comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quit᷑ sicut scͥptũ est. Ira uiri iusticiã d̾i ñ oꝑatur. quia
uũ ꝑturbata mens uidiciũ sue rationis exasperat. om̃e
qd̾ furor suggerit rectũ putat. Per iram gr̃a uite soci¬
alis amittitur sicut scͥptũ ẽ. Noli eẽ assidiuis cũ homĩc
iracundo. ne disças semitas eiꝰ.⁊ sumas scandalũ aiẽ
tue. quia qui se̾ humana ratione ñ temperat. nedesse ẽ
ut bestialiter solus uiuat. Per iram concordia rumpit᷑.
sicut scriptũ ẽ. Uir animosus parit rixas. ⁊ uir iracundͦꝰ
esfodit peccata. Iracundꝰ quippe pcc̃a effodit. qr ⁊̃ malos qͦs
incaute ad discordiam ꝓuocat peiores facit. Per irã lux
u̾itatis amittit᷑. sicut scͥptũ est. Sol ñ occidat suꝑ iracun¬
diam urãm. qr cuiꝰ menti iracundia confusionis cenebs
incutit. huic ds̃ radium sue cognitõnis abscondit. Perm̃
tionẽ scriptũ ẽ. Suꝑ quem requiescit sp̃s m̃s nisi suꝑ hu¬
milẽ ⁊ quietũ. ⁊ trem̃tẽ sermones mõs. Cũ enĩ humilẽ

Expanded text:
quitur, sicut scriptum est: Ira viri iustitiam dei non operatur, quia dum perturbata / mens iudicium suę rationis exasperat, omne, quod furor suggerit, rectum putat. Per iram gratia vitae socialis amittitur, sicut scriptum est: Noli esse assiduus cum homine iracundo, ne discas semitas eius et sumas scandalum animae tuae, quia qui se ex humana ratione non temperat, necesse est, ut bestialiter solus vivat. Per iram concordia rumpitur, sicut scriptum est: Vir animosus parit rixas, et vir iracundus effundit peccata. Iracundus quippe peccata effundit, quia etiam malos, quos incaute ad discordiam provocat, peiores facit. Per iram lux veritatis amittitur, sicut scriptum est: Sol non occidat super iracundiam vestram. Qui cum menti iracundae confusionis tenebras incutit, huic deus radium suae cognitionis abscondit. Per irtionem scriptum est: Super quem requiescit spiritus meus, nisi super humilem et quietum et trementem sermones meos? Cum enim humilem
Abbreviated transcription (Latin):
rmente. qĩ duo oculi habent᷑ in facie. Dexter nãq oculuᷤ
ꝯtem platiua uita ẽ. sinisteractiua. S sũt nõ nulli ut
uramus qui discrete incueri sũma ⁊ spiritalia neqͣqm pos¬
sunt. ⁊ tũ alta ꝯtẽplatõnis assumũt. atq idcirco in per¬
sidie foueam uitellectus praui errore dilabunt᷑. Hos itaq
ꝯtemplatiua uita ultra iuires assũpta cogit a u̾itate cad̾e̾.
qͦs in statu sue rectitudinus humiłr poterat sola actiua

Expanded text:
in mente, quasi duo oculi habentur in facie. Dexter enim oculus contemplativa vita est, sinister activa. Sed sunt nonnulli, ut diximus, qui discrete intueri summa et spiritualia nequaquam possunt, et tamen alta contemplationis assumunt, atque idcirco in perfidiae foveam, intellectus pravi errore dilabuntur. Hos itaque contemplativa vita ultra vires assumpta, cogit a veritate cadere, quos in statu suae rect
Abbreviated transcription (Latin):
tre gn̾atur. Sin aũ uirgo ñ infecũda d̾r. s incorrupta
pꝰtqͣm statũ salutis ꝑdidit. ad ꝯfusionis sue cumulũ appe¬
latur qd̾ fuit. Cui apte ꝑ incrrpatõnẽ dr diuina uoce.
descende. In alto quippe humanꝰ animꝰ stat. qñ suꝑnis re¬
tͥbucõnib inhiat. S ab hoc stati descendit cum turpiter
uictꝰ se defluentib mundi desideriis subicit. Cui bñ mox
add̾r. sede in puluere. Descendins enĩ in puluere resid.
quia celestia deserens t̾renis cogitatõnib asꝑsus in infi¬
mis uilescit. Ubi ad huc ingeminãdo subuigit᷑. sede ĩ t̾ra
acsi aꝑte exprobrans dicat. Qͥa celesti conu̾satõne nolu¬
isti te rege̾. sub temet ip̃o ꝓstratus in t̾renis actib hu¬
miliare. unde ⁊ necessario ꝓtinꝰ add̾r. nõ ẽ soluĩ filie cal¬
deoꝵ. Caldei namq feroces int̾pretant᷑. Ualde aũ fenceᷤ

Expanded text:
tre generatur. Sin autem virgo non infecunda, sed incorruptatre generatur. Sin autem virgo non infecunda, sed incorruptapostquam statum salutis perdidit, ad confusionis suae cumulum appellatur quod fuit. Cui apte per increpationem dicitur divina voce: Descende. In alto quippe humanus animus stat, quando supernis retributionibus inhiat; sed ab hoc statu descendit, cum turpiter victus sese defluentibus mundi desideriis subjicit. Cui bene mox additur: Sede in pulvere. Descendens enim in pulvere residet, quia coelestia deserens, terrenis cogitationibus aspersus in infirmis vilescit. Ubi adhuc ingeminando subjungitur: Sede in terra. Ac si aperte exprobrans dicat: Quia coelesti conversatione noluisti te erigere, sub temetipso prostratus in terrenis actibus humiliare. Unde et necessario protinus additur: Non est solium filiae Chald
Abbreviated transcription (Latin):
int̾ que ⁊ tͣnsire corporalit̾ ⁊̃ semet ipõs cernũt. Mi¬
uas ñ metuunt. qr ⁊ cormenta patiendo ꝯtẽpnũt. hĩc
crũ ꝑ salomonẽ d̾r. Iustus qiͣ leo confidens. absq terrore
erit. Huc ab eo iterũ scriptũ est. Non contristabit iustũ
quicqͥd ei acciderit. Qͥa recti quiq in alto intentõnis¬
sue uertice siti sũt. dũ mortẽ moriendo ñ ĩentiunt. miro
modo eos reproboꝵ iacula ⁊ feruint ⁊ ñ contingũt. In¬
ciunt. inde contͣ om̃ia securiores fiunt. Qͦ contͣ recte
sub babilonis specie ꝑ ꝓpħam menti reprobe d̾̃r. Des¬
pende sede in pultie uirgo filia babilon. sede in terra. ñ¬
ñ incorrupta ut arbitror dr. s infecunda. Et quia babi¬
lon confusio int̾pretat᷑. recte infecunda mens babilonis
filia uocatur. Que in eo qd̃ nequaꝗͣ bona oꝑa germini
uum uullo ordine recte uite cõponit᷑. qiͣ confusione ma¬

Expanded text:
inter quae transire corporaliter etiam semetipsos cernunt; miinter quae transire corporaliter etiam semetipsos cernunt; minas non metuunt, quoniam et tormenta patiendo contemnunt. Hinc enim per Salomonem dicitur: Justus quasi leo confidens, absque terrore erit . Hinc ab eo iterum scriptum est: Non contristabit justum, quidquid ei acciderit . Quia enim recti quique in alto suae intentionis vertice siti sunt, dum mortem moriendo non sentiunt; miro modo eos reproborum jacula et feriunt, et non contingunt; ciunt, inde contra omnia securiores fiunt. Dominus nosteSub Babylonis specie per Isaiam menti reprobae dicitur: Descende, sede in pulvere, virgo filia Babylon; sede in terra. non incorrupta, ut arbitror, dicitur, sed infecunda. Et quia Babylon confusio interpretatur, recte infecunda mens Babylonis filia vocatur, quae in eo quod nequaquam bona opera germinat, dum nullo ordine rectae vitae componitur, quasi confusione ma
Abbreviated transcription (Latin):
comp̃hendi ꝑ rõnem ñ potest. s tam̃ credi facile ꝑ exẽ¬
plum pͭ. Quis enĩ ab uno grano seminis. ĩ mensam
surgere arborem crederet. nisi certũ hoc ꝑ exꝑimentũ
ceneret: In canta nãq uniꝰ grani parutate. ⁊ pene
nulla sui dissimilitudĩe ubi latet ligni duricia:. ⁊ ligno
tenerior uel durior medulla: asꝑitas corticis. uiriditaᷤᷤ
no grano seminis ꝓuideri om̃ia ñ dubitamꝰ. Qͥ dgͦ ẽ
difficile ut pulus in m̃bra redeat. dũ conditoris po¬
tentiam cocidie cernimꝰ. que ⁊ ex grano ligna mira¬
błr. ⁊ adhuc mirabłius fructus ex lignis creat. E et
iri scĩ foris despecti sĩt. ⁊ uelud indigni om̃ia tole¬
rant. s dignos se suꝑnis sedib confidentes. et̾ni¬
tatis gl̾am cũ certitudine expertant. Cum q laborãt
foris adu̾sitate ꝑsecutõnis. ad munitã recurrũt intͥn
secus arcem m̃tis. Et inde cuncta sub seire despiciũt.

Expanded text:
comprehendi per rationem non potest, sed tamen credi facile per exemcomprehendi per rationem non potest, sed tamen credi facile per exemplum potest. Quis enim ab uno grano seminis, immensam surgere arborem crederet, nisi certum hoc per experimentum teneret? In tanta namque unius grani parvitate et pene nulla sui dissimilitudine, ubi latet ligni duritia, et ligno tenerior vel durior medulla, asperitas corticis, viriditas no grano seminis prodire omnia non dubitamus. Quid ergo est difficile, ut 190 pulvis in membra redeat, dum conditoris potentiam quotidie cernimus, qui et ex grano ligna mirabiliter, et adhuc mirabilius fructus ex lignis creat? Dicat iri foris despecti sunt, et velut indigni omnia tolerant, sed dignos se supernis sedibus confidentes, aeternitatis gloriam cum certitudine exspectant. Cum laborant foris adversitate persecutionis, admoniti recurrunt ad arcem mentis; et inde cuncta sub se ire despiciunt,
Abbreviated transcription (Latin):
um. & nũqͣm discuti ꝑ incellectũ. Sepe nãq humanꝰ sen¬
sus. dũ quaꝵdam rerũ rõnem q̃rens ñ inuenit ĩ dubitati¬
onis se uoraginẽ mergit. Unde fit ut ũ uulli hoĩes mor¬
tuoꝵ corpora in puluerem redacta ꝯsiderent. dũq resur
stinũ redire posse desperent. Mira igitur q̃ ex fide credẽda
s̃. ꝑscrutanda ꝑ rõnem ñ sunt. qr si hec nr̃is oculis ratio
expanderet. mira ñ essent. S cũ in his fortasse animꝰ
titubat. necesse ẽ ut ea que ꝑ usum nouit. nec tam̃ ꝑ
rõnem colligit ad memoriã reducat. qͣtinus rei similiͤ
arguiñtũ fidem reboret. qmͣ labefactari sua sagicitate
deprehendit. Consid̾ato qͥppe humane carnis pulu̾e
qͦrundã mens concussa desꝑat. qͣndo puluis ad carnem
redeat. ⁊ rediuiuũ corpꝰ ꝑ m̃broꝵ lineam̃ta cõponat.
quando illa terre ariditas ꝑ uiuentia m̃bra uiridescat.
ac sese per eoꝵ spẽs formas q distinguat. Hoc nimirũ

Expanded text:
epe namque humanus sensus dum quarumdam rerum rationem quaerens non invenit, in dubitationis se voraginem mergit. Unde fit ut nonnulli homines mortuorum corpora in pulverem redacta considerent; dumque resur pristinum redire posse desperent. Mira igitur, ex fide credenda sunt, perscrutanda per rationem non sunt; quia si haec nostris oculis ratio expanderet, mira non essent. Sed cum in his fortasse animus titubat, necesse est ut ea quae per usum novit, nec tamen per rationem colligit, ad memoriam reducat; quatenus rei similis argumento fidem roboret, quam labefactari sua sagacitate deprehendit. Considerato quippe humanae carnis pulvere, quorumdam mens concussa desperat, quando pulvis ad carnem redeat, et redivivum corpus per membrorum lineamenta componat; quando illa terrae ariditas per viventia membra viridescat, ac se per eorum species formasque distinguat. Hoc nimirum
Abbreviated transcription (Latin):
quicqͥd amicũ prius ĩ mundo blandũq putabauur.
Nam qui peccantẽ amare ꝯsueuerant. recte uiuentẽ
crudeliter impugnant. Et erectus in dõ animꝰ carniᷤ
sue bella tolerat. in qua prius uiciis seriuens delecta¬
S dũ transitorio labore atterimur a ꝑpetuo dolore
liberamur. Qd̃ siquis pro culpa ꝑcutitur. s in q̃rela¬
sue ꝑcussionis eleuatur. increpatõnẽ dñi reprobat. qr
hmͣc inuiste se ꝑpeti accusat. Qͥ aũt ñ ꝓ purgatõne
criminis. set pͣro fortitudinis ꝓbatõne feriuntur
cum causas sue ꝑcussionis inquirũt. neqͣqũa increpo¬
tõnẽ dñi reprobare dicendi sũt. quia in semet ip̃is sati¬

Expanded text:
quidquid amicum prius in saeculo blandumque putabatur. Nam qui peccantem amare consueverant, recte viventem crudeliter impugnant; et rectus in Deo animus carnis suae bella tolerat, in qua prius vitiis serviens, delectasurgunt. Sed quia dum transitorio labore atterimur, a perpetuo dolore liberamur; apte ssuae percussionis elevatur, increpationem Domini reprobat, quia hanc injuste se perpeti accusat. Qui autem non pro purgatione criminis, sed pro 200 fortitudinis probatione feriuntur, cum causas suae percussionis inquirunt, nequaquam increpationem Domini reprobare dicendi sunt, quia in semetipsis sata
Abbreviated transcription (Latin):
q eas sensibiles ꝑ ardorem caritatis reddit. Uude ei¬
ritate: Male enĩ sana aĩa. atq in huiꝰ exilii ceca secu¬
rirate prostrata. nec uidebat dñm nec uid̾e reqͥrebat.
Eereussa aũt caritatis euis spiculis uulnerat᷑ in ĩ¬
timis affectu pietatis. ardet desiderio contẽplarõniᷤ.
Et miro modouiuificat᷑ ex uulnere. q̃ prius mortua
iacebat in salute. Estuat. anelat. ⁊̃ uidere desiderat
q̃ fugiebat. Pertussione gͦ ad salutem reducit᷑. que ad
securitatem quietis ĩtune amoris sui ꝑturbatione

Expanded text:
que eas sensibiles per ardorem charitatis reddit. CAP. que eas sensibiles per ardorem charitatis reddit. CAP. ritate ego sum. Malesana anima, atque in hujus exsilii caeca charitate prostrata, nec videbat Dominum, nec videre quaerebat. Percussa autem charitatis ejus spiculis, vulneratur in intimis affectu pietatis, ardet desiderio contemplationis; et miro modo vivificatur ex vulnere, quae prius mortua jacebat, in salute. Aestuat, anhelat, etiam videre desiderat, quem fugiebat. Percussione ergo ad salutem reducitur, quae ad securitatem quietis intimae, amoris sui perturbationem
Abbreviated transcription (Latin):
lore correptõnis p̃mitur. qũq ad beatitudinẽ que siue
int̾uentu doloris est eruditur. Duob aũt modis om̃i
potens ds̃ uuluerat qͦs reducere ad salurẽ curat. Aliqñ
cnuĩ carnem ꝑcutit. ⁊ mentis duriciam suo pauore tabe E¬
facit. Uulnerando gͦ ad salutem reuocat. cuni electos suoᷤᷤ
⁊ ego sanabo. Occidit enĩ ut uiuificet. ꝑcutit ut sanet.
Qͥa idcirto foras uerbera ad mouet. ut uitus uuluera
uelictoꝵ curet. Aliqñ aũt ⁊̃ si flagella exterus cessare
uideantur: intus uulnera infligit. qr uientis nr̃e du¬
riciam suo desiderio ꝑcutit. S ꝑcutiendo sanat. quia
terroris sui iaculo transfixos ad sensum nos reccitudi¬
nis reuocat. Corda enum ur̃a male sana s̃. cũ nullo di
amore sauciant᷑. cũ ꝑegͥnatõnis sue erũ puã nõ senti¬
unt. cũ erga infirmitatẽ proximi nͨ qͣmlib minimo
affectu languescunt. Set uulnerant᷑ ut sanent᷑. quia
amoris sui sꝑiculis mentes ds̃ insensibles ꝑcutit. mox¬

Expanded text:
lore correptionis premitur, quandoque ad beatitudinem, quae sine interventu doloris est, eruditur. Sequitur: « Ipotens Deus vulnerat, quos reducere ad salutem curat, aliquando enim carnem percutit, et mentis duritia in suo pavore tabescit, vulnerando ergo ad salutem revocat, cum electos suos et ego sanabo. » Occidit enim, ut vivificet; percutit, ut sanet, quia idcirco foras verbera admovet, ut intus vulneradelictorum curet. Aliquando, etiamsi flagella exterius cessare videantur, intus vulnera infligit qui mentis nostrae duritiam suo desiderio percutit. Sed percutiendo sanat, quia, terroris suo jaculo transfixos, ad sensum nos rectitudinis revocat. Corda enim nostra male sana cum nullo Dei amore sauciantur, cum peregrinationis suae aerumnam non sentiunt, cum erga infirmitatem proximi nec quamlibet minimo affectu languescunt. Sed vulnerantur ut sanentur, quia amoris sui s
Abbreviated transcription (Latin):
deiĩ ꝑpaucis scripsi uobis. Ephesiis qͦꝙ mileti uale di¬
cens. afflictis ac gementib humilitatẽ suam ad memo
uos fiẽs ego uinctus in dño. ut digne ambuletis uocati¬
one qua uocati estis. Hinc gͦ colligat si quando aliqͥd
recte sentit. qͣnta humilitate debeat magr̃o loqui dis¬
cpulus. si ip̃e magiste̾r gentiũ in his que cũ auctorita¬
te predicat tam submisse dscipulos rogat. Hinc unꝰ¬
quisq colligat eis a quib bñ uiuendi exempla ꝑcipit
hoc quod bene intelsigit quam humiliter dicat. si

Expanded text:
etenim perpaucis scripsi vobis . Ephesiis quoque Mileti valedietenim perpaucis scripsi vobis . Ephesiis quoque Mileti valedicens, afflictis ac gementibus, humilitatem suam ad memorvos, fratres, ego vinctus in Domino, ut digne ambuletis vocatione, qua vocati estis . Hinc ergo colligat, si quando aliquid recte sentit, quanta 150 humilitate debeat magistro loqui discipulus; si ipse magister gentium in his quae cum auctoritate praedicat, tam submisse discipulos rogat. Hinc unusquisque colligat, eis a quibus bene vivendi exempla percepit, hoc quod bene intelligit, quam humiliter dicat; si
Abbreviated transcription (Latin):
re. Qd ẽ iustũ de incognita locutõne reprehendere nisi
motũ forcitudĩs eius erroris lapsum pucare: S perdat᷑
uitã qui archam d̾i tumide subleuat. qr neqͣquam qͥs
scõꝵ corrigere recta presumeret. nisi de se prius melio¬
te robustos se in dño crederent. nequaꝙͣ melioꝵ facta uł
dicta uelud infirma udicarent. Cũ aũt q̃dam facta me¬
liorũ deteriorib displicent. nequa qm hoc qd̾ m̃tẽ mou
reticendum ẽ. s cũ magna humilitate ꝓferendũ. qͣtuiꝰ
intentio pie sentionis eo uere seruet formã rectitudĩs
quo per iter graditur humilitatis. Et libere gͦ dicenda
sũt q̃ sentimꝰ. ⁊ ualde humilit̾ ꝓmenda q̃ dicimꝰ. ne et
que recte intendimꝰ. hec elate ꝑferendo nõ recta faciamꝰ.
Daulus auditorib suis muita humilit̾ dixerat. s de ip̃a
exhortatõne humili placare eos adhuchumiliꝰ satage¬
bat dicens. Nogo añt uos fres ut sufferatis uerbũ solatii

Expanded text:
re? Quid est justum de incognita locutione reprehendere, nisi re? Quid est justum de incognita locutione reprehendere, nisi motus ejus fortitudinem, erroris lapsum putare? Sed perdit vitam qui arcam Dei tumide sublevat; quia nequaquam quis sanctorum corrigere recta praesumeret, nisi de se prius melionte robustos se in Domino crederent, nequaquam meliorum facta vel dicta velut infirma judicarent. CAP. liorum deterioribus displicent, nequaquam hoc quod mentem movet, reticendum est, sed cum magna humilitate proferendum; quatenus intentio pie sentientis eo vere servet formam rectitudinis, quo per iter graditur humilitatis. Et libere ergo dicenda sunt quae sentimus, et valde humiliter promenda quae dicimus, ne et quae recte intendimus, haec elate proferendo non recta faciamus. Paulus auditoribus suis multa humiliter dixerat; sed de ipsa exhortatione humili placare eos adhuc humilius satagebat, dicens: Rogo autem vos, fratres, ut sufferatis verbum solatii;
Abbreviated transcription (Latin):
erumq qr intelligi nõ ualent deteriorib displicent
uel facta uel deã melioꝵ. S eo abeis non tenete
idereo infirmi diuidicant quia ignorant. Qd̃ bñ bobus
alcitrantib inelinata illa testam̃ti archa signauit. qm
qui casurti credens leuites erigre uoluit: mor sententiã
moitis acdepit. Qͥd est namq mens iusti nͥ archa testa
ne concutit᷑ ad dispensatõnis condescensionẽ ex sola di¬
leetõne ꝑmouetur. S in hoc qd̾ dispensatorie agitur
uiclinatio ip̃a fortitudinis casus putat᷑ imꝑitis. ¶nde.
⁊onusli subditi eontͣ hanc manũ reprehensionisinit.¬
tunt. s a uita protinꝰ ip̃a sua temeritate deficiunt. Le¬
uites gꝰ qͣr adiuuans manũ cecendit. s dełinquens ius¬
dum ꝑdidit. qr dum infirmi quiꝙ fortiũ facta corripiũt
piudinis nesciunt audacter hec stulti reprehendunt.
Et quid uuistũ de sua condescensione uelle corrig̾e. nisi
uiclinatã archam suꝑba reprehensionis manu releua¬

Expanded text:
e quia intelligi non valent, deterioribus displicent vel facta vel dicta meliorum. Sed eo ab eis non temere idcirco infirmiores dijudicant, quia ignorant. Quod bene bobus calcitrantibus inclinata illa testamenti arca signavit, quam quia casuram credens Levites erigere voluit, mox sententiam mortis accepitne concutitur ad dispensationis condescensionem, ex sola dilectione permovetur. Sed hoc quod dispensatorie agitur, inclinatio ipse fortitudinis, casus putatur imperitis. Unde et nonnulli subditi contra hanc manum reprehensionis mittunt, sed a vita protinus ipsa sua temeritate deficiunt. Levites ergo quasi adjuvans manum extendit, sed delinquens, vitam perdidit, quia dum infirmi quique fortium facta corripiunt, titudinis nesciunt, audaciter haec stulti reprehendunt. Et quid est justum de sua condescensione velle corrigere, nisi inclinatam arcam superba reprehensionis manu releva
Abbreviated transcription (Latin):
notissima etechie culpa figurauit. Q postqͣm una p̃ce
⁊ sub uniꝰ noctis spacio centũ occoginta quinq milia
angelo feriente ꝓstrauit. pꝰtqͣm occasui proximũ ad
altiora celi spacia solem redurit. pꝰtqͣm uitã ꝓpinqͣnte
iam t̾mino coartatam ĩ tẽpora longiora ꝓtelauit. sus¬
ceptis babilonici regis nũciis. bona om̃ia q̃ possidebat

Expanded text:
notissima Ezechiae culpa figuravit, qui postquam una prece, notissima Ezechiae culpa figuravit, qui postquam una prece, et sub unius noctis spatio, centum octoginta quinque milliaangelo feriente prostravit, postquam occasui proximum ad altiora coeli spatia solem reduxit, postquam vitam propinquanti jam termino coarctatam in tempora longiora protelavit, susceptis Babylonici regis nuntiis, bona omnia quae possidebat,
Abbreviated transcription (Latin):
urtus om̃e uiciũ encruat. sic arrogantia roborat. Co¬
git nãq mentẽ uiuenescere. ⁊ contͣ uires ualere. quia
⁊ qd̾ negat uigor ualitudinis. imꝑat amor laudis.
deesse contingat. narrant ip̃i quegesserĩt. Cũ q efferri
fauorib cepint. sepe eisdem suis oꝑib que egille se refi¬
runt. mentiendo aliquid adiũgũt. Hii ⁊̃ cũ recta opi¬
ri appetunt. prius m̃te sollicita eiusdem sui oꝑis testes
q̃runt. ⁊ tacita cogitatõne ꝑtractant si sũt qui gerenda
uideant. si digne hec eloqui qui uderint possint. Si s
eoꝵ facta nullũ hominũ fortasse contigat aspicere.
hec se ꝓculdubio estimant ꝑdidisse. Et uit̾ni arbitri
oculos qͣi absentes deputant. qr ab eo uicem su oꝑis re¬
cipere in posterũ recusant. S in eo qd̾ bona sua patefa
cunt. ostendũt malignis spiritib qĩ insidiantib ho¬
stib que predentur. Qͦ rũ profecto uitam illa cunctis

Expanded text:
virtutes omne vitium enervant, sic arrogantia roborat. Covirtutes omne vitium enervant, sic arrogantia roborat. Cogit namque mentem juvenescere, et contra vires valere, quia et quod negat vigor valetudinis, imperat amor laudis. deesse contingant, narrant ipsi quae gesserint. Cumque efferri favoribus coeperint, saepe eisdem suis operibus, quae egisse se referunt, mentiendo aliquid adjungunt. Cum vero et verari appetunt, prius mente sollicita ejusdem operis sui testes quaerunt, et tacita cogitatione pertractant, si sunt qui gerenda videant, si digne haec eloqui qui viderint possint. Si vero eorum facta nullum fortasse hominum contingat aspicere, haec se procul dubio aestimant perdidisse; et interni arbitri oculos quasi absentes deputant, quia ab eo vicem sui operis recipere in posterum recusant. Et qciunt, ostendunt malignis spiritibus quasi insidiantibus hostibus quae praedentur. Quorum profecto vitam illa cunctis
Abbreviated transcription (Latin):
sp̾s comedũt. qr hec ad usum ꝑdicõnis inflectũt. tãto¬
⁊ ñ facient farinam. qd̾ si ⁊ feceruit alieni comendent
eam. Culmꝰ quippe germ̃ ñ ht̃. cũ uita m̾itis urtutũ
caret. Farinam culmꝰ nõ facit. cumis qui ĩ presenti
comedũt. qr ⁊ cũ bona oꝑa ypocrite ostendũt de his
uõ ñ appetunt. neqͣqͣm agri dñm s alienos pascunt.
fecundo itaq ypocrita ⁊ neglecto palmiti similis ser¬
uare fructũ nõ ualet. qr botrus boni oꝑis in t̾ra iacet.
S tam̃ hac ip̃a sua uecordia pascitur. qr ꝓ bono opere
a cunctis honoratur. ceteris preminet. subiectas ho¬
minũ mentes tenet. maiorib locis attollitur: fauori¬
honoris reuerentiã gł̾am laudis. a meliorib metui
sc̃s ab om̃ib uocari. S ꝑmanere spes ypocrite ñ ualz
quia et̾nitatẽ nõ q̃rens. fugit qd̾ tenet. Cũ uͦ inflati
citi ⁊̃ ip̃i qd̾ sunt. Tideri cotidie semet ip̃is altiores cu¬
piunt. ac miris ĩuentõnib ĩ oꝑe excrescũt. Qͥa sicut

Expanded text:
s comedunt, quia haec ad usum perditionis inflectunt; tantoet non facient farinam; quod etsi fecerint, alieni comedent eam . Culmus quippe germen non habet cum vita meritis virtutum caret. Farinam culmus non facit cum is qui in praesenti comedunt, quia et cum bona opera hypocritae ostendunt, de his non appetunt, nequaquam agri dominum, sed alienos pascunt. Fecundo itaque hypocrita et neglecto palmiti similis, servare fructum non valet, quia botrus boni operis in terra jacet. Sed tamen hac ipsa sua vecordia pascitur, quia pro bono opere a cunctis honoratur; caeteris praeeminet, subjectas hominum mentes tenet, majoribus locis attollitur, favorihonoris reverentiam, gloriam laudis, a melioribus metui, sanctus ab omnibus vocari? Sed permanere spes hypocritae non valet, quia, aeternitatem non quaerens, fugit quod tenet. Nequaquam citi etiam ipsi quod sunt. Videri quotidie semetipsos altiores cupiunt, ac miris inventionibus in opere excrescunt: quia sicut
Abbreviated transcription (Latin):
manens intlłigi partialit̾ ñ pͭ. ⁊ tamen a sius fidelibus
participari dr̃ cũ in eius sub̃a pars nullatenꝰ admuttat᷑.
S quia hunc exprimere ꝑfc̃o sermone ñ possumꝰ. huma¬
nitatis nr̃e modulo qiͣ infantie ĩbecillitate prepediti
eũ aliqͣtenꝰ uel balbutiendo resonamꝰ. Qͥa uͦ ⁊ in magnã
ꝯtemplatõne subleuati suptile quid de et̾nitatis cogni¬
tõne ꝑstringimꝰ: sacre historie uerbis ostendit᷑. cũ de cog¬
nitõne di ꝓpħa nobilis helias edocetur. Cui cũ transicu

Expanded text:
ermanens, intelligi partiliter non potest, et tamen a suis fidelibus participari dicitur, cum in ejus substantia pars nullatenus admittatur. Sed quia hunc exprimere perfecto sermone non possumus, humanitatis nostrae modulo, quasi infantiae imbecillitate praepediti, eum aliquatenus balbutiendo resonamus. Quia vero et in magna contemplatione sublevati, subtile quid de aeternitatis cognitione pertingimus, sacrae historiae verbis ostenditur, cum de cognitione Dei pro
Abbreviated transcription (Latin):
abent quippe hoc heretici propriũ ut malis bona. ⁊2¬
ꝑmisceant. quatuiꝰ facile sensui audientis illud ãt
Si enĩ semꝑ praua dicerẽt. cltiꝰ iisua prauitate cog¬
niti qd̾ uellent minime ꝑsuaderent. Qursũ si sꝑ recta
sentirent. ꝓfecto heretiei non fuissent. S dũ fallendiar¬
te ad utͣq. deseriuunt. ⁊ ex malis bona inficiũt᷑. ⁊ ex boniᷤᷤ
mala ut recipiant᷑ abscondũt. Sicut qui ueneni poculũ
porrigit: ora poculi dulcedine mellis tangit. dũq hoc
qd̾ dulce ẽ primo attactu delibatur. ⁊̃ illud qd̾ est mor¬
cifirũ indubitauter absorbet᷑. Itaq heretici ꝑmiscent
recta ꝑuersis. ut ostendende bona auditores sibi attra¬
hant. ⁊ exhibendo mala latenti eos peste corrũpant.
ꝑra quippe. ⁊ pars cutis in fulgorem ducit᷑. ⁊ pars in
colore sano retinetur. Leprosi itaq hereti cos expͥmũc
qr dum rectis p̃ua ꝑmiscent. cołorem sanũ maculis
re auditores suos in erordio locutõnis metuũt. ne uigi¬

Expanded text:
Habent 151 quippe hoc haeretici proprium, ut malis bona permisceant, quatenus facile sensui audientis illudant. Si enim semper prava dicerent, citius in sua pravitate cogniti, quod vellent, minime persuaderent. Rursum, si semper recta sentirent, profecto haeretici non fuissent. Sed dum fallendi arte ad utraque deserviunt, et ex malis bona inficiunt, et ex bonis mala, ut recipiantur, abscondunt; sicut qui veneni poculum porrigit, ora poculi dulcedine mellis tangit; dumque hoc quod dulce est primo attactu delibatur, etiam illud quod est mortiferum indubitanter absorbetur. Itaque haeretici permiscent recta perversis, ut ostendendo bona, auditores sibi attrahant; et exhibendo mala, latenti eos peste corrumpant.pra quippe et pars cutis in fulgorem ducitur, et pars in colore sano retinetur. Leprosi itaque haereticos exprimunt, quia, dum rectis prava permiscent, colorem sanum maculis  auditores suos in exordio locutionis suae metuunt, ne vigi
Abbreviated transcription (Latin):
agenda foras. queue non agenda sint fortiter praiuid.
praue suggestionis obmutescit. Sipe autẽ si forti nosstu
dio contra uicioꝵ incentiua stringimiꝰ. ip̃a ⁊̃ uicia ad usũ
u̾tictis ĩmutamꝰ. Non nullos nãq ira possidit. s hanc dũ
ratione subiciũt: in scĩ deli ministeriũ u̾tunt. Nonulłos
suꝑbia erigit. s dũ diuine formin̾i animũ ĩluiãt. hñe
ad definsionẽ uisticie in uocem libere auctoritatis ĩ mu¬
tant. Non nullos fortitudo carnis illecebrat. s dũ eterten¬
dis piis oꝑibꝰ corda subdũt. unde iniquitatis stimulũ pas¬
si sunt: inde pietatis lucra mercantur. Et dũ uiciosas

Expanded text:
agenda foras, quae non agenda sint, fortiter praevidet.agenda foras, quae non agenda sint, fortiter praevidet.pravae suggestionis obmutescit. Unde et dio contra vitiorum incentiva stringimus, ipsa etiam vitia ad usum virtutis immutamus. Nonnullos namque ira possidet: sed hanc, dum rationi subjiciunt, in sancti zeli ministerium vertunt. Nonnullos superbia ad defensionem justitiae in vocem liberae auctoritatis immutant. Nonnullos fortitudo carnis illecebrat; sed dum exercendis piis operibus corpus subdunt, unde iniquitatis stimulum passi sunt, inde pietatis lucra mercantur. Unde et bene
Abbreviated transcription (Latin):
altius abscondit. Eliqͣndo enĩ pũĩquid hostis insidians si¬
mulat. ut ad crudelitatis t̾minũ deducat. ut est. cum
plect ꝑ disciplinã culpam ꝓhibet. qͣtinꝰ que hic ñ repͥmit᷑
gehenne igne feriatur. Nliqñ discretõnis imnaginẽ ocłis
obicit. &e ad indiscritõnis laq̃os ꝑducit. ut est. cũ impussu
cuis. pro infirmitate nobis plus alim̃toꝵ qiͣ discrete ꝯ¬
cedimꝰ. s indiscrete contͣ nos bella carnis excitamꝰ. Aliqñ
laborũ. sicut ẽ. cum quis quiescẽ ñ ualr. & qiͣ de ocio uidi
cari timet. Nli qñ unagiuẽ humłicatis ostentat. ut ef¬
fectum utilitatis subtrahat. sicut ẽ. cũ qͦsdam plusqmͣ
sũt infirmos atq ĩutiles sibimet ip̃is asserit. ut dum se
mmis indignos ꝯsid̾ant. res in quib proximis ꝓdesse po¬
tutũ sp̃ẽ antiquꝰ hostis occultat. ualde suptilit̾ manus
cõpunctionis examinat. Q enũ ueracit̾ intꝰ dolet. que

Expanded text:
altius abscondit. Unde et sualtius abscondit. Unde et sumulat, ut ad crudelitatis terminum deducat; sicut est, cum plecti per disciplinam culpam prohibet, quatenus quae hic non reprimitur, gehennae igne feriatur. Aliquando discretionobjicit, et ad indiscretionis laqueos perducit, sicut est, cum impulsu ejus pro infirmitate nobis plus alimentorum quasi discrete concedimus, sed indiscrete contra nos bella carnis excitamus. Aliqualaborum, sicut est ccari timet. Aliquando imaginem humilitatis ostentat, ut affectum utilitatis subtrahat; sicut est cum quosdam, plusquam sunt infirmos atque inutiles sibimetipsis asserit, ut dum se nimis indignos considerant, res in quibus prodesse proximis pontiquus hostis occultat, valde subtiliter manus compunctionis examinat. Qui enim veraciter intus dolet, quae
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ tẽptatõnes quidẽ suscipunt. set repuguant. Illorũ
mens delectabłr capitur. ⁊ si ad tempꝰ qd̾ male suggerit᷑
displicet. s pꝰmodũ ꝑ deliberatõnem lib. Isti u̾o sie tẽpta¬
tionũ iacula excipiunt. ut semꝑ resistendo fatigent᷑. et
si qͣndo usq ad delectatõnẽ mens teniptata rapit᷑. ipãm
tam̃ citiꝰ surreptõnem sue delectationis erubescũt. ⁊ forti
censura redarguunt: quicqͥd intͣ se exurgere carnale de¬
int̾ne retͥbutõnis culmina uere uitẽtionis gressib tendit.
quomagis uallari se uicioꝵ billo undiq conspicit. eo se
uirtutũ armis robustius accingit. ⁊ tantominꝰ iacula
mituit. qͣnto contͣ hec uenientia fortiter pectus munit.
utitib nitimur. q̃dam se nobis uicia sub spoeie uͥtutũ
tegunt. &r qi blanda ad nos facie ueniunt. s cuiꝰ adu̾sitati᷑
titer deprehindi se conspicit. eo illa sub uͥtutũ unagine

Expanded text:
 tentationes quidem suscipiunt, sed repugnant. Illorum  tentationes quidem suscipiunt, sed repugnant. Illorum mens delectabiliter capitur; et si ad tempus quod male suggeritur displicet, sed postmodum per deliberationem libet. Isti vero sic tentationum jacula excipiunt ut semper resistendo fatigentur, et si quando usque ad delectationem tentata mens rapitur, ipsi tamen citius subreptionem suae dcensura redarguunt quidquid intra se exsurgere carnale deinternae retributionis culmina, verae intentionis gressibus tendit, quo magis vallari se vitiorum bello undique conspicit, eo se virtutum armis robustius accingit; et tanto minus jacula metuit, quanto contra haec venientia fortiter pectus munit. virtutibus nitimur, quaedam se nobis vitia sub specie virtutum tegunt, et quasi blanda ad nos facie veniunt; sed cujus adversitatis titer deprehendi se conspicit, eo illa sub virtutum imagine
Abbreviated transcription (Latin):
alienas culpas audiunt. mox cor ad ꝓprias reducũt.
Et tanto rectuis illas diuidicant. qͣnto ueriꝰ istas deplo
ut. Qͥ enĩ uere se humiliat. ꝯtinue ꝯsid̾atõnis oculo
uib ccũseptus sit delictoꝵ sordib ꝓficienꝰ pensat. Qͦmͦ¬
oris sepe flagellis atterimurꝰ. ⁊ uitus carnali sug¬
t. foris enũ gladiꝰ int̾ficit. cũ nos ext̾ius feriens iundi¬
ta configit. S donumors similis ẽ. qi ⁊ flagella quid̾
stinet. & tam̃ intꝰ ꝯscientia a tẽptatõnis sordibꝰ mũda
non est. Hine dauidait. fiant sicut pulius añ faciem uen¬
ti. ⁊ angłs dñi affligenseos. Q eiũ in corde suo aura tẽpta¬
tionis rapitur: qͣi añ uenti faciem pulius eleuat᷑. ⁊ cũ
int̾ hec diuina distͥctio ꝑcutit. quid aliud ꝗͣ angelus
dñi affligit. Set hec alit̾ agunt᷑ a reꝓbis. alit̾ ab ele¬
ctis. Illoꝵ namq corda ita tẽptant᷑ ut ꝯsentiant. istoꝵ

Expanded text:
alienas culpas audiunt, protinus cor ad proprias reducunt; alienas culpas audiunt, protinus cor ad proprias reducunt; et tanto rectius illas dijudicant, quanto verius istas deplot. Qui enim vere se humiliat, continuae considerationis oculo, quibus circumseptus sit delictorum sordibus proficiens pensat. oris flagellis atterimur, et intus carnali sugest. » Foris enim gladius interficit, cum nos exterius feriens vindicta conficit; sed domi mors similis est, quia et flagella quidem sustinet, et tamen intus conscientia a tentationum sordibus munda non est. Hinc David ait: « Fiant tanquam pulvis ante faciem venti, et angelus Domini affligens eos . » Quia enim in corde suo aura tentationis rapitur, quasi ante venti faciem pulvis elevatur. Dum inter haec divina districtio percutit, quid aliud quam angelus Domini affligit? Sed haec aliter aguntur a reprobis, aliter ab electis. Illorum namque corda ita tentantur, ut consentiant: istorum
Abbreviated transcription (Latin):
eunt. uistos seuieoꝵ cõꝑatõne suspicant᷑. Neq
enĩ carda om̃iũ ina uel similis transfigit culpa. hũc
nãq suꝑbia illaq̃at. illũ forsitan ira supplantat. Hũc
uaricia cruciat. illũ luxuria inflãmat. Et plerũq
rem iracundo iam deputat. atq apd̾ semet ip̃m qͣł de
sticia extollit᷑. qr pensare negugit uiciũ quogauiꝰ
tenetur. Plerũq contingit ut is quem auaricia sanuiciat
alium in luxurie uoragine mersum cernat. Et quia se
pollutõne carnali alienũ respicit. quibꝰ ip̃e sordib spn¬
ritalis uicii intrinsecꝰ polluit᷑ nõ attendit. Dumq in
liopensat malũ qd̾ ip̃e ñ ht̃. in se negligit consid̾are
d̾ ht̃. Sicq fit ut dum ad aliena diuidicanda mens
ucitur. proprii uidici lumine priuet᷑. ⁊ eo durius
contra aliena suꝑbiat:. quo sua negligentiꝰ ignorat.¬
At ꝯtͣqui ad alta uintutũ surgere ueracit̾ appetũt. cũ

Expanded text:
ciunt, justos se in eorum comparatione suspicantur. Neque ciunt, justos se in eorum comparatione suspicantur. Neque enim corda omnium una vel similis culpa transfigit. Hunc namque superbia illaqueat, illum forsitan ira supplantat, hunc avaritia cruciat, illum luxuria inflammat. Et plerumque rem se iracundo jam deputat, atque apud semetipsum quasi de justitia extollitur, quia pensare negligit vitium quo gravius tenetur. Plerumque contingit, ut is quem avaritia sauciat, alium in luxuriae voragine mersum cernat; et quia se a a pollutione carnali alienum respicit, 98 quibus ipse sordibus spiritalis vitii intrinsecus polluitur, non attendit; dumque in alio pensat malum quod ipse non habet, in se negligit considerare quod habet: sicque fit, ut dum ad aliena dijudicanda mens ducitur, proprii judicii lumine privetur; et eo durius contra aliena suAt contra hi, qui ad alta virtutum surgere veraciter appetunt, cum
Abbreviated transcription (Latin):
sollicita mente pensandũ est. qua pena illi feriendi
sunt. qui &e ad sũma ñ ꝓficiunt. ⁊ tamen de mini¬
mis eccollunt᷑. Nam s̃ ñ nulli qͥeũ parua agũt de sera¬
ip̃is magna sentiũt. in altũ mentẽ subleuant. ⁊ preux
se ceteros u̾tutum m̃itis putant. Hi nimirũ apd̾ se
intͦrsus humilitatis sterquilinuĩ deserũt. ⁊ elatõnis
Sastigia ascendũt. illũ uidelic& imitantes qui pͥmꝰ se
apd se extulit. se eleuando prostrauit. Illũ imitantes
qui accepta conditõius dignitate contentꝰ nõ fuit. di¬
dens. In celũ conscendam. suꝑ astra celi exaltabo soliũ
teũ.Qnde ⁊ male ei ꝯiuncta babilonia .i. confusa mł¬
citudo peccantiũ diẽ. Sedeo regina ⁊ uidua nõ sũ. Qͥs¬
quis g int̾rsus intumescit. in altũ se apd̾ semet ip̃m
posuit. s eo se gͣuiꝰ in infimis depͥmit. qͦ de se infima᷑
ueraciter sentire ꝯcẽpnit¶ / Sũt uͦ nõnulli. qui nil
¶dem uͥtutis age̾ student. s tam̃ cũ alios peccare conspi¬

Expanded text:
sollicita intentione pensandum est qua poena illi feriendi sunt qui et ad summa non proficiunt, et tamen de minimis extolluntur. Nam sunt nonnulli, qui cum parva agunt, de semetipsis magna sentiunt: in altum mentem sublevant, et praeire se caeteros virtutum meritis putant. Hi nimirum apud se introrsus humilitatis sterquilinium deserunt, et elationis fastigia ascendunt; illum videlicet imitantes, qui primus se apud se extulit, sed elevando prostravit; illum imitantes, qui accepta conditionis dignitate contentus non fuit, dicens: In coelum conscendam, super astra coeli exaltabo soliuncta Babylonia, id est confusa multitudo peccantium, dicit: « Sedeo regina: et vidua non sum . » Quisquis ergo introrsus intumescit, in altum se apud semetipsum ponit. Sed eo gravius sese in infimis deprimit, quo se infima veraciter sentire contemnit. Sunt ergo nonnulli, qui nihil quidem virtutis agere student, sed tamen cum alios peccare conspi
Abbreviated transcription (Latin):
una clausa ñ uideat: qui pernir sũma penetͣbat. Set
hec ip̃a hebetudo intellectũ nobis dũ subtrahit seruat.
qr dũ ad mom̃tũ cor humiliat: ueriꝰ ad sũblunia in¬
telligenda ꝯfirmat. Aliq̃n dũ cuncta nos ag̾e consi¬
lii grauitate gaudemꝰ. pulsante cause emergentis¬
articulo precipitatione subita rapimur: & qui nos
semꝑ dispõite iuxisse credidimꝰ: repente intuna ꝯfusi¬
one uastamur. Set tam̃ eiꝰdem confusionis eruditio¬
ne discimꝰ. ne nr̃is uiribꝰ consilia nr̃a tͥbuamꝰ. slam
tanto maturiꝰ ad gͣuitatẽ restringim᷑. qnto ad hanc
qͣi amissam redimꝰ. Aliqͣndo dũ mens fortit̾ adu̾sa
tempnit: subortis adu̾sitatis euentibꝰ hanc metꝰ
iehemens ꝑcutit. Set per hunc concussa discit cui
buat: qd̾ in quibꝰdam fortit᷑ stetit. Nlam tanto p̾t¬

Expanded text:
ima clausa videat, qui pernix summa penetrabat. Sed ima clausa videat, qui pernix summa penetrabat. Sed haec ipsa hebetudo intellectum nobis, dum subtrahit, servat, quia dum ad momentum cor humiliat, verius ad sublimia intelligenda confirmat. Aliquando dum cuncta nos agere consilii gravitate gaudemarticulo, praecipitatione subita rapimur; et qui nos semper disposite vixisse credimus, repente intima confusione vastamur. Sed tamen ejusdem confusionis eruditione discimus ne nostris viribus consilia nostra tribuamus; et tanto maturius ad gravitatem restringimur, quando ad hanc quasi ad amissam redimus. Aliquando dum mens fortiter adversa contemnit, subortis adversitatis eventibus hinc metus vehemens percutit, sed per hunc concussa discit cui tribuat, quod in quibusdam fortiter stetit: et tanto p
Abbreviated transcription (Latin):
a quo sibn hec collata sint obliuiscit᷑. Se a se hr̃e putat.
qd̾ nonqͣm sibi abeẽ consid̾at. ¶nde fit ut aliqñ se hec
eadem gr̃a utilit̾ subtrahat. & presumenti qͣntũ in se
infirmet᷑ ostendat. Tunc enĩ uere cognoscimꝰ bona¬
nr̃a unde sũt: qͣndo hec qiͣ amittendo sentimꝰ qͥa a
nobis seruari ñ possunt. Ad hoc itaq intimande
humłitatis magisteriũ fit plerũq ut irruence tem¬
ptatõnis articło. tantastulticia sapĩam nr̃am feriat.
ut turbata mens qͣłr malis ĩminentibꝰ obuiet. uel
contͣ᷑ tẽptatõnẽ quomodo se p̃paret ignoret. Set hac
r̃a stulticia eor prudent̾ erudit᷑. qr unde ad mom̃tũ
De sipit: eo pꝰt ueriꝰ quo ⁊ humiliꝰ sapit. Et sapĩa unde
qͣi amittit᷑. inde certiꝰ possidet᷑. Aliqñ dũ sublimia
intłłigendo in elatõnẽ se animꝰ erigit. in rebꝰ imis ⁊
uilibꝰ graui hebetudine pigrescit. ut repente sibi etiã

Expanded text:
a quo sibi haec sint obliviscitur, seque a se habere putat, a quo sibi haec sint obliviscitur, seque a se habere putat, quod nunquam sibi abesse considerat. Unde fit ut aliquando se haec ab eadem gratia utiliter subtrahat, et praesumenti quantum in se infirmetnostra unde sunt, quando haec quasi amittendo, sentimus quia a nobis servari non possunt. Ad hoc itaque intimandae humilitatis magisterium, fit plerumque ut irruente tentationis articulo, tanta stultitia sapientiam nostram feriat, ut turbata mens, qualiter malis imminentibus obviet, vel contra tentationem quomodo se praeparet, ignoret. Sed hac ipsa stultitia cor prudenter eruditur, quia unde ad momentum desipit, eo post verius, quo et humilius, sapit; et sapientia unde quasi amittitur, inde certius possidetur. Aliquando dum sublimia intelligendo in elatione se animus erigit, in rebus imis et vilibus gravi hebetudine pigrescit, ut repente sibi etiam
Abbreviated transcription (Latin):
ñnulla m̃ti delectatio surrepit. temperantia nr̃a
marcescit. Inqͣntũ enĩ ad delectatõnem p̃sentiũ du¬
se timor cordi insinuat. ⁊ iures nr̃e fortitudinis tur
suus se menti ingerit. eam ꝙ latenti motu a recti¬
tudine iusticie diuertit. et quo se totam auctori red ꝑp¬
dere negligit.: eo in se uisticie uiri contradicit. Qlit̾¬
onũ sp̃s. qd̾ in subiecta m̃te añ alia prudentiã.
tẽperantiam. fortitudinẽ. ⁊ iusticiã format: eand̾
ĩtẽ ut contͣ singła queq tẽptamenta erudiat: in sep¬
tem mox uͥtutib tẽperat. ut contͣ stulticiã sapĩam.
cont᷑ hebetudinẽ intellectũ. ꝯtͣ p̃cipitatõnẽ consiliũ.
ꝯtra timorẽ fortitudinẽ. contͣ ignorantiã scientiam.
contͣ duriciam pietatẽ. ꝯtͣ suꝑbiã det timorem. S
nõ nũꝗͣ dũ mens nr̃a tanti muneris plenitudĩe atq
ubertate fulcit᷑. si ꝯtinua in his securitate ꝑfruitur:

Expanded text:
nonnulla menti delectatio subripit, temperantia nostra nonnulla menti delectatio subripit, temperantia nostra marcescit: quantum enim ad delectationem praesentium dse timor cordi insinuat, et vires nostrae fortitudinis turbsuus se menti ingerit, eamque latenti motu a rectitudine justitiae divertit; et quo se totam auctori reddere negligit, eo in se justitiae juri contradicit. Qa prudentiam, temperantiam, fortitudinem, justitiam format, eamdem mentem ut contra singula quaeque tentamenta erudiat, in septem mox virtutibus temperat, ut contra stultitiam, sapientiam; contra hebetudinem, intellectum; contra praecipitationem, consilium; contra timorem, fcontra duritiam, pietatem; contra superbiam det timorem. Sed nonnunquam, dum mens nostra tanti muneris plenitudine atque ubertate fulcitur, si continua in his securitate perfruitur,
Abbreviated transcription (Latin):
sopor fugit. nox in diem u̾tit᷑. Et cũ quieta foris
membra lectulꝰ teneat. intꝰ magnis clamoribꝰ ĩ ce¬
dis foro litigatur. Et fit plerũq ut nulla eueniant
que p̃uident᷑. tota q illa cogitatio q̃ dui se plena
tentione parau̾at: repente uacua quiescat. tantoꝙ
longiꝰ mens a netessari is cessat. quanto inania latiꝰ
cipit.: quid sibi qͥd proximis debeat atiendit. Et ne
ꝑ aliene sollicitudĩs ĩmoderatõnem sua studia negl¬
git. nec ꝑ sue utilitatis uigilantiã aliena pponit. Sx
tamen plerũq dum ad utraq mens sollerter inuigi¬
lat. dũ magnis erga se ce ea que sibi cõmissa sũt cir¬
cũspectõnib uacat: repentino turbata ctnꝰlib⁊ caus
emergentis articło. ita in preceps rapit᷑. ut ab ea su¬
bito cuncte cͥcũspectõnes eiꝰ obruantur. Nonnũ qͣm¬
aũ dum m̃ti ignauia surrepit. prudentia frigescit.
Nam eũ fessa torpet. uentura ñ ꝓuidet. Nonnũꝗ dũ

Expanded text:
sopor fugit, nox in diem vertitur; et cum quieta foris sopor fugit, nox in diem vertitur; et cum quieta foris membra lectulus teneat, intus magnis clamoribus in cordis foro litigatur. Et fit plerumque ut nulla eveniant quae praevidentur: totaque illa cogitatio, quae diu se plena intentione paraverat, repente vacua quiescat. Tanto autem longius mens a necessariis cessat, quanto inania latius cipit, quid sibi, quid proximis debeat attendit; et nec per alienae sollicitudinis immoderationem sua studia negligit, nec per suae utilitatis vigilantiam aliena postponit. Sed tamen plerumque dum ad utraque mens solerter invigilat, dum magnis erga se, et ea quae sibi commissa sunt, circumspectionibus vacat, repentino turbata cujuslibet causae emergentis articulo, ita in praeceps rapitur, ut ab ea subito cunctae circumspectiones ejus obruantur. Unde am dum menti ignavia subripit, prudentia frigescit; nam cum fessa torpet, ventura non providet. Nonnunquam dum
Abbreviated transcription (Latin):
uidens agere uititur. & sepe dum cautꝰ fut᷑a suptise
p̃uidet: incautꝰ dampna p̃sentia nequaqͣm uidt.
Sepe dum p̾sentibꝰ inuigilat: ad instantia p̾uiden¬
da dormitat. Sepe dum aliꝗͣ torpens agit. que ui¬
gilanter agenda sunt negligit. Siꝑe dũ plus iulto
uigilantẽ se in actione exhibet: ip̃a actionuis sue
inquietudiẽ rebus subditis peiꝰ nocet. Aliqͣndo aũ
lingue modũ ponere nititur. s ouere dispensatõis
exigente silere ꝓhibetur. A liq̃n dũ nimis se censu¬
ra restringit: tacet etiam que loqui debuit. Aliq̃n
ad inferenda necessaria dũ se lacius relarat: dicit ĩ
que loqui ñ debuit. Plexũq aũ tantis cogitatio¬
nũ uoluminib ĩplicat᷑. ut̃ ip̃a ferre uix ualeat qui
intͣ se ꝑuidꝰ uersat. & cũ nil opere faciat suib magno
cordis sui pondere uehem̃ter insudat. Plerũq en̾im
tionẽ ꝓponit. mnagnꝰ q ardor ꝯtentõni se ingerit

Expanded text:
rovidens agere nititur, et saepe dum cautus futura subtiliter rovidens agere nititur, et saepe dum cautus futura subtiliter praevidet, incautus damna praesentia nequaquam videt; saepe dum praesentibus invigilat, ad instantia praevidenda dormitat; saepe dum aliqua torpens agit, quae vigilanter agenda sunt negligit; saepe dum plus justo vigilantem se in actione exhibet, ipsa actionis suae inquietudine rebus subditis pejus nocet. Aliquando autem linguae modum ponere nititur, sed onere dispensationis exigente, silere prohibetur. Aliquando dum nimia se censura restringit, tacet etiam 67 quae loqui debuit. Aliquando ad inferenda necessaria dum se latius relaxat, dicit etiam quae loqui non debuit. Plerumque autem tantis cogitationum voluminibus implicatur, ut ipsa ferre vix valeat, quae intra se providus versat; et cum nil opere faciat, sub magno cordis sui pondere vehementer insudat. Quia enim tionem proponit; magnusque ardor contentionis se inserit,
Abbreviated transcription (Latin):
hensibłi in hoc qd̾ petendo esuriunt presciendo satian¬
tur. Discordarent gͦ a uoluntate conditoris. si que eũ
uident uelle non peterent. ei q minꝰ in hererent siuo¬
lentem dare desiderio pigriori pulsarent. Qͥ bꝰ respon¬
sũ diuinitꝰ d̾r. Requiescite tempꝰ adhuc mo. d.c.n.9.¬
⁊ f.u. Desid̾antibꝰ aĩabꝰ requiescite ad huc modicũ di¬
cere est: int̾ ardorem desi derii ex ip̃a prescientia solan¬
um consolatõnis aspirare. ut ⁊ anunaꝵ uox sit hoc
qd̾ amantes desiderant. & respondentis d̾i sermo sit lx
quod eas retͥbutõnus certitudine uit̾ defideria confir¬
mat. R espond̾e gͦ eius ẽ. ut collectionẽ fr̃m expectar
oebeant: eoꝵ mentib libent̾ expectandi moras infũ¬
dere. ut cum carnus resurrectõnẽ appetũt: etiam ex
mnis qui dispensandis t̾renis rebꝰ presidr. occul¬
⁊i hostis iaculis latiuis paret. Non nulla enĩ p¬

Expanded text:
ehensibili in hoc quod petendo esuriunt praesciendo satianehensibili in hoc quod petendo esuriunt praesciendo satiantur. Discordarent igitur a voluntate Condvident velle non peterent, eique minus inhaererent, si voluntatem ejus desiderio pigriori pulsarent. Quibus responsum Divinitatis dicitur: Requiescite tempus adhuc modic. Desiderantibus animabus, Requiescite tempus adhuc modicum, dicere, est inter ardorem desiderii ex ipsa praescientia solatium consolationis aspirare; ut et animarum vox sit hoc, quod amantes desiderant; et respondentis Dei sermo sit hoc, quod eas retributionis certitudine inter desideria confirmat. Respondere ergo ejus est, ut collectionem fratrum exspectare debeant, eorum mentibus libenter exspectandi moras infundere; ut cum carnis resurrectionem appetunt, etiam ex m, qui dispensandis terrenis rebus praesidet, occulti hostis jaculis latius patet. Nonnulla enim p
Abbreviated transcription (Latin):
quippe eaꝵ clamor magnũ ẽ desid̾iũ. Tanto enim
quisq minꝰ clamat. qͣnto inuiꝰ desid̾at. & tanto ma¬
iorẽ uocem in aures incͥcũ spcripti sp̃s expͥmit: qͣnͣto
seui eiꝰ desideriũ plemiꝰ fundit. Animaꝵ gͥ u̾ba ip̃a
sunt desid̾ia. Nlam si desid̾iũ sermo ñ eẽt ꝓpħa non
diceret. Desideriũ cordis eoꝵ exaudiuit aunis tua. S
a scõꝵ amme ita in int̾ni secreti sinu d̾o mhereant
ut inherendo reqͥescant. qͦmodo dicunt᷑ pet̾e qͣs
ab interna uoluntate ꝯstat nullatenꝰ discrepare :
Qͦ modo dñr pet̾e. qͣs ⁊ uoluntatẽ d̾i certũ est. et
ea que fut᷑a sunt ñ ignorare: Set in ip̃o põite ab
ip̃o aliqͥd petẽ dñr. non quo quicqm desid̾ant quod
ab eiꝰ quem cernũt uoluntate discordat. s qͦ mente
ardentiꝰ inherent: eo etiam de ip̃o accipiunt ut ab ip̃o¬
petant quod eum facere uelle nouerũt. De ip̃o ergo
bibunt qd̾ ab ip̃o sitiunt. & modo nob ad hue incomp̃¬

Expanded text:
clamor magnum est desiderium, tanto enim quisque minus clamat, quanto minus desiderat; et tanto majorem vocem in aures incircumscripti spiritus exprimit, quanto se in ejus desiderium plenius fundit. Animarum igitur verba ipsa sunt desideria. Nam si desiderium sermo non esset, Propheta non diceret: Desideria cordis anctorum animae ita in interni secreti sinu Deo inhaereant, ut inherendo quiescant, quomodo dicuntur petere quas ab interno motu constat nullatenus discrepare? Quomodo dicuntur petere quas et voluntatem Dei certum est et ea quae futura sunt non ignorare? Sed in ipso positae ab ipso aliquid petere dicuntur, non quo quidquam desiderent quod ab ejus quem cernunt voluntate discordat, sed quo mente ardentius inhaerent, eo etiam de ipso accipiunt, ut ab ippetant quod eum facere velle noverunt. De ipso ergo bibunt quod ab ipso sitiunt, et modo nobis adhuc incompr