comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Pauca reformido. dauus ne ita. dauꝰ amicĩ
Mancipiũ dño ⁊ frugiqd̾ sit satis. hoc est
Ut uitale putes. age libertate decembri
Qñ ita maiores uoluer̃t ut̾e. narra
P ars hominũ uiciis gaudet. ꝯstant̾ ⁊ urget
ꝓ posiñ pars młta natat mͦ recta capessẽs
Int̾dum pͣius obnoxia. sepe notatꝰ
U ixit ieqͣlis clauũ ut mutaret in horas
E dib ex magnis subito se cond̾e̾t ũ de
m undior exiret iux libertinus honeste
I ã mechꝰ Rome. iam mallet doctor athenis
Uiu̾e u̾tunnis qͦtqͦt sunt natus iniqͥs
Mutẽt ĩ pigrũ talos mercede diurna
ꝯ ductũ pauit qnͣto ꝯstancior idem
furcifer ad te inꝙͣ quo pacto pessime laudas
fortunã ⁊ mores antiq̃ plebis et idem
Siqͥs ad illa ds̃ subito te agat. ust retuses
A ut qr nõ sentis qd̾ clamas rectiꝰ eẽ
A ut qr nõ firmꝰ rectũ defendis et heres
N e qͥcꝙͣ ceno cupiẽs euellere plantam.
Rome rus optas. absentẽ rusticꝰ urbem

Expanded text:
pauca reformido.’ ‘Davusne?’ ‘ita, Davus, amicum mancipium domino et frugi quod sit satis, hoc est, ut vitale putes.’ ‘age libertate Decembri, quando ita maiores voluerunt, utere: narra.’ ‘pars hominum vitiis gaudet constanter et urget propositum; pars multa natat, modo recta capessens, interdum pravis obnoxia. saepe notatus i vixit inaequalis, clavum ut mutaret in horas, aedibus ex magnis subito se conderet unde mundior exiret vix libertinus honeste; iam moechus Romae, iam mallet doctus Athenis vivere, Vertumnis quotquot sunt natus iniquismitteret in phimum talos, mercede diurna conductum pavit: quanto constantior isdem furcifer?’ ‘ad te, inquam.’ ‘quo pacto, pessime?’ ‘laudas fortunam et mores antiquae plebis, et idem, siquis ad illa Deus subito te agat, usque recuses, aut quia non sentis, quod clamas, rectius esse, aut quia non firmus rectum defendis et haeres nequiquam caeno cupiens evellere plantam. Romae rus optas; absentem rusticus Urbem
Abbreviated transcription (Latin):
t ꝑdũt ꝓpͥam mortalia corꝑa uitã
Si neq̃ut̃ escas sui̾e corporeas
Sic aĩe niłi deliciis racionis alant᷑
Dũ u̾bi et̾ni pane carẽt ꝑeunt
Nã qͥd erit qd̃ dira ꝓcl fastidia pellat
ũ se ipõ refugit mẽs saturare deo.

Expanded text:
t propriam mortalia corpora vitam, Si nequeunt escas sumere corporeas: Sic animae, nisi deliciis rationis alantur. Dum Verbi aeterni pane carent, pereunt. Nam quid erit quod dira procul fastidia pellat, Cum se ipso refugit mens saturare Deo?
Abbreviated transcription (Latin):
Qrã sensus cũctis pene qd̾ unꝰ adest
Leta fere letus cerini. cano tͥstia tristis
Utꝙ loco moriar ꝯmodiore p̃cer
Cum tociẽs ead̾ dicam uix audior ulli
Ybat prostũ dissimulata carent
T tam̃ ħ eadẽ cũ sint ñ scribit᷑ iłdem
U naip ꝑ plures uox m̃a tep̃tat oꝑem
An ne bis sensũ lector reꝑaret eũdem
U nꝰ ami coꝵ brute rogandꝰ eras
Nõ fuit ħ tãn ꝯfesso ignoscite doctt¬
U iltor estoꝑis fama salute mea
M usa mã ẽ index ntmiũ qͦ uera maloꝵ
a tꝑ ĩcorrupii põd̾a trͤistis ht̃
Net liber ut fieret s uti sua cuiq daret᷑
L itt᷑a. ꝓpositũ curaq nr̃a fuit¬
ꝑ ost mn collc̃as ut cũq sñ ordĩe iũxi
H oc opꝰ eltm̃ ne mͥ forte putes

Expanded text:
quam sensus cunctis paene quod unus inest. laeta fere laetus cecini, cano tristia tristis.utque loco moriar commodiore precer? eum totiens eadem dicam, vix audior ulli, verbaque profectu dissimulata carent. et tamen haec eadem cum sint, non scripsimus isdem, unaque per plures vox mea temptat opem. an, ne bis sensum lector reperiret eundem, unus amicorum. Brute, rogandus eras ? non fuit hoc tanti, confesso ignoscite, docti: vilior est operis fama salute mea.Musa mea est index nimium quoque vera malorum. atque incorrupti pondera testis habet. nec liber ut fieret, sed uti sua cuique daretur littera, propositum curaque nostra fuit. postmodo collectas utcumque sine ordine iunxi: hoc opus e
Abbreviated transcription (Latin):
Dona tomitanꝰ mittere poss ager
D ignus es argento fuluo qͦ dignior auro
Hostis ab agricola uix si nit illa fodi
p᷑ pura sepe tuos fulgẽs p̃tex̃ amistꝰ
S nõ sarmatico tt̃git᷑ illa mari¬
U ellera dura fert̃ petudes ⁊ palladis uti
Arte thomitane nõ diditere nurꝰ¬
s enuĩa ꝑ lana cerealia lenua frãgit
N õ hic pãptneis amicit᷑ intib ulmꝰ
Nulla pmũt ramos pod̾e poma suo
Tristia deformes parũt absĩcia cãpi
Terraq de fructioꝙͣ sit amara docet
N il gͥ ponti tota regione si nistri
Qd̾ m̃ã sedulitas mittẽ poss erat
Clausa tam̃ misi seitica tͥ tela pharetͣ
Hoste p̃cor fiant illa cruenta tuo
Hos ht̃ ħ calamos hos ħ ht̃ hora libellos
N et uiget ĩ nris maxime musa locis
Tu tam̃ ħ queso cõsule missa boni
od sit ĩ hiis eadẽ sentẽtia brute libellis
Carmĩa nescio quẽ carꝑe nrã ref̾s
N il nͥ me t̾ra fruar ut ꝓpiore rogare
⁊ ꝙ sim dempso cinctus ab hoste loqui

Expanded text:
dona Tomitanus mittere posset ager. dignus es argento, fulvo quoque dignior auro,hostis ab agricola vix sinit illa fodi. purpura saepe tuos fulgens praetexit amictus. sed non Sarmatico tingitur illa mari. vellera dura ferunt pecudes, et Palladis uti arte Tomitanae non didicere nurus, femina pro lana Cerealia munera frangit, non hic pampineis amicitur vitibus ulmus, nulla premunt ramos pondere poma suo. tristia deformes pariunt absinthia campi, terraque de fructu quam sit amara docet. nil igitur tota Ponti regione sinistri, quod mea sedulitas mittere posset, erat. clausa tamen misi Scythica tibi tela pharetra: hoste precor fiant illa cruenta tuo. hos habet haec calamos, hos haec habet ora libellos, haec viget in nostris. Maxime, Musa locis! tu tamen haec, quaeso, consule missa boni. Quod sit in his eadem sententia, Brute, libellis, carmina nescio quem carpere nostra refers : nil nisi me terra fruar ut propiore rogare, et quam sim denso cinctus ab hoste loqui.
Abbreviated transcription (Latin):
Cũq suo crescẽs pectore fu̾et opꝰ
Corrig̾e ⁊ res ẽ tãto mag̾ ardua qͣnto
Magnꝰ arictarco maior homerꝰ erat
S icaĩm lento curar̃ frigore ledit
Ut cupidi cͣsus frena retẽtat equi

