comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
talium ꝓp̾um quid hoꝵ eẽ mõstrau̾is: ego iam tũa
fuisse que repetis sponte. cc̃cet̾am. Cũ te m̾at̾s ex
utero natura ꝓduxit: nudum reb om̃ib ĩ openq
suscepi meis opib foui.⁊ ꝙ te nũc ĩ pacientẽ nri
facit. fauõe ꝓn̾o indugencius educaui. Om̃unque
mei uiris sunt affiuencia ⁊ splendrẽ circũd̾di. Nũc
in retrahere manũ libet. Habes grãm: ueludusus
alienis. Nõ habes ius q̃rele: tanqũã ꝓrsus tua ꝑ¬
dideĩs. Quid igĩt ingemiscis: Nulla tibi anobis
ẽ alata uiolencia. Opes. honoẽs. cet̃a taliũ mei st̃
iuris. Sñam famule cognosẽt. metũ ueniũt. me
abxunte discedunt. Audacter affirmẽ si tuã forent:
q̃ amissa ꝯquereris: nullo modo ꝑdidisses. An ego
sola meũ ius ex̾cere ꝓhibebor: Licet celo ꝓferre lu¬
cidos dies: eostẽ tenebrosis noctib ꝯͣdere. Licet an¬
no t̾re uultũ nũc flõib frugib q redimire. Nũc
nĩbis frigoĩb q ꝯfundẽ. Ius ẽ mari nũc strato

Expanded text:
talium proprium quid horum esse monstraueris, ego iam tua fuisse quae repetis, sponte concedam. Cum te matris utero natura produxit, nudum rebus omnibus inopemque suscepi, meis opibus foui et quod te nunc inpatientem nostri facit, fauore prona indulgentia educaui, omnium quae mei iuris sunt affluentia et splendore circumdedi. Nunc milli retrahere manum libet. Habes gratiam uelut usus alienis, non habes ius querelae tamquam prorsus tua perdideris. Quid igitur ingemiscis? Nulla tibi a nobis est allata uiolentia. Opes honores ceteraque talium mei sunt iuris. Dominam famulae cognoscunt j mecum ueniunt, me abeunte discedunt. Audacter adfirmem, si tua forent quae amissa conquerens nullo modo perdidisses. An ego sola meum ius exercere prohibebor? Licet caelo proferre lucidos dies eosdemque tenebrosis noctibus condere. Licet anno terrae uultum nunc floribus frugibusque redimire, nunc nimbis frigoribusque confundere. Ius est mari nunc strato
Abbreviated transcription (Latin):
d̾m̃e enĩ ꝙ inꝑfectum eẽ dicit̃: id diminuciõe ꝑfecti in¬
ꝑfecium ẽẽ ꝑibetur. Quo fer ut si in quolibet gn̾e in ꝑ¬
fectum quid ẽẽ uidatur. in co quoq ꝑfectum aliquid
ẽẽ necesse sit. E t em̃ ꝑfecitẽ sublata: unde ulud quod̾
imꝑfectum ꝑͥietur extit̃it: ne fingi quid̾ põt. Neq
eñi abomiiutis inconsũmatisq nar̾a reꝵ cepit exordiũ.
s ab integris absolutisq ꝓcedens: in hec extrema atq ef-¬
fe̾çia dilabitur. Q uod siuti paulo ante mostriuimus ẽ
quedam boni fragilis imꝑfecta felicitas. eẽ aliquam so¬
udam ꝑfectanq nõ põt dubitari. s irmissime inquã
uenssimeq cõclusum ẽ. Quo u̾o inquit habitet: ita
cãptõ ꝓp̃bat animoꝵ. Nam cũ nichil deo meliuis extogitaĩ

Expanded text:
mne enim quod imperfectum esse dicitur id imminutione perfecti imperfectum esse perhibetur. Quo fit ut, si in quolibet genere imperfectum quid esse uideatur, in eo perfectum quoque aliquid esse necesse sit; etenim perfectione sublata unde illud quod imperfectum perhibetur exstiterit ne fingi quidem potest. Neque enim ab deminutis inconsummatisque natura rerum cepit exordium, sed ab integris absolutisque procedens in haec extrema atque effeta dilabitur. Quodsi, uti paulo ante monstrauimus, est quaedam boni fragilis imperfecta felicitas, esse aliquam solidam perfectamque non potest dubitari. – Firmissime, inquam, uerissimeque conclusum est. – Quo uero, inquit, habitet, ita ceptio probat animorum; nam cum nihi
Abbreviated transcription (Latin):
mani gnĩs fidelitꝰ credendum ĩ mutatio defcatir.
mei ut ea que semeł effuderim: mosiori siñe. afferi¬
re contendam. Si .i. mohĩł  ex nobis boni neil ẽ
qd̾ ĩ nr̃is sententis amare debãmus. Quod si ex
sllo ciicfa st ẜona qui sosus ÷ uonꝰe islid potius
bonsi credendum÷ qd̾ uła ⁊ cõmutabisis bonitas at¬

Expanded text:
atur. mei, ut ea quae semel effuderim meliori sententiae anteferre contendam. Si enim nihil est ex nobis boni, nihil est quod in nostris sententiis amare debeamus. Quod si ex illo cuncta sunt bona qui solus est bonus, illud potius bonum esse credendum est quod illa incommutabilis bonitas at
Abbreviated transcription (Latin):
plenus inquit opib sustinehas: Euidni inquam :
Opes ig̾ nichilo indigentẽ sufficientẽq sibi facere ne¬
queunt.⁊ hoc erit ꝙ ꝓmittẽ iudbant̃. at qui hoe qͣ

Expanded text:
plenus, inquit, opibus sustinebas? Quidni? inquam. Opes igitur nihilo indigentem sufficientemque sibi facere nequeunt et hoc erat quod promittere uidebantur. Atqui hoc q
Abbreviated transcription (Latin):
s cer̃aꝵ q̃q noticiaꝵ subiecta cognoscit. Q uid igͥ: si rb̾rinatõi
sensus imagiatio resrangtntur. nichil eẽ illud uniu̾sa¬
le dicentes: ꝙ sese in tueĩ puret ratio: q enĩ sñsibile
ł imaginabie ẽt̃ adunuisum eẽ ñ posse᷑. Aut igitur ra

Expanded text:
 quoque notitiarum subiecta cognoscit. Quid igitur, si ratiocinationi sensus imaginatioque refragentur nihil esse illud uniuersale dicentes quod sese intueri ratio putet? Quod enim sensibile uel imaginabile est id uniuersum esse non posse; aut igitur ra
Abbreviated transcription (Latin):
censes: ut illus sũmi boni sedẽ reꝑur mercanur. Inuo¬
candũ inquã reꝑ õiũ patrẽ. qis p̃t̃misso: nullũ rite fun¬
dãt exordiũ. Fecte ĩ ꝗd. Ac simi ita modulata est.

