comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Obruta u̾ba refert. dnĩq coargnit aures¬
¶ U ultꝰ abit thinolo liqͥdũꝙ ꝑ dera uestꝰ
Angustũ cit᷑ pontũ nepheleidos helles
La omedonteis latonius asticit aruis
Dext̾a sigei rethei leua profundi
Ara panopeo uet̾est. sacrata tonanti¬
U nde noue pͥmũ moliri menia trore
La ome dõta uidet. susceptaq magnalabore
Cresc̾e difficili. nͨ opes exposcere paruas
Cũꝙ tͥdenitgero tumidi genitore ꝓfundi
Mortalem induit᷑ formã frigio q tyrãno
E disicat muros pactoꝙ ꝓ menib auro
Stabat opꝰ. p̃ciũ rex inficiat᷑. ⁊ addit
ꝑ fidiȩ cumulũ. falsis piuria uerbis
Nõ impune feres rector maris ĩ quit. ⁊ om̃s
Inclinauit atrͣs ad auare littora rroie
Inq fren formã terrã ꝯu̾tit. opes q
Abstulit agricolis. ⁊ frugib obruit arua
Penaneq hec satis ẽ. regis qͦ filia monstro
P oscit᷑ e tuoreo. ꝙͣ dura ad saxa reuinctam
U endicat alcides ꝓmissaq munera dcõs

Expanded text:
ba refert dominique coarguit aures. Ultus abit Tmolo liquidumque per aera vectus angustum citra pontum Nepheleidos Helles Laomedonteis Latoius adstitit arvis. Dextera Sigei, Rhoetei laeva profundi ara Panomphaeo vetus est sacrata Tonanti. Inde novae primum moliri moenia Troiae Laomedonta videt susceptaque magna labore crescere difficili nec opes exposcere parvas cumque tridentigero tumidi genitore profundi mortalem induitur formam Phrygiaeque tyranno aedificat muros, pactus pro moenibus aurum. Stabat opus: pretium rex infitiatur et addit, perfidiae cumulum, falsis periuria verbisris inquit et omnes inclinavit aquas ad avarae litora Troiae, inque freti formam terras complevit opesque abstulit agricolis et fluctibus obruit agros. Poena neque haec satis est: regis quoque filia monstro poscitur aequoreo; quam dura ad saxa revinctam vindicat Alcides promissaque munera, dictos
Abbreviated transcription (Latin):
Tatar̃ꝙ iac̾es campos spͣtabat aquat̃
ꝑ ł gradib tardis illuc exrabat ⁊ illuc
S trabib densis luco q umbrosa uetusto
Iũctta palus huic ẽ raris obsessa salictis
S elua uasta lupꝰ si lunise paliustrib exit.
O blitꝰ ⁊ spumis. et crasso sangu̾̃iẽ rictꝰ.

Expanded text:
tarumque iacens campos spectabat aquarum, pars gradibus tardis illuc errabat et illucsed trabibus densis lucoque umbrosa vetusto.Iuncta palus huic est, densis obsessa salictis,belua vasta, lupus! Udisque paludibus exit, oblitus et spumis et
Abbreviated transcription (Latin):
S ĩ atgerit fr̃no sanguine soncẽ
Et xpulĩq domo pała. trxchinia tellus
Axapithic regnũ sũ ui sñ cede tenebat
Luafero geuitore satꝰ: patumq nitorẽ
Ore ferens ceyx: illo qui tp̃r mestus
D isumulis q sui frarẽ lugebat ademptũ
Quo poste eatides fessus curaꝙ uraq
Uenit et intͣuit paucis comitãtib urbẽ
Quost greges pecoꝵ. que set̃ arm̃ta tͣhebat¬
ħ aud ꝓcul a muris fub opaca ualle reliͥt
U elam̃ta mamii p̃tendens sipplice. qui sit
Quoq satꝰ memorat. tm̃ sua cͥmuina celat
M entiraq fuge causa. petit urbe uł egro
Se iuuet hũc ꝯtͣ placido traciitꝰ ore
T alib alloguit᷑ medie qͦ ꝯmoda phebi
N iãpatent peleu nͨ in hospita regna tenemꝰ¬
Q adias huic aiõ monim̃ta potẽtia clar̃
Nom̃ anũ q iouẽ. nec tpra ꝑde p̃carido
Qd̾ petis om̃e feres tuat ħ ꝓ ꝑte uocato

Expanded text:
 Fraterno sanguine sontem expulsumque domo patria Trachinia tellus accipit. Hic regnum sine vi, sine caede regebat Lucifero genitore satus patriumque nitorem ore ferens Ceyx, illo qui tempore maestus dissimilisque sui fratrem lugebat ademptum. Quo postquam Aeacides fessus curaque viaque venit et intravit paucis comitantibus urbem, quosque greges pecorum, quae secum armenta trahebat, haud procul a muris sub opaca valle reliquit, velamenta manu praetendens supplice, qui sit se quoque satus, memorat, tantum sua crimina celat mentiturque fugae causam: petit, urbe vel agro se iuvet. Hunc contra placido Trachinius ore talibus adloquitur: “Mediae quoque commoda plebi nostra patent, Peleu, nec inhospita regna tenemus. Adicis huic animo momento potentia, clarum nomen avumque Iovem. Ne tempora perde precando! Quod petis, omne
Abbreviated transcription (Latin):
Monte suo senior iudex ꝯsedit. ⁊ aures
Liberat arborib. q̃rru coma cerula tm̃
Cingit᷑ et pendẽt circũ caua tpr̃a glandes
I sq dm̃ pecoris spͨtans ĩ iudice dix̃
N ulla mora ẽ. calanus agrestib ĩsonat ille
S arbaricoq midan. aderat nã forte canẽti
Carmine delinit pꝰ hũt sac̾ ora retorfit
Thinolus ad os phebi. uultũ sua silua secuta ẽ.
Ille caput flauũ lauro parnaside iũctꝰ
Uerrit humũ tirio satͣata murice palla
P ollice sollicitat quoꝵ dulcedine captꝰ¬

Expanded text:
Monte suo senior iudex consedit et aures Monte suo senior iudex consedit et aures liberat arboribus: quercu coma caerula tantum cingitur, et pendent circum cava tempora glandes. Isque deum pecoris spectans “in indice” dixit “nulla mora est.” Calamis agrestibus insonat ille barbaricoque Midan aderat nam forte canenti carmine delenit. Post hunc sacer ora retorsit Tmolus ad os Phoebi: vultum sua silva secuta est. Ille caput flavum lauro Parnaside vinctus verrit humum Tyrio saturata murice palla,pollice sollicitat, quorum dulcedine capt
Abbreviated transcription (Latin):
Neue male optato maneat cͥꝯlitꝰ auro¬
U adeait ad magns uicinũ łardib ãnẽ
ꝑ ꝙ iuigũ ipe sabentib obinus undis
C arpe uiam donec uenias ad flum̃is orrꝰ
Spumiferoq nuũ fonii qͣ płimus exit
Subde caput. corpꝰq simul simł elue cͥm̃
Rex iusse succedit aq̃ uis aurea tiuxit
ẜ lum̃ ⁊ hurano de corꝑe cessit ĩ ãnem
hoc quo iam ueteris ꝑcepto semine uene
a rua rigent auro. madidis pallẽtia glebis
Ip̃e ꝑpsus opes siluas et rura colebat
ꝑ anaq mõtanis hĩtantẽ semꝑ ĩ antris
P ĩgne s ingeniũ mãsit. nocitaiq ut ante
Rursus er̃t dño stolide p̃cordia m̃tis.
Nã freta ꝓspiciẽs late riget. arduꝰ alto
Thinolus in ascensu cliuoq extẽsꝰ utroq
Sardib hĩc illic ꝑuis finit᷑ hipepis¬
ꝑ an ibi dũ ten̾is iactat sua carmĩa nĩphis
Et leue cerata modulat᷑ ar̃dine cariu.
Ausus apollineos p̃se cõtep̃n̾e catitus
Iudice sub thinolo certam̃ uenit ad impar̾