Expanded text:
cumque suo crescens pectore fervet opus. corrigere ut res est tanto magis ardua quanto magnus Aristarcho maior Homerus erat, sic animum lento curarum frigore laedit et cupidi cursus frena retentat equi
Abbreviated transcription (Latin):
uoquo scelesti ruitis: aut cͦ dextris
Aptant᷑ enses conditi
Narũ me campis atq neptuno suꝑ
fusum est latu sangni nus
Non ut suꝑbas muide cartaginis
Romanus arces ureret
Intactus aut britãnus ut descenderet
S acra cathene natus uia
S ut scd̾m uota parthoꝵ sua
Urbs hec ꝑiret dextera
Neꝙ hic lupis moẜ. nͨ fait leouib
U nqmꝰ nisi nidispar feris.
Faro ne cecus. an rapit uis acrior
M entesq ꝑcusse sticpent
Sic est. acerba fcã romanos agunt
Scelus ꝙ fraterne necis
Ut in merentis fluxit in t̾ram remi

Expanded text:
uo, quo scelesti ruitis? aut cur dexteris aptantur enses conditi? parumne campis atque Neptuno super fusum est Latini sanguinis, non ut superbas invidae Karthaginis Romanus arces ureret, intactus aut Britannus ut descenderet sacra catenatus via, sed ut Secundum vota Parthorum sua Vrbs haec periret dextera? neque hic lupis mos nec fuit leonibus umquam nisi in dispar feris. furorne caecos an rapit vis acrior mentesque perculsae Stupent. sic est: acerba fata Romanos agunt scelusque fraternae necis, ut inmerentis fluxit in terram Remi
Abbreviated transcription (Latin):
Q̃ sua sũt fru aꝰ segetis ⁊ gaudia uitis
Cũ residẽs cecus tunei filius illud
ꝓhibẽte tacẽs acced̾e iussꝰ¬
S ola freq̃ns uotis oracio p̃stat honestis¬
U naniũ panẽ sic ille petebat aiicũ
Qͥ forib cdausis ꝑ opaca filencia noctis
o bnixe q diu ꝯfidenter q negãti
U ocib assidius p̃tibq extorsit anhelis
p̃ t̾iens q me dñs loca samaritane
ħ uinanã flagñte siñ colleg̾at estu¬
Ut bib̾et qui corpꝰ erat tc̃ accolagntis
ũ dare ꝯctat᷑ ꝑiture mun̾a limphe
Agnoscẽs ꝓpͥam num̾oso ꝯiuge uitã
O rat ĩ exhausti tͥbui sͥ dona fluẽti.
E t̾nã positura sit̃ qͣ nemo carere
D ignꝰ erit dñi nisi iu̾sus gͣgite xp̃i
ꝑ cipiat placidas aĩe nõ corꝑis undas
D ũq sui residẽs media testudĩe tẽpli
O re tonãs patͥo directi ad ꝑna caulis
Turpus adalt̾ii mulier lapidãda reani¬

Expanded text:
 sua sunt, fructus segitis et gaudia uitis. Cum residens caecus Timei filius illud hibente tacens, accedere iussSola frequens uotis oratio praestat honestis. Vnanimum panem sic ille petebat amicum, Qui foribus clausis per opaca silentia noctis. Obnixeque diu confidenterque neganti Vocibus adsiduis precibusque extorsit anhelis. Praeteriensque uiae Dominus loca Samaritanae Humanam flagrante sitim collegerat aestuVt biberet qua munera lymphae, Agnoscens propriam numeroso coniuge uitam, Orat inexhausti tribui sibi dona fluenti, Aeternam positura sitim, qua nemo carere Dignus erit, Domini nisi mersus gurgite Christi Percipiat placidas animae, non corporis undas. Dumque sui media residens testudine templi Ore tonans patrio directi ad peruia callTurpis adulterii mulier lapidanda rea
Abbreviated transcription (Latin):
Traditorilla dabat pedib ꝯsist̾e mũdis
Qͥ sensu pollutꝰ eras uelut om̃e sepulerũ
Exu̾ora ge̾ns albe uelamina forme
ꝑ didit actorẽ panẽ cui tradidit ipẽ¬
Sãgñis ille sui pꝰtͣ duo mun̾a sanxit
At cibũ potũq dedit qͦ ꝑpete nũꝙͣ
E xuriẽt siciẽt q aĩe sine labe fideses
ꝓ tuꝰ in uidam sedes ubi liuor habebat
S pc̃ t̾trauit tet̾rimꝰ armaq sumẽs
ꝑ actꝰ gͣnde nefas. ꝙͣuis m̾cẽde. neq illi
Qnͣtũ cũcta simł t̾rar̃ regna marisꝙ
D iuicias. omnẽ q uagis cũ nubila ethrã
S i caꝑet gesturꝰ erat n enĩ ⁊ bon amund
Atq ut̃ st̾ili dampnat᷑ matre neqͥss
Sors melior nescire datã ꝙͣ ꝑdere witam
Afacie t̾re rapidis q uolatib actꝰ
ꝑ fide cͣdelis. fallax. uenalis iniq
Sacͥlegãq aciẽ gladiis sudib q minacẽ¬

Expanded text:
Traditor, illa dabat pedibus consistere mundis, Traditor, illa dabat pedibus consistere mundis, Qui sensu pollutus eras uelut omne sepulchrum Exteriora gerens albae uelamina formaeProdidit auctorem, panem cui tradidit ipnis ille sui postquam duo munera sanxit Atque cibum potumque dedit, quo perpete numquam Esuriant sitiantque animae sine labe fideles: Protinus in Iudam, sedes ubi liuor habebat, Spiritus intrauit teterrimus armaque sumensactus grande nefas quauis mercede: neque illi Quantum cuncta simul terrarum regna marisque Diuitias omnemque uagis cum nubibus aethram Si caperet, gesturus erat: neque enim bona mundi utinam sterili damnatus uentre nequisset Sors melior nescire datam quam perdere uiA facie terrae rapidisque uolatibus actuPerfide, crudelis, fallax, uenalis, iniquSacrilegamque aciem, gladiis sudibusque minace
Abbreviated transcription (Latin):
In solito molles subietit tͣmite uestes
f rõdib arboreis laudem celestib hỹnis
T regit ethereũ pͥnceps ĩ pͥncipe regnũ
Ceꝑat eẽ dies dñi cum glorta uellet
p dñe mortalẽ uiuamq resumere carnẽ
Lucis. ab ĩfi̾us releuãs ad syd̾a duxit
Exclamãs q palã pat̾ istac memet ĩ hora
Saluifica. s ĩ hãc ideo ueni tam̃ horam
CIarifica dix̃ nom̃ tuũ magnaq celo
Uox resonãs uenit ꝑ nubila clarificaui
CIarificabo iter̃ qͥd aꝑtiuis est paire teste
Celo asst̾ore: ac nec sic agnosce̾ xp̃m
Nũ tonttͣs potuit xp̃m siue ãgelus uliꝰ
Natũ agnoscẽtis ppłs quo cred̾e̾t astans
Uox emissa suo respondit ꝯsona u̾bo
Amiua tc̃ sacre celebͣns ꝑ mun̾a cene
p aschales ex more dapes hũilẽq ministrũ
Linteolo accinstꝰ tam̃ ĩcli nauit honorẽ
Discipulis ut spõte lauãs uestigia cũctis
Nec uidam exciꝑet ꝙ̃ ꝑ dicionis init̃
Non̾at actorẽ s nil tibi gła seue