Expanded text:
censes ut illius summi boni sedem reperire mereamur? – Inuocandum, inquam, rerum omnium patrem, quo praetermisso nullum rite fundatur exordium. – Recte, inquit; ac simul ita modulata est
Abbreviated transcription (Latin):
inquit : ita iur. sapiens: moleste fene nõ dbet. quo¬
dens ⁊̃ fortune cͥtam̃ s ducitur. Ut uitum fortẽ nõ d̾¬
cet indignũ: q̃tiens increpuit bellicus tumultus:

Expanded text:
inquit, ita uir sapiens moleste ferre non debet quotiens in fortunae certamen adducitur, ut uirum fortem non decet indignari quotiens increpuit bellicus tumultus
Abbreviated transcription (Latin):
hec p̃scientia q̃ nichil certum. nichil stabile cõp̃hendit.:
Fut quiꝰ hoc refert uaticinio illo ridiculo tyrisie qui dice¬
bat. quicquid dicam : aut eĩt: aut nõ: Quid enĩ diuina
ꝓudentia humane opmioni p̃stitĩt: si uti hoiẽs ĩ c̾ta iu¬
dicãt: quoꝵ ẽ. incertus euentus: Quod si apud illum
rerum om̃ium cͥtissimũ fontẽ nichil inc̾ti eẽ põt: certus
eoꝵ ẽ euentus q̃ fut̃a fĩmit̃ ille p̃sciei̾t. Quare nula
ẽ humanis cõsiliis accionib q lib̾tas: quas diuma mẽs
sine falsitats erore cũcta ꝓspiciens: adimũ alligat. et
constringit euentũ. Quo semel recepto: quantus occasus
humanaꝵ reꝵ ꝯsequitur liquet. frustra enĩ bonis ma¬
lisq p̃mia peneue ꝓponũtur: que nullus meruit liber ac
uoluntaĩus moitis animoꝵ. Idq om̃ium uid̾tur ãiquis¬
simũ ꝙ nũc equissimũ iudicatur. uł punĩn impbos: ⁊

Expanded text:
haec praescientia, quae nihil certum, 25 nihil stabile comprehendit? 327 Aut quid hoc refert vaticinio illo ridiculo Tiresiae? Quidquid dicam, aut erit, aut non. Quid etiam divina providentia humana opinione praestiterit, si, uti homines, incerta judicaomnium certissimum fontem nihil incerti esse potest, certus eorum est euentus quae futura firmiter ille praescierit. Quare nulla est humanis consiliis actionibusque libertas, quas diuina mens sine falsitatis errore cuncta prospiciens ad unum alligat et constringit euentum. Quo semel recepto quantus occasus humanarum rerum consequatur liquet. Frustra enim bonis malisque praemia poenaeue proponuntur, quae nullus meruit liber ac uoluntarius motus animorum, idque omnium uidebitur iniquissimum quod nunc aequissimum iudicatur, uel puniri impro
Abbreviated transcription (Latin):
nis expectattẽm trumphali largitt̃e. saciasti e delisti ut
opinor u̾ba forrime: dũ te illa dmuloet. dũ ter ur duciã

Expanded text:
nis expectationem triumphali largitione satiasti? Dedisti ut opinor uerba fortunae, dum te illa demulcet, dum te ut delicias
Abbreviated transcription (Latin):
senꝑ offensio. Q uciens ego conigastum in im-¬
becilł cuiꝰq fortimas impetũ facient̃e excepi: Quo¬
ciens tͥguillam regie p̃põitũ domꝰ abincepta ⁊ iam

Expanded text:
er offensio. Quotiens ego Conigastum in imbecilli cuiusque fortunas impetum facientem obvius excepi, quotiens Trigguillam regiae praepositum domus ab incepta,
Abbreviated transcription (Latin):
ñ d̾pulsicẽ letatur. Cuiꝰ agi frenis atq obtẽpare ui¬
sti̾e sũma lib̾tas. Anignoãs iliam tue ciuitatis aitiꝗis¬
simã legẽ: qu̾a sanctitu ẽ ei ius exulare ñ ẽẽ. quisꝗis¬
ĩ ea secdem fundare maliũt. Nan qui uallo eiꝰ ac muni¬
mine ꝯtinẽt᷑: nullus met̾ ẽ ne exul ẽẽ mereat᷑. At ꝗis¬
quis ĩ habitare eam uelle d̾sieĩt: paĩt̃ eciã d̾sinit me¬
reri: Itaq ñ tã meleti huiꝰ ꝙxͣ tua facie̾ mouet. Nec

Expanded text:
non depulsione laetetur, cuius agi frenis atque obtemperare iustitiae libertas est. An ignoras illam tuae ciuitatis antiquissimam legem qua sanctin ea sedem fundare maluerit? Nam qui uallo eimine continetur, nullus metus est ne exsul esse mereatur; at quisquis inhabitare eam uelle desierit pariter desinit etiam mereri. Itaque non tam me loci huius quam tua facies mouet nec
Abbreviated transcription (Latin):
su p̃ciosisimũ possidebas. ⁊ d tibi diumnitꝰ ilesum ad huc
iuiolatunq ẜuatur. Pot̾is ne meliori q̃q retinẽs d
infortimio iure causiri: At qui uiget ĩ colimis iliud

Expanded text:
su pretiosissimum possidebas, id tibi diuinitus illaesum adhuc inuiolatumque seruatur, poterisne meliora queque retinens de infortunio iure causari? Atqui uiget incolumis illud
Abbreviated transcription (Latin):
uid̾atur. et alia quidẽ suis ꝯtenta sunt. Nos aũt dõ
mẽte ꝯsimibes ab reb ĩ fĩmb̾ excellentis nat̾e ornamẽta
captatis: Nec in tellegetis: quãtã ꝯditõi ur̃o facits in¬
uiã. Ille genus humanũ: terenis om̃ib pͣstaẽ uoluit᷑.
Uos dignitatẽ ur̃am ĩ fra ĩ sima q̃q dtͥiuditio. Nam
utilissima reu ur̃a bona ẽẽ iudicatis: eiscẽ uos met ip̃o
ur̃a existimatõe. submitritis. Q uid quidẽ hau̾t ĩ mei̾¬
to cadit. Humane quippe nature. ista ꝯdicio ẽ: ut

Expanded text:
uideatur? Et alia quidem suis contenta sunt, uos autem deo mente consimiles ab rebus infimis excellentis naturae ornamenta captatis nec intellegitis quantam conditori uestro faciatis iniuriam. Ille genus humanum terrenis omnibus praestare uoluit, uos dignitatem uestram infra infima quaeque detruditis. Nam uilissima rerum uestra bona esse iudicatis, eisdem uosmet ipsos uestra existimatione submittitis, quod quidem haud inmerito cadit. Humanae quippe naturae ista conditio est ut
Abbreviated transcription (Latin):
infortunata cõntingẽ. Multiq id genus: que sopitis
quereł fimitate soliditate corroborẽt. Et qm̃ uere for¬
mã beatitudinis me dudum mõstrante uidisti: quo ⁊̃
sita fit agnouisti. De cursis om̃ib q̃ p̃t̃mttẽ necessa¬
num puto uiam tibi que te domũ reue̾at ostendam.
mea semita meis eciã uehicus reueharis.
Unt et eñi penne uolu̾cres .m.

Expanded text:
infortunata contingere multaque id genus, quae sopitis querelis firma te soliditate corroborent. Et quoniam uerae formam beatitudinis me dudum monstrante uidisti, quo etiam sita sit agnouisti, decursis omnibus quae praemittere necessarium puto uiam tibi quae te domum reuehat ostendam. mea semita, meis etiam uehiculis reuertaris. unt etenim pennae uolucres m
Abbreviated transcription (Latin):
m̾ paĩter d̾m qͦq qui bonũ ẽ contingit agnoscere.
At qui hoc uenssima inquit ratcẽ patefaciam. En a¬
neant modo que paulo ante conclusa sunt. manebt̃.
parent: Eñq at̃i abest alt̾um: plenũ absolutumq
bonũ afferit nõ posse. q̃ id̾ĩt ueꝵ bonũ fi. cũ ĩ unã

Expanded text:
 pariter deum quoque qui bonum est continget agnoscere. Atqui hoc uerissima, inquit, ratione patefaciam, maneant modo quae paulo ante conclusa sunt. Manebunt. parent cumque alteri abesset alterum, plenum absolutumque bonum afferre non posse? Tum autem u
Abbreviated transcription (Latin):
entib innasci locis. Nibi qũatum natura queat cito ex
tib oriunt̃. alias ferunt paludes: aue saxis hẽrent.
auaꝵ fecunde sunt. stenles harene. quas si inalia ꝯspiã
loca transferre conẽt: arestant.  cuiq dat natura qd̾
conuenit: ⁊ nedũ manẽ possunt. int̾eant elaborat. Quis
ꝙ om̃s uelut ĩ t̾ram ore d̾m̾so trahũt alim̃ta radicib.
ac ꝑmeduuas robur corticẽq diffundunt: quid quod
molissimũ ꝙq sicuti meduulla ẽ: int̾ioe̾ sẽꝑ sede recon¬
ditur. Ext̾ u̾o quadam ligni firmitate ultimus aũt cor-¬
tex adu̾sum celi intẽꝑiẽ quasi mali paciens d̃fensor oꝑ¬
ponitur. Iam u̾o quanta ẽ nat̾e diligencia ur cũcta se¬
mine multiplicato ꝓpagentur: q̃ omĩa nõ mõ adip̃s ma