Expanded text:
Neve male optato maneas circumlitus auro, vade” ait “ad magnis vicinum Sardibus amnem perque iugum ripae labentibus obvius undis carpe viam, donec venias ad fluminis ortus, spumigeroque tuum fonti, qua plurimus exit, subde caput corpusque simul, simul elue crimen.” Rex iussae succedit aquae: vis aurea tinxit flumen et humano de corpore cessit in amnem. Nunc quoque iam veteris percepto semine venae arva rigent auro madidis pallentia glaebis. Ille, perosus opes, silvas et rura colebat Panaque montanis habitantem semper in antris. Pingue sed ingenium mansit, nocituraque, ut ante, rursus erant domino stultae praecordia mentis. Nam freta prospiciens late riget arduus alto Tmolus in adscensu, clivoque extensus utroque Sardibus hinc, illinc parvis finitur Hypaepis. Pan ibi dum teneris iactat sua carmina nymphis et leve cerata modulatur harundine carmen, ausus Apollineos prae se contemnere cantus, iudice sub Tmolo certamen venit ad impar.
Abbreviated transcription (Latin):
hospitis aduẽtũ festũ genialit̾ egit
Lucifer ũdecimꝰ. lidos cũ letꝰ ĩ egros
Rexuenit ⁊ iuueni sillenũ reddit alũ no
Huic d̾s optãdi gͣtũ s ĩutile fecit
Mun̾is arbitͥum gaudẽs auctore recepto
Ille male usurꝰ donis ait. effice quicqͥd
Corpore ꝯtigero fuluũ uertat᷑ ĩ aurũ
ã nuit optatis uocitãq munꝰa soluit
Lib̾. ⁊ indoluit qd̃ nõ meliora petisset
Letꝰ abit. gaud q malo berecynthiꝰ heros
P olucitis q fidẽ tãgendo singula tẽptat
U ixq sͥ credens nc̃ alta frõde uirentẽ
Ilice detrax̃ uͥgam uirga aurea fc̃ã ẽ
T ollit humo saxũ. sapum qͦ palluit auro
O m̃ia gaudenti m̃sas posuere mi nistͥ.
Munꝰa ꝯtig̾at. cerealia dona rigebãt
Miscuerat pͣs autorẽ mun̾is undis

Expanded text:
hospitis adventu festum genialiter egit hospitis adventu festum genialiter egit cimus, Lydos cum laetus in agros rex venit et iuveni Silenum reddit alumno. Huic deus optandi gratum, sed inutile, fecit muneris arbitrium, gaudens altore recepto. Ille male usurus donis ait “effice, quidquid corpore contigero fulvum vertatur in aurum.” Adnuit optatis nocituraque munera solvit Liber, et indoluit, quod non meliora petisset. Laetus abit gaudetque malo Berecyntius heros pollicitique fidem tangendo singula temptat Vixque sibi credens non alta fronde virentem ilice detraxit virgam: virga aurea facta est. Tollit humo saxum: saxum quoque palluit auro.omnia. Gaudenti mensas posuere ministri emunera contigerat, Cerealia dona rigebant,Miscuerat puris auctorem muneris undis
Abbreviated transcription (Latin):
Cruł uͥꝯmisit uolutris. sensit ꝙ ten̾i¬
ꝑ langit᷑ ac trepidãs aftͥngit uĩcła motu
S ic q̃ cũq solo defixa cohesenit harũ
Exm̾ata fugã frust᷑ temptabat at illam
Lentatenet radix exultantẽ q cohercet
Dũq uͥ siut digiti dũ pes uͭ q̃rit ⁊ ũgues
Aspit ĩ teretes lignũ succede suras
Et conara fem̃ merenti plangere dextͣ
Robora ꝑcussit p᷑tus qͦ robora fũt.
Ri obora sũt hum̾i porrectaꝙ bchra tandẽ
Esse putes ramos ⁊ nõ falle̾ putãdo
Nec satts hoc baco ẽ. ip̃os qͦ desi̾t agros
Cũq choro meliore sut uineta trmoli
P actalõq petit ꝙͣ ius nõ aureꝰ illo
Tp̃r nͨ caris erat inuidiosus harenis
h c assueta cohors. satiri bache ꝙ freq̃ntãt
At sillenꝰ abẽ. titubãtẽ aunts ꝙ meroꝙ
Ruricole ceꝑe friges. uinctũꝙ cathenis
Ad regẽ duxere midã. cui tͣcius orpheꝰ
O gia tradid̾at cũ cecropio eu molpho
Quẽ smł agnouit sociũ comitẽ ꝙ satroꝵ

Expanded text:
ubi commisit volucris sensitque teneri, plangitur ac trepidans adstringit vincula motu: sic, ut quaeque solo defixa cohaeserat harum, exsternata fugam frustra temptabat; at illam lenta tenet radix exsultantemque coercet, dumque ubi sint digiti, dum pes ubi, quaerit, et ungues, adspicit in teretes lignum succedere suras, et conata femur maerenti plangere dextra, robora percussit: pectus quoque robora fiunt, robora sunt umeri, porrectaque bracchia veros esse putes ramos, et non fallere putando. Nec satis hoc Baccho est: ipsos quoque deserit agros cumque choro meliore sui vineta Timoli Pactolonque petit, quamvis non aureus illo tempore nec caris erat invidiosus harenis. Hunc adsueta cohors satyri bacchaeque frequentant, at Silenus abest: titubantem annisque meroque ruricolae cepere Phryges vinctumque coronis ad regem duxere Midan, cui Thracius Orpheus orgia tradiderat cum Cecropio Eumolpo. Quem simul agnovit socium comitemque sacrorum,
Abbreviated transcription (Latin):
Treicnis uates et saxa libe
O ephea ꝑcussis sociantẽ carmina nerius
ẜ quib uua leuẽ iactato erine ꝑ aum̃
Enait en hic ẽ nr̃i ꝯtentor et hastã
U aits apollina uocalia misit ĩ ora
Que foliis p̾sup̃ta notã sñ uuln̾e fecit
Altrus telũ lapis ẽ. qͥ missus in ipõ
Aere ꝯtẽtu uictꝰ uocis q lire q est
Cũctaq tela forẽt cãtu mollita s ĩgẽs
Obstupuere sonũ eychare. tũ deniq saxa

Expanded text:
reicius vates et saxa sequeOrphea percussis sociantem carmina nervis. E quibus una, leves iactato crine per auras, “en,” ait “en hic est nostri contemptor!” et hastam vatis Apollinei vocalia misit in ora, quae foliis praesuta notam sine vulnere fecit; alterius telum lapis est, qui missus in ipso aere concentu victus vocisque lyraeque est Cunctaque tela forent cantu mollita, sed ingenobstrepuere sono citharae: tum denique saxa
Abbreviated transcription (Latin):
p̃da canũ ẽ. uatẽꝙ petũt ⁊ frõde iurẽtes
Conitrãt tyrsos nõ ħ ĩ munꝰa factos
h ee glebas ille direptos arbore ramos
ꝑs torq̃nt silices. neu desĩt tela furori¬
S orte boues p̃sso subigebãt uom̾e t̾ram
N et ꝓcul hĩc miultũ fructũ sudore pẽtes
Dura lac̾tosi fodiebãt arua coloni
A rma sui uacuos ꝙ iacẽt dispsa ꝑ agros
S arcła ꝙ rastͥꝙ gͣues. longiꝙ ligones
Q postꝙͣ rapuere fere cornuq minaces
Diuulsere boues ad uatis fata retͣrunt
Tendentẽq manꝰ atq illo tp̃r pͥmũ
I irita dicentẽ. nͨ qͥꝙͣ uoce mouentẽ
S acrilege ꝑimũt ꝑ ꝙ os ꝓh iuꝑpit̾ illud¬
Auditũ saxis intellectumꝙ ferat̃
S ensib ĩ uentos aĩa exalata recessit
Te meste uolucres orpheu te tͦba ferar̃
N aides ⁊ driades parsos hũere capillos
M embͣ ĩ acent diu̾sa locis. cap̃ hebre lrã ꝙꝑ
Extipis q⁊ mir̃ medio dũ labit᷑ amne
f lebile nescio qͥd q̃rit᷑ lira flebile lĩgna