Expanded text:
In solido molles subiecit tramite uestes.In solido molles subiecit tramite uestes.Frondibus arboreis laudem caelestibus ymnis regit aetherium princeps in principe regnum.Coeperat esse dies, Domini cum gloria uellet Ponere mortalem niuamque resumere carnem, Lucis ab infernis releuans ad sidera duxit. Exclamansque palam \'pater istac memet ab hora Saluifica, sed in hanc ideo ueni tamen horam; Clarifica\' dixit nomen tuum\'. magnaque caelo Vox resonans uenit per nubila: clarificaui, Clarificemque iterum. quid apertius est Patre teste, Caelo adsertore? ac nec sic agnoscere Christum Num tonitruus potuit Christum, seu angelus ullus Natum agnoscentis, populus quo crederet adstans, Vox emissa suo respondit consona uerbo. Annua tunc sacrae celebrans per munera cenae Paschales ex more dapes humilemque magistrum Linteolo accinctus tantum inclinavit honorem, Discipulis ut sponte lavans vestigia cunctis, Nec Iudam exciperet, quem proditionis iniquae Nouerat auctorem. sed nil tibi gloria, saeue
Abbreviated transcription (Latin):
Ignot̾ spectare diem cognoscite cũcti
M istica qͥd doceant aĩos miratła nr̃os
Ceta sumꝰ ples misere de fetib eue
Portãtes lõgũ natas errore tenebs
S dignãte deo mortalẽ sum̾e formã
Tegnũs hũani fcã ẽ ex uͥgie nob̃
Terra salutaris q̃ fontib abluta
C lararenascẽtis reserat spi
ẜ lebat ⁊ oĩpotẽs s corpore nõ deitate
Qͣ moriturꝰ erat lacͥmis impleuit amicũ
M aiestate dm̃ quid crede̾ martha moraris
p oss ab inf̾n̾is hoĩem reuxcare cai̾is
Q̾ dabit ĩnum̾as pꝰ funera surgẽ t̃bas
Tartarã dissiliunt erebi patuere recessꝰ
Cernit᷑ ante oculos uiuẽs adstare cadauer
Ipẽ sͥ moriẽs ⁊ postumꝰ extat et heres¬
p suereũ sulcauit it̾ nͨ rͣga frementis
Ora truentatũ mandencia ꝯtunit aurũ
S lento pociꝰ gestamine uilis aselli
Nobilior sub fasce foret nõ illiꝰ impar̾¬
Agnouit tũ eẽ dm̃ plebs om̃is adorãs

Expanded text:
Ignotum spectare diem. Cognoscite, cuncti, Ignotum spectare diem. Cognoscite, cuncti, Mystica quid doceant animos miracula nostros. Caeca sumus proles miserae de fetibus Euae, Portantes longo natas errore tenebras. Sed dignante Deo mortalem sumere formam Tegminis humani, facta est ex uirgine nobis, Terra salutaris, quae fontibus abluta sacris Clara renascentis reserat spir, Flebat et Omnipotens, sed corpore, non deitateQua moriturus erat; lacrimis impleuit amicum, Maiestate Deum. quid credere, Martha, morarisPossit ab infernis hominem reuocare cauernis, Qui dabit innumeras post funera surgere turbaTartara dissiliunt, herebi patuere recessusCernitur ante oculos uiuens adstare cadauerIpse sibi moriens et postumus extat et haeresPuluereum sulcauit iter nec terga frementisOra cruentatum mandentia concutit aurum: Sed lento potius gestamine uilis aselli Nobilior sub fasce foret, non illius inparAgnouit tamen esse Deum. plebs omnis adorans
Abbreviated transcription (Latin):
S uu̾et obscene fi̾ens ꝯtagia meche
N ec poterat qͥsqm festucã uellere puai
E x oculo alt̾ius ꝓprio qͥ ĩ lumine gͣndẽ
S ciret ĩ eẽ trabem ꝓfugꝰ sic ille recessit
Impetꝰ ⁊ demẽs donat sẽtencia culpã
Nõ iam p̾candi sub ꝯdicione solutam
Nã uomitũ qͥcũq suũ canis ore relambit
Nec uet̾em studet hic ueniã nec habere fa turã
Huiꝰ dap̃na tenẽs. hꝰ ꝯpendra ꝑdens
Iñ meãs genĩt̃ ceruit considere cetũ
Qͥ male p̃gnãtis delapsus uẽtre ꝑentis
Inlucẽ sine lace ruit. tũc sãguius ille
ꝯ ditor humani mũdiq ortẽtis origo
Imꝑfcã diu ꝓprii nõ passus haberi
M̃ bͣ oꝑis natule lutũ ꝑ claust᷑ genar̃
Illiniens hoĩem uet̾i de semi ne supplet
Nec iusũ tam̃ añ capit ꝙͣ uoce ubentis
Acceptã dñt siloam ueniss ad undam
& ꝯsangui nei tutos medicamtne li mi
Pura ocłos fouiss aqͣ mox gͦ gemelle
U ultib effulgẽs acies. tandẽ q merent᷑

Expanded text:
Sumeret obscenae feriens contagia moechae. Nec poterat quisquam fistucam uellere paruam Ex oculo alterius, proprio qui lumine grandem Sciret inesse trabem. profugus sic ille recessit Impetus et clemens donat sententia culpam,, lam non peccandi sub condicione solutam. Nam uomitum quicumque suum canis ore relambit, Nec ueterem studet hic ueniam nec habere futuram, Huius damna tenens, huius conpendia perdens. Inde means genitum cernit considere caecuQui male praegnantis delapsus ventre parentis, 302 In lucem sine luce ruit. Tunc sanguinis ille Conditor humani, mundique orientis origo, Imperfecta diu proprii non passus haberi Membra operis, natale lutum per claustra genarum Illiniens, hominem veteri de semine supplet. Nec visum tamen ante capit, quam voce jubentis Accepta Domini, Siloam venisset ad undam, Et consanguinei fotus medicamine limi, Pura oculos fovisset aqua; mox ergo gemellae 303 Vultibus effulgent acies, tandemque merentur
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ gemit̾ ꝓpͥiq lauãs ĩ gͣgite fletꝰ
M ũda suis lacͥmis redit ⁊ det̾sa capillis
¶ Dũq tyri tͣnsgssus it̾ sydonia rͦ sus
A rualegẽs placidas dñs calcauit harenas
C urauit gemino nuser̃ spiranũe lesiła ̃
Q uocẽ ñ ore dabat nõ aure trahebat
S id̾ce  manꝰ ruptis penetralib om̃s
Attactu patuere fores letꝰq repente
Audiri loq̃ns meruit audire loq̃ntes
¶ Tu qͦ uͥtuns sensisti munus herilis
e xpuit ⁊ spẽm simulate mortis ademit
h ĩc maiora docẽs popłos celestia uerũ
Se res̾a̾t si̾one dm̃ t᷑bas q freq̃ntes
Q nimis irruerãt cupiẽs uitare par̃ꝑ¬
Retia dimitti piscãtia. q̃ nich omuẽ
Claud̾e ꝑ noctẽ uatuo potuere labore
s audia ñ ferimꝰ ꝓpensaq uota timemus
Qsit dcã siaim ppło ualatꝰ opimo
ꝯspit̃ efferri inuenẽ. gelidũq cadauer¬
N õ pot̾at famulꝰ dño clamãte tac̾e

Expanded text:
Per gemitum propriique lauans in gurgite fletus, Per gemitum propriique lauans in gurgite fletus, Munda suis lacrimis redit et detersa capill. Dumque Tyri transgressus iter, Sidonia rursus Arua legens, placidas Dominus calcaret harenas, Curauit gemino miserum spiramine clausum, Qui uocem non ore dabat, non aure trahebat, Sidereaeque manus ruptis penetralibus omnes Adtactu patuere fores, laetusque repente Audirique loquens meruitque audire loquentes. Tu quoque uirtutis sensisti munus erilis Expuit et speciem simulatae mortis ademit. Hinc maiora docens populos caelestia uerum Se reserat sermone Deum turbasque frequentes, Quae nimis inruerant, cupiens uitare parRetia dimitti piscantia, quae nihil omnem. Claudere per noctem uacuo potuere labore.Gaudia non ferimus propensaque uota timemus;Quae sit dicta Naim, populo uallatus opimot ecferri iuuenem gelidumque cadauerNon poterat famulus Domino clamante tace
Abbreviated transcription (Latin):
In sanꝰ sm̾one carẽs ꝙ̃ fautib atͥs
Augebat ius dausa mau uitiũq tacẽ do
ꝓ did̾at. s cũcta solẽs ĩfirma leuare
ꝯ ditor obsessa pepulit de fauce latͦnẽ
⁊ uocis patefecit it᷑ nexu q soluto
M uta dui tacitas effudit ligua loquelas
p est dñs pharisea petẽs ꝯuiuia cene
Orãtis daꝑib sese ĩꝑtiuit amiti
Dt̾ młier ꝙͣ fama noces ⁊ plima uite
ordebãt delcã sue. clementia supplex
Corruit amplectẽs uestigia q̃q ꝓfusis
Ierigat inꝯbẽs lacͥms ⁊ crine soluto
N et lenire sacͣs net cessat lambe plãtas
U nguẽto fglãte fouens sentencia donec
I ata dei ꝙ̃ fr̾e manũ ñ penitet ũ ꝙͣ
S i nos peniteat uet̾em q̃sisse ruiam
U ade fides mulier tua te saluauit ab oĩ
D ixiss qͦc̃q mali gessisse uideris
Q d̾ nocet absꝯdi. qm̃ sua uuln̾a nutͥt
Qͥ tegit.⁊ plagã trepidat nudare medẽti
En polluta dui modiꝰ pͣgata recessit

