus et alter adsuitur pannus, cum lucus et ara Dianae et properantis aquae per amoenos ambitus agros aut flumen Rhenum aut pluvius describitur arcus; sed nunc non erat his locus. et fortasse cupressum scis simulare: quid hoc, si fractis enatat exspes navibus, aere dato qui pingitur? amphora coepit institui: currente rota cur urceus exit? denique sit quodvis, simplex dumtaxat et unum.
Abbreviated transcription (Latin):
Ꝙͣ que sũt ccłis subiecta fidelib et que
I p̃ẽ sͥ tradit spͥtator nõ tam̃ intꝰ
D ignageri ꝓmes. insceuã młtaꝙ tas
E x oculis q̃ mox narret facũdia p̃senil
N e pu̾os corã populo medea trucider
ut hũana paiã coqͣt exta nefariꝰ atrens
A ut ĩ auẽ ꝓone u̾tat᷑. cadmꝰ ĩ anguẽ
Qdcũs ostendis mͥ. sic incredulus odi
Neue muinor neu sit qͥnte ponctier al¬
Q nudit neoe rt a loq ꝓsona laboret.
A atoes partes chor officiũ ꝙ uirile
Defendat neuqͥo medios int̾tinat adus
Q o no ꝓposito conducat et hereat aꝑte¬
ẜ ⁊ regar iratos ⁊ amer pͨcare ttrãtes

Expanded text:
subiecta fidelibus et quae ipse sibi tradit spectator: non tamen intus digna geri promes in scaenam multaque tolles ex oculis, quae mox narret facundia praesens: ne pueros coram populo Medea trucidet aut humana palam coquat exta nefarius atreus aut in avem Procne vertatur, Cadmus in anguem. quodcumque ostendis mihi sic, incredulus odi. neve minor neu sit quinto productior aquarta loqui persona laboret. actoris partis chorus officiumque virile defendat, neu quid medios intercinat actus quod non proposito conducat et haereat apteet regat iratos et amet pacare tumentis
Abbreviated transcription (Latin):
N e dudita. ut̃mq mͥ refer ordĩe carm̃¬
ꝑ sailas ait. nemoris ꝙ leui ꝯsedit ĩ cmbͣ
M usa refert dedimꝰ sũmã ctaminis uni
Surgit ⁊ t̃missos heda collesta capillos
Ate ħ ꝑcusis subiuĩgit carmina neruis
pͥ ma ceres unco glebã dimouit aratro
pͥ ma dedit fruges alim̃tatꝑ micia t̾ris
pͥ ma dedit legea. cet̾is su̾t om̃ia munꝰ
Illa. canẽda mͥẽ. uiiã mͦ dice possem
C armina digna dea certe dea carnũe digna ẽ
Ethereas. ausu. sperare thyphoea sedes.
Leua pachinne tͥ. liltbeo crura p̾mũturꝰ¬
Eiestat. flãmãq fero uonut ore typhoeꝰ
Sepe remoliri luctat᷑ pondera terre
Exierat. cruq atroꝵ uectus equoꝵ¬

Expanded text:
“Ne dubita, vestrumque mihi refer ordine carme“Ne dubita, vestrumque mihi refer ordine carmen” Pallas ait nemorisque levi consedit in umbra. Musa refert: “Dedimus summam certaminis uni. Surgit et inmissos hedera conlecta capillosaec percussis subiungit carmina nervis: “Prima Ceres unco glaebam dimovit aratro, prima dedit fruges alimentaque mitia terris, prima dedit leges: Cereris sunt omnia munus. Illa canenda mihi est. Utinam modo dicere possem carmina digna dea: certe dea carmine digna estEtherias ausum sperare Thyphoea sedes. Leva, Pachine, tibi, Lilibeo crura premuntureiectat flammamque ferox vomit ore Typhoeus. Saepe remoliri luctatur pondera terraeexierat, curruque atrorum vectus equo
Abbreviated transcription (Latin):
Ce demꝰ cãpus dirimant c̾tamina nỹphe
Turpe qͥdẽ ꝯtende̾ erat. s cede̾ uisũ ẽ.¬
Tur paus eleste iurãt ꝑ flum̃ia nỹphe
f actat de uiuo p̾ssere sedilia saxo
T ũt sine sorte por q̃ se ctare ꝓfesa ẽ
b ella cauit suꝑũ falsoq ĩ honoee gigãtes
Ponit: ⁊ extenuat magnoꝵ fc̃ã deoꝵ i
Enussũ q ira de sede typhoea t̾re
Celiib ferisse metũ cunctosq dedisse
Terga fuge doñ fessos egypcia tellus
Cepit ⁊ septõ distretus in hostra nilus
ħ uc es tr̾tgenã uenisse typ hoea narrat
⁊ se m̃tis suꝑos celasse sigurisr
Durq gregis dix̃ sit iuppitꝰ ũ de recͣuis
Nu̾c ꝙ format᷑ libis ẽ cũ cornb ãmõ
D eliꝰ ĩ coruo ẽ s ꝓles semelera capro
F ele soror phebis niuea sat᷑nia uata
P isce uenꝰ latuit. cilleniꝰ ibidis alis
H actenꝰ ad cytharã uocalia mou̾at ora
P ostim̃ donids s forsitã ocia nõ sũt
N et nõis p̃bere uacat tͥ cantib aures

Expanded text:
cedamus campis. Dirimant certamina nymphae.” cedamus campis. Dirimant certamina nymphae.” Turpe quidem contendere erat, sed cedere visum turpius. Electae iurant per flumina nymphae factaque de vivo pressere sedilia saxo. Tum sine sorte prior quae se certare professa est, bella canit superum, falsoque in honore Gigantas ponit et extenuat magnorum facta deorum; emissumque ima de sede Typhoea terrae caelitibus fecisse metum cunctosque dedisse terga fugae, donec fessos Aegyptia tellus ceperit et septem discretus in ostia Nilus. Huc quoque terrigenam venisse Typhoea narrat et se mentitis superos celasse figuris; “duxque gregis” dixit “fit Iuppiter; unde recurvis nunc quoque formatus Libys est cum cornibus Ammon. Delius in corvo, proles Semeleia capro, fele soror Phoebi, nivea Saturnia vacca, pisce Venus latuit, Cyllenius ibidis alis.” Hactenus ad citharam vocalia moverat ora: poscimur Aonides. Sed forsitan otia non sint, nec nostris praebere vacet tibi cantibus aures.”
Abbreviated transcription (Latin):
S eq iacit uecors e sũmo cłmine tͣris
⁊ cadit ĩ uultꝰ distussisq ossib oris
T ũdit humũ moriẽs scełato sãgũ̾ie tinctã
Musa loquebat᷑ pennie sonuere ꝑ auras
Uox q salutãtũ ramis ueniebat ab altis
S uspicit ⁊ ligue q̃rit tã cra loq̃ntes
U nde sonẽt hoĩemꝙ putat ioue nata locutũ
A les erat nuf̾tio nouẽ. sua fataq̃rentes
I nsutant ramis imitãtes omina pice
M irãti sic orsa dee dea. nũꝑ ⁊ iste
A uxest̃ uoluerũ iucte c̾tamine fbam
Pyerus has genuit᷑ pelleis diues ĩ arius
S eonis hanippe matꝰ fuit. illa potentẽ
Lucinã nouies noiuies parcit᷑t uocatiit
Intumuit nun̾io stolidar̃ rͣba soroꝵ
ꝑ ꝙ tot hemoniãs ⁊ ꝑ tot achaides urbes
H ut uenit et tali ꝯmittit p̃lia uoce
F alle nobistũ si qͣ ẽ fiducia uobis
Thespiades certate dee nec uoce nec arte
U incem᷑ totid̾ꝙ sumꝰ. uel cedite uicte
ẜ onte meduseo ⁊ hyanthea aganppe
uel nos emathiis ad penos usq niuosos

Expanded text:
mine turris et cadit in vultus, discussisque ossibus oris tundit humum moriens scelerato sanguine tinctam.” Musa loquebatur: pennae sonuere per auras, voxque salutantum ramis veniebat ab altis. Suspicit et linguae quaerit tam certa loquentes unde sonent hominemque putat Iove nata locutum: Ales erat, numeroque novem, sua fata querentes, institerant ramis imitantes omnia picae. Miranti sic orsa deae dea: “Nuper et istae auxerunt volucrum victae certamine turbam. Pieros has genuit Pellaeis dives in arvis, Paeonis Euippe mater fuit. Illa potentem Lucinam noviens, noviens paritura, vocavit. Intumuit numero stolidarum turba sororum, perque tot Haemonias et per tot Achaidas urbes huc venit et tali committit proelia vocefallere: nobiscum, siqua est fiducia vobis, Thespiades certate deae. Nec voce nec arte vincemur, totidemque sumus. Vel cedite victae fonte Medusaeo et Hyantea Aganippe, vel nos Emathiis ad Paeonas usque nivosos