comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Uamuis omnẽ scien¬
tiã atq doctrinã scrip¬
tura sacra sine aliqua
cõparatione tͣnscendat:
ut taceã quod
uera p̾dicat. qđ ad
cȩlestẽ patriam uocat qđ a t̾renis de¬
sidiis ad suꝑna amplectenda cõr segentt̃
ĩmutat. qđ dictis obscurioribus exercet
fortes et paruuli humili sermone blandit᷑
qđ nec sic clausa ẽ ut pauesci debeat nec
sic patet ut uilescat: qđ usu fastidiũ tol¬
lit et tanto amplius diligit᷑. qͣnto ampliꝰ
meditat᷑: qđ legentis animũ humilib
u̾bis adiuuat. subluib sensib leuat:
qđ aliqͦmͦ cũ legentib crescit: qđ a rudib
lectorib quasi recognoscit᷑. ettam̃ doctis
semꝑ noua repꝑitꝰ: ut gͦ de rerũ ponden
taceam: scientias tam̃ om̃s atq doctrina̾
ipso etiã locutionis suȩ more tnscendit:
quia uno eodemq sermone dũ narrat ie¬
tũ. ꝓdit mysteriũ. Et sic scit p̃tita diae¬
re: ut eo ipso nou̾it futura p̃dicare. En
ĩmutato dicendi ordine. eisdẽ ipsis serms¬

Expanded text:
uamvis omnem scientiam atque doctrinam Scriptura sacra sine aliqua comparatione transcendat, ut taceam quod vera praedicat, quod ad coelestem patriam vocat; quod a terrenis desideriis ad superna amplectenda cor legentis immutat; quod dictis obscurioribus exercet fortes, et parvulis humili sermone blanditur, quod nec sic clausa est ut pavesci debeat, nec sic patet ut vilescat, quod usu fastidium tollit, et tanto amplius diligitur quanto amplius meditatur; quod legentis animum humilibus verbis adjuvat, sublimibus sensibus levat, quod aliquo modo cum legentibus crescit, quod a rudibus lectoribus quasi recognoscitur, et tamen doctis semper nova reperitur; ut ergo de rerum pondere taceam, scientias tamen omnes atque doctrinas ipso etiam locutionis suae more transcendit, quia uno eodemque sermone dum narrat textum, prodit mysterium, et sic scit praeterita dicere, ut eo ipso noverit futura praedicare, et non immutato dicendi ordine, eisdem ipsis sermo
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓt̾iuã implorans dicit: Qui me audiebat
expectabant sententiã: et intenti tacebat᷑
ad consiliũ meũ. Ac si aꝑte dicat: Non ut
hi pt̾ui ac tumidi: qui dũ ueritatis u̾ba
susciꝑe renuint p̃dicationis mee sententi¬
as quasi docendo p̃currt̃: Cuiꝰ nunc discipłi
intenti ad eius consiliũ tacent: quia u̾ba
eius ñ audent impugnare s credere Ut
enĩ ꝓficere ex ipsis possint: ea ꝓculdubio
ñ udicaturi s secuturi audiunt: De quib
cont᷑ hanc lib̾tate pessima fuerint effrena¬
ti dictis eius aliquid addere p̾sumunt:
cũ p̃dicam̃toꝵ eius rectitudinẽ quasi e¬
um meũ: In hac stillatione eloquii qͥd ali¬
ud qͦm m̃sura p̃dicationis accuit᷑: Quia
oportet ut exhortationis gra singulis iux¬
ta capacitatẽ ingenii sui conferat᷑ ꝑ hoc gͦ¬

Expanded text:
ter caetera sic ait: Qui me audiebant, exspectabant sententiam meam; et intenti tacebant ad consilium meum. Ac si aperte dicat: Non ut hi protervi ac tumidi, qui dum veritatis verba suscipere renuunt, praedicationis meae sententias quasi docendo praecurrunt. Cujus nunc discipuli intenti ad ejus consilium tacent, quia verba ejus non audent impugnare, sed credere. Ut enim proficere ex ipsis possint, ea procul dubio non judicaturi, sed secuturi audiunt. 3. Ejus contra hanc libertate pessima fuerint effrenati, dictis ejus addere aliquid praesumunt, cum praedicamentorum ejus rectitudinem quasi eium meum. - In hac stillatione eloquii, quid aliud quam mensura praedicationis accipitur? Quia oportet ut exhortationis gratia singulis juxta capacitatem ingenii conferatur. Hinc
Abbreviated transcription (Latin):
tus iob ñ longe pꝰ dicturus ẽ Semꝑ enĩ quasi
tum̃tes suꝑ me fluctus tumui dm̃. Sic qͥppe
metuebat udicẽ suũ: quasi sub ũminentes
impetus fluctuũ iam iãq moritur. Cui
gͦ ita m̃tẽ meror diuini timoris infude¬
rat. recte hilaritatẽ illius subditi ñ er¬
debant: quia cogebant᷑ ridenti ñ creder.
cuiꝰ cor in timore conditorĩ nou̾ati q̃ ⁊ tinua

Expanded text:
emper enim quasi tumentes super me fluctus timui Deum . Sic quippe metuebat judicem suum, quasi subimminentes impetus fluctuum, jamjamque moriturus. Cujus ergo in mentem moeror divini timoris infuderat, recte hilaritati illius subditi non credebant, quia cogebantur ridenti non credere, cujus cor in timore conditoris noverant quam continua
Abbreviated transcription (Latin):
reu̾entia laudat᷑ audientiũ. ꝑ hoc uͦ qđ
subdit᷑ et suꝑ illos stillabat eloquiũ meũ:
indicat᷑ dispensatio magistroꝵ: Debet enĩ
subtilit̾ is qui docet ꝑspicere: ne plus stude¬
at qͣm ab audiente capit᷑ p̃dicare Debet enĩ
ad infirmitatẽ audientiũ semetipsũ con¬
trahendo descendere: ne dũ parius subli¬
mia. et idcirco ñ ꝓfutura loquit᷑: se magis
curet ostendere quã auditorib ꝓdeẽ: Iuben¬
te aut̃ dño ñ solũ fialȩ ad m̃sã tab̾naculi:
s etiã ciathi p̃parant᷑ Quid enĩ ꝑ fialas nisi
larga p̃dicatio: Quid uͦ ꝑ ciathos: nisi mini¬
uidelicet in doctrina sacri eloquii. ñ solũ
exhibenda sunt magna et archana quȩ de¬
briant: s etiã parua et subtilia quȩ quasi ꝑ
gustũ notitiã p̃stant: Huiꝰ gͦ discretissimȩ
dispensationis suȩ sca eccł̃a extremis p̾ssa tẽ

Expanded text:
erentia laudatur audientium. Per hoc vero quod subditur: Et super illos stillabat eloquium meum, indicatur dispensatio magistrorum. Debet enim subtiliter is qui docet perspicere, ne plus studeat quam ab audiente capitur praedicare. Debet enim ad infirmitatem audientium semetipsum contrahendo descendere, ne dum parvis sublimia, et idcirco non profutura loquitur, se magis curet ostendere quam auditoribute autem Domino, non solum phialae ad mensam tabernaculi, sed etiam cyathi praeparantur . Quid enim per phialas nisi larga praedicatio, quid vero per cyathos nisi miniyathi, quia videlicet in doctrina sacri eloquii, non solum exhibenda sunt magna et arcana quae debriant, sed etiam parva et subtilia quae quasi per gustum notitiam praestant. Hujus ergo discretissimae dispensatio
Abbreviated transcription (Latin):
mundi finẽ uim ꝑsequentiũ ꝑtulit: semet¬
ipsũ ꝓ nob̾ sacrificiũ uesꝑtinũ dedit. De qͦ
unbre serotino alias scͥptum ẽ: Dabo uob̃ plu¬
iuã tẽporiuã et serotinã: Tẽporuiã quippe
pluuiã dedit: quia electis suis pͥori tẽꝑe le¬
gis intellectũ contulit. Serotinã qͦ pluuã¬
tribuit: quia p̃dicari dieb ultimis incarna¬
tionis sue mysteriũ fecit. Qđ quia sc̃a eccl̃a
cotidie annuntiare ñ desinit: ora cordis audi¬
entiũ uelut ex imbre serotino infundit: Se

Expanded text:
mundi finem vim persequentium pertulit, semetmundi finem vim persequentium pertulit, semetipsum pro nobis sacrificium vespertinum dedit. De hoc imbre serotino alias scriptum est: Dabo vobis pluviam temporivam et serotinam . Temporivam quippe pluviam dedit, quia electis suis priori tempore legis intellectum contulit. Serotinam quoque pluvtribuit, quia praedicari diebus ultimis incarnationis suae mysterium fecit. Quod quia sancta Ecclesia quotidie annuntiare non desinit, ora cordis audientium velut ex imbre serotino infundit. Se
Abbreviated transcription (Latin):
eloquiũ meũ Ubi apte ꝙͦ subiungit᷑. Expecta¬
bant me sicut pluuiã: et os suũ aꝑiebant qͣsi
ad imbrẽ serotinũ: U̾ba quiepe scẽ p̾dicatio¬
nis sicut pluuã sustinemꝰ: cũ uera humili¬
tate ariditatẽ nr̃i cordis agnoscimꝰ. ut potu
scẽ p̃dicationis irriget᷑ Uñ recte dõ ꝑ psalmi¬
stã dr̃ Anima mea sicut t̾ra sine aqua tibi
His doctrinȩ fuentis infundi ꝓpħa nos ãmo¬
net. dicens Sitientes uenite ad aquas Qui
dũ in extrema parte iam scl̃i u̾ba sc̃e p̃di¬
cationis accipimꝰ: quasi ad unbrẽ serotinũ
os cordis aꝑimꝰ. Nam si os in corde ñ eẽt: psal¬
mista ñ diceret: Labia dolosa. in corde et
corde locuti sunt mala: Os gͥ cordis quia u̾biͤ
intendimꝰ ultimȩ p̃dicationis: hoc uelut
serotinis aꝑimꝰ fluentis:. Quȩ nimirũ p̃dica¬
tio ex eius ad nos sacrificio ꝓdiit: qui ꝑ psal¬
mistã dicit Eleuatio manuũ meartĩ: sacri¬
ficiũ uesꝑtinũ: Quia enĩ redẽptor nr̃ iuxta

Expanded text:
ctabant me sicut pluviam, et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum. Verba quippe sanctae praedicationis sicut pluviam sustinemus, cum vera humilitate ariditatem nostri cordis agnoscimus, ut potu sanctae praedicationis irrigemur. Unde Deo recte per Psalmistam dicitur: Anima mea sicut terra sine aqua tibi . His doctrinae fluentis infundi propheta nos admonet, dicens: Sitientes, venite ad aquas . Qui dum in extrema parte jam saeculi verba sanctae praedicationis accipimus, quasi ad imbrem serotinum os cordis aperimus. Nam si os in corde non esset, Psalmista non diceret: Labia dolosa in corde, et corde locuti sunt mala . Os igitur cordis quia verbis intendimus ultimae praedicationis, hoc velut serotinis aperimus fluentis. Quae nimirum praedicatio ex ejus ad nos sacrificio prodiit, qui per Psalmistam dicit: Elevatio manuum mearum sacrificium vespertinum . Quia enim Redemptor noster juxta
Abbreviated transcription (Latin):
sepe a disciplinȩ metu resoluimꝰ subditos. si
nr̃o regimini hilaritatis frrna ielaramꝰ: quia
dũ nos quasi licent letos aspiciunt. audacter
etiã letus debeat timeri: necesse ẽ ut ipse uul¬
tũ sui conditoris sine cessatione timeat. Illi et¬
enĩ m̃ti difficile de letitia eredit᷑: que qđ se ꝓ
amore dĩ continue affligat a subditis scit᷑. Quȩ
enĩ incessanti estu sp̃ualis desidii suꝑna ap¬
petit: uade de ea in dubiũ uenit. hoc qđ ali

Expanded text:
saepe a disciplinae metu resolvimus subditos, si saepe a disciplinae metu resolvimus subditos, si nostro regimini hilaritatis frena laxamus, quia dum nos quasi licenter laetos aspiciunt, audacter toris vultus etiam laetus debeat timeri, necesse est ut ipse vultum sui conditoris sine cessatione timeat. Illi etenim menti difficile de laetitia creditur, quae quod se pro amore Domini continue affligat a subditis scitur. Qui enim incessanti aestu spiritalis desiderii superna appetit, valde de eo in dubium venit h
Abbreviated transcription (Latin):
ta hystoriȩ u̾ba ꝑcipimꝰ: credi necesse ẽ quod
uir talem se exhibuerit subditis: ut etiã ri¬
dens timeri potusset S. cũ suꝑuis patrem
pauꝑũ uiduarũ uͦ consolatorẽ fuisse se ꝑhiba:
magna ualde discretione res indiget: quomͦ
in tanto t̾rore regiminis. tanta quoq affue¬
rit lenitas et mansuetudo pietatis: Sine ma¬
gna eni benignitatis lenitate ñ fuit hoc qđ
se patrẽ pauꝑũ et uiduarũ consolatorẽ dicit:
s rursum sine magna seueritate ñ potuit eti¬
am ridens timeri: Qua in re quid aliud doce¬
mur nͥ qđ talis debet dispensatio eẽ regiminiᷤ.
ut is qui p̃est ea se circa subditos mñsura mode¬
ret᷑. quatinꝰ et arridens timeri debeat. et iratꝰ
amari: ut eũ nec nimia lecicia uilẽ reddat.
nec ĩmodata seueritas odiosũ: Sepe enĩ sub¬
iectos frangimꝰ: dũ plus iusto uigorẽ iusti¬
ciȩ tenemꝰ: Qui ꝓfecto uigor iam iusticiȩ non
erit: si se sub iusto mod̾amine ñ custodit. Et

Expanded text:
ta historiae verba percipimus, credi necesse est quod vir sanctus talem se exhibuerit subditis, ut etiam ridens timeri potuisset. Sed cum superius patrem se pauperum, viduarum vero consolatorem fuisse perhibet, magna valde discretione res indiget, quomodo in tanto terrore regiminis, tanta quoque affuerit lenitas, et mansuetudo pietatis. Sine magna enim benignitatis lenitate non fuit hoc, quod se patrem pauperum et viduarum consolatorem dicit. Sed rursum sine magna severitate non potuit etiam ridens timeri. Qua in re quid aliud docemur, nisi quod talis debet esse dispensatio regiminis, ut is qui praeest ea se circa subditos mensura moderetur, quatenus et arridens timeri debeat, et iratus amari? ut eum nec nimia laetitia vilem reddat, nec immoderata severitas odiosum. Saepe enim subjectos frangimus, dum plus justo vigorem justitiae tenemus. Qui profecto vigor jam justitiae non erit, si se sub justo moderamine non custodit. Et
Abbreviated transcription (Latin):
ossa: quia dũ ꝓpͥa infirmitas temptatione inter¬
rogante cognoscitur: om̃is illa nr̃arũ uiriũ ue¬
lit pinguis uiridisq gratulatio. subito anxi¬
etatis merore siccat᷑: & qui nos alicuiꝰ eẽ mom̃ti
bona nr̃a pensando credidim: pulsati paulo
amplius ꝑituros nos iam iãq formidamꝰ. Tc
om̃e bonoꝵ nr̃oꝵ gaudiũ ũtit᷑ in pauore pe¬
narũ: tunc iniquos nos ẽẽ dep̾hendimꝰ qui
scõs nos paulo ante credebamꝰ: Tabescit mes
stupent oculi. om̃e qđ pͥus ꝓsꝑũ arridebat
euanescit: lux ipsa fastidio ẽ: et solȩ se in
animo tenebre meroris infundunt: Nichil
qđ delectet aspicit᷑: triste ẽ quicqͥd occurrit¬

Expanded text:
ossa, quia dum propria infirmitas tentatione interossa, quia dum propria infirmitas tentatione interrogante cognoscitur, omnis illa nostrarum virium, velut pinguis viridisque gratulatio, subito anxietatis moerore siccatur, et qui nos alicujus esse momenti bona nostra pensando credidimus, pulsati paulo amplius perituros nos jam jamque formidamus. Tunc omne bonorum nostrorum gaudium vertitur in pavorem poenarum. Tunc iniquos nos esse deprehendimus, qui sanctos paulo ante credebamus. Tabescit mens, stupent oculi, omne quod prius prosperum arridebat evanescit; lux ipsa fastidio est, et solae se in animo tenebrae moeroris effundunt; nihil quod delectet aspicitur, triste est quidquid occurrit
Abbreviated transcription (Latin):
iurtutib nr̃is infiari potiuimꝰ cognitȩ infir¬
mitatis nr̃ȩ tedio extenuam᷑ Cum enĩ sicut
cupimꝰ ad dm̃ ꝓficimꝰ: si ꝓfectum nr̃m tẽpta¬
tio nulla pulsaret: alicuiꝰ nos fortitudinis ẽẽ
crederemꝰ. S quia nob̃cũ suꝑna dispensatione
agitur. ut infirmitatis nĩȩ quia ꝓficientes ob¬
uuiscimur. temptati recolamꝰ: et in ꝓfe¬
ctu nr̃o quid de diuino mun̾e. et in tẽptatio¬
ne cognoscimꝰ quid de ꝓpͥis urib sumꝰ Quȩ
nos ꝓfecto temptatio ad plenũ raꝑet: nͥ ꝓtec¬
tio suꝑna seruaret: S pulsat. nec frangit: im¬
pellit. nec mouet: quatit. nec deicit: ut de
nr̃a infirmitate sentiamꝰ eẽ qđ quatun᷑: et de
diuino muñc eẽ qđ stamus: E quia sepe anima
aliciuꝰ boni sibi conscia. cũ urtutes suas sibi ad
memoriã reuocat. quadam delectatione pascit᷑.
et quasi gratulatione ꝓpͥe plenitudinis impin

Expanded text:
virtutibus nostris inflari potuimus, cognitae infirvirtutibus nostris inflari potuimus, cognitae infirmitatis nostrae taedio extenuamur. Cum enim sicut cupimus ad Deum proficimus, si profectum nostrum tentatio nulla pulsaret, alicujus nos fortitudinis esse crederemus. Sed quia nobiscum superna dispensatione agitur, ut infirmitatis nostrae quia proficientes obliviscimur, 755 tentati recolamus, et in profectu nostro quid de divino munere, et in tentatione cognoscimus quid de propriis viribus sumus. Quae nos profecto tentatio ad plenum raperet, nisi protectio superna servaret. Sed pulsat, nec frangit; impellit, nec movet; quatit, nec dejicit, ut de nostra infirmitate sentiamus esse quod quatimur, et de divino munere esse quod stamus. Et quia saepe anima alicujus boni sibi conscia, cum virtutes suas sibi ad memoriam revocat, quadam delectatione pascitur, et quasi gratulatione propriae plenitudinis imping
Abbreviated transcription (Latin):
tẽptationis nos stimulis. uł flagelli afflictione
conturbat: Nam sepe humanꝰ animꝰ quãlibet
breui temꝑe sine tẽptatione in bonis studiis
fuerit: mox de eisdem studus in quib qͥescendo
se exerit. de ipsis uirtutib qͥb multiplicari nicit᷑.
dũ ꝓficere se sentit. eleuat᷑: Uñ pio rectoris nr̃i
modamine impulsu tẽptationis afficit᷑: ut in
co ipsa ꝓfectus sui elatio cõpͥmat᷑. Qua ꝓpt̃ pꝰꝙͣ.
dixit increpat quoq ꝑ dolorẽ in lectulo: apte
ñ cont̾etur Qđd̃ utiq ñ de ossib corꝑis: s de
iurib dr̃ m̃tis Nam certo nouimꝰ qđ et mul¬
toꝵ martyrũ corꝑalit ossa confracta sunt: &
ꝑsecutores dñi. latronis illius cui dictũ ẽ. ho¬
die mecũ eris in paradiso. sicut latronis altiꝰ
in cruce crura fregerunt: Cũ gͦ increpat ꝑdo
lorẽ in lectulo om̃ia ossa marcescere facit: quia
cũ in ea requie quã nob̾ ab hoc scło p̃paramuᷤ
flagello tẽptationis afficimur: qui fortasse de

Expanded text:
afflictione conturbat. Nam saepe humanus animus quamlibet brevi tempore sine tentatione in bonis studiis fuerit, mox de eisdem studiis in quibus quiescendo se exerit, de ipsis virtutibus quibus multiplicari nititur, dum proficere se sentit, elevatur. Unde pio rectoris nostri moderamine, impulsu tentationis afficitur, ut in eo ipsa profectus sui elatio comprimatur. Quapropter postquam dixit: Increpat quoque per dolorem in lectulo, apte non conteretur . Quod utique non de ossibus corporis, sed de viribus dicitur mentis. Nam certe novimus quod et multorum martyrum corporaliter ossa confracta sunt, et persecutores Domini, latronis illius, cui dictum est, Hodie mecum eris in paradiso , sicut latronis alterius in cruce crura fregerunt. Cum ergo increpat per dolorem in lectulo, omnia ossa facit marcescere, quia cum in ea requie quam nobis ab hoc saeculo praeparamus flagello tentationis afficimur, qui fortasse de
Abbreviated transcription (Latin):
tiã conficet᷑. in hac tam̃ elationis specie labit᷑.¬
ut sapientiorẽ se cȩt̾is gaudeat: et quasi de
singłari bono sese manit̾ extollat: qđ uerbis
Nsequentib indicat dicens: Non st̃ longeui sa¬

Expanded text:
tiam confitetur, in hac tamen elationis specie labittiam confitetur, in hac tamen elationis specie labitut sapientiorem se caeteris gaudeat, et quasi de singulari bono sese inaniter extollat. Quod verbis sequentibus indicat, dicens: CAPUT VII.
Abbreviated transcription (Latin):
lut fulgur de cȩlo cadentẽ. Ipie quippe sin¬
głarit̾ elatus dixerat. Suꝑ astia celi exalta¬
bo soliuĩ meũ: sedebo in moute testam̃ti. in
laterib aquilonis: similis ero altissimo Et
mire dñs ut in discipłoꝵ cordib elationem
p̃meret. mox uidiciũ ruinȩ retulit. qđ ipse
magister elationis accepit: ut in auctore su¬
ꝑbiȩ discerent. quid de elationis uitio formi¬
darent: In hac itaq arrogantiȩ quarta spe¬
ciȩ. crebro humanus animꝰ labit᷑: ut id qđ
habet. habere se singlarit̃ głetur: In qua tam̃.
quia qͥsqͥs bonũ se habere singłarit᷑ gaudet.
quisqͥs uideri sublimior cȩt̾is querit. illũ u¬
delicet imitat᷑. qui despecto bono sotietatis an¬
głoꝵ sedem suã ad aquilonẽ ponens. et altis¬
simi similitudinẽ suꝑbe appetens: ꝑ iniquũ
desid̾iũ quasi ad qđdã culm̃ conatꝰ e singłari¬
tatis erũꝑe: Heliu gͦ q̃uis dari a dño sapien¬

Expanded text:
lut fulgur de coelo cadentem . Ipse quippe sinlut fulgur de coelo cadentem . Ipse quippe singulariter elatus dixerat: Super astra coeli exaltabo solium meum, sedebo in monte testamenti, in lateribus Aquilonis, similis ero Altissimo . Et mire Dominus, ut in discipulorum cordibus elationem premeret, mox judicium ruinae retulit, quod ipse magister elationis accepit, ut in auctore superbiae discerent quid de elationis vitio formidarent. In hac itaque arrogantiae quarta specie crebro humanus animus labitur, ut id quod habet habere se singulariter glorietur. In qua tamen quia quisquis bonum se habere singulariter gaudet, quisquis videri sublimior caeteris quaerit, illum videlicet imitatur, qui despecto bono societatis angelorum, sedem suam ad Aquilonem ponens, et Altissimi similitudinem superbe appetens, per iniquum desiderium quasi ad quoddam culmen conatus est singularitatis erumpere. Eliu ergo quamvis dari a Domino sapien
Abbreviated transcription (Latin):
dũ ex se ipso docuit. et quid de malitia me¬
ruit. et quid de beniuolentia accepit. Rur¬
sum ñnulli iactant se habere qđ ñ habet.
sicut diuina uoce ꝑ ꝓpħam de moab dicit᷑
Suꝑbiam eius et arrogantiã eiꝰ ego cogno.¬
ui: et qđ ñ sit uixta eum uirtꝰ eius & sic̃
angło eccłȩ laodiciȩ dr̃ Quia dicis qđ di
ues sum. et locupletatus. et nullius egeo:
et nescis quia tues miser. et miserabilis. &
pauꝑ. et cȩcus. et nudus: Rursum ñ nulli
despectis cȩt̾is: uideri appetunt singłarit̃
bonũ habere qđ habent. Uñ et phariseuᷤ
idcirco de templo absq iustificatione des¬
cendit: quia bonoꝵ oꝑũ merita. sibi quasi
singłarit᷑ tribuens oranti publicano se p̃¬
tulit Sc̃i quoq apłi ab hoc elationis iutio
reuocantur: qui de p̃dicatione redeuntes.
cũ elati dicerent. dñe in nomine tuo etiam
demonia nob̃ subiecta sunt. ne de hac mi¬
racłoꝵ singłaritate gauderent ilico eis res¬
pondit dñs dicens: Uidebam sathanan ue¬

Expanded text:
dum ex seipso docuit et quid de malitia meruit, et quid de benevolentia accepit. Rursum nonnulli jactant se habere quod non habent, sicut divina voce per prophetam de Moab dicitur: Superbiam ejus, et arrogantiam ejus ego novi, et quod non sit juxta eam virtus ejus . Et sicut angelo Eves sum et locupletatus: et nullius egeo: et nescis quia tu es miser et miserabilis: et pauper et cecus et nudus. Suadeo despectis caeteris, videri appetunt singulariter bonum habere quod habent. Unde et Pharisaeus idcirco de templo absque justificatione descendit , quia bonorum operum merita sibi quasi singulariter tribuens, oranti publicano se praetulit. Sancti quoque apostoli ab hoc elationis vitio revocantur, qui de praedicatione redeuntes, cum elati dicerent: Domine, in nomine tuo etiam daemonia nobis subjecta sunt , ne de hac miraculorum singularitate gauderent, illico eis respondit Dominus, dicens: Videbam Satanam ve
Abbreviated transcription (Latin):
qđ respondere ñ possent: uatus ẽ uehement᷑:
Quãius scã eccła sit ꝓculdubio adu̾sarũs suis
antiquior quia de illa ipsi ñ aut̃ exiit ipsa
s ñ erant ex nob̃: recte tam̃ eisdem adu̾sariis
helui iunior fuisse describit᷑: quia nimirũ pꝰ
ex horta hereticoꝵ bella. eẽ intra scãm ȩcclam
fastu scientiȩ inflati arrogantes ceꝑunt: Cum
enĩ gͣuiora hostium ꝓdiere certamina. tunc
st̃ ꝓfecto subtiliora sensuũ spicula requisita:
tunc argum̃toꝵ obstacula. tc̃ ꝑplexior indãgo
ũboꝵ: quȩ sepe uiri feruentes ingenio. dũ con¬
grue inueniunt. arrogant̾ uitumescunt: et
qđ ꝑ elationis uitiũ plerũq contingit. eisdẽ
acritis sensib quib hostem feriunt ꝓsternunt᷑.

Expanded text:
s respondere non possent, iratus est vehementer. - Quamvis sancta Ecclesia sit procul dubio adversariis suis antiquior, quia de illa ipsi, non autem exiit ipsa sed non erant ex nobis ; recte tamen eisdem adversariis Eliu junior fuisse describitur, quia nimirum post exorta haereticorum bella, esse intra sanctam Ecclesiam fastu scientiae inflati arrogantes coeperunt. Cum enim graviora hostium prodiere certamina, tunc sunt profecto subtiliora sensuum spicula requisita, tunc argumentorum obstacula, tunc perplexior indago verborum. Quae saepe viri ferventes ingenio, dum congrue inveniunt, arroganter intumescunt; et, quod per elationis vitium plerumque contingit, iisdem acutis sensibus quibus hostem
Abbreviated transcription (Latin):
turã sacrã dñs conderet. et in ea uł publi¬
cis uł occultis cunctoꝵ questionib respon¬
det: ait: Adu̾sus eũ contendis: qđ ñ ad om̃i
a respondit tͥ. Semel loquit᷑ ds̃: et scd̃o id
ipsũ ñ repetit. Ac si diceret: Ds singłoꝵ cordib
pͥuatis uocib ñ respondet: s tale eloquiũ con¬
struit. ꝑ qđ cunctoꝵ questionib satisfacit
In scriptura quippe eius eloquii. causas niãs
singłi si requirinꝰ in uenimꝰ nec opus ẽ ut in
eo qđ specialit̾ quisq tolerat responderi sibi
diuina uoce specialit̾ querat: Ibi enĩ nob̾ om̃i¬
b in eo qđ specialit̾ patim᷑ cõmunit̾ respon¬
det᷑: ubi uita p̃dicantiũ fit forma sequentiũ.
Ut enĩ unũ e plurib ꝓferamꝰ: ecce dũ passione
aliqua uł molestia carnis afficimꝰ scire for¬
tasse causas passionis eiusdẽ uł molestiȩ op¬
tamꝰ quatinꝰ in eo qđ patim᷑. ex ipsa reruin

Expanded text:
turam sacram Dominus conderet, ut in ea vel publituram sacram Dominus conderet, ut in ea vel publicis, vel occultis cunctorum quaestionibus responderet, ait: Adversus eum contendis, quod non ad omnia verba responderit tibi? Semel loquitur Deus, et secundo id ipsum non repetit: ac si diceret: Deus singulorum cordibus privatis vocibus non respondet, sed tale eloquium construit, per quod cunctorum questionibus satisfaciat. In Scripturae quippe eius eloquio causas nostras singuli, si requirimus, invenimus: nec opus est, ut in eo quod specialiter quisque tolerat, responderi sibi divina voce specialiter quaerat. Ibi enim nobis omnibus in eo quod specialiter patimur communiter respondetur, ibi vita praecedentium fit forma sequentium. Ut enim unum e pluribus proferamus, ecce dum passione aliqua vel molestia carnis afficimur, scire fortasse occultas causas passionis ejusdem vel molestiae optamus, quatenus in eo quod patimur ex ipsa rerum
Abbreviated transcription (Latin):
sticiam ñ accusat. Homo nãq sub dõ ẽ conditꝰ.
et ad conditionis ordinẽ redit. qͣndo sibi ȩqui¬
tatẽ uidicis sui etiã quã ñ uitelligit antepo
homine: ut consid̾ata potentia crea
toris. defer ueat tumor m̃tis ꝑ memoriã
conditionis. Uñ dauid ꝓpħa cũ ꝑcussioni
pondere in excessũ uocis erũꝑe cogeret᷑: ad con¬
sidationẽ conditionis suȩ se recolligens ait
Obmutui et ñ aꝑui os meu̾: qm̃ tu fecisti me
Pensauit enĩ conditionis suȩ ordinẽ et u¬
sticiã ꝑcussionis inuenit: quia qui benigne
eũ qui ñ erat condidit: eũ ꝓfecto qui erat ñ
cordis ẽ ꝓpͥũ ut in om̃e qđ appetit. ectam̃ re¬
rũ ordinẽ contͣriũ sentit. si possit fieri cur
ita uł ita ñ sit. diuinis sibi responderi uocib
uelit: ut dm̃ de cuncta rerũ controu̾sia con¬
sulat: et responsionis eius cognita ratione
conquiescat. Helui aut̃ p̃uidens qđ scrip¬

Expanded text:
stitiam non accusat. Homo namque sub Deo est conditus, stitiam non accusat. Homo namque sub Deo est conditus, et ad conditionis ordinem redit, quando sibi aequitatem judicis sui, etiam quam non intelligit, anteponhomine, ut considerata potentia crtoris deferveat tumor mentis per memoriam conditionis. Unde David propheta, cum percussionis pondere in excessum vocis erumpere cogeretur, ad considerationem conditionis suae se recolligens ait: Obmutui, et non aperui os meum, quoniam tu fecisti me . Pensavit enim conditionis suae ordinem, et justitiam percussionis invenit, quia qui benigne eum, qui non erat, condidit, eum profecto, qui erat, non cordis est proprium, ut in omni quod appetit, et tamen rerum ordinem contrarium sentit, si possit fieri, cur ita vel non ita sit, divinis sibi responderi vocibus velit, ut Deum de cuncta eorum controversia consulat, et responsionis eius cognita ratione, conquiescat. Heliu autem praevidens, quod Scrip
Abbreviated transcription (Latin):
studiose quid doceant: Quoꝵ nc̃ helui spetiem
tenet: qui ñ recte uiuere appetit. s docere: Quia
gͦ sciens s arrogans loquit᷑: taceamꝰ iam qđ tu¬
midũ uiuit: et audiamꝰ qđ solidũ dicit. Post
tot itaq elationis u̾ba: tandem scientiã suam
ostendere inchoans ait: Respondebotͥ. qđ ma¬
ista uł cũ ñ audit ignorat. S nuirũ hec sen¬
tentia uilis creditur: si ũ ex ipsa intentionis
bat᷑. qui et ꝑcussionis u̾bera acceꝑat: et causas
u̾berũ nesciebat. Idcirco gͦ intulit. respondebo
tͥ qđ maior sit ds̃ homine: ut flagellatꝰ homo
considerans quia illo maior ẽ ds̃. in om̃e qđ
patit᷑. eius iudicio se pp̾onat. cui se minorẽ eẽ
ñ dubitat: et qđ a meliore patit᷑ iustũ credat.
etiã si eiusdẽ iusticiȩ causas ignorat: Esqͥs enĩ
etiã ꝓ peccato ꝑcutit᷑. nͥ murmurando renitat᷑
eo ipso iam iustus ẽẽ inchoat: quo ferientis ui¬

Expanded text:
studiose quid doceant. Quorum nunc Eliu speciem studiose quid doceant. Quorum nunc Eliu speciem tenet, qui non recte vivere appetit, sed docere. Quia ergo sciens sed arrogans loquitur, taceamus jam quid tumidum vivit, et audiamus quid solidum dicit. Post tot itaque elationis verba, tandem scientiam suam ostendere inchoans, ait: CAPUT XVIII. istud vel cum non audit ignorat? Sed nimirum haec sententia vilis creditur, si non ex ipsa intentionis batur, qui et percussionis verbera acceperat, et causas verberum nesciebat. Idcirco ergo intulit: Respondebo tibi quod major sit Deus homine, ut flagellatus homo considerans quia illo major est Deus, in omne quod patitur ejus judicio se postponat, quo se minorem esse non dubitat; et quod a meliore patitur, justum credat, etiam si ejusdem justitiae causas ignorat. Quisquis etiam pro peccato percutitur, nisi murmurando renitatur, eo ipso jam justus esse 747 inchoat, quo ferientis ju
Abbreviated transcription (Latin):
qui ad occulta capiat᷑. Helui gͦ in flagellis beati
iob. idcirco ueracẽ rationẽ ñ inuenit. quia eam
querere humilit nescit: et inicrepare potiꝰ quã
consolari paratior dicit: Hoc ẽ gͦ in quo ñ es
in neruo pedem suũ positum dixit: s nequaqͣ¬
absq peccato uł ĩmacłatum et sine iniquita¬
te fuisse memorauit: S helui dũ cũ austerita¬
te studuit increpare quȩ dicta sunt: m̃tiens
addidit quȩ dicta ñ sunt. Qui enĩ sẽꝑ increpa¬
re appetunt. et nũqͣ. fouere: multa plerũq in¬
crepando m̃tiunt᷑. Nã ut arguere docte uide¬
ant᷑: fugunt ñuũꝗͣ. quȩ redarguant. Et cum
ipsi cquino more in cursũ suȩ ostentationis fer¬
ueant: in subiecꝰtoꝵ inuectionib ex fictis sibi
iniquitatib campũ parent Sciendũ p̃terea
ẽ. sicut et suꝑiꝰ dixi. qđ arrogantes uiri infla¬
tis siuis sermonib sepe fortia dicta ꝑmiscent:
nec consicdant aliqñdo quid iuuant. s pensãt

Expanded text:
atur. Eliu ergo in flagellis beati Job idcirco veracem rationem non invenit, quia eam quaerere humiliter nescit; et increpare potius quam consolari paratior, dicit: Hoc est ergo, in quo non es in nervo pedem suum positum dixit, sed nequaquabsque peccato, vel immaculatum, et sine iniquitate fuisse memoravit. Sed Eliu, dum cum austeritate studuit increpare quae dicta sunt, mentiens addidit quae dicta non sunt. Qui enim semper increpare appetunt, et nunquam fovere, multa plerumque increpando mentiuntur. Nam ut arguere docte videantur, fingunt nonnunquam quae redarguant; et cum ipsi equino more in cursum suae ostentationis inferveant, in subjectorum invectionibus ex fictis sibi iniquitatibus campum parant. Sciendum praeterea est, sicut et superius dixi , quod arrogantes viri inflatis suis sermonibus saepe fortia dicta permiscent, nec considerant aliquando quid vivant, sed pensant
Abbreviated transcription (Latin):
na max soliditate quassatꝰ ẽ. et inde ei in oꝑe
culpa subripuit. utñ gła in corde surrex̾: ut ꝓ¬
pħȩ falsi ũbis deceptus disceret. quia nequaꝗͣ.
ꝓp̾e fortitudiuis fuerit qđ regis u̾bis resticisset:
Bñ aut̃ ex eius ore mortis sententiã accepit. cuiꝰ se¬
ductione a uite p̃cepto deuiauit: ut in penã ue¬
racit̾ sumeret. unde

Expanded text:
rna mox soliditate quassatus est, et inde ei in opere rna mox soliditate quassatus est, et inde ei in opere culpa subripuit, unde gloria in corde surrexit, ut prophetae falsi verbis deceptus disceret quia nequaquam propriae fortitudinis fuerit quod regis verbis restitisset. Bene autem ex ejus ore mortis sententiam accepit, cujus seductione a vitae praecepto deviavit, ut inde poenam veraciter sumeret, unde
Abbreviated transcription (Latin):
ti dũ cadere incipimꝰ eitam̃ ab aduitore tene¬
mͣ. et doctrina fit qđ in lapsu trepidauimꝰ. &
custodia qđ in statu ꝑmanemꝰ Nemo gͦ se ali¬
cuiꝰ uirtutis estuet etiã cũ quid fortit̾ potest:
quia si diuina ꝓtectio deserat. ibi repente e¬
neruit̃ obruit᷑. ubi se ualent̾ stare głabat᷑:¬
x.Quid ẽ enĩ qđ uir dĩ contra altare samariȩ ad
ꝓpħandum directus. p̃sente rege auctoritatẽ¬
liberȩ uocis exercuit. eiusdẽq regis extensum
brachiũ in rigore mirabilit̾ astruixit. qđ tam̃
mox miscłit̾ saluti restituit: cuiꝰ in domo in¬
uitatꝰ comedẽ noluit: quia ne in uia comedet
ꝓhibitionis dñicȩ p̃cepta seruauit: qui tam̃
in eadẽ uia et seductus comedit. et pastus in¬
t̾ut: Qua in re quid subtili consid̾atione colli¬
gimꝰ qͥd ut ita dixerim formidandũ suspicam᷑:
nͥ qđ forsitan apud semetipscĩ tacitus et ꝓ p̃ce¬
ptis dñicis regem se contẽpsisse glatus. ab int̾¬

Expanded text:
ti dum cadere incipimus, et tamen adjuti retinemur; et doctrina fit, quod in lapsu trepidavimus; et custodia, quod in statu permanemus. Nemo ergo se alicujus virtutis aestimet, etiam cum quid fortiter potest, quia si divina protectio deserat, ibi repente enerviter obruitur, ubi se valenter stare gloriabatur. Quid est enim quod vir Dei contra altare Samariae ad prophetandum directus pliberae vocis exercuit, ejusdemque regis extensum brachium in rigore mirabiliter astrinxit, quod tamen mox misericorditer saluti restituit? Cujus in domo invitatus comedere noluit, quia ne in via comederet prohibitionis dominicae praecepta servavit, qui tamen in eadem via et seductus comedit, et pastus interiit. Qua in re quid subtili consideratione colligimus; quid, ut ita dixerim, formidandum suspicamur, nisi quod forsitan dum apud semetipsum tacitus pro praeceptis dominicis regem se contempsisse gloriabatur, ab inte
Abbreviated transcription (Latin):
ñis oꝑa unrtutis inferimnꝰ ex infirmitatis nr̃ȩ me¬
moria sacrificiũ humilitatis offeramꝰ. Aliqͣndo
aut̃ pꝰ ꝓfectum uiriũ ñ solum tẽptant uicia:
s etiam flagella castigant. Cũ aut̃ tẽpcamur
uicus: pia dispensatione nob̃cũ agitur. ne his
uirtutib quib ꝓficimꝰ extollam̃: Cũ uͦ flagellĩ
att̃imur: malis increpantib ãmonem̃. ne mun¬
doblandiente seducam᷑: Uicia dũ nos tẽptant.
ꝓficientes in nos iurtutes humiliant: flagel¬
la dũ tẽptant. surgentes in corde huiꝰ mundi
mꝰ quid de hoc mundo fugiamꝰ ꝑilla restrui¬
gim̃. ne uitͥnsecus extollam̃: ꝑ ista cõpͥmim̃ ne
quid extͥnsecus appetamꝰ: In hac gͦ uita dum
sumꝰ: et flagellis att̾i. et aliq̃ndo uitis tẽptari
necesse ẽ. Siue enĩ in laborib flagelloꝵ seu ini

Expanded text:
neris opera virtutis inferimus, ex infirmitatis nostrae meneris opera virtutis inferimus, ex infirmitatis nostrae memoria sacrificium humilitatis offeramus. Aliquando autem post profectum virium non solum tentant vitia, sed etiam flagella castigant. Cum autem tentamur vitiis, pia dispensatione nobiscum agitur, ne his virtutibus quibus proficimus extollamur. Cum vero flagellis atterimur, malis increpantibus admonemur ne mundo blandiente seducamur. Vitia dum nos tentant, proficientes in nos virtutes humiliant; flagella dum tentant, surgentes in corde hujus mundi mus quid de hoc mundo fugiamus. Per illa restringimur, ne intrinsecus extollamur, per ista comprimimur, ne quid extrinsecus appetamus. In hac ergo vita dum sumus, et flagellis atteri, et aliquando tentari vitiis necesse est. Sive enim in
Abbreviated transcription (Latin):
let. eam iam uelut ꝑditã dolet: seq ex se uacuũ
sentiens infirmitatẽ suã ex ipsa sua inanitate
cognoscit: Uñ ab om̃i mox iocunditate qͣsi fran¬
git᷑: et escas pͥoris leticiȩ respuens. eo quẽ solum
libent̃ appetit luctu satiatur: Unusquisq enĩ
cũ sibi bene iuuendi ꝓsꝑitas arridet. hilarescit:
atq ipsa hilaritas animũ uelut desiderabilis
cib reficit S. cũ tẽptͣione paulo ampliꝰ ĩminen¬
te pulsat᷑. am̃te eius ꝑ meroris fastidiũ gaudiũ
om̃e respuit᷑: quȩ pͥus eodem gaudio quasi satia¬
ta lȩtabat᷑. Quia gͥ bomo tẽptatꝰ ab ore cordis
omnẽ cibũ respuit delectationis. nichilq ei a¬
uud quã semetipsũ et dognoscere et flere delectat.
bene dr̃: Abhomunabilis ei fit in uita sua pani̾
et animȩ illiꝰ cib ante desid̾abilis: S sicut suꝑ¬
ius dixunꝰ. idcuro modamine occultȩ dispensa
infirmitate memorem̃: E qui ex ꝑceptione mu¬

Expanded text:
let, eam jam velut perditam dolet, seque ex se vacuum let, eam jam velut perditam dolet, seque ex se vacuum sentiens, infirmitatem suam ex ipsa sua inanitate cognoscit. Unde ab omni mox jucunditate quasi frangitur; et escas prioris laetitiae respuens, eo quem solum libenter appetit luctu satiatur. Unusquisque enim cum sibi bene vivendi prosperitas arridet hilarescit, atque ipsa hilaritas animum velut desiderabilis cibus reficit. Sed cum tentatione paulo amplius imminente pulsatur, a mente ejus per moeroris fastidium gaudium omne respuitur, quae prius eodem gaudio quasi satiata laetabatur. Quia igitur homo tentatus ab ore cordis omnem cibum respuit delectationis, nihilque eum aliud quam semetipsum et cognoscere et flere delectat, bene dicitur: Abominabilis ei fit in vita sua panis, et animae illius cibus ante desiderabilis. 51. Tentatiinfirmitate memoremur, et qui ex perceptione mu
Abbreviated transcription (Latin):
bit de corꝑe mortis huiꝰ: Corruptioni gͦ uel
mortiferis apppuiquare ẽ: consid̾ata infirmi¬
tate humanitatis suę. peccatorẽ se ex suis me¬
ritis cernere: atq apud se arrogantiã ex ꝓpͥis
iurib ñ habere: Quid enĩ sumꝰ: si conditoris
nr̃i ꝓtectione deseramur: Quȩ nuirũ ꝓte¬
ctio minꝰ necessaria credit᷑. si semꝑ habeat᷑.S
utilit̾ plerũq subtrahit᷑: ut sibimet ipsi ho

Expanded text:
Corruptioni ergo et mortiferis appropinquare est, considerata infirmitate humanitatis suae, peccatorem se ex suis meritis cernere, atque apud se arrogantiam ex propriis viribus non habere. Quid enim sumus, si a conditoris nostri protectione deseramur? Quae nimirum protectio minus necessaria creditur, si semper habeatur. Sed utiliter plerumque subtrahitur, ut sib
Abbreviated transcription (Latin):
flagelloꝵ afflictionib etiã qͣntũ de semet¬
ipso sit infirmꝰ agnoscit: ñ enĩ tantũmͦ
nud ant᷑ ossa. s etiã tabescit caro: apte sub¬
ma eius: et uita illius mortiferis: Tẽptati
enĩ uniꝰcuiꝰq uisti anima corruptioni appro¬
pinquare dr̃. qͣndo ne eam uirtus possit ex¬
tollere. ꝑ flagella compellit᷑ quid sit ex ꝓpͥa
infirmitate sentire Corruptioni uideli¬
cet appropinquat: qui ex sius se uirib ꝑdi¬
tioni ꝓximũ ñ ignorat: ut hoc qđ a ꝑdi¬
tione longe ẽ. ñ sibi s dño tribuat: Appro¬
pinquat uͦ mortiferis: quia ex infirmita.¬
te carnis. ꝓximũ se peccatis mortẽ ferenti¬
b respicit: A quib diuino muñ̾e tantoma¬
gis longe fit: qͣnto se eis pximũ ex suis me¬
ritis dep̃hendit ł contẽplationẽ conditio¬
nis suȩ. dauid corruptioni apppinquaũ̾at:

Expanded text:
flagellorum afflictionibus etiam quantum de semetflagellorum afflictionibus etiam quantum de semetipso sit infirmus agnoscit, quia non tantummodo nudantur ossa, sed etiam tabescit caro, apte subma illius, et vita ejus mortiferis. - Tentati enim uniuscujusque justi anima corruptioni appropinquare dicitur, quando ne eam virtus possit extollere per flagella compellitur, quod se ex propria infirmitate debet sentire. Corruptioni videlicet appropinquat, quia ex suis se viribus perditioni proximum non ignorat, ut hoc quod a perditione longe est, non sibi, sed Domino tribuat. Appropinquat vero mortiferis, quia ex infirmitate carnis proximum se peccatis mortem ferentibus respicit, a quibus divino munere tanto magis longe fit, quanto se eis proximum ex suis meritis deprehendit. Per contemplationem conditionis suae David corr
Abbreviated transcription (Latin):
niũ. s patefacta sunt ossa uirtutũ: Hince¬
tiã de cis ꝑ sapientiã dr̃. Os̃ tẽptauit illas
et inuenit eos dignos se: Tẽptati sunt qͥp¬
pe adũsitate plagarũ: s digni inuenti
sunt nudatione ossiũ: Nam quia hȩc eoꝵ
illa tẽptatio ẽ. quȩ ex flagellis adhibet᷑:
illic aꝑte declarat᷑ dũ sequit᷑: Tanꝙͤ. aurũ
in fornace ꝓbauit illos: et quasi holocau¬
sta hostiȩ accepit illos Quia gͦ uniꝰcuiꝰq ui¬
res ñ nͥ ꝑ adit̾sa patefiunt: bñ dr̃ Tabescet
dabunt᷑: Tabescit enĩ caro: dum om̃e qđ flu¬
xũ infirmũq ẽ. flagellis atterit᷑ Nud atf̃
ossa: dũ ꝑ hȩc in nob̾ etiã qđ ualidũ latet.
aꝑit᷑ Quia uͦ sicut et suꝑus dictũ ẽ in ipsa
adu̾sitate tẽpcationis. ñ solum detegit᷑ ro¬
bur fortitudinis. s etiã cognoscit᷑ infirmi¬
tas humanitatis: et tẽptatus quisq osten¬
dit quidẽ qͣntũ de deo ꝓfeceritꝰ. s in ipsis

Expanded text:
atefacta sunt ossa virtutum. Hinc de eis per Sapientiam dicitur: Deus tentavit illos, et invenit illos dignos se . Tentati sunt quippe adversitate plagarum, sed digni inventi sunt nudatione ossium. Nam quia haec eorum illa tentatio est quae ex flagellis adhibetur, illic aperte declaratur, dum sequitur: Tanquam aurum in fornace probavit illos, et quasi holocausti hostiam accepit illos . Quia ergo uniuscujusque vires non nisi per adversa patefiunt, bene dicitur: Tabescet dabuntur. Tabescit enim caro, dum omne quod fluxum infirmumque est flagellis atteritur. Nudantur ossa, dum per haec in nobis etiam quod validum latet aperitur. Quia vero, sicut et superius dictum est, in ipsa adversitate tentationis non solum detegitur robur fortitudinis, sed etiam cognoscitur infirmitas humanitatis, et tentatus quisque ostendit quidem quantum de Deo profecerit, sed in ipsis
Abbreviated transcription (Latin):
hortatione refouere: & quia panis refectio
scripture sacrȩ ñ uiconuenient̾ accipit᷑: per
eundẽ ꝓpħam uideis solam litterã seruan¬
tib dr̃ Quare appenditis argentũ. et ñ in
panib: Ac si diceret: Pensatis sacra eloquia
s ñ i refectione: quia dum solam speciẽ lit¬
terȩ custoditis: de sp̃uali intelligentia pin¬
guedinẽ int̾nȩ refectionis amittitis: Uñ illic

Expanded text:
hortatione refovere. Quia panis refectio hortatione refovere. Quia panis refectio Scripturae sacrae non inconvenienter accipitur, per eumdem prophetam Judaeis solam litteram servantibus dicitur: Quare appenditis argentum, et non in panibus ? Ac si diceret: Pensatis sacra eloquia, sed non in refectione, quia dum solam speciem litterae custoditis, de spirituali intelligentia pinguedinem internae refectionis amittitis. Unde et
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑnã patriã ꝑ p̃cedentiũ patrũ exemplasi
subleuat E quia ꝑ contẽplationis donũ gl
sp̃uali satiat᷑ apte subiungit᷑: Panis ei dauis
e. id est refectionem sp̃ualis gr̃ȩ ꝑcepit: qll̃
se a bonis infimis celestia sperando suspendit.
eius saturabo panib: quia in illa positȩ m̃tes
humiliũ. sp̃ualiũ implent᷑ refectione donoꝵ.¬
t̾ra austri: cũ panib occurrite fugienti. In t̾ra
quippe austri habitant: qui in sc̃a eccl̃a positi
suꝑni sp̃c caritate ꝑflant᷑. Fugit aut̃: qui hu¬
ius mundi mala euadere concupiscit: Qui
gͦ in t̾ra austri habitat. fugienti cũ panib
occurrat: id est is qͥ iã scõ sp̃u intra sc̃am ec¬
diam plenus ẽ: cum qui mala sua euadere
nitit᷑. eruditionis alloquio consolet᷑. Fugien¬
ti scilicet cũ panib occurrere ẽ: metuenti et̃¬
na supplicia doctrinȩ sacrȩ escas offerre: et
modo tumorẽ trore cõpͥmere: mͦ pauorẽ ex¬

Expanded text:
supernam patriam per praecedentium patrum exempla se supernam patriam per praecedentium patrum exempla se sublevat. Et quia per contemplationis donum gratia spiritali satiatur, apte subjungitur: Panis ei datus est, id est refectionem spiritalis gratiae percipit, quia se a bonis infimis coelestia sperando suspendit. ejus saturabo panibus , quia in illa positae mentes humilium, spiritualium replentur refectione donoterra Austri, cum panibus occurrite fugienti . In terra quippe Austri habitant qui in sancta Ecclesia positi superni Spiritus charitate perflantur. Fugit autem qui hujus mundi mala evadere concupiscit. Qui ergo in terra Austri habitat, fugienti cum panibus occurrat, id est, is qui jam sancto Spiritu intra Ecclesiam plenus est eum qui mala sua evadere nititur eruditionis alloquio consoletur. Fugienti scilicet cum panibus occurrere est metuenti aeterna supplicia doctrinae sacrmodo tumorem terrore comprimere, modo pavorem ex
Abbreviated transcription (Latin):
dabilis: Ac si aꝑte dicat. Afflicta mens sibi
in amaritudinẽ u̾ti considat: quicqͥd se an¬
alis gr̃a. aliqͦndo diuinȩ doctrinȩ eruditio.
aliq̃do hereticoꝵ p̾dicatio. aliqͣndo subsidiũ
uitȩ p̃sentis: aliqñdo iocunditas humanȩ
delectationis accipitur. In pane dñs designa¬
tur: sicut ipse in eugłio dicit. Ego sũ panisui¬
obturat aures suas ne audiat sangiunẽ. et
claudit oculos suos ne uideat malũ: iste in
excelsis habitabit. munim̃ta saxoꝵ sublini¬
tas eius. panis ei datꝰ ẽ: Quid ẽ enĩ obturare
aures suas ne audiat sanguinẽ: nͥ peccatis
suadentib quȩ de sanguine et carne nas¬
cunt᷑ ñ p̃bere consensũ: Et quid ẽ ne malui
uideat oculos claudere: nͥ om̃e qđ rectitudi¬
ni adu̾sum ẽ ñ appbare: Iste in excelsis habi¬
tabit: quia quãuis eum adhuc caro ui ifen¬
orib retinet: mentẽ iam in sublimib fixit:
Aunim̃ta saxoꝵ sublimitas eius: quia qui ab¬
iecta desidia t̾renȩ conu̾sationis calcat: ad

Expanded text:
is.---Ac si aperte dicat: Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considerat quidquid se analis gratia, aliquando divinae doctrinae eruditio, aliquando haereticorum praedicatio, aliquando subsidium vitae praesentis, aliquando jucunditas humanae delectationis accipitur. In pane Dominus signatur, sicut ipse in Evangelio dicit: Ego sum panis viobturat aures suas, ne audiat sanguinem, et claudit oculos suos, ne videat malum, iste in excelsis habitabit: munimenta saxorum sublimitas ejus, panis ei datus est . Quid est enim obturare aures suas, ne audiat sanguinem, nisi peccatis suadentibus, quae de sanguine et carne nascuntur, non praebere consensum? Et quid est, ne malum videat, oculos claudere, nisi omne quod rectitudini adversum est non approbare? Iste in excelsis habitabit, quia quamvis eum adhuc caro in inferioribus retinet, mentem jam in sublimibus fixit. Munimenta saxorum sublimitas ejus, quia qui abjecta desideria terrenae conversationis calcat, ad
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ quia necdũ adipiscit᷑ lugens conspicit. ul¬
bi ñ ẽ Maloꝵ suoꝵ paulus meminerat et ex
eis se in quib fuerat affligebat: cũ diceret:
Nsuĩ dignus uocari apłs: quia ꝑsecutus sũ ȩccł̃ã¬
dĩ: Rursum diuinũ uidiciũ subtilit̾ pensan:
in futuro male ẽẽ metuebat dicens: Castigo
corpus meũ. et seruituti subicio: ne forte aliis
p̃dicans. ipse repb efficiar Rursũ mala p̃sen¬
tis uitȩ pensabat: cũ diceret Dum sumꝰ in cor¬

Expanded text:
quae quia necdum adipiscitur, lugens conspicit uquae quia necdum adipiscitur, lugens conspicit ubi non est . Malorum suorum Paulus meminerat, et ex eis se in quibus fuerat affligebat, cum diceret: Non sum dignus vocari apostolus, quia persecutus sum EccleDei . Rursum divinum judicium subtiliter pensans, in futuro male esse metuebat, dicens: Castigo corpus meum, et servituti subjicio, ne forte aliis praedicans, ipse reprobus efficiar . Rursus mala praesentis vitae pensabat, cum diceret: Dum sumus in ho
Abbreviated transcription (Latin):
gent gͥ mala et liuior uulũis. et plage in secre¬
tiorib uentris: quia et disciplina ext̾ĩor cul¬
pas diluit: et extensã m̃tẽ cõpiuictio penitẽtie
ultiõe tͣnsfigit S ui hoc int̾ se utraq hȩc dif¬
ferunt: qđ plagȩ ꝑcussionũ dolent: lam̃ta¬
cõpunctioniũ sapiunt. Illȩ affligentes cruci¬
ant: ista reficiunt. dũ affligunt ꝑ illas in af¬
flictione meror ẽ: ꝑ hec in merore leticia: Ca¬
tam̃ ipsa cõpunctio m̃tẽ lacerat: eandẽ cõpun¬
ctionẽ ñ incongrue disciplinã uocat. Qua¬
tuor quippe sunt qualitates quib usti iuiri
anima in cõpunctione uehem̃t̃ afficit᷑: cum
aut maloꝵ suoꝵ reminiscit᷑ consid̾ans ubi
suit. aut uidicioꝵ dĩ seutentiã metuens. et
secũ querens cogitat ubi erit: aut cũ mala
uitȩ p̃sentis sollert̃ attendens. merens consid̾at
ubi ẽ: aut cũ bona suꝑnȩ patriȩ contẽplatur

Expanded text:
gunt igitur mala, et livor vulneris, et plagae in secregunt igitur mala, et livor vulneris, et plagae in secretioribus ventris, quia et disciplina exterior culpas diluit, et extensam mentem compunctio poenitentiae ultione transfigit. Sed hoc inter se utraque haec differunt, quod plagcompunctionum sapiunt. Illae affligentes cruciant, ista reficiunt, dum affligunt. Per illas in afflictione moeror est, per haec in moerore laetitia. m ipsa compunctio mentem lacerat, eamdem compunctionem non incongrue disciplinam vocat. Quatuor quippe sunt qualitates, quibus viri justi anima in compunctione vehementer afficitur: cum aut malorum suorum reminiscitur, considerans ubi fuit; aut judiciorum sententiam metuens, et secum quvitae praesentis solerter attendens, moerens considerat ubi est; aut cum bona supernae patriae contemplatur,
Abbreviated transcription (Latin):
qđ semel nob̃ loquit᷑ ds̃. ꝑ sõniũ in uisions
nocturna. q̃ndo irruit sopor suꝑ homines.
et dormiunt in lectulo: quia nimirũ tunc
secreta diuinitatis agnoscimus: cũ ab huiꝰ
mundi tumultuosa concupiscentia. intra
m̃tis nr̃e cubilia segegam᷑ Quia uͦ ut sepe
iam diximꝰ aurẽ cordis tumultꝰ scłariũ ne¬
gotioꝵ claudit. et quies secretȩ considati¬
C ũ enĩ ab ext̾iorib actionib sopiunt᷑: aꝑta au¬
re uit̾ni examinis causas audiunt: Qui dũ
subtilit uł flagella publica. uł iudicia oc¬
culta consid̾ant: semetipsos afficere flendo
la: et plage in secretiorib uentris: Eluiorem
quippe uulius: disciplinã insiuat corꝑeȩ
ꝑcussionis: Plagȩ uͦ in secretiorib uent̾s st̃.
int̾na m̃tis uuln̾a que ꝑ cõpunctionẽ fuitł.
Bicut enĩ uent̾ cibi repletus extendit᷑: ita menͤ
p̾iuis cogitationib dilatata subleuat᷑. Abster¬

Expanded text:
quod semel nobis loquod semel nobis lonocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo, quia nimirum tunc secreta Divinitatis agnoscimus, cum nos ab hujus mundi tumultuosa concupiscentia intra mentis nostrae cubilia segregamus. Quia vero, ut jam saepe diximus, aurem cordis tumultus saecularium negotiorum claudit, et quies secretae consideratiCum enim ab exterioribus actionibus sopiuntur, aperta aure interni examinis causas audiunt. Qui dum subtiliter vel flagella publica, vel judicia occulta considerant, semetipsos afficere flendo la, et plagae in secretioribus ventris . Per livorem quippe vulneris, disciplinam insinuat corporeae percussionis. Plagae vero in secretioribus ventris sunt interna mentis vulnera, quae per compunctionem fiunt. 751 Sicut enim venter cibis repletus extenditur, ita mens pravis cogitationibus dilatata sublevatur. Abster