Expanded text:
mone carens, quem faucibus artis mone carens, quem faucibus artis Angebat uis clausa mali, uitiumque tacendo Prodiderat. sed cuncta solens infirma leuare Conditor obsessa pepulit de fauce latronem Et uoci patefecit iter nexuque soluto Muta diu tacitas effudit lingua loquellas. Post Dominus Pharisaea petens conuiuia cenae Orantis dapibus sese inpertiuit amici. Tunc mulier, quam fama nocens et plurima uitae Mordebant delicta suae, clementia supplex Conruit amplectens uestigia, quaeque profusis Inrigat incumbens lacrimis, et crine soluto Nec tergere sacras nec cessat lambere plantas Vnguento flagrante fouens, sententia donec Lata Dei, quem ferre manum non poenitet umquam, Si nos poeniteat ueterem quaesisse ruinam, \'Vade, fides, mulier, tua te saluauit ab omni\' Dixisset, quodcumque mali gessisse uiderisQuod nocet abscondi, quoniam sua uulnera nutrit Qui tegit et plagam trepidat nudare medenti. En polluta diu, modicum purgata recessit
Abbreviated transcription (Latin):
Q d ap̃nis augm̃ta capit. q̃ sꝑgit᷑ ut sit
Q̃ perit ut maneat q̃ uitã mortua p̃stat
p̃terea geminos dñs ꝯsidere cecos
d ũ qd̾dã tͣnsiret it̾ coĩtante cat̾ua
ꝯspicit exnucte poscẽtes mur̾a forme
Atq diu clausas resans sub frõte fenesti
Ingrediẽte die fecit disced̾e noctem
Talia dauiticã pꝰ fcã reliq̃rat urbẽ
Sethanie uicina petẽs eadẽ q reu̾sus
c larescente die ꝓperabat uisere testa
E cre aũt mediis astãs sublimus ĩ arius
ẜ rõdea ficꝰ erat cuiꝰ in robore nullũ
Rapperit esuriẽs lustͣto stipite pomũ
A rboreisq comis iã nc̃ ex g̾mine ur̃o
Nullꝰ ait fructꝰ reliquũ gen̾et᷑ ĩ euũ
ꝯ festim uiduata sius ficulnea succis
a ruit ⁊ siccis ꝑmãsit mortua ramis
O m̃is enĩ quic̃q dõ nil fertle nutrit
Ceu st̾ilis trũcus lignis eqͣbit᷑ istis
a t iustꝰ palme similis florehit amenas
M rtpłicandꝰ adẽ ⁊ u̾tice sid̾a tãgit
P ost oblatꝰ ei uͥtutem sẽsit herilem

Expanded text:
 damnis augmenta capit, quae spargitur ut sit, Quae perit ut maneat, quae uitam- mortua praestat. Praeterea geminos Dominus considere caecos Dum quoddam transiret iter comitante caterua Conspicit, extinctae poscentes munera formae Atque diu clausas reserans sub fronte fenestras Ingrediente die fecit discedere noctemTalia Dauiticam post facta reliquerat urbem Bethaniae uicina petens, eademque reuersus Clarescente die properabat uisere tecta. Ecce autem mediis adstans sublimis in aruis Frondea ficus erat, cuius in robore nullum Repperit esuriens lustrato stipite pomum; Arboreisque comis \'iam nunc ex germine uestro\' Nullus\' ait \'fructus reliquum generetur in aeuum\'. Confestim uiduata suis ficulnea sucis Aruit et siccis permansit mortua ramis. Omnis enim quicumque Deo nil fertile nutrit, Ceu sterilis truncus lignis aequabitur ustis. At iustus palmae similis florebit amoenae, Multiplicandus adest et uertice sidera tanget. Post ob
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥs nius ũctꝰ erit: q̃ uerũ amisi̾s ũctũ¬
U ictima q̃ dabit᷑. t̃ uictia pastor hẽt᷑᷑
D iscedat sinagoga suo fustata colore
Q cũ cdarifico semꝑ sit nomine mat̾¬
Luce paiã dñs piꝰ obtulit. ut pia mat̾
Grãdia diuulgãs miracła q̃ fuit olim
Adueĩentis it᷑. ħ sit redeũtis ⁊ index
Mox alq̃s ꝯuiua potẽs ĩ fgͥmĩe panis
Agnitꝰ enituit qr uerꝰ panis aꝑtis
Sẽꝑ adẽ ccłis fideiqͦs grã claros
e fficit ut dñm uiuentẽ cernẽ possĩt
S epe dehic̃ ꝓpͥos diu̾si ipris horis
Discipłos manifestꝰ adit uescẽtib illis
e xumplo nẽ ora fe̾ns nt̃ piscis adusit
a tq fani mãdẽs epłas qͦ rite doc̾et¬
In m̃b̾ͥs qͥb añ fuit. formidine r᷑sus
Doñ rͣsus eo ꝑit̾ residente ueniret

Expanded text:
 tuus unctus erit, quae uerum amiseris unctum? Victima quae dabitur, cum uictima pastor habetur? Discedat sygnagoga suo fuscata colore,Quae cum clarifico semper sit nomine matLuce palam Dominus prius obtulit, ut bona mater Grandia diuulgans miracula, quae fuit olim Aduenientis iter, haec sit redeuntis et index. Mox aliis conuiua potens in fragmine panis Agnitus enituit, quia uerus panis apertis Semper adest oculis, fidei quos gratia claros Efficit, ut Dominum uiuentem cernere possint. Saepe dehinc proprios diuersi temporis horis Discipulos manifestus adit uescentibus illis Extemplo nunc ora ferens, nunc piscis obusti Atque faui mandens epIn membris, quibus ante fuit. formidine rursus Donec rursus eo pariter residente ueniret
Abbreviated transcription (Latin):
D esi̾t ⁊ uacue resident ĩ corꝑe fibre¬
C arnalẽ q locũ pestis limphata reliqͥt
h c̃ ꝓcł ut uid̾e̾ decẽ macło sa ge̾ntes
Lȩpsi portẽta uiri. qͦs corpore fedo
c lamãtes dix̾e simł tt̃ flexa potestas
Cũq uiã pet̾ent subito mũdata uicissim̃¬

Expanded text:
erit et uacuae resident in pectore fibre lacum pestis lymphata reliquitHunc procul ut uidere decem maculosa gerentes Leprosi portenta uiri, quos corpore foedo Clamantes dixere simul: tunc flexa potestas,Cumque uiam peterent, subito mundata uicissim
Abbreviated transcription (Latin):
Sãgnĩeos ꝓperare lupos. assumite dicẽs
Iura potestatis nullũ metuans uͭ hostẽ
U iꝑeas q minas ⁊ storpionũ acq ĩimic̃a
O mĩa uͥtutis sensu calcate fideli
Nulla meis famulis feritas ad u̾sa nocebit
N ec tñ hoc gaudete uiri qd̃ sp̃s ater
Subraceat uob̃ qnt̃ qd̾ nom̃ĩa ur̃a
s cͥpsit ĩ et̾no celestis littera libro
Ius ẽ qͥppe det uitam pp̃on̾e fcĩs
N ã m̾ito cessante bono miracła nil sũt
Q̾ faciũt pler̃q mali qͥb arbit̾ orbis
Nescio uos dicturꝰ erit discedite cũcti
Artfices sceler̃ reb qui semꝑ iniqͥs
Diuinũ sumulastis opꝰ. sic tp̃r moysi
Carm̃nib quidã panis mẽ phitis ĩ horis
Signa dabãt ñ spõte dei s ymagĩe falla
U isib humanis magicas tribuere fig᷑as¬
ꝑ ost phariseoꝵ cꝰdam pͥncipis intͣt
Clarificare domũ ñ escã sum̾e tm̃
Ad quã tẽ facili ꝯuenerat ille p̾catu
h ic hõ ꝑspicuo distentꝰ uẽtre tumebat