Expanded text:
da canum est, vatemque petunt et fronde virentes coniciunt thyrsos non haec in munera factos. Hae glaebas, illae direptos arbore ramos, pars torquent silices. Neu desint tela furori, forte boves presso subigebant vomere terram, nec procul hinc multo fructum sudore parantes dura lacertosi fodiebant arva coloni. arma sui, vacuosque iacent dispersa per agros sarculaque rastrique graves longique ligones. Quae postquam rapuere ferae cornuque minaci divulsere boves, ad vatis fata recurrunt Tendentemque manus et in illo tempore primum inrita dicentem nec quicquam voce moventem sacrilegae auditum saxis intellectumque ferarum sensibus in ventos anima exhalata recessit. Te maestae volucres, Orpheu, te turba ferarum, naides et dryades passosque habuere capillos. Membra iacent diversa locis. Caput, Hebre, lyramque excipis, et mirum! medio dum labitur amne, flebile nescio quid queritur lyra, flebile lingua
Abbreviated transcription (Latin):
mn ꝯuinctis spaciant᷑ passib ambo
E uridicẽq suã iã tuto respic̃ orpheꝰ
Non impune tam̃ scelus h sinit ẽẽ lieus
Amisso q dolens sacroꝵ uate suorum
ꝑ tuiꝰ insiluis marres edonides om̃s
Que fecere nefas torta radice ligauit

Expanded text:
niunctis spatiantur passibus ambo, Eurydicenque suam iam tutus respicit Orpheus. Non impune tamen scelus hoc sinit esse Lyaeus, amissoque dolens sacrorum vate suorum protinus in silvis matres Edonidas omnes, quae videre nefas, torta radice ligavit
Abbreviated transcription (Latin):
Grata dr̃ mat̾. siqͥd̃ cibeletꝰ artis
e xuit hac hoĩem trũcoꝙ ĩ duruit illo¬
s A suit huic t̾be metas imitata cyp̃ssu
N ⁊̃ arbor puer añ deo dilectꝰ ab illo
Qui cith arã nerius. ⁊ nerius tẽꝑat arcũ
N ãq sacer ĩphis carthea tenẽtib arua
Ingẽs ceruus erat. late ꝙ patẽtib altas

Expanded text:
grata deum matri; siquidem Cybeleius Attis grata deum matri; siquidem Cybeleius Attis exuit hac hominem truncoque induruit illo. Adfuit huic turbae metas imitata cupressus, nunc arbor, puer ante deo dilectus ab illo, qui citharam nervis et nervis temperat arcum. Namque sacer nymphis Carthaea tenentibus arva ingens cervus er
Abbreviated transcription (Latin):
S iue fidẽ ded̾at. mltas tam̃ ardor habebat
ũg̾e se uan. multe doluere repulse
E tatis breue uer ⁊ pͥmos carpere Flores
Qollis erat. collemꝙ suꝑ planissima cãpi
Area ꝙͣ uiridẽ facrebant gͣminis herbe
y nbͣ loco deerat qͣ postꝙͣ ꝑte resedit
D is genitꝰ uates. ⁊ fila sonãcia mouit
U mb᷑ loeo uenit nõ chaonis abfuit arbor
N õ nemꝰ heliadñ nͨ frondib esculꝰ altis
N et tilie molles. nec fatꝰ. ⁊ ĩ niba laurꝰ
⁊ coribi fragiles. ⁊ fraxinꝰ utilis hastis
E nodis ꝙ abies cͤͣuataq glandib ilex
⁊ platanꝰ geniał. acer q colorib impar
Amnicole ⁊ꝓsimul salices ⁊ aqͣtica lothos
ꝑ penioq urẽs buxꝰ. tenuesꝙ mirice
⁊bi color mirtꝰ. ⁊ batcis cerula ficꝰ¬
U os qͦ flexipedes hed̾e uenistis et una
ꝑ ãpinee uites. ⁊ amicte uitib ulmi
O rniq i⁊ picee. pomoq onerata rubenti
Arbutꝰ ⁊ lente uictoris p̃mia palme
⁊ succicta comas hirsutaꝙ u̾tice pinꝰ

Expanded text:
sive fidem dederat. Multas tamen ardor habebat iungere se vati, multae doluere repulsaeetatis breve ver et primos carpere flores. Collis erat collemque super planissima campi area, quam viridem faciebant graminis herbae. Umbra loco deerat: qua postquam parte resedit dis genitus vates et fila sonantia movit, umbra loco venit. Non Chaonis afuit arbor. non nemus Heliadum, non frondibus aesculus altis, nec tiliae molles, nec fagus et innuba laurus, et coryli fragiles et fraxinus utilis hastis enodisque abies curvataque glandibus ilex et platanus genialis acerque coloribus impar amnicolaeque simul salices et aquatica lotos perpetuoque virens buxum tenuesque myricae et bicolor myrtus et bacis caerula tinus. Vos quoque, flexipedes hederae, venistis et una pampineae vites et amictae vitibus ulmi, ornique et piceae pomoque onerata rubenti arbutus et lentae, victoris praemia, palmae et succincta comas hirsutaque vertice pinus,
Abbreviated transcription (Latin):
H u̾c init ⁊ uetito tem̾at sacͣria probro
S acͣ retorsert̃ ocłos t᷑rita q mat̾
Anstigia sontes dubitauit m̾geret ũda
ꝑ ena leius uisa ẽ. gͦ mͦ lena fulue
Colla uibe uelat digiti cͣuant᷑ ĩ ũgues
E x humͦis armi fiũt. ĩ pectora totũ
D ẽte p̾mũt domito cibeleya frena leones
H os tu care mͥ cũꝙ hiis genꝰ om̃e ferar̃
Quei nõ tͥga fage s pugne pͣtcea p̃bent¬
Iuã quid̃ monuit unctio q ꝑ aem pr̃ns̃
C arpit ic s stat monitis contraria uirtꝰ
ẜ ixͤat obliquo iuuenis cinaretꝰ ictu
Trux aꝑ in seqͥt. totos ꝙ sub inguine dentes

Expanded text:
Hunc init et vetito temerat sacraria probro. Hunc init et vetito temerat sacraria probro. Sacra retorserunt oculos; turritaque Mater an Stygia sontes dubitavit mergeret unda. Poena levis visa est. Ergo modo levia fulvae colla iubae velant, digiti curvantur in ungues, ex umeris armi fiunt, in pectora totum dente premunt domito Cybeleia frena leones. Hos tu, care mihi, cumque his genus omne ferarum, quod non terga fugae, sed pugnae pectora praea quidem monuit iunctisque per aera cygnis carpit iter: sed stat monitis contraria virtusfixerat obliquo iuvenis Cinyreius ictutrux aper insequitur totosque sub inguine dentes
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯ seqͥt ensitq uixsĩ. ꝑs ulima cur sus
si estabat nc̃ inqͥr ades dea mut̾is auctor
Inꝙ latꝰ campi quo tardiꝰ illa rediret
Iecit ab oblqͦ nindũ nuenilitꝰ aurũ
Anpet̾et uͥgo usa est dubitare coegi
Tollere ⁊ adreti sublato pondera malo
N eue mũs sino c̃su sit tardior illo
p̃ terita ẽ uͥgo duxit sua p̾mia uictor
D igna ñ uogͣtes ag̾et cui thuris honorẽ
s epret adon fui nͨ gͣtes ĩ memor egio
N et mn thura dedit subitã ꝯuertor ĩ uam
Contẽtuꝙ dolẽs. ne sim sꝑuenda futiͦs
Exẽplo caueo met ip̃a exhortor ĩ ambos
Templa dm̃ mat᷑ que qͦndã clarꝰ echion.
ẜ eterat ex uoto nemorosis abdita siluis
Transtbãt. ⁊ iter longũ requiesc̾e̾ suasit
Illic ꝯcubitꝰ intempestrua cupido
Octupat hi pomenõ a numine ꝯcita nr̃o
Luninis exigui fuerat ꝓpe tẽpla recessus
S pelũce si milis natiuo pumice tectꝰ
Neligione sacer pͥsca. qͦ multa sacerdos
Lignea ꝯtulerat ueter̃ simulacͣ deoꝵ