Expanded text:
entibus innasci locis, ubi, quantum earum natura queat, cito exatibus oriuntur, alias ferunt paludes, aliae saxis haerent, aliarum fecundae sunt steriles harenae, quas si in alia quispiam loca transferre conetur arescant. Sed dat cuique natura quod conuenit, et ne, dum manere possunt, intereant elaborat. Quid quod omnes uelut in terras ore demerso trahunt alimenta radicibus ac per medullas robur corticemque diffundunt? Quid quod mollissimum quidque, sicuti medulla est, interiore semper sede reconditur, extra uero quadam ligni firmitate, ultimus autem cortex aduersum caeli intemperiem quasi mali patiens defensor opponitur? Iam uero quanta est naturae diligentia ut cuncta semine multiplicato propagentur! Quae omnia non modo ad tempus ma
Abbreviated transcription (Latin):
Net quas ip̃e coheituit.
M isceri patitur uices
S ic id ꝙ p̃cipiti uia
C errum dseĩt ordinẽ:
Letos nõ ht̃ exitus.

Expanded text:
nec quas ipse cohercuit misceri patitur uices. Sic quod praecipiti uia certum deserit ordinem laetos non habet exitus.
Abbreviated transcription (Latin):
C onfluat alt̃ni qui trahit unda uadi.
C omueniũt pupes: uulsi flumine trũci:
M ixtaq fortuitos implicet unda modos.
Q uos m̃ ipa uagostee d̾cliuia casus:
G urgitis. ⁊ lapsi d̾ fluus ordo. regit.
S icque ꝑmissis fluitare iud̾turꝰ abenis.
E ors patitur frenos. ipãq lege meat.
nimau̾ro inquã. id ꝙ sti tudicis ita eẽ ꝯfñcio S ĩ hac
herentium sibi serie causaꝵ ẽ ne ulla nñ arbituii lib̾tas:
En ipõs qͦq humanoꝵ motus animoꝵ fatal catena ꝯstrĩ¬
git : Est inquit. Neq enĩ fui̾t ulla racioãł nat̃i: qu
eidem lib̾tas adsit arbitrii. Nam ꝗd̾re uti nat̃ałr põt:
enda obtandaue: dignoscit. Q uod u̾o quis optandum
ẽẽ iudicat: perit. refugit u̾o ꝗd̾ exstimat ẽẽ fugiendum.
Q uare quib in ipĩs in ẽ ratõ: inẽ. ⁊̃ uolendi nolendiq

Expanded text:
Confluat alterni quod trahit unda uadi; Confluat alterni quod trahit unda uadi; Conuenient puppes et uulsi flumine trunci Mixtaque fortuitos implicet unda modos, Quos tamen ipsa uagos terrae decliuia casus Gurgitis et lapsi defluus ordo regit. Sic quae permissis fluitare uidetur habenis Fors patitur frenos ipsaque lege meat. Anmiaduerto, inquam, idque, uti tu dicis, ita esse consentio. Sed in hac haerentium sibi serie causarum, estne ulla nostri arbitrii libertas an ipsos quoque humanorum motus animorum fatalis catena constringit? — Est, inquit; neque enim fuerit ulla. rationalis natura, quin eidem libertas adsit arbitrii. Nam quod ratione uti naturalenda optandave dinoscit. Quod vero quis optandum esse iudicat, petit; refugit vero, quod aestimat esse fugiendum. Quare, quibus in ipsis inest ratio, inest etiam volendi nolentuque
Abbreviated transcription (Latin):
quide ecuitur aca disse. uium nõ d̾nichio ẽ: nam ꝓp̃¬
as causas ht̃ quap ĩ ꝓuisus inopmatusq cõcursus. ca
sim iudti oꝑatus. Nam ñ cultor agn humũ foor
n eo soco pectumam suam d̾xoĩtor obruis. aurũ nõ eẽt
⁊̃ uentum. Hec sunt ig fortuti cause compendii: qui
ex obiuis sibi ⁊ cofiuentib causis. nõ exgerentis intẽ¬
cioẽ ꝓueĩt Neq enĩ qui aurũ obruir. uł qui agiĩ
mie cisum eẽ inoꝑmatum etꝯfiuentib causio ĩ his
q̃ ob anquis gerunt̃ euẽtum. Cõ cuntẽ uo atq ꝯfiuere¬
cnisas ficit ordo uie ineuitibil ꝯnericẽ. ꝓcedens. qig
de ꝓuidentie fonte d̾icendens: cerera siuis locis tẽpoibus
disponit.
Npis achimenie scopuł ubi u̾sa sequentum:
Pectõib figit spicula pugna fugax.
Tigris ⁊ heufrates uno se fonte resoluũt.
E t mot abiunctis dissociantur aquis.
Si coheant cursumq itum reuocentur iniũ:

Expanded text:
quidem creditur accidisse, uerum non de nihilo est; nam proprquidem creditur accidisse, uerum non de nihilo est; nam proprias causas habet, quarum inprouisus inopinatusque concursusum uidetur operatus. Nam nisi cultor agri humum foderet, nisi eo loci pecuniam suam depositor obruisset, aurum non esset inuentum. Haec sunt igitur fortuiti causa compendii, quod ex obuiis sibi et confluentibus causis, non ex gerentis intentione prouenit. Neque enim uel qui aurum obruit uel qui agrum nire casum esse inopinatum ex confluentibus causis in his quae ob aliquid geruntur euentum; concucausas facit ordo ille ineuitabili conexione procedens, qui prouidentiae fonte descendens cuncta suis locis temporibusque disponit. Rupis Achaemeniae scopulis ubi uersa sequentum Pectoribus figit spicula pugna fugax, Tigris et Euphrates uno se fonte resoluunt Et mox abiunctis dissociantur aquis. Si coeant cursumque iterum reuocentur in unum,
Abbreviated transcription (Latin):
uocem dcerno. Quis enĩ coheitente inordine cũctado
locus cẽ ullus temeritati relicuuus põt: Nam nichiler
no exisbere ua ẽ sentencia cui nemo uesum u̾qua refra¬
gitis ẽ. quãquĩ ic illi nuidũ orante pͥncipio s̃de
matiali fubiecto. hoc ẽ d̾natina om̃um rationum cifi¬
quidam iecerint fundamentum. At si nuilis extausio
auquid onitur. id d̾nichilo ortum eẽ iudbitur. E uod
si hec fĩ nequit ne̾casum qd̾ huimoĩ eẽ possibile est.
quale pauio añt disfiniuimus. E uid igͥ inq nichil¬
ne ẽ. ꝙ ui ciusus ui fortuitum iure appellan q̃it: An
mant : Aristõtiles meus inquit. id inphisicis ⁊ breui
⁊ ueri ꝓpͥmq̃ rittẽ distiniuit. Q uonã inqua modo:
Q uocens ait: auquid cinus piam rei grã geritur. alud¬
q quib dam d̾causis: quã ꝙ intentebatur obtingit.
cnsus uocatur. Ut si quis collendi agri causa fodienꝰ
humũ. d̾ fossi aur pondus iuueniat. Hoc ig fortuitu