Expanded text:
cens lura potestatis, nullum metuatis ut hostem; Vipereasque minas et scorpion atque inimicae Omnia uirtutis sensu calcate fideli: Nulla meis famulis feritas aduersa nocebit. Nec tantum hoc gaudete, uiri, quod spiritus ater Subiaceat uobis, quantum quod nomina uestra Scribat in aeterno caelestis littera libro\'. Ius est quippe Dei uitam praeponere factis. Nam merito cessante bono miracula nil sunt, Quae faciunt plerumque mali, quibus arbiter orbis \'Nescio uos\' dicturus erit, \'discedite cuncti Artifices scelerum, rebus qui semper iniquis Diuinum simulastis opus\'. sic tempore Moysi Carminibus quidam uanae Memphitis in oris Signa dabant non sponte Dei, sed imagine falsa Visibus humanis magicas tribuere figuras. Post Pharisaeorum cuiusdam principis intrat, Clarificare domum, non escam sumere tantum, Ad quam tunc facili conuenerat ille precatu. Hic homo perspicuo distentus uentre tumebat
Abbreviated transcription (Latin):
Nter missa uenus diu xiinum.
Rursus beua moues ꝑce p̃cor. p̃cor
Nõ sũ qualis eram. bone
Sub regno cynare. desine dulcũ
Commessabere maximi.¬
Si torrere ietur q̃ris idoneũ
N ainq et nobilis et decens
⁊ ꝓ sollicitis nõ tacitus reis
Et centũ puer arcium
Late signa feret nulicie tue
E t qñq potencior
Largis munerib riserit emuli
a sbanos prope te lacus
ponet marmoreã sub trabe ciprea
Iiuc pluruna narib
Duces thura lire q ⁊ berecinthie
delectabere tibie
Mixtis carminib nõ sine fistula
Illic bis pueri die
Num̃ cũ teneris uirginib tuũ
audantes pede candido
In morẽ salium ter qͣciet humũ
Me nec femina nec puer
am nec spes animi credula mutui
Nec certare iuiuat mero
Nec iũcire nouis tempora florib
Sz cur heu ligurme. cur
M anat rara meas lacͥma ꝑ genas
Cur facũda parũ decoro
Int̾ uerba cadit lingua silencio
Nocturnis ego sompniis
Iam captũ teneo. iã uoluerẽ sequor
Te ꝑ gramina marciꝰ.

Expanded text:
ntermissa, Venus, diu rursus bella moves? parce, precor precor. non sum qualis eram bonae sub regno Cinarae. desine, dulciucomissabere Maximi,si torrere iecur quaeris idoneum; namque et nobilis et decens et pro sollicitis non tacitus reis et centum puer artium late signa feret militiae tuae et, quandoque potentior largi muneribus riserit aemuli, Albanos prope te lacus ponet marmoream sub trabe citrea. illic plurima naribus duces tura lyraeque et Berecyntiae delectabere tibiae mixtis carminibus non sine fistula; illic bis pueri die numen cum teneris virginibus tuum laudantes pede candido in morem Salium ter quatient humum. me nec femina nec puer iam nec spes animi credula mutui nec certare iuvat mero nec vincire novis tempora floribus. sed cur heu, Ligurine, cur manat rara meas lacrima per genas? cur facunda parum decoro inter verba cadit lingua silentio? nocturnis ego somniis iam captum teneo, iam volucrem sequor te per gramina Martii
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ cũ quo certet mẽs pia semꝑ habet
Q carnẽ oblectãt sc̃õ sũt noria cordi
Contͣ animi legẽ prelia corpus ht̃
P ulsant ext̾ius diu̾sis motib hostes
Intꝰ cuule ẽ et sociale malum
Ut possit mũdi illetebͥs uiciĩs q resisti¬
U is est corporei mortificanda homi nis.
S q̃ mẽs recto famulã sub iure tenebit
E domite ut regnet carnis ĩ officiis
E xcelso nͥ que suit bñ subdita regi
U nde ẽ fc̃a uolens fiat ut ĩde ualens

Expanded text:
 cum quo certet, mens pia semper habet. Quae carnem oblectant, sancto sunt noxia cordi, Contra animi legem praelia corpus habet. Pulsant exterius diversis motibus hostes, Intus civile est et sociale malum. Ut possit mundi illecebris vitiisque resisti, Vis est corporei mortificanda hominis. Sed quae mens recto famulam sub jure tenebit, Edomitae ut regnet carnis in officiis; Excelso nisi quae servit, bene subdita Regi, Unde est facta volens, fiat et inde valens
Abbreviated transcription (Latin):
sint: miqͥtas ꝑ ip̃m fcã nõ est. qr ũqͥtas
nulia substancia ẽ. ⁊ pcc̃m nõ natura ẽ.
s uiciũ nature. id appetentis qd̾ nõ est
⁊ qd̾ nõ fecit diues sapiẽtia uerbi
Nõ ht̃ ĩ rerũ condicione locun
Nulla gͥ uiciis substãcia nullaq uita ẽ
Q̃ uegetet corpꝰ mat̾iam qͣ ᷤ siã
S cũ lib̾tas discedit ab ordine recto
T otaq deleti pcc̃i pena ꝑibit
dita ĩ integrũ restituente deo.¬

Expanded text:
itas per ipsum facta non est. Quia iniquitas nulla substantia est, et peccatum non natura est, sed vitium naturae, id appetentis quod non estEt quod non fecit dives sapientia Verbi, Non habet in rerum conditione locum. Nulla igitur vitiis substantia, nullaque vita est, Quae vegetet corpus, materiamque suam. Sed cum libertas discedit ab ordine recto,Totaque deleti peccati poena peribit, Condita in integrum restituente Deo
Abbreviated transcription (Latin):
At uob̾ ꝯtͣ uinci. ⁊ succũbe̾ uotũ ẽ
ꝑ eniteat ꝑ si q̃ mouet reu̾entia sũmi
N uininis. hoc tã dulce malũ uoluisse nefanda
ꝓ dicione seqͥ. si penitet. aut nocet erro
ꝑ eninut iouatã teiunia sobria dulci
ꝯ uiolasse fauo. sceptͥ mellisq sapore
heu male gustato regni dũ blãda uoluptas
o blectat uiuenẽ uirataq sacͣ resoluit
s  qr penituit ñ sors lacͥm abilis illa ẽ
Nec tĩguit prĩas si̾ia seua setures
E nego sobrietas si ꝯspirare ꝑaus¬

Expanded text:
inci et succumbere votum est. paeniteat, per si qua movet reverentia summi numinis, hoc tam dulce malum voluisse nefanda proditione sequi; si paenitet, haud nocet error, paenituit Ionatham ieiunia sobria dulci conviolasse favo sceptri mellisque sapore heu male gustato, regni dum blanda voluptas oblectat iuvenem iurataque sacra resolvit. sed quia paenituit, nec sors lacrimabilis illa est, nec tinguit patrias sententia saeva secures, en ego Sobrietas, si conspirare pa
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ lapsũ ex hum̾is arcũ faretͣmq cadentẽ
P alli dꝰ ip̃e metu sua pꝰ uestigia linquit¬
ꝑ õpa ostẽtat̾x uani splẽdoris ĩ ani
exuit᷑ iuidata peplo. distissa trahũt᷑
Serta uenustatis. colliq ac u̾ticis aur̃
S oluit᷑. ⁊ gẽmas discordia dissona tͣbat
Nõ pig accͥtis pedib ꝑ acuta fruteta
I re uoluptatẽ qm̃ uis maior acerbã
ꝯ pellit tołare fugã. formido picli
ꝑ durat ten̾as tc̃ ad cͥciabile plãtas
Qͣ secũq fugaꝵ trepidis ft̾ cͦsib agm̃
Dap̃na iacẽt. cͥnalis acꝰ redimicła unte¬
ẜ ibula. flãmeolũ. st̾siũ diadema monile
Hiis se sobrietas ⁊ tetus sobrietans
Abstinet exuuiis nules dãpnataq castis
S c̃adala ꝓculcat pedib. nͨ frõte seueros
ꝯ niuẽte ocłos p̃dar̃ ad gaudia flectit