Expanded text:
 transitque virum. Pars ultima cursus restabat; “nunc” inquit “ades, dea muneris auctor!” inque latus campi, quo tardius illa rediret, iecit ab obliquo nitidum iuvenaliter aurum. An peteret, virgo visa est dubitare: coegi tollere et adieci sublato pondera malo Neve meus sermo cursu sit tardior ipso, praeterita est virgo: duxit sua praemia victor. Dignane, cui grates ageret, cui turis honorem ferret, Adoni, fui? — nec grates inmemor egit, nec mihi tura dedit. Subitam convertor in iram; contemptuque dolens, ne sim spernenda futuris, exemplo caveo meque ipsa exhortor in ambos. Templa, deum Matri quae quondam clarus Echion fecerat ex voto, nemorosis abdita silvis, transibant, et iter longum requiescere suasit. Illic concubitus intempestiva cupido occupat Hippomenen, a numine concita nostro. Luminis exigui fuerat prope templa recessus, speluncae similis, nativo pumice tectus, religione sacer prisca, quo multa sacerdos lignea contulerat veterum simulacra deorum.
Abbreviated transcription (Latin):
s ald at an uutgo magis his cenea diftr
o audres eu ia posset tnstire morata est
S ptatas t diui uultꝰ inuita reliquit
Amoꝰ aiasso ueniebat anhelitꝰ ore
M eits enat lẽge tũ deni de trib unũ
ẜ etib daertoreis proles nepunia misit
O ustupuit urgo mindi ꝙ cupidiue pomi
Sesluratcius aurũ q nolubile tollt
p etai hep manes resonãt sp̃tatula ꝑlansu
Ilia motã cełi cesfatat ⁊ pr̃a cursu
Corrigit att it̾ iuuenẽ pꝰ cga relĩquit

Expanded text:
s gaudeat, an virgo magis his Schoeneia dictis. O quotiens, cum iam posset transire, morata est spectatosque diu vultus invita reliquit! Aridus e lasso veniebat anhelitus ore, metaque erat longe. Tum denique de tribus unum fetibus arboreis proles Neptunia misit. Obstipuit virgo, nitidique cupidine pomi declinat cursus aurumque volubile tollit. Praeterit Hippomenes! Resonant spectacula plausu. Illa moram celeri cessataque tempora cursu corrigit atque it
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥ did̾ in est uirtꝰ. et mẽs in t̾rita leti
Qͥd qd̾ ab eqͦrea num̾at᷑ origine qͣrt̾us
Qͥ dqd̃ amati tãtiq putat conubia nr̃a
Ut ꝑeat si me fors illi dura negarit
Dũ licet hospes abi. thalamosq relĩq cͥentos
ꝯiugiũ crudele meũ ẽ. tibi nubere nulla
Nollet. ⁊ optari potes a sapiẽte puella
Cur tñ e̾ mͥ curatui. tot iã añ ꝑemptis¬
U idit int̾eat qm̃ tot cede procoꝵ¬

Expanded text:
Quid quod inest virtus et mens interrita leti? Quid quod inest virtus et mens interrita leti? Quid quod ab aequorea numeratur origine quartus? Quid quod amat tantique putat conubia nostra, ut pereat, si me fors illi dura negarit? Dum licet, hospes, abi thalamosque relinque cruentos: coniugium crudele meum est. Tibi nubere nulla nolet, et optari potes a sapiente puella. — Cur tamen est mihi cura tui tot iam ante peremptis? Viderit! Intereat, quoniam tot caede proco
Abbreviated transcription (Latin):
Inuidiãq tuet. s cͣ certaminis huiꝰ
Intẽptata mͥ fortuna relinqͥt᷑ inqͥt
Inꝙi puellari corpꝰ candore ruborẽ¬
Candida pͣpureũ similẽ dat ⁊ ĩficit ũbm
Dũ notat ħ hospes decꝰsa nouissima meta ẽ
⁊tegit᷑ festa iustrix achalanta corona
Dat̃ gemitũ uicti pẽdũt ꝙ ex fed̾e penas
Nõ tam̃ euẽtu inuenis ꝑterritꝰ hoꝵ
ꝯstunit ĩ medio uultuq ĩ uͥgine fixo
Quid facilẽ titulũ suꝑando q̃ris ĩ ertes
Metũ ꝯfer ait seu me fortuna potẽtẽ
Fetit a tanto nõ indignabere uiuc
Nãq ingenitor mecareꝰ aresthius illi
Est neptunꝰ auus ꝓnepos ego regis aqͣrũ
Nec uirtꝰ atͣ genꝰ ẽ. seu iuncar habebis
h ypomane uicto magnũ ⁊ memorabile nom̃
Talia dicentẽ molli tineia uultu
Aspicit ⁊ dubitat suꝑari an uĩce malit
Atq itaqͥs d̾s hc̃ formosis inquit iniqus
ꝑ dere nult careq iubet discrimine uite
ꝯiugiũ pete̾ ħ : nõ sũ me uidice tanti

Expanded text:
invidiaque timet. “Sed cur certaminis huius intemptata mihi fortuna relinquitur?” ininque puellari corpus candore ruborecandida purpureum simulatas inficit umbras. Dum notat haec hospes, decursa novissima meta est et tegitur festa victrix Atalanta corona. Dant gemitum victi penduntque ex foedere poenas. Non tamen eventu iuvenis deterritus horum constitit in medio, vultuque in virgine fixo “quid facilem titulum superando quaeris inertes? mecum confer!” ait. “Seu me fortuna potentem fecerit, a tanto non indignabere vinci: namque mihi genitor Megareus Onchestius, illi est Neptunus avus, pronepos ego regis aquarum, nec virtus citra genus est; seu vincar, habebis Hippomene victo magnum et memorabile nomen.” Talia dicentem molli Schoeneia vultu adspicit et dubitat, superari an vincere malit. Atque ita “quis deus hunc formosis” inquit “iniquus perdere vult caraeque iubet discrimine vitae coniugium petere hoc? Non sum, me iudice, tanti.
Abbreviated transcription (Latin):
Ha miser hy pomane nollẽ tͥ uisa finse:
Dix̃at. utq rudis pͥmoq cupidĩe tasta
Iã solitos poscũt cͣłus ppłs q patꝰq
Cũ me sollicita proles neptuna uoce
Detulit aura p̃ces ad me nõ inuida blandas
Telluris cypͥe pars optima ꝙͣ mͥ pͥsti
h ipomanẽ adi. docui ꝙꝑ qͥs usus inullis

Expanded text:
 miser Hippomene, nollem tibi visa fuissem! Dixerat; utque rudis primoque Cupidine tactaIam solitos poscunt cursus populusque paterque, cum me sollicita proles Neptunia voceDetulit aura preces ad me non invida blandas;telluris Cypriae pars optima, quam mihi pHippomenen adii docuique, quis usus in illis.
Abbreviated transcription (Latin):
S ãgius it ĩ succos ĩ magnos bͣchia ramos
In ꝑuos digit durat᷑ cortice pellil
I amq gͣuẽ crescens uter̃ ꝑftuxat arbor
P ectora q obruerat. collũq oꝑire ꝑabat
Nõ tulit illa mora. ueniẽnq obuia ligno
Subsedit. m̾sitꝙ suos in cornce uultꝰ¬
Q ꝙͣꝙͣ amisit uet̾es cũ corpore sensꝰ¬
ẜ let tam̃ ⁊ tepide manãt ex arbore guite
Est honor ⁊ lacrimis stillataq cortice mirra
Nom̃ herile tenet. nulloq tacebit᷑ euo
At male ꝯceptꝰ sub robore cren̾at ĩ fans
Q rebat q uiã qͣ se genitrice relicta
E xereret media gͣuidꝰ tumet arbore uẽter
Tendit onꝰ uentrẽ. nec hñt sua u̾ba dolores
N ec lucina pot̃ ꝑientis uoce uocari
N itenti tam̃ ẽ similis. cuataq crebros
D argenuitꝰ arbor lacͥmis q cadentib humet
ꝯ stitit ad ramos mitis lucina dolentes
R eddit onꝰ uagitq puerꝰ q̃. mollib herbis