Expanded text:
decerno. Quis enim coercente in ordinem cuncta deo decerno. Quis enim coercente in ordinem cuncta deo locus esse ullus temeritati reliquus potest? Nam nihil ex nihilo exsistere uera. sententia, est cui nemo umquam ueterum refragatus est, quamquam id illi non de operante principio, sed de materiali subiecto hoc omnium de natura rationum quaquoddam iecerint fundamentum. At si nullis ex causis aliquid oriatur, id de nihilo ortum esse uidebitur. Quod si hoc fieri nequit, ne casum quidem huiusmodi esse possibile est qualem paulo ante definiuimus. Quid igitur, inquam, nihilne est quod uel casus uel fortuitum iure appellari queat? An iant? – Aristoteles meus id, inquit, in Physicis et breui et ueri propinqua ratione definiuit. – Quonam, inquam, modo? – Quotiens, ait, aliquid cuiuspiam rei gratia geritur aliudque quibusdam de causis quam quod intendebatur obtingit casus uocatur, ut si quis colendi agri causa fodiens humum defossi auri pondus inueniat. Hoc igitur fortuitu
Abbreviated transcription (Latin):
hees t oruoĩsq cursum adalia quedam
rictanda atqi erspedienda u̾tebat. Tum ego.
efła ⁊uidem inq̃ erortitio. tuaq prsus uic.¬
toĩtate dignissima. Sed̾ i qd̾ duduni d̾pro¬
uidentia q̃stionc̃ puũb uus implicitam eẽ dixisti
ieexꝑior. Quero eñi i eẽ aliquid om̃io ⁊ qud̃ nã
tr̃ cisum irbitrore Tũ illi festino inquit dbitum
ꝑmissioĩo absolu̾e. uãq tibi qua patam reue̾ario
ppire. Hec aũt  si ꝑ utilia cognitu.: tñ xppõiti nĩ
tramĩte ꝑuiusꝑ ausa sunt. Uerẽtlunq ẽ ne de¬
uiis fanigatus ⁊demetiendum rectum it̃ sufice̾ nõ
posis. Se id inq prsus u̾eare. Nanꝰ quictis in loco
fuit ei quibii maxime d̾lector: agnoscere. Simul cũ
om̃e disputitioĩs tue litus inouburata fide ꝯstit̾it:
nichii d̾ sequentib ambigatur. Tum uli mere ĩꝗt
geram tibi. simsq fic orsa ẽ. &i quid int aliquis
euentum temerũo motu. nullaq causar conniexione
ꝓductum cuisum ẽẽ diffiniat. Nichil omĩo casum

Expanded text:
ERAT orationisque cursum ad alia quaedam tractanda atque expedienda uertebat. Tum ego: Recta quidem, inquam, exhortatio tuaque prorsus auctoritate dignissima, sed quod tu dudum de prouidentia quaestionem pluribus aliis implicitam esse dixisti, re experior. Quaero enim an esse aliquid omnino et quidnam esse casum arbitrere. Tum illa promissionis absolvere, viamque tibi, qua patriam reveharis, aperire. Haec autem etsi perutilia cognitu, tamen a propositi nostri tramite paulisper aversa sunt: verendumque est, ne deviis fatigatus, ad emetiendum rectum iter sufficere 5 non possis. Ne id, inquam, prorsus uereare. Nam quietis mihi loco fuerit ea quibus maxime delector agnoscere, simul cum omne disputatione tuae latus indubitata fide constiterit, nihil de sequentibus ambigatur. Tum illa . Morem, inquit, geram tibi, simulque sic orsa est: Si quidem, inquit, aliquis euentum temerario motu nullaque causarum conexione productum casum esse definiat, nihil omnino casum
Abbreviated transcription (Latin):
dum statuit. Nam si nequicia miseros facit: miseĩor
fit necẽe est diuturnior neqũa. Quos ĩ felicissuos
ẽẽ iudicarẽ. si nõ eoꝵ malicim saltẽ mors extrema
finiret. Et enĩ si d̾prauitatis ĩ fortunio u̾a conclusi¬
mus : ĩ finitam liquet esse miseĩam quã eẽ ꝯstat et̾nã.
T um ego mira quide ĩ quã. ⁊ concessu difficilis ilacio.
S his ea q̃ pus concessa sunt: nimium ꝯuenire co¬
gnosco. Recte inquit estimas s qui conclusioni acce¬
dere durum putat.:equũ ẽ uł falsum aliquid p̃cessisse
d̾monstiet. uł colacionẽ ꝓpoitõnũ nõ eẽ eficacem ne¬
cessaĩe ꝯclusioĩs: ostendat. Alioquim cõcessis p̃cedenti
quoq qd  dicam nõ minus mirum uiditur. ꝗ ederhiꝰ
que sũpti sunt: eque ẽ necessaĩum. Quidiã ĩ quam :
f elcicẽs inquit eẽ inprobos supplicia luentes: qui si

Expanded text:
dum statuit; nam si nequitia miseros facit, miserior dum statuit; nam si nequitia miseros facit, miserior sit necesse est diuturnior nequam. Quos infelicissimos esse iudicarem si non eorum malitiam saltem mors extrema finiret; etenim si de prauitatis infortunio uera conclusimus, infinitam liquet esse miseriam quam esse constat aeternam. – Tum ego: Mira quidem, inquam, et concessu difficilis inlatio, sed his eam quae prius concessa sunt nimium conuenire cognosco. – Recte, inquit, aestimas, sed qui conclusioni accedere durum putat aequum est uel falsum aliquid praecessisse demonstret uel collocationem propositionum non esse efficacem necessariae conclusionis ostendat; alioquin concessis praecedentquoque quod dicam non minus mirum uideatur, sed ex his quae sumpta sunt aeque est necessarium. – Quidnam? inquam. – Feliciores, inquit, esse impr
Abbreviated transcription (Latin):
ratur magna expat̾e scełatoꝵ hõium pena releuetur.
Et eñĩ. qui maeclibile cuiquã forte uidatur: ⁊̃ felicicẽs
cẽ necẽẽ malos. cũ cupita ꝑfeccrint: quã si ei que
cupiunt implere nõ possunt. Nam simiscrũ uoluisse
praua: potuisse misei̾us ẽ. sine quo: uoluntatis mise¬
sere langueret effectus. Itaq cũ sua singłis miscĩa sit.
tͥplici infortunio neceẽ ẽ urgeañt: quos uid̾as scelus:
uelle posse: ꝓfice̾. Accedo in quã. Sed̾uti hoc ĩ fortu¬
nio ciro careant. patrandi scełis possibilitate d̾serti:
uehemẽter exopto. Carebt̃ inꝙͥ uelocius ꝙͣ uł tu
forsitam uelis. uł illi sese existiment ẽẽ carituros. Ne¬
q eñĩ ẽ aliquiti. intã breuib ute metis ita serũ.
qd ̾ exspectare longum ĩmõtar aĩmus putet. Quoꝵ.
magna spes. ⁊ excelsa facinoꝵ machina repentino at¬
q insꝑato seꝑe sine d̾struit᷑ sd̾ quidẽ uł miscĩe mo¬

Expanded text:
ratur, magna ex parte sceleratorum hominum poena releuetur. ratur, magna ex parte sceleratorum hominum poena releuetur. Etenim, quod incredibile cuiquam forte uideatur, infeliciores esse necesse est malos cum cupita perfecerint quam si ea quae cupiunt implere non possint. Nam si miserum est uoluisse praua, potuisse miserius est, sine quo uoluntatis miserae langueret effectus. Itaque cum sua singulis miseria sit, triplici infortunio necesse est urgueantur quos uideas scelus uelle, posse, perficere. – Accedo, inquam, sed uti hoc infortunio cito careant patrandi sceleris possibilitate deserti uehementer exopto. – Carebunt, inquit, ocius quam uel tu forsitan uelis uel illi sese aestiment esse carituros; neque enim est aliquid in tam breuibus uitae metis ita serum quod exspectare longum immortalis praesertim animus putet. Quorum magna spes et excelsa facinorum machina repentino atque insperato saepe fine destruitur. Quod quidem illis miseriae mo
Abbreviated transcription (Latin):
Tecta miris ob ambular
Set licet uarus malis
N umẽ archadis alitis¬
E bscitum miserans ducẽ
Is este soluei̾t hospitis¬
D am tñ mala remiges
O re poula traxant.
U am sues cerealia
E lande pabula u̾terant.
Et nil manet inregrum
Soce corpore ꝑditis
Sola mens stabilis suꝑ¬
e onstra que patitur gemir
E leuem nimium manum
N et porencia grimina¬
ez embra que ualant licet
C orda u̾tere nõ ualent
Intus est hõĩum uigor
R ite conditus abdita.
Sec uenena potencius
Setrihunt hoiẽm sibi
Siraq penitus meant nuist itis¬
N ec nocencia corpoĩ
Na entis uulneit scuiunt.
eppa ego fateor inqũa. nec inuina dici uideo uicio¬
sos: tam ⁊ si humani corpoĩs spẽm ẜuent: inbeluas
tñ animoꝵ qualitare murari: Sed quoꝵ atroꝵ: sce¬
seataq mens bonoꝵ ꝑnicie seuit. id ip̃m eis licerẽ.
uoluissem. Nec licet inquit: uti ꝯuenienti mõstra¬
bitur loco. S tñ si id ipm ꝙ eis creditur licere aufe¬