Expanded text:
et lapsum ex umeris arcum pharetramque cadentem pallidus ipse metu sua post vestigia linquit. Pompa, ostentatrix vani splendoris, inani exuitur nudata peplo; discissa trahuntur serta venustatis collique ac verticis aurum solvitur, et gemmas Discordia dissona turbat, non piget adtritis pedibus per acuta frutecta ire voluptatem, quoniam vis maior acerbam conpellit tolerare fugam; formido pericli praedurat teneras iter ad cruciabile plantas, qua se cumque fugax trepidis fert cursibus agmen, damna iacent, crinalis acus, redimicula, vittae, fibula, flammeolum, strophium, diadema, monile. his se Sobrietas et totus Sobrietatis abstinet exuviis miles damnataque castis scandala proculcat pedibus, nec fronte severos conivente oculos praedarum ad gaudia flectit
Abbreviated transcription (Latin):
U̾ tũt p̃cipitẽ ceta forundĩe fusi
ꝑ p̃rupta suga ftur resupina reductis
Coniciẽs silicẽ ruptis de ꝑte molarẽ¬
Spicula nuua manu s belli ĩ signe g̾ent
C as agit saxũ. medii spiram̃ odoris
Dilamatagulã frustis cũ sãgũis imple

Expanded text:
tunt praecipitem caeca formidine fusi Per praerupta fugam: fertur resupina reductis Conjiciens silicem rupis de parte molarespicula nulla manu sed belli insigne gerenti, casus agit saxum, medii spiramen ut oridilaniata gulam frustis cum sanguinis inple
Abbreviated transcription (Latin):
Da famulo carnẽ tu tͥ uellus habe
⁊ recipit monachꝰ ninio accepitabile nuiiꝰ
Forpicib supno ilico tondet eũ
A tq caput radens talẽ studet eẽ coronã
Ut sit sb auricła circꝰ ad auriculã
ꝙ docet utiliꝰ qualis foret ordo tenẽdꝰ
Inde cucullat̃ p̃cipit ire lupũ¬
U enerat illa dies qͣ reddi debuit obses
Qͥ lupus ut redeat pollicitꝰ fuerat
Tũc redit. at pastor cognosc̾e ux ual illũ
N ã mͦ fuluus erat ꝙ̃ uidet eẽ nigrũ
Qͣͥlis eras inqͥt ninuũ mutatꝰ ab illo
Qͥ petudũ raptor captꝰ eras laqueo
Ille caput flectẽs tãdẽ. bñdicite dixit
U uln̾b lapidũ mͥ q̃ ded̾as laceratꝰ
Nuꝑ erã lãguẽs ad fuit at medicꝰ
Ille p̃mẽs uenã pulsũ male tͣrere sentit.
Cui maia uita fuit si bona mors fieret
⁊ mͥ sic raso tradidit hũc hĩtum
Ut uet̾es mores elem̃taq pͥma reliqͥ¬
Nũc qr debuerat mtis obses ꝑd̾e uitã

Expanded text:
Da famulo carnem, tu tibi vellus habe. Ut recipit monachus nimis acceptabile donum, Forficibus sumptis, illico tondet eum; Atque caput radens, tantam studet esse coronam, Ut sit ab auricula circus ad auriculam: Et docet ulterius qualis foret ordo tenendus, 1629 Inde cucullatum praecipit ire lupum. Venerat ille dies quo reddi debuit obses, Quo lupus ut redeat pollicitus fuerat. Tunc redit: at pastor cognoscere vix valet illum; Nam modo fulvus erat quem videt esse nigrum. Qualis eras, inquit? nimis es mutatus ab illo Qui pecudum raptor, raptus eras laqueo. Ille caput flectens, postquam benedicite diDa famulo carnem, tu tibi vellus habe. Ut recipit monachus nimis acceptabile donum, Forficibus sumptis, illico tondet eum; Atque caput radens, tantam studet esse coronam, ita fuit, si bona mors fieret. Et mihi sic raso tradidit hunc habitum. Ut veteres mores alimentaque prisca reliqNam modo fulvus erat quem videt esse nigrum.
Abbreviated transcription (Latin):
Crede mͥ fr̃ minis ẽ caro dłcis ouina
S cib abꝑ erat caseꝰ acq faba.
Nõ hon assum ã qd̃ ñ possun tolerare
Dixit. ⁊ ut dudñ cepĩt oues rape
a spicit hũc ⁊ sic arguit apiłio
S anꝰ es ⁊ monachꝰ ñ debes cirne cibari
Nõ sic scã iubet regula basilii
Inde lupꝰ nõ ẽ supplex ait ordo bonoꝵ
⁊ m̾ sũ monachꝰ canonicꝰ modo sĩ
⁊ sic in siluas lupꝰ intuit saliendo
S e male delusum comꝑit opilio¬

Expanded text:
 fili, nimis est caro dulcis ovina, Et cibus asper erit caseus atque faba. Non onus assumam quod non possim tolerare. Dixit, et ut dudum coepit oves rapere. Aspicit hunc, et sic arguit opilio: Sanus es et monachus, non debes carne cibari; Non ita sancta jubet regula Basilii. Inde lupus: Non est simplex, ait, ordo bonorum; Et modo sum monachus, canonicus modo sum. Et sic in silvis lupus ivit subsiliendo. Se male delusum comperit opilio
Abbreviated transcription (Latin):
Qd̾ cupis hoc naute metuñt leãdre natare
E xitꝰ hic fractis puppib ẽẽ solet
Me miserã cupio nõ ꝑsuade̾ qd̃ horteg
s isq p̃cor monitis fortior ip̃e meis
I nicias humis brachia lassa meis
Sm ceruleas qͦciẽs obu̾tor ad u̾das
N escio quid pauidũ fgore p̾tuł ht̃¬
N aameꝑ sub aurora iam dormitante lucerua
Sompnia quocerni temꝑe uera solent
S tamĩa de digitis cetidere sopore solutis
Collaq puluino nr̃a ferenda dedi
h ic ego uẽtosas nãtem delfina ꝑ ũdas
Tern̾e nõ dubia sum mͥ uisa fide
Quẽ pꝰꝙͣ bibulis illisit fluctꝰ harenis
Unda simł miser̃ uitaq deseruit
Qͥcquid id ẽ timeo. nͨ tu m̃a sop̃nia ride
N eo nͥ tͣnqͥllo brachia crede mari
Spos tam̃ ẽ fractis uutine patis ĩ undis
Tu placidas tuto pͦtore finde uias
One metũ nicħ hic iter̃ iurabis amãit
Qͥ ms̃ est aliqͣ ꝑte dolore dolor
Suspicor ĩgenuas erubuisse genas