Expanded text:
sanguis it in sucos, in magnos bracchia ramos, sanguis it in sucos, in magnos bracchia ramos, in parvos digiti, duratur cortice pellis. Iamque gravem crescens uterum perstrinxerat arbor pectoraque obruerat collumque operire parabat, non tulit illa moram venientique obvia ligno subsedit mersitque suos in cortice vultquam amisit veteres cum corpore sensus, flet tamen, et tepidae manant ex arbore guttae. Est honor et lacrimis, stillataque robore murra nomen erile tenet nulloque tacebitur aevo. At male conceptus sub robore creverat infans quaerebatque viam, qua se genetrice relicta exsereret: media gravidus tumet arbore venter. Tendit onus matrem: neque habent sua verba dolores, nec Lucina potest parientis voce vocari. Nitenti tamen est similis curvataque crebros dat gemitus arbor lacrimisque cadentibus umet. Constitit ad ramos mitis Lucina dolentes reddit onus, vagitque puer; quem mollibus herbis
Abbreviated transcription (Latin):
D icat ⁊ illa patꝰ scełi ne noĩa defint¬
ꝑ lenaprĩs thalamis. excedit ⁊ ĩpia diro
s emina fert. ut̾o. gcepitat cͥmina portat
Postera nox faci geminat. nͨ funis ĩilla ẽ¬
S ũ tandiẽ eiuaras anidꝰ cog nosc̾e̾ amãtẽ
ꝑ ost tot ꝯcubitꝰ illaco lumine uidit
⁊ sceł ⁊ natã u̾bis ꝙ dolore retep̃tił
ꝑ endẽti nitid̾ uagina diripat ensẽ
M ira tugit tenebsq ⁊ cece mune noctis
I nccepta neci ẽ. latos q uacata ꝑ agros
ꝑ almifos arabas pancheaiꝑ rura reliquit
ꝑ ꝙ nouẽ errauit redeũtis cornua lune
Cũ tande tra requieuit fessa. sabea
Mutate q m uitãꝙ netẽ ꝙ mutate negate
ħntñ ꝯfessis alicd̃ patet. ultima certe
Uota suos hũere dõs. nã coura loq̃ntis
Terra suꝑuenit. ruptos q obliqͣ ꝑ ñgires
P orrigit᷑ radixꝰ. lõgi firmamina trũci
O ssaq robꝰ agũt mediat manẽte medulla

Expanded text:
dixit et illa “pater,” sceleri ne nomina desintdixit et illa “pater,” sceleri ne nomina desint. Plena patris thalamis excedit et impia diro semina fert utero conceptaque crimina portat. Postera nox facinus geminat. Nec finis in illa est: cum tandem Cinyras, avidus cognoscere amantem post tot concubitus, inlato lumine vidit et scelus et natam, verbisque dolore retentis pendenti nitidum vagina deripit ensem. Myrrha fugit, tenebrisque et caecae munere noctis intercepta neci est: latosque vagata per agros palmiferos Arabas Panchaeaque rura reliquit; perque novem erravit redeuntis cornua lunae, cum tandem terra requievit fessa Sabaea;mutataeque mihi vitamque necemque negate.” Numen confessis aliquod patet: ultima certe vota suos habuere deos. Nam crura loquentis terra supervenit, ruptosque obliqua per ungues porrigitur radix, longi firmamina trunci; ossaque robur agunt, mediaque manente medulla
Abbreviated transcription (Latin):
T enpꝰ erat qͦ cũcta silet. int̾ ꝙ tͥones
ẜ sexͤat obliqꝰ plausirũ temone boetes
A d farmꝰ uenit illa suũ fugit aurea celo
Luna. tegũt nigͣ latitãtia sida nubes
N ox cares igne suo pͥmo tegis itare uultꝰ¬
e yrgoneꝙ mo sacͣta ꝑentis amore
T er pedis offensi signo ẽ reuocata tꝰ om̃¬
ẜ unereꝰ bubo letali carmine fecit
It m̃ ⁊ tenebre minuũt noxq atͣ pudorẽ
N utͥcis q manũ leua tenet. alt̾a motu
Cecũ it explorat thalami i q̃ limina tãgit
I ãq fores aꝑit. iã ducit᷑ intꝰ. at illi
ꝑ oplice suttiduogenua ĩ remuere fugit ꝙ
⁊ color ⁊ sãgius animꝰq reliq̃uit eũtẽ
Q uo q suo ꝓpior sceleri ẽ mag̾ horret. ⁊ ausi
ꝑ eniter ⁊ueller nõ cognita posse reu̾tt
Cuctantẽ lõgeua manuir de duc̃. ⁊ alto
A dmotã lecto cũ trad̾et. accipe dĩẽ
I stasua ẽ ciuara deuotat corꝑa iũxit
Q cap̃ obsceno genitor sua uscera lecto
F orsitã eratis qͦ noĩe filia dicat

Expanded text:
Tempus erat, quo cuncta silent, interque triones flexerat obliquo plaustrum temone Bootes: ad facinus venit illa suum. Fugit aurea caelo luna, tegunt nigrae latitantia sidera nubes: nox caret igne suo. Primus tegis, Icare, vultus Erigoneque pio sacrata parentis amore. Ter pedis offensi signo est revocata, ter omen funereus bubo letali carmine fecit: it tamen, et tenebrae minuunt noxque atra pudorem; nutricisque manum laeva tenet, altera motu caecum iter explorat. Thalami iam limina tangit, iamque fores aperit, iam ducitur intus: at illi poplite succiduo genua intremuere, fugitque et color et sanguis, animusque relinquit euntem. Quoque suo propior sceleri est, magis horret, et ausi paenitet, et vellet non cognita posse reverti. Cunctantem longaeva manu deducit et alto admotam lecto cum traderet “accipe,” dixit “ista tua est, Cinyra” devotaque corpora iunxit. Accipit obsceno genitor sua viscera lecto Forsitan aetatis quoque nomine “filia” dixit,
Abbreviated transcription (Latin):
N uda genu uestẽ ritu succincta drane
H ortat᷑ ꝙ canes tuteq aĩalia prede
Ant ꝓnos lepores aut celsũ in cornua cͥuũ.
Aut agitat dãmas. a fortib abstinet apͥs
R aptoresq lupos armatos q ũguib ursos
Poss adom monet. forasq fugacib esto¬
S mͥ ne magno tua gła nõ mouet etas
Neo facies nec q̃ uen̾em mou̾e leonis
Setigeros q sues. ccłosq aĩos q ferar̃
F ulm̃ hñt acres ĩ aduncis dentib apͥ
Impetꝰ ẽ fulus ⁊ uasta leonib ira
O portuna sua blandit᷑ ppłs umbͣ
Datꝙ thor cespes libet hac reqͥesce̾ tecũ
Inq sinu uuienis posita c̾uice reclinãs
S ic ait. ac mediis int̾serit oscula u̾bis
Forsitã audieras aliꝑ c̾tam̃e c̃sus
U elcres suꝑasse uiros. si fabula rumor
Ille fuit. suꝑabat enĩ nͨ dice̾ possis
Laude pedũ. forme uebono p̃stãcior eẽt
Scirãti d̾s huic de ꝯiuge. ꝯiuge dix̃
Nõ opꝰ est athalanta tͥ. fuge ꝯuigis usũ

Expanded text:
ne genu vestem ritu succincta Dianae hortaturque canes; tutaeque animalia praedae, aut pronos lepores aut celsum in cornua cervum, aut agitat dammas: a fortibus abstinet apris raptoresque lupos armatosque unguibus ursospossit, Adoni, monet, “fortis” que “fugacibus estostet mihi ne magno tua gloria. Non movet aetas nec facies nec quae Venerem movere, leones saetigerosque sues oculosque animosque ferarum. Fulmen habent acres in aduncis dentibus apri, impetus est fulvis et vasta leonibus iraopportuna sua blanditur populus umbra, datque torum caespes; libet hac requiescere tecum” inque sinu iuvenis posita cervice reclinis sic ait ac mediis interserit oscula verbis: “Forsitan audieris aliquam certamine cursus veloces superasse viros. Non fabula rumor ille fuit: superabat enim; nec dicere posses, laude pedum formaene bono praestantior esset. Scitanti deus huic de coniuge “coniuge” dixit “nil opus est, Atalanta, tibi: fuge coniugis usum!
Abbreviated transcription (Latin):
Młtaq ut extut̾et diros si posset amores¬
A adidir. at uͥgo scit se nõ falsa mou̾s
D ice̾. ꝯticuit ꝓmissaꝙ numine firmat¬
s esta piecereris celebrabãt ãnua matres
Iua qͥb muea uelate corꝑa ueste
ꝑ muicias frugũ dãt spicea serta suat̃
ꝑ q nouẽ noctes uen̾em tactꝰꝙ iupiles
Inuetitis num̾ant tͣba cincrets ĩ illa
R egis adẽ ꝯuix̃. archanaꝙ sac̃ freq̃ntat
gͣ legriima ẽ uactius dũ ꝯiuge lectꝰ¬
S actagͣuẽ somno cuarã male sedula nutͥe
Noĩe nĩtito ueros exponit amores
⁊ faciẽ laudat q̃sitis uginis annis

Expanded text:
 ut excuteret diros, si posset, amores, addidit: at virgo scit se non falsa moneri, dicere, conticuit promissaque numine firmat. Festa piae Cereris celebrabant annua matres illa, quibus nivea velatae corpora veste primitias frugum dant spicea serta suarum perque novem noctes venerem tactusque viriles in vetitis numerant. Turba Cenchreis in illa regis adest coniunx, arcanaque sacra frequentat. Ergo legitima vacuus dum coniuge lectus, nacta gravem vino Cinyram male sedula nutrix, nomine mentito veros exponit amores et faciem laudat. Quaesitis virginis annis
Abbreviated transcription (Latin):
I na silet pͥmoq pr̃is ĩ uultib herens
Estuat. ⁊ tepido suffundit lumĩa rore¬
U irginiei cinaras ħ tredẽs ẽẽ timoris
f lere uetat siccatq genas au oscła iũgit
M irra datis nimiũgand. ꝯsultaq qͣlẽ
Optet hr̃e mr̃u. similẽ tͥ dix. at ille

Expanded text:
Illa silet primo, patriisque in vultibus haerens Illa silet primo, patriisque in vultibus haerens aestuat et tepido suffundit lumina rore. Virginei Cinyras haec credens esse timoris, flere vetat siccatque genas atque oscula iungit. Myrrha datis nimium gaudet: consultaque, qualem optet habere virum, “similem tibi” dixit. At ille
Abbreviated transcription (Latin):
M e nuserã d̾ nõ nasci mͥ ꝯtigit illic
Fortun aꝙ leci ledor. qͥd ĩ ista reuoluor
S pes int̾oc̃e discedite. dignus amari
Ilieis ut patꝰ ẽ. gͦ si filia magni
E st mnͥ ꝓicimitas. aliena potẽcior eẽm
I relibet ꝓcul hĩc pat̾e eꝑ relĩhuere fines
D ũ scelꝰ effugiã retinet malꝰ ardor simãtẽ
Ut p̾sens specte̾ cinarã. tãgã ꝙ loqͣr ꝑ
O sculaꝵ admoueã. si nil ꝯcedit᷑ ult᷑¬
U itͣ art sꝑare aliqͥd potes impia uͥgo
Tu neeris ⁊ matͥs pelex. ⁊ adultͤa pr̃is
Tune soror nati. genux q uocab̾e fp̃is.
Nec metuẽs sacro crinitas ague sorores
Qs facib senis ocłos atq ora patẽtes
Noxia corda uidẽt. at tu dũ corꝑe nõ es
ꝑ assa nefas aĩo ne ꝯcipe. neue potẽtis
ꝯcubitu uetito nature pollue fedꝰ
elle puta. res ipã uetat. piꝰ ille memorq ẽ
M oris ⁊ o uellẽ similis furor eẽt in illo
D ixat ⁊ cinaras quẽ copia digna ꝓcoꝵ
Qd faciat dubitare fac̃. scitat᷑ ab ip̃a

Expanded text:
Me miseram, quod non nasci mihi contigit illic, fortunaque loci laedor! — Quid in ista revolvor? Spes interdictae discedite! Dignus amari ille, sed ut pater, est. — Ergo si filia magni est mihi proximitas: aliena potentior essem. Ire libet procul hinc patriaeque relinquere fines, dum scelus effugiam. Retinet malus ardor amantem, ut praesens spectem Cinyram tangamque loquarque osculaque admoveam, si nil conceditur ult spectare aliquid potes, impia virgo? Tune eris et matris paelex et adultera patris? Tune soror nati genetrixque vocabere fratris? Nec metues atro crinitas angue sorores, quas facibus saevis oculos atque ora petentes noxia corda vident? At tu, dum corpore non es passa nefas, animo ne concipe, neve potentis concubitu vetito naturae pollue foedus. Velle puta: res ipsa vetat. Pius ille memorque est moris — et o vellem similis furor esset in illo!” Dixerat, at Cinyras, quem copia digna procorum, quid faciat, dubitare facit, scitatur ab ipsa
Abbreviated transcription (Latin):
M ors placet erigit᷑. laq̃o ꝙ ĩ neftere fauces
M urm̃a uboꝵ fidas nutricis ad aures
ꝑ uenisse fest limm̃ su̾antis alup̃ne
S urgit. anꝰ reseratꝙ fores. mortis  pate
S ustrum̃ta uidẽs spacio ꝯclamat eodẽ
s oi terit scindir ꝙ sinꝰ ereꝑta q collo
U incła dilaniãt. tũ deme flere uet auit¬
⁊ ũ dare ꝯplexꝰ. laq̃i ꝙ requirere c̃am
I astar anꝰ canostꝑ suos. ⁊ ĩania nudãs

Expanded text:
Mors placet. Erigitur laqueoque innectere fauces Murmura verborum fidas nutricis ad aures pervenisse ferunt limen servantis alumnae. Surgit anus reseratque fores, mortisque paratae instrumenta videns spatio conclamat eodem seque ferit scinditque sinus ereptaque collo vincula dilaniat. Tum denique flere vacavit, tum dare complexus laqueique requirere causaInstat anus canosque suos et inania nudans
Abbreviated transcription (Latin):
U ensat ⁊ blandis inducte cornib aurũ
ꝯ aid̾ant icte muea ceruice iuuẽte
Thuraq fumabãt cũ mun̾e fũctꝰ ad aras
ꝯstinit ⁊ timide si dii dare cũcta potestie
S it ꝯuix̃ opto nõ ausus ebnea uirgo
Dice pigmialiõ similis ña dix̃ ebͣne
Sensit ut ip̃a suis aderat uenꝰ aurea festil¬
U ota qͥd illa uelĩt. ⁊ amici numinis om̃¬
ẜ lãma ter accẽsa ẽ. apicẽꝙ ꝑ aera dux̃
U t rediit simulacͣ sue petit ille puelie
In ꝯbẽs q thoro dedit oscła. uisateꝑe est
Adiouet os it̾m. manib qͦ pͤtora tep̃tat
Tep̃tat᷑ mollestit eb. positoq rigore
Subsedit digitis ceditq uthimetia sole
Rursus amãs rͣsusq manu sua uota retͤctat

Expanded text:
e cornibus aurum conciderant ictae nivea cervice iuvencae, turaque fumabant: cum munere functus ad aras constitit et timide, “si di dare cuncta potestis, sit coniunx, opto” non ausus “eburnea virgo” dicere Pygmalion “similis mea” dixit “eburnae.” Sensit, ut ipsa suis aderat Venus aurea festis, vota quid illa velint; et, amici numinis omen, flamma ter accensa est apicemque per aera duxit. Ut rediit, simulacra suae petit ille puellae incumbensque toro dedit oscula: visa tepere est. Admovet os iterum, manibus quoque pectora temptat: temptatum mollescit ebur positoque rigore subsidit digitis ceditque, ut Hymettia sole rursus amans rursusque manu sua vota retractat
Abbreviated transcription (Latin):
Net peccare putat qd̃ sepiꝰ oscła iũgat
Qd̃ sua fr̃no cirꝯdat brachia collo
M endaciq diu pietatis fallit᷑ itmbͣ¬
ꝑ aulatĩ declinat amor uisuraq frẽm
Calta uenit. nimiũ q cuꝑit formosa uidiꝰ
⁊ si qͣ est illic formosior ĩuidet illi
S  ñdũ manifesta sͥ ẽ. nullũ q sub illo
Igne fac̾ uotũ. uerũ fñ estuat intꝰ
Iam dñm appellat iã nom̃ sagñis odit
S pes tam̃ obscenas aĩo dimitte̾ nõ ẽ
Ausa suo uigilas. placida resoluta qͥete
Sõnꝰ abit. silet illa diu. repent ꝙ qͥetis

Expanded text:
nec peccare putat, quod saepius oscula iungat, nec peccare putat, quod saepius oscula iungat, quod sua fraterno circumdet bracchia collo, mendacique diu pietatis fallitur umbra. Paulatim declinat amor, visuraque fratrem culta venit nimiumque cupit formosa videri et siqua est illic formosior, invidet illi. Sed nondum manifesta sibi est nullumque sub illo igne facit votum: verumtamen aestuat intus. Iam dominum appellat, iam nomina sanguinis oditSpes tamen obscenas animo demittere non est ausa suo vigilans: placida resoluta quieteSomnus abit: silet illa diu repetitque quietis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ petiũq emi florẽ iadamãtꝰ hr̃et
Euomunte mieo qͥ propt̾ amara seneste
ꝑ onda despicit᷑ nec qͥ pͥua ordt̃e regnat
Dicta iouis mon̾e d̾os ñ sustinet ullus
Cuͣ iudeat fessos radamãtõ ⁊ eacõ ãnis
⁊ nnoa q̃ri. qͥ dũ fuit integ̾ eui
Terruerat magnas ip̃o qͦ noĩe gẽtes
Tũc erat ĩualidꝰ deidonide q iuuẽte
Robore muiletũ pheboꝙ ꝑẽte suꝑbũ
ꝑ tumuit credẽs ꝙ suis ĩ surg̾e regnis
ħaud tñ ẽ patriis arc̾e penatib ausus
S põte fugis muilete tua celeriq carina
Egeas metiris aqͣs. ⁊ ĩasside terra
M enia ꝯstitius positoris habẽcia nom̃
h ic tͥ dũ seqͥt᷑ patͥe cͦuanuna ripe
F ilia meandri. tociẽs redeũtis eodẽ
Cognita cianee p̃stãti corꝑe nuĩpha
B iblida cũ canno: plẽ ẽ enixa gemellã
b iblis ĩ exẽplo ẽ ut amẽt ꝯcessa puelle¬
D iblis apollinei correpta cupidĩe frĩs
N ẽ soror ut frẽm. nec qͣ debebat amabat
Illa quid̾ pͥmo nullos intellig̃ ignes

Expanded text:
evi florem Rhadamanthus haberet cum Minoe meo, qui propter amara senectae pondera despicitur nec quo prius ordine regnat.” Dicta Iovis movere deos, nec sustinet ullus, cum videat fessos Rhadamanthon et Aeacon annis et Minoa, queri. Qui, dum fuit integer aevi, terruerat magnas ipso quoque nomine gentes. Tunc erat invalidus Deionidenque iuventae robore Miletum Phoeboque parente superbum pertimuit credensque suis insurgere regnis, haud tamen est patriis arcere penatibus ausus. Sponte fugis, Milete, tua, celerique carina Aegaeas metiris aquas et in Aside terra moenia constituis positoris habentia nomen. Hic tibi, dum sequitur patriae curvamina ripeandri totiens redeuntis eodem cognita Cyanee, praestantia corpora forma, Byblida cum Cauno, prolem est enixa gemellam. Byblis in exemplo est, ut ament concessa puellae: Byblis Apollinei correpta cupidine fratris: non soror ut fratrem, nec qua debebat, amabat. Illa quidem primo nullos intellegit ignes
Abbreviated transcription (Latin):
Ira dñi siue ẽ satris placabimꝰ irã
Qͥorear ult̾ius certe fortuna domꝰ ꝙ
M ẽte nefas aliꝙ̃ ꝙ tamñ p̃sensit amorẽ
Indicet ⁊ gremio lacmãtẽ tollit amili
ꝑ ce ait ĩstãti. discede ant desine dix̃¬

Expanded text:
ira deum sive est, sacris placabilis ira. Quid rear ulterius ? Certe fortuna domusqumente nefas, aliquemque tamen praesentit amorem; indicet, et gremio lacrimantem tollit aniliparce!” ait. Instanti “discede, aut desine” dix
Abbreviated transcription (Latin):
Sepe manꝰ oꝑi tep̃tãtes ãmonet an su
Corpꝰ an illud ebͣ. nͨ adhuc ebͣ eẽ fatet᷑
Ostula dat reddi ꝙ putat. loqͥt᷑ q tenet q
⁊ credit tactis digitos insid̾e m̃bris
⁊ metuit p̾ssos ueniat ne liuor ĩ artꝰ
⁊ uͦ blãdicias adhibet mͦ gͣta puellis
Munã ft̾ illi. ꝯcas. teretesq lapillos
⁊ ꝑuas uolucres. ⁊ flores mlle coloꝵ
Liliaꝙ ⁊ pictasq pilas. ⁊ ab arbore lapłas
heliadũ lacͥmas ornat qͦ uestib artꝰ
Dat digits gẽmas. dat loga monilia collo
Aure leues bacce. redimicła p᷑tore pendẽt
Cũcta decẽt. nͨ nuda minꝰ formosa uidet᷑
Collocat hãc stͥnͣs. ꝯcha sydonide tĩctis¬

Expanded text:
epe manus operi temptantes admovet, an sit corpus an illud ebur: nec adhuc ebur esse fatetur. Oscula dat reddique putat loquiturque tenetque, et credit tactis digitos insidere membris, et metuit, pressos veniat ne livor in artus. Et modo blanditias adhibet, modo grata puellis munera fert illi conchas teretesque lapillos et parvas volucres et flores mille colorum liliaque pictasque pilas et ab arbore lapsas Heliadum lacrimas; ornat quoque vestibus artus, dat digitis gemmas, dat longa monilia collo: aure leves bacae, redimicula pectore pendent. Cuncta decent: nec nuda minus formosa videtur. Conlocat hanc st
Abbreviated transcription (Latin):
In medio posut caruer̃t p̃side delphi
Dũ d̾s eurochã ĩ munitã ꝙ freq̃ntat
ꝑ tem uͨ cith are. nͨ sũt ĩ honore sagiite
Immemor ip̃e sui nõ retia fberetus at
N ec tenuisse canes ñ ꝑ uga mõtis iniqͥ
I re comes lõgaq alit assuetudĩe flãmał
Iãq fere medrꝰ tirã ueniẽtis ⁊ acte
Noctis erati spacioꝙ pari distabat utrot
Corꝑa ueste leuãt ⁊ succo pĩgnis oliue
S plendestũt. latt q ĩ eunt c̾tamĩa disci
Quẽ pͥꝰ derias libratũ pheb ĩ auras
Misit ⁊ oppositas disiecit ponde nubes
Decidit in solidã logo pꝰ tpĩ t̾ram
P ondꝰ ⁊ exhibuit u̾ctã cũ uirib arcẽ
ꝓ imꝰ imprudẽs. actꝰꝙ cupidie lusus
Tellere tenarides orbẽ ꝓperabat at illĩ
Dura reꝑcusso subietit ĩ aere tellus
In unltꝰ iacicte tuos expalluit eq̃
Quã puer ĩpẽ d̾s couapsasꝙ extipit arcꝰ¬
Tmͦ te refouet mͦ tristia uulna sictat

Expanded text:
in medio positi caruerunt praeside Delphi, in medio positi caruerunt praeside Delphi, dum deus Eurotan inmunitamque frequentat Sparten. Nec citharae nec sunt in honore sagittae: inmemor ipse sui non retia ferre recusat, non tenuisse canes, non per iuga montis iniqui ire comes, longaque alit adsuetudine flammas. Iamque fere medius Titan venientis et actae noctis erat spatioque pariora veste levant et suco pinguis olivi splendescunt latique ineunt certamina disci. Quem prius aerias libratum Phoebus in auras misit et oppositas disiecit pondere nubes. Reccidit in solidam longo post tempore terram pondus et exhibuit iunctam cum viribus artem. Protinus imprudens actusque cupidine lusus tollere Taenarides orbem properabat. At illum dura repercusso subiecit verbere tellus in vultus, Hyacinthe, tuos. Expalluit aeque quam puer ipse deus conlapsosque excipit art
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ sensituarios ꝗͣuis diu̾sa souarent
Cõcordare mͦs. hãt uotẽ carmine mouit
Ab ioue nusa parẽs cedt̃ iouis ot̃a regno
Carmĩa nr̃a itoue. iouis ẽ iͥ sepe potestas
Dicta pͥus ceciui plectro gͣuiore gigãtes
S ꝑsaq phlegeis uistͥcia fuluuna cãpis
Nũc opꝰ ẽ le uiorelira. puos ꝙ canamꝰ.
Dilcõs suꝑis. inconcessis ꝙ puellas
Ignib attonitas meruisse libidĩe penã
Arsit et inuẽtũ ẽ aliqͥo qd̃ iuppit̾ ẽẽ
Qmͣ qd̾ erat mallet. nulla tam̃ alite u̾ti
Diguat᷑ nͥ q̃ portet sua fulmiua t̾re
N et mora ꝑcusso m̃datib aere pẽnis
Arripit iliadẽ. qui nc̃ qͦ pocła miscet
Inuitat ioui nestar uinone mi nistͣt
Te qͦ amidide posuiss ĩ eth̾e pheb
Tristia si spaciũ ponẽdi fc̃ã declissent
Qua licet et̾nus tam̃ es. qͦciens ꝙ repellit
U ex hiemẽ. pistiq aries succe dit a quoso
Tu tociẽs oreris uiridiq ĩ cespite flores
Te m̃s añ alios genitor dilex̃. ⁊ orbe

Expanded text:
is diversa sonarent, concordare modos, hoc vocem carmine movit: “Ab Iove, Musa parens, cedunt Iovis omnia regno! carmina nostra move! Iovis est mihi saepe potestas dicta prius: cecini plectro graviore Gigantas sparsaque Phlegraeis victricia fulmina campis: nunc opus est leviore lyra, puerosque canamus dilectos superis, inconcessisque puellas ignibus attonitas meruisse libidine poenamarsit, et inventum est aliquid, quod Iuppiter esse, quam quod erat, mallet. Nulla tamen alite verti dignatur, nisi quae posset sua fulmina ferre. Nec mora, percusso mendacibus aere pennis abripit Iliaden; qui nunc quoque pocula miscet invitaque Iovi nectar Iunone ministrat. Te quoque, Amyclide, posuisset in aethere Phoebus, tristia si spatium ponendi fata dedissent. Qua licet, aeternus tamen es: quotiensque repellit ver hiemem piscique aries succedit aquoso, tu totiens oreris viridique in caespite flores. Te meus ante omnes genitor dilexit, et orbe
Abbreviated transcription (Latin):
D ni q mͥ faciles. quicqͥd ualuere deser̃t
Qd̃ꝙ ego uult genitor. uulrꝙ ip̃a sac ꝙ futus
At ñ uult nat᷑a potẽtior om̃ib istis
Que mͥ sola noret. uenit ecce optabile t̃p
Tux q iugalis adẽ. ⁊ iã nĩa fiet ianthe
N eo mͥ ꝯtinget mediis siciemꝰ in ũdis

Expanded text:
m, dique mihi faciles, quidquid valuere, dederunt; m, dique mihi faciles, quidquid valuere, dederunt; quodque ego, vult genitor, vult ipsa socerque futurus. At non vult natura, potentior omnibus istis, quae mihi sola nocet. Venit ecce optabile tempus, luxque iugalis adest, et iam mea fiet Ianthe— nec mihi continget: mediis sitiemus in undis.
Abbreviated transcription (Latin):
U ellẽ nulla forẽ. nec nõ tam̃ oĩa crete
Monst᷑ ferat taur̃ dilex̃ filia solis
Femina nẽpe marẽ. m̃ł ẽ furiosior illo
Si uer̃ ꝓfitem᷑ amor tam̃ illa secuta ist
Spẽ ueneris. tam̃ illa dolis. ⁊ unagĩe uacce
P assabouẽ ẽ. ⁊ erat qui deciꝑet᷑ adult̾
Huc licet e toto sollertia ꝯfluat orbe
Ipse licet reuolet ceratis dedalus alis
Quid face̾t. ñ me puerꝰ de uͥgine doctis
Artib efficiet. nõ te mutabit ianthe
Qũi animũ firmas tet ip̃a recolligis ip̃hi
ꝯ silui ꝙ inopes. ⁊ strictos excutts ignes
Quid sis natauide. nͥ te qͦ decipis ip̃am
⁊ pete qd̃ fas est. ⁊ ama. qd̃ fei̾a debes
Spes ẽ q̃ capiat. sꝑes ẽ q̃ pascit amãtẽ
H anc tͥ res adimit. nõ te custodia caro
Arcet ab amplexui. nec cauti cura magr̃i
N ec patͥs asꝑitas nec se negat ip̃e roganti
N ec tam̃ ẽ pociẽda tͥ. nec ut oĩa fiant
esse potes felix. ut dii q õs hoĩes ꝙ laborẽt

Expanded text:
st. Vellem nulla forem! Ne non tamen omnia Crete st. Vellem nulla forem! Ne non tamen omnia Crete monstra ferat, taurum dilexit filia Solis, femina nempe marem: meus est furiosior illo, si verum profitemur, amor! Tamen illa secuta est spem Veneris, tamen illa dolis et imagine vaccae passa bovem est, et erat, qui deciperetur adulter! Huc licet e toto sollertia confluat orbe, ipse licet revolet ceratis Daedalus alis, quid faciet? Num me puerum de virgine doctis artibus efficiet? num te mutabit, Ianthe? Quin animum firmas, teque ipsa reconligis, Iphi, consiliique inopes et stultos excutis ignes? Quid sis nata, vide, nisi te quoque decipis ipsa, et pete quod fas est, et ama quod femina debes! Spes est, quae capiat, spes est, quae pascit amorem: hanc tibi res adimit. Non te custodia caro arcet ab amplexu nec cauti cura mariti, non patris asperitas, non se negat ipsa roganti: nec tamen est potienda tibi, nec, ut omnia fiant, esse potes felix, ut dique hominesque laborent.