Expanded text:
tecta mitis obambulat. tecta mitis obambulat. Sed licet uariis malis numen Arcadis alitisobsitum miserans ducem peste soluerit hospitis, iam tamen mala remiges ore pocula traxerant, iam sues Cerealia glande pabula uerterant et nihil manet integrum uoce, corpore perditis. Sola mens stabilis super monstra quae patitur gemit. O leuem nimium manum nec potentia gramina, membra quae ualeant licet, corda uertere non ualent! Intus est hominum uigor arce conditus abdita. Haec uenena potentius detrahunt hominem sibi dira quae penitus meant nec nocentia corpori mentis uulnere saeuiunt. – Tum ego: Fateor, inquam, nec iniuria dici uideo uitiosos, tametsi humani corporis speciem seruent, in beluas tamen animorum qualitate mutari; sed quorum atrox scelerataque mens bonorum pernicie saeuit, id ipsum eis licere noluissem. – Nec licet, inquit, uti conuenienti monstrabitur loco, sed tamen, si id ipsum quod eis licere creditur aufe
Abbreviated transcription (Latin):
mare. nõ possis. Auancia feruet alienaꝵ opum uiolẽtꝰ
ereptor: lupi simile̾ dixis. Feroꝵ atq inquies linguã
litigus exc̾et: cani cõꝑabis. Insidiator ocultus: sump¬
uisse friudib gaudet: uulꝑetul exequet᷑. Ire inteꝑans
fremit: leonis animũ gestare credatur. Pauidus ac fu¬
gax. nõ metuenda formidat: cerus simil hab̾atur. Se¬
mũdis libidinib inmergitur: sordide suis uoluptatib
d̾rmetur. Ita fit ut qui ꝓbitate d̾serta: hõ eẽ d̾sieĩt:
cũ ĩ diumã ꝯdicionẽ transire ñ possit. u̾tat᷑ ĩ beluam.¬
Ela nancii ducis
Et uagas pellago rates.
Curus appulit infule.
P ulcra qua residens dea.
S oliꝰ edita semine
Miscet hospitib nouis
T acta carmine pocula.
Q uos uͣt inuaios modos.
U̾ tit herbi potens manus.
Hunc apͥ facies tegit.
Alle marmaricus leo.
Dente crescit ⁊ unguibz.¬
D ic lupis nuꝑ addinis.
E lere dum parat ululat.
I ue tigris ut indica.

Expanded text:
mare non possis. Auaritia feruet alienarum opum uiolentus mare non possis. Auaritia feruet alienarum opum uiolentus ereptor: lupis similem dixeris. Ferox atque inquies linguam litigiis exercet: cani comparabis. Insidiator occultus subripuisse fraudibus gaudet: uulpeculis exaequetur. Irae intemperans fremit: leonis animum gestare credatur. Pauidus ac fugax non metuenda formidat: ceruis similis habmundisque libidinibus inmergitur, sordide suis voluptate detinetur. ita fit ut qui, probitate deserta, homo esse desierit, cum in diuinam condicionem transire non possit, uertatur in beluamela Neritii ducis et uagas pelago rates Eurus appulit insulae, pulchra qua residens dea Solis edita semine miscet hospitibus nouis tacta carmine pocula. Quos ut in uarios modos uertit herbipotens manus, hunc apri facies tegit, ille Marmaricus leo dente crescit et unguibus; hic lupis nuper additus flere dum parat ululat, ille tigris ut Indica
Abbreviated transcription (Latin):
nõ dubitat. Si ig sese ip̃i estimare uelint possunt¬
ne sibi supplicii exꝑtes uideĩ. Q uos om̃ium maloꝵ
extrema nequicia nõ afficit moͣ ᷤ uͥum etiam uehemẽter
inficit. Wid̾ aũt exaduisa ꝑate bonoꝵ q̃ impbos penacomi¬
tetur. Om̃e nãq qd̾ sit unũ eẽ. ip̃mq unũ: bonũ eẽ
paulo anre didicisti. Cui ꝯsequens ẽ: ut om̃e ꝙ sit. id
eciam bonũ eẽ uid̾atur. ħ igitur mõ. quicquid abono
d̾ficit: eẽ d̾sistit. Quo fit. ut mali d̾smant eẽ ꝙ fuerãt.
G fuisse horẽs adhuc ip̃a humani corpoi̾s reliqͣ spẽs osten¬
tat. Quare u̾si inmaliciam: humanã qͦq amisere na¬
niram. Sed̾ cũ ultra hoĩes quẽq ꝓuehere sola ꝓbitas
posfit : necẽẽ ẽ ut quos abhumana ꝯditõe diecit: in¬
fra hoĩs meritum d̾irudat improbitas. Euenit igitur
ut quẽ trinsformatũ ĩ auam spẽm uid̾as: hoĩem existi¬

Expanded text:
non dubitat. Si igitur sese ipsi aestimare uelint, possuntnon dubitat. Si igitur sese ipsi aestimare uelint, possuntne sibi supplicii expertes uideri, quos omnium malorum extremo nequitia non affecit modo, uerum etiam uehementer infecit? Vide autem ex aduersa parte bonorum quae improbos poena comitetur; omne namque quod sit unum esse ipsumque unum bonum esse paulo ante didicisti; cui consequens est ut omne quod sit id etiam bonum esse uideatur. Hoc igitur modo quicquid a bono deficit esse desistit. Quo fit ut mali desinant esse quod fuerant. Sed fuisse homines adhuc ipsa humani corporis reliqua species ostentat; quare uersi in malitiam humanam quoque amisere naturam. Sed cum ultra homines quemque prouehere sola probitas possit, necesse est ut quos ab humana condicione deiecit infra homines merito detrudat improbitas; euenit igitur ut quem transformatum uitiis uideas hominem aesti
Abbreviated transcription (Latin):
arescet. Neq enĩ ꝓbis aĩs ꝓpͥum d̾cus iaiena d̾ceipit
ꝓbus eẽ d̾fici̾t. Postremo cũ om̃e p̃mium id cuto appe¬
tatur. qm̃ bonũ eẽ cͥdinir quis boni eẽ campoit̃ p̃mii
uidicet erꝑtẽ : At cuiꝰ p̃mii : Om̃ium pulcherimi maxi¬
miq. eemento ⁊ eñ corrolani illius ꝗd paulo añt p̃ci¬
puum d̾di. Ac sic collige. Cum ip̃m bonũ beatitudo sit
bonos hõĩes eo ip̃o quo boni sunt:fi beatos liquet. S
scet improbitas. d̾os fi. Q ue cũ ita sint. d̾maloꝵ qͦq
ĩ seꝑabili pena dubitare sapiens nequeat. Nam cũ bo¬
nũ malũq. ioẽ pena atq p̃mium. adu̾sa fronte d̾sid̾¬
rant : que ĩ boni p̃mio uid̾mus accidẽ: eade̾ neccise est
ĩ mali pena ꝯtraria pate respondanr. Sicut ig̾ ꝓbis ꝓ¬
bitas : ip̃a sit p̃mium ita inꝓbis nequicia ip̃a suppli¬
cium ẽ. Iam u̾o quisquis afficitur: malo se affectũ eẽ

Expanded text:
arescet. Neque enim probis animis proprium decus aliena decerpit arescet. Neque enim probis animis proprium decus aliena decerpit probus esse desierit. Postremo cum omne praemium idcirco appetatur quoniam bonum esse creditur, quis boni compotem praemii iudicet expertem? At cuius praemii? Omnium pulcherrimi maximique. Memento etenim corollarii illius quod paulo ante praecipuum dedi ac sic collige: cum ipsum bonum beatitudo sit, bonos omnes eo ipso quod boni sint fieri beatos liquet. Sed scet improbitas, deos fieri. Quae cum ita sint, de malorum quoque inseparabili poena dubitare sapiens nequeat. Nam cum bonum malumque item poenae atque praemium aduersa fronte dissideant, quae in boni praemio uidemus acspondeant. Sicut igitur probis probitas ipsa fit praemium ita improbis nequitia ipsa supplicium est. Iam uero quisquis afficitur poena malo se affectum esse
Abbreviated transcription (Latin):
Aetrahat siqui fr̃bis.
uani tegmina cułtus.
ꝙam uidebit intus artas
Dominos f̾re cathenas.
Binc enim libido u̾sat.
Auidis corda uonenis
Rinc onĩ flagellat ira montem.
Eluctus curbida tollens.
Meror aut captos fatigat.
Aut opes librioa torquet.
Tuas fre cyrannos.
Dominis p̾ssus ãiquis.
Ides ne igiur quanto inceno probri uoluantur: q
ꝓbitas luce resplendat. In quo ꝑspituũ ẽ nũquã
honis p̃mia. nũquã sua sceleib d̾eẽ supplicia. Reꝵ
et eñĩ que gerunt᷑ illud. ꝓpt̾ ꝙ una queq res geit᷑:
eiusdem rei p̃mium eẽ nõ ĩ una uid̾ri põt. Uti ciłrẽ¬
di ĩ stadio ꝓpt̃ qua cunitur iacet p̃mium corona. S
beantudinẽ idẽ ẽẽ ip̃m bonũ ꝓpt̃ ꝯdo̾mĩa geruntur.
ostendimus. Qst gͥ humanis accib ip̃m bonũ ueluri¬
Neq eñi bonus ultra iure uocabitur: qui caret bono.
Q uare ꝓbos mores sua p̃uua nõ relinquũt. Q uantũ¬
libet ig seuiant mali: saprenti tñ corona nõ d̾cidet. nõ

Expanded text:
Detrahat si quis superbis Detrahat si quis superbis uani tegmina cultus, Iam uidebit intus artas dominos ferre catenas. Hinc enim libido uersat auidis corda uenenis. Hinc flagellat ira mentem fluctus turbida tollens Maeror aut captos fatigat aut spes lubrica torquet cernas ferre tyrannos, dominis pressus iniquis. Videsne igitur quanto in caeno probra uoluantur, qua probitas luce resplendeat? In quo perspicuum est numquam bonis praemia numquam sua sceleribus deesse supplicia. Rerum etenim quae geruntur illud propter quod unaquaeque res geritur, eiusdem rei praemium esse non iniuria uideri potest, uti currendi in stadio propter quam curritur iacet praemium corona. Sed beatitudinem esse idem ipsum bonum propter quod omnia geruntur ostendimus. Est igitur humanis actibus ipsum bonum ueluneque enim bonus ultra iure uocabitur qui careat bono; quare probos mores sua praemia non relinquunt. Quantumlibet igitur saeuiant mali, sapienti tamen corona non decidet, non
Abbreviated transcription (Latin):
qui om̃ia posse hoĩes puret. nisi qui ĩ saniat: Nemo¬
ẽ inqũa. At qullde possum mali. Utinã quidem
in quã nõ possent. Cum igͥ bonoꝵ tantũmõ porens
possit omĩ. ñ uͥ̾o queat omĩa potẽtes eciã maloꝵ eos¬
dem qui mala possunt muiꝰ posse manifestum ẽ. huc
accedit ꝙ oẽm porenciam int̃ expetenda numandum
omĩaq expetenda refferri adbonũ uelut ad ꝙda natẽ
sue cacum̃ ostendimꝰ. qͥ edꝰ patr̾adi scełis possibilitaᷤ
referri ad bonũ nõ põt. Expetenda. At qui om̃is potẽ
cia expetenda ẽ. liquet igͥ maloꝵ possibilitatẽ: ñ ẽẽ
potẽtiam. Exquib omĩb bonoꝵ quide potẽciam. ma¬
loꝵ u̾o minime dubitabilis apparet infimitas. Che¬
rãq illam plaronis eẽ sentẽtiã liquet solos ꝙ d̾fid̾rẽt
lib̾at. qd u̾o d̾siderent:explere ñ posse. Faciunt enĩ
adepturos putant. Q minime adipiscunt᷑. qm̃ ad
beatitudinẽ ꝓbra nõ ueniũt.
Purpura caros nitente
Rabie cordis henolos.

Expanded text:
qui omnia posse homines putet? – Nisi quis insaniat, nemo. – Atqui idem possunt mala. – Vtinam quidem, inquam, non possent! – Cum igitur bonorum tantummodo potens possit omnia, non uero queant omnia potentes etiam malorum, eosdem qui mala possunt, minus posse manifestum est. Huc accedit quod omnem potentiam inter expetenda numerandam omniaque expetenda referri ad bonum uelut ad quoddam naturae suae cacumen ostendimus. Sed patrandi sceleris possibilitas referri liquet igitur malorum possibilitatem non esse potentiam. Ex quibus omnibus bonorum quidem potentia, malorum vero minime dubitabilis apparet infirmitas veramque illam Platonis esse sententiam liquet solos, quod desiderlibeat., quod vero desiderent, explere non posse. Faciunt enim adepturos putant; sed minime adipiscuntur, quoniam ad beatitudinem probra non veniunt. Purpura claros nitente rabie cordis anhelos,
Abbreviated transcription (Latin):
iudicia d̾pugnant: ut quos aui p̃mio: alii supplicio
dignos arbitroritur. Sed̾ concedamꝰ ut aliquis possit uo¬
nos malosq discernẽ. Nun ig̾ potĩt. intuei̾ illam inri¬
mã tẽꝑiem uelud ĩ corꝑib dici solet animoꝵ: Nõ enĩ¬
disimile est miraculum nescienti. cur sanis corꝑibus
his quidẽ duicia. uł u̾o amara ꝯueniãt: cur egn ⁊̃ ꝗda¬
lenib. quida u̾o actͥoĩb adiuuant᷑. At hoc medicus ꝙ
sanitatis ip̃iꝰ atcr egͥtudinis modũ tẽꝑamẽtũq digno¬
scit. minime miratur. QSio aliud anmoꝵ saius uidt̃¬
quã ꝓbitas  eẽ. q egͥtudo quã uicia: Quis aut alius
ur suator upnoꝵ. uix maloꝵ d̾pulsor. q̃ rector ac medi¬
citor mẽtium deus: Qui cũ exalta ꝓuidentie spetula
respicit. quid unicuiq ꝯueniat agnoscit: ⁊ qid̾ ꝯuẽi¬
re nouit: accomodat. Hinc iam fit illud fatał ordini s
insigne miracuium.: absciente. cũ geĩtur. qd̾ stupeant

Expanded text:
iudicia, depugnant et, quos alii praemio, alii supplicio iudicia, depugnant et, quos alii praemio, alii supplicio dignos arbitrantur. oed concedamus, ut aliquis possit bonos malosque discernere; num igitur poterit intueri illam intimam temperiem, veludissimile est miraculum nescienti cur sanis corporibus, his quidem dulcia, illis vero amara conveniant. Cur aegri lenibus quidam uero acribus adiuuentur? At hoc medicus, qui salutatis ipsius atque aegritudinis modum temperamentumque dinoscit, minime miratur. Quid uero aliud animorum salus uidquam probitas, quid aegritudo quam uitia? Quis autem alius uel seruator bonorum uel malorum depulsor quam rector ac medicator mentium deus? Qui cum ex alta prouidentiae specula respexit, quid unicuique conueniat agnoscit et quod conuenire nouit accommodat. Hic iam fit illud fatalis ordinis insigne miraculum, cum ab sciente geritur quod stupeant
Abbreviated transcription (Latin):
Ita res optime regunt̃: simanens indiuma mẽte sipli¬
citas: inclinabiem causaꝑ ordinẽ ꝓmat. Hic u̾o or¬
do. res mutabiles ⁊ aloqum temẽ fluit᷑is ꝓpͥa incõ-¬
mutabilitate cohercrat. Quo fit: ut tam si uob̾ hũc
ordinẽ minime cõsid̾iare ualentib.cõfusa omĩa ꝑtur-¬
bataq uid̾antur. nichiloaninus tñ suus modꝰ adbo¬
nũ dingens: cõcta dispoĩt. Nichil ẽ eͥ ꝙ mali causa.
nec abipĩs quid̾e impbis fiat. quos uhime d̾mon¬
stratuni ẽ bonũ querentes pͣuus error au̾nt: ne dum
ordo d̾sũmo boni carcline ꝓficiscẽs asuo quoꝵ̾ d̾flec¬
tat exordio. Que u̾o inquies põt uila iniquior eẽ.
cõfusio quã ut bonis tũ adu̾sa tũ ꝓsꝑa. mał etũ tũ¬
exoptata tũ odiosi contingant: Num ig ea mẽtis
in tegͥrate. hõies dgunt: ut quos impbos ue. cẽsuerĩt:
eos qͦquuti existimant cẽ necẽe sit. Ar qui ĩ ħ hõiũ

Expanded text:
est. Ita enim res optime reguntur, si manens\'. in divina mente simpliest. Ita enim res optime reguntur, si manens\'. in divina mente simplicitas indeclinabilem causarum ordinem promat, hic vero ordo res mutabiles et alioquin temere fluituras propria incommutabilitate coherceat. Quo fit, ut, tametsi vobis hunc ordinem minime considerare valentibus confusa omnia perturbataqnum dirigens cuncta disponat. Nihil est enim quod mali causa ne ab ipsis quidem improbis fiat; quos, ut uberrime demonstratum est, bonum quaerentes prauus error auertit, nedum ordo de summi boni cardine proficiscens a suo quoquam deflectat exordio. Quae uero, inquies, potest ulla iniquior esse confusio, quam ut bonis tum aduersa tum prospera, malis etiam tum optata tum odiosa contingant? Num igitur ea mentis integritate homines degunt, ut quos probos improbosue censuerunt eos quoque, uti existimant, esse necesse sit. Atqui in hoc
Abbreviated transcription (Latin):
amortu rotaturus. quanto apuncti media indiuit ite
discedit: tanto implioĩb spacus expucat᷑. Squid u̾o
se ili medio conectat ⁊ societ insmplicitate cogitur. dif¬
fundiq ac ditiuẽ cessat. simui uoẽ : ꝙ longuis apͥma
mete discedir : inaioĩbi fati nerib implicitur. Ac tãto
aliqiud fato libum est: quato uium caitdinẽ uicinius
petit. ꝙ si suꝑne mẽns heseĩt simitati ineitu carens.
fiti qꝰq suꝑ geditir necessititẽ. Igitur uͭti ẽ ad intel¬
lectum rõcinacio adidꝙ ẽ ⁊ id qd̾ ging̾itur: ad et̾nitatẽ.
tp̃s. ad punctum medium cuculus: ita ẽ fati series mo¬
uil: ad ꝓuidencie stabilem smplicitatẽ. Ea series ce¬
lum ac sid̾a mouer: elemẽta ĩ se ĩ uicẽ tẽꝑat. ⁊ alt̾ñis
cõmutationib trans format. Etid̾e̾ nascencia occidẽ¬
tiaq omĩa ꝑsimiles fetuũ seminũq renouat ꝓg̾stꝰ.
H ec actus eciam fortuasq hoĩum ĩ dissolubili causaꝵ

Expanded text:
ambitu rotatus, quanto a puncti media individuitate ambitu rotatus, quanto a puncti media individuitate discedit, tanto amplioribus spatiis explicatur. si quid vero illi se medio conectat et societ, in simplicitatem cogitur diffundique ac diffluere cessat, simili ratione, quod longius a prima mente discedit, maioribus fati nexibus implicatuicinius petit. Quod si supernae mentis haeserit firmitati, motu carens fati quoque supergreditur necessitatem. Igitur uti est ad intellectum ratiocinatio, ad id quod est id quod gignitur, ad aeternitatem tempus, ad punctum medium circulus, ita est fati series mobilis ad proui- dentiae stabilem simplicitatem. Ea series caelum ac sidera movet, elementa, in se invicem temperat et alterna commutatione transformat; eadem nascentia occidentiaque omnia per similes fetuum seminumque renovat progressus. Haec actus etiam fortunasque hominum indissolubili causaru
Abbreviated transcription (Latin):
aniter stibiliterq dispoĩt. faro uo hec ip̃a q̃ disspo¬
suit multplicit̃ atm t̃ꝑalr ãministrat. Siue igitur
famulantib quibusda ꝓuidentie diuinis sp̃ib fatum
excetur seu aiã. seu tota inẜuiente natura. seu cel estib
si d̾m motib. seu angłica iurtute: seu d̾monũ uana
soieitia: seu aliꝑ eoꝵ: seu om̃ib fatał series texitur.
uliud c̾re mãĩfestum ẽ inmobilẽ siplicẽq gerẽdaꝵ for¬
mã reꝵ ec̃ ꝓuidentiã. Fitum u̾o eor que diuma sinpli¬
atas gerenda disposuit: mobuem nexum atq ordinẽ.
rp̃alem. Q uo sit ut omĩa que fato subsunt: ꝓuide¬
ne q̃q subiecta sint. cui ip̃m etiã subiacet fitum. Q̃¬
dam u̾o q̃ sub ꝓuidentia locata sunt: fiti seniem supẽt¬
tar ordinẽ mobiitins excedunt. Nam ut orbumm cͥca
eunde caidinẽ sese u̾tentium qui ẽ intimus adsmpli.¬
titatẽ medietitis acedit. oct̃oꝵq extri locaroꝵ: ueluti
cardo quida c̾ca quẽ u̾sñtur existit. Etimus u̾o maicẽ

Expanded text:
iterque facienda disponit, fato uero haec ipsa quae disposuit multipliciter ac temporaliter administrat. Siue igitur famulantibus quibusdam proui- dentiae diuinis spiritibus fatum exercetur seu anima seu tota inseruiente natura seu caelestibus siderum motibus seu angelica uirtute seu daemonum uaria sollertia seu aliquibus horum seu omnibfestum est immobilem simplicemque gerendarum formam rerum esse prouidentiam, fatum uero eorum quae diuina simplicitas gerenda disposuit mobilem esse nexum atque ordinem temporalem. Quo fit, ut omnia quae fato subsunt, prouidentiae quoque subiecta sint, cui ipsum etiam subiacet fatum, quaedam uero quae sub prouidentia locata sunt, fati seriem superenttalis ordinem mobilitatis excedunt. Nam ut orbium circa. eundem cardinem sese vertentium, qui est intimus. ad simplicitatem medietatis accedit ceterorumque extra locatorum veluti cardo quidam, circa quem versentur, exsistit, extimus vero maiore
Abbreviated transcription (Latin):
minis ambiguos uultꝰ. que sese adhuc uelat aliis:
tota tibi ꝓrsus ĩnotuit : Si ꝓbaseutere moi̾b neq

Expanded text:
minis ambiguos uultus. Quae sese adhuc uelat aliis, tota tibi prorsus innotuit. Si probas, utere moribus, ne
Abbreviated transcription (Latin):
posse conferre: Mmime inquã. In his igitur que
singła quedã expetendoꝵ pstare credunt̃: Geatitudo mil¬
lo modo iuestiganda ẽ. Fateor inqũa. ethoc nichil
dici uerius põt. Habes igitur inquid. ⁊ fornã false¬
felicitins. ⁊ cuisas. Deflett nũc in adnsum mẽtis intui¬
tum. ibi eñi ueram quã ꝓmissimꝰ statim uidebis. At

Expanded text:
posse conferre? – Minime, inquam. – In his igitur quae singula quaedam expetendorum praestare creduntur beatitudo nullo modo uestiganda est. – Fateor, inquam, et hoc nihil dici uerius potest. – Habes igitur, inquit, et formam falsfelicitatis et causas. Deflecte nunc in aduersum mentis intuitum; ibi enim ueram quam promisimus statim uidebis.
Abbreviated transcription (Latin):
Dudum ꝙ atra texit erroĩs nubes.
I ucepit ip̃o ꝑspicacius phebo.
Non omne nãci mẽte de pult lumẽ
Obliuiosam cõpus inuehens molem.
Heret ꝓfecto semen introsum ueri.
ꝗ uodectitat ͦ : uentuante doctrina.
N am cur iogãti. sponte recta censetis.
N i mersus alto uiuẽt fomes corde.
Q uod si platonis musa ꝓsonãt ueꝵ-
Q uod quisq discit: in memor recordat.

Expanded text:
Dudum quod atra texit erroris nubes, Lucebit ipso perspicacius Phoebo. Non omne namque mente depulit lumen Obliviosam corpus invehens molem. Haeret profecto semen introrsum veri, Quod excitatur ventilante doctrina, Nam cur rogati sponte recta censetis, Ni mersus alto viveret fomes corde? 244 Quod si Platonis Musa personat verum Quod quisque discit, immemor recorda
Abbreviated transcription (Latin):
ni maĩs facie gaud̾mus. Sic celum sydera limã solẽti
miram̃. Nũ hoꝵ aliquid te attingit  Nũ audes alicuiꝰ
tiliũ splendoẽ głari. An u̾nis floĩb ip̃e distingueris.
aur tua ĩ estiuos fruct̾ ĩ tumescit ub̾tas: Quid ĩ amibus
giudiis riꝑis: Q uid ext̃na bõa ꝓtuis anplexaĩs: Nũꝗͣ
tua faciet᷑ eẽ fortima: q̃ ate natura reꝵ fecit aliena: Ter¬
ri quidem fructus: aĩantium ꝓculdubio d̾bent̃ alimẽtis.
q si quod nature. satis ẽ replere ĩ digenciã uelis: nnichil
ẽ qd̾ appetas fortime asfluentiam. Paucis eñi minimisq
naturi ꝯrẽ ta ẽ. Cuiꝰ sacietatẽ si suꝑfluis urgẽ uelis:
aut inictundũ ꝙ infuderis fiet aut noxiũ. puicrũ uari

Expanded text:
ni maris facie gaudemus, sic caelum, sidera, lunam solemque miramur: num te horum aliquid attingit, num audes alicuius talium splendore gloriari? An vernis floribus ipse distinguens aut tua in aestivos fructus intumescit ubertas? Quid inanibus gaudiis raperis, quid externa bona pro tuis amplexaris? Numquam tua. faciet esse fortuna, quae a te natura rerum fecit aliena. Terrarum quidem fructus animantum procul dubio debentur alimentis; sed si, quod naturae satis est, replere indigentiam velis, nihil est, quod fortunae affluentiam petas. Paucis enim minimisque natura contenta est; cuius satietatem si superfluis urguere velis, aut iniucundum, quod infuderis. fiet aut noxium. Iam ver
Abbreviated transcription (Latin):
S olantur mesti nũc mea facta senis.
S enit enĩ ꝓperata malis inopmn᷑a senectus
E t dolor etatem ussit inẽe suam.
Intenpestiui funduntur u̾tice cam.
E t tremit efecto corpoe̾ laxa cutis.
Mors hõium felrx que se nec dulcib annis
I nserit et mestis sepe uocata uenit.

Expanded text:
Solantur maesti nunc mea fata senis. Venit enim properata malis inopina senectus Et dolor aetatem iussit inesse suam. Intempestiui funduntur uertice cani Et tremit effeto corpore laxa cutis. Mors hominum felix quae se nec dulcibus annis Inserit et maestis saepe uocata uenit.
Abbreviated transcription (Latin):
inqua tu ĩ has exilii nr̃i sollitudines. . oĩũ
magr̃i u̾ͥtutum suꝑno cardine delapsa uenisti :

Expanded text:
inquam, tu in has exilii nostri solitudines o omnium magistra uirtutum supero cardine delapsa uenisti
Abbreviated transcription (Latin):
uiius fuĩt modus. nͥ quis eas inuacissimo mẽtis ig
coheiceat. In hac enĩ : De ꝓuidencie smplicitate. ꝓ
fati seĩe. De repeminis casib. De cognitõe ac p̃ de¬
stinaitẽ Suuna. De arbitri liẜ̾tate: q̃ri solet. q̃¬

Expanded text:
ullus fuerit modus nisi quis eas uiuacissimo mentis igne ullus fuerit modus nisi quis eas uiuacissimo mentis igne coherceat. In hac enim de prouidentiae simplicitate, de fati serie, de repentinis casibus, de cognitione ac praedestinat
Abbreviated transcription (Latin):
Iquis aictim sideri nescit
ꝓ ropinqua sumino caroine labi
Cur legat tarclus plaustra boetes
Mergatq seras equore fłimas
Cũ nimis celeres explicet ortus.
Legem stupebit et heĩs alti.
P airant plene cornua li me
Infecta mentis noctis opace
Q ueq fulgenti reperat ore¬
C ũ fusa phebe d̾regat astra
C õmouet gentes publicus eiror.
Lassantq crebris pulsib eri.
N emo miritur flamina chori
Titus frementi tundere. fluctu.
N ec niuis duram frigore molem.
Feruente phebi soluier estu¬
B ic enĩ causas cͥnẽ ꝓuitum ẽ.
I ulic larentes pecrori turbant
ꝗ mpeq subitis mobile uulgus¬
Cedat insticie nubilus error
C essent ꝓfecto miri uideri.
La est inquam. Sed cũ tui munis sit latẽtiũ reꝵ ca¬
edisseras. Tu illa paulisꝑ aridens adrẽ me ĩꝗt oĩũ
q̃situ maximã uocas. cui uix exausti quicquã satis
sit. Nalis nãq mat̾ia. ut una dubitatiõe succisa in¬
num̾abiles alie uelut ydre capita succrescant. Nec

Expanded text:
Si quis Arcturi sidera nescit Si quis Arcturi sidera nescit propinqua summo cardine labi, cur regat tardus plaustra Bootes mergatque seras aequore flammas, cum nimis celeres explicet ortus, legem stupebit aetheris alti. Palleant plenae cornua lunae infecta metis noctis opacae, quaeque fulgenti texerat ore, confusa Phoebe detegat astra: commouet gentes publicus error lassantque crebris pulsibus aera. Nemo miratur flamina Cori litus frementi tundere fluctu nec niuis duram frigore molem feruente Phoebi soluier aestu. Hic enim causas cernere promptum est, illic latentes pectora turbantque subitis mobile uulguscitiae nubilus error, cessent profecto mira uideri! – Ita est, inquam; sed cum tui muneris sit latentium rerum caedisseras. – Tum illa paulisper arridens: Ad rem me, inquit, omnium quaesitu maximam uocas, cui uix exhausti quicquam satis sit. Talis namque materia est ut una dubitatione succisa innumerabiles aliae uelut hydrae capita succrescant; nec