Expanded text:
Quod cupis, hoc nautae metuunt, Leandre, natare; Quod cupis, hoc nautae metuunt, Leandre, natare; Exitus hic fractis puppibus esse solet. Me miseram! cupio non persuadere, quod hortor, Sisque, precor, monitis fortior ipse meis Inicias umeris bracchia lassa meis! Sed mihi, caeruleas quotiens obvertor ad undas, Nescio quo pavidum frigore pectus hNamque sub aurora, iam dormitante lucerna, Somnia quo cerni tempore vera solent, Stamina de digitis cecidere sopore remissis, Collaque pulvino nostra ferenda dedi. Hic ego ventosas nantem delphina per undas Cernere non dubia sum mihi visa fide, Quem postquam bibulis inlisit fluctus harenis, Unda simul miserum vitaque deseruit. Quidquid id est, timeo; nec tu mea somnia ride Nec nisi tranquillo bracchia crede mari!Spes tamen est fractis vicinae pacis in undis; Tu placidas toto pectore finde vias! one metum! nihil hic iterum iurabis amanti;Quod meus est ulla parte dolere dolorSuspicor ingenuas erubuisse genas.
Abbreviated transcription (Latin):
S t̾net ⁊ eqͦreas etͦre nata uias
Sola dedit uastis femĩa nom̃ aqͥs
F orsitã ad reditũ metuas. ne robora desĩt
Aut gemini neq̃as f̾re laboris onꝰ
At nos duust mediũ coeamꝰ ĩ etͦrr
O scłaq ĩ sũmis obuia demꝰ aqͥs
A tꝑ uta qͥsq suas iter̃ redeamꝰ ĩ urbes
E xiguũ ẽ s plus qra nicħ illud erat
U ł pudor hicũt qͥ nos tã cogit amare
U I ninidꝰ fame crede̾ uellet amor
Auẽ male res iũcte calor ⁊ reu̾ẽtia puguãt
Qͥ d seqͣr ĩ dubio÷. ħ decet. ille iuusit
U t semel intͣuit coltos pegaseꝰ iason
Impositam celeri phasida puppe tulit
Ut semel ideꝰ lacedemona uenit adult᷑
Cũ p̃da rediit ꝓtinꝰ ille sua
u qr sepe petis qd̾ amas tã sepe relĩqͥs
ꝙ quociẽs gͣue fit puppib ire uatas
S tũ o iuuuenis tumidar̃ uictor aqͣrũ
Sĩc facito sꝑnas ut uereare frem̃
Arte laborate m̾igũt᷑ ĩ etͦre naues
Tu tua plus remis brachia posse putas

Expanded text:
 et aequoreas aequore nata vias.  et aequoreas aequore nata vias. Sola dedit vastis femina nomen aquis? Forsitan ad reditum metuas ne tempora desint, Aut gemini nequeas ferre laboris onus. At nos diversi medium coeamus in aequor Obviaque in summis oscula demus aquis, Atque ita quisque suas iterum redeamus ad urbes; Exiguum, sed plus quam nihil illud erit! Vel pudor hic utinam, qui nos clam cogit amare, Vel timidus famae cedere vellet amor! Nunc, male res iunctae, calor et reverentia pugnant. Quid sequar, in dubio est; haec decet, ille iuvat. Ut semel intravit Colchos Pagasaeus Iason, Inpositam celeri Phasida puppe tulit; Ut semel Idaeus Lacedaemona venit adulter, Cum praeda rediit protinus ille sua. Tu quam saepe petis, quod amas, tam saepe relinquis, Et quotiens grave sit puppibus ire, natas. Sic tamen, o iuvenis tumidarum victor aquarum, Sic facito spernas, ut vereare, fretum! Arte laboratae merguntur ab aequore naves; Tu tua plus remis bracchia posse putas?
Abbreviated transcription (Latin):
Crminis ẽ tyro fabula uana tui
Lucidaq alcione. ceiceq ⁊ aueone nata
⁊ nũd̾ nexis angue medula comis
f lauaq laudite celo q recepta celeno
⁊ qͣrũ memini nomĩa lecta mͥ¬
h as cte plures q canũt meptune poete
Molle latus lateri composuisse tuo
C ur gͥ tacions uires ex ꝑtus amoris
Assuetũ nob curbine claudis iter¬
ꝑ arce seiox lato q mari tua p̾lia misce
S eduat t̾ras heubreuis unda duas
Te decer aaut magnas magnũ iastare carinas
Aut eciã totis cdassib ẽẽ trucẽ
Turpe deo pelagi iuuenẽ t̾rere natãtem
Głaq ẽ stagno quolibet ista minor
N obilis ille qͥdẽ ẽ. ⁊ clarꝰ origine. si nõ
Atibi suspecto ducit ulixe genꝰ
Da ueniã. su̾aq duos. natat ille. s isdẽ
Corpꝰ leandri spes mã pendet aqͥs
Stertuit ⁊ lum̃. posito nã seribimꝰ illo
S t̾tuit ⁊ nob̾ ꝓsꝑa signa dedit
Crasq erimꝰ plures ĩquit. ⁊ ip̃a bibit
Ponũt᷑ medio cͣ mea m̃bͣ thoro

Expanded text:
Criminis est Tyro fabula vana tui, Criminis est Tyro fabula vana tui, Lucidaque Alcyone Calyceque Hecataeone nata, Et nondum nexis angue Medusa comis, Flavaque Laudice caeloque recepta Celaeno, Et quarum memini nomina lecta mihi. Has certe pluresque canunt, Neptune, poetae Molle latus lateri conposuisse tuo. Cur igitur, totiens vires expertus amoris, Adsuetum nobis turbine claudis iter? Parce, ferox, latoque mari tua proelia misce! Seducit terras haec brevis unda duas. Te decet aut magnas magnum iactare carinas, Aut etiam totis classibus esse trucem; Turpe deo pelagi iuvenem terrere natantem, Gloriaque est stagno quolibet ista minor. Nobilis ille quidem est et clarus origine, sed non A tibi suspecto ducit Ulixe genus. Da veniam servaque duos! natat ille, sed isdem Corpus Leandri, spes mea pendet aquis. Sternuit en lumen! — posito nam scribimus illo — Sternuit et nobis prospera signa dedit'Cras' que 'erimus plures,' inquit, et ipsa bibit. Ponuntur medio cur mea membra toro
Abbreviated transcription (Latin):
Cagit ⁊ absentes plura uin̾e locꝰ¬
ẜ elices illas sua qͣs p̾sencia nosse
Crimĩa uera iuuat. falsa nin̾e uetat
Nos tã uana mouet. ꝙͣ fc̃a ĩiuria fallit
I ncitat ⁊ morsꝰ error ut̾q pares
O ũt uenias: aut ut uẽtus ue pat̾ ue
Causaq sit tãte femĩa nulla more i
Qd̃ si ũꝙͣ suero. moriar mͥ crede dolendod
Iam dudũ peccas si m̃a fata petiaml⁊
s  neꝙ p̾cabis frust᷑ q ego t̾reor istis
Qͦ q minꝰ uenias ĩuida pugnat hyeme
Me mi serã qnͣto plangũt᷑ litora fluctu
⁊ iatet obstura condita nube dies¬
ẜ orfitã ad pontũ mat̾ pia uen̾it helles.
m ersaq t̾batis nata fleat᷑ aqͥs. om̃ c̃¬
Aut mare ab inuiso pͥiugne noĩe dc̃m
U exat ĩ eqͦream u̾sa nõu̾ca deam ¶r
Nõ fauet ut nc̃ ẽ ten̾is locꝰ iste puellis
h ac helles periit hat ego ledor sqͣ
At ubi flãmar̃ memori neptune mar̃
N ullꝰ erat uẽtis impediendꝰ amor
s neq ãmimone nͨ laudatissima forma

Expanded text:
Cogit et absentes plura timere locus. Felices illas, sua quas praesentia nosse Crimina vera iubet, falsa timere vetat! Nos tam vana movet, quam facta iniuria fallit, Incitat et morsus error uterque pares. O utinam venias, aut ut ventusve paterve Causaque sit certe femina nulla morae! Quodsi quam sciero, moriar, mihi crede, dolendo; Iamdudum pecca, si mea fata petis! Sed neque peccabis, frustraque ego terreor istis, Quoque minus venias, invida pugnat hiemps. Me miseram! quanto planguntur litora fluctu, Et latet obscura condita nube dies! Forsitan ad pontum mater pia venerit Helles, Mersaque roratis nata fleatur aquis — An mare ab inviso privignae nomine dictum Vexat in aequoream versa noverca deam? Non favet, ut nunc est, teneris locus iste puellis; Hac Helle periit, hac ego laedor aqua. At tibi flammarum memori, Neptune, tuarum Nullus erat ventis inpediendus amor — Si neque Amymone nec, laudatissima forma,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ thetidis qͣles uix reor ẽẽ pedes
Cetera si possem laudare beacior eẽm
I nudiã paciar passo sua p̃mia dent᷑
Cur suus a tãto cͥmine fructꝰ abẽ
Hesyouẽ thelamõ. briseida cepit achilles
Qmͣlib accuses ⁊ sis irata licebit
Irata liceat dũ mͥ posse frui
I dem qui facimꝰ fc̾am tenuabimꝰ irã
⁊ liceat lacͥmis add̾e̾ uerba meis
Utq solet famuli cũ u̾bera seua uerent᷑
Tendere submuissas sub tua crura manꝰ
Ignoras tua iura uoca. cͣ arguor absens
Iam dudũ dñe more uenire iube
Ip̃a mõs findas licet imꝑiosa capilss
Oraq sint digitis liuida fcã tuis
Omĩa ꝑpetiar ⁊ m̃ fortasse timncbo
Tam bñ qui su̾it su̾iat iste mͥ¬
¶ ut̃ re infelix alisẽs agor ⁊ ma cũ sit
S õ meruit falsi met qͦ gła delia. si nõ
U is in ꝓmissimi red̾e̾. redde dee¬
a suit ⁊ uidit eũ tu decepta rubebas

Expanded text:
 Thetidis qualis vix rear esse, pedes. Cetera si possem laudare, beatior esseInvidiam patiar; passo sua praemia dentur. Cur suus a tanto crimine fructus abest? Hesionen Telamon, Briseida cepit Achilles; Quamlibet accuses et sis irata licebit, Irata liceat dum mihi posse frui. Idem, qui facimus, factam tenuabimus iram, Et liceat lacrimis addere verba suis, Utque solent famuli, cum verbera saeva verentur, Tendere submissas ad tua crura manus! Ignoras tua iura; voca! cur arguor absens? Iamdudum dominae more venire iube. Ipsa meos scindas licet imperiosa capillos, Oraque sint digitis livida nostra tuis. Omnia perpetiar; tantum fortasse timebo, 'Tam bene qui servit, serviat iste mihi!' Nunc reus infelix absens agor, et mea, cum sit . Non meruit falli mecum quoque Delia; si non Vis mihi promissum reddere, redde dea
Abbreviated transcription (Latin):
Penitet exroris mũdi bona sum̾e tedet
Innocuũꝙ petꝰ me ugulasse pudet
Iugib illecebͥs nil ꝑdest m̃bͣ for̾e
Si sithẽnda mͥ nulla salus ueniẽ
ꝑ cute me uirga uł quo uis tũde flagi
h anc aĩam tm̃ uir pie redde deo
Cesariẽ tõdens largã rogo tõde coronã
⁊ m̾ se ralo da monachi tunica

Expanded text:
Poenitet erroris, bona mundi sumere taedet Poenitet erroris, bona mundi sumere taedet Innocuumque pecus me jugulasse pudet. Jugibus illecebris nil prodest membra fovere, Si sit habenda mihi nulla salus veniae. Percute me virga, vel quovis tunde flagello; Hanc animam tantum, vir pie, redde Deo. Caesariem tundens, latam, rogo, rade coronam, Et mihi sic raso da monachi tunica
Abbreviated transcription (Latin):
pe lupꝰ quidã ꝑ pascua lata uagãtes
Arripuit multas opilionis oues
ede raptorẽ pꝰqm uͥtute neqͥuit
Ilaq̾are dolo pastor eũ studuit¬
q ã rigidã flectit toto conaũuie q̃rtũ
Ut caput illiꝰ tãge̾ poss humũ
⁊ capitt flexo laq̃us sic nedit᷑ unus
M obilis ut laq̃um detineat baculꝰ
S  laq̃um t̾re baculꝰ sic applicat ille
U t laq̃o ꝑent qui batulũ moueat
⁊ medio laq̃i sic infert᷑ caput agni
Mittit ĩ hc̃ lapides accełando netẽ
Uuln̾a mille facit lupꝰ ut ꝑeat lapidatꝰ
S nequit expelli spũs ille malꝰ.
U t mag̾ hũc cruciet tãdẽ depoĩt ab alto
Atq meis agnis inferias faciã.
I lle noc̾e pot̾ nͦ ego uiuẽdo nocebo
& tibi si ꝑunar ꝯmoda nulia dãbo
Ut breuit̾ narrẽ qͣtociei obside sup̃to
d at remeare lupũ credul opilio
Ille ꝑans artẽ q̃ fallet opilionẽ
Dũ remeat monathũ repꝑit ⁊ famulũ
Mi pat̾ inqͥt aue. ne despice u̾ba p̃cantis
N et qr peccaui me reꝓbare uelis

Expanded text:
pe lupus quidam per pascua lata vagantes Arripuit multas opilionis oves. Laedere raptorem postquam virtute nequivit, Illaqueare dolo pastor eum studuit. Nam rigidam flectit tanto conamine quercum, Ut caput illius tangere posset humum; Et capiti flexo laqueus sic nectitur unus, Mobilis ut laqueum detineat baculus; Sed laqueum terrae baculus sic applicat ille, Ut laqueo pereat qui baculum moveat; Et medio laquei sic inseritur caput agni,Mittit illuc lapides, accelerando necem. Vulnera mille facit, lupus ut pereat lapidatus; Sed nequit expelli spiritus ille malus. Ut magis hunc cruciet tandem deponit ab alto,Atque meis agnis inferias faciam. Ille nocere potest, ego nec vivendo nocebo, Et tibi si pereo, commoda nulla dabo.Ut breviter narrem, quantocius obside sumpto, Dat remeare lupum credulus opilio. Ille parans artem qua falleret opilionem, Dum remeat, monachum reperit et famulum. Mi Pater, inquit, ave, ne despice verba precantis, Nec quia peccavi, me reprobare velis.
Abbreviated transcription (Latin):
Spẽ mͥ tu ded̾as. m̃s hic tͥ credidit ardor
N õ potes hoc fcm̃ teste negare dea
Dũ fraudis nr̃e causa ferat᷑ amor
N õ ego natura nõ sũ tã callidꝰ usu
S ollertẽ tu me crede pueua facis
Te mͥ ꝯpositis si qͥd tam̃ egimꝰ arte
astͥnsit ubis ingeniosus amor
D ictatis ab eo feti sponsalia u̾bis
ꝯ sulto q fui iuris amore uafer
S it fraus huit fcõ. nom̃ dicarq dolosꝰ
Si tam̃ ẽ qd̾ ames uelle tenere dolus
Eniter̃ scribo mitto ꝙ rogãcia u̾ba
Alt̾a fraus het est qd̃ꝙ q̃raris habes
Sinoceo qd̾ amo fateor sñ fine nocebo
Teꝙ petã caueas tu licet ip̃a petã
ꝑ gladios placidas alii rapue puella¬
S cripta mͥ capte littera crim̃ exit¬
D ii fanãt possẽs plures ĩpone nodos
A rdor ĩexꝑtum nil sinet eẽ meus
Q̃ tͥ qmͣ tredis plurã tetendit amor

Expanded text:
Spem mihi tu dederas, meus hic tibi credidit ardor. Non potes hoc factum teste negare dea. Dum fraudis nostrae causa feratur amor.Non ego natura nec sum tam callidus usu; Sollertem tu me, crede, puella, facis. Te mihi conpositis — siquid tamen egimus — a me Adstrinxit verbis ingeniosus Amor. Dictatis ab eo feci sponsalia verbis, Consultoque fui iuris Amore vafer. Sit fraus huic facto nomen, dicarque dolosus, Si tamen est, quod ames, velle tenere dolus! En, iterum scribo mittoque rogantia verba! Altera fraus haec est, quodque queraris habes. Si noceo, quod amo, fateor, sine fine nocebo, Teque, peti caveas tu licet, usque petam. Per gladios alii placitas rapuere puellas; Scripta mihi caute littera crimen erit? Di faciant, possim plures inponere nodosArdor inexpertum nil sinet esse meus. Quae tibi, quam credis, plura tetendit Amor