comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
domũ suã: et nõ stabit Sicut domꝰ exterioris ꝯuersatiõis est edificiũ quod inhabitat᷑ corpꝰ ⁊ uta deuꝰ
nr̃e cogitatiõis est ⁊ es quelib quã per dilectionẽ inhabitat ammiꝰ. Quint qui ppe quod diligunꝰ . q̃siꝰ
in hoc quiescentes habitamꝰ Unde paulus quia in supernis efixus erat : interra quidẽ positꝰ. ses
tñ a terra extraneꝰ dicebat. Nlostra ꝯuersatio in celis est. Mens itaq ꝓpocrite. nl aliud ĩ die
quod agit : nisi opiionis sue gl̃am cogitat. Net curat quo pest meritũ ducitur. sced quid interim
dicatror. domꝰ ergo eiꝰ est. Debectatio fauoris. Quã quasi quietꝰ ihabitat : qr ꝑcueta upa adexi¬
se intra am̃i reclinat. Sed stare domꝰ hec nõ ualet : quialaus cũ uita p̃terit ⁊et humonꝰ fauor
in cudicio nõ subsistit unde et fatue uirgmes que oeũ in uasis nõ sũpserant : quia in aloeras salie
uocab glam et non in suis ostiẽtus haibebant : tuitate per spousi presentia ditunt sna uetis sci

Expanded text:
 corpus, ita domus nostrae cogitationis est res quaelibet quam per dilectionem inhabitat animus. Omne quippe quod diligimus, quasi in hoc quiescentes habitamus. Unde Paulus, quia in supernis cor fixerat, in terra quidem 278 positus, sed tamen a terra extraneus, dicebat: Nostra conversatio in coelis est . Mens itaque hypocritae nihil aliud in omne quod agit nisi opinionis suae gloriam cogitat, nec curat quo post per meritum ducitur, sed quid interim dicatur. Domus ergo ejus est delectatio favoris, quam quasi quietus inhabitat, quia pese intra animum reclinat. Sed stare domus haec non valet, quia laus cum vita praeterit, et humanus favor in judicio non subsistit. Unde et fatuae virgines, quae oleum in vasis non sumpserant, quia in alienis scilicet vocibus gloriam et non in suis conscientiis habebant, turbatae per sponsi praesentiam, dicun
Abbreviated transcription (Latin):
tanta temeritate ꝑsumie̾t. Et quidẽ fort
sunt ualde que dicit: sedhet stultis nõ
autem sapienti. prauis non recto dite
debuit: quia et uetordem se asserit accãp
cui dicitur. pensandã subtilit᷑¬
est quid dicatur : ut nos

Expanded text:
tanta temeritate praesumeret. Et quidem fortia sunt valde quae dicit; sed haec stultis, non autem sapienti, pravis, non recto, dicere debuit, quia et vecordem se asserit qui, hocui dicitur, pensemus subtiliter quid dicatur, ut nos
Abbreviated transcription (Latin):
Numquid uiuere potest scyrpus absq
humore: aut carectũ cresce̾ sñ aqua:
manu: ante om̃s herbas arescit. Sic
uie oñ qui obliuiscuntuor dominum:
et spes hypochate per ibit

Expanded text:
Numquid virere potest scirpus absque humore? aut crescere biblus sine aqua; manu, ante omnes herbas arescit: Sic viae omnium qui obliviscuntur Deum, et spes hypocritae peribit
Abbreviated transcription (Latin):
se haberi ab hõib pensant. Cũq mentẽ paer uerba sue laudis s parserint: nũꝙͣ ad
nil de eius districtione metuunt . quia sit se placusse ei sicut hõib credunt Qui
si terrorẽ ciꝰ ad ment̾ẽ reducent: hoc ipsum ꝙ in mala intentione positi platent
quia districtionẽ dei ante oculos non ponit: dũ placere huãnis oculis ꝯtupiscit
raesi ment᷑ ẽ discut iens semetipsũ in ꝯspectu dei poneret prgfecto iam
liypochrita non esset
percipite auribus uestriͤd

Expanded text:
se haberi ab hominibus pensant. Cumque mentem per verba suae laudis sparserint, nunquam hse haberi ab hominibus pensant. Cumque mentem per verba suae laudis sparserint, nunquam hnihil de ejus districtione metuunt, quia sic se placuisse ei sicut hominibus credunt. Qui si terrorem ejus ad mentem reducerent, hoc ipsum quod in mala intentione positi placent quia districtionem Dei ante oculos non ponit, dum placere humanis oculis concupiscit. Qui si, mentem suam discutiens, semetipsum in conspectu Dei poneret, profecto jam hypocrita non esset.percipite auribus vestri
Abbreviated transcription (Latin):
Tuobus modis in conspectu dñi uenimꝰ. Uno quidem quohit pectata nostra
subtiliter perxendẽtes. in eius nos ꝯspectu pomimꝰ: et flendo diuidicamꝰ. Nam¬
quotrẽs conditoris̃ nr̃i pctentiã ad sensũ reducimꝰ: totiens in consectu illiu
stanus Unde recte quoq peruirũ dei helyam dicitur. uiuit dñs deꝰ isrł. in cuiu
conspectu sto. Alio quoq modo in conspectu dm̃ uenimꝰ: tũ in extremo iditio
ante tribunal eius assistimꝰ. Hypocrita igitur : per examen ultimiũ añ ꝯspet t ũ ha¬
iudicis uenit. Sed quia modo culpas suas ꝯsida̾re ⁊ deflere dissmiulat᷑ in
ꝯspectũ dñi uenire recusat icut enim iusti uiri cũ diftrictionẽ uentur iudicis
ꝯtẽplantur. peccata sua ad memoriã reducũt: deflent que ꝯmiserũt: districte se
iudicant. ne iudicentur: ita ypocrite quo exteriꝰ hõib placẽt . eo se interiꝰ aspitẽ
negligunt: totoq se in uerbis preoioꝵ fundunt. et scõs se estimãt : quia sic

Expanded text:
uobus modis in conspectum Domini venimus: uno quando hic peccata nostra subtiliter perpendentes, in ejus nos conspectu ponimus et flendo dijudicamus; aonspectu illius stamus. Unde recte quoque per virum Dei Eliam dicitur: Vivit Dominus Deus Israel, in cujus conspectu sto . Alio quoque modo in conspectum Domini venimus, cum in extremo judicio ante tribunal ejus assistimus. Hypocrita igitur per examen ultimum ante conspectum judicis veniet. Sed quia modo culpas suas considerare et deflere dissimulat, in conspectu Domini venire recusat. Sicut enim justi viri, cum districtionem venturi judicis contemplantur, peccata sua ad memoriam reducunt, deflent quae commiserunt, et districte se judicant, ne judicentur; ita hypocritae quo exterius hominibus placent, eo se interius aspicere negligunt; totosque se in verbis proximorum fundunt, et sanctos se esse aestimant, quia sic
Abbreviated transcription (Latin):
quibus alias scirptũ est. descendant in infernũ uiuentes. uiui sunt : qͣ sentiũt
que circa illos fuint. aportui ẽi nec scũĩt oĩo nec sentuit. Mortui itaq qnt nõ
sentũt pro nescientibꝰ ponũtuor. Uiuentes ergo qui sentiũt: prostentibue
pom sclent. uiuentes ergo est in infernũ destendere: screntes sentrẽtes
pectare

Expanded text:
num viventes . Vivi sunt qui sentiunt quae erga illos fiunt. Mortui enim nec sciunt omnino, nec sentiunt. Mortui itaque qui non sentiunt pro nescientibus, viventes vero qui sentiunt pro scientibus poni solent. Viventes ergo in infernum descendere est scientes sentientesque peccare
Abbreviated transcription (Latin):
amãdo uult simul oẽs iudere. qr et in carne permanẽdo uult sił oĩbus uiuere:
et de carne trãsendo per sacrificiũ fidei uult oĩbus prodesse. Uagentur itaq
pulli coruoꝵ idest magis traũi suũ mitentur filiĩ gentiũ. torporẽ mẽtis exͫ¬
cutiãt: et cũ aũaꝵ luciũ hoc ẽ tibũ suũ mĩe reperiũt nõ quiescãt ad ꝓuettꝰ
se ao prouettibus extendãt: et estuãtes in utilitate multoꝵ resettiont suã

Expanded text:
amando vult simul omnes videre, quia et in carne permanendo vult omnibus vivere, amando vult simul omnes videre, quia et in carne permanendo vult omnibus vivere, et de carne transeundo per sacrificium fidei vult omnibus prodesse. Vagentur itaque pulli corvorum, id est magistrum suum imitentur filii gentium, torporem mentis excutiant, et cum animarum lucrum, id est cibum suum minime reperiunt, non quiescant; ad profectum se ex provectibus extendant, et, aestuantes in utilitate multorum, refectionem suam
Abbreviated transcription (Latin):
sed spe udoiscum sum. Ette quomodo sancto defiderio quasi uagatur srns su¬
corpore tenetur illuc sp̃u ducitur. et patermi amoris affectũ istis pntibu ᷑
exabet illis absentibus qtendit. Corã pasitis ĩpendit odera . audiẽtibꝰ exop̾mit
udta: effitacitet pns eis cũ quibus erat: iet cũ illis absens cũ quibusꝰ noieat
Curus uagationẽ melius cognoscimꝰ:  euis adhuc ad ctrithics xit pesame
Ait enim. Uemã ad uos cũ macedomia pertrasiero. nã macedomiã pertrans ibo
apud uos autẽ forsitan manebo : uel etiã hyemabo. Perpendamus queso que si
ta uagatio. Ette alio interim manet. alio se iturũ perhaibet: atq alio se de¬
flexirũ promittit. Qud ẽ ꝙ tã anxie per tet loca partitur. msi ꝙ trita om̃s
tora calitate constrĩgitur Cautas emm que diuisa unire consue̾iũt unũ
tor pouli diuidi per multa cõpellit. Quod tñ tato artius in deo collurit: quãto
latius per stã desideria spargit. Predicãdo ergo paulus nult simul dĩa ditere

Expanded text:
sed spiritu vobiscum sum . Ecce quomodo sancto desiderio quasi vagatur: hic corpore tenetur, illuc spiritu ducitur; et paterni amoris affectum istis praesentibus exhibet, illis absentibus ostendit; coram positis impendit opera, audientibus exprimit vota, efficaciter praesens eis cum quibus erat, nec s adhuc ad Corinthios verba pensamus. Ait enim: Veniam ad vos, cum Macedoniam pertransiero. Nam Macedoniam pertransibo; apud vos autem forsitan manebo, vel etiam hiemabo . Perpendamus, quaeso, quae sit ista vagatio. Ecce alio interim manet, alio se iturum perhibet, atque alio deflexurum promittit. Quid est quod tam anxie per tot loca partitur, nisi quod circa omnes una charitate constringitur? Charitas enim quae divisa unire consuevit, unum cor Pauli per multa dividi compellit. Quod tamen tanto arctius in Deo colligit, quanto latius per sancta desideria spargit. Praedicando igitur Paulus vult simul omnia dicere,
Abbreviated transcription (Latin):
Qui ad eternã patrĩa tendunt. nunt
semetipsos tẽporaliter in hot affrtiõis
loco despitũt: ut tũt in loco g audn
ueraciter sublimentir oces xͫ¬
Et si fuerĩt ĩ cathemie.
et ĩciãtur fumbu᷑
Paupertatis: indicauit
eis opera eorũ. et
scelera roꝵ qr iuolẽti
fuerunt
Reuelauit quoqz aure
eorũ ut corripiat et
loquetur ut reuertãtur
ab iniquitate//
Si audierĩt et obseruauerĩt
cõplebunt dies suos mbono.
et ãnos suos mͣ gloria. Si ãt

Expanded text:
 ad aeternam patriam tendunt, nunc semetipsos temporaliter in afflictionis loco dejiciunt, ut tunc in loco gaudii veraciter sublimentur. Et si fuerint in catenis, et vinciantur funibus paupertatis: Indicabit eis opera eorum, et scelera eorum, quia violenti fuerint. Revelabit quoque eorum, ut corripiat: et loquetur, ut revertantur ab iniquitate: Si audierint, et observaverint, complebunt dies suos in bono, et annos suos
Abbreviated transcription (Latin):
et illic erigũtur
Abstulisse a iusto otulos suos fortassi dñs caedit᷑.
quia iniustoꝵ trudeltatibꝰ hic sñ iudita lacetãt᷑
Sed famulos suos tũt magis ⁊espitit tũ iutt
ros nequitia persequẽtis aflgit. uĩdens tͥmm q̃d¬
hic hũiliter eoerent : minirũ etĩa puid̾et᷑ quieꝰ
illic ris misericorditer ⁊etõpenset lon eigo aufeit
oculos suos. Ecce iste huiliter ingemiseit ille siet
et nequiter floret: iste cor tontert ite se deeb
iniquitatis extollit. l porũ ergo quis diuims setut io
longe ẽ. qui musticiã pertulitꝰ an quirã patiẽtibꝰ
irrogauit. qui supernã gratĩa inter

Expanded text:
et illi eriguntur. - Abstulisse enim a justis oculos suos fortasse Dominus creditur, quia injustorum crudelitatibus hic sine vindicta lacerantur, sed famulos suos tunc magis respicit, cum injuste eos nequitia persequentis affligit. Videns enim quod humiliter tolereillic eis misericorditer recompenset. Non ergo aufert a justo oculos suos. Ecce iste humiliter ingemiscit, ille superbit et nequiter floret. Iste cor conterit, ille se de gloria iniquitatis extollit. Horum ergo quis divinis obtutibus longe est, qui injustitiam pertulit, an qui eam patientibus irrogavit; qui supernam grati
Abbreviated transcription (Latin):
qui ea que fatere nequeunt imprecari nimime desiitunt. Qui hot quidẽ petũt
a deo quod ipsi fatere uel onino nõ possent. uel si possent mĩme deberent. Nam
qui maledictionibus immitũ impetunt : quid aliud in illo deũ fatere uelũt. insi po̾
ipsi fatere aut nequeũt aut erubescunt: mortẽ nãq aduersaris exextãt. nã et si
possunt inferre metuũt ne aut perpetrati homitidii rei teneãtur: aut miqͣ appari
tiã cum sunt. Quid est ergo deo dicere occide quẽ odi nisi aꝑtis ri uocibꝰ clamare.
hyc fat meo aduersario quod me in illũ fatere nec peccatorẽ decet⁊¬

Expanded text:
qui ea quae facere nequeunt imprqui ea quae facere nequeunt impr quod ipse facere, vel omnino non posset, vel, si posset, minime deceret. Nam qui maledictionibus 710 inimicum impetunt, quid aliud in illo facere Deum volunt, nisi quod ipsi facere aut nequeunt, aut erubescunt? Mortem namque adversario exoptant, quam et si possunt inferre metuunt, ne aut perpetrati homicidii rei teneantur, aut iniqui appareant etiam cum sint. Quid est ergo Deo dicere: Occide quem odi, nisi apertis ei vocibus clamare: Hoc fac meo adversario, quod me in illum facere nec peccatorem decet
Abbreviated transcription (Latin):
Nꝙ̃cũ peruersũ quẽq or̃potens percutit. et condclendũ est miserie pereuntis.
et congaudendũ iusticre iudicis: ut nobis et in luctu sit pena moriẽtis proxiii.
et rursus in gaudiũ ueniat. exhibita equitas iudicãtis dei : quatenꝰ nec perenti hõi¬
bexistamus aduersarii. nec iuditanti deo inuemianuir ingrati. Beatus ugit᷑. iobͣ.
quia cuneta in aduersitate odia perferte calcau̾at: dicat. Si gauisus sũ ad rumam
eius qui me ederat: et si exultaui ꝙ iuenisset eum malum .. Qiua idelitet᷑
et ingnicũ diligens dũ aduersario ruenti condlut ⁊ in malis ipsus ipse ad bonũ
tueuit. uit nide ipse ad bemgnnitatẽ cresteret : unde illũ mala que merebat ler
ut expeterẽ maledicens animam eiue¬
depe nonulli eos quos sibi aduersarios estimant maledictione ferũt. quia
uirtute nequaꝙͣ pñt: in quibus patenter ceparet . que mala si pessent facerent.

Expanded text:
Nam cum perversum quemque omnipotens percutit, et condolendum est miseriae pereuntis, Nam cum perversum quemque omnipotens percutit, et condolendum est miseriae pereuntis, et congaudendum justitiae judicis, ut nobis et in luctu sit poena morientis proximi, et rursus in gaudium existamus adversarii, nec judicanti Deo inveniamur ingrati. Beatus igitur Job, quia cuncta in adversitate odia perfecte calcavit, dicat: Si gavisus sum ad ruinam ejus qui me oderat, et exsultavi quod invenisset eum malum; qui videlicet et inimicum diligens, dum adversario ruenti condoluit, in malis illius ipse ad bonum crevit, ut inde iste ad benignitatem cresceret, unde illum mala quae merebatur ut expeterem maledicens animam eiuepe nonnulli eos quos sibi adversarios aestimant maledictione feriunt, quoniam virtute nequaquam possunt; in quibus patenter apparet quae mala si possent facerent,
Abbreviated transcription (Latin):
et sunt nõnulli impii qui nobis specialiter non uidentur inimiti. Humana autem
mens̾ omirẽ quot immitũ tcberat. etiã impiũ et iniquũ putat: quia eius culpas̾ apud
cogitationẽ suã liuor accusans exaggerat. Quibusubet uero flagiciis prematur
ninus iniquus creditur. si aduersarius minime sentitur. Qua in re disternẽdum
nobis ẽ. aliud eẽ ꝙ nobis. aliuduero ꝙ sibi et ceteris n̃ inimicus nocet. Ulamsi aliis
bonus est: sine nostra forsitan ciapa ẽe non potest nobis malus. wec omnino iã de
eius ruina gaudendũ est: cuius nos solos certũ est aduersa tolerasse. Cum uero.
noster at multorũ hostis perimitur: de ereptione propimoꝵ potius ꝙͣ de iniuit i
ipteritu necesse est ut animus letetur. Oportet nãq ut pereñte aduersario subtilit
pensare debeamus. et quid debemus ruine peccatoris. et quid iusticie ferientis.

Expanded text:
et sunt nonnulli impii qui nobis specialiter non videntur inimici. Humana autem et sunt nonnulli impii qui nobis specialiter non videntur inimici. Humana autem mens omnem quem inimicum tolerat etiam impium et iniquum putat, quia ejus culpas apud cogitationem livor accusator exaggerat. Quibuslibet vero flagitiis prematur, minus iniquus creditur si adversarius minime sentitur. Qua in re discernendum est, aliud esse quod nobis, aliud vero quod sibi et caeteris noster inimicus nocet. Nam si aliis bonus est, sine nostra forsitan culpa non potest esse nobis malus, nec omnino jam de ejus ruina gaudendum est cujus nos solos certum est adversa tolerasse. Cum vero noster ac multorum hostis punitur, de ereptione proximorum potius quam de inimici interitu necesse est ut animus laetetur. Oportet namque ut pereunte adversario, subtiliter pensare debeamus, et quid debemus ruinae peccatoris, et quid justitiae ferientis.
Abbreviated transcription (Latin):
inter hec sciendũ est quia eurire plerũq solet. ut nõamissa coritate. et inimiti nos
luma letificet. et rursũ eius gla sine iniuidre cuipa contristet : cũ et ruẽte eo quosdã
bere erigi credimus: et profitiẽte illo plerosq iniuite opprimi formidamus. Qua iñ re
Ianentẽ noftrã net xius ia defectus erigit. nec eius prouectus addicit: si recta nostra
cogitatio non quid in ipso. sed quid de ipso tirca alios agatur attendit. Sed ad hec¬
seruãda ualde ẽ necessariũ subtilissime districtionis examen. ne cũ nr̃a odia exxeqͥmur:
fallamur suo spetie utilitatis aloene. Si autẽ de inmiti morte gaudendũ ommno nõ
esset: psalmista non diteret.Letabitur iustus cũ uderit uindittã impioꝵ. Sed aliud
est impĩ̃ : aliud uero ininitũ perpeti. Nam sunt pleriq inimiei qui non sũt impni :

Expanded text:
inter haec sciendum est quia evenire plerumque solet ut non amissa charitate, et inimici nos inter haec sciendum est quia evenire plerumque solet ut non amissa charitate, et inimici nos ruina laetificet, et rursum ejus gloria sine invidiae culpa contristet, cum et ruente eo quosdam bene erigi credimus, et proficiente illo plerosque injuste opprimi formidamus. Qua in re mentem nostram nec ejus jam defectus erigit, nec ejus profectus addicit, si recta nostra cogitatio non quid in ipso, sed quid de ipso servanda valde est necessarium subtilissimae discretionis examen, ne cum nostra odia exsequimur, fallamur sub specie utilitatis alienae. Si autem de inimici morte gaudendum omnino non esset, Psalmista non diceret: Laetabitur justus, cum viderit vindictam impiorum . Sed aliud est impium, aliud vero inimicum perpeti. Nam sunt plerique inimici qui non sunt impii,
Abbreviated transcription (Latin):
duobus modis ostendi sobet: scilicet si et amitos in deo. et iimicos diligimꝰ ꝓpter deũ¬
e dedsciendum est quia mimici dilectio tunt ueraniter custoditur : cum net᷑ de ꝓuectu ̃¬
addicimur. nec de runa illius letamur. Namisepe in dilectiõĩs imagine erga inuicũ
ammus fallitur: seq hunc diligere estimat. si eius uite contrarius non existat. Sed
dibectiõis uim occulte ueraciter aut prouectus inimiti aut casus interrogat. Hac
Uoxtenim de re ad plenũ semetipsam mens hoĩs nescit: insi eũ quẽ sibi adicersariũ crẽdit.¬
⁊ in defectu uel profectu eius. mutasse se modũ sui status iuenerit. Si enĩ de ꝓsꝑitate
addicitur. et de calamitate se odientis letatur: constat quia nõ amat quẽ non uult
esse meliorẽ seeũq etiã stantẽ ucto persequitur : quẽ recidisse gratulatur. ͦ ded

Expanded text:
duobus modis ostendi solet, scilicet si et amicos in Deo, et inimicos diligimus propter Deumduobus modis ostendi solet, scilicet si et amicos in Deo, et inimicos diligimus propter Deum. Sed sciendum est quia inimici dilectio tunc veraciter custoditur, cum nec de profectu addicimur, nec de ruina illius laetamur. Nam saepe in dilectionis imagine erga inimicum animus fallitur, seque hunc diligere aestimat, si ejus vitae contrarius non existat; sed dilectionis vim occultae veraciter, aut profectus inimici, aut casus interrogat. Hac etenim de re ad plenum semetipsam mens hominis nescit, nisi eum quem sibi adversarium credit in defectu vel profectu ejus mutasse se modum sui status invenerit. Si enim de prosperitate addicitur et de calamitate se odientis laetatur, constat quia non amat quem non vult esse meliorem se, eumque etiam stantem voto persequitur quem recidisse gratulatur. Sed
Abbreviated transcription (Latin):
Que est inquitas maxima: et negatio contra deũ altissimũ. liquet emm quia illũ
negat: cuius despecta gratia sibi iuires boni operis arrogat. Qued recte quos  et
iiquitas mapania uocatur: quia omne peccatũ quod ex infirmitate est: spem nequaꝙͣ
perdit. quia a superno iudice uemã requirit. Pre sumptio autẽ uirtutis proprie tantoꝰ
grauius in desperatione est: quanto longius ab humilitate. Cũq iures sibi tuibuit
dperis ad adiutorũ non ⁊ecurrit auctoris: ut es grauius peccator pereat. quo et
ipsum hoc quia est percator ignorat
Edi gauisus sum ad ruinã eius qui me oderat:
et exultaui ꝙ inuenisset eum maluir.A
Ommpetentis dei nos eẽ discipulo: sda custodia caritatis probat. hmt enim est¬
ꝙ per semetipsam ueritas dicit. In hec cognostent ommnes quia mei discipuli estis:
si dibectionẽ habueritis admuicẽ. Que imirũ dilectio. si cor nr̃m neraciter replet᷑.

Expanded text:
Quae est iniquitas maxima, et negatio contra Deum altissimum. Liquet enim quia illum Quae est iniquitas maxima, et negatio contra Deum altissimum. Liquet enim quia illum negat, cujus despecta gratia sibi vires boni operis arrogat. Quod recte quoque et iniquitas maxima vocatur, quia omne peccatum quod ex infirmitate est, spem nequaquam perdit, quia a superno Judice veniam requirit. Praesumptio autem virtutis propriae tanto gravius in desperatione est quanto operis, ad adjutorium non recurrit auctoris; fitque ut eo gravius peccator pereat, quo et ipsum hoc, quia est peccator, ignorati gavisus sum ad ruinam ejus qui me oderat, et exsultavi quod invenisset eum malum. - Omnipotentis Dei nos esse discipulos sola custodia charitatis probat. Hinc est enim quod per semetipsum Veritas dicit: « In hoc cognoscent omnes quia mei discipuli estis,  dilectionis. Quae nimirum dilectio si cor nostrum veraciter replet,
Abbreviated transcription (Latin):
e l quidoiud sibi mali messe tognostunt. de mortali propagine sentũt mea um
Qudquid uero i se bom consꝑiciunt: mortalis gratre cohnostunt dont ei den
sactexo munede debifore q fuoit: Quet pue mendodedit eis bonũ uelle quod ndueriã
Adoraeiũt uiuentẽ in setula seculorũ: mittentes coronas suas̃ ante thronum dei.
teronas nãq sucs ante ebe oñ del mittere est: tertaminu slora uttorlas monside
tabuere sedautori: ut ad illã referãt glouia laudis÷ a quos se stũ rt utrer es nesit
tertaminis. Beatus ergo icb quia sit bona que operatus ẽ narrat. ut tñ hec sue oꝑatioĩ
non tribuat: sed ad auctori laudẽ recurrat: manũ suã ore suo ostulatũ se fuisse denegat.
Ac si patenter dicat. Ego mea opera tãꝙͣ mea non profero: quia iauctoris sui grat iam
negare comũcitur: quisquis sibi tribiit quod operatur. Unde et protimꝰ subdit

Expanded text:
et quidquid sibi mali inesse cognoscunt, de mortali propagine sentiunt meritum; et quidquid sibi mali inesse cognoscunt, de mortali propagine sentiunt meritum; quidquid vero in se boni inspiciunt, immortalis gratiae cognoscunt donum, eique de accepto munere debitores fiunt, qui et praeveniendo dedit eis bonum velle quod noluerant, te thronum Domini . Coronas namque suas ante thronum Domini mittere est certaminum suorum victorias non sibi tribuere, sed auctori, ut ad illum referant gloriam laudis, a quo se sciunt vires accepisse certaminis. Beatus ergo Job, quia sic bona quae operatus est narrat, ut tamen haec suae operationi non tribuat, sed ad auctoris laudem recurrat, manum suam ore suo osculatum fuisse se denegat. Ac si patenter dicat: Ego mea opera tanquam mea non profero, quia auctoris sui gratiam negare convincitur, quisquis sibi tribuit quod operatur.
Abbreviated transcription (Latin):
quixpe epatio. per ob̃ autẽ lequutio designatur: situt per salomone dist manũ
Abscondit pierer manũ sua sub ascella sua: et laborat si ad oesuũ porrigat uam
piro labor est manũ suã ad os porrigere: quia desidiosus quisq predicator net
hot uult operari quod dicit. Mnũ qui ppe ad os porrigere est: uoci sur oꝑa tõtordare.
Manũ ergo sũa esculatur ore suo : qui laudat quod fatit. et testimomo prae loquatĩ
sibi uirtutẽ tribuit operis. Qua in re quis despicitur : nisi is qui ipsa operandi
munera largitur. Ande per egregiũ predicatorẽ dicitur. eraud autẽ habes quod
pon accepisti. Si autẽ accepisti: quid gloriaris quasi nõ acceperis : ⁊ ancti autem
uira scurt pest primi parentis lapsum de corruptibili stirpe sẽ edites: et nõuirtute
ropua sid preuemente superna gratia ad meliora se ucta uel oꝑa tõmutauritu

Expanded text:
per os autem locutio designatur; sicut per Salomonem dicitur: per os autem locutio designatur; sicut per Salomonem dicitur: Abscondit piger manum suam sub axilla sua, et laborat si ad os suum porrigat eam . Pigro labor est manum suam ad os porrigere, quia desidiosus quisque praedicator nec hoc vult operari quod dicit. Manum quippe ad os porrigere est voci suae opere concordare. Manum ergo suam osculatur ore suo, qui laudat quod facit, et testimonio propriae locutionis sibi virtutem tribuit operis. Qua in re quis despicitur, nisi is qui ipsa operandi munera largitur? Unde bene per egregium praedicatorem dicitur: Quid autem habes, quod non accepisti? Si autem 708 accepisti, quid gloriaris, quviri sciunt post primi parentis lapsum de corruptibili stirpe se conditos, et non virtute propria, sed praeveniente superna gratia ad meliora se vota vel opera commutatos:
Abbreviated transcription (Latin):
iisi eiset alia que ab hõĩtus nescũtur adiungat. Unde bene per salomonem dicitu
dicut probatur in conflatorio argentũ et in fornate aur̃ũ : ita probatur homoore
laudantis. Argentũ quiꝓpe uel aurũ si reprobũ est : igne consumtar. d pribum¬
fanores suos audiens ad superm iuditii consideratione redeat. at ne de his apũd
octultũ arebitrũ grauetur metuit: quasi expurgatiois igne ad magnitudinem
Aoritatis excrefcit: et unde intendiũ trepidationis sustinet᷑: inde c̾iauiꝰ fularet
Beatus igitur iob quiã nequaꝙͣ de oꝑatione se pretulit: fidenter dicit. N idi
sobem cũ fulgeret. Quia uero hũt a iudicii interioris intuitu fama laudabilis
non diuertit᷑: adiũgit. Et lunã intedentẽ elare. Qrui quia opimonis sue gratia
am̃ĩ deuiniti nrec tacita cogitatione permisit: protinus subdidit. Et si betatũ est

Expanded text:
nisi eis et alia quae ab hominibus nesciuntur adjungat. Unde bene per Salomonem dicitur: nisi eis et alia quae ab hominibus nesciuntur adjungat. Unde bene per Salomonem dicitur: Sicut prlaudantis . Argentum quippe vel aurum, si reprobum est, igne consumitur; si vero prfavores suos audiens, ad superni judicii considerationem redit, ac ne de his apud occultum arbitrum gravetur metuit, quasi expurgationis igne ad magnitudinem claritatis excrescit, et unde incendium trepidationis sustinet, inde clarius fulget. Beatus igitur Job, quia nequaquam de operatione se praetulit, fidenter dicit: Si vidi solem cum fulgeret. Quia vero hunc a judicii interioris intuitu fama laudabilis non divertit, adjungit: Et lunam incedentem clare. Quia autem opinionis suae gratia animum devinci, nec tacita cogitatione permisit, protinus subdidit: Et si laetatum est
Abbreviated transcription (Latin):
lauta enum consideratioire trepidat: ne aut de his in quibits laudatur et non
sunt. maius dei iudiciũ inuemiat: aut de his in quibus laudatu ⁊ et sũt cõpetẽs
premiũ perdat. Undegberũq fit : ut sieut iniuistus ex laude sua polluitur
ita uir iuitus audita sua laude purgetur. Nam dũ bona que agit ab hõĩbꝰ ꝓferri
cognoscit: subtibe contra se ut dictum est extremi iudicii examen metuit᷑: atc
trepidus ad conscientiã recurrit: et quidquid illit iest reprehensibile corrigit
Dum emm bona sua innotuisse formidat : subtilitatẽ sequuturi exanũs ꝑtimescẽs
si qua in se mala occulta sunt amputat. Pauet nãq si saltẽ talis deo nõ qfbẽditur
qualis ab hõibus putatur: et neq contentus ẽ. ut in quo potuit innotesce̾. in hoc
debeat ⁊emanere. Iamenim de boms suis quasi retributionẽ sibi factã estimat:

Expanded text:
Cauta enim consideratione trepidat, ne aut de his in quibus laudatur et non Cauta enim consideratione trepidat, ne aut de his in quibus laudatur et non sunt majus Dei judicium inveniat, aut de his in quibus laudatur et sunt competens praemium perdat. Unde plerumque fit ut sicut injustus ex laude sua polluitur, ita vir justus audita sua laude purgetur. Nam dum bona quae egit ab hominibus proferri cognoscit, subtile contra se, ut dictum est, extremi judicii examen metuit, ac trepidus ad conscientiam recurrit, et quidquid illic inest reprehensibile corrigit. Dum enim bona sua innotuisse formidat, subtilitatem secuturi examinis pertimescens, si qua in se mala occulta sunt amputat. Pavet namque si saltem talis Deo non ostenditur qualis ab hominibus putatur, et neque contentus est ut in quo potuit innotescere, in hoc debeat remanere. Jam enim de bonis suis quasi retributionem sibi factam aestimat,
Abbreviated transcription (Latin):
etenim mens etiã cum de se falsa bona dicũtur exultat : quia non apud deũ qualiter
uiuat. sed apud hor̃es qualater innotescat excogitat. Indiciũ etemm de se oĩpotẽtis
dei despitiens. et sclũmodo /pim querens. inter auditas laudes attellitur: et que
hot solum quesierat quasi de brauio operi letatur. At contra¬
sicor ueraciter humile est: bona que de se audit. aut mimme recognoscit. et
quia falsa dicũtur metuit: aut certe si adesse ea ueraciter sibi scit. coipso
Formidat ne ab eterna dei retributione d suit perdita: quo hec considerat hoĩbꝰ
diuulgata. Pauetq uehem̃ter: ne spes futuri muneris in mercede ꝑmutetur
transitorii fauoris. Qua ex re agitur ut electoꝵ animꝰ magno laudum suarũ
igne crutiretur: atq ab õm torporis sui rubigie merore cogitatiois excoqatur.

Expanded text:
etenim mens etiam cum de se falsa bona dicuntur exsultat, quia non apud Deum qualiter etenim mens etiam cum de se falsa bona dicuntur exsultat, quia non apud Deum qualiter vivat, sed apud homines qualiter innotescat, excogitat. Judicium enim de se omnipotentis Dei despiciens, et solummodo hominum quaerens, inter auditas laudes extollitur, et quae hoc solum quaesierat, quasi de bravio operis laetatur. At contracor veraciter humile est, bona quae de se audit, aut minime recognoscit, et quia falsa dicuntur metuit; aut certe si adesse ea sibi veraciter scit, eo ipso formidat ne ab aeterna Dei retributione sint perdita, quo haec considerat hominibus divulgata, 707 pavetque vehementer ne spes futuri muneris in mercedem permutetur transitorii favoris. 19. Sancti suis laudibus cruciantur.---Qua ex re agitur ut electorum animus magno laudum suarum igne crucietur, atque ab omni torporis sui rubigine moerore cogitationis excoquatur.
Abbreviated transcription (Latin):
nisi ꝙ magno metu et crcũs pectiõe opus ẽ: ne mens nr̃a ũꝙͣ de sus laudibus
hel tacita letetur: Qui enim quasi claritatẽ lune fame sue magnitudinẽ cõspicit
sibiq in occulto mentis gaudiũ facit: cui iste insi auctori se pretulit. cuiꝰ donũ¬
⁊ ut bene operetur percipit. et tñ in eius munrere de gratia sue laudis hilarescit:
despecto enm honore conditoris semetrxsum plus amare conũcitur: cuiꝰ p̃coniis
letatur. Ꝙ iusipõnũꝙͣ etiã sancti uiri de bona sua etiã opinione gaudent: sed ͦ¬
cũ per hant ad meliora prfitere audientes pensant nec iã de opinione sua. sed
de proximoꝵ gaudent utilitate: quia aliud est fauores querere. et aliud de ꝓuectibꝰ
exultarei. Qua in re necesse est. utieũ audientiũ utilitati non proficit: mentem.
nostrã fama laudabilis non eleuet sed fatiget. Cum enim humane lingue atteftatiõe
laudamur: occulta dispensatiõe requirimur: quid de nobisipsis sentiamꝰ. Suꝑba a

Expanded text:
 magno metu et circumspectione opus est, ne mens nostra unquam de suis laudibus vel tacita laetetur? Quisquis enim quasi claritatem lunae famae suae magnitudinem conspicit, sibique in occulto mentis gaudium facit, cui iste nisi auctori se praetulit, cujus dono ut bene operaretur percepit, et tamen in ejus munere de gratia suae laudis hilarescit? Despecto enim honore conditoris, semetipsum plus amare convincitur, cujus praeconiis laetatur. Quamvis nonnunquam etiam sancti viri de bona sua opinione gaudeant; sed cum per hanc ad meliora proficere audientes pensant, non jam de opinione sua, sed de proximorum gaudent utilitate quia aliud est favores quaerere, et aliud de profectibus exsultare. Qua in re necesse est ut cum audientium utilitati non proficit, mentem nostram fama laudabilis non elevet, sed fatiget. Cum enim humanae linguae attestatione laudamur, occulta pulsatione requirimur quid de nobisipsis sentiamus. Superba
Abbreviated transcription (Latin):
abel. at deinde subiũxit. et ad munera eius. et rursum dicit. quia nõ respexit ad tam.
at deinde subdidit. nec ad munera eius. Epdantis quippe corde id quod datur actipitur:
idcuto non abel ex muneribus. sed ex abel mimera platuerũt dolata. prius nãq ad eum
dr̃s legitur respexisse qui dabat : ꝙͣ ad illa que dabat. Unde beatus iob dicturus ncbis in
hospitalitatis pratia largitatẽ suam.prius circa aduersaries protulit patientiã ⁊ bemgni
isuam: ꝙ ad ruinã non exultauit inmiti: ꝙ uerbis maledicis perse quutores sucs non
rampetiuit. ꝙ seuentes intrinsetus equamunter tolerauit. et tunt demũ hospitalitatis
sue munificentiã protulit: ut auditoscilicet narratioĩs eius ordine discamiꝰ quiar ext̾iora
munera ex interna cordis mundicia condiũtur: ut uirtutũ eius contextio bectorẽ doceat.¬
iqualis apudse eẽ debeat. cũ exteriora bona aliis submimitrat

Expanded text:
Abel, ac deinde subjunxit, Et ad munera ejus. Et rursum dicit quia non respexit ad Cain, Abel, ac deinde subjunxit, Et ad munera ejus. Et rursum dicit quia non respexit ad Cain, ac deinde subdidit, Nec ad munera ejus. Ex dantis quippe corde id quod datur accipitur. Idcirco non Abel ex muneribus, sed ex Abel munera oblata placuerunt. Prius namque ad eum legitur Dominus respexisse qui dabat, quam ad illa quae dabat. Unde bene beatus Job dicturus nobis in hospitalitatis gratia largitatem suam, prius circa adversarios protulit patientiam et benignitatem suam: quod de ruina non exsultavit inimici, quod verbis maledicis persecutores suos non impetiit, quod saevientes intrinsecus aequanimiter toleravit, et tunc demum  quae dabat, ut audito scilicet narrationis hujus ordine discamus quia exteriora munera ex interna cordis munditia condiuntur, et discrequalis apud se esse debeat, cum exteriora bona aliis subministrat
Abbreviated transcription (Latin):
habemus: dimittere autẽ ad relapandũ dolorẽ quẽ interius ex aluena culpa contrapimus
ded stiendũ est quia qui dimittit et non dat. et si non pbene oꝑatus ẽ: meliorẽ tamen⁊̃
partẽ miscdie tenuit. Qrui autẽ dat et mĩme dimittit: omnino mist̾diam nullã facit:
quia ab õmpotente deo munus ex manu nõ accipitur quod corde cdigato iñ malit ia
datur deo. exdantis mente pensatur. Cuncta itaq malicie macula. ab interiori nqtro.
.homine cogitationis ĩnuitatione tergenda est: quia irã iuidicis placare nescit delatioꝰs
insi mundicia placeat offerentis. Unde scruptũ est. Respexit deus ad abel et ad muimera
eius: ad caim autẽ et ad nuimera eius non respexit. Neq etenm sacrũ eloquuũ̃ dicit
respexit ad munera abel. et ad munera caim non respexit : sed prius ait. respeit ad

Expanded text:
habemus, dimittere autem ad relaxandum dolorem quem interius ex aliena culpa contraximus. habemus, dimittere autem ad relaxandum dolorem quem interius ex aliena culpa contraximus. Sed sciendum est quia qui dimittit, et non dat, etsi non plene operatus est, meliorem tamen partem misericordiae tenuit. Qui autem dat, et minime dimittit, omnino misericordiam nullam facit, quia ab omnipotente Deo munus ex manu non accipitur, quod corde obligato in malitia prdatur Deo ex dantis mente pensatur. Cuncta itaque malitiae macula ab interiori nostro homine cogitationis immutatione tergenda est, quia iram judicis placare nescit oblatio, nisi ex munditia placeat offerentis. Unde scriptum est: Respexit Deus ad Abel et ad munera ejus, ad Cain autem et ad munera ejus non respexit . Neque etenim sacrum eloquium dicit: Respexit ad munera Abel, et ad Cain munera non respexit; sed prius ait quia respexit ad
Abbreviated transcription (Latin):
scilicet persequẽtes uel gentiles credentes : quia et illi moliti sunt corpus illius
quasi tonsimiendo extinguere et isti esurrentẽ mentẽ sũa desiderãt ꝑ quotidianũ
ĩmolatiõis sacrificiũ de eius carmbus satiareente
estium meum uatori patuit/
Ceste paulo caritas patiens et benigna descubitur. Per patientiã enĩ aliena mala
eguanimiter fert. per bengntatẽ uero bona miseritorditer impendit sua. Nearua
agitids i e patienter domesticos maledicẽtes pertulit et miatores atq pereginos
apud se benigͥne sustepit: llis morũ ecempla tubues. istis epoteracu tpe caurus¬
illis por mansuetudinẽ nõcontitus ad rrastendũ. istis per miscdiã ad subueniendum
paratus. Uir etenim sanctus redẽptorẽ humani generis per prophetie sp̃m intuens
predicamenta quoq illius in opere seruabat: quibus nos ãmonet dicens. dnuttite: et
dimittetur uobis. Date : et dabitur uobis. Dare nãq nostrũ ad res pertinet quas ext̾ius

Expanded text:
scilicet persequentes, vel gentiles credentes, quia et illi moliti sunt corpus illius, quasi consumendo, exstinguere, et isti esurientem mentem suam desiderant per quotidianum immolationis sacrificium de ejus carnibus satiare. ostium meum viatori patuit. - Quia, teste Paulo, charitas patiens et benigna describitur , per patientiam aliena mala aequanimiter tolerat, per benignitatem quoque bona misericorditer impendit sua. Unde beatus Job et patienter domesticos maledicentes pertulit, et viatores atque peregrinos apud se benigne suscepit: illis morum exempla tribuens, illis per exterillis per mansuetudinem non concitus ad irascendum, istis per misericordiam ad subveniendum paratus. Vir enim sanctus Redemptorem generis humani per prophetiae spiritum intuens, praedicamenta quoque illius in opere servabat, quibus nos admonet, dicens: Dimittite, et dimittetur vobis; date, et dabitur vobis . Dare namque nostrum ad res pertinet quas exterius
Abbreviated transcription (Latin):
aliena nos utiliter exempla persuadent: et cũ mente hurili opiinoinis aliene
bona suscipimꝰ. nr̃a uel ad meliꝰ bona predutimꝰ. iel ad bonũ mala permutamꝰ.
Cũq nos de uita proximi fame splendor irradiat: mens nr̃a ut prediximꝰ que.
ad optinendũ uirtutis iter se dirigit quasi in lure lumine gressus pont¬
S dedisitut ex aliena opimone proficimus sic plerũq si laudibꝰ fame ngtre

Expanded text:
aliena nos utiliter exempla persuadent. Et cum mente humili opinionis alienae aliena nos utiliter exempla persuadent. Et cum mente humili opinionis alienae bona suscipimus, nostra vel ad melius bona producimus, vel ad bonum mala permutamus. Cumque nos de vita proximi famae splendor irradiat, mens nostra, ut praediximus, quae ad obtinendum virtutis iter se dirigit, quasi in lunae lumine gressus ponit. Sed sicut ex aliena opinione proficimus, sic plerumque, si famae nostrae
Abbreviated transcription (Latin):
illustrat. cũq illius opimio clara eognoscitur huit quasi pergenti in itme exẽpli
lumen prebetur. Dedmõnũꝙͣ opus quod ab alrena opimont sumitur: mimis
mundo desiderio in aĩo formatur. Nam infirme mẽtes cũ bona de aliis audiũt
aliqñ se ad operationẽ rectã non amore uirtutis. sed dibectiõe laudis accendũt:
et profectoliquet quia sicut natura solis ẽ ut queq actigerit accendat et
siecet: ita luaris ignis est propriũ. ut quidquid contigerit exurat quidem.
sed exurendo humidũ reddat. Ad uitã ergobonã alios per amoreni dei affectus
recti operis prouotat: alios uero amor laudis inflãmat. Sed cũ recti oꝑis affcũ
arcendimur: quasi per igne solis a uitiorũ humore siecanuir. Cum urero quẽ
ad opus bonũ laudis amor prouocat: concupita fama quasi luna attingit. quia
eius iudelicet animũ et accendit et resoluit. Acrendit scilicet ad exercicium

Expanded text:
illustrat, cumque illius opinio clara cognoscitur, huic illustrat, cumque illius opinio clara cognoscitur, huic lumen praebetur. Sed nonnunquam opus quod ab aliena opinione sumitur minus mundo desiderio in animo formatur. Nam infirmae mentes cum bona de aliis audiunt, aliquando se ad operationem rectam non amore virtutis, sed delectatione laudis accendunt. Et profecto liquet quia sicut natura solis est ut quaeque attigerit accendat et siccet, ita lunaris ignis est proprium ut quidquid contigerit exurat quidem, sed exurendo humidum reddat. Ad vitam igitur bonam alios pro amore Dei affectus recti operis, alios vero amor laudis inflammat. Sed cum recti operis affectu accendimur, quasi per ignem solis a vitiorum humore siccamur. Eum vero quem ad opus bonum laudis amor provocat, concupita fama, quasi luna, attingit, quia videlicet ejus animum et accendit et resolvit. Accendit scilicet ad exercitium
Abbreviated transcription (Latin):
ait uero se in humilitate custodir et consideratiõis oculũ non in uittutibꝰ suis
qsed in infirmitatibus fixerat. habent itaq propriũ sancti uiri : ut bonaũ
quidem que agunt iudeant. et tñ cum peregerint ab eorũ memoria oculos
auertant. Unde recte per beatũ iobdicitur. Si iudi sdem cũ fulg̾e̾t Rcsiaꝑte
diceret. Opus meũ xtiã cum aliis epemplorũ lucẽ tubueret: ad p̃sup̃tionis
gratiã non attendi. quia dũ de eo extolli timui. ab intuendo eo oculos auxerti
post opus bonũ fama laudabilis sequitur per quã celebre nomen in hac uite
sicifama a bono opere iures sumit et fauoris gratiã quasi claritatẽ lumimi
Paspergit. Est aliud in luna quoo per similitudinẽ bone spargenti iã fanẽ
conreniat. lup nãq rius etiã in tenebraꝵ tẽpore iter ambulãtibꝰ qstendit:
quia etidum de aliena uita lup laudis emicat alios ad exertitiũ boni operis

Expanded text:
ut vero se in humilitate custodiret, considerationis oculum non in virtutibus suis, ut vero se in humilitate custodiret, considerationis oculum non in virtutibus suis, sed in infirmitatibus fixerat. Habent itaque proprium sancti viri, ut bona quidem quae agunt videant; et tamen cum peregerint, ab eorum memoria oculos avertant. Unde recte per beatum Job dicitur: Si vidi solem cum fulgeret. Ac si aperte diceret: Opus meum etiam cum aliis exemplorum, lucem tribueret, ad praesumptionis gratiam non attendi, quia dum post opus bonum, fama lauippe a bono opere vires accipit, et favoris gratiam quasi claritatem luminis aspergit. Est aliud in luna quod similitudinis bonae aspergentis famae conveniat. Lux namque ejus etiam in tenebrarum tempore iter ambulantibus ostendit, quia et dum de aliena vita lux laudis emicat, alios ad exercitium boni operis
Abbreviated transcription (Latin):
Qui et si aliqñ dixit bonũ certamen certaui. cursũ consumaui. fidẽ seruaui : ĩtiẽdũ
sumopere est. quia eo illud tempore intulit quo ĩa ex corpore discessurũ seeẽ cog̾uit¬
Ibr quippe premisit dicens. e̾go emm iã delibor : et tẽpus rescutionis mee instat
Tunc ergo ad memoriã perfectionẽ reduxit operis : cum ia preuidit ad largitati
spaciũ iimie subesse tẽpus operatiõis. Sicut erim dũ iuiumꝰ debemus ña bona¬
a nemoria repellere ne extollant: ita apprepinquãte exitu plerũq ea ad memoriã
squste reuocamus : ut iudelicet fiduciã prebeant et desperatũ tiiorẽ premant a¬
qtendere. Nam quia rade bona non in se sed in dño attenderet patefacta rubularibe
proprie tep̃tatiõis edocuit: qua expressa subiũpit. Propter quod placro michi
in infrrmitatibus meis. ut ergo discipulos instrueret de se sũma referebat :¬

Expanded text:
. Qui etsi aliquando dixit: Bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servavi , intuendum . Qui etsi aliquando dixit: Bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servavi , intuendum summopere est quIbi quippe praemisit, dicens: Ego enim jam delibor, et tempus meae resolutionis instat . Tunc ergo ad memoriam perfectionem reduxit operis, cum jam praevidit ad largitatis spatium minime subesse tea memoria repellere ne extollant, ita appropinquante exitu, plerumque ea ad memoriam juste revocamus, ut videlicet fiduciam praebeant et desperatum timorem premant. Qostendere studuit. Nam quia eadem bona non in se, sed in Domino attenderet, patefacta tribulatione propriae tentationis edocuit, qua expresse subjunxit: Propter quod placeo mihi in infirmitatibus meis . Ut ergo discipulos instrueret, de se su
Abbreviated transcription (Latin):
ubi molliter iaceat requirit. Atq idcirco que cõmoda de prractis bonis sit assequntꝰ
intelliit: sed que dãpͥna de negligẽtiis patitur nescit. P̾berũq emm hot uitio
tẽꝑtantur etiã electi: plerũq eorũ cordi suggeritur. ut bona que fecerĩt ad
añi reuccent. et securitatis iam leticia exilltent. Sed si uere aecti sunt ab eo¬
in quo sibi placent mentis oculos diuertunt: omñẽ in se de peractis bonis letitĩa
deprinunt. et de his que minꝰ se egisse intelligunt tristicia requirũt Indignos
se estimant: et pene soli bona sua nõ uident: que in se uidenda õmbus ad exẽplũ¬
e prebent. Hinc est ꝙ paulus dum expleta in se bona postponẽt. et sdla adhut a¬
Mit est ꝙ ut posset se de bonis que agebat humiliare : studebat ad am̃ p̃terita
mala reducere : dicens. Qui prius fui blasphemus: et persequutor et ꝯtumeliosus

Expanded text:
ubi molliter jaceat, requirit; atque idcirco quae commoda de peractis bonis sit assecutus ubi molliter jaceat, requirit; atque idcirco quae commoda de peractis bonis sit assecutus intelligit, sed quae damna de neglectis patitur nescit. Plerumque enim hoc vitio tentantur etiam electi. Plerumque eorum cordi suggeritur ut bona quaeque quae fecerunt ad animum revocent, et securitatis jam laetitia exin quo sibi placent mentis oculos divertunt: omnem in se de peractis bonis laetitiam deprimunt, et de his quae se minus egisse intelligunt tristitiam requirunt. Indignos se aestimant, et pene soli bona sua non vident quae in se videnda omnibus ad exemplum praebent. Hinc est quod Paulus dum expleta in se bona postponeret, et sola adhuc endisse. Hinc est quod ut posset se de bonis quae agebat humiliare, studebat ad animum praeterita mala reducere, dicens: Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et contumeliosus
Abbreviated transcription (Latin):
iuelcater currit: si uipta metas uemens. in hoc quod est reliquũ defitit. Net ad
quelibet distincta loca properatibꝰ inchoando prodest longũ itter carpere: si ncq
extiã totũ ualent consumare. Qui ergo eternã uitã querimus: quid aliud ꝙ quedã
itiuera agimꝰ: per que ad patriã festinamus Sed quid prodest ꝙ tar pimꝰ multa:
si ea que ad peruemẽdum restant negligimꝰ reliqua: more itaq uiatoꝵ nequaco.
paulisper fiat preteritũ quod indesimenter et tuude adhuc attenditur futurũ.
Amplius igitur debemꝰ inspitere que bona necdũ fetimꝰ : ꝙͣ ea que ĩã nos feciise
egaudemus Sedihabet hoc humana infirmita propriut: ut plus ei intuerilibeat.
quod sibi in se placet. ꝙͣ quod sibi in se displicet Rger quippe oculus cordis dum
laborare in consideratione sua metuit. quasi quodda stratũ delectatiois in ammo

Expanded text:
velociter currit, si juxta metas veniens in hoc quod est reliquum deficit. Nec ad velociter currit, si juxta metas veniens in hoc quod est reliquum deficit. Nec ad quaelibet destinata loca pergentibus inchoando prodest longum iter carpere, si non etiam totum valeant consummare. Qui ergo aeternam vitam quaerimus, qui aliud quam quaedam itinera agimus, per quae ad patriam festinamus? Sed quid prodest quod carpimus tam multa, si ea quae ad perveniendum restant, negligimus reliqua? 12. Non quid itineris paulisper fiat praeteritum quod indesinenter et timide adhuc attenditur futurum. Amplius igitur debemus inspicere quae bona necdum fecimus, quam ea quae jam nos fecisse gaudemus. Sed habet hoc humana infirmitas proprium, ut plus ei intueri libeat quod sibi in se placet quam quod sibi in se displicet. Aeger quippe oculus cordis, dum laborare in consideratione sua metuit, quasi quoddam stratum delectationis in